Ṭā Sīn Mīm The discussion on similar letters has already passed in Sūrah Al-Baqarah.
Esta sura comienza con las letras desconectadas o inconexas, cuya explicación se menciona en la sura La Vaca.
Which was revealed in Makkah
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَـنِ الرَّحِيمِ
In the Name of Allah, the Most Gracious, the Most Merciful.
The Qur'an and the Disbelievers turning away;
They could be compelled to believe if Allah so willed At the beginning of the explanation of Surat Al-Baqarah we discussed the letters which appear at the beginning of some Surahs. Allah's saying:
تِلْكَ ءايَاتُ الْكِتَـبِ الْمُبِينِ
(These are the Ayat of the Book Mubin.) means, these are the verses of the Clear Qur'an, i.e. the clear and unambiguous Book which distinguishes between truth and falsehood, misguidance and guidance.
لَعَلَّكَ بَـخِعٌ نَّفْسَكَ
(It may be that you are going Bakhi` yourself,) means, destroy yourself -- because of your keenness that they should be guided and your grief for them.
أَلاَّ يَكُونُواْ مُؤْمِنِينَ
(that they do not become believers.) Here Allah is consoling His Messenger for the lack of faith of those among the disbelievers who do not believe in him. This is like the Ayat:
فَلاَ تَذْهَبْ نَفْسُكَ عَلَيْهِمْ حَسَرَتٍ
(So destroy not yourself in sorrow for them) (35:8).
فَلَعَلَّكَ بَـخِعٌ نَّفْسَكَ عَلَى ءَاثَـرِهِمْ إِن لَّمْ يُؤْمِنُواْ بِهَـذَا الْحَدِيثِ أَسَفاً
(Perhaps, you would Bakhi` yourself, over their footsteps, because they believe not in this narration) (18:6). Mujahid, `Ikrimah, Qatadah, `Atiyyah, Ad-Dahhak, Al-Hasan and others said that:
لَعَلَّكَ بَـخِعٌ نَّفْسَكَ
(It may be that you are going Bakhi` yourself,) means, `kill yourself.' Then Allah says:
إِن نَّشَأْ نُنَزِّلْ عَلَيْهِمْ مِّنَ السَّمَآءِ ءَايَةً فَظَلَّتْ أَعْنَـقُهُمْ لَهَا خَـضِعِينَ
(If We will, We could send down to them from the heaven a sign, to which they would bend their necks in humility.) meaning, `if We so willed, We could send down a sign that would force them to believe, but We will not do that because We do not want anyone to believe except by choice.' Allah says:
وَلَوْ شَآءَ رَبُّكَ لآمَنَ مَن فِى الاٌّرْضِ كُلُّهُمْ جَمِيعًا أَفَأَنتَ تُكْرِهُ النَّاسَ حَتَّى يَكُونُواْ مُؤْمِنِينَ
(And had your Lord willed, those on earth would have believed, all of them together. So, will you then compel mankind, until they become believers.) (10:99)
وَلَوْ شَآءَ رَبُّكَ لَجَعَلَ النَّاسَ أُمَّةً وَاحِدَةً
(And if your Lord had so willed, He could surely, have made mankind one Ummah...) (11:118) But Allah's will has acted, His decree has come to pass, and His proof has been conveyed to mankind by mission of Messengers and the revelation of Books to them. Then Allah says:
وَمَا يَأْتِيهِم مِّن ذِكْرٍ مِّنَ الرَّحْمَـنِ مُحْدَثٍ إِلاَّ كَانُواْ عَنْهُ مُعْرِضِينَ
(And never comes there unto them a Reminder as a recent revelation from the Most Gracious, but they turn away therefrom.) meaning, every time a Scripture comes from heaven to them, most of the people turn away from it. As Allah says:
وَمَآ أَكْثَرُ النَّاسِ وَلَوْ حَرَصْتَ بِمُؤْمِنِينَ
(And most of mankind will not believe even if you desire it eagerly.) (12:103)
يحَسْرَةً عَلَى الْعِبَادِ مَا يَأْتِيهِمْ مِّن رَّسُولٍ إِلاَّ كَانُواْ بِهِ يَسْتَهْزِءُونَ
(Alas for mankind! There never came a Messenger to them but they used to mock at him.) (36:30)
ثُمَّ أَرْسَلْنَا رُسُلَنَا تَتْرَى كُلَّ مَا جَآءَ أُمَّةً رَّسُولُهَا كَذَّبُوهُ
(Then We sent Our Messengers in succession. Every time there came to a nation their Messenger, they denied him...) (23:44). Allah says here:
فَقَدْ كَذَّبُواْ فَسَيَأْتِيهِمْ أَنبَـؤُا مَا كَانُواْ بِهِ يَسْتَهْزِءُونَ
(So, they have indeed denied, then the news of what they mocked at will come to them.) meaning, they denied the truth that came to them, so they will come to know the news of the consequences of this denial after a while.
وَسَيَعْلَمْ الَّذِينَ ظَلَمُواْ أَىَّ مُنقَلَبٍ يَنقَلِبُونَ
(And those who do wrong will come to know by what overturning they will be overturned) (26:227). Then Allah tells those who dared to oppose His Messenger and disbelieve in His Book, that He is the Subduer, the Almighty, the All-Powerful, Who created the earth and caused every good kind of crop, fruit and animal to grow therein. Sufyan Ath-Thawri narrated from a man from Ash-Sha`bi that people are a product of the earth. So whoever enters Paradise is good and noble, and whoever enters Hell is base and vile.
إِنَّ فِى ذَلِكَ لآيَةً
(Verily, in this is an Ayah,) meaning an evidence of the power of the Creator of all things. He spread out the earth and raised the canopy of the heavens, yet despite that the majority of people do not believe, rather they deny Him, His Messengers, and His Books, and they go against His commands doing the things He had prohibited. His saying:
وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ
(And verily your Lord, He is truly the All-Mighty,) means, the One Who has power over all things, to subdue and control them,
الرَّحِيمِ
(the Most Merciful. ) means, towards His creation, for He does not hasten to punish the one who sins, but He gives him time to repent, and if he does not, then He seizes him with a mighty punishment. Abu Al-`Aliyah, Qatadah, Ar-Rabi` bin Anas and Ibn Ishaq said: "He is Almighty in His punishment of those who went against His commands and worshipped others besides Him." Sa`id bin Jubayr said: "He is Most Merciful towards those who repent to Him and turn to Him."
(Tā Sīn Mīm) O kur’anskim smo skraćenicama govorili na početku sure el-Bekara.
Ṭâ`, Sîn, Mîm: Il a déjà été question de telles lettres séparées au début de Sourate Al-Baqarah.
"Tha Sin Mim. Inilah ayat-ayat al-Qur`an yang menerang-kan. Boleh jadi kamu (Muhammad) akan membinasakan dirimu (dengan kesedihan), karena mereka tidak beriman. Jika Kami meng-hendaki, niscaya Kami menurunkan kepada mereka mukjizat dari langit, maka senantiasa kuduk-kuduk mereka tunduk kepadanya. Dan sekali-kali tidak datang kepada mereka suatu peringatan baru dari Rabb Yang Maha Pemurah, melainkan mereka selalu berpaling darinya. Sungguh mereka telah mendustakan (al-Qur`an), maka kelak akan datang kepada mereka (kenyataan dari) berita-berita yang selalu mereka perolok-olokkan. Dan apakah mereka tidak memperhatikan bumi, berapa banyak Kami menumbuhkan di bumi itu pelbagai macam tumbuh-tumbuhan yang baik? Sesungguhnya pada yang demikian itu benar-benar terdapat suatu tanda kekua-saan Allah. Dan kebanyakan mereka tidak beriman. Dan sesung-guhnya Rabbmu benar-benar Dia-lah Yang Mahaperkasa lagi Maha Penyayang." (Asy-Syu'ara`: 1-9).
Makkiyah Menurut Jumhur Ulama
"Dengan Menyebut Nama Allah Yang Maha Pengasih Lagi Maha Penyayang."
(1-2) Allah Sang Pencipta mengisyaratkan kepada suatu isyarat yang menunjukkan betapa agungnya ayat-ayat al-Kitab al-Mubin (al-Qur`an) yang sangat jelas yang menunjukkan kepada seluruh tuntutan-tuntutan ilahi dan maqashid syar'iyyah, sehingga tidak ada sedikit pun keraguan bagi orang yang mengamatinya, dan tidak ada syubhat tentang apa yang diberitakanNya atau di-putuskanNya karena kejelasan penunjukannya (wudhuh ad-Dalalah) terhadap makna-makna termulia dan keterkaitan hukum-hukum dengan hikmahnya dan ketertautannya dengan korelasinya. Rasu-lullah a memperingatkan manusia dengannya, dan dengannya pula beliau menunjukkan (mereka) kepada jalan yang lurus, sehingga banyak hamba-hamba Allah yang bertakwa mendapat petunjuk, sedangkan orang yang telah ditetapkan binasa berpaling darinya, sehingga membuat Rasulullah a sangat pilu dan sedih karena mereka tidak beriman, karena kesungguhan beliau kepada kebaikan mereka dan ketulusannya terhadap mereka.
(3) Maka dari itu Allah سبحانه وتعالى berfirman kepada NabiNya, ﴾ لَعَلَّكَ بَٰخِعٞ نَّفۡسَكَ ﴿ "Boleh jadi kamu (Muhammad) akan membinasakan dirimu (dengan kesedihan)," maksudnya, kamu menyengsarakan dan mem-buat sulit dirimu, ﴾ أَلَّا يَكُونُواْ مُؤۡمِنِينَ ﴿ "karena mereka tidak beriman," maka janganlah kamu lakukan dan janganlah kamu menyengsarakan dirimu karena kesedihan terhadap mereka. Sebab hidayah itu ada di Tangan Allah, dan kamu telah melaksanakan kewajiban me-nyampaikan (risalah) sementara tidak ada di luar al-Qur`an ini satu pun tanda (mukjizat) untuk kami turunkan agar mereka beriman. Sebab al-Qur`an itu sendiri sudah cukup bagi siapa saja yang menghendaki hidayah.
(4) Oleh karenanya, Dia berfirman, ﴾ إِن نَّشَأۡ نُنَزِّلۡ عَلَيۡهِم مِّنَ ٱلسَّمَآءِ ءَايَةٗ ﴿ "Jika Kami menghendaki niscaya Kami menurunkan kepada mereka satu mukjizat dari langit," maksudnya satu dari tanda-tanda yang mereka minta, ﴾ فَظَلَّتۡ أَعۡنَٰقُهُمۡ ﴿ "maka senantiasa kuduk-kuduk mereka," maksud-nya, leher para pendusta ﴾ لَهَا خَٰضِعِينَ ﴿ "tunduk kepadanya," akan tetapi hal itu tidak perlu dan tidak ada maslahatnya, sebab pada waktu itu iman sudah tidak berguna lagi. Sebab, iman yang berguna itu adalah iman kepada yang ghaib, sebagaimana Allah تعالى berfirman,
﴾ هَلۡ يَنظُرُونَ إِلَّآ أَن تَأۡتِيَهُمُ ٱلۡمَلَٰٓئِكَةُ أَوۡ يَأۡتِيَ رَبُّكَ أَوۡ يَأۡتِيَ بَعۡضُ ءَايَٰتِ رَبِّكَۗ يَوۡمَ يَأۡتِي بَعۡضُ ءَايَٰتِ رَبِّكَ لَا يَنفَعُ نَفۡسًا إِيمَٰنُهَا لَمۡ تَكُنۡ ءَامَنَتۡ مِن قَبۡلُ أَوۡ كَسَبَتۡ فِيٓ إِيمَٰنِهَا خَيۡرٗاۗ قُلِ ٱنتَظِرُوٓاْ إِنَّا مُنتَظِرُونَ 158 ﴿
"Yang mereka nanti-nanti tidak lain hanyalah kedatangan malaikat kepada mereka (untuk mencabut nyawa mereka), atau kedatangan Rabbmu atau kedatangan sebagian tanda-tanda Rabbmu. Pada hari datangnya sebagian tanda-tanda Rabbmu tidaklah bermanfaat lagi iman seseorang bagi dirinya sendiri yang belum beriman sebelum itu, atau dia (belum) mengusahakan kebaikan dalam masa imannya. Katakanlah, 'Tunggulah olehmu, sesungguhnya kami pun menunggu (pula)'." (Al-An'am: 158).
(5) ﴾ وَمَا يَأۡتِيهِم مِّن ذِكۡرٖ مِّنَ ٱلرَّحۡمَٰنِ مُحۡدَثٍ ﴿ "Dan sekali-kali tidaklah datang kepada mereka suatu peringatan baru dari Rabb Yang Maha Pemurah." Dia memerintah mereka, melarang dan mengingatkan mereka akan segala hal yang bermanfaat bagi mereka dan yang membahayakan, ﴾ إِلَّا كَانُواْ عَنۡهُ مُعۡرِضِينَ ﴿ "melainkan mereka selalu berpaling darinya," dengan hati dan badan mereka. Ini adalah sikap berpaling mereka dari peringatan baru yang biasanya sentuhannya (seharusnya) sangat dalam daripada yang lainnya. Lalu bagaimana sikap berpaling mereka dari yang lainnya? Hal itu adalah karena pada diri mereka tidak ada kebaikannya sama sekali dan segala bentuk nasihat tidak efektif bagi mereka.
(6) Oleh karena itu, Dia berfirman, ﴾ فَقَدۡ كَذَّبُواْ ﴿ "Sungguh me-reka telah mendustakan" kebenaran. Dan sikap mendustakan telah menjadi karakter mereka yang tidak akan berubah dan tergantikan, ﴾ فَسَيَأۡتِيهِمۡ أَنۢبَٰٓؤُاْ مَا كَانُواْ بِهِۦ يَسۡتَهۡزِءُونَ ﴿ "maka kelak akan datang kepada mereka berita-berita yang selalu mereka perolok-olokkan." Maksudnya, azab akan menimpa mereka dan sesuatu yang telah mereka dustakan itu akan melanda mereka, karena sesungguhnya kalimatul azab telah menjadi benar bagi mereka.
(7) Allah سبحانه وتعالى berfirman seraya mengingatkan untuk tafakkur (merenung) yang berguna bagi pelakunya, ﴾ أَوَلَمۡ يَرَوۡاْ إِلَى ٱلۡأَرۡضِ كَمۡ أَنۢبَتۡنَا فِيهَا مِن كُلِّ زَوۡجٖ كَرِيمٍ ﴿ "Apakah mereka tidak memperhatikan bumi, berapa banyak Kami menumbuhkan di bumi itu pelbagai macam tumbuh-tumbuhan yang baik?" dari berbagai macam tumbuh-tumbuhan, yang indah dipandang dan mulia manfaatnya.
(8) ﴾ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَةٗۖ ﴿ "Sesungguhnya pada yang demikian itu benar-benar terdapat suatu tanda," yang membuktikan kekuasaan Allah untuk menghidupkan kembali manusia-manusia yang sudah mati, sebagaimana Dia berkuasa menghidupkan bumi setelah ketan-dusannya. ﴾ وَمَا كَانَ أَكۡثَرُهُم مُّؤۡمِنِينَ 8 ﴿ "Dan kebanyakan mereka tidak beriman," seperti yang difirmankan Allah سبحانه وتعالى dalam ayat lain,
﴾ وَمَآ أَكۡثَرُ ٱلنَّاسِ وَلَوۡ حَرَصۡتَ بِمُؤۡمِنِينَ 103 ﴿
"Dan sebagian besar manusia tidak akan beriman, walaupun kamu sangat menginginkannya." (Yusuf: 103).
(9) ﴾ وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلۡعَزِيزُ ﴿ "Dan sesungguhnya Rabbmu benar-benar Dia-lah Yang Mahaperkasa," yang menundukkan setiap makhluk, dan seluruh alam atas dan alam bawah tunduk kepadaNya. ﴾ ٱلرَّحِيمُ ﴿ "lagi Maha Penyayang," yang rahmatNya meliputi segala sesuatu, kemurahanNya sampai kepada segala yang hidup; Yang Mahaper-kasa membinasakan orang-orang yang sengsara dengan berbagai hukuman, Maha Pemurah terhadap orang-orang yang berbahagia, di mana Dia menyelamatkan mereka dari segala keburukan dan bala.
Allah سبحانه وتعالى mengulangi kisah Nabi Musa dan mendua kalikan-nya di dalam al-Qur`an yang mana Dia tidak mendua kalikan selainnya. Hal itu karena kisah tersebut mengandung beberapa hikmah dan pelajaran. Dan di dalamnya terdapat berita tentang nabiNya bersama orang-orang yang zhalim dan orang-orang yang beriman. Dia adalah pembawa Syariat agung dan pembawa kitab Taurat yang merupakan kitab suci termulia setelah al-Qur`an, seraya berfirman,
Ṭā. Sīn. Mīm. Nauna na ang pagtatalakay sa mga kapareho ng mga ito sa simula ng Kabanatang Al-Baqarah.
(Ta, Sin, Mim) Bu hususta benzer bir açıklama Bakara suresinin başında zikredilmiştir.
Ṭā Sīn Mīm. Pembahasan tentang huruf-huruf seperti ini telah dijelaskan dalam permulaan surah Al-Baqarah.
Ţā, Sī-īn, Mī-īm طسٓمٓ. Lettere simili sono presenti all'inizio della Surat Al Beǭarah
1- Tâ, Sîn, Mîm.
2- Bunlar apaçık Kitabın âyetleridir.
3- Mümin olmuyorlar diye neredeyse kendini helak edeceksin.
4- Eğer istesek gökten üzerlerine bir mucize indiririz de onun karşısında (ister istemez) boyun bükerler.
5- Onlara Rahman’dan yeni bir öğüt geldiği her seferinde mutlaka ondan yüz çevirirler.
6- İşte onlar (hakkı) yalanladılar. O nedenle alay etmekte oldukları şeyin haberleri yakında kendilerine gelecektir.
7- Yeryüzüne bakmazlar mı ki Biz orada her güzel çiftten nice bitkiler bitirdik.
8- Şüphesiz bunda bir işaret/delil vardır. Ama onların çoğu mü’min olmazlar.
9- Gerçekten Rabbin, Aziz ve Rahimdir.
(Mekke’de inmiştir. 227 âyettir)
Rahmân ve Rahîm Allah’ın adı ile.
1-2. Yüce Yaratıcı, apaçık ve açıklayıcı, ilâhî bütün istekleri, şer’î bütün maksatları gösteren bu Kitab’ın âyetlerinin ta’zim edilmesine delil olacak bir işarette bulunmaktadır. Bu Kitab’ın âyetlerine dikkatle bakan bir kimse, hiçbir şekilde bu Kitabın verdiği haberler yahut hükümler hakkında en ufak bir şüphe ve tereddüde kapılmaz. Çünkü bu Kitap gâyet açıktır. O, en şerefli ve üstün manalara delâlet etmektedir. Ayrıca koyduğu hükümlerin hikmetini ve bağlantılı olduğu münasebeti de açıkça ortaya koymaktadır. Allah Rasûlü sallallahu aleyhi ve sellem, bu Kitap ile insanları uyarıp korkutuyor, bu Kitap ile dosdoğru yola iletiyordu. Bu Kitap sayesinde Allah’ın takvâ sahibi kulları doğru yolu buluyor; ancak haklarında bedbahtlığın takdir edildiği kimseler de bu Kitaptan yüz çeviriyorlardı. Bundan dolayı Peygamberimiz de iman etmeyişlerine, samimi olarak iyiliklerini istemedeki aşırı tutkusu dolayısı ile oldukça ileri derecede üzülüyordu. Bundan dolayı Yüce Allah peygamberine hitaben şöyle buyurmaktadır:
3. “Mümin olmuyorlar diye neredeyse kendini helak edeceksin.” Kendini o kadar sıkıntıya sokuyorsun ki neredeyse kendini helâk edeceksin. Böyle yapma, onlar iman etmiyorlar diye duyduğun üzüntü sebebiyle kendini yiyip tüketme. Çünkü hidâyet Allah’ın elindedir. Sen üzerindeki tebliğ vazifeni eksiksiz yerine getirmiş bulunuyorsun. Bu Kur’ân-ı Kerîm’in ötesinde bir mucize olamaz ki biz iman etmeleri için onlara onu indirelim. Şüphesiz hidâyeti bulmak için bu Kur’ân-ı Kerîm yeterlidir, tatmin edicidir. Bundan dolayı Yüce Allah şöyle buyurmaktadır:
4. “Eğer istesek gökten üzerlerine” gönderilmesini teklif ettikleri mucizelerden “bir mucize indiririz de” yalanlayanlar “onun karşısında (ister istemez) boyun bükerler.” Ancak buna ihtiyaç yoktur. Bunda bir maslahat da bulunmamaktadır. Çünkü o vakit iman etmelerinin hiç faydası olmaz. Zira fayda sağlayan iman, gıyaben/görmeden yapılan imandır. Nitekim Yüce Allah şöyle buyurmaktadır:“Onlar kendilerine meleklerin gelmesinden yahut Rabbinin gelmesinden yahut Rabbinin âyetlerinin birisinin gelmesinden başkasını mı bekliyorlar? Rabbinin âyetlerinden biri geldiği gün daha önce iman etmemiş yahut imanında bir hayır kazanmamış olan kimseye imanı fayda vermez.”(el-En’am 6/158)
5. “Onlara Rahman’dan” kendilerine emirler veren, yasaklar koyan, onlara neyin fayda vereceğini, neyin de zararlı olacağını hatırlatan “yeni bir öğüt geldiği her seferinde mutlaka ondan” hem kalpleriyle hem bedenleriyle “yüz çevirirler.” Bu yeni gelen öğütten yüz çevirişleri bu şekildedir. Genelde yeni gelen bir öğüt de öncekinden daha beliğ ve etkili olur. Bundan dahi yüz çevirdiklerine göre gelecek başka öğütlerden yüz çevirmemeleri mümkün mü? Bunun sebebi ise onlarda hayır namına hiç şeyin olmaması, öğütlerin onlara fayda sağlamamasıdır. Bundan dolayı Yüce Allah şöyle buyurmaktadır:
6. “İşte onlar” hakkı “yalanladılar.” Yalanlamak, onların değişmez ve vazgeçilmez bir karakteri haline gelmiştir. “O nedenle alay ettikleri şeyin haberleri kendilerine yakında gelecektir.” Onların: Yalandır, dedikleri azap, pek yakında başlarına gelecek, onları bulacaktır. Çünkü azap sözü onlara hak olmuştur.
7. Yüce Allah kişiye fayda sağlayan tefekküre dikkat çekerek şöyle buyurmaktadır:“Yeryüzüne bakmazlar mı ki, biz orada her güzel çiftten nice bitkiler bitirdik.” Bütün bitki türlerinden hem görünüşleri güzel, hem de pek faydalı bitkiler bitirdik.
8. “Şüphesiz bunda” Yüce Allah’ın ölüleri ölümlerinden sonra diriltmesine dair “bir işaret/delil” bir belge “vardır.” O, yeri ölümünden sonra dirilttiği gibi ölüleri de diriltecektir. “Ama onların çoğu mü’min olmazlar.” Bu da Yüce Allah’ın şu buyruğuna benzemektedir: “Sen ne kadar hırs göstersen de insanların çoğu iman etmezler.”(Yusuf, 12/103)
9. “Gerçekten Rabbin” bütün mahlukatı emri altına alan, ulvi alemin de süfli alemin de kendisine itaat ettiği “Aziz” ve rahmeti her şeyi kuşatmış, lütuf ve ihsanı bütün canlılara erişmiş “Rahimdir.” O, öyle Azizdir ki bedbaht olanları çeşitli azap ve cezalarla helâk etmiştir. Bahtiyar mü’minlere de öyle merhametlidir ki onları her türlü kötülük ve beladan kurtarmıştır.
Yüce Yaratıcı Kur’ân-ı Kerîm’de Mûsâ aleyhisselam’ın kıssasını, başka kıssalardan daha çok tekrarlamıştır. Çünkü bu kıssa, pek büyük hikmet ve ibretleri ihtiva eder. Bu kıssada Mûsâ’nın zalimlerle ve mü’minlerle başından geçenlere dair haberler vardır. Mûsâ büyük bir şeriatın sahibidir. Kur’ân-ı Kerîm’den sonra ilâhi kitabların en faziletlisi olan Tevrat da ona indirilmiştir.
(Ta Sin Mim) những chữ cái, ý nghĩa của nó đã được giải thích ở chương Al-Baqarah.
Questi sono chiari versetti del Corano che evidenziano la verità e la falsità.
Đó là những câu Kinh Qur'an rõ ràng giúp phân biệt Chân Lý và điều ngụy tạo.
Voici les versets du Coran qui distingue clairement le vrai du faux.
Those are the verses of the Qur’ān that makes the truth clear from falsehood.
Bunlar hakkı batıldan ayıran apaçık olan Kur'an'ın ayetleridir.
Ovo su ajeti časnog Kur’ana koji odvajaju istinu od neistine.
Estas son las aleyas del Sagrado Corán, que diferencian la verdad de la falsedad.
Ang mga ito ay ang mga talata ng Qur'ān na naglilinaw sa katotohanan mula sa kabulaanan.
Inilah ayat-ayat Al-Qur`ān yang menerangkan kebenaran dari yang batil.
Boleh jadi engkau -wahai Rasul- akan membinasakan dirimu sendiri lantaran terlalu bersedih dan terlalu bersungguh-sungguh agar mereka mendapat petunjuk.
Baka ikaw, O Sugo, dahil sa sigasig mo sa kapatnubayan nila ay papatay sa sarili mo dala ng lungkot at sigasig sa kapatnubayan nila.
Ô Messager, il se peut que tu t’affliges de chagrin de voir ceux que tu espères être guidés ne pas devenir croyants.
Có thể Ngươi - hỡi Thiên Sứ - vì quá mong muốn chúng được hướng dẫn khiến Ngươi buồn rầu và sự buồn rầu đó giết dần giết mòn thân xác Ngươi.
Commentary
لَعَلَّكَ بَاخِعٌ نَّفْسَكَ Seemingly you are going to let yourself collapse in grief - 26:3). The word بَاخِعٌ (bakhi" )is derived from بَخعٌ (bakh' ) which means to reach up to Bikha`, an artery of the neck, while slaughtering. In this verse baki` is used in the sense of putting oneself into trouble and toil. "Allamah ` Askari has said, ` Although at such places the sentence appears to be informative but in fact it means to prohibit or prevent'. What it conveys is that, ` O Messenger, do not be so despondent because of your people's disbelief and rejection of Islam that you cause yourself to collapse'. One learns from this verse that even if it is apparent that a disbeliever would not convert to Islam, still it is not right to stop preaching to him. The second thing one learns is that the efforts one makes for a certain objective must be balanced and moderate, and if someone is adamant not to be guided to the right path, one should not be over-grieved.
Forse tu – o Messaggero – ti affliggi per la tua insistenza nel guidarli alla Retta Via e ti rattristi, poiché ci tieni molto.
-Ey Resul!- Onların hidayete ermeleri için aşırı hırsından ve üzüntünden dolayı neredeyse kendini mahvedeceksin.
Perhaps you O Messenger because of your eagerness for their guidance are killing yourself out of fear for them that they do not believe in Allah.
Zar ćeš sebe upropastiti zbog toga što tvoji sunarodnici, o Poslaniče, neće da povjeruju, jer si odveć sažaljiv spram njih i želiš da budu vjernici?
Quizás tú, Mensajero, debido a tu ansiedad por que ellos se guíen, te estás muriendo de tristeza, por temor a que ellos no crean en Al-lah.
If I had wished to send down to them a miracle from the sky I would have sent it down and their necks would remain bowed in utter humility before it. But I did not wish that, in order to test them: Do they believe in the Ghaib?
Kad bi Allah, džellešanuhu, htio, poslao bi bezbožnicima s neba jedno znamenje, djelo izvan iskustvene stvarnosti, zbog kojeg bi neizostavno postali vjernici i povinovali bi se tom znamenju. Ali, Allah ne želi slati takva znamenja kako bi ih iskušao hoće li povjerovati u onostrano.
Eğer biz onların üzerine gökten bir mucize indirmeyi dilersek, onu indiririz. Böylece boyunları zillet içinde eğilip kalır. Fakat biz onları imtihan etmek için böyle yapmak istemedik. Acaba onlar gayba iman edecekler mi?
Kung niloob Namin ang magpababa ng isang tanda sa kanila mula sa langit ay magpapababa Kami nito sa kanila kaya mananatili ang mga leeg nila na mga nakatungo roon na kaaba-aba. Subalit Kami ay hindi lumuob niyon bilang pagsusulit para sa kanila kung naniniwala ba sila sa Lingid.
Jika Kami berkehendak menurunkan tanda-tanda kebesaran (mukjizat) Kami dari langit kepada mereka, niscaya Kami akan melakukannya, sehingga kuduk-kuduk mereka senantiasa tunduk terhina kepadanya. Namun, Kami tidak menghendaki demikian sebagai ujian bagi mereka; apakah mereka benar-benar akan beriman dengan perkara gaib?
إِن نَّشَأْ نُنَزِّلْ عَلَيْهِم مِّنَ السَّمَاءِ آيَةً فَظَلَّتْ أَعْنَاقُهُمْ لَهَا خَاضِعِينَ
If We so will, We can send down to them a sign from the sky before which their necks will stay bent in submission. - 26:4
Allamah Zamakhshari has explained that the real intent of the text is to say that the disbelievers themselves will stay in submission, but the act of submission is attributed in the verse to their "necks", so that the initial object of submission is pinpointed, because yielding or bowing in humility initially appears on the neck. The substance of the message of this verse is that Allah Ta’ ala also has full authority and control to evince any sign of His Oneness and Omnipotence which brings forth the religious injunctions and the Divine Truth in such a self-evident manner that no one would have the ability to reject it. But the wisdom demands that these injunctions and the understanding of God are not made self-evident but remain visionary, so that they are dependent on deliberations and pondering. This pondering and deliberation is actually the test of man on which the reward and punishment is adjudged. Acceptance of self-evident things is a natural and involuntary phenomenon which lacks the quality of deliberate obedience. (Qurtubi)
Si Nous avions voulu leur faire descendre un miracle du Ciel, Nous l’aurions fait et alors, leurs cous resteraient courbés en signe de soumission mais Nous ne le voulons pas afin de les éprouver: croiront-ils en l’Invisible ou s’y refuseront-ils ?
Si hubiera querido enviarles un milagro desde el cielo, lo habría enviado y sus cuellos permanecerían inclinados con absoluta sumisión ante él. Pero no deseaba eso, para probarlos.
Nếu muốn, TA đã ban từ trời xuống một phép màu cho chúng thì chúng đã cúi đầu thần phục nhưng TA đã không làm thế để thử thách xem chúng có tin tưởng vào điều vô hình hay không?
Se avessimo voluto rivelare loro un versetto dal cielo, lo avremmo fatto, così i loro colli si sarebbero sottomessi ad esso, umiliati; tuttavia, non volemmo tentarli in questo modo: credono nell'Ignoto?
E ogni volta che riveliamo a questi idolatri un monito del Compassionevole, portando chiare prove della Sua Unicità e della veridicità del Suo Profeta, non fanno altro che rifiutarsi di ascoltarlo e di credervi.
Aucun nouveau rappel accompagné des preuves de l’Unicité d’Allah et de la véracité de Son Prophète n’est révélé par le Tout Miséricordieux à ces polythéistes sans qu’ils ne s’en détournent et refusent d’y croire.
Bu müşrikler, Rahman olan Allah Teâlâ'dan tevhidini ve peygamberinin doğruluğunu gösteren delillerden yeni bir hatırlatma indirildiğinde, onlar mutlaka bunu dinlemekten ve tasdik etmekten yüz çevirirler.
Và bất cứ điều gì được thiên khải xuống từ Đấng Arrahman cho nhóm người đa thần để chứng minh chỉ riêng Ngài đáng được tôn thờ và phục tùng cũng như để chứng minh sự thật về sứ mạng của Thiên Sứ của Ngài thì chúng đều không nghe và không tin.
Cada vez que un nuevo recordatorio que contiene los argumentos de Al-lah, indicando Su unicidad y la veracidad de Su profeta, es revelado por el Misericordioso a estos idólatras, se apartan negándose a escucharlo y aceptarlo.
I mekkanskim mnogobošcima ne dođe nijedna nova opomena od Milostivog Allaha koja sadrži dokaz da je Allah jedini bog i da je Muhammed Božiji poslanik, a da je ne odbiše i leđa joj ne okrenuše.
Whenever any new reminder that is revealed by the Merciful to these idolaters, which contain His arguments that indicate His Oneness and the truth of His prophet, they turn away from listening to it and accepting it.
Walang dumarating sa mga tagapagtambal na ito na isang pagpapaalaalang bago ang pagpapababa nito mula sa Napakamaawain sa pamamagitan ng mga katwiran Niyang nagpapatunay sa paniniwala sa kaisahan Niya at katapatan ng Propeta Niya maliban umaayaw sila sa pakikinig doon at paniniwala roon.
Sekali-kali tidaklah datang kepada orang-orang musyrik itu suatu peringatan yang baru diturunkan dari Tuhan Yang Maha Pemurah beserta bukti yang menunjukkan keesaan dan kebenaran nabi-Nya, melainkan mereka selalu berpaling dari sikap mendengarkan dan membenarkannya.
Sungguh mereka telah mendustakan wahyu yang dibawa oleh Rasul mereka, maka kelak akan datang kepada mereka bukti dan kenyataan dari berita-berita yang selalu mereka perolok-olokkan, serta akan diturunkan kepada mereka azab.
Kaya nagpasinungaling nga sila sa inihatid sa kanila ng Sugo nila kaya pupunta sa kanila ang pagsasakatuparan ng mga balita ng dati nilang tinutuya at dadapo sa kanila ang pagdurusa.
Smentirono ciò che il Messaggero comunicò loro, e saranno afflitti dall'avverarsi di ciò che deridevano, e subiranno la punizione.
Onlar, resullerinin kendilerine getirdiğini yalanladılar. Alay edip durdukları şeyin haberleri kendilerine yakında gelecektir ve azap başlarına inecektir.
Chúng nhất quyết chối bỏ những gì được Thiên Sứ mang đến cho chúng, cứ mặc chúng rồi đây chúng sẽ nhận được nguồn thông tin chính xác chứng nhận những gì mà chúng đã chế nhạo và chúng phải gánh lấy hình phạt.
They have denied what their Messenger brought to them, but the confirmation of the information that they used to mock at will soon come to them and the punishment will fall upon them.
Ils ont démenti tout ce que leur Messager leur a apporté mais ce qu’ils raillaient se réalisera et le châtiment s’abattra alors sur eux.
The call for Truth reveals itself with total clarity. The sign of a call being Divine is that everything is clear and based on clear arguments. One may deny it, but nobody would be in a position to say that he has not grasped its message. ‘It may be that you will destroy yourself.’ These words show the very strong feelings of well-wishing that a preacher has towards his addressees. The desire to spread the word of God gushes forth from such pure feelings. So, when God’s envoy observes that an addressee does not accept his message, he worries about him as a mother would worry about the welfare of her child. This sentence of the Quran is the confirmation of the benevalent feelings of the preacher and does not indicate criticism of his addressee. The call for Truth is the call of God. God is that Being who is all-powerful but who nevertheless may be denied or rebelled against. But, this present position is in accordance with God’s own plan. God wants such human beings to settle in paradise as are able to recognise the Truth in this world full of deception, and who bow down before Him without any compulsion. The selection of such individuals may be made only under conditions where everyone enjoys complete freedom of thought and action.
Han negado lo que les trajo su Mensajero, pero la confirmación de lo que rechazaron les llegará pronto y el castigo caerá sobre ellos.
Krivovjerni poriču veličanstveni Kur’an i rugaju se njegovim ajetima – pa stići će ih sigurno posljedice njihova poricanja, ruganja i drugih gnusnih djela koja činjahu na ovom svijetu i snaći će ih kazna.
Do these people remain persistent in their disbelief and not look at the earth, how many different types of vegetation that is beautiful to look at and that has plenty of benefits did I grow therein!
Sao nhóm người chìm sâu trong sự vô đức tin đã không nhìn khắp thế gian việc TA cho mọc ra biết bao cây cối và thảo mộc tạo nên khung cảnh tuyệt vời, mang lại nhiều nguồn lợi to lớn?
Zar mogu ustrajno poricati, a nisu razmislili o tome da je Svemogući Allah učinio da iz zemlje niče bilje različitih boja i oblika, lijepog izgleda i od velike koristi?
زَوْجٍ كَرِيمٍ (noble pair - 26:7). The word زَوْجٍ (zawj) literally means a pair. That is why man and woman, and male and female are called Zawj. Many species of trees have male and female among them. On this basis they can also be called Zawj (زَوْجٍ ). Sometimes the word Zawj is also used for a special kind. On the basis of this meaning all species of trees can be called Zawj. The meaning of Karim is a nice and favourite thing.
Nananatili ba ang mga ito na mga nagpupumilit sa kawalang-pananampalataya nila sapagkat hindi sila tumingin sa lupa kung ilan ang pinatubo Namin dito mula sa bawat uring kabilang sa mga uri ng halamang maganda ang tanawin, na marami ang mga pakinabang?
Bunlar küfürleri üzerine ısrar etmeyi sürdürüp yeryüzüne bakmıyorlar mı? Orada her çeşit bitkiden güzel görünümlü ve faydaları çok olan nice bitkiler yetiştirdik.
Estas personas que persisten en la incredulidad, ¿acaso no observan cuántos tipos diferentes de vegetación hay en la Tierra, que es hermosa para observar y muy beneficiosa?
Ces gens persistent-ils à mécroire, ne voient-ils pas les nombreuses variétés de plantes splendides et bénéfiques que Nous avons fait pousser sur la Terre?
Apakah mereka semua akan terus terusan berada dalam kekafiran dan tidak mau memperhatikan bumi, berapa banyak Kami tumbuhkan di bumi itu berbagai macam tumbuh-tumbuhan; yang indah dipandang dan banyak manfaatnya ?
Non curarti di costoro che perseverano nella miscredenza; essi non osservavano forse la terra quando abbiamo fatto germogliare da essa ogni tipo di piante, piacevoli alla vista e di molte utilità?!
En los diversos tipos de vegetación que crecen en la Tierra hay una clara señal del poder que tiene Aquel que los ha hecho crecer, de devolver la vida a los muertos, aunque la mayoría de ellos no tengan fe.
In verità, nel germogliare della terra e nella varietà delle piante vi è una chiara prova della capacità di Colui che l'ha fatta germogliare di far tornare in vita i morti, ma la maggior parte di loro non credevano.
Sesungguhnya pada proses penciptaan tetumbuhan dengan berbagai spesiesnya benar-benar terdapat suatu tanda paling jelas akan kekuasaan Tuhan yang menumbuhkannya dengan menghidupkan makhluk yang telah mati, namun malah kebanyakan mereka sama sekali tidak beriman.
Chắc chắn, trong việc cho đất mọc lên nhiều loại cây cối và thảo mộc là bằng chứng khẳng định quyền năng của Allah trong việc phục sinh người chết, tuy nhiên đa số nhân loại lại không chịu tin.
Le pouvoir de faire sortir de terre des variétés diverses de plantes est assurément une preuve claire que Celui qui détient ce pouvoir détient également le pouvoir de faire revivre les morts. Seulement, la plupart d’entre eux n’y croient pas.
In the earth’s growing various types of vegetation there truly is a clear sign of the Power of the One Who has made it grow to bring back the dead to life, though most of them do not have faith.
U nicanju raznolikog bilja iz zemlje bjelodan je dokaz da je onaj ko je u stanju učiniti da to bilje niče u stanju oživjeti mrtve, ali većina ljudi ne vjeruje.
Şüphesiz yeryüzünde çeşitli bitkilerin filizlendirilmesinde, onları filizlendirenin (Allah'ın) ölüleri yeniden diriltme kudretine apaçık bir delil vardır. Buna rağmen onların çoğu Mümin değildirler.
Tunay na sa pagpapatubo sa lupa ng mga magkakaibang uri ng halaman ay talagang isang katunayang maliwanag sa kakayahan ng nagpatubo sa mga ito sa pagbibigay-buhay sa mga patay. Ang karamihan sa kanila ay hindi naging mga mananampalataya.
-Ey Resul!- Şüphesiz Rabbin, O'nu hiçbir kimsenin yenemeyeceği mutlak galiptir. Kullarına çokça merhamet edendir.
Tunay na ang Panginoon mo, O Sugo, ay talagang Siya ang Tagapanaig na walang isang dumadaig sa Kanya, ang Maawain sa mga lingkod Niya.
Namun, sesungguhnya Tuhanmu -wahai Rasul- benar-benar Mahaperkasa yang tidak dikalahkan oleh siapa pun, lagi Maha Penyayang terhadap hamba-hamba-Nya.
Mensajero, tu Señor es el Dominante, el que nunca puede ser vencido, y es Misericordioso con Sus siervos que tienen fe.
E, in verità, il tuo Dio – o Messaggero – è Colui che vince ed è invincibile, Misericordioso con i Suoi sudditi.
Poslaniče, Gospodar tvoj, zaista je silan, te Ga niko ne može nadvladati. On je samilostan prema Svojim robovima.
Your Lord - O Messenger - is the One Who is the Dominant who can never be overpower, and the Merciful to those of His servants who have faith.
Ô Messager, ton Seigneur est invincible et Il est miséricordieux envers Ses serviteurs.
The sprouting of a green and flourishing tree from the earth is as wonderful an event as the sudden emergence of a camel from the earth and its starting to walk on its surface. People are wonder-struck by the second type of incident, though the more wonderful incidents are always happening on the earth without their learning any lesson from it. Almighty God wants man to notice the extraordinary but hidden aspects of ordinary events. In the events happening in the chain of cause and effect, he should be able to observe the direct role of God. Those who display this high degree of insight are the ones who will be treated as having faith in God and the ones who will be blessed with the eternal grace of God.
Và chắc chắn Thượng Đế của Ngươi - hỡi Thiên Sứ - là Đấng Quyền Lực và Hùng Mạnh, không thế lực nào đánh bại Ngài, nhưng Ngài luôn nhân từ với đám nô lệ của Ngài.
Recuerda, Mensajero, cuando tu Señor llamó a Moisés u y le ordenó que fuera donde las personas que estaban siendo injustas al rechazar a Al-lah y esclavizar al pueblo de Moisés.
Between Musa and Fir`awn
Allah tells us what He commanded His servant, son of `Imran and Messenger Musa, peace be upon him, who spoke with Him, to do, when He called him from the right side of the mountain, and conversed with him, and chose him, sent him, and commanded him to go to Fir`awn and his people. Allah says:
وَإِذْ نَادَى رَبُّكَ مُوسَى أَنِ ائْتَ الْقَوْمَ الظَّـلِمِينَ - قَوْمَ فِرْعَوْنَ أَلا يَتَّقُونَ - قَالَ رَبِّ إِنِّى أَخَافُ أَن يُكَذِّبُونِ - وَيَضِيقُ صَدْرِى وَلاَ يَنطَلِقُ لِسَانِى فَأَرْسِلْ إِلَى هَـرُونَ - وَلَهُمْ عَلَىَّ ذَنبٌ فَأَخَافُ أَن يَقْتُلُونِ
(And when your Lord called Musa: "Go to the people who are wrongdoers. The people of Fir`awn. Will they not have Taqwa" He said: "My Lord! Verily, I fear that they will deny me, And my breast straitens, and my tongue expresses not well. So send for Harun. And they have a charge of crime against me, and I fear they will kill me.") So, Musa asked Allah to remove these difficulties for him, as he said in Surah Ta Ha:
قَالَ رَبِّ اشْرَحْ لِى صَدْرِى - وَيَسِّرْ لِى أَمْرِى
(Musa said: "O my Lord! Open for me my chest. And ease my task for me.") (20:25-26) until:
قَدْ أُوتِيتَ سُؤْلَكَ يمُوسَى
(You are granted your request, O Musa!) (20:36)
وَلَهُمْ عَلَىَّ ذَنبٌ فَأَخَافُ أَن يَقْتُلُونِ
(And they have a charge of crime against me, and I fear they will kill me.) because he had killed that Egyptian, which was the reason that he left the land of Egypt.
قَالَ كَلاَّ
((Allah) said: "Nay!...") Allah told him: do not be afraid of anything like that. This is like the Ayah,
سَنَشُدُّ عَضُدَكَ بِأَخِيكَ وَنَجْعَلُ لَكُمَا سُلْطَـناً
(Allah said: "We will strengthen your arm through your brother, and give you both power) meaning, proof;
فَلاَ يَصِلُونَ إِلَيْكُمَا بِـْايَـتِنَآ أَنتُمَا وَمَنِ اتَّبَعَكُمَا الْغَـلِبُونَ
(so they shall not be able to harm you, with Our signs, you two as well as those who follow you will be the victors) (28:35),
فَاذْهَبَا بِـَايَـتِنَآ إِنَّا مَعَكُمْ مُّسْتَمِعُونَ
(Go you both with Our signs. Verily, We shall be with you, listening.) This is like the Ayah,
إِنَّنِى مَعَكُمَآ أَسْمَعُ وَأَرَى
(I am with you both, hearing and seeing) (20:46). Meaning, `I will be with you by My protection, care, support and help.'
فَأْتِيَا فِرْعَوْنَ فَقُولا إِنَّا رَسُولُ رَبِّ الْعَـلَمِينَ
(And go both of you to Fir`awn, and say: `We are the Messengers of the Lord of the all that exists.') This is like the Ayah,
إِنَّا رَسُولاَ رَبِّكَ
(Verily, we are both Messengers of your Lord) (20:47). which means, `both of us have been sent to you,'
أَنْ أَرْسِلْ مَعَنَا بَنِى إِسْرَءِيلَ
(So allow the Children of Israel to go with us.) Meaning, `let them go, free them from your captivity, subjugation and torture, for they are the believing servants of Allah, devoted to Him, and with you they are in a position of humiliating torture.' When Musa said that to him, Fir`awn turned away and ignored him completely, regarding him with scorn and thinking little of him. Saying:
أَلَمْ نُرَبِّكَ فِينَا وَلِيداً
(Did we not bring you up among us as a child) meaning, we brought you up among us, in our home and on our bed, we nourished you and did favors for you for many years, and after all that you responded to our kindness in this manner: you killed one of our men and denied our favors to you.' So he said to him:
وَأَنتَ مِنَ الْكَـفِرِينَ
(While you were one of the ingrates.) meaning, one of those who deny favors. This was the view of Ibn `Abbas and `Abdur-Rahman bin Zayd bin Aslam, and was the view favored by Ibn Jarir.
قَالَ فَعَلْتُهَآ إِذاً
((Musa) said: "I did it then...") meaning, at that time,
وَأَنَاْ مِنَ الضَّآلِّينَ
(when I was in error.) meaning, `before revelation was sent to me and before Allah made me a Prophet and sent me with this Message.'
فَفَرَرْتُ مِنكُمْ لَمَّا خِفْتُكُمْ فَوَهَبَ لِى رَبِّى حُكْماً وَجَعَلَنِى مِنَ الْمُرْسَلِينَ
(So, I fled from you when I feared you. But my Lord has granted me Hukm, and made me one of the Messengers.) means, `the first situation came to an end and another took its place. Now Allah has sent me to you, and if you obey Him, you will be safe, but if you oppose Him, you will be destroyed.' Then Musa said:
وَتِلْكَ نِعْمَةٌ تَمُنُّهَا عَلَىَّ أَنْ عَبَّدتَّ بَنِى إِسْرَءِيلَ
(And this is the past favor with which you reproach me, -- that you have enslaved the Children of Israel.) meaning, `whatever favors you did in bringing me up are offset by the evil you did by enslaving the Children of Israel and using them to do your hard labor. Is there any comparison between your favors to one man among them and the evil you have done to all of them What you have mentioned about me is nothing compared to what you have done to them.'
Remember - O Messenger - when your Lord called out to Moses instructing him to go to the people who were doing wrong by their rejection of Allah and enslavement of the people of Moses.
Banggitin mo, O Sugo, nang nanawagan ang Panginoon mo kay Moises habang nag-uutos doon na pumunta sa mga taong tagalabag sa katarungan dahil sa kawalang-pananampalataya nila kay Allāh at pang-aalipin nila sa mga tao ni Moises.
10- Hani Rabbin Mûsâ’ya şöyle seslenmişti:“Git, o zalim topluma…
11- “Firavun’un kavmine. Korkup sakınmazlar mı onlar?”
12- Dedi ki:“Rabbim, korkarım ki onlar beni yalanlarlar.”
13- “Benim de göğsüm daralır ve dilim dönmez. Onun için Hârûn’a da risalet ver.”
14- “Ayrıca onlara göre ben bir suçluyum. O nedenle beni öldürmelerinden de korkuyorum.”
15- Buyurdu ki:“Asla! İkiniz âyetlerimizle/mucizelerimizle gidin. Şüphesiz Biz sizinle beraberiz, (her şeyi) işitiriz.
16- “İkiniz de Firavun’a gidin ve deyin ki: “Şüphesiz biz âlemlerin Rabbinin elçileriyiz.”
17- “İsrailoğullarını bizimle gönder, diye (geldik).”
18- Dedi ki:“Çocukken seni yanımızda besleyip büyütmedik mi? Üstelik yıllarca da aramızda kaldın.”
19- “Sonunda yapacağını da yaptın. Sen bir kafirsin/nankörsün.”
20- “O işi yaptığım sırada ben cahillerden idim” dedi.
21- “Sizden korkunca da aranızdan kaçtım. Rabbim bana hüküm/hikmet bağışladı ve beni peygamberlerden kıldı.”
22- “Başıma kaktığın o iyilik ise (aslında bir iyilik değil) senin İsrailoğullarını köleleştirmenin bir sonucudur.”
23- Firavun:“Âlemlerin Rabbi (dediğin de) nedir?” dedi.
24- Dedi ki:“Göklerin, yerin ve onların arasında bulunanların Rabbidir. Eğer kesin bilgiye sahipseniz (bunun böyle olduğunu anlarsınız).”
25- Etrafında bulunanlara:“Duymuyor musunuz (neler söylüyor)?!” dedi.
26- “O, hem sizin Rabbiniz, hem de geçmiş atalarınızın Rabbidir” dedi.
27- Dedi ki:“Size gönderilen bu elçiniz kesinlikle delidir.”
28- “Doğunun, batının ve onların aralarında olanların Rabbidir. Eğer aklınızı kullanırsanız (bunun böyle olduğunu anlarsınız)” dedi.
29- Dedi ki:“Eğer benden başka bir ilâh edinirsen seni mutlaka hapse tıkarım.”
30- Dedi ki:“Sana (doğruluğumu ispatlayan) apaçık bir şey getirmiş olsam da mı?”
31- “Eğer doğru söyleyenlerden isen haydi getir onu!” dedi.
32- Bunun üzerine Musa asasını attı. Birden o, kocaman ve aşikar bir yılan oluverdi.
33- Elini çıkardı. Bir de ne görsünler; o, bakanların önünde bembeyaz parlıyor!
34- Etrafındaki ileri gelenlere dedi ki:“Şüphesiz bu, çok bilgili bir sihirbazdır.”
35- “Sihri ile sizi yurdunuzdan çıkarmak istiyor. O halde ne buyurursunuz?”
36- Dediler ki:“Onu ve kardeşini alıkoy, şehirlere de toplayıcılar gönder de,
37- “Sana ne kadar bilgin sihirbaz varsa hepsini getirsinler.”
38- Böylece sihirbazlar belirlenen günün malum vaktinde toplandı.
39- İnsanlara da:“Siz de toplanacak mısınız?” denildi.
40- “Umarız ki sihirbazlar galip gelirlerse biz de onlara uyarız.”
41- Sihirbazlar geldiklerinde Firavun’a dediler ki:“Eğer galip gelen biz olursak her halde bize bir mükâfat var, değil mi?”
42- O da:“Evet, o zaman siz elbette çok yakınlarımdan da olacaksınız” dedi.
43- Mûsâ onlara:“Haydi, ne atacaksanız atın” dedi.
44- Onlar da iplerini ve asalarını attılar ve:“Firavun’un izzetine yemin olsun ki galip gelecek olan kesinlikle biziz” dediler.
45- Mûsâ da asasını attı. Birden o (yılana dönüşüp) onların göz boyamalarından ibaret şeyleri yakalayıp yutmaya başladı.
46- Sihirbazlar derhal secdeye kapandılar.
47- Dediler ki:“Âlemlerin Rabbine iman ettik”
48- “Mûsâ ve Hârûn’un Rabbine…”
49- Dedi ki:“Ben size izin vermeden önce mi ona iman ettiniz? Şüphesiz o, size sihri öğreten büyüğünüzdür. Yakında bileceksiniz. Andolsun ellerinizi ve ayaklarınızı çaprazlama keseceğim ve hepinizi birden asacağım.”
50- Dediler ki:“Olsun, zararı yok. Zaten biz elbette Rabbimize döneceğiz.”
51- “Biz, ilk iman edenler olduğumuz için Rabbimizin günahlarımızı bağışlayacağını ümit ediyoruz.”
52- Biz Mûsâ’ya:“Kullarımı geceleyin yola çıkar! Şüphesiz siz, takip edileceksiniz” diye vahyettik.
53- Firavun şehirlere toplayıcı adamlar gönderdi.
54- (Dedi ki:)“Gerçekten bunlar, az bir topluluktur.”
55- “Ve onlar bizi gerçekten kızdırdılar.”
56- “Biz ise uyanık ve tedbirli bir topluluğuz.”
57- Böylece onları (ülkelerindeki) bahçelerden ve pınarlardan çıkardık,
58- Hazinelerden ve güzel konaklardan da…
59- İşte böyle! Ve Biz onlara İsrailoğullarını mirasçı kıldık.
60- Güneş doğarken onların peşine düştüler.
61- İki topluluk birbirini görünce Mûsâ’nın arkadaşları:“Kesinlikle bize yetişecekler!” dediler.
62- Dedi ki:“Asla! Şüphesiz Rabbim benimledir. O, bana yol gösterecektir.”
63- Biz de Mûsâ’ya:“Asanla denize vur” diye vahyettik. Ardından deniz yarıldı ve her bir tarafı büyük bir dağ gibi oldu.
64- Diğerlerini de oraya yanaştırdık.
65- Mûsâ’yı ve onunla birlikte olanların hepsini kurtardık.
66- Sonra da diğerlerini suda boğduk.
67- Şüphesiz bunda bir ibret vardır. Onların çoğu iman etmemişti.
68- Şüphe yok ki Rabbin, Azizdir, Rahimdir.
10. İşte Yüce Allah, onun hakkında şöyle buyrmaktadır: Mûsâ’nın, Allah’ın onunla konuşup ona peygamberlik ve risalet verdiğinde ona yönelik seslenişi zamanındaki o üstün halini hatırla! Ona:“Git, o zalim topluma” demişti. Yeryüzünde büyüklük taslayan, oranın ahalisine karşı büyüklük taslayan ve başlarının da rububiyet iddiasında bulunduğu o topluluğa git.
11. “Firavun’un kavmine… Korkup sakınmazlar mı onlar?” Yani onlara yumuşak sözle ve güzel ifadelerle: Kendilerini yaratan, kendilerini rızıklandırmış bulunan Allah’tan korkmaz mısınız? O’ndan çekinip de bu küfrünüzden vazgeçmez misiniz? de!
12-13. Mûsâ, Rabbine özür beyan ederek, bu ağır yükte kendisine yardımcı vermesi talebinde bulunup “dedi ki: Rabbim, korkarım ki onlar beni yalanlarlar. Benim de göğsüm daralır ve dilim dönmez.” Bir başka yerde Mûsâ’nın şöyle söylediği buyrulmaktadır: “Rabbim göğsümü genişlet, işimi kolaylaştır ve dilimden bağı çöz ki sözümü anlasınlar. Bana ailemden bir yardımcı ver, kardeşim Hârûn’u...”(Tâ-Hâ, 20/25)“Onun için Hârûn’a da risalet ver.” Yüce Allah da onun duasını kabul buyurdu. Mûsâ’ya peygamberlik verdiği gibi kardeşine de peygamberlik verdi. “Onu bana yardımcı olarak gönder.”(el-Kasas, 28/34) Yani bu işimde bana yardımcı olarak gönder.
14. “Ayrıca onlara göre ben” bir Kıpti’yi öldürme meselesinden dolayı “bir suçluyum. O nedenle beni öldürmelerinden de korkuyorum.”
15. “Buyurdu ki: Asla” seni öldürme imkânını bulamayacaklar. Biz size öyle bir güç vereceğiz ki, onlar size kötülük kastıyla yaklaşamayacaklar. Siz ve size tâbi olanlar galip geleceksiniz. Bundan dolayıdır ki Firavun, Mûsâ’ya ileri derecede meydan okumasına, onu kıt akıllıkla, hem onu hem de kavmini sapıklıkla suçlamasına rağmen Mûsâ’ya hiçbir zarar veremedi. “İkiniz” doğruluğunuza ve getirdiğinizin sıhhatine delil olan “âyetlerimizle/mucizelerimizle gidin. Şüphesiz Biz sizinle beraberiz, (her şeyi) işitiriz.” Ben ikinizi de koruyup himaye edeceğim.
16. “İkiniz de Firavuna gidin ve deyin ki: “Şüphesiz biz âlemlerin Rabbinin elçileriyiz.” Yani O, sen Rabbimize ve bize iman edesin, Ona ibadete boyun eğip, O’nun tevhidini kabul edesin, diye bizi sana gönderdi.
17. “İsrailoğullarını bizimle gönder, diye (geldik).” Artık onlara yaptığın işkencelere son ver. Onlar üzerindeki baskını kaldır ki, Rab’lerine ibadet etsinler. Dinlerini gereği gibi uygulayabilsinler.
18. Mûsâ ile Hârûn, Firavun’a gelip de Allah’ın kendilerine emrettiklerini söylediklerinde Firavun iman etmedi, yumuşamadı da. Mûsâ’ya şu sözleriyle karşı koymaya kalkıştı:“Çocukken seni yanımızda besleyip büyütmedik mi?” Sana iyilikte bulunarak henüz beşikte küçük bir bebek iken besleyip büyütmedik mi? Bu şekilde uzun bir süre yanımızda kalmadın mı?
19. “Sonunda yapacağını da yaptın.” Kastettiği ise Mûsâ’nın kavminden olan bir kişi, düşmanına karşı ondan yardım istediğinde Mûsâ’nın o Kıptiyi öldürmesidir:“Mûsâ, ona bir yumruk vurmakla ölümüne sebep oldu.”(el-Kasas, 28/15)“Sen bir kafirsin/nankörsün.” Firavun şunu demek istemişti: O sırada senin de yolun da bizim yolumuzdu. Senin tutturduğun yol ile bizim tutturduğumuz yol, küfürde aynı idi. Firavun, bu sözleriyle -Mûsâ küfürden münezzeh olduğu halde- farkına varmadan kendisinin kâfir olduğunu ikrar ve itiraf etmişti. Bunun üzerine Mûsâ ona şöyle cevap verdi:
20-21. “O işi yaptığım sırada ben cahillerden idim.” Yani ben bu işi kâfir olarak işlemedim, aksine bu işi bilmeden, istemeyerek yaptım. Hem ben bunun için Rabbimden mağfiret diledim. O da bana mağfiret buyurdu. “Sizden korkunca da” beni öldürmek için aranızda karar almanız üzerine “aranızdan kaçtım.” ve Medyen’e gittim. Orada yıllarca kaldıktan sonra geri size geldim. Bu esnada “Rabbim bana hüküm/hikmet bağışladı ve beni peygamberlerden kıldı.”
zetle Firavun’un Mûsâ’ya karşı itirazı, cahil veya işi cahilliğe vuran birinin itirazı tütürdendir. O, Mûsâ’nın peygamber olamayacağına dair bir kişiyi öldürmüş olmasını sebep göstermeye kalkıştı. Mûsâ da o kimseyi öldürmesinin bizzat öldürme kastı olmaksızın, bilmeden ve hata yoluyla olduğunu açıklamıştı. Şanı Yüce Allah’ın lütfu ise kimseden alıkonamaz. O halde ne diye Yüce Allah’ın bana hikmet ve risalet bağışlamış olmasını imkânsız kabul ediyorsunuz?
22. Geriye ey Firavun, senin:“Çocukken seni yanımızda besleyip büyütmedik mi?” şeklindeki itirazın kalıyor. Aslında biz bu meseleyi iyice tetkik edecek olursak açıkça görülür ki senin başıma kaktığın bu işte, minnet edilecek bir taraf yoktur. Bundan dolayı Mûsâ ona şöyle demişti:“Başıma kaktığın o iyilik ise (aslında bir iyilik değil) senin İsrailoğullarını köleleştirmenin bir sonucudur.” Senin bunu başıma nimet diye kakmanın sebebi, İsrailoğullarını kendi işlerinde çalıştırman ve onları kendine adeta köle konumuna getirmendir. Beni ise kendine köleleştirmekten ve işlerinde çalıştırmaktan uzak tuttun; şimdi de bunu başıma kakılacak bir iyilik sayıyorsun. Fakat meselenin düşünülmesi halinde gerçek açıkça ortaya çıkar. Sen aslında bu değerli halka zulmettin, onlara işkenceler uyguladın, onları angarya işlerde çalıştırdın. Yüce Allah, kavmime eziyet etmiş olmana rağmen beni senin eziyetinden kurtardı. Senin bana minnet diye hatırlattığın ve başıma kaktığın bu işin, başa kakılacak tarafı neresidir?
23. “Firavun: Âlemlerin Rabbi (dediğin de) nedir? dedi” Firavun bu sözleriyle zalimce ve büyüklük taslayarak Rabbini inkâra yöneldi. Halbuki o, Mûsâ’nın davet ettiği şeyin doğru olduğuna içten içe kesinlikle inanıyordu.
24. Mûsâ şu cevabı verdi:“Göklerin, yerin ve onlarla arasında bulunanların Rabbidir.” Yani ulvi âlemi ve süfli âlemi yaratıp bütün bu kainatı yöneten, işlerini idare eden ve çeşitli yollarla rububiyeti ile terbiye edendir. Sizler de buna dahilsiniz, ey muhataplar! O halde nasıl olur da bütün varlıkların yaratıcısını, gökleri ve yeri yoktan var edeni nasıl inkâr edebilirsiniz? “Eğer kesin bilgiye sahipseniz (bunun böyle olduğunu anlarsınız)”
25. Firavun ise yüzünü ekşiterek ve hayretle: Bu adamın neler söylediğini “duymuyor musunuz?!” dedi. Bunun üzerine Mûsâ şöyle devam etti:
26. Hayret etseniz de etmeseniz de büyüklük taslasanız da zillet ve itaatle boyun eğseniz de bu gerçek değişmez:“O, hem sizin Rabbiniz, hem de geçmiş atalarınızın Rabbidir.” Firavun hakka karşı inat ederek ve o hakkı getirene de dil uzatarak şöyle dedi:
27. “Çünkü o, bizim izlemekte olduğumuz yoldan farklı bir şey söylüyor. Bizim kabul ettiğimiz hususlarda bize ters düşüyor.” Firavun’a göre akıllılık ve akıllı kimse, kendilerinin yaratılmamış olduklarını yahut göklerle yerin kendilerini var eden bir varlık olmaksızın var olduklarını, bizzat kendilerinin de bir yaratıcı olmaksızın var olduklarını iddia eden kimselerdir. Ona göre akıllılık, her bakımdan eksik bir yaratığın ibadet edilmesini kabul etmek, delilik ise ulvi ve süfli alemin yaratıcısı, gizli ve açık bütün nimetleri ihsan eden bir Rabbin varlığını kabul edip O’na ibadete davet etmektir. Firavun, bu sözlerini kavmine allayıp pulladı. Kavmi de kafalarını kullanmayan kıt akıllı kimselerdi. Böylece o “kavmini hafife aldı, onlar da ona itaat ettiler. Çünkü onlar fasıklar topluluğu idi.”(ez-Zuhruf, 23/54)
28. Mûsâ aleyhisselam da Firavunun inkârına, âlemlerin Rabbini kabul etmeyişine cevap olmak üzere şöyle dedi:“Doğunun, batının ve onların arasında olanların” yani bütün varlıkların “Rabbidir. Eğer aklınızı kullanırsanız (bunun böyle olduğunu anlarsınız).” İşte ben size asgari bir seviyede akıldan payı bulunan herkesin çok iyi bir şekilde anlayıp kavrayacağı açıklamalarda bulunmuş oldum. Ne diye sizler, size söylediğim bu hususları bilmezlikten, anlamazlıktan geliyorsunuz?
u ifadelerde üstü kapalı olarak şuna dikkat çekilmektedir: Mûsâ’ya yönelttiğiniz delilik iftirası, asıl sizin kendinizde var. İnsanlar arasında en üstün akıllı, ilmi en mükemel birisine böyle bir iftirada bulunuyorsunuz. Halbuki bizzat deli olanlar sizlersiniz. Çünkü akıllarınız, varlığı en açık bir gerçek olan zatı, gökleri ve yeri, ikisi arasında bulunanları yaratanı inkâra yeltendi. Siz O’nu inkâr ettiğinize göre neyin varlığını kabul ediyorsunuz ki? Siz bu büyük gerçeği bilmediğinize göre sizin bildiğiniz ne olabilir ki? Siz, O’na ve O’nun âyetlerine iman etmediğinize göre artık Allah’tan ve âyetlerinden başka neye iman edebilirsiniz? Allah’a andolsun ki hayvanlar derecesindeki deliler dahi sizden daha akıllıdır. Meralarda yayılan davarlar bile sizden daha doğru yoldadır.
29. Firavun artık ortaya delil koyamayınca, Mûsâ’ya karşı koymaktan ve herhangi bir açıklama yapmaktan aciz kalınca sahip olduğu gücü kullanarak Mûsâ’ya tehditler savurmaya başladı:“Eğer benden başka bir ilâh edinirsen seni mutlaka hapse tıkarım.” Kahrolasıca; Mûsâ’yı saptıracağını ve kendisinden başka kimseyi ilâh edinmeyeceğini ümit etmişti. Yoksa Mûsâ’nın ve beraberindekilerin yaptıklarında, söylediklerinde basiret üzere olduklarını anlamıştı.
30. Mûsâ ona dedi ki:“Sana (doğruluğumu ispatlayan) apaçık bir şey” yani sana getirdiklerimin doğruluğuna delil teşkil edecek harikulade ve apaçık bir delil göstersem de mi böyle yapacaksın?
31-32. Bu (ثُعۡبَانٞ ) erkek yılandır. “Aşikar” olma niteliği ise herkes tarafından açıkça görülen, hayalî ve yılana benzer bir görüntü değil, gerçek bir yılan demektir.
33. “Elini” koynundan “çıkardı, bir de ne görsünler; o, bakanların önünde bembeyaz parlıyor.” Yani eli, bakanlar tarafından açıkça görünen ve herhangi bir kusur ve hastalık söz konusu olmaksızın büyük bir nur saçıyordu.
34-35. “Etrafındaki ileri gelenlere” hakka ve hakkı getirene karşı çıkarak “dedi ki: Şüphesiz bu, çok bilgili bir siharbazdır. Sihri ile sizi yerinizden çıkarmak istiyor.” Firavun, gerçeği onlara başka türlü göstermeye çalışmıştı. Çünkü akıllarının kıt olduğunu biliyordu. Mûsâ’nın gösterdiklerinin, sihirbazların yaptıkları türünden olduğunu söylemeye kalkıştı. Çünkü onlar sihirbazların, insanların güç yetiremeyeceği türden hayret verici işler yaptıklarına inanıyorlardı. Ayrıca Firavun, Mûsâ’nın bu sihirden maksadının onları yurtlarından çıkarmak olduğunu belirterek onları korkutmaya çalışmıştı. Amacı ise onların kendilerini çocuklarından ve yurtlarından uzaklaştırmak isteyen kimseye karşı düşmanlıkta bütün çaba ve gayretlerini ortaya koymalarını sağlamaktı. “O halde ne buyurursunuz?” Buna ne yapalım, dersiniz?
36-37. “Dediler ki: Onu ve kardeşini alıkoy” bir süre beklet “şehirlere de” insanları bir araya getirecek ve sishirbazları toplayacak “toplayıcılar gönder de sana ne kadar bilgin sihirbaz varsa hepsini getirsinler.” Yani ilmin merkezi ve sihrin kaynağı olan bütün şehirlerine becerikli, büyüyü gâyet iyi bilen bütün sihirbazları senin için toplayıp bir araya getirsinler, diye adam gönder. Çünkü sihirbaz olana kendi sihri türünden sihir ile karşı koyulur. Cahil, sapık ve saptırıcı Firavun’un gerçekleri örtbas etmeye çalışarak Mûsâ’nın getirdiklerinin sihir olduğu şeklindeki batıl iddiasını Allah’ın kullara göstermesi, Allah’ın bir lütfu idi. Böylelikle büyük bir kalabalığın hazır bulunacağı bir gösterinin yapılması için bütün becerikli sihirbazları topladılar. Bu sûretle Yüce Allah’ın lütfuyla hak batıla galip gelecekti. İlim ehli ve bu işi bilenler, Mûsâ’nın getirdiğinin doğruluğunu ve hiçbir şekilde sihir olmadığını itiraf ve kabul edeceklerdi.
38. Firavun, danıştığı bu kimselerin görüşlerini uygulamaya koyarak şehirlere sihirbazları toplayacak kimseler gönderdi ve bu konuda bütün gayretini ortaya koydu. “Böylece sihirbazlar belirlenen günün malum vaktinde toplandı.” O günde bir araya gelmek üzere Mûsâ onlarla sözleşmişti. O gün de onların iş-güçlerini bırakıp eğlenceye koştukları bir bayram günüydü.
39. “İnsanlara da: Siz de toplanacak mısınız? denildi.” Yani bütün insanların belirlenen bu günde toplanmaları için ilanda bulunuldu.
40. “Umarız ki sihirbazlar galip gelirlerse biz de onlara uyarız.” Yani insanlara şöyle dediler: Bir araya gelin, toplanın ki sihirbazların Mûsâ’yı nasıl yenik düşürdüklerini, onların işlerinde ne kadar becerikli olduklarını görün. Biz de onlara uyacağız; onları tazim edeceğiz. Sihir bilgisinin ne kadar değerli olduğunu öğrenmiş olacağız. Eğer hakka uyma muvaffakiyetine mazhar olmak isteselerdi, şöyle demeleri gerekirdi: Biz, onlardan kim haklı çıkarsa ona uyacağız ve doğruyu öğrenmiş olacağız. Bundan dolayı bu toplanmanın, onlara karşı delilin ortaya konulması dışında kendilerine hiçbir faydası olmadı.
41-42. “Sihirbazlar geldiklerinde” Firavun’un yanına ulaştıklarında “Firavuna: Eğer” Mûsâ’ya “galip gelen biz olursak her halde bize bir mükâfat var, değil mi?” Buna karşılık Firavun da onlara: “Evet” size hem bir ücret, hem de mükâfat verilecektir. “O zaman siz elbette” nezdimde “çok yakınlarımdan da olacaksınız, dedi.” Bu sözleriyle onlara hem mükâfat, hem de kendisine yakın olma vaadinde bulundu ki daha bir gayrete gelsinler ve Mûsâ’nın getirdiklerine karşı çıkmak için bütün güçlerini ortaya koysunlar.
43. Mûsâ, sihirbazlar ve Mısır halkı belirlenen vakitte bir araya geldiklerinde Mûsâ sihirbazlara öğütlerde bulundu ve dedi ki:“Yazıklar olsun size! Yalan uydurup Allah’a iftira etmeyin. Sonra azap ile kökünüzü kazır. Zira (O’na) iftira eden zarar eder.”(Tâ-Hâ, 20/61) Sihirbazlar kendi aralarında anlaşmazlığa düştüler, tartıştılar. Sonra Firavun onları gayrete getirdi, onlar da birbirlerini teşvik ettiler. “Mûsâ onlara: Haydi, ne atacaksanız atın, dedi.” Yani siz içinizden neyi atmayı geçiriyorsanız atın. Bu sözleriyle Mûsâ onlara herhangi bir sınır getirmemiş oluyordu. Çünkü o, hakka karşı çıkmak maksadıyla yapacakları işin batıl olduğunun ortaya çıkacağına kesin kanaat sahibiydi.
44. “Onlar da iplerini ve asalarını attılar.” Bunlar hareket eden yılanlara dönüştü ve bu yolla insanların gözlerini büyülediler. “Ve: Firavunun izzetine yemin olsun ki galip gelecek olan kesinlikle biziz, dediler.” Her açıdan zayıf ve aciz bir kulun izzetini, gücüne sığındılar. Bu kulun tek vasfı, zorbalık ve büyüklük taslaması, görünüşte hükümdar olması ve ordusu bulunmasıydı. İşte onlar bu manzaraya aldandılar. Basiretleri, işin gerçeğine nüfuz edememişti. Yahut onlar bu sözleriyle Firavun’un izzetine yemin ederek galip geleceklerini zannetmişlerdi.
45. “Mûsâ da asasını attı. Birden o (yılana dönüşüp) onların göz boyamalarından ibaret şeyleri yutmaya başladı.” Ortaya attıkları bütün ipleri ve sopaları tamamen yuttu. Çünkü onların yaptıkları bir göz boyama, bir yalan ve bir uydurmaydı. Onların hepsi boş, batıl şeylerdi. Hakka karşı duramaz, direnemezlerdi.
46-48. Sihirbazlar, bu büyük mucizeyi gördüklerinde sihir işini bildiklerinden dolayı Mûsâ’nın yaptığı bu işin sihir olmadığına kesin kanaat getirdiler. Bunun ancak Allah’ın âyetlerinden bir âyet, Mûsâ’nın doğruluğunu ortaya koyan ve getirdiğinin gerçek olduğunu gösteren bir mucize olduğunu anladılar. Bunun üzerine “sihirbazlar derhal” Rablerine “secdeye kapandılar. Dediler ki: “Âlemlerin Rabbine iman ettik, Mûsâ ve Hârûn’un Rabbine…” Böylelikle o toplantı yerinde batıl, kökünden yok edildi. Bu batılın elebaşları da onun batıl olduğunu ikrar ve itiraf etti, hak da açıkça ortaya çıkıp üstün geldi. Herkes de bunu gözleriyle gördü. Ancak Firavun, azgınlık ve sapıklıkta direnerek, inadını sürdürerek yüz çevirdi.
49. Firavun sihirbazlara “dedi ki: Ben size izin vermeden önce mi ona iman ettiniz?” Firavun, sihirbazların kendine karşı gösterdikleri cesaretten, kendi izni olmadan ve ona danışmadan iman etmeye kalkışmalarından hem hayrete düşmüştü hem de kavmine bunun şaşılacak bir şey olduğunu ima etmişti. “Şüphesiz o, size sihri öğreten büyüğünüzdür.” Halbuki sihirbazları toplayan o idi. Onları bulundukları şehirlerden toplayıp getirme görüşünü ortaya koyanlar da onun ileri gelenler idi. Biliyorlardı ki Mûsâ ile sihirbazlar daha önce hiç bir araya gelmemişlerdi. Bundan önce onu görmemişlerdi bile. Buna karşılık görenleri hayrete ve dehşete düşürecek bir sihir ortaya koymuşlardı. Bununla birlikte onlar, kendilerinin bile batıl olduğuna inandıkları bu sözleri söylemekten geri kalmadılar. Aklî seviyeleri bu olan kimselerin apaçık hakka, göz kamaştırıcı belgelere iman etmeyişleri garip karşılanmamalıdır. Çünkü Firavun, bu yakın çevresine herhangi bir şey için gerçek şeklinden başka türlü olduğunu söyleyecek olsa onlar, yine de onu tasdik edeceklerdi.
iravun daha sonra sihirbazları tehdit ederek dedi ki:“Andolsun ellerinizi ve ayaklarınızı çaprazlama keseceğim.” Yani yeryüzünde fesat çıkartanlara uygulandığı gibi sağ el ile sol ayaklarını kesmekle tehdit etti onları. “ve hepinizi birden asacağım” böylelikle rezil ve zelil olmanızı sağlayacağım.
50. Sihirbazlar imanın ne kadar tatlı olduğunu anlayıp lezzetini aldıklarından dolayı:“Olsun, zararı yok” senin bize yaptığın bu tehdide aldırmıyoruz. “Zaten biz elbette Rabbimize döneceğiz, dediler. Biz” kavmin arasında Mûsâ’ya “ilk iman edenler olduğumuz için Rabbimizin” küfür, sihir ve buna benzer sair “günahlarımızı bağışlayacağını ümit ediyoruz.” Yüce Allah, böylelikle onlara sabır ve sebat verdi. Firavun’un otoritesi ve o dönemdeki iktidarı dolayısıyla onlara savurduğu bu tehdidi uygulamış olma ihtimali olduğu gibi Yüce Allah’ın sihirbazları ona karşı korumuş olması da muhtemeldir.
52. Firavun ve kavmi küfürlerini sürdürmeye devam ettiler. Mûsâ da onlara apaçık âyetleri/mucizeleri getirip duruyordu. Onlara bir mucize gelip de bu mucize onları zor durumda bırakınca Mûsâ’ya, eğer Allah bu musibeti başlarından kaldıracak olursa mutlaka iman edeceklerine ve İsrailoğularını onunla birlikte göndereceklerine dair söz veriyorlardı. Yüce Allah da Mûsâ’ya mucize olmak üzere onlara gönderdiği musibeti kaldırıyor; fakat Firavun ve kavmi verdikleri sözden cayıyorlardı. Nihâyet Mûsâ, iman edeceklerinden ümidini kesip de azap sözü hak olunca ve Yüce Allah’ın, İsrailoğullarını onların esaretlerinden kurtarma ve onlara yeryüzünde iktidar verme vakti gelince O, Mûsâ’ya şunu vahyetti:“Kullarımı geceleyin yola çıkar!” Yani İsrailoğulları ile birlikte gecenin başlangıcında yola koyul! Bundan maksat, yollarını aceleye gelmeden kat etmeleri ve yeterli bir süre yol alabilmeleri idi. “Şüphesiz siz, takip edileceksiniz.” Firavun ve askerleri sizi takip edeceklerdir. Gerçekten de Yüce Allah’ın haber verdiği gibi oldu. Sabah olunca İsrailoğullarının tümden Mûsâ ile birlikte yola koyulduklarını gördüler.
53-55. “Firavun şehirlere” İsrailoğullarını cezalandırmak üzere insanları bir araya getirmek için “toplayıcı adamlar gönderdi.” Kavmini gayrete getirmek kastıyla da şunları söylüyordu: “Gerçekten bunlar” yani İsrailoğulları “az bir topluluktur. Ve onlar bizi gerçekten kızdırdılar.” O bakımdan bizim, şu bizden kaçmış bulunan bu kaçkın kölelerden, bizi öfkelendirmelerinin intikamını almamız kaçınılmaz bir şeydir.
56. “Biz ise uyanık ve tedbirli bir topluluğuz.” Yani onların hepsine karşı tedbirliyiz. Onlar, hepimizin düşmanıdır. Dolayısıyla onların üzerine gitmekte hepimizin maslahatı da ortaktır.
57. Firavun ve askerleri büyük bir ordu halinde, genel bir seferberlik içerisinde yola çıktılar ve acizliklerinden dolayı çıkamayan mazeret sahipleri dışında hiç kimse geri kalmadı. Yüce Allah şöyle buyurmaktadır:“Böylece onları (ülkelerindeki) bahçelerden ve pınarlardan çıkardık.” Mısır’ın güzel bahçelerinden, coşup kaynayan pınarlarından, topraklarını dolduran ekinlerinden ayırıp çıkardık. Ki şehirleri ve köyleri bunlarla mamur edilmişti.
58. “Hazinelerden ve güzel konaklardan da…” Öyle ki bakanlar onlardan hoşlanıyor, yakından inceleyenler de hayran kalıyordu. Uzun süre bunlardan yararlanmışlardı. Bunların zevk ve arzuları ile uzun bir ömrü, küfür ve fesat üzere geçirdiler. Kullara karşı büyüklük taslayarak, tam bir dalalet içerisinde hayatlarını sürdürdüler.
59. “İşte böyle! Ve Biz onlara” bu bahçelere, ekinlere, pınarlara ve o güzel konaklara daha önceden kendilerine köle yaptıkları ve ağır işlerinde çalıştırdıkları “İsrailoğullarını mirasçı kıldık.” Mülkü dilediğine veren, dilediğinden alan, itaati ile dilediğini aziz kılan, masiyetiyle de dilediğini zelil kılan Allah’ın şanı ne yücedir!
60. “Güneş doğarken onların peşine düştüler.” Yani Firavun kavmi, güneşin doğuş vakti Mûsâ ve kavminin peşine koyuldular. Öfkeli ve kin dolu bir şekilde ısrarla arkalarından koşturdular.
61-62. “İki topluluk birbirini” her biri ötekini “görünce Mûsâ’nın arkadaşları” Mûsâ’ya kederli bir şekilde şikâyette bulunarak: “Kesinlikle bize yetişecekler, dediler.” Ancak Mûsâ, onlara sebat vererek ve Rabbinin hak vaadini onlara haber vererek:“Asla!” durum dediğiniz gibi değil, size yetişemeyecekler. “Şüphesiz Rabbim benimledir. O, bana” benim de sizin de kurtuluşumuzu gerçekleştirecek şekilde “yol gösterecektir, dedi.”
63. “Biz de Mûsâ’ya: Asanla denize vur, diye vahyettik.” O da denize vurdu. “Ardından deniz yarıldı” on iki yola ayrılıp yolların “her bir tarafı büyük bir dağ gibi oldu.” Mûsâ da kavmi ile birlikte bu haldeki denizin içine girdi.
64. “Diğerlerini” Firavun’u ve kavmini de “oraya” o yere “yanaştırdık.” Mûsâ ve kavminin girdiği yola onların da girmelerini sağladık.
65. “Mûsâ’yı ve onunla birlikte olanların hepsini kurtardık.” Geriye onlardan biri bile kalmamak üzere hepsi denizden bütünüyle çıktılar.
66. “Sonra da diğerlerini suda boğduk.” Onlardan da boğulmadık hiçbir kimse kalmadı.
67. “Şüphesiz ki bunda bir ibret vardır.” Mûsâ’nın getirdiklerinin doğruluğuna, Firavun’un ve kavminin izledikleri yolun da batıl oluşuna dair pek büyük bir delil vardır. “Onların çoğu” kalplerinin fesadı dolayısıyla imanı gerektiren bunca ibret ve delile rağmen “iman etmemişti.”
68. “Şüphe yok ki Rabbin, Azizdir, Rahimdir.” O, izzetiyle (güç ve kudretiyle) yalanlayan kâfirleri helâk etti; rahmetiyle de Mûsâ’yı ve onunla birlikte olanları tamamen kurtardı.
Và hãy nhớ lại - hỡi Thiên Sứ - khi Thượng Đế của Ngươi gọi Musa ra lệnh Y đến gặp đám người sai quấy đã phủ nhận Allah và áp bức dân chúng làm nô lệ.
Vjerovjesniče, spomeni ljudima da se Svevišnji Allah obratio poslaniku Musau, alejhis-selam, naredivši mu da pođe među nasilne ljude koji su sebi nepravdu počinili ne vjerujući u Allaha i porobljavajući sinove Israilove.
Ô Messager, rappelle-toi lorsque ton Seigneur appela Moïse et lui ordonna de se rendre auprès du peuple injuste. Ce peuple était injuste à cause de sa mécréance et de son asservissement du peuple de Moïse
-Ey Resul!- Rabbin Musa'ya: "Allah'a küfreden ve Musa'nın kavmini köle yapan o zalim kavme git!" diye seslenip emrettiğini hatırla!
Ingatlah -wahai Rasul- ketika Tuhanmu menyeru Musa dengan memerintahkan padanya untuk pergi mendakwahi kaum yang zalim lantaran kekufuran mereka kepada Allah dan kezaliman mereka memperbudak kaum Musa (Bani Israil).
E rammenta – O Messaggero – di quando il tuo Dio chiamò Mūsā, ordinandogli di andare dal popolo dei malfattori, a causa della loro miscredenza nei confronti di Allāh e della loro tirannia nei confronti del popolo di Mūsā,
"Dan (ingatlah) ketika Tuhanmu menyeru Musa (dengan Fir-manNya), 'Datangilah kaum yang lalim itu, (yaitu) kaum Fir'aun. Mengapa mereka tidak bertakwa?' Musa berkata, 'Ya Tuhanku, sesungguhnya aku takut bahwa mereka akan mendustakan aku. Dan (karenanya) sempitlah dadaku dan tidak lancar lidahku maka utuslah (Jibril) kepada Harun. Dan aku berdosa terhadap mereka, maka aku takut mereka akan membunuhku.' Allah berfirman, 'Jangan takut (mereka tidak akan dapat membunuhmu), maka pergilah kamu berdua dengan membawa ayat-ayat Kami (mukji-zat-mukjizat); sesungguhnya Kami bersamamu mendengarkan (apa-apa yang mereka katakan), Maka datanglah kamu berdua kepada Fir'aun dan kalian berdua katakanlah, 'Sesungguhnya kami adalah Rasul Rabb semesta alam, lepaskanlah Bani Isra`il (pergi) beserta kami.' Fir'aun menjawab, 'Bukankah kami telah mengasuhmu di dalam (keluarga) kami, waktu kamu masih kanak-kanak dan kamu tinggal bersama kami beberapa tahun dari umur-mu, dan kamu telah berbuat suatu perbuatan yang telah kamu lakukan itu, dan kamu termasuk golongan orang-orang yang meng-ingkari (jasa orang lain, tanpa balas budi).' Musa berkata, 'Aku telah melakukannya, sedang aku di waktu itu termasuk orang-orang yang khilaf. Lalu aku lari meninggalkan kalian ketika aku takut kepadamu, kemudian Tuhanku memberikan kepadaku ilmu serta Dia menjadikanku salah seorang dari rasul-rasul. Budi yang kamu limpahkan kepadaku itu adalah (disebabkan) kamu telah memperbudak Bani Isra`il.' Fir'aun bertanya, 'Siapa Tuhan semesta alam itu?' Musa menjawab, 'Tuhan Pencipta langit dan bumi dan apa-apa yang di antara keduanya. (Itulah Tuhanmu), jika kamu sekalian (adalah orang-orang yang) mempercayaiNya.' Berkata-lah Fir'aun kepada orang-orang di sekelilingnya, 'Apakah kamu tidak mendengarkan?' Musa berkata (pula), 'Tuhanmu dan Tuhan nenek-nenek moyangmu yang dahulu.' Fir'aun berkata, 'Sesungguh-nya Rasulmu yang diutus kepada kamu sekalian benar-benar orang gila.' Musa berkata, 'Tuhan yang menguasai timur dan barat dan apa yang ada di antara keduanya. (Itulah Tuhanmu) jika kamu mempergunakan akal.' Fir'aun berkata, 'Sungguh jika kamu me-nyembah Tuhan selain aku, benar-benar aku akan menjadikan kamu salah seorang yang dipenjarakan.' Musa berkata, 'Dan apakah (kamu akan melakukan itu) kendati pun aku tunjukkan kepadamu sesuatu (keterangan) yang nyata?' Fir'aun berkata, 'Datangkanlah sesuatu (keterangan) yang nyata itu, jika kamu adalah termasuk orang-orang yang benar.' Maka Musa melemparkan tongkatnya, yang tiba-tiba tongkat itu (menjadi) ular yang nyata. Dan dia menarik tangannya (dari dalam bajunya), maka tiba-tiba tangan itu jadi putih (bersinar) bagi orang-orang yang melihatnya. Fir'aun berkata kepada pembesar-pembesar yang berada di sekelilingnya, 'Sesungguhnya Musa ini benar-benar seorang ahli sihir yang pandai, dia hendak mengusir kamu dari negerimu sendiri dengan sihirnya; maka karena itu apakah yang kamu anjurkan?' Mereka menjawab, 'Tundalah (urusan) dia dan saudaranya dan kirimkanlah ke seluruh negeri orang-orang yang akan mengumpulkan (ahli sihir), niscaya mereka akan mendatangkan semua ahli sihir yang pandai kepada-mu.' Lalu dikumpulkanlah ahli-ahli sihir pada waktu yang ditetap-kan di hari yang maklum, dan dikatakan kepada orang banyak, 'Berkumpullah kamu sekalian. Semoga kita mengikuti ahli-ahli sihir jika mereka adalah orang-orang yang menang.' Maka tatkala ahli-ahli sihir datang, mereka bertanya kepada Fir'aun, 'Apakah kami sungguh-sungguh mendapat upah yang besar jika kami ada-lah orang-orang yang menang?' Fir'aun menjawab, 'Ya, kalau de-mikian, sesungguhnya kamu sekalian benar-benar akan menjadi orang yang didekatkan (kepadaku).' Berkatalah Musa kepada mereka, 'Lemparkanlah apa yang hendak kamu Lemparkan.' Lalu mereka melemparkan tali temali dan tongkat-tongkat mereka seraya berkata, 'Demi kekuasaan Fir'aun, sesungguhnya kami benar-benar akan menang.' Kemudian Musa melemparkan tongkat-nya, maka tiba-tiba ia menelan benda-benda palsu yang mereka ada-adakan itu. Maka tersungkurlah ahli-ahli sihir sambil bersu-jud (kepada Allah). Mereka berkata, 'Kami beriman kepada Tuhan semesta alam, (yaitu) Tuhan Musa dan Harun.' Fir'aun berkata, 'Apakah kamu sekalian beriman kepada Musa sebelum aku mem-beri izin kepadamu? Sesungguhnya dia benar-benar pemimpinmu yang mengajarkan sihir kepadamu maka kamu nanti pasti benar-benar akan mengetahui (akibat perbuatanmu); sesungguhnya aku akan memotong tanganmu dan kakimu dengan bersilangan dan aku akan menyalibmu semuanya.' Mereka berkata, 'Tidak ada ke-mudaratan (bagi kami); sesungguhnya kami akan kembali kepada Tuhan kami, sesungguhnya kami amat menginginkan agar Tuhan kami akan mengampuni kesalahan kami, karena kami adalah orang-orang yang pertama-tama beriman.' Dan Kami wahyukan (perintahkan) kepada Musa, 'Pergilah di malam hari dengan mem-bawa hamba-hambaKu (Bani Isra`il), karena sesungguhnya kamu sekalian akan disusuli.' Kemudian Fir'aun mengirimkan orang yang mengumpulkan (tentaranya) ke kota-kota. (Fir'aun berkata), 'Sesungguhnya mereka (Bani Isra`il) benar-benar golongan kecil, dan sesungguhnya mereka membuat hal-hal yang menimbulkan amarah kita, dan sesungguhnya kita benar-benar golongan yang selalu berjaga-jaga.' Maka Kami keluarkan Fir'aun dan kaumnya dari taman-taman dan mata air, dan (dari) perbendaharaan dan kedudukan yang mulia. Demikianlah halnya, dan Kami anugerah-kan semuanya (itu) kepada Bani Isra`il. Maka Fir'aun dan bala tentaranya dapat menyusuli mereka di waktu matahari terbit. Maka setelah kedua golongan itu saling melihat, berkatalah pengi-kut-pengikut Musa, 'Sesungguhnya kita benar-benar akan tersusul.' Musa menjawab, 'Sekali-kali tidak akan tersusul; sesungguhnya Tuhanku besertaku, kelak Dia akan memberi petunjuk kepadaku.' Lalu Kami wahyukan kepada Musa, 'Pukullah lautan itu dengan tongkatmu.' Maka terbelahlah lautan itu dan tiap-tiap belahan adalah seperti gunung yang besar. Dan di sanalah Kami dekatkan golongan yang lain. Dan Kami selamatkan Musa dan orang-orang yang besertanya, semuanya. Dan Kami tenggelamkan golongan yang lain itu. Sesungguhnya pada yang demikian itu benar-benar merupakan suatu tanda yang besar (mukjizat) tetapi kebanyakan mereka tidak beriman. Dan sesungguhnya Tuhanmu benar-benar Dia-lah Yang Mahaperkasa lagi Maha Penyayang." (Asy-Syu'ara`: 10-68).
(10-11) Dan ingatlah keadaan yang sangat mulia pada waktu Allah menyeru Nabi Musa saat Dia berbicara langsung ke-padanya, mengangkatnya sebagai nabi dan mengutusnya, seraya berfirman, ﴾ أَنِ ٱئۡتِ ٱلۡقَوۡمَ ٱلظَّٰلِمِينَ ﴿ "Datangilah kaum yang zhalim itu," yaitu orang-orang yang menyombongkan diri di muka bumi ini dan semena-mena terhadap para penghuninya, dan pembesar mereka mengklaim sebagai tuhan ﴾ قَوۡمَ فِرۡعَوۡنَۚ أَلَا يَتَّقُونَ ﴿ "(yaitu) kaum Fir'aun, 'Mengapa mereka tidak bertakwa?'" Maksudnya, katakan kepada mereka dengan perkataan yang lembut dan ungkapan yang lunak: Mengapa kalian tidak bertakwa kepada Allah yang telah mencipta-kan kalian dan memberi kalian rizki, kemudian kalian meninggal-kan kekafiran yang kalian anut.
(12-14) Lalu Musa عليه السلام berkata seraya memohon maaf kepada Rabbnya dan menjelaskan alasannya, serta memohon kepa-daNya pertolongan atas tugas berat ini, ﴾ رَبِّ إِنِّيٓ أَخَافُ أَن يُكَذِّبُونِ 12 وَيَضِيقُ صَدۡرِي وَلَا يَنطَلِقُ لِسَانِي ﴿ "Ya Rabbku, sesungguhnya aku takut bahwa mereka akan mendustakanku. Dan (karenanya) sempitlah dadaku dan tidak lancar lidahku." Lalu dia mengatakan,
﴾ رَبِّ ٱشۡرَحۡ لِي صَدۡرِي 25 وَيَسِّرۡ لِيٓ أَمۡرِي 26 وَٱحۡلُلۡ عُقۡدَةٗ مِّن لِّسَانِي 27 يَفۡقَهُواْ قَوۡلِي 28 وَٱجۡعَل لِّي وَزِيرٗا مِّنۡ أَهۡلِي 29 هَٰرُونَ أَخِي 30 ﴿
"Ya Rabbku, lapangkanlah untukku dadaku, dan mudahkanlah untukku urusanku, dan lepaskanlah kekakuan lidahku, supaya mereka mengerti perkataanku, dan jadikanlah untukku seorang pembantu dari keluargaku, (yaitu) Harun saudaraku." (Thaha: 25-30).
﴾ فَأَرۡسِلۡ إِلَىٰ هَٰرُونَ ﴿ "maka utuslah (Jibril) kepada Harun." Lalu Allah mengabulkan permohonannya, dan Dia mengangkat saudaranya, Harun sebagai nabi, sebagaimana Dia telah menjadikan dirinya sebagai nabi.
﴾ فَأَرۡسِلۡهُ مَعِيَ رِدۡءٗا ﴿
"Maka utuslah dia bersamaku sebagai pendukung." (Al-Qashash: 34); maksudnya, sebagai pembantu bagiku atas urusanku ini. ﴾ وَلَهُمۡ عَلَيَّ ذَنۢبٞ ﴿ "Dan aku berdosa terhadap mereka," maksudnya, dosa dalam membunuh seorang dari suku Qibthi, ﴾ فَأَخَافُ أَن يَقۡتُلُونِ ﴿ "maka aku takut mereka akan membunuhku."
(15-17) ﴾ قَالَ كـَلَّاۖ ﴿ "Allah berfirman, 'Jangan takut'." Maksudnya, mereka tidak akan bisa membunuhmu, karena Kami akan membe-rikan suatu kekuasaan kepada kamu berdua, hingga mereka tidak akan bisa menyentuh kamu berdua [dengan mukjizat-mukjizat Kami], kamu berdua dan orang-orang yang mengikuti kamu berdua adalah yang menang. Maka dari itu, Fir'aun tidak mampu membunuh Musa meskipun dia melawannya dengan sangat keras, menganggap bodoh akalnya dan mencap sesat para pengikutnya. ﴾ فَٱذۡهَبَا بِـَٔايَٰتِنَآۖ ﴿ "Maka pergilah kamu berdua dengan membawa mukjizat-mukjizat Kami," yang menunjukkan atas kebenaran kamu berdua dan keshahihan apa yang kamu bawa, ﴾ إِنَّا مَعَكُم مُّسۡتَمِعُونَ ﴿ "sesungguh-nya Kami bersamamu mendengarkan." Aku menjaga dan melindungi kamu berdua. ﴾ فَأۡتِيَا فِرۡعَوۡنَ فَقُولَآ إِنَّا رَسُولُ رَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ ﴿ "Maka datanglah kamu berdua kepada Fir'aun dan katakanlah olehmu, 'Sesungguhnya kami ada-lah Rasul Rabb semesta alam'." Maksudnya, kami diutus kepadamu agar kamu beriman kepadaNya dan kepada kami, dan agar kamu patuh beribadah kepadaNya dan tunduk mengesakanNya.
﴾ أَنۡ أَرۡسِلۡ مَعَنَا بَنِيٓ إِسۡرَٰٓءِيلَ ﴿ "Lepaskanlah Bani Isra`il (pergi) beserta kami," maka hentikanlah siksaanmu terhadap mereka dan lepaskanlah tanganmu dari mereka agar mereka bisa beribadah kepada Allah, Rabb mereka, dan agar mereka bisa menegakkan urusan agama mereka.
(18-19) Maka setelah mereka berdua tiba pada Fir'aun dan mengatakan sesuatu yang telah Allah katakan kepada mereka berdua, Fir'aun tetap tidak mau beriman dan tidak mau bersikap lunak, bahkan dia mulai menentang Musa, seraya berkata, ﴾ أَلَمۡ نُرَبِّكَ فِينَا وَلِيدٗا ﴿ "Bukankah kami telah mengasuhmu di dalam (keluarga) kami, waktu kamu masih kanak-kanak." Maksudnya, tidakkah kami telah memberimu segala kebaikan dan kami mengasuhmu semenjak kamu masih bayi dalam asuhan, dan senantiasa tetap demikian, ﴾ وَلَبِثۡتَ فِينَا مِنۡ عُمُرِكَ سِنِينَ 18 وَفَعَلۡتَ فَعۡلَتَكَ ٱلَّتِي فَعَلۡتَ ﴿ "dan kamu tinggal bersama kami beberapa tahun dari umurmu. Dan kamu telah berbuat suatu per-buatan yang telah kamu lakukan itu," yaitu: Musa membunuh seorang Qibthi ketika,
﴾ فَٱسۡتَغَٰثَهُ ٱلَّذِي مِن شِيعَتِهِۦ عَلَى ٱلَّذِي مِنۡ عَدُوِّهِۦ فَوَكَزَهُۥ مُوسَىٰ فَقَضَىٰ عَلَيۡهِۖ ﴿
"Orang yang dari golongannya (Bani Isra`il) meminta pertolongan kepadanya, untuk mengalahkan orang yang dari musuhnya (kaum Fir'aun) lalu Musa meninjunya, maka matilah musuhnya itu." (Al-Qashash: 15).
﴾ وَأَنتَ مِنَ ٱلۡكَٰفِرِينَ ﴿ "Dan kamu termasuk golongan orang-orang yang kafir," maksudnya, sedangkan kamu saat itu sejalan dengan kami dan seagama dalam kekafiran. Jadi, Fir'aun mengakui keka-firan dirinya secara tidak sadar.
(20-22) Lalu Musa berkata, ﴾ فَعَلۡتُهَآ إِذٗا وَأَنَا۠ مِنَ ٱلضَّآلِّينَ ﴿ "Aku telah melakukannya, sedang aku di waktu itu termasuk orang-orang yang khilaf." Maksudnya, bukan karena kafir, melainkan karena aku khilaf dan kurang berakal, lalu aku memohon ampun kepada Rabb-ku, dan Dia pun mengampuniku. ﴾ فَفَرَرۡتُ مِنكُمۡ لَمَّا خِفۡتُكُمۡ ﴿ "Lalu aku lari meninggalkan kamu ketika aku takut kepadamu," saat kalian berupaya untuk membunuhku, maka aku lari ke negeri Madyan dan aku tinggal di sana beberapa tahun, lalu aku datang kepada kalian, ﴾ فَوَهَبَ لِي رَبِّي حُكۡمٗا وَجَعَلَنِي مِنَ ٱلۡمُرۡسَلِينَ ﴿ "kemudian Rabbku memberikan kepadaku ilmu serta Dia menjadikanku salah seorang dari rasul-rasul."
Walhasil, bahwa penolakan Fir'aun terhadap Nabi Musa adalah penolakan seorang yang bodoh atau orang yang berpura-pura bodoh. Sebab, Fir'aun telah menjadikan pembunuhan (yang dilakukan oleh Musa) sebagai penghalang untuk menjadi seorang rasul. Oleh karena itu, Musa menjelaskan kepadanya bahwa pem-bunuhan yang dilakukannya karena khilaf dan tidak sengaja untuk membunuhnya, dan bahwa karunia Allah سبحانه وتعالى tidak bisa dihalangi oleh seorang pun. Lalu kenapa kalian menghalangi hikmah dan kerasulan yang telah Allah karuniakan kepadaku?
Sekarang, wahai Fir'aun, tinggal argumentasimu, yang kamu katakan, ﴾ أَلَمۡ نُرَبِّكَ فِينَا وَلِيدٗا ﴿ "Bukankah kami telah mengasuhmu di dalam (keluarga) kami, waktu kamu masih kanak-kanak?" Setelah dicermati, maka jelas sekali bahwa sebenarnya sama sekali tidak ada kebaikan (jasa) sama sekali bagimu pada saat itu. Maka dari itu Musa berkata, ﴾ وَتِلۡكَ نِعۡمَةٞ ﴿ "Itu adalah nikmat" yang dikaruniakan ﴾ أَنۡ عَبَّدتَّ بَنِيٓ إِسۡرَٰٓءِيلَ ﴿ "kepadaku disebabkan kamu telah memperbudak Bani Isra`il." Maksud-nya, nikmat ini dilimpahkan kepadaku adalah karena sesungguh-nya kamu telah membuat hina Bani Isra`il dan kamu telah men-jadikan mereka tak ubahnya seperti budak, sedangkan aku telah engkau selamatkan dari perbudakanmu dan penghinaanmu, dan kamu telah menjadikan hal itu sebagai nikmat bagiku. Jadi, tatkala direnungkan, maka tampak bahwa yang sebenarnya adalah karena engkau telah menzhalimi bangsa yang mulia ini (Bani Isra`il), eng-kau menyiksa mereka dan engkau telah mempekerjakan mereka secara paksa; sedangkan aku telah diselamatkan oleh Allah dari kejahatanmu, pada saat kejahatanmu menimpa kaumku. Lalu jasa apa yang kamu lakukan dan engkau karuniakan kepadaku?
(23-25) ﴾ قَالَ فِرۡعَوۡنُ وَمَا رَبُّ ٱلۡعَٰلَمِينَ ﴿ "Fir'aun bertanya, 'Siapa Rabb semesta alam itu?'" Ini adalah pengingkaran Fir'aun terhadap Rabb-nya secara zhalim dan congkak, padahal dia meyakini kebenaran sesuatu yang diserukan oleh Musa kepadanya, yaitu: ﴾ قَالَ رَبُّ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ وَمَا بَيۡنَهُمَآۖ ﴿ "Musa menjawab, 'Rabb Pencipta langit dan bumi dan apa saja yang di antara keduanya." Maksudnya, Dzat yang telah mencip-takan alam atas dan alam bawah dan yang telah mengaturnya de-ngan berbagai bentuk pengaturan dan telah mengelolanya dengan berbagai bentuk pengelolaan. Di antaranya adalah kalian semua, wahai yang sekarang sedang diajak bicara! Lalu bagaimana bisa kalian mengingkari Sang Pencipta seluruh makhluk, Pencipta bumi dan langit, ﴾ إِن كُنتُم مُّوقِنِينَ ﴿ "jika kamu sekalian adalah orang-orang yang mempercayaiNya." Lalu Fir'aun berkata dengan nada angkuh dan sok heran, ﴾ أَلَا تَسۡتَمِعُونَ ﴿ "Apakah kamu tidak mendengarkan" apa yang dikatakan oleh lelaki ini?
(26-27) Lalu Musa berkata, ﴾ رَبُّكُمۡ وَرَبُّ ءَابَآئِكُمُ ٱلۡأَوَّلِينَ ﴿ "Rabbmu dan Rabb nenek-nenek moyangmu yang dahulu." Kalian kaget atau tidak, kalian menyombongkan diri atau tunduk! (Faktanya) Fir'aun berkata dengan nada menentang kebenaran dan mencemoohkan orang yang membawanya, ﴾ إِنَّ رَسُولَكُمُ ٱلَّذِيٓ أُرۡسِلَ إِلَيۡكُمۡ لَمَجۡنُونٞ ﴿ "Sesungguh-nya Rasulmu yang diutus kepadamu sekalian benar-benar orang gila," karena telah meyakini sesuatu yang berlawanan dengan yang kita anut, dan dia menyelisihi sesuatu yang kita pegang. Jadi (menu-rutnya), yang masuk akal itu adalah ajarannya, sedangkan orang-orang yang berakal itu adalah orang-orang yang beranggapan bahwa mereka tidak diciptakan (oleh Sang Pencipta) atau orang yang meyakini bahwa langit dan bumi ini memang sudah ada begitu adanya tanpa ada yang menciptakannya, dan bahkan diri mereka sendiri diciptakan tanpa adanya pencipta! Dan yang masuk akal menurutnya adalah ketika makhluk nan lemah itu disembah dari segala sisi! Sedangkan kegilaan itu adalah ketika meyakini Allah Sang Pencipta alam atas dan alam bawah dan Pemberi berba-gai nikmat yang tampak dan yang tidak tampak dan seruan untuk beribadah kepadaNya!! Ia telah menyulap dan mempercantik ucapan seperti ini kepada kaumnya, sedangkan mereka adalah orang-orang yang kurang berakal dan sangat picik,
﴾ فَٱسۡتَخَفَّ قَوۡمَهُۥ فَأَطَاعُوهُۚ إِنَّهُمۡ كَانُواْ قَوۡمٗا فَٰسِقِينَ 54 ﴿
"Maka Fir'aun mempengaruhi kaumnya (dengan perkataan itu) lalu mereka patuh kepadanya. Karena sesungguhnya mereka adalah kaum yang fasik." (Az-Zukhruf: 54).
(28) Kemudian Musa عليه السلام berkata dengan nada heran ter-hadap pengingkaran Fir'aun dan penolakan terhadap Rabb semesta alam, ﴾ رَبُّ ٱلۡمَشۡرِقِ وَٱلۡمَغۡرِبِ وَمَا بَيۡنَهُمَآۖ ﴿ "Rabb yang menguasai timur dan barat dan sesuatu yang ada di antara keduanya" yaitu berupa seluruh makh-luk ciptaan, ﴾ إِن كُنتُمۡ تَعۡقِلُونَ ﴿ "jika kamu benar-benar mempergunakan akal." Sesungguhnya aku telah menyampaikan penjelasan kepada kalian, yang bisa dipahami oleh setiap orang yang memiliki sedikit daya nalar. Lalu kenapa kalian masih tetap saja berpura-pura tidak me-ngerti terhadap apa yang aku sampaikan kepada kalian?
Uraian ini mengandung isyarat dan peringatan bahwa tu-duhan gila yang kalian alamatkan kepada Musa sebenarnya adalah penyakit kalian. Kalian telah menuduh manusia yang paling ce-merlang akalnya dan paling sempurna ilmunya [dengan tuduhan gila]! Padahal yang benar adalah, kalianlah yang gila, karena akal kalian sudah lenyap disebabkan mengingkari Yang Mahaada, yaitu Pencipta langit dan bumi beserta segala isinya. Lalu kalau kalian mengingkariNya, maka apa yang kalian yakini? Kalau kalian tidak mengetahuiNya, maka apalagi yang kalian ketahui? Apabila kalian tidak beriman kepadaNya dan kepada ayat-ayatNya, lalu apa lagi selain Allah dan ayat-ayatNya yang akan kalian yakini? Demi Allah, sesungguhnya orang-orang gila yang sederajat dengan binatang-binatang ternak itu masih lebih berakal daripada kalian, dan se-sungguhnya binatang-binatang ternak yang berkeliaran itu masih lebih berpetunjuk daripada kalian!
(29-33) Tatkala argumen (hujjah) telah membungkam Fir'aun lalu kemampuan dan penjelasannya sudah tidak berdaya menentangnya, maka ﴾ قَالَ ﴿ "dia berkata," untuk mengancam Musa dengan kekuasaannya, ﴾ لَئِنِ ٱتَّخَذۡتَ إِلَٰهًا غَيۡرِي لَأَجۡعَلَنَّكَ مِنَ ٱلۡمَسۡجُونِينَ ﴿ "Sungguh jika kamu menyembah tuhan selain aku, benar-benar aku akan menjadi-kanmu sebagai salah seorang yang dipenjarakan." Si jahat ini benar-benar telah berambisi kuat untuk menyesatkan Musa, dan akan memaksa Musa agar tidak menjadikan sembahan selain dia. Sebab jika tidak, maka sudah pasti dia beserta para pengikutnya sudah mendapatkan petunjuk perkara (Agama) mereka. Maka Musa berkata, ﴾ أَوَلَوۡ جِئۡتُكَ بِشَيۡءٖ مُّبِينٖ ﴿ "Dan apakah (kamu akan melakukan itu) kendatipun aku tunjukkan kepadamu sesuatu (keterangan) yang nyata?" Maksudnya, satu tanda yang jelas sekali yang membuktikan kebe-naran ajaran yang aku bawa berupa kejadian-kejadian yang luar biasa. ﴾ قَالَ فَأۡتِ بِهِۦٓ إِن كُنتَ مِنَ ٱلصَّٰدِقِينَ 31 فَأَلۡقَىٰ عَصَاهُ فَإِذَا هِيَ ثُعۡبَانٞ ﴿ "Fir'aun berkata, 'Datangkanlah sesuatu (keterangan) yang nyata itu, jika kamu adalah termasuk orang-orang yang benar.' Maka Musa melemparkan tongkat-nya, lalu tiba-tiba tongkat itu (menjadi) ular." Yaitu ular jantan ﴾ مُّبِينٞ ﴿ "yang nyata." Maksudnya, yang nampak jelas bagi setiap orang, bukan khayalan dan bukan pula kemiripan. ﴾ وَنَزَعَ يَدَهُۥ ﴿ "Dan dia mena-rik tangannya" dari dalam bajunya, ﴾ فَإِذَا هِيَ بَيۡضَآءُ لِلنَّٰظِرِينَ ﴿ "maka tiba-tiba tangan itu jadi putih bagi orang-orang yang melihatnya." Maksudnya, ia bercahaya sangat besar, tidak memiliki kekurangan sedikit pun bagi siapa saja yang memandangnya.
(34-37) ﴾ قَالَ ﴿ "Berkatalah" Fir'aun ﴾ لِلۡمَلَإِ حَوۡلَهُۥٓ ﴿ "kepada pembe-sar-pembesar di sekelilingnya," menentang kebenaran dan orang yang membawanya, ﴾ إِنَّ هَٰذَا لَسَٰحِرٌ عَلِيمٞ 34 يُرِيدُ أَن يُخۡرِجَكُم مِّنۡ أَرۡضِكُم ﴿ "Sesungguhnya Musa ini benar-benar seorang ahli sihir yang pandai, dia hendak mengusir kamu dari negerimu sendiri." Dia memperdaya mereka karena Fir'aun tahu kerendahan akal mereka, bahwa ini (yang diperlihatkan oleh Musa) termasuk dari jenis yang dilakukan oleh para tukang sihir, sebab sudah menjadi suatu ketetapan di kalangan mereka bahwa para tukang sihir itu datang dengan membawa berbagai keanehan yang tidak mampu dilakukan oleh orang awam; dan Fir'aun mena-kut-nakuti mereka bahwa tujuan Musa dengan sihirnya ini adalah agar bisa mengeluarkan mereka dari tanah air mereka, agar me-reka sungguh-sungguh dan berupaya maksimal dalam memusuhi orang yang hendak mengusir dan menjauhkan mereka dari anak-anak dan kampung halaman mereka. ﴾ فَمَاذَا تَأۡمُرُونَ ﴿ "Maka karena itu, apakah yang kamu anjurkan" untuk kita lakukan? ﴾ قَالُوٓاْ أَرۡجِهۡ وَأَخَاهُ ﴿ "Mereka menjawab, 'Tundalah (urusan) dia dan saudaranya'." Maksud-nya, tangguhkanlah keduanya, ﴾ وَٱبۡعَثۡ فِي ٱلۡمَدَآئِنِ حَٰشِرِينَ ﴿ "dan kirimkanlah ke seluruh negeri orang-orang yang akan mengumpulkan." Maksudnya, orang-orang yang mengumpulkan masyarakat, sehingga mereka datang [dalam keadaan berkumpul] ﴾ بِكُلِّ سَحَّارٍ عَلِيمٖ ﴿ "bersama semua ahli sihir yang pandai." Maksudnya, kirimlah ke seluruh kota (yang merupakan pusat-pusat ilmu dan kantong-kantong para tukang sihir) orang yang mengumpulkan setiap tukang sihir yang mahir lagi menguasai sihirnya, sebab tukang sihir harus dihadapi dengan sihir yang sejenis dengan sihirnya.
Ini merupakan sebagian dari kelembutan Allah, yaitu Dia memperlihatkan kepada hamba-hambaNya kepalsuan sesuatu yang diperdayakan oleh Fir'aun jahil nan sesat lagi menyesatkan ini, yaitu tuduhannya bahwa sesuatu yang dibawa oleh Musa itu adalah sihir. Allah menakdirkan mereka untuk menghimpun tu-kang-tukang sihir kawakan agar terlaksana suatu majelis (perte-muan) di hadapan masyarakat yang berjumlah banyak sehingga kebenaran tampak mengungguli kebatilan, dan pada gilirannya orang-orang yang berilmu dan orang-orang ahli sihir mengakui kebenaran ajaran yang dibawa oleh Musa, dan bahwa dia bukan tukang sihir.
(38-40) Kemudian Fir'aun melaksanakan usulan orang-orang terdekatnya, dan dia pun mengirim orang-orang ke seluruh pelosok negeri untuk menghimpun para tukang sihir kawakan, dan dia benar-benar serius dalam hal ini. ﴾ فَجُمِعَ ٱلسَّحَرَةُ لِمِيقَٰتِ يَوۡمٖ مَّعۡلُومٖ ﴿ "Lalu dikumpulkanlah ahli-ahli sihir pada waktu yang ditetapkan pada hari yang ditentukan," yang telah dijanjikan oleh Musa kepada mereka. Yaitu hari santai (libur) di mana mereka libur dari semua aktivitas. ﴾ وَقِيلَ لِلنَّاسِ هَلۡ أَنتُم مُّجۡتَمِعُونَ ﴿ "Dan dikatakan kepada orang banyak, 'Berkumpullah kamu sekalian'," maksudnya, diumumkan kepada seluruh masyarakat agar berkumpul pada hari yang telah diten-tukan itu, ﴾ لَعَلَّنَا نَتَّبِعُ ٱلسَّحَرَةَ إِن كَانُواْ هُمُ ٱلۡغَٰلِبِينَ ﴿ "semoga kita mengikuti ahli-ahli sihir jika mereka adalah orang-orang yang menang." Maksudnya, mereka berkata kepada semua orang, "Berkumpullah kalian agar kalian bisa melihat kemenangan para tukang sihir melawan Musa, dan bahwa mereka adalah ahli sihir yang piawai, kemudian kita mengikuti mereka, menghormat mereka dan mengetahui keuta-maan ilmu sihir."
Kalau saja mereka diberi petunjuk, tentu mereka akan me-ngatakan, "Semoga kita dapat mengikuti siapa yang benar dari mereka dan kita mengetahui yang benar." Maka dari itu peristiwa ini sama sekali tidak berguna bagi mereka kecuali tegaknya hujjah atas mereka.
(41-42) ﴾ فَلَمَّا جَآءَ ٱلسَّحَرَةُ ﴿ "Maka tatkala ahli-ahli sihir datang," dan tiba di hadapan Fir'aun, mereka berkata kepadanya,﴾ أَئِنَّ لَنَا لَأَجۡرًا إِن كُنَّا نَحۡنُ ٱلۡغَٰلِبِينَ ﴿ "Apakah kami sungguh-sungguh mendapat upah yang besar jika kami adalah orang-orang yang menang?" Maksudnya, menang dalam melawan Musa. ﴾ قَالَ نَعَمۡ ﴿ "Fir'aun menjawab, 'Ya'." Kalian akan memperoleh upah dan imbalan, dan kalian benar-benar akan menjadi orang yang didekatkan kepadaku. Fir'aun menjanjikan kepada mereka imbalan dan kedekatan dengannya agar mereka makin giat dan mengeluarkan seluruh kemampuan yang mereka miliki dalam melawan sesuatu yang akan ditampakkan oleh Musa.
(43-45) Ketika mereka semua berkumpul pada hari yang telah ditentukan, berikut Musa dan seluruh masyarakat negeri Mesir, maka Musa menasihati serta mengingatkan mereka seraya berkata,
﴾ وَيۡلَكُمۡ لَا تَفۡتَرُواْ عَلَى ٱللَّهِ كَذِبٗا فَيُسۡحِتَكُم بِعَذَابٖۖ وَقَدۡ خَابَ مَنِ ٱفۡتَرَىٰ 61 ﴿
"Celakalah kamu, janganlah kamu mengadakan kedustaan atas Nama Allah, sehingga Dia membinasakan kamu dengan siksa. Dan sungguh telah merugi orang yang mengada-adakan kedustaan." (Thaha: 61).
Lalu mereka berselisih dan berbantah-bantahan, kemudian Fir'aun memberi mereka semangat keberanian dan sebagian dari mereka memberi semangat kepada sebagian yang lain. ﴾ قَالَ لَهُم مُّوسَىٰٓ أَلۡقُواْ مَآ أَنتُم مُّلۡقُونَ ﴿ "Musa berkata kepada mereka, 'Lemparkanlah sesuatu yang hendak kamu lemparkan'." Maksudnya, lemparkanlah segala sesuatu yang ada di dalam benak kalian akan dilemparkan. Musa sama sekali tidak mengecualikan apa pun, karena keyakinannya akan kebatilan sesuatu yang mereka hadirkan untuk menentang kebe-naran.
﴾ فَأَلۡقَوۡاْ حِبَالَهُمۡ وَعِصِيَّهُمۡ ﴿ "Lalu mereka melemparkan tali-temali dan tong-kat-tongkat mereka: dan dengan serta-merta semua itu menjadi ular-ular yang merayap cepat, dan dengan itu mereka berhasil menyihir penglihatan seluruh manusia (yang hadir), dan mereka berkata, ﴾ بِعِزَّةِ فِرۡعَوۡنَ إِنَّا لَنَحۡنُ ٱلۡغَٰلِبُونَ ﴿ "Demi keperkasaan Fir'aun, sesungguhnya kami benar-benar akan menang." Mereka meminta pertolongan kepada keperkasaan seorang hamba yang lemah lagi rapuh dari segala sisinya; hanya saja ia telah congkak dan tampak baginya sosok seorang raja dengan bala tentaranya, sehingga fenomena itu benar-benar memperdaya mereka, sedangkan mata hati mereka tidak sampai kepada hakikat perkara yang sesungguhnya. Atau, itu adalah sumpah mereka atas nama keperkasaan Fir'aun, dan yang disumpahkan adalah bahwasanya mereka pasti menang!
﴾ فَأَلۡقَىٰ مُوسَىٰ عَصَاهُ فَإِذَا هِيَ تَلۡقَفُ ﴿ "Kemudian Musa menjatuhkan tongkat-nya maka tiba-tiba ia menelan," menelan dan mengambil ﴾ مَا يَأۡفِكُونَ ﴿ "benda-benda palsu yang mereka ada-adakan itu." Tongkat itu menelan segala sesuatu yang telah mereka lemparkan berupa tali-temali dan berbagai tongkat, sebab semua itu adalah kebohongan, kedustaan dan kepalsuan, dan semua itu adalah batil, tidak dapat tegak di hadapan kebenaran dan tidak pula dapat melawannya.
(46-48) Setelah para ahli sihir itu melihat mukjizat agung ini, maka mereka yakin berdasarkan pengetahuan mereka bahwa ini bukan sihir, ia hanyalah salah satu ayat dari ayat-ayat Allah dan mukjizat yang memberitakan kebenaran Musa dan apa yang dibawanya (ajarannya), ﴾ فَأُلۡقِيَ ٱلسَّحَرَةُ سَٰجِدِينَ ﴿ "maka tersungkurlah ahli-ahli sihir sambil bersujud," kepada Rabb mereka, Allah سبحانه وتعالى.﴾ قَالُوٓاْ ءَامَنَّا بِرَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ 47 رَبِّ مُوسَىٰ وَهَٰرُونَ ﴿ "Mereka berkata, 'Kami beriman kepada Rabb se-mesta alam, (yaitu) Rabb Musa dan Harun'."
Maka padamlah kebatilan di hadapan kumpulan manusia itu dan para pembesar pun mengakui kebatilannya, sedangkan yang haq menjadi jelas dan tampak, hingga semua orang yang melihat dapat melihatnya dengan mata kepala mereka.
(49-51) Akan tetapi Fir'aun menolak, melainkan dia makin bertambah congkak dan sesat, bersikukuh di dalam kesesatannya dan keras kepala. Maka dari itu, dia berkata kepada para ahli sihir, ﴾ ءَامَنتُمۡ لَهُۥ قَبۡلَ أَنۡ ءَاذَنَ لَكُمۡۖ ﴿ "Apakah kamu sekalian beriman kepada Musa se-belum aku memberi izin kepadamu." Dia heran dan membuat kaumnya terheran-heran atas kelancangan para ahli sihir itu terhadapnya dan kelancangan mereka untuk beriman tanpa seizin darinya dan tanpa permusyawaratannya. ﴾ إِنَّهُۥ لَكَبِيرُكُمُ ٱلَّذِي عَلَّمَكُمُ ٱلسِّحۡرَ ﴿ "Sesungguh-nya dia benar-benar pemimpinmu yang mengajarkan sihir kepadamu." Demikianlah, padahal dialah yang telah mengumpulkan para ahli sihir, dan para pembesarnya yang telah mengusulkan kepadanya untuk mengumpulkan mereka dari seluruh penjuru negeri. Semen-tara mereka mengetahui bahwa mereka sama sekali tidak pernah berkumpul dengan Musa dan tidak pernah melihatnya sebelumnya, dan bahwa mereka telah membawa sihir yang telah menyulap pan-dangan mata orang-orang yang melihatnya dan membuat mereka terlena. Akhirnya ucapan (Fir'aun itu) tersebar di tengah-tengah mereka, yang mereka sendiri sudah mengetahui kebatilannya. Maka tidak aneh bagi orang-orang yang berakal ini kalau mereka tidak beriman kepada kebenaran yang sudah sangat jelas dan ayat-ayat yang luar biasa ini. Sebab, kalau sekiranya Fir'aun berkata kepada mereka tentang apa yang telah terjadi, dan bahwasanya ia benar-benar berlawanan dengan yang hakikatnya, niscaya mereka membenarkannya.
Kemudian Fir'aun mengancam para ahli sihir, seraya berkata, ﴾ لَأُقَطِّعَنَّ أَيۡدِيَكُمۡ وَأَرۡجُلَكُم مِّنۡ خِلَٰفٖ ﴿ "Sungguh aku akan memotong tanganmu dan kakimu dengan bersilangan." Maksudnya, tangan kanan dan kaki kiri yang dipotong, sebagaimana diberlakukan kepada orang yang membuat kerusakan di muka bumi ini, ﴾ وَلَأُصَلِّبَنَّكُمۡ أَجۡمَعِينَ ﴿ "dan aku akan menyalibmu semuanya," agar kalian menjadi hina dan nista. Lalu para ahli sihir itu berkata setelah merasakan manis dan lezat-nya iman, ﴾ لَا ضَيۡرَۖ ﴿ "Tidak ada kemudaratan." Maksudnya, kami tidak peduli terhadap apa yang engkau ancamkan terhadap kami, ﴾ إِنَّآ إِلَىٰ رَبِّنَا مُنقَلِبُونَ 50 إِنَّا نَطۡمَعُ أَن يَغۡفِرَ لَنَا رَبُّنَا خَطَٰيَٰنَآ ﴿ "sesungguhnya kami akan kembali kepada Rabb kami, sesungguhnya kami amat menginginkan bahwa Rabb kami akan mengampuni kesalahan kami," berupa kekafiran, sihir dan lain-lain, ﴾ أَن كُنَّآ أَوَّلَ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ ﴿ "karena kami adalah orang-orang yang per-tama-tama beriman," kepada Musa daripada para pasukan tentara itu. Maka Allah membuat mereka berpendirian teguh dan sabar. Bisa jadi Fir'aun betul-betul telah melaksanakan apa yang diancam-kannya [terhadap mereka] saat itu karena kekuasaan dan kemam-puannya di saat itu masih dominan, dan ada kemungkinan (juga) Allah telah membuatnya tidak bisa melakukan ancaman tersebut.
(52) Kemudian Fir'aun beserta para pengikutnya tetap terus dalam kekafiran, lalu Musa mendatangi mereka dengan mukjizat-mukjizat yang sangat jelas. Dan setiap kali datang satu (ayat) muk-jizat kepada mereka dan telah membuat mereka tidak berdaya maka mereka berjanji kepada Musa dan bersumpah, jika Allah mencabut dari mereka sesuatu yang telah menimpa niscaya mereka beriman kepadanya dan niscaya mereka akan melepas Bani Isra`il bersama Musa. Maka Allah pun menghilangkannya dari mereka, namun kemudian mereka merusak janji. Nah, setelah Musa merasa putus asa terhadap keimanan mereka, sedangkan kalimat (ketetapan) azab sudah menjadi pasti terhadap mereka, dan sudah saatnya bagi Bani Isra`il untuk diselamatkan dari tawanan Fir'aun, dan sudah saatnya mereka diberi kekuasaan di bumi ini, maka Allah mewah-yukan kepada Musa, ﴾ أَنۡ أَسۡرِ بِعِبَادِيٓ ﴿ "Pergilah di malam hari dengan membawa hamba-hambaKu." Maksudnya, pergilah kamu dengan membawa Bani Isra`il pada awal malam supaya bisa leluasa dalam kepergian mereka, ﴾ إِنَّكُم مُّتَّبَعُونَ ﴿ "karena sesungguhnya kamu sekalian akan disusuli." Maksudnya, kalian akan diikuti oleh Fir'aun dan pasukannya. Lalu benar-benar terjadilah seperti yang dikabarkan, sebab di keesokan harinya mereka (Fir'aun dan pasukannya) telah menemukan Bani Isra`il telah pergi semua di malam hari bersama Musa.
(53-56) ﴾ فَأَرۡسَلَ فِرۡعَوۡنُ فِي ٱلۡمَدَآئِنِ حَٰشِرِينَ ﴿ "Kemudian Fir'aun mengirim-kan orang yang mengumpulkan (tentaranya) ke kota-kota. Maksudnya, mereka mengumpulkan manusia agar dia bisa menghukum Bani Isra`il, dan dia mengatakan dengan nada memotivasi kaumnya, ﴾ إِنَّ هَٰٓؤُلَآءِ ﴿ "Sesungguhnya mereka." Maksudnya, Bani Isra`il; ﴾ لَشِرۡذِمَةٞ قَلِيلُونَ 54 وَإِنَّهُمۡ لَنَا لَغَآئِظُونَ ﴿ "benar-benar golongan kecil, dan sesungguhnya mereka membuat hal-hal yang menimbulkan amarah kita." Maka kita ingin melampiaskan kemarahan kita terhadap para budak yang telah melarikan diri dari kita. ﴾ وَإِنَّا لَجَمِيعٌ حَٰذِرُونَ ﴿ "Dan sesungguhnya kita benar-benar golongan yang selalu berjaga-jaga," Semuanya harus bersikap waspada terhadap mereka, mereka adalah musuh kita semua, dan kepentingan ini milik kita bersama.
(57-59) Lalu Fir'aun bersama tentaranya berangkat dalam satu pasukan perang yang sangat besar dan jumlah yang sangat banyak, tidak seorang pun dari mereka yang absen kecuali orang-orang yang berhalangan karena lemah. Allah سبحانه وتعالى berfirman, ﴾ فَأَخۡرَجۡنَٰهُم مِّن جَنَّٰتٖ وَعُيُونٖ ﴿ "Maka Kami keluarkan Fir'aun dan kaumnya dari taman-taman dan mata air," maksudnya, dari kebun-kebun di Mesir, taman-tamannya yang indah dan mata airnya yang mengalir serta dari tanaman-tanaman yang telah memenuhi sawah mereka dan mera-maikan perkotaan dan pedesaannya, ﴾ وَمَقَامٖ كَرِيمٖ ﴿ "dan dari kedudukan yang mulia," yang menakjubkan bagi orang-orang yang meman-dangnya dan melenakan orang-orang yang mengamatinya; mereka telah menikmatinya berabad-abad lamanya, mereka telah merasa-kan kelezatan dan kenikmatannya dalam waktu yang cukup lama dalam kekafiran, keras kepala dan kesombongan serta kecongkak-an terhadap manusia. ﴾ كَذَٰلِكَۖ وَأَوۡرَثۡنَٰهَا ﴿ "Demikianlah halnya, dan Kami anugerahkan semuanya," semua kebun-kebun, mata air, tanaman dan kedudukan mulia itu ﴾ بَنِيٓ إِسۡرَٰٓءِيلَ ﴿ "kepada Bani Israil" yang dahulu telah mereka jadikan sebagai budak dan mempekerjakan mereka dengan pekerjaan-pekerjaan yang sangat berat. Maka Mahasuci Allah yang telah memberikan kerajaan kepada siapa saja yang Dia kehendaki, dan menanggalkannya dari siapa saja yang Dia kehen-daki, Dia memuliakan siapa saja yang Dia kehendaki karena keta-atan kepadaNya, dan menghinakan siapa saja yang Dia kehendaki karena tindakan maksiat terhadapNya.
(60-62) ﴾ فَأَتۡبَعُوهُم مُّشۡرِقِينَ ﴿ "Maka mereka dapat menyusulinya di waktu matahari terbit." Maksudnya, kaum Fir'aun dapat menyusuli kaum Musa pada waktu matahari terbit, dan mereka membuntuti-nya dari belakang dengan perasaan sangat marah dan jengkel. ﴾ فَلَمَّا تَرَٰٓءَا ٱلۡجَمۡعَانِ ﴿ "Maka setelah kedua golongan itu saling melihat." Maksud-nya, masing-masing lawan saling melihat satu sama lain, ﴾ قَالَ أَصۡحَٰبُ مُوسَىٰٓ ﴿ "berkatalah pengikut-pengikut Musa," dengan nada mengadu kepadanya dan sedih, ﴾ إِنَّا لَمُدۡرَكُونَ ﴿ "Sesungguhnya kita benar-benar akan tersusul." Lalu Musa menjawab untuk meyakinkan dan mem-beritakan janji Allah yang benar, ﴾ كـَلَّآۖ ﴿ "Sekali-kali tidak." Maksud-nya, perkaranya bukan seperti yang kalian sebutkan, yaitu bahwa kalian pasti tersusul. ﴾ إِنَّ مَعِيَ رَبِّي سَيَهۡدِينِ ﴿ "Sesungguhnya Rabbku beserta-ku, kelak Dia akan memberi petunjuk kepadaku," yaitu kepada sesuatu yang di situ terdapat keselamatanku dan keselamatan kalian.
(63-68) ﴾ فَأَوۡحَيۡنَآ إِلَىٰ مُوسَىٰٓ أَنِ ٱضۡرِب بِّعَصَاكَ ٱلۡبَحۡرَۖ ﴿ "Lalu Kami wahyukan kepada Musa, 'Pukullah lautan itu dengan tongkatmu'." Dan Musa pun memukulkannya, ﴾ فَٱنفَلَقَ ﴿ "maka terbelahlah lautan itu," menjadi dua belas jalan, ﴾ فَكَانَ كُلُّ فِرۡقٖ كَٱلطَّوۡدِ ﴿ "dan tiap-tiap belahan adalah seperti bukit," maksudnya, seperti gunung ﴾ ٱلۡعَظِيمِ ﴿ "yang besar." Lalu Musa dan kaumnya memasukinya. ﴾ وَأَزۡلَفۡنَا ثَمَّ ﴿ "Dan di sanalah Kami dekatkan," maksudnya, di tempat itu, ﴾ ٱلۡأٓخَرِينَ ﴿ "golongan yang lain." Yaitu Fir'aun [bersama] para pengikutnya. Kami dekatkan mereka dan Kami masukkan mereka ke jalan yang dilewati oleh Musa bersama para pengikutnya. ﴾ وَأَنجَيۡنَا مُوسَىٰ وَمَن مَّعَهُۥٓ أَجۡمَعِينَ ﴿ "Dan Kami selamatkan Musa dan orang-orang yang besertanya semuanya." Mereka semuanya keluar dari lautan itu, tidak seorang pun yang ketinggalan, ﴾ ثُمَّ أَغۡرَقۡنَا ٱلۡأٓخَرِينَ ﴿ "kemudian Kami tenggelamkan golongan yang lain itu," tidak seorang pun yang tidak tenggelam. ﴾ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَةٗۖ ﴿ "Sesungguhnya pada yang demikian itu benar-benar merupakan suatu tanda," yang luar biasa, yang menunjukkan kebenaran ajaran yang diajarkan oleh Musa عليه السلام dan kebatilan ajaran yang dianut oleh Fir'aun beserta para pengikutnya; ﴾ وَمَا كَانَ أَكۡثَرُهُم مُّؤۡمِنِينَ ﴿ "tetapi kebanyakan mereka tidak beriman," sekalipun sudah ada tanda-tanda bukti yang mengantarkan kepada iman disebabkan hati mereka telah rusak. ﴾ وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ ﴿ "Dan se-sungguhnya Rabbmu benar-benar Dia-lah Yang Mahaperkasa lagi Maha Penyayang," yang dengan keperkasaanNya, Dia telah membinasakan orang-orang kafir yang mendustakan, dan dengan rahmatNya, Dia telah menyelamatkan Musa beserta para pengikutnya seluruhnya.
Esta era la gente de El Faraón. Moisés u debía instruirlos gentil y suavemente para que fueran conscientes de Al-lah, y así cumplieran con Sus órdenes y se abstuvieran de hacer lo que Él les prohibía.
ovvero il popolo del Faraone, e per invitarli con gentilezza e benevolenza ad adorare Allāh, obbedire ai Suoi ordini e rispettare i Suoi divieti.
Sila ay ang mga tao ni Paraon, kaya nag-uutos si Moises sa kanila, nang may kabaitan at kabanayaran, ng pangingilag sa pagkakasala kay Allāh sa pamamagitan ng pagsunod sa mga ipinag-uutos Niya at pag-iwas sa mga sinasaway Niya.
Naredio mu je da pođe među faraonov narod i da ga na blag i učtiv način podsjeti na neophodnost bogobojaznosti, a to je činjenje dobra, a sustezanje od zla.
These were the people of Pharaoh. He should instruct them gently and softly to be mindful of Allah by fulfilling His instructions and avoiding His prohibitions.
Và chúng là phe đảng của Fir'awn, hãy nhẹ nhàng và khoan dung bảo chúng kính sợ Allah trong việc thực thi những điều Ngài ra lệnh va tránh xa những điều Ngài ngăn cấm.
Il s’agit du peuple de Pharaon. Il fut ordonné à Moïse de leur ordonner avec douceur et bienveillance de craindre Allah, de se conformer à Ses commandements et de renoncer à ce qu’Il a défendu.
Mereka itu kaum Firaun, agar dia (Nabi Musa) memerintahkan mereka secara lemah lembut dan baik-baik untuk bertakwa kepada Allah dengan cara mengerjakan perintah dan menjauhi larangan-Nya.
Onlar Firavun'un kavmidir. Onlara emirlerine uyarak ve yasaklarından kaçınarak Allah'tan korkmayı yumuşaklık ve şefkatle emretti.
Moisés u dijo: Temo que me nieguen a mí y a lo que les transmita,
Musa berkata, "Sesungguhnya aku takut bila mereka akan mendustakan aku dalam perkara yang aku sampaikan dariMu.
Musa -aleyhisselam- şöyle dedi: "Senin hakkında onlara yapacağım tebliğimde beni yalanlamalarından korkuyorum."
Mūsā, pace a lui, disse: "In verità ho timore che mi smentiscano su ciò che comunicherò loro da parte Tua,
Commentary
Request for favourable conditions for obedience is not tantamount to making excuses
قَالَ رَبِّ إِنِّي أَخَافُ أَن يُكَذِّبُونِ ﴿12﴾ وَيَضِيقُ صَدْرِي وَلَا يَنطَلِقُ لِسَانِي فَأَرْسِلْ إِلَىٰ هَارُونَ ﴿13﴾ وَلَهُمْ عَلَيَّ ذَنبٌ فَأَخَافُ أَن يَقْتُلُونِ ﴿14﴾
He (Musa) said, "My Lord, I fear they will belie me. [ 12] And my heart gets straitened and my tongue is not fluent; so send for Harun. [ 13] And they have a charge of offence against me and I fear they will kill me;" [ 14]
This verse indicates that Sayyidna Musa (علیہ السلام) requested Allah to provide him with some resources to help them in carrying out his mission. It leads to the principle that so far as the objective is to obey Allah's command, praying for some helping resources cannot be regarded as seeking ruses and excuses to escape from the required act. The request of Sayyidna Musa علیہ السلام was only to facilitate the implementation of Allah's command which is quite lawful.
The meaning of the word dalal used for Sayyidna Musa (علیہ السلام)
قَالَ فَعَلْتُهَا إِذًا وَأَنَا مِنَ الضَّالِّينَ
He said, "I did that at that time when I was one of the unaware people. (26:20)
This was the answer of Musa (علیہ السلام) to the objection of the Pharaoh that Musa (علیہ السلام) had killed an Egyptian. The gist of the answer is that it was not a deliberate murder; in fact the Egyptian was killed by mistake, because Musa (علیہ السلام) had only struck him with a blow which, by accident, caused his death. The word used, by the present verse, for this mistake is derived from ضَلَال (dalal) which is commonly used for intentional error. But the word is also used for 'unawareness' (which includes unintentional mistakes) It is this meaning that is intended here. This interpretation is supported by Qatdah and Ibn Zaid رحمۃ اللہ علیہم .
It is impossible for man to comprehend fully the entity and reality of the magnificence of Allah Ta’ ala
قَالَ فِرْعَوْنُ وَمَا رَبُّ الْعَالَمِينَ
Pharaoh said, "And what is the Lord of the worlds?" (26:23)
This verse proves that it is not possible to know the exact reality of Allah's Being. Since the Pharaoh had asked a question regarding Allah Ta’ ala's intrinsic-self and reality, Sayyidna Musa (علیہ السلام) instead of giving a direct answer to his query, described the attributes of Allah Ta’ ala in reply. He hinted in his reply that it is not possible for a man to perceive the essence and reality of Allah Ta’ ala. Hence, it was a futile question. (Ruh)
Moïse dit: Je crains qu’ils ne me démentent lorsque je leur transmettrai ce que Tu m’as ordonné de leur transmettre.
Moses (peace be upon him) said, I fear that they will deny me and what I convey to them from you, and that my breast will be constricted because of their denial of me, and that my tongue will not be free in calling to Allah, so send Gabriel (peace be upon him) to my brother, Aaron, so that he could assist me.
Nagsabi si Moises – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan: "Tunay na ako ay nangangamba na magpasinungaling sila sa akin sa ipinaaabot ko sa kanila buhat sa Iyo.
Musa, alejhis-selam, reče: “Gospodaru moj, zaista se bojim da će me faraon i narod njegov lažovom proglasiti, te će odbiti ono što ću im od Tebe donijeti!”
Musa lo lắng nói: Quả thật, bề tôi sợ họ sẽ cho rằng bề tôi nói dối nếu bề tôi truyền tải đến họ thông tin từ Ngài.
Maninikip ang dibdib ko dahil sa pagpapasinungaling nila sa akin at mapipigilan ang dila ko sa pagsasalita; kaya magsugo Ka kay Anghel Gabriel – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan – patungo sa kapatid kong si Aaron upang ito ay maging isang tagatulong para sa akin.
Karena pendustaan mereka itu akan membuat dadaku sempit dan lidahku menjadi kelu untuk berbicara. Oleh sebab itu, utuslah Jibril -'alaihissalām- kepada saudaraku, Harun agar dia menjadi penolong dan pendampingku.
Và việc họ bác bỏ sứ mạng khiến bề tôi hồi hộp không thể nói lưu lót, xin hãy cử đại Thiên Thần Jibril đến bổ nhiệm người anh (em) của bề tôi, Harun, theo hỗ trợ bề tôi.
Beni yalanlamalarından dolayı göğsüm daralır, dilim tutulup konuşamaz hale gelirim. Benimle beraber olup bana yardımcı olması için Cebrail -aleyhisselam-'ı kardeşim Harun'a da gönder.
“I bojim se da će me, poreknu li oni moje poslanstvo, obuzeti tuga i briga”, Musa, alejhis-selam, reče. “Allahu, zato pošalji Džibrila Harunu, mom bratu, s poslanicom, da bi mi on pomogao u dostavljanju vjere i pozivanju Tebi.”
y que mi pecho se contraiga si me rechazan, y que mi lengua no se pueda expresar con fluidez al hablar de Al-lah, así que envía a Gabriel u a mi hermano, Aarón, para que él pueda ayudarme.
Je crains aussi que ma poitrine ne se resserre de déception à cause de leur démenti et que ma langue ne prononce aucune parole. Envoie donc Gabriel à mon frère Aaron afin qu’il m’assiste.
e che mi affligga per la loro rinnegazione, e che la mia lingua si trattenga. Invia Jibrīl a mio fratello Hārūn così che mi aiuti;
"Kıptiyi öldürmem sebebi ile onlara karşı işlediğim bir suç davam var. Bundan dolayı beni öldürmelerinden korkarım."
They also have a charge against me because I had killed the Copt, and I fear they may kill me.
De plus, ces gens me reprochent d’avoir tué un des leurs et je crains donc qu’ils me tuent en représailles.
ed io avevo commesso un peccato, uccidendo un egiziano, e ho paura che mi uccidano.
También tienen una acusación contra mí debido a que asesiné a un egipcio y temo que puedan matarme.
Và bề tôi đã phạm tội giết một tên Qibti (thuộc hoàng gia) nên bề tôi sợ họ sẽ giết bề tôi trả thù.
Moses was required to preach monotheism to Pharaoh of Egypt, the king of the greatest and most civilized empire of his times. Moses on the contrary, belonged to the Children of Israel, whose status in Egypt was like that of slaves and labourers. Another factor in his disfavour was that one of the Pharaoh’s community had died accidentally at his hands. Moses had the feeling too that he was lacking in the necessary power of expression. Almighty God nevertheless chose Moses to carry out the mission of conveying His message. The fact is that God looks at the inner self of a man rather than at his visible condition. If someone has inner strength, God chooses him on the basis of that to carry out the tasks of His religion. But man has first to reveal his inner capabilities himself. Thereafter, if there are any outward shortcomings, they are compensated for by God.
Naposlijetku je Musa rekao: “A prema njima sam se ogriješio: ubio sam jednog njihova čovjeka, Kopta, pa me strah da će oni mene ubiti zbog toga.”
Sa kanila laban sa akin ay may isang pagkakasala dahilan sa pagkapatay ko sa Kopto, kaya nangangamba ako na patayin nila ako."
Aku juga pernah bersalah terhadap mereka lantaran aku pernah membunuh seorang Qibṭi, sehingga aku takut bila mereka akan membunuhku.”
Allah Musa-aleyhisselam-'a şöyle buyurdu: "Hayır! Seni asla öldüremezler. Sen ve kardeşin Harun doğruluğunuzu ispat eden ayetlerimizle birlikte gidin. Şüphesiz ki, biz yardımımız ve desteğimizle sizinle beraberiz. Sizin söylediğiniz ve size söylenen her şeyi işitmekteyiz. Ondan hiçbir şey bizden kaçmaz."
Allah berfirman kepada Musa -'alaihissalām-, "Sekali-kali tidak, mereka tidak akan dapat membunuhmu. Pergilah engkau bersama saudaramu, Harun dengan membawa mukjizat-mukjizat yang membuktikan kebenaran risalah agama kalian berdua karena Kami bersama kalian berdua dengan menolong dan membantu kalian, sembari mendengarkan apa yang kalian dan mereka katakan, sungguh tidak ada satu hal pun darinya yang luput dari Kami.”
Allah said to Moses (peace be upon him): By no means! They will never kill you. Go, you and your brother Aaron, with My signs that indicate your truthfulness. I shall be with you with My assistance and support, listening to what you say and what is said to you. Nothing of that misses us.
Allāh disse a Mūsā, pace a lui: "No, non ti uccideranno; andate, tu e tuo fratello Hārūn, con i nostri Segni, che provano la vostra sincerità; e siamo con voi con il trionfo e col Nostro sostegno, e ascoltiamo ciò che dite e ciò che vi viene detto, e nulla di ciò Ci sfugge".
Allah phán bảo Musa: Không đâu, chúng sẽ không giết Ngươi, hai anh em nhà Ngươi hãy mang những dấu lạ của TA khẳng định sự thật về sứ mạng của Hai Ngươi, TA luôn sát cánh phù hộ và lắng nghe tất cả lời lẽ các ngươi nói với chúng và lời lẽ chúng đáp lại các ngươi, TA sẽ không bỏ sót bất cứ điều gì.
Allah, džellešanuhu, reče Musau, alejhis-selam: “Nikako! To se neće dogoditi, oni neće imati priliku da te ubiju.” Ti i tvoj brat Harun pođite faraonu s Našim ajetima, pomoću kojih ćete dokazati da govorite istinu. Mi ćemo biti s vama dvojicom, sa Svojim znanjem, podrškom, pomoći i čuvanjem. Mi čujemo šta vi njima govorite i šta se vama govori. Nama ništa ne promiče.”
Allah dit à Moïse: Pas du tout, ils ne te tueront pas. Vas avec ton frère Aaron leur présenter les preuves de votre véracité. Nous vous accompagnerons par Notre secours et Notre soutien. Nous écouterons ce que vous direz tout comme Nous écouterons ce qui vous sera dit et rien ne Nous échappera de vos conversations.
Al-lah le dijo a Moisés u: “¡De ninguna manera! Ellos nunca te matarán. Vayan, tú y tu hermano Aarón, con Mis signos que indican tu veracidad. Estaré contigo con Mi asistencia y apoyo, escuchando lo que dices y lo que te dicen. Nada me es oculto”.
Nagsabi si Allāh kay Moises – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan: "Aba’y hindi; hindi ka nila papatayin. Kaya pumunta ka at ang kapatid mong si Aaron kalakip ng mga tanda Naming nagpapatunay sa katapatan ninyong dalawa. Tunay na Kami, kasama sa inyong dalawa sa pag-aadya at pag-aalalay, ay makikinig sa sasabihin ninyo at sa sasabihin sa inyo. Walang makaaalpas sa Amin mula roon na anuman.
Vayan al Faraón y díganle: “Somos dos mensajeros enviados por el Señor a todas las cosas creadas.
Kaya pumunta kayong dalawa kay Paraon saka magsabi kayong dalawa sa kanya: Tunay na kami ay mga sugo sa iyo mula sa Panginoon ng mga nilikha sa kalahatan ng mga ito,
Hai Ngươi hãy đến gặp Fir'awn mà nói với chúng: Quả thật, Chúng Tôi là hai Thiên Sứ được gởi đến cho các ngươi từ Thượng Đế của vũ trụ và muôn loài.
Dakle, Musau i Harunu naređeno je da pođu faraonu i da ga izvijeste da su njih dvojica poslanici Allahovi, tj. da ih je poslao Stvoritelj svega što postoji.
Andate dal Faraone e ditegli: "In verità noi siamo messaggeri del Dio di tutto il Creato, a te inviati.
Datanglah kamu berdua kepada Firaun dan katakanlah kepadanya, "Sesungguhnya Kami adalah dua rasul yang diutus kepadamu oleh Tuhan segala makhluk.
Firavun'a gidin ve ona şöyle deyin: "Gerçekten biz bütün yaratılmışların Rabbi tarafından sana gönderilmiş iki resulüz."
Rendez-vous auprès de Pharaon et dites-lui: Nous sommes les messagers que t’a envoyés le Seigneur de toutes les créatures.
Go to Pharaoh and tell him: We are two Messengers sent to you by the Lord of all created things.
That you send the Israelites with us.
Il t’ordonne d’envoyer les Israélites avec nous.
I rekao im je da zatraže od faraona da oslobodi sinove Israilove, koji robovaše faraonu u Egiptu, te da dopusti da pođu s njima dvojicom.
Manda con noi i figli di Isrāīl.
Xin bệ hạ thả bộ tộc Israel đi cùng Chúng Tôi.
أَنْ أَرْسِلْ مَعَنَا بَنِي إِسْرَائِيلَ
That you must send the children of Isra'i1 with us". (26:17)
Bani Isra'il were the residents of Syria. They wanted to go back to their land but the Pharaoh would not let them. This way four hundred years had passed and they were living in his bondage like slaves. At that time they were six hundred and thirty thousand in number. Sayyidna Musa (علیہ السلام) when presented the message of Truth to the Pharaoh, he also asked him to stop all the cruelties he had perpetrated over Bani Isra'il and to let them go to their homeland. (Qurtubi)
An example of prophetic dialectic
Discussion and debate among two different persons or group of people having divergent views has been in vogue since the time immemorial. Such debates are called مُنَاظرہ munazarah (dialectics) in conventional terms. But such dialectics have been reduced to a game of win or lose. People regard the outcome of dialectics should be to come out winner, even though one knows that he is on the wrong. Despite the knowledge of being on the wrong one must keep on pressing his point of view, and use the intelligence to throw in all sorts of arguments to prove his point as correct. Similarly, even if the opponents point is correct, it must be rejected with full force. In contrast to this attitude Islam has given a middle of the road stance, and set out its rules and regulations, thus making it a useful tool for preaching and reform.
A simple example of this can be seen in the above verses. When Sayyidna Musa and Harun (علیہما السلام) conveyed the invitation of Truth to the mighty the Pharaoh, who was claimant of being god, in his court, he began the opposing conversation with two questions relating to the person of Musa's (علیہ السلام) . When a sharp opponent is not properly equipped with the correct arguments, he normally tries to switch the conversation towards the person of the addressee in order to find faults with him. This tactic is employed to embarrass the opponent and to make him look small before the audience. Hence, the Pharaoh also came out with two such points. First, ` We have brought you up in our household and have done so many favours to you. So, how can you have the face to speak before us. Second, ` You have killed an Egyptian for no fault of his. This is not only cruelty but also ingratitude toward those among whom you are raised to your manhood. You have killed one from among us.' Now see the prophetic reply of Sayyidna Musa (علیہ السلام) and how he handled the two subjects. In the first place he changed the sequence of the topics in that he brought up the case of the Egyptian first which the Pharaoh had raised latter. The wisdom in changing the sequence appears to be that in the Egyptian's case there was a weakness on his part, but he preferred to take that first, unlike present day tactics where one tries to avoid a direct reply to confuse the issue. But he, being the messenger of Allah, had nothing to hide, so while replying he accepted his weakness, and did not care at all what people in the opposition would think on acceptance of his mistake, and hence, might take it as acceptance of defeat. This course of action was totally contrary to present day tactics when people try to mix up their weakness in a manner that it is camouflaged.
Although Sayyidna Musa (علیہ السلام) had accepted his fault while replying to the Pharaoh that it was his misjudgment when he hit the Egyptian and as a result he died, yet he made it very clear that he did not intend to kill him. His intention was right which unfortunately resulted in the wrong. The purpose of his hitting the Egyptian was to prevent him from harming the Isra'ili but in the process he died, which was not the intention. This act of his, despite being wrong, does not conflict with his claim to be a prophet or contradicts its veracity. So, he said ` that he realized his mistake and left the city for the fear of being caught. Then Allah was kind to him and honoured him with the prophethood.
Now the point to ponder is that at that time Musa (علیہ السلام) could have adopted the simple and straightforward course and have claimed that the Egyptian deserved death, and would have charged him with such accusations for which his killing was the right action. There was no one present at the time of the incident, so no one could have contradicted him. Anyone else in his place would have certainly taken this course of action. But here it was the resolute messenger of Allah who was the truth personified and who regarded expression of truth and veracity and the declaration of fact as his victory. He accepted his guilt in the packed court of the foe and in doing that also countered any possibility of doubt on his prophethood.
After that he turned to the second point regarding his upbringing in the Pharaoh's house, upon which the Pharaoh had stressed to remind his favour to him. Musa (علیہ السلام) asked him to ponder over his position as, being an Israelite, he had no occasion to reach the royal place of the Pharaoh. It was the cruelty of the Pharaoh that compelled the mother of Musa I to throw her baby into the river, then it was by chance that the Pharaoh picked him up, and in reality it was a wise arrangement made by Allah, that the child for the fear of whom the Pharaoh had slaughtered thousands of children, was caused to be nourished by the same the Pharaoh. But in any case, the real cause of his upbringing in the home of the Pharaoh was the cruelty exercised by him against the Israelites. Musa (علیہ السلام) pointing out to this fact, invited the Pharaoh to ponder whether this was really a favour with which he was obliging him. It is obvious that this prophetic address left a positive and convincing impression on the minds of people present there, and they were convinced that Musa (علیہ السلام) was not the sort of person who would make excuses, and that he would say nothing but the truth. After that when they saw the miracles, their view was confirmed further. At that time although the Pharaoh did not admit the truth, yet he was so overwhelmed and apprehensive that just two persons without having the support of a third, would turn him and his people out of their land and country.
This is what is known as God gifted awe of truth, veracity and reality. The contentions and dialectics of Allah's messengers are also full of truth, veracity and wishing well for the addressee. That is how they become so appealing to people and convince the biggest defiant
Maka lepaskanlah Bani Israil pergi beserta kami.”
Al-lah ordena que dejes marchar con nosotros a los hijos de Israel”.
na ipadala mo kasama sa amin ang mga anak ni Israel."
İsrailoğulları'nı bizimle beraber gönder.
Firavun ise Musa - aleyhisselam-'a şöyle dedi: "Çocukken seni yanımızda yetiştirmedik mi? Sen ömrünün pek çok senelerini bizim aramızda geçirmedin mi? O halde senin peygamberlik iddiasında bulunmanı gerektiren sebep nedir?"
Il Faraone disse a Mūsā, pace a lui: "Non ti abbiamo forse allevato da noi quando eri piccolo, e non sei forse rimasto con noi per alcuni anni della tua vita? Chi ti ha costretto a spacciarti per profeta?
Pharaon dit à Moïse: Ne t’avons-nous pas élevé chez nous lorsque tu étais tout petit et n’es-tu pas resté de longues années parmi nous ? Pour quelle raison prétends-tu donc être prophète ?
Pharaoh said to Moses (peace be upon him): Did we not bring you up as a child among us? Did you not stay with us for many years of your life? So what has now made you claim prophethood?
Firaun berkata kepada Musa -'alaihissalām-, "Bukankah kami telah mengasuhmu di tengah-tengah kami ketika kecil dan engkau juga tinggal bersama kami beberapa tahun dari umurmu, lalu apakah yang membuat dirimu mengklaim sebagai seorang nabi?
Nagsabi si Paraon kay Moises – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan: "Hindi ba kami nag-alaga sa iyo sa piling namin noong bata [ka] pa at namalagi ka sa amin mula sa buhay mo nang ilang taon? Kaya ano ang nag-anyaya sa iyo sa pag-aangkin ng pagkapropeta?
Fir'awn bảo Musa: Không phải ta đã nuôi nấng Ngươi từ lúc còn bé thơ và Ngươi đã trải qua tuổi đời của Ngươi cùng ta đó sao, điều gì đã khiến Ngươi tự nhận mình là Thiên Sứ vậy?
El Faraón le dijo a Moisés u: “¿No te criamos entre nosotros desde que eras un niño? ¿No permaneciste con nosotros durante muchos años de tu vida? Entonces, ¿qué ha hecho que reclames ahora ser profeta?
Faraon se obratio Musau, alejhis-selam: “Zar si, o Musa, zaboravio da si kao dijete bio na našem dvorcu i da smo te mi odgajali!? Zar si zaboravio da si kod nas proveo mnoge godine!? Zbog čega sad tvrdiš da si poslanik?”
Faraon je rekao: “I počinio si veliko nedjelo onda kad si ubio Kopta pomažući svom sunarodniku! Nadasve si nezahvalan na blagodatima kojima sam te obasuo.”
Và Ngươi đã vi phạm một tội nghiêm trọng khi mà Người đã giết chết một người Qibti để tiếp tay người đàn ông trong bộ tộc của Ngươi, Ngươi là kẻ phụ ơn công lao của ta dành cho Ngươi.
One chosen by God to represent Him is in every way under His protection. Moreover, he is given some special signs which indicate clearly that his mission is an affair of God. But, in spite of that, man has gone so far in transgression as not to admit this. The Quran does not specify the details of the demand made by Moses on Pharaoh with regard to the Children of Israel. But the Torah elaborates upon the subject in the following sections: Exodus 4/18, 5/1 , 8/25-27 . According to the description in the Bible, it appears that this journey of Moses was not for the purpose of migration but for instruction. In Egypt, the cow was considered holy. Due to this centuries-old tradition, even the the Children of Israel had been influenced by this belief. Now, Moses wanted to take the Children of Israel out of the polytheistic atmosphere of Egypt for a few days, keep them in a pure atmosphere and re-educate them.
Has cometido un acto grave cuando mataste al egipcio en defensa de un hombre de tu pueblo, y eres uno de los que niegan los favores que has recibido de mí”.
Engkau juga telah berbuat suatu kesalahan besar tatkala membunuh seorang Qibṭi karena menolong seorang dari kaummu dan sungguh engkau termasuk golongan orang-orang yang tak tahu balas budi kepadaku."
E hai commesso una cosa grave, uccidendo un egiziano per andare in aiuto di uomo del tuo popolo, e tu ora rinneghi i nostri favori nei tuoi confronti".
You committed a serious deed when you killed the Copt in defence of a man of your people, and you are one of those who deny my favours to you.
Par ailleurs, tu as commis un crime impardonnable en assassinant un Egyptien qui s’en prenait à l’un des tiens et tu renies de surcroît les bienfaits dont je t’ai comblé.
"Sen kavminden bir adama yardım edip Kıptî'yi öldürdüğün zaman büyük bir suç işledin ve sen, sana yaptığım iyiliklerime karşı nankörlük edenlerdensin."
Gumawa ka ng isang mabigat na bagay nang pinatay mo ang Kopto dala ng pag-aadya sa isang lalaking kabilang sa mga kalipi mo habang ikaw ay kabilang sa mga nagkakaila sa mga biyaya ko sa iyo."
Nagsabi si Moises – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan – kay Paraon habang umaamin: "Napatay ko ang lalaking iyon habang ako ay kabilang sa mga mangmang bago pumunta sa akin ang pagkasi.
Musa -'alaihissalām- berkata kepada Firaun dengan mengakui perbuatannya, "Aku telah membunuh orang itu, sedang aku di waktu itu termasuk orang-orang yang jahil dan belum ada wahyu yang turun kepadaku.
Moisés u le dijo al Faraón: “Hice lo que mencionas antes de recibir la revelación, cuando estaba en la época de la perdición, y ahora he sido enviado como mensajero.
Musa nhận tội với Fir'awn: Đúng, Ta đã giết người đàn ông đó lúc ta thiếu hiểu biết trước khi lời mặc khải đến với Ta.
“Jesam, ubio sam onog čovjeka, ali to se dogodilo prije nego što sam dobio Objavu”, priznao je Musa.
Moïse, reconnaissant sa faute, dit à Pharaon: J’ai bien tué cet homme et j’étais du nombre des ignorants avant que je ne reçoive la Révélation.
Mūsā, pace a lui, disse al Faraone, riconoscendo il fatto: "Ho ucciso quell'uomo ed ero tra gli ignoranti prima che mi giungesse la rivelazione;
Moses (peace be upon him) said to Pharaoh: I did what you mentioned before I received revelation and was sent as a messenger.
Musa -aleyhisselam- Firavun'a itiraf ederek şöyle dedi: "Bana vahiy gelmeden önce ben o adamı öldürdüğüm zaman cahillerdendim."
"Ben o adamı öldürdükten sonra, onu öldürmem sebebiyle beni cezalandırarak öldürmenizden korktuğum için Medyen şehrine kaçtım. Rabbim bana ilim verdi ve beni insanlara gönderdiği resullerden biri yaptı."
Lalu aku lari meninggalkan kalian menuju negeri Madyan tatkala aku merasa khawatir kalian akan membunuhku, kemudian Tuhanku memberikan kepadaku ilmu, serta Dia menjadikanku salah seorang di antara rasul-rasul-Nya yang diutus kepada manusia.
Kaya tumakas ako mula sa inyo matapos ng pagkapatay niyon papunta sa pamayanan ng Madyan noong nangamba ako na patayin ninyo ako dahil doon, ngunit nagbigay sa akin ang Panginoon ko ng kaalaman at gumawa Siya sa akin kabilang sa mga sugo Niya na isinusugo Niya sa mga tao.
e mi rifugiai, dopo averlo ucciso, nel villaggio di Medyen, quando temevo che mi avreste ucciso; così il mio Dio mi concesse la sapienza e mi rese uno dei Suoi messaggeri che Egli invia alla gente;
Je vous ai fuis après l’avoir tué et me suis refugié dans la cité de Madyan car je craignais que vous me tuiez en représailles. Mon Seigneur m’a pourvu de science et a fait de moi un de Ses messagers qu’Il envoie aux gens.
So I fled from you to Madyan after killing him when I feared that you will kill me. Then my Lord gave me knowledge and made me one of His Messengers that He sends to people.
Ta đã bỏ trốn đến ngôi làng Madyan sau khi giết người vì lo sợ bị trả thù, từ đó Ta được Thượng Đế ban cho Ta kiến thức và chính thức bổ nhiệm Ta làm Thiên Sứ trong các vị Thiên Sứ của Ngài, những người mà Ngài cử phái họ đến với nhân loại.
“A od vas sam pobjegao u Medjen plašeći se da ćete me ubiti, te mi je kasnije Gospodar moj znanje i mudrost darovao i među poslanike, koje šalje ljudima, uvrstio me”, objasnio je Musa.
Así que hui de ti hacia Madián, después de haberlo matado por error, porque temía que me mataras. Luego de esto mi Señor me dio conocimiento y me hizo uno de Sus Mensajeros, de los que Él envía a las personas.
Naposlijetku je Musa upitao: “Faraone, u pravu si što se pozivaš na svoje dobročinstvo spram mene! Nisi me porobio, premda si porobio moje sunarodnike, sinove Israilove. Ali sve to nije razlog da te ne pozovem u istinu!”
Và bệ hạ đã nuôi dưỡng Ta, đã không ép Ta làm nô lệ giống như bệ hạ đã cưỡng ép bộ tộc Israel làm nô lệ, Ngài kể công lao đó để trách móc Ta, nhưng Ta không vì điều đó mà bỏ việc mời gọi bệ hạ.
Moses called for the acceptance of Monotheism in Pharaoh’s presence and showed him the miracles of his rod and the shining bright hand. Then, in order to belittle Moses’s importance, Pharaoh reminded him of two facts about his earlier life—one, that Moses had been brought up in Pharaoh’s house in his childhood and the other that he was responsible for the killing of a Copt. In reply, Moses said that his (Moses’s) being brought up in Pharaoh’s palace had occurred due to his own (Pharaoh’s) oppressive action. Since the latter had ordered the killing of the Children of Israel’s offspring, Moses’s mother put him in a basket and floated it down the river. It was Pharaoh’s wife—the queen—who then retrieved Moses from the river and brought him up in her palace. As for the killing of the Copt, Moses said that he had not done it purposely. He had been defending his Israelite brother from the violent aggression of the Copt when the latter died accidentally. After this incident, Moses left Egypt and went to Madyan where he lived for many years. Perhaps it was necessary for Moses’s training to leave the artificial atmosphere of the city and to spend a few years in the free atmosphere of a village. When he was on his way back from Madyan to Egypt, Almighty God conferred prophethood upon him.
e il fatto che tu mi abbia educato senza rendermi schiavo, considerando il fatto che tieni in schiavitù i Figli di Isrāīl, è un vero favore che mi rinfacci; tuttavia, ciò non mi impedisce di invitarti".
Tu m’as éduqué sans m’asservir comme les autres membres de mon peuple et ceci est une faveur que tu me rappelles avec raison. Seulement, elle ne m’empêche pas de te prêcher.
Your bringing me up without enslaving me after you enslaved the Israelites is a favour that you are reminding me of?!
"Beni, İsrailoğullarını köle edindiğin gibi köle edinmeden yetiştirmene karşılık benim üzerime olan iyiliğini minnet etmen haktır. Ama bu benim seni (iman etmeye) davet etmeme engel değildir."
Adapun budi baikmu berupa pemeliharaanmu terhadap diriku tanpa memperbudakku, padahal engkau memperbudak Bani Israil, maka benar-benar merupakan sebuah budi yang engkau berikan padaku, namun hal tersebut tidaklah menghalangiku untuk mendakwahimu.”
Ang pag-aalaga mo sa akin nang hindi ka nang-alipin sa akin kasabay ng pang-aalipin mo sa mga anak ni Israel ay isang biyayang ipinanunumbat mo sa akin ayon sa karapatan! Subalit iyon ay hindi nakapipigil sa akin sa pag-anyaya sa iyo."
¿El hecho de criarme sin subyugarme, cuando habías esclavizado a los hijos de Israel, es el favor que me estás recordando?
Nagsabi si Paraon kay Moises – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan: "At ano ang Panginoon ng mga nilikha na inaangkin mong ikaw ay Sugo Niya?"
Utom je Musaa, alejhis-selam, faraon upitao: “Ko je Gospodar svjetova, za Koga kažeš da si Njegov poslanik?”
Fir'awn hỏi Musa: Vậy Thượng Đế của vạn vật mà Ngươi đã tự xưng là Thiên Sứ của Ngài là ai vậy?
Allah tells us about the disbelief, rebellion, oppression and denial of Fir`awn, as He says:
وَمَا رَبُّ الْعَـلَمِينَ
((Fir`awn said:) "And what is the Lord of the `Alamin") This is because he used to say to his people:
مَا عَلِمْتُ لَكُمْ مِّنْ إِلَـهٍ غَيْرِى
(I know not that you have a god other than me.) (28:28)
فَاسْتَخَفَّ قَوْمَهُ فَأَطَاعُوهُ
(Thus he fooled his people, and they obeyed him.) (43:54) They used to deny the Creator, may He be glorified, and they believed that they had no other lord than Fir`awn. When Musa said to them: "I am the Messenger of the Lord of the worlds," Fir`awn said to him, "Who is this who you are claiming is the Lord of Al-`Alamin other than me" This is how it was interpreted by the scholars of the Salaf and the Imams of later generations. As-Suddi said, "This Ayah is like the Ayah,
قَالَ فَمَن رَّبُّكُمَا يمُوسَى - قَالَ رَبُّنَا الَّذِى أَعْطَى كُلَّ شَىءٍ خَلْقَهُ ثُمَّ هَدَى
((Fir`awn) said: "Who then, O Musa, is the Lord of you two" He said: "Our Lord is He Who gave to each thing its form and nature, then guided it aright.") (20:49-50) Those among the philosophers and others who claimed that this was a question about the nature or substance of Allah are mistaken. Fir`awn did not believe in the Creator in the first place, so he was in no position to ask about the nature of the Creator; he denied that the Creator existed at all, as is apparent from the meaning, even though proof and evidence had been established against him. When Fir`awn asked him about the Lord of Al-`Alamin, Musa said:
قَالَ رَبُّ السَّمَـوَتِ وَالاٌّرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَآ
((Musa) said: "The Lord of the heavens and the earth, and all that is between them...") meaning, the Creator, Sovereign and Controller of all that, their God Who has no partner or associate. He is the One Who has created all things. He knows the higher realms and the heavenly bodies that are in them, both those that are stationary and those that move and shine brightly. He knows the lower realms and what is in them; the oceans, continents, mountains, trees, animals, plants and fruits. He knows what is in between the two realms; the winds, birds, and whatever is in the air. All of them are servants to Him, submitting and humbling themselves before Him.
إِن كُنتُمْ مُّوقِنِينَ
(if you seek to be convinced with certainty. ) means, if you have believing hearts and clear insight. At this, Fir`awn turned to the chiefs and leaders of his state around him, and said to them -- mockingly expressing his disbelief in Musa:
أَلاَ تَسْتَمِعُونَ
("Do you not hear") meaning, `are you not amazed by what this man is claiming -- that you have another god other than me' Musa said to them:
رَبُّكُمْ وَرَبُّ ءَابَآئِكُمُ الاٌّوَّلِينَ
(Your Lord and the Lord of your ancient fathers!) meaning, the One Who created you and your forefathers, those who came before Fir`awn and his time.
قَالَ
(He said) that is, Fir`awn said:
إِنَّ رَسُولَكُمُ الَّذِى أُرْسِلَ إِلَيْكُمْ لَمَجْنُونٌ
(Verily, your Messenger who has been sent to you is a madman!) meaning, there is no sense in his claim that there is any god other than me!'
قَالَ
((Musa) said) -- to those in whose hearts Fir`awn had planted doubts:
رَبُّ الْمَشْرِقِ وَالْمَغْرِبِ وَمَا بَيْنَهُمَآ إِن كُنتُمْ تَعْقِلُونَ
(Lord of the east and the west, and all that is between them, if you did but understand!) `He is the One Who made the east the place where the heavenly bodies rise, and made the west the place where they set; this is the system to which He has subjugated all the heavenly bodies, stationary and moving. If what Fir`awn claims is true, that he is your lord and your god, then let him turn things around so that the heavenly bodies set in the east and rise in the west.' This is similar to the Ayah,
الَّذِى حَآجَّ إِبْرَهِيمَ فِى رِبِّهِ أَنْ آتَـهُ اللَّهُ الْمُلْكَ إِذْ قَالَ إِبْرَهِيمُ رَبِّيَ الَّذِى يُحْىِ وَيُمِيتُ قَالَ أَنَا أُحْىِ وَأُمِيتُ قَالَ إِبْرَهِيمُ فَإِنَّ اللَّهَ يَأْتِى بِالشَّمْسِ مِنَ الْمَشْرِقِ فَأْتِ بِهَا مِنَ الْمَغْرِبِ
(who disputed with Ibrahim about his Lord, because Allah had given him the kingdom When Ibrahim said: "My Lord is He Who gives life and causes death." He said, "I give life and cause death." Ibrahim said, "Verily, Allah brings the sun from the east. So cause it to rise from the west.") (2:258) So when Fir`awn was defeated in debate, he resorted to the use of his force and power, believing that this would be effective in dealing with Musa, peace be upon him, so he said, as Allah tells us:
‘What is this: Lord of the Worlds?’ This utterance of Pharaoh was meant to convey ridicule rather than ask a question. But Moses, without being irritated, replied to him in a normal manner. Again Pharaoh sought to show his disapproval of Moses by asking his courtiers, ‘Did you hear?’ Moses ignored this also and continued with what he had to say.
El Faraón le dijo a Moisés u: “¿Cuál es el Señor de todas las cosas creadas de Quien tú reclamas ser Mensajero?”
Il Faraone disse a Mūsā, pace a lui: "Chi è il Dio del Creato, di cui tu insinui di essere un messaggero?"
Pharaon dit ensuite à Moïse: Qui est donc ce Seigneur des créatures dont tu prétends être le Messager ?
Firaun lalu bertanya kepada Musa -'alaihissalām-, "Siapa Tuhan seluruh makhluk yang engkau klaim bahwa Dialah yang mengutus dirimu?"
Pharaoh said to Moses (peace be upon him): What is the Lord of all created things Whose Messenger you claim to be?
Firavun, Musa -aleyhisselam-'a şöyle dedi: "Resulü olduğunu iddia ettiğin tüm yaratılmışların Rabbi de nedir?"
Moses said in response to Pharaoh: The Lord of all created things is the Lord of the heavens and the earth and the Lord of whatever is between them. If you are certain that He is your Lord then worship Him alone.
Mūsā rispose al Faraone: "Il Dio del Creato è il Dio dei cieli e della terra, e il Dio di ciò che vi è tra di essi: se siete convinti che, in verità, Egli sia il Dio di tutto ciò, adorate Lui solo!".
Nagsabi si Moises habang sumasagot kay Paraon: "Ang Panginoon ng mga nilikha ay ang Panginoon ng mga langit, ang Panginoon ng lupa, at ang Panginoon ng anumang nasa pagitan ng mga ito. Kung kayo ay naging mga nakatitiyak na Siya ay Panginoon ninyo, sumamba kayo sa Kanya lamang."
Musa menjawab, "Tuhan seluruh makhluk adalah pencipta langit dan bumi serta segala yang ada di antara keduanya, jika kamu sekalian benar-benar mempercayai bahwa Dialah Tuhan mereka maka sembahlah Dia semata.”
Musa -aleyhisselam-, Firavun'a cevap vererek şöyle dedi: "O, bütün yaratılmışların Rabbidir. O; göklerin, yerin ve her ikisinin arasında bulunanların Rabbidir. Eğer kesin olarak inanıyorsanız bu böyledir. Şüphesiz O, onların Rabbidir. Yalnız O'na ibadet edin."
Moïse lui répondit: Le Seigneur des créatures est le Seigneur des Cieux, de la Terre et de ce qui se trouve entre les deux. Si vous êtes convaincus qu’Il est leur Seigneur, adorez-Le donc Seul.
Musa trả lời Fir'awn: Thượng Đế của vạn vật chính là Thượng Đế của các tầng trời, Thượng Đế của trái đất, và Thượng Đế của tất cả mọi thứ giữa trời đất, nếu bệ hạ thật lòng tin tưởng xin hãy thờ phượng Ngài duy nhất.
“Moj Gospodar je Onaj Koji posjeduje i upravlja svime što postoji, i Kojem pripadaju vlast i sud na nebesima i na Zemlji i na onom što je između njih”, odgovorio je poslanik Musa, alejhis-selam. “Ukoliko ste čvrsto uvjereni u to, robujte isključivo Allahu!”
Moisés u dijo en respuesta al Faraón: “El Señor de todas las cosas creadas es el Señor de los cielos y de la Tierra, y el Señor de todo lo que está entre ellos. Si estás seguro de que Él es tu Señor, entonces, adóralo solo a Él”
“Zar ne čujete šta je odgovorio Musa? Zar ne čujete lažne tvrdnje koje iznosi?”, upita faraon svoje velikodostojnike i glavešine.
Firavun etrafında bulunan kavminin ileri gelenlerine şöyle dedi: "Musa'nın bu cevabını ve iddia ettiği yalanını duyup, işitiyor musunuz?"
Pharaon dit aux notables qui l’entouraient: Avez-vous entendu la réponse mensongère de Moïse?
El Faraón dijo a los líderes de su pueblo que lo rodeaban: “¿No escuchan la respuesta de Moisés y la afirmación falsa que contiene?”
Fir'awn nói với các đại thần quanh hắn: Các khanh có nghe rõ câu trả lời của Musa không, đúng là một lời khẳng định dối trá.
Il Faraone disse ai suoi cortigiani e al suo popolo: "Non ascoltate la risposta di Mūsā e le sue false affermazioni!"
Pharaoh said to the leaders of his people around him: Do you not hear the response of Moses and the false claim it contains.
Nagsabi sa Paraon sa nakapaligid sa kanya na mga ginoo ng mga tao niya: "Hindi ba kayo nakikinig sa sagot ni Moises at sa nilalaman nitong pag-aangking sinungaling?"
Firaun berkata kepada para pemuka kaumnya yang ada di sekelilingnya, "Apakah kalian tidak mendengarkan jawaban Musa yang penuh dengan klaim dusta?"
Nagsabi sa kanila si Moises: "Si Allāh ay ang Panginoon ninyo at ang Panginoon ng mga ninuno ninyong nauna."
Musa berkata kepada mereka, "Allahlah Tuhan kalian dan Tuhan nenek moyang kalian yang dahulu.”
“Allah je Gospodar vaš i Gospodar vaših davnih pretka?”, reče Musa.
Mūsā disse loro: "Allāh è il vostro Dio e il Dio dei vostri antenati".
Moisés u les dijo: “Al-lah es su Señor y el Señor de sus ancestros”.
Moïse leur dit: Allah est votre Seigneur et le Seigneur de vos ancêtres.
Musa, onlara şöyle dedi: "Allah sizin Rabbinizdir ve daha önceki atalarınızın da Rabbidir."
Musa nói tiếp với họ: Allah là Thượng Đế của bệ hạ, cũng là Thượng Đế của tổ tiên của bệ hạ.
Moses said to them: Allah is your Lord and the Lord of your earlier forefathers.
Pharaoh said: This man who claims to be a Messenger to you is insane. He is not aware of how to respond and he says that which does not make sense.
Fir'awn nói: Chắc rằng tên tự nhận mình là Thiên Sứ được gởi đến với các ngươi là tên điên không biết mình đang nói gì và không nhận thức được lời mình nói.
El Faraón dijo: “Este hombre que dice ser un Mensajero es un demente. Él no sabe cómo responder y dice cosas que no tienen sentido”.
Nagsabi si Paraon: "Tunay na ang nag-aangkin na siya raw ay sugo sa inyo ay talagang baliw na hindi nakamamalay kung papaanong sasagot at nagsasabi ng hindi nauunawaan."
Pharaon dit: Celui qui prétend être un messager qui vous a été envoyé est fou et n’est pas conscient de ce qu’il dit.
Il Faraone disse: "In verità, colui che afferma di essere un messaggero inviato a voi è un folle e non sa cosa rispondere, e dice cose irragionevoli".
Firaun berkata, "Sesungguhnya orang yang mengklaim bahwa ia adalah rasul yang diutus kepada kalian benar-benar orang gila, ia tidak tahu bagaimana menjawab dan berkata tentang perkara yang ia sendiri tidak pahami.”
Firavun şöyle dedi: "Şüphesiz resul olarak size gönderildiğini iddia eden bu adam delidir. Kendisine sorulanlara nasıl cevap vereceğini idrak edemiyor. Akıl edemediği şeyler söylüyor."
Faraon se obrati svojim sunarodnicima Koptima: “Musa, koji tvrdi da je poslanik, mahnit je i sasvim lud, ne umije odgovoriti na pitanje i govori besmislice.”
Musa kaza: “Allah Uzvišeni, Kome vas pozivam, Gospodar je istoka, Gospodar zapada i Gospodar prostora koji se između njih nalazi, ako pameti imate, pa da o tome promislite.”
Musa dedi ki: "Eğer aklınızı kullanacak olursanız, sizi kendisine imana davet ettiğim Yüce Allah doğunun Rabbidir, batının Rabbidir ve aralarında bulunan her şeyin Rabbidir."
Moisés u continúo diciendo: “Al-lah, Aquél a quien los invito, es el Señor de Oriente y de Occidente, y el Señor de lo que hay entre ellos. Si solo usaran el sentido común que les permitiera razonar para entender esta verdad”.
Moses said, Allah, the One to Whom I call you, is the Lord of the East and the West and the Lord of what is in between them. If only you had sense that you could reason with.
Mūsā disse: "Allāh, Colui a cui vi invito, è il Dio dell'Oriente e il Dio dell'Occidente, e il Dio di ciò che vi è tra di essi, se possedete delle menti ragionevoli".
Musa nói: Allah là Đấng mà Ta mời gọi bệ hạ đến với Ngài là Thượng Đế của hướng Đông, Thượng Đế của hướng Tây và là Thượng Đế của tất cả vạn vật giữa hai hướng đó, nếu bệ hạ có khối óc nhận thức được điều đó.
Moïse dit: Allah, le Dieu que je vous appelle à adorer, est le Seigneur du Levant, du Couchant et de ce qui se trouve entre les deux, si vous êtes dotés d'une raison qui vous permet de comprendre.
Musa berkata, "Allah yang aku seru kalian kepada agama-Nya adalah Tuhan yang menguasai timur dan barat serta apa yang ada di antara keduanya, jika kalian benar-benar memiliki akal yang masih digunakan untuk berpikir.”
Nagsabi si Moises: "Si Allāh na nag-aanyaya ako sa inyo tungo sa Kanya ay ang Panginoon ng silangan, ang Panginoon ng kanluran, at ang Panginoon ng anumang nasa pagitan ng dalawang ito, kung nagkaroon kayo ng mga isip na ipinang-uunawa ninyo."
Nagsabi si Paraon kay Moises matapos ng kawalang-kakayahan niya sa pakikipagkatwiran dito: "Talagang kung sumamba ka sa isang sinasambang iba pa sa akin ay talagang gagawa nga ako sa iyo kabilang sa mga ibinilanggo."
After the Rational Proof, Fir`awn resorts to Force
When proof had been established against Fir`awn, clearly and rationally, he resorted to using force against Musa, thinking that after this there would no further room for discussion. So he said:
لَئِنِ اتَّخَذْتَ إِلَـهَاً غَيْرِى لأَجْعَلَنَّكَ مِنَ الْمَسْجُونِينَ
(If you choose a god other than me, I will certainly put you among the prisoners.) To this, Musa responded:
أَوَلَوْ جِئْتُكَ بِشَىءٍ مُّبِينٍ
(Even if I bring you something manifest) meaning, clear and definitive proof.
قَالَ فَأْتِ بِهِ إِن كُنتَ مِنَ الصَّـدِقِينَ - فَأَلْقَى عَصَـهُ فَإِذَا هِىَ ثُعْبَانٌ مُّبِينٌ
(Fir`awn said: "Bring it forth then, if you are of the truthful!" So he threw his stick, and behold, it was a serpent, manifest.) meanig, it was very clear and obvious, with a huge body and a big mouth, terrifying in appearance.
وَنَزَعَ يَدَهُ
(And he drew out his hand,) meaning, from his sleeve,
فَإِذَا هِىَ بَيْضَآءُ لِلنَّـظِرِينَ
(and behold, it was white to all beholders!) It was shining like a piece of the moon. Since Fir`awn was already doomed, he hastened to stubborn denial, and said to the chiefs around him:
إِنَّ هَـذَا لَسَـحِرٌ عَلِيمٌ
(Verily, this is indeed a well-versed sorcerer.) One who knows a great deal of magic or witchcraft. Fir`awn was trying to convince them that this was sorcery, not a miracle. Then he provoked them against Musa, trying to make them oppose him and disbelieve in him, and said:
يُرِيدُ أَن يُخْرِجَكُمْ مِّنْ أَرْضِكُمْ بِسِحْرِهِ
(He wants to drive you out of your land by his sorcery...) meaning, `he wants to capture the people's hearts and win them over by doing this, so that they will support him, and help him and follow him, and he will defeat you in your own land and take the land from you. So advise me, what should I do with him'
قَالُواْ أَرْجِهْ وَأَخَاهُ وَابْعَثْ فِى الْمَدَآئِنِ حَـشِرِينَ - يَأْتُوكَ بِكُلِّ سَحَّارٍ عَلِيمٍ
(They said: "Put him off and his brother, and send callers to the cities; to bring up to you every well-versed sorcerer.") meaning, `delay him and his brother until you gather together all the sorcerers from every city and region of your kingdom so that they may confront him and produce something like he produces, then you will defeat him and have the victory.' So Fir`awn did as they suggested, which is what Allah decreed would happen to them, so that all the people would gather in one place and the signs and proof of Allah would be made manifest before them all in one day.
Il Faraone disse a Mūsā, dopo essere stato incapace di proseguire la discussione: "Se adori qualcuno all'infuori di me ti renderò prigioniero".
Setelah Firaun merasa kalah dalam beradu argumen dengan Musa, ia berkata, "Sungguh, jika engkau menyembah tuhan selain aku, aku benar-benar akan menjadikan engkau salah seorang yang dipenjara.”
Onun (Musa) ile olan mücadelesinde aciz kalınca Firavun, Musa'ya şöyle dedi: "Eğer benden başka bir ilaha ibadet edecek olursan, muhakkak ki seni zindana girenlerden kılarım."
Vaincu et incapable de répondre aux arguments de Moïse, Pharaon lui dit: Si tu adores un autre dieu que moi, je t’emprisonnerai.
Ne mogavši se argumentima boriti, faraon zaprijeti Musau, alejhis-selam: “Prihvatiš li kakvog boga osim mene, sigurno ću te u tamnicu baciti!”
Pharaoh said to Moses after becoming unable to argue with him: If you worship any god other than Me, I will throw you into prison.
Fir'awn dọa Musa sau khi bất lực đáp trả: Nếu Ngươi khăng khăng tôn thờ ai khác ngoài ta thì ta sẽ giam tù nhà Ngươi.
El Faraón le dijo a Moisés, después de verse incapaz de argumentar con él: “Si adoras a un dios que no sea yo, te enviaré a la cárcel”.
Musa nói với Fir'awn: Lẽ nào kể cả khi Ta trình bày cho bệ hạ xem một bằng chứng xác định sứ mạng của Ta là thật được phái đến từ Allah, bệ hạ vẫn muốn tống giam Ta ư?
Moses (peace be upon him) said to Pharaoh: Will you throw me into prison even if I bring to you something that makes clear my truthfulness in what I have brought to you from Allah?
Nagsabi si Moises – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan – kay Paraon: "Gagawin mo ba akong kabilang sa mga ibinilanggo kahit pa naghatid ako sa iyo ng naglilinaw sa katapatan ko kaugnay sa inihatid ko sa iyo mula sa ganang kay Allāh?"
Tu m’emprisonnerais même si je t’apportais les preuves de ma véracité ? l’interrogea Moïse.
Moisés u le dijo al Faraón: “¿Me encarcelarás, aunque te presente una prueba que aclare la veracidad de lo que te he traído de Al-lah?”
Musa -aleyhisselam- Firavun'a şöyle dedi: "Benim doğruluğumu ve sana getirdiğimin Yüce Allah katından olduğunu gösteren bir şey getirmiş olsam da mı beni zindana atılanlardan kılacaksın?"
Mūsā, pace a lui, disse al Faraone: "Mi imprigioni anche se ti porto delle prove che dimostrano la mia sincerità in ciò che ti comunico da parte di Allāh?!"
Musa berkata kepadanya, "Apakah engkau akan tetap memenjarakanku kendatipun aku tunjukkan kepadamu sesuatu mukjizat yang membuktikan kebenaranku beserta kebenaran wahyu yang aku bawa dari sisi Allah?"
Musa, alejhis-selam, upita: “Zar ćeš me baciti u tamnicu i u slučaju da ti podastrem kategoričke dokaze i bjelodana znamenja da sam uistinu Božiji poslanik?”
Firavun da şöyle demişti: "İddia ettiğinde doğru söyleyenlerden isen, doğruluğuna işaret eden şeyleri, haydi getir bakalım!"
Disse: "Porta ciò che hai detto che dimostri la tua sincerità, se sei veritiero in ciò che affermi".
“Ako istinu govoriš, o Musa”, faraon će, “podastri nam te dokaze i znamenja koje si spomenuo.”
He said: Bring what you say will indicate your truthfulness if you are true in your claim!
Pharaon répondit: Apporte ce que tu prétends être la preuve que tu es véritablement un messager, si tu es véridique.
Hắn bảo: Thế thì Ngươi hãy trình ra thứ mà Ngươi đã nói chứng minh sứ mạng của Ngươi là thật.
Firaun berkata, "Datangkanlah mukjizat yang engkau sebutkan sebagai bukti kebenaran dirimu, jika engkau termasuk orang-orang yang benar dalam memberikan klaim.”
Él dijo: “¡Presenta lo que dices que indicará tu veracidad, si eres sincero en tus afirmaciones!”
Nagsabi iyon: "Kaya maglahad ka ng binanggit mo na ito ay nagpapatunay sa katapatan mo kung ikaw ay naging kabilang sa mga tapat sa inaangkin mo."
Kaya bumato si Moises ng tungkod niya sa lupa saka biglaang nag-anyo itong isang ulupong na maliwanag sa paningin.
A Musa, alejhis-selam, baci štap i on se odjednom u ogromnu, pravu zmiju pretvori koja poče puzati zemljom.
Bunun üzerine Musa asasını yere atıverdi. Asa birden görgü tanıklarına apaçık bir yılan oluverdi.
Moïse jeta alors à terre son bâton et celui-ci se transforma en un serpent visible à tous.
Así que Moisés u arrojó su vara al suelo y, de repente, ésta se convirtió en una serpiente para que todos la vieran.
Kemudian Musa pun melemparkan tongkatnya ke tanah, lalu tiba-tiba tongkat itu menjadi ular yang bisa dilihat oleh mata secara jelas.
Mūsā gettò il suo bastone a terra, e, improvvisamente, si trasformò un serpente, chiaramente visibile ai presenti.
So Moses threw his stick down on the ground and it suddenly became a snake for everyone to see.
Dứt lời, Musa ném cây gậy trên tay xuống đất thì nó biến thành một con rắn thật sự.
Và Người cho bàn tay vào lòng ngực lúc đó vẫn bình thường nhưng khi rút tay ra thì nó phát sáng trắng toát mặc dù đó không phải do bị bệnh bạch tạng, tất cả những người chứng kiến đều nhìn thấy.
He put his hand into the opening of his garment without its being white and then he drew it out radiant white - not the white of leprosy - for the onlookers to see.
Ipinasok niya ang kamay niya sa bulsa niya na hindi maputi, saka inilabas niya ito na maputing may kaputiang nagliliwanag, na hindi kaputian ng ketong, na nasasaksihan iyon ng mga tumitingin nang gayon din.
Il introduisit ensuite sa main sous ses vêtements et il la ressortit blanche et étincelante, et non blanche comme pourrait l’être la main d’un lépreux. Sa main fut également visible de tous.
Elini koynuna soktuğunda beyaz değildi. Ama elini koynundan çıkardığında elinde bir alaca hastalığı olmadan nurlu bir beyazlıkla çıkardı. Bakanlar da bu şekilde görüyorlardı.
Zatim poslanik Musa, alejhis-selam, u njedra stavi ruku svoju, koja je bila sasvim uobičajena, te je potom izvuče iz njedara, kad ona posmatračima bijelom, svijetlom, blistavom se ukaza, bez ikakve bolesti i mahane.
Mise la mano in tasca, quando non era bianca, e la tirò fuori bianca, candida, non affetta da lebbra, e i presenti la videro.
Moses continued the argument in favour of Monotheism with Pharaoh. Pharaoh then became irritated and called Moses a madman. But, even then, Moses did not lose his temper. Pharaoh then threatened him with imprisonment. Then, by way of argument, Moses demonstrated his final miracle. Now, Pharaoh had no scope to say anything further. Even then, he did not accept defeat. In order to belittle Moses’s importance, he said that this was not any divine event, but simply a magical feat that any magician could perform.
Dia juga memasukkan tangannya ke dalam bajunya dalam keadaan biasa, lalu menariknya lagi dalam keadaan putih bersinar, bukan putih pucat. Begitulah yang disaksikan oleh orang-orang yang melihatnya.
Introdujo su mano, de natural color piel, en la abertura del cuello de su túnica, y luego la sacó radiantemente blanca, para que la vieran los espectadores.
Il Faraone disse ai cortigiani del suo popolo, che lo circondavano: "Quest'uomo è un mago, maestro della magia.
Firaun lalu berkata kepada pembesar-pembesar kaumnya yang berada di sekelilingnya, "Sesungguhnya orang ini benar-benar seorang ahli sihir yang pandai.
Faraon se obrati velikodostojnicima oko sebe: “Musa je odista vješt mag, on je zbilja virtuoz u sihru!”
El Faraón dijo a los líderes de su pueblo que lo rodeaban: “Este hombre es un hechicero, experto y bien versado en la hechicería.
Firavun etrafındaki ileri gelenlere şöyle demişti: "Muhakkak ki bu adam sihri iyi bilen bir sihirbazdır."
Pharaon dit aux notables qui l’entouraient: Cet homme est un magicien habile.
Fir'awn nói với các chư thần quanh hắn: Chắc rằng đây là một tay phù thủy bậc thầy đây.
Pharaoh said to the leaders of his people around him: This man is a magician, well versed in magic.
Nagsabi si Paraon sa mga ginoo ng mga tao niya sa paligid niyon: "Tunay na ang lalaking ito ay talagang isang manggagaway na maalam sa panggagaway.
“Musa hoće ovom magijom da vas iz zemlje vaše izvede i da on njome zavlada”, primijeti faraon i reče velikodostojnicima: “Pa šta savjetujete? Šta nam je činiti u ovom slučaju?”
¡Quiere usar su hechicería para sacarlos a ustedes de su tierra (Egipto)! ¿Qué me sugieren que le hagamos?”
Il vise, à l’aide de sa magie, de vous expulser de votre terre. Que pensez-vous que nous devons faire de lui ?
"Şüphesiz (yapmış olduğu) sihri ile sizi yurdunuzdan sürüp çıkarmak istiyor. O halde onun hakkında alacağımız karar ile ilgili görüşünüz nedir?"
Egli vuole farvi uscire dalla vostra terra con la sua magia, cosa pensate dovremmo farne di lui?"
Dengan sihirnya ini, ia hendak mengusir kalian dari negeri kalian sendiri; maka apakah yang kalian usulkan untuk menghukum orang ini?"
Moses’s mission was totally peaceful and it had no direct relation with politics or government. But, just in order to incite his people against Moses, Pharaoh said that he (Moses) wanted to oust them from their country. Pharaoh’s insincerity is clear from the very fact that Moses had already asked Pharaoh to allow him to take his community out of Egypt along with him. But Pharaoh twisted Moses’ words and said that the latter wanted to oust him and his community from Egypt.
Y muốn dùng ma thuật để đuổi các khanh rời khỏi quê hương của mình, vậy các khanh có kế sách nào không?
Nagnanais siya sa pamamagitan ng panggagaway niya na magpalabas sa inyo mula sa lupain ninyo; kaya ano ang pananaw ninyo sa gagawin natin sa kanya?"
He means to use his magic to drive you out of your land! What do you suggest we do to him?
Ils répondirent: Ne les punis pas immédiatement lui et son frère. Envoie plutôt des gens réunir des magiciens de toutes les villes.
Chư thần đáp lời hắn: Cứ tạm tha cho anh em nhà Y, đừng vội trừng phạt họ, chúng ta hãy thông báo triệu tập các pháp sư của các thành phố Ai Cập.
Le dijeron: “Retrásalos a él y a su hermano y no te apresures en castigarlos. Envía a las ciudades de Egipto una orden para reunir a los hechiceros y que vengan ante ti, aquellos que estén bien versados en hechicería.”
They said to him: Delay him and his brother and do not rush to punish them. Send out to the cities of Egypt those who will gather the magicians, to bring every magician, well versed in magic.
Velikodostojnici faraonova naroda rekoše: “Ostavi Musaa i Haruna, nemoj ih odmah kazniti, već u gradove pošalji vojsku da sakuplja čarobnjake!”
Gli dissero: "Fa' attendere lui e suo fratello, e non affrettarti a punirli; e invia, nelle città dell'Egitto, qualcuno che raduni i maghi;
Nagsabi sila roon: "Mag-antala ka sa kanya at sa kapatid niya. Huwag kang magdadali-dali sa pagpaparusa sa kanilang dalawa. Magsugo ka sa mga lungsod ng Ehipto ng mga magtitipon sa mga manggagaway,
Mereka menjawab ucapan Firaun, "Tundalah urusan dia dan saudaranya dan janganlah tergesa-gesa menghukum mereka berdua, serta kirimkanlah orang-orang ke seluruh pelosok negeri Mesir untuk mengumpulkan ahli sihir.
Ona şöyle dediler: "Musa'yı ve kardeşini alıkoy. Onları cezalandırmada acele etme. Mısır şehirlerine de sihirbazları toplayacak olan görevlileri gönder."
na magdadala sa iyo ng bawat mapanggaway na maalam sa panggagaway."
ti porteranno ogni mago, maestro nella magia."
“Dakle, vojska će ti dovesti”, rekoše doglavnici faraonu, “sve izuzetno vješte čarobnjake.”
Tất cả nhà phù thủy cao tay sẽ đến trình diện bệ hạ.
"Sana, sihri bilen bütün bilgiç sihirbazları getirsinler."
Mereka pasti akan mendatangkan semua ahli sihir yang pandai kepadamu.”
Ils t’amèneront alors tout magicien habile qu’ils trouveront.
El Faraón reunió a sus hechiceros para desafiar a Moisés u en un lugar y tiempo señalados.
Kaya nagtipon si Paraon ng mga manggagaway niya para sa pakikipagtagisan kay Moises sa isang pook na itinakda at isang panahong itinakda.
Il Faraone radunò i suoi maghi affinché affrontassero Mūsā in un luogo e in un momento prestabilito.
Lalu Firaun mengumpulkan para ahli sihirnya untuk bertanding melawan Musa pada waktu dan tempat yang telah ditentukan.
Tako faraon sakupi čarobnjake u određeno vrijeme i na određenom mjestu.
Bunun üzerine Firavun, sihirbazlarını Musa ile karşılaşmaları için belli bir günde, belirlenen bir yerde bir araya getirdi.
Pharaon détermina ensuite un jour et un lieu afin que ses magiciens affrontent Moïse.
Between Musa, peace be upon him, and the Sorcerers Allah describes the actual encounter between Musa, peace be upon him,and the Egyptians in Surat Al-A` raf, Surah Ta Ha, and in this Surah
The Egyptians wanted to extinguish the Light of Allah with their words, but Allah insisted that His Light should prevail even though the disbelievers disliked that. This is the issue of disbelief and faith; they never confront one another but faith always prevails:
بَلْ نَقْذِفُ بِالْحَقِّ عَلَى الْبَـطِلِ فَيَدْمَغُهُ فَإِذَا هُوَ زَاهِقٌ وَلَكُمُ الْوَيْلُ مِمَّا تَصِفُونَ
(Nay, We fling the truth against the falsehood, so it destroys it, and behold, it disappears. And woe to you for that which you ascribe.) (21:18)
وَقُلْ جَآءَ الْحَقُّ وَزَهَقَ الْبَـطِلُ
(And say: "Truth has come and falsehood has vanished.") (17:81) The sorcerers of Egypt were the most skilled in the art of illusion, but when a huge group of them gathered from all corners of the land, and the people came together on that day whose exact numbers are known to Allah Alone, one of them said:
لَعَلَّنَا نَتَّبِعُ السَّحَرَةَ إِن كَانُواْ هُمُ الْغَـلِبِينَ
(That we may follow the sorcerers if they are the winners.) They did not say: `we will follow the truth, whether it rests with the sorcerers or with Musa;' the people were followers of the religion of their king.
فَلَمَّا جَآءَ السَّحَرَةُ
(So, when the sorcerers arrived,) means, when they reached the court of Fir`awn, and a pavilion had been erected for him. There he gathered his servants, followers, administrators, and provincial leaders, and the soldiers of his kingdom. The sorcerers stood before Fir`awn, asking him to treat them well and bring them closer to him if they prevailed in this matter which he had brought them together for. They said:
فَلَمَّا جَآءَ السَّحَرَةُ قَالُواْ لِفِرْعَوْنَ أَإِنَّ لَنَا لاّجْراً إِن كُنَّا نَحْنُ الْغَـلِبِينَ - قَالَ نَعَمْ وَإِنَّكُمْ إِذاً لَّمِنَ الْمُقَرَّبِينَ
("Will there surely be a reward for us if we are the winners" He said: "Yes, and you shall then verily be of those brought near.") meaning, `and you will be given more than what you are asking for; I will make you among those who are close to me, those who sit with me.' So they went back to their places:
قَالُواْ يمُوسَى إِمَّآ أَن تُلْقِىَ وَإِمَّآ أَن نَّكُونَ أَوَّلَ مَنْ أَلْقَى قَالَ بَلْ أَلْقُواْ
(They said: "O Musa! Either you throw first or we be the first to throw" (Musa) said: "Nay, throw you (first)!") (20:65-66). Here the incident is described more briefly. Musa said to them:
أَلْقُواْ مَآ أَنتُمْ مُّلْقُونَفَأَلْقَوْاْ حِبَـلَهُمْ وَعِصِيَّهُمْ وَقَالُواْ بِعِزَّةِ فِرْعَونَ إِنَّا لَنَحْنُ الْغَـلِبُونَ
("Throw what you are going to throw!" So, they threw their ropes and their sticks, and said: "By the might of Fir`awn, it is we who will certainly win!") This is what the ignorant masses say when they do something: `this is by the virtue of So-and-so!' In Surat Al-A`raf Allah mentioned that they:
سَحَرُواْ أَعْيُنَ النَّاسِ وَاسْتَرْهَبُوهُمْ وَجَآءُو بِسِحْرٍ عَظِيمٍ
(They bewitched the eyes of the people, and struck terror into them, and they displayed a great magic) (7:116). And in Surah Ta Ha He said:
فَإِذَا حِبَالُهُمْ وَعِصِيُّهُمْ يُخَيَّلُ إِلَيْهِ مِن سِحْرِهِمْ أَنَّهَا تَسْعَى
(Then behold! their ropes and their sticks, by their magic, appeared to him as though they moved fast.) until Allah saying:
وَلاَ يُفْلِحُ السَّـحِرُ حَيْثُ أَتَى
(and the magician will never be successful, whatever the amount (of skill) he may attain) (20:69). And here Allah says:
فَأَلْقَى مُوسَى عَصَـهُ فَإِذَا هِىَ تَلْقَفُ مَا يَأْفِكُونَ
(Then Musa threw his stick, and behold, it swallowed up all that they falsely showed!) by snatching up and catching them from every corner and swallowing them up, and it did not leave any of them untouched. Allah says:
فَوَقَعَ الْحَقُّ وَبَطَلَ مَا كَانُواْ يَعْمَلُونَ
(Thus truth was confirmed, and all that they did was made of no effect.) until
رَبِّ مُوسَى وَهَـرُونَ
(The Lord of Musa and Harun.) (7:118-122) This was a very serious matter, furnishing decisive proof leaving no room for any excuse. Fir`awn's supporters, who sought and hoped that they would prevail over Musa, were themselves defeated. At that moment they believed in Musa and prostrated to Allah, the Lord of Al-`Alamin Who sent Musa and Harun with the truth and an obvious miracle. Fir`awn was defeated in a manner the likes of which the world had never seen, but he remained arrogant and stubborn despite the clear evidence, may the curse of Allah and the angels and all of mankind be upon him. He resorted to arrogance and stubbornness and propagating falsehood. He began to issue threats against them, saying:
إِنَّهُ لَكَبِيرُكُمُ الَّذِى عَلَّمَكُمُ السِّحْرَ
(Verily, he is your chief who has taught you magic) (20:71).
إِنَّ هَـذَا لَمَكْرٌ مَّكَرْتُمُوهُ فِى الْمَدِينَةِ
(Surely, this is a plot which you have plotted in the city) (7:123).
Pharaoh assembled his magicians to challenge Moses at an appointed place and time.
Fir'awn đã tập trung nhiều tên phù thủy cao tay ấn đến thi đấu với Musa vào một ngày đã chọn tại một nơi đã định.
Và có lời bảo dân chúng: Sao các ngươi không đến chứng kiến Musa thắng hay nhóm phù thủy thắng trong đại hội thi đấu?
İnsanlara da şöyle denildi: "Siz, galip gelenin Musa mı yoksa sihirbazlar mı olduğunu görmek için toplanır mısınız?"
The people were told: Are you going to gather to see who wins? Will it be Moses or the magicians?
A la gente se le dijo: “¿Se reunirán para ver quién gana? ¿Será Moisés o los hechiceros?
Lalu diserukan kepada orang banyak, "Berkumpullah kamu sekalian untuk menyaksikan siapa yang menang; Musa atau para ahli sihir itu?!.
A svijetu bī rečeno da se iskupi radi prisustvovanja nadmetanju između Musaa, alejhis-selam, i čarobnjakā, da se uvjere u to ko će od njih biti pobjednik.
Sinabi sa mga tao: "Kayo kaya ay mga magtitipon upang makita ninyo ang mananaig, kung siya ba ay si Moises o ang mga manggagaway?
Venne detto alla gente: "Vi radunerete per osservare chi vincerà tra Mūsā e i maghi?"
On dit aux gens: Allez-vous assister à l’affrontement et voir qui en sortira vainqueur ?
Se prevarranno su Mūsā, in quel caso seguiremo la religione dei maghi.
Njihov je cilj bio da slijede čarobnjake ispovijedajući njihovu vjeru, ako oni, a ne Musa, pobijede.
Sa pag-asang sumunod tayo sa mga manggagaway sa relihiyon nila kung ang pananaig ay magiging sa kanila laban kay Moises."
Si los hechiceros tienen éxito sobre Moisés u, quizás deberíamos seguirlos en su religión”.
Dengan harapan agar kita semua mengikuti agama dan keyakinan ahli-ahli sihir itu jika mereka menang atas Musa."
Eğer Musa'ya galip gelen sihirbazlar olursa, biz de onların dinine tabi olmayı umarız.
Hi vọng chúng ta sẽ theo tôn giáo của các nhà phù thủy nếu họ chiến thắng được Musa.
If the magicians succeed over Moses, perhaps we should follow them in their religion.
Nous embrasserons alors la religion des magiciens s’ils sortent vainqueurs de cet affrontement.
Khi các nhà phù thủy đến trình diện Fir'awn để thắng được Musa, họ hỏi: Bẩm, chúng tôi có được ban thưởng vật chất hoặc niềm vui tinh thần nếu chúng tôi thắng được Musa không?
Quando i maghi giunsero dal Faraone per affrontare Mūsā, gli dissero: "Otterremo una ricompensa materiale o spirituale se prevarremo su Mūsā?"
Tatkala para penyihir datang kepada Firaun untuk bertanding melawan Musa, mereka pun bertanya kepada Firaun, "Apakah kami akan mendapat upah materiil ataupun moril jika kami menang atas Musa?"
Pošto su stigli da se suprotstave Musau, čarobnjaci faraona upitaše: “Hoćemo li zaista dobiti nagradu, materijalnu ili nematerijalnu, ako pobijedimo Musaa?”
Kaya noong dumating na ang mga manggagaway kay Paraon upang makipanaig kay Moises ay nagsabi sila roon: "Mayroon kaya kaming gantimpalang materyal o moral kung ang pananaig ay naging sa amin laban kay Moises?"
Así que cuando los hechiceros se presentaron ante el Faraón para desafiar a Moisés, le dijeron: “¿Recibiremos alguna recompensa si salimos vencedores sobre Moisés?”
Lorsque les magiciens se présentèrent auprès de Pharaon avant le début des représentations, ils lui dirent:
Aurons-nous droit à une gratification matérielle ou morale si nous vainquons Moïse ?
Sihirbazlar; Musa ile mücadeleye geldikleri zaman Firavun'a şöyle dediler: "Eğer Musa'ya galip gelirsek, bize maddi veya manevi karşılık var mı?"
So when the magicians came before Pharaoh to challenge Moses, they said to him, “Will we have a tangible reward or an intangible one, if we have the upper hand over Moses?”
Firavun onlara şöyle dedi: "Evet! Sizin için mükâfat vardır. Sizin Musa'ya galip gelmeniz durumunda sizlere yüksek makamlar verilerek bana yakın kimselerden olacaksınız."
Pharaoh said to them, “Yes, you shall get a reward. If you are to succeed over Moses, you shall be taken as my close ones by being appointed in lofty posts.”
Les dijo: “Sí, recibirán una recompensa. Si tienen éxito sobre Moisés, estarán cercanos a mí, al ser nombrados en altos cargos”.
Il leur répondit: Oui, vous serez récompensés. Si vous êtes vainqueurs, je vous rapprocherai de moi et vous accorderai des postes prestigieux.
Fir'awn hứa hẹn với họ: Chắc chắn là có, khi các khanh thắng cuộc sẽ được ta phong làm cận thần của ta.
Nagsabi sa kanila si Paraon: "Oo, magkakaroon kayo ng gantimpala, at tunay na kayo sa sandali ng pagwagi ninyo laban sa kanya ay talagang kabilang sa mga palalapitin sa ganang akin sa pamamagitan ng pagbibigay sa inyo ng mga katungkulang mataas."
Pharaoh and his courtiers considered Moses’s feats as magical in nature. So, they planned to counter them by magic. Their imagination took them no further than thinking that if Moses could change a rod into a snake, their magicians could also change sticks into snakes. They had no knowledge beyond that. They considered Moses’s actions as those of a human being and that is why they wanted to counter them by human means. They did not know the secret that Moses’s mission was a divine mission, and which human being can clash with God? The annual national festival day of the Egyptians was appointed the day for the competition between Moses and the magicians. And for this purpose, a big open area was chosen so that a large number of people could gather and give as much encouragement to the magicians as possible.
Firaun berkata kepada mereka, "Ya, kalian pasti mendapatkan upah. Sesungguhnya jika kalian menang atasnya, niscaya kalian akan menjadi orang-orang terdekatku dengan menduduki jabatan-jabatan tinggi."
Il Faraone disse loro: "Sì, otterrete una ricompensa, e, in verità, se lo vincerete, godrete di alto rango presso di me e vi concederò incarichi prestigiosi".
“Da, ako pobijedite, dobit ćete nagradu”, faraon odgovori. “I sigurno ćete biti jedni od onih što su meni najbliži, dat ću vam veoma visok položaj.”
Commentary.
أَلْقُوا مَا أَنتُم مُّلْقُونَ
Musa (علیہ السلام) said to them, "Throw you down what you are to throw." (26:43)
Sayyidna Musa (علیہ السلام) said to the magicians ` You show the magic you wish to show'. With a cursory look one might be inclined to think that Sayyidna Musa (علیہ السلام) ordered them to perform their magic. But with a little deep thinking it becomes clear that actually it was not an order from Sayyidna Musa (علیہ السلام) to 'show magic, but the real intention was to demonstrate the fallacy of magic. This demonstration was not possible without the magic shown by them. Therefore, he asked them to show their tricks or magic. It is exactly like a zindiq (an extreme heretic) is asked to put forward his arguments, so that they may be countered. It is obvious that such an invitation cannot be treated as an acceptance of infidelity.
Čarobnjacima se obratio Musa, vjerujući u Allahovu pomoć i u to da ono čime on raspolaže nije sihr: “Bacite na zemlju svoje štapove i konope, koje ste odlučili baciti!”
Mūsā disse loro, fiducioso nel sostegno di Allāh, e dimostrando che ciò che possedeva non era magia: "Gettate le corde e i bastoni che volete gettare".
Berkatalah Musa kepada mereka untuk menjelaskan bahwa apa yang ia bawa bukanlah sihir, sembari meyakini akan adanya pertolongan Allah, "Lemparkanlah apa yang hendak kalian lemparkan berupa tali temali dan tongkat-tongkat yang kalian pegang.”
Nagsabi sa kanila si Moises habang nagtitiwala sa pag-aadya ni Allāh at naglilinaw na ang taglay niya ay hindi panggagaway: "Pumukol kayo ng anumang ipupukol ninyo na mga lubid ninyo at mga tungkod ninyo."
Musa nói với lòng đầy tự tin sẽ được Allah phù hộ chiến thắng trước nhóm phù thủy: Các ngươi hãy ném đi những sợi dây, những cây gậy của các ngươi.
Musa -aleyhisselam- Allah'ın yardımdan emin olduktan ve kendisinin yanındakinin bir sihir olmadığını açıkladıktan sonra onlara şöyle dedi: "Asalarınızdan ve iplerinizden ne atacaksanız atın."
Confident in Allah’s help and in order to show clearly that whatever he possessed was not magic, Moses said to them, “Throw whatever ropes and sticks you want to!”
Confiado en la ayuda de Al-lah, y para mostrar claramente que todo lo que poseía no era hechicería, Moisés u les dijo: “¡Arrojen las cuerdas y cayados que quieran!”
Persuadé qu’il allait être secouru par Allah et par désir de montrer que les prouesses dont il était capable n’étaient pas de la magie, Moïse dit aux magiciens: Jetez les cordes et les bâtons que vous comptez jeter.
Ils jetèrent alors leurs cordes et leurs bâtons en disant: Par la grandeur de Pharaon, nous serons les vainqueurs, Moïse sera vaincu.
Lalu mereka melemparkan tali-temali dan tongkat-tongkat mereka dan berkata tatkala melemparkannya, "Demi keagungan Firaun! Sesungguhnya kami benar-benar akan menang, sedangkan Musa akan kalah.”
Y así arrojaron sus cuerdas y varas, y al arrojarlos, dijeron: “¡Por la grandeza del Faraón vamos a tener éxito, y es Moisés el que será derrotado!”
Họ liền ném những sợi dây và những cây gậy và nói: Với sức mạnh của Fir'awn, chắc chắn chúng tôi sẽ chiến thắng và Musa sẽ phải thất bại.
Gettarono le loro corde e bastoni, e dissero, quando li gettarono: "Per la grandezza del Faraone, in verità siamo noi i vincitori, e Mūsā è il perdente"
Kaya pumukol sila ng mga lubid nila at mga tungkod nila at nagsabi sila sa sandali ng pagpukol nila ng mga ito: "Sumpa man sa kadakilaan ni Paraon, tunay na kami, talagang kami, ay ang mga tagapanaig at si Moises ay ang nadaig."
I čarobnjaci baciše na zemlju konope svoje i štapove svoje, a pritom se zakleše faraonovom moći i dostojanstvom da će oni Musaa danas pobijediti.
Bunun üzerine sihirbazlar iplerini ve asalarını attılar ve onları atarken şöyle dediler: "Firavun'un gücüyle şüphesiz biz galip geleceğiz ve Musa da mağlup olacaktır."
بِعِزَّةِ فِرْعَوْنَ (By the majesty of the Pharaoh - 26:44). This was an expression of pledge from the magicians, which was in vogue in the olden times. It is unfortunate that similar oaths have now become common among the Muslims as well, which are even more evil and vile, for instance, 'by the king,' 'by the head of yours,' 'by the beard of yours,' 'by the grave of your father' etc. It is not permitted to make an oath of this nature under the Islamic law (because swearing in the name of someone other than Allah is a sin). Rather, it will not be wrong to say that swearing a true oath in this way is as much sinful as swearing a false oath in the name of Allah. (Ruh)
And so they threw down their ropes and sticks, and upon throwing them, said, “By the grandeur of Pharaoh we are going to succeed, and Moses is the one who shall be defeated!”
Musa da asasını attı ve hemen yılana dönüştü. Onların sihirle insanları aldattıkları şeyleri hemen yutmaya başladı.
So Moses threw his staff and it turned into a snake, nullifying whatever magic they were casting over the people.
Kemudian Musa melemparkan tongkatnya yang seketika berubah menjadi ular sungguhan, lalu secara tiba-tiba ia menelan benda-benda yang mereka halusinasikan kepada manusia melalui sihir.
Puis Moïse jeta son bâton qui se transforma en serpent qui avala toutes les illusions qu’ils avaient suscitées aux yeux des gens afin de les tromper.
Musa cũng ném cây gậy của Người xuống, tức thời nó hóa thành con rắn nuốt chửng hết những thứ ma thuật lường gạt thiên hạ của những tên phù thủy kia.
Kaya pumukol si Moises ng tungkod niya saka nag-anyo itong isang ahas, saka biglang ito ay lumululon sa ikinukunwari nila sa mga tao na panggagaway.
Onda poslanik Musa, alejhis-selam, baci svoj štap iz ruke i gle – Allah, džellešanuhu, pretvori ga u ogromnu strašnu zmiju koja proguta sve njihove konope i štapove – čaroliju koju su pripravili.
Posteriormente Moisés u arrojó su bastón y este se convirtió en una serpiente, anulando así, cualquier hechicería que hubieran lanzado sobre la gente.
Mūsā gettò il suo bastone, e si trasformò in un serpente che divorò rapidamente il loro incantesimo, con il quale stregarono la gente.
Kaya noong nakita ng mga manggagaway ang tungkod ni Moises na lumululon sa ipinukol nila mula sa panggagaway nila, bumagsak sila na mga nakapatirapa.
Quando i maghi videro il bastone di Mūsā divorare la magia che gettarono, caddero prostrati.
Vidjevši da ona ogromna zmija, koja je maločas bila štap, proguta i uništi čaroliju koju su pripremili, faraonovi čarobnjaci čelima po tlu popadaše.
Ngay khi những nhà phù thủy tận mắt nhìn thấy cây gậy của Musa nuốt hết những gì họ dùng ma thuật ném xuống thì họ cuối đầu quỳ lạy.
Bunun üzerine sihirbazlar Musa'nın asasının onların bütün attıkları sihirleri yuttuğunu görünce, hep birden secdeye kapandılar.
Voyant cela, les messagers se jetèrent à terre afin de se prosterner.
Tatkala para penyihir tersebut menyaksikan tongkat Musa menelan semua yang mereka lempar dengan cara sihir, mereka pun tersungkur sambil bersujud kepada Allah.
When the magicians saw Moses’s staff swallowing up whatever they had cast, they fell into prostration.
Cuando los hechiceros vieron que el bastón de Moisés se tragaba lo que habían arrojado, demostrando que no era hechicería, cayeron en postración ante Al-lah.
Mereka berkata, "Kami beriman kepada Tuhan seluruh makhluk.
Họ nói: Chúng tôi đã tin tưởng vào Thượng Đế của tất cả tạo vật.
Rekoše: “Vjerujemo u dragog Allaha, Gospodara svega što postoji!”
Dissero: "Crediamo nel Dio di tutte le creature.
Dediler ki: "Bütün yaratılmışların Rabbine iman ettik."
Ils dirent: Nous croyons au Seigneur de toutes les créatures.
Nagsabi sila: "Sumampalataya kami sa Panginoon ng mga nilikha sa kalahatan ng mga ito,
They said, “I have brought faith in the Lord of all creation.”
Dijeron: “Hemos aceptado la fe en el Señor de toda la creación.
Il s’agit du Seigneur de Moïse et d’Aaron.
“The Lord of Moses and Aaron (peace be upon them).”
Dialah Tuhan Musa dan Harun -'alaihimassalām-.”
El Señor de Moisés y Aarón u”.
“Vjerujemo u Allaha, Gospodara Musaova i Harunova”, kazaše na kraju.
Dio di Mūsā e Dio di Hārūn, pace a loro".
Musa ve Harun -aleyhimesselam-'ın Rabbine.
Thượng Đế của Musa và Thượng Đế của Harun.
The magicians threw down their ropes and sticks, and the spectators felt as if these ropes and sticks had changed into snakes and were running along the ground. But this was not a real change. It was simply an optical illusion, whereas, the changing of Moses’s rod into a snake was a miracle of God. So when Moses’s rod became a snake and started moving along the ground, it instantly nullified the spell cast by the magicians. Thereafter, the magician’s ropes and sticks reverted to being the ropes and sticks that they actually were. Earlier, the magicians had considered Moses to be a magician like themselves. But, the aforesaid experience opened their eyes. They were well versed in the art of magic. So, they immediately understood that this was not magic but prophethood. However, it was possible that they could have refused to accept the Truth and, like Pharaoh, could have uttered some falsities in order to reject Moses. But, it is impossible for a man who is intellectually alive not to accept the Truth when it fully reveals itself before him. The magicians were persons who were alive in this manner. So, they immediately accepted Moses’s truthfulness.
ang Panginoon ni Moises at ang Panginoon ni Aaron – sumakanilang dalawa ang pagbati ng kapayapaan."
Firaun berkata sembari mengingkari keimanan para ahli sihir itu, "Apakah kamu sekalian beriman kepada Musa sebelum aku memberi izin kepada kalian untuk beriman?! Sesungguhnya Musa ini benar-benar pemimpin kalian yang mengajarkan sihir kepada kalian, kalian pasti telah bersekongkol untuk mengeluarkan penduduk Mesir dari negeri mereka. Oleh sebab itu, kalian pasti benar-benar akan mengetahui hukuman yang akan aku berikan, aku pasti akan memotong tangan dan kaki kalian dengan bersilangan, yaitu dengan memotong kaki kanan dan tangan kiri atau sebaliknya dan aku pasti akan menyalib kalian semuanya di batang-batang pohon kurma, serta aku tak akan menyisakan seorang pun dari kalian.”
Negodujući zbog toga što su čarobnjaci povjerovali, faraon viknu: “Zar da povjerujete u Musaovo poslanstvo, a ja vam to nisam dopustio? Musa je vaš prvak, očigledno je, koji vas je magiji poučio i čini se da ste svi vi u zavjeri kako biste stanovnike Egipta iz njihove zemlje istjerali, ali – zapamtit ćete kakva će vas kazna snaći!” Zatim se prezreni grešnik faraon zakleo čarobnjacima da će im ruke i noge unakrsno odsjeći, tako što će odsjeći desnu nogu uz lijevu ruku ili obratno, a nakon čega će ih, sve odreda, iz osvete što su povjerovali u Musaa i postali njegovi sljedbenici, pobiti i porazapinjati na palmina stabla.
Il Faraone disse, rimproverando i maghi per la loro fede: "Avete creduto in Mūsā prima che vi dessi il permesso? In verità Mūsā è il vostro maestro che vi ha insegnato la magia, e avete tutti cospirato per espellere la gente dall'Egittoمصر: proverete la punizione che vi infliggerò, e taglierò a ciascuno mani e piedi da lati opposti, tagliando il piede destro e la mano sinistra, e viceversa, e vi crocifiggerò tutti sui tronchi di palma, non risparmierò nessuno di voi."
Fir'awn phản đối niềm tin của nhóm phù thủy, nói: Sao các ngươi dám tin tưởng Musa trước khi ta cho phép điều đó? Chắc chắn Musa là tên đầu sỏ đã dạy ma thuật cho các ngươi, chính các ngươi thông đồng nhau thực hiện âm mưu trục xuất hết dân Ai Cập rời khỏi quê hương này, rồi các ngươi sẽ sớm biết hậu quả mà các ngươi phải gánh chịu, ta sẽ chặt chân này và tay kia của từng tên trong các ngươi, và ta sẽ đóng đinh các ngươi lên thân cây chà là, không ai trong các ngươi thoát được.
Between Fir`awn and the Sorcerers
His threats against them resulted only in an increase in their faith and submission to Allah, for the veil of disbelief had been lifted from their hearts and the truth became clear to them because they knew something that their people did not: that what Musa had done could not have been done by any human being unless Allah helped him, making it proof and an evidence of the truth of what he had brought from his Lord. Then Fir`awn said to them:
ءَامَنتُمْ لَهُ قَبْلَ أَنْ ءَاذَنَ لَكُمْ
(You have believed in him before I give you leave.) meaning, `you should have asked my permission for what you did, and you did not consult with me; if I had given you permission you could have done it, and if I did not allow you, you should not have done it, for I am the ruler and the one to be obeyed.'
إِنَّهُ لَكَبِيرُكُمُ الَّذِى عَلَّمَكُمُ السِّحْرَ
(Surely, he indeed is your chief, who has taught you magic!) This is stubborn talk, and anyone can see that it is nonsense, for they had never met Musa before that day, so how could he have been their chief who taught them how to do magic No rational person would say this. Then Fir`awn threatened to cut off their hands and feet, and crucify them. They said:
لاَ ضَيْرَ
(No harm!) meaning, `no problem, that will not harm us and we do not care.'
إِنَّآ إِلَى رَبِّنَا مُنقَلِبُونَ
(Surely, to our Lord we are to return.) means, `the return of us all is to Allah, may He be glorified, and He will never allow the reward of anyone who has done good to be lost. What you have done to us is not hidden from Him, and He will reward us in full for that.' So they said:
إِنَّا نَطْمَعُ أَن يَغْفِرَ لَنَا رَبُّنَا خَطَـيَـنَآ
(Verily, we really hope that our Lord will forgive us our sins,) `the sins we have committed and the magic you forced us to do.'
أَن كُنَّآ أَوَّلَ الْمُؤْمِنِينَ
(as we are the first of the believers,) means, because we are the first of our people, the Egyptians, to believe. So he killed them all.
Pharaoh, disapproving of the magicians’ belief, said to them, “Have you accepted Moses as being true, before I gave you permission to do so? Indeed, Moses is your mentor who has taught you magic; you have all collaborated to exile the people of Egypt from its lands, and you will soon see what punishment I inflict upon you. I shall cut off a hand and leg of each of you from opposite sides, and crucify you all on palm trunks, sparing no one.”
Firavun ise, sihirbazların iman etmelerini kabul etmeyerek şöyle demişti: "Ben size izin vermeden Musa'ya iman mı ettiniz? Şüphe yoktur ki Musa, size sihri öğreten bir büyüğünüzdür. Mısır ahalisini oradan çıkarmak için gizli karar aldınız. Ama şimdi size vereceğim cezayı görecek ve bileceksiniz. Her birinizin sağ ayağını sol eli ile veyahut da tersi bir şekilde çaprazlama keseceğim. Hepinizi hurma ağaçlarının gövdelerine astıracağım. Sizden hiçbirinizi sağ bırakmayacağım."
El Faraón, enojado y desaprobando que los hechiceros creyeran en Moisés, les dijo: “¿Han creído en Moisés, antes de que yo les diera permiso para hacerlo? Creo que Moisés es su mentor y les ha enseñado hechicería; todos ustedes han colaborado para exiliar al pueblo de Egipto de sus tierras, y pronto verán qué castigo les inflijo. Cortaré una mano y una pierna de cada uno de ustedes por lados opuestos, y los crucificaré a todos en los troncos de palma, sin respetar a nadie”.
Réprouvant la conversion des magiciens, Pharaon dit: Avez-vous cru en Moïse sans que je ne vous le permette ? Il est surement votre maître qui vous a enseigné la magie et vous avez comploté de concert pour expulser les habitants d’Egypte de leur terre. Vous saurez alors quel châtiment je vous réserve: j’amputerai le pied de chacun d’entre vous et sa main opposée (pied droit et main gauche ou inversement) et je vous crucifierai tous sur des troncs de palmiers.
Nagsabi si Paraon habang nagmamasama sa mga manggagaway sa pagsampalataya nila: "Naniwala ba kayo kay Moises bago ako magpahintulot sa inyo niyon? Tunay na si Moises ay talagang siya ang pasimuno ninyo na nagturo sa inyo ng panggagaway. Nagsabwatan kayong lahat sa pagpapalisan sa mga mamamayan ng Ehipto mula sa Ehipto kaya talagang malalaman ninyo ang ibabagsak ko sa inyo na parusa. Talagang magpuputul-putol nga ako ng paa ng bawat isa at ng kamay niya nang magkabilaan sa mga ito sa pamamagitan ng pagputol sa kanang paa kaalinsabay ng kaliwang kamay, o kabaliktaran. Talagang magbibitin nga ako sa inyo nang magkakasama sa mga troso ng punong-datiles. Hindi ako magtitira mula sa inyo ng isa man."
Nhóm phù thủy nói vời Fir'awn: Không gì phải sợ với sự trừng phạt bị chặt tay chân và đóng đinh trên cuộc sống này, hình phạt đó rồi sẽ chấm dứt và chúng tôi sẽ về trình diện Thượng Đế của mình, rồi sẽ được Ngài đón nhận bằng lòng nhân từ của Ngài mãi mãi.
Sihirbazlar Firavun'a şöyle dediler: "Bizi dünyada ellerimizi ve ayaklarımızı çaprazlamasına kesme ve asmayla tehdit etmende bir zarar yoktur. Senin azabın geçicidir, gider. Biz ise Rabbimize döneceğiz ve bizi daimî olan rahmetine sokacaktır."
Les magiciens répondirent à Pharaon: Il n’y a aucun préjudice pour nous à subir l’amputation et la crucifixion dans le bas monde car ton châtiment aura une fin. Nous retournerons alors auprès de notre Seigneur qui nous enveloppera de Sa miséricorde éternelle.
Nagsabi ang mga manggagaway kay Paraon: "Walang pinsala sa anumang ibinabanta mo sa amin na pagputol at pagbibitin [sa puno] sa Mundo sapagkat ang pagdurusang dulot mo ay maglalaho samantalang kami sa Panginoon namin ay mga uuwi. Magpapapasok Siya sa amin sa awa Niyang palagian.
قَالُوا لَا ضَيْرَ ۖ إِنَّا إِلَىٰ رَبِّنَا مُنقَلِبُونَ
They said, "There is no harm. We are to return to our Lord. (26:50)
When the Pharaoh threatened the magicians to kill them, and to cut their limbs and to crucify them, the magicians replied rather indifferently, the gist of their reply was, ` You do whatever you can. We shall lose nothing. Even if we are killed we will go back to our Lord, where there is nothing but comfort'.
It is worth noting here that the magicians who had involved all their lives practicing the sinful sorcery and who believed in the Pharaoh's claim to be a god, rather, used to worship him, pronounced faith in Allah before that tyrant and despotic king and the entire nation. This was in itself something most astonishing and courageous, but it was not just the pronouncement of faith in Allah, but a demonstration of such deep devotion as if they could see the Dooms Day and the Hereafter before their eyes. The blessings and bounties of the Hereafter were within their sight, for which they raised themselves over and above any punishment or torment of this world, and said فَاقْضِ مَا أَنتَ قَاضٍ that is ` You do whatever you are to do (20:72). We are not going back from our faith'. This in fact was also a miracle of Sayyidna Musa (علیہ السلام) which was no less than the miracle of the staff and the luminous hand. Many incidents of similar nature have also occurred with our Holy Prophet ﷺ . In one such incident a drastic change had occurred in a seventy years old infidel in that within a minute he not only converted to Islam, but was ready to lay down his life to become a martyr.
I maghi dissero al Faraone: "Le tue minacce di tagliarci gli arti o di crocifiggerci, in questa vita, non ci preoccupano; la tua punizione avrà una fine, e noi siamo di ritorno al nostro Dio: Egli ci includerà nella Sua eterna Misericordia.
Čarobnjaci na to faraonu odgovoriše: “Nije strašna ovozemaljska kazna, kojom nam prijetiš! Tvoja je kazna, odista, kratkotrajna i prolazna. Mi ćemo se Allahu vratiti, i On će nas u vječnu milost uvesti.”
The magicians said to Pharaoh, “There is no big deal in the crucifixion and maiming you threaten us with in this world, because your punishment will end, while we shall return to our Lord who shall enter us into His everlasting mercy.”
Para penyihir itu berkata kepada Firaun, "Tidak ada kemudaratan bagi kami dengan semua yang engkau ancamkan berupa pemotongan anggota badan dan salib di dunia ini, sebab siksaanmu pasti akan sirna, sedangkan kami akan kembali kepada Tuhan kami dan Dia akan memasukkan kami ke dalam rahmat-Nya yang kekal.
Los hechiceros le dijeron al Faraón: “No tememos a la crucifixión y la mutilación que nos amenazan en este mundo, porque tu castigo, Faraón, terminará, mientras que nosotros volveremos a nuestro Señor y Él nos introducirá en su misericordia eterna.
Musa'ya ilk iman edip onu tasdik eden olduğumuzdan dolayı Yüce Allah'ın daha önceden işlediğimiz günahlarımızı affetmesini umarız.
Chúng tôi hi vọng được Allah xóa tội cho tội lỗi của chúng tôi trước đây đã phạm, vì chúng tôi là những người đầu tiên đã tin tưởng Musa và chứng nhận sứ mạng của Người.
Nous espérons qu’Allah efface nos fautes passées pour avoir été les premiers à croire en Moïse et lui avoir accordé du crédit.
Tunay na kami ay naghahangad na pumawi si Allāh para sa amin sa mga naunang pagkakamali namin na nagawa namin, yayamang kami ay naging una sa sumampalataya kay Moises at naniwala sa kanya."
Debido a que somos los primeros en creer en el mensaje de Moisés u, anhelamos que Al-lah borre los pecados que hemos cometido en el pasado”.
“Due to us being the first ones to bring faith in Moses, we hope greatly that Allah erases the sins we have committed in the past.”
“Žudimo da nam Gospodar naš”, dometnuše oni, “pređe preko svih naših hrđavih djela koja smo prije činili, tim prije jer smo prvi koji su povjerovali u poslanika Musaa.”
In verità, speriamo che Allāh rimuova i nostri peccati passati, per essere stati i primi a credere a Mūsā e ad aver testimoniato della sua veridicità.
Sesungguhnya kami berharap agar Allah menghapus kesalahan yang pernah kami lakukan dahulu karena kami adalah orang-orang yang pertama-tama beriman kepada Musa dan membenarkannya.”
The embracing of the Faith by the magicians was a cause of great disgrace to Pharaoh. So, in order to salvage his position, he dubbed the whole incident a conspiracy. He alleged that they had colluded with Moses and that they had intentionally pretended to be defeated by him, so that Moses’s greatness could be impressed on the people’s hearts. Pharaoh announced his decision to the magicians that they would be punished for sedition; that their hands and legs would be cut off at random and they would be publicly crucified. In spite of these draconian orders, the magicians were not discouraged. Those very same magicians who had earlier pledged their allegiance to Pharaoh (verse 41) and asked to be rewarded, now fearlessly proclaimed that whatever Pharaoh did, they were not going to be dissuaded from accepting Moses’s religion. The reason for this high morale of theirs was the discovery of Faith. A man bears a loss when, by this loss, he expects to find something greater. Before embracing the faith, the greatest things the magicians could hope to have now were Pharaoh’s approval and his reward. But on embracing true religion, God and His Paradise now appeared to them to be greater than all else. That is why they were now ready to bear the losses of those very things which, prior to embracing the Faith, they had held too dear to part with.
Y le revelé a Moisés u la orden de sacar a Mis siervos, los hijos de Israel, de noche, porque El Faraón y su pueblo los perseguirían, obligándolos a retroceder.
I Sveznajući Allah objavi poslaniku Musau, alejhis-selam: “Povedi noću one sinove Israilove koji su povjerovali u tebe da bi se lakše skrivali, jer faraon će vas sa svojom vojskom zacijelo goniti, da vas vrati nazad.”
And I revealed to Moses commanding him to march the Israelites out at night, because Pharaoh and his people would pursue them, forcing them back.
E ispirammo Mūsā, ordinandogli di partire prima dell'alba con i Figli d' Isrāīl, durante la notte, poiché il Faraone e i suoi seguaci li avrebbero inseguiti per riportarli indietro.
Nagkasi Kami kay Moises habang nag-uutos sa kanya: "Maglakbay ka sa gabi kasama ng mga anak ni Israel. Tunay na si Paraon at ang sinumang kasama sa kanya ay mga susunod sa kanila upang magpabalik sa kanila."
Và TA đã thiên khải ra lệnh cho Musa dẫn bộc tộc Israel chạy trốn vào ban đêm, bởi quả thật Fir'awn và quân lính của hắn sẽ truy sát họ.
Musa'ya geceleyin İsrailoğulları'yla beraber yola çıkmasını emrettik. Zira Firavun ve beraberindekiler sizi geri döndürmek için mutlaka takip edecekler diye vahyettik.
Kemudian Kami wahyukan kepada Musa dengan memerintahkannya pergi membawa Bani Israil pada malam hari sebab Firaun dan pengikutnya pasti akan mengejar mereka untuk mengembalikan mereka (ke Mesir).
The Exodus of the Children of Israel from Egypt
After Musa stayed in Egypt for a long time, and the proof of Allah was established against Fir`awn and his chiefs, yet they were still arrogant and stubborn, then there was nothing left for them but punishment and vengeance. So Allah commanded Musa, peace be upon him, to take the Children of Israel out of Egypt by night, and take them wherever he would be commanded. So Musa, peace be upon him, did as he was commanded by his Lord, may He be glorified, and he led them forth after they had borrowed an abundance of jewelry from the people of Fir`awn. As more than one of the scholars of Tafsir have said, they left when the moon was rising, and Mujahid, may Allah have mercy on him, said that the moon was eclipsed that night. And Allah knows best. Musa asked about the grave of Yusuf (Prophet Joseph), peace be upon him, and an old woman from among the Children of Israel showed him where it was, so he took the remains with them, and it was said that they were among the things that were carried by Musa himself, may peace be upon them both. It was also said that Yusuf, peace be upon him, had left instructions in his will that if the Children of Israel ever left Egypt, they should take his remains with them. The following morning, when there was nobody to be found in the Israelite quarters, Fir`awn became angry and his anger intensified since Allah had decreed that he was to be destroyed. So he quickly sent his callers to all his cities, i.e., to mobilize his troops and bring them together, and he called out to them:
إِنَّ هَـؤُلآءِ
(Verily, these) meaning, the Children of Israel,
لَشِرْذِمَةٌ قَلِيلُونَ
(indeed are but a small band. ) meaning, a small group.
وَإِنَّهُمْ لَنَا لَغَآئِظُونَ
(And verily, they have done what has enraged us.) means, `every time we have heard anything about them, it has upset us and made us angry.'
وَإِنَّا لَجَمِيعٌ حَـذِرُونَ
(But we are a host all assembled, amply forewarned.) means, `we are constantly taking precautions lest they betray us.' Some of the Salaf read this with the meaning, "we are constantly forewarned and forearmed. And I want to destroy them to the last man, and destroy all their lands and property." So he and his troops were punished with the very things he sought to inflict upon the Children of Israel. Allah says:
فَأَخْرَجْنَـهُمْ مِّن جَنَّـتٍ وَعُيُونٍ - وَكُنُوزٍ وَمَقَامٍ كَرِيمٍ
(So, We expelled them from gardens and springs, treasures, and every kind of honorable place.) meaning, they were thrown out of those blessings and into Hell, and they left behind the honorable places, gardens and rivers, wealth, provision, position and power in this world:
كَذَلِكَ وَأَوْرَثْنَـهَا بَنِى إِسْرَءِيلَ
(Thus and We caused the Children of Israel to inherit them.) This is like the Ayat:
وَأَوْرَثْنَا الْقَوْمَ الَّذِينَ كَانُواْ يُسْتَضْعَفُونَ مَشَـرِقَ الاٌّرْضِ وَمَغَـرِبَهَا الَّتِى بَارَكْنَا فِيهَا
(And We made the people who were considered weak to inherit the eastern parts of the land and the western parts thereof which We have blessed) (7: 137).
وَنُرِيدُ أَن نَّمُنَّ عَلَى الَّذِينَ اسْتُضْعِفُواْ فِى الاٌّرْضِ وَنَجْعَلَهُمْ أَئِمَّةً وَنَجْعَلَهُمُ الْوَارِثِينَ
(And We wished to do a favor to those who were weak in the land, and to make them rulers and to make them the inheritors) The two Ayat thereafter: 28:5-6.
Nous avons révélé et ordonné à Moïse de partir de nuit avec les Israélites car ils seront traqués par Pharaon et ses adeptes dans le but de les ramener en Egypte.
Kaya nagpadala si Paraon ng ilan sa mga kawal niya sa mga lungsod bilang mga tagapagtipon na magtitipon sa mga hukbo upang magpabalik sa mga anak ni Israel noong nakaalam siya sa paglalakbay nila mula sa Ehipto.
Pharaon envoya alors certains de ses soldats dans les villes afin de former des armées, après que lui soit parvenue la nouvelle du départ des Israélites.
E il Faraone inviò alcuni dei suoi soldati nelle città e radunò gli eserciti per riportare indietro i figli d'Israele, quando seppe della loro fuga dall'Egitto من مصر.
Fir'awn thực sự phái một toán quân đi khắp các thành phố tập trung binh lính để truy sát bộ tộc Israel khi biết tin họ đang chay trốn khỏi Ai Cập.
Čuvši da će Musa, alejhis-selam, napustiti Egipat sa svojim sunarodnicima, poslao je sakupljače u sve egipatske gradove, da bi sustigao Musaa i njegove sljedbenike te ih vratio u Egipat.
Cuando el Faraón supo que los Hijos de Israel escapaban, envió parte de su ejército a las ciudades, para reunir al resto de los soldados.
Bu sırada Firavun ise İsrailoğulları'nın Mısır'dan ayrılışlarını öğrenince bazı askerlerini onları geri döndürmek için asker toplayıcılar olarak şehirlere gönderdi.
Kemudian Firaun mengirimkan sebagian bala tentaranya ke seluruh pelosok negeri untuk mengumpulkan bala tentaranya dengan tujuan mengembalikan Bani Israil (ke Mesir) tatkala ia mengetahui pergerakan mereka keluar dari Mesir.
So when Pharaoh came to know of the Israelites escaping, he sent some of his army into the cities, rallying the rest of the armies.
Il Faraone disse, sottovalutando i figli d' Isrāīl: "In verità, non sono che una piccola fazione".
Pharaoh said, undermining the Israelites, “Indeed, these people are very few in number.”
El Faraón dijo, menospreciando a los hijos de Israel: “Ciertamente, estas personas son muy pocas.
Pharaon dit sur un ton méprisant: Ces gens-là ne sont qu’un petit groupe.
Nagsabi si Paraon habang nagmamaliit sa kalagayan ng mga anak ni Israel: "Tunay na ang mga ito ay talagang isang pangkating kaunti.
Fir'awn nói lời xem thường bộ tộc Israel: Chúng vốn chỉ là một nhóm nhỏ bé.
Firavun, İsrailoğulları'nın durumlarını küçümseyerek şöyle demişti: "Şüphesiz bunlar azınlıkta olan bir topluluktur."
“Zaista, Musa i njegovi sljedbenici čine grupu koja je malehna, bezazlena i prezrena”, kazao je faraon umanjujući vrijednost sinova Israilovih.
Sambil menganggap remeh Bani Israil, Firaun berkata, "Sesungguhnya mereka (Bani Israil) benar-benar golongan kecil lagi sedikit jumlahnya.
And they will do things which will incite us against them.
“Premda ih je malo, dobro su nas rasrdili”, kaza faraon.
In verità, costoro stanno facendo cose che scatenano la nostra ira contro di loro.
"Kuşkusuz onlar bizleri kızdıran hareketler yapmaktadırlar."
Namun, mereka malah membuat hal-hal yang menimbulkan amarah kita,
Bởi vì chúng đã có những hành động làm ta nổi giận.
Tunay na sila ay talagang mga gumagawa ng nagpapangitngit sa atin laban sa kanila.
Seulement, ils commettent des méfaits qui nous exaspèrent.
Y harán cosas que nos incitarán o irritarán contra ellos.
Mais qu’ils sachent que nous sommes vigilants.
Và ta đã có sự chuẩn bị phòng ngừa đối với chúng.
Tunay na tayo ay talagang mga nakahanda para sa kanila, mga tagapagmatyag."
In verità, siamo pronti e vigili".
Silnik je naposlijetku rekao: “A svi smo mi na oprezu, spremni smo i pratimo šta oni rade.”
"Biz onlara karşı hazırlıklı ve uyanık bir topluluğuz."
Pero nosotros somos más y estamos alertas y preparados contra ellos”.
Sesungguhnya kita semua selalu berjaga-jaga untuk menghadang mereka.”
Indeed, we are alert and prepared for them.
Lalu Kami pun mengeluarkan Firaun dan kaumnya dari negeri Mesir yang memiliki taman-taman indah dan mata air yang terus mengalir deras.
De esta manera fue como saqué al Faraón y su ejército de la tierra de Egipto, que tenía abundantes jardines, arroyos y riquezas.
So I took Pharaoh and his people out of the land of Egypt, which had abundant gardens, flowing streams and wealth.
Kaya nagpalabas Kami kay Paraon at sa mga tao niya mula sa lupain ng Ehipto na may mga harding mayaman at mga bukal na dinadaluyan ng mga tubig,
Do đó, TA đã đuổi cổ Fir'awn và quân lính của hắn rời khỏi Ai Cập, một vùng đất dồi dào vườn tược và sông ngòi.
Nous fîmes alors sortir Pharaon et son peuple de la terre d’Egypte pourvue en vergers opulents et en sources d’eau abondante.
Biz de Firavun'u ve kavmini zengin bahçeleri ve akan su pınarları olan Mısır topraklarından çıkardık.
Tako je Allah, džellešanuhu, učinio da faraon i vojske njegove napuste Egipat, zemlju predivnih zelenih vrtova i pitkih voda.
Così facemmo uscire il Faraone e il suo popolo dalla terra d'Egitto, che presentava giardini rigogliosi e ruscelli di acqua corrente,
También tenía tesoros, riquezas y bellas viviendas.
It also had treasures of wealth and beautiful dwellings.
I da napuste riznice zlata i srebra, stečeni imetak i prelijepe kuće u kojima su živjeli.
Firavun'u ve kavmini hazinelerden ve güzel köşklerden çıkardık.
Ia juga merupakan negeri yang memiliki perbendaharaan harta dan rumah-rumah yang indah.
e che conteneva tesori e ricchezze, e belle dimore.
at may mga imbakan ng yaman at mga tirahang maganda.
Và có nhiều kho báu và những nơi ở tốt lành.
Une terre de richesse où il fait bon vivre.
Commentary
وَأَوْرَثْنَاهَا بَنِي إِسْرَائِيلَ
And We made the children of Isra it inherit all these. [ 59]
Apparently it is elucidated in this verse that Bani Isra'il were made the owners of all the material wealth and property left by the people of the Pharaoh after their drowning. But there is a historical issue involved in this statement. The issue is that many Qur'anic verses indicate the Bani Isra'il did not return to Egypt after the drowning of the Pharaoh's people. As a matter of fact they went back towards their original home, the holy land of Syria. There they were commanded to fight (wage jihad) with an infidel nation in order to enter their city. Bani Isra'il refused to comply with this command, as a punishment of which the open plain where they were camping was made a natural prison for them. They could not come out of that plain and spent forty years over there. It was in that place, which is also known as a valley of Tit (Sinai), where their two prophets, Sayyidna Musa and Harun (علیہما السلام) ، died. Even after these incidents it is not reported in the books of history that Bani Isra'il as a nation or in collective form had entered Egypt, which might prove that they had taken possession of the wealth and property of the Pharaoh's people. Tafsir Ruh ul-Ma` ani has reproduced two explanations on the authority of eminent commentators, Sayyidna Hasan and Qatadah ؓ . Sayyidna Hasan ؓ has explained that the verse in question does have a mention that Bani Isra'il were made the heirs of the property of the Pharaoh's people, but it does not say that this had happened immediately after the death of the Pharaoh. If the Bani Isra'il entered Egypt some forty or fifty years after the incident of the valley of Tih, there is no inconsistency in the verse. As for the argument that their collective entry into Egypt is not proved historically, it is not worth taking any notice, because the history of that period was written by Jews and Christians and is full of distortions. There is absolutely no need for interpreting the Qur'anic verse differently for bringing it in line with the history, whose authenticity itself is questionable.
Sayyidna Qatadah ؓ has explained the situation in another way. He says that although all the Qur'anic verses which have quoted this incident, for instance, verses 128 and 137 of Surah Al-A` raf, 5 of Surah Al-Qassas, 25 to 28 of Surah Ad-Dukhan, and the verse under reference of Surah Ash-Shu'ara', invite the attention to the point that Bani Isra'il were given the custody of that very wealth and property which the people of the Pharaoh had left in Egypt, for which it was necessary for the Bani Isra'il to return to Egypt to take possession. But all these verses can be interpreted to mean that Bani Isra'il were given the wealth and property equal and similar to that which was possessed by the Pharaoh's people. For this it was not necessary that the same lands and wealth of Egypt are given to Bani Isra'il. These bounties might have been granted in Syria. This interpretation is more likely in the verse of Surah Al-A` raf where the land possessed by Bani Isra'il is referred to by the words, الَّتِي بَارَكْنَا فِيهَا (i.e. the land blessed by Us) because the word Barakna is used for the land of Syria in many verses of the Qur'an. Therefore, Sayyidna Qatadah ؓ has opined that it is not correct to attribute Qur'anic verses toward something which is in conflict with the history. The gist of the whole explanation is that if it is established through proved facts that Bani Isra'il did not occupy the land of Egypt at any time after the death of the Pharaoh, then according to explanation of Sayyidna Qatadah ؓ the land of Syria is purported for the wealth and property which was granted to Bani Isra'il. (Only God knows best)
Với những hưởng thụ mà TA đã tước khỏi Fir'awn và quân lính của hắn, TA đã cho bộ tộc Israel thừa kế sau đó ở vùng đất Sham.
Après avoir fait sortir Pharaon et son peuple de cette opulence, accordâmes cette dernière comme bienfait aux Israélites en terre du Levant.
Sebagaimana Kami mengeluarkan Firaun dan kaumnya dari berbagai kenikmatan ini, maka setelah mereka Kami anugerahkan kenikmatan seperti itu kepada Bani Israil di negeri Syam.
As I took Pharaoh and his people out of it, I made the Israelites inherit it.
Kung paanong nagpalabas Kami kay Paraon at sa mga tao niya mula sa mga biyayang ito, gumawa naman Kami ng kauri ng mga biyayang ito noong matapos nila para sa mga anak ni Israel sa Shām.
In spite of the years spent by Moses in spreading the word of God, Pharaoh did not embrace the Faith. At last when Moses had striven his utmost to convey the divine message to Pharaoh, Almighty God instructed Moses to leave Egypt along with the Children of Israel. When Pharaoh came to know that all of the Children of Israel had left Egypt, he pursued them along with his army and courtiers. Obviously, this step taken by Pharaoh was meant to rout the Children of Israel, but as it turned out, it rebounded upon him. Unaware of their impending fate, Pharaoh and his companions left their palatial dwellings and reached the place where they were all destined to be drowned together in the sea. Almighty God deprived Pharaoh and his companions of the royal amenities they had enjoyed in Egypt, because of their oppressive actions. But He blessed the pious people of the Children of Israel by eventually taking them to Palestine and, there, granting them all kinds of favours.
Y luego de sacar al Faraón y su ejército de allí, hice que los hijos de Israel lo heredaran.
Così come escludemmo il Faraone e il suo popolo da queste grazie, concedemmo le stesse grazie ai figli di Israele nella Terra del Levante (Al-Shāmالشّام ).
Kako je učinio da faraon i Kopti, narod koji ga je obožavao, napuste svoju zemlju, Allah je učinio da sinovi Israilovi uživaju u Šamu u istim takvim blagodatima.
Firavun'u ve kavmini bu nimetlerden mahrum ettik. Ardından onlara vermiş olduğumuz aynı nimetleri Şam diyarında bulunan İsrailoğulları'na verdik.
Fir`awn's Pursuit and Expulsion of the Children of Israel, and how He and His People were drowned
More than one of the scholars of Tafsir said that Fir`awn set out with a huge group, a group containing the leaders and entire government of Egypt at that time, i.e., the decision-makers and influential figures, princes, ministers, nobles, leaders and soldiers.
فَأَتْبَعُوهُم مُّشْرِقِينَ
(So, they pursued them at sunrise.) means, they caught up with the Children of Israel at sunrise.
فَلَمَّا تَرَآءَا الْجَمْعَانِ
(And when the two hosts saw each other,) means, each group saw the other. At that point,
قَالَ أَصْحَـبُ مُوسَى إِنَّا لَمُدْرَكُونَ
(the companions of Musa said: "We are sure to be overtaken.") This was because Fir`awn and his people caught up with them on the shores of the Red Sea, so the sea was ahead of them and Fir`awn and his troops were behind them. Hence they said:
فَلَمَّا تَرَآءَا الْجَمْعَانِ قَالَ أَصْحَـبُ مُوسَى إِنَّا لَمُدْرَكُونَ - قَالَ كَلاَّ إِنَّ مَعِىَ رَبِّى سَيَهْدِينِ
("We are sure to be overtaken." (Musa) said: "Nay, verily with me is my Lord. He will guide me.") meaning, `nothing of what you fear will happen to you, for Allah is the One Who commanded me to bring you here, and He does not go back on His promise.' Harun, peace be upon him, was in the front, with Yusha` bin Nun and a believer from the family of Fir`awn, and Musa, peace be upon him, was in the rear. More than one of the scholars of Tafsir said that they stood there not knowing what to do, and Yusha` bin Nun or the believer from the family of Fir`awn said to Musa, peace be upon him, "O Prophet of Allah, is it here that your Lord commanded you to bring us" He said: "Yes." Then Fir`awn and his troops drew near and were very close indeed. At that point Allah commanded his Prophet Musa, peace be upon him, to strike the sea with his staff, so he struck it, and it parted, by the will of Allah. Allah says:
فَانفَلَقَ فَكَانَ كُلُّ فِرْقٍ كَالطَّوْدِ الْعَظِيمِ
(And it parted, and each separate part became like huge mountain.) meaning, like mighty mountains. This was the view of Ibn Mas`ud, Ibn `Abbas, Muhammad bin Ka`b, Ad-Dahhak, Qatadah and others. `Ata' Al-Khurasani said, "It refers to a pass between two mountains." Ibn `Abbas said, "The sea divided into twelve paths, one for each of the tribes." As-Suddi added, "And in it there were windows through which they could see one another, and the water was erected like walls." Allah sent the wind to the sea bed to make it solid like the land. Allah says:
فَاضْرِبْ لَهُمْ طَرِيقاً فِى الْبَحْرِ يَبَساً لاَّ تَخَافُ دَرَكاً وَلاَ تَخْشَى
(and strike a dry path for them in the sea, fearing neither to be overtaken nor being afraid) (20:77). And here He says:
وَأَزْلَفْنَا ثَمَّ الاٌّخَرِينَ
(Then We brought near the others to that place.) Ibn `Abbas, `Ata' Al-Khurasani, Qatadah and As-Suddi said:
وَأَزْلَفْنَا
(Then We brought near) means, "We brought Fir`awn and his troops near to the sea."
وَأَنجَيْنَا مُوسَى وَمَن مَّعَهُ أَجْمَعِينَ - ثُمَّ أَغْرَقْنَا الاٌّخَرِينَ
(And We saved Musa and all those with him. Then We drowned the others.) meaning: `We saved Musa and the Children of Israel and whoever followed their religion, and none of them were destroyed, but Fir`awn and his troops were drowned and not one of them remained alive, but was destroyed.' Then Allah says:
إِنَّ فِى ذَلِكَ لآيَةً
(Verily, in this is indeed a sign,) meaning, this story with its wonders and tales of aid to the believing servants of Allah is definitive proof and evidence of Allah's wisdom.
إِنَّ فِي ذَلِكَ لأَيَةً وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُمْ مُّؤْمِنِينَ - وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ
(yet most of them are not believers. And verily your Lord, He is truly the All-Mighty, the Most Merciful. ) The explanation of this phrase has already been discussed above.
Kaya naglakbay si Paraon at ang mga tao niya kasunod sa mga anak ni Israel sa oras ng pagsikat ng araw.
Puis Pharaon et son peuple se mirent à poursuivre la trace des Israélites dès l’aube.
Pharaoh and his people caught the trail of the Israelites at sunrise.
Fir'awn cùng quân lính đã xuất binh từ tờ mờ sáng để truy đuổi bộ tộc Israel.
E il Faraone e il suo popolo inseguirono i figli di Isrāīl al momento del sorgere del sole.
Onda Egipćani, faraon i njegov narod, sustigoše sinove Israilove kad se Sunce rađalo.
Firavun ve kavmi ise Güneş'in doğuş vaktinde İsrailoğulları'nın peşine düştüler.
Lalu Firaun dan bala tentaranya pun mengejar Bani Israil di waktu matahari terbit.
El Faraón y su ejército salieron tras el rastro de los hijos de Israel, al amanecer.
So when the two groups came into view of each other, Moses’s people said, “we are definitely going to be captured!” When Pharaoh and his people drew closer to Moses and his people, such that each person was in view of the other on the opposite side, Moses’s people said, “Indeed, Pharaoh and his people will catch up with us and we are powerless against them.”
قَالَ أَصْحَابُ مُوسَىٰ إِنَّا لَمُدْرَكُونَ ﴿61﴾ قَالَ كَلَّا ۖ إِنَّ مَعِيَ رَبِّي سَيَهْدِينِ ﴿62﴾
(The Companions of Musa said: "Surely we are overtaken." He said, "Never! Indeed with me is my Lord. He will guide me -26:61-62.
When the Pharaoh's army, which was in their pursuit, reached right behind them, all the people of Bani Isra'il called out ` We are caught'. And there was little doubt in their nabbing as the river was in front of them and the Pharaoh's enormous army behind them. Sayyidna Musa (علیہ السلام) was fully aware of the situation, but his belief in the promise of Allah was unshaken like a rock. He, therefore, replied firmly that they will never be caught.
Firavun ve adamları ile Musa ve adamları birbirlerini görünce Musa'nın arkadaşları şöyle dediler: "Muhakkak Firavun ve adamları bize yetişecekler. Bizim ise onlara karşı koyacak hiçbir gücümüz de yoktur."
I kad su se dvije skupine, Musaov narod i faraonovi poklonici, međusobno ugledale, Musaovi, alejhis-selam, drugovi povikaše: “Faraon i njegove vojske samo što nas nisu stigli! Mi nemamo snage da im se suprotstavimo!”
Setelah Firaun dan kaumnya saling berdekatan dengan Musa dan kaumnya, yaitu dalam keadaan kedua golongan ini sudah saling melihat, para pengikut Musa berkata, "Sungguh Firaun dan bala tentaranya pasti akan menyusul kita semua dan kita tidak akan bisa menghindarkan diri dari mereka.”
Kaya noong nagkaharapan si Paraon kasama ng mga tao niyon at si Moises kasama ng mga kalipi niya sa paraang naging nakikita ng bawat pangkat ang ibang pangkat, nagsabi ang mga kasamahan ni Moises: "Tunay na si Paraon at ang mga tao niya ay aabot sa atin at walang kapangyarihan sa atin laban sa kanila."
Entonces cuando los dos grupos se vieron el uno al otro, la gente de Moisés dijo: “¡Definitivamente vamos a ser capturados!”
Cuando el Faraón y su ejército se acercaron a Moisés u y su pueblo, de modo que cada persona estaba a la vista del otro del lado opuesto, el pueblo de Moisés dijo: “Ciertamente, El Faraón y su pueblo nos alcanzarán y somos impotentes contra ellos. “
Lorsque chacun des deux partis eut l’autre en vision, les compagnons de Moïse dirent: Pharaon et les siens nous rattraperons et nous ne pourrons alors pas les affronter
Quando il Faraone e il suo popolo si incontrarono con Mūsā e il suo popolo, al punto che ogni fazione potesse vedere l'altra, i compagni di Mūsā dissero: "In verità, il Faraone e il suo popolo ci raggiungeranno e non saremo in grado di affrontarli"
Khi phe Fir'awn và phe Musa nhìn thấy được nhau thì nhóm người của Musa lên tiếng: Chắc chắn Fir'awn và quân lính hắn sẽ đuổi kịp chúng ta, chúng ta sẽ không tài nào thoát khỏi.
Musa nói với dân mình: Sự việc sẽ không xảy ra như điều các người tưởng đâu, chắc chắn Thượng Đế của Ta sẽ phù hộ Ta chiến thắng, Ngài sẽ hướng dẫn Ta, Ngài sẽ chỉ Ta con đường cứu rỗi.
Mūsā disse al suo popolo: "Non è come pensate, in verità il mio Dio è con me con l'aiuto e il sostegno, mi guiderà e mi mostrerà la via della salvezza."
Moïse leur dit: Les évènements ne suivront pas le cours que vous imaginez car mon Seigneur me soutient et me secourt. Il m’orientera donc et me guidera vers le chemin du salut
The reasoning for this he gave إِنَّ مَعِيَ رَبِّي سَيَهْدِينِ (62) "Indeed with me is my Lord. He will guide me." Such are the moments for the test of faith, when Sayyidna Musa (علیہ السلام) was not terror stricken at all, as if he was seeing for himself the way out. Almost the same thing happened with Holy Prophet ﷺ at the time of migration while hiding in the cave of Thaur. The enemy had reached right at the opening of the cave in his pursuit. In fact they were so close that they could have seen him if they had looked down towards their toes. Sayyidna Abu Bakr ؓ got alarmed a little, but Holy Prophet ﷺ said exactly the same thing لَا تَحْزَنْ إِنَّ اللَّـهَ مَعَنَا ` Do not grieve, Allah is surely with us' (9:40). It is worth noting in the two incidents that while Sayyidna Musa (علیہ السلام) said to his Ummah in order to console them مَعِيَ رَبِّي ` With me is my Lord', Holy Prophet ﷺ said toSayyidna Abu Bakr ؓ in reply ` Allah is with us (two) '. It is a special privilege of the Ummah of Muhammad ﷺ that his followers are also honoured by the company of Allah when they are with their Rasul.
Moses said to his people: “It is not as you have imagined it to be, for My Lord is with me supporting and helping me. He shall guide and show me the path to salvation.”
“Griješite! Nije tako kao što mislite! Allah će mi pomoći, On će me putem spasa povesti”, kaza Musa, alejhis-selam.
Musa berkata kepada kaumnya, "Sungguh apa yang kalian bayangkan tidak akan terjadi karena Tuhanku selalu besertaku untuk membantu dan menolongku, Dia akan memberiku petunjuk kepada jalan keselamatan.”
Nagsabi si Moises sa mga tao niya: "Ang usapin ay hindi gaya ng ginuniguni ninyo sapagkat tunay na kasama sa akin ang Panginoon ko sa pag-aalalay at pag-aadya. Gagabay Siya sa akin at magtuturo Siya sa akin tungo sa daan ng kaligtasan."
Moisés u le dijo a su pueblo: “No es como ustedes lo han imaginado, porque Mi Señor está conmigo apoyándome y ayudándome. Él me guiará y me mostrará el camino de nuestra salvación”.
Musa kavmine şöyle dedi: "İş, sizin tasavvur ettiğiniz gibi değildir. Şüphesiz Rabbim, desteğiyle ve yardımıyla benimle beraberdir. Beni irşat edip kurtuluş yolunu gösterecektir."
Kaya nagkasi Kami kay Moises ng dalawang utos sa kanya: na hampasin niya ang dagat ng tungkod niya. Kaya hinampas naman niya nito ang dagat, kaya nabiyak iyon at naging labindalawang daanan ayon sa bilang ng mga lipi ng mga anak ni Israel. Ang bawat bahaging nabiyak mula sa dagat ay tulad ng bundok na malaki sa laki at tatag yayamang walang tubig na dumadaloy mula sa mga ito.
Entonces le revelé a Moisés u la orden de golpear el mar con su vara. Cuando lo hizo, el mar se dividió convirtiéndose en doce caminos: el mismo número que las tribus de los hijos de Israel, y cada segmento partido era como una gran montaña en su grandeza y estabilidad, de modo que no fluía agua de él.
Nous révélâmes ensuite à Moïse de frapper la mer à l’aide de son bâton et il obéit. La mer se fendit alors et leur fraya douze passages, du nombre des tribus Israélites.
Chaque versant de chaque passage était aussi immense et aussi ferme qu’une montagne puisqu’il ne laissait pas l’eau atteindre les Israélites.
Ispirammo Mūsā, ordinandogli di colpire il mare con il suo bastone, e così fece, e il mare si divise e si trasformò in dodici sentieri, tale il numero delle tribù dei Figli d'Israele: così, ogni parte di mare che si distaccò divenne come una grande montagna, talmente salda che l'acqua non vi scorreva.
Lúc đó TA thiên khải cho Musa ra lệnh cho Y cầm gậy đánh xuống mặt biển, ngay lập tức mặt biển hiện ra mười hai con đường tương ứng với mười hai bộ lạc của bộ tộc Israel, mỗi tảng nước được tách ra từ biển tựa như ngọn núi khổng lồ sừng sững, kiên cố, nước không chảy xuống.
Onda je Uzvišeni Allah objavio Musau: “Udari štapom svojim po moru!” Uslijed Musaova, alejhis-selam, udarca more se razdvojilo na dvanaest prolaza, na onoliko koliko je bilo plemena koja su činila Musaov narod, pa je svaka strana mora izgledala kao ogromno brdo u svojoj čvrstini, tako da voda nije proticala.
And so I revealed to Moses commanding him to strike the sea with his staff, which he did. The sea parted, turning into twelve paths: the same number as the tribes of the Israelites, and each parted segment was like a great mountain in its grandeur and stability, such that no water flowed from it.
Bunun üzerine Musa'ya asası ile denize vurmasını emredip vahyettik. Musa asası ile vurunca, deniz derhal yarıldı. İsrailoğulları'nın kabilelerinin sayısı kadar on iki yol açıldı. Denizin her parçası büyüklük ve sabitlik bakımından koca bir dağ gibi olmuştu ve aralarında da hiç su akmıyordu.
Lalu Kami wahyukan kepada Musa dengan memerintahkannya untuk memukul laut dengan tongkatnya, lalu ia pun memukulkannya, sehingga terbelahlah lautan itu dan berubah menjadi dua belas jalan sesuai jumlah kabilah Bani Israil, tiap-tiap belahan lautan tersebut seperti gunung yang besar dalam hal ukuran dan kekokohannya sehingga air tidak bisa mengalir darinya.
Mudri Allah učinio je da se faraon i njegovi poklonici približe moru te da u njega zagaze misleći da i oni mogu proći.
I made Pharaoh and his people draw closer until they entered the sea, thinking that the path was traversable.
İsrailoğulları'nın arkasından Firavun'u ve kavmini oraya yaklaştırdık ve yolu açık zannederek denize girdiler.
Lalu Kami dekatkan Firaun dan kaumnya kepada mereka hingga mereka masuk ke dalam belahan lautan tersebut dengan menyangka bahwa jalan tersebut sanggup mereka telusuri.
Inilapit Namin si Paraon at ang mga tao niya hanggang sa pumasok sila sa dagat habang mga nag-aakalang ang daan ay natatahak.
Hice que el Faraón y su gente se acercaran hasta que entraron al mar, pensando que el camino era transitable.
E il Faraone e il suo popolo si avvicinarono al mare, finché non entrarono nell'acqua, pensando che il sentiero fosse percorribile.
Puis Nous laissâmes Pharaon et les siens approcher et entrer dans la mer, croyant que les passages était également praticables pour eux.
Và TA kéo Fir'awn và phe của hắn đến gần mãi khi chúng bước vào biển luôn nghĩ đó là con đường.
And I saved Moses and whoever was with him from the Israelites; none from among them perished.
C’est ainsi que Nous sauvâmes Moïse et les Israélites qui l’accompagnaient sans que personne parmi eux ne perde la vie.
Musa'yı ve İsrailoğulları'ndan onunla beraber olanları kurtardık. Onlardan hiçbir kimse helak olmadı.
E così salvammo Mūsā e Figli d' Isrāīl che erano assieme a lui: Nessuno di loro morì.
Kami lalu menyelamatkan Musa dan semua Bani Israil yang bersamanya, tidak ada seorang pun dari mereka yang binasa.
Y salvé a Moisés u y a todos los hijos de Israel que estaban con él, ninguno de ellos pereció.
A Musaa, alejhis-selam, i njegove sljedbenike Uzvišeni je Allah spasio: prešli su more i niko se od njih nije utopio.
Và TA đã cứu mạng Musa và phe của Y trong bộ tộc Israel, không ai bị thương vong.
Sumagip Kami kay Moises at sa sinumang kasama sa kanya kabilang sa mga anak ni Israel, kaya walang napahamak kabilang sa kanila na isa man.
Lalu Kami binasakan Fir'aun dan kaumnya dengan ditenggelamkan ke dalam lautan itu.
Pagkatapos nagpahamak Kami kay Paraon at sa mga tao niya sa pamamagitan ng pagkalunod sa dagat.
I then destroyed Pharaoh and his people by drowning them in the sea.
Dopodiché distruggemmo il Faraone e il suo popolo facendoli annegare in mare.
D’autre part, Nous anéantîmes Pharaon et son peuple en les noyant dans la mer.
Sau đó, TA đã tiêu diệu Fir'awn và phe của hắn chết chìm trong biển.
Sonra, Firavun'u ve kavmini denizde boğarak öldürdük.
Luego destruí al Faraón y su pueblo ahogándolos en el mar.
Nakon što su se sinovi Israilovi spasili, Allah, džellešanuhu, uništio je faraona i njegove poklonike.
Ciertamente, en la separación del mar para Moisés u, su salvación de la persecución del Faraón y la destrucción del Faraón y su ejército, hay un milagro que prueba la veracidad de Moisés u. La mayoría de aquellos que estaban con el Faraón no eran creyentes, eran extraviados.
Quả thật, trong sự việc tách biển để cứu Musa và để tiêu diệt Fir'awn và phe của hắn là bằng chứng khẳng định sứ mạng của Musa là thật, tiếc thay đa số phe của Fir'awn đã không tin điều đó.
U Musaovu, alejhis-selam, spasenju (pomoću prolaza u moru koje se rastavilo) i faraonovu uništenju leži zaista očigledno znamenje i kategorički dokaz o istinitosti onog Musaova, alejhis-selam, poslanstva. Ali, većina onih što bijahu uz faraona nisu bili vjernici.
Şüphesiz denizin Musa için ikiye ayrılmasında, boğulmaktan kurtulmasında, Firavun ve kavminin helak olmalarında Musa'nın doğru olduğunu gösteren bir ayet ve ibret vardır. Öyle iken Firavun ile beraber olanların çoğu Mümin değillerdir.
Sesungguhnya pada peristiwa terbelahnya lautan di hadapan Musa dan keselamatan dirinya, serta kebinasaan Firaun dan kaumnya benar-benar merupakan bukti kebenaran Musa, tetapi kebanyakan orang yang bersama Firaun itu tidaklah beriman.
Tunay na sa pagkabiyak ng dagat para kay Moises, pagkaligtas niya, at pagkapahamak ni Paraon at ng mga tao niyon ay talagang may tanda na nagpapatunay sa katapatan ni Moises. Ang higit na marami sa mga kasama kay Paraon ay hindi naging mga mananampalataya.
Indeed, in the parting of the sea for Moses, his salvation from Pharaoh and Pharaoh’s destruction, is a miracle proving the truthfulness of Moses. The majority of those with Pharaoh were not believers, they were rejecters.
In verità, nella separazione dei mari per Mūsā, e nella sua salvezza, e nella distruzione del Faraone e del suo popolo, vi è un chiaro Segno della veridicità di Mūsā, e la maggior parte di coloro che erano dalla parte del Faraone non erano credenti.
Le fait que la mer se fende afin de laisser passer Moïse, que Moïse soit sauvé et que Pharaon et les siens soient anéantis est assurément un signe démontrant la véracité de Moïse, sachant que la plupart de ceux qui accompagnaient Pharaon n’étaient pas des croyants.
Ô Messager, ton Seigneur est le Puissant qui se venge de Ses ennemis et le Miséricordieux envers ceux parmi eux qui se repentent.
O Messenger! Indeed, your Lord is the almighty who takes retribution from His enemies, yet merciful to those of them who repent.
E, in verità, il tuo Dio – o Messaggero – è il Potente, Colui che si vendica dei Suoi nemici, Il Misericordioso nei confronti di chi di loro si pente.
-Ey Resul!- Şüphesiz ki senin Rabbin Azîz'dir. (Hiç kimse O'na galip gelemez) Düşmanlarından intikam alandır. Onlardan tövbe edenlere de çok merhametlidir.
Và chắc chắc Thượng Đế của Ngươi - hỡi Thiên Sứ - là Đấng Quyền Lực, đánh bại tất cả kẻ thù của Ngài, và Ngài là Đấng Nhân Từ với ai biết ăn năn, sám hối.
Poslaniče, Gospodar tvoj, zaista je silan, te se osvećuje Svojim neprijateljima; samilostan je prema pokajnicima.
Pursued by Pharaoh, the Children of Israel reached a place where before them was the sea, and behind them were Pharaoh and his army. Seeing this critical situation, the Children of Israel were terrified. According to the Bible, they said to Moses, ‘Were there no graves in Egypt that you have brought us from there to this deserted place to die?’ But Moses was sure that Almighty God would help them. So, in obedience to the commandment of the Almighty, Moses struck the sea-water with his rod. The water was thereupon split asunder. On both the sides, the water stood like high walls and in between there appeared a dry path. The Children of Israel traversed this path and reached the other side. On seeing this, Pharaoh thought that he too could cross over by this path. He did not know that, only seconds before, the path had miraculously appeared by the order of God. Pharaoh set foot upon it along with his whole army. No sooner had they reached the middle than the standing sea water gushed from both sides and rose to a uniform level. Pharaoh and his entire army were immdediately drowned. At one and the same time, deliverance was planned for one group, and death and destruction for the other.
Sesungguhnya Tuhanmu -wahai Rasul- benar-benar Dialah Mahaperkasa yang membalas kejahatan para musuh-musuh-Nya, lagi Maha Penyayang terhadap mereka yang bertobat.
Mensajero, ciertamente tu Señor es el Todopoderoso que castiga con justicia a sus enemigos, pero es Misericordioso con aquellos que se arrepienten de entre ellos.
Tunay na ang Panginoon mo, o Sugo, ay talagang Siya ang Makapangyarihan na naghihiganti sa mga kaaway Niya, ang Maawain sa sinumang nagbalik-loob kabilang sa kanila.
Bumigkas ka sa kanila, O Sugo, ng kasaysayan ni Abraham,
Mensajero, recítales la historia de Abraham u.
Ô Messager, raconte-leur le récit d’Abraham.
O Messenger! Recite unto them the story of Abraham.
E recita loro – o Messaggero – la storia di Ibrāhīm.
Và Ngươi - hỡi Thiên Sứ - hãy xướng đọc cho chúng nghe về câu chuyện của Ibrahim.
"Dan bacakanlah kepada mereka kisah Ibrahim. Ketika dia berkata kepada bapaknya dan kaumnya, 'Apakah yang kamu sembah?' Mereka menjawab, 'Kami menyembah berhala-berhala dan kami senantiasa tekun menyembahnya.' Berkatalah Ibrahim, 'Apakah berhala-berhala itu mendengar (doa)mu sewaktu kamu berdoa (kepadanya)? Atau (dapatkah) mereka memberi manfaat kepadamu atau memberi mudarat?' Mereka menjawab, '(Bukan karena itu) sebenarnya kami mendapati nenek moyang kami ber-buat demikian.' Ibrahim berkata, 'Maka apakah kamu telah mem-perhatikan apa yang selalu kamu sembah, kamu dan nenek mo-yangmu yang dahulu? karena sesungguhnya apa yang kamu sembah itu adalah musuhku, kecuali Rabb semesta alam, (yaitu Rabb) Yang telah menciptakanku, maka Dia-lah yang menunjukiku, dan Dia yang memberi makan dan minum kepadaku, dan apabila aku sakit, Dia-lah Yang menyembuhkan aku, dan Yang akan memati-kan aku, kemudian akan menghidupkan aku (kembali), dan Yang amat kuinginkan akan mengampuni kesalahanku pada Hari Kiamat.' (Ibrahim berdoa), 'Ya Rabbku, berikanlah kepadaku hikmah dan masukkanlah aku ke dalam golongan orang-orang yang shalih, dan jadikanlah aku buah tutur yang baik bagi orang-orang (yang datang) kemudian, dan jadikanlah aku termasuk orang-orang yang mempusakai surga yang penuh kenikmatan, dan ampunilah bapakku, karena sesungguhnya dia adalah termasuk golongan orang-orang yang sesat, dan janganlah Engkau hinakan aku pada hari mereka dibangkitkan, (yaitu) di hari harta dan anak-anak laki-laki tidak berguna, kecuali orang-orang yang menghadap Allah dengan hati yang bersih, dan (di hari itu) didekatkanlah surga kepada orang-orang yang bertakwa, dan diperlihatkan dengan jelas Neraka Jahim kepada orang-orang yang sesat,' dan dikatakan kepada mereka, 'Di manakah berhala-berhala yang dahulu kamu selalu menyembah(nya) selain Allah? Dapatkah mereka menolong kamu atau menolong diri mereka sendiri?' Maka mereka (sembah-an-sembahan itu) dijungkirkan ke dalam neraka bersama-sama orang-orang yang sesat, dan bala tentara iblis semuanya. Mereka berkata sedang mereka bertengkar di dalam neraka, 'Demi Allah, sungguh kita dahulu (di dunia) dalam kesesatan yang nyata, karena kita mempersamakan kamu dengan Rabb semesta alam.' Dan tia-dalah yang menyesatkan kami kecuali orang-orang yang berdosa. Maka kami tidak mempunyai seorang pun pemberi syafa'at, dan tidak pula mempunyai teman yang akrab, maka sekiranya kita dapat kembali sekali lagi (ke dunia), niscaya kami menjadi orang-orang yang beriman.' Sesungguhnya pada yang demikian itu benar-benar terdapat tanda-tanda (kekuasaan Allah), tetapi kebanyakan mereka tidak beriman. Dan sesungguhnya Tuhanmu benar-benar Dia-lah Yang Mahaperkasa lagi Maha Penyayang." (Asy-Syu'ara`: 69-104).
(69-71) Maksudnya, bacakanlah wahai Muhammad, kepada manusia berita tentang Ibrahim al-Khalil dan ceritanya yang sangat berharga, terutama dalam kondisi ini. Dan bila tidak demikian, dia masih mempunyai banyak berita lainnya. Akan tetapi di antara berita tentangnya yang sangat menarik dan sangat bagus adalah berita yang mencakup kerasulan dan dakwahnya kepada kaumnya serta perdebatannya dengan mereka tentang batilnya keyakinan yang mereka anut. Maka dari itu ungkapannya di sini diimbuhi dengan zharaf (keterangan waktu), seraya berfirman,﴾ إِذۡ قَالَ لِأَبِيهِ وَقَوۡمِهِۦ مَا تَعۡبُدُونَ 70 قَالُواْ ﴿ "Ketika dia berkata kepada bapaknya dan kaumnya, 'Apa-kah yang kamu sembah?' Mereka menjawab," dengan nada bangga terhadap peribadatan mereka, ﴾ نَعۡبُدُ أَصۡنَامٗا ﴿ "Kami menyembah berhala-berhala," yang kami pahat dan kami buat dengan tangan kami sendiri, ﴾ فَنَظَلُّ لَهَا عَٰكِفِينَ ﴿ "dan kami senantiasa tekun menyembahnya." Maksudnya, kami selalu menyembahnya pada kebanyakan waktu kami.
(72-74) Maka Ibrahim berkata kepada mereka untuk men-jelaskan bahwa berhala-berhala itu sama sekali tidak berhak di-sembah, ﴾ هَلۡ يَسۡمَعُونَكُمۡ إِذۡ تَدۡعُونَ ﴿ "Apakah berhala-berhala itu mendengar (doa)mu sewaktu kamu berdoa?" Lalu mereka mengabulkan doa kalian, menghilangkan kesusahan kalian dan melenyapkan semua hal yang tidak kalian suka dari kalian, ﴾ أَوۡ يَنفَعُونَكُمۡ أَوۡ يَضُرُّونَ ﴿ "atau (dapatkah) mereka memberi manfaat kepadamu atau memberi mudarat?" Lalu me-reka mengakui bahwa semua itu tidak ada sama sekali padanya. Jadi, ia tidak dapat mendengar doa, tidak dapat memberikan man-faat dan tidak juga menimpakan bahaya! Oleh karenanya, setelah Ibrahim menghancurkan berhala-berhala itu, dia berkata,
﴾ بَلۡ فَعَلَهُۥ كَبِيرُهُمۡ هَٰذَا فَسۡـَٔلُوهُمۡ إِن كَانُواْ يَنطِقُونَ 63 ﴿
"Sebenarnya patung yang besar itu yang melakukannya, maka ta-nyakanlah kepada berhala itu, jika mereka dapat berbicara." (Al-Anbiya`: 63).
Mereka berkata kepadanya,
﴾ لَقَدۡ عَلِمۡتَ مَا هَٰٓؤُلَآءِ يَنطِقُونَ 65 ﴿
"Sesungguhnya kamu telah mengetahui bahwa berhala-berhala itu tidak dapat berbicara." (Al-Anbiya`: 65).
Maksudnya, ini adalah suatu perkara yang sudah pasti dari kondisi berhala, sudah tidak bisa dipermasalahkan dan tidak diragukan lagi. Lalu mereka kembali kepada taqlid (ikut secara membabi buta) kepada nenek moyang mereka yang sesat, maka mereka berkata, ﴾ بَلۡ وَجَدۡنَآ ءَابَآءَنَا كَذَٰلِكَ يَفۡعَلُونَ ﴿ "Sebenarnya kami mendapati nenek moyang kami berbuat demikian," lalu kami mengikuti mereka dalam hal ini, dan kami menelusuri jalan mereka dan kami lestari-kan tradisi mereka.
(75-82) Lalu Ibrahim berkata kepada mereka, "Kalian dan nenek moyang kalian semuanya adalah penentang dalam perkara [ini], dan pembicaraan bersama orang-orang di atas adalah sama, ﴾ أَفَرَءَيۡتُم مَّا كُنتُمۡ تَعۡبُدُونَ 75 أَنتُمۡ وَءَابَآؤُكُمُ ٱلۡأَقۡدَمُونَ 76 فَإِنَّهُمۡ عَدُوّٞ لِّيٓ ﴿ "Maka apakah kamu telah memperhatikan apa yang selalu kamu sembah, kamu dan nenek moyang kamu yang dahulu? Karena sesungguhnya semua itu adalah musuhku," maka silahkan mereka menimpakan bahaya apa pun terhadapku, dan silahkan mereka melakukan tipu daya terhadapku, maka pasti mereka tidak akan mampu melakukannya, ﴾ إِلَّا رَبَّ ٱلۡعَٰلَمِينَ 77 ٱلَّذِي خَلَقَنِي فَهُوَ يَهۡدِينِ ﴿ "kecuali Rabb semesta alam, Yang telah menciptakan-ku, maka Dia-lah yang menunjukiku." Dia-lah [semata][34] yang membe-rikan nikmat penciptaan dan nikmat hidayah untuk kemaslahatan agama dan dunia. Lalu dia menyebutkan secara khusus sebagian dari hal-hal yang sudah pasti, seraya berkata, ﴾ وَٱلَّذِي هُوَ يُطۡعِمُنِي وَيَسۡقِينِ 79 وَإِذَا مَرِضۡتُ فَهُوَ يَشۡفِينِ 80 وَٱلَّذِي يُمِيتُنِي ثُمَّ يُحۡيِينِ 81 وَٱلَّذِيٓ أَطۡمَعُ أَن يَغۡفِرَ لِي خَطِيٓـَٔتِي يَوۡمَ ٱلدِّينِ 82 ﴿ "Dan Yang memberi makan dan minum kepadaku, dan apabila aku sakit, Dia-lah Yang menyembuhkanku, dan Yang akan mematikanku, kemudian akan menghidupkanku (kembali), dan Yang amat kuinginkan akan meng-ampuni kesalahanku pada Hari Kiamat."
Dia-lah semata yang bisa melakukan itu semua sendirian, maka dari itu wajib diesakan dengan ibadah dan ketaatan, sedang-kan berhala-berhala yang tidak bisa menciptakan, tidak bisa mem-beri petunjuk, tidak bisa menyakitkan, tidak bisa menyembuhkan, tidak bisa memberi makan dan tidak bisa memberi minum, tidak dapat mematikan dan tidak dapat menghidupkan, tidak berguna bagi penyembahnya, baik dalam menghilangkan kesusahan atau pun memberikan ampunan dosa itu harus ditinggalkan. Ini adalah dalil yang sangat akurat dan hujjah yang mematahkan di mana kalian dan nenek moyang kalian tidak kuasa menantangnya, maka itu membuktikan keikutsertaan kalian dalam kesesatan dan dalam meninggalkan jalan hidayah dan jalan yang lurus. Allah سبحانه وتعالى berfir-man,
﴾ وَحَآجَّهُۥ قَوۡمُهُۥۚ قَالَ أَتُحَٰٓجُّوٓنِّي فِي ٱللَّهِ وَقَدۡ هَدَىٰنِۚ ﴿
"Dan dia dibantah oleh kaumnya. Dia berkata, 'Apakah kamu hendak membantahku tentang Allah, padahal sesungguhnya Allah telah memberi petunjuk kepadaku...." (Al-An'am: 80).
(83-84) Dan Ibrahim عليه السلام berdoa kepada Rabbnya, seraya mengatakan, ﴾ رَبِّ هَبۡ لِي حُكۡمٗا ﴿ "Ya Rabbku, berikanlah kepadaku hik-mah." Maksudnya, ilmu yang cukup yang dengannya aku dapat mengetahui hukum-hukum, halal dan haram, dan yang dengannya aku dapat memberikan keputusan di antara manusia, ﴾ وَأَلۡحِقۡنِي بِٱلصَّٰلِحِينَ ﴿ "dan masukkanlah aku ke dalam golongan orang-orang yang shalih," ter-masuk saudara-saudaranya, para nabi dan para rasul. ﴾ وَٱجۡعَل لِّي لِسَانَ صِدۡقٖ فِي ٱلۡأٓخِرِينَ ﴿ "Dan jadikanlah untukku buah tutur yang baik bagi orang-orang (yang datang) kemudian." Maksudnya, jadikanlah untukku pujian yang baik yang terus berlangsung hingga akhir masa. Dan Allah pun mengabulkan doanya, lalu Dia karuniakan kepadanya ilmu dan hikmah sehingga dengannnya dia menjadi rasul yang termulia, dan dimasukkanNya ke dalam kelompok saudara-sauda-ranya, yaitu para rasul. Allah telah menjadikannya sebagai manu-sia yang dicintai, diterima, dimuliakan dan dipuji di dalam semua agama pada setiap waktu. Allah سبحانه وتعالى berfirman,
﴾ وَتَرَكۡنَا عَلَيۡهِ فِي ٱلۡأٓخِرِينَ 108 سَلَٰمٌ عَلَىٰٓ إِبۡرَٰهِيمَ 109 كَذَٰلِكَ نَجۡزِي ٱلۡمُحۡسِنِينَ 110 إِنَّهُۥ مِنۡ عِبَادِنَا ٱلۡمُؤۡمِنِينَ 111 ﴿
"Kami abadikan untuk Ibrahim itu (pujian yang baik) di kalangan orang-orang yang datang kemudian, (yaitu) 'Kesejahteraan dilimpahkan atas Ibrahim,' demikianlah Kami memberi balasan kepada orang-orang yang berbuat baik. Sesungguhnya dia termasuk hamba-hamba Kami yang beriman." (Ash-Shaffat: 108-111).
(85) ﴾ وَٱجۡعَلۡنِي مِن وَرَثَةِ جَنَّةِ ٱلنَّعِيمِ ﴿ "Dan jadikanlah aku termasuk orang-orang yang mempusakai surga yang penuh kenikmatan," maksudnya termasuk penghuni surga yang diwariskan oleh Allah kepada me-reka. Maka Allah pun mengabulkan doanya, Dia pun mengangkat kedudukannya di dalam Surga Na'im.
(86) ﴾ وَٱغۡفِرۡ لِأَبِيٓ إِنَّهُۥ كَانَ مِنَ ٱلضَّآلِّينَ 86 ﴿ "Dan ampunilah bapakku, karena sesungguhnya dia adalah termasuk golongan orang-orang yang sesat." Ini adalah doa (yang) dia panjatkan disebabkan janjinya kepada ayahnya yang telah dia katakan kepadanya,
﴾ سَأَسۡتَغۡفِرُ لَكَ رَبِّيٓۖ إِنَّهُۥ كَانَ بِي حَفِيّٗا 47 ﴿
"Aku akan meminta ampun bagimu kepada Rabbku. Sesungguhnya Dia sangat baik kepadaku." (Maryam: 47).
Allah سبحانه وتعالى berfirman,
﴾ وَمَا كَانَ ٱسۡتِغۡفَارُ إِبۡرَٰهِيمَ لِأَبِيهِ إِلَّا عَن مَّوۡعِدَةٖ وَعَدَهَآ إِيَّاهُ فَلَمَّا تَبَيَّنَ لَهُۥٓ أَنَّهُۥ عَدُوّٞ لِّلَّهِ تَبَرَّأَ مِنۡهُۚ إِنَّ إِبۡرَٰهِيمَ لَأَوَّٰهٌ حَلِيمٞ 114 ﴿
"Dan permintaan ampun dari Ibrahim (kepada Allah) untuk bapak-nya, tidak lain hanyalah karena suatu janji yang telah diikrarkannya ke-pada bapaknya itu. Maka tatkala jelas bagi Ibrahim bahwa bapaknya itu adalah musuh Allah, maka Ibrahim berlepas diri darinya. Sesungguhnya Ibrahim adalah seorang yang sangat lembut hatinya lagi penyantun." (At-Taubah: 114).
(87-89) ﴾ وَلَا تُخۡزِنِي يَوۡمَ يُبۡعَثُونَ ﴿ "Dan janganlah Engkau hinakan aku pada hari mereka dibangkitkan," maksudnya, dengan dicaci karena beberapa dosa, dan dengan siksaan serta dengan dipermalukan karena dosa-dosa itu. Akan tetapi, bahagiakanlah aku pada hari itu, yaitu hari yang tidak berguna lagi harta dan anak laki-laki, ﴾ إِلَّا مَنۡ أَتَى ٱللَّهَ بِقَلۡبٖ سَلِيمٖ ﴿ "kecuali orang-orang yang menghadap Allah dengan hati yang bersih. Inilah yang akan berguna baginya saat itu, dan inilah orang yang selamat dari siksa dan yang berhak mendapat limpahan pahala.
Hati yang selamat, maksudnya adalah hati yang selamat dari syirik, keraguan, cinta kepada keburukan, suka melakukan bid'ah dan dosa, dan keselamatannya dari hal-hal tersebut mengharus-kannya berpegang teguh kepada lawan-lawannya, berupa ikhlas, ilmu, yakin, cinta kepada kebaikan dan menghiaskannya di dalam hati, dan mengharuskan kehendak dan kecintaannya mengikuti cinta Allah, dan hawa nafsunya mengikuti apa saja yang datang dari Allah.
(90-95) Kemudian Allah menjelaskan sebagian keadaan pada hari yang sangat dahsyat itu dan pahala, serta hukuman yang ada padanya, seraya berfirman, ﴾ وَأُزۡلِفَتِ ٱلۡجَنَّةُ ﴿ "dan didekatkanlah surga" maksudnya dijadikan dekat, ﴾ لِلۡمُتَّقِينَ ﴿ "kepada orang-orang yang bertakwa," maksudnya orang-orang yang bertakwa kepada Rabb mereka, yaitu orang-orang yang mematuhi perintah-perintahNya, menjauhi larangan-laranganNya dan takut terhadap murka dan siksaNya. ﴾ وَبُرِّزَتِ ٱلۡجَحِيمُ ﴿ "Dan diperlihatkan dengan jelas Neraka Jahim," maksudnya, Neraka Jahim ditampakkan dalam keadaan telah siap dengan segala siksanya, ﴾ لِلۡغَاوِينَ ﴿ "kepada orang-orang yang sesat," yaitu orang-orang yang tenggelam di dalam kemaksiatan kepada Allah dan lancang terhadap segala sesuatu yang diharamkanNya, mendustakan para rasulNya serta menolak ajaran kebenaran yang mereka bawa. ﴾ وَقِيلَ لَهُمۡ أَيۡنَ مَا كُنتُمۡ تَعۡبُدُونَ 92 مِن دُونِ ٱللَّهِ هَلۡ يَنصُرُونَكُمۡ أَوۡ يَنتَصِرُونَ ﴿ "Dan dikatakan kepada mereka, 'Di manakah berhala-berhala yang dahulu kamu selalu sembah, selain dari Allah? Dapatkah mereka menolong kamu atau menolong diri mereka sendiri?" Maksudnya, sama sekali hal itu tidak akan terjadi sedikit pun, dan tampaklah kedustaan dan kenistaan mereka, dan jelas pulalah kerugian dan kehinaan mereka, penye-salan mereka nyata dan segala usaha mereka menjadi sia-sia.
﴾ فَكُبۡكِبُواْ فِيهَا ﴿ "Maka mereka dijungkirkan ke dalamnya." Maksudnya, diceburkan ke dalam neraka. ﴾ هُمۡ ﴿ "Mereka," maksudnya, segala sesuatu yang dahulu mereka sembah, ﴾ وَٱلۡغَاوُۥنَ ﴿ "bersama-sama orang-orang yang sesat," orang-orang yang menjadi penyembahnya, ﴾ وَجُنُودُ إِبۡلِيسَ أَجۡمَعُونَ ﴿ "dan bala tentara iblis semuanya" dari bangsa manusia dan bangsa jin, yaitu mereka yang telah diseret ke dalam kemaksiatan sekuat-kuatnya dan menguasai mereka karena kesyirikan dan ke-tidakberimanan mereka, hingga mereka menjadi para penyerunya dan menjadi para pengupaya untuk memperoleh keridhaannya. Di antara mereka ada yang menjadi penyeru untuk taat kepadanya, ada yang memenuhi seruannya dan ada pula yang menjadi pen-taklid buta kepada mereka dalam kesyirikan.
(96-104) ﴾ قَالُواْ ﴿ "Mereka berkata." Maksudnya adalah bala tentara iblis, para pemuja berhala dan patung-patung yang mereka sembah, ﴾ تَٱللَّهِ إِن كُنَّا لَفِي ضَلَٰلٖ مُّبِينٍ 97 إِذۡ نُسَوِّيكُم بِرَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ ﴿ "Demi Allah, sungguh kita dahulu (di dunia) dalam kesesatan yang nyata, karena kita telah mem-persamakan kamu dengan Rabb semesta alam," dalam ibadah, mencintai, takut dan berharap, dan kami berdoa kepada kalian sebagaimana kami berdoa kepadaNya. Kesesatan mereka saat itu menjadi jelas bagi mereka. Mereka pun mengakui keadilan Allah dalam meng-hukum mereka, dan hukuman itu benar-benar tepat pada tempat-nya. Mereka tidak menyetarakan berhala-berhala itu dengan Allah, Rabb semesta alam kecuali dalam hal ibadah, bukan dalam hal menciptakan. Hal ini terbukti melalui ucapan mereka, ﴾ بِرَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ ﴿ "Dengan Rabb semesta alam." Mereka mengakui bahwa Allah adalah Rabb semesta alam semuanya, yang termasuk di dalamnya adalah patung-patung dan semua berhala mereka.
﴾ وَمَآ أَضَلَّنَآ ﴿ "Dan tiadalah yang menyesatkan kami," dari jalan hi-dayah dan kebenaran, dan mengajak kami ke jalan kesesatan dan kefasikan, ﴾ إِلَّا ٱلۡمُجۡرِمُونَ ﴿ "kecuali orang-orang yang berdosa." Mereka adalah para pemuka yang menyeru kepada api neraka.
﴾ فَمَا لَنَا ﴿ "Maka kami tidak mempunyai," pada saat itu, ﴾ مِن شَٰفِعِينَ ﴿ "pemberi syafa'at seorang pun," yang dapat memberikan syafa'at ke-pada kami untuk menyelamatkan kami dari azabNya, ﴾ وَلَا صَدِيقٍ حَمِيمٖ ﴿ "dan tidak pula mempunyai teman yang akrab," maksudnya, seorang kerabat setia yang berguna bagi kami, sebagaimana biasanya da-hulu di dunia. Lalu mereka berputus asa dari segala kebaikan dan bersedih hati terhadap apa yang telah mereka lakukan, dan mereka berangan-angan untuk kembali ke dunia agar bisa melakukan amal shalih. ﴾ فَلَوۡ أَنَّ لَنَا كَرَّةٗ ﴿ "Maka sekiranya kita dapat kembali sekali lagi," mak-sudnya, bisa kembali ke dunia, ﴾ فَنَكُونَ مِنَ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ ﴿ "niscaya kami menjadi orang-orang yang beriman," agar kami bisa selamat dari azab dan berhak mendapat pahala! Sama sekali tidak mungkin, sama sekali tidak mungkin! Apa yang mereka inginkan itu sudah tertutup dari mereka dan semua bentuk penggadaian sudah ditutup.
﴾ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ ﴿ "Sesungguhnya pada yang demikian," yaitu pada yang telah Kami jelaskan kepada kalian dan Kami uraikan, ﴾ لَأٓيَةٗۖ ﴿ "benar-benar terdapat tanda-tanda," bagi kalian, ﴾ وَمَا كَانَ أَكۡثَرُهُم مُّؤۡمِنِينَ ﴿ "tetapi ke-banyakan mereka tidak beriman," sekalipun tanda-tanda (bukti-bukti kebenaran) itu diturunkan.
﴾ وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ 104 ﴿ "Dan sesungguhnya Rabbmu benar-benar Dia-lah Yang Mahaperkasa lagi Maha Penyayang."
Kazuj svojim sunarodnicima, Allahov Poslaniče, vijesti o Ibrahimu, alejhis-selam.
How the Close Friend of Allah, Ibrahim spoke out against Shirk
Here Allah tells us about His servant, Messenger and Close Friend, Ibrahim, upon him be peace, the leader of the pure monotheists. Allah commanded His Messenger Muhammad ﷺ to recite this story to his Ummah so that they could follow this example of sincerity towards Allah, putting one's trust in Him, worshipping Him Alone with no partner or associate, and renouncing Shirk and its people. Allah granted guidance to Ibrahim before, i.e., from a very early age he had denounced his people's practice of worshipping idols with Allah, may He be exalted.
إِذْ قَالَ لاًّبِيهِ وَقَوْمِهِ مَا تَعْبُدُونَ
(When he said to his father and his people: "What do you worship") meaning: what are these statues to which you are so devoted
قَالُواْ نَعْبُدُ أَصْنَاماً فَنَظَلُّ لَهَا عَـكِفِينَ
(They said: "We worship idols, and to them we are ever devoted.") meaning: we are devoted to worshipping them and praying to them.
قَالَ هَلْ يَسْمَعُونَكُمْ إِذْ تَدْعُونَ - أَوْ يَنفَعُونَكُمْ أَوْ يَضُرُّونَ - قَالُواْ بَلْ وَجَدْنَآ ءَابَآءَنَا كَذَلِكَ يَفْعَلُونَ
(He said: "Do they hear you when you call Or do they benefit you or do they cause harm" They said: "(Nay) but we found our fathers doing so.") They knew that their idols could not do anything, but they had seen their fathers doing this, so they made haste to follow in their footsteps. So Ibrahim said to them:
قَالَ أَفَرَءَيْتُمْ مَّا كُنْتُمْ تَعْبُدُونَ - أَنتُمْ وَءَابَآؤُكُمُ الاٌّقْدَمُونَ - فَإِنَّهُمْ عَدُوٌّ لِى إِلاَّ رَبَّ الْعَـلَمِينَ
(Do you observe that which you have been worshipping --you and your ancient fathers Verily, they are enemies to me, save the Lord of Al-`Alamin.) meaning, `if these idols mean anything and have any influence, then let them do me any kind of harm, for I am an enemy to them and I do not care about them or think anything of them.' This is akin to the way Allah described Nuh:
فَأَجْمِعُواْ أَمْرَكُمْ وَشُرَكَآءَكُمْ
(So devise your plot, you and your partners) (10:71). And Hud, upon him be peace, said:
إِن نَّقُولُ إِلاَّ اعْتَرَاكَ بَعْضُ ءَالِهَتِنَا بِسُوءٍ قَالَ إِنِّى أُشْهِدُ اللَّهِ وَاشْهَدُواْ أَنِّى بَرِىءٌ مِّمَّا تُشْرِكُونَ - مِن دُونِهِ فَكِيدُونِى جَمِيعًا ثُمَّ لاَ تُنظِرُونِ - إِنِّى تَوَكَّلْتُ عَلَى اللَّهِ رَبِّى وَرَبِّكُمْ مَّا مِن دَآبَّةٍ إِلاَّ هُوَ ءاخِذٌ بِنَاصِيَتِهَآ إِنَّ رَبِّى عَلَى صِرَطٍ مُّسْتَقِيمٍ
("I call Allah to witness and bear you witness that I am free from that which you ascribe as partners in worship. So plot against me, all of you, and give me no respite. I put my trust in Allah, my Lord and your Lord! There is not a moving creature but He has the grasp of its forelock. Verily, my Lord is on the straight path) (11:54-56). rSimilarly, Ibrahim denounced their gods and idols and said:
وَكَيْفَ أَخَافُ مَآ أَشْرَكْتُمْ وَلاَ تَخَافُونَ أَنَّكُمْ أَشْرَكْتُم بِاللَّهِ
(And how should I fear those whom you associate in worship with Allah, while you fear not that you have joined in worship with Allah) (6:81). And Allah said:
قَدْ كَانَتْ لَكُمْ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ فِى إِبْرَهِيمَ
(Indeed there has been an excellent example for you in Ibrahim) until His saying;
حَتَّى تُؤْمِنُواْ بِاللَّهِ وَحْدَهُ
(until you believe in Allah Alone) (60:4).
وَإِذْ قَالَ إِبْرَهِيمُ لاًّبِيهِ وَقَوْمِهِ إِنَّنِى بَرَآءٌ مِّمَّا تَعْبُدُونَ - إِلاَّ الَّذِى فَطَرَنِى فَإِنَّهُ سَيَهْدِينِ - وَجَعَلَهَا كَلِمَةً بَـقِيَةً فِى عَقِبِهِ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُونَ
(And (remember) when Ibrahim said to his father and his people: "Verily, I am innocent of what you worship, except Him Who created me; and verily, He will guide me." And he made it a Word lasting among his offspring, that they may turn back) (43:26-28). meaning: "La Ilaha Illallah."
-Ey Resul!- Onlara İbrahim -aleyhisselam-'ın kıssasını oku.
Bacakanlah kepada mereka -wahai Rasul- tentang kisah Ibrahim.
69- Onlara İbrahim’in haberini de oku.
70- Hani o, babasına ve kavmine:“Neye ibadet ediyorsunuz?” demişti.
71- Onlar da:“Biz birtakım putlara ibadet ediyoruz ve sürekli onlara tapınmaktayız” demişlerdi.
72- Dedi ki:“Bunlar dua ettiğinizde sizi işitirler mi?”
73- “Yahut size fayda ya da zarar verirler mi?”
74- Dediler ki:“Hayır! Ama biz atalarımızı böyle yaparken bulduk.”
75, 76- Dedi ki:“Gerek sizin gerekse de önceki atalarınızın nelere ibadet ettiğinizi hiç mi düşünmediniz?”
77- “Şüphesiz onlar benim düşmanımdır. Ancak âlemlerin Rabbi hariç.”
78- “O ki beni yaratan ve bana doğru yolu gösterendir.”
79- “Beni yediren ve içiren O’dur.”
80- “Hastalandığımda bana şifa veren O’dur.”
81- “Beni öldürecek sonra da diriltecek olan O’dur.”
82- “Hesap gününde hatalarımı bağışlamasını ümit ettiğim de O’dur.”
83- “Rabbim, bana hüküm/hikmet bağışla ve beni salihler arasına kat!”
84- “Sonrakiler arasında bana dillerden düşmeyen haklı ve yüce bir nam bağışla!”
85- “Beni Naim cennetinin mirasçılarından kıl!
86- “Babamı da bağışla! Çünkü o, sapmışlardandır.”
87- “(İnsanların) diriltilecekleri günde beni rezil etme!”
88- “O gün ki ne malın ne de evladın hiçbir faydası olmaz.”
89- “Ancak Allah’a selim bir kalple gelmiş olanlar müstesnâ.”
90- (O gün) cennet takvâ sahiplerine yakınlaştırılır.
91- Cehennem de azgınlara açıkça gösterilir.
92, 93- Onlara denir ki:“Hani Allah’ın dışında ibadet ettikleriniz nerede? Size yardım edebiliyorlar mı ya da kendi kendilerine yardımları dokunuyor mu?”
94, 95- Hem onlar, hem o azgınlar hem de İblis’in orduları hep birlikte yüz üstü oraya atılırlar.
96- Onlar, orada (sahte ilahlarıyla) çekişerek derler ki:
97- “Allah’a yemin olsun ki biz, gerçekten apaçık bir sapıklık içindeydik.”
98- “Çünkü sizi âlemlerin Rabbi ile denk tutuyorduk.”
99- “Ama bizi günahkârlardan başkası saptırmadı.”
100- “Artık bizim ne bir şefaatçimiz var.”
101- “Ne de candan bir dostumuz…”
102- “Keşke (dünyaya) dönme imkânımız olsa da mü’minlerden olsak.”
103- Şüphesiz bunda bir ibret vardır. Fakat onların çoğu iman etmezler.
104- Şüphe yok ki Rabbin Azizdir, Rahimdir.
69. Yani Ey Muhammed, insanlara İbrahim el-Halil’in, o üstün ve değerli haberini, özellikle şu hali ile ilgili haberini oku! Yoksa onun aktarılmaya değer pek çok haberi vardır. Ancak ona dair haberlerin en faziletlisi ve en hayret verici olanları, onun risaletini, kavmini davet etmesini, onlara karşı delil getirip yollarının batıl olduğunu ortaya koymasını ihtiva eden şu haberdir. Bundan dolayı bu haberi (“hani” anlamındaki) zaman zarfı ile kayıtlayarak şöyle buyurmaktadır:
70-71. “Hani o babasına ve kavmine: Neye ibadet ediyorsunuz?, demişti. Onlar da” ibadetlerini beğenerek ve böbürlenerek: Ellerimizle yapıp yonttuğumuz “birtakım putlara ibadet ediyoruz ve ve sürekli onlara tapınmaktayız, demişlerdi.” Çoğu vakitlerimizi onlara ibadetlerle geçiriyoruz.
72. Bunun üzerine İbrahim, bu putların ibadete layık olmadıklarını açıklayarak:“Bunlar dua ettiğinizde sizi işitirler mi?” Dualarınızı kabul edip de sıkıntılarınızı giderir, hoşunuza gitmeyen her şeyi sizden çekip uzaklaştırırlar mı?
73. “Yahut size fayda ya da zarar verirler mi?” Kavmi, bütün bunların ilâhlarında bulunmadığını kabul ettiler. Dualarını işitmediklerini, kabul etmediklerini, fayda ve zararlarının olmadığını itiraf ettiler. Bundan dolayı İbrahim putları kırdığında:“Onların şu büyükleri bunu yapmıştır. Onlara sorun, eğer konuşabilirlerse (size cevap versinler)” dediğinde onlar “Sen de çok iyi bilirsin ki bunlar konuşamazlar.”(el-Enbiya, 21/63-65) demişlerdi. “Yani bu iş, zaten hallerinden bilinip anlaşılan bir şeydir. Bunda anlaşılmayacak veya şüphe etmeyi gerektirecek bir şey yoktur.” Bu yüzden de sapık atalarını taklide sığınarak kendilerini savundular ve şöyle dediler:
74. “Hayır! Ama biz atalarımızı böyle yaparken bulduk.” Biz de bu konuda onlara uyduk. Onların yollarını izledik. Onların âdetlerini olduğu gibi koruduk.
75-78. İbrahim aleyhisselam şöyle dedi: Sizler de atalarınız da hepiniz bu hususta hasımsınız, hepinize söylenecek söz birdir: O da şudur: “De Gerek sizin gerekse de önceki atalarınızın nelere ibadet ettiğinizi hiç mi düşünmediniz? Şüphesiz onlar benim düşmanımdır.” Haydi onlar, bana en ufak bir zarar versinler! Haydi bana tuzak kursunlar! Buna güçleri yetmez. Ben onları düşman belledim. “Ancak âlemlerin Rabbi hariç. O ki beni yaratan ve bana doğru yolu gösterendir.” Yaratma nimeti de dini ve dünyevi maslahatlara yol gösterip ulaştırma nimeti de yalnızca O’ndandır. Daha sonra İbrahim bu maslahatlardan birtakım zorunlu halleri özellikle söz konusu ederek şöyle dedi:
79-82. “Beni yediren ve içiren O’dur. Hastalandığımda bana şifa veren O’dur. Beni öldürecek sonra da diriltecek olan O’dur. Kıyamet gününde hatalarımı bağışlamasını ümit ettiğim de O’dur.” Bütün bunları yapan yalnızca O’dur. O halde yalnızca O’na ibadet etmek, yalnızca O’na itaat etmek icap eder. Hiçbir şey yaratamayan, doğru yola erdiremeyen, hastalık veremeyen, şifaya kavuşturamayan, yediremeyen, içiremeyen, öldüremeyen, diriltemeyen, gerek kendilerine ibadet edenlerin sıkıntılarını gidererek olsun gerek günahlarını bağışlayarak olsun hiçbir fayda sağlayamayan bu putların da terk edilmesi icap eder. İşte bu, kat’i bir delil ve göz kamaştırıcı bir belgedir ki sizler de atalarınız da buna karşı çıkamazsınız. O halde bu, sizin de onların da sapık olduğunuzun, hidâyet ve doğru yolu terk ettiğinizin kesin delilidir. Yüce Allah, bu hususta başka bir yerde de şöyle buyurmaktadır:“Kavmi ona karşı delil getirmeye kalkıştı. O da dedi ki: Beni doğru yola iletmişken benimle Allah hakkında mı tartışıyorsunuz?”(el-En’am, 6/80)
83. Daha sonra İbrahim aleyhisselam Rabbine şöylece dua etti:“Rabbim, bana hüküm/hikmet bağışla” yani kendisi vasıtasıyla hükümleri, helâli ve haramı bilebileceğim ve onunla insanlar arasında hüküm verebileceğim çokça ilim ver. “Ve beni” peygamber ve rasûl kardeşlerim olan “salihler arasına kat!”
84. Kıyamet gününe kadar sürekli devam edecek, doğru ve haklı bir şekilde övülmeyi nasip et! Allah da onun bu duasını kabul buyurdu ve ona bağışladığı ilim ve hikmet sayesinde rasûllerin en faziletlilerinden oldu. Onu diğer peygamber kardeşleri arasında sevilen, kabul gören, bütün ümmetler arasında ve bütün çağlarda, kendisinden övgüyle söz edilip ta’zim olunan bir peygamber kıldı. Nitekim Yüce Allah şöyle buyurmaktadır: “Sonra gelenler arasında ona (güzel bir övgü) bıraktık. İbrahim’e selâm olsun. İhsan sahiplerini böyle mükâfatlandırırız. Muhakkak o, iman eden kullarımızdandı. (es-Sâffât, 37/108-111)
85. “Beni Naim cennetinin mirasçılarından kıl.” Yüce Allah’ın kendilerine cenneti miras olarak verdiği kimselerden eyle! Allah onun bu duasını da kabul buyurarak Naim cennetlerinde onun mevkiini oldukça yükseltmiştir.
86. “Babamı da bağışla! Çünkü o, sapmışlardandır.” Babasına yapmış olduğu bu dua ise babasına verdiği şu sözden dolayıdır: “Ben, senin için Rabbimden mağfiret isteyeceğim. Çünkü Rabbim bana karşı gerçekten lütufkârdır.”(Meryem, 19/47) Yine Yüce Allah bir başka yerde de şöyle buyurmaktadır: “İbrahim’in babasına mağfiret dilemesi ancak ona verdiği bir sözden dolayı idi. Ama onun Allah’ın düşmanı olduğu açıkça kendisine belli olunca ondan uzaklaştı. Şüphesiz İbrahim çokça yalvarıp yakaran ve gerçekten yumuşak huylu idi.”(Tevbe, 9/114)
87-88. “(İnsanların) diriltilecekleri günde” bazı günahlar dolayısı ile azarlamak, cezalandırmak ve rüsvay kılmak sûretiyle “beni rezil etme!” Aksine “ne malın ne de evladın hiçbir faydası” olmayacağı o gün beni mutlu ve bahtiyar kıl!
89. “Ancak Allah’a selim bir kalple gelmiş olanlar müstesnâ” İşte senin nezdinde kendisine faydalı olacak şeyleri bulunan kimse bu olacaktır. İşte cezadan kultularak pek büyük mükâfatlara layık olacak olanlar da böyleleridir. “Selim kalp”; şirkten, şüpheden, kötülük sevgisinden, bidat ve günahlar üzerinde ısrar etmekten uzak ve selamette olan kalp demektir. Bu kalbin, sözü edilen hususlardan uzak olması onların zıddı ile yani Allah’a ihlas, ilim, yakin, hayrı sevmek vb. gibi sıfatlara sahip olmasını, iradesinin ve sevgisinin Yüce Allah’ın muhabbetine, arzularının da Allah’ın emirlerine tâbi olmasını gerektirir.
90-91. Daha sonra Yüce Allah, bu pek dehşetli günün birtakım niteliklerini, bugündeki mükâfat ve cezaları söz konusu ederek şöyle buyurmaktadır:“(O gün) cennet” Rablerinin emirlerine uyan, yasaklarından kaçınan, O’nun gazap ve cezasından korkup sakınan “takvâ sahiplerine yakınlaştırılır. Cehennem de” Allah’ın masiyetlerine dalarak O’nun haram kıldığı şeyleri işleme cesaretini gösteren, peygamberlerini yalanlayan ve peygamberlerin kendilerine getirdiği hakkı reddeden “azgınlara da cehennem açıkça gösterilir.” İhtiva ettiği bütün azaplar ile onlar için hazırlanır.
92-93. Yani bunların hiçbirisi olmuyor. Böylelikle yalanları ve rüsvaylıkları açıkça ortaya çıkmış olacak, hüsranları ve rezillikleri gün gibi görülecektir. Pişmanlık duyacaklar ve dünyadaki çalışmaları da boş çıkacaktır.
94-95. “Hem onlar” yani tapındıkları putlar “hem” onlara tapan “o azgınlar hem de İblis’in” insanlardan ve cinlerden oluşan, günahlara teşvik eden, şirk koşmaları ve iman etmemeleri sebebiyle onlara musallat olan, İblis’in propagandacıları olup onu hoşnut etmek için çalışan, hem İblis’e itaate davet eden, hem bu daveti kabul eden, hem de onları şirklerinde taklit edenlerden meydana gelen “orduları hep birlikte yüz üstü oraya” cehenneme “atılırlar.”
96-98. “Onlar” yani İblis’in azgın orduları, tapındıkları put ve heykellerle “çekişerek derler ki: Allah’a yemin olsun ki biz, gerçekten apaçık bir sapıklık içindeydik. Çünkü sizi” ibadet, sevgi, korku, ümit vb. hususlarında “âlemlerin Rabbi ile denk tutuyorduk.” Ve O’na dua ve ibadet ettiğimiz gibi size de dua ve ibadet ediyorduk. Böylelikle kendi sapıklıklarını açıkça görmüş olacaklardır. Yüce Allah’ın kendilerini cezalandırmaktaki adaletini ve bu cezanın son derece yerinde olduğunu ikrar ve itiraf edeceklerdir. Onlar, bu sahte ilahlarını ancak ibadet hususunda âlemlerin Rabbine denk kabul ediyorlardı. Yoksa yaratmada denk tutmuyorlardı. Buna delil ise “âlemlerin Rabbi” sözleridir. Yani onlar, Allah’ın bütün âlemlerin Rabbi olduğunu ve bu arada kendi put ve heykellerinin de rabbi olduğunu ikrar ve itiraf ediyorlardı.
99. “Ama bizi günahkârlardan başkası” doğruluk ve hidâyet yolundan “saptırmadı.” Onlar, bizi bunun yerine sapıklığın ve fıskın yoluna çağırdılar. Sözü edilen günahkarlar, cehennem ateşine çağıran önderlerdir.
100-101. “Artık bizim” bu vakitte bizi azaptan kurtarmak için bize şefaat edecek “ne bir şefaatçimiz var. Ne de candan bir dostumuz.” Dünyada görülegeldiği üzere asgari bir miktarda bize fayda sağlayacak samimi bir yakınımız da yok. Böylelikle her türlü hayırdan yana ümitlerini kesmiş olacaklar, kazandıklarının karşılığını görecekler. Salih amel işlemek maksadıyla dünyaya döndürülmeyi temenni ederek şöyle diyecekler:
102. “Keşke (dünyaya) dönme imkânımız olsa da” oraya döndürülsek de “mü’minlerden olsak?” Bu yolla da azaptan kurtulup mükâfatı hak etsek? Ama ne mümkün! Onlaırn bu arzularını gerçekleştirmelerine müsaade edilmeyecektir. Zira artık onların rehin alınan canları, kesinlikle salınmayacaktır.
103-104. “Şüphesiz bunda” size sözünü ettiğimiz ve anlattığımız bu hususlarda sizin için “bir ibret vardır. Fakat” bunca âyetin indirilmiş olmasına rağmen “onların çoğu iman etmezler. Şüphe yok ki Rabbin Azizdir, Rahimdir.”
Jednom, poslanik Ibrahim, alejhis-selam, obratio se svom ocu Azeru i svojim sunarodnicima: “Šta to vi obožavate? Čemu se, a ne Svevišnjem Allahu, klanjate?”
Abraham’s community went on doing whatever they saw their forefathers doing. But Abraham thought things over independently. He tried to discover the Truth by rising above his environment. This is the quality which particularly leads a man to realisation-based knowledge of God (ma‘rifah), and one who reaches perfection in this quality is chosen by God as a messenger, or prophet, for His religion.
Khi Y thưa với cha, Azar, và dân mình: Vật gì được các người thờ phượng thay vì Allah?
Cuando le dijo a su padre Azar y a su pueblo: ¿A qué adoras en lugar de Al-lah?
Hani (İbrahim) babası Azer ve kavmine şöyle demişti: "Allah'tan başka neye ibadet ediyorsunuz?"
nang nagsabi siya sa ama niyang si Āzar at mga kababayan niya: "Ano ang sinasamba ninyo bukod pa kay Allāh?"
Ketika ia berkata kepada bapaknya, Āzar dan kaumnya, "Apakah yang kalian sembah selain Allah itu?"
When he said to his father Azar and his people, “What do you worship instead of Allah?”
Quando disse a suo padre Āzar e alla sua gente: "Cosa adorate all'infuori di Allāh?"
Raconte-leur lorsqu’il dit à son père `Âzar et aux siens: Qu’adorez-vous en dehors d’Allah ?
His people said to him, “I worship idols, whose worship I remain firm upon and hold fast to.”
Ils répondirent: Nous adorons avec ferveur des idoles dont nous sommes inséparables.
Il suo popolo gli disse: "Adoriamo gli idoli e continueremo ad adorarli".
Abraham’s words indicate that during discussions with him, they found themselves unable to refute his views, in spite of which they did not yield. Despite being defeated at the level of arguments, they were steadfast in following the religion of their forefathers, simply on the basis of prejudice.
Oni mu odgovoriše: “Obožavamo kumire, iskreno im se predajemo i njima se povazdan obraćamo.”
Kavmi ona şöyle dedi: "Putlara ibadet ediyoruz ve onlara ibadet etmeye de devam edeceğiz."
Su pueblo le respondió: Nosotros adoramos a los ídolos, en cuya adoración nos mantenemos firmes y a la que nos aferramos.
Mọi người đáp lại Y: Chúng tôi tôn thờ những bục tượng, chúng tôi sẽ hạ mình bám chặt sự thờ phượng này.
Kaumnya menjawab, "Kami menyembah berhala-berhala dan kami senantiasa tekun dan tetap menyembahnya.”
Nagsabi sa kanya ang mga kababayan niya: "Sumasamba kami sa mga anito saka nananatili kami bilang mga namamalagi sa pagsamba sa mga ito, na mga dumidikit sa mga ito."
Ibrahim berkata kepada mereka, "Apakah berhala-berhala itu mendengar doa-doa kalian sewaktu kalian berdoa kepadanya?
Nagsabi si Abraham sa kanila: "Nakaririnig kaya ang mga anito sa panalangin ninyo kapag dumadalangin kayo sa kanila?
İbrahim -aleyhisselam- onlara şöyle dedi: "Dua ettiğiniz zaman, putlar sizin duanızı işitiyorlar mı?"
Ensuite, Abraham leur dit: Vos idoles entendent-elles les invocations que vous leur adressez ?
Ibrāhīm disse loro: "Questi idoli ascoltano le vostre invocazioni, quando li invocate?"
Abraham les preguntó: “¿Los ídolos oyen sus oraciones cuando les suplican?”
Abraham said to them, “Do the idols hear your prayers when you supplicate to them?”
Ibrahim, alejhis-selam, reče svojim sunarodnicima: “Čuju li vas vaši kumiri kad im se obraćate?”
Ibrahim hỏi họ: Những bục tượng đó có nghe lời thỉnh cầu của các người khi các người cầu xin chúng không?
Atau dapatkah mereka memberi kalian manfaat bila kalian menaati mereka atau memberi kalian mudarat bila kalian tidak menaati mereka?"
“Mogu li vam vaši bogovi kojima se klanjate pribaviti kakvo dobro – ako ste im vjerni i predani, odnosno mogu li vam kakvo zlo nanijeti – ako biste im okrenuli leđa?”, upita ih poslanik Ibrahim, alejhis-selam.
Hay là chúng giúp ích được các người khi phục tùng chúng hay là chúng sẽ hại các người khi bất tuân chúng?
¿O les benefician si les dan de comer o les hacen daño si los desobedecen?”
"Onlara itaat ettiğinizde size fayda verirler mi veya onlara isyan ettiğinizde size zararları dokunur mu?"
Vous comblent-elles de bienfaits lorsque vous leur faites des offrandes ou vous poursuivent-elles de représailles lorsque vous leur désobéissez?
Oppure vi sono utili se obbedite loro o vi fanno del male, se disobbedite?
O nakapagpapakinabang sila sa inyo kung tumalima kayo sa kanila o nakapipinsala sila sa inyo kung sumuway kayo sa kanila?"
“Or do they benefit you if you feed them, or harm you if you disobey them?”
Dissero: "Non ci ascoltano quando li invochiamo, e non ci portano alcun beneficio se obbediamo loro, e non ci fanno del male se disobbediamo; tuttavia, abbiamo trovato i nostri padri fare in questo modo, e noi li imitiamo"
Non, répondirent-ils. Elles ne nous entendent pas lorsque nous les invoquons, ne nous comblent pas de bienfaits lorsque nous leur faisons des offrandes, ne nous poursuivent pas de représailles lorsque nous leur désobéissons. Nous ne faisons qu’imiter nos ancêtres qui les ont adorées avant nous.
Onlar da şöyle demişlerdi: "Onlara dua ettiğimizde duamızı duymazlar, itaat ettiğimizde bize fayda vermezler, isyan ettiğimizde de bize zarar vermezler. Bizler babalarımızı böyle yaparken bulduk ve biz onlara tabi olup, taklit ediyoruz."
They said, They do not hear us when we supplicate to them, nor do they benefit us when we feed them, nor harm us if we disobey them. However, the reality is that we found our forefathers doing that, so we follow them.
“Ne, oni ne čuju naše molbe, mi baš nikakvo dobro nemamo od toga što ih obožavamo, niti bismo bili na kakvoj šteti ako bismo ih prestali obožavati”, odgovoriše mnogobošci. “Ali, zatekli smo svoje pretke, djedove i očeve, da tako čine, pa ih mi, eto, u tome odano i brižno slijedimo.”
Mereka menjawab, "Mereka sama sekali tidak mendengar suara kami tatkala kami berdoa kepada mereka, mereka juga tidak memberi kami manfaat bila kami menaati mereka, serta tidak member kami mudharat bila kami tidak menaati mereka, akan tetapi sebenarnya kami hanya mendapati nenek moyang kami berbuat demikian, maka kami pun mengikuti perbuatan mereka tersebut".
Nagsabi sila: "Hindi sila nakaririnig sa amin kapag dumalangin kami sa kanila, hindi sila nakapagpapakinabang sa amin kung tumalima kami sa kanila, at hindi sila nakapipinsala sa amin kung sumuway kami sa kanila; bagkus ang nangyari ay na kami ay nakatagpo sa mga magulang namin na gumagawa niyon kaya kami ay gumagaya sa kanila."
Dijeron: “No nos escuchan cuando les suplicamos, ni nos benefician cuando los alimentamos, ni nos perjudican si los desobedecemos. Sin embargo, la realidad es que encontramos a nuestros antepasados haciendo eso, así que los seguimos”.
Họ đáp: Tất nhiên họ không biết nghe khi chúng tôi khẩn cầu, không thể giúp chúng tôi dù có phục tùng và cũng không thể hại chúng tôi khi bất tuân. Tóm lại, chúng tôi đã chứng kiến tổ tiên mình đã làm thế nên chúng tôi bắt chước theo họ.
Abraham dit: Avez-vous déjà réfléchi aux idoles que vous adorez en dehors d’Allah ?
Abraham dijo: “¿Han contemplado y comprendido a qué ídolos adoran en vez de a Al-lah?
İbrahim şöyle demişti: "Allah'ı bırakıp hangi putlara tapmakta olduğunuzu düşünüp gördünüz mü?"
Abraham said, “Have you contemplated over and realised what idols you actually worship instead of Allah?”
Ibrāhīm disse: "Avete forse riflettuto e vi siete resi conto del fatto che venerate degli idoli all'infuori di Allāh?
Ibrahim berkata, "Apakah kalian telah memperhatikan apa yang selalu kalian sembah selain Allah berupa patung-patung itu?
Ibrahim hỏi: Liệu các người có suy ngẫm về những bục tượng được thờ phượng ngoài Allah không vậy?
Nagsabi si Abraham: "Nagmuni-muni ba kayo kaya nakakita kayo sa anumang dati na ninyong sinasamba na mga anito bukod pa kay Allāh:
“A jeste li razmišljali”, ponovo će Ibrahim, “o tome što činite? Pa vi, uočite to, obožavate običnu materiju, a ne Allaha!”, reče im.
“I vi i davni preci vaši robujete kumirima”, kaza Ibrahim.
¿Iguales a lo que tus antepasados antes solían adorar?
Ces idoles que vos aïeuls ont adorées par le passé?
at anumang sinasamba noon ng mga ninuno ninyong sinauna?
Và luôn những thứ mà tổ tiên của các người thờ phượng trước đây.
Serta apa yang disembah oleh nenek moyang kalian yang dahulu?
E quelli che adoravano i vostri antenati.
Siz ve daha önce geçmiş atalarınızın neye ibadet ettiklerini.
“And what your forefathers before used to worship?”
"Kuşkusuz onların hepsi benim düşmanımdır. Tüm canlıların Rabbi olan Allah Teâlâ hariç, (kendisine ibadet edilen) her şey batıldır."
“Because they are all my enemies; they are all false except for the Lord of all creation.”
Tutti loro sono miei nemici, poiché sono falsi, all'infuori di Allāh, Dio di tutto il Creato,
Todos lo que ustedes adoran son mis enemigos, todos son falsos, excepto el Señor del universo (Al-lah).
Sesungguhnya mereka semua adalah musuhku karena semuanya hanyalah kebatilan, kecuali Allah yang merupakan Tuhan seluruh makhluk.
Elles sont toutes mes ennemis car toutes sont fausseté, contrairement au Seigneur de toutes les créatures.
Tunay na sila sa kabuuan nila ay mga kaaway para sa akin dahil sila ay kabulaanan, maliban kay Allāh, ang Panginoon ng mga nilikha sa kabuuan ng mga ito,
I reče: “Sva vaša božanstva kojima robujete, a ne Sveznajućem Allahu, neprijatelji su moji jer su neistina. Ali, moj neprijatelj nije Allah, Gospodar svih stvorenja.”
Tất cả chúng, chắc chắn là kẻ thù của Ta, bởi chúng vốn là hư cấu còn Allah, Đấng Chúa Tể của tất cả vạn vật mới là thật.
Là Đấng đã tạo ra Ta, chính Ngài sẽ hướng dẫn Ta đến điều tốt đẹp ở trần gian và ở Đời Sau.
che mi ha creato e mi guida ai beni della vita e dell'Aldilà.
“The one who created me and it is He who will guide me to the best of this world and the Hearafter.”
Al-lah es Quien me creó y es Él Quien me guiará a lo mejor de este mundo y del Más Allá.
"Beni yaratan, beni dünya ve ahiretin iyiliklerine irşat eden O'dur."
C’est Lui qui m’a créé et m’a orienté vers le bien de ce bas monde et celui de l’au-delà.
na lumikha sa akin, saka Siya ay gumagabay sa akin tungo sa kabutihan sa Mundo at kabutihan sa Kabilang-buhay;
Ibrahim mentions Allah's Kindness towards Him
Ibrahim said, "I will not worship any but the One Who does these things:
الَّذِى خَلَقَنِى فَهُوَ يَهْدِينِ
(Who has created me, and it is He Who guides me.) He is the Creator Who has decreed certain things to which He guides His creation, so each person follows the path which is decreed for him. Allah is the One Who guides whomsoever He wills and leaves astray whomsoever He wills.
وَالَّذِى هُوَ يُطْعِمُنِى وَيَسْقِينِ
(And it is He Who feeds me and gives me to drink.) He is my Creator Who provides for me from that which He has made available in the heavens and on earth. He drives the clouds and causes water to fall with which He revives the earth and brings forth its fruits as provision for mankind. He sends down the water fresh and sweet so that many of those whom He has created, animals and men alike, may drink from it.
وَإِذَا مَرِضْتُ فَهُوَ يَشْفِينِ
(And when I am ill, it is He Who cures me.) Here he attributed sickness to himself, even though it is Allah Who decrees it, out of respect towards Allah. By the same token, Allah commands us to say in the prayer,
اهْدِنَا الصِّرَاطَ الْمُسْتَقِيمَ
(Guide us to the straight way) (1:6) to the end of the Surah. Grace and guidance are attributed to Allah, may He be exalted, but the subject of the verb with reference to anger is omitted, and going astray is attributed to the people. This is like when the Jinn said:
وَأَنَّا لاَ نَدْرِى أَشَرٌّ أُرِيدَ بِمَن فِى الاٌّرْضِ أَمْ أَرَادَ بِهِمْ رَبُّهُمْ رَشَداً
(And we know not whether evil is intended for those on earth, or whether their Lord intends for them a right path) (72:10) Similarly, Ibrahim said:
وَإِذَا مَرِضْتُ فَهُوَ يَشْفِينِ
(And when I am ill, it is He Who cures me.) meaning, `when I fall sick, no one is able to heal me but Him, Who heals me with the means that may lead to recovery'.
وَالَّذِى يُمِيتُنِى ثُمَّ يُحْيِينِ
(And Who will cause me to die, and then will bring me to life.) He is the One Who gives life and causes death, and no one besides Him is able to do that, for He is the One Who originates and repeats.
وَالَّذِى أَطْمَعُ أَن يَغْفِرَ لِى خَطِيئَتِى يَوْمَ الدِّينِ
(And Who, I hope, will forgive me my faults on the Day of Recompense.) means, no one is able to forgive sins in this world or the Hereafter except Him. Who can forgive sins except Allah For He is the One Who does whatever He wills.
Dialah Tuhan yang telah menciptakan aku, kemudian Dia yang menunjukkan kepadaku kebaikan dunia dan akhirat.
“Allah je Onaj Koji me je stvorio, On me Pravom stazom napućuje u pogledu dobrobiti ovog i budućeg svijeta”, objasni svom narodu poslanik Ibrahim, alejhis-selam.
"Acıktığımda beni yediren ve susadığımda beni içiren tek varlık O'dur."
Dodao je Allahov miljenik Ibrahim: “Allah je Onaj Koji me hrani kad sam gladan, i Koji me poji kad sam žedan.”
Il me nourrit lorsque j’ai faim et m’abreuve lorsque j’ai soif.
na Siya lamang ay nagpapakain sa akin kapag nagutom ako at nagpapainom sa akin kapag nauhaw ako;
Dia sendirilah juga yang memberiku makan tatkala aku lapar dan memberiku minum tatkala aku dahaga.
Chỉ mình Ngài là Đấng đã cho Ta ăn khi Ta đói và cho Ta uống khi Ta khát.
E Lui solo mi nutre quando ho fame e mi disseta quando ho sete;
Él es el único ser que me da de comer cuando tengo hambre y me da de beber cuando tengo sed.
“The being who alone feeds me when I am hungry and gives me drink when I am thirsty.”
e, quando mi ammalo, solo Lui è in grado di guarirmi dal mio male, non vi è alcun guaritore all'infuori di Lui.
“And when I am ill, He alone cures me from illness; there is no healer for me except Him.”
Apabila aku sakit, Dialah satu-satunya yang menyembuhkanku, tidak ada penyembuh bagiku selain-Nya.
Lorsque je suis malade, c’est Lui et personne d’autre qui me guérit.
“Allah je Onaj Koji me, kad obolim, iscjeljuje, samo On može ozdravljenje dati, samo On bolest i lijek daje”, Ibrahim će.
Y cuando estoy enfermo, solo Él me cura de la enfermedad; no hay sanador para mí, excepto Él.
"Hasta olduğum zaman yalnızca O bana şifa verir. O'ndan başka bana şifa veren yoktur."
at kapag nagkasakit ako, Siya lamang ay ang nagpapagaling sa akin mula sa sakit: walang tagalunas para sa akin bukod pa sa Kanya;
Và khi Ta bị đau ốm, Ngài là Đấng duy nhất cho Ta khỏi bệnh.
Él es el único ser que me hará morir cuando mi vida expire y me resucitará después de que muera.
Là Đấng duy nhất khiến Ta chết khi Ta hết tuổi thọ và Ngài sẽ phục sinh Ta sống lại sau khi đã chết.
“The being who alone will cause me to die when my lifespan expires and will resurrect me after I die.”
Dia sendirilah yang juga akan mematikanku bila ajalku telah tiba dan kemudian Dia akan menghidupkanku kembali setelah aku mati.
E Lui solo mi farà morire quando giungerà il mio termine, e mi resusciterà dopo la mia morte.
“Allah je Onaj Koji će me usmrtiti kad dođe moj smrtni čas, a zatim će me oživiti iz mezara”, nastavio je Ibrahim, alejhis-selam.
na Siya lamang ay magpapapanaw sa akin kapag natapos ang taning ko, at magbibigay-buhay sa akin matapos ng kamatayan ko;
Il est le Seul à mettre fin à ma vie lorsque mes jours prendront fin et c’est Lui qui me ressuscitera après ma mort.
"Ecelim geldiğinde beni öldürecek olan yalnız O'dur. Öldükten sonra tekrar beni diriltecek olan da O'dur."
Man is an independent being. He has the wisdom to distinguish between good and bad, and make inferences from his continued sustenance on earth. When he falls ill, he finds that there is an abundance of resources from which to derive remedies. But then, man observes that in spite of all his apparent freedom, he is helpless in the face of death. He dies at the end of his allotted lifespan. All these factors can be caused by none other than the one and only God. Then, how can it be legitimate and proper to worship anybody except Him alone? Moreover, a man should be extremely serious and sincere in this matter, because these factors also indicate that whatever God does is in preparation for the day when man will be called before Him to give an account of himself. Death marks the beginning of this process when man will be judged by God on the basis of the performance of his deeds on earth.
Dia pulalah yang amat kuharapkan untuk mengampuni dosa-dosaku pada hari pembalasan kelak.
na naghahangad ako sa Kanya lamang na magpatawad Siya sa akin sa mga pagkakamali ko sa Araw ng Pagganti.
I rekao je: “Allah je jedini Onaj Koji će mi – žudim za tim – oprostiti grijehe i preći preko mojih ružnih postupaka na Dan konačnog polaganja računa.”
"Hesap günü günahlarımı bağışlamasını ümit ettiğim tek varlık O’dur."
Él es el único ser de quien espero perdonará mis pecados el día del rescate”.
Là Đấng duy nhất mà Ta kỳ vọng tội lỗi của mình sẽ được xóa ở nơi Ngài trong Ngày thưởng phạt.
C’est Lui Seul dont j’espère le pardon de mes fautes le Jour de la Rétribution.
“The being in who alone I hope will forgive my sins on the day of requital.”
Imploro Lui solo di perdonare i miei peccati nel Giorno della Retribuzione.
Abraham, supplicating to his Lord, said, “O my Lord! Grant me a deep understanding of religion and join me up with the pious prophets who came before me, by entering me into paradise with them.”
İbrahim Rabbine dua ederek şöyle dedi: "Rabbim bana dinde fıkıh ve derin bilgi ver ve benden önce gelen salih peygamberlerle beraber cennete girmem için beni onların arasına kat.
Abraham, suplicando a su Señor, dijo: “¡Oh, mi Señor! Concédeme un profundo conocimiento de la religión y úneme con los piadosos profetas que vinieron antes que yo, al entrar en el paraíso con ellos”
Potom se poslanik Ibrahim, alejhis-selam, obratio Svevišnjem Allahu dovom: “Gospodaru moj, znanje mi vjersko i pronicljivost podari, i dobrīma me pridruži, u džennetskim baščama uživanja!”
Ibrahim lalu berdoa kepada Tuhannya, "Wahai Tuhanku! Berikanlah kepadaku pemahaman tentang agama-Mu dan masukkanlah aku ke dalam golongan orang-orang yang saleh dari kalangan para nabi sebelumku dengan memasukkanku ke dalam surga bersama mereka.
Nagsabi si Abraham habang dumadalangin sa Panginoon niya: "Panginoon ko, magbigay Ka sa akin ng pang-unawa sa relihiyon at magsama Ka sa akin sa mga maayos kabilang sa mga propeta bago ko sa pamamagitan ng pagpapasok Mo sa akin sa Paraiso kasama sa kanila.
Ibrāhīm disse, invocando il suo Dio: "Dio mio, concedimi la sapienza della fede, e includimi tra i profeti pii che mi hanno preceduto, e introducimi assieme a loro nel Paradiso.
The Prayer of Ibrahim for Himself and for His Father
Here Ibrahim, upon him be peace, asks his Lord to give him Hukm. Ibn `Abbas said, "This is knowledge."
وَأَلْحِقْنِى بِالصَّـلِحِينَ
(and join me with the righteous.) means, `make me one of the righteous in this world and the Hereafter.' This is like the words the Prophet said three times when he was dying:
«اللَّهُمَّ فِي الرَّفِيقِ الْأَعْلَى»
(O Allah, with the Exalted Companion (of Paradise)).
وَاجْعَل لِّى لِسَانَ صِدْقٍ فِى الاٌّخِرِينَ
(And grant me an honorable mention in later generations.) meaning, `cause me to be remembered in a good manner after my death, so that I will be spoken of and taken as a good example.' This is like the Ayah,
وَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِى الاٌّخِرِينَ سَلَـمٌ عَلَى إِبْرَهِيمَ كَذَلِكَ نَجْزِى الْمُحْسِنِينَ
(And We left for him (a goodly remembrance) among the later generations: "Salam (peace) be upon Ibrahim. Thus indeed do we reward the good doers.) (37:108-110)
وَاجْعَلْنِى مِن وَرَثَةِ جَنَّةِ النَّعِيمِ
(And make me one of the inheritors of the Paradise of Delight.) meaning, `bless me in this world with honorable mention after I am gone, and in the Hereafter by making me one of the inheritors of the Paradise of Delight.'
وَاغْفِرْ لاًّبِى
(And forgive my father,) This is like the Ayah,
رَبَّنَا اغْفِرْ لِى وَلِوَالِدَىَّ
(My Lord! Forgive me, and my parents) (71:28). But this is something which Ibrahim, peace be upon him, later stopped doing, as Allah says:
وَمَا كَانَ اسْتِغْفَارُ إِبْرَهِيمَ لاًّبِيهِ إِلاَّ عَن مَّوْعِدَةٍ وَعَدَهَآ إِيَّاهُ
(And Ibrahim's supplication for his father's forgiveness was only because of a promise he had made to him) (9:114) until:
إِنَّ إِبْرَهِيمَ لأَوَّاهٌ حَلِيمٌ
(Verily, Ibrahim was Awwah and was forbearing) (9:114). Allah stopped Ibrahim from asking for forgiveness for his father, as He says:
قَدْ كَانَتْ لَكُمْ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ فِى إِبْرَهِيمَ وَالَّذِينَ مَعَهُ
(Indeed there has been an excellent example for you in Ibrahim and those with him), until His saying:
وَمَآ أَمْلِكُ لَكَ مِنَ اللَّهِ مِن شَىْءٍ
(but I have no power to do anything for you before Allah. ) (60:4),
وَلاَ تُخْزِنِى يَوْمَ يُبْعَثُونَ
(And disgrace me not on the Day when they will be resurrected.) means, `protect me from shame on the Day of Resurrection and the Day when all creatures, the first and the last, will be raised.' Al-Bukhari recorded that Abu Hurayrah, may Allah be pleased with him, said that the Prophet said:
«إِنَّ إِبْرَاهِيمَ رَأَى أَبَاهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ عَلَيْهِ الْغَبَرَةُ وَالْقَتَرَة»
(Ibrahim will see his father on the Day of Resurrection, covered with dust and darkness.) According to another narration, also from Abu Hurayrah, may Allah be pleased with him, the Prophet said:
«يَلْقَى إِبْرَاهِيمُ أَبَاهُ فَيَقُولُ: يَا رَبِّ إِنَّكَ وَعَدْتَنِي أَنَّكَ لَا تُخْزِينِي يَوْمَ يُبْعَثُونَ، فَيَقُولُ اللهُ تَعَالَى: إِنِّي حَرَّمْتُ الْجَنَّةَ عَلَى الْكَافِرين»
(Ibrahim will meet his father and will say: "O Lord, You promised me that You would not disgrace me on the Day when all creatures are resurrected." And Allah will say to him: "I have forbidden Paradise to the disbelievers.") He also recorded this in the Hadiths about the Prophets, upon them be peace, where the wording is:
«يَلْقَى إِبْرَاهِيمُ أَبَاهُ آزَرَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ، وَعَلَى وَجْهِ آزَرَ قَتَرَةٌ وَغَبَرَةٌ، فَيَقُولُ لَهُ إِبْرَاهِيمُ: أَلَمْ أَقُلْ لَكَ لَا تَعْصِينِي، فَيَقُولُ أَبُوهُ: فَالْيَوْمَ لَا أَعْصِيكَ، فَيَقُولُ إِبْرَاهِيمُ: يَا رَبِّ إِنَّكَ وَعَدْتَنِي أَنْ لَا تُخْزِيَنِي يَوْمَ يُبْعَثُونَ، فَأَيُّ خِزْيٍ أَخْزَى مِنْ أَبِي الْأَبْعَدِ فَيَقُولُ اللهُ تَعَالَى: إِنِّي حَرَّمْتُ الْجَنَّةَ عَلَى الْكَافِرِينَ، ثُمَّ يُقَالُ: يَا إِبْرَاهِيمُ انْظُرْ تَحْتَ رِجْلِكَ، فَيَنْظُرَ،فَإِذَا هُوَ بِذِيخٍ مُتَلَطِّخٍ، فَيُؤْخَذُ بِقَوَائِمِهِ فَيُلْقَى فِي النَّار»
(Ibrahim will meet his father Azar on the Day of Resurrection, and there will be dust and darkness on Azar's face. Ibrahim will say to him, "Did I not tell you not to disobey me" His father will say to him: "Today I will not disobey you." Ibrahim will say: "O Lord, You promised me that You would not disgrace me on the Day when they are resurrected, but what disgrace can be greater than seeing my father in this state" Allah will say to him: "I have forbidden Paradise to the disbelievers." Then it will be said: "O Ibrahim! Look beneath your feet." So he will look and there he will see (that his father was changed into) a male hyena covered in dung, which will be caught by the legs and thrown in the Fire.) This was also recorded by Abu `Abdur-Rahman An-Nasa'i in the Tafsir of his Sunan Al-Kubra.
يَوْمَ لاَ يَنفَعُ مَالٌ وَلاَ بَنُونَ
(The Day whereon neither wealth nor sons will avail,) means, a man's wealth will not protect him from the punishment of Allah, even if he were to pay a ransom equivalent to an earthful of gold.
وَلاَ بَنُونَ
(nor sons) means, `or if you were to pay a ransom of all the people on earth.' On that Day nothing will be of any avail except faith in Allah and sincere devotion to Him, and renunciation of Shirk and its people. Allah says:
إِلاَّ مَنْ أَتَى اللَّهَ بِقَلْبٍ سَلِيمٍ
(Except him who brings to Allah a clean heart. ) meaning, free from any impurity or Shirk. Ibn Sirin said, "The clean heart knows that Allah is true, that the Hour will undoubtedly come and that Allah will resurrect those who are in the graves." Sa`id bin Al-Musayyib said, "The clean heart is the sound heart." This is the heart of the believer, for the heart of the disbeliever and the hypocrite is sick. Allah says:
فِى قُلُوبِهِمْ مَّرَضٌ
(In their hearts is a disease) (2:10). Abu `Uthman An-Nisaburi said, "It is the heart that is free from innovation and is content with the Sunnah."
Ibrahim khẩn cầu Thượng Đế mình: Lạy Thượng Đế, xin Ngài hãy ban cho bề tôi sự thấu hiểu tôn giáo, xin Ngaif thu nhận bề tôi vào nhóm người sùng đạo thuộc nhóm Nabi trước bề tôi bằng cách cho bề tôi được vào Thiên Đàng cùng họ.
Puis Abraham invoqua Allah en ces termes: Ô Seigneur, accorde-moi un savoir en religion et fais-moi entrer au Paradis en compagnie des gens vertueux qu’étaient les prophètes précédents.
Xin hãy lưu danh bề tôi qua việc tuyên dương khen ngợi của những thế hệ sau bề tôi.
Fasse aussi que je sois favorablement mentionné par les générations futures.
Commentary
وَاجْعَل لِّي لِسَانَ صِدْقٍ فِي الْآخِرِينَ
And destine for me a truthful description among the next generations. (26:84)
The word لِسَانَ (lisan, which literally means tongue) is used in this verse in the sense of description and 'for me' means 'for my benefit. Thus meaning of the prayer is ` 0 Allah, grant me such delectable ways and nice signs that others may follow until the Dooms Day, and they remember me with good words and nice attributes'. (Ibn Kathir and Ruh al-Mani) Allah Ta’ ala has accepted the supplication of Sayyidna Ibrahim (علیہ السلام) ، including Jews, Christians and even the disbelievers of Makkah, have feelings of love and affection for the creed of Ibrahim and attribute themselves to it. Although their ways are in conflict with those of Sayyidna Ibrahim (علیہ السلام) based on infidelity and polytheism, but they claim to be following his ways. As for the Ummah of the Holy Prophet ﷺ ، they rightly claim to be on the ways of Ibrahand feel proud of it.
Love for being praised is contemptible but allowed with certain conditions
Love and aspiration for being praised and respected by others is contemptible under Islamic law. The Holy Qur'an has made the bounties of the Hereafter dependent on desisting from the love for being praised by saying تِلْكَ الدَّارُ الْآخِرَةُ نَجْعَلُهَا لِلَّذِينَ لَا يُرِيدُونَ عُلُوًّا فِي الْأَرْضِ وَلَا فَسَادًا (As for that Ultimate Abode (the Hereafter) We assign it to those who intend neither being high on earth nor mischief - 28:83) In the present verse (84) the supplication of Sayyidna Ibrahim (علیہ السلام) for his praise and eulogy by the coming generations apparently looks like a wish for being praised. But if the- wordings of the verse are examined carefully, it would become quite evident that it was not the love for being praised, but the real purpose of the supplication was to invoke the Divine help for performing such righteous deeds which could help him in the Hereafter. Moreover, others should also get attracted towards the righteous deeds by following his example, and so should the posterity. By declaring the love for being praised as unlawful and contemptible the Holy Qur'an and hadith actually meant the love for mundane position of importance and profit which is not the case in the. prayer of Ibrahim (علیہ السلام) .
Imam Tirmidhi and Nasa'i رحمۃ اللہ علیہما have related on the authority of Sayyidna Ka` b ibn Malik ؓ that Holy Prophet ﷺ once said that ` If two hungry wolfs are let loose in a herd of goats, they would not do so much damage to the herd as two traits damage the faith of a man. One is the love for wealth and the other is the aspiration for being praised and respected'. (Tabrani from Abu Said al-Khudri, and Bazzar from Abu Hurairah).
Dailami has reproduced a narration on the authority of Sayyidna Ibn ` Abbas ؓ with a weak chain of narrators that the love for praise and worldly status makes a man blind and deaf. All these alhadith refer to the love that has mundane considerations, or for which one has to indulge in sin or negligence in the matter of faith. When this is not the case, aspiration for praise and high position is not contemptible. It is reported in a hadith that Holy Prophet ﷺ himself had made the following supplication: is اللّھُمَّ الجعلنی فی عینی صغیرا و فی اعین النّاس کبیرا that is "Ya Allah, make me insignificant and disdain in my own sight, but make me great in the eyes of people". Here also the purpose of making great in the eyes of people is that people emulate him in his righteous deeds. That is why Imam Malik (رح) has said that the one who is in fact virtuous and pious is required only to avoid making deliberate efforts to present himself as pious in the eyes of people, otherwise, if he loves to be praised by people, it is not contemptible.
Ibn ` Arabi has said that it is evident from this verse that the desire for a righteous deed which results in people's praise is allowed. Imam Ghazzali (رح) has ruled that the love for being praised and the position of respect is permissible under three conditions. One, when the object is not to proclaim oneself as superior to others and to degrade them to an insignificant position, but for the benefit in the Hereafter, so that others may be influenced to follow his example and try to emulate him. Second, when the object is not to earn false praise against a trait one does not possess, and desire that people should eulogize him for that. Third, when one does not have to indulge in a sin or negligence in the matter of faith in order to achieve it.
Jadikanlah diriku sebagai buah tutur dan pujian yang baik bagi orang-orang yang datang dalam kurun-kurun setelahku.
And grant me a true reputation of honour with the generations after me.
Gumawa Ka para sa akin ng isang marikit na pagbanggit at isang magandang pagbubunyi sa darating kabilang sa mga salinlahi matapos ko.
“I učini, Allahu, da me naraštaji koji će doći poslije mene, do Dana sudnjeg, spominju po istini i dobru”, zamolio je Ibrahim.
Y concédeme una verdadera reputación de honor entre las generaciones que surjan después de mí.
"Benden sonra gelecek nesiller arasında, beni güzellikle anılanlardan ve hoş bir şekilde övülenlerden kıl."
E concedimi una buona preghiera e una buone lode, che venga utilizzata dai posteri.
Također je zamolio: “Allahu, učini me jednim od bogobojaznih i čestitih, dobrih i iskrenih ljudi koji će baštiniti blagodati džennetske! Nastani me u džennet!”
Gumawa Ka sa akin na kabilang sa magmamana ng mga tahanan sa Hardin na magiginhawahan doon ang mga lingkod Mong mga mananampalataya, at magpatahan Ka sa akin doon.
Fasse que je sois l’un de Tes serviteurs croyants qui hériteront des différents rangs de Ton Paradis et fais-y-moi demeurer.
"Mümin kullarının nimetlerden istifade edip, içinde yaşadığı cennet konaklarının varislerinden eyle ve beni orada oturanlardan kıl."
Xin cho bề tôi được thừa kế những nơi ở trong Thiên Đàng, nơi mà Ngài cho đám nô lệ có đức tin của Ngài hưởng thụ, xin cho bề tôi được định cư nơi đó.
Y hazme de aquellos que heredarán las moradas del Paraíso en donde Tus siervos creyentes residirán en el lujo; concédeme residencia junto a ellos.
E fammi ereditare i ranghi del Paradiso dei quali godono i Tuoi sudditi credenti, e concedimi dimora in esso.
Jadikanlah pula aku termasuk orang-orang yang mewarisi istana-istana surga yang di dalamnya hamba-hamba-Mu yang mukmin meraih berbagai kenikmatan, serta tempatkanlah aku di dalamnya.
And make me from among those who inherit the dwellings of paradise wherein your believing servants shall reside in luxury; grant me residence in them.
And forgive my father. Indeed, he was one of those who deviated from the truth due to idolatry. Abraham supplicated on behalf of his father before it became clear to him that he was from among the people of hell. When that became clear to him, he proclaimed his disassociation with him and no longer supplicated for him.
Supplication for the absolution of disbelievers is not allowed
وَاغْفِرْ لِأَبِي إِنَّهُ كَانَ مِنَ الضَّالِّينَ ﴿86﴾
And forgive my father. Indeed he was among those who went astray. (26:86)
This prayer of Sayyidna Ibrahim (علیہ السلام) ill seems to be against the following verse:
مَا كَانَ لِلنَّبِيِّ وَالَّذِينَ آمَنُوا أَن يَسْتَغْفِرُوا لِلْمُشْرِكِينَ وَلَوْ كَانُوا أُولِي قُرْبَىٰ مِن بَعْدِ مَا تَبَيَّنَ لَهُمْ أَنَّهُمْ أَصْحَابُ الْجَحِيمِ
"It is not for the Prophet and the believers to seek forgiveness for the Mushriks, even if they are kinsmen, after it became clear to them that they are the people of hell. (9:113)
This verse clearly lays down the rule that it is not allowed for a Muslim to pray for the forgiveness of the one about whom it is certainly known that he died in the state of kufr.
Now the question arises here as to why did Sayyidna Ibrahim (علیہ السلام) supplicate for the forgiveness of his father, who was a disbeliever? Allah Ta’ ala himself has given answer to this question in the Holy Qur’ an:
وَمَا كَانَ اسْتِغْفَارُ إِبْرَاهِيمَ لِأَبِيهِ إِلَّا عَن مَّوْعِدَةٍ وَعَدَهَا إِيَّاهُ فَلَمَّا تَبَيَّنَ لَهُ أَنَّهُ عَدُوٌّ لِّلَّـهِ تَبَرَّأَ مِنْهُ ۚ إِنَّ إِبْرَاهِيمَ لَأَوَّاهٌ حَلِيمٌ
And the prayer of Ibrahim for the forgiveness of his father was not but due to a promise he had made to him. Later when it became clear to him that he was an enemy of Allah, he withdrew himself from him. Surely, Ibrahim is oft-sighing (before Allah), forbearing. (9:114)
The gist of the answer is that Sayyidna Ibrahim (علیہ السلام) had supplicated for the pardon of his father within his lifetime with the intent and desire that Allah Ta’ ala would give him Divine help to turn to faith, after which the forgiveness was sure. Alternatively, Sayyidna Ibrahim (علیہ السلام) was of the opinion that his father had accepted the faith, but had not made it public. But once he learnt that his father had died as an infidel, he pronounced his complete disgust against his attitude and disowned it.
Note
The point whether Sayyidna Ibrahim (علیہ السلام) had become aware of the infidelity of his father within his lifetime or came to know about it after his death, or he would know this on the Dooms Day, is fully discussed in Surah Taubah.
Ampunilah ayahku karena sesungguhnya ia termasuk orang-orang yang sesat dari kebenaran lantaran berbuat kesyirikan.” Ibrahim mendoakan ayahnya sebelum mengetahui bahwa ayahnya merupakan salah seorang penghuni neraka Jaḥīm. Setelah beliau mengetahui hal ini secara jelas, beliau pun berlepas diri dari ayahnya dan tidak lagi mendoakannya.
“I oprosti, Allahu, ocu mom jer je on, zato što čini širk, jedan od onih koji su zalutali!”, ovako je zamolio Ibrahim, alejhis-selam, ali prije nego što će se pokazati da je Azer, njegov otac, Allahov neprijatelj; odrekao se Ibrahim svog oca čim mu se pokazalo da je neprijatelj vjere i nije više za njega tražio oprost.
"Babamı da bağışla. Çünkü o, şirk sebebi ile sapıklık içinde olanlardandı." İbrahim'in, babası için yaptığı bu dua onun cehennem ehlinden olduğu ortaya çıkmadan önceydi. Babasının müşrik olduğu ortaya çıktıktan sonra ondan beri oldu ve onun için asla dua etmedi.
Y perdona a mi padre porque él fue uno de los que se desvió de la verdad debido a la idolatría.
Abraham u suplicó en nombre de su padre antes de que se aclarara que él era de entre la gente del infierno. Cuando se hizo claro para él, proclamó su disociación con él y ya no suplicó a su favor.
E perdona mio padre: In verità, egli è tra coloro che sono stati sviati dalla Retta Via a causa dell'idolatria." Ibrāhīm implorò per suo padre prima che gli fosse chiaro che era tra la gente dell'Inferno, e una volta che ciò gli fu chiaro, se ne distaccò e non implorò più in suo favore.
Pardonne à mon père qui s’est égaré de la vérité par son polythéisme. Abraham invoqua Allah en faveur de son père avant qu’il ne lui apparaisse avec certitude qu’il était voué à l’Enfer mais dès qu’il fut conscient de cette vérité, il se désavoua de lui et n’invoqua plus Allah en sa faveur.
Xin tha thứ cho cha của bề tôi, quả thật ông ta đã lệch khỏi Chân Lý vì tội Shirk. Lời cầu xin này của Ibrahim trước khi Allah trình bày cho Người biết cha Người là cư dân của Hỏa Ngục. Nhưng khi Người đã biết rõ thì Người đã vô can với ông ta và chấm dứt việc cầu xin cho ông ta.
Magpatawad Ka sa ama ko; tunay na siya noon ay kabilang sa mga ligaw sa katotohanan dahilan sa shirk. Dumalangin si Abraham para sa ama niya bago luminaw sa kanya na ito ay kabilang sa mga maninirahan sa Impiyerno ngunit noong luminaw sa kanya iyon ay nagpawalang-kaugnayan siya rito at hindi na siya dumalangin para rito.
No me humilles con Tu castigo el día en que las personas resuciten para ser juzgadas.
Non umiliarmi con la punizione nel Giorno in cui resusciterai la gente per il Rendiconto.
Ne me couvre pas d’opprobre en me châtiant lorsque les gens seront ressuscités afin de rendre des comptes.
Huwag Kang manghiya sa akin sa pamamagitan ng pagdurusa sa araw na bubuhayin ang mga tao para sa pagtutuos:
Và xin Ngài đừng xỉ nhục bề tôi bằng hình phạt trong Ngày phục sinh nhân loại để thanh toán.
Do not humiliate me with punishment on the day people are resurrected to be taken to account.
“I nemoj me, Allahu moj, osramotiti pred svim stvorenjima na Dan kad ćeš oživiti ljude radi polaganja računa”, zamolio je Ibrahim.
"İnsanların hesap için tekrardan diriltilecekleri gün beni rezil etme!"
“Janganlah pula Engkau permalukan aku dengan mengazabku pada hari manusia dibangkitkan untuk menjalani proses hisab.
Quel Giorno in cui la ricchezza che la persona ha accumulato in vita non avrà alcuna utilità, né i figli che lo sostenevano.
Te je dodao: “Smiluj mi se na Dan ustanuća, kad čovjeku neće imetak koji je skupljao koristiti, kao ni sinovi koji su bili uz njega na dunjaluku!”
El día en que la riqueza que acumuló en este mundo no lo beneficiará ni tampoco los hijos que solían apoyarlo.
Zira o gün, insanın dünyada topladığı ne mal ve ne de kendilerinden yardım aldığı çocukları kendisine fayda verir.
sa Araw na walang makapagpapakinabang doon na yaman na natipon na ng tao sa Mundo ni mga anak na dating nag-aadya siya sa kanila,
Ngày hôm đó không có bất cứ tài sản nào mà con người đã thu gom được ở trần gian sẽ không thể trợ giúp được gì cho họ, và con cái của họ cũng thế.
Ce jour-là, ni les richesses amassées par l’être humain dans le bas monde ni sa progéniture qui lui était d’un grand secours, ne lui seront d’une quelconque utilité.
On the day when the wealth he accumulated in this world shall not benefit nor his children that used to support him.
يَوْمَ لَا يَنفَعُ مَالٌ وَلَا بَنُونَ ﴿88﴾ إِلَّا مَنْ أَتَى اللَّـهَ بِقَلْبٍ سَلِيمٍ ﴿89﴾
The Day when neither wealth will be of any use (to any one) nor sons, [ 88] except to one who will come to Allah with a sound heart, [ 26:89]
This verse has declared that wealth and children will not be of any help to a person on the Day of Judgment. This declaration is subjected to exception in the words, "except to one who will come to Allah with sound heart". (coming with sound heart means to come to Him with true faith). Now, this exception has been interpreted in two different ways. According to one interpretation adopted by some commentators this exception is not meant to exclude the believers from the rule. It is an exception of a special type which is known in Arabic grammar as "munqati" (This type of exception does not exclude anything from the aforementioned statement. It simply says that the thing negated in the first sentence is found in someone else.) A simple example for this expression is that a person is asked about Zaid whether he has some wealth and children, and he replies, "No, his wealth and children are nothing but his sound heart." The same expression is used in this verse. The gist of the verse, according to this interpretation would be that wealth and children will not be helpful to anyone, neither to a believer nor to a disbeliever; what will be helpful, instead of wealth and children, is one's sound heart, i.e. the true faith and righteous deeds.
The second interpretation, adopted by the majority, is that it is a normal exception which means that wealth and children may be helpful to the one who will come to Allah with sound heart, i.e. with faith and righteous deeds, but these things will not be of any use to a disbeliever.
Another point worth noting in this verse is that while referring to 'children' the Holy Qur'an has used the word بَنُون (Banun) which is literally restricted to the male children. Probably the reason is that it is the male children from whom an effective help is expected in adverse situations. The expectation of help from female children in some calamities is very rare even in this world. Therefore, the male children are specifically mentioned in the context of the Hereafter to indicate that even those who were expected to help in the world will not be of any use there.
It may also be noted that "sound heart" literally means a healthy heart. But according to Sayyidna Ibn ` Abbas ؓ here it means that heart of a believer that testifies the Oneness of Allah and is pure from shirk. The same interpretation is reported from Mujahid, Hasan al-Basri and Said ibn al-Musayyab رحمۃ اللہ علیہم with different expressions. Said ibn al-Musayyab (رح) says that the sound heart is only that of a believer because the heart of a disbeliever is sick. The Holy Qur'an says, فِي قُلُوبِهِم مَّرَضٌ(In their heart there is a malady (2:10).
Wealth, children and the family relationship can also be beneficial in the Hereafter to a believer
In accordance with the commonly adopted explanation of the verse it has now become clear that the wealth of a person could be of help to him on the Dooms Day, provided he is a Muslim. It can be elaborated by saying that the one who has spent his wealth in this world in the way of Allah and in the cause of righteous deeds or has spent in an ongoing charity (Sadaqah Jariyah), will get its benefit in the Hereafter if he dies with the faith of Islam and is listed as a believer on the Day of Judgment. On the other hand if he was not a Muslim or God-forbid became an apostate before his death, then all the good deeds he had done in this world will be of no benefit to him. The same rule will apply in the case of children, that is, if a person is Muslim, he can benefit from them in the Hereafter in that his children supplicate for his forgiveness after his death. Also, if he had tried to train the children to be pious, whatever good they will do, its benefit will also be passed on to him as long as they do righteous deeds. It is also possible that his pious children obtain his pardon in the Hereafter by intercession. In a few Ahadith it is reported about such an intercession and its acceptance, especially the intercession of the young children yet to attain puberty. Likewise, the children will also benefit from their parents on the condition of faith in that if they were Muslims but their righteous deeds could not attain the level of their parents, then Allah Ta’ ala by taking into account their parents good deeds would place them also at the high position of their parents. The Holy Qur'an has elucidated it in these words أَلْحَقْنَا بِهِمْ ذُرِّيَّتَهُمْ (52:21) that is ` We will join together with Our righteous servants their progeny'. The above quoted famous explanation of this verse has made it clear that wherever it is mentioned in the Qur'an or hadith that the family connection will be of no avail in the Hereafter, the reference is to the non-believers. This principle is applicable to the extent that even if the wife and children of the messenger are not believers, they too would not benefit from his prophethood in the Hereafter, as is the case of the son of Sayyidna Nuh (علیہ السلام) the wife of Lut (علیہ السلام) and the father of Sayyidna Ibrahim (علیہ السلام) . The Qur'anic verses فَإِذَا نُفِخَ فِي الصُّورِ فَلَا أَنسَابَ بَيْنَهُمْ "Thereafter, when the Sur صُور (the trumpet) is blown, there are no ties of kinship between them" (23:101) and يَوْمَ يَفِرُّ الْمَرْءُ مِنْ أَخِيهِ ﴿34﴾ وَأُمِّهِ وَأَبِيهِ ﴿35﴾; (upon the day when a man shall flee from his brother, his mother, his father - 80:34) and لَّا يَجْزِي وَالِدٌ عَن وَلَدِهِ "nor will a son be standing for his father in any way" (31:33) all reflect this very theme. (واللہُ اعلم)
Yaitu pada hari harta yang telah dikumpulkan manusia ketika di dunia dahulu tidak lagi berguna dan anak laki-laki tidak lagi bisa memberikan pertolongan.
Except for the one who brings a perfect heart: one free of idolatry, hypocrisy, ostentation and arrogance. That is because he would have benefitted from his wealth which was spent in the path of Allah and his children, who would pray for him.
Kecuali orang-orang yang menghadap Allah dengan hati yang bersih, yaitu orang yang tidak melakukan kesyirikan, kemunafikan, ria, dan kesombongan sebab ia akan mendapatkan manfaat dari harta yang ia infakkan di jalan Allah dan dari doa anak-anaknya yang selalu mendoakan dirinya."
Excepté celui qui se présente auprès d’Allah avec un cœur sain, c’est-à-dire exempt d’hypocrisie, d’ostentation et d’orgueil. Celui-là, il bénéficiera de la récompense pour ce qu’il a dépensé pour la cause d’Allah et des invocations que sa progéniture a faites en sa faveur.
Ibrahim je rekao da će uspjeti samo onaj ko kreposna srca pred Allaha stupi, tj. čije srce bude čisto od širka i licemjerstva, pokazivanja pred svijetom i zadivljenosti samim sobom. Takav će imati koristi od imetka koji je udlijelio na Božijem putu i od djece koja za njega budu upućivala dove.
Ancak şirkten, münafıklıktan, riyadan ve kibirden selim bir kalp ile Allah'a gelenler başka. O gün, Allah yolunda harcadığı malından ve kendisine dua eden çocuklarından fayda bulur.
These verses deal with right understanding, i.e. seeing things as they really are. For a subject of God, this is the greatest blessing next to prophethood. That is why it is mentioned in a tradition which says, ‘If God wants to do something good to a man, He bestows on him the understanding of religion.’ Whatever Abraham asked for in his prayer was granted to him, but the prayer for the pardon of his father (Azar) was rejected. One can imagine from this that prayer (du‘a) is mostly a matter between God and His subject. One man’s prayer cannot obtain pardon for another man. Before Almighty God, real value attaches to a pure heart (qalb salim). This means the right kind of pure heart, i.e. a heart which is free from the tendency to ascribe partners to God, feelings of hypocrisy, jealousy and ill-will. In other words, the believer should go before God with a heart as pure as it was at the time of his birth. He should not present himself before God with any other heart.
Ese día, nadie estará a salvo, excepto el que trae un corazón libre de idolatría, hipocresía, ostentación y arrogancia”.
Sí se beneficiará de la riqueza que gastó en el camino de Al-lah y de sus hijos bien criados, quienes rezarán por él.
Tranne chi si presenta dinanzi ad Allāh con un cuore puro, privo di idolatria, di ipocrisia, di superbia, e di narcisismo; in verità, egli trarrà beneficio dalle ricchezze che ha elargito per la causa di Allāh, e dai suoi figli che imploreranno in suo favore.
Ngoại trừ những ai đến trình diện Allah với tấm lòng trong sạch không Shirk (không tổ hợp bất cứ thần linh nào cùng với Allah) không giả tạo, không khoe khoang, không tự mãn, ngoài ra còn có tài sản bố thí vì Allah sẽ giúp ích con người và những đứa con cầu xin cho y.
maliban sa sinumang dumating kay Allāh nang may pusong ligtas: walang shirk dito, walang pagpapaimbabaw, walang pagpapakitang-tao, walang kapalaluan sapagkat tunay na siya ay makikinabang sa salapi niyang ginugol niya sa landas ni Allāh at sa mga anak niyang dadalangin para sa kanya.
Those Who have Taqwa and the Astray on the Day of Resurrection, and the Arguments and Sorrow of the Erring
وَأُزْلِفَتِ الْجَنَّةُ
(And Paradise will be brought near) means, it will be brought close to its people, adorned and decorated for them to behold it. Its people are the pious who preferred it to whatever was in this world, and strove for it in this world.
وَبُرِّزَتِ الْجَحِيمُ لِلْغَاوِينَ
(And the (Hell) Fire will be placed in full view of the astray.) meaning, it will be shown to them and a neck will stretch forth from it, moaning and sighing, and their hearts will reach their throats. It will be said to its people by way of reproach and rebuke:
وَقِيلَ لَهُمْ أَيْنَ مَا كُنتُمْ تَعْبُدُونَ - مِن دُونِ اللَّهِ هَلْ يَنصُرُونَكُمْ أَوْ يَنتَصِرُونَ
(Where are those that you used to worship instead of Allah Can they help you or help themselves) meaning, `the gods and idols whom you used to worship instead of Allah cannot help you today, and they cannot even protect themselves. You and they are fuel for Hell today, which you will surely enter.'
فَكُبْكِبُواْ فِيهَا هُمْ وَالْغَاوُونَ
(Then they will be thrown on their faces into it (the Fire), they and the astray.) Mujahid said, "This means, they will be hurled into it." Others said: "They will be thrown on top of one another, the disbelievers and their leaders who called them to Shirk. "
وَجُنُودُ إِبْلِيسَ أَجْمَعُونَ
(And all of the hosts of Iblis together.) they will all be thrown into it.
قَالُواْ وَهُمْ فِيهَا يَخْتَصِمُونَ - تَاللَّهِ إِن كُنَّا لَفِى ضَلَـلٍ مُّبِينٍ - إِذْ نُسَوِّيكُمْ بِرَبِّ الْعَـلَمِينَ
(They will say while contending therein, "By Allah, we were truly in a manifest error, when we held you as equals with the Lord of all that exists.") The weak ones among them will say to their arrogant leaders: `Verily, we were following you; can you avail us anything from the Fire' Then they will realize that themselves are to blame and will say: a
تَاللَّهِ إِن كُنَّا لَفِى ضَلَـلٍ مُّبِينٍ - إِذْ نُسَوِّيكُمْ بِرَبِّ الْعَـلَمِينَ
(By Allah, we were truly in a manifest error, when we held you as equals with the Lord of all that exists.) meaning, `we obeyed your commands as we should have obeyed the commands of the Lord of the all that exits, and we worshipped you along with the Lord of all that exits.'
وَمَآ أَضَلَّنَآ إِلاَّ الْمُجْرِمُونَ
(And none has brought us into error except the criminals.) meaning, `nobody called us to do that except the evildoers.'
فَمَا لَنَا مِن شَـفِعِينَ
(Now we have no intercessors.) This is like the Ayah which tells us that they will say:
فَهَل لَّنَا مِن شُفَعَآءَ فَيَشْفَعُواْ لَنَآ أَوْ نُرَدُّ فَنَعْمَلَ غَيْرَ الَّذِى كُنَّا نَعْمَلُ
(...now are there any intercessors for us that they might intercede on our behalf Or could we be sent back so that we might do deeds other than those deeds which we used to do) (7:53). Similarly, in this Surah, Allah tells us that they will say:
فَمَا لَنَا مِن شَـفِعِينَ - وَلاَ صَدِيقٍ حَمِيمٍ
(Now we have no intercessors, nor a close friend.)
فَلَوْ أَنَّ لَنَا كَرَّةً فَنَكُونَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ
((Alas!) If we only had a chance to return, we shall truly be among the believers!) They will wish that they could come back to this world so that they could do deeds of obedience to their Lord -- as they claim -- but Allah knows that if they were to come back to this world, they would only go back to doing forbidden things, and He knows that they are liars. Allah tells us in Surah Sad about how the people of Hell will argue with one another, as He says:
إِنَّ ذَلِكَ لَحَقٌّ تَخَاصُمُ أَهْلِ النَّارِ
(Verily, that is the very truth -- the mutual dispute of the people of the Fire!) (38:64) Then He says:
إِنَّ فِي ذَلِكَ لأَيَةً وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُمْ مُّؤْمِنِينَ
(Verily, in this is indeed a sign, yet most of them are not believers.) meaning, in the dispute of Ibrahim with his people and his proof of Tawhid there is a sign, i.e., clear evidence that there is no God but Allah.
إِنَّ فِي ذَلِكَ لأَيَةً وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُمْ مُّؤْمِنِينَ - وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ
(yet most of them are not believers. And verily, your Lord, He is truly the All-Mighty, the Most Merciful.)
Và Thiên Đàng được mang đến gần nhóm người biết kính sợ Allah mà tuân thủ theo mệnh lệnh của Ngài cũng như tránh xa những gì Ngài ngăn cấm.
Palalapitin ang Paraiso sa mga tagapangilag magkasala sa Panginoon nila sa pamamagitan ng pagsunod sa mga ipinag-uutos Niya at pag-iwas sa mga sinasaway Niya.
E il Paradiso si è avvicinato a coloro che obbediscono al loro Dio, seguendo i Suoi ordini e rispettando i Suoi divieti.
Ese día el Paraíso se acercará a aquellos que fueron conscientes de su Señor al cumplir Sus mandamientos y abstenerse de Sus prohibiciones.
Paradise will be brought nearer to those who were mindful of their Lord, by fulfilling His commands and refraining from His prohibitions.
C’est alors qu’on rapprochera le Paradis pour ceux qui ont craint leur Seigneur, en s’étant conformé à Ses commandements et en ayant renoncé à ce qu’Il leur a défendu.
Allah će, džellešanuhu, približiti džennet onima što su bili bogobojazni, pa su izvršavali vjerske naredbe i sustezali se od vjerskih zabrana.
Ketika itu surga pun didekatkan kepada orang-orang yang bertakwa kepada Tuhan mereka dengan mengerjakan perintah-Nya dan menjauhi larangan-Nya.
Cennet, emirlerini yerine getirip yasaklarından kaçınarak Rablerine karşı takvalı olanlar için yaklaştırılmıştır.
Và Hỏa Ngục được phơi bày tại nơi triệu tập dành cho đám người lầm lạc khỏi con đường Chân Lý.
A bezvjernicima, koji na dunjaluku nisu bili upućeni nego su u stranputici bili, Svevišnji Allah pokazat će džehennem usplamtjeli onda kad budu na stajalištu.
E il Fuoco si mostrò, durante il Raduno, a coloro che si sviarono dalla vera religione.
Hak dinden sapan azgınlar için cehennem, mahşerde apaçık gösterilip, ortaya çıkarılır.
Di padang mahsyar kelak diperlihatkan neraka secara jelas kepada orang-orang yang sesat, yaitu orang-orang yang tersesat dari jalan kebenaran.
Ilalantad ang Apoy sa Kalapan para sa mga ligaw na naligaw palayo sa Relihiyon ng Katotohanan.
Y el fuego del infierno estará expuesto en las llanuras de la resurrección para los extraviados que se desviaron de la verdad.
D’autre part, on montrera bien en évidence l’Enfer dans le lieu de rassemblement afin que ceux qui se sont égarés de la vérité le voient.
Hellfire will be exposed on the plains of resurrection for the deviants who deviated from the truth.
It will be said in rebuke to them, “Where are the idols you used to worship?”
Và có lời hỏi nhục mạ chúng: Đâu là kết quả mà các ngươi đã thờ phượng những bục tượng?
Se les preguntará en forma de reproche: “¿Dónde están los ídolos que ustedes solían adorar?
Dikatakan kepada mereka sebagai bentuk celaan, "Di manakah sesembahan kalian berupa berhala-berhala yang dahulu kalian selalu menyembahnya?
Krivovjerni će biti ukoreni, pa će im se reći: “Gdje su vaši kipovi i idoli kojima ste robovali na dunjaluku?”
Onlara azarlama babından şöyle denilecektir: "Hani, Allah'tan başka ibadet ettiğiniz putlar nerede?"
Venne loro detto, come rimprovero: "Dove sono gli idoli che adoravate?
Sasabihin sa kanila bilang paninisi sa kanila: "Nasaan na ang dati ninyong sinasamba na mga anito?
On leur dira en guise de remontrance: Où sont les divinités que vous adoriez?
Sumasamba kayo sa bukod pa kay Allāh? Mag-aadya kaya sila sa inyo sa pamamagitan ng paghahadlang sa inyo laban sa pagdurusang dulot ni Allāh o maiaadya sila mismo para sa mga sarili nila?
¿Solían adorarlos en lugar de Al-lah? ¿Les ayudarán a prevenir el castigo de Al-lah o podrán ayudarse a sí mismos?”
“You used to worship them instead of Allah? Will they help you by preventing the punishment of Allah from you, or will they be able to help themselves?”
Li adoravate all'infuori di Allāh? Erano in grado di sostenervi o proteggervi dalla punizione di Allāh, oppure venivano loro stessi protetti?"
Yaitu yang kalian sembah selain Allah? Dapatkah mereka menolong kalian dengan cara menghalangi azab Allah dari kalian atau apakah mereka hanya menolong diri mereka sendiri?"
"Allah'ı bırakıp onlara mı ibadet ediyorsunuz? Onlar sizden Allah'ın azabını engelleyerek size yardım edebilirler mi yahut kendilerine yardımları dokunur mu?"
“Eto, isti ti kipovi i idoli kojima ste robovali, a ne Svemogućem Allahu, tvrdeći da donose dobro i čuvaju od zla – mogu li vam sad pomoć pružiti i od neizbježne vas kazne zaštititi? Štaviše, mogu li sami sebi pomoć pružiti, pa stradanje izbjeći?”, kazat će im se.
Các ngươi thờ phượng chúng thay vì Allah, nhưng chúng có giúp các ngươi bằng cách ngăn cản hình phạt của Allah khỏi các ngươi hoặc chúng tự cứu mình được bình an không?
Ces divinités que vous adoriez en dehors d’Allah, vous ont-elles secourus et sauvés du châtiment d’Allah ou se sont-elles sauvées elles-mêmes de ce châtiment?
Zatim će Svevišnji Allah strovaliti u paklenu vatru, na lice, i obožavaoce lažnih božanstava i njihova božanstva, sjedinit će u džehennemu kolovođe zablude i njihove pristalice.
Thế là chúng lần lượt bị ném hết vào trong Hỏa Ngục, luôn cả những kẻ khiến chúng lầm lạc.
E così vennero gettati gli uni sugli altri nell'Inferno, loro e coloro che li sviarono,
Onlar ve onları saptıranlar, hep birlikte üst üste cehenneme atılırlar.
Ils seront ainsi jetés en Enfer eux et ceux qui les ont égarés, les uns au-dessus des autres.
Maka mereka, yaitu golongan yang disesatkan dan yang menyesatkan dilemparkan ke dalam neraka, sebagian mereka di atas sebagian yang lain,
Kaya itatapon ang iba sa kanila sa Impiyerno sa ibabaw ng iba pa: sila at ang mga nagpaligaw sa kanila,
Then, they will be thrown into hell one on top of the other, together with whoever they led astray.
Entonces, serán arrojados al infierno uno encima del otro, ídolos y extraviados que los hubieran adorado.
The helpers of Iblīs are all satans, without exception.
I vojske Iblisove, njegovi pomagači, svi će, bez izuzetka, biti s idolopoklonicima bačeni u džehennemsku provaliju.
İblis'in şeytanlardan oluşan tüm yardımcıları istisnasız hepsi cehenneme atılırlar.
On y jettera aussi tous les démons sans exception.
Và tất cả binh tướng của Iblis từ lũ Shaytan không một ai thoát khỏi cả.
Y los ayudantes de Iblís, sin excepción.
e così i demoni compagni di Satana, nessuno di loro venne risparmiato.
at ang mga katulong ni Satanas, kabilang sa mga demonyo sa kabuuan nila, walang itatangi mula sa kanila ni isa man.
Demikian juga bala tentara Iblis dari kalangan setan semuanya, tidak ada satu pun yang disisakan.
Los idólatras que adoraron a otros fuera de Al-lah y los tomaron como socios de Él, dirán mientras discuten con aquellos a quienes solían adorar:
Magsasabi ang mga tagapagtambal na dating sumasamba sa iba pa kay Allāh at gumagawa sa mga iyon bilang mga katambal sa Kanya habang sila ay nakikipag-alitan sa mga dating sinasamba nila bukod pa sa Kanya:
Dissero gli idolatri che adoravano altre divinità all'infuori di Allāh, e che le prendevano come soci, all'infuori di Lui, disputando con coloro che adoravano all'infuori di Lui:
Orang-orang musyrik yang dahulu menyembah selain Allah dan mengambil sekutu-sekutu selain-Nya berkata dalam kondisi saling bertengkar dengan sesembahan-sesembahan mereka dahulu kala,
U paklenoj vatri, sporit će se mnogobošci, koji su smatrali da Allah ima saučesnike, svađat će se s onima koje su obožavali.
The idolaters who worshipped other than Allah and took them as partners to Him, will say whilst arguing with those they used to worship,
Les polythéistes qui adoraient des divinités autres qu’Allah et en faisaient Ses associés se querelleront avec les divinités qu’ils adoraient. Ils leur diront:
Allah'tan başkasına ibadet edip O'ndan başka ortaklar edinen müşrikler, Allah' ı bırakıp da ibadet ettikleri ile cehennemde çekişerek şöyle derler:
Nhóm đa thần thờ phượng ngoài Allah cùng với những ai đã hợp tác thờ phượng ngoài Allah sẽ tranh cãi với những thứ mà chúng đã thờ phượng, nói:
Govorit će: “Allaha nam, na dunjaluku bijasmo, zbilja, u očitoj zabludi!”
Par Allah, nous étions clairement égarés de la vérité.
“Por Al-lah, estábamos muy desviados de la verdad.
Vallahi biz, gerçekten haktan uzak apaçık bir sapıklıkta idik.
Xin thề với Allah, chắc rằng chúng tôi đã lệch rất xa Chân Lý.
"Sumpa man kay Allāh, talaga ngang kami dati ay nasa isang pagkaligaw na maliwanag palayo sa katotohanan,
"Per Allāh, eravamo chiaramente sviati dalla verità,
"Demi Allah! Sungguh kami dahulu di dunia berada dalam kesesatan yang nyata dari kebenaran.
“By Allah we were deviant from the clear truth.”
En effet, nous vous considérions égaux au Seigneur de toutes les créatures et nous vous adorions tout comme nous L’adorions Lui.
"Çünkü biz sizi, tüm yaratılmışların Rabbi ile eşit tutmuştuk. O'na ibadet ettiğimiz gibi size de ibadet ediyorduk."
Khi chúng tôi tôn sùng quí vị như chúa của mọi tạo vật thì việc chúng tôi tôn thờ quí vị cũng giống như chúng tôi thờ phượng Ngài
Cuando les consideramos como iguales al Señor de toda la creación y les adoramos como Lo adoramos.
“Mi smo vas, lažne nemoćne bogove, izjednačavali sa Svevišnjim Allahom, Gospodarom svega što postoji, te smo vama, kao što smo Njemu, robovali”, reći će
Hal itu terjadi karena kami menjadikan kalian seperti Tuhan seluruh makhluk, sehingga kami pun menyembah kalian sebagaimana kami menyembah-Nya.
paragonandovi al Dio di tutto il Creato e adorandovi così come adoriamo Lui.
“When we regarded you as equals to the Lord of all creation and worshipped you like we worshipped Him.”
noong gumawa kami sa inyo tulad ng Panginoon ng mga nilikha sa kabuuan ng mga ito sapagkat sumasamba kami sa inyo kung paanong sumasamba kami sa Kanya.
Tiadalah yang menyesatkan kami dari jalan kebenaran kecuali orang-orang berdosa yang menyeru kami agar beribadah kepada selain Allah.
"Bizi hak yoldan saptıranlar Allah'ı bırakıp da bizi kendilerine ibadet etmeye davet eden o günahkârlardan başkası değildi."
Non ci hanno sviati dalla Retta Via altri che i criminali, che ci hanno invitato ad adorarvi all'infuori di Allāh.
Nadie nos desvió del camino de la verdad, excepto los desviadores que nos llamaron a adorar a los ídolos en lugar de a Al-lah.
Walang nagligaw sa amin palayo sa daan ng katotohanan kundi ang mga salarin na nag-anyaya sa amin sa pagsamba sa kanila bukod pa kay Allāh.
Và không ai kéo bọn ta lệch khỏi con đường Chân Lý ngoài đám người tội lỗi kêu gọi bọn ta tôn thờ chúng thay vì Allah.
“A samo zlikovci krivim nas putem povedoše, oni koji su nas poticali da obožavamo lažna božanstva, a ne Allaha”, kazat će.
Seuls les criminels qui nous ont appelés à les adorer en dehors d’Allah nous ont égarés de la vérité.
“None led us astray from the path of truth except those criminals who called us towards worshipping them instead of Allah.”
Bọn ta không có ai đứng ra biện hộ cho bọn ta với Allah để được thoát khỏi Hỏa Ngục.
Y ahora no tenemos intercesores que aboguen por nosotros ante Al-lah, para salvarnos de Su castigo, pues los ídolos no pueden otorgar beneficios en este mundo ni en el otro.
Aujourd’hui, personne n’intercèdera en notre faveur auprès d’Allah afin qu’Il nous sauve du châtiment.
“Zato sad”, požalit će se nesretnici, “nemamo nikakve zagovornike koji bi se zauzeli kod Uzvišenog Allaha i otklonili od nas kaznu.”
Kini kami tidak mempunyai pemberi syafaat yang bisa menolong kami di sisi Allah agar ia menyelamatkan kami dari azab-Nya.
"Allah Teâlâ'nın katında bize şefaat edecek ve O'nun azabından kurtaracak şefaatçilerimiz de yoktur."
Non abbiamo intercessori che intercedano per noi presso Allāh, così da salvarci dalla punizione;
Kaya wala kaming mga tagapamagitang mamamagitan para sa amin sa ganang kay Allāh upang magligtas sa amin mula sa pagdurusang dulot Niya,
“So we have no intercessors today who shall intercede for us in front of Allah, to save us from His punishment.”
Kami tidak pula mempunyai teman akrab yang mencintai kami dan bisa membela dan memberikan kami syafaat,
Tampoco tenemos un verdadero amigo devoto que nos defienda e interceda por nosotros.
Wala kaming kaibigang dalisay sa pagmamahal na magtatanggol sa amin at mamamagitan para sa amin.
“I nemamo prijatelje koji nas iskreno vole, pa da se za nas zauzmu i brane nas”, reći će.
Nous n’avons pas non plus d’ami rapproché et sincère qui prendra notre défense et intercèdera en notre faveur.
e non abbiamo un amico sincero nel suo affetto che ci difenda e interceda per noi.
Và cũng không có một người bạn thân nào xin giùm cho bọn ta.
“Neither do we have a true devoted friend who will defend and intercede for u.”
"Bizi müdafaa edecek ve bize şefaat edecek sevgide samimi bir dostumuz da yoktur."
Si seulement nous pouvions retourner dans le bas monde et croire en Allah.
"Ah! Keşke bizim için dünyaya dönüş olsaydı da, Allah Teâlâ'ya iman edenlerden olsaydık."
Si solo pudiéramos regresar una vez más a la vida mundanal y tener otra oportunidad, para que pudiéramos ser de aquellos que creyeron en Al-lah”.
Sungguh, sekiranya kami dapat kembali sekali lagi ke dunia niscaya kami akan menjadi orang-orang yang beriman kepada Allah."
Kaya kung sakaling mayroon kaming pagbabalik sa buhay na pangmundo, kami ay magiging kabilang sa mga mananampalataya kay Allāh.
Ôi phải chi bọn ta có dịp trở lại cuộc sống trần gian thì bọn ta sẽ là nhóm người tin tưởng Allah.
Te će na koncu zaključiti: “O, kamo sreće da imamo drugu priliku, eh, da se možemo vratiti na dunjaluk, pa da vjerujemo u Allaha!”
“If only we could return once more to the worldly life, so that we could be from those who believed in Allah.”
Se solo potessimo tornare alla vita terrena, saremmo tra i credenti in Allāh!
U ovom kazivanju o poslaniku Ibrahimu, alejhis-selam, i ružnom završetku poricatelja nalaze se znakovi, pouke i poruke onima koji imaju razuma, pa ipak većina onih koji su čuli ovo kazivanje ne vjeruje.
Sesungguhnya pada apa yang disebutkan sebelumnya berupa kisah Ibrahim -'alaihissalām- dan tempat kembalinya orang-orang mendustakan Allah; benar-benar terdapat pelajaran bagi yang mau mengambil pelajaran, akan tetapi kebanyakan mereka tidaklah beriman.
Rằng qua câu chuyện về Ibrahim và hậu quả của nhóm người chống đối là bài học cho nhóm người biết ngẫm nghĩ, nhưng đa số mọi người vẫn không tin tưởng.
Şüphesiz İbrahim -aleyhisselam-'ın bahis konusu olan kıssasında ve yalanlayanların akıbetinde ibret alanlar için bir öğüt vardır. Buna rağmen onların çoğu Mümin değildirler.
In verità, ciò che è stato menzionato sulla storia di Ibrāhīm, pace a lui, e sul destino dei rinnegatori è un esempio per coloro che ne prendono atto, ma la maggior parte di loro non credettero.
En efecto, en lo mencionado en la historia de Abraham u y el destino de los que rechazan el mensaje, hay una lección para quienes prestan atención. Aunque la mayoría de ellos no creen.
Tunay na sa nabanggit na iyon mula sa kasaysayan ni Abraham – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan – at kahahantungan ng mga tagapagpasinungaling ay talagang may maisasaalang-alang para sa mga tagapagsaalang-alang. Ang karamihan sa kanila ay hindi naging mga mananampalataya.
Ce que nous te racontons du récit d’Abraham et du sort réservé aux dénégateurs est une leçon adressée aux concernés, mais la plupart d’entre eux ne sont pas croyants.
Indeed, in the aforementioned, i.e. the story of Abraham (peace be upon him) and the ultimate abode of the rejecters, is a lesson for those who take heed. Although most of them do not believe; they were rejecters of what Abraham brought from his Lord.
E, in verità, il tuo Dio – o Messaggero – è il Potente, Colui che si vendica dei Suoi nemici, Il Misericordioso nei confronti di chi di loro si pente.
Mensajero, ciertamente tu Señor es el Todopoderoso que castiga con justicia a sus enemigos, pero es Misericordioso con quienes se arrepienten de entre ellos.
O Messenger! Indeed, your Lord is the almighty who takes retribution from His enemies, yet merciful to those of them who repent.
Tunay na ang Panginoon mo, O Sugo, ay talagang Siya ang Makapangyarihan na naghihiganti sa mga kaaway Niya, ang Maawain sa sinumang nagbalik-loob kabilang sa kanila.
Sesungguhnya Tuhanmu -wahai Rasul- benar-benar Mahaperkasa yang membalas kejahatan para musuh-musuh-Nya, lagi Maha Penyayang kepada orang-orang yang bertobat di kalangan mereka.
Poslaniče, Gospodar tvoj, zaista je silan, te se osvećuje Svojim neprijateljima; samilostan je prema pokajnicima.
Và chắc chắc Thượng Đế của Ngươi - hỡi Thiên Sứ - là Đấng Quyền Lực, Ngài đánh bại tất cả kẻ thù của Ngài, và Ngài là Đấng Nhân Từ với những ai biết ăn năn, sám hối.
A man’s heaven and hell are not far away from him. Only a curtain intervenes between them. When Doomsday removes that curtain, every man will see that he was standing just on the edge of his heaven or hell, though the negligent man considered it something very distant. There were false leaders (mujrimun), who enjoyed an elevated position in the society of their times. They did not accept the call for Truth simply because, thereafter, their greatness would be finished. Their false pride prevented them from accepting the Truth. As a result, their followers likewise did not consider the call for Truth worth responding to. Equating the leaders with the Lord of the Universe means giving the same status to their utterances as to those of the Lord of the Universe. The Quranic commentator, Ibn Kathir, portrays them as carrying out the orders of their leaders ‘as the orders of the Lord of the Universe are carried out.’ Those who accepted the pronouncements of their leaders as if they were God’s commandments in the world, will themselves, in the Hereafter, call those leaders blameworthy, but it will be of no avail. The place where one was required to recognise and differentiate between the falsifiers and the men of Truth was the world and not the Hereafter.
-Ey Resul!- Şüphesiz ki senin Rabbin Azîz'dir. (Hiç kimse O'na galip gelemez) Düşmanlarından intikam alandır ve onlardan tövbe edenlere de çok merhametlidir.
Ô Messager, ton Seigneur est le Puissant qui se venge de Ses ennemis et le Miséricordieux avec ceux d’entre eux qui se repentent.
The people of Noah disbelieved in all the messengers when they rejected Noah (peace be upon him).
Nuh'un kavmi Nuh -aleyhisselam-'ı yalanladığında bütün resulleri de yalanlamış oldu.
Nagpasinungaling ang mga kababayan ni Noe sa mga isinugo nang nagpasinungaling sila kay Noe – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan –
105- Nuh kavmi peygamberleri yalanladılar.
106- Hani kardeşleri Nuh onlara şöyle demişti:“Korkup sakınmaz mısınız?”
107- “Ben size gönderilmiş güvenilir bir peygamberim.”
108- “Artık Allah’tan korkun ve bana itaat edin.”
109- “Bu (davetim) için sizden hiçbir ücret istemiyorum. Benim ecrimi vermek ancak âlemlerin Rabbine aittir.
110- “O halde Allah’tan korkun ve bana itaat edin.”
111- “Sana en alt tabakadan insanlar tâbi olmuşken biz, sana iman mı edeceğiz?!” dediler.
112- Dedi ki:“Onların yapmakta oldukları(nın içyüzü) hakkında benim hiçbir bilgim yoktur.”
113- “Onların hesabı ancak Rabbime aittir. Eğer düşünürseniz (bunu anlarsınız).”
114- “Ben mü’minleri kovacak değilim.”
115- “Ben ancak apaçık bir uyarıcıyım.”
116- Dediler ki:“Ey Nuh, eğer vazgeçmezsen kesinlikle taşa tutulacaklardan olacaksın.”
117- Dedi ki:“Rabbim, kavmim gerçekten beni yalanladı.”
118- “Artık benimle onlar arasında ayırt edici hükmünü ver ve beni de beraberimdeki mü’minleri de kurtar!”
119- Biz de onu ve onunla birlikte olanları o dopdolu gemi içerisinde kurtardık.
120- Sonra da onların ardından geri kalanları suda boğduk.
121- Şüphesiz bunda bir ibret vardır. Ama onların çoğu iman etmezler.
122- Şüphe yok ki Rabbin Azizdir, Rahimdir.
105. Allah, Nuh kavminin peygamberleri Nuh’u yalanlamalarını, onlara söylediklerini, onların karşı tutumlarını ve her iki tarafın da akıbetlerini söz konusu ederek şöyle buyurmaktadır:“Nuh kavmi” bütünüyle “peygamberleri yalanladılar.” Çünkü Nuh’un yalanlanması, bütün rasûlleri ve peygamberleri yalanlamak gibidir. Zira bütün peygamberlerin yaptıkları davet ittifakla birdir. Verdikleri haberler de birdir. Bu yüzden onlardan birisini yalanlamak, bütün peygamberlerin getirdikleri hakkı yalanlamak demektir.
106. “Hani” nesep itibariyle “kardeşleri Nuh onlara şöyle demişti: Korkup sakınmaz mısınız?” Yüce Allah’ın peygamberleri, kendilerine peygamber olarak gönderdiği kimselerin nesebinden seçmiş olması, ona itaat etmekten kaçınmamaları ve onu iyi bir şekilde tanımaları, ayrıca onun halini araştırma ihtiyacı duymamaları dolayısıyladır. Nuh, diğer peygamberlerin -Allah’ın salât ve selâmları üzerlerine olsun- izledikleri yolu izleyerek kavmine en yumuşak bir şekilde hitap edip: Allah’tan korkmaz ve izlemekte olduğunuz putlara ibadetten vazgeçerek ibadetinizi yalnızca Allah’a ihlasla yapmaz mısınız? demişti.
107. “Ben size gönderilmiş güvenilir bir peygamberim.” Onun özel olarak kendilerine gönderilmiş bir peygamber olması, onlara getirmiş olduğu şeyleri kabul ve iman etmelerini, Yüce Allah’a böyle bir şerefli rasûlü özel olarak göndermiş olması dolayısıyla şükrederek karşılık vermelerini gerektirmekte idi. Onun ayrıca güvenilir bir kimse olması, Yüce Allah hakkında ancak hakkı söylemesi, vahyine herhangi bir şeyi ilave etmeyip ondan hiçbir şey de eksiltmemesi demektir ki bu da onların peygamberlerinin kendilerine vermiş olduğu haberleri tasdik, emrine de itaat etmelerini gerektirir.
108. “Artık Allah’tan korkun” Size vermiş olduğu emirler ve koymuş olduğu yasaklar hususunda “bana itaat edin.” İşte Nuh’un onlara gönderilmiş güvenilir bir peygamber olması bunu gerektirir. Bundan dolayı burada sebebe delâlet eden (“artık” diye çevrilen) “ف” harfi getirilmiştir.
109. Nuh, kendisine itaati gerektiren sebebi söz konusu ettikten sonra ona itaat etmelerine engel olacak bir hususun da bulunmadığını dile getirerek şöyle demiştir:“Bu (davetim) için sizden hiçbir ücret istemiyorum.” Bu yüzden sizin için ağır bir borç altına girme söz konusu değildir. “Benim ecrimi vermek, ancak âlemlerin Rabbine aittir.” Ben bu yolla O’na yakın olmayı, O’nun pek büyük mükâfatına nail olmayı ümit ederim. Size gelince bütün isteğim sizin iyiliğinizdir. Sizden dosdoğru yolu izlemenizi istiyorum, o kadar.
110. “O halde Allah’tan korkun ve bana itaat edin.” Nuh aleyhisselam bu sözünü tekrarladı. Çünkü o, kavmine tekrar tekrar davette bulunmuş ve bu uğurda uzunca bir ömür harcamıştı. Nitekim Yüce Allah, bir başka yerde şöyle buyurmaktadır:“O da onlar arasında elli yıl eksik olmak üzere bin yıl kaldı.”(el-Ankebût, 29/14); “Dedi ki: Rabbim ben kavmimi gece ve gündüz durmadan davet ettim. Fakat benim davetim kaçıştan başka bir şeylerini artırmadı onların.”(Nuh 71/5-6) Ancak kavmi, onun davetini reddederek ve hiç de karşı çıkmaya elverişli olmayan sözlerle karşı çıkarak şöyle dediler:
111. Yani bizler, insanların ancak aşağı olanlarının, basit ve düşük seviyelilerinin sana tabi olduklarını görüyoruz. Nasıl olur da sana uyabiliriz? Böylelikle onların hakka karşı ne kadar büyüklük tasladıkları ve gerçekleri bilmeyen cahil bir topluluk oldukları ortaya çıkmaktadır. Onların maksatları hakkı bulmak olsaydı ve eğer Nuh’un davetiyle ilgili anlayamadıkları bir husus veya şüphe ettikleri bir konu bulunsaydı şöyle demeleri gerekirdi:“Sen bize getirdiğin şeylerin doğruluğunu, bunu ortaya koyacak vasıtalarla bizlere açıkla!” Eğer onlar gereği gibi düşünmüş olsalardı, Nuh’a tâbi olanların asıl itibariyle en üstün, insanların en hayırlıları, sağlam akıl ve üstün ahlâkî özelliklere sahip kimseler olduklarını, buna karşılık en bayağı ve aşağılık olanların ise aklın temel özelliğinden mahrum kalan ve böylelikle taşlara ibadeti güzel görerek onlara secde etmeye, onlara dua ve ibadet etmeye razı olan, diğer taraftan o kâmil peygamberlerin çağrısına itaati kabul etmeyen kimselerin yani kendilerinin olduğunu da anlayacaklardı. İki hasım taraftan herhangi birisinin sadece batıl bir söz söylemesi ile -karşı tarafın iddiasının doğruluğunun göz önünde bulundurulmasına gerek kalmaksızın- o batıl söz söyleyen tarafın iddiasının çürük ve tutarsız olduğu anlaşılır. O nedenle Nuh’un doğruluğunu, getirdiklerinin sıhhatini kati bir şekilde ortaya koyan bunca mucizelerini ve o büyük davetini görmemiş olsaydık bile Nuh kavminin, peygamberlerin davasını reddetmek için:“Sana en alt tabakadan insanlar tâbi olmuşken biz, sana iman mı edeceğiz?” dediklerini ve herkes tarafından tutarsızlığı açıkça bilinen bu esastan hareketle onun çağrısını reddettiklerini bu buyruklarla öğrendiğimize göre buradan hareketle onların da sapık ve kesin yanlış içerisinde olduklarını anlamış oluyoruz.
112-113. Yani amelleri de hesapları görmek de Allah’a düşer. Bana düşen ise sadece tebliğ etmektir. Siz onları bırakın da eğer benim size getirdiğim, hak ise ona itaatle boyun eğin. Zira herkes kendi amelinin karşılığını görecektir.
114. Kahrolasıcalar! Büyüklük tasladıkları ve üstün olduklarını zannettikleri için Nuh’un iman edenleri yanından uzaklaştırmasını, iman etmeleri için bir şart olarak ileri sürmüşlerdi. O da kendilerine:“Ben mü’minleri kovacak değilim” diye cevap vermişti. Çünkü onlar, herhangi bir şekilde kovulmayı, küçük düşürülmeyi hak eden kimseler değildir. Onlar, hem sözlü, hem fiili olarak üstün görülmeye, ikrama layık kimselerdir. Nitekim Yüce Allah şöyle buyurmaktadır:“Âyetlerimize iman edenler sana geldiğinde onlara de ki: “Selam sizlere! Rabbiniz kendi üzerine rahmeti yazdı....”(el-En’am, 6/54)
115. “Ben ancak apaçık bir uyarıcıyım.” Ben ancak uyaran bir kimseyim; Allah’tan aldığımı sizlere tebliğ eden ve kulların iyiliğini isteyen bir nasihatçiyim. Benim elimde bir yetki yoktur. İş, bütünüyle Allah’a aittir.
116. Nuh aleyhisselam gece gündüz, gizli açık onları davet etmeye devam etti. Onlarsa sürekli ondan uzaklaştılar ve “dediler ki: “Ey Nuh, eğer” bizi yalnızca Allah’a ibadet etmeye davet etmekten “vazgeçmezsen kesinlikle taşa tutulacaklardan olacaksın.” Seni en kötü öldürme şekli olan -köpek öldürür gibi- taşa tutarak öldüreceğiz. Kahrolasıcalar, kendileri hakkında kendilerinden bile daha çok şefkatli olan o güvenilir, kendilerine öğüt verip iyiliklerini isteyen böyle bir peygambere ne kadar da çirkin karşılık vermişlerdi!
117-118. Şüphesiz onların zulümleri, en ileri dereceye varıp küfürleri de alabildiğine katmerleşince peygamberleri onların hepsini kuşatacak bir bedduada bulundu:“Rabbim yeryüzünde kâfirlerden dönüp dolaşan bir kimse bırakma!”(Nuh, 71/26) Burada da şöyle dediğini görüyoruz: “…benimle onlar arasında ayırt edici hükmünü ver” Yani aramızdan haddi aşıp azgınlık edeni helâk et! Nuh asıl azgın ve zalimlerin onlar olduğunu bildiği için bu duayı yapmıştı. Bundan dolayı daha sonra:“Beni de beraberimdeki mü’minleri de kurtar” diye devam etti.
119. Yani insanlarla ve hayvanlarla dolu olan “o gemi içerisinde kurtardık.”
120. “Sonra da onların” yani Nuh aleyhisselam ile onunla beraber bulunan mü’minlerin “ardından geri kalanları” yani kavminin geri kalan bütün fertlerini “suda boğduk.”
121. “Şüphesiz bunda” yani Nuh aleyhisselam ve ona uyanların kurtarılıp onu yalanlayanların da helâk edilmesinde gönderdiğimiz peygamberlerin doğruluğuna, getirdiklerinin sıhhatine, buna karşılık onları yalanlayan düşmanların izledikleri yolun da batıl olduğuna delil teşkil “eden bir ibret vardır.”
122. “Şüphe yok ki Rabbin” izzetiyle düşmanlarını kahredip tufan ile onları suda boğan “Azizdir,” Gerçek dostlarına karşı da “Rahimdir.” Çünkü O, Nuh’u ve onunla birlikte bulunan iman ehlini kurtarmıştır.
Il popolo di Nūħ smentì i messaggeri quando smentirono Nūħ, pace a lui.
Kaum Nuh telah mendustakan para rasul tatkala mereka mendustakan Nabi Nuh -'alaihissalām-.
Nuh's preaching to His People, and Their Response
Here Allah tells us about His servant and Messenger Nuh, peace be upon him, who was the first Messenger sent by Allah to the people of earth after they started to worship idols. Allah sent him to forbid that and to warn people of the consequences of idol worship. But his people belied him and continued their evil practice of worshipping idols besides Allah. Allah revealed that their disbelieving in him was akin to disbelieving in all the Messengers, So Allah said:
كَذَّبَتْ قَوْمُ نُوحٍ الْمُرْسَلِينَ - إِذْ قَالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ نُوحٌ أَلاَ تَتَّقُونَ
(The people of Nuh belied the Messengers. When their brother Nuh said to them: "Will you not have Taqwa") meaning, `do you not fear Allah when you worship others instead of Him'
إِنِّي لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ
(I am a trustworthy Messenger to you.) means, `I am the Messenger of Allah to you, faithfully fulfilling the mission with which Allah has sent me. I convey the Messages of my Lord to you, and I do not add anything to them or take anything away from them.,
فَاتَّقُواْ اللَّهَ وَأَطِيعُونِ وَمَآ أَسْـَلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ
(So have Taqwa of Allah, and obey me. No reward do I ask of you for it;) means, `I do not want any payment for the advice I give you; I will save my reward for it with Allah. '
فَاتَّقُواْ اللَّهَ وَأَطِيعُونِ
(So have Taqwa of Allah, and obey me.) `It is clear to you that I am telling the truth and that I am faithfully fulfilling the mission with which Allah has entrusted me.'
Le peuple de Noé démentit l’ensemble des messagers lorsqu’il démentit Noé.
"Kaum Nuh telah mendustakan para rasul. Ketika saudara mereka (Nuh) berkata kepada mereka, 'Mengapa kamu tidak ber-takwa? Sesungguhnya aku adalah seorang rasul kepercayaan (yang diutus) kepadamu, maka bertakwalah kepada Allah dan taatlah kepadaku. Dan aku sekali-kali tidak minta upah kepadamu atas ajakan-ajakan itu; upahku tidak lain hanyalah dari Tuhan semesta alam. Maka bertakwalah kepada Allah dan taatlah kepadaku.' Mereka berkata, 'Apakah kami akan beriman kepadamu, padahal yang mengikuti kamu ialah orang-orang yang hina?' Nuh menja-wab, 'Bagaimana aku mengetahui apa yang telah mereka kerjakan? Perhitungan (amal perbuatan) mereka tidak lain hanyalah kepada Tuhanku, kalau kamu menyadari. Dan aku sekali-kali tidak akan mengusir orang-orang yang beriman. Tidaklah aku (ini) melainkan pemberi peringatan yang menjelaskan.' Mereka berkata, 'Sungguh jika kamu tidak (mau) berhenti hai Nuh, niscaya benar-benar kamu akan termasuk orang-orang yang dirajam.' Nuh berkata, 'Ya Tuhanku, sesungguhnya kaumku telah mendustakan aku; maka itu adakanlah suatu keputusan antaraku dan antara mereka, dan selamatkanlah aku dan orang-orang yang beriman besertaku.' Maka Kami selamatkan Nuh dan orang-orang yang besertanya di dalam kapal yang penuh muatan. Kemudian sesudah itu Kami tenggelamkan orang-orang yang tinggal. Sesungguhnya pada yang demikian itu benar-benar terdapat tanda (kekuasaan Allah), tetapi kebanyakan mereka tidak beriman. Dan sesungguhnya Tuhanmu, Dia-lah Yang Mahaperkasa lagi Maha Penyayang." (Asy-Syu'ara`: 105-122).
(105-110) Allah سبحانه وتعالى menjelaskan pendustaan kaum nabi Nuh terhadap rasul mereka, yaitu Nuh, dan (menjelaskan) jawabannya terhadap mereka dan jawaban mereka terhadapnya, serta kesudah-an semuanya, seraya berfirman, ﴾ كَذَّبَتۡ قَوۡمُ نُوحٍ ٱلۡمُرۡسَلِينَ ﴿ "Kaum Nuh telah mendustakan para rasul," semuanya. Sebab pendustaan mereka ter-hadap Nuh adalah sama dengan mendustakan semua rasul, karena mereka semua sepakat atas satu dakwah dan satu informasi. Maka mendustakan salah satunya sama dengan mendustakan semua ke-benaran yang mereka bawa.
Mereka telah mendustakannya. ﴾ إِذۡ قَالَ لَهُمۡ أَخُوهُمۡ ﴿ "ketika saudara mereka berkata kepada mereka." Maksudnya, saudara senasab, yaitu ﴾ نُوحٌ ﴿ "Nuh." Sesungguhnya Allah سبحانه وتعالى hanya mengangkat para rasul itu dari nasab (keturunan, marga) kaum yang mana dia diutus ke-pada mereka, agar mereka tidak merasa jijik (segan) untuk tunduk kepadanya karena sudah mengetahui hakikat jati dirinya, sehingga mereka tidak perlu mencarinya. Maka Nuh berkata kepada mereka dengan ucapan yang paling santun, sebagaimana cara para rasul lainnya, ﴾ أَلَا تَتَّقُونَ ﴿ "Mengapa kamu tidak bertakwa," kepada Allah, lalu meninggalkan kebiasaan kalian menyembah berhala-berhala, dan memurnikan ibadah kepada Allah semata.
﴾ إِنِّي لَكُمۡ رَسُولٌ أَمِينٞ ﴿ "Sesungguhnya aku adalah seorang rasul keperca-yaan untuk kalian," maka keberadaan sebagai utusan (rasul) yang diutus kepada mereka secara khusus mewajibkan mereka mene-rima apa saja yang diajarkan kepada mereka, beriman kepadanya dan bersyukur kepada Allah سبحانه وتعالى atas pengistimewaan yang dianu-gerahkan kepada mereka berupa seorang rasul yang mulia ini. Dan keberadaannya sebagai orang yang terpercaya itu berarti dia sama sekali tidak berdusta atas Nama Allah, tidak menambah wahyuNya dan tidak pula menguranginya. Hal ini mengharuskan mereka untuk membenarkan semua khabar yang diberitakannya dan mematuhi semua perintah-perintahnya, ﴾ فَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ ﴿ "maka bertakwalah kepada Allah dan taatlah kepadaku," dalam hal apa saja yang dia perintahkan kepada kalian dan dia larang terhadap kalian. Inilah sebenarnya konsekuensi dari keberadaannya sebagai seorang rasul yang terpercaya yang diutus kepada mereka. Maka dari itu dia menyebutkan sebab akibatnya dengan huruf fa` (pada ungkapan فَاتَّقُوا اللّٰهَ) yang menunjukkan arti "sebab" lalu menyebutkan sebab yang mengharuskan kemudian menyebutkan tidak adanya peng-halang, seraya berfirman, ﴾ وَمَآ أَسۡـَٔلُكُمۡ عَلَيۡهِ مِنۡ أَجۡرٍۖ ﴿ "Dan aku sekali-kali tidak minta upah kepadamu atas ajakan-ajakan itu," sehingga akan membuat kalian terbebani dengan beban yang berat.
﴾ إِنۡ أَجۡرِيَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ ﴿ "Upahku tidak lain hanyalah dari Rabb se-mesta alam." Aku berharap melalui seruan ini kedekatan dariNya dan pahala yang berlimpah. Adapun kalian, maka angan-angan dan puncak keinginanku dari kalian adalah memberi nasihat kepada kalian dan kalian mau menempuh jalan yang lurus.
﴾ فَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ ﴿ "Maka bertakwalah kepada Allah dan taatlah ke-padaku." Beliau mengulangi ungkapan ini karena beliau berulang-ulang mengajak kaumnya dan karena lamanya beliau dalam mela-kukan tugas ini, sebagaimana Allah سبحانه وتعالى berfirman,
﴾ فَلَبِثَ فِيهِمۡ أَلۡفَ سَنَةٍ إِلَّا خَمۡسِينَ عَامٗا ﴿
"Lalu dia tinggal di tengah-tengah mereka seribu tahun kurang lima puluh tahun." (Al-Ankabut: 14)
Dan,
﴾ قَالَ رَبِّ إِنِّي دَعَوۡتُ قَوۡمِي لَيۡلٗا وَنَهَارٗا 5 فَلَمۡ يَزِدۡهُمۡ دُعَآءِيٓ إِلَّا فِرَارٗا 6 ﴿
"Nuh berkata, 'Ya Rabbku, sesungguhnya aku telah menyeru kaum-ku malam dan siang, maka seruanku itu hanyalah menambah mereka lari (dari kebenaran)'." (Nuh: 5-6).
(111) Maka mereka berkata sebagai jawaban terhadap dakwahnya dan penolakan terhadapnya dengan sesuatu yang tidak laik untuk dijadikan sebagai penolakan, ﴾ أَنُؤۡمِنُ لَكَ وَٱتَّبَعَكَ ٱلۡأَرۡذَلُونَ ﴿ "Apakah kami akan beriman kepadamu, padahal yang mengikuti kamu ialah orang-orang yang hina?" Maksudnya, bagaimana mungkin kami akan mengikutimu sedangkan kami tidak melihat para pengikutmu melainkan orang-orang hina, rendah dan sampah masyarakat. De-ngan ini dapat diketahui kesombongan mereka terhadap kebenaran dan kebodohan mereka terhadap kenyataan.
Sebab, sesungguhnya kalau saja tujuan mereka adalah kebe-naran tentu mereka akan mengatakan, (kalau seandainya mereka memiliki rasa ketidakjelasan dan keraguan terhadap dakwahnya), "Jelaskanlah kepada kami kebenaran apa yang engkau ajarkan ini dengan cara-cara yang bisa mengantarkan kepadanya!" Kalau seandainya mereka mengamati dengan sebenar-benarnya, tentu mereka mengetahui bahwa para pengikutnya adalah orang-orang yang mulia, sebaik-baik manusia, orang-orang yang memiliki akal yang matang dan akhlak mulia, dan bahwa sebenarnya orang-orang yang hina adalah mereka yang fungsi akalnya dicabut hingga menganggap baik penyembahan terhadap batu-batu, rela sujud dan berdoa kepadanya, serta enggan tunduk kepada dakwah para rasul yang mulia.
Hanya dengan (mengetahui tema) pembicaraan batil yang diungkapkan oleh salah satu dari dua pendebat itu, maka sangat mudah diketahui rusaknya pembicaraan itu, dan akal sudah bisa memastikan kebenaran klaim lawannya. Maka tatkala kita telah mendengar tentang kaum Nuh, yaitu bahwa mereka telah berkata di dalam penolakan mereka terhadap dakwah Nuh,﴾ أَنُؤۡمِنُ لَكَ وَٱتَّبَعَكَ ٱلۡأَرۡذَلُونَ ﴿ "Apakah kami akan beriman kepadamu, padahal yang mengikuti kamu ialah orang-orang yang hina?" di mana mereka berpegang kepada prinsip yang setiap orang mengetahui ketidakbenarannya dalam penolakannya terhadap dakwah Nuh, maka kita dapat mengetahui bahwa mereka adalah orang-orang sesat lagi salah, sekalipun kita belum menyaksikan bukti-bukti (mukjizat) dari Nuh dan dakwahnya yang mengindikasikan kepastian dan keyakian akan kejujurannya dan kebenaran ajaran yang dibawanya.
(112-115) Lalu Nuh عليه السلام menjawab, ﴾ وَمَا عِلۡمِي بِمَا كَانُواْ يَعۡمَلُونَ 112 إِنۡ حِسَابُهُمۡ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّيۖ لَوۡ تَشۡعُرُونَ ﴿ "Bagaimana aku mengetahui apa yang telah me-reka kerjakan? Perhitungan (amal perbuatan) mereka tidak lain hanyalah kepada Rabbku, kalau kamu menyadari." Maksudnya, amal perbuatan mereka dan perhitungannya adalah tanggung jawab Allah, sedang-kan kewajibanku hanyalah menyampaikan (tabligh), dan biarkan-lah mereka (jangan mencampuri urusan mereka). Jika ajaran yang aku bawa ini yang benar, maka tunduklah kepadanya, dan masing-masing mempunyai amal sendiri-sendiri. ﴾ وَمَآ أَنَا۠ بِطَارِدِ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ ﴿ "Dan aku sekali-kali tidak akan mengusir orang-orang yang beriman." Seakan-akan mereka, (semoga Allah memperburuk mereka), menuntut kepada Nuh agar mengusir orang-orang yang beriman itu karena kecongkakan dan kesombongan mereka (kaum yang tidak beriman) agar mereka mau beriman. Maka Nuh mengatakan, ﴾ وَمَآ أَنَا۠ بِطَارِدِ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ ﴿ "Dan aku sekali-kali tidak akan mengusir orang-orang yang beriman." Sebab mereka tidak berhak diusir dan dihina, melainkan mereka lebih berhak dihormati, baik dengan perkataan maupun dengan perbuatan, sebagaimana difirmankan oleh Allah سبحانه وتعالى,
﴾ وَإِذَا جَآءَكَ ٱلَّذِينَ يُؤۡمِنُونَ بِـَٔايَٰتِنَا فَقُلۡ سَلَٰمٌ عَلَيۡكُمۡۖ كَتَبَ رَبُّكُمۡ عَلَىٰ نَفۡسِهِ ٱلرَّحۡمَةَ ﴿
"Apabila orang-orang yang beriman kepada ayat-ayat Kami itu datang kepadamu, maka katakanlah, 'Semoga kesejahteraan terlimpahkan kepadamu.' Rabbmu telah menetapkan atas diriNya kasih sayang." (Al-An'am: 54).
﴾ إِنۡ أَنَا۠ إِلَّا نَذِيرٞ مُّبِينٞ ﴿ "Tidaklah aku (ini) melainkan pemberi peringatan yang menjelaskan." Maksudnya, aku ini hanyalah seorang pemberi peringatan dan penyampai dari Allah dan seorang yang bersung-guh-sungguh di dalam memberikan nasihat kepada manusia, dan aku sama sekali tidak memiliki urusan sedikit pun, karena sesung-guhnya urusannya adalah milik Allah.
(116) Kemudian Nuh عليه السلام terus berdakwah kepada mereka siang dan malam, secara sembunyi-sembunyi dan terang-terangan, namun mereka tidak bertambah kecuali makin jauh, dan ﴾ قَالُواْ لَئِن لَّمۡ تَنتَهِ يَٰنُوحُ ﴿ "Mereka berkata, 'Sungguh jika kamu tidak (mau) berhenti hai Nuh'," dari dakwahmu kepada kami agar kami hanya beribadah kepada Allah saja, ﴾ لَتَكُونَنَّ مِنَ ٱلۡمَرۡجُومِينَ ﴿ "niscaya benar-benar kamu akan termasuk orang-orang yang dirajam." Maksudnya, niscaya kami akan membunuhmu dengan sekeji-kejinya, yaitu dilempar dengan batu hingga mati, sebagaimana anjing dibunuh. Sungguh celaka mereka! Betapa sangat buruknya respons mereka! Mereka merespons orang yang sangat tulus nan terpercaya yang sangat sayang kepada me-reka daripada diri mereka sendiri, dengan seburuk-buruk respon.
(117-118) Sudah tidak diragukan lagi tatkala kezhaliman mereka memuncak dan kekufuran mereka makin dahsyat, maka Nabi mereka mendoakan mereka dengan suatu doa yang pasti menimpa mereka, seraya berkata,
﴾ رَّبِّ لَا تَذَرۡ عَلَى ٱلۡأَرۡضِ مِنَ ٱلۡكَٰفِرِينَ دَيَّارًا 26 ﴿
"Ya Rabbku, janganlah Engkau biarkan seorang pun di antara orang-orang kafir itu tinggal di atas bumi." (Nuh: 26).
Sedangkan di sini dia mengatakan, ﴾ رَبِّ إِنَّ قَوۡمِي كَذَّبُونِ 117 فَٱفۡتَحۡ بَيۡنِي وَبَيۡنَهُمۡ فَتۡحٗا ﴿ "Ya Rabbku, sesungguhnya kaumku telah mendustakan aku; maka itu adakanlah suatu keputusan antaraku dan antara mereka." Maksudnya, binasakanlah orang yang membangkang di antara kami, sedangkan dia tahu bahwa mereka adalah para pembangkang yang zhalim, maka dari itu dia berkata, ﴾ وَنَجِّنِي وَمَن مَّعِيَ مِنَ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ ﴿ "Dan selamatkanlah aku dan orang-orang yang beriman besertaku."
(119-122) ﴾ فَأَنجَيۡنَٰهُ وَمَن مَّعَهُۥ فِي ٱلۡفُلۡكِ ﴿ "Maka Kami selamatkan Nuh dan orang-orang yang besertanya di dalam bahtera," maksudnya, kapal; ﴾ ٱلۡمَشۡحُونِ ﴿ "yang penuh muatan," yang terdiri dari manusia dan ber-bagai macam hewan. ﴾ ثُمَّ أَغۡرَقۡنَا بَعۡدُ ﴿ "Kemudian sesudah itu Kami teng-gelamkan sesudahnya." Maksudnya, setelah Nuh dan orang-orang yang beriman bersamanya, ﴾ ٱلۡبَاقِينَ ﴿ "orang-orang yang tinggal." Mak-sudnya, kami menenggelamkan seluruh kaumnya.
﴾ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ ﴿ "Sesungguhnya pada yang demikian itu." Maksudnya, pada keselamatan Nuh dan para pengikutnya dan kebinasaan orang-orang yang mendustakannya, ﴾ لَأٓيَةٗۖ ﴿ "benar-benar terdapat tanda," yang membuktikan kebenaran para rasul Kami dan kebe-naran ajaran yang mereka bawa dan kebatilan ajaran yang dianut oleh musuh-musuh mereka yang mendustakan itu. ﴾ وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلۡعَزِيزُ ﴿ "Dan sesungguhnya Rabbmu, Dia-lah Yang Mahaperkasa," Yang me-lumpuhkan musuh-musuhNya dengan keperkasaanNya, sehingga Dia menenggelamkannya dengan badai topan.
﴾ ٱلرَّحِيمُ ﴿ "Lagi Maha Penyayang" kepada para waliNya (orang-orang yang setia kepadaNya), di mana Dia telah menyelamatkan Nuh beserta orang-orang yang bersamanya dari kaum yang ber-iman.
La gente de Noé no creyó en todos los Mensajeros cuando rechazaron a Noé u, porque no creer en un Mensajero equivale a no creer en ninguno de ellos, así como desmentir a uno solo de los Mensajeros significa desmentirlos a todos.
Người dân của Nuh bị kết tội chối bỏ tất cả Thiên Sứ bởi chúng đã chối bỏ Nuh, một vị Thiên Sứ được gởi đến cho chúng.
Nuhov, alejhis-selam, narod proglašavao je lažnim svog poslanika Nuha, nije vjerovao u njegovo poslanstvo i samim time negirao je i sve ostale poslanike.
Cuando Noé u les dijo: “¿No se acordarán de Al-lah y dejarán el culto hacia los demás por temor a Él?
Khi Nuh (Nô-ê), người anh em của họ trong dòng dõi, nói với họ: Sao các ngươi không kính sợ Allah mà từ bỏ việc thờ phượng thần linh khác ngoài Ngài?
Soy bakımından kardeşleri olan Nuh onlara şöyle demişti: "Kendisinden korkarak O'ndan başkasına ibadeti bırakıp Allah Teâlâ'dan sakınmaz mısınız?"
Kad je Nuh, alejhis-selam, svojim sunarodnicima rekao: “Šta vam je pa se ne bojite Allaha i ne odustanete od obožavanja lažnih kipova?”
Noé leur dit: Ne craignez-vous pas Allah en renonçant à adorer des divinités autres que Lui?
Yaitu ketika Nuh yang merupakan saudara senasab mereka berkata kepada mereka, "Mengapa kalian tidak bertakwa kepada Allah dengan meninggalkan penyembahan kepada selain-Nya sebagai bentuk rasa takut kepada-Nya?
When Noah said to them, “Will you not be mindful of Allah and leave the worship of other than Him, out of fear for Him?”
noong nagsabi sa kanila ang kapatid nila sa kaangkanan na si Noe: "Hindi ba kayo mangingilag magkasala kay Allāh, sa pamamagitan ng pag-iwan sa pagsamba sa iba pa sa Kanya, dala ng pangamba sa Kanya?
quando il loro fratello di sangue disse loro: "Non temete Allāh, abbandonando l'adorazione di altri, all'infuori di Lui, per timore di Lui?!
In verità io sono per voi un messaggero: Allāh mi ha inviato a voi, e sono fidato, non aggiungo nulla a ciò che Allāh mi ha ispirato, né manco nulla.
“Indeed, I am a Messenger for you; Allah has sent me to you and I am trustworthy, I will not increase or decrease in that which has be revealed to me.”
Tunay na ako para sa inyo ay isang sugong isinugo ni Allāh sa inyo, na mapagkatitiwalaan: hindi ako nagdaragdag sa anumang ikinasi ni Allāh sa akin at hindi ako nagbabawas.
"Şüphesiz ben size gönderilmiş resulüm. Beni size Yüce Allah gönderdi. Yüce Allah'ın gönderdiği vahye bir ekleme ve çıkarma yapmayan elçiyim."
Sesungguhnya aku adalah seorang rasul yang diutus oleh Allah kepada kalian, lagi terpercaya yang tidak menambah dan mengurangi wahyu yang disampaikan-Nya padaku.
Quả thật Ta là Thiên Sứ được Allah gởi đến cho các ngươi, Ta là người trung thực không thêm bớt bất cứ gì về bức Thông Điệp mà Allah thiên khải cho Ta.
“Zaista, Allah me je poslao vama kao poslanika pouzdanog da ponesem emanet vjere i dostavim vam poslanicu, bez dodavanja i bez oduzimanja”, kazao je Nuh, alejhis-selam, svojim sunarodnicima.
Je suis un messager qui vous a été envoyé et je suis digne de confiance, puisque je n’ajoute ni ne retranche rien à ce que mon Seigneur m’a révélé.
Ciertamente, soy un Mensajero enviado para ustedes y soy digno de confianza, no aumentaré ni disminuiré lo que me ha sido revelado.
Así que tengan temor de Al-lah al cumplir Sus mandamientos y abstenerse de lo que Él ha prohibido. Y síganme en lo que sea que les ordene y les prohíba.
Craignez donc Allah en vous conformant à Ses commandements et en renonçant à ce qu’Il vous a défendu, et obéissez-moi lorsque je vous ordonne quelque chose ou lorsque je vous le défends.
Oleh sebab itu, bertakwalah kepada Allah dengan mengerjakan perintah-Nya dan menjauhi larangan-Nya dan taatilah aku dalam perkara yang aku perintahkan dan yang aku larang atas kalian.
Các ngươi hãy kính sợ Allah băng cách tuân thủ theo mệnh lệnh của Ngài và tránh xa những điều cấm của Ngài; và hãy nghe theo Ta về những gì Ta ra lệnh các ngươi và những gì Ta cấm các ngươi.
Temete Allāh, obbedendo ai Suoi ordini e rispettando i Suoi divieti, e obbedite ai Miei ordini e a ciò da cui vi ho dissuaso.
Kaya mangilag kayong magkasala kay Allāh sa pamamagitan ng pagsunod sa mga ipinag-uutos Niya at pag-iwas sa mga sinasaway Niya, at tumalima kayo sa akin sa anumang ipinag-uutos ko sa inyo at anumang sinasaway ko sa inyo.
“So be mindful of Allah by fulfilling His commandments and refrain from that which He has prohibited. And obey me in whatever I command you with and forbid you from.”
"Emirlerine itaat ederek ve yasaklarından kaçınarak Allah'tan korkup, sakının. Size emretmekte olduğum ve yapmanızı yasakladığım şeylerde bana itaat edin."
“Zato se Allaha bojte izvršavajući vjerske naredbe, a sustežući se od vjerskih zabrana”, Nuh reče. “I meni poslušni budite u onom što vam zapovijedam i u onom što vam zabranjujem!”
Commentary
وَمَا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ
And I do not claim from you any reward for it. - 26:109
It is learnt from this verse that charging and acceptance of wages against religious teachings and preaching is not right. Therefore, the righteous elders have ruled it as forbidden, but the later generations have allowed it under compelling circumstances. Its full details have been given under the explanation of the verse لَا تَشْتَرُوا بِآيَاتِي ثَمَنًا قَلِيلًا do not take a paltry price for My signs" - 2:41.
Special note
Here the verse فَاتَّقُوا اللَّـهَ وَأَطِيعُونِ (So, fear Allah and obey me - 110) is repeated twice to make clear that for the obedience of the Messenger and fear of Allah it was enough that the prophet has any one of the two qualities: One, his honesty and integrity, and the second, his teaching and preaching without a fee. But when the Messenger who is personified of all these traits, his obedience and the fear of his God becomes all the more necessary.
I kazao je poslanik Nuh svojim sunarodnicima: “A ja ne tražim od vas nikakvu nagradu ni nadoknadu za trud koji ulažem u dostavljanju vjere, mene će Allah, Gospodar svega što postoji, nagraditi.”
“I do not seek any reward from you for what I convey to you from my Lord. My reward is only from Allah: the Lord of all creation, not from anyone else.”
Aku sekali-kali tidak meminta upah dari kalian atas penyampaian wahyu dari Tuhanku karena upahku tidak lain hanyalah dari Allah, Tuhan segala makhluk, bukan dari selain-Nya.
No busco ninguna recompensa de ustedes al transmitir lo que mi Señor me ordena. Mi recompensa viene solo de Al-lah: el Señor de toda la creación, no proviene de nadie más.
Ta sẽ không yêu cầu các ngươi tiền thù lao do công Ta truyền tải bức Thông Điệp cho các ngươi mà phần thưởng đó sẽ do Allah, Đấng Chúa Tể của tất cả vạn vật ban cho Ta.
"Rabbim katından size getirip tebliğ ettiğim şeylerden dolayı sizden bir karşılık talep etmiyorum. Mükâfatım, ancak mahlukatın Rabbi olan Allah'a aittir, başkasına değil."
Hindi ako humihiling sa inyo ng isang gantimpala dahil sa nagpapaabot ako sa inyo mula sa Panginoon ko; walang gantimpala sa akin kundi nasa kay Allāh, ang Panginoon ng mga nilikha, hindi nasa iba pa sa Kanya.
Non vi chiedo una ricompensa per ciò che vi comunico da parte del mio Dio: la mia ricompensa risiede presso Allāh, Dio del Creato, non presso altri.
Je ne vous demande aucune récompense en échange de ce que je vous transmets de mon Seigneur. Il n’appartient qu’à Allah, le Seigneur des créatures, de me récompenser et à personne d’autre.
Kaya mangilag kayong magkasala kay Allāh sa pamamagitan ng pagsunod sa mga ipinag-uutos Niya at pag-iwas sa mga sinasaway Niya, at tumalima kayo sa akin sa anumang ipinag-uutos ko sa inyo at anumang sinasaway ko sa inyo.
Temete Allāh, obbedendo ai Suoi ordini e rispettando i Suoi divieti, e obbedite a ciò che vi ordino e allontanatevi da ciò da cui vi dissuado.
Oleh sebab itu, bertakwalah kalian kepada Allah dengan mengerjakan perintah-Nya dan menjauhi larangan-Nya dan taatilah aku dalam perkara yang aku perintahkan dan larang atas kalian.”
Các ngươi hãy kính sợ Allah băng cách tuân thủ theo mệnh lệnh của Ngài và tránh xa những điều cấm của Ngài; và hãy nghe theo Ta về những gì Ta ra lệnh các ngươi và những gì Ta cấm các ngươi.
Craignez donc Allah en vous conformant à Ses commandements et en renonçant à ce qu’Il vous a défendu, et obéissez-moi lorsque je vous ordonne quelque chose ou lorsque je vous le défends.
"Emirlerine itaat ederek ve yasaklarından kaçınarak Allah'tan korkun. Size emretmekte olduğum ve yapmanızı yasakladığım şeylerde bana itaat edin."
“Zato se Allaha bojte izvršavajući vjerske naredbe, a sustežući se od vjerskih zabrana”, Nuh reče. “I meni poslušni budite u onom što vam zapovijedam i u onom što vam zabranjujem!”
Así que tengan temor de Al-lah al cumplir Sus mandamientos y abstenerse de lo que Él ha prohibido. Y síganme en lo que sea que les ordene y les prohíba”.
“So be mindful of Allah by fulfilling His commandments and refrain from that which He has prohibited. And obey me in whatever I command you with and forbid you from.”
His people said to him, “O Noah! Should we believe you and follow what you have brought and act upon it, whilst your followers are the lowliest of people; there are no leaders and noblemen among them?”
Les siens lui dirent alors: Ô Noé, veux-tu que nous croyions en toi et que nous nous conformions aux préceptes que tu apportes alors que nous voyons que seuls les plus méprisables des gens sont tes disciples ? Pas un seul noble ou notable ne figure parmi eux !
Su pueblo le dijo: “¡Noé! ¿Deberíamos creerte y seguir lo que has traído y actuar en consecuencia, mientras tus seguidores son las personas más humildes? No hay líderes ni nobles entre ellos”.
Kaumnya berkata kepadanya, "Apakah kami akan beriman kepadamu -wahai Nuh- dan mengikuti dan mengamalkan apa yang engkau bawa, padahal faktanya yang mengikutmu hanyalah orang-orang yang hina di kalangan manusia dan tidak ada di antara mereka seorang pemuka dan pemilik kemuliaan pun?."
The Demand of the People of Nuh and His Response
They said: "We do not believe in you, and we will not follow you and become equal to the meanest of the people, who follow you and believe in you, and they are the lowest among us."
قَالُواْ أَنُؤْمِنُ لَكَ وَاتَّبَعَكَ الاٌّرْذَلُونَ - قَالَ وَمَا عِلْمِى بِمَا كَانُواْ يَعْمَلُونَ
(They said: "Shall we believe in you, when the inferior follow you" He said: "And what knowledge have I of what they used to do") meaning, `what does it have to do with me if they follow me No matter what they used to do before, I do not have to check on them and examine their background; all I have to do is accept it if they believe in me; whatever is in their hearts is for Allah to know.'
إِنْ حِسَابُهُمْ إِلاَّ عَلَى رَبِّى لَوْ تَشْعُرُونَ - وَمَآ أَنَاْ بِطَارِدِ الْمُؤْمِنِينَ
(Their account is only with my Lord, if you could (but) know. And I am not going to drive away the believers.) It seems that they asked him to drive these people away, then they would follow him, but he refused to do that, and said:
وَمَآ أَنَاْ بِطَارِدِ الْمُؤْمِنِينَ - إِنْ أَنَا إِلاَّ نَذِيرٌ مُّبِينٌ
(And I am not going to drive away the believers. I am only a plain warner.) meaning, `I have been sent as a warner, and whoever obeys me and follows me and believes in me, then he belongs to me and I to him, whether he is noble or common, upper-class or lower-class.'
Il suo popolo gli disse: "Dovremmo crederti, o Nūħ, e attenerci a ciò che hai rivelato?! La verità è che i tuoi seguaci sono solo i licenziosi, tra la gente, e non vi è nessuno di illustre tra di loro"
Dân chúng của Y đáp lại Y: Liệu bọn ta có đáng phải tin Ngươi không - hỡi Nuh - và bọn ta có đáng phải làm theo những gì Ngươi bảo không trong khi chỉ có nhóm người thấp hèn của xã hội mới theo Ngươi, không có một người quí tộc nào trong số đó cả?
Nuh -aleyhisselam-'a kavmi şöyle dedi: "Ey Nuh! Senin peşinden gelenler, ancak sıradan aşağılık ve düşük seviyeli kimselerdir. Onların arasında eşraftan ve üst tabakadakilerden hiç kimse bulunmamaktadır. Durum böyle iken bizler senin getirdiklerine tabi olup amel mi edeceğiz?"
Nagsabi sa kanya ang mga kababayan niya: "Maniniwala ba kami sa iyo, O Noe, susunod ba kami sa dinala mo, at gagawa ba kami [ayon doon] samantalang ang lagay ay na ang mga tagasunod mo ay ang mga mababa na mga tao lamang sapagkat hindi natatagpuan sa kanila ang mga ginoo at ang mga maharlika?"
Međutim, Nuhovi sunarodnici rekoše: “Zar ćemo povjerovati u to u šta nas pozivaš, kad te slijede najprezreniji i najmanje ugledni ljudi među nama? Među tvojim sljedbenicima nema ugledne gospode i prvaka!”
Nobility of a person depends on deeds and moral qualities and not on family or status
قَالُوا أَنُؤْمِنُ لَكَ وَاتَّبَعَكَ الْأَرْذَلُونَ ﴿111﴾ قَالَ وَمَا عِلْمِي بِمَا كَانُوا يَعْمَلُونَ ﴿112﴾
They said, "Shall we believe in you while you are followed by the lowest people?" [ 111] He said, "I do not know about what they do. (26:111-112)
It is related in this verse that the disbelievers rejected the invitation of Sayyidna Nuh (علیہ السلام) to accept the faith on the plea that his followers were worthless poor people. So, how could they, the elite and noble, mix up with them? On this Nuh (علیہ السلام) replied that he did not know about their acts, thereby hinting that their understanding of nobility on the basis of family background, wealth, or status was wrong, and that the nobility or meanness and honour or disgrace is dependent on one's deeds and morals. Hence, it was their ignorance to put the label of sordidness on his followers, because they did not know about their deeds and disposition. Unless one knows fully well about the morals and deeds of others, it is not right to pass any judgment about them. (Qurtubi).
Nagsabi sa kanila si Noe – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan: "At ano ang kaalaman ko sa anumang dating ginagawa ng mga mananampalatayang ito? Ako ay hindi katiwala sa kanila, na nag-iisa-isa sa mga gawain nila.
Noé u les dijo: “¿Qué sé yo de lo que estos creyentes solían hacer antes de venir a mí? No soy su supervisor para que pueda explicar sus actos.
Nuh im odgovori: “Ja nisam odgovoran za poslove kojima se bave vjernici koji me slijede! Ja nisam poslat kao onaj ko će bilježiti njihova djela.”
Noé leur dit: Que sais-je des actions de ces croyants ? Je ne suis pas garant de ce qu’ils ont, ni ne consigne leurs œuvres.
Nuh -aleyhisselam- onlara şöyle dedi: "Müminlerin ne yaptıklarına dair benim ne bilgim olabilir? Onların yapmış oldukları amellerinin hesabını tutmakla görevli değilim."
Noah (peace be upon him) said to them, “What do I know of what these believers used to do? I am not an overseer over them that I account for their deeds.”
Nūħ, pace a lui, disse loro: "Cosa posso saperne di ciò che facevano questi credenti? Non sono loro responsabile, vigilando sulle loro azioni.
Nuh nói với chúng: Ta không biết gì về hành động của nhóm người có đức tin này? Ta không phải là người được ủy thác giám sát việc làm của họ.
Nuh -'alaihissalām- lalu berkata kepada mereka, "Bagaimana aku mengetahui apa yang orang-orang beriman itu kerjakan? Aku bukanlah pengurus seluruh urusan mereka dengan menghitung segala amalan mereka.
"Onların hesabı, ancak gizli ve açık hallerini bilen Yüce Allah'a aittir, bana ait değildir. Eğer söylediklerinizin ne anlama geldiğini bilseydiniz bunları söylemezdiniz."
Việc thanh toán họ không ai ngoài Allah mới biết rõ họ đã làm gì dù bí mật hay công khai, không phải là việc của Ta, giá như mọi ngươi nhận thức được lời lẽ mình đã nói.
Il loro rendiconto risiede presso Allāh: Lui conosce ciò che nascondono e ciò che mostrano, non io, se vi rendete conto di ciò che state dicendo.
Il n’appartient qu’à Allah, Celui qui connaît ce qu’ils font en secret et en public, de leur demander des comptes et non à moi. Si vous étiez conscients de ces paroles, vous ne les auriez pas proférées.
Oni će pred Allahom, Koji zna ono što tajno i javno čine, račun položiti, a ne preda mnom. Kad biste znali istinu, ne biste takve odvratnosti govorili!
Su responsabilidad es solo ante Al-lah, que conoce sus secretos y asuntos públicos, no me compete a mí juzgar sus actos. Si se dieran cuenta, no habrían dicho lo que acaban de decir.
Walang iba ang pagtutuos sa kanila kundi nasa kay Allāh na nakaaalam sa mga kalihim-lihiman nila at mga kahayag-hayagan nila at hindi sa akin. Kung sakaling nakararamdam kayo sa sinabi ninyo ay hindi sana kayo magsasabi nito.
Perhitungan amal perbuatan mereka tidak lain hanyalah kepada Allah yang lebih mengetahui perkara batin dan perkara lahir mereka, dan bukan kepadaku, sungguh jikalau kalian menyadari niscaya kalian tidak akan melontarkan ucapan kalian itu.
“Their accountability is only to Allah who knows their secret and public affairs, not to me. If you realised, you would not have said what you just did.”
“I am not going to push away these believers from my gathering in acceptance of your wished, just so that you believe.”
"Sizler iman edesiniz diye sizin isteğinize uyarak Müminleri meclisimden kovacak değilim."
Ta không phải là người xua đuổi những người có đức tin khi họ đáp lại lời mời gọi của Ta.
Io non mando via i credenti dai miei raduni, esaudendo le vostre richieste, affinché crediate.
Aku sekali-kali tidak akan mengusir orang-orang yang beriman dari majelisku demi untuk memenuhi permintaan kalian agar kalian beriman.
“A ja neću od sebe tjerati pravovjerne udovoljavajući vašem zahtjevu kako biste povjerovali”, reče poslanik Nuh, alejhis-selam.
No voy a alejar a estos creyentes de mi congregación porque ustedes quieren, solo para que crean.
Hindi ako magtataboy sa mga mananampalataya palayo sa pinag-uupuan ko bilang pagtugon sa hiling ninyo upang sumampalataya kayo.
Je ne chasserai pas les croyants de mon assemblée pour que vous daigniez embrasser la foi.
Walang iba ako kundi isang mapagbabalang maliwanag ang pagbabala; pinag-iingat ko kayo sa pagdurusang dulot ni Allāh."
Aku ini tidak lain hanyalah pemberi peringatan yang nyata agar memperingatkan kalian akan azab Allah."
Noah’s community rejected him, though his call was fully borne out by the strength of arguments. Besides, his character bore testimony to his truthfulness. The people of his community knew that Noah was a righteous and honest man. They knew that there was no vested self-interest attached to his call for the Truth. Indeed, his personal qualities were enough to prove his seriousness. And a person who is serious about God’s creatures cannot be other than serious about their Creator. Noah’s community rejected his call for the Truth, though they could offer nothing but irrelevant matters to justify this rejection. To say that the companions of a preacher are ordinary people in order to justify rejection of his call, is not a contradiction of the call but amounts rather to self-contradiction. It means that nothing can be found by way of arguments to warrant saying anything against the call of Truth. Such a stance did no credit to Noah’s community.
Je ne fais qu’avertir de manière claire contre le châtiment d’Allah.
I reče naposlijetku: “Ja sam samo onaj kojeg je Allah, džellešanuhu, poslao da javno, otvoreno i odano upozori na Allahovu kaznu.”
“I am only a clear warner; I warn you of the punishment of Allah.”
Solo soy un advertidor claro, solo les advierto y amonesto sobre el castigo de Al-lah”.
Io non sono altro che un ammonitore che comunica una chiara ammonizione, e vi avverto della punizione di Allāh.
Sứ mạng của Ta chỉ là cảnh báo một cách rõ ràng cho các người về hình phạt của Allah.
Ben, ancak Allah'ın azabından sakındıran apaçık bir uyarıcıyım.
Disse lui il suo popolo: "Se non smetti di predicarci sarai tra coloro che vengono insultati e uccisi lapidati con le pietre".
Kaumnya lalu berkata kepadanya, "Sungguh jika engkau tidak mau berhenti dari menyampaikan seruanmu itu kepada kami, niscaya engkau benar-benar akan termasuk orang yang dihina dan dibunuh dengan lemparan bebatuan".
Kavmi ona şöyle dedi: "Eğer sen bizi davet ettiğin şeyden vazgeçmezsen, mutlaka hakaret edilenlerden ve taşlanarak öldürülenlerden olacaksın."
Dân chúng của Nuh hăm dọa Y: Nếu Ngươi không dừng việc kêu gọi bọn ta thì chắc Ngươi sẽ phải hứng chịu một trận ném đá.
Su gente le dijo: “Si no dejas de llamar hacia lo que nos estás llamando, insultando a nuestros ídolos, definitivamente serás perseguido y apedreado hasta la muerte”.
Les siens lui dirent: Si tu n’arrêtes pas de nous prêcher, nous nous en prendrons à toi et te tuerons par lapidation.
Nuhovi sunarodnici rekoše: “Ne prestaneš li, o Nuhu, pozivati u islam, sigurno ćemo te grditi i kamenjem sve do smrti gađati!”
Nagsabi sa kanya ang mga kababayan niya: "Talagang kung hindi ka magpipigil sa inaanyaya mo sa amin, talagang ikaw nga ay magiging kabilang sa mga lalaitin at mga papatayin sa pamamagitan ng pagpukol ng mga bato."
His people said to him, “If you do not stop calling towards what you’re calling us towards, you will definitely be harrassed and stoned to death.”
Supplicating to his Lord, Noah said, “O my Lord! Indeed, my nation has rejected me and not believed in what I have brought from you to be true.”
Nūħ disse, pregando il suo Dio: "Dio mio, in verità il mio popolo mi ha smentito e non ha creduto a ciò che ho loro comunicato da parte Tua"
Nuh, Rabbine dua ederek şöyle demişti: "Rabbim! Şüphesiz kavmim beni yalanladı. Onlara senin katından getirdiğim şeyde bana inanmadılar."
Suplicando a su Señor, Noé u dijo: “¡Oh, mi Señor! Ciertamente, mi nación me ha rechazado y no ha creído en la verdad que he traído de Ti”.
Nagsabi si Noe habang dumadalangin sa Panginoon niya: "Panginoon ko, tunay na ang mga kababayan ko ay nagpasinungaling sa akin at hindi nagpatotoo sa akin sa dinala ko mula sa ganang Iyo.
Noé invoqua alors Allah en ces termes: Ô Seigneur, les miens m’ont démenti et n’ont pas accordé de crédit à ce que je leur ai apporté de Ta part.
Čuvši tu prijetnju, Nuh, alejhis-selam, uputi dovu Svemogućem Allahu protiv svog naroda: “Allahu, Gospodaru moj, moj me narod zaista u laž utjeruje, ne vjeruje u objavu koju sam od Tebe donio!”
Nuh khấn vái Thượng Đế mình: Lạy Thượng Đế, dân chúng của bề tôi bảo bề tôi nói dối, họ không tin những gì bề tôi mang đến cho họ từ Ngài.
Nuh berdoa kepada Tuhannya, "Wahai Tuhanku! Sesungguhnya kaumku telah mendustakanku dan sama sekali tidak membenarkanku terkait apa yang aku bawa dari sisi-Mu.
Xin Ngài hãy công minh phân xử bề tôi và họ, hãy tiêu diệt họ vì ngoan cố chìm trong sự ngụy tạo và xin hãy cứu bề tôi cũng như những ai đã theo bề tôi thuộc nhóm người có đức tin.
“Allahu, Gospodaru moj”, zamolio je Znalca svih tajni poslanik Nuh, “zato Ti između njih i mene po pravdi presudi – spasi monoteiste iskrene, a uništi nevjernike bezbožne; zbog njihove ustrajnosti u zabludi, a spasi mene i vjernike koji su uz mene!”
Juge donc entre eux et moi d’une manière à les anéantir, pour s’être obstinés à être les adeptes du faux et sauve-moi ainsi que les croyants qui m’accompagnent du châtiment que Tu abattras sur les mécréants.
Kaya humatol Ka sa pagitan ko at nila ng isang paghahatol na magpapahamak sa kanila dahil sa pagpupumilit nila sa kabulaanan. Sagipin Mo ako at ang sinumang kasama sa akin kabilang sa mga mananampalataya mula sa anumang ipinapampahamak Mo sa mga tagatangging sumampalataya kabilang sa mga kababayan ko."
Oleh sebab itu, tetapkanlah antara diriku dan mereka suatu keputusan yang akan membinasakan mereka lantaran bersikeras di atas kebatilan dan selamatkanlah aku serta orang-orang mukmin yang bersamaku dari azab yang menimpa orang-orang kafir dari kaumku."
Noé u suplicó a su Señor: “Juzga entre ellos y yo de manera que sean destruidos debido a su insistencia en la falsedad, y sálvanos a mí y a los creyentes que están conmigo, del castigo con el que destruyes a los incrédulos”.
“So judge between me and them such that they are destroyed due to their insistence on falsehood and save me and those believers who are with me, from the punishment you destroy the disbelievers with.”
Giudica me e loro con un giudizio che li distrugga, a causa della loro perseveranza nella falsità, e salva me e i credenti che mi accompagnano dalla distruzione dei miscredenti del mio popolo.
"Batıl üzerine ısrar etmeleri sebebiyle benimle onların arasında sen hüküm ver. Kavmimden kâfir olanları helak ettiğin şeyden beni ve beraberimdeki Müminleri kurtar."
Allāh esaudì la sua invocazione e salvò lui e i credenti che lo accompagnavano nell'Arca, colma di gente e di animali.
Bunun üzerine biz onun duasına icabet ettik. İnsanlar ve hayvanlar ile dolu olan gemide, onu ve onunla beraber olan Müminleri kurtardık.
Nous exauçâmes son invocation et Nous le sauvâmes ainsi que les croyants qui l’accompagnaient en les embarquant dans un vaisseau chargé de gens et de bêtes.
Lalu Kami pun memenuhi permohonannya dan menyelamatkan dirinya dan orang-orang mukmin yang menyertainya di dalam kapal yang penuh muatan manusia dan hewan.
Ta đáp lại lời thỉnh cầu của Y, TA cứu Y cũng như nhóm người có đức tin theo Y trên chiếc thuyền chở đầy người và động vật.
Kaya naman tumugon Kami sa panalangin niya at nagligtas Kami sa kanya at sinumang kasama sa kanya kabilang sa mga mananampalataya sa daong na pinuno ng mga tao at mga hayop.
Tako je Allah, džellešanuhu, spasio poslanika Nuha, alejhis-selam, uslišavajući mu molitvu, i vjernike koji su bili uz njega u lađi, prepunoj ljudi i raznih životinja.
So I answered his supplication and saved him and the believers with him in the ark, which was full of people and animals.
Entonces Al-lah respondió a su súplica y lo salvó a él y a los creyentes en el arca, que estaba llena de personas y animales.
Then I drowned the remaining rest, who were the people of Noah.
Onlardan sonra Nuh'un kavminden geride kalanları suda boğduk.
Dopodiché annegammo tutti gli altri, ovvero il popolo di Nūħ.
Sau đó, TA nhấn chìm hết số còn lại trong dân chúng của Nuh trong biển nước.
Puis Nous noyâmes ceux qui sont restés du peuple de Noé.
Luego ahogó a los otros restantes, del pueblo de Noé.
Pagkatapos nilunod Namin, matapos nila, ang mga naiiwan, na mga kababayan ni Noe.
A zatim je Sveznajući Allah potopio sve one koji nisu vjerovali u Nuha, alejhis-selam.
Kemudian sesudah itu Kami tenggelamkan orang-orang yang tinggal yaitu kaum Nuh yang kafir.
U kazivanju o Nuhu, alejhis-selam, spasenju njega i njegovih sljedbenika vjernika, te u uništenju onih koji nisu vjerovali bjelodani su znakovi i očiti pokazatelji ljudima, a većina onih koji su čuli ovo kazivanje nisu povjerovali nego su ostali nevjernici.
Trong sự việc từ câu chuyện của Nuh cùng với dân mình; sự thành công của Nuh cùng với ai theo Y và hậu quả của nhóm vô đức tin là một bài học cho nhóm người biết ngẫm nghĩ, nhưng đa số mọi người vẫn không tin tưởng.
Tunay na sa nabanggit na iyon mula sa kasaysayan ni Noe – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan – at ng mga kababayan niya, pagkaligtas ni Noe at sinumang kasama sa kanya kabilang sa mga mananampalataya, at pagkapahamak ng mga tagatangging sumampalataya kabilang sa mga kababayan niya ay talagang may maisasaalang-alang para sa mga tagapagsaalang-alang. Ang karamihan sa kanila ay hindi naging mga mananampalataya.
Les concernés par l'exposé du récit de Noé et de son peuple doivent méditer un enseignement contenu dans ce récit: c’est le salut de Noé et des croyants qui l’accompagnaient et l’anéantissement des mécréants de son peuple. Seulement, la plupart d’entre eux ne sont pas croyants.
Indeed, in the aforementioned, i.e. the story of Noah and his people, the saving of Noah and the believers with him and the destruction of the disbelievers from his nation, is a lesson for those who take heed. Although most of them do not believe; they were rejecters.
Şüphesiz Nuh ve kavmi hakkında, Nuh'un ve onunla beraber olan Müminlerin kurtulması ve kavminden kâfir olanların helak olmasıyla ilgili kıssada, ibret alanlar için bir öğüt vardır. Ne var ki onların çoğu iman eden kimseler değillerdi.
In verità, ciò che è stato menzionato della storia di Nūħ e del suo popolo, e la salvezza di Nūħ e dei credenti che lo accompagnavano, e la distruzione dei miscredenti del suo popolo è un esempio per coloro che ne prendono atto, e la maggior parte di loro non erano credenti.
Sesungguhnya pada yang disebutkan itu berupa kisah Nuh dan kaumnya, selamatnya Nuh beserta orang-orang mukmin yang bersamanya, serta binasanya orang-orang kafir dari kalangan kaumnya benar-benar terdapat pelajaran bagi yang ingin memetik pelajaran darinya, akan tetapi kebanyakan mereka tidaklah beriman.
Ciertamente en la historia de Noé y su pueblo, la salvación de Noé y los creyentes con él y la destrucción de los incrédulos de su nación, hay una lección para aquellos que prestan atención. Aunque la mayoría de ellos no creen.
In verità il tuo Dio, o Messaggero, è il Potente, Colui che si vendica dei Suoi nemici, Misericordioso verso chi, tra di loro, si pente.
Ô Messager, ton Seigneur est certainement le Puissant qui se venge de Ses ennemis et le Miséricordieux envers ceux d’entre eux qui se repentent.
Và quả thật Thượng Đế của Ngươi - hỡi Thiên Sứ - là Đấng Quyền Lực đánh bại tất cả kẻ thù của Ngài, và Ngài là Đấng Nhân Từ đối với ai biết ăn năn, sám hối.
Noah strove for centuries so that his community could realize the truth, but they refused to accept it. The moral debasement of his people had reached its acme and the disbelievers now threatened Noah either to stop preaching or be stoned to death. Noah then prayed to God to judge decisively between him and the disbelievers. His prayer was answered. At God’s behest, Noah constructed a large boat, in which all his companions and the male and female counterparts of each animal species were accommodated. Thereafter, God sent a severe storm; water gushed out of the earth, and there was a heavy downpour of rain from the skies. All the living creatures, except those on the boat, were destroyed. This historical example is an embodiment of the fact that while true believers would remain protected, all others would face destruction.
Poslaniče, Gospodar tvoj, zaista je silan, te se sveti Svojim neprijateljima; samilostan je prema pokajnicima.
Tunay na ang Panginoon mo, O Sugo, ay talagang Siya ang Makapangyarihan na naghihiganti sa mga kaaway Niya, ang Maawain sa sinumang nagbalik-loob kabilang sa kanila.
Mensajero, ciertamente tu Señor es el Todopoderoso que castiga con justicia a sus enemigos, pero es Misericordioso con quienes se arrepienten de entre ellos.
Sesungguhnya Tuhanmu -wahai Rasul- benar-benar Mahaperkasa yang membalas kejahatan para musuh-musuh-Nya, lagi Maha Penyayang terhadap orang-orang yang bertobat di antara mereka.
-Ey Resul!- Şüphesiz ki senin Rabbin Azîz'dir. (Hiç kimse O'na galip gelemez.) Düşmanlarından intikam alandır. Onlardan tövbe edenlere de çokça merhamet edendir.
O Messenger! Indeed, your Lord is the almighty who takes retribution from His enemies, yet merciful to those of them who repent.
La gente de ‘Ad no creyó en los mensajeros por su rechazo a Hud u.
Kaum 'Ād telah mendustakan para rasul tatkala mereka mendustakan rasul mereka, Hud -'alaihissalām-.
{كَذَّبَتْ عَادٌ الْمُرْسَلِينَ (123) إِذْ قَالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ هُودٌ أَلَا تَتَّقُونَ (124) إِنِّي لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ (125) فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطِيعُونِ (126) وَمَا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ إِنْ أَجْرِيَ إِلَّا عَلَى رَبِّ الْعَالَمِينَ (127) أَتَبْنُونَ بِكُلِّ رِيعٍ آيَةً تَعْبَثُونَ (128) وَتَتَّخِذُونَ مَصَانِعَ لَعَلَّكُمْ تَخْلُدُونَ (129) وَإِذَا بَطَشْتُمْ بَطَشْتُمْ جَبَّارِينَ (130) فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطِيعُونِ (131) وَاتَّقُوا الَّذِي أَمَدَّكُمْ بِمَا تَعْلَمُونَ (132) أَمَدَّكُمْ بِأَنْعَامٍ وَبَنِينَ (133) وَجَنَّاتٍ وَعُيُونٍ (134) إِنِّي أَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ (135) قَالُوا سَوَاءٌ عَلَيْنَا أَوَعَظْتَ أَمْ لَمْ تَكُنْ مِنَ الْوَاعِظِينَ (136) إِنْ هَذَا إِلَّا خُلُقُ الْأَوَّلِينَ (137) وَمَا نَحْنُ بِمُعَذَّبِينَ (138) فَكَذَّبُوهُ فَأَهْلَكْنَاهُمْ إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآيَةً وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُمْ مُؤْمِنِينَ (139) وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ (140).
123- Âd
(kavmi) de peygamberleri yalanladılar.
124-
Hani kardeşleri Hûd onlara şöyle demişti:“Korkup sakınmaz mısınız?”
125-
“Ben size gönderilmiş güvenilir bir peygamberim.”
126-
“Artık Allah’tan korkun ve bana itaat edin.”
127-
“Bu (davetime) karşılık sizden hiçbir ücret istemiyorum. Benim ecrimi vermek ancak âlemlerin Rabbi Allah’a aittir.”
128-
“Siz her yüksek yere/yol başına yüksek birer bina inşa edip boş işlerle mi uğraşıyorsunuz?”
129-
“Ebedi kalacakmışsınız gibi sağlam kaleler/saraylar mi yapıyorsunuz?”
130-
“Yakaladığınız zaman da zorbaca mı davranırsınız?”
131-
“Artık Allah’tan korkun ve bana itaat edin.”
132-
“Size bildiğiniz (türlü) nimetleri verenden korkup sakının.”
133-
“O, size hem davarlar hem de çocuklar verdi.”
134-
“Hem de bahçeler ve pınarlar…”
135-
“Gerçekten ben, sizin için büyük bir günün azabından korkarım.”
136-
Dediler ki:“Sen öğüt versen de öğüt verenlerden olmasan da bizim için aynıdır.”
137-
“Bu, öncekilerin âdetlerinden başka bir şey değildir.”
138-
“Biz azaba uğrayacak da değiliz.”
139- Böylece onu yalanladılar. Biz de onları helâk ettik. Şüphesiz bunda bir ibret vardır. Ama onların çoğu iman etmezler.
140- Şüphe yok ki Rabbin Azizdir, Rahimdir.
123. Yani Âd adını taşıyan kabile, rasûlleri olan Hûd’u yalanladı. Onların, peygamberleri Hûd’u yalanlamaları ise davetlerinin aynı olması dolayısı ile diğer peygamberleri de yalanlaması anlamına gelir.
124. “Hani” nesep itibariyle “kardeşleri Hûd” yumuşak bir üslûpla ve güzel bir hitapla “onlara şöyle demişti:” Allah’tan “korkup sakınmaz mısınız” ki böylelikle şirki ve ondan başkasına ibadeti terk edesiniz.
125-126. “Ben size gönderilmiş güvenilir bir peygamberim.” Yüce Allah, size önem vererek beni sizlere rahmet ve peygamber olarak göndermiş bulunuyor. Ben güvenilir bir kimseyim. Böyle bir kişi olduğumu siz de biliyorsunuz. Buna bağlı olarak da:“Artık Allah’tan korkun ve bana itaat edin.” Yani Yüce Allah’ın hakkı olan takvâyı yerine getirin. Size vermiş olduğum emirlerle yasaklarda bana itaat ederek benim hakkımı da yerine getirin. Çünkü bu, sizin bana uymanızı ve bana itaat etmenizi gerektirir. Diğer taraftan sizi iman etmekten alıkoyacak herhangi bir engel de bulunmamaktadır. Çünkü ben:
127. Ben size yaptığım tebliğ, samimi öğütlerim ve iyiliğinizi istememe karşılık sizden herhangi bir ücret talep etmiyorum ki bundan dolayı kendinizi ağır bir borç yükü altında hissedesiniz. “Benim ecrimi vermek ancak” kulları türlü nimetleriyle terbiye edip besleyen, lütuf ve keremini onlara bol bol ihsan eden, özellikle de gerçek dostlarına ve peygamberlerine pek çok lütuflarda bulunan “âlemlerin Rabbi Allah’a aittir.”
128. “Siz her yüksek yere/yol başına” dağların arasındaki geçiş noktalarında “yüksek birer bina inşa edip boş işlerle mi uğraşıyorsunuz?” Siz, bu işi dininiz ve dünyanız açısından size birtakım faydalar sağlayacak herhangi bir maslahat olmaksızın, boşuna mı yapıyorsunuz?
129. “Ebedi kalacakmışsınız gibi sağlam kaleler/saraylar mi yapıyorsunuz?” Ebedi kalmak maksadıyla mı bu yapıları ediniyorsunuz? Oysa herhangi bir yaralmış için ebedi kalmanın yolu yoktur.
130. “Yakaladığınız zaman” insanları ele geçirdiğiniz vakit “zorbaca mı davranırsınız?” Öldürerek, vurup döverek ve mallarını alarak zorbalık mı edersiniz? Yüce Allah, onlara büyük bir güç vermişti. Bu büyük güçlerini Yüce Allah uğrunda kullanmaları gerekirdi. Fakat onlar şımardılar, büyüklük tasladılar ve:“Bizden daha güçlü kim vardır?” diyerek bu gücü Allah’a isyanı gerektiren hususlarda, boş şeylerde ve akılsızca tasarruflarda kullandılar. Bundan dolayı peygamberleri onlara bütün bunları yasaklayarak şöyle dedi:
131. “Artık Allah’tan korkun.” Şirk koşmayı ve azgınlık etmeyi terk edin. “Ve bana itaat edin.” Çünkü sizler benim, Allah’ın size gönderilmiş peygamberi olduğumu ve güvenilir bir nasihatçı olduğumu biliyorsunuz.
132. “Size bildiğiniz (türlü) nimetleri verenden korkup sakının.” O, sizlere kimsenin bilmezlikten gelemeyeceği ve inkâr da edemeyeceği pek büyük nimetler vermiştir.
133-134. “O, size” hem deve, inek ve koyun türünden “hem davarlar hem de” neslinizi çoğaltmak sûretiyle “çocuklar verdi.” Hem mallarınızı çoğalttı, hem çocuklarınızı, özellikle de daha güçlü olan erkek çocuklarınızı çoğaltmıştır.
135. Böylelikle peygamberleri onlara mazhar oldukları nimetleri hatırlattı. Daha sonra da Yüce Allah’ın azabının gelip çatacağını onlara hatırlatarak şunları söyledi:“Gerçekten ben, sizin için büyük bir günün azabından korkarım.” Eğer sizler bu küfür ve azgınlığınızı sürdürecek olursanız, gerçekten ben size olan şefkatimden ve sizin iyiliğinizi istediğimden ötürü üzerinize pek büyük bir azabın ineceğinden korkarım. Zira bu azap indiği takdirde geri çevrilemez.
136. Onlar hakka karşı inat ederek ve peygamberlerini yalanlayarak şöyle dediler:“Sen öğüt versen de öğüt verenlerden olmasan da bizim için aynıdır.” Her iki hal de birdir, fark etmez. Bu, azgınlığın en ileri derecesidir. Yüce Allah’ın sapasağlam dağları dahi eriten, özlü akıl sahiplerinin yüreklerini parçalayan bu tür öğütlere karşı bunca azgınlığa ulaşmış bir kavmin hali, azgınlığın en ileri derecesidir. Artık bunlara göre böyle bir öğüdün varlığı da yokluğu da birdir. Zulümleri en ileri dereceye varmış, bedbahtlıkları katmerleşmiş ve hidâyetlerinden ümit kesilmiş bir kavim, azgınlığın en ileri derecesine gelmiş demektir.
137. Onlar sözlerini şöyle sürdürdüler:“Bu öncekilerin adetlerinden başka bir şey değildir.” Yani bizim bu halimiz, içinde bulunduğumuz nimetler ve benzeri şeyler öncekilerin âdetleridir. Kimi zaman zengin olurlar. Kimi zaman da fakir düşerler. Zaman içinde karşılaşılan hallerdir bunlar. Çünkü bunlar, Yüce Allah tarafından verilmiş nimetler ve bağışlardır. Bunlardan kasıt ise kullarının sınanmasıdır.
138. “Biz azaba uğrayacak da değiliz.” Bu, onların ölümden sonra dirilişi inkâr ettiklerini göstermektedir. Yahut da onlar bu sözleri peygamberlerinin dediğini bir varsayım olarak kabul edip onunla alay ettikleri anlamındadır. Yani, biz farz edelim ki öldükten sonra dirildik. Hiç şüphesiz dünya hayatında bize bu şekilde pek bol nimetler verildiği gibi öldükten sonra da aynı şekilde bu nimetler bize verilecektir.
139. “Böylece onu yalanladılar.” Yani peygamberi yalanlamak onların bir karakteri, bir ahlâkı oldu. Hiçbir öğüt, bu işten onları vazgeçirmedi. “Biz de onları helâk ettik.” Neyle helâk edildikleri bir başka buyrukta şöyle açıklanmaktadır: “Âd’a gelince onlar da ıslıklı ve azgın bir fırtına ile helâk edildiler. O, o rüzgarı onlara yedi gece ve sekiz gün peş peşe musallat kıldı. O kavmi o süre içinde içleri boşalmış hurma kütükleri imiş gibi yere serilmiş görürdün.”(el-Hakka, 69/5-7)“Şüphesiz bunda” peygamberimiz Hud aleyhisselam’ın doğru söylediğine, getirdiklerinin doğruluğuna, onun kavminin şirk ve zorbalıklarının da batıl olduğuna dair “bir ibret vardır. Ama onların çoğu” iman etmeyi gerektiren bunca âyet, belge ve mucizenin varlığına rağmen “iman etmezler.”
140. “Şüphe yok ki” kudretiyle Hud kavmini, güçlerine ve yakaladıklarını zorbaca yakalayışlarına rağmen helâk eden “Rabbin Azizdir.” Peygamberi Hud’u ve onunla birlikte bulunan mü’minleri kurtaran “Rahimdir.”
The people of ‘Ād disbelived in all the messengers by their rejection of Hud (peace be upon him).
Âd kavmi, peygamberleri Hûd -aleyhisselam-'ı yalanladıkları zaman bütün resulleri de yalanladılar.
Hud's preaching to His People `Ad
Here Allah tells us about His servant and Messenger Hud, when he called his people `Ad. His people used to live in the Ahqaf, curved sand-hills near Hadramawt, on the borders of Yemen. They lived after the time of Nuh, as Allah says in Surat Al-A`raf:
وَاذكُرُواْ إِذْ جَعَلَكُمْ خُلَفَآءَ مِن بَعْدِ قَوْمِ نُوحٍ وَزَادَكُمْ فِى الْخَلْقِ بَسْطَةً
(And remember that He made you successors after the people of Nuh and increased you amply in stature) (7:69). This refers to the fact that they were physically strong and well-built, and very violent, and very tall; they had also been given a great deal of provisions, wealth, gardens, rivers, sons, crops and fruits. Yet despite all of that, they worshipped others besides Allah. So Allah sent Hud, one of their own, as a Messenger bringing them good news and delivering warnings. He called them to worship Allah alone, and he warned them of Allah's wrath and punishment if they were to go against him and treating him harshly. He said to them, as Nuh had said to his people:
أَتَبْنُونَ بِكُلِّ رِيعٍ ءَايَةً تَعْبَثُونَ
(Do you build on every Ri` an Ayah for your amusement) The scholars of Tafsir differed over the meaning of the word Ri`. In brief, they said that it refers to an elevated location at a well-known crossroads, where they would build a huge, dazzling, sturdy structure, this is why he said:
أَتَبْنُونَ بِكُلِّ رِيعٍ ءَايَةً
(Do you build on every Ri` an Ayah) i.e., a well-known landmark,
تَعْبَثُونَ
(for your amusement) meaning, `you are only doing that for the purpose of frivolity, not because you need it, but for fun and to show off your strength.' So their Prophet, peace be upon him, denounced them for doing that, because it was a waste of time and exhausted people's bodies for no purpose, and kept them busy with something that was of no benefit in this world or the next. He said:
وَتَتَّخِذُونَ مَصَانِعَ لَعَلَّكُمْ تَخْلُدُونَ
(And do you get for yourselves Masani` as if you will live therein forever) Mujahid said, "This means fortresses built up strong and high and structures that are built to last."
لَعَلَّكُمْ تَخْلُدُونَ
(as if you will live therein forever) means, `so that you may stay there forever, but that is not going to happen, because they will eventually cease to be, just as happened in the case of those who came before you.'
وَإِذَا بَطَشْتُمْ بَطَشْتُمْ جَبَّارِينَ
(And when you seize (somebody), seize you (him) as tyrants) They are described as being strong, violent and tyrannical.
فَاتَّقُواْ اللَّهَ وَأَطِيعُونِ
(So, have Taqwa of Allah, and obey me.) `Worship your Lord and obey your Messenger.' Then Hud began reminding them of the blessings that Allah had bestowed upon them. He said:
وَاتَّقُواْ الَّذِى أَمَدَّكُمْ بِمَا تَعْلَمُونَ - أَمَدَّكُمْ بِأَنْعَـمٍ وَبَنِينَ - وَجَنَّـتٍ وَعُيُونٍ - إِنِّى أَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ
(And have Taqwa of Him, Who has aided you with all that you know. He has aided you with cattle and children, and gardens and springs. Verily, I fear for you the torment of a Great Day.) meaning, `if you disbelieve and oppose (your Prophet).' So he called them to Allah with words of encouragement and words of warning, but it was to no avail.
قَالُواْ سَوَآءٌ عَلَيْنَآ أَوَعَظْتَ أَمْ لَمْ تَكُنْ مِّنَ الْوَعِظِينَ - إِنْ هَـذَا إِلاَّ خُلُقُ الاٌّوَّلِينَ - وَمَا نَحْنُ بِمُعَذَّبِينَ
Nagpasinungaling ang `Ād sa mga isinugo nang nagpasinungaling sila sa sugo nilang si Hūd – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan.
Narod Ad poricao je Allahove poslanike tako što je lažnim smatrao svog poslanika Huda, alejhis-selam.
A'ad smentirono i messaggeri quando smentirono il loro Messaggero Hūd, pace a lui.
{كَذَّبَتْ عَادٌ الْمُرْسَلِينَ (123) إِذْ قَالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ هُودٌ أَلَا تَتَّقُونَ (124) إِنِّي لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ (125) فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطِيعُونِ (126) وَمَا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ إِنْ أَجْرِيَ إِلَّا عَلَى رَبِّ الْعَالَمِينَ (127) أَتَبْنُونَ بِكُلِّ رِيعٍ آيَةً تَعْبَثُونَ (128) وَتَتَّخِذُونَ مَصَانِعَ لَعَلَّكُمْ تَخْلُدُونَ (129) وَإِذَا بَطَشْتُمْ بَطَشْتُمْ جَبَّارِينَ (130) فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطِيعُونِ (131) وَاتَّقُوا الَّذِي أَمَدَّكُمْ بِمَا تَعْلَمُونَ (132) أَمَدَّكُمْ بِأَنْعَامٍ وَبَنِينَ (133) وَجَنَّاتٍ وَعُيُونٍ (134) إِنِّي أَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ (135) قَالُوا سَوَاءٌ عَلَيْنَا أَوَعَظْتَ أَمْ لَمْ تَكُنْ مِنَ الْوَاعِظِينَ (136) إِنْ هَذَا إِلَّا خُلُقُ الْأَوَّلِينَ (137) وَمَا نَحْنُ بِمُعَذَّبِينَ (138) فَكَذَّبُوهُ فَأَهْلَكْنَاهُمْ إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآيَةً وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُمْ مُؤْمِنِينَ (139) وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ (140).
"Kaum Ad telah mendustakan para rasul. Ketika saudara mereka Hud berkata kepada mereka, 'Mengapa kamu tidak bertak-wa? Sesungguhnya aku adalah seorang rasul kepercayaan
(yang diutus) kepadamu, maka bertakwalah kepada Allah dan taatlah kepadaku. Dan sekali-kali aku tidak minta upah kepadamu atas ajakan itu; upahku tidak lain hanyalah dari Tuhan semesta alam. Apakah kamu mendirikan pada tiap-tiap tanah tinggi bangunan untuk bermain-main, dan kamu membuat benteng-benteng dengan maksud supaya kamu kekal
(di dunia)? Dan apabila kamu menyik-sa, maka kamu menyiksa sebagai orang-orang kejam dan bengis. Maka bertakwalah kepada Allah dan taatlah kepadaku. Dan ber-takwalah kepada Allah yang telah menganugerahkan kepadamu apa yang kamu ketahui. Dia telah menganugerahkan kepadamu binatang-binatang ternak, dan anak-anak, dan kebun-kebun dan mata air, sesungguhnya aku takut kamu akan ditimpa azab hari yang besar.' Mereka menjawab, 'Sama saja bagi kami, apakah kamu memberi nasihat atau tidak memberi nasihat,
(agama kami) ini tidak lain hanyalah adat kebiasaan orang dahulu, dan kami sekali-kali tidak akan diazab.' Maka mereka mendustakan Hud, lalu Kami membinasakan mereka. Sesungguhnya pada yang de-mikian itu benar-benar terdapat tanda
(kekuasaan Allah), tetapi kebanyakan mereka tidak beriman. Dan sesungguhnya Rabbmu, Dia-lah Yang Mahaperkasa lagi Maha Penyayang."
(Asy-Syu'ara`: 123-140).
(123-127) Qabilah yang disebut Ad telah mendustakan rasul mereka, yaitu Hud. Dan pendustaan mereka terhadapnya (juga) merupakan pendustaan terhadap para rasul lainnya karena kesamaan dakwah mereka, ﴾ إِذۡ قَالَ لَهُمۡ أَخُوهُمۡ ﴿ "Ketika berkata kepada mereka saudara mereka," senasab, yaitu ﴾ هُودٌ ﴿ "Hud" dengan lembut dan bahasa yang santun, ﴾ أَلَا تَتَّقُونَ ﴿ "Mengapa kamu tidak bertakwa" kepada Allah, (padahal) dulu kalian meninggalkan syirik dan peribadatan kepada selainNya. ﴾ إِنِّي لَكُمۡ رَسُولٌ أَمِينٞ ﴿ "Sesungguhnya aku adalah seorang rasul kepercayaan kepadamu." Maksudnya, aku telah diutus oleh Allah kepada kalian sebagai rahmat dan perhatianNya terhadap kalian, sedangkan aku adalah orang kepercayaan, kalian mengetahui hal itu dariku.
Setelah itu dilanjutkan dengan FirmanNya, ﴾ فَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ ﴿ "Maka bertakwalah kepada Allah dan taatlah kepadaku." Maksudnya, tunaikanlah hak-hak Allah سبحانه وتعالى, yaitu takwa, dan tunaikanlah hakku, yaitu menaati apa saja yang aku perintahkan kepada kalian dan apa-apa yang aku larang. Hal ini adalah kewajiban agar kalian mengikutiku dan taat kepadaku, dan sudah tidak ada penghalang yang dapat mencegah kalian untuk beriman. Sebab aku tidak me-minta upah apa pun atas penyampaian dan nasihatku kepada kalian, sehingga kalian tidak merasa terbebani dengan tanggungan,﴾ إِنۡ أَجۡرِيَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ ﴿ "upahku tidak lain hanyalah dari Rabb semesta alam," yang telah melimpahkan nikmat-nikmatNya kepada mereka dan mencurahkan berbagai karunia dan kemurahanNya kepada mereka, terutama sesuatu yang dilimpahkanNya kepada para wali dan para nabiNya.
(128-135) ﴾ أَتَبۡنُونَ بِكُلِّ رِيعٍ ﴿ "Apakah kamu mendirikan pada tiap-tiap tanah tinggi," maksudnya, tempat masuk di antara perbukitan, ﴾ ءَايَةٗ ﴿ "bangunan," yaitu sebagai tanda (kemegahan) ﴾ تَعۡبَثُونَ ﴿ "untuk bermain-main." Maksudnya, kalian melakukan itu semua dengan sia-sia bukan untuk suatu manfaat yang kembali kepada kemas-lahatan agama dan dunia kalian, ﴾ وَتَتَّخِذُونَ مَصَانِعَ ﴿ "dan kamu membuat bangunan-bangunan." Maksudnya, kolam-kolam air dan tempat-tempat mengalirkan air, ﴾ لَعَلَّكُمۡ تَخۡلُدُونَ ﴿ "dengan maksud supaya kamu kekal." Padahal tidak ada jalan bagi siapa pun untuk bisa kekal. ﴾ وَإِذَا بَطَشۡتُم ﴿ "Dan apabila kamu menyiksa," manusia, ﴾ بَطَشۡتُمۡ جَبَّارِينَ ﴿ "maka kamu menyiksa sebagai orang-orang kejam dan bengis," dalam bentuk membunuh, mencambuk, dan merampas harta.
Memang Allah سبحانه وتعالى telah memberikan kepada mereka suatu kekuatan yang hebat, dan semestinya yang wajib mereka lakukan adalah mempergunakan kekuatan ini untuk ketaatan kepada Allah سبحانه وتعالى, akan tetapi mereka berlaku congkak dan sombong, dan mengatakan, "Siapa yang lebih kuat dari kami?" Mereka telah meng-habiskan kekuatan mereka dalam berbagai kedurhakaan terhadap Allah سبحانه وتعالى dan dalam perbuatan sia-sia dan kebodohan. Maka dari itu mereka dilarang oleh Nabi mereka dari perbuatan tersebut. ﴾ فَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ ﴿ "Maka bertakwalah kepada Allah," tinggalkanlah kemusyrik-an dan kecongkakan kalian, ﴾ وَأَطِيعُونِ ﴿ "dan taatlah kepadaku," karena kalian telah mengetahui bahwa aku adalah seorang utusan Allah kepada kalian, yang dipercaya lagi tulus. ﴾ وَٱتَّقُواْ ٱلَّذِيٓ أَمَدَّكُم ﴿ "Dan ber-takwalah kepada Allah yang telah menganugerahkan kepadamu," mak-sudnya, yang telah memberikan kepada kalian, ﴾ بِمَا تَعۡلَمُونَ ﴿ "apa yang kamu ketahui." Maksudnya, yang telah mengaruniakan kepada ka-lian hal-hal yang sudah diketahui dan tidak bisa dipungkiri, yaitu berupa binatang-binatang ternak. ﴾ أَمَدَّكُم بِأَنۡعَٰمٖ ﴿ "Dia telah menganu-gerahkan kepadamu binatang-binatang ternak," yaitu berupa unta, sapi dan domba, ﴾ وَبَنِينَ ﴿ "dan anak-anak." Maksudnya, banyak anak keturunan. Dia telah memperbanyak harta kekayaan kalian dan memperbanyak anak-anak kalian, terutama anak-anak laki-laki yang merupakan yang terbaik dari dua jenis manusia.
Ini adalah suatu bentuk tadzkir (mengingatkan kepada) mere-ka dengan berbagai kenikmatan. Lalu Allah mengingatkan mereka dengan akan datangnya azab Allah, seraya berfirman, ﴾ إِنِّيٓ أَخَافُ عَلَيۡكُمۡ عَذَابَ يَوۡمٍ عَظِيمٖ ﴿ "Sesungguhnya aku takut kamu akan ditimpa azab yang besar." Maksudnya, sesungguhnya aku sangat kasihan kepada kalian, aku sangat baik kepada kalian, aku khawatir kalau kalian ditimpa azab yang sangat besar. Apabila azab itu menimpa, maka tidak ada yang bisa menolaknya jika kalian terus tenggelam di dalam kekafiran dan kecongkakan kalian.
(136-138) Maka mereka berkata dengan menentang kebe-naran lagi mendustakan Nabi mereka, ﴾ سَوَآءٌ عَلَيۡنَآ أَوَعَظۡتَ أَمۡ لَمۡ تَكُن مِّنَ ٱلۡوَٰعِظِينَ ﴿ "Sama saja bagi kami, apakah kamu memberi nasihat atau tidak memberi nasihat." Maksudnya, semuanya sama!
Ini adalah puncak kecongkakan. Karena suatu kaum (umat manusia) yang sampai pada keadaan di mana nasihat-nasihat Allah yang dapat mencairkan gunung-gunung yang tuli lagi keras dan dapat meremukkan hati orang-orang yang berakal, adanya nasihat itu dan ketiadaannya sama saja bagi mereka, adalah benar-benar merupakan kaum yang kezhalimannya telah memuncak, kesengsaraannya sudah amat sangat dahsyat dan sudah terputus harapan untuk bisa memberi mereka hidayah. Oleh karena itu, mereka mengatakan, ﴾ إِنۡ هَٰذَآ إِلَّا خُلُقُ ٱلۡأَوَّلِينَ ﴿ "Ini tidak lain hanyalah adat kebiasaan orang dahulu." Maksudnya, semua keadaan dan kenikmat-an dan lain-lainnya itu adalah kebiasaan orang-orang terdahulu, yang kadang-kadang mereka tidak membutuhkan dan kadang-kadang mereka membutuhkan. Inilah keadaan (rutinitas) tahunan.
Padahal semua keadaan tersebut adalan ujian dan cobaan dari Allah سبحانه وتعالى terhadap hamba-hambaNya. ﴾ وَمَا نَحۡنُ بِمُعَذَّبِينَ ﴿ "Dan kami sekali-kali tidak akan diazab." Ini adalah suatu pengingkaran mereka terhadap kebangkitan (kiamat), atau merupakan cemoohan mereka terhadap nabi, (yang berarti): Kalaupun kami dibangkitkan lagi, maka sesungguhnya kami, sebagaimana berbagai nikmat dilimpah-kan kepada kami di dunia, maka demikian pula, kenikmatan itu akan terus dilimpahkan kepada kami bila kami dibangkitkan.
(139-140) ﴾ فَكَذَّبُوهُ ﴿ "Maka mereka mendustakannya," mak-sudnya, sikap mendustakan itu telah menjadi karakter dan moral mereka yang tidak dapat dicegah oleh siapa pun. ﴾ فَأَهۡلَكۡنَٰهُمۡۚ ﴿ "Lalu Kami membinasakan mereka,"
﴾ بِرِيحٖ صَرۡصَرٍ عَاتِيَةٖ 6 سَخَّرَهَا عَلَيۡهِمۡ سَبۡعَ لَيَالٖ وَثَمَٰنِيَةَ أَيَّامٍ حُسُومٗاۖ فَتَرَى ٱلۡقَوۡمَ فِيهَا صَرۡعَىٰ كَأَنَّهُمۡ أَعۡجَازُ نَخۡلٍ خَاوِيَةٖ 7 ﴿
"Dengan angin yang sangat dingin lagi amat kencang, yang Allah menimpakan angin itu kepada mereka selama tujuh malam dan delapan hari terus menerus; maka kamu lihat kamu 'Ad pada waktu itu mati bergelimpangan seakan-akan mereka tanggul-tanggul pohon kurma yang telah kosong (lapuk)." (Al-Haqqah: 6-7).
﴾ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَةٗۖ ﴿ "Sesungguhnya pada yang demikian itu benar-benar terdapat tanda" yang membuktikan kebenaran Nabi kami, Hud عليه السلام dan kebenaran ajaran yang dibawanya, serta kebatilan agama yang dianut kaumnya, berupa kesyirikan dan kecongkakan.﴾ وَمَا كَانَ أَكۡثَرُهُم مُّؤۡمِنِينَ ﴿ "Tetapi kebanyakan mereka tidak beriman," sekalipun sudah ada tanda-tanda yang bisa menunjukkan kepada iman. ﴾ وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلۡعَزِيزُ ﴿ "Dan sesungguhnya Rabbmu, Dia-lah Yang Mahaperkasa," yang telah membinasakan kaum Hud dengan kekuatanNya di atas kekuatan dan kebringasan mereka, ﴾ ٱلرَّحِيمُ ﴿ "lagi Maha Penyayang," terhadap NabiNya, Hud di mana Dia menyelamatkannya beserta para pengikutnya dari kalangan kaum Mukminin.
Người dân 'Ad bị kết tội chối bỏ tất cả Thiên Sứ chỉ vì chúng chối bỏ Hud, Thiên Sứ được gởi đến cho chúng.
Les ‘Âd ont démenti l’ensemble des messagers lorsqu’ils démentirent leur messager Hûd.
Recuerden cuando su hermano, el profeta Hud, les dijo: “¿No se acordarán de Al-lah y dejarán el culto hacia los demás por temor a Él?
quando il loro fratello di sangue disse loro: "Non temete Allāh, abbandonando l'adorazione di altri, all'infuori di Lui, per timore di Lui?!
Spomeni kad Hud, alejhis-selam, svojim sunarodnicima reče: “Šta vam je pa se ne bojite Allaha i ne odustanete od obožavanja lažnih božanstava?”
Ngươi hãy nhớ lại khi Hud, người anh em của họ trong dòng dõi, bảo họ: Sao các ngươi không kính sợ Allah mà từ bỏ việc thờ phượng thần linh khác ngoài Ngài?
Rappelle-toi lorsque leur prophète Hûd leur dit: Ne craindrez-vous pas Allah en renonçant à adorer autre que Lui?
Remember when their brother, the prophet Hud said to them, “Will you not be mindful of Allah and leave the worship of other than Him, out of fear for Him?”
Ingatlah ketika saudara senasab mereka, Hud berkata kepada mereka, "Mengapa kalian tidak bertakwa kepada Allah dengan meninggalkan penyembahan kepada selain-Nya karena takut kepada-Nya?
Soy bakımından kardeşleri olan Hûd'un onlara şöyle dediğini hatırla: "Kendisinden korkarak O'ndan başkasına ibadeti bırakıp Allah Teâlâ'dan sakınmaz mısınız?"
Banggitin mo nang nagsabi sa kanila ang kapatid nila sa kaangkanan na si Hūd: "Hindi ba kayo mangingilag magkasala kay Allāh, sa pamamagitan ng pag-iwan sa pagsamba sa iba pa sa Kanya, dala ng pangamba sa Kanya?
Tunay na ako para sa inyo ay isang sugong isinugo ni Allāh sa inyo, na mapagkatitiwalaan: hindi ako nagdaragdag sa anumang ipinag-utos ni Allāh sa akin na ipaabot at hindi ako nagbabawas.
Sesungguhnya aku adalah seorang rasul yang diutus oleh Allah kepada kalian, lagi seorang yang terpercaya yang tidak menambah dan mengurangi wahyu Allah yang diperintahkan atasku untuk menyampaikannya kepada kalian.
In verità io sono un fidato Messaggero a voi inviato, non aggiungo nulla a ciò che Allāh mi ha ordinato di comunicare, né faccio mancare nulla.
Rằng Ta là Thiên Sứ được Allah gởi đến cho các người, trung thực không thêm bớt bất cứ gì về bức Thông Điệp mà Allah thiên khải lệnh Ta truyền tải đến các người.
Ciertamente, soy un Mensajero para ustedes; Al-lah me ha enviado y soy digno de confianza, no aumentaré ni disminuiré lo que me ha sido revelado.
“Zaista, Allah me je poslao vama kao poslanika pouzdanog da ponesem emanet vjere i dostavim vam poslanicu, bez dodavanja i bez oduzimanja”, kazao je Hud, alejhis-selam, svojim sunarodnicima.
Je suis un messager qu’Allah vous a envoyé et je suis digne de confiance puisque je n’ajoute ni ne soustrais rien à ce que mon Seigneur m’a révélé.
“Indeed, I am a Messenger for you; Allah has sent me to you and I am trustworthy, I will not increase or decrease in that which has be revealed to me.”
"Ben Allah'ın size gönderdiği bir elçiyim. Güvenilir biriyim. Allah'ın bana tebliğ etmeyi emrettiğinde ekleme ve eksiltme yapmam."
"Emirlerine itaat ederek, yasaklarından kaçınarak Allah'tan korkun. Benim size emrettiğim ve yasak ettiğim şeylerde bana itaat edin."
“So be mindful of Allah by fulfilling His commandments and refrain from that which He has prohibited. And obey me in whatever I have commanded you with and forbidden you from.”
Kaya mangilag kayong magkasala kay Allāh sa pamamagitan ng pagsunod sa mga ipinag-uutos Niya at pag-iwas sa mga sinasaway Niya, at tumalima kayo sa akin sa anumang ipinag-utos ko sa inyo at sa anumang sinaway ko sa inyo.
Oleh sebab itu, bertakwalah kepada Allah dengan menjalankan perintah-Nya dan menjauhi larangan-Nya dan taatilah aku dalam perkara yang aku perintahkan dan yang aku larang atas kalian.
Así que tengan temor de Al-lah al cumplir Sus mandamientos y abstenerse de lo que Él ha prohibido. Y síganme en lo que sea que les ordene y les prohíba.
Craignez donc Allah en vous conformant à Ses commandements et en renonçant à ce qu’Il vous a défendu, et obéissez-moi lorsque je vous ordonne quelque chose ou lorsque je vous le défends.
“Zato se Allaha bojte izvršavajući vjerske naredbe, a sustežući se od vjerskih zabrana”, Hud reče. “I meni poslušni budite u onom što vam zapovijedam i u onom što vam zabranjujem!”
Các người hãy kính sợ Allah bằng cách thực hiện những gì Ngài ra lệnh và tránh xa những gì Ngài nghiêm cấm, đồng thời hãy vâng lời Ta mà chấp hành những gì Ta sai bảo và những gì Ta cấm.
Temete Allāh, obbedendo ai Suoi ordini e allontanandovi dai Suoi divieti, e obbeditemi, seguendo ciò che vi ho ordinato e allontanandovi da ciò da cui vi ho dissuaso.
I kazao je poslanik Hud svojim sunarodnicima: “A ja ne tražim od vas nikakvu nagradu ni nadoknadu za trud koji ulažem u dostavljanje vjere, mene će Allah, Gospodar svega što postoji, nagraditi.”
Je ne vous demande aucune récompense en contrepartie de ce que je vous transmets de mon Seigneur. Il n’appartient qu’à Allah, le Seigneur des créatures, de me récompenser et à personne d’autre.
No busco ninguna recompensa por parte de ustedes al transmitir lo que mi Señor me ordena. Mi recompensa viene solo de Al-lah: el Señor de toda la creación, no proviene de nadie más.
"Rabbim katından size getirip tebliğ ettiğim şeylerden dolayı sizden bir karşılık talep etmiyorum. Mükâfatımı, ancak tüm canlıların Rabbi olan Allah verecektir. (Mükâfatımı vermek) Başkasına ait değildir."
Ta sẽ không yêu cầu các người tiền thù lao cho công lao truyền tải bức Thông Điệp, phần thưởng đó sẽ do Allah Đấng Chúa Tể của tất cả vạn vật ban cho Ta.
Non vi chiedo ricompensa per ciò che vi comunico da parte del mio Dio: la mia ricompensa risiede presso Allāh, Dio del Creato, e non presso altri.
“I do not seek any reward from you for what I convey to you from my Lord. My reward is only from Allah: the Lord of all creation, not from anyone else.”
Hindi ako humihiling sa inyo ng isang gantimpala dahil sa nagpapaabot ako sa inyo mula sa Panginoon ko; walang gantimpala sa akin kundi nasa kay Allāh, ang Panginoon ng mga nilikha, hindi nasa iba pa sa Kanya.
Aku sekali-kali tidak meminta upah dari kalian terkait penyampaian wahyu dari Tuhanku karena upahku tidak lain hanyalah dari Allah, Tuhan segala makhluk, bukan dari selain-Nya.
¿Por qué construyen enormes construcciones sobre cada lugar elevado, como una señal, innecesariamente, sin ningún beneficio para ustedes en este mundo o en el Más Allá?
Costruite vanamente, in ogni altura, delle imponenti costruzioni che non vi sono utili in nulla, né in vita né nell'Aldilà?!
Nagpapatayo ba kayo, sa bawat mataas na pook na makatatanaw [kayo], ng isang gusaling palatandaan dala ng pagbibiru-biro, na walang silbing maidudulot sa inyo sa Mundo ninyo o Kabilang-buhay ninyo?
"Sizler yüksek ve çevreye hakim yerlere dikkat çekmek için dünyanızda ve de ahiretinizde size hiçbir faydası olmayan binalar mı yapıyorsunuz?"
Apakah kalian mendirikan pada tiap-tiap dataran tinggi bangunan-bangunan untuk hal yang sia-sia saja tanpa memiliki manfaat sama sekali dalam perkara dunia dan akhirat kalian?
Erigez-vous sur chaque lieu surélevé une construction vaine et inutile qui ne vous est d’aucun bénéfice pour votre vie terrestre ni pour celle de l’au-delà.
Commentary
Explanation of some difficult words
أَتَبْنُونَ بِكُلِّ رِيعٍ آيَةً تَعْبَثُونَ ﴿128﴾ وَتَتَّخِذُونَ مَصَانِعَ لَعَلَّكُمْ تَخْلُدُونَ ﴿129﴾
Do you erect on every height a sign having no sound purpose, [ 128] and take the objects of architecture as if you are going to live forever, (26:128-129)
Ibn Jarir (رح) has related from Mujahid (رح) that the passage between two hills is called Ri (ریع). But Sayyidna Ibn ` Abbas ؓ and majority have taken the meaning of Ri (ریع) as a high place, and its derivative is ri`-un-na bat' (ریع البنات), which means growing and climbing vegetation. Literal meaning of 'Ayah (آیۃ) is symbol or sign, but here it means a high palace. تَعْبَثُونَ is derived from ` abath (عَبَث), which is something of no value and benefit neither in reality nor by implication. So, the meaning of the verse is that they used to make very high palaces of no benefit and which they did not need. It was just to fulfill their ego and pride. masani' (مَصَانِع) is the plural of Masna` (مَصنَع). Sayyidna Qatadah has taken masani' (مَصَانِع) for the water tank, whereas Hadrat Mujahid (رح) take it to mean strong palace.
لَعَلَّكُمْ تَخْلُدُونَ (as if you are going to live forever) Imam al-Bukhari (رح) has commented in Sahih al-Bukhari that the word la'alla (لَعَلَّ ) in the verse, is used as a word of simile, and that Sayyidna Ibn ` Abbas ؓ has translated it as کانَكُمْ تَخْلُدُونَ that is ` as if you are..'. (Ruh al-Ma’ ani)
Construction of buildings without any need is contemptible
This verse indicates that the construction of houses and buildings without need is a condemnable act. The hadith quoted by Imam Tirmidhi (رح) on the authority of Sayyidna Anas ؓ conveys exactly the same message: النفقۃ کلھا فی سبیل اللہ إلّا البناء فلا خیر فیہ (All spendings are in Allah's way, except construction, which has no merit). It means that the building which is constructed in excess of requirement has no benefit or virtue. Another narration of Sayyidna Anas ؓ also confirms this: اِن کُلّ بناء وبال علی صاحبہ إلّا – مَالا ، إلّا مالا، یعنی اِلَّا مالا بدّ منہ - ` Every building is a tribulation for the builder, except that which is necessary, because it is not a nuisance'. It is commented in Ruh al-Ma’ ani that without genuine requirement construction of tall buildings is contemptible and condemned under the Sharl'ah of the Holy Prophet ﷺ .
Zatim ih je upitao: “Šta vam je, zar na svakom visu gradite nepotrebne, ni na ovom ni na onom svijetu korisne, palate s kojih posmatrate ljude?”
Chắc các người muốn xây cất nhà trên cao để khoe khoang, thể hiện bản thân trong khi điều đó không mang lại bất cứ lợi ích nào cho các người, không ở trần gian và cả ở Đời Sau.
“Why are you building upon every elevated, overlooking place a building as a marker, unnecessarily, without any benefit in it for you in the world or the afterlife?”
“And why do you build forts and palaces as if you were to live forever in this world, never to depart from it?”
Kalian juga malah membuat benteng-benteng dan istana-istana seakan-akan kalian menginginkan kekekalan di atas dunia ini dan tidak akan berpindah darinya?!
Các người muốn xây dựng những tòa thành, những tòa lâu đài, cứ như thể rằng các người sẽ sống bất tử chốn trần gian này và không chuyển đi đâu cả?
Gumagawa ba kayo ng mga kuta at mga palasyo na para bang kayo ay mananatili sa Mundong ito at hindi kayo lilipat buhat dito?
¿Y por qué construyen fuertes y palacios como si fueran a vivir para siempre en este mundo, sin apartarse nunca de él?
"Sanki bu dünyada ebedî kalıp buradan başka bir yere gitmeyecekmişsiniz gibi sağlam kaleler ve saraylar mı ediniyorsunuz?"
E costruite fortezze e palazzi come se doveste vivere per sempre in questo mondo senza mai abbandonarlo.
Bâtissez-vous des forteresses et des palais comme si vous alliez demeurez éternellement dans ce bas monde et ne pas le quitter?
“I podižete visoke dvorce i utvrde kao da nećete nikad umrijeti ostavljajući ovaj svijet iza sebe”, upozorio je Hud svoje sunarodnike.
Lorsque vous êtes en position de force, vous tuez et frappez avec cruauté sans compassion ni pitié.
Quando assalite uccidendo o picchiando, siete come tiranni, senza pietà né misericordia.
“A kad nasrćete i kažnjavate, ubijate ili preko svake mjere udarate, silno, grubo i nepravedno, bez imalo sažaljivosti i milosti”, kazao je.
Apabila kalian menyiksa, baik dengan pembunuhan atau pukulan maka kalian menyiksa sebagai orang-orang kejam dan bengis, tanpa memiliki rasa belas dan kasih.
Pero cuando atacan un lugar, atacan como tiranos, matando y con violencia, sin mostrar bondad o misericordia.
“And when you attack a place, you attack like tyrants, killing and with violence, showing no kindness or mercy.”
"Sizler öldürmek için saldırdığınız zaman zorbaca öldürüyorsunuz veya merhamet etmeden ve şefkat göstermeden zorbaca vuruyorsunuz."
Và khi các người giết chóc hoặc trân áp thì các ngươi như đám hung tàn vô nhân đạo, không có chút lòng thương xót.
Kapag lumantak kayo sa pagpatay o paghagupit ay lumalantak kayo gaya ng mga maniniil nang walang habag ni awa.
Các người hãy kính sợ Allah bằng cách thực hiện những gì Ngài ra lệnh và tránh xa những gì Ngài nghiêm cấm, đồng thời hãy vâng lời Ta mà chấp hành những gì Ta sai bảo và những gì Ta cấm.
Kaya mangilag kayong magkasala kay Allāh sa pamamagitan ng pagsunod sa mga ipinag-uutos Niya at pag-iwas sa mga sinasaway Niya, at tumalima kayo sa akin sa anumang ipinag-uutos ko sa inyo at anumang sinasaway ko sa inyo.
"Emirlerine itaat ederek ve yasaklarından kaçınarak Allah'tan korkun. Size emretmekte ve yasaklamakta olduğum şeylerde bana itaat edin."
Craignez donc Allah en vous conformant à Ses commandements et en renonçant à ce qu’Il vous a défendu, et obéissez-moi lorsque je vous ordonne quelque chose ou lorsque je vous le défends.
Bertakwalah kalian kepada Allah dengan menjalankan perintah-Nya dan menjauhi larangan-Nya dan taatilah aku dalam perkara yang aku perintahkan dan yang aku larang atas kalian.
“Zato se Allaha bojte izvršavajući vjeronaredbe, a sustežući se od vjerozabrana”, opet je naglasio poslanik Hud, alejhis-selam, “i meni poslušni budite u onom što vam zapovijedam i u onom što vam zabranjujem!”
Temete Allāh, obbedendo ai Suoi ordini e rispettando i Suoi divieti, e obbeditemi riguardo ciò che vi ordino e ciò da cui vi dissuado.
Así que tengan temor de Al-lah al cumplir Sus mandamientos y abstenerse de lo que Él ha prohibido. Y síganme en lo que sea que les ordene y les prohíba.
“So be mindful of Allah by fulfilling His commandments and refrain from that which He has prohibited. And obey me in whatever I command you with and forbid you from.”
E temete l'ira di Allāh, Colui che vi ha concesso le grazie di cui siete consapevoli.
“And fear the wrath of Allah who has granted you everything which you know well.”
Mangamba kayo kay Allāh laban sa pagkainis ni Allāh na nagbigay sa inyo mula sa mga biyaya Niya na nalalaman ninyo.
Và các người hãy sợ sự giận dữ của Allah, Đấng đã ban bố cho các người những thứ mà các người không hề biết.
Y teman la ira de Al-lah, que les ha concedido todo lo que conocen bien.
"Bilmekte olduğunuz nimetlerinden sizlere bahşeden Allah Teâlâ'nın öfkesinden korkun."
“Čuvajte se srdžbe Onog Koji vas dariva raznovrsnim, brojnim blagodatima koje vidite!”, rekao je Hud, alejhis-selam.
Takutlah kalian dari kemurkaan Allah yang telah menganugerahkan kepada kalian berbagai nikmat yang kalian ketahui.
Redoutez la colère d’Allah, Celui qui vous a comblés des bienfaits que vous connaissez.
Size hayvanlar ve çocuklar bahşetmiştir.
Dia telah menganugerahkan kalian binatang ternak dan juga menganugerahkan kalian anak-anak.
Il vous a fait don de bestiaux et d’une progéniture.
Vi ha concesso bestiame e vi ha concesso dei figli.
“Bojte se Allaha, Koji vam dariva stoku, i Koji vam djecu dariva!”, podsjetio ih je na Allahovu dobrotu.
Él les otorgó muchas gracias, y les otorgó descendencia.
“He granted you many bounties, and granted you offspring.”
Nagbigay sa inyo ng mga hayupan at nagbigay sa inyo ng mga anak.
Ngài đã ban cho các người súc vật và con cái.
Ngài ban cho các người vườn tược và những dòng suối chảy.
Y les concedió jardines y arroyos que fluyen.
“And He granted you gardens and flowing streams.”
Il vous a également fait don de vergers et de sources d’eau abondante.
Dia juga menganugerahkan kalian kebun-kebun dan mata air yang mengalir deras.
Size bahçeler ve akan pınarlar bahşetmiştir.
“Bojte se Gospodara svjetova, Koji vam dariva zelene, prelijepe, guste bašče, s mnogo različitih stabala i plodova, i Koji daje da kroz vaše boravište teku potoci s pitkom vodom!”, kazao je Hud.
Nagbigay Siya sa inyo ng mga taniman at mga bukal na dumadaloy.
E vi ha concesso giardini nei quali scorrono ruscelli.
Pueblo mío, temo el castigo del gran día sobre ustedes: el Día del Juicio”.
In verità, io temo che subiate – o popolo mio – la grande punizione del Giorno della Resurrezione.
Quả thật, Ta lo sợ cho các ngươi - hỡi dân Ta - về hình phạt trong Ngày Vĩ Đại, đó là Ngày Tận Thế.
O my people! I fear the punishment of the great day over you: the Day of Judgement.
Tunay na ako ay nangangamba para sa inyo, O mga kalipi ko, ng isang pagdurusa sa isang araw na sukdulan, ang Araw ng Pagbangon.
Sesungguhnya aku sangat khawatir bila kalian -wahai kaumku- akan mendapatkan azab pada hari yang besar, yaitu hari Kiamat kelak."
Ô mon peuple, je crains que vous ne subissiez le châtiment du Jour de la Résurrection.
Naposlijetku je rekao: “Sunarodnici moji, zaista strahujem za vas od nepodnošljive kazne na Sudnjem danu!”
The ‘Ad was a community which rose to prominence after Noah’s people were destroyed (see 7:69). Almighty God blessed this community with everything—health, prosperity, power, etc. Had they been grateful for these blessings, they would have developed a feeling of humility. But, instead, they became proud, thinking that the best use of their resources was to upgrade their standard of living and to elevate their name. They considered the erecting of stone icons their greatest task. If such people have any difference with or complaint against anyone, their pride makes them go beyond all limits. They consider any injustice perpetrated against one who is the object of their disapproval to be legitimate and proper. They simply want to crush him with all their might. Prosperity in the world makes them fearless of retribution in the Hereafter. Those who consider themselves safe from the ultimate reckoning can go to any extent to harm others. People who enjoy prosperity and dominance develop a high degree of false self-confidence. This false confidence prevents them from understanding the Truth when presented to them by people who do not belong to their group. They do not give importance to the advice of the admonisher, who may be most trustworthy, and even though he be God’s messenger. Such people accept the Truth only when they confront God’s punishment, but such acceptance will be of no avail.
-Ey Kavmim!- "Şüphesiz ben sizin için büyük bir günün azabından korkuyorum. Bu gün kıyamet günüdür."
Kaumnya lalu berkata kepadanya, "Sama saja bagi kami, baik ada peringatan yang engkau sampaikan ataupun tidak ada sebab kami tidak akan pernah beriman kepadamu dan kami tidak akan meninggalkan segala apa yang kami yakini.
Međutim, Hudovi, alejhis-selam, sunarodnici na to rekoše: “Savjetovao ti ili ne savjetovao – nama je svejedno: nećemo te slušati, nećemo te prihvatiti kao poslanika, nećemo se odreći ovog što ispovijedamo!”
Pero su pueblo le respondió: “Si nos adviertes o no nos adviertes es lo mismo para nosotros, porque nunca creeremos en ti y nunca nos alejaremos de lo que estamos haciendo.
His people said to him, “Your warning us and not warning us is the same to us, for we shall never believe in you and will never turn away from whatever we are doing.”
Les siens lui répondirent: Il nous est aussi indifférent que tu nous exhortes ou que tu ne nous exhortes pas. Nous ne croirons pas en toi et nous ne renoncerons pas à notre religion.
Kavmi ona şöyle dedi: "Öğüt versen de, vermesen de bizim yanımızda birdir. Sana asla iman etmeyeceğiz ve üzerinde bulunduğumuz inancımızdan asla dönmeyeceğiz."
Nagsabi sa kanya ang mga kalipi niya: "Nagkakapantay sa ganang amin ang pagpapaalaala mo sa amin at ang kawalan ng pagpapaalaala mo sapagkat hindi kami sasampalataya sa iyo at hindi kami aalis sa kalagayang kami ay naroon.
Il suo popolo gli disse: "È lo stesso che tu ci ammonisca o non ci ammonisca; non ti crediamo e non abbandoneremo le nostre abitudini."
The Response of the People of Hud, and Their Punishment
Allah tells us how the people of Hud responded to him after he had warned them, encouraged them, and clearly explained the truth to them.
قَالُواْ سَوَآءٌ عَلَيْنَآ أَوَعَظْتَ أَمْ لَمْ تَكُنْ مِّنَ الْوَعِظِينَ
(They said: "It is the same to us whether you preach or be not of those who preach.") meaning, `we will not give up our ways.'
وَمَا نَحْنُ بِتَارِكِى ءالِهَتِنَا عَن قَوْلِكَ وَمَا نَحْنُ لَكَ بِمُؤْمِنِينَ
(And we shall not leave our gods for your (mere) saying! And we are not believers in you) (11:53). This is how it was, as Allah says:
إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُواْ سَوَآءٌ عَلَيْهِمْ ءَأَنذَرْتَهُمْ أَمْ لَمْ تُنذِرْهُمْ لاَ يُؤْمِنُونَ
(Verily, those who disbelieve, it is the same to them whether you warn them or do not warn them, they will not believe) (2:6).
إِنَّ الَّذِينَ حَقَّتْ عَلَيْهِمْ كَلِمَةُ رَبِّكَ لاَ يُؤْمِنُونَ
(Truly, those, against whom the Word of your Lord has been justified, will not believe) (10:96-97). And they said:
إِنْ هَـذَا إِلاَّ خُلُقُ الاٌّوَّلِينَ
(This is no other than Khuluq of the ancients.) Some scholars read this: "Khalq". According to Ibn Mas`ud and according to `Abdullah bin `Abbas -- as reported from Al-`Awfi -- and `Alqamah and Mujahid, they meant, "What you have brought to us is nothing but the tales (Akhlaq) of the ancients." This is like what the idolators of Quraysh said:
وَقَالُواْ أَسَـطِيرُ الاٌّوَّلِينَ اكْتَتَبَهَا فَهِىَ تُمْلَى عَلَيْهِ بُكْرَةً وَأَصِيلاً
(And they say: "Tales of the ancients, which he has written down, and they are dictated to him morning and afternoon.") (25:5) And Allah said:
وَقَالَ الَّذِينَ كَفَرُواْ إِنْ هَـذَا إِلاَّ إِفْكٌ افْتَرَاهُ وَأَعَانَهُ عَلَيْهِ قَوْمٌ ءَاخَرُونَ فَقَدْ جَآءُوا ظُلْماً وَزُوراً وَقَالُواْ أَسَـطِيرُ الاٌّوَّلِينَ
(Those who disbelieve say: "This is nothing but a lie that he has invented, and others have helped him in it. In fact, they have produced an injustice and a lie." And they say: "Tales of the ancients...") (25:4-5)
وَإِذَا قِيلَ لَهُمْ مَّاذَآ أَنزَلَ رَبُّكُمْ قَالُواْ أَسَـطِيرُ الاٌّوَّلِينَ
(And when it is said to them: "What is it that your Lord has sent down" They say: "Tales of the ancient!") (16:24). Some other scholars recited it,
إِنْ هَـذَا إِلاَّ خُلُقُ الاٌّوَّلِينَ
(This is no other than Khuluq of the ancients,) "as Khuluq," meaning their religion. What they were following was the religion of the ancients, their fathers and grandfathers, as if they were saying: "We are following them, we will live as they lived and die as they died, and there will be no resurrection and no judgement." Hence they said:
وَمَا نَحْنُ بِمُعَذَّبِينَ
(And we are not going to be punished.) Allah's saying;
فَكَذَّبُوهُ فَأَهْلَكْنَـهُمْ
(So they denied him, and We destroyed them.) meaning, they continued to disbelieve and stubbornly oppose Allah's Prophet Hud, so Allah destroyed them. The means of their destruction has been described in more than one place in the Qur'an: Allah sent against them a strong and furious wind, i.e., a fiercely blowing wind that was intensely cold. Thus the means of their destruction was suited to their nature, for they were the strongest and fiercest of people, so Allah overpowered them with something that was even stronger and fiercer than them, as Allah says:
أَلَمْ تَرَ كَيْفَ فَعَلَ رَبُّكَ بِعَادٍ - إِرَمَ ذَاتِ الْعِمَادِ
(Have you not seen how your Lord dealt with `Ad of Iram Possesors of the pillars) (89:6-7). This refers to the former `Ad, as Allah says:
وَأَنَّهُ أَهْلَكَ عَاداً الاٍّولَى
(And that it is He Who destroyed the former `Ad) (53:50). They were descendents of Iram bin Sam bin Nuh,
ذَاتِ الْعِمَادِ
(Possesors of the pillars) They used to live among pillars. Those who claim that Iram was a city take this idea from Isra'iliyyat narrations, from the words of Ka`b and Wahb, but there is no real basis for that. Allah says:
الَّتِى لَمْ يُخْلَقْ مِثْلُهَا فِى الْبِلَـدِ
(The like of which were not created in the land) (89:8). meaning, nothing like this tribe was created in terms of might, power and tyranny. If what was meant was a city, it would have said, "The like of which was not built in the land." And Allah says:
فَأَمَّا عَادٌ فَاسْتَكْبَرُواْ فِى الاٌّرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّ وَقَالُواْ مَنْ أَشَدُّ مِنَّا قُوَّةً أَوَلَمْ يَرَوْاْ أَنَّ اللَّهَ الَّذِى خَلَقَهُمْ هُوَ أَشَدُّ مِنْهُمْ قُوَّةً وَكَانُواْ بِـَايَـتِنَا يَجْحَدُونَ
(As for `Ad, they were arrogant in the land without right, and they said: "Who is mightier than us in strength" See they not that Allah Who created them was mightier in strength than them. And they used to deny Our Ayat!) (41:15) And Allah says:
وَأَمَّا عَادٌ فَأُهْلِكُواْ بِرِيحٍ صَرْصَرٍ عَاتِيَةٍ
(And as for `Ad, they were destroyed by a furious violent wind!) until His saying:
حُسُوماً
(in succession) (69:6-7) meaning, consecutively (i.e., seven nights and eight days).
فَتَرَى الْقَوْمَ فِيهَا صَرْعَى كَأَنَّهُمْ أَعْجَازُ نَخْلٍ خَاوِيَةٍ
(so that you could see men lying overthrown (destroyed), as if they were hollow trunks of date palms!) (69:7) means, they were left as headless bodies, because the wind would come and carry one of them, then drop him on his head, so that his brains were spilled out, his head was broken and he was thrown aside, as if they were uprooted stems of date-palms. They used to build fortresses in the mountains and caves, and they dug ditches half as deep as a man is tall, but that did not help them against the command of Allah at all.
إِنَّ أَجَلَ اللَّهِ إِذَا جَآءَ لاَ يُؤَخَّرُ
(Verily, the term given by Allah, when it comes, cannot be delayed) (71:4). Allah says here:
فَكَذَّبُوهُ فَأَهْلَكْنَـهُمْ
(So they denied him, and We destroyed them.)
Dân chúng đáp lại Y: Đối với bọn ta, dù Ngươi có nhắc nhở hay không thì cũng vậy, bọn ta sẽ không tin Ngươi đâu, sẽ không từ bỏ những gì bọn ta đang thờ phượng.
Agama yang kami anut ini tidak lain hanyalah agama, adat kebiasaan, dan akhlak orang-orang dahulu.
Esto no es más que la religión de nuestros antepasados, sus hábitos y su carácter.
Điều này không khác gì tôn giáo, tập tục và tư tưởng cổ xưa.
Walang iba ito kundi relihiyon ng mga sinauna, mga kinagawian nila, at mga kaasalan nila.
This is nothing but the religion of the people of the past, their habits and their character.
Ce que tu proposes n’est que la religion des anciens, leurs traditions et leurs valeurs.
"Bu, ancak öncekilerin dini, geleneği ve ahlakından başka bir şey değildir."
Questa non è altro che la fede degli antichi, le loro abitudini e la loro cultura.
“Preci naši, djedovi i očevi, vjerovali su upravo u ovo u šta mi vjerujemo. Ovako su oni postupali, ovako su se oni ponašali”, dodali su.
Và bọn ta chắc chắn sẽ không bị trừng phạt.
Non saremo puniti".
Y no vamos a ser castigados”.
"Biz, azaba uğratılacak kimseler değiliz."
Sebab itu, kami sekali-kali tidak akan diazab."
A zatim su konstatirali: “I neće nas Allah na muke staviti!”
And we are not going to be punished.
Hindi kami mga pagdurusahin."
De plus, nous ne serons certainement pas châtiés.
No, ipak, oni su nastavili poricati Huda, alejhis-selam, svog poslanika, pa ih je Allah, džellešanuhu, uništio pomoću strašnog, hladnog vjetra. U uništenju naroda Ad nalaze se pouke za one kojima je do pouke, a većina njih ne vjeruje.
They continued rejecting their prophet Hud (peace be upon him), so I destroyed them due to their rejection by a barren wind. Indeed, there is a lesson in their destruction for those who take heed. Although most of them do not believe; they were rejecters.
Ils persistèrent à démentir leur prophète Hûd et Nous les anéantîmes alors en faisant souffler sur eux un vent stérile. Ceci est une leçon adressée aux concernés mais la plupart d’entre eux ne sont pas croyants.
Continuaron rechazando a su profeta Hud u, así que los destruí, debido a su rechazo, con un viento estéril. Ciertamente, hay una lección en su destrucción para aquellos que prestan atención. Aunque la mayoría de ellos no creen.
Mereka pun terus-menerus mendustakan Nabi mereka, Hud -'alaihissalām-, lalu Kami binasakan mereka lantaran pendustaan mereka dengan mengirimkan angin kencang. Sesungguhnya dalam kebinasaan mereka terdapat pelajaran bagi orang yang ingin mengambil pelajaran, akan tetapi kebanyakan mereka tidak beriman.
(Onlar) Peygamberleri Hûd -aleyhisselam-'ı yalanlamaya devam ettiler. Yalanlamaları sebebi ile Biz de onları yok edici bir rüzgâr ile helak ettik. Bunda ibret alanlar için öğüt vardır. Onların çoğu ise Mümin değillerdir.
Chúng ngoan cố chối bỏ Hud, vị Thiên Sứ được gởi đến cho chúng nên chúng đã bị tiêu diệt bởi cơn gió tàn khốc. Quả thật, đó là một bài học cho nhóm người biết suy nghĩ nhưng đa số bọn chúng vẫn không tin.
Kaya nagpatuloy sila sa pagpapasinungaling sa propeta nilang si Hūd – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan – kaya nagpahamak Kami sa kanila dahilan sa pagpapasinungaling nila sa hanging mapanira. Tunay na sa pagpapahamak na iyon ay talagang may maisasaalang-alang para sa mga tagapagsaalang-alang. Ang karamihan sa kanila ay hindi naging mga mananampalataya.
Quindi perseverarono nel rinnegare il loro Profeta Hūd, pace a lui, e poiché rinnegavano, li distruggemmo con un vento distruttivo: In verità, nella loro distruzione vi è un esempio per coloro che ne prendono atto, ma la maggior parte di loro non erano credenti.
Mensajero, ciertamente tu Señor es el Todopoderoso que castiga con justicia a sus enemigos, pero es Misericordioso con quienes se arrepienten de entre ellos.
Tunay na ang Panginoon mo, o Sugo, ay talagang Siya ang Makapangyarihan na naghihiganti sa mga kaaway Niya, ang Maawain sa sinumang nagbalik-loob kabilang sa mga lingkod Niya.
Sesungguhnya Tuhanmu -wahai Rasul- benar-benar Mahaperkasa yang membalas kejahatan para musuh-musuh-Nya, lagi Maha Penyayang terhadap hamba-hamba-Nya yang bertobat.
In verità, il tuo Dio, o Messaggero, è il Potente, Colui che si vendica dei suoi nemici, Misericordioso con i Suoi sudditi pentiti.
Và chắc chắc Thượng Đế của Ngươi - hỡi Thiên Sứ - là Đấng Quyền Lực đánh bại tất cả kẻ thù của Ngài, và Ngài là Đấng Nhân Từ đối với ai biết ăn năn, sám hối.
The false self-confidence of the ‘Ad community prevented them from accepting the preaching of their prophet and they went to the extent of ridiculing it. They took their prosperity in the world as God’s reward. They failed to understand the secret that man is given worldly effects by way of trial and not because he deserves them. When it was finally established that they were not going to accept the Truth, God had them lashed by stormy winds and heavy rains, which continued to wreak havoc for a week. The result was that the entire nation with its grand culture was destroyed. Now, the only sign of this nation, whose land had once been fertile and well populated is the desert which stretches far and wide between the present-day Oman and Yemen.
-Ey Resul!- Şüphesiz ki senin Rabbin Azîz'dir. (Hiç kimse O'na galip gelemez) Düşmanlarından intikam alandır. Tövbe eden kullarına karşı merhametlidir.
A Gospodar tvoj, zaista je silan, pa uništava Svoje neprijatelje, a milostiv je spram onih koji se kaju.
Ô Messager, ton Seigneur est certainement le Puissant qui se venge de Ses ennemis et le Miséricordieux envers ceux d’entre eux qui se repentent.
O Messenger! Indeed, your Lord is the almighty who takes retribution from His enemies, yet merciful to those of them who repent.
Semûd kavmi de peygamberleri Salih -aleyhisselam-'ı yalanlayarak bütün resulleri yalanladılar.
I Thamūd smentirono i messaggeri quando smentirono il loro Profeta Sāleħ, pace a lui,
Salih and the People of Thamud
Here Allah tells us about His servant and Messenger Salih, whom He sent to his people Thamud. They were Arabs living in the city of Al-Hijr -- which is between Wadi Al-Qura and Greater Syria. Their location is well known. In our explanation of Surat Al-A`raf, we mentioned the Hadiths which tell how the Messenger of Allah ﷺ passed by their dwelling place when he wanted to launch a raid on Syria. He went as far as Tabuk, then he went back to Al-Madinah to prepare himself for the campaign. Thamud came after `Ad and before Ibrahim, peace be upon him. Their Prophet Salih called them to Allah, to worship Him alone with no partner or associate, and to obey whatever commands were conveyed to them, but they refused, rejecting him and opposing him. He told them that he did not seek any reward from them for his call to them, but that he would seek the reward for that with Allah. Then he reminded them of the blessings of Allah.
141- Semûd da peygamberleri yalanladılar.
142- Hani kardeşleri Salih onlara şöyle demişti:“Korkup sakınmaz mısınız?
143- “Ben sizin için güvenilir bir elçiyim.”
144- “O halde Allah’tan korkun ve bana itaat edin.”
145- “Bu (davetim) için sizden hiçbir ücret istemiyorum. Benim mükafatım ancak âlemlerin Rabbine aittir.”
146- “Siz burada güven içinde bırakılacağınızı mı (sanıyorsunuz)?”
147- “Bahçelerde ve pınar başlarında.”
148- “Ekinler ve meyveleri olgunlaşmış güzel hurma ağaçları arasında.”
149- “Dağlardan da ustaca/azgınca evler yontuyorsunuz.”
150- “Artık Allah’tan korkun ve bana itaat edin.”
151, 152- “Haddi aşanların, yeryüzünde bozgunculuk yapıp da ıslâha çalışmayanların emrine itaat etmeyin.”
153- Dediler ki:“Sen ancak aşırı bir şekilde büyülenmiş birisin.”
154- “Sen de ancak bizim gibi bir insansın. Eğer doğru söyleyenlerden isen haydi bir mucize getir.”
155- Dedi ki:“İşte bu, (mucize) bir dişi devedir. Onun belli bir su içme nöbeti vardır. Sizin de belli bir günde su içme nöbetiniz vardır.
156- “Ona kötülük etmeyin yoksa sizi büyük bir günün azabı (ansızın) yakalar.”
157- Derken onu kestiler de (bu yaptıklarına) pişman oldular.
158- Zira azap onları (ansızın) yakaladı. Şüphesiz bunda bir ibret vardır. Ama onların çoğu iman etmezler.
159- Şüphe yok ki Rabbin Azizdir, Rahimdir.
141. “Semûd” diye Hicr’de yaşamış meşhur kabile de “peygamberleri” Salih aleyhisselam’ı ve diğerlerini “yalanladılar.” O, onlara bütün peygamberlerin davet ettiği tevhidi getirmişti. O bakımdan Salih’i yalanlamaları bütün peygamberleri yalanlamak demekti.
142. “Hani” neseben “kardeşleri” olan “Salih onlara” yumuşaklık ve şefkat ile “şöyle demişti:” Yüce Allah’tan “kokmaz mısınız?” böylece şirk ve masiyetleri terk etmez misiniz?
143-144. “Ben sizin için” Rabbiniz Allah’tan gönderilmiş “güvenilir bir elçiyim.” O, beni sizlere bir lütuf ve rahmet olmak üzere göndermiştir. Siz de onun rahmetini kabul ile karşılayın ve itaat ile ona karşılık verin. Siz benim güvenilir bir kişi olduğumu da bilmektesiniz. Bunlar ise sizin bana ve getirdiklerime iman etmenizi gerektirmektedir.
145. “Bu (davetim) için sizden hiçbir ücret istemiyorum.” Bu yüzden: Bizim sana uymamızı engelleyen, senin mallarımızı almak isteyişindir, de diyemezsiniz. “Benim mükafatım ancak âlemlerin Rabbine aittir.” Ben mükâfatımı O’ndan başkasından istemiyorum.
146-148. Yani siz, bu pek büyük nimetler içinde başıboş bırakılacağınızı, davarların faydalandığı gibi o nimetlerden yararlanmak üzere kendi halinize terk edileceğinizi, bu başı boş halinizle sizlere hiçbir emir verilmeyip hiç bir şeyin de yasak kılınmayacağını, bunca nimeti de Allah’a isyan yolunda kullanmaya devam edip gideceğinizi mi zannediyorsunuz?
149. Sizin becerikliliğiniz, ustalığınız (ve azgınlığınız) o sert ve sağlam dağlardan evler yontacak hale gelmiş bulunuyor.
150-151. Yani nitelikleri ve adetleri günah işlemek ve onları yapmaya davet etmek sûretiyle yeryüzünde bozgunculuk yapmak olan, en ufak bir ıslâh söz konusu olmaksızın kötülük yapan kimselerin arkasından gitmeyin. Bu, katıksız bir kötülük olduğundan dolayı olabilecek en zararlı haldir. Sanki aralarında peygamberlerine karşı çıkmaya hazır, azgınlık yoluna davet etmek üzere ortada olan birtakım insanlar varmış da o nedenle Salih de onlara bu kimselere kanmayı yasaklamış gibi bir husus anlaşılmaktadır. Belki de Yüce Allah’ın, haklarında:“Şehirde yeryüzünde bozgunculuk yapan fakat ıslaha çalışmayan dokuz kişi vardı.”(Neml, 27/48) buyurduğu kimseler bunlar olabilir.
153. İşte böylelerine sakındırma ve öğütlerin hiçbir faydası olmamıştı. O nedenle Salih’e şöyle dediler: Sen iyice büyülenmiş bir kimsesin. O bakımdan anlamsız birtakım hezeyanlarda bulunuyorsun.
154. Bize üstün olmanı gerektiren faziletin ne ki bizi kendine uymaya davet ediyorsun? “Eğer doğru söyleyenlerden isen haydi bir mucize getir.” Salih’in durumu üzerinde düşünmek, onun neye çağırdığını dikkatle tetkik etmek, onun getirdiklerinin de sözlerinin de doğruluğuna apaçık delillerden olmasına rağmen onlar, ondan bir mucize istediler. Kalplerinin aşırı katılığından dolayı gösterilmesini istedikleri ve çoğunlukla böyle bir talepte bulunanların iflah olmadığı bir mucize talebinde bulundular. Çünkü bu gibi taleplerde bulunanlar, genelde doğru yolu bulmak maksadıyla değil işi yokuşa sürmek maksadıyla bu taleplerde bulunmuşlardır.
155. Salih şöyle dedi:“İşte bu” dümdüz ve sert bir kayadan çıkan “bir dişi devedir.” -Onun kayadan çıktığı hususunda biz, çoğu müfessire tâbi olduk; çünkü buna bir mani yoktur.- Hepiniz onun çıkışını gördünüz ve buna tanık oldunuz. “Onun belli bir su içme nöbeti vardır. Sizin de belli bir günde su içme nöbetiniz vardır.” Bu dişi deve bir gün kuyu suyunu içecek, sizler de onun sütünü içeceksiniz. Ertesi gün de bu kuyu suyunu size bırakacak o gün de siz kuyu suyunu içeceksiniz.
156. “Ona” kesmek veya başka bir yolla “kötülük etmeyin yoksa sizi büyük bir günün azabı (ansızın) yakalar.” Dişi deve kayadan çıktıktan sonra bu şekilde aralarında durdu. Fakat onlar, yine de iman etmediler. Azgınlıklarını sürdürüp gittiler.
157-159. “Derken onu kesip öldürdüler de (bu yaptıklarına) pişman oldular. Zira azap onları (ansızın) yakaladı.” Bu ise onların üzerlerine gelen şiddetli bir çığlıktı. Onların hepsini perişan etti. “Şüphesiz bunda bir ibret” peygamberlerimizin getirdiklerinin doğruluğuna, onlara karşı çıkanların sözlerinin de batıl olduğuna bir âlâmet “vardır. Ama onların çoğu iman etmezler. Şüphe yok ki Rabbin Azizdir, Rahimdir.”
Nagpasinungaling ang Thamūd sa mga isinugo sa pamamagitan ng pagpapasinungaling nila sa propeta nilang si Ṣāliḥ – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan –
Les Thamûd démentirent l’ensemble des messagers lorsqu’ils démentirent leur prophète Şâliħ.
The Thamūd disbelieved in all the messenger by their rejection of Saleh (peace be upon him).
Kaum Ṡamūd telah mendustakan para rasul tatkala mereka mendustakan nabi mereka, Saleh -'alaihissalām-.
Người dân Thamud bị kết tội chối bỏ tất cả Thiên Sứ chỉ vì chúng chối bỏ Saleh, vị Thiên Sứ được gởi đến với chúng.
Los Zamud no creyeron en todos los mensajeros por su rechazo a Sálih u.
Narod Semud poricao je poslanike tako što je proglašavao lažnim poslanika Saliha.
"Kaum Tsamud telah mendustakan rasul-rasul. Ketika sau-dara mereka, Shaleh, berkata kepada mereka, 'Mengapa kamu tidak bertakwa? Sesungguhnya aku adalah seorang rasul kepercayaan (yang diutus) kepadamu, maka bertakwalah kepada Allah dan taatlah kepadaku. Dan aku sekali-kali tidak minta upah kepada-mu atas ajakan itu, upahku tidak lain hanyalah dari Tuhan semesta alam. Adakah kamu akan dibiarkan tinggal di sini (di negeri kamu ini) dengan aman, di dalam kebun-kebun serta mata air, dan ta-nam-tanaman dan pohon-pohon kurma yang mayangnya lembut. Dan kamu pahat sebagian dari gunung-gunung untuk dijadikan rumah-rumah dengan rajin; maka bertakwalah kepada Allah dan taatlah kepadaku; dan janganlah kamu menaati perintah orang-orang yang melewati batas, yang membuat kerusakan di muka bumi dan tidak mengadakan perbaikan.' Mereka berkata, 'Sesung-guhnya kamu adalah salah seorang dari orang-orang yang terkena sihir; tidaklah kamu melainkan seorang manusia seperti kami; maka datangkanlah sesuatu mukjizat, jika kamu memang terma-suk orang-orang yang benar.' Shaleh menjawab, 'Ini seekor unta betina, ia (mempunyai giliran untuk) mendapatkan air, dan kamu (mempunyai giliran pula untuk) mendapatkan air di hari yang ter-tentu. Dan janganlah kamu menyentuhkan unta betina itu dengan sesuatu kejahatan, yang menyebabkan kamu akan ditimpa oleh azab hari yang besar.' Kemudian mereka membunuhnya, lalu me-reka menjadi menyesal, maka mereka ditimpa azab. Sesungguhnya pada yang demikian itu benar-benar terdapat bukti yang nyata. Dan kebanyakan mereka tidak beriman. Dan sesungguhnya Tuhan-mu benar-benar Dia-lah Yang Mahaperkasa lagi Maha Penyayang." (Asy-Syu'ara`: 141-159).
(141-144) ﴾ كَذَّبَتۡ ثَمُودُ ﴿ "Kaum Tsamud telah mendustakan," mereka adalah suku terkenal di al-Mada`in al-Hijr, ﴾ ٱلۡمُرۡسَلِينَ ﴿ "rasul-rasul." Mereka mendustakan Nabi Shaleh عليه السلام yang datang kepada mereka dengan membawa tauhid yang telah diserukan oleh para rasul. Maka dengan demikian, pendustaan mereka terhadap Shaleh adalah pendustaan terhadap semua rasul. ﴾ إِذۡ قَالَ لَهُمۡ أَخُوهُمۡ صَٰلِحٌ ﴿ "Ketika saudara mereka, Shaleh berkata kepada mereka." Maksudnya adalah saudara senasab, dan ia berkata kepada mereka dengan lembut dan lunak, ﴾ أَلَا تَتَّقُونَ ﴿ "Mengapa kamu tidak bertakwa," kepada Allah dan (tidak) meninggalkan syirik dan kemaksiatan? ﴾ إِنِّي لَكُمۡ رَسُولٌ ﴿ "Sesungguhnya aku adalah seorang rasul untuk kalian," dari Allah, Rabb kalian. Aku diutus kepada kalian sebagai kasih sayang dan rahmatNya kepada kalian. Maka terimalah rahmatNya dengan baik dan sikapilah ia dengan tunduk.
﴾ أَمِينٞ ﴿ "Terpercaya," kalian mengetahui hal itu dariku, dan hal ini mengharuskan kalian beriman kepadaku dan kepada ajaran yang aku bawa (ajaranku), ﴾ وَمَآ أَسۡـَٔلُكُمۡ عَلَيۡهِ مِنۡ أَجۡرٍۖ ﴿ "Dan aku sekali-kali tidak minta upah kepadamu atas ajakan itu," sehingga kalian bisa mengatakan, "yang menghalangi kami untuk mengikutimu adalah karena kamu ingin mengambil harta kami." ﴾ إِنۡ أَجۡرِيَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ ﴿ "Upahku tidak lain hanyalah dari Rabb semesta alam," maksudnya, aku tidak meminta upah kecuali hanya dari Allah.
(145-152) ﴾ أَتُتۡرَكُونَ فِي مَا هَٰهُنَآ ءَامِنِينَ 146 فِي جَنَّٰتٖ وَعُيُونٖ 147 وَزُرُوعٖ وَنَخۡلٖ طَلۡعُهَا هَضِيمٞ 148 ﴿ "Adakah kamu akan dibiarkan tinggal di sini (di negeri kamu ini) dengan aman, di dalam kebun-kebun serta mata air, dan tanam-ta-naman dan pohon-pohon kurma yang mayangnya lembut," matang lagi banyak. Maksudnya, apakah kalian mengira bahwa kalian dibiar-kan berada di dalam berbagai kebaikan dan kenikmatan begitu saja (sia-sia tanpa petunjuk), kalian berfoya-foya dan bersenang-senang sebagaimana halnya hewan ternak? Dan kalian dibiarkan begitu saja tanpa diperintah dan tanpa dilarang, dan kalian meng-gunakan kenikmatan-kenikmatan ini dalam kemaksiatan kepada Allah?
﴾ وَتَنۡحِتُونَ مِنَ ٱلۡجِبَالِ بُيُوتٗا فَٰرِهِينَ ﴿ "Dan kamu pahat sebagian dari gunung-gunung untuk di jadikan rumah-rumah dengan rajin." Maksudnya, kalian benar-benar telah mencapai kepada kerajinan dan kepin-taran hingga bisa membuat rumah-rumah dari gunung yang padat lagi sangat keras. ﴾ فَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ 150 وَلَا تُطِيعُوٓاْ أَمۡرَ ٱلۡمُسۡرِفِينَ 151 ﴿ "Maka bertak-walah kepada Allah dan taatlah kepadaku; dan janganlah kamu menaati perintah orang-orang yang melewati batas," yaitu orang-orang yang melanggar batas, ﴾ ٱلَّذِينَ يُفۡسِدُونَ فِي ٱلۡأَرۡضِ وَلَا يُصۡلِحُونَ ﴿ "yang membuat kerusakan di muka bumi dan tidak mengadakan perbaikan." Maksudnya, orang-orang yang karakter dan kebiasaannya adalah membuat kerusakan di muka bumi dengan melakukan kemaksiatan, mengajak kepada-nya dengan serusak-rusaknya, bukan untuk memperbaikinya. Ini sangat berbahaya sekali, karena merupakan kejahatan murni. Bagi mereka, seakan-akan ada beberapa orang yang siap untuk menen-tang nabi mereka, diciptakan untuk mengajak kepada jalan kese-satan. Maka mereka dilarang oleh Nabi Shaleh agar tidak terpedaya dengan mereka. Mungkin mereka adalah orang-orang yang disebut-kan oleh Allah سبحانه وتعالى,
﴾ وَكَانَ فِي ٱلۡمَدِينَةِ تِسۡعَةُ رَهۡطٖ يُفۡسِدُونَ فِي ٱلۡأَرۡضِ وَلَا يُصۡلِحُونَ 48 ﴿
"Dan di kota itu ada sembilan orang laki-laki yang membuat keru-sakan di muka bumi, dan mereka tidak berbuat kebaikan." (An-Naml: 48).
(153-154) Namun larangan dan nasihat itu sama sekali tidak berguna bagi mereka sedikit pun, maka mereka berkata kepada Shaleh, ﴾ إِنَّمَآ أَنتَ مِنَ ٱلۡمُسَحَّرِينَ ﴿ "Sesungguhnya kamu adalah salah seorang dari orang-orang yang terkena sihir." Maksudnya, kamu telah disihir, karena kamu berbicara mengingau tentang sesuatu yang tidak mempunyai arti, dan ﴾ مَآ أَنتَ إِلَّا بَشَرٞ مِّثۡلُنَا ﴿ "tidaklah kamu melain-kan seorang manusia seperti kami." Kelebihan apa yang kamu gunakan untuk mengungguli kami sehingga kamu mengajak kami meng-ikutimu, ﴾ فَأۡتِ بِـَٔايَةٍ إِن كُنتَ مِنَ ٱلصَّٰدِقِينَ ﴿ "maka datangkanlah sesuatu muk-jizat, jika kamu memang termasuk orang-orang yang benar." Padahal hanya dengan mempelajari keadaannya dan kondisi ajaran yang diserukannya sudah merupakan bukti yang sangat jelas atas ke-benaran ajaran yang diajarkannya dan kejujurannya. Akan tetapi mereka, karena disebabkan kekerasan hati mereka, maka mereka meminta bukti-bukti yang mereka usulkan yang biasanya orang yang memintanya tidak akan selamat, sebab permintaannya ber-dasarkan sikap keras kepala, bukan karena mencari petunjuk.
(155-156) Maka Shaleh menjawab, ﴾ هَٰذِهِۦ نَاقَةٞ ﴿ "Ini seekor unta betina," akan keluar dari batu besar yang keras lagi sangat mulus, –hal ini banyak kami telusuri dari para ahli tafsir, dan tidak ada faktor penghalang dari hal tersebut– yang akan kalian lihat dan kalian semua saksikan, ﴾ لَّهَا شِرۡبٞ وَلَكُمۡ شِرۡبُ يَوۡمٖ مَّعۡلُومٖ ﴿ "ia (mempunyai giliran untuk) mendapatkan air, dan kamu (mempunyai giliran pula untuk) mendapatkan air di hari yang tertentu." Maksudnya, unta itu akan minum air sumur suatu hari sedangkan kalian dapat memi-num susunya, kemudian ia kembali (pergi) dari kalian pada hari yang lain sedangkan kalian minum dari air sumur, ﴾ وَلَا تَمَسُّوهَا بِسُوٓءٖ ﴿ "dan janganlah kamu menyentuhkan unta betina itu dengan suatu kejahatan," maksudnya, menggoroknya atau lainnya, ﴾ فَيَأۡخُذَكُمۡ عَذَابُ يَوۡمٍ عَظِيمٖ ﴿ "yang menyebabkan kamu akan ditimpa oleh azab hari yang besar."
(157-159) Lalu unta itu pun keluar dan terus berada di sisi mereka dalam keadaan seperti itu, namun mereka tetap tidak beriman dan terus menerus dalam kesesatan mereka, ﴾ فَعَقَرُوهَا فَأَصۡبَحُواْ نَٰدِمِينَ 157 فَأَخَذَهُمُ ٱلۡعَذَابُۚ ﴿ "kemudian mereka membunuhnya, lalu mereka menjadi menyesal, maka mereka ditimpa azab," yaitu suara dentuman yang sangat keras menimpa mereka hingga membinasakan mereka semua. ﴾ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَةٗۖ ﴿ "Sesungguhnya pada yang demikian itu benar-benar terdapat bukti," yang menunjukkan kebenaran apa yang dibawa (diajarkan) oleh para utusan kami dan kebatilan keyakinan orang-orang yang menentang mereka. ﴾ وَمَا كَانَ أَكۡثَرُهُم مُّؤۡمِنِينَ 158 وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ 159 ﴿ "Dan kebanyakan mereka tidak beriman. Dan sesungguhnya Rabbmu benar-benar Dia-lah Yang Mahaperkasa lagi Maha Penyayang."
Kad je Salih, alejhis-selam, svojim sunarodnicima po krvi, rekao: “Šta vam je pa se ne bojite dragog Allaha i ne odustanete od obožavanja lažnih kipova?”
Khi Saleh, người anh em của chúng bảo: Sao các người không sợ Allah mà bỏ việc thờ phượng ngoài Ngài?
Ketika saudara senasab mereka, Saleh berkata kepada mereka, "Mengapa kalian tidak bertakwa kepada Allah dengan meninggalkan ibadah kepada selain-Nya sebagai bentuk rasa takut kalian kepada-Nya?
quando il loro fratello di sangue disse loro: "Non temete Allāh, abbandonando l'adorazione di altri, all'infuori di Lui, per timore di Lui?!
Recuerden cuando su hermano en el linaje, Sálih, les dijo: “¿No se acordarán de Al-lah y dejarán el culto hacia los demás por temor a Él?
Leur compatriote Şâliħ leur dit: Ne craindrez-vous pas Allah en renonçant à adorer autre que Lui?
Soy bakımından kardeşleri olan Salih onlara şöyle demişti: "Kendisinden korkarak O'ndan başkasına ibadeti bırakıp Allah Teâlâ'dan sakınmaz mısınız?"
Remember when their brother in lineage Saleh said to them, “Will you not be mindful of Allah and leave the worship of other than Him, out of fear for Him?”
noong nagsabi sa kanila ang kapatid nila sa kaangkanan na si Ṣāliḥ: "Hindi ba kayo mangingilag magkasala kay Allāh sa pamamagitan ng pag-iwan sa pagsamba sa iba pa sa Kanya dala ng pangamba sa Kanya?
Ciertamente, soy un Mensajero enviado a ustedes; Al-lah me ha enviado a ustedes y soy digno de confianza, no aumentaré ni disminuiré lo que me ha sido revelado.
Tunay na ako para sa inyo ay isang sugong isinugo ni Allāh sa inyo, na mapagkatitiwalaan sa anumang ipinaabot ko buhat sa Kanya: hindi ako nagdaragdag doon at hindi ako nagbabawas mula roon.
“Zaista, Allah me je poslao vama kao poslanika pouzdanog da ponesem emanet vjere i dostavim vam Božiju poslanicu, bez dodavanja i bez oduzimanja”, kazao je Salih, alejhis-selam, svojim sunarodnicima.
In verità, io sono per voi un messaggero, Allāh mi ha inviato a voi, e sono affidabile riguardo ciò che comunico da parte Sua, non aggiungo nulla né tolgo nulla.
Quả thật Ta chính là Thiên Sứ được Allah gởi đến cho các người, Ta trung trực với sứ mạng đã nhận, không thêm bớt bất cứ điều gì.
Je suis un messager qu’Allah vous a envoyé et je suis digne de confiance puisque je n’ajoute ni ne soustrais rien à ce que mon Seigneur m’a révélé.
Sesungguhnya aku adalah seorang rasul yang diutus oleh Allah kepada kalian, lagi terpercaya yang tidak menambah dan mengurangi wahyu yang disampaikan-Nya padaku.
"Ben, Yüce Allah'ın size gönderdiği bir elçiyim. O'ndan size tebliğ ettiklerimde güvenilirim. O'nun adına ne fazla ve ne de eksik söylüyorum."
“Indeed, I am a Messenger for you; Allah has sent me to you and I am trustworthy, I will not increase or decrease in that which has be revealed to me.”
“So be mindful of Allah by fulfilling His commandments and refrain from that which He has prohibited. And obey me in whatever I have commanded you with and forbidden you from.”
Oleh sebab itu, bertakwalah kalian kepada Allah dengan menjalankan perintah-Nya dan menjauhi larangan-Nya dan taatilah aku dalam perkara yang aku perintahkan dan yang aku larang atas kalian.
Así que tengan temor de Al-lah al cumplir Sus mandamientos y abstenerse de lo que Él ha prohibido. Y síganme en lo que sea que les ordene y les prohíba.
Kaya mangilag kayong magkasala kay Allāh sa pamamagitan ng pagsunod sa mga ipinag-uutos Niya at pag-iwas sa mga sinasaway Niya, at tumalima kayo sa akin sa anumang ipinag-utos ko sa inyo at sinaway ko sa inyo.
E temete Allāh obbedendo ai Suoi ordini e rispettando i Suoi divieti, e obbeditemi riguardo ciò che vi ordino e ciò da cui vi dissuado.
"Emirlerine itaat ederek ve yasaklarından kaçınarak Allah'tan korkun. Size emrettiğim ve yasakladığım şeylerde bana itaat edin."
“Zato se Allaha bojte izvršavajući vjeronaredbe, a sustežući se od vjerozabrana”, opet je naglasio Salih, alejhis-selam, “i meni poslušni budite u onom što vam zapovijedam i u onom što vam zabranjujem!”
Craignez donc Allah en vous conformant à Ses commandements et en renonçant à ce qu’Il vous a défendu, et obéissez-moi lorsque je vous ordonne quelque chose ou lorsque je vous le défends.
Các người hãy kính sợ Allah bằng cách thực hiện những gì Ngài ra lệnh và tránh xa những gì Ngài nghiêm cấm, đồng thời hãy vâng lời Ta mà chấp hành những gì Ta sai bảo và những gì Ta cấm.
Je ne vous demande aucune récompense en échange de ce que je vous transmets de mon Seigneur. Il n’appartient qu’à Allah, le Seigneur des créatures, de me récompenser et à personne d’autre.
I kazao je poslanik Salih svojim sunarodnicima: “A ja ne tražim od vas nikakvu nagradu ni nadoknadu za trud koji ulažem u dostavljanje vjere, mene će Allah, Gospodar svega što postoji, nagraditi.”
Aku sekali-kali tidak meminta upah dari kalian terkait penyampaian wahyu dari Tuhanku karena upahku tidak lain hanyalah dari Allah, Tuhan segala makhluk, bukan dari selain-Nya.
Ta không yêu cầu các người trả tiền thù lao cho công sức truyền tải bức Thông Điệp đến các người, phần thưởng đó sẽ do Allah Đấng Chúa Tể của tất cả vạn vật ban cho Ta.
“I do not seek any reward from you for what I convey to you from my Lord. My reward is only from Allah: the Lord of all creation, not from anyone else.”
Non vi chiedo ricompensa per ciò che vi comunico da parte del mio Dio: la mia ricompensa risiede presso Allāh, Dio del Creato, e non presso altri.
No busco ninguna recompensa por parte de ustedes al transmitir lo que mi Señor me ordena. Mi recompensa viene solo de Al-lah: el Señor de toda la creación, no proviene de nadie más.
Hindi ako humihiling sa inyo ng isang gantimpala dahil sa nagpapaabot ako sa inyo mula sa Panginoon ko; walang gantimpala sa akin kundi nasa kay Allāh, ang Panginoon ng mga nilikha, hindi nasa iba pa sa Kanya.
"Rabbim katından size getirip tebliğ ettiğim şeylerden dolayı sizden bir karşılık talep etmiyorum. Mükâfatımı, ancak mahlukatın Rabbi olan Allah verecektir. (Mükâfatımı vermek) Başkasına ait değildir."
Nagmimithi ba kayo na iwanan kayo sa kalagayang kayo ay nasa mga kabutihan at mga biyaya habang mga natitiwasay na hindi nangangamba
Apakah kalian berharap akan dibiarkan tinggal dinegeri kalian ini dengan merasakan berbagai karunia dan kenikmatan, dalam keadaan aman, dan jauh dari rasa takut?!
“Do you expect to be left alone in whatever goodness and bounties you are in, in safety and without fear?”
"Size verilen güzellik ve nimetler içinde korkudan uzak ve güvenli bir yaşam süreceğinizi mi ümit ediyorsunuz?"
Pensate forse che verrete risparmiati, godendo dei beni e delle delizie, serenamente, senza alcun timore,
Há các người an tâm cho rằng mình được sống hưởng thụ mãi thế này, không phải lo lắng điều gì nữa sao?
Espérez-vous qu’on vous laisse jouir paisiblement des plaisirs et des bienfaits sans ne rien craindre ?
Upitao ih je: “Mislite li da će vas Svemogući Allah zanemariti, te da vas neće kazniti, a dotle uživate u blagodatima, sigurni?”
A Reminder to Them of their Circumstances and the Blessings
They enjoyed Salih preached to them, warning them that the punishment of Allah could overtake them and reminding them of the blessings that Allah had bestowed upon them, by giving them ample provision and making them safe from all kinds of dangers, giving them gardens and flowing springs, and bringing forth for them crops and fruits.
وَنَخْلٍ طَلْعُهَا هَضِيمٌ
(and date palms with soft clusters.) Al-`Awfi narrated from Ibn `Abbas, "Ripe and rich." `Ali bin Abi Talhah narrated from Ibn `Abbas that this meant growing luxuriantly. Isma`il bin Abi Khalid narrated from `Amr bin Abi `Amr -- who met the Companions -- from Ibn `Abbas that this means, "When it becomes ripe and soft." This was narrated by Ibn Abi Hatim, then he said: "And something similar was narrated from Abu Salih."
وَتَنْحِتُونَ مِنَ الْجِبَالِ بُيُوتاً فَـرِهِينَ
(And you hew out in the mountains, houses with great skill.) Ibn `Abbas and others said, "With great skill." According to another report from him: "They were greedy and extravagant." This was the view of Mujahid and another group. There is no contradiction between the two views, because they built the houses which they carved in the mountains as a form of extravagant play, with no need for them as dwelling places. They were highly skilled in the arts of masonry and stone-carving, as is well known to anyone who has seen their structures. So, Salih said to them:
فَاتَّقُواْ اللَّهَ وَأَطِيعُونِ
(So, have Taqwa of Allah, and obey me.) Pay attention to that which could benefit you in this world and the Hereafter; worshipping your Lord Who created you, who granted you provisions so that you could worship Him alone and glorify Him morning and evening.
وَلاَ تُطِيعُواْ أَمْرَ الْمُسْرِفِينَ - الَّذِينَ يُفْسِدُونَ فِى الاٌّرْضِ وَلاَ يُصْلِحُونَ
(And follow not the command of the extravagant, who make mischief in the land, and reform not.) meaning, their chiefs and leaders, who called them to Shirk, disbelief and opposition to the truth.
قَالُواْ إِنَّمَآ أَنتَ مِنَ الْمُسَحَّرِينَ - مَآ أَنتَ إِلاَّ بَشَرٌ مِّثْلُنَا فَأْتِ بِـَايَةٍ إِن كُنتَ مِنَ الصَّـدِقِينَ - قَالَ هَـذِهِ نَاقَةٌ لَّهَا شِرْبٌ وَلَكُمْ شِرْبُ يَوْمٍ مَّعْلُومٍ - وَلاَ تَمَسُّوهَا بِسُوءٍ فَيَأْخُذَكُمْ عَذَابُ يَوْمٍ عَظِيمٍ - فَعَقَرُوهَا فَأَصْبَحُواْ نَـدِمِينَ - فَأَخَذَهُمُ الْعَذَابُ إِنَّ فِى ذَلِكَ لأَيَةً وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ
¿Esperan que se les dejará vivir solo con las bondades y recompensas en las que se encuentran, con seguridad y sin miedo?
En jardines y entre manantiales.
sa mga pataniman at mga bukal na dumadaloy,
Di dalam kebun-kebun serta mata air yang mengalir deras.
Bağlar, bahçeler ve akan su pınarları arasında.
Bien installés dans vos jardins irrigués par des sources d’eau abondante.
in giardini nei quali scorrono ruscelli,
“Zar mislite da ćete proći nekažnjeno, živeći u zelenim, prelijepim i plodovima bogatim vrtovima te među prekrasnim izvorima?”, rekao je Salih, alejhis-selam.
Trong những khu vườn và những dòng suối chảy.
In gardens and flowing springs.
Ekinler ve meyvesi olgun ve yumuşak güzel hurma ağaçları arasında.
“Among crops and palms, the fruits of which are tender and delicate.”
Dan, tanam-tanaman dan pohon-pohon kurma yang buah-buahannya lembut lagi matang.
Au milieu de vos cultures et des palmiers aux dattes mures.
I kazao je: “Držite li da ćete, dakle, biti ostavljeni da uživate jedući usjeve, raznovrsne i prelijepe, među palmama koje nose zrele, ukusne plodove?”
Với đồng ruộng và vườn chà là cho ra trái chín mộng.
e campi seminati, palme e frutti teneri e freschi,
Entre cultivos y palmas, cuyos frutos son tiernos y delicados.
at mga pananim at mga punong datiles na ang mga bunga ng mga ito ay malambot at hinog?
e tagliando le montagne per costruire case in cui abitare, e voi siete abili nel modellare?!
Pumuputol kayo ng mga bundok upang yumari kayo ng mga bahay na tinitirahan ninyo habang kayo ay mga sanay sa pag-ukit ng mga ito.
Y con las casas que construyen ostentosamente en las montañas, en las que luego viven.
Commentary
وَتَنْحِتُونَ مِنَ الْجِبَالِ بُيُوتًا فَارِهِينَ ﴿149﴾And you hew out houses from the hills with pride. [ 149]
According to Sayyidna Ibn ` Abbas ؓ ، the word فَارِهِينَ (Farihin) means arrogant and conceited people. But Abu Salih and Imam Raghib have taken this word to mean experts. Therefore, the meaning of the verse is that Allah Ta’ ala has favoured you by teaching such skills that you could make houses by cutting hills. The essence of all this is that you should remember the bounties of Allah Ta’ ala and should not make mischief and trouble on earth.
Useful vocations are Divine Graces provided they are not employed in bad things
This verse indicates that nice vocations are Allah's Graces, and to draw benefit from them is lawful. But if they are used for some sinful purpose or in an unlawful act, or if someone gets involved in them with unnecessary concentration, then it is not lawful to adopt them. An example of unnecessary construction of tall buildings and its contempt has just been mentioned in the previous verses.
Kalian juga memahat sebagian dari gunung-gunung untuk dijadikan rumah-rumah sebagai tempat tinggal kalian, sedang kalian sangat ahli dalam pahatan itu.
“And you skilfully carve out houses from the mountains, in which you then live.”
"Bir de içinde oturmak için dağları ustalıkla yontup evler yapıyorsunuz."
Alors que vous sculptez habilement les montagnes afin d’en façonner des demeures habitables.
Zatim je primijetio: “Vi dotle u brdima, u stijenama, vješto klešete kuće, te ih činite ugodnim za boravak.”
Temete Allāh obbedendo ai Suoi ordini e rispettando i Suoi divieti, e obbeditemi riguardo ciò che vi ordino e ciò da cui vi dissuado,
Kaya mangilag kayong magkasala kay Allāh sa pamamagitan ng pagsunod sa mga ipinag-uutos Niya at pag-iwas sa mga sinasaway Niya, at tumalima kayo sa akin sa anumang ipinag-utos ko sa inyo at sa anumang sinaway ko sa inyo.
Sebab itu, bertakwalah kalian kepada Allah dengan menjalankan perintah-Nya dan menjauhi larangan-Nya dan taatilah aku dalam perkara yang aku perintahkan dan yang aku larang atas kalian.
“So be mindful of Allah by fulfilling His commandments and refrain from that which He has prohibited. And obey me in whatever I have commanded you with and forbidden you from.”
Các người hãy kính sợ Allah bằng cách thực hiện những gì Ngài ra lệnh và tránh xa những gì Ngài nghiêm cấm, đồng thời hãy vâng lời Ta mà chấp hành những gì Ta sai bảo và những gì Ta cấm.
"Emirlerine itaat ederek ve yasaklarından kaçınarak Allah'tan korkun. Benim de size emrettiğim ve size yasak ettiğim şeylerde bana itaat edin."
Tengan temor de Al-lah al cumplir Sus mandamientos y abstenerse de lo que Él ha prohibido. Y síganme en lo que sea que les ordene y les prohíba.
“Zato se Allaha bojte izvršavajući vjeronaredbe, a sustežući se od vjerozabrana”, reče Salih, alejhis-selam, “i meni poslušni budite u onom što vam zapovijedam i u onom što vam zabranjujem!”
Craignez donc Allah en vous conformant à Ses commandements et en renonçant à ce qu’Il vous a défendu, et obéissez-moi lorsque je vous ordonne quelque chose ou lorsque je vous le défends.
Các ngươi chớ dại dột nghe theo lời của đám người thái quá ép bản thân mình làm tội lỗi.
“A ne slušajte zapovijesti onih koji čineći grijehe pretjeruju i prelaze granice Božijeg vjerozakona”, preporučio je Salih, alejhis-selam, svojim sunarodnicima.
“And do not submit to the commands of those who are immoderate on themselves by committing sins.”
Y no se rindan a los mandamientos de aquellos que son inmoderados consigo mismos al cometer pecados.
"Günahlar işleyerek kendi nefisleri hakkında aşırıya gidip zulmedenlerin emrine uymayın."
Ne vous soumettez pas à ce que vous ordonnent ceux qui se sont lésés eux-mêmes par leurs actes de désobéissance.
Janganlah kalian menaati perintah orang-orang yang melewati batas atas diri mereka sendiri dengan melakukan berbagai kemaksiatan.
Huwag kayong magpaakay sa utos ng mga nagpapakalabis laban sa mga sarili nila dahil sa pagkagawa ng mga pagsuway,
e non seguite gli ordini dei licenziosi, coloro che non si curano di commettere peccati,
coloro che portano la corruzione in terra per i peccati che diffondono, e che non migliorano il loro comportamento obbedendo ad Allāh.
Onlar yaydıkları günahlarla yeryüzünde bozgunculuk yapmakta, Allah Teâlâ'ya sürekli itaat etmeyerek nefislerini ıslah etmiyorlar.
Ils corrompent sur Terre par ces mêmes actes de désobéissance et ne s’amendent pas en obéissant à Allah.
Chúng là những kẻ đi khắp thế gian để gieo rắc tội lỗi, chúng không muốn cải thiện bản thân trở lại phục tùng Allah.
“Those who cause corruption on Earth by spreading sins and do not rectify themselves by holding on to the obedience of Allah.”
After the ‘Ad, the other community which gained ascendance was the Thamud ( 7:74 ). This community inhabited the area between Khaybar and Tabuk known as Al-Hijr. This community too was blessed with great prosperity and enjoyed dominance over others. But, the members of this community likewise devoted their full attention to the attainment of material prosperity. The art of constructing large houses by carving them out of the hills was perhaps started by this community and an improved form of this is found in the Ajanta and Ellora caves in India. Unfortunately, all those who obtain worldly benefits harbour the misunderstanding that they are entitled to them and may use them as they like. But this is the greatest mistake. The fact is that these worldly things are there only for as long as the period of trial lasts. After that, everything will be snatched from them so that nothing remains. One who exceeds the limit is one who, when he acquires wealth, develops the mentality of conceit instead of gratitude to God. When power falls to his lot, he indulges in vanity instead of being modest. If he is given high office, he uses it to glorify his name and not to serve others. Such misuse of available opportunities creates disturbance in society. The leaders of the Thamud community indulged in such type of excesses and the commoners followed them. Their prophet warned (the common people) that those they considered great were themselves misguided, and asked how they could then guide others.
Mereka itulah orang-orang yang membuat kerusakan di muka bumi dengan menyebarkan berbagai maksiat dan tidak mengadakan perbaikan pada diri mereka sendiri dengan konsisten melakukan ketaatan kepada Allah."
“Nemojte slijediti one koji na Zemlji siju smutnju tako što pozivaju u činjenje grijeha, a ne popravljaju se tako što su poslušni Allahu”, dodao je.
Aquellos que causan corrupción en la Tierra mediante la difusión de los pecados y no se rectifican a sí mismos ignorando la obediencia de Al-lah”.
na nanggugulo sa lupa sa pamamagitan ng ipinalalaganap nila na mga pagsuway at hindi nagsasaayos ng mga sarili nila sa pamamagitan ng pananatili sa pagtalima kay Allāh.
Nagsabi sa kanya ang mga kalipi niya: "Ikaw lamang ay kabilang sa mga nagaway nang paulit-ulit hanggang sa nanaig ang panggagaway sa mga isip nila at nag-alis sa mga ito.
Il suo popolo gli disse: "In verità, sei uno di quelli che sono stati posseduti più volte, finché la magia non li ha resi folli.
His people said to him, “You are surely one of those who have been bewitched repeatedly until the magic has overpowered your intellect and driven you crazy.”
Međutim, Salihovi, alejhis-selam, sunarodnici na ovo rekoše: “Ti, Salihu, baš spadaš u opčinjene! Vidi se da je sihr na tebe izuzetno snažno djelovao, pa se ponašaš nerazumno.”
Kavmi ona şöyle demişti: "Sen ancak defalarca büyülenmiş ve sihrin akıllarını alıp götürdüğü kimselerdensin."
Dân chúng đáp lại Y: Bọn ta quả quyết Ngươi đã bị trúng bùa rất nhiều lần nên tâm trí Ngươi không còn nữa.
Kaumnya lalu berkata kepadanya, "Sesungguhnya engkau adalah salah seorang yang selalu terkena sihir sehingga sihir itu mendominasi akal pikiran mereka dan menghilangkannya.
Les siens lui dirent: Tu fais partie de ceux qui ont été ensorcelés d’innombrables fois, au point d’en avoir perdu la raison.
Su gente le dijo: “Seguramente eres uno de los que han sido embrujados repetidamente hasta que la hechicería ha dominado tu intelecto y te ha vuelto loco.
The Response of Thamud, Their Demand for a Sign, and Their Punishment
Allah tells us how Thamud responded to their Prophet Salih, upon him be peace, when he called them to worship their Lord, may He be glorified.
قَالُواْ إِنَّمَآ أَنتَ مِنَ الْمُسَحَّرِينَ
(They said: "You are only of those bewitched!") Mujahid said, "They meant he was one affected by witchcraft." Then they said:
مَآ أَنتَ إِلاَّ بَشَرٌ مِّثْلُنَا
(You are but a human being like us.) meaning, `how can you receive Revelation when we do not' This is like the Ayah where they are described as saying:
أَءُلْقِىَ الذِّكْرُ عَلَيْهِ مِن بَيْنِنَا بَلْ هُوَ كَذَّابٌ أَشِرٌ - سَيَعْلَمُونَ غَداً مَّنِ الْكَذَّابُ الاٌّشِرُ
("Is it that the Reminder is sent to him alone from among us Nay, he is an insolent liar!" Tomorrow they will come to know who is the liar, the insolent one!) (54:26-27) Then they asked him for a sign to prove that what he brought to them from their Lord was the truth. A crowd of them gathered and demanded that he immediately bring forth from the rock a she-camel that was ten months pregnant, and they pointed to a certain rock in their midst. Allah's Prophet Salih made them promise that if he responded to their request, they would believe in him and follow him. So they agreed to that. The Prophet of Allah Salih, peace be upon him, stood and prayed, then he prayed to Allah to grant them their request. Then the rock to which they had pointed split open, revealing a she-camel that was ten months pregnant, excactly as they had requested. So some of them believed, but most of them disbelieved.
قَالَ هَـذِهِ نَاقَةٌ لَّهَا شِرْبٌ وَلَكُمْ شِرْبُ يَوْمٍ مَّعْلُومٍ
(He said: "Here is a she-camel: it has a right to drink (water), and you have a right to drink (water) (each) on a day, known.) meaning, `she will drink from your water one day, and on the next day you will drink from it.'
وَلاَ تَمَسُّوهَا بِسُوءٍ فَيَأْخُذَكُمْ عَذَابُ يَوْمٍ عَظِيمٍ
(And touch her not with harm, lest the torment of a Great Day should seize you.) He warned them of the punishment of Allah if they should do her any harm. The she-camel stayed among them for a while, drinking the water, eating leaves and grazing, and they benefitted from her milk which they took in sufficient quantities for every one to drink his fill. After this had gone on for a long time, and the time for their destruction drew near, they conspired to kill her:
فَعَقَرُوهَا فَأَصْبَحُواْ نَـدِمِينَ فَأَخَذَهُمُ الْعَذَابُ
(But they killed her, and then they became regretful. So, the torment overtook them.) Their land was shaken by a strong earthquake, and there came to them an overwhelming Sayhah (shout) which took their hearts from their places. They were overtaken by events which they were not expecting, so they were left (dead), lying prostrate in their homes.
إِنَّ فِى ذَلِكَ لأَيَةً وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ
وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ
(Verily, in this is indeed a sign, yet most of them are not believers. And verily your Lord, He is indeed the All-Mighty, the Most Merciful.)
Ngươi cũng chỉ là một người phàm như bọn ta, không có ưu điểm gì trội hơn bọn ta sao lại tự xưng là Thiên Sứ, để chứng minh lời nói của mình là thật thì Ngươi hãy mang đến thứ gì đó để khẳng định xem nào.
“You are nothing but a human like us; you do not have any privilege over us which makes you worthy of being a Messenger, so bring a sign that proves you are a Messenger if indeed you are truthful in your claim to be one.”
“Osim toga”, kazali su, “ti si čovjek samo, kao i mi što smo, te nemaš nad nama nikakve prednosti da budeš upravo ti poslanik. Nego – podastri ti nama kakav nepobitan dokaz i očigledno čudo da istinu govoriš tvrdeći da te je Allah poslao!”
Tu n’es qu’un être humain comme nous, et rien ne te distingue de nous et fait de toi un messager. Apporte-nous donc la preuve que tu es un messager si tu es véridique.
Non sei altro che un essere umano come noi, non hai nulla di speciale, rispetto a noi, che possa renderti un messaggero. Portaci una prova che, in verità, dimostri che sei sincero nelle tue affermazioni di essere un messaggero"
Walang iba ka kundi isang taong tulad namin sapagkat walang kalamangan para sa iyo higit sa amin upang ikaw ay maging isang sugo. Kaya maglahad ka ng isang palatandaan na nagpapatunay na ikaw ay sugo kung ikaw ay tapat sa pinagsasabi mo na ikaw ay sugo."
"Sen de bizim gibi bir insansın Bizden üstün olacak bir meziyetin de yoktur ki, resul olasın. Eğer resul olduğun iddiasında doğruyu söyleyenlerden isen, haydi resul olduğunu gösteren bir mucize getir."
No eres más que un ser humano como nosotros, no tienes ningún privilegio sobre nosotros que te haga merecedor de ser un Mensajero, así que trae una señal que demuestre que lo eres, si de verdad eres sincero en tu reclamo de ser un Mensajero”.
Engkau tidak lain hanyalah seorang manusia biasa seperti kami, dirimu tidak memiliki keistimewaan lebih dari kami yang membuatmu menjadi rasul. Datangkanlah suatu mukjizat dan bukti yang menunjukkan kerasulanmu jika engkau memang termasuk orang-orang yang benar dalam klaimmu bahwa engkau seorang rasul."
Saleh nói với chúng: Allah cho các người một bằng chứng, đây con lạc đà cái được Allah rút ra từ tảng đá to, con lạc đà bằng xương bằng thịt thực sự, nó chỉ uống phần nước của nó trong ngày dành riêng cho nó và các người cũng chỉ được uống nước trong ngày dành cho mình.
Après qu’Allah lui eut accordé comme signe une chamelle qu’il fit sortir d’un roc, Şâliħ leur répondit: Cette chamelle, que vous voyez et que vous pouvez toucher pour vous assurer de son existence, a droit à sa part d’eau et vous-mêmes avez droit à votre part. Elle ne s’abreuve pas le jour où c’est à vous de vous abreuver et vous ne vous abreuvez pas le jour où c’est à elle de s’abreuver.
Después de que Al-lah le había dado a Sálih una señal, que era en forma de una camella que Al-lah hizo salir de dentro de una gran roca, les dijo: “Esta es una camella que se puede ver y tocar, tendrán que compartir el agua con ella. Ella no beberá en el día programado para ustedes, ni tampoco ustedes harán que su ganado beba en el día programado para ella.
After Allah had given Saleh a sign that was in the form of the she-camel which Allah extracted from the rock, he said to them, “This is a she-camel which can be seen and felt, it will have a share of the water as you also have a known share. It will not drink on the day scheduled for you, neither shall you make your livestock drink on the day scheduled for it.”
Saliha je Svevišnji Allah pomogao znamenitim nadnaravnim djelom, devom koja se pojavila iz stijene. Rekao im je: “Evo, to je deva Allahova, kao što vidite! Ona će se napajati u dan koji određen je, a u poznati dan vi ćete se napajati; ona neće piti vodu u vašem danu, niti ćete vi piti u njezinom danu.”
Saleh lalu berkata kepada mereka setelah Allah memberikan padanya tanda kebenarannya berupa unta betina yang Allah keluarkan dari sebongkah batu besar, "Ini seekor unta betina yang bisa dilihat dan disentuh, ia mempunyai kebutuhan air dan kalian juga mempunyai kebutuhan air yang telah ditentukan, sebab itu ia tidak akan minum pada hari yang menjadi giliran kalian mengambil air dan kalian juga hendaknya jangan mengambil air pada hari yang menjadi gilirannya untuk minum.
Disse loro Sāleħ, mentre Allāh gli concesse un segno, ovvero la cammellaناقة che Allāh fece sorgere dalla roccia: "Questa cammella non può essere vista né toccata; è stato stabilito, per lei, un turno di abbeveraggio, mentre per voi ne è stato stabilito un altro: essa non beve nel giorno che spetta a voi, e voi non bevete nel giorno che spetta a lei.
Salih -aleyhisselam- (Allah Teâlâ kendisine bir mucize vermiştir. Bu mucize Yüce Allah'ın kayadan çıkarmış olduğu dişi bir devedir) onlara şöyle demişti: "İşte bu gözle görülen ve elle dokunulan dişi bir devedir. Onun su içmesi için belli bir günü vardır. Sizin de belli bir gün su içme hakkınız vardır. O sizin olan günde su içmez ve siz de onun olan gününde su içmezsiniz."
Nagsabi sa kanila si Ṣaliḥ noong nagbigay sa kanya si Allāh ng isang palatandaan, ang dumalagang kamelyo na pinalabas ni Allāh mula sa bato: "Ito ay isang dumalagang kamelyo na nakikita at nasasalat. Ukol dito ay isang bahagi mula sa tubig at ukol sa inyo ay isang bahaging nalalaman. Hindi ito iinom sa araw na siyang bahagi ninyo at hindi naman kayo iinom sa araw na siyang bahagi nito.
Janganlah kalian berbuat jahat terhadap unta tersebut dengan meyembelih atau memukulnya, sehingga kalian akan ditimpa azab Allah yang membinasakan kalian pada hari yang besar karena di dalamnya akan turun azab kepada kalian."
E non fatele del male, uccidendola o frustandola, poiché, se lo fate, vi colpirà, in un grande giorno, la punizione di Allāh che vi distruggerà, in seguito a una calamità che vi colpirà.
Huwag kayong sumaling dito ng ikasasama nito gaya ng pagkatay at pagpalo para [walang] sumapit sa inyo dahilan doon na isang pagdurusa mula kay Allāh, na ipampapahamak Niya sa inyo sa isang araw na sukdulan dahil sa taglay niyon na pagsusulit na bababa sa inyo."
No la dañen golpeándola o cortándole las piernas, de lo contrario el castigo de Al-lah vendrá sobre ustedes y los destruirá en un día angustioso”.
Cấm các người gây hại nó như gây thương tích hoặc đánh đập hoặc bằng bất cứ hình thức nào, điều đó sẽ khiến các người rơi vào sự trừng phạt của Allah trong một Ngày Vĩ Đại, một Ngày đại họa cho các người.
“Do not harm it by way of hitting it or cutting its legs, otherwise the punishment of Allah will come upon you and destroy you on a distressing day, due to the affliction that comes down on it.”
“I nikakvo zlo nemojte joj učiniti, nemojte je tući, a pogotovu je nemojte ubiti”, upozorio je Salih, alejhis-selam, svoje sunarodnike. “Učinite li to, Allah će vas uništiti te će vas nesnosnom kaznom kazniti!”
Sakın ola! Keserek veya vurarak ona kötülük gelecek şekilde dokunmayın. Yoksa bu sebeple üzerinize inecek olan belanın yaşanacağı büyük bir günde Allah Teâlâ'nın sizi helak edeceği bir azap gelir.
Ne vous en prenez pas à elle en l’immolant ou en la frappant. Sinon, le châtiment d’un jour terrible par le malheur que vous subirez provenant d’Allah s’abattra sur vous et vous anéantira.
Faisant fi de ce que leur dit Şâliħ, ils s’accordèrent à immoler la chamelle et c’est le plus misérable d’entre eux qui passa à l’acte. Ils furent ensuite pris de regret lorsqu’ils surent que le châtiment allait irrémédiablement s’abattre sur eux. Seulement, il ne sert à rien de regretter lorsque l’on voit de ses yeux le châtiment.
Ipak, saglasiše se da zakolju istu tu devu, pa priđe nesretnik među njima i zakla je. Pošto vidješe šta su uradili i da će ih neizbježna kazna snaći, žestoko se pokajaše i zažališe zbog svog nepromišljenog postupka. No, nije im, nakon što su kaznu već svojim očima vidjeli, koristilo pokajanje.
Namun, mereka ternyata bersekongkol untuk menyembelihnya, maka ia pun disembelih oleh orang yang paling celaka di antara mereka, sehingga mereka pun menyesali perbuatan mereka tersebut ketika yakin bahwa azab Allah itu pasti menimpa mereka dan tidak akan bisa dihindari. Tetapi, sungguh penyesalan tatkala menyaksikan turunnya azab sama sekali tidak memberikan manfaat.
Dişi deveyi kesmek üzere ittifak etmişlerdi. İçlerinden en kötüsü deveyi kesti. Sonra da azaptan kurtulmanın imkânsız olduğunu ve mutlak azabın kendilerine ineceğini öğrendiklerinde yaptıklarına pişman oldular. Fakat azabın görünmesi sırasında olan pişmanlık sahibine fayda vermez.
So they agreed upon cutting its legs, and the most wretched from them all did the act. Then they regretted the deed they had committed because of realising that the punishment was about to befall them inevitably. However, regret after seeing the punishment is of no benefit.
Pero a pesar de la advertencia, acordaron cortar sus piernas, y el más miserable de todos ellos lo hizo. Luego se arrepintieron del hecho que habían cometido al darse cuenta de que el castigo estaba a punto de ocurrirles inevitablemente. Sin embargo, arrepentirse después de ver el castigo ya no sirve.
Si accordarono per ucciderla, e la uccise il più crudele tra loro, ed eccoli pentirsi di ciò che fecero, quando si resero conto che la punizione li avrebbe colpiti in ogni caso; tuttavia il rimpianto, nell'ora della punizione, non è utile.
Ngunit nagkaisa sila sa pagkakatay rito kaya kinatay ito ng pinakasawi sa kanila kaya sila ay naging mga nagsisisi sa ipinangahas nila noong nalaman nila na ang pagdurusa ay bababa sa kanila nang walang pasubali, subalit ang pagsisisi sa sandali ng pagkakita sa pagdurusa ay hindi magpapakinabang.
Saleh bảo chúng hãy tránh xa mọi hình thức gây hại đến con vật nhưng chúng vẫn đâm cổ con lạc đà có chủ định, rồi chúng trở nên hối hận cho hành động của mình khi nhận biết phải gánh chịu hình phạt sẽ giáng xuống chúng, nhưng việc hối nhận lúc nhìn thấy hình phạt không giúp ích được gì.
Thế là chúng bị trừng phạt đúng y như lời đã cảnh báo từ trước, đó là chúng gặp phải một trận động đất và âm thanh chát chúa. Chắc rằng qua câu chuyện về Saleh và dân chúng của Y là một bài học cho nhóm người biết suy nghĩ nhưng đa số bọn chúng vẫn không tin.
Mereka pun ditimpa azab yang telah diperingatkan pada mereka berupa gempa dan teriakan keras. Sesungguhnya apa yang disebutkan berupa kisah Saleh dan kaumnya terdapat pelajaran bagi mereka yang benar-benar ingin mengambil pelajaran darinya, akan tetapi kebanyakan mereka tidaklah beriman.
Allah je, džellešanuhu, učinio da ih tad stigne strašna kazna kojom im se prijetilo, a to je potres i krik. U uništenju naroda Semud nalaze se pouke za one kojima je do pouke, a većina njih ne vjeruje.
Subirono la punizione che venne loro promessa, che fu la Scossa e l'Urlo. In verità, ciò che è stato menzionato riguardo la storia di Sāleħ e il suo popolo è un esempio per coloro che ne prendono atto, ma la maggior parte di loro non erano credenti.
Vadedildikleri azap onları yakalayıvermişti. O azap, şiddetli bir sarsıntı ve çok güçlü bir çığlık idi. Şüphesiz Salih -aleyhisselam- ve kavminin kıssasında ibret alanlar için bir öğüt vardır. Onların çoğu iman eden kimseler değildirler.
Entonces, el castigo que se les había prometido finalmente los alcanzó: fue un terremoto acompañado de un ruido. Ciertamente, en la historia de Sálih y su pueblo hay una lección para aquellos que prestan atención. Aunque la mayoría de ellos no creen.
Le châtiment qui leur a été promis, c’est-à-dire un tremblement et un cri, s’abattit sur eux. Ce que Nous te racontons du récit de Şâliħ et de son peuple est une leçon adressée aux concernés, mais la plupart d’entre eux ne sont pas croyants.
So the punishment that they were promised seized them: it was an earthquake accompanied by a scream. Indeed, in the aforementioned, i.e. the story of Saleh and his people, is a lesson for those who take heed. Although most of them do not believe; they were rejecters.
Kaya dumaklot sa kanila ang pagdurusang ipinangako sa kanila, ang lindol at ang hiyaw. Tunay na sa nabanggit na iyon na kasaysayan ni Ṣāliḥ at ng mga kalipi niya ay talagang may maisasaalang-alang para sa mga tagapagsaalang-alang. Ang karamihan sa kanila ay hindi naging mga mananampalataya.
Tunay na ang Panginoon mo, O Sugo, ay talagang Siya ang Makapangyarihan na naghihiganti sa mga kaaway Niya, ang Maawain sa sinumang nagbalik-loob kabilang sa mga lingkod Niya.
Mensajero, ciertamente Tu Señor es el Todopoderoso que castiga con justicia a sus enemigos, pero es Misericordioso con quienes se arrepienten de entre ellos.
Và chắc chắc Thượng Đế của Ngươi - hỡi Thiên Sứ - là Đấng Quyền Lực đánh bại tất cả kẻ thù, và là Đấng Nhân Từ đối với ai biết ăn năn, sám hối.
-Ey Resul!- Şüphesiz ki senin Rabbin Azîz'dir. (Hiç kimse O'na galip gelemez.) Düşmanlarından intikam alandır. Tövbe eden kullarına karşı merhametlidir.
O Messenger! Indeed, your Lord is the almighty who takes retribution from His enemies, yet merciful to those of them who repent.
Ô Messager, ton Seigneur est certainement le Puissant qui se venge de Ses ennemis et le Miséricordieux envers ceux d’entre eux qui se repentent.
When a prophet arises in a community, that community is not necessarily atheistic or irreligious. It is, in fact, a religious community in the fullest sense, but, the religion of its members is the religion of their forefathers, and what the prophet presents is God’s religion. Those who consider the ways of their forefathers sacrosanct and stick to them, cannot understand the importance of other ways, even if those are presented by the prophet. To Salih’s community (i.e. the Thamud), deviation from their forefathers’ ways was so intolerable that they called Salih a madman. This struggle went on for a long time. Ultimately, they demanded that he show them a miracle. A miracle did appear, as commanded by God Almighty; it was both a miracle and the instrument of divine justice. It appeared in the form of a she-camel which had come into existence in other than the normal manner, i.e. in a miraculous way. Salih said that this was a she-camel of God. It would wander in their fields and gardens freely, and the water from the pond would be reserved for it exclusively on one day. The community tolerated the she-camel for a few days and then an arrogant man killed it. Soon thereafter the entire community was wiped out by a severe earthquake. The crime of killing the she-camel was committed by a single person of the community, but the Quran uses the plural saying, ‘They hamstrung her.’ The reason for this is that at the time of killing, the people of the community did not prevent the person concerned from doing the deed, nor did they condemn him afterwards. Everyone spoke in his support and opposed Salih. While the killer had personally committed the crime, the rest of the people were his accomplices in that crime in their hearts and with their tongues. Therefore, in the eyes of God, all of them stood guilty.
In verità, il tuo Dio, o Messaggero, è il Potente, Colui che si vendica dei suoi nemici, Misericordioso con i Suoi sudditi pentiti.
A Gospodar tvoj, o Poslaniče, zaista je silan, pa uništava Svoje neprijatelje, a milostiv je spram onih koji se kaju.
Sesungguhnya Tuhanmu -wahai Rasul- benar-benar Mahaperkasa yang membalas kejahatan para musuh-musuh-Nya, lagi Maha Penyayang terhadap hamba-hamba-Nya yang bertobat.
Lutov narod proglašavao je lažnim sve poslanike time što je svog poslanika, Luta, alejhis-selam, u laž utjerivao.
The people of Lut disbelieved in all the messengers by their rejection of Lut (peace be upon him).
160- Lût kavmi de peygamberleri yalanladılar.
161- Hani kardeşleri Lût onlara şöyle demişti:“Korkup sakınmaz mısınız?”
162- “Ben size (gönderilmiş) güvenilir bir peygamberim.”
163- “Artık Allah’tan korkun ve bana itaat edin.”
164- “Bu (davetim) için sizden hiçbir ücret istemiyorum. Benim mükafatım ancak âlemlerin Rabbine aittir.
165- “Siz, insanlar arasında erkeklere yaklaşıyorsunuz, öyle mi?!”
166- “Rabbinizin sizin için yarattığı eşlerinizi de terk ediyorsunuz demek?! Hayır, siz haddi aşan bir toplumsunuz.”
167- Dediler ki:“Ey Lût, eğer vazgeçmezsen kesinlikle sürülüp çıkarılanlardan olacaksın.”
168- Dedi ki:“Ben sizin bu yaptığınızdan nefret edenlerdenim.”
169- “Rabbim, beni ve ailemi onların yaptıklarından kurtar.”
170- Biz de onu ve ailesini hep birlikte kurtardık.
171- Ancak geride (helak edilecekler arasında) kalan bir kocakarı hariç.
172- Sonra da diğerlerini tümden helak ettik.
173- Onların üzerine (feci) bir (taş) yağmuru yağdırdık. Uyarılanların (ama dinlemeyenlerin) yağmuru ne fenadır!
174- Şüphesiz bunda bir ibret vardır. Ama onların çoğu iman etmezler.
175- Şüphe yok ki Rabbin Azizdir, Rahimdir.
160-167. Yani Lût, kendisinden önce sözü geçen peygamberler gibi kavmini davet etti. Onlar da kendilerinden önce sözü edilen kavimler gibi Lût’a karşılık verdiler. Böylelikle küfürde kalpleri birbirine benzediği gibi söyledikleri sözler de birbirine benzedi. Lût kavmi şirkleri ile birlikte daha önce âlemlerden hiçbir kimsenin işlemediği bir hayasızlık da işliyorlardı. Onlar son derece pis ve tiksinti veren bir iş olan erkeklere yaklaşmayı tercih ediyorlardı. Yüce Allah’ın kendileri için yaratmış olduğu zevcelerinden yüz çeviriyorlardı. Buna sebep ise onların günahta aşırı gitmeleri ve haddi aşmalarıydı. Lût bu işten vazgeçmelerini ısrarla söyleyip durdu. Nihâyet ona:“Ey Lût, eğer vazgeçmez isen kesinlikle” bu şehirden “sürülüp çıkarılanlardan olacaksın” dediler.
168-169. Lût, onların bu yollarını sürdürmeye devam ettiklerini görünce şöyle dedi:“Ben sizin yaptığınızdan nefret edenlerdenim.” Bu işten vazgeçmenizi isteyen, bundan sakındıran ve bundan nefret eden kimselerdenim. “Rabbim beni ve ailemi onların yaptıklarından” o işi işlemekten ve bunun cezasına çarptırılmaktan “kurtar.”
170-175. Yüce Allah da onun duasını kabul buyurdu: “Biz de onu ve ailesini hep birlikte kurtardık. Ancak geride (helak edilecekler arasında) kalan bir kocakarı hariç.” O azapta kalanlar arasında oldu. Bu da Lut’un karısı idi. “Sonra da diğerlerini tümden helak ettik. Onların üzerine” pişirilmiş çamurdan yapılmış taşlardan bir “yağmur yağdırdık. Uyarılanların (ama dinlemeyenlerin) yağmuru ne fenadır!” Allah onlardan hiçbir kimse kalmamak üzere hepsini helâk etti. “Şüphesiz bunda bir ibret vardır. Ama onların çoğu iman etmezler. Şüphe yok ki Rabbin Azizdir, Rahimdir.”
Kaum Lut telah mendustakan para rasul karena mereka mendustakan nabi mereka, Lut -'alaihissalām-.
Le peuple de Loth a démenti l’ensemble des messagers lorsqu’il démentit son messager Loth.
"Kaum Luth telah mendustakan rasul-rasul, ketika saudara mereka, Luth berkata kepada mereka, 'Mengapa kamu tidak bertak-wa? Sesungguhnya aku adalah seorang rasul kepercayaan (yang diutus) kepadamu, maka bertakwalah kepada Allah dan taatlah kepadaku. Dan aku sekali-kali tidak minta upah kepadamu atas ajakan itu; upahku tidak lain hanyalah dari Tuhan semesta alam. Mengapa kamu mendatangi jenis lelaki di antara manusia, dan kamu tinggalkan istri-istri yang dijadikan oleh Tuhanmu untuk-mu, bahkan kamu adalah orang-orang yang melampaui batas.' Mereka menjawab, 'Hai Luth, sesungguhnya jika kamu tidak ber-henti, benar-benar kamu termasuk orang-orang yang diusir.' Luth berkata, 'Sesungguhnya aku sangat benci kepada perbuatanmu.' (Luth berdoa), 'Ya Tuhanku, selamatkanlah aku beserta keluargaku dari (akibat) perbuatan yang mereka kerjakan.' Lalu Kami selamat-kan dia beserta keluarganya semua, kecuali seorang perempuan tua (istrinya), yang termasuk dalam golongan yang tinggal. Kemudian Kami binasakan yang lain. Dan Kami hujani mereka dengan hujan (batu) maka amat jeleklah hujan yang menimpa orang-orang yang telah diberi peringatan itu. Sesungguhnya pada yang demikian itu benar-benar terdapat bukti-bukti yang nyata. Dan kebanyakan mereka tidak beriman. Dan sesungguhnya Tuhanmu, benar-benar Dia-lah Yang Mahaperkasa lagi Maha Penyayang." (Asy-Syu'ara`: 160-175).
(160-167) Dia (Luth) berkata kepada mereka, dan mereka pun mengatakan seperti yang dikatakan oleh kaum-kaum sebelum mereka. Hati mereka serupa dalam kekafiran, maka serupa pula perkataan-perkataan mereka. Dan mereka, beserta perbuatan syirik yang mereka lakukan juga melakukan perbuatan keji yang tidak pernah dilakukan oleh seorang manusia pun sebelumnya. Mereka lebih suka memilih mencabuli para laki-laki, (pencabulan) yang sangat menjijikkan lagi sangat busuk, dan mereka tidak menyukai istri-istri mereka yang diciptakan untuk mereka, karena sikap melampaui batas dan kezhaliman mereka. Dan Luth pun terus melarang mereka hingga ﴾ قَالُواْ لَئِن لَّمۡ تَنتَهِ يَٰلُوطُ لَتَكُونَنَّ مِنَ ٱلۡمُخۡرَجِينَ ﴿ "mereka menjawab, 'Hai Luth, sesungguhnya jika kamu tidak berhenti, benar-benar kamu termasuk orang-orang yang diusir." Yaitu dari negeri ini.
(168-175) Setelah Luth melihat mereka terus melakukan kekejian itu, ﴾ قَالَ إِنِّي لِعَمَلِكُم مِّنَ ٱلۡقَالِينَ ﴿ "dia berkata, 'Sesungguhnya aku sangat benci kepada perbuatanmu'." Maksudnya, sangat tidak suka [padanya], melarang dan memperingatkannya. ﴾ رَبِّ نَجِّنِي وَأَهۡلِي مِمَّا يَعۡمَلُونَ ﴿ "(Luth berdoa), 'Ya Rabbku, selamatkanlah aku beserta keluargaku dari (akibat) perbuatan yang mereka kerjakan'," yaitu perbuatannya dan dari siksaannya. Maka Allah mengabulkan doanya. ﴾ فَنَجَّيۡنَٰهُ وَأَهۡلَهُۥٓ أَجۡمَعِينَ 170 إِلَّا عَجُوزٗا فِي ٱلۡغَٰبِرِينَ 171 ﴿ "Lalu Kami menyelamatkannya beserta keluarganya semua, kecuali seorang perempuan tua yang termasuk dalam golongan yang tinggal." Maksudnya, yang tinggal di dalam siksaan. Dia ada-lah istrinya. ﴾ ثُمَّ دَمَّرۡنَا ٱلۡأٓخَرِينَ 172 وَأَمۡطَرۡنَا عَلَيۡهِم مَّطَرٗاۖ ﴿ "Kemudian Kami binasakan yang lain. Dan Kami hujani mereka dengan hujan." Yaitu hujan batu dari Sijjil, ﴾ فَسَآءَ مَطَرُ ٱلۡمُنذَرِينَ ﴿ "Maka amat jeleklah hujan yang menimpa orang-orang yang telah diberi peringatan itu." Mereka dibinasakan oleh Allah hingga ke akar-akarnya. ﴾ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَةٗۖ وَمَا كَانَ أَكۡثَرُهُم مُّؤۡمِنِينَ 174 وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ 175 ﴿ "Sesungguhnya pada yang demikian itu benar-benar terdapat bukti-bukti yang nyata. Dan kebanyakan mereka tidak beriman. Dan se-sungguhnya Rabbmu, benar-benar Dia-lah Yang Mahaperkasa lagi Maha Penyayang."
Lût'un kavmi,peygamberleri Lût -aleyhisselam-'ı yalanladıkları zaman gönderilen bütün resulleri yalanlamışlardı.
La gente de Lot no creyó en todos los mensajeros por su rechazo a Lot u.
Nagpasinungaling ang mga kababayan ni Lot sa mga isinugo dahil sa pagpapasinungaling nila sa propeta nilang si Lot – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan –
Lut and His Call
Here Allah tells us about His servant and Messenger Lut, peace be upon him. He was Lut bin Haran bin Azar, the nephew of Ibrahim Al-Khalil, upon him be peace. Allah sent him to a mighty nation during the lifetime of Ibrahim, peace be upon them both. They lived in Sadum (Sodom) and its environs, where Allah destroyed them and turned the area into a putrid, stinking lake, which is well-known in the land of Al-Ghur the Jordan Valley, bordering the mountains of Jerusalem, between the mountains and the land of Al-Karak and Ash-Shawbak. He called them to Allah, to worship Him alone with no partner or associate, and to obey the Messenger whom Allah sent to them. He forbade from disobeying Allah and committing the sin that they had invented which was unknown on earth before their time; intercourse with males instead of with females. Allah said:
أَتَأْتُونَ الذُّكْرَانَ مِنَ الْعَـلَمِينَ - وَتَذَرُونَ مَا خَلَقَ لَكُمْ رَبُّكُمْ مِّنْ أَزْوَجِكُمْ بَلْ أَنتُمْ قَوْمٌ عَادُونَ - قَالُواْ لَئِن لَّمْ تَنتَهِ يلُوطُ لَتَكُونَنَّ مِنَ الْمُخْرَجِينَ - قَالَ إِنِّى لِعَمَلِكُمْ مِّنَ الْقَـلِينَ
Il popolo di Lūţ smentì i messaggeri, quando smentirono il loro Profeta, pace a lui.
Người dân của Lut bị kết tội chối bỏ tất cả Thiên Sứ bởi họ đã chối bỏ Lut, một vị Thiên Sứ được gởi đến cho chúng.
Recuerden cuando su hermano en linaje, Lot, les dijo: “¿No se acordarán de Al-lah y dejarán el culto hacia los demás por temor a Él?
Khi Lud, người anh em của họ trong dòng dõi, bảo họ: Sao các ngươi không kính sợ Allah mà từ bỏ việc tổ hợp thần linh cùng với Ngài?
Il loro fratello Lūţ disse loro: "Non temete Allāh abbandonando l'idolatria per timore di Lui?!
Remember when their brother in lineage Lot said to them, Will you not be mindful of Allah by leaving idolatry, fearing Him?
Kad je Lut, alejhis-selam, svojim sunarodnicima rekao: “Šta vam je pa se ne bojite Allaha i ne odustanete od obožavanja lažnih božanstava?”
Leur compatriote Loth leur dit: Ne craindrez-vous pas Allah en renonçant à adorer autre que Lui?
noong nagsabi sa kanila ang kapatid nila sa kaangkanan na si Lot: "Hindi ba kayo mangingilag magkasala kay Allāh, sa pamamagitan ng pag-iwan sa pagtatambal sa Kanya, dala ng pangamba sa Kanya?
Tatkala saudara senasab mereka, Lut berkata kepada mereka, "Mengapa kalian tidak bertakwa kepada Allah dengan meninggalkan berbagai kesyirikan sebagai bentuk rasa takut kepada-Nya?
Soy bakımından kardeşleri Lût, onlara şöyle demişti: "Allah'tan sakınarak O'na şirk koşmayı terk edip Yüce Allah'tan sakınmaz mısınız?"
Quả thật Ta chính là Thiên Sứ được Allah gởi đến cho các người, Ta trung trực với sứ mạng đã nhận, không thêm bớt bất cứ điều gì.
In verità, io sono per voi un messaggero, Allāh mi ha inviato a voi, sono affidabile riguardo ciò che vi comunico da parte Sua, non aggiungo nulla né tolgo nulla.
"Ben, Allah'ın size göndermiş olduğu bir elçiyim. O'ndan size tebliğ ettiklerimde güvenilirim. O'nun adına eksik ve fazla şeyler söylemiyorum."
Tunay na ako para sa inyo ay isang sugong isinugo ni Allāh sa inyo, na mapagkatitiwalaan sa anumang ipinaabot ko buhat sa Kanya: hindi ako nagdaragdag doon at hindi ako nagbabawas.
Ciertamente, soy un Mensajero para ustedes y soy digno de confianza, no aumentaré ni disminuiré lo que me ha sido revelado.
“Indeed, I am a Messenger for you; Allah has sent me to you and I am trustworthy, I will not increase or decrease in that which has be revealed to me.”
Sesungguhnya aku adalah seorang sasul yang diutus oleh Allah kepada kalian, lagi terpercaya yang tidak menambah dan mengurangi wahyu yang disampaikan-Nya padaku.
Je suis un messager qu’Allah vous a envoyé et je suis digne de confiance puisque je n’ajoute ni ne soustrais rien à ce que mon Seigneur m’a révélé.
“Zaista, Allah me je poslao vama kao poslanika pouzdanog da ponesem emanet vjere i dostavim vam Božiju poslanicu, bez dodavanja i bez oduzimanja”, kazao je Lut, alejhis-selam, svojim sunarodnicima.
Temete Allāh, obbedendo ai Suoi ordini e rispettando i Suoi divieti, e obbedite ai Miei ordini e a ciò da cui vi ho dissuaso.
“Zato se Allaha bojte izvršavajući vjeronaredbe, a sustežući se od vjerozabrana”, rekao je Lut, alejhis-selam, “i meni poslušni budite u onom što vam zapovijedam i u onom što vam zabranjujem!”
Craignez donc Allah en vous conformant à Ses commandements et en renonçant à ce qu’Il vous a défendu, et obéissez-moi lorsque je vous ordonne quelque chose ou lorsque je vous le défends.
Các người hãy kính sợ Allah bằng cách thực hiện những gì Ngài ra lệnh và tránh xa những gì Ngài nghiêm cấm, đồng thời hãy vâng lời Ta mà chấp hành những gì Ta sai bảo và những gì Ta cấm.
“So be mindful of Allah by fulfilling His commandments and refrain from that which He has prohibited. And obey me in whatever I command you with and forbid you from.”
Oleh sebab itu, bertakwalah kalian kepada Allah dengan menjalankan perintah-Nya dan menjauhi larangan-Nya dan taatilah aku dalam perkara yang aku perintahkan dan yang aku larang atas kalian.
Así que tengan temor de Al-lah al cumplir Sus mandamientos y abstenerse de lo que Él ha prohibido. Y síganme en lo que sea que les ordene y les prohíba.
Kaya mangilag kayong magkasala kay Allāh sa pamamagitan ng pagsunod sa mga ipinag-uutos Niya at pag-iwas sa mga sinasaway Niya, at tumalima kayo sa akin sa anumang ipinag-uutos ko sa inyo at anumang sinasaway ko sa inyo.
"Emirlerine itaat ederek ve yasaklarından kaçınarak Allah'tan korkun. Size emretmekte olduğum ve yapmanızı yasakladığım şeylerde bana itaat edin."
Aku sekali-kali tidak meminta upah dari kalian terkait penyampaian wahyu dari Tuhanku karena upahku tidak lain hanyalah dari Allah, Tuhan segala makhluk, bukan dari selain-Nya.
No busco ninguna recompensa de ustedes por lo que les transmito de mi Señor. Mi recompensa es solo de Al-lah: el Señor de toda la creación, no de nadie más.
Ta sẽ không yêu cầu các người tiền thù lao cho công sức truyền tải bức Thông Điệp cho các người, phần thưởng đó sẽ do Allah Đấng Chúa Tể của tất cả vạn vật ban cho Ta.
“I do not seek any reward from you for what I convey to you from my Lord. My reward is only from Allah: the Lord of all creation, not from anyone else.”
Je ne vous demande aucune récompense en contrepartie de ce que je vous transmets de mon Seigneur. Il n’appartient qu’à Allah, le Seigneur des créatures, de me récompenser et à personne d’autre.
“A ja ne tražim od vas nikakvu nagradu ni nadoknadu za trud koji ulažem u dostavljanje vjere, mene će Allah, Gospodar svega što postoji, nagraditi.”
"Rabbim katından size getirip tebliğ ettiğim şeylerden dolayı sizden bir karşılık talep etmiyorum. Mükâfatımı ancak mahlukatın Rabbi olan Allah verecektir. (Mükâfatımı vermek) Başkasına ait değildir."
E non vi chiedo una ricompensa per ciò che vi comunico da parte del mio Dio: la mia ricompensa risiede presso Allāh, Dio del Creato, e non presso altri.
Hindi ako humihiling sa inyo ng isang gantimpala dahil sa nagpapaabot ako sa inyo mula sa Panginoon ko; walang gantimpala sa akin kundi nasa kay Allāh, ang Panginoon ng mga nilikha, hindi nasa iba pa sa Kanya.
Pumupunta ba kayo sa mga lalaki ng mga tao sa mga likuran nila
"Siz insanlar içinden erkeklere arkalarından mı yaklaşıyorsunuz?"
¿Buscan satisfacer su deseo sexual con hombres?
Mengapa kalian mendatangi jenis lelaki di antara manusia dengan mendatangi mereka lewat dubur-dubur mereka?,
Pratiquez-vous la sodomie avec des hommes ?
Lut's Denunciation of His People's Deeds, Their Response and Their Punishment
The Prophet of Allah forbade them from committing evil deeds and intercourse with males, and he taught them that they should have intercourse with their wives whom Allah had created for them. Their response was only to say:
لَئِن لَّمْ تَنتَهِ يلُوطُ
(If you cease not, O Lut,) meaning, `if you do not give up what you have brought,'
لَتَكُونَنَّ مِنَ الْمُخْرَجِينَ
(verily, you will be one of those who are driven out!) meaning, `we will expel you from among us.' This is like the Ayah,
فَمَا كَانَ جَوَابَ قَوْمِهِ إِلاَّ أَن قَالُواْ أَخْرِجُواْ ءَالَ لُوطٍ مِّن قَرْيَتِكُمْ إِنَّهمْ أُنَاسٌ يَتَطَهَّرُونَ
(There was no other answer given by his people except that they said: "Drive out the family of Lut from your city. Verily, these are men who want to be clean and pure!") (27:56). When he saw that they would not give up their ways, and that they were persisting in their misguidance, he declared his innocence of them, saying:
إِنِّى لِعَمَلِكُمْ مِّنَ الْقَـلِينَ
(I am, indeed, of those who disapprove with severe anger and fury) `Of those who are outraged, I do not like it and I do not accept it, and I have nothing to do with you. ' Then he prayed to Allah against them and said:
رَبِّ نَّجِنِى وَأَهْلِى مِمَّا يَعْمَلُونَ
(My Lord! Save me and my family from what they do.) Allah says:
فَنَجَّيْنَـهُ وَأَهْلَهُ أَجْمَعِينَ - إِلاَّ عَجُوزاً فِى الْغَـبِرِينَ
(So, We saved him and his family, all. Except an old woman among those who remained behind.) This was his wife, who was a bad old woman. She stayed behind and was destroyed with whoever else was left. This is similar to what Allah says about them in Surat Al-A`raf and Surah Hud, and in Surat Al-Hijr, where Allah commanded him to take his family at night, except for his wife, and not to turn around when they heard the Sayhah as it came upon his people. So they patiently obeyed the command of Allah and persevered, and Allah sent upon the people a punishment which struck them all, and rained upon them stones of baked clay, piled up. Allah says:
ثُمَّ دَمَّرْنَا الاٌّخَرِينَ وَأَمْطَرْنَا عَلَيْهِمْ مَّطَرًا
(Then afterward We destroyed the others. And We rained on them a rain) until Allah's saying;
وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ
(And verily, your Lord, He is indeed the All-Mighty, the Most Merciful. )
كَذَّبَ أَصْحَـبُ لْـَيْكَةِ الْمُرْسَلِينَ - إِذْ قَالَ لَهُمْ شُعَيْبٌ أَلاَ تَتَّقُونَ إِنِّى لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ
Sao các người lại phải giải tỏa sinh lý qua đường hậu môn của đàn ông?
Zatim ih je upitao: “Zar vi, mimo sav svijet, muškarcima prilazite, u analni otvor?”
Frequentate forse gli uomini
“Do you seek sexual gratification from males?”
Et délaissez-vous les rapports charnels qu’Allah vous a permis avec vos épouses ? Vous transgressez plutôt les limites d’Allah en commettant cette déviance abominable.
Sao các người lại bỏ cách mà Allah đã tạo ra để các người thỏa mãn sinh lý khi ân ái với vợ bằng con đường sinh con vậy? Không, các người đã thái quá vượt giới luật của Allah qua việc quan hệ dị biệt này.
Lalu mengapa kalian meninggalkan makhluk yang diciptakan oleh Allah untuk pemenuhan syahwat kalian, yaitu istri-istri kalian? Bahkan, kalian adalah orang-orang yang melampaui batas aturan Allah dengan adanya sifat kelainan dan kemungkaran kalian ini."
“A dotle žene svoje, koje je Allah, džellešanuhu, stvorio radi zajedničkog života i uživanja u braku, ostavljate?!”, ukorio ih je Lut, alejhis-selam. “A, vi ste narod koji prekoračuje granicu Allahovog šerijata time što činite ta izopačena djela.”
E abbandonate ciò che Allāh ha creato per appagare i vostri desideri, ovvero frequentare le donne nel modo lecito?! Piuttosto, avete trasgredito i limiti di Allāh con questa infausta nefandezza".
The community in which Lot appeared, had crossed all limits in debauchery. Not being content with their wives, they had started indulging in homosexuality. Lot taught them God-worship and piety and attempted to dissuade them from indulging in evil deeds. Lot appeared in the community as a preacher whose personality was entirely free of falsehood and he never indulged in loose talk. Also, he completely abstained from raising matters of material interest. These events were enough to establish that Lot was fully serious about whatever he was saying. But as he spoke out against the behaviour of the community, they became his enemies. For Lot’s words to carry any weight, it was necessary for the people to fear God. But the people of his community had become completely devoid of this very virtue. Then, how could they pay attention to the prophet’s teachings?
Commentary
Unnatural act is unlawful even with one's own wife
وَتَذَرُونَ مَا خَلَقَ لَكُمْ رَبُّكُم مِّنْ أَزْوَاجِكُم
And leave what your Lord has created for you, that is, your wives? - 26:166
In the phrase مِّنْ أَزْوَاجِكُم the word مِّنْ (min) Min could be descriptive (which is translated above as 'that is1) if taken in the technical sense, which would mean that in order to satisfy your lust you go after the homosexual men instead of your wives, whom Allah has given you to meet your natural urge. This is indeed a proof of malignity. The other possibility is that the letter 'Min' is used to mean 'from' or 'out of; then the meaning of the verse would be that it is a special part in the body of your wives which is created for the satisfaction of your natural urge. But you indulge in unnatural act with them, which is totally unlawful. Thus according to this second interpretation, it has also been made clear that it is not permitted to have unnatural intercourse with one's wife. In a hadith Holy Prophet ﷺ has cast curse on such a person. نَعُذ باللہ منۃ (Ruh al-Ma’ ani).
“Whilst neglecting sexual gratification from the front passages of your wives Allah has created for you? You have indeed transgressed the limits of Allah by this detestable absurdity.”
at humihinto kayo sa pagpunta sa nilikha ni Allāh para makatugon kayo sa mga pagnanasa ninyo mula sa mga ari ng mga maybahay ninyo? Bagkus kayo ay mga taong lumalampas sa mga hangganan ni Allāh dahil sa nakasasamang pagkalihis na ito.
Allah Teâlâ'nın şehvetlerinizi gidermemiz için yaratmış olduğu eşlerinizle cinsel ilişkiyi bırakıyor musunuz? Bilakis siz, münker olan bu cinsî sapıklıkla Yüce Allah'ın sınırını aşıyorsunuz.
¿Mientras descuidan la satisfacción sexual de manera natural con sus esposas que Al-lah ha creado para ustedes? Ciertamente, han transgredido los límites de Al-lah por este detestable vicio”.
Kavmi ona şöyle dedi: Ey Lût! Bu fiili işlememizde bize engel olmaya ve bizim o fiili yapmamızı yadsımaya son vermezsen, mutlaka sen ve seninle beraber olanlar köyümüzden sürülüp çıkarılanlardan olacaksınız.
Les siens lui répondirent: Ô Loth, si tu ne cesses pas de nous interdire cette pratique et de la réprouver, toi et tes disciples serez expulsés de notre cité.
Kaumnya lalu berkata kepadanya, "Wahai Lut! Jika engkau tidak berhenti melarang dan mengingkari kami dari melakukan perbuatan ini, niscaya engkau dan orang-orang yang mengikutimu termasuk orang-orang yang akan diusir dari negeri kami ini."
Dân chúng hăm dọa Lut: Nếu ngươi vẫn chưa chịu ngưng hành động cấm cản bọn ta làm điều này, chắc rằng nhà Ngươi và những ai theo Ngươi sẽ bị trục xuất khỏi xứ.
Ali Lutov, alejhis-selam, narod reče: “Lute, ne prestaneš li nas odvraćati od spolnog općenja s muškarcima i ne sustegneš li se od osuđivanja, mi ćemo te neizostavno iz našeg naselja protjerati, nećeš među nama boraviti!”
His people said to him, “O Lot! If you do not stop forbidding us from this act and rebuking us over it, you and those with you shall be exiled from our city.”
Il suo popolo gli disse: "Se non smetti, o Lūţ, di impedirci di farlo e di rimproverarcelo, esilieremo te e i tuoi compagni dal nostro villaggio".
Su pueblo le dijo: “¡Lot! Si no dejas de prohibirnos este acto y nos continúas reprendiendo por ello, tú y los que estén contigo serán exiliados de nuestra ciudad”.
Nagsabi sa kanya ang mga kababayan niya: "Talagang kung hindi ka magpipigil, O Lot, sa pagsaway sa amin sa gawaing ito at pagmamasama nito sa amin, talagang ikaw nga mismo at ang sinumang kasama sa iyo ay magiging kabilang sa mga palilisanin mula sa pamayanan namin."
Nagsabi sa kanila si Lot: "Tunay na ako sa gawain ninyong ito na ginagawa ninyo ay talagang kabilang sa mga namumuhing nasusuklam.
Lût onlara şöyle dedi: "Doğrusu ben, sizin yapmış olduğunuz bu işinizi hoş görmeyip buğuz edenlerdenim."
Lut bảo họ: Đối với việc mà các người đang làm là thứ đáng ghét, bẩn thỉu.
Lut berkata kepada mereka, "Sesungguhnya aku termasuk orang yang sangat benci dan memurkai perbuatan maksiat yang kalian lakukan ini."
Lot les dijo: “Ciertamente, soy uno de los que no les gusta este acto y lo detesto”.
Loth leur dit: Je déteste et réprouve votre pratique.
Lot said to them, “Indeed, I am one of those who dislike and hate this act of yours.”
Lut, alejhis-selam, odvrati: “Pozivam Allaha kao svjedoka da se grozim vašeg gnusnog djela i da prezirem to što radite!”
Lūţ disse loro: "In verità, io mi dissocio da ciò che fate e lo ripudio."
Suplicando a su Señor, dijo: “¡Oh, mi Señor! Sálvame a mí y a mi familia de cualquier castigo que afecte a estas personas por el mal que cometen”.
Vjerovjesnik Lut uputio je sljedeću dovu: “Gospodaru, spasi mene i porodicu moju od odvratnosti onog što čini moj narod, i sačuvaj nas od kazne koja slijedi za razvrat koji oni čine!”
Puis il invoqua Allah en ces termes: Ô Seigneur, sauve-moi et sauve ma famille du châtiment que ces gens subiront pour ce qu’ils commettent.
Lut khấn vái Thượng Đế của mình: Lạy Thượng Đế của bề tôi, xin Ngài hãy cứu bề tôi và gia đình bề tôi thoát khỏi hình phạt mà đám người này sẽ gánh chịu do hành động thối tha của họ.
Disse, invocando il suo Dio: "Dio mio, salva me e la mia famiglia dalla punizione che colpirà costoro, a causa delle nefandezze che commettono"
Supplicating to his Lord, he said, “O my Lord! Save me and my family from whatever punishment is going to afflict these people because of the evil they commit.”
Nagsabi siya habang dumadalangin sa Panginoon niya: "Panginoon ko, iligtas Mo ako at iligtas Mo ang mag-anak ko mula sa tatama sa mga ito na pagdurusa dahilan sa ginagawa nila na nakasasama."
Rabbine dua ederek şöyle dedi: "Rabbim! Bunların yapmış oldukları kötülükler sebebi ile başlarına gelecek azaptan beni ve ailemi kurtar."
Ia lalu berdoa kepada Tuhannya, "Wahai Tuhanku! Selamatkanlah aku beserta keluargaku dari azab yang akan menimpa mereka lantaran kemungkaran yang mereka lakukan."
Nous exauçâmes son invocation et le sauvâmes donc lui et toute sa famille.
So I accepted his supplication and saved him and his whole family.
Entonces acepté su súplica y lo salvé a él y a toda su familia.
Esaudimmo la sua preghiera e salvammo lui e tutta la sua famiglia,
I Allah, džellešanuhu, uslišao je ovu dovu: ukazao je spas Lutu, alejhis-selam, i vjernicima, koji su ga slijedili.
TA đã chấp nhận lời cầu xin của Y mà cứu Y và cả gia đình của Y.
Biz onun duasını kabul ettik. Onu ve ailesinin hepsini kurtardık.
Lalu Kami pun mengabulkan doanya, Kami selamatkan ia beserta seluruh keluarganya.
Kaya sumagot Kami sa panalangin niya kaya nagligtas Kami sa kanya at mag-anak niya sa kabuuan nila
maliban sa maybahay niya sapagkat iyon ay tagatangging sumampalataya kaya iyon ay kabilang sa mga aalis na napapahamak.
Excepto por su esposa porque era una incrédula, por lo que terminó siendo una de las que perecieron y fueron destruidas.
Sadece hanımı müstesna; o kâfirdi. Geride kalıp helak olanlardan oldu.
Excepté son épouse qui était mécréante. Elle fut du nombre des anéantis.
إِلَّا عَجُوزًا فِي الْغَابِرِينَ
Except an old woman among those who remained behind. - 26:171
The word 'old woman' is used for the wife of Sayyidna Lut علیہ السلام who was an infidel and was agreeable to the unnatural act of the people of Lut (علیہ السلام) If the wife of Lut (علیہ السلام) was an old woman then the use of this word for her is quite clear, but if she was not old, then perhaps she was called 'old woman' for the reason that the prophet's wife is regarded like the mother of the Ummah, and to call a woman having many children as old is not unlikely.
tranne sua moglie, che era miscredente, ed era destinata alla distruzione.
Kecuali istrinya yang memang termasuk orang yang kafir, sehingga ia pun termasuk dalam golongan yang binasa.
Ali je Sveznajući Allah uništio, od Lutove porodice, njegovu ženu, staricu, koja nije vjerovala, te je ostala s onima koji su kaznu iskusili.
Ngoại trừ bà vợ của Y, đó là người vô đức tin, nên sẽ bị tiêu diệt.
Except for his wife because she was a disbeliever, so she ended up being one of those who perished and were destroyed.
Then, after Lot and his family left the city of Sodom, I severely destroyed his people who remained behind.
Nakon što je Lut sa svojom porodicom izišao, Svemogući Allah je uništio naselje Sodomu, pripadnike Lutova, alejhis-selam, naroda, i nikog od njih nije poštedio.
Poi, dopo che Lūţ e il suo popolo uscirono dal villaggio di Sadūm, distruggemmo il resto della sua popolazione con la più dura punizione.
Sau khi Lut cùng gia đình rời khỏi thị trấn (Sodom), TA đã tàn phá, tiêu diệt sạch nhóm người còn lại.
Puis après avoir évacué Loth et sa famille de la cité de Sodome, Nous anéantîmes ceux qui y sont restés de la manière la plus terrible.
Kemudian ketika Lut dan keluarganya keluar dari negeri Sodom, Kami binasakan kaumnya yang tinggal di sana dengan sebesar-besarnya kebinasaan.
Pagkatapos, matapos na lumabas si Lot at ang mag-anak niya mula sa pamayanan ng Sodom, ipinahamak Namin ang mga kababayan niyang mga nagpaiwan matapos niya sa isang pinakamatinding pagpapahamak.
Luego, después de que Lot y su familia abandonaron la ciudad de Sodoma, destruí severamente a su gente.
Lût ve ailesi (Sedûm) köyünden çıktıktan sonra, geride kalan kavmini en şiddetli bir şekilde helak ettik.
I rained down on them stones from the sky, just like we send down the rain. Disgraceful was the rain that befell these people, whom Lot used to warn of the punishment of Allah if they continued committing their evil acts.
Üzerlerine şiddetli yağmur yağdırır gibi gökten taş yağdırdık. Lût'un, Yüce Allah'ın azabından uyardığı ve sakındırdığı bu yağmur ne de korkunçtu. İşledikleri günah ve münkerleri yapageldikleri için bu azap onların başına geldi.
Hice llover sobre ellos piedras desde el cielo como una lluvia. Aterradora fue la lluvia que cayó sobre estas personas, a quienes Lot solía advertir sobre el castigo de Al-lah si continuaban cometiendo sus actos malvados.
TA trút xuống từ trời xuống một trận đá dữ dội, thật là tồi tệ cho trận mưa trút lên đám người đã được Lut cảnh báo về hình phạt của Allah nhưng vẫn ngoan cố lún sâu trong tội lỗi.
Uništio ih je sručivši na njih kamenje s neba, kao gustu kišu od bezbroj kapi sačinjenu – o, strašne li kiše u kojoj bijaše kazna za buntovnike koje je Lut upozorio, ali ga nisu poslušali nego su nastavili činiti gnusne poroke.
Nous fîmes pleuvoir sur eux des pierres aussi nombreuses que des gouttes de pluie et quelle pire pluie que celle contre laquelle Loth les a avertis! Il les a en effet avertis contre le châtiment s’ils s’obstinaient dans leur pratique abominable.
Nagpababa Kami sa kanila ng mga bato mula sa langit tulad ng pagpapababa ng ulan, saka kay pangit ang ulan sa mga ito na mga dating binabalaang ni Lot at pinag-iingat niya laban sa pagdurusang dulot ni Allāh kung sila ay nagpatuloy sa kalagayan nila na paggawa ng nakasasama.
Kami menghujani mereka dengan hujan batu dari langit seperti halnya menurunkan air hujan, maka amat jeleklah hujan yang menimpa orang-orang yang telah diberi peringatan dan diancam oleh Lut dari azab Allah sebab mereka terus menerus berada dalam kebiasaan mereka mengerjakan berbagai kemungkaran.
وَأَمْطَرْنَا عَلَيْهِم مَّطَرًا ۖ فَسَاءَ مَطَرُ الْمُنذَرِينَ
and subjected them to a terrible rain. So evil was the rain of those who were warned. - 26:173
This verse has confirmed that if a man commits sodomy, he may be punished with throwing a wall on him or by throwing him down from a high place, as suggested by Hanafi scholars, because the people of Lut (علیہ السلام) were destroyed in a similar manner. Their township was lifted and thrown on the ground. (Shami Kitab Al-Hudud)
e calammo su di loro pietre dal cielo, che caddero come cade la pioggia: che infausta pioggia quella da cui Lūţ li mise in guardia, avvertendoli della punizione di Allāh: in verità, essi perseverarono nelle nefandezze che commettevano.
Yaptıkları kötü fiil sebebiyle Lût -aleyhisselam-'ın kavmine gönderildiği ifade edilen bu azapta, ibret alanlar için bir öğüt vardır. Onların çoğu ise iman etmiş değillerdir.
Indeed, in the aforementioned, i.e. the punishment that descended on the people of Lot because of their sexual indecency, is a lesson for those who take heed. Although most of them do not believe; they were rejecters.
Sesunguhnya pada yang disebutkan itu berupa azab yang ditimpakan kepada kaum Lut karena perbuatan keji mereka, benar-benar terdapat pelajaran bagi yang ingin mengambil pelajaran darinya, akan tetapi kebanyakan mereka tidaklah beriman.
Rằng qua câu chuyện về hình phạt giáng xuống dân chúng của Lut vì hành động bẩn thỉu của chúng là bài học cho nhóm người biết ngẫm nghĩ, nhưng đa số mọi người vẫn không tin tưởng.
In verità, ciò che si abbatté sul popolo di Lūţ, a causa dei loro atti nefandi, è un esempio per coloro che ne prendono atto, ma la maggior parte di loro non era credente.
U uništenju Lutova, alejhis-selam, naroda, zbog razvrata kojeg su činili, nalaze se znakovi za kasnije naraštaje i pouke za one kojima je do pouke stalo, a većina ih ne vjeruje.
Ciertamente, en el castigo que cayó sobre la gente de Lot debido a su indecencia sexual, hay una lección para aquellos que prestan atención. Aunque la mayoría de ellos no creen.
Ce châtiment subi par le peuple de Loth pour leur pratique de la turpitude est une leçon adressée aux concernés mais la plupart d’entre eux ne sont pas croyants.
Tunay na sa nabanggit na iyon na pagdurusang bumaba sa mga kababayan ni Lot dahilan sa paggawa ng mahalay ay talagang may maisasaalang-alang para sa mga tagapagsaalang-alang. Ang karamihan sa kanila ay hindi naging mga mananampalataya.
Ô Messager, ton Seigneur est certainement le Puissant qui se venge de Ses ennemis et le Miséricordieux envers ceux d’entre eux qui se repentent.
A Gospodar tvoj, zaista je silan, pa uništava Svoje neprijatelje, a milostiv je spram onih koji se kaju.
The area to the south and east of the Dead Sea now appears to be deserted. But, from 2300 to 1900 B.C., it was a very flourishing area, inhabited by the people of Lot. In spite of his continuous preaching, they did not reform themselves. On the contrary, they were out to kill him. Then they were destroyed by a severe earthquake. One part of this area is buried in the Dead Sea, while the other part exists only in the shape of ruins. This event happened four thousand years ago. Lot’s wife could not rise above the traditions of her community. In spite of being the prophet’s wife, she remained loyal to her community’s religion. As a result, when God’s punishment was administered, she was killed along with the common unbelievers.
In verità, il tuo Dio, o Messaggero, è il Potente, Colui che si vendica dei suoi nemici, Misericordioso con i Suoi sudditi pentiti.
Và chắc chắc Thượng Đế của Ngươi - hỡi Thiên Sứ - là Đấng Quyền Lực đánh bại tất cả kẻ thù của Ngài, và Ngài là Đấng Nhân Từ đối với ai biết ăn năn, sám hối.
O Messenger! Indeed, your Lord is the almighty who takes retribution from His enemies, yet merciful to those of them who repent.
Mensajero, ciertamente tu Señor es el Todopoderoso que castiga con justicia a sus enemigos, pero es Misericordioso con quienes se arrepienten de entre ellos.
Tunay na ang Panginoon mo, O Sugo, ay talagang Siya ang Makapangyarihan na naghihiganti sa mga kaaway Niya, ang Maawain sa sinumang nagbalik-loob kabilang sa mga lingkod Niya.
-Ey Resul!- Şüphesiz ki senin Rabbin Azîz'dir. (Hiç kimse O'na galip gelemez.) Düşmanlarından intikam alandır. Tövbe eden kullarına karşı merhametlidir.
Sesungguhnya Tuhanmu -wahai Rasul- benar-benar Mahaperkasa yang membalas kejahatan para musuh-musuh-Nya, lagi Maha Penyayang terhadap hamba-hamba-Nya yang bertobat.
Sarmaşık ağaçları olan köyün halkı, peygamberleri Şuayb -aleyhisselam-'ı yalanladıklarında bütün rasûlleri yalanlamışlardı.
176- Ashab-ı Eyke de peygamberleri yalanladılar.
177- Hani Şuayb onlara şöyle demişti:“Korkup sakınmaz mısınız?”
178- “Ben size gönderilmiş güvenilir bir peygamberim.”
179- “Artık Allah’tan korkun ve bana itaat edin.”
180- “Bu (davetim) için sizden hiçbir ücret istemiyorum. Benim mükafatım ancak âlemlerin Rabbine aittir.”
181- “Ölçüyü tam tutun ve (insanları aldatıp) zarara sokanlardan olmayın.”
182- “Dosdoğru teraziyle tartın.”
183- “İnsanlara ait hiçbir şeyi eksik vermeyin. Fesatçı olup da yeryüzünde bozgunculuk yapmayın.”
184- “Sizi ve önceki nesilleri yaratandan korkun.”
185- Dediler ki:“Sen ancak aşırı derecede büyülenmiş birisin.”
186- “Sen ancak bizim gibi bir insansın. Şüphesiz biz senin yalancılardan olduğunu düşünüyoruz.”
187- “Eğer doğru söyleyenlerden isen, haydi üzerimize gökten parçalar indir.”
188- Dedi ki:“Rabbim sizin yaptıklarınızı çok iyi bilir.”
189- Onu yalanladılar. Bunun üzerine gölge gününün azabı onları (ansızın) yakaladı. Gerçekten o, büyük bir günün azabı idi.
190- Şüphesiz bunda bir ibret vardır. Ama onların çoğu iman etmezler.
191- Şüphe yok ki Rabbin Azizdir, Rahimdir.
176. Ashab-ı Eyke; ağaçları birbirine sarmaş dolaş olmuş bahçelerin sahipleri demektir. Bunlar, Medyenlilerdir. Onlar diğer peygamberlerin de getirdiklerini getiren peygamberleri Şuayb’i yalanlamışlardı.
177-180. “Hani Şuayb onlara şöyle demişti:” Yüce Allah’tan “korkup sakınmaz?” da Allah’ı gazaplandıran şeyler olan küfür ve masiyetleri terk etmez misiniz? “Ben size gönderilmiş güvenilir bir peygamberim.” Bunun sonucu olarak da “Allah’tan korkun ve bana itaat edin.”
181-183. Şuayb’ın kavmi şirk koşmakla birlikte ölçü ve tartılarda da eksiklik yaparlardı. O nedenle onlara şunları da söyledi:“Ölçüyü tam tutun” ölçtüğünüzde eksik ölçmeyin. İnsanların mallarını eksilten, ölçü ve tartıları eksik yapmak sûretiyle çalan böylelikle de “(insanları aldatıp) zarara sokanlardan olmayın. Dosdoğru” yani haksızlığa sapmayan, adaletle tartan “terazi ile tartın. İnsanlara ait hiçbir şeyi eksik vermeyin. Fesatçı olup da yeryüzünde bozgunculuk yapmayın.”
184. “Sizi ve önceki nesileri yaratandan korkun.” Tek başına ve herhangi bir kimsenin ortaklığı olmaksızın sizi ve sizden öncekileri yoktan var eden yalnızca O olduğu için, siz de yalnızca O’na ibadet edin, O’nu tevhid edin. O, sizi var ettiği ve bunca nimetleri size ulaştırdığı için O’na şükrederek karşılık verin.
185. Ancak onlar, onu yalanlayarak ve söylediklerini reddederek “dediler ki: Sen ancak aşırı derecede büyülenmiş birisin.” O nedenle de saçma sapan konuşuyor ve söylediğinden hiçbir şekilde sorumlu tutulmayan büyülenmiş birisinin sözleri gibi sözler söylüyorsun.
186. “Sen ancak bizim gibi bir insansın.” Senin bize bizden ayrıcalıklı olmanı gerektirecek bir üstünlüğün yoktur ki bizi kendine uymaya davet edesin? Bu, peygamberlere karşı çıkmış olan öncekilerin ve sonrakilerin sözlerini andırmaktadır. Onlar, bu tür sözleri tekrarlayıp durdular. Küfür üzerine ittifak ettikleri ve kalpleri de benzeştiği için sözbirliği halinde aynı şeyleri peygamberlerine karşı söyleyip durdular. “Peygamberleri de onlara şöyle demişti: Biz sizin gibi bir insanız; ancak Allah kulları arasından dilediği kimselere lütufta bulunur.”(İbrahim, 14/11)“Şüphesiz biz senin yalancılardan olduğunu düşünüyoruz.” Bu, onların gösterdikleri bir küstahlık ve yalan bir sözdür, bir iftiradır. Onlar, içten içe bunun aksine inanırlardı. Çünkü hiç şüphesiz o, Allah’ın peygamberlerinden bir peygamberdi ki bir peygamber kavminin karşısına çıkıp onları davet eder, onlarla tartışır ve onlar da ona karşı mücadele ederse mutlaka Yüce Allah, onun vasıtası ile birtakım mucizeler gösterir ki kavmi bu mucizeler sayesinde doğru söylediğine ve gerçekten güvenilir olduğuna inanmak zorunda kalırlar. Bu durum, özellikle peygamberler hatibi diye anılan Şuayb aleyhisselam için böyledir. Ona bu ünvanın veriliş sebebiyse kavmine karşı güzel cevaplar vermesi ve onlarla en güzel yolla tartışması idi. Kavmi gerçekten söylediğine ve getirdiklerinin doğru olduğuna inanmışlardı. Fakat onların, onun yalancı olduğunu sandıklarını bildirmeleri, kendilerinin bir yalanı idi.
187. “Eğer doğru söyleyenlerden isen haydi üzerimize gökten” bizi toptan imha etmek üzere azap ihtiva eden “parçalar indir.” Onların bu sözleri küfürde benzerlerinin söyledikleri şu sözleri andırmaktadır: “Hani bir zaman: Ey Allah! Eğer bu kendi katından hakkın kendisi ise durma bizim üzerimize gökten taş yağdır yahut bize can yakıcı bir azap gönder, demişlerdi.”(el-Enfal, 8/32) Yahut da onun kavmi, bu sözleriyle tamamıyla yerine getirilmesi gerekmeyen türden ve kendi teklifleri olan birtakım mucizeler istemişlerdi.
188. Şuayb aleyhisselam:“Rabbim sizin yaptıklarınızı çok iyi bilir, dedi.” Yani azabın indirilmesini, istediğiniz mucizelerin gösterilmesini en iyi bilen O’dur. Bunları getiren, bunları size gösterecek olan ben değilim. Bana düşen, sadece size tebliğ ve nasihat etmek, samimi olarak sizin iyiliğinizi istemektir. Ben de bunu yapmış bulunuyorum. Mucizeleri gösterecek olan, sizin amellerinizi, hallerinizi bilen ve bunlara karşılık sizi hesaba çekecek ve amellerin karşılığını verecek olan Rabbimdir.
189. “Onu yalanladılar.” Yani onu yalanlamak ve onun getirdiklerini inkâr edip kâfir olmak, onların huyu haline gelmişti. Öyle ki mucizelerin onlara hiçbir faydası olmuyordu. Onların tepelerine azabın indirilmesinden başka hiçbir çare kalmamıştı. “Bunun üzerine gölge gününün azabı onları (ansızın) yakaladı.” Bir bulut onları gölgelendirdi. Bu gölgeden hoşlanarak, onun aslında normal bir gölge olmayan gölgesinin altına toplandılar. Bunun üzerine o buluttan çıkan azap onları yakıverdi. Böylelikle o gölgenin altında cansız kalıverdiler. Yurtlarından ayrıldılar da bedbahtlık ve azap yurduna konuk oldular. “Gerçekten o, büyük bir günün azabı idi.” Bir daha dünyaya geri dönüp de yeniden amel etme imkânı bulamadılar. Azap bir an dahi üzerlerinden hafifletilmeyeceği gibi onlara süre de verilmeyecektir.
190. “Şüphesiz bunda” Şuayb’ın ve onun davetinin doğruluğuna, kavminin de kendisine karşı çıkışının batıl olduğuna açık delil teşkil eden “bir ibret vardır.” Bunca âyet ve mucizeleri görmelerine rağmen insanların “çoğu iman etmezler.” Çünkü onlar, akıllarını kullanmayan kimselerdir. Hayırlı kimselerde değildir:“Sen ne kadar arzu etsen de insanların çoğu iman etmezler.”(Yusuf, 12/103)
191. “Şüphe yok ki Rabbin” kudreti ile herhangi bir kimsenin kendisine zarar vermesi imkânsız olan ve bütün yaratıkları hükmü altında bulunduran “Azizdir.” Rahmet onun sabit sıfatı olan “Rahimdir.” Bu varlık âlemini var ettiğinden sonsuza dek, dünya ve âhiretteki bütün hayırlar onun bu rahmetinin tecellilerindendir. Peygamberlerini yalanlayan düşmanlarını helâk etmesi, O’nun izzettinin bir tecellesi olduğu gibi; gerçek dostlarını ve onlarla birlikte iman edenleri kurtarması da O’nun rahmetinin tecellilerinden birisidir.
Nagpasinungaling sa mga isinugo ang mga naninirahan sa pamayanang may mga punong-kahoy na makapal nang nagpasinungaling sila sa propeta nila na si Shu`ayb – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan –
The people of the Thicket close to Madyan rejected the Messengers when they rejected their prophet Shu‘ayb (peace be upon him).
La gente del espeso bosque cercano a Madián rechazó a los Mensajeros cuando rechazaron a su profeta Jetró u.
Dân chúng của ngôi làng có rừng cây uốn lượn đã phủ nhận tất cả các vị Thiên Sứ khi họ phủ nhận Shu'aib, vị Nabi của họ.
Gli abitanti del villaggio dagli alberi fitti, nei pressi di Medyen, smentirono i messaggeri quando smentirono il loro profeta Shu'ayb, pace a lui.
Stanovnici Ejke, u kojoj je raslo golemo stablo, proglašavali su lažnim sve poslanike time što su u laž utjerivali svog poslanika, Šuajba, alejhis-selam.
"Penduduk Aikah telah mendustakan rasul-rasul; ketika Syu'aib berkata kepada mereka, 'Mengapa kamu tidak bertakwa? Sesungguhnya aku adalah seorang rasul kepercayaan (yang diutus) kepadamu, maka bertakwalah kepada Allah dan taatlah kepada-ku; dan aku sekali-kali tidak minta upah kepadamu atas ajakan itu; upahku tidak lain hanyalah dari Tuhan semesta alam. Sem-purnakanlah takaran dan janganlah kamu termasuk orang-orang yang merugikan; dan timbanglah dengan timbangan yang lurus. Dan janganlah kamu merugikan manusia pada hak-haknya dan janganlah kamu merajalela di muka bumi dengan membuat keru-sakan; dan bertakwalah kepada Allah yang telah menciptakan kamu dan umat-umat yang dahulu.' Mereka berkata, 'Sesungguhnya kamu adalah salah seorang dari orang-orang yang terkena sihir, dan tidaklah kamu melainkan seorang manusia seperti kami, dan sesungguhnya kami yakin bahwa kamu benar-benar termasuk orang-orang yang berdusta. Maka jatuhkanlah atas kami gumpalan dari langit, jika kamu termasuk orang-orang yang benar.' Syu'aib berkata, 'Tuhanku lebih mengetahui apa yang kamu kerjakan.' Kemudian mereka mendustakan Syu'aib, lalu mereka ditimpa azab pada hari mereka dinaungi awan. Sesungguhnya azab itu adalah azab hari yang besar. Sesungguhnya pada yang demikian itu benar-benar terdapat tanda (kekuasaan Allah), tetapi kebanyakan mereka tidak beriman. Dan sesungguhnya Tuhanmu benar-benar Dia-lah Yang Mahaperkasa lagi Maha Penyayang." (Asy-Syu'ara`: 176-191).
(176-180) Para penduduk Aikah adalah (penduduk) negeri yang penuh dengan kebun-kebun yang lebat dengan pepohonan. Mereka adalah penduduk negeri Madyan. Mereka mendustakan nabi mereka, yaitu Syu'aib yang datang dengan membawa ajaran yang dibawa oleh para rasul, ﴾ إِذۡ قَالَ لَهُمۡ شُعَيۡبٌ أَلَا تَتَّقُونَ ﴿ "Ketika Syu'aib berkata kepada mereka, 'Mengapa kamu tidak bertakwa'," kepada Allah سبحانه وتعالى, lalu meninggalkan segala apa yang dapat membuatNya murka dan benci, seperti kekafiran dan kemaksiatan, ﴾ إِنِّي لَكُمۡ رَسُولٌ أَمِينٞ ﴿ "Se-sungguhnya aku adalah seorang rasul untuk kalian, yang terpercaya," yang semua itu berkonsekuensi agar kalian bertakwa kepada Allah dan taat kepadaku.
(181-184) Beserta kesyirikan yang mereka lakukan, mereka juga mencurangi takaran dan timbangan. Oleh karena itu, Syu'aib berkata kepada mereka, ﴾ أَوۡفُواْ ٱلۡكَيۡلَ ﴿ "Tunaikanlah takaran," maksudnya, sempurnakan dan lengkapilah ia, ﴾ وَلَا تَكُونُواْ مِنَ ٱلۡمُخۡسِرِينَ ﴿ "dan janganlah kamu termasuk orang-orang yang merugikan," yaitu orang-orang yang mengurangi harta orang lain dan merampasnya dengan mencu-rangi takaran dan timbangan. ﴾ وَزِنُواْ بِٱلۡقِسۡطَاسِ ٱلۡمُسۡتَقِيمِ ﴿ "Dan timbanglah dengan timbangan yang lurus." Maksudnya, dengan timbangan yang adil, tidak miring. ﴾ وَٱتَّقُواْ ٱلَّذِي خَلَقَكُمۡ وَٱلۡجِبِلَّةَ ٱلۡأَوَّلِينَ ﴿ "Dan bertakwalah kepada Allah yang telah menciptakan kamu dan umat-umat yang dahulu." Mak-sudnya, manusia-manusia terdahulu. Sebagaimana Dia bersen-dirian menciptakan kalian dan menciptakan orang-orang sebelum kalian, tanpa ada sekutu bagiNya dalam hal ini, maka dari itu esakanlah Dia dengan ibadah dan tauhid. Sebagaimana Dia telah memberi kalian karunia berupa menciptakan kalian dan membekali kalian dengan berbagai nikmat, maka balaslah nikmat itu dengan bersyukur kepadaNya.
(185-187) Mereka berkata kepadanya dengan sikap men-dustakan dan menolak perkataannya, ﴾ إِنَّمَآ أَنتَ مِنَ ٱلۡمُسَحَّرِينَ ﴿ "Sesung-guhnya kamu adalah salah seorang dari orang-orang yang terkena sihir." Sesungguhnya engkau berbicara dengan pembicaraan orang-orang yang terkena sihir yang intinya pembicaraanmu tidak perlu digubris, ﴾ وَمَآ أَنتَ إِلَّا بَشَرٞ مِّثۡلُنَا ﴿ "dan tidaklah kamu melainkan seorang manusia seperti kami." Jadi, kamu sama sekali tidak punya kelebihan yang spesial (khusus) mengungguli kami, sehingga (mau-maunya) kamu meng-ajak kami untuk mengikutimu. Ini sama seperti perkataan kaum sebelum dan sesudah mereka yang menentang para rasul dengan syubhat tersebut, yang selalu mereka kemukakan, lakukan dan se-pakati, karena kesamaan mereka dalam kekafiran dan keserupaan hati mereka! Para rasul itu menjawab mereka dengan ungkapan,
﴾ إِن نَّحۡنُ إِلَّا بَشَرٞ مِّثۡلُكُمۡ وَلَٰكِنَّ ٱللَّهَ يَمُنُّ عَلَىٰ مَن يَشَآءُ مِنۡ عِبَادِهِۦۖ ﴿
"Kami tidak lain hanyalah manusia seperti kamu, akan tetapi Allah memberikan karunia kepada siapa yang Dia kehendaki dari hamba-hamba-Nya." (Ibrahim: 11).
﴾ وَإِن نَّظُنُّكَ لَمِنَ ٱلۡكَٰذِبِينَ ﴿ "Dan sesungguhnya kami meyakinimu benar-benar termasuk orang-orang yang berdusta." Ini adalah sikap lancang, kezhaliman dan perkataan dusta mereka. Mereka sudah sepakat untuk melawan Nabi. Karena sesungguhnya tidak seorang rasul pun yang menghadapi kaumnya, mengajak mereka, berdialog dan berdebat dengan mereka melainkan pasti Allah سبحانه وتعالى telah memper-lihatkan bukti-bukti (mukjizat) melaluinya yang dapat mereka gunakan untuk meyakini kejujurannya, keamanahannya, terutama nabi Syu'aib عليه السلام yang dijuluki orator (singa podium) para nabi, karena sangat baiknya dia dalam menghadapi kaumnya dan men-debat mereka dengan cara yang terbaik. Kaumnya pun sudah me-yakini kejujurannya dan meyakini bahwa yang diajarkannya itu haq (benar), akan tetapi pemberitaan yang mereka lakukan tentang kedustaan Syu'aib adalah kedustaan dari mereka sendiri.
﴾ فَأَسۡقِطۡ عَلَيۡنَا كِسَفٗا مِّنَ ٱلسَّمَآءِ ﴿ "Maka jatuhkanlah atas kami gumpalan dari langit," maksudnya, sepotong azab yang dapat menghabisi kami, ﴾ إِن كُنتَ مِنَ ٱلصَّٰدِقِينَ ﴿ "jika kamu termasuk orang-orang yang benar." Ini juga sama dengan perkataan orang-orang yang sejalan dengan mereka,
﴾ وَإِذۡ قَالُواْ ٱللَّهُمَّ إِن كَانَ هَٰذَا هُوَ ٱلۡحَقَّ مِنۡ عِندِكَ فَأَمۡطِرۡ عَلَيۡنَا حِجَارَةٗ مِّنَ ٱلسَّمَآءِ أَوِ ٱئۡتِنَا بِعَذَابٍ أَلِيمٖ 32 ﴿
"Dan (ingatlah), ketika mereka (orang-orang musyrik) berkata, 'Ya Allah, jika betul (al-Qur`an) ini benar dari sisiMu, maka hujanilah kami batu dari langit, atau datangkanlah kepada kami azab yang pedih'." (Al-Anfal: 32),
atau mereka (memang) meminta sebagian bukti-bukti yang mereka usulkan yang mana apa yang mereka minta itu tidak harus dipenuhi.
(188) ﴾ قَالَ رَبِّيٓ أَعۡلَمُ بِمَا تَعۡمَلُونَ ﴿ "Syu'aib عليه السلام berkata, 'Rabbku lebih mengetahui apa yang kalian kerjakan'." Maksudnya, turunnya azab dan terjadinya bukti-bukti yang diusulkan itu bukan aku yang mendatangkannya atau menimpakannya kepada kalian, kewa-jibanku tidak lain hanyalah menyampaikan kepada kalian dan menasihati kalian, dan sungguh aku pun telah melakukannya. Dan yang berwenang mendatangkannya adalah Rabbku Yang Maha Mengetahui perbuatan dan keadaan kalian, yang akan memberikan balasan dan akan menghisab (perhitungan amal) kalian.
(189-191) ﴾ فَكَذَّبُوهُ ﴿ "Kemudian mereka mendustakannya." Mak-sudnya, pendustaan telah menjadi karakter mereka, dan kekafiran telah menjadi kebiasaan bagi mereka, hingga bukti-bukti apa pun sama sekali tidak bermanfaat bagi mereka dan tidak ada lagi jalan yang terbaik bagi mereka selain turunnya azab. ﴾ فَأَخَذَهُمۡ عَذَابُ يَوۡمِ ٱلظُّلَّةِۚ ﴿ "Lalu mereka ditimpa azab pada hari mereka dinaungi awan." Mereka dinaungi oleh segumpal awan, dan mereka berkumpul di bawah-nya sambil menikmati naungannya yang sesungguhnya bukan pemberi naungan. Lalu kilat itu membakar mereka dengan azab, maka mereka akhirnya mati dan meninggalkan kampung halaman-nya, dan mereka menempati negeri kesengsaran dan azab.﴾ إِنَّهُۥ كَانَ عَذَابَ يَوۡمٍ عَظِيمٍ ﴿ "Sesungguhnya azab itu adalah azab hari yang besar." Tidak ada pengembalian lagi bagi mereka ke dunia sehingga mereka bisa memperbarui amal mereka, sedangkan azab tidak pernah dihenti-kan sesaat pun dari mereka, dan tidak pula mereka ditangguhkan.
﴾ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَةٗۖ ﴿ "Sesungguhnya pada yang demikian itu benar-benar terdapat tanda," yang membuktikan kejujuran Syu'aib dan kebenaran ajaran yang diserukannya, serta kebatilan penolakan kaumnya ter-hadapnya, ﴾ وَمَا كَانَ أَكۡثَرُهُم مُّؤۡمِنِينَ ﴿ "tetapi kebanyakan mereka tidak beriman," sekalipun mereka sudah melihat bukti-bukti kebenaran, sebab me-reka sama sekali tidak memiliki kesucian dan tidak pula kebaikan.
﴾ وَمَآ أَكۡثَرُ ٱلنَّاسِ وَلَوۡ حَرَصۡتَ بِمُؤۡمِنِينَ 103 ﴿
"Dan sebagian besar manusia tidak akan beriman walaupun kamu sangat menginginkannya." (Yusuf: 103).
﴾ وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلۡعَزِيزُ ﴿ "Dan sesungguhnya Rabbmu benar-benar Dia-lah Yang Mahaperkasa, yang dengan kekuatanNya, Dia dapat ter-hindar dari jangkauan siapa pun dan dari tindasan setiap makhluk. ﴾ ٱلرَّحِيمُ ﴿ "Lagi Maha Penyayang," yang rahmat (kasih sayang) adalah sifatNya, yang di antara pengaruhnya adalah seluruh kebaikan yang ada di dunia dan akhirat semenjak Allah menciptakan alam ini hingga tidak ada batasnya; dan di antara keperkasaanNya ada-lah Dia telah membinasakan musuh-musuhNya saat mereka men-dustakan para rasulNya; sedangkan yang termasuk rahmatNya adalah Dia menyelamatkan para wali (kekasih)Nya dan orang-orang Mukmin yang mengikutinya.
Les habitants de la cité aux arbres touffus et entremêlés (`al-`aykatu(`aykah)) située près de Madyan démentirent tous les messagers lorsqu’ils démentirent leur prophète Chu’ayb.
Shu`ayb and His Preaching to the Dwellers of Al-Aykah
The companions of Al-Aykah were the people of Madyan, according to the most correct view. The Prophet of Allah Shu`ayb was one of them, but it does not say here, their brother Shu`ayb, because they called themselves by a name denoting their deification of Al-Aykah, which was a tree which they used to worship; it was said that it was a group of trees which were tangled, like trees in a thicket. For this reason, when Allah said that the companions of Al-Aykah denied the Messengers, He did not say, "When their brother Shu`ayb said to them." Rather, He said:
إِذْ قَالَ لَهُمْ شُعَيْبٌ
(When Shu`ayb said to them) He is not described as belonging to them because of the meaning that was inherent in the name given to them even though he was their brother by blood. Some people did not notice this point, so they thought that the dwellers of Al-Aykah were different from the people of Madyan, and claimed that Shu`ayb was sent to two nations; some said that he was sent to three.
أَصْحَـبُ لْـَيْكَةِ
(The companions of Al-Aykah) were the people of Shu`ayb. This was the view of Ishaq bin Bishr. Someone besides Juwaybir said, "The dwellers of Al-Aykah and the people of Madyan are one and the same." And Allah knows best. Although there is another opinion that they were different nations with two identities, the correct view is that they were one nation, but they are described differently in different places. Shu`ayb preached to them and commanded them to be fair in their weights and measures, the same as is mentioned in the story of Madyan, which also indicates that they were the same nation.
أَوْفُواْ الْكَيْلَ وَلاَ تَكُونُواْ مِنَ الْمُخْسِرِينَ - وَزِنُواْ بِالْقِسْطَاسِ الْمُسْتَقِيمِ
وَلاَ تَبْخَسُواْ النَّاسَ أَشْيَآءهُمْ وَلاَ تَعْثَوْاْ فِى الاْرْضِ مُفْسِدِينَ-
Penduduk kampung itu, negeri yang memiliki pepohonan rindang, telah mendustakan para rasul tatkala mereka mendustakan Nabi mereka, Syuaib -'alaihissalām-.
Khi Shu-'aib hỏi họ: Sao các người không sợ Allah mà bỏ việc thờ phượng ngoài Ngài?
Kardeşleri Şuayb, onlara şöyle demişti: "Allah'ın korkusuyla O'na şirk koşmayı terk ederek, sakınmaz mısınız?"
noong nagsabi sa kanila ang propeta nilang si Shu`ayb: "Hindi ba kayo mangingilag magkasala kay Allāh sa pamamagitan ng pag-iwan sa pagtatambal sa Kanya dala ng pangamba sa Kanya?
When their prophet Shu‘ayb said to them, “Will you not be mindful of Allah by leaving idolatry, fearing Him?”
Kad im je Šuajb, alejhis-selam, rekao: “Šta vam je pa se ne bojite dragog Allaha i ne odustanete od obožavanja lažnih kipova?”
Il loro Profeta Shu'ayb disse loro: "Non temete Allāh, abbandonando l'idolatria, per timore di Lui?!"
Chu’ayb leur dit: Ne craindrez-vous pas Allah en renonçant à adorer autre que Lui ?
Tatkala Nabi mereka, Syuaib berkata kepada mereka, "Mengapa kalian tidak bertakwa kepada Allah dengan meninggalkan berbagai kesyirikan sebagai bentuk rasa takut kepada-Nya?
Cuando su profeta Jetró les dijo: “¿No se acordarán de Al-lah y dejarán el culto hacia los demás por temor a Él?
Sesungguhnya aku adalah seorang rasul yang diutus oleh Allah kepada kalian, lagi terpercaya yang tidak menambah dan mengurangi wahyu yang disampaikan-Nya padaku.
In verità, io sono un messaggero a voi inviato da parte di Allāh, fidato rispetto a ciò che vi comunico da parte Sua, non aggiungo nulla a ciò che mi ha ordinato di comunicarvi, né tolgo nulla.
“Zaista, Allah me je poslao vama kao poslanika pouzdanog da ponesem emanet vjere i dostavim vam Božiju poslanicu, bez dodavanja i bez oduzimanja”, kazao je Šuajb, alejhis-selam, svojim sunarodnicima.
Je suis un messager qu’Allah vous a envoyé et je suis digne de confiance puisque je n’ajoute ni ne soustrais rien à ce que mon Seigneur m’a révélé.
"Ben Yüce Allah'ın size gönderdiği bir elçiyim. O'ndan size tebliğ ettiğim şeyde güvenilir biriyim. Allah'ın bana tebliğ etmeyi emrettiklerinde hiçbir ekleme ve eksiltme yapmam."
Quả thật Ta chính là Thiên Sứ được Allah gởi đến cho các người, Ta trung trực với sứ mạng đã nhận, không thêm bớt bất cứ điều gì.
Ciertamente soy un Mensajero para ustedes; Al-lah me ha enviado a ustedes y soy digno de confianza, no aumentaré ni disminuiré lo que me ha sido revelado.
“Indeed, I am a Messenger for you; Allah has sent me to you and I am trustworthy, I will not increase or decrease in that which has be revealed to me.”
Tunay na ako para sa inyo ay isang sugong isinugo ni Allāh sa inyo, na mapagkatitiwalaan: hindi ako nagdaragdag sa anumang ipinag-utos Niya sa akin na ipaabot at hindi ako nagbabawas.
Các người hãy kính sợ Allah bằng cách thực hiện những gì Ngài ra lệnh và tránh xa những gì Ngài nghiêm cấm, đồng thời hãy vâng lời Ta mà chấp hành những gì Ta sai bảo và những gì Ta cấm.
Kaya mangilag kayong magkasala kay Allāh sa pamamagitan ng pagsunod sa mga ipinag-uutos Niya at pag-iwas sa mga sinasaway Niya, at tumalima kayo sa akin sa anumang ipinag-utos ko sa inyo at sa anumang sinaway ko sa inyo.
“So be mindful of Allah by fulfilling His commandments and refrain from that which He has prohibited. And obey me in whatever I have commanded you with and forbidden you from.”
Así que tengan temor de Al-lah al cumplir Sus mandamientos y abstenerse de lo que Él ha prohibido. Y síganme en lo que sea que les ordene y les prohíba.
Craignez donc Allah en vous conformant à Ses commandements et en renonçant à ce qu’Il vous a défendu, et obéissez-moi lorsque je vous ordonne quelque chose ou lorsque je vous le défends.
I dodao je: “Zato se bojte Allaha čineći ono što On voli, a sustežući se od svega što izaziva Njegovu srdžbu! Budite meni poslušni glede izvršavanja vjerskih naredbi i sustezanja od vjerskih zabrana!”
E obbedite ad Allāh, seguendo i Suoi ordini e rispettando i Suoi divieti, e obbedite a ciò che vi ho ordinato e a ciò da cui vi ho dissuaso.
Bertakwalah kalian kepada Allah dengan menjalankan perintah-Nya dan menjauhi larangan-Nya, dan taatilah aku dalam perkara yang aku perintahkan dan yang aku larang atas kalian.
"Emirlerine itaat ederek ve yasaklarından kaçınarak Allah'tan korkun. Benim size emrettiğim ve size yasak ettiğim şeylerde bana itaat edin."
No busco ninguna recompensa por parte de ustedes al transmitir lo que mi Señor me ordena. Mi recompensa viene solo de Al-lah: el Señor de toda la creación, no proviene de nadie más.
"Rabbim katından size getirip tebliğ ettiğim şeylerden dolayı sizden bir karşılık talep etmiyorum. Mükâfatımı ancak mahlukatın Rabbi olan Allah verecektir. (Mükâfatımı vermek) Başkasına ait değildir."
“I do not seek any reward from you for what I convey to you from my Lord. My reward is only from Allah: the Lord of all creation, not from anyone else.”
Non vi chiedo ricompensa per ciò che vi comunico da parte del mio Dio: la mia ricompensa risiede presso Allāh, Dio del Creato, e non presso altri.
Ta sẽ không yêu cầu các người tiền thù lao cho công sức truyền tải bức Thông Điệp đến các người, phần thưởng đó sẽ do Allah Đấng Chúa Tể của tất cả vạn vật ban cho Ta.
Hindi ako humihiling sa inyo ng isang gantimpala dahil sa nagpapaabot ako sa inyo mula sa Panginoon ko; walang gantimpala sa akin kundi nasa kay Allāh, ang Panginoon ng mga nilikha, hindi nasa iba pa sa Kanya.
“A ja ne tražim od vas nikakvu nagradu ni nadoknadu za trud koji ulažem u dostavljanje vjere, mene će Allah, Gospodar svega što postoji, nagraditi.”
Je ne vous demande aucune récompense en contrepartie de ce que je vous transmets de mon Seigneur. Il n’appartient qu’à Allah, le Seigneur des créatures, de me récompenser et à personne d’autre.
Aku sekali-kali tidak meminta upah dari kalian terkait penyampaian wahyu dari Tuhanku karena upahku tidak lain hanyalah dari Allah, Tuhan segala makhluk, bukan dari selain-Nya.
Cuando le vendan a la gente, pesen lo vendido adecuadamente. No sean de las personas que reducen la medida al vender.
“Mjerite ljudima pravedno prilikom kupoprodaje i nemojte nipošto zakidati”, Šuajb im je govorio.
Soyez honnêtes lorsque vous pesez ou mesurez des marchandises aux gens et ne soyez pas de ceux qui lèsent les autres.
Misurate equamente per la gente, quando vendete, e non siate tra quelli che diminuiscono le misure quando vendono alla gente,
"İnsanlara satış yaptığınız zaman ölçüyü tam yapın ve eksik tartanlardan olmayın."
Các người hãy đong đủ khi bán cho mọi người, chớ đừng là những kẻ đong thiếu khi bán cho mọi người
Lubusin ninyo para sa mga tao ang pagtatakal kapag nagtitinda kayo sa kanila at huwag kayong maging kabilang sa mga nagbabawas sa pagtatakal kapag nagtinda sa mga tao.
“When you sell to the people, measure for them properly. Do not be people who reduce measure when selling to people.”
Sempurnakanlah takaran kepada manusia tatkala kalian melakukan transaksi jual beli dengan mereka dan janganlah kalian termasuk orang-orang yang mengurangi takaran ketika menjual kepada manusia.
Cuando pesen para vender, pesen con basculas que funcionen correctamente.
Timbanglah suatu barang bila kalian menimbangnya untuk orang lain dengan timbangan yang lurus.
Khi cân bán cho người khác thì các người hãy cân cho đúng, hãy để cho đĩa cân ngang bằng nhau.
“And when you weigh for others, weigh with properly functioning scales.”
Tumimbang kayo kapag tumitimbang kayo para sa iba pa sa inyo sa pamamagitan ng timbangang tuwid.
“I ispravnim mjerilom mjerite”, kazao je.
e pesate equamente, quando pesate per gli altri.
"Başkasına tarttığınız zaman doğru terazi ile tartın."
Pesez plutôt avec exactitude et honnêteté.
Commentary
وَزِنُوا بِالْقِسْطَاسِ الْمُسْتَقِيمِ
And weigh with an even balance. - 26:182
Some scholars have held the word Quistas as a Roman word, which means justice, while others have taken it as an Arabic word, derived from Qist, which is also used for justice. It means to make use of the scale and other measuring tools in a straight and correct manner, where there is no possibility of weighing less.
وَلَا تَبْخَسُوا النَّاسَ أَشْيَاءَهُمْ
And do not make people short of their things - 26:183
What it means is that it is unlawful to reduce any quantity or amount from that which has been contracted with anyone, whether it is a measurable thing or otherwise. Therefore, if a servant or a laborer does not work his full time at his workplace, he too is included in this warning. Imam Malik (رح) has reported a narration in his Muwatta' that Sayyidna ` Umar ؓ noticed that someone did not join in the ` Asr prayer. So, he enquired about the reason for that, to which he offered some excuse. Then Sayyidna ` Umar ؓ said, طَفَّفتَ ` You have reduced in measuring'. As prayer is not something to be measured, hence after quoting this hadith Imam Malik (رح) has said that this command is not restricted to measurable things. Rather, performing any obligation less than due is included in prohibition highlighted in this verse and in Surah "At-tatfif 84".
“And do not violate the rights of people and cause excessive corruption on Earth by committing sins.”
Đừng có cân thiếu để chiếm đoạt quyền lợi của thiên hạ và cũng đừng đi khắp nơi mà gieo rắc tội lỗi.
Huwag kayong kumulang sa mga tao sa mga karapatan nila at huwag kayong magparami ng kaguluhan sa lupa sa pamamagitan ng paggawa ng mga pagsuway.
Janganlah juga kalian merugikan hak-hak manusia dengan menguranginya, serta janganlah kalian banyak berbuat kerusakan di muka bumi dengan melakukan berbagai maksiat.
Non private la gente di ciò che è loro diritto, e non diffondete la corruzione in terra commettendo peccati.
Y no violen los derechos de las personas ni causen corrupción excesiva en la Tierra al cometer pecados.
"İnsanların hakkı olan şeyleri eksiltmeyin. Yeryüzünde günah işleyerek çokça bozgunculuk yapmayın."
“I ljudima njihovo ne umanjujte”, Šuajb će, “i nemojte po Zemlji nered praviti čineći grijehe!”
Ne bafouez pas les droits des gens et ne corrompez pas sur Terre en commettant des actes de désobéissance.
Craignez Celui qui vous a créés et a créé les peuples anciens et redoutez qu’Il abatte son châtiment sur vous.
Shu‘ayb’s community was the progeny of Abraham. The central city of the area which they inhabited was Tabuk. The old name of Tabuk was Ayka, which literally means ‘the forest.’ That is why, in the Quran, it is called Ashab al-Ayka (the dwellers of the forest). The root cause of all moral and social evils is setting double standards. Just conduct for a man is to give others their rightful due, and take for himself what rightfully belongs to him. This is the Divine ‘balance’. When this is upset, disturbance occurs in collective social life. The secret of maintaining this balance is the fear of God. If the fear of God goes out of the heart, nothing can make a man keep his moral equilibrium. All the prophets who had appeared on behalf of God had told their addressee communities: ‘I am a trustworthy Messenger to you.’ This shows that a preacher should necessarily have the quality of trustworthiness. One aspect of this trustworthiness is that he should not raise any material or economic issue with his addressee community, so that there should never be any doubt about the selflessness of his purpose. This trustworthiness is so important that it should be fostered at any cost, even if the preacher of truth has, voluntarily, to forego his material rights for its sake.
“I bojte se Uzvišenog Allaha, Koji je vas, kao i narode pređašnje, stvorio! Čuvajte se Njegove kazne!”
"Sizi ve daha önceki ümmetleri yaratanın, başınıza bir ceza indirmesinden korkarak O'ndan sakının."
Y tengan cuidado con el que los creó y creó las naciones anteriores, por temor a que Él lance su castigo sobre ustedes”.
E temete Colui che vi ha creati, e che ha creato i popoli precedenti, temendo che vi colpisca con la Sua punizione.
Bertakwalah kepada Tuhan yang telah menciptakan kalian dan menciptakan umat-umat yang dahulu dengan cara merasa takut kepada-Nya yang akan menimpakan azab bila kalian tidak beriman."
Mangilag kayong magkasala sa lumikha sa inyo at lumikha sa mga kalipunang nauna sa pamamagitan ng pangamba sa Kanya na [baka] magpababa Siya sa inyo ng parusa Niya.
“And be mindful of the one who created you and created the previous nations, by fearing that He sends down His punishment upon you.”
Các ngươi hãy kính sợ Allah, Đấng đã tạo ra các người và những cộng đồng thời trước, các ngươi hãy cẩn thận trước hình phạt sẽ giáng xuống các người.
Dân chúng của Shu-'aib nói với Y: Ngươi chắc chắn đã bị trúng bùa rất nhiều lần làm ảnh hưởng đến tâm trí Ngươi rồi.
Shu‘ayb’s people said to him, “You are definitely one of those who have been victim of sorcery repeatedly, until it has overpowered your intelligence and driven you crazy.”
The Response of Shu`ayb's People, Their Disbelief in Him and the coming of the Punishment upon Them
Allah tells us how his people responded, and how it was like the response of Thamud to their Messenger -- for they were of like mind -- when they said:
إِنَّمَآ أَنتَ مِنَ الْمُسَحَّرِينَ
(You are only one of those bewitched!) meaning, `you are one of those who are affected by witchcraft.'
وَمَآ أَنتَ إِلاَّ بَشَرٌ مِّثْلُنَا وَإِن نَّظُنُّكَ لَمِنَ الْكَـذِبِينَ
(You are but a human being like us and verily, we think that you are one of the liars!) means, `we think you are deliberately lying to us in what you say, and Allah has not sent you to us.'
فَأَسْقِطْ عَلَيْنَا كِسَفاً مِّنَ السَّمَآءِ
(So cause a piece of the heaven to fall on us,) Ad-Dahhak said: "One side of the heavens." Qatadah said: "A piece of the heaven." As-Suddi said: "A punishment from heaven." This is like what the Quraysh said, as Allah tells us:
وَقَالُواْ لَن نُّؤْمِنَ لَكَ حَتَّى تَفْجُرَ لَنَا مِنَ الاٌّرْضِ يَنْبُوعًا
(And they say: "We shall not believe in you, until you cause a spring to gush forth from the earth for us) until:
أَوْ تُسْقِطَ السَّمَآءَ كَمَا زَعَمْتَ عَلَيْنَا كِسَفًا أَوْ تَأْتِىَ بِاللَّهِ وَالْمَلَـئِكَةِ قَبِيلاً
(Or you cause the heaven to fall upon us in pieces, as you have pretended, or you bring Allah and the angels before (us) face to face.") (17:90-92)
وَإِذْ قَالُواْ اللَّهُمَّ إِن كَانَ هَـذَا هُوَ الْحَقَّ مِنْ عِندِكَ فَأَمْطِرْ عَلَيْنَا حِجَارَةً مِّنَ السَّمَآءِ
(And (remember) when they said: "O Allah! If this is indeed the truth from You, then rain down stones on us from the sky....") (8:32). Similarly, these ignorant disbelievers said:
فَأَسْقِطْ عَلَيْنَا كِسَفاً مِّنَ السَّمَآءِ
(So, cause a piece of the heaven to fall on us, if you are of the truthful!)
قَالَ رَبِّى أَعْلَمُ بِمَا تَعْمَلُونَ
(He said: "My Lord is the Best Knower of what you do.") means, `Allah knows best about you, and if you deserve that, He will punish you therewith, and He will not treat you unjustly.' So this is what happened to them -- as they asked for -- an exact recompense. Allah says:
فَكَذَّبُوهُ فَأَخَذَهُمْ عَذَابُ يَوْمِ الظُّلَّةِ إِنَّهُ كَانَ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ
(But they denied him, so the torment of the Day of Shadow seized them. Indeed that was the torment of a Great Day.) This is what they asked for, when they asked for a part of the heaven to fall upon them. Allah made their punishment in the form of intense heat which overwhelmed them for seven days, and nothing could protect them from it. Then He sent a cloud to shade them, so they ran towards it to seek its shade from the heat. When all of them had gathered underneath it, Allah sent sparks of fire and flames and intense heat upon them, and caused the earth to convulse beneath them, and He sent against them a mighty Sayhah which destroyed their souls. Allah says:
إِنَّهُ كَانَ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ
(Indeed that was the torment of a Great Day.) Allah has mentioned how they were destroyed in three places in the Qur'an, in each of which it is described in a manner which fits the context. In Surat Al-A`raf He says that the earthquake seized them, and they lay (dead), prostrate in their homes. This was because they said:
لَنُخْرِجَنَّكَ يـشُعَيْبُ وَالَّذِينَ ءَامَنُواْ مَعَكَ مِن قَرْيَتِنَآ أَوْ لَتَعُودُنَّ فِي مِلَّتِنَا
("We shall certainly drive you out, O Shu`ayb, and those who have believed with you from our town, or else you (all) shall return to our religion.") (7:88). They had sought to scare the Prophet of Allah and those who followed him, so they were seized by the earthquake. In Surah Hud, Allah says:
وَأَخَذَتِ الَّذِينَ ظَلَمُواْ الصَّيْحَةُ
(And As-Sayhah seized the wrongdoers) (11:94). This was because they mocked the Allah's Prophet when they said:
أَصَلَوَتُكَ تَأْمُرُكَ أَن نَّتْرُكَ مَا يَعْبُدُ ءابَاؤُنَآ أَوْ أَن نَّفْعَلَ فِى أَمْوَالِنَا مَا نَشَؤُا إِنَّكَ لاّنتَ الْحَلِيمُ الرَّشِيدُ
("Does your Salah command that we give up what our fathers used to worship, or that we give up doing what we like with our property Verily, you are the forbearer, right-minded!") (11:87). They had said this in a mocking, sarcastic tone, so it was befitting that the Sayhah should come and silence them, as Allah says:
فَأَخَذَتْهُمُ الصَّيْحَةُ
(So As-Saihah overtook them) (15:73).
وَأَخَذَتِ الَّذِينَ ظَلَمُواْ الصَّيْحَةُ
(And As-Saihah seized the wrongdoers) (11:94). And here, they said:
فَأَسْقِطْ عَلَيْنَا كِسَفاً مِّنَ السَّمَآءِ
(So, cause a piece of the heaven to fall on us,) in a stubborn and obstinate manner. So, it was fitting that something they never thought would happen should befall them:
فَأَخَذَهُمْ عَذَابُ يَوْمِ الظُّلَّةِ إِنَّهُ كَانَ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ
(so the torment of the Day of Shadow seized them. Indeed that was the torment of a Great Day.) Muhammad bin Jarir narrated from Yazid Al-Bahili: "I asked Ibn `Abbas about this Ayah:
فَأَخَذَهُمْ عَذَابُ يَوْمِ الظُّلَّةِ
(so the torment of the Day of Shadow seized them. ) He said: `Allah sent upon them thunder and intense heat, and it terrified them so they entered their houses and it pursued them to the innermost parts of their houses and terrified them further, and they ran fleeing from their houses into the fields. Then Allah sent upon them clouds which shaded them from the sun, and they found it cool and pleasant, so they called out to one another until they had all gathered beneath the cloud, then Allah sent fire upon them.' Ibn `Abbas said, `That was the torment of the Day of Shadow, indeed that was the torment of a Great Day."'
إِنَّ فِي ذَلِكَ لأَيَةً وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُمْ مُّؤْمِنِينَ - وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ
(Verily, in this is an Ayah, yet most of them are not believers. And verily, your Lord, He is truly, the All-Mighty, the Most Merciful.) (26:8-9) meaning, He is All-Mighty in His punishment of the disbelievers, and Most Merciful towards His believing servants.
Stanovnici Ejke na to rekoše: “Ti, Šuajbe, baš spadaš u opčinjene! Vidi se da je sihr izuzetno snažno djelovao na tebe, te se ponašaš nerazumno.”
Il popolo di Shu'ayb disse a Shu'ayb: "In verità, sei stato posseduto più volte finché la magia non si è impadronita della tua mente e non l'ha debilitata.
Le peuple de Chu’ayb lui dit: Tu fais partie de ceux qui ont été ensorcelés d’innombrables fois, au point d’en avoir perdu la raison.
La gente de Jetró le dijo: “Definitivamente eres uno de los que han sido víctimas de hechicería repetidas veces, hasta que ha dominado tu inteligencia y te has vuelto loco”.
Kaum Syuaib berkata kepadanya, "Sesungguhnya engkau adalah salah seorang yang seringkali terkena sihir, hingga sihir itu lebih mendominasi akal pikiranmu dan menghilangkannya.
Nagsabi kay Shu`ayb ang mga kalipi ni Shu`ayb: "Ikaw ay kabilang sa mga dinapuan lamang ng panggagaway nang paulit-ulit hanggang sa nanaig ang panggagaway sa isip mo saka nagpalaho iyon dito.
Şuayb'ın kavmi Şuayb'a şöyle dedi: "Sen, kendisine defalarca sihir yapılmış bir kimsesin. Bu sihir aklına galip gelip, onu kaybetmiş bir kişisin."
"Sen ancak bizim gibi bir beşersin ve bizim üzerimize herhangi bir üstün özelliğin yoktur. O halde nasıl resul olursun? Biz senin resul olduğunu iddia etmende yalancı olduğunu zannediyoruz."
Walang iba ka kundi isang taong tulad namin sapagkat walang kalamangan para sa iyo higit sa amin kaya papaano kang magiging isang sugo. Wala kaming ipinagpapalagay sa iyo kundi isang sinungaling sa inaangkin mo na ikaw ay sugo."
Và Ngươi vốn là người phàm như bọn ta, không có điểm nào trội hơn bọn ta, sao lại dám tự xưng là Thiên Sứ chứ? Bọn ta nghỉ ngươi là tên nói dối khi tự nhận mình là Thiên Sứ.
Non sei altro che un essere umano come noi, non hai nulla di speciale rispetto a noi. Come puoi essere un messaggero? Noi pensiamo che tu sia un bugiardo nel sostenere che sei un messaggero.
Engkau tidak lain hanyalah seorang manusia biasa seperti kami. Engkau sama sekali tidak memiliki keistimewaan lebih dari kami, lalu mengapa engkau pantas menjadi rasul? Kami juga tidak menyangkamu kecuali sebagai seorang pendusta dalam klaimmu bahwa dirimu adalah seorang rasul.
“You are only a human like us and have no privilege over us, so how could you be a Messenger? I think of you only to be a liar in your claim to be a Messenger.”
“Osim toga”, kazali su, “ti si čovjek samo, kao i mi što smo. U čemu se onda razlikuješ od nas da nam budeš poslanik?! Štaviše, mi držimo da ti iznosiš laži na Allaha tvrdeći da te je On poslao!”
Eres solo un ser humano como nosotros y no tienes ningún privilegio sobre nosotros, entonces ¿cómo llegaste ser un Mensajero? Pensamos que solo eres un mentiroso en tu afirmación de ser Profeta.
Tu n’es qu’un être humain comme nous et rien ne te distingue de nous. Comment peux-tu donc être un messager ?
Nous pensons que tu es un menteur lorsque tu prétends être un messager.
Oleh karena itu, jatuhkanlah kepada kami gumpalan azab dari langit jika engkau termasuk orang-orang yang benar dalam klaimmu."
Fà scendere su di noi frammenti del cielo, se sei veritiero in ciò che affermi".
“Ako govoriš istinu, o Šuajbe”, rekli su naposlijetku, “da te je Allah poslao, zamoli svog Gospodara da na nas sruči komad neba koji će nas uništiti.”
Si tu es véridique, fais tomber sur nous des parties du Ciel.
Pero, si eres sincero en tu afirmación, haz que un pedazo de cielo caiga sobre nosotros”.
Kaya magpabagsak ka sa amin ng mga piraso mula sa langit kung ikaw ay naging tapat sa inaangkin mo."
Vậy, ngươi hãy khiến cho một phần của bầu trời rơi xuống đè bọn ta đi nếu lời nói của người là thật.
"Eğer iddia ettiğin şeyde doğru söylüyorsan, üzerimize gökten parçalar düşür."
“So if you are truthful in your claim, cause a piece of sky to fall upon us.”
Shu'ayb disse loro: "Il mio Dio è più Consapevole degli atti di idolatria e dei peccati che commettete, nessuna vostra azione Gli è nascosta."
Syuaib lalu berkata kepada mereka, "Tuhanku lebih mengetahui apa yang kalian kerjakan berupa kesyirikan dan maksiat, tidak ada satu pun amal perbuatan kalian yang tersembunyi bagi-Nya."
Shu‘ayb said to them, “My Lord is better aware of the idolatry and sins you commit; none of your actions are hidden from Him.”
Šuajb, alejhis-selam, samo reče: “Allah, Gospodar moj, upućen je u širk i grijehe koje činite, ništa od vaših dijela nije Mu skriveno.”
Şuayb onlara şöyle dedi: "Rabbim, yapmış olduğunuz şirki ve günahları daha iyi bilir ve yaptıklarınızdan hiçbir şey O'na gizli kalmaz."
Chu’ayb leur répondit: Mon Seigneur connaît le mieux votre polythéisme et ce que vous commettez comme actes de désobéissance. Rien de ce que vous faites ne Lui échappe.
Nagsabi sa kanila si Shu`ayb: "Ang Panginoon ko ay higit na maalam sa anumang ginagawa ninyo na shirk at mga pagsuway: walang nakakukubli sa Kanya mula sa mga gawain ninyo na anuman."
Shu-'aib nói với chúng: Thượng Đế của Ta am tường hết mọi điều các người làm từ Shirk, tội lỗi, không việc làm nào của các người che giấu được Ngài.
Jetró les dijo: “Mi Señor es más consciente de la idolatría y los pecados que cometen, ninguna de sus acciones está oculta para Él”.
Chúng ngoan cố chối bỏ Y nên đã bị hình phạt bắt lấy chúng khi bầu trời bổng trở nên đầy mây sau một ngày rất oi bức, rồi cơn mưa lửa từ trên đổ xuống thiêu cháy chúng, đó là ngày kinh hoàng mà chúng bị tiêu diệt.
Kaya nagpatuloy sila sa pagpapasinungaling sa kanya kaya may dumapo sa kanila na isang pagdurusang sukdulan yayamang may lumilim sa kanila na isang ulap matapos ng isang araw na matindi ang init, at nagpaulan ito sa kanila ng apoy saka sumunog sa kanila. Tunay na ang araw ng pagpapahamak sa kanila ay naging isang araw na sukdulan ang hilakbot.
Continuaron rechazándolo y un castigo grave los afligió por medio de una nube que apareció después de un día en extremo caluroso. Llovió un fuego sobre ellos que los quemó. El día en que fueron destruidos fue un día muy terrible.
Namun, kemudian mereka terus mendustakan dirinya, sehingga mereka ditimpa azab yang besar, yaitu pada saat hari sangat panas, mereka lalu dinaungi awan yang kemudian menurunkan hujan api yang membakar mereka. Sesungguhnya hari kebinasaan mereka itu adalah hari yang sangat besar kedahsyatannya.
Yalanlamalarına devam ettiler ve onların başına büyük bir azap geldi. Çok sıcak bir günden sonra onların üzerini bir bulut kapladı ve o bulut üzerlerine ateş yağdırdı ve onları yakıp, kavurdu. Şüphesiz onların helak edildikleri gün, çok korkunç bir gündü.
They continued rejecting him and so a grave punishment afflicted them by way of a cloud appearing after a severely hot day. It rained a fire upon them that burned them. The day they were destroyed was an extremely horrific day.
فَأَخَذَهُمْ عَذَابُ يَوْمِ الظُّلَّةِ
so they were seized by the torment of the Day of Canopy. - 26:189
عَذَابُ يَوْمِ الظُّلَّةِ (the Torment of the Canopy), mentioned in this verse refers to an incident, which is this: Allah Ta’ ala sent down such an extreme heat on a people that they could not find comfort either inside the houses or outside. Then He sent down a mass of dark cloud over a nearby forest, under which there was a cool breeze. As the entire people were distressed due to excessive heat, they ran to take shelter under the cloud. When all of them assembled under the cover of the cloud, it rained fire instead of water. Thus the whole nation was burnt to ashes. (Ruh al-Ma’ ani)
Pa ipak, stanovnici Ejke nastavili su, uporno i tvrdoglavo, utjerivati u laž vjerovjesnika Šuajba, alejhis-selam, te ih je Svemogući Allah uništio pomoću nezamislive vrućine zbog koje su bježali u sve hladove te su, na koncu, uočili oblak pod koji su se svi sklonili, a iz kojeg se sručila vatra na njih i sve ih spalila. Eto, to je bila strašna kazna koja ih je sustigla tog kobnog dana.
Ils persistèrent néanmoins à le démentir et un châtiment s’abattit alors sur eux: un nuage leur fit de l’ombre suite à une journée de très forte chaleur et de ce nuage tomba sur eux une pluie de feu qui les consuma Ce jour-là fut terrible et effrayant.
Si ostinarono a smentirlo e vennero colpiti da una dura punizione: una nube li coprì dopo un giorno afoso, dalla quale piovve fuoco che li bruciò. In verità, il giorno della loro distruzione fu un giorno di grande orrore.
In verità, ciò che è stato menzionato riguardo la distruzione del popolo di Shu'ayb è un esempio per coloro che ne prendono atto, e la maggior parte di loro non erano credenti.
U kazni koja je spuštena na stanovnike Ejke nalaze se znakovi i pouke za one koji žele pouku izvući, a većina njih ne vjeruje.
Ceci est une leçon adressée aux concernés mais la plupart d’entre eux ne sont pas croyants.
Şüphesiz Şuayb -aleyhisselam-'ın kavminin helak edilmesini anlatan bu kıssada ibret alanlar için bir öğüt vardır. Buna rağmen onların çoğu Mümin değillerdir.
Rằng qua câu chuyện diệt vong dân chúng của Shu-'aib là bài học cho nhóm người biết ngẫm nghĩ, nhưng đa số mọi người vẫn không tin tưởng.
Tunay na sa nabanggit na iyon na pagpapahamak sa mga kalipi ni Shu`ayb ay talagang may maisasaalang-alang para sa mga tagapagsaalang-alang. Ang karamihan sa kanila ay hindi naging mga mananampalataya.
Indeed, in the aforementioned i.e. the destruction of the people of Shu‘ayb, is a lesson for those who take heed. Although most of them do not believe; they were rejecters.
Ciertamente, en la destrucción de la gente de Jetró hay una lección para aquellos que prestan atención. Aunque la mayoría de ellos no creen.
Sesungguhnya pada yang disebutkan itu berupa kebinasaan kaum Syuaib terdapat pelajaran bagi orang-orang yang mau mengambil pelajaran, akan tetapi kebanyakan mereka tidaklah beriman.
O Messenger! Indeed, your Lord is the almighty who takes retribution from His enemies, yet merciful to those of them who repent.
Sesungguhnya Tuhanmu -wahai Rasul- benar-benar Mahaperkasa yang membalas kejahatan para musuh-musuh-Nya, lagi Maha Penyayang terhadap hamba-hamba-Nya yang bertobat.
In verità, il tuo Dio, o Messaggero, è il Potente, Colui che si vendica dei suoi nemici, Misericordioso con i Suoi sudditi pentiti.
Ô Messager, ton Seigneur est certainement le Puissant qui se venge de Ses ennemis et le Miséricordieux envers ceux d’entre eux qui se repentent.
Shu‘ayb’s community had so much faith in the righteousness of their forefathers’ ways that the prophet’s sayings seemed perverse and absurd. They said that somebody might well have cast a magic spell on him to make him talk the way he did. They challenged Shu‘ayb to bring down the punishment of the skies, if what he said were true. They did this to deride Shu‘ayb, feeling that the punishment would certainly not descend because of him. The insolence of this community invited the direct wrath of God, as a vast cloud plunged them in gloom and a raging fire enveloped them, wiping out even the smallest trace of the community.
A Gospodar tvoj, zaista je silan, pa uništava Svoje neprijatelje, a milostiv je spram onih koji se kaju.
Tunay na ang Panginoon mo, O Sugo, ay talagang Siya ang Makapangyarihan na naghihiganti sa mga kaaway Niya, ang Maawain sa sinumang nagbalik-loob kabilang sa mga lingkod Niya.
Mensajero, ciertamente tu Señor es el Todopoderoso que castiga con justicia a sus enemigos, pero es Misericordioso con quienes se arrepienten de entre ellos.
-Ey Resul!- Şüphesiz ki senin Rabbin Azîz'dir. (Hiç kimse O'na galip gelemez.) Düşmanlarından intikam alandır. Tövbe eden kullarına karşı çok merhametlidir.
Và chắc chắc Thượng Đế của Ngươi - hỡi Thiên Sứ - là Đấng Quyền Lực, Ngài đánh bại tất cả kẻ thù của Ngài, và Ngài là Đấng Nhân Từ đối với ai biết ăn năn, sám hối.
Quyển Qur'an này đây đích thực do Thượng Đế của vạn vật đã thiên khải xuống cho Muhammad.
Ciertamente, este Corán que fue revelado a Mujámmad r, fue revelado por el Señor de toda la creación.
Şüphesiz Muhammed -sallallahu aleyhi ve sellem-'e indirilen bu Kur'an, bütün yaratılmışların Rabbi tarafından indirilmiştir.
Tunay na itong Qur’ān na ibinaba kay Muḥammad – basbasan siya ni Allāh at batiin ng kapayapaan – ay ibinaba mula sa Panginoon ng mga nilikha.
Sesungguhnya Al-Qur`ān yang diturunkan kepada Muhammad -ṣallallāhu 'alaihi wa sallam- ini benar-benar diturunkan dari Tuhan segala makhluk.
The Qur'an was revealed by Allah
Here Allah tells us about the Book which He revealed to His servant and Messenger Muhammad ﷺ.
وَأَنَّهُ
(And truly, this) refers to the Qur'an, which at the beginning of the Surah was described as
وَمَا يَأْتِيهِم مِّن ذِكْرٍ مِّنَ الرَّحْمَـنِ مُحْدَثٍ
(and never comes there unto them a Reminder as a recent revelation from the Most Gracious...) (26:5).
لَتَنزِيلُ رَبِّ الْعَـلَمِينَ
(is a revelation from the Lord of Al-`Alamin.) means, Allah has sent it down to you and revealed it to you.
نَزَلَ بِهِ الرُّوحُ الاٌّمِينُ
(Which the trustworthy Ruh has brought down.) This refers to Jibril, peace be upon him. This was the view of more than one of the Salaf: Ibn `Abbas, Muhammad bin Ka`b, Qatadah, `Atiyyah Al-`Awfi, As-Suddi, Ad-Dahhak, Az-Zuhri and Ibn Jurayj. This is an issue concerning which there is no dispute. Az-Zuhri said, "This is like the Ayah:
قُلْ مَن كَانَ عَدُوًّا لِّجِبْرِيلَ فَإِنَّهُ نَزَّلَهُ عَلَى قَلْبِكَ بِإِذْنِ اللَّهِ مُصَدِّقًا لِّمَا بَيْنَ يَدَيْهِ
(Say: "Whoever is an enemy to Jibril -- for indeed he has brought it down to your heart by Allah's permission, confirming what came before it...") (2:97).
عَلَى قَلْبِكَ
(Upon your heart) `O Muhammad, free from any contamination, with nothing added or taken away.'
لِتَكُونَ مِنَ الْمُنْذِرِينَ
(that you may be of the warners,) means, `so that you may warn people with it of the punishment of Allah for those who go against it and disbelieve in it, and so that you may give glad tidings with it to the believers who follow it.'
بِلِسَانٍ عَرَبِىٍّ مُّبِينٍ
(In the plain Arabic language.) meaning, `this Qur'an which We have revealed to you, We have revealed in perfect and eloquent Arabic, so that it may be quite clear, leaving no room for excuses and establishing clear proof, showing the straight path.'
وَإِنَّهُ لَفِى زُبُرِ الاٌّوَّلِينَ أَوَلَمْيَكُن لَّهُمْ ءَايَةً أَن يَعْلَمَهُ عُلَمَاءُ بَنِى إِسْرَءِيلَوَلَوْ نَزَّلْنَـهُ عَلَى بَعْضِ الاٌّعْجَمِينَ
192- Şüphesiz bu (Kur'ân), âlemlerin Rabbinin indirdiği (bir kitaptır).
193- Onu Rûhu’l-Emîn (Cebrail) indirmiştir;
194- Uyarıcılardan olasın diye kalbine;
195- Apaçık Arapça bir dille.
196- Şüphesiz ki o(nun müjdesi), daha öncekilerin kitaplarında da vardır.
197- Acaba İsrailoğulları alimlerinin onu bilmeleri, onlar için (yeterli) bir delil değil midir?
198- Eğer biz, onu Arap olmayan birine indirmiş olsaydık;
199- O da onu bunlara okusaydı, onlar yine ona iman etmezlerdi.
200- İşte biz, onu günahkarların kalplerine böylece soktuk.
201- Artık onlar can yakıcı azabı görünceye kadar ona iman etmezler.
202- Azap onlara ansızın gelecek de hiç farkında bile olmayacaklar.
203- (O anda): “Acaba bize mühlet verilir mi?” diyecekler.
192. Yüce Allah, önceki peygamberleri ümmetleriyle birlikte başlarından geçen kıssaları, peygamberlerinin ümmetlerini nasıl davet ettiklerini, ümmetlerin de kendilerine nasıl karşılık verdiğini, peygamberlerin düşmanlarını nasıl helâk ettiğini ve güzel âkıbetin nasıl peygamberlerinin olduğunu söz konusu ettikten sonra bu şerefli rasûlü, bu pek yüce ve seçkin peygamberi, onun getirmiş olduğu ve akıl sahiplerine hidâyet ihtiva eden Kitabını söz konusu ederek şöyle buyurmaktadır:“Şüphesiz bu (Kur'ân), âlemlerin Rabbinin indirdiği (bir kitaptır).” Bu Kitabı indiren, gökleri ve yeri yoktan var eden, ulvi ve süfli âlemi bütünüyle idare eden, onların Rabbi olandır. O, dünyevi ve bedeni maslahatlarının neler olduğunu onlara göstermek sûretiyle onları terbiye ettiği gibi dini ve uhrevi maslahatlarını onlara göstermek sûretiyle de terbiye etmiştir. Onları kendisiyle terbiye ettiği en büyük vasıtalardan birisi de pek çok hayırlar ve uçsuz bucaksız iyilikler içeren bu Kitab-ı Kerîm’i indirmiş olmasıdır. Zira bu kitapta dünya ve âhiretin maslahatları, üstün ahlâki değerler vardır ki bunlar onun dışındaki hiçbir kitapta yoktur. Yüce Allah’ın:“Şüphesiz bu (Kur'ân), âlemlerin Rabbinin indirdiği (bir kitaptır).” buyruğu ile Kur'ân, alabildiğine ta’zim edilmekte ve bu Kitabın ne kadar ihtimama mazhar olduğunu ortaya koyulmaktadır. Çünkü bu Kitap, başkası tarafından değil, Yüce Allah tarafından indirilmiştir. İndirilişindeki amaç da sizin menfaatinizi sağlamak ve sizi doğruya iletmektir.
193. “Rûhu’l-emîn” meleklerin en faziletlisi ve en güçlüsü olan Cebrail aleyhisselam’dır. Onun bu Kitaba herhangi bir şey eklemesinden veya herhangi birşey eksiltmesinden yana emin olunmuştur.
194-195. Ey Muhammed! “Uyarıcılardan olasın diye” doğru yola iletesin, azgınlık ve sapıklık yolundan korkutasın diye “kalbine, apaçık Arapça bir dille” indirilmiş bir Kitaptır. Arapça ise dillerin en faziletlisidir; ayrıca onun ilk olarak kendilerini davete başladığı, peygamber olarak gönderildiği muhatapları olan ilk kavmin dilidir. Bu dil, açık ve seçik bir dildir. İşte bu Kitabı Kerim’de bunca övülmeye değer faziletlerin bir arada bulunduğu üzerinde dikkatle düşünülmelidir. Şüphesiz ki o, kitapların en faziletlisidir. Bu Kitabı meleklerin en faziletlisi, mahlukatın en faziletlisine, insanların faydası için çıkartılmış en faziletli ümmete, en üstün, en fasih, en geniş kapsamlı olan apaçık Arapça bir dille indirilmiştir.
196. Önceki kitaplar, onun gönderileceğini ve doğruluğunu müjdelemişlerdir. Bu Kitap, önceki kitapların haber verdiği gibi aynen nazil olmakla önceki kitapları da tasdik etmiş oluyordu. Bu Kitap, hak ile inmiş ve önceki peygamberleri de tasdik etmiştir.
197. “Acaba” ilmin kendilerine ulaştığı ve o gün için insanların en bilginleri olup insaf sahibi olmakla da tanınan “İsrailoğulları âlimlerinin” sahip oldukları bilgi “onlar için” onun doğruluğuna ve Allah’tan geldiğine dair “(yeterli) bir delil değil midir?” Çünkü hakkında şüpheye düşülen her bir hususta bilgi sahibi olan, o işi bilip anlayan kimselere başvurulur. Böyle bir durumda bu bilgi sahibi kimselerin sözleri, diğerlerine karşı delil teşkil eder. Nitekim sihir ilminde ileri dereceye ulaşmış olan sihirbazlar, Mûsâ’nın getirdiği mucizenin doğru olduğunu ve hiçbir şekilde sihir olmadığını bilmişlerdi. Artık bundan sonra cahillerin söyledikleri sözlere hiçbir şekilde aldırış edilmez.
198-199. “Eğer biz onu Arap olmayan” onların dillerini anlamayan ve onlara maksadını gereği gibi ifade edemeyen “birine indirmiş olsaydık, o da onu bunlara okusaydı, onlar yine ona iman etmezlerdi.” Onun söylediğini anlayamıyoruz, neye davet ettiğini bilemiyoruz, derlerdi. O bakımdan insanların en fasihlerinin dili ile maksatlara açık seçik ibarelerle, en yetkin ifadelerle ve onların menfaatini en çok kollayan bir kimsenin dili üzere bu Kitap kendilerine gönderildiği için Rablerine hamdetsinler. Bu Kitabı tasdik etmekte, onu teslimiyet ve kabul ile karşılamakta çabuk hareket etsinler. Ancak ellerinde herhangi bir gerekçe bulunmaksızın bu Kitabı yalanlamaya kalkışmaları, sadece ve sadece katıksız bir küfür ve bir inattır. Daha önceden yalanlamış bulunan ümmetlerin birbirlerinden devraldıkları bir mirastır. Bundan dolayı Yüce Allah şöyle buyurmaktadır:
200-201. “İşte biz, onu günahkarların kalplerine böylece sokarız” Yani biz tıpkı ipliğin iğneye girmesi gibi günahkâr kimselerin de kalplerine yalanlamayı öylece sokup yerleştirdik de bu, o kalplerin bir parçası olup adeta onun bir sıfatı haline gelmiştir. Bunun sebebi ise onların zulümleri ve günahkârlıklarıdır. Bundan dolayı Allah şöyle buyurmaktadır:“Artık onlar” yalanlamaları karşılığında ceza olarak “can yakıcı azabı görünceye kadar ona iman etmezler.”
202. “Azap onlara ansızın gelecek de hiç farkında bile olmayacaklar.” Yani gaflet içerisinde oldukları ve fark edemedikleri, indiğini anlayamadıkları bir vakitte azap onlara gelecektir. Buna sebep ise başlarına gelecek bu cezanın daha ağır ve başkaları için daha bir ibretli olmasıdır.
203. O vakit “Acaba bize mühlet verilir mi?, diyecekler.” Yani kendilerine mühlet verilmesini, süre tanınmasını isteyecekler. Halbuki vakit geçmiş bulunmaktadır. Artık üzerlerinden bir daha asla kaldırılmayacak, bir an dahi şekilde hafifletilmeyecek olan azap onları gelip bulmuştur.
Indeed, this Qur’ān that was revealed to Muhammad (peace be upon him), was revealed by the Lord of all creation.
Odista je ovaj veličanstveni Kur’an, koji je objavio Poslaniku islama, sallallahu alejhi ve sellem, objava Gospodara svega što postoji.
In verità, questo Corano rivelato a Muħammed, la pace e la benedizione di Allāh sia su di lui ﷺ, è stato rivelato dal Dio del Creato.
"Dan sesungguhnya al-Qur`an ini benar-benar diturunkan oleh Rabb semesta alam, dia dibawa turun oleh ar-Ruh al-Amin (Jibril), ke dalam hatimu (Muhammad) agar kamu menjadi salah seorang di antara orang-orang yang memberi peringatan, dengan bahasa Arab yang jelas. Dan sesungguhnya al-Qur`an itu benar-benar (tersebut) dalam kitab-kitab orang yang dahulu. Dan apakah tidak cukup menjadi bukti bagi mereka, bahwa para ulama Bani Isra`il mengetahuinya? Dan kalau al-Qur`an itu Kami turunkan kepada salah seorang dari golongan bukan Arab, lalu dia membaca-kannya kepada mereka (orang-orang kafir); niscaya mereka tidak akan beriman kepadanya. Demikianlah Kami memasukkannya ke dalam hati orang-orang yang durhaka. Mereka tidak beriman ke-padanya, hingga mereka melihat azab yang pedih, maka datang-lah azab kepada mereka dengan mendadak, sedang mereka tidak menyadarinya, lalu mereka berkata, 'Apakah kami dapat diberi tangguh?'" (Asy-Syu'ara`: 192-203).
(192) Setelah Allah menjelaskan kisah-kisah para Nabi beserta kaumnya masing-masing, bagaimana para nabi itu meng-ajak mereka, dan bagaimana pula kaumnya menolak mereka, serta bagaimana Allah membinasakan musuh-musuh mereka dan ke-sudahan yang mereka miliki, maka Allah menjelaskan Rasul yang mulia ini, nabi pilihan yang agung (Muhammad a) dan ajaran yang dia bawa berupa al-Kitab yang di dalamnya terdapat hidayah bagi orang-orang yang berakal, seraya berfirman, ﴾ وَإِنَّهُۥ لَتَنزِيلُ رَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ ﴿ "Dan sesungguhnya al-Qur`an ini benar-benar diturunkan oleh Rabb semesta alam." Jadi yang menurunkannya adalah Pencipta bumi dan langit, yang mengatur seluruh alam atas dan alam bawah.
Sebagaimana Dia membimbing mereka dengan hidayah untuk kemaslahatan dunia dan jasad mereka, maka Dia juga mengurus mereka dengan memberi petunjuk kepada mereka untuk kemas-lahatan agama dan akhirat mereka. Dan di antara bentuk pengu-rusanNya yang paling agung adalah penurunan Kitab Suci ini (al-Qur`an) yang mengandung kebaikan yang banyak dan kebajikan yang berlimpah. Di dalamnya juga terdapat hidayah (pedoman) untuk kemaslahatan dunia dan akhirat dan akhlak mulia yang tidak dimiliki oleh kitab suci lainnya.
Dan pada FirmanNya, ﴾ وَإِنَّهُۥ لَتَنزِيلُ رَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ ﴿ "Dan sesungguhnya al-Qur`an ini benar-benar diturunkan oleh Rabb semesta alam," terda-pat penghormatan terhadapnya dan betapa ia sangat mendapat perhatian karena keberadaannya yang datang dari Allah, bukan dari selainNya, dengan maksud memberikan manfaat dan hidayah kepada kalian di dalamnya.
(193-195) ﴾ نَزَلَ بِهِ ٱلرُّوحُ ٱلۡأَمِينُ ﴿ "Dia dibawa turun oleh ar-Ruh al-Amin," yaitu Jibril عليه السلام yang merupakan malaikat yang termulia dan terkuat; yang terpercaya yang telah aman dari keteledoran untuk menambahi dan menguranginya, ﴾ عَلَىٰ قَلۡبِكَ ﴿ "ke dalam hatimu," hai Muhammad, ﴾ لِتَكُونَ مِنَ ٱلۡمُنذِرِينَ ﴿ "agar kamu menjadi salah seorang dari orang-orang yang memberi peringatan." Kamu menggunakannya untuk membimbing (manusia) ke jalan yang lurus dan dengannya pula kamu memperingatkan mereka dari jalan kesesatan; ﴾ بِلِسَانٍ عَرَبِيّٖ مُّبِينٖ ﴿ "dengan bahasa Arab yang jelas," yang merupakan bahasa yang paling mulia, yaitu dengan bahasa orang yang diutus kepada me-reka dan langsung mendakwahi mereka semenjak asal; suatu bahasa yang jelas lagi nyata.
Cobalah Anda renungkan bagaimana keutamaan-keutamaan luar biasa tersebut terhimpun di dalam Kitab Suci ini. Sesungguh-nya ia adalah Kitab yang paling utama, dibawa turun oleh malaikat yang paling utama, kepada manusia yang paling utama dan di be-lahan bumi yang paling mulia yang merupakan jantungnya, kepada suatu umat yang paling utama yang dikeluarkan untuk manusia, dengan bahasa yang paling utama, paling fasih dan paling menca-kup, yaitu bahasa Arab yang sangat jelas.
(196) ﴾ وَإِنَّهُۥ لَفِي زُبُرِ ٱلۡأَوَّلِينَ ﴿ "Dan sesungguhnya al-Qur`an itu benar-benar (tersebut) dalam Kitab-kitab orang yang dahulu." Maksudnya, telah diberitakan dan dibenarkan oleh kitab-kitab dari umat-umat terdahulu, dan ia pun saat diturunkan sama persis seperti yang diberitakannya, dan al-Qur`an pun membenarkannya, bahkan ia datang dengan kebenaran dan membenarkan para rasul.
(197) ﴾ أَوَلَمۡ يَكُن لَّهُمۡ ءَايَةً ﴿ "Dan apakah tidak cukup menjadi bukti bagi mereka," atas kebenarannya, dan bahwa ia berasal dari Allah, ﴾ أَن يَعۡلَمَهُۥ عُلَمَٰٓؤُاْ بَنِيٓ إِسۡرَٰٓءِيلَ ﴿ "bahwa para ulama Bani Isra`il mengetahuinya?" Yaitu orang-orang yang sudah mencapai puncak ilmu sehingga mereka menjadi manusia yang paling mengetahui (ulama), dan mereka adalah orang-orang yang adil. Sebab setiap sesuatu yang meng-alami ketidakjelasan tentangnya maka dikembalikan kepada ahli ilmu dan pengetahuan, sehingga pendapat mereka menjadi hujjah (argumen) terhadap orang-orang selain mereka; sebagaimana hal-nya para ahli sihir (yang menguasai ilmu sihir) mengetahui kebe-naran Mukjizat nabi Musa, bahwasanya ia bukan sihir. Maka per-kataan orang-orang bodoh sesudah itu tidak perlu dihiraukan lagi.
(198-199) ﴾ وَلَوۡ نَزَّلۡنَٰهُ عَلَىٰ بَعۡضِ ٱلۡأَعۡجَمِينَ ﴿ "Dan kalau al-Qur`an itu Kami turunkan kepada salah seorang dari golongan bukan Arab," yaitu orang-orang yang tidak mengerti bahasa orang-orang Arab dan tidak bisa mengungkapkannya kepada orang-orang Arab sebagai-mana mestinya, ﴾ فَقَرَأَهُۥ عَلَيۡهِم مَّا كَانُواْ بِهِۦ مُؤۡمِنِينَ ﴿ "lalu dia membacakannya kepada mereka, niscaya mereka tidak akan beriman kepadanya." Mereka akan mengatakan, "Kami tidak mengerti apa yang dia katakan dan kami tidak mengetahui apa yang ia serukan!" Maka hendaklah mereka memuji Rabb mereka karena membawakan al-Qur`an ke-pada mereka melalui bahasa dari makhluk yang paling fasih dan paling mampu mengungkapkan maksud-maksud(nya) dengan ungkapan-ungkapan yang sangat jelas, dan orang yang paling tulus. Maka hendaklah mereka segera membenarkannya dan menerima-nya dengan patuh dan berserah diri.
(200-203) Akan tetapi pendustaan mereka terhadapnya adalah (pendustaan) tanpa syubhat. Tidaklah ia melainkan keka-firan dan sikap keras kepala belaka, dan merupakan perkara yang telah diwariskan oleh umat-umat yang mendustakan. Maka dari itu Allah berfirman, ﴾ كَذَٰلِكَ سَلَكۡنَٰهُ فِي قُلُوبِ ٱلۡمُجۡرِمِينَ ﴿ "Demikianlah Kami memasukkannya ke dalam hati orang-orang yang durhaka." Maksudnya, Kami masukkan pendustaan itu dan Kami menggabungkannya kepada hati orang-orang yang durhaka, sebagaimana benang di-masukkan ke dalam lubang jarum. Maka hati mereka menyerapnya sehingga pendustaan itu menjadi karakternya. Hal itu disebabkan kezhaliman dan kedurhakaan mereka.
Maka dari itu ﴾ لَا يُؤۡمِنُونَ بِهِۦ حَتَّىٰ يَرَوُاْ ٱلۡعَذَابَ ٱلۡأَلِيمَ ﴿ "mereka tidak beriman kepadanya, hingga mereka melihat azab yang pedih," atas pendustaan mereka. ﴾ فَيَأۡتِيَهُم بَغۡتَةٗ وَهُمۡ لَا يَشۡعُرُونَ ﴿ "Maka datanglah azab kepada mereka dengan mendadak, sedang mereka tidak menyadarinya." Maksudnya, azab itu menimpa mereka saat mereka lalai, tidak merasakan dan tidak menyadari kedatangannya, agar azab itu menjadi lebih telak dalam menyiksa dan menghajar mereka. ﴾ فَيَقُولُواْ ﴿ "Lalu mereka ber-kata," pada kala itu, ﴾ هَلۡ نَحۡنُ مُنظَرُونَ ﴿ "Apakah kami dapat diberi tangguh?" Maksudnya, mereka meminta agar diberi tangguh dan tempo waktu. Namun apa boleh buat, semuanya sudah berlalu, dan azab yang tidak akan diangkat dan tidak akan dihentikan dari mereka pun telah menimpa.
Ce Coran révélé à Muħammad provient du Seigneur des créatures.
Il a été révélé par l’intermédiaire de Gabriel, le Messager digne de confiance.
Od Allaha Milostivog časni Kur’an donosi melek Džibril, alejhis-selam.
Commentary
Qur’ an is the name of the collection of its words and meanings
نَزَلَ بِهِ الرُّوحُ الْأَمِينُ ﴿193﴾ عَلَىٰ قَلْبِكَ لِتَكُونَ مِنَ الْمُنذِرِينَ ﴿194﴾ بِلِسَانٍ عَرَبِيٍّ مُّبِينٍ ﴿195﴾ وَإِنَّهُ لَفِي زُبُرِ الْأَوَّلِينَ ﴿196﴾
It is brought by the Trusted Spirit down [ 193] to your heart, so that you become one of the warners [ 194] in plain Arabic language. [ 195] And of course, it is (mentioned) in the scriptures of the former people. [ 196]
The words بِلِسَانٍ عَرَبِيٍّ مُّبِينٍ (in plain Arabic language - 195) in these verses makes it clear that Qur'an is only that which is in Arabic language. Any translation of a passage or the whole of Qur'an in any language cannot be called Qur'an. But the next sentence وَإِنَّهُ لَفِي زُبُرِ الْأَوَّلِينَ (And of course, it is [ mentioned ] in the scriptures of the former people - 196) does not seem to be in consonance with it, because the pronoun 'it' is apparently refers to the Qur'an and means that the Qur'an was also in the earlier scriptures, i.e. in Torah, Injil and Zabur. It is also well known that the earlier books, namely Torah, Injil and Zabur, were not in the Arabic language. Hence the inclusion of the meanings of Qur’ an in them is referred in this verse as ` Qur'an'. Answer to this apparent contradiction is that according to majority of the Ummah, sometimes even the subject matter of the Qur’ an is called Qur'an in a general sense, because the real purpose of a book is the subjects it deals with. The statement that earlier books also contained Qur'an is in this sense only that they included some Qur'anic subjects. This statement is also endorsed by many narrations of hadith.
Sayyidna Maquil ibn Yasar ؓ has reported a Hadith in Mustadrak of Hakim that the Holy Prophet ﷺ has said that Surah Al-Baqarah was given to him from ` adh-dhikr al-'awwal', and Surah Taha, Tawasin طوسین all Surahs starting from Tasin) and Hawamim حَوَامیم (all Surahs beginning with Ha) were given from the tablets of Sayyidna Musa (علیہ السلام) ، while Surah Al-Fatihah was given to him from under the Arsh عَرش (the great Throne). Tabarani, Hakim, Baihaqi etc. have reported on the authority of Sayyidna Abdullah ibn Masud ؓ that Surah Al-Mulk is present in Torah as well. (Al-Hadith). The Surah سَبِّحِ اسْمَ رَبِّكَ الْأَعْلَى has itself said, إِنَّ هَـٰذَا لَفِي الصُّحُفِ الْأُولَىٰ صُحُفِ إِبْرَاهِيمَ وَمُوسَىٰ (87:18, 19) that is these subjects have also appeared in the books of Sayyidna Ibrahim (علیہ السلام) and Sayyidna Musa (علیہ السلام) .
The gist of all these verses and narrations is that many a subjects of the Qur'an were also covered in the earlier books as well. But it does not jean that those parts of the earlier books in which the Qur'anic subjects were covered are given the name of Qur'an. No one in the Ummah is of the opinion that those parts of the earlier books, be called Qur'an. Instead the majority of Ummah believes that Qur'an is the name not only of its wordings but also of its meanings. If someone picks up some of the Quranic words from different places and put them together to make a passage like الحمد للہ العزیز الرّحیم الَّذی لہ ملک السَّمٰوٰت و ھو رَبّ العٰلمین خالق کُلّ شیٔ وھو الْمُسْتَعَانُ , it will not be called Qur'an, despite the fact that all these words are taken from the Qur'an. Likewise, only the meanings of Qur'an, irrespective of the language they are rendered in, cannot be regarded as Qur'an.
Reciting translation of Qur’ an in prayers is not allowed by consensus of Ummah
The whole Ummah is unanimous on the rule that reciting the translation of the Qur'an in any other language like Urdu, Persian, English etc. is not sufficient for discharging the obligation of recitation in Sala, except in a case of extreme necessity. The jurists who are reported to have relaxed this rule have, later on, changed their view.
Urdu translation of Qur’ an is not allowed to be called Urdu Qur’ an
If only the translation of the Qur'an is written in any language without the Arabic text, it cannot be called the Qur'an. Some people call the Urdu translation of the Qur'an as Urdu Qur'an, or the English translation of the Qur'an as English Qur'an. It is not right and amounts to disrespect of the Holy Book. Printing, calling or trading of something in the name of Qur'an, without the Arabic text of the Qur'an, is not permitted. This subject is dealt with in detail in my treatise (تحذیر الاخوان عن تغییر رسم القرآن)
É stato rivelato tramite il fidato Jibrīl, pace a lui.
Onu Ruhu'l-Emîn/Cebrail -aleyhisselam- indirdi.
Dia dibawa turun oleh Jibril -'alaihissalām- yang amanah lagi terpercaya.
Bumaba kalakip nito si Anghel Gabriel, ang Mapagkakatiwalaan – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan –
Fue revelado a través del leal Gabriel u.
Do Đại Thiên Thần Jibril trung trực đưa Nó xuống.
It was revealed through the trustworthy Gabriel (peace be upon him).
Bumababa siya kalakip nito sa puso mo, O Sugo, upang ikaw ay maging kabilang sa mga sugo na nagbababala sa mga tao at nagpapangamba sa kanila sa pagdurusang dulot ni Allāh.
O Messenger! He revealed it upon your heart so that you become one of the Messengers who warn the people and make them fearful of the punishment of Allah.
Ey Resul! Cebrail bu Kur'anı, insanları uyaran ve onları Allah'ın azabıyla korkutan resullerden olman için senin kalbine indirmiştir.
Gabriel l’a transmis à ton cœur, ô Messager, afin que tu sois du nombre des messagers qui avertissent les gens et leur font redouter le châtiment d’Allah.
Melek Džibril, alejhis-selam, donosi časni Kur’an na Resulullahovo, sallallahu alejhi ve sellem, srce da ga zapamti i razumije i dostavlja, upozoravajući na Allahovu kaznu.
É sceso, con esso, nel tuo cuore – o Messaggero – affinché tu fossi tra i messaggeri, coloro che avvertono la gente e incutono loro timore della punizione di Allāh.
Mensajero, Al-lah lo grabó en tu corazón para que te convirtieras en uno de los Mensajeros que advierte a la gente y la hace temer el castigo de Al-lah.
Dia menurunkannya ke dalam hatimu -wahai Rasul- agar engkau menjadi salah seorang rasul yang memberi peringatan kepada manusia dan mengancam mereka akan datangnya azab Allah.
Nó được đưa xuống để đặt vào con tim của Ngươi - hỡi Thiên Sứ - để Ngươi chính thức là Thiên Sứ cảnh báo thiên hạ và dọa họ về hình phạt của Allah.
Nó được thiên khải bằng tiếng Ả-rập rõ ràng.
Dia menurunkannya dengan bahasa Arab yang jelas.
É stato rivelato in chiara lingua araba.
He revealed it in clear Arabic language.
Bu kitabı apaçık Arapça bir dil ile indirmiştir.
Bumababa siya kalakip nito sa pamamagitan ng wikang Arabeng maliwanag.
Ce Coran est révélé dans une langue arabe très explicite.
Eto tako, Džibril donosi slavni Kur’an na književnom arapskom jeziku.
Lo reveló en un lenguaje árabe puro.
The Qur'an was mentioned in the Previous Scriptures
Allah says: this Qur'an was mentioned and referred to in the previous Scriptures that were left behind by their Prophets who foretold it in ancient times and more recently. Allah took a covenant from them that they would follow it, and the last of them stood and addressed his people with the good news of Ahmad:
وَإِذْ قَالَ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ يبَنِى إِسْرَءِيلَ إِنِّى رَسُولُ اللَّهِ إِلَيْكُم مُّصَدِّقاً لِّمَا بَيْنَ يَدَىَّ مِنَ التَّوْرَاةِ وَمُبَشِّراً بِرَسُولٍ يَأْتِى مِن بَعْدِى اسْمُهُ أَحْمَدُ
(And (remember) when `Isa, son of Maryam, said: "O Children of Israel! I am the Messenger of Allah unto you, confirming the Tawrah before me, and giving glad tidings of a Messenger to come after me, whose name shall be Ahmad.) (61:6) Zubur here refers to Books; Zubur is the plural of Az-Zabur, which is also the name used to refer to the Book given to Dawud. Allah says:
وَكُلُّ شَىْءٍ فَعَلُوهُ فِى الزُّبُرِ
(And everything they have done is noted in the Az-Zubur.) (54:52), meaning, it is recorded against them in the books of the angels. Then Allah says:
أَوَلَمْيَكُن لَّهُمْ ءَايَةً أَن يَعْلَمَهُ عُلَمَاءُ بَنِى إِسْرَءِيلَ
(Is it not a sign to them that the learned scholars of the Children of Israel knew it) meaning, is it not sufficient witness to the truth for them that the scholars of the Children of Israel found this Qur'an mentioned in the Scriptures which they study The meaning is: the fair-minded among them admitted that the attributes of Muhammad ﷺ and his mission and his Ummah were mentioned in their Books, as was stated by those among them who believed, such as `Abdullah bin Salam, Salman Al-Farisi and others who met the Prophet . Allah said:
الَّذِينَ يَتَّبِعُونَ الرَّسُولَ النَّبِىَّ الأُمِّىَّ
(Those who follow the Messenger, the Prophet who can neither read nor write ...) (7:157)
The Intense Disbelief of Quraysh
Then Allah tells us how intense the disbelief of Quraysh was, and how stubbornly they resisted the Qur'an. If this Book with all its eloquence had been revealed to a non-Arab who did not know one word of Arabic, they still would not have believed in him. Allah says:
وَلَوْ نَزَّلْنَـهُ عَلَى بَعْضِ الاٌّعْجَمِينَ
فَقَرَأَهُ عَلَيْهِم مَّا كَانُوا بِهِ مُؤْمِنِينَ-
(And if We had revealed it unto any of the non-Arabs, And he had recited it unto them, they would not have believed in it.) And Allah says:
وَلَوْ فَتَحْنَا عَلَيْهِم بَاباً مِّنَ السَّمَاءِ فَظَلُّواْ فِيهِ يَعْرُجُونَ لَقَالُواْ إِنَّمَا سُكِّرَتْ أَبْصَـرُنَا
(And even if We opened to them a gate from the heaven and they were to keep on ascending thereto. They would surely say: "Our eyes have been dazzled...") (15:14-15)
وَلَوْ أَنَّنَا نَزَّلْنَآ إِلَيْهِمُ الْمَلَـئِكَةَ وَكَلَّمَهُمُ الْمَوْتَى
(And even if We had sent down unto them angels, and the dead had spoken unto them...) (6:111)
إِنَّ الَّذِينَ حَقَّتْ عَلَيْهِمْ كَلِمَةُ رَبِّكَ لاَ يُؤْمِنُونَ
(Truly, those, against whom the Word of your Lord has been justified, will not believe.) (10:96)
كَذَلِكَ سَلَكْنَاهُ فِي قُلُوبِ الْمُجْرِمِينَ - لاَ يُؤْمِنُونَ بِهِ حَتَّى يَرَوُاْ الْعَذَابَ الاٌّلِيمَ - فَيَأْتِيَهُم بَغْتَةً وَهُمْ لاَ يَشْعُرُونَ - فَيَقُولُواْ هَلْ نَحْنُ مُنظَرُونَ - أَفَبِعَذَابِنَا يَسْتَعْجِلُونَ - أَفَرَأَيْتَ إِن مَّتَّعْنَـهُمْ سِنِينَ - ثُمَّ جَآءَهُم مَّا كَانُواْ يُوعَدُونَ - مَآ أَغْنَى عَنْهُمْ مَّا كَانُواْ يُمَتَّعُونَ - وَمَآ أَهْلَكْنَا مِن قَرْيَةٍ إِلاَّ لَهَا مُنذِرُونَ
Y, ciertamente, este Corán ha sido mencionado en los Libros anteriores; los libros divinos anteriores lo han albriciado. Cuando Al-lah celebró el pacto con la gente del Libro a través de los profetas.
Tunay na ang Qur'ān na ito ay talagang nabanggit sa mga kasulatan ng mga sinauna sapagkat nagbalita nga ng nakalulugod hinggil dito ang mga naunang kasulatang makalangit.
Ce Coran est mentionné dans les livres des anciens messagers puisque les précédents livres révélés l’ont annoncé.
Ovaj slavni Kur’an spomenut je u knjigama prijašnjih poslanika: obavijestili su o njemu svoje narode prenoseći im tu veliku radovijest.
Muhakkak bu Kur'an, daha öncekilerin kitaplarında da zikredilmiştir. Önceki semavi kitaplar onu müjdelemişlerdi.
In verità, questo Corano viene menzionato nei libri degli antenati, annunciato dai precedenti Libri Celesti.
Và rằng Qur'an này đã được nhắc đến trong các Kinh Sách đã được thiên khải trước đây.
And indeed this Qur’ān has been referenced in the previous Books; the previous divine books have given glad tidings of it.
Sesungguhnya Al-Qur`ān ini benar-benar telah disebutkan dalam kitab umat-umat terdahulu, bahkan kitab-kitab samawi terdahulu telah memberitakan tentang turunnya Al-Qur`ān ini.
Was it not a sign of your truthfulness for these people who reject you, that the scholars of the Israelites like Abdullah bin Salām, knew the reality of what has been revealed to you?
Costoro che ti smentiscono non hanno forse ricevuto un segno della tua sincerità dai sapienti dei Figli di Isrāīl, come Abdullāh ibn Salām?!
Apakah tidak cukup bagi orang-orang yang mendustakanmu suatu bukti kebenaranmu dengan adanya ilmu dan pengakuan ulama Bani Israil -semisal Abdullah bin Salām- tentang kebenaran wahyu yang turun pada dirimu?
Ceux qui te démentent ne voient-ils pas un signe de ta véracité dans le fait que des savants israélites, à l’image de ‘AbduLlâh ibn Salâm, sachent la véritable nature de ce qui t’a été révélé ?
Though the Quran has been revealed in a language of human beings, its literary superiority is extraordinary, so much so that its language itself provides proof of the Quran being a superior Divine discourse of God. Another proof of the Truth of the Quran is that, the prophets, born long before the revelation of the Quran,had predicted it. This prediction is found even today in the Torah, Zabur (Book of Psalms) and Injeel (Bible). It was on the basis of these predictions that a number of the Christian and Jewish scholars of those days (for example ‘Abdullah ibn Salam) embraced the faith. This trend continues even today. The revelation of the Divine discourse of God with such special arrangements, could be only for a certain special purpose and this purpose is to warn the people of the coming Day of Judgement: Just as warning about the Hereafter was the special purpose of all the previous revealed Books, so is it the special purpose of the Quran.
Seni yalanlayan o kimseler için senin doğruluğunu bildiren bir işaret yok mu ki; İsrailoğulları'nın âlimlerinden Abdullah b. Selâm gibi senin üzerine indirilmiş olanın hakikatini bilsin?
Zar mekkanskim poricateljima nije dovoljno kao dokaz da si ti uistinu poslanik to što su učenjaci među sinovima Israilovim znali da je sve to istina, kao npr. Abdullah b. Selam?
Hindi ba ito para sa mga tagapagpasinungaling na ito sa iyo naging isang palatandaan sa katapatan mo, na makaalam sa reyalidad ng ibinaba sa iyo ang mga maalam sa mga anak ni Israel tulad ni `Abdullāh bin Salām?
Đối với nhóm người quyết chối bỏ Ngươi, lẽ nào lại không có bất cứ dấu hiệu nào đã thiên khải trước đây để những học giả của bộ tộc Israel dựa vào đó mà công nhận sứ mạng của Ngươi là thật hay sao, kể cả tên 'Abdullah bin Salam luôn ư?
¿No fue un signo de tu veracidad para esta gente que te rechaza, que los eruditos de los hijos de Israel como ‘Abdullah bin Salam reconocieran la veracidad de lo que te fue revelado?
Padahal, jikalau Al-Qur`ān ini Kami turunkan kepada sebagian dari golongan ajam (non-Arab) yang tidak bisa berbahasa Arab,
Nếu như TA thiên khải Qur'an này cho một số người không nói chuyện bằng tiếng Ả-rập.
Si hubiéramos revelado este Corán a alguien que no fuera árabe ni que hablara árabe.
Had we revealed this Qur’ān upon one of the non-Arabs who do not speak Arabic.
Kung sakaling nagbaba Kami ng Qu'an na ito sa isa sa mga dayuhang hindi nagsasalita ng wikang Arabe
Se avessimo rivelato questo Corano a chi non parla la lingua araba,
Da je Sveznajući Allah objavio ovaj Kur’an nekom nearapu koji ne vlada arapskim jezikom, opet bi ga negirali.
Eğer biz bu Kur'an'ı Arapça konuşamayan bazı acemlerin üzerine indirseydik.
Si Nous avions révélé ce Coran à des gens qui ne parlent pas l’arabe,
Y luego se lo fueran a leer, no se volverían creyentes, porque dirían: “¡No lo entiendo!” De modo que deberían alabar a Al-lah con lo que fue revelado en su idioma.
saka bumigkas siya nito sa kanila, hindi sila dahil dito magiging mga mananampalataya – dahil sila ay magsasabi: "Hindi kami nakauunawa nito" – para magpuri sila kay Allāh na bumaba ito sa wika nila.
et que le Messager le leur avait récité, ils n’y auraient pas cru et auraient dit: Nous ne le comprenons pas. Qu’ils louent donc Allah que le Coran ait été révélé dans leur langue.
e se lo avesse recitato loro, non vi avrebbero creduto, perché avrebbero detto: "Noi non lo comprendiamo". Lodino Allāh che sia stato rivelato nella loro lingua!
Dakle, da je Allah tako učinio, pa da višebošcima isti taj nearap kaziva kur’anske ajete, oni u časni Kur’an opet ne bi povjerovali, nego bi rekli da ga ne razumiju. Neka zahvaljuju Allahu jer je objavljen na njihovu jeziku.
Rồi y đọc lại cho chúng nghe thì chúng sẽ không hề tin, bởi chúng sẽ nói: Bọn ta không hiểu. Tuy nhiên, chúng hãy nên tạ ơn Allah về đã thiên khải Nó xuống bằng tiếng nói của chúng.
And then they were to read it to them, they would not become believers, because they would say, “I do not understand it!” So they should praise Allah that it was revealed in their language.
Lalu ia membacakannya kepada mereka, niscaya mereka tidak akan beriman kepadanya karena mereka akan menyatakan, kami sama sekali tidak memahaminya, sebab itu hendaknya mereka bersyukur kepada Allah yang menurunkannya dengan bahasa mereka.
Eğer bu kitabı onlara ( Arapça) okusaydı, ona yine de iman etmeyip, şöyle diyeceklerdi: "Biz onu anlamıyoruz." Hâlbuki kendi dilleriyle indirdiği için Allah'a hamt etmelidirler."
İşte böylece yalanlamayı ve küfrü günahkârların kalplerine soktuk.
Bằng cách đó, TA rót vào trong trái tim những kẻ tội lỗi sự dối trá và sự vô đức tin.
Così instillammo il diniego e la miscredenza nei cuori dei criminali.
C’est ainsi que Nous introduisons le démenti et la mécréance dans les cœurs des criminels.
Likewise, we placed rejection and disbelief in the hearts of the criminals because of their wrongdoing.
The Deniers will never believe until They see the Torment
Allah says: `thus We caused denial, disbelief, rejection and stubbornness to enter the hearts of the sinners.'
لاَ يُؤْمِنُونَ بِهِ
(They will not believe in it), i.e., the truth,
حَتَّى يَرَوُاْ الْعَذَابَ الاٌّلِيمَ
(until they see the painful torment.) means, when their excuses will be of no avail, and the curse will be upon them, and theirs will be an evil abode.
فَيَأْتِيَهُم بَغْتَةً
(It shall come to them of a sudden,) means, the punishment of Allah will come upon them suddenly,
وَهُمْ لاَ يَشْعُرُونَفَيَقُولُواْ هَلْ نَحْنُ مُنظَرُونَ
(while they perceive it not. Then they will say: "Can we be respited") means, when they see the punishment, then they will wish they had a little more time so that they can obey Allah -- or so they claim. This is like the Ayah:
وَأَنذِرِ النَّاسَ يَوْمَ يَأْتِيهِمُ الْعَذَابُ
(And warn mankind of the Day when the torment will come unto them) until:
مَا لَكُمْ مِّن زَوَالٍ
(that you would not leave) (14: 44). When every sinner and evildoer sees his punishment, he will feel intense regret. Such was the case of Fir`awn, when Musa prayed against him:
رَبَّنَآ إِنَّكَ ءاتَيْتَ فِرْعَوْنَ وَمَلاّهُ زِينَةً وَأَمْوَالاً فِى الْحَيَوةِ الدُّنْيَا
(Our Lord! "You have indeed bestowed on Fir`awn and his chiefs splendor and wealth in the life of this world) until:
قَالَ قَدْ أُجِيبَتْ دَّعْوَتُكُمَا
((Allah) said: "Verily, the invocation of you both is accepted.") (10:88-89). This supplication had an effect on Fir`awn: he did not believe until he saw the painful torment:
حَتَّى إِذَآ أَدْرَكَهُ الْغَرَقُ قَالَ ءَامَنتُ أَنَّهُ لا إِلِـهَ إِلاَّ الَّذِى ءَامَنَتْ بِهِ بَنواْ إِسْرَءِيلَ
(till when drowning overtook him, he said: "I believe that none has the right to be worshipped but He in Whom the Children of Israel believe.") until:
وَكُنتَ مِنَ الْمُفْسِدِينَ
(and you were one of the mischief-makers) (10:90-91). And Allah says:
فَلَمَّا رَأَوْاْ بَأْسَنَا قَالُواْ ءَامَنَّا بِاللَّهِ وَحْدَهُ
(so when they saw Our punishment, they said: "We believe in Allah Alone...") (40:84-85).
أَفَبِعَذَابِنَا يَسْتَعْجِلُونَ
(Would they then wish for Our torment to be hastened on) This is a denunciation and a threat, because they used to say to the Messenger, by way of denial, thinking it unlikely ever to happen:
ائْتِنَا بِعَذَابِ اللَّهِ
(Bring Allah's torment upon us) (29:29). This is as Allah said:
وَيَسْتَعْجِلُونَكَ بِالْعَذَابِ
(And they ask you to hasten on the torment...) (29:53-55). Then Allah says:
أَفَرَأَيْتَ إِن مَّتَّعْنَـهُمْ سِنِينَ - ثُمَّ جَآءَهُم مَّا كَانُواْ يُوعَدُونَ - مَآ أَغْنَى عَنْهُمْ مَّا كَانُواْ يُمَتَّعُونَ
(Think, if We do let them enjoy for years, and afterwards comes to them that which they had been promised, all that with which they used to enjoy shall not avail them.) meaning, `even if We delay the matter and give them respite for a short while or for a long time, then the punishment of Allah comes upon them, what good will their life of luxury do them then'
كَأَنَّهُمْ يَوْمَ يَرَوْنَهَا لَمْ يَلْبَثُواْ إِلاَّ عَشِيَّةً أَوْ ضُحَـهَا
(The Day they see it, (it will be) as if they had not tarried (in this world) except an afternoon or a morning) (79:46). And Allah says:
يَوَدُّ أَحَدُهُمْ لَوْ يُعَمَّرُ أَلْفَ سَنَةٍ وَمَا هُوَ بِمُزَحْزِحِهِ مِنَ الْعَذَابِ أَن يُعَمَّرَ
(Everyone of them wishes that he could be given a life of a thousand years. But the grant of such life will not save him even a little from punishment) (2:96).
وَمَا يُغْنِى عَنْهُ مَالُهُ إِذَا تَرَدَّى
(And what will his wealth avail him when he goes down) (92:11) Allah says here:
مَآ أَغْنَى عَنْهُمْ مَّا كَانُواْ يُمَتَّعُونَ
(All that with which they used to enjoy shall not avail them.) According to an authentic Hadith:
«يُؤْتَى بِالْكَافِرِ فَيُغْمَسُ فِي النَّارِ غَمْسَةً ثُمَّ يُقَالُ لَهُ: هَلْ رَأَيْتَ خَيْرًا قَطُّ؟ هَلْ رَأَيْتَ نَعِيمًا قَطُّ؟ فَيَقُولُ: لَا وَاللهِ يَا رَبِّ، وَيُؤتَى بِأَشَدِّ النَّاسِ بُؤْسًا كَانَ فِي الدُّنْيَا، فَيُصْبَغُ فِي الْجَنَّةِ صَبْغَةً، ثُمَّ يُقَالُ لَهُ::َهلْ رَأَيْتَ بُؤْسًا قَطُّ؟ فَيَقُولُ: لَا وَاللهِ يَا رَب»
(The disbelievers will be brought and once dipped into the Fire, then it will be said to him: "Did you ever see anything good Did you ever see anything good" He will say, "No, O Lord!" Then the most miserable person who ever lived on earth will be brought, and he will be put in Paradise for a brief spell, then it will be said to him, "Did you ever see anything bad" He will say, "No, O Lord.") meaning: as if nothing ever happened. Then Allah tells us of His justice towards His creation, in that He does not destroy any nation until after He has left them with no excuse, by warning them, sending Messengers to them and establishing proof against them. He says:
وَمَآ أَهْلَكْنَا مِن قَرْيَةٍ إِلاَّ لَهَا مُنذِرُونَ
ذِكْرَى وَمَا كُنَّا ظَـلِمِينَ
(And never did We destroy a township but it had its warners by way of reminder, and We have never been unjust.) This is like the Ayat:
وَمَا كُنَّا مُعَذِّبِينَ حَتَّى نَبْعَثَ رَسُولاً
(And We never punish until We have sent a Messenger) (17:15).
وَمَا كَانَ رَبُّكَ مُهْلِكَ الْقُرَى حَتَّى يَبْعَثَ فِى أُمِّهَا رَسُولاً يَتْلُو عَلَيْهِمْ ءَايَـتِنَا
(And never will your Lord destroy the towns until He sends to their mother town a Messenger reciting to them Our Ayat.) until;
وَأَهْلُهَا ظَـلِمُونَ
(the people thereof are wrongdoers) (28:59).
Demikianlah Kami masukkan sifat pendustaan dan kekafiran ke dalam hati orang-orang yang durhaka.
Gayon Kami nagpasok ng pagpapasinungaling at kawalang-pananampalataya sa mga puso ng mga salarin.
Eto, tako Sveznajući Allah daje da se poricanje i nevjerstvo duboko uvriježi u srca grešnikā.
Del mismo modo, pusimos el rechazo y la incredulidad en los corazones de los injustos debido a sus malas acciones,
They do not change from the state of disbelief they are in, and will not believe until they see the painful punishment.
Non cambieranno le loro condizioni di miscredenza e non crederanno finché non subiranno la punizione dolorosa.
ya que estos no cambian del estado de incredulidad en el que se encuentran, y no creerán hasta que vean el castigo doloroso.
Üzerinde bulundukları küfrü bırakıp hiçbir değişim göstermiyor ve acıklı azabı görmedikçe iman etmiyorlar.
Mereka sama sekali tidak berubah dari sikap kekafiran yang mereka miliki dan tidak juga beriman hingga mereka melihat azab yang pedih,
Hindi sila magbabago sa lagay nila na kawalang-pananampalataya at hindi sila sumasampalataya hanggang sa makita nila ang pagdurusang nakasasakit.
Chúng sẽ duy trì sự vô đức tin, không tin tưởng Nó mãi đến khi chúng tận mắt nhìn thấy hình phạt đau đớn.
Leur mécréance restera telle quelle et ils ne croiront pas avant d’avoir vu de leurs propres yeux le châtiment douloureux.
Stoga krivovjerni neće napustiti nevjerstvo dok se ne suoče sa stradanjem i kaznom.
A kazna će im nenadano doći, a da to oni i ne naslute, bez bilo kakvog upozorenja bit će dohvaćeni i uništeni.
Este castigo vendrá a ellos de forma repentina e inesperada.
Il s’abattra alors sur eux subitement sans qu’ils ne s’y attendent.
Hình phạt sẽ bất ngờ chụp lấy chúng trong lúc chúng không hay biết bởi không có một dấu hiệu nào báo trước cho chúng cả.
Kaya pupunta sa kanila ang pagdurusang ito nang walang anu-ano samantalang sila ay hindi nakaaalam sa pagdating nito hanggang sa bumigla ito sa kanila.
E questa punizione giungerà improvvisamente, e non sapranno della sua venuta finché non li sorprenderà.
Lalu tiba-tiba datanglah azab itu kepada mereka secara mendadak, sedang mereka tidak menyadari kedatangannya hingga mereka dikagetkan dengannya,
This punishment will come to them suddenly and unexpectedly.
İşte bu azap ansızın gelir ve onlar kendilerine (azabın) geldiğinin farkında bile olmazlar.
Azap başlarına aniden indiği zaman, üzüntülerinin aşırılığından şöyle derler: "Acaba Allah'a tövbe etmemiz için bize mühlet verilir mi?"
Kaya magsasabi sila kapag bumababa sa kanila ang pagdurusa nang biglaan dala ng tindi ng paghihinagpis: "Tayo kaya ay mga palulugitan para magbalik-loob tayo kay Allāh?"
The Quran was revealed in the Arabic language, which was also the mother tongue of the Prophet who presented it. This gave those who denied the truth the opportunity to allege that the Quran was this Prophet’s own creation. They said that, being an Arab, he had authored the Quran in Arabic. But the tenor of this objection itself clearly shows that it is lacking in seriousness. Indeed those who are not serious about matters of importance always find some flimsy excuse or the other to be critical of them. For example, if this Arabic Quran had been revealed to a non-Arab and if that person, in spite of not knowing Arabic, had recited the Arabic Quran to them, they would have immediately said that he was being tutored by some Arab. For those who lead worldly lives, any admission of Truth amounts to negating themselves. When Truth appears before them and they do not accept it, having given more importance to personal considerations, they are so conditioned to their worldly ways, that they are unable to revise their thinking and acknowledge the truth, specially when it goes against their interests.
A pošto ugledaju kaznu i uvjere se u njezinu neizbježnost, reći će, kajući se: “Hoće li nam se imalo vremena pružiti, da razmislimo, te povjerujemo u dobrog Allaha?”
Emplis de dépit, ils diront alors: Nous accordera-t-on un délai supplémentaire afin de nous repentir à Allah ?
Entonces, cuando el castigo les sobrevenga repentinamente, dirán impulsados por el inmenso dolor: “¿Se nos dará un respiro para que nos arrepintamos ante Al-lah?”
Chúng nói trong tuyệt vọng khi hình phạt bất ngờ giáng xuống: Chúng tôi có cơ hội kéo dài thêm thời gian để sám hối với Allah không?
Tatkala azab itu datang kepada mereka secara mendadak, mereka berkata dengan penuh penyesalan, "Apakah kami dapat diberi penangguhan agar kami bisa bertobat kepada Allah?"
E diranno, quando la punizione li colpirà all'improvviso, in seguito alla grande delusione che proveranno: "Ci verrà concessa una proroga in modo da pentirci dinanzi ad Allāh?!"
So when the punishment will come upon them suddenly, they will say out of immense grief, “Will we be given respite to repent to Allah?”
Affrettano forse la Nostra punizione a questi miscredenti che dicono: "Non ti crederemo finché non farai scendere su di noi, dal cielo, parte della punizione, come affermi"?!
Do these disbelievers seek our punishment hastily, saying, “We will never believe in you until you cause the sky to fall upon us in pieces, just as you claim it will.”
Bu kâfirler şöyle söyleyerek azabımızın gelmesinde acele ediyorlar: "İddia ettiğin üzere göklerin üzerimize parçalar halinde azap indirmesine kadar sana asla iman etmeyeceğiz."
Apakah orang-orang kafir itu meminta supaya azab Kami disegerakan sembari menyatakan, "Kami tidak akan pernah beriman kepadamu sehingga engkau menjatuhkan langit berkeping-keping seperti yang engkau ancamkan."
Ces mécréants désirent-ils hâter notre châtiment lorsqu’ils disent: Nous ne croirons pas en toi tant que tu n’auras pas fait tomber sur nous des parties du Ciel comme tu nous l’as promis?
"Maka apakah mereka meminta supaya disegerakan azab Kami? Maka bagaimana pendapatmu jika Kami berikan kepada mereka kenikmatan hidup bertahun-tahun, kemudian datang ke-pada mereka azab yang telah diancamkan kepada mereka, niscaya tidak berguna bagi mereka sesuatu yang selalu mereka nikmati." (Asy-Syu'ara`: 204-207).
(204) Allah سبحانه وتعالى berfirman, ﴾ أَفَبِعَذَابِنَا ﴿ "Maka apakah dengan azab Kami," yang merupakan azab yang sangat pedih lagi besar yang tidak bisa diremehkan dan disepelekan itu, ﴾ يَسۡتَعۡجِلُونَ ﴿ "mereka minta disegerakan?" Apakah yang menipu daya mereka? Apakah mereka mempunyai kekuatan dan daya untuk bertahan mengha-dapinya? Ataukah mereka memiliki kekuatan untuk menolaknya atau menghilangkannya apabila ia menimpa? Ataukah mereka dapat melemahkan Kami dan mereka mengira bahwa sesungguh-nya Kami tidak kuasa melakukan hal itu?
(205-207) ﴾ أَفَرَءَيۡتَ إِن مَّتَّعۡنَٰهُمۡ سِنِينَ ﴿ "Maka bagaimana pendapat-mu jika Kami berikan kepada mereka kenikmatan hidup bertahun-tahun?" Maksudnya, bagaimana menurutmu kalau Kami tidak segera me-nimpakan azab terhadap mereka dan Kami beri tangguh mereka beberapa tahun lagi agar mereka bersenang-senang di dunia ini? ﴾ ثُمَّ جَآءَهُم مَّا كَانُواْ يُوعَدُونَ ﴿ "kemudian datang kepada mereka sesuatu yang telah diancamkan kepada mereka," yaitu azab. ﴾ مَآ أَغۡنَىٰ عَنۡهُم مَّا كَانُواْ يُمَتَّعُونَ ﴿ "Niscaya tidak berguna bagi mereka sesuatu yang selalu mereka nikmati," berupa berbagai kelezatan dan kesenangan. Maksudnya, apakah yang dapat bermanfaat dan berguna bagi mereka, sedangkan semua kelezatan dan segala kesenangan itu telah berlalu, sudah sirna dan diganti dengan balasannya, dan azab pun telah dilipatgandakan.
Tujuannya di sini adalah berwaspada dari tertimpa azab dan mendapatkan jatah azab untuknya. Adapun masalah disegerakan atau ditundanya azab tersebut, sama sekali tidak penting dan tidak ada artinya baginya.
204- Şimdi bunlar, azabımızın mı çabucak gelmesini istiyorlar?
205- Ne dersin; biz onları nice seneler (dünya nimetlerinden) faydalandırsak,
206- Sonra da tehdit edildikleri (azap) onlara gelse,
207- Faydalandırıldıkları (o nimetlerin) onlara ne yararı olacak?
204. “Şimdi bunlar” hiçbir şekilde küçümsenemeyecek, basit görülemeyecek, pek büyük ve can yakıcı olan “azabımızın mı çabucak gelmesini istiyorlar?” Onları aldatan nedir? Onların böyle bir azaba katlanabilecek kadar güçleri ve takatleri mi var ki? Yoksa bu azabı geri püskürtebilecek yahut bu azap geldiği takdirde onu kaldırabilecek bir güce mi sahipler? Yoksa onlar, bizim aciz olduğumuzu, böyle bir azabı getiremeyeceğimizi mi zannederler?
205-207. “Ne dersin; biz onları nice seneler (dünya nimetlerinden) faydalandırsak” yani azabı onlara indirmekte acele etmeyip dünya hayatından yararlansınlar diye onlara uzun yıllar mühlet versek “Sonra da tehdit edildikleri (azap) onlara gelse, faydalandırıldıkları (o nimetlerin)” lezzetlerin, arzu ve heveslerin “onlara ne yararı olacak?” Yani hiçbir şeyin onlara faydası olmaz. Çünkü aldıkları lezzetler, tattıkları zevkler geçip gitmiş, yok olmuştur. Geriye sadece veballeri kalmıştır. Ayrıca zevk içinde geçirdikleri sürenin uzunluğu dolayısıyla da azapları kat kat arttırılmıştır. Burada azabın gelip çatmasından ve onu hak edecek şeylerden onları sakındırma söz konusudur. Önemli olan o azaba uğramamktır, yoksa azabın çabuk ya da geç gelmesinin hiçbir önemi yoktur. Bunun sağlayacağı bir fayda da yoktur.
¿Acaso estos incrédulos no buscan nuestro castigo apresuradamente, diciendo: “Nunca creeremos en ti hasta que provoques que el cielo caiga sobre nosotros en pedazos, tal como afirmas que sucederá”?
Kaya ba sa pagdurusang dulot Namin ay nagmamadali ang mga tagatangging sumampalataya na ito habang mga nagsasabi sila: "Hindi kami maniniwala sa iyo hanggang ibagsak mo ang langit nang tipak-tipak gaya ng iginiit mo sa amin."
Zar oni požuruju Našu kaznu govoreći: “Nećemo povjerovati dok na nas nebo u parčadima ne oboriš, kao što tvrdiš!”
Vậy sao trước đây nhóm người vô đức tin này lại nói: Bọn ta sẽ không tin tưởng cho đến khi bầu trời sụp xuống đè bọn ta như Ngươi đã tuyên bố.
O Messenger! So tell me, How will it if I was to let these disbelievers enjoy the bounties for a lengthy period of time and then the punishment they were promised came to them after that period of enjoyment.
Hãy cho TA biết - hỡi Thiên Sứ - nếu TA cho nhóm người vô đức tin đã không tin những gì Ngươi mang đến hưởng lạc thêm thời gian nữa.
Ô Messager, que penses-tu si Nous laissions ces mécréants, qui refusent de croire en ce que tu apportes, jouir longtemps de plaisirs variés ?
Allahov Poslaniče, šta misliš, ako Allah, džellešanuhu, učini da mekkanski nevjernici požive dugo godina u blagodatima...
Kaya magpabatid ka sa Akin, O Sugo, kung nagpatamasa Kami ng mga biyaya sa mahabang panahon sa mga tagatangging sumampalataya na ito na mga umaayaw sa pagsampalataya sa inihatid mo.
Mensajero, dime: ¿Cómo sería si permitiera que estos incrédulos disfrutaran de las recompensas durante un largo período de tiempo, y el castigo que se les prometió les llegara después de ese período de disfrute?
Dimmi, o Messaggero: se facessimo godere questi miscredenti avversi alla fede che hai loro comunicato con delle bontà, per un lungo periodo,
Bagaimana pendapatmu -wahai Rasul- jika Kami berikan kepada orang-orang kafir yang durhaka terhadap keimanan pada yang engkau bawa itu berbagai kenikmatan hidup selama bertahun-tahun?
أَفَرَأَيْتَ إِن مَّتَّعْنَاهُمْ سِنِينَ ﴿205﴾
So tell me, If We give them enjoyment for years, - 26:205.
There is a hint in this verse that those who are bestowed with long life in this world by Allah Ta’ ala, it is His grace on them. But those who show ingratitude for this grace and do not submit to Islam, to them this respite and grace will not be of any avail. Imam Zuhri (رح) has related that Sayyidna ` Umar ibn ` Abdul Aziz (رح) used to recite this verse every morning by holding his beard and addressing his Self:
نھارک یا مغرور سھو و غفلۃ ولیلک نوم والرّدیٰ لک لازم
فلا انت فی الایقاظ یقظان حازم ولا انت فی النّوّام ناجِ و سالم
وتعٰی الٰی ما سوف تکرہ غبّہ کذٰلک فی الدّنیا تعیش البھایٔم
` O the duped one! Your whole day is spent in negligence and the night in sleep, while death is inevitable for you. Neither you are awake among the alert and woken nor are you the one who will get salvation from among the sleepers. You keep endeavoring for things which will soon bring you unpleasant results. Cattle and animals live like this in the world'.
-Ey Resul!- Senin getirdiklerine iman etmekten yüz çevirenleri uzun zaman nimetler içerisinde faydalandırmamız hakkında ne dersin?
Kemudian setelah berlalu masa mereka memperoleh berbagai kenikmatan hidup di dalamnya, datanglah kepada mereka azab yang telah diancamkan kepada mereka dahulu.
Kendilerine verilen nimetlerden faydalanmalarının ardından tehdit edilmekte oldukları azap onlara gelip, çatmıştır.
Pagkatapos dumating sa kanila – matapos ng panahong iyon na nagtamo sila ng mga biyayang iyon – ang dating ipinangangako sa kanila na pagdurusa.
Sau đó, khi thời gian hưởng lạc được gia hạn thêm đã hết thì hình phạt đã báo trước sẽ đến túm lấy chúng.
I na koncu, nakon tog vremena u kojem su uživali, ih snađe kazna kojom im se prijetilo…
Puis après cette longue période de jouissance, ils subiront le châtiment qu’on leur avait promis.
e poi giungesse per loro, dopo il periodo in cui hanno goduto di quelle bontà, il momento della punizione che è stata loro promessa,
Che vantaggio traggono dalle bontà di questa vita?! Quelle bontà sono state interrotte e sono state vane.
¿Qué bondades mundanas que disfrutaban les serán de beneficio? En verdad, esas recompensas terminarán, y no serán de ninguna utilidad.
Lalu apa manfaat nikmat yang mereka rasakan di dunia dahulu?! Nikmat-nikmat itu telah sirna, serta sama sekali tidak memberikan manfaat apa pun.
Dünyadaki nimetler onlara ne yarar sağlayacaktır? O nimetler artık onlara verilmez oldu ve hiçbir fayda da sağlamayacaktır.
Nevjernicima neće biti ni od kakve koristi to što su u dugom slatkom životu uživali, tim prije jer tih užitaka više nema.
Đâu là thứ có thể giúp ích chúng trong những thứ hưởng lạc ở trần gian? Tất cả hưởng lạc đó đã chấm đứt không tồn tại bất cứ gì?
Ano ang ipinakinabang sa kanila ng anumang dating nasa kanila na mga biyaya sa Mundo sapagkat naputol na ang mga biyayang iyon at hindi nagdulot ng anuman?
What worldly bounties which they were enjoying, would benefit them? Verily, those bounties would have finished, and they will not be of any use.
A quoi leur ont servi les plaisirs du bas monde ? Ils ont cessé et ne leur ont rien rapporté.
Allah nije uništio nijedno naselje na Zemlji prije nego što je protiv njegovih stanovnika uspostavio dokaz poslavši poslanika i objavivši im Knjigu.
Kami tidaklah membinasakan salah satu umat di antara sekian umat, melainkan setelah mereka diberikan peringatan dengan pengutusan para rasul kepada mereka dan penurunan kitab-kitab.
I did not destroy any nation except they were warned by sending messengers to them and revealing books.
Hindi Kami nagpahamak ng anumang pamayanan kabilang sa mga kalipunan malibang matapos ng pagbibigay-paalaala roon sa pamamagitan ng pagsusugo ng mga sugo at pagpapababa ng mga kasulatan
No destruí ninguna nación sin que les hubiera advertido, enviándoles mensajeros y revelándoles libros.
Nous n’avons pas anéanti un peuple avant de lui envoyer un messager et de lui révéler un livre.
208- Biz hiçbir ülkeyi (halkına gönderilmiş) uyarıcıları olmaksızın helâk etmedik.
209- (Bu uyarıcılar onlar için) bir öğüt ve hatırlatmaydı. Yoksa Biz asla zalim değiliz.
210- O (Kur'ân’ı) şeytanlar indirmemiştir.
211- Bu, onlara yaraşmaz, zaten buna güçleri de yetmez.
212- Çünkü onlar, (vahyi) işitmekten kesinlikle uzak tutulmuşlardır.
208-209. Yüce Allah, yalanlayanları helâk etmesindeki mükemmel adaletini haber vermekte, ileri sürecekleri mazeretlerini ortadan kaldırmaksızın hiçbir ülke ahalisini helâk ve azaba uğratmadığını, onlara apaçık âyet ve belgelerle gelen uyarıcı peygamberler gönderdiğini, bu peygamberlerin onları hidâyete çağırıp helâk olmaya götüren yollardan uzak durmalarını emrettiğini, onlara Allah’ın âyetlerini hatırlatarak, Allah’ın gerek nimet ve gerekse intikam günlerine dikkatlerini çektiklerini bildirmektedir. Bütün bunlar, onlar için “bir öğüt ve hatırlatmaydı.” Onlara karşı delil ortaya konmuş, mazeret kapıları kapatılmıştı. “Yoksa Biz asla zalim değiliz.” Hiçbir ülke ahalisini uyarmadan helâk etmedik. Uyarılardan habersiz ve gaflet içerisinde onları azap ile yakalamadık. Nitekim Yüce Allah, bir başka yerde şöyle buyurmaktadır:“Biz, bir rasûl göndermedikçe de azap etmeyiz.”(el-İsra, 17/15); “Müjdeleyici ve korkutucu peygamberler (gönderdik ki) insanların peygamberlerden sonra Allah’a karşı sunacak bir bahaneleri olmasın.”(en-Nisa, 4/165)
210-211. Yüce Allah, Kur’ân-ı Kerîm’in kemalini ve üstünlüğünü beyan ettikten sonra, onu her türlü eksiklikten tenzih etmekte ve gerek nüzulü esnasında gerek nüzulünden sonra ins ve cin şeytanlarına karşı onu himaye ettiğini belirterek şöyle buyurmaktadır:“O (Kur'ân’ı) şeytanlar indirmemiştir. Bu, onlara yaraşmaz” hallerine yakışmaz ve uygun düşmez, “zaten buna güçleri de yetmez.”
212. “Çünkü onlar, (semada Kur'ân’ı) işitmekten kesinlikle uzak tutulmuşlardır.” Kur’ân-ı Kerîm’i işitmekten uzak tutuldukları gibi, Kur’ân-ı Kerîm’in korunması için onları uzak tutucu unsurlar da hazırlanmıştır. Bu Kur’ân-ı Kerîm’i meleklerin en güçlüleri olan Cebrail indirmişdir. Şeytanın ona yanaşmaya gücü yoktur. Hatta onun yakınlarına dahi yaklaşamaz. Bu da Yüce Allah’ın:“Şüphesiz ki Zikri indirenler Bizleriz. Ve muhakkak onu koruyacak olanlar da Bizleriz”(el-Hicr, 15/9) buyruğunu andırmaktadır.
Và TA đã không tiêu diệt bất cứ cộng đồng nào trước đây cho đến khi TA đã gởi đến chúng những Thiên Sứ và Kinh Sách.
E non distruggemmo un popolo se non dopo averli privati di ogni scusa, inviando loro messaggeri e libri,
"Dan Kami tidak membinasakan sesuatu negeri pun, melain-kan sesudah ada baginya orang-orang yang memberi peringatan; untuk menjadi peringatan. Dan Kami sekali-kali tidak berlaku zhalim. Dan al-Qur`an itu bukanlah dibawa turun oleh setan-setan. Dan tidaklah patut mereka membawa turun al-Qur`an itu, dan mereka pun tidak akan kuasa. Sesungguhnya mereka benar-benar dijauhkan dari mendengar al-Qur`an itu." (Asy-Syu'ara`: 208-212)
(208-209) Allah سبحانه وتعالى memberitakan tentang kesempurnaan keadilanNya dalam membinasakan orang-orang yang mendusta-kan itu, dan bahwa Dia sekali-kali tidak menimpakan suatu kebi-nasaan dan azab pun pada suatu negeri melainkan setelah mereka tidak punya alasan dan setelah diutusnya para pemberi peringatan (para rasul) kepada mereka dengan membawa bukti-bukti yang sangat jelas (mukjizat), lalu menyeru mereka kepada hidayah, me-larang mereka dari kesesatan dan mengingatkan mereka dengan ayat-ayat Allah, serta mengingatkan mereka terhadap pemberian hari-hariNya di dalam kenikmatan dan ancamanNya; ﴾ ذِكۡرَىٰ ﴿ "untuk menjadi peringatan," bagi mereka dan penegakan hujjah terhadap mereka, ﴾ وَمَا كُنَّا ظَٰلِمِينَ ﴿ "Dan Kami sekali-kali tidak berlaku zhalim." Maka Kami tidak membinasakan negeri-negeri sebelum Kami memberi mereka peringatan, dan Kami tidak menghukum mereka sedangkan mereka kosong dari para pemberi peringatan, sebagai-mana Allah سبحانه وتعالى berfirman dalam ayat yang lain,
﴾ وَمَا كُنَّا مُعَذِّبِينَ حَتَّىٰ نَبۡعَثَ رَسُولٗا 15 ﴿
"Dan tidaklah Kami menyiksa (suatu kaum) sehingga Kami meng-utus seorang Rasul." (Al-Isra`: 15).
Dan FirmanNya,
﴾ رُّسُلٗا مُّبَشِّرِينَ وَمُنذِرِينَ لِئَلَّا يَكُونَ لِلنَّاسِ عَلَى ٱللَّهِ حُجَّةُۢ بَعۡدَ ٱلرُّسُلِۚ ﴿
"(Mereka Kami utus) selaku rasul-rasul pembawa berita gembira dan pemberi peringatan agar supaya tidak alasan bagi manusia membantah Allah sesudah diutusnya rasul-rasul itu." (An-Nisa`: 165).
(210-212) Setelah Allah سبحانه وتعالى menjelaskan kesempurnaan al-Qur`an dan keagungannya, maka Dia membersihkannya dari se-gala sifat kekurangan, dan Dia melindunginya saat diturunkannya dan sesudah diturunkannya (yaitu dilindungi) dari setan-setan bangsa jin dan bangsa manusia, seraya berfirman, ﴾ وَمَا تَنَزَّلَتۡ بِهِ ٱلشَّيَٰطِينُ 210 وَمَا يَنۢبَغِي لَهُمۡ ﴿ "Dan al-Qur`an itu bukanlah dibawa turun oleh setan-setan. Dan tidaklah patut mereka membawa turun al-Qur`an itu," maksudnya, tidak laik dengan kondisi mereka dan tidak sesuai dengan mereka. ﴾ وَمَا يَسۡتَطِيعُونَ ﴿ "Dan mereka pun tidak akan sanggup," melakukannya. ﴾ إِنَّهُمۡ عَنِ ٱلسَّمۡعِ لَمَعۡزُولُونَ ﴿ "Sesungguhnya mereka benar-benar dijauhkan dari mendengar al-Qur`an itu." Yakni: Mereka telah dijauhkan darinya, bahkan telah disediakan untuk mereka meteor-meteor untuk men-jaganya. Dan al-Qur`an itu dibawa turun oleh Jibril, malaikat yang terkuat, yang mana setan tidak kuasa untuk mendekatinya atau berkeliaran di sekitarnya. Ayat ini mirip dengan Firman Allah,
﴾ إِنَّا نَحۡنُ نَزَّلۡنَا ٱلذِّكۡرَ وَإِنَّا لَهُۥ لَحَٰفِظُونَ 9 ﴿
"Sesungguhnya Kami-lah yang menurunkan al-Qur`an, dan se-sungguhnya Kami benar-benar memeliharanya." (Al-Hijr: 9).
Biz ümmetlerden hiçbir ümmeti, resuller gönderip, kitaplar indirerek uyarmadan helak etmedik.
Onlar için bir ibret ve hatırlatmadır. Biz resuller göndererek ve kitaplar indirerek kendileri için tüm mazeretleri ortadan kaldırdıktan sonra, onlara azabı tattırdığımızda asla zalimler olmadık.
Tujuannya adalah untuk menjadi peringatan dan pelajaran bagi mereka. Kami sekali-kali tidak berlaku zalim dengan menyiksa mereka setelah diberi peringatan dengan pengiriman para rasul dan penurunan kitab-kitab.
bilang pangaral at bilang pagpapaalaala sa kanila, samantalang hindi Kami naging tagalabag sa katarungan dahil sa pagpaparusa sa kanila matapos ng pagbibigay-paalaala sa kanila sa pamamagitan ng pagsusugo ng mga sugo at pagpapababa ng mga kasulatan.
A slao je opominjatelje radi pouke i podsjećanja. Svevišnji Allah, neka se zna, nije nepravdu činio kaznivši one kojima je poslao poslanika i objavio Knjigu te oni nisu povjerovali.
Que sirvieran como amonestaciones y advertencias para ellos. No fui opresivo castigándolos después de establecer la prueba, enviándoles mensajeros y libros.
Which served as admonitions and warnings for them. I was not oppressive by punishing them after establishing an excuse, by sending them Messengers and books.
Để cảnh báo và nhắc nhở chúng, bởi TA không hề muốn trừng phạt chúng cho đến khi TA gởi đến chúng các Thiên Sứ và các Kinh Sách.
Ceci, afin de les exhorter et de leur faire un rappel. Nous n’étions pas injustes lorsque Nous les avons châtiés après leur avoir envoyé des messagers et leur avoir révélé des livres.
come predica e monito a loro rivolto, e non fummo ingiusti a punirli dopo aver eliminato ogni scusa, inviando loro messaggeri e rivelando i libri.
The Qur'an was brought down by Jibril, not Shaytan
Allah tells us about His Book, which falsehood cannot approach from before or behind it, sent down by the All-Wise, Worthy of all praise. He states that it has been brought down by the trustworthy Ruh (i.e., Jibril) who is helped by Allah,
وَمَا تَنَزَّلَتْ بِهِ الشَّيَـطِينُ
(And it is not the Shayatin who have brought it down.) Then He tells us that it could not be the case for three reasons that the Shayatin brought it down. One is that it would not suit them, i.e., they have no desire to do so and they do not want to, because their nature is to corrupt and misguide people, but this contains words enjoining what is right and forbidding what is evil, and light, guidance and mighty proofs. There is a big difference between this and the Shayatin, Allah says:
وَمَا يَنبَغِى لَهُمْ
(Neither would it suit them)
وَمَا يَسْتَطِيعُونَ
(nor are they able.) meaning, even if they wanted to, they could not do it. Allah says:
لَوْ أَنزَلْنَا هَـذَا الْقُرْءَانَ عَلَى جَبَلٍ لَّرَأَيْتَهُ خَـشِعاً مُّتَصَدِّعاً مِّنْ خَشْيَةِ اللَّهِ
(Had We sent down this Qur'an on a mountain, you would surely have seen it humbling itself and rent asunder by the fear of Allah) (59:21). Then Allah explains that even if they wanted to and were able to bear it and convey it, they still would not be able to achieve that, because they were prevented from hearing the Qur'an when it was brought down, for the heavens were filled with guardians and shooting stars at the time when the Qur'an was being revealed to the Messenger of Allah ﷺ, so none of the Shayatin could hear even one letter of it, lest there be any confusion in the matter. This is a part of Allah's mercy towards His servants, protection of His Laws, and support for His Book and His Messenger . Allah says:
إِنَّهُمْ عَنِ السَّمْعِ لَمَعْزُولُونَ
(Verily, they have been removed far from hearing it.) This is like what Allah tells us about the Jinn:
وَأَنَّا لَمَسْنَا السَّمَآءَ فَوَجَدْنَـهَا مُلِئَتْ حَرَساً شَدِيداً وَشُهُباً - وَأَنَّا كُنَّا نَقْعُدُ مِنْهَا مَقَـعِدَ لِلسَّمْعِ فَمَن يَسْتَمِعِ الاٌّنَ يَجِدْ لَهُ شِهَاباً رَّصَداً
(And we have sought to reach the heaven; but found it filled with stern guards and flaming fires. And verily, we used to sit there in stations, to (steal) a hearing, but any who listens now will find a flaming fire watching him in ambush.) until;
أَمْ أَرَادَ بِهِمْ رَبُّهُمْ رَشَداً
(or whether their Lord intends for them a right path) 72:8-10.
E non furono i demoni a rivelare questo Corano nel cuore del Messaggero, pace e benedizione di Allāh su di lui;
Hindi nagbabaan ang mga demonyo kalakip ng Qur'ān na ito sa puso ng Sugo – basbasan siya ni Allāh at batiin ng kapayapaan.
No fueron los demonios los que descendieron con este Corán sobre el corazón de Mujámmad r.
Bu Kur'an'ı, resul -sallallahu aleyhi ve sellem-'in kalbine şeytanlar indirmemiştir.
Ce ne sont pas les démons qui ont révélé ce Coran au cœur du Prophète.
Và lũ Shaytan đã không mang Qur'an xuống đặt vào con tim của Muhammad.
Al-Qur`ān ini bukanlah dibawa turun oleh setan-setan ke dalam hati Rasulullah -ṣallallāhu 'alaihi wa sallam-.
Časni Kur’an ne donose šejtani Allahovu Poslaniku, sallallahu alejhi ve sellem.
The satans did not come down with this Qur’ān upon the heart of Muhammad (peace be upon him);
Il ne convient pas qu’ils le fassent et d’ailleurs, ils n’en ont pas le pouvoir.
it is permissible that they come down with it onto his heart. They are not even capable of doing that.
Šejtani nisu u stanju okupirati njegovo srce, to zbilja nije u okvirima njihove moći.
Không phù hợp để họ đặt nó vào con tim của Y và họ không thể làm điều đó.
Non è ammesso che giungano al tuo cuore e non possono farlo.
No es posible para ellos acceder a su corazón. Ni siquiera son capaces de hacerlo.
Sungguh, tidaklah patut mereka membawa turun Al-Qur`ān itu ke dalam hatinya, bahkan mereka tidak akan kuasa melakukannya.
Hindi natutumpak na magbabaan sila sa puso mo at hindi sila nakakakaya niyon.
Kur'an'ı, Peygamber -sallallahu aleyhi ve sellem-'in kalbine indirmek onlara (Şeytanlara) düşmez; zaten buna güçleri de yetmez.
Şeytanlar vahyin semadaki mekânından uzak tutuldukları için onu (işitmeye) güç yetiremezler. O halde nasıl ona ulaşıp indirebilirler?
Chúng không có khả năng bởi vì chúng bị trục xuất khỏi cõi trời thì làm sao đến gần để hộ tống Nó xuống cho được.
Mereka tidak akan sanggup melakukannya karena sesungguhnya mereka benar-benar dijauhkan dari tempat asal Al-Qur`ān itu di langit, lalu bagaimana bisa mereka kuasa sampai ke tempat itu lalu menurunkan Al-Qur`ān darinya?!
Čak i mogućnost da ga oni čuju isključena je jer ne mogu na nebu doprijeti do njega. Pa kako je onda moguće da ga oni Poslaniku dostavljaju?
They are incapable of doing so because they have been cut off from its place in the heavens, so how could they reach it and then bring it down?
Son incapaces de hacerlo porque han sido aislados de su lugar en el cielo y no pueden oír lo que ordeno a Mis Ángeles, entonces, ¿cómo podrían alcanzarlo?
When, on behalf of God, the call for Truth appears at the level of a prophet, it appears in its final and perfect shape. That is why it becomes necessary for God’s punishment to visit any community which denies the prophet. However, until this punishment is actually administered, man considers himself safe from it. In order to prove the divine call baseless, he adopts various tactics. Sometimes he derides the prophet’s personality and sometimes he calls the Divine revelation brought by him spurious. Sometimes he says that if God is against them, why does He not punish them? The only responsibility of the prophet, or the preacher acting on behalf of the prophet, is that he should make the people aware of the Truth. All matters over and above that are the responsibility of God and He shows them this when He wills.
Hindi sila nakakakaya niyon dahil sila ay mga ibinukod palayo sa lugar nito sa langit kaya papaanong makararating sila roon at magbabaan kalakip nito?
Non sono in grado di farlo poiché non possono raggiungere la sua posizione in Cielo: come possono raggiungerlo e rivelarlo?!
Ils n’en ont pas le pouvoir car ils sont éloignés de sa source dans le Ciel. Comment peuvent-ils donc l’atteindre et le révéler?
Kaya huwag kang sumamba kasama kay Allāh sa isang sinasambang iba pa na itinatambal mo kasama sa Kanya, para ikaw dahilan doon ay [hindi] maging kabilang sa mga pagdurusahin.
Non adorare altre divinità assieme ad Allāh, comparandole a Lui, così da essere, per questo, tra i puniti.
Así que no adoren ninguna deidad con Al-lah ni Le atribuyan socios a Él. De lo contrario, estarán entre los que serán castigados.
N’adore aucune prétendue divinité associée à Allah. Sinon, tu serais du nombre des châtiés.
213- O halde Allah ile birlikte başka bir ilâha dua/ibadet etme! Yoksa azap edilenlerden olursun.
214- En yakın akrabanı uyar!
215- Sana tâbi olan mü’minlere de kanadını ger.
216- Şayet sana isyan ederlerse:“Şüphesiz ben yaptıklarınızdan uzağım” de.
213. Yüce Allah, asıl olarak rasûlüne, bu konuda onu örnek almaları için de ümmetine Allah’ın dışında herhangi bir varlığa dua ve ibadet etmeyi yasaklamakta, ve bunun ebedi bir azabı ve sonu gelmez bir cezayı gerektirdiğini haber vermektedir. Çünkü bu, şirktir. “Kim de Allah’a ortak koşarsa, şüphesiz Allah ona cenneti haram kılmıştır. Onun varacağı yer ateştir.”(el-Maide, 5/72) Bir şeyin yasaklanması ise O’nun zıttının emredilmesi demektir. Şirkin yasaklanması da yalnızca Yüce Allah’a, O’na hiçbir şeyi ortak koşmaksızın, severek, azabından korkarak, mükâfatını ümit ederek, O’nun önünde zilletle eğilerek ve bütün vakitlerde yalnızca O’na yönelerek ihlasla ibadeti emretmek demektir.
üce Allah, nefsindeki kemale rağmen ona bu emri verdikten sonra başkasını da kemale erdirmesini emrederek şöyle buyurmaktadır:
214. İnsanlar arasında sana en yakın, dini ve dünyevi iyiliklerine herkesten daha çok hak sahibi olan “en yakın akrabanı uyar!” Bu, bütün insanları uyarmakla emrolunmuş olmasına aykırı değildir. Nitekim birine bütün insanlara iyilik yapması emredilse sonra da “Yakın akrabana da iyilik et” dense, bu özel emir, o hususa fazlasıyla teşvik ve bir pekiştir olur. Peygamber sallallahu aleyhi ve sellem de bu ilâhi emre uyarak Kureyşin tüm kollarını davet etti. Genel olarak da özel olarak da onları uyardı, gücünün yettiği kadarıyla onlara öğüt verdi, nasihat etti. Hepsini hidâyete çağırdı. Neye gücü yetiyorsa bu konuda hepsini yaptı. Nihâyet hidâyet bulan buldu, yüz çeviren de yüz çevirdi.
215. Yumuşak davranmak, onlara güzel hitaplarda bulunmak, sevgi göstermek, onları sevmek, onlara güzel ahlâkla ve iyi davranmak sûretiyle “sana tâbi olan mü’minlere de kanadını ger.” Peygamber sallallahu aleyhi ve sellem de bunu yerine getirmiştir. Nitekim Yüce Allah, şöyle buyurmaktadır:“Allah’tan bir rahmet sayesinde sen onlara yumuşak davrandın. Şâyet kaba, katı kalpli birisi olsaydın, elbette onlar etrafından dağılırlardı! Artık onları bağışla, onlara affedilmeleri için Allah’tan mağfiret dile! Ve iş hususunda onlarla istişare et.”(Âli İmran, 3/159) İşte Peygamberin ahlâkı bu idi, onun ahlâkı pek büyük maslahatları gerçekleştiren ve zararları def eden mükemmel bir ahlâktı. Zaten bu, açıkça görülen bir şeydir. Allah’a ve Rasûlüne iman edip ona uyduğunu ve onun peşinden gittiğini söyleyen bir kimsenin, müslümanların sırtına bir yük, kötü ahlâklı, sert tabiatlı, kaba, haşin ve katı yürekli olması yakışır mı? Mü’minlerden bir masiyet yahut bir su-i edep görecek olursa onlara kızıp öfkelenmesi uygun mudur? Hiç yumuşamamak, edepsiz ve arayı bulmaya yanaşmayan bir tabiata sahip olmak ona yakışır mı? Bu kabil davranışlardan öyle kötülükler ortaya çıkmış, öyle maslahatlar askıya alınmıştır ki sorma gitsin! Bununla birlikte böyle bir kimsenin, o şerefli ve yüce Rasûlün vasıflarına sahip olan kimseyi hakir gördüğünü, onu iki yüzlülükle, başkalarına yağcılık yapmakla itham ettiğini, buna karşılık kendisini üstün tutup amelini de beğendiğini görürsün. Onun bu davranışının cahilliğinden ve şeytanın ona bu tür bir davranışı süslü gösterip onu aldatmasından başka bir şekilde izah edilmesi mümkün müdür? Bundan dolayı Yüce Allah, o yüce Rasûle şöyle buyurmaktadır:
216. “Şayet sana” herhangi bir hususta karşı gelerek “isyan ederlerse” onlardan uzaklaşıp ilişkilerini koparma, onlara alçak gönüllü hareket ederek şefkat kanatlarını indirmeyi, yumuşak davranmayı terk etme! Aksine sen, onların amellerinden uzak olduğunu ortaya koy. Bundan dolayı da onlara öğüt ver, nasihatte bulun. Bu isyandan onları geri çevirmek ve ondan tevbe etmelerini sağlamak için de bütün gücünü ortaya koy. Bu buyruk, Yüce Allah’ın:“Mü’minlere de kanadını ger” buyruğundan, mü’min oldukları sürece yaptıkları her bir işe razı olmasının gerektiği şeklindeki bir yalnış anlamaya meydan vermemek içindir. Bu buyruk ile böyle bir yanlış anlama önlenmiş olmaktadır. Doğrusunu en iyi bilen Allah’tır.
Allah ile beraber kendisine ortak koştuğun başka bir mabuda ibadet etme! Yoksa o sebep ile azap görenlerden olursun.
"Maka janganlah kamu menyeru (menyembah) tuhan yang lain di samping Allah, yang menyebabkan kamu termasuk orang-orang yang diazab. Dan berilah peringatan kepada kerabat-kera-batmu yang terdekat, dan rendahkanlah dirimu terhadap orang-orang yang mengikutimu, dari kalangan orang-orang yang beriman. Jika mereka mendurhakaimu, maka katakanlah, 'Sesungguhnya aku tidak bertanggung jawab terhadap apa yang kamu kerjakan'." (Asy-Syu'ara`: 213-216).
(213) Allah سبحانه وتعالى melarang RasulNya sebagai sikap (tauladan) pertama, dan umatnya sebagai sikap meneladaninya dalam hal itu, dari perbuatan berdoa kepada selain Allah, dari kalangan makh-luk ini, (dan dijelaskan) bahwa hal itu mengakibatkan azab yang sangat pedih nan kekal dan hukuman abadi, karena perbuatan itu adalah syirik. Sedangkan siapa saja yang mempersekutukan Allah, maka Allah telah mengharamkan surga atasnya, dan tempatnya adalah neraka. Larangan terhadap sesuatu adalah perintah kepada lawannya. Maka larangan berbuat syirik adalah perintah kepada ketulusan ibadah hanya kepada Allah saja, tiada sekutu bagiNya, dalam bentuk cinta, rasa takut, berharap, rasa hina dan kembali kepadaNya dalam semua waktu.
(214) Setelah Allah memerintahnya berkenaan dengan per-kara yang di dalamnya terkandung kesempurnaan dirinya, maka (di sini) Allah memerintahnya untuk menyempurnakan orang lain, seraya berfirman, ﴾ وَأَنذِرۡ عَشِيرَتَكَ ٱلۡأَقۡرَبِينَ ﴿ "Dan berilah peringatan kepada kerabat-kerabatmu yang terdekat," yaitu manusia yang paling dekat kepadamu dan paling berhak untuk mendapatkan kebaikan agama dan dunia darimu. Perintah ini sama sekali tidak menafikan perintah untuk memberikan peringatan kepada seluruh manusia, sebagaimana halnya kalau seseorang diperintah untuk berbuat baik secara umum, lalu dikatakan kepadanya, "Berbuat baiklah kepada kerabat dekatmu." Maka kekhususan ini menjadi petunjuk atas penekanan dan tambahan anjuran. Maka Nabi a pun mema-tuhi perintah ilahi ini, lalu beliau menyeru seluruh tokoh-tokoh utama qabilah Quraisy. Maka beliau pun menjelaskan secara umum dan secara khusus, beliau memberikan pelajaran dan nasihat kepa-da mereka. Nabi a tidak menyisakan sedikit pun dari nasihat dan bimbingan yang mampu beliau berikan melainkan pasti beliau me-lakukannya. Maka ada di antara mereka yang menerima hidayah dan ada pula yang berpaling.
(215) ﴾ وَٱخۡفِضۡ جَنَاحَكَ لِمَنِ ٱتَّبَعَكَ مِنَ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ ﴿ "Dan rendahkanlah dirimu terhadap orang-orang yang mengikutimu, dari kalangan orang-orang yang beriman." Yaitu, dengan sikap lembutmu, tutur katamu yang halus kepada mereka, rasa sayang dan cintamu kepada mereka serta akhlak mulia dan seluruh kebaikanmu terhadap mereka. Dan sungguh Nabi a melakukan semua ini, sebagaimana Allah firmankan,
﴾ فَبِمَا رَحۡمَةٖ مِّنَ ٱللَّهِ لِنتَ لَهُمۡۖ وَلَوۡ كُنتَ فَظًّا غَلِيظَ ٱلۡقَلۡبِ لَٱنفَضُّواْ مِنۡ حَوۡلِكَۖ فَٱعۡفُ عَنۡهُمۡ وَٱسۡتَغۡفِرۡ لَهُمۡ وَشَاوِرۡهُمۡ فِي ٱلۡأَمۡرِۖ ﴿
"Maka disebabkan rahmat dari Allah-lah kamu berlaku lemah lembut terhadap mereka. Sekiranya kamu bersikap keras lagi berhati kasar, tentu-lah mereka menjauhkan diri dari sekelilingmu. Karena itu maafkanlah mereka, mohonkanlah ampun bagi mereka, dan bermusyawarahlah dengan mereka dalam urusan itu." (Ali Imran: 160).
Itulah akhlak Rasulullah a, yaitu akhlak yang paling sem-purna, yang dengannya banyak kemaslahatan besar yang diraih, berbagai mudarat tercegah, sebagaimana sudah dimaklumi. Kemu-dian, apakah pantas bagi seseorang yang beriman kepada Allah dan RasulNya yang mengklaim mengikuti dan mensuriteladani Rasulullah a, jika menjadi beban bagi kaum Muslimin, berakhlak buruk, bersikap keras [terhadap mereka], berkeras hati dan berkata-kata kasar; dan jika dia melihat mereka melakukan maksiat atau kurang sopan, maka dia langsung memutus hubungan dengan mereka, mencaci dan membenci mereka? Dia sama sekali tidak mempunyai sikap lembut, tidak memiliki etika dan tidak juga taufik. Perlakuan seperti ini telah menimbulkan berbagai kerusakan dan terabaikannya berbagai kemaslahatan yang cukup parah.
Lain dari itu, Anda akan menjumpainya selalu merendahkan orang yang meniru sifat Rasulullah a. Dia menuduhnya dengan tuduhan kemunafikan dan cari muka, dan dia menyebut-nyebut dirinya sendiri dan menyanjungnya serta bangga dengan amal yang dilakukannya. Ini semua tidak lain karena kebodohannya, bujukan manis dan tipu daya setan kepadanya.
(216) Oleh karenanya, Allah سبحانه وتعالى berfirman kepada RasulNya, ﴾ فَإِنۡ عَصَوۡكَ ﴿ "Jika mereka mendurhakaimu," dalam salah satu perintah, maka janganlah kamu berlepas diri dari mereka, jangan mening-galkan sikap lembut dan rendah diri dalam berinteraksi dengan mereka, akan tetapi berlepas dirilah dari perbuatan mereka, lalu ingatkanlah mereka dan nasihatilah mereka serta curahkanlah kemampuanmu dalam mencegah mereka dari perbuatan itu dan mengajak mereka bertaubat darinya. Hal ini menolak anggapan orang yang berpraduga salah bahwa Firman Allah,
﴾ وَٱخۡفِضۡ جَنَاحَكَ لِلۡمُؤۡمِنِينَ 88 ﴿
"Dan rendahkanlah dirimu terhadap orang-orang yang beriman." (Al-Hijr: 88),
berkonsekuensi harus rela dengan semua yang mereka lakukan selagi mereka sebagai orang-orang Mukmin. Anggapan tersebut ditolak dengan uraian di atas. Wallahu a'lam.
Oleh karena itu, janganlah engkau menyembah tuhan lain di samping Allah dengan menyekutukan-Nya, sebab hal itu menjadikan engkau termasuk orang-orang yang diazab.
The Command to warn His Tribe of near Kindred
Here Allah commands (His Prophet ) to worship Him alone, with no partner or associate, and tells him that whoever associates others in worship with Him, He will punish them. Then Allah commands His Messenger to warn his tribe of near kindred, i.e., those who were most closely related to him, and to tell them that nothing could save any of them except for faith in Allah. Allah also commanded him to be kind and gentle with the believing servants of Allah who followed him, and to disown those who disobeyed him, no matter who they were. Allah said:
فَإِنْ عَصَوْكَ فَقُلْ إِنِّى بَرِىءٌ مِّمَّا تَعْمَلُونَ
(Then if they disobey you, say: "I am innocent of what you do.") This specific warning does not contradict the general warning; indeed it is a part of it, as Allah says elsewhere:
لِتُنذِرَ قَوْماً مَّآ أُنذِرَ ءَابَآؤُهُمْ فَهُمْ غَـفِلُونَ
(In order that you may warn a people whose forefathers were not warned, so they are heedless.) (36:6),
لِّتُنذِرَ أُمَّ الْقُرَى وَمَنْ حَوْلَهَا
(that you may warn the Mother of the Towns and all around it) (42:7),
وَأَنذِرْ بِهِ الَّذِينَ يَخَافُونَ أَن يُحْشَرُواْ إِلَى رَبِّهِمْ
(And warn therewith those who fear that they will be gathered before their Lord) (6:51),
لِتُبَشِّرَ بِهِ الْمُتَّقِينَ وَتُنْذِرَ بِهِ قَوْماً لُّدّاً
(that you may give glad tidings to those who have Taqwa, and warn with it the most quarrelsome people.) (19:97),
لاٌّنذِرَكُمْ بِهِ وَمَن بَلَغَ
(that I may therewith warn you and whomsoever it may reach) (6:19), and
وَمَن يَكْفُرْ بِهِ مِنَ الاٌّحْزَابِ فَالنَّارُ مَوْعِدُهُ
(but those of the sects that reject it, the Fire will be their promised meeting place) (11:17). According to Sahih Muslim, the Prophet said:
«وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ، لَا يَسْمَعُ بِي أَحَدٌ مِنْ هَذِهِ الْأُمَّةِ يَهُودِيٌّ وَلَا نَصْرَانِيٌّ، ثُمَّ لَا يُؤْمِنُ بِي إِلَّا دَخَلَ النَّار»
(By the One in Whose Hand is my soul, no one from these nations -- Jewish or Christian -- hears of me then does not believe in me, but he will enter Hell.) Many Hadiths have been narrated concerning the revelation of this Ayah, some of which we will quote below: Imam Ahmad, may Allah have mercy on him, recorded that Ibn `Abbas, may Allah be pleased with him, said: "When Allah revealed the Ayah,
وَأَنذِرْ عَشِيرَتَكَ الاٌّقْرَبِينَ
(And warn your tribe of near kindred.), the Prophet went to As-Safa', climbed up and called out,
«يَا صَبَاحَاه»
(O people!) The people gathered around him, some coming of their own accord and others sending people on their behalf to find out what was happening. The Messenger of Allah ﷺ said:
«يَا بَنِي عَبْدِالْمُطَّلِبِ، يَا بَنِي فِهْرٍ، يَااَبنِي لُؤَيَ، أَرَأَيْتُمْ لَوْ أَخْبَرْتُكُمْ أَنَّ خَيْلًا بِسَفْحِ هَذَا الْجَبَلِ تُريدُ أَنْ تُغِيرَ عَلَيْكُمْ صَدَّقْتُمُونِي؟»
(O Bani `Abd Al-Muttalib, O Bani Fihr, O Bani Lu'ayy! What do you think, if I told you that there was a cavalry at the foot of this mountain coming to attack you -- would you believe me) They said, "Yes." He said:
«فَإِنِّي نَذِيرٌ لَكُمْ بَيْنَ يَدَي عَذَابٍ شَدِيد»
(Then I warn you of a great punishment that is close at hand.) Abu Lahab said, "May you perish for the rest of the day! You only called us to tell us this" Then Allah revealed:
تَبَّتْ يَدَآ أَبِى لَهَبٍ وَتَبَّ
(Perish the two hands of Abu Lahab and perish he!) 111:1 This was also recorded by Al-Bukhari, Muslim, At-Tirmidhi and An-Nasa'i. Imam Ahmad recorded that `A'ishah, may Allah be pleased with her said: "When the Ayah:
وَأَنذِرْ عَشِيرَتَكَ الاٌّقْرَبِينَ
(And warn your tribe of near kindred) was revealed, the Messenger of Allah ﷺ stood up and said:
«يَا فَاطِمَةُ ابْنَةُ مُحَمَّدٍ، يَا صَفِيَّةُ ابْنَةُ عَبْدِالْمُطَّلِبِ، يَا بَنِي عَبْدِالْمُطَّلِبِ، لَا أَمْلِكُ لَكُمْ مِنَ اللهِ شَيْئًا سَلُونِي مِنْ مَالِي مَا شِئْتُم»
(O Fatimah daughter of Muhammad, O Safiyyah daughter of `Abd Al-Muttalib, O Bani `Abd Al-Muttalib, I cannot help you before Allah. Ask me for whatever you want of my wealth.) This was recorded by Muslim. Imam Ahmad recorded that Qabisah bin Mukhariq and Zuhayr bin `Amr said: "When the Ayah:
وَأَنذِرْ عَشِيرَتَكَ الاٌّقْرَبِينَ
(And warn your tribe of near kindred.) was revealed, the Messenger of Allah ﷺ climbed on top of a rock on the side of a mountain and started to call out:
«يَا بَنِي عَبْدِ مَنَافٍ، إِنَّمَا أَنَا نَذِيرٌ، وَإِنَّمَا مَثَلِي وَمَثَلُكُمْ كَرَجُلٍ رَأَى الْعَدُوَّ فَذَهَبَ يَرْبَأُ أَهْلَهُ يَخْشَى أَنْ يَسْبِقُوهُ، فَجَعَلَ يُنَادِي وَيَهْتِفُ: يَا صَبَاحَاه»
(O Bani `Abd Manaf, I am indeed a warner, and the parable of me and you is that of a man who sees the enemy so he goes to save his family, fearing that the enemy may reach them before he does.) And he started to call out, (O people!) It was also recorded by Muslim and An-Nasa'i. Allah's saying:
وَتَوكَّلْ عَلَى الْعَزِيزِ الرَّحِيمِ
(And put your trust in the All-Mighty, the Most Merciful,) means, `in all your affairs, for He is your Helper, Protector and Supporter, and He is the One Who will cause you to prevail and will make your word supreme.'
الَّذِى يَرَاكَ حِينَ تَقُومُ
(Who sees you when you stand up. ) means, He is taking care of you. This is like the Ayah,
وَاصْبِرْ لِحُكْمِ رَبِّكَ فَإِنَّكَ بِأَعْيُنِنَا
(So wait patiently for the decision of your Lord, for verily, you are under Our Eyes) (52:48) Ibn `Abbas said that the Ayah,
الَّذِى يَرَاكَ حِينَ تَقُومُ
(Who sees you when you stand up.) means, "To pray." `Ikrimah said: "He sees him when he stands and bows and prostrates." Al-Hasan said:
الَّذِى يَرَاكَ حِينَ تَقُومُ
(Who sees you when you stand up.) "When you pray alone." Ad-Dahhak said:
الَّذِى يَرَاكَ حِينَ تَقُومُ
(Who sees you when you stand up.) "When you are lying in bed and when you are sitting." Qatadah said:
الَّذِى يَرَاكَ
(Who sees you) "When you are standing, when you are sitting, and in all other situations."
وَتَقَلُّبَكَ فِى السَّـجِدِينَ
(And your movements among those who fall prostrate.) Qatadah said:
الَّذِى يَرَاكَ حِينَ تَقُومُ
وَتَقَلُّبَكَ فِى السَّـجِدِينَ-
(Who sees you when you stand up. And your movements among those who fall prostrate.) "When you pray, He sees you when you pray alone and when you pray in congregation." This was also the view of `Ikrimah, `Ata' Al-Khurasani and Al-Hasan Al-Basri.
إِنَّهُ هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ
(Verily, He, only He, is the All-Hearer, the All-Knower.) He hears all that His servants say and He knows all their movements, as He says:
وَمَا تَكُونُ فِى شَأْنٍ وَمَا تَتْلُواْ مِنْهُ مِن قُرْءَانٍ وَلاَ تَعْمَلُونَ مِنْ عَمَلٍ إِلاَّ كُنَّا عَلَيْكُمْ شُهُودًا إِذْ تُفِيضُونَ فِيهِ
(Neither you do any deed nor recite any portion of the Qur'an, nor you do any deed, but We are Witness thereof, when you are doing it) (10:61).
Thế nên Ngươi đừng có tổ hợp bất cứ thần linh nào cùng với Allah trong việc thờ phượng, đó là lý do khiến Ngươi bị trừng phạt.
So do not worship any deity with Allah and ascribe it to Him. Otherwise, you will be one of those who shall be punished.
Zato ne smatraj da Allahu ima iko ravan i ne zazivaj nikog osim Njega! Budeš li činio širk, Allah će te neizostavno kazniti i niko te neće odbraniti od strašne kazne.
O Messenger! Warn your closest relatives from your people, in order of strength in relationship, lest the punishment of Allah does not afflict them if they remain upon idolatry.
Mensajero, advierte a tus parientes más cercanos de entre tu gente, basándote en la relación de parentesco, para que el castigo de Al-lah no los aflija si permanecen en la idolatría.
Poslaniče, opominji svoje najbliže saplemenike, počinjući od porodice i bližnjih, da će ih stići kazna ostanu li dosljedni činjenju širka.
وَأَنذِرْ عَشِيرَتَكَ الْأَقْرَبِينَ ﴿214﴾
And warn the nearest people of your clan, -26:214.
` Ashirah'o, عَشِيرَۃ means clan and by limiting it with 'aqrabin (the nearest people) it is used for close relatives. It is worth noting here that the mission of the Holy Prophet ﷺ as a messenger is universal to the whole Ummah, then what is the wisdom in making it special for the members of the clan? But if we look at it rather closely, we will notice in it an easy and effective way for preaching, which would have far-reaching effect. One's own family members having the privilege of closeness are also entitled to have precedence over others on initiating any act of virtue. By virtue of close mutual relations they know each other well and anyone with false claims would get exposed in no time. Conversely, the one having good reputation among the family members would be readily accepted and listened to. Once the close relatives throw their weight to support a good cause, it brings in unity and mutual help between them. This way they develop a group of the family members on the basis of trust and sincerity and it becomes very easy to spend the daily life in an atmosphere of peace to follow the religious code. Then this homogeneous and sincere group works like a small power in preaching and spreading the precepts and code of religion to others. In another verse of the Holy Qur'an it is said قُوا أَنفُسَكُمْ وَأَهْلِيكُمْ نَارًا (66:6) that is ` Save yourself and your family members from the fire of Jahannam'. Responsibility of saving one's dependent from the fire of Jahannam is placed on every member of the clan. This is an easy and simple way of reforming the conduct and morals. It is an everyday experience that in order to follow good conduct and morals and then to stick to them is only possible when the environment is favourable for that. If only one person in the entire household wishes to perform his prayers regularly, even that devotee will find it difficult to carry it out. In the present environment it has become difficult to abstain from the unlawful things not because it is not possible to keep away from them, but the reason is that when the whole fraternity is involved in a sin, it becomes very difficult for just one person to keep himself aloof. When this verse was revealed to Holy Prophet ﷺ ، he called out all the members of the family and conveyed to them the message of truth. Although they did not accept the truth at that time but gradually the family members started converting to Islam. When the uncle of Holy Prophet ﷺ Sayyidna Hamzah ؓ ، converted to Islam it provided great strength to the mission.
Magbabala ka, o Sugo, sa angkan mo: sa pinakamalapit saka sa kasunod na pinakamalapit kabilang sa mga kalipi mo, upang hindi dumapo sa kanila ang pagdurusang dulot ni Allāh kung nanatili sila sa shirk.
Avverti – o Messaggero – chi ti è più prossimo tra i più prossimi del tuo popolo, affinché non subiscano la punizione di Allāh, perseverando nell'idolatria.
Berilah peringatan -wahai Rasul- kepada kerabat-kerabatmu yang terdekat, agar mereka tidak ditimpa azab Allah bila mereka tetap berpegang teguh dengan kesyirikan.
Và Ngươi hãy cảnh báo - hỡi Thiên Sứ - những họ hàng của Ngươi, ưu tiên những người quan hệ gần nhất kẻo họ bị Allah trừng phạt nếu vẫn tiếp tục sống trên Shirk.
Ey Resul! Kavminden en yakın akrabalarını şirk üzerine kalmaları halinde; kendilerine Yüce Allah'ın elem verici azabının başlarına geleceği hakkında uyarıda bulun.
Ô Messager, avertis les gens qui te sont les plus proches parmi ton peuple et ainsi de suite jusqu’à avertir les gens les moins proches parmi eux. Avertis-les afin qu’ils ne restent pas dans leur polythéisme et que le châtiment d’Allah ne s’abatte pas sur eux.
Ngươi hãy đối xử ôn hòa, lượng thứ từ lời nói đến hành động lịch thiệp đối với những người có đức tin đi theo Ngươi.
Rendahkanlah hatimu dalam berkata-kata dan bertingkah laku terhadap orang-orang yang mengikutimu dari kalangan kaum mukminin, sebagai bentuk kasih sayang dan lemah lembut terhadap mereka.
Y sé amable en la acción y la palabra, con misericordia y dulzura, con aquellos creyentes que te sigan.
I budi skroman, sasvim blag i učtivo se obraćaj onima što vjeruju u tvoj poziv i slijede tvoj naputak! Budi prema njima samilostan i učtiv.
Sana tabi olan Müminlere fiilî ve kavlî olarak şefkat göstererek onlara karşı yumuşak davran.
And be kind in action and speech, out of mercy and gentleness, to those believers who follow you.
Sois doux par les paroles et les actes avec tes disciples croyants et fais preuve de miséricorde et de compassion envers eux.
E se i credenti che ti hanno seguito ti confidano azioni o parole, sii misericordioso e benevolo nei loro confronti.
Magpabanayad ka ng kalooban mo sa gawa at sa salita para sa sinumang sumunod sa iyo kabilang sa mga mananampalataya bilang awa sa kanila at bilang kabaitan.
Ngunit kung sumuway sila sa iyo at hindi tumugon sa ipinag-utos mo sa kanila na paniniwala sa kaisahan ni Allāh at pagtalima sa Kanya ay magsabi ka sa kanila: "Tunay na ako ay walang-kaugnayan sa anumang ginagawa ninyo na shirk at mga pagsuway."
Se ti disobbediscono e non rispettano l'Unicità di Allāh e l'obbedienza Lui dovuta, come hai loro ordinato, di' loro: "In verità, mi dissocio dagli atti di idolatria e i peccati che commettete".
Jika mereka mendurhakaimu dan enggan menerima perintah yang engkau bawa berupa pengesaan Allah dan ketaatan kepada-Nya maka katakanlah kepada mereka, "Sesungguhnya aku berlepas diri dari apa yang kalian kerjakan berupa kesyirikan dan maksiat."
Nếu chung nghịch lại Ngươi, không tuân thủ theo lệnh Ngươi bảo về việc độc tôn Allah và phục tùng Ngài, Ngươi hãy nói với chúng: Chắc rằng Ta vô can mọi điều mà các người làm từ Shirk và tội lỗi.
S’ils te désobéissent et ne t’obéissent pas lorsque tu les appelles à reconnaître l’Unicité d’Allah et à Lui obéir, dis-leur: Je me désavoue de votre polythéisme et de vos actes de désobéissance
Si te desobedecen y no aceptan proclamar la unicidad de Al-lah y la obediencia a Él con la que les ordenas, entonces diles: “Proclamo mi inocencia de la idolatría y de los pecados que cometan”.
If they disobey you and do not accept proclaiming the oneness of Allah and His obedience you command them with, then say to them, “I proclaim innocence from the idolatry and sins you commit.”
A ne budu li te poslušali kad im zapovjediš da vjeruju u jednog Boga i da Njemu budu poslušni, reci im: “Odričem se širka i grijeha koje činite!”
Eğer sana isyan edip, Allah'ı birlemez ve itaat etmezlerse, onlara şöyle de: "Muhakkak ki ben sizin yapmış olduğunuz şirkten ve isyanlardan uzağım."
And place your reliance in all your affairs upon the Almighty who takes retribution from His enemies and is merciful to whoever repents to Him from them.
Sen tüm işlerinde, düşmanlarından intikam alan mutlak galip ve kendisine tövbe edenlere engin merhamet sahibi olan Allah'a tevekkül edip, dayan.
Y deposita tu confianza en el Todopoderoso para todos tus asuntos. Él es Quien castiga con justicia a sus enemigos y es Misericordioso con quien se arrepiente de ellos.
I svaku svoju potrebu i svaki posao prepusti Allahu, Onom Koji se sveti Svojim neprijateljima, i Koji je samilostan prema pokajnicima.
Bertawakallah pula dalam seluruh urusanmu kepada Yang Mahaperkasa yang membalas kejahatan musuh-musuh-Nya, lagi Maha Penyayang terhadap orang-orang yang bertobat dan kembali kepada-Nya.
217- Ve o Aziz ve Rahim olana tevekkül et.
218- O ki seni (namaza) kalkınca da görür.
219- Secde edenler arasında (namazın bir rüknünden diğerine) geçişini de.
220- Şüphesiz her şeyi işiten ve bilen yalnızca O’dur.
217. Kulun emrolunduklarını yerine getirebilmesi için en büyük yardımcısı, hiç şüphesiz Rabbine güvenip dayanması ve emrolunduğunu yerine getirmek için kendisine başarı ihsan etmesi için yüce Mevlası’ndan yardım dilemesidir. O bakımdan Yüce Allah, kendisine tevekkülü emrederek:“Ve o Aziz ve Rahim olana tevekkül et” buyurmaktadır. Tevekkül, menfaatlerin sağlanıp zararların önlenmesi hususunda kalbin Yüce Allah’a güvenip dayanmasıdır. Bununla beraber isteğinin gerçekleşeceği hususunda da hüsnü zan beslemektir. Şüphesiz Yüce Allah Azizdir, Rahimdir. O, izzetiyle hayırları ulaştırmaya ve kuluna gelecek kötülükleri önlemeye kadirdir. Rahmeti sayesinde de o kuluna bu şekilde muamele eder.
218-219. Daha sonra Yüce Allah, Peygamber’in Yüce Allah’a yakın olmaya ve ihsan konumuna yükselmeye yardımcı olacak hususa dikkat çekerek şöyle buyurmaktadır. “O seni kalkınca da görür. Secde edenler arasındaki dolaşmanı da.” Yani O, şu pek büyük ibadet olan namazı kılarken, kıyamda olduğun vakit seni görür. Rüku ve secde arasında gidip gelmeni de görür. Allah'ın özellikle namazı söz konusu etmesi, fazilet ve şerefinden ötürüdür. Çünkü namazda Rabbinin huzurunda olduğunu bilen bir kimse, Rabbinin huzurunda saygı ve zilletle boyun eğer, namazını eksiksiz kılar. Namazı eksiksiz kılmakla diğer amellerini de tamamlar. Ve namaz ile diğer işlerine karşı yardım elde eder.
220. “Şüphesiz her şeyi” farklılıklarına, türlü ve değişik olmalarına rağmen bütün sesleri “işiten,” bilgisiyle açık olanları, gizlilikleri, görüneni ve görünmeyeni “bilen yalnızca O’dur.” Kulun, Rabbinin bütün hallerinde kendisini gördüğünü, söylediği bütün sözlerini işittiğini hatırında bulundurması, kalbindeki karar, düşünce ve niyetleri dahi bildiğinin şuuruna varması, elbette ki onun ihsan makamına ulaşmasına yardımcı olur.
Bu buyruk, Allah Rasûlü Muhammed sallallahu aleyhi ve sellem’i yalanlayanlardan: Muhammed’in üzerine bir şeytan iniyor, diyen kimselere ve onun şair olduğunu iddia edenlere bir cevaptır:
Sumandig ka sa mga nauukol sa iyo sa kabuuan ng mga ito sa Makapangyarihan na naghihiganti sa mga kaaway niya, Maawain sa sinumang nanumbalik sa Kanya kabilang sa kanila,
E affidati, in tutti i tuoi affari, al Potente, Colui che si vendica dei suoi nemici, il Misericordioso verso chi di loro si pente dinanzi a Lui.
"Dan bertawakallah kepada (Allah) Yang Mahaperkasa lagi Maha Penyayang. Yang melihat kamu ketika kamu berdiri (untuk shalat), dan (melihat pula) perubahan gerak badanmu di antara orang-orang yang sujud. Sesungguhnya Dia adalah Yang Maha Mendengar lagi Maha Mengetahui." (Asy-Syu'ara`: 217-220).
(217) Pendukung terbesar bagi seorang hamba untuk me-lakukan apa yang diperintahkan kepadanya adalah bersandar ke-pada Rabbnya dan memohon pertolongan kepada Tuhannya agar diberi bimbingan dapat mengerjakan perintah. Maka dari itu, Allah سبحانه وتعالى memerintahkan tawakal kepadaNya, seraya berfirman, ﴾ وَتَوَكَّلۡ عَلَى ٱلۡعَزِيزِ ٱلرَّحِيمِ ﴿ "Dan bertawakallah kepada (Allah) Yang Mahaperkasa lagi Maha Penyayang." Tawakal adalah kepasrahan hati kepada Allah سبحانه وتعالى dalam mencari manfaat dan menolak berbagai marabahaya yang disertai keyakinannya kepada Allah dan berbaik sangka kepadaNya mengenai keberhasilannya meraih cita-cita. Karena sesungguhnya Dia Mahaperkasa lagi Maha Penyayang. Dengan keperkasaanNya, Dia kuasa melimpahkan kebaikan dan menolak segala keburukan dari hambaNya, dan dengan rahmatNya, Dia melakukan hal itu.
(218-220) Kemudian Allah mengingatkannya pada permo-honan pertolongan dengan cara menghadirkan rasa dekat kepada Allah dan memposisikan diri pada tingkat ihsan, seraya berfirman, ﴾ ٱلَّذِي يَرَىٰكَ حِينَ تَقُومُ 218 وَتَقَلُّبَكَ فِي ٱلسَّٰجِدِينَ 219 ﴿ "Yang melihat kamu ketika kamu berdiri (untuk shalat), dan (melihat pula) perubahan gerak badanmu di antara orang-orang yang sujud." Maksudnya, Dia melihatmu di dalam ibadah yang agung ini, yaitu shalat, waktu kamu berdiri dan waktu kamu berubah gerakan; rukuk dan sujud. Allah mengkhususkan penyebutan shalat karena keutamaan dan kemuliaannya, dan karena siapa saja yang mampu menghadirkan rasa dekat kepada Rabbnya, niscaya dia khusyu', merasa hina dan dapat menyempur-nakannya. Dan dengan menyempurnakan shalat itu maka seluruh amalnya menjadi sempurna pula, dan melalui shalat itu pula dia dapat memohon pertolongan atas seluruh urusannya.
﴾ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلسَّمِيعُ ﴿ "Sesungguhnya Dia adalah Yang Maha Mendengar, seluruh suara dengan berbagai macam, ragam dan variasinya, ﴾ ٱلۡعَلِيمُ ﴿ "lagi Maha Mengetahui," yang mencakup segala hal yang tersembunyi dan yang nampak, yang ghaib dan yang nyata. Tin-dakan seseorang menghadirkan perasaan selalu dilihat Allah dalam segala kondisinya, dan didengarNya apa saja yang diucapkannya, serta diketahuiNya apa saja yang ada di dalam hatinya, seperti rasa sedih, tekad dan berbagai niat, adalah termasuk hal yang dapat membantu untuk mencapai kedudukan ihsan.
Ini adalah jawaban terhadap siapa saja dari ka-langan pendusta rasul, yang mengatakan, "Setan telah turun kepada Muhammad," dan juga perkataan orang yang mengatakan, "Dia adalah seorang penya'ir (sastrawan).
Và Ngươi hãy giao phó hết mọi việc của Ngươi cho Đấng Quyền Lực, luôn chiến thắng mọi thế lực, Đấng Rất Khoan Dung với ai biết sám hối.
Remets t’en, dans chacune de tes affaires, au Puissant qui se venge de Ses ennemis et au Miséricordieux envers ceux parmi eux qui se repentent à Lui.
Ngài nhìn thấy Ngươi khi Ngươi đứng dậy Salah một mình trong đêm.
Él es el Ser, glorificado sea, que te ve cuando te acercas en oración.
Colui che ti osserva quando ti alzi per la preghiera,
Il est Celui qui te voit lorsque tu te lèves pour prier.
Dialah yang melihatmu ketika engkau berdiri untuk salat.
Allah je Onaj Koji te vidi, Poslaniče milosti, kad ustaneš obaviti namaz.
O, Allah -Subhânehu ve Teâlâ- namaza kalktığın zaman seni görmektedir.
The being, may He be glorified, who sees you when you stand towards prayer.
na nakakikita sa iyo – kaluwalhatian sa Kanya – kapag bumangon ka patungo sa pagdarasal
at nakakikita – kaluwalhatian sa Kanya – sa paggalaw mo mula sa isang kalagayan patungo sa isang kalagayan sa mga nagdarasal. Walang nakakukubli sa Kanya na anuman mula sa anumang isinasagawa mo ni mula sa anumang isinasagawa ng iba pa sa iyo.
Y te ve cambiando de postura a postura durante la oración. Nada está oculto para Él, ninguna acción que tú emprendas ni la de nadie más.
Và Ngài nhìn thấy Ngươi luôn cả lúc thay đổi động tác trong Salah, không động tác nào của Ngươi trong Salah che giấu được Ngài và luôn cả những ai ngoài Ngươi đứng Salah.
e che ti osserva, gloria Sua, in ogni posizione che assumi tra i praticanti; nessuna tua azione Gli è nascosta, né le azioni degli altri.
Dia melihat pula perubahan gerak badanmu dari satu gerakan ke gerakan yang lain di antara orang-orang yang salat, tiada satu gerakan dan perbuatanmu pun yang tersembunyi dari-Nya, dan tidak pula tersembunyi bagi-Nya segala yang dilakukan oleh selainmu.
Vidi te kad obavljaš namaz među onima što po tlu padaju ničice. Gospodaru nije skriveno ni ono što ti činiš ni ono što drugi ljudi čine.
Il te voit aussi accomplir les rites de la prière parmi les fidèles. Rien de ce que tu fais et de ce que font les autres ne Lui échappe.
O, Allah -Subhânehu ve Teâlâ- senin namaz kılanlar arasında kıyam halinde ve secde halinde hareket etmeni görür. Yaptığın hiçbir şey O'na gizli kalmaz. Diğer insanların yaptıklarından da hiçbir şey O'na gizli kalmaz.
And He sees you changing from posture to posture among those who pray. Nothing is hidden from Him, neither any action you undertake, nor anyone else undertakes.
To take anybody other than God to be worthy of worship is the greatest crime in the eyes of God. No one guilty of this crime can escape punishment. It is the duty of the preacher to save himself from polytheism and to call the people to the Truth, primarily those who are near to him. In order to support the Truth, one has to kill one’s ego. That is why there are very few among the highly placed who are prepared to side with the Truth. It often happens that only those who occupy a lower position in society come forward to do so. This poses a serious trial for the preacher of God’s word. He has to guard himself against holding these persons inferior as others do. They must be given equal status in an Islamic society. The true emissary of the Almighty is one whose relation with his Maker is so strong that he passes his lonely nights in restlessness and is often forced to spring out of his bed. He holds his companions who are kneeling to pray to God in the stillness of the night in such high esteem that they become the centre of his attention.
Şüphesiz Allah okuduğun Kur'an'ı, namazda yapmış olduğun zikri ve niyetini hakkıyla bilendir.
Indeed, He is the hearer of the Qur’ān you recite and remembrance you do in your prayer, knower of your intention.
In verità, Egli è L'Ascoltatore del Corano che reciti, e di ciò che reciti durante la tua preghiera, Consapevole delle tue intenzioni.
Allah, džellešanuhu, čuje tvoje učenje časne Knjige, zikr koji činiš tokom namaza. On zna sve tvoje namjere.
Il entend le mieux les versets du Coran que tu récites durant la prière et connaît le mieux ton intention.
Tunay na Siya ay ang Madinigin sa anumang binibigkas mo na [talata ng] Qur'ān at dhikr sa dasal mo, ang Maalam sa layunin mo.
Bởi Ngài nghe tất cả lời Qur'an Ngươi đọc, lời tụng niệm của Ngươi trong Salah, Ngài biết rõ định tâm của Ngươi.
Ciertamente, Él es el oyente del Corán que recitas y del recuerdo que haces en tu oración, conocedor de tu intención. Cuando afirmaron que los demonios descienden con el Corán y que Mujámmad r es un poeta, Al-lah refutó su afirmación, diciendo:
Sesungguhnya Dia Maha Mendengar apa yang engkau baca berupa Al-Qur`ān atau zikir dalam salatmu, lagi Maha Mengetahui niatmu.
"Apakah akan Aku beritakan kepadamu, kepada siapa setan-setan itu turun? Mereka turun kepada tiap-tiap pendusta lagi yang banyak dosa, mereka menghadapkan pendengaran (kepada setan) itu, dan kebanyakan mereka adalah orang-orang pendusta. Dan penyair-penyair itu diikuti oleh orang-orang yang sesat. Tidak-kah kamu melihat bahwasanya mereka mengembara di tiap-tiap lembah, dan bahwasanya mereka suka mengatakan sesuatu yang mereka sendiri tidak mengerjakan(nya)? Kecuali orang-orang (penyair-penyair) yang beriman dan beramal shalih dan banyak menyebut Allah dan mendapat kemenangan sesudah menderita kezhaliman. Dan orang-orang yang zhalim itu kelak akan menge-tahui ke tempat mana mereka akan kembali." (Asy-Syu'ara`: 221-227).
(221-223) " Allah berfirman, ﴾ هَلۡ أُنَبِّئُكُمۡ ﴿ "Apakah akan Aku beritakan kepadamu." Maksudnya, Aku kabarkan kepada kalian berita yang sesungguhnya yang tidak mengandung keraguan sedikit pun dan tidak ada syubhatnya, tentang orang yang mana setan telah turun kepadanya. Maksudnya, dalam gam-baran orang yang biasa dituruni setan-setan. ﴾ تَنَزَّلُ عَلَىٰ كُلِّ أَفَّاكٍ ﴿ "Mereka turun kepada tiap-tiap pendusta." Maksudnya, pendusta yang banyak mengatakan perkataan palsu dan kebohongan dengan batil, ﴾ أَثِيمٖ ﴿ "lagi yang banyak dosa," dalam perbuatannya dan banyak maksiat. Itulah orang yang suka dituruni setan, dan kondisinya sama dengan kondisi setan. ﴾ يُلۡقُونَ ﴿ "Mereka menghadapkan," kepada setan itu, ﴾ ٱلسَّمۡعَ ﴿ "pendengaran," yang mereka curi dari langit. ﴾ وَأَكۡثَرُهُمۡ كَٰذِبُونَ ﴿ "Dan kebanyakan mereka adalah orang-orang pendusta." Maksudnya, Kebanyakan berita yang mereka sampaikan itu adalah kedustaan. Dia jujur satu kali namun berdusta seratus kali, sehingga kebenaran tercampur aduk dengan kebatilan, dan kebenaran menjadi sirna karena minimnya dan karena tidak diketahui. Itulah ciri orang-orang yang biasa dituruni setan-setan, dan itulah bentuk bisikan mereka kepadanya.
Sedangkan Muhammad a, keadaannya sungguh sangat ber-beda sekali dengan kondisi seperti itu, sebab dia adalah seorang yang jujur lagi terpercaya yang telah mengkombinasikan antara kesucian hati, kejujuran ucapan dan kebersihan perbuatan dari hal-hal yang diharamkan, dan wahyu yang diturunkan kepadanya dari sisi Allah adalah diturunkan secara terjaga, terpelihara lagi mengandung kebenaran yang agung yang tidak mengandung keraguan sedikit pun. Apakah sama, wahai orang yang berakal antara yang ini (nabi) dengan mereka (orang-orang yang dituruni setan)? Tidaklah keduanya itu mirip kecuali pada pandangan orang yang tidak waras yang tidak dapat membedakan antara berbagai hal?
(224-226) Setelah Allah membebaskannya dari turunnya setan-setan kepada beliau, maka Allah juga membebaskannya dari sya'ir, seraya berfirman, ﴾ وَٱلشُّعَرَآءُ ﴿ "Dan penyair-penyair itu. Maksud-nya, Aku sampaikan pula berita tentang kondisi para ahli sya'ir dan sifat permanen mereka, yaitu bahwa sesungguhnya mereka, ﴾ يَتَّبِعُهُمُ ٱلۡغَاوُۥنَ ﴿ "diikuti oleh orang-orang yang sesat," dari jalan petunjuk, yang menelusuri jalan menuju kesesatan dan kebinasaan. Mereka sendiri adalah orang-orang sesat, dan Anda akan menemukan para pengikutnya adalah setiap orang sesat lagi celaka.
﴾ أَلَمۡ تَرَ ﴿ "Tidakkah kamu melihat," betapa sesatnya mereka, ﴾ أَنَّهُمۡ فِي كُلِّ وَادٖ ﴿ "bahwasanya mereka di tiap-tiap lembah," dari lembah-lem-bah syair, ﴾ يَهِيمُونَ ﴿ "mengembara," kadang-kadang memuji, kadang-kadang mencaci, kadang-kadang dalam kejujuran dan kadang-kadang dalam kedustaan, dan kadang-kadang merayu, dan kadang memperolok-olok, kadang bersenang-senang dan kadang bersedih. Mereka tidak mempunyai pendirian tetap, dan mereka selalu tidak dalam satu kondisi.
﴾ وَأَنَّهُمۡ يَقُولُونَ مَا لَا يَفۡعَلُونَ ﴿ "Dan bahwasanya mereka suka mengata-kan sesuatu yang mereka sendiri tidak mengerjakan." Maksudnya, ini adalah ciri para penya'ir. Perkataan mereka menyelisihi perbuatan mereka. Apabila engkau mendengar seorang penyair merayu de-ngan rayuan lembut, maka engkau akan mengatakan, "Orang ini adalah manusia yang paling mabuk cinta," padahal hatinya kosong dari semua itu. Dan apabila engkau mendengarnya memuji atau mencela, maka engkau akan mengatakan, "Ini kejujuran!" Padahal itu dusta! Dan kadang-kadang dia memuji-muji pekerjaan-peker-jaan yang tidak pernah dia lakukan, dan larangan-larangan yang dia sendiri tidak meninggalkannya, dan kedermawanan yang dia sendiri belum pernah terjun di ladangnya, serta keberanian yang mengalahkan pasukan berkuda, sementara Anda menjumpainya sebagai manusia yang paling pengecut! Itulah karakter mereka.
Maka cobalah perhatikan, apakah sama dengan keadaan Rasulullah a yang sangat bijak lagi baik, yang diikuti oleh setiap orang yang berakal (bijak) lagi mendapat petunjuk, yang telah berkonsisten berjalan di atas hidayah dan menjauhi kebinasaan. Perbuatan-perbuatannya tidak pernah kontradiksi, [dan perkataan-perkataannya belum pernah menyelisihi perbuatannya],[35] yang tidak menyuruh kecuali kepada kebaikan, dan tidak mencegah kecuali terhadap keburukan, tidak pernah memberitakan sesuatu melainkan kebenaran, dan tidak pernah memerintahkan sesuatu melainkan beliau adalah orang pertama yang melakukannya, dan tidak pula pernah mencegah sesuatu melainkan beliau adalah orang pertama yang meninggalkannya. Lalu apakah sama kondisi beliau dengan kondisi para penyair, atau mendekati mereka? Atau-kah sangat berbeda dari segala sisi? Semoga shalawat dan salam tetap Allah limpahkan kepada Rasul yang sempurna ini, yang paling bersemangat lagi termulia ini sepanjang masa, yang mana beliau bukanlah seorang penyair, bukan seorang ahli sihir dan bukan seorang yang gila (tidak waras), dan tidak ada (gambaran) yang laik dengannya kecuali segala kesempurnaan.
(227) Setelah Allah menjelaskan kondisi para penyair dengan penjelasan yang telah Dia jelaskan itu, Dia mengecualikan orang yang beriman (dari para penyair itu) kepada Allah, kepada RasulNya dan beramal shalih, suka memperbanyak dzikir kepada Allah dan melawan musuh-musuhnya dari kaum musyrikin sete-lah menganiaya mereka. Sehingga syair mereka menjadi bagian dari amal shalih dan buah dari iman mereka, karena (syair-syair mereka) mengandung pujian terhadap orang-orang beriman dan perlawanan terhadap ahli syirik dan kafir, serta pembelaan ter-hadap agama Allah dan penjelasan terhadap ilmu-ilmu yang ber-manfaat dan himbauan untuk berakhlak mulia, seraya berfirman, ﴾ إِلَّا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ ٱلصَّٰلِحَٰتِ وَذَكَرُواْ ٱللَّهَ كَثِيرٗا وَٱنتَصَرُواْ مِنۢ بَعۡدِ مَا ظُلِمُواْۗ وَسَيَعۡلَمُ ٱلَّذِينَ ظَلَمُوٓاْ أَيَّ مُنقَلَبٖ يَنقَلِبُونَ ﴿ "Kecuali orang-orang (penyair-penyair) yang beriman dan beramal shalih dan banyak menyebut Allah dan mendapat kemenangan sesudah menderita kezhaliman. Dan orang-orang yang zhalim itu kelak akan mengetahui ke tempat mana mereka akan kembali." Yaitu ke tempat hisab yang mana tidaklah ia melewati suatu perbuatan (dosa) kecil dan besar melainkan pasti ia menghitungnya, dan tidaklah mele-wati suatu hak melainkan pasti memenuhinya.
Segala puji hanya bagi Allah, Rabb semesta alam.
Bu Kur'an'ı indirdiğini iddia ettiğiniz şeytanların kime indiğini size haber vereyim mi?
221- Size şeytanların, kimin üzerine indiğini haber vereyim mi?
222- Her günahkâr yalancı üzerine inerler.
223- O (şeytanlar semada meleklerden) işittiklerini (ona) iletirler ve onların çoğu yalan söylerler.
224- Şairlere de azgınlar uyar.
225- Görmez misin ki onlar her bir vadide şaşkınca dolaşırlar?
226- Ve yapmadıkları şeyleri söylerler.
227- Ancak iman edip salih ameller işleyen, Allah’ı çokça zikreden ve zulme uğradıktan sonra haklarını alanlar müstesnâ. Zulmedenler, yakında nasıl bir yere döneceklerini bilecekler.
221. “Size şeytanların kimin üzerine indiğini haber vereyim mi?” Hakkında herhangi bir şüphe ve tereddüt söz konusu olmaksızın şeytanların kimin üzerine indirildiğini, yani üzerlerine şeytanın ineceği şahısların niteliklerini haber vereyim mi?
222. Şeytanlar çokça yalan söyleyen, batıl iftiralarda bulunan “yalancı” ve fiillerinde “günahkâr”, masiyetleri pek çok olan kimseler “üzerine inerler.” İşte şeytanların üzerine indiği ve hali şeytanların haline uygun düşen kimseler bunlardır.
223. “O (şeytanlar)” semadan kulak hırsızlığı yoluyla dinledikleri şeyleri o günahkar yalancı kimseye “iletirler” ve bunu ona telkin ederler, “ve onların çoğu yalan söylerler.” Ona telkin ettikleri sözlerin çoğu da yalandır. Bir tane doğru söylese de ona yüz de yalan katar. Böylelikle hak batıla karışır. Gerek oran itibariyle azlığı gerekse de bilinmemesi dolayısıyla hak kaybolur gider. İşte üzerlerine şeytanların indiği şahısların ve şeytanların böylelerine yaptığı telkinin niteliği budur.
uhammed sallallahu aleyhi ve sellem’in hali ise bunlardan çok farklıdır. Zira o, doğru sözlüdür, güvenilirdir, asla gerçeğe aykırı konuşmaz. Doğru yolda giden birisidir. Onun kalbi de doğruluk ve iyilikle doludur. Sözü de doğrudur. Fiilleri de haramdan uzak, pek nezih ve temizdir. Allah tarafından üzerine indirilen vahiy de korunmuş ve himaye edilmiş olarak iner, hakkında en ufak bir şüphenin söz konusu olmadığı pek büyük doğruyu ihtiva eder. Hiç -ey akıl sahibi kimseler- onun gösterdiği yol ile üzerlerine şeytanların indiği kimselerin iftiraları aynı olabilir mi? Deli ve temyiz gücü bulunmayan, eşyayı birbirinden ayırt edemeyenler dışında herhangi bir kimse bunlar arasında bir benzerlik olduğunu düşünebilinir mi?
224. Yüce Allah, peygamberlerini üzerine şeytanların inmesinden tenzih ettikten sonra, onun şiirden de uzak olduğunu belirterek şöyle buyurmaktadır:“Şairlere de” yani ben size şairlerin halini ve onların değişmez vasfını da bildireyim mi? Onlara “azgınlar” hidâyet yolundan sapıp azgınlık ve helâk oluşun yoluna yönelmiş olan kimseler “uyar.” Bunlar, kendi özleri itibariyle azgın oldukları gibi her azgın, sapık ve fesat ehli kimselerin onlara tâbi olduklarını görürsün.
225. “Görmez misin ki onlar” azgınlıkları ve ileri derecedeki sapıklıkları dolayısıyla şiir vadilerinden “her bir vadide şaşkınca dolaşırlar.” Kimi zaman över, kimi zaman yererler, kimi zaman aşk şiiri söylerler. Kimi zaman alay ederler. Kimi zaman neşelenir, kimi zaman kederlenirler. Onların istikrarları yoktur. Herhangi bir hal üzere sebat etmezler.
226. “Ve yapmadıkları şeyleri söylerler.” Şairlerin vasfı budur. Onların sözleri ile fiilleri birbirini tutmaz. Şairin ince ve duygulu bir aşk şiiri söylediğini işittiğin vakit onu, insanlar içinde en zorlu aşka tutulmuş biri zannedersin. Halbuki kalbinde ondan eser yoktur. Onun bir övgü ya da yergisini işitecek olursan, Bu doğrudur, dersin. Halbuki yalan söylemektedir. Bazen yapmadığı işlerle övünür. Terk etmediği şeyleri terk ettiğini söyler. Yanına bile yakalaşmadığı cömertliklerini dile getirir. Yiğit süvarilerden daha kahraman olduğunu söylerken korkaklardan daha korkak olduğu görülür vb. İşte onların vasıfları budur.
imdi bir bakalım; doğru yol üzere giden, insanlar arasında iyilikleri kendisinde en çok toplayan, doğru ve hidâyet bulmuş herkesin kendisine tâbi olduğu, hidâyet üzere dosdoğru yürüyüp helâk edici yollardan uzak duran, davranışları arasında çelişki bulunmayan, sözleri amellerine zıt düşmeyen, Allah’ın Rasûlü Muhammed sallallahu aleyhi ve sellem’in hali hiç böyle midir? O ki hayırdan başkasını emretmez. Kötülükten başkasını da yasaklamaz. O, ne haber vermişse doğrudur. Neyi emretmişse mutlaka emrettiğini ilk yapan odur. Neyi yasaklamışsa herkesten önce o işi o, terk etmiştir. Hiç onun hali şairlerin haline benzer mi? Hatta onları andırır mı? Yoksa onun hali bütün yönleriyle onlarınkinden farklı mıdır? Allah’ın salat ve selamları, peygamberlerin en üstünü, en faziletli şahsiyet olan bu Rasûle olsun ki o, şair de değildir, sihirbaz da değildir, deli de değildir. Ona ancak mükemmellikler yaraşır.
227. Yüce Allah, şairleri belirtilen şekilde nitelendirdikten sonra içlerinde Allah ve Rasûlüne iman edip salih amel işleyenleri, Allah’ı çokça anan, kendilerine zulmetmelerinden sonra Allah düşmanı müşriklerden intikam alan şairleri istisnâ etmektedir. Çünkü bunların şiirleri, salih amellerinden ve imanlarının meyvelerindendir. Zira onların şiirleri, iman ehline övgü içerir, müşrik ve kâfirlerden intikam alır, Allah’ın dinini savunur, faydalı bilgileri açıklayar ve üstün ahlâkî değerlere teşvik eder. “Zulmedenler, yakında nasıl bir yere döneceklerini bilecekler.” Onlar, amellerinin hesabının görüleceği mahşerde bir araya getirileceklerdir. Onlara amellerinden küçük, büyük her şey mutlaka gösterilecektir. Bütün haklar, mutlaka sahiplerine eksiksiz olarak verilecektir. Âlemlerin Rabbi olan Allah’a hamd olsun.
***
Apakah akan Aku beritakan kepadamu tentang orang yang turun padanya setan-setan yang kalian klaim bahwa mereka turun dengan membawa Al-Qur`ān?
Lẽ nào các ngươi không muốn Ta cho các ngươi biết ai mới là kẻ thường bị Shaytan đến gặp chúng để các ngươi cho rằng Qur'an được Shaytan mang xuống?
Refutation of the Fabrications of the Idolators
Here Allah addresses those idolators who claimed that what was brought by the Messenger was not the truth but was merely something that he had made up by himself, or that it came to him in visions from the Jinn. Allah stated that His Messenger was above their claims and fabrications, and that what he had brought did indeed come from Allah, and that it was a revelation and inspiration, brought down by a noble, trustworthy and mighty angel. It did not come from the Shayatin, because they have no desire for anything like this Noble Qur'an -- they descend upon those who are like them, the lying fortune-tellers. Allah says:
هَلْ أُنَبِّئُكُمْ
(Shall I inform you) meaning, shall I tell you,
هَلْ أُنَبِّئُكُمْ عَلَى مَن تَنَزَّلُ الشَّيَـطِينُ - تَنَزَّلُ عَلَى كُلِّ أَفَّاكٍ أَثِيمٍ
(upon whom the Shayatin descend They descend on every lying, sinful person (Athim)) meaning, one whose speech is lies and fabrication.
أَثِيمٍ
(Athim) means, whose deeds are immoral. This is the person upon whom the Shayatin descend, fortune-tellers and other sinful liars. The Shayatin are also sinful liars.
يُلْقُونَ السَّمْعَ
(Who gives ear, ) means, they try to overhear what is said in the heavens, and they try to hear something of the Unseen, then they add to it a hundred lies and tell it to their human comrades, who then tell it to others. Then the people believe everything they say because they were right about the one thing which was heard from the heavens. This was stated in an authentic Hadith recorded by Al-Bukhari from `A'ishah, may Allah be pleased with her, who said, "The people asked the Prophet about fortune-tellers, and he said:
«إِنَّهُمْ لَيْسُوا بِشَيْء»
(They are nothing.) They said: "O Messenger of Allah, they say things that come true." The Prophet said:
«تِلْكَ الْكَلِمَةُ مِنَ الْحَقِّ يَخْطَفُهَا الْجِنِّيُّ فَيُقَرْقِرُهَا فِي أُذُنِ وَلِيِّهِ كَقَرْقَرَةِ الدَّجَاجِ، فَيَخْلِطُونَ مَعَهَا أَكْثَرَ مِنْ مِائَةِ كَذْبَة»
(That is a word of truth which the Jinn snatches, then he gabbles it like the clucking of a chicken into the ear of his friend, but he mixes it with more than one hundred lies.) Al-Bukhari also recorded that Abu Hurayrah said, "The Prophet said:
«إِذَا قَضَى اللهُ الْأَمْرَ فِي السَّمَاءِ ضَرَبَتِ الْمَلَائِكَةُ بِأَجْنِحَتِهَا خُضْعَانًا لِقَوْلِهِ، كَأَنَّهَا سِلْسِلَةٌ عَلَى صَفْوَانٍ، فَإِذَا فُزِّعَ عَنْ قُلُوبِهِمْ قَالُوا: مَاذَا قَالَ رَبُّكُمْ؟ قَالُوا (لِلَّذِي قَالَ): الْحَقَّ، وَهُوَ الْعَلِيُّ الْكَبِيرُ، فَيَسْمَعُهَا مُسْتَرِقُو السَّمْعِ، وَمُسْتَرِقُو السَّمْعِ هَكَذَا بَعْضُهُمْ فَوْقَ بَعْضٍ وَصَفَ سُفْيَانُ بِيَدِهِ، فَحَرَّفَهَا وَبَدَّدَ بَيْنَ أَصَابِعِهِ فَيَسْمَعُ الْكَلِمَةَ فَيُلْقِيهَا إِلَى مَنْ تَحْتَهُ، ثُمَّ يُلْقِيهَا الْآخَرُ إِلَى مَنْ تَحْتَهُ، حَتَّى يُلْقِيَهَا عَلَى لِسَانِ السَّاحِرِ أَوِ الْكَاهِنِ، فَرُبَّمَا أَدْرَكَهُ الشِّهَابُ قَبْلَ أَنْ يُلْقِيَهَا، وَرُبَّمَا أَلْقَاهَا قَبْلَ أَنْ يُدْرِكَهُ، فَيَكْذِبُ مَعَهَا مِائَةَ كَذْبَةٍ،فَيُقَالُ: أَلَيْسَ قَدْ قَالَ لَنَا يَوْمَ كَذَا وَكَذَا: كَذَا وَكَذَا؟ فَيُصَدَّقُ بِتِلْكَ الْكَلِمَةِ الَّتِي سُمِعَتْ مِنَ السَّمَاء»
(When Allah decrees a matter in heaven, the angels beat their wings in submission to His decree, a chain beating on a rock. And when the fear in their hearts subsides, they say: "What is it that your Lord has said" They say: "The truth. And He is the Most High, the Most Great." Then when the Jinn who are listening out, one above the other) -- and Sufyan illustrated this with a gesture, holding his hand vertically with his fingers outspread -- (when they hear this, they throw it down from one to another, until it is passed to the fortune-teller or soothsayer. The shooting star may strike the Jinn before he passes it on, or he may pass it on before he is struck, and he adds to it one hundred lies, thus it is said: "Did he not tell us that on such and such a day, such and such would happen" So they believe him because of that one thing which was heard from the heavens.) This was recorded by Al-Bukhari. Al-Bukhari recorded from `A'ishah, may Allah be pleased with her, that the Prophet said:
«إِنَّ الْمَلَائِكَةَ تَحَدَّثُ فِي الْعَنَانِ وَالْعَنَانُ: الْغَمَامُ بِالْأَمْرِ (يَكُونُ) فِي الْأَرْضِ، فَتَسْمَعُ الشَّيَاطِينُ الْكَلِمَةَ، فَتَقُرُّهَا فِي أُذُنِ الْكَاهِنِ كَمَا تُقَرُّ الْقَارُورَةُ، فَيَزِيدُونَ مَعَهَا مِائَةَ كَذْبَة»
(The angels speak in the clouds about some matter on earth, and the Shayatin overhear what they say, so they tell it to the fortune-teller, gurgling into his ear like (a liquid poured) from a glass bottle, and he adds to it one hundred lies.)
Refutation of the Claim that the Prophet was a Poet
وَالشُّعَرَآءُ يَتَّبِعُهُمُ الْغَاوُونَ
(As for the poets, the astray ones follow them.) `Ali bin Abi Talhah reported from Ibn `Abbas that this means: "The disbelievers follow the misguided among mankind and the Jinn." This was also the view of Mujahid, `Abdur-Rahman bin Zayd bin Aslam, and others. `Ikrimah said, "Two poets would ridicule one another in verse, with one group of people supporting one and another group supporting the other. Hence Allah revealed the Ayah,
وَالشُّعَرَآءُ يَتَّبِعُهُمُ الْغَاوُونَ
(As for the poets, the erring ones follow them.)
أَلَمْ تَرَ أَنَّهُمْ فِى كُلِّ وَادٍ يَهِيمُونَ
(See you not that they speak about every subject in their poetry) `Ali bin Abi Talhah reported from Ibn `Abbas that this means: "They indulge in every kind of nonsense." Ad-Dahhak reported that Ibn `Abbas said, "They engage in every kind of verbal art." This was also the view of Mujahid and others.
وَأَنَّهُمْ يَقُولُونَ مَا لاَ يَفْعَلُونَ
(And that they say what they do not do. ) Al-`Awfi reported that Ibn `Abbas said that at the time of the Messenger of Allah ﷺ, two men, one from among the Ansar and one from another tribe, were ridiculing one another in verse, and each one of them was supported by a group of his own people, who were the foolish ones, and Allah said:
وَالشُّعَرَآءُ يَتَّبِعُهُمُ الْغَاوُونَ - أَلَمْ تَرَ أَنَّهُمْ فِى كُلِّ وَادٍ يَهِيمُونَ - وَأَنَّهُمْ يَقُولُونَ مَا لاَ يَفْعَلُونَ
(As for the poets, the erring ones follow them. See you not that they speak about every subject in their poetry And that they say what they do not do.) What is meant here is that the Messenger , to whom this Qur'an was revealed, was not a soothsayer or a poet, because his situation was quite obviously different to theirs, as Allah says:
وَمَا عَلَّمْنَـهُ الشِّعْرَ وَمَا يَنبَغِى لَهُ إِنْ هُوَ إِلاَّ ذِكْرٌ وَقُرْءَانٌ مُّبِينٌ
(And We have not taught him poetry, nor is it suitable for him. This is only a Reminder and a plain Qur'an.) (36:69),
إِنَّهُ لَقَوْلُ رَسُولٍ كَرِيمٍ - وَمَا هُوَ بِقَوْلِ شَاعِرٍ قَلِيلاً مَّا تُؤْمِنُونَ - وَلاَ بِقَوْلِ كَاهِنٍ قَلِيلاً مَّا تَذَكَّرُونَ تَنزِيلٌ مِّن رَّبِّ الْعَـلَمِينَ
(That this is verily, the word of an honored Messenger. It is not the word of a poet, little is that you believe! Nor is it the word of a soothsayer, little is that you remember! This is the Revelation sent down from the Lord of all that exits.) (69:40-43)
The Exception of the Poets of Islam
إِلاَّ الَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ الصَّـلِحَـتِ
(Except those who believe and do righteous deeds,) Muhammad bin Ishaq narrated from Yazid bin `Abdullah bin Qusayt, that Abu Al-Hasan Salim Al-Barrad, the freed servant of Tamim Ad-Dari said: "When the Ayah --
وَالشُّعَرَآءُ يَتَّبِعُهُمُ الْغَاوُونَ
(As for the poets, the erring ones follow them.) was revealed, Hassan bin Thabit, `Abdullah bin Rawahah and Ka`b bin Malik came to the Messenger of Allah ﷺ, weeping, and said: "Allah knew when He revealed this Ayah that we are poets. The Prophet recited to them the Ayah,
إِلاَّ الَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ الصَّـلِحَـتِ
(Except those who believe and do righteous deeds,) and said:
«أَنْتُم»
((This means) you.)
وَذَكَرُواْ اللَّهَ كَثِيراً
(and remember Allah much). He said:
«أَنْتُم»
((This means) you.)
وَانتَصَرُواْ مِن بَعْدِ مَا ظُلِمُواْ
(and vindicate themselves after they have been wronged. ) He said:
«أَنْتُم»
((This means) you.) This was recorded by Ibn Abi Hatim and Ibn Jarir from the narration of Ibn Ishaq. But this Surah was revealed in Makkah, so how could the reason for its revelation be the poets of the Ansar This is something worth thinking about. The reports that have been narrated about this are all Mursal and cannot be relied on. And Allah knows best. But this exception could include the poets of the Ansar and others. It even includes those poets of the Jahiliyyah who indulged in condemning Islam and its followers, then repented and turned to Allah, and gave up what they used to do and started to do righteous deeds and remember Allah much, to make up for the bad things that they had previously said, for good deeds wipe out bad deeds. So they praised Islam and its followers in order to make up for their insults, as the poet `Abdullah bin Az-Zab`ari said when he became Muslim: "O Messenger of Allah, indeed my tongue will try to make up for things it said when I was bad -- When I went along with the Shaytan during the years of misguidance, and whoever inclines towards his way is in a state of loss." Similarly, Abu Sufyan bin Al-Harith bin `Abd Al-Muttalib was one of the most hostile people towards the Prophet , even though he was his cousin, and he was the one who used to mock him the most. But when he became Muslim, there was no one more beloved to him than the Messenger of Allah ﷺ. He began to praise the Messenger of Allah ﷺ where he had mocked him, and take him as a close friend where he had regarded him as an enemy.
وَانتَصَرُواْ مِن بَعْدِ مَا ظُلِمُواْ
(and vindicate themselves after they have been wronged.) Ibn `Abbas said, "They responded in kind to the disbelievers who used to ridicule the believers in verse." This was also the view of Mujahid, Qatadah and several others. It was also recorded in the Sahih that the Messenger of Allah ﷺ said to Hassan:
«اهْجُهُم»
(Ridicule them in verse.) Or he said:
«َهاجِهِمْ وَجِبْرِيلُ مَعَك»
(Ridicule them in verse, and Jibril is with you.) Imam Ahmad recorded that Ka`b bin Malik said to the Prophet , "Allah has revealed what He revealed about the poets. The Messenger of Allah ﷺ said:
«إِنَّ الْمُؤْمِنَ يُجَاهِدُ بِسَيْفِهِ وَلِسَانِهِ، وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَكَأَنَّ مَا تَرْمُونَهُمْ بِهِ نَضْحُ النَّـبْل»
(The believer wages Jihad with his sword and with his tongue, By the One in Whose Hand is my soul, it is as if you are attacking them with arrows.)
وَسَيَعْلَمْ الَّذِينَ ظَلَمُواْ أَىَّ مُنقَلَبٍ يَنقَلِبُونَ
(And those who do wrong will come to know by what overturning they will be overturned.) This is like the Ayah,
يَوْمَ لاَ يَنفَعُ الظَّـلِمِينَ مَعْذِرَتُهُمْ
(The Day when their excuses will be of no profit to wrongdoers) (40: 52). According to the Sahih, the Messenger of Allah ﷺ said:
«إِيَّاكُمْ وَالظُّلْمَ، فَإِنَّ الظُّلْمَ ظُلُمَاتٌ يَوْمَ الْقِيَامَة»
(Beware of wrongdoing, for wrongdoing will be darkness on the Day of Resurrection.) Qatadah bin Di`amah said concerning the Ayah --
وَسَيَعْلَمْ الَّذِينَ ظَلَمُواْ أَىَّ مُنقَلَبٍ يَنقَلِبُونَ
(And those who do wrong will come to know by what overturning they will be overturned.) this refers to the poets and others. This is the end of the Tafsir Surat Ash-Shu`ara'. Praise be to Allah, Lord of the worlds.
"Volete che vi informi su chi sono coloro sui quali scendono i demoni che insinuate abbiano rivelato il Corano?
“Shall I inform you who the satans actually come down to, as you have claimed that they come down with the Qur’ān?”
Hoćete li, o ljudi, da vam kažem kome silaze šejtani, za koje velite da donose časni Kur’an?
Magpapabatid kaya Ako sa inyo kung sa kanino nagbababaan ang mga demonyong iginiit ninyo na sila ay nagbabaan kalakip ng Qur'ān na ito?
Voulez-vous que je vous dise à qui les démons, dont vous prétendez qu’ils ont révélé le Coran, font des révélations ?
¿Debo informarles sobre quién descienden los demonios, ya que han afirmado que descendieron con el Corán?
Nagbababaan ang mga demonyo sa bawat palasinungaling na marami ang kasalanan at ang pagsuway kabilang sa mga manghuhulang panghinaharap.
Mereka turun kepada tiap-tiap pendusta lagi yang banyak dosa dan maksiat dari kalangan para penyihir dan peramal.
Vienen sobre el adivino, que es un mentiroso, pecador y desobediente.
Şeytanlar, günahkâr olan yalancı ve isyankâr kâhinlerin üzerine inerler.
Lũ Shaytan thường đến gặp những tên nói dối đầy tội lỗi và không vâng lời như thầy bói.
Šejtani silaze onima proricateljima, koji lažu i čine razvrat i velike grijehe.
Ils les font à tout menteur, pécheur et désobéissant invétéré parmi les devins.
I demoni discendono sui sacerdoti bugiardi che hanno commesso molti peccati e che hanno disobbedito molto.
“They come down to every fortune-teller, who is a perpetual liar, sinner and disobeyer.”
Nagnanakaw ang mga demonyo ng pakikinig mula sa konsehong pinakamataas saka nagpupukol sila nito sa mga katangkilik nila kabilang sa mga manghuhulang panghinaharap. Ang higit na marami sa mga manghuhulang panghinaharap ay mga sinungaling. Kung nagpakatapat sila sa isang salita ay nagsinungaling naman sila kasama rito ng isang daang kasinungalingan.
Šejtani prisluškuju ono što govore meleki, uzvišeno društvo, pa čuju jednu riječ koju hitro prenesu vračevima i prorocima – ovi većinom izmišljaju laži – pa na to zrno istine dodaju tovar laži.
I demoni origliano il Concilio Supremo, e così lo raccontano ai loro sacerdoti prediletti; e la maggior parte dei sacerdoti è bugiarda: se sono sinceri riguardo una parola, dicono altre cento bugie.
“The satans eavesdrop on the exalted assembly of angels and then convey that information to their fortune-teller friends. The majority of fortune tellers are liars; if they are truthful in one statement, they tell a hundred lies with it.
Setan-setan itu mencuri kabar dengan menguntit kabar di majelis para malaikat, lalu mereka mengabarkannya kepada orang-orang yang mereka cintai dari kalangan para penyihir dan peramal dan kebanyakan para peramal itu adalah orang-orang pendusta. Bila para setan itu benar dalam satu kata maka mereka menurunkan bersamanya seratus kedustaan.
Los demonios escuchan a escondidas la asamblea exaltada de ángeles y luego transmiten esa información a sus amigos adivinos. La mayoría de los adivinos son mentirosos; si son veraces en una declaración, cuentan cien mentiras con ella.
Lũ Shaytan nghe trộm những Thiên Thần trên trời nói chuyện về kể lại cho những tên thầy bói, chúng thêm bớt trong lời nói và những tên thầy bói cũng vậy, nếu chúng nói thật một lời thì cả trăm lời còn lại là nói dối.
Şeytanlar, Mele-i A'la'yı/yüce topluluğu gizli gizli dinlerler ve duyduklarını kâhinlerden olan dostlarına naklederler. Kâhinlerin çoğu yalancıdırlar. Eğer bir kelime doğru söylerler ise onunla beraber yüz yalan söylerler.
Les démons tentent d’écouter ce qui se dit dans les plus hautes sphères du Ciel puis se manifestent à leurs alliés parmi les devins. Or la plupart des devins sont des menteurs puisque lorsqu’ils disent une vérité, ils profèrent cent mensonges.
Về những tên nhà thơ mà các người đã cho rằng Muhammad trong số họ thì chỉ có những kẻ lạc lối, vô đạo đức mới theo họ để ghi chép lại thơ ca khi họ ngâm.
Muhammed -sallallahu aleyhi ve sellem-'in onlardan olduğunu iddia ettiğiniz şairlere hidayet ve istikamet yolundan sapmış olanlar uyarlar. Şairlerin söylemiş oldukları şiirleri rivayet edip, dururlar.
Penyair-penyair yang kalian klaim bahwa Muhammad itu adalah bagian dari mereka diikuti oleh orang-orang yang sesat dari jalan petunjuk dan lurus, sehingga mereka pun meriwayatkan syair-syair yang mereka katakan.
وَالشُّعَرَاءُ يَتَّبِعُهُمُ الْغَاوُونَ ﴿224﴾
As for the poets, they are followed by the straying people. - 26:224.
شِعر (Shi'r) which is the origin of Shu` ara' and is translated as poetry; is an Arabic word which lexically means any statement based on imagination and ideas not confirmed by serious proofs. It is not necessary for being a شِعر 'Shi'r' in original Arabic to have a particular rhythm or qafiyah or radif.
Since the technical شِعر shi` r (poetry) which is always based on particular rhythms is generally composed of imaginary thoughts, the technical definition of شِعر shi` r (poetry) is "a composition of words having a particular rhythm and a similar sound at the end of each line (Qafiyah) ". The pagans of Makkah used to call the Holy Prophet ﷺ a sha` ir (a poet) and the Holy Qur'an, a shi` r (poetry). Some commentators of the Holy Qur'an are of the view that the pagans of Makkah used to call the Qur'an a shi` r in its technical sense. But others are of the opinion that it was not so, because the infidels of Makkah were fully conversant with the code and principles of poetry, and it is obvious that Qur'an is not a book of poetry. Even a non-Arab would not accept that, not to say anything of the eloquent Arabs. On the contrary, the Arabs used to call him a poet in the literal sense of the word, that is they regarded his thoughts as imaginary. Their objective was to call him a liar, because the word Sha` ir is also used in the sense of lie, and Shi` r for a liar.
وَالشُّعَرَاءُ يَتَّبِعُهُمُ الْغَاوُونَ ﴿224﴾
As for the poets, they are followed by the straying people. - 26:224
The word شَاعِر (Sha` ir) is used in this verse in its technical and commonly known meaning, that is the rhythmic composer. This interpretation is endorsed by a narration in Fatahul Bari that when this verse was revealed, the respected companions, Sayyidna ` Abdullah ibn Rawahah, Hassan ibn Thabit and Ka` b ibn Malik ؓ عنہم who were well known poets, went crying to Holy Prophet ﷺ and submitted that this verse was revealed by Allah Ta’ ala and they too were poets.
Then Holy Prophet ﷺ said ` You go through the last part of the verse'. What he conveyed was that their poetry was not frivolous having bad intent, hence they were included in that exception which is mentioned in the last part of the verse. The commentators have therefore, elaborated that in the beginning of the verse the disbeliever poets are purported, because depraved people, defiant Shaitan and disobedient Jinn followed and narrated their poetry. (Fatahul Bari)
The place of poetry in Islamic Shari` ah (jurisprudence)
In the beginning of these verses the poetry is disapproved strongly and appears an object of God's wrath. But towards the end of Surah the exception allowed proves that poetry is not condemned completely. Only that poetry is condemned and abominable which encourages Allah's disobedience or puts hindrance in His remembrance, or disgraces and condemns someone falsely, or be obscene or leads to obscenity. But that poetry which is free from these sins and unbecoming things is exonerated by Allah Ta’ ala through this verse إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ (227). On the other hand the poetry which deals with the subjects of wisdom based on sermons and teachings is part of the virtues carrying reward in the Hereafter as reported by Sayyidna ` Ubayy Ibn Ka` b ؓ انّ من شعر حکمہ that is ` There is a poetry which contains wisdom'. (Bukhari) Hafiz ibn Hajar has said that here wisdom stands for rightful things based on truth. Ibn Battal has explained that the poetry dealing with Oneness of Allah, His remembrance and love for Islam is desirable and praiseworthy, and in the hadith under reference that type of poetry is in view. However, the poetry dealing with falsehood and obscenity is contemptible. This explanation is also confirmed by the following narrations:
1-` Amr ibn Sharid has reported through his father that Holy Prophet ﷺ had listened 100 couplets of Umayyah ibn as-salt from him.
2-Mutarrif has reported that he traveled with Sayyidna ` Imran ibn Husain ؓ from Kufa to Basrah and he used to recite couplets on every stage of the journey.
3-Tabari (رح) has reported about the distinguished companions and tabi'in that they used to compose, listen and recite poetry.
4-Imam Bukhari رحمۃ اللہ علیہ has reported that Sayyidah ` A'ishah ؓ used to compose poetry.
5-Abu Ya` la has reported from Ibn ` Umar ؓ that the Holy Prophet ﷺ has said, "Poetry is a composition". If its subject matter is good and useful, it is good, and if its subject is bad or sinful, it is bad. (Fatahul Bari)
Tafsir al-Qurtubi has remarked that from among the ten jurists of Madinah, who are well known for their learning and graciousness, 'Ubaidullah ibn ` Utbah ibn Masud ؓ was an eloquently articulate poet, and the poetry of Qadi Zubair ibn Bakkar was compiled in a book. Qurtubi has reproduced an observation of Abu ` Amr that no intelligent and knowledgeable person would take the poetry comprising of nice subjects as bad. It is also worth noting that among the noble companions who were the religious leaders, there is none who had either not composed the poetry himself or had not recited or listened to the composition of others with fondness.
Where poetry is condemned in certain narrations, it is with the purpose that one should not get engrossed so much in it that he neglects his worships and the Qur'an. Imam Bukhari (رح) has elaborated this subject in a separate chapter in which he has quoted from Sayyidna Abu Hurairah ؓ :
لاَن یَمتَلِیَٔ جَوفُ رَجُلِ قَیحاً یَرِیہِ خَیرُ اَن یَمتَلیَٔ شِعراً
It is better to fill up one's belly with pus than to fill it up with poetry'.
Imam Bukhari (رح) has explained that according to his understanding this statement portrays the situation when the poetry becomes dominant over remembrance of Allah Ta'ala, or in one's involvement with the Qur'an or with acquiring knowledge. But if the poetry is kept under check, it is not bad. Similarly, there is consensus of Ummah that the poetry which is obscene or contains defaming subjects is unlawful and is not permitted. This ruling is not exclusive to poetry only, but applies to any writing - prose or poetry. (Qurtubi)
Sayyidna 'Umar ibn Khattab رضی اللہ تعالیٰ عنہ had dismissed his governor, 'Adiyy ibn Nadlah from his position because he used to compose obscene poetry. Sayyidna ` Umar ibn ` Abdul 'Aziz (رح) had directed to exile ` Amr ibn Rabiah and 'Abul Ahwas on the same charge, but when ` Amr ibn Rabi'ah repented on his deeds, his repentance was accepted. (Qurtubi).
Every art or learning, which makes one oblivious of Allah and Hereafter, is contemptible
Ibn Abi Jamrah has ruled that excessive involvement in poetry and all such learning or art which makes one oblivious of the remembrance of Allah Ta'ala and causes doubts in the mind about beliefs of Islam or helps in promoting spiritual ills, fall under the same ruling as is given for contemptible poetry.
The depravity of the followers is often an indicator of the depravity of the leader
وَالشُّعَرَاءُ يَتَّبِعُهُمُ الْغَاوُونَ ﴿224﴾
As for the poets, they are followed by the straying people. - 26:224
The poets are blamed in this verse that their followers are misled. Here the question arises that if it is the followers who are misled, how could the poets be blamed for the acts which their followers adopt? It is because the wrong deeds adopted by the followers are normally the signs of misdeeds of the one who is followed. But Maulana Ashraf ` Ali Thanavi (رح) has clarified that this rule will apply when the one who is followed has a hand in the misdeeds of the followers. For instance if there is no check on telling lies and backbiting in the meetings of the leader, and because of that his followers, who sit in his company, also adopt this habit, then this sin committed by the followers will be regarded as a manifestation of the sin of the one who is followed. But if the misdeeds are different from the deeds of the leader, then he cannot be made responsible for the misdeeds of his followers. For example, if a person follows a scholar for his beliefs diligently and sincerely, but does not follow the scholar in his righteous deeds and morals, then the scholar cannot be blamed for the former's lack of righteousness and morality. (Allah is pure and knows best).
Al-hamdulillah
The Commentary on
Surah Ash-Shu` ara'
Ends here.
Les poètes, dont vous prétendez que Muħammad fait partie, ont pour disciples ceux qui ont dévié de la voie de la guidée et de la droiture et récitent ainsi les poèmes qu’ils leur rapportent.
A pjesnici, za koje tvrdite da je Poslanik islama jedan od njih, većinom svoju poeziju zasnivaju na neistini, pa se za njima, pjesnicima, povode, njima slični.
And as for the poets that you claim Muhammad (peace be upon him) is from, those deviant from the path of guidance and steadfastness follow them and relate whatever poetry they say.
E i poeti, di cui avete insinuato che Muħammed pace e benedizioni di Allāh siano su di lui ﷺ sia uno di loro, vengono seguiti da coloro che sono avversi alla Retta Via e alla Rettitudine; essi narrano le poesie che conoscono.
Ang mga manunula, na naggigiit kayo na si Muḥammad – basbasan siya ni Allāh at batiin ng kapayapaan – ay kabilang sa kanila – ay sumusunod sa kanila ang mga nalilihis palayo sa daan ng patnubay at pagpapakatuwid, kaya nagtuturing ang mga ito na ang sinasabi nila ay kabilang sa tula.
Y en cuanto a los poetas de los que ustedes afirman que proviene Mujámmad r, solo aquellos desviados del camino de la guía y la firmeza los siguen y le dan prioridad a sus poesías.
Tidakkah engkau melihat -wahai Rasul- bahwasanya di antara bentuk kesesatan mereka adalah mereka tersesat di tiap-tiap lembah yang mereka lalui; kadang mereka melaluinya dengan pujian, kadang dengan celaan, dan kadang pula dengan hal-hal lainnya?
Há Ngươi - hỡi Thiên Sứ - không thấy chúng có lúc vui thì khen ngợi, lúc buồn thì chê bai tùy theo tâm trạng mà chúng viết ra loại thơ khác nhau.
Non vedi – o Messaggero – come sono evidenti le loro passioni, e come sono dispersi in ogni valle: a volte elogiano, mentre altre disprezzano, e altre volte fanno tutt'altro?!
Mensajero, ¿no ves que una de las manifestaciones de los errores de los poetas, es que deambulan por todos los valles, a veces inmersos en elogios, a veces en la crítica, y muchas veces en otros asuntos?
Hindi mo ba nakita, O Sugo, na kabilang sa mga kahayagan ng kalisyaan nila ay na sila ay nawawala sa bawat larangan: sumusuong sila sa pagbubunyi minsan, pagpupula minsan, at sa iba pa sa mga ito paminsan-minsan.
Ô Messager, ne vois-tu pas que l’un des signes de leur égarement est qu’ils se déplacent de vallée en vallée, tantôt afin de faire l’éloge de quelqu’un, tantôt afin de le diffamer?
-Ey Resul!- Onların vadilerde kimi zaman birilerini övmekle, kimi zaman da yermekle ve bazen de başka konularda konuşarak şaşkın şaşkın dolaşıp, sergiledikleri sapıklıklarını görmedin mi?
Zar ne znaš, Poslaniče, da se isti ti pjesnici bave svim i svačim, izgubljeni su i dezorjentirani u svakoj dolini, pa lažu, promiču nerealne stvari, vrijeđaju i hvale, a ponekad čine oboje.
O Messenger! Do you not see that one of the manifestations of their errors is that they wander around in all the valleys, sometimes immersed in praise, sometimes in criticism, and many times in other issues!
In verità mentono, dicendo: "Abbiamo fatto questo", mentre non lo hanno fatto.
And indeed they lie, saying, “I did such and such”, while they did not actually do it.
Şüphesiz ki onlar yalan söylerler ve;"Yapmadıkları halde böyle yaptık." derler.
I oni govore ono što svojim djelima ne potvrđuju: hvale se djelima koja nisu učinili.
at na sila ay nagsisinungaling sapagkat nagsasabi sila: "Gumawa kami ng ganito," gayong hindi naman nila ginawa ito,
Y ciertamente mienten, diciendo: “Hice tal y tal”, mientras que en realidad no hicieron nada.
Ne vois-tu pas qu’ils mentent et prétendent qu’ils ont accompli telle prouesse alors que cela est faux?
Và bọn chúng nói dối: Bọn ta đã làm thế này nhưng thực sự bọn chúng nào đã làm.
Dan, bahwasanya mereka suka berdusta dengan mengatakan, "Kami melakukan ini", padahal mereka tidak melakukannya.
Il est fait exception de ceux parmi eux qui croient, accomplissent de bonnes œuvres, évoquent abondamment Allah et se servent de leur talent contre les ennemis d’Allah qui les ont traités injustement. L’un de ces poètes est Ħassân ibn Thâbit. Ceux qui se sont montrés injustes par leur polythéisme et leur agression de Ses serviteurs sauront quel sera leur devenir: ils assisteront à un évènement terrible et rendront des comptes minutieux pour leurs agissements.
Kecuali penyair-penyair yang beriman, beramal saleh, banyak menyebut Allah, dan mendapat kemenangan atas musuh-musuh Allah sesudah mereka menderita kezaliman, semisal Hassān bin Ṡabit -raḍiyallāhu 'anhu-. Adapun orang-orang zalim yang melakukan kesyirikan kepada Allah dan kezaliman terhadap hamba-hamba-Nya itu maka kelak akan mengetahui ke tempat mana mereka akan kembali, mereka pasti akan kembali ke tempat yang agung (padang mahsyar) dan hisab yang sangat detail.
Se exceptúan aquellos poetas que tienen fe, realizan buenas obras, se acuerdan de Al-lah en abundancia y toman posición contra los enemigos de Al-lah que cometen opresión e injusticias, como Hassan bin Zabit, que Al-lah esté complacido con él. Aquellos que cometieron un error al atribuir socios a Al-lah y mostrar hostilidad hacia Sus siervos, pronto sabrán cuál será su lugar de retorno: regresarán a un juicio con contabilidad meticulosa.
The extraordinary nature of the Prophet’s discourse was so telling that even those who denied the truth could not contradict what he had to say. So, they told their people, in order to satisfy them, that he was a magician or a sorcerer and that his superb preaching was due to his being a magician or a charmer, and not to his being a prophet. Similarly, they used to say that the Qur’an was the work of a poet. The answer to this was that it was enough to compare the prophet with the magicians and poets and then see the difference between them. A world of difference would be found between them and no serious-minded person would confuse the one with the other. The basis of poetry is imagination and not facts and realities. That is why poets have flights of fancy, allowing their ideas to go hither and thither. Unlike the poets, the Prophet and his companions focussed their entire attention upon God—the greatest Reality. Their lives were ideal examples of harmony between preaching and practice. Deep knowledge of God (ma‘rifah) made them remember their Creator on all occasions. They were extremely cautious and, if they took action against anyone, it was only in self-defence. One who is not serious about the life Hereafter cannot be serious about leading a God-oriented life in this world.
Pa ipak, Allah, džellešanuhu, ne kori pjesnike vjernike, one koji čine dobra djela, a često Allaha spominju i bore se te pobijede Allahove neprijatelje nakon što im ovi nanesu nepravdu (kao što je bio slučaj s Hassanom b. Sabitom, radijallahu anhu). A saznat će oni koji čine sebi nepravdu čineći širk i nasilje vjernicima kakvo će ih povratište u Svevišnjeg Allaha čekati i kakvo ih detaljno polaganje računa čega.
Ngoại trừ tên thi sĩ nào đã tin tưởng, đã hành đạo tốt, đã tụng niệm Allah nhiều và đã phục thù trước kẻ thù của Allah sau khi chúng bị đàn áp giống vị Sahabah Hassan bin Thabit. Lúc đó, những kẻ làm Shirk với Allah, chống đối nô lệ của Ngài sẽ sớm nhận biết mình phải trở về đâu, chúng phải đến tập trung tại khu đại tập trung để chịu thanh toán chi tiết.
Ancak şairlerden iman edenler, salih ameller işleyenler ve Allah Teâlâ'yı çokça zikreden, Hassân bin Sabit -radyallahu anh- gibi kendisine zulmedildikten sonra Allah'ın düşmanlarından intikam alan/(şiir ile) onlara galip gelen şairler hariçtir. Allah'a şirk koşarak ve O'nun kullarına haksızlık ederek zulmedenler nereye döneceklerini bilecekler. Çok büyük bir yere ve ince bir hesaba dönecekler.
maliban sa mga sumampalataya kabilang sa mga manunula, gumawa ng mga gawang maayos, nag-alaala kay Allāh nang madalas na pag-aalaala, at naiadya laban sa mga kaaway ni Allāh matapos na lumabag sa katarungan ang mga ito sa kanila, tulad ni Ḥassān bin Thābit – malugod si Allāh sa kanya. Makaaalam ang mga lumabag sa katarungan dahil sa pagtatambal kay Allāh at pangangaway sa mga lingkod Niya kung sa aling balikan babalik sila sapagkat babalik sila sa isang katayuang mabigat at isang pagtutuos na masusi.
Tranne i poeti che hanno creduto e hanno compiuto buone azioni, e che hanno invocato molto Allāh, e che si sono vendicati dei nemici di Allāh dopo che fecero loro torto, come fece Ħassān ibn Thābet che Allāh sia compiaciuto di lui. Coloro che sono stati ingiusti, associando altri ad Allāh e oltraggiando i Suoi sudditi, sapranno quale destino li attende; essi saranno condotti a un Grande Evento e a un minuzioso Rendiconto.
Except for those poets who have faith, perform good deeds, remember Allah abundantly and take retribution from the enemies of Allah after they have oppressed, like Hassān bin Thābit may Allah be pleased with him. Those who committed wrong by ascribing partners to Allah and showing hostility to His servants, will soon know what their place of return will be: they will return to a great place and a meticulous accounting.
