Bu hususta benzer bir açıklama Bakara suresinin başında zikredilmiştir.
Alif Lam Meem. The discussion on similar letters has already passed at the beginning of Sūrah Al-Baqarah.
`Alif, Lâm, Mîm: Il a déjà été question de telles lettres séparées au début de Sourate Al-Baqarah.
Ǣlif, Lǣ-ǣm, Mī-īm الٓمٓ. Lettere simili sono presenti all'inizio della Surat Al Beǭarah.
(Alif. La-m. Mi-m) Đã được giải thích ở câu đầu tiên của chương Al-Baqarah.
Alif, Lām, Mīm. Pembahasan tentang huruf-huruf semacam ini sudah ada di awal surah Al-Baqarah.
O značenju kur’anskih skraćenica bilo je govora na početku sure el-Bekara.
"Alif lam mim. Apakah manusia itu mengira bahwa mereka dibiarkan (saja) mengatakan, 'Kami telah beriman,' sedang mereka tidak diuji lagi? Dan sungguh Kami telah menguji orang-orang se-belum mereka, maka sesungguhnya Allah mengetahui orang-orang yang benar, dan sesungguhnya Dia mengetahui orang-orang yang dusta." (Al-Ankabut: 1-3).
Makkiyah
"Dengan Menyebut Nama Allah Yang Maha Pengasih Lagi Maha Penyayang."
(1-3) Allah سبحانه وتعالى menginformasikan tentang kesempurnaan hikmah (kebijaksanaan)Nya, dan bahwa hikmahNya tidak memas-tikan bahwa setiap orang yang mengatakan bahwa dirinya adalah seorang Mukmin dan mengklaim iman bagi dirinya, untuk tetap dalam kondisi selamat dari cobaan dan ujian, tidak menghadapi hal-hal yang mengganggu iman mereka atau cabang-cabangnya. Sebab, kalau perkaranya seperti itu, tentu tidak dapat dibedakan mana orang yang jujur (sejati) dari orang yang dusta (dalam ke-imanannya. Pent), antara orang yang berpegang kepada kebenaran dari orang yang berpegang kepada kebatilan. Akan tetapi, sunnah dan kebiasaannya terhadap umat-umat yang telah lalu dan terhadap umat ini adalah Dia akan menguji mereka dengan kesenangan dan kesengsaraan hidup, kesulitan dan kemudahan, hal-hal yang mem-buat semangat dan yang membuat benci, kekayaan dan kefakiran, dengan penguasaan musuh-musuh terhadap mereka pada saat-saat tertentu, dengan memerangi musuh dengan perkataan dan perbuatan serta dengan berbagai cobaan lainnya, yang semuanya kembali kepada cobaan syubhat yang melawan akidah, fitnah syahwat yang melawan kemauan.
Maka siapa saja ketika munculnya berbagai syubhat itu iman-nya tetap kokoh, tidak goyah dan dia menolaknya dengan kebenar-an yang dimilikinya, dan di saat munculnya syahwat (rongrongan hawa nafsu) yang menyeret dan merangsang kepada maksiat dan dosa, atau yang memalingkan dari apa-apa yang diperintahkan Allah dan RasulNya, dia berbuat sesuai dengan tuntutan iman dan ia bermujahadah (berupaya keras) melawan rongrongan nafsunya, maka hal itu membuktikan ketulusan dan kebenaran imannya. (Sebaliknya), siapa saja di saat munculnya berbagai syubhat, lalu syubhat itu menimbulkan keraguan dan kebimbangan di dalam hatinya, dan di saat munculnya rongrongan hawa nafsu, lalu nafsu itu menyeretnya kepada maksiat atau menghalanginya dari kewa-jiban-kewajiban agama, maka hal itu membuktikan bahwa imannya tidak benar dan tidak tulus.
Manusia dalam posisi ini berbeda-beda derajatnya, tidak ada yang mengetahuinya kecuali Allah. Ada yang rendah dan ada yang tinggi. Maka kami memohon kepada Allah سبحانه وتعالى, semoga Dia mene-guhkan kami dengan al-Qaul ats-Tsâbit (tauhid) di dunia dan akhirat, dan meneguhkan hati kami pada agamaNya. Sesungguhnya cobaan dan ujian bagi jiwa tak ubahnya seperti alat tempa besi yang me-misahkan karat dari besi.
Alif. Lām. Mīm. Nauna na ang pagtatalakay sa mga kapareho ng mga ito sa simula ng Kabanatang Al-Baqarah.
Which was revealed in Makkah
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَـنِ الرَّحِيمِ
In the Name of Allah, the Most Gracious, the Most Merciful.
The Believers are tested so that it may be known Who is Sincere and Who is Lying
Allah says:
الم
Alif Lam Mim.
In the beginning of the Tafsir of Surah Al-Baqarah, we discussed the letters which appear at the beginning of some Surahs.
أَحَسِبَ النَّاسُ أَن يُتْرَكُواْ أَن يَقُولُواْ ءَامَنَّا وَهُمْ لاَ يُفْتَنُونَ
(Do people think that they will be left alone because they say: "We believe," and will not be tested.) This is a rebuke in the form of a question, meaning that Allah will inevitably test His believing servants according to their level of faith, as it recorded in the authentic Hadith:
«أَشَدُّ النَّاسِ بَلَاءً الْأَنْبِيَاءُ، ثُمَّ الصَّالِحُونَ، ثُمَّ الْأَمْثَلُ فَالْأَمْثَلُ، يُبْتَلَى الرَّجُلُ عَلَى حَسَبِ دِينِهِ، فَإِنْ كَانَ فِي دِينِهِ صَلَابَةٌ زِيدَ لَهُ فِي الْبَلَاء»
(The people most severly tested are the Prophets, then the righteous, then the next best and the next best. A man will be tested in accordance with the degree of his religious commitment; the stonger his religious commitment, the stronger his test.) This Ayah is like the Ayah,
أَمْ حَسِبْتُمْ أَن تَدْخُلُواْ الْجَنَّةَ وَلَمَّا يَعْلَمِ اللَّهُ الَّذِينَ جَـهَدُواْ مِنكُمْ وَيَعْلَمَ الصَّـبِرِينَ
(Do you think that you will enter Paradise without Allah knowing those of you who fought (in His cause) and knowing those who are the patient) (3:142) There is a similar Ayah in Surat At-Tawbah. And Allah says:
أَمْ حَسِبْتُمْ أَن تَدْخُلُواْ الْجَنَّةَ وَلَمَّا يَأْتِكُم مَّثَلُ الَّذِينَ خَلَوْاْ مِن قَبْلِكُم مَّسَّتْهُمُ الْبَأْسَآءُ وَالضَّرَّآءُ وَزُلْزِلُواْ حَتَّى يَقُولَ الرَّسُولُ وَالَّذِينَ ءَامَنُواْ مَعَهُ مَتَى نَصْرُ اللَّهِ أَلاَ إِنَّ نَصْرَ اللَّهِ قَرِيبٌ
(Or think you that you will enter Paradise without such (trials) as came to those who passed away before you They were afflicted with severe poverty and ailments and were so shaken that even the Messenger and those who believed along with him said, "When (will come) the help of Allah" Yes! Certainly, the help of Allah is near!) (2:214) Allah says here:
وَلَقَدْ فَتَنَّا الَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ فَلَيَعْلَمَنَّ اللَّهُ الَّذِينَ صَدَقُواْ وَلَيَعْلَمَنَّ الْكَـذِبِينَ
(And We indeed tested those who were before them so that Allah will know those who are true, and will know those who are liars.) meaning, He will make know which are sincere in their claim to be believers from those who are lying. Allah, may He be glorified and exalted, knows what has happened in the past and what is yet to come, and He knows how that which will not happen would have happened if it were to happen. All the Imams of Ahlus-Sunnah wal-Jama`ah are agreed on this. This is the view of Ibn `Abbas and others concerning phrases such as the Ayah,
إِلاَّ لِنَعْلَمَ
(only that We know) (2:143). Meaning, only to see -- because seeing has to do with what is there, but knowledge is broader than seeing, since it includes what is not present as well as what is.
The Evildoers cannot escape from Allah Allah said:
أَمْ حَسِبَ الَّذِينَ يَعْمَلُونَ السَّيِّئَاتِ أَن يَسْبِقُونَا سَآءَ مَا يَحْكُمُونَ
(Or think those who do evil deeds that they can outstrip Us Evil is that which they judge!) means, those who are not believers should not think that they will escape such trials and tests, for ahead of them lies a greater and more severe punishment. Allah says:
أَمْ حَسِبَ الَّذِينَ يَعْمَلُونَ السَّيِّئَاتِ أَن يَسْبِقُونَا
(Or think those who do evil deeds that they can outstrip Us) meaning, "escape" from Us.
سَآءَ مَا يَحْكُمُونَ
(Evil is that which they judge!) what they think is evil.
Alif. Lam. Mim. La explicación sobre las letras inconexas fue expuesta anteriormente en sura La Vaca.
1- Elif, Lâm, Mîm.
2- İnsanlar “İman ettik” dediler diye hiç imtihan edilmeden (kendi hallerine) bırakılacaklarını mı sandılar?
3- Andolsun biz, onlardan öncekileri imtihan etmişizdir. O nedenle Allah (imanlarında) doğru olanları da yalancı olanları da mutlaka ortaya çıkaracaktır.
(Mekke’de inmiştir. 69 âyettir)
Rahmân ve Rahîm Allah’ın adı ile.
1-3. Yüce Allah, hikmetinin mükemmeliğini söz konusu etmekte ve “Ben mü’minim” diyerek kendisinin mü’min olduğunu iddia eden herkesin, türlü sıkıntı ve imtihanlardan yana sürekli bir esenlikte bulunmalarının, imanlarını ve imanlarına bağlı tali hususları sınamadan geçirecek birtakım sıkıntılara maruz kalmamalarının da hikmetine aykırı olduğunu haber vermektedir.
Çünkü eğer durum böyle olsaydı kimin doğru, kimin yalan söylediği, kimin haklı, kimin batıl bir iddiada bulunduğu ortaya çıkmaz ve bunlar birbirlerinden ayırt edilemezdi. Ancak Yüce Allah’ın gerek öncekilerde, gerekse bu ümmetteki ilâhî âdeti/kanunu, onları bollukla, darlıkla, zorlukla, kolaylıkla, hoşa giden ve gitmeyen şeylerle, zenginlikle, fakirlikle, düşmanların kimi hallerde kendilerine galip gelmesiyle, düşmanlara karşı söz ve fiille cihad etmekle vb. gibi türlü imtihanlarla sınamak şeklinde cereyan etmiştir. Bu imtihanların hepsi de ya akideye arız olan şüpheler ya da iradeye arız olan arzu ve isteklerle ilgilidir.
Şüphelerle karşı karşıya kaldığı takdirde imanı sarsılmayan, sahip olduğu hak ile bu şüpheleri bertaraf eden, masiyet ve günahlara çağıran ve bunları işlemeyi gerektiren yahut da Allah’ın ve Rasûlünün emrettiklerinden uzaklaştıran arzu ve istekleri başgösterdiği takdirde imanın gereğini yerine getirip bu arzularına karşı mücahade eden bir kimsenin ruh hali, elbette ki imanının doğruluğuna ve kuvvetine bir delildir. Şüphelerle karşı karşıya kaldığı takdirde kalbi, şüphe ve tereddütten etkilenen, arzularla karşı karşıya kaldığı vakit de masiyetlere yönelen ya da yerine getirmesi gereken görevlerinden uzak kalan kimsenin bu hali ise imanının doğru olmadığına ve bu konudaki iddiasının gerçek olmadığına delildir.
Bu konuda ise insanlar, ancak Yüce Allah’ın bilebileceği çok çeşitli derecededirler. Kimisi bu konularda aşağılarda, kimisi de oldukça yukarılardadır. Yüce Allah’tan bizlere dünya ve âhiret hayatında sarsılmaz söz (kelime-i tevhid) ile sebat vermesini, dini üzere kalplerimizi sabit tutmasını dileriz. Nefislerin sınanıp imtihan edilmeleri, nefislerdeki kötülüğü iyiliklerden ayırt eden demirci körüğü mesabesindedir.
La gente ha forse pensato che dichiarando: "Crediamo in Allāh", verranno risparmiati, senza venir messi alla prova per verificare la sincerità delle loro affermazioni?! Se sono realmente credenti, le cose non stanno come pensano"
Nagpalagay ba ang mga tao na sila, dahil sa pagsabi nila: "Sumampalataya kami kay Allāh," ay hahayaan nang walang pagsusulit na maglilinaw sa reyalidad ng sinabi nila kung sila ba ay mga mananampalataya nang totohanan? Ang usapin ay hindi gaya ng ipinagpalagay nila.
Did the people think that by saying: “I brought faith in Allah”, they will be left without any test to clarify the reality of what they said: are they true believers? The matter is not as they thought.
Commentary
وَهُمْ لَا يُفْتَنُونَ (And will not be put to test - 29:2). It is derived from Fitnah, which means trial or test. The believers, especially the prophets and pious, have to go through many a trials in this world. However, they always come out victors in the end. These trials and tribulations sometimes come as a result of enmity of the infidels and sinners by way of afflictions, as have been experienced by the Holy Prophet ﷺ and many other prophets, and at times in the form of diseases, as was experienced by Sayyidna Ayyub (علیہ السلام) . And for others many of these trial types are combined together.
Although the background under which this verse was revealed, according to many narrations, was the harassment faced by the companions of the Holy Qur’ an from the infidels at the time of hijrah, but otherwise its message is common to all times. The sense is that the pious, saints and scholars will face the trials and tribulations in all times. (Qurtubi).
İnsanlar “Allah'a iman ettik." diyerek gerçek bir Mümin olduklarını ortaya çıkaran bir imtihana uğramadan bırakılacaklarını mı sandılar? Asla bu iş onların zannettiği gibi değildir.
Piensa la gente que al decir: “Yo tengo fe en Al-lah”, ¿no van a ser puestos a prueba para aclarar si es cierto lo que dijeron, si son verdaderos creyentes? El asunto no es como ellos pensaban.
Apakah manusia mengira bahwa dengan ucapan mereka, “Kami beriman kepada Allah”, mereka akan dibiarkan saja tanpa diuji untuk memastikan hakikat yang mereka ucapkan apakah mereka benar-benar beriman? Perkaranya tidak sebagaimana yang mereka kira.
Lẽ nào khi con người thốt ra rằng: Chúng tôi tin tưởng nơi Allah thì họ sẽ được yên thân, không còn bị thử thách để chứng minh sự thật về đức tin như lời mà họ đã nói, để xem xét họ có thật sự là người tin tưởng hay không? Sự việc không như lời họ nghĩ đâu.
Les gens croient-ils que lorsqu’ils disent « Nous croyons », on n’éprouvera pas la sincérité de leur affirmation. Il n’en est pas comme ils le pensent !
Zar misle ljudi da će biti pušteni da govore: “Vjerujemo”, a da neće biti iskušani?! Bit će dovedeni pred kušnje, da bi se znalo jesu li iskreni vjernici. Dakle, nije onako kako oni misle.
E mettemmo alla prova coloro che li precedettero, in modo che Allāh potesse fare luce su chi sono i sinceri nella loro fede e sulle menzogne dei bugiardi.
Nous avons éprouvé ceux qui les ont précédés et Allah sait qui est sincère dans sa foi et qui ne l’est pas, et Il vous le fera savoir également.
The question of whether a man is a true believer is decided on the basis of how he conducts himself in extraordinary rather than in ordinary circumstances. It becomes clear, on such occasions through a man’s overt actions whether he is in actual fact what he claims to be. Those who prove to be steadfast in their belief and convictions under extraordinary circumstances, will be treated by God as believers in the true sense. To pass the divine test means to become a man of faith by adopting the way of sacrifice, that is to say, to accept and confirm the Truth when people in general reject it; to be staunch in one’s beliefs when people harbour doubts; to be a believer even at the cost of curbing one’s ego; to accept the Truth even when rejection of it does not entail any loss; to spend when restraint would appear to be more prudent; to be steadfast and firm when circumstances warrant fleeing; to surrender when the occasion demands that one save one’s skin; to bow down in submission when there is an occasion for arrogance; to support and co-operate when it amounts to surrendering and sacrificing everything. The inner man is revealed on such extraordinary occasions. Thereafter, no one is left with the opportunity to make fictitious claims about what in actual fact one is not.
I tested those before them, so Allah will make clear and disclose to you the truth of those who were true in their faith and the lie of those who were dishonest therein.
Talaga ngang sumulit sa mga nauna sa kanila noon kaya talagang nakaaalam nga si Allāh ayon sa kaalaman ng paglitaw at nagbubunyag para sa inyo sa katapatan ng mga tapat sa pananampalataya nila at sa kasinungalingan ng mga sinungaling doon.
Sungguh Kami telah menguji orang-orang sebelum mereka, maka sesungguhnya Allah benar-benar mengetahui dengan pengetahuan yang jelas dan mengungkapkannya kepada kalian kejujuran orang-orang yang jujur dalam keimanan mereka dan kedustaan orang-orang yang dusta dalam keimanan mereka.
Puse a prueba a los que les precedieron, para que Al-lah aclare y revele tanto la sinceridad de los que fueron fieles en su fe como la mentira de los que fueron deshonestos en ella.
Allah Teâlâ, doğru söyleyenlerin imanlarında doğru söylediğini, yalan söyleyenlerin de imanlarında yalan söylediğini açığa çıkarsın diye elbette onlardan önce olanları da imtihan etmiştir.
I prijašnje je narode Uzvišeni Allah iskušao, pa je praktično ukazao na one koji su iskreni u pogledu vjerovanja i na one koji lažu govoreći da su vjernici.
فَلَيَعْلَمَنَّ اللَّـهُ الَّذِينَ صَدَقُوا (So Allah will surely know the ones who are truthful - 29:3). It means that through tests and hardships the good and the bad, and the sincere and non-sincere will be differentiated, because if the hypocrites are mixed up with the sincere believers and are not identified, it may create a number of problems. The object of this verse is to elucidate the difference between the good and the bad, and between the sincere and the non-sincere. The expression used for this purpose is that Allah Ta’ ala will find out who are the true ones and who are the liars. Since He knows about every one even before his birth, whether he is a true one or a liar, the sense carried by this expression is that tests and trials are conducted to bring the distinction of good and bad on surface, so that others should also know.
Hakim-ul-Ummah Thanawi (رح) has copied the argument of his Shaikh, Maulana Muhammad Ya` qub (رح) that sometimes people are addressed by descending down to their level of intellect. The common man makes distinction between the sincere and the hypocrites by testing him out. Therefore, according to their approach of understanding Allah Ta’ ala has said that, through various means, We would find out who is sincere and who is not, even though He knows everything from the very beginning.
Và quả thật,TA đã thử thách những người trước họ để thấy rõ rằng họ chân thật trong đức tin Iman của họ hay chỉ là sự dối trá trong đó.
Ceux qui commettent des actes de désobéissance, comme le polythéisme ou autre, croient-ils qu’ils nous réduiront à l’impuissance et qu’ils échapperont à Notre punition ? Que leur jugement est laid car ils n’ont pas le pouvoir de réduire Allah à l’impuissance, ni ne pourront échapper à Sa punition s’ils mourraient mécréants.
Zar oni koji čine grijehe i širk misle da mogu Nama umaći i da mogu Našu kaznu izbjeći? O kako loše prosuđuju nevjernici! Ako umru kao nevjernici, neće Božiju kaznu izbjeći.
4- Yoksa kötülükleri işleyenler bizden kaçıp kurtulabileceklerini mi sanıyorlar? Ne kötü hüküm veriyorlar!
4. Yoksa bütün istekleri, gayretleri kötülük işlemek, türlü günahlar kazanmak olan kimselerin bu amellerinin ihmal edilip karşılıksız bırakılacağını, Allah’ın kendilerinden gafil olacağını yahut da O’nun elinden kurtulacaklarını mı zannediyorlar? Bunun için mi bu kötülüklere yöneliyorlar, bunun için mi bu kötülükleri kolaylıkla işleyebiliyorlar?“Ne kötü hüküm veriyorlar!” Onların bu doğrultuda verdikleri hüküm ne kötüdür! Bu haksızca bir hükümdür, zalimcedir. Çünkü böyle bir hüküm, Yüce Allah’ın kudret ve hikmetini ihmal etmeyi, kendilerinin Allah’ın cezasından korunabilme gücüne sahip oldukları iddiasını ihtiva etmektedir. Halbuki onlar en zayıf ve en aciz varlıklardandır.
Bahkan apakah orang-orang yang berbuat kemaksiatan dengan melakukan kesyirikan dan selainnya itu mengira bahwa mereka mampu melemahkan Kami dan selamat dari siksa Kami? Sungguh buruk ketetapan yang mereka gunakan. Mereka tidak akan mampu melemahkan Allah dan tidak akan selamat dari siksa-Nya apabila mati dalam kekufuran mereka.
¿O aquellos que cometen pecados como la idolatría y otros, pensaron que escaparán de Mí y están a salvo de Mi castigo? Qué mal juzgan, porque no podrán dejar a Al-lah impotente ni serán salvados de Su castigo si mueren incrédulos.
"Ataukah orang-orang yang mengerjakan kejahatan itu me-ngira bahwa mereka akan luput dari (azab) Kami? Amatlah buruk apa yang mereka tetapkan itu." (Al-Ankabut: 4).
(4) Maksudnya, apakah orang-orang yang kemauan dan perhatiannya untuk melakukan dosa-dosa dan mengerjakan tin-dakan kriminal akan mengira bahwa amal perbuatan mereka akan diabaikan begitu saja, dan bahwa Allah akan melupakan mereka atau mereka akan mampu melewatiNya? Lalu karena itu mereka berani melakukannya dan mudah bagi mereka untuk melakukan-nya?
﴾ سَآءَ مَا يَحۡكُمُونَ ﴿ "Amatlah buruk apa yang mereka tetapkan itu." Maksudnya, sungguh sangat buruk sekali keputusan mereka. Karena yang demikian itu adalah keputusan yang sangat zhalim, karena bermakna mengingkari kekuasaan Allah dan hikmahNya, dan (mengandung arti) bahwa mereka mempunyai kekuasaan yang dapat digunakan untuk melindungi diri mereka dari siksaan Allah, padahal mereka adalah makhluk yang paling lemah dan paling tidak berdaya.
Hoặc phải chăng những ai làm điều phạm tội từ việc tổ hợp (thần linh cùng với Allah) và những việc làm khác, họ nghĩ rằng có thể qua mặt được TA cũng như thoát khỏi cảnh trừng phạt của TA ư? Thật tệ thay điều mà chúng xét đoán. Chúng sẽ không trốn thoát khỏi Allah cũng như không thoát khỏi cảnh trừng phạt của Ngài nếu chúng chết trên sự vô đức tin của chúng.
Or did those who commit sins such as idolatry and so forth think they will escape us and be saved from My punishment? Bad is the judgment they make, for they will not be able to make Allah powerless nor will they be saved from His punishment if they die on their disbelief.
Al contrario, coloro che commettono peccati e atti di idolatria, o altro, hanno forse pensato di poterci ostacolare, o che avrebbero potuto salvarsi dalla Nostra punizione?! Che infausto ciò che hanno affermato! Essi non possono ostacolare Allāh, e non potranno salvarsi dalla Sua punizione, se muoiono da miscredenti.
Bagkus nagpalagay ba ang mga gumagawa ng mga pagsuway gaya ng shirk at iba pa na rito na makapagpawalang-kakayahan sila sa Amin at makaligtas sila mula sa parusa Namin? Pumangit ang hatol nilang inihahatol nila sapagkat sila ay hindi makapagpapawalang-kakayahan kay Allāh ni makaliligtas mula sa parusa Niya kung namatay sila sa kawalang-pananampalataya nila.
Bilakis, şirk ve diğer günahları işleyenler, bizi aciz bırakacaklarını ve cezamızdan kurtulabileceklerini mi zannediyorlar? Onlar ne kadar da çirkin hüküm veriyorlar. Asla Yüce Allah’ı aciz bırakamazlar. Eğer küfürleri üzerine ölürlerse, O'nun cezasından kurtulamazlar.
Kim kıyamet günü, kendisine mükâfat vermesi için, Allah’a kavuşmayı arzu ediyorsa, bilsin ki Allah’ın bunun için takdir etmiş olduğu vakit elbette çok yakında dolacaktır. O, kullarının sözlerini işitir, yaptıklarını bilir. Bunlardan hiçbir şey ondan kaçmaz. Yaptıkları ameleller hakkında onlara karşılıklarını verecektir.
"Barangsiapa yang mengharap pertemuan dengan Allah, maka sesungguhnya waktu (yang dijanjikan) Allah itu pasti datang. Dan Dia-lah yang Maha Mendengar lagi Maha Mengetahui. Dan ba-rangsiapa yang berjihad, maka sesungguhnya jihadnya itu adalah untuk dirinya sendiri. Sesungguhnya Allah benar-benar Mahakaya (tidak memerlukan sesuatu) dari alam semesta." (Al-Ankabut: 5-6).
(5) Maksudnya, wahai orang yang mencintai Tuhannya, yang merindukan kedekatan dan perjumpaan denganNya, yang bergegas untuk memperoleh keridhaanNya! Bergembiralah dengan (sudah makin) dekatnya masa perjumpaan dengan Sang Kekasih. Sebab, ia pasti datang, dan segala sesuatu yang pasti datang itu berarti dekat. Maka berbekallah untuk perjumpaan denganNya, dan berjalanlah menujuNya dengan disertai jiwa optimis (rajâ`) sambil mengharapkan sampai kepadaNya.
(6) Akan tetapi tidak semua orang yang mengklaim itu diberi sesuatu yang diklaimnya, dan tidak pula setiap orang yang mendambakan (sesuatu) diberi sesuatu yang didambakannya. Sebab, Allah سبحانه وتعالى Maha mendengar semua suara (seruan, doa. Pent) lagi Maha mengetahui semua niat manusia. Maka siapa saja yang tulus dalam hal itu, niscaya Allah memberikan kepadanya apa yang dia harapkan. Dan siapa saja yang dusta, maka klaim apa pun tidak berguna baginya. Dan Dia-lah Yang Maha Mengetahui siapa yang laik mendapatkan cintaNya, dan siapa yang tidak laik.
﴾ وَمَن جَٰهَدَ ﴿ "Dan barangsiapa yang berjihad," melawan nafsunya, setan dan musuhnya yang kafir, ﴾ فَإِنَّمَا يُجَٰهِدُ لِنَفۡسِهِۦٓۚ ﴿ "maka sesungguhnya jihadnya itu adalah untuk dirinya sendiri," sebab manfaatnya kembali kepada dirinya sendiri, hasilnya kembali kepadanya, sedangkan Allah Mahakaya, tidak membutuhkan seluruh semesta alam; Dia tidak pernah memerintahkan dengan sesuatu yang telah Dia perin-tahkan kepada mereka itu untuk mendapat manfaat darinya, dan tidak pula Dia melarang mereka dari sesuatu yang dilarangNya karena bakhil terhadap mereka.
Sudah dimaklumi bahwa perintah dan larangan itu diperlu-kan adanya kesungguhan dari seorang mukallaf untuk bisa mela-kukannya, sebab nafsu (jiwa)nya berdasarkan tabiatnya selalu merasa berat untuk melakukan kebaikan, sedangkan setannya selalu mencegahnya untuk melakukan kebaikan itu, dan musuh-nya pun, yaitu orang kafir selalu menghalang-halanginya untuk menegakkan agamanya sebagaimana mestinya. Semua ini adalah rintangan-rintangan yang membutuhkan mujahadah-mujahadah (kesungguhan) dan usaha yang sangat kuat.
Ang sinumang umaasa sa pakikipagkita kay Allāh sa Araw ng Pagbangon upang gumantimpala sa kanya ay alamin niya na ang taning na itinalaga ni Allāh para roon ay talagang darating kaagad. Siya ay ang Madinigin sa mga sinasabi ng mga lingkod Niya, ang Maalam sa mga ginagawa nila. Walang nakalulusot sa Kanya mula sa mga ito na anuman at gaganti Siya sa kanila sa mga ito.
Quien tenga la esperanza de encontrarse con Al-lah en el Día del Juicio para ser recompensado, debe saber que el tiempo que Al-lah ha fijado para eso está por llegar. Él escucha las declaraciones de Sus siervos y conoce sus acciones. Ninguna de sus acciones Le está oculta y Él los recompensará como corresponde.
5- Kim Allah’a kavuşmayı ümit ediyorsa (bilsin ki) Allah’ın belirlediği vade muhakkak gelecektir. O, her şeyi işitendir, bilendir.
6- Kim cihad ederse ancak kendi yararına cihad eder. Çünkü Allah'ın hiç kimseye ihtiyacı yoktur.
5. Yani ey Rabbini seven, O’na yakın olmayı, O’na kavuşmayı özleyen, O’nun razı olacağı şeyleri yapmakta elini çabuk tutan kişi! Müjdeler olsun! Sevdiğine kavuşman pek yakındır, o mutlaka gelecektir. Gelecek olan her şey de yakındır. O halde O’na kavuşmak için azığını hazırla ve O’na kavuşacağın ümidi ile O’na doğru yürü!
Ancak belli bir iddiada bulunan herkese iddia ettiği şeyler verilmez. Temennilerde bulunan herkese temenni ettiği şeyler bağışlanmaz. Şüphesiz Allah, tüm sesleri işiten ve niyetleri çok iyi bilendir. Bu konuda samimi olanı Yüce Allah umduklarına nail kılar. Yalan söyleyen bir kimseye ise asılsız iddialarının bir faydası olmaz. O, kimin kendi sevgisine mazhar olmaya elverişli olduğunu, kimin de elverişli olmadığını elbette bilir.
6. “Kim” nefsine, şeytanına ve kâfir düşmanına karşı “cihad ederse ancak kendi yararına cihad eder.”Çünkü bunun faydası kendisine gelecektir, bunun kazancını elde edecek olan kendisidir.“Çünkü Allah'ın hiç kimseye ihtiyacı yoktur.” Onlara böyle bir öğüt vermesi, bundan bir fayda sağlamak için değildir. Onlara birtakım şeyleri yasak kılması da onlara karşı cimriliğinden ötürü değildir. Aksine O, verdiği emirlere ve koyduğu yasaklara riâyet etmek için mükellef tuttuğu kimselerin, cihada gerek duyacağını bilir.
Çünkü kişinin nefsi tabiatı itibarı ile hayra karşı işi ağırdan alır, şeytanı da kendisini bu emir ve yasaklara riâyet etmekten engeller. Kâfir düşmanı da dinini gereği gibi uygulamasına ve yaşamasına mani olur. Bütün bunlar ise cihadı, mücadeleleri ve çok büyük gayretleri gerekli kılan karşıt unsurlardır.
Ko se nada da će Allaha sresti na Dan strašnog polaganja računa i nada se nagradi na Ahiretu, neka zna da je taj čas blizu. Allah sve čuje i sve vidi, ništa Mu ne može umaći, On će svakom dati ono što zasluži.
Chiunque speri di incontrare Allāh, nel Giorno della Resurrezione, in modo che lo rinsaldi, sappia che il termine che Allāh ha stabilito è incombente. Ed Egli è Colui che ascolta le parole dei Suoi sudditi, Consapevole delle loro azioni, nulla può sfuggirGli e li ricompenserà per ciò.
Ai hi vọng muốn gặp lại Allah vào Ngày Phán xét cuối cùng để nhận được phần thưởng của mình thì nên biết rằng thời hạn mà Allah đã ấn định về điều đó sẽ đến rất gần vì Ngài là Đấng Hằng Nghe những lời nói của đám bề tôi của Ngài, và là Đấng Hằng Biết mọi việc làm của họ, không một điều gì có thể qua mặt được Ngài, và Ngài sẽ thưởng phạt họ về các việc làm của họ.
Que celui qui espère rencontrer Allah le Jour de la Résurrection afin qu’Il le récompense sache que le terme déterminé par Allah pour cette rencontre arrivera prochainement. Allah entend le mieux les paroles de Ses serviteurs et connaît le mieux leurs agissements. Rien ne Lui en échappe et Il les rétribuera selon leur nature.
Whoever is hopeful of meeting Allah on the day of judgment so He can reward him should know that the time Allah has appointed for that is coming soon. And He is Hearing of the statements of His servants, Knowing of their actions. Nothing of their actions are hidden from Him and He shall reward them accordingly.
Barang siapa menginginkan pertemuan dengan Allah pada hari Kiamat agar Allah memberikan ganjaran padanya maka hendaknya dia mengetahui bahwa ketetapan yang telah Allah tetapkan itu pasti terjadi dalam waktu dekat. Dia Maha Mendengar ucapan hamba-hamba-Nya dan Maha Mengetahui segala perbuatan mereka, tidak ada sesuatu pun yang luput dari-Nya, dan Dia akan memberikan mereka balasan atasnya.
Allah will fulfill the Hopes of the Righteous Allah's saying;
مَن كَانَ يَرْجُو لِقَآءَ اللَّهِ
(Whoever hopes in meeting with Allah,) means, in the Hereafter, and does righteous deeds, and hopes for a great reward with Allah, then Allah will fulfill his hopes and reward him for his deeds in full. This will undoubtedly come to pass, for He is the One Who hears all supplications, He knows and understands the needs of all created beings. Allah says:
مَن كَانَ يَرْجُو لِقَآءَ اللَّهِ فَإِنَّ أَجَلَ اللَّهِ لآتٍ وَهُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ
(Whoever hopes in meeting with Allah, then Allah's term is surely coming, and He is the All-Hearer, the All-Knower.)
وَمَن جَاهَدَ فَإِنَّمَا يُجَـهِدُ لِنَفْسِهِ
(And whosoever strives, he strives only for himself.) This is like the Ayah,
مَّنْ عَمِلَ صَـلِحاً فَلِنَفْسِهِ
(Whosoever does righteous good deed, it is for himself) (41:46). Whoever does a righteous deed, the benefit of that deed will come back to him, for Allah has no need of the deeds of His servants, and even if all of them were to be as pious as the most pious man among them, that would not add to His dominion in the slightest. Allah says:
وَمَن جَاهَدَ فَإِنَّمَا يُجَـهِدُ لِنَفْسِهِ إِنَّ اللَّهَ لَغَنِىٌّ عَنِ الْعَـلَمِينَ
(And whosoever strives, he strives only for himself. Verily, Allah stands not in need of any of the creatures.) Then Allah tells us that even though He has no need of His creatures, He is kind and generous to them. He will still give to those who believe and do righteous deeds the best of rewards, which is that He will expiate for them their bad deeds, and will reward them according to the best deeds that they did. He will accept the fewest good deeds and in return for one good deed will give anything between ten rewards and seven hundred, but for every bad deed, He will give only one evil merit, or even that He may overlook and forgive. This is like the Ayah,
إِنَّ اللَّهَ لاَ يَظْلِمُ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ وَإِن تَكُ حَسَنَةً يُضَـعِفْهَا وَيُؤْتِ مِن لَّدُنْهُ أَجْراً عَظِيماً
(Surely, Allah wrongs not even the weight of a speck of dust, but if there is any good, He doubles it, and gives from Him a great reward.) (4:40). And He says here:
وَالَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ الصَّـلِحَـتِ لَنُكَفِّرَنَّ عَنْهُمْ سَيِّئَاتِهِمْ وَلَنَجْزِيَنَّهُمْ أَحْسَنَ الَّذِى كَانُواْ يَعْمَلُونَ
(Those who believe, and do righteous good deeds, surely, We shall expiate from them their evil deeds and We shall indeed reward them according to the best of that which they used to do.)
Barang siapa bersungguh-sungguh dengan membawa dirinya kepada ketaatan dan menjauhi larangan serta berjuang di jalan Allah, sebenarnya perjuangannya itu untuk dirinya sendiri karena manfaatnya itu kembali kepada dirinya dan Allah tidak butuh kepada seluruh makhluk, sehingga ketaatan mereka tidak menambah kemuliaan-Nya dan kemaksiatan mereka tidak mengurangi kemuliaan-Nya.
Quien se esfuerce por buscar la guía y por mantenerse alejado de la desobediencia, quien se esfuerce en el camino de Al-lah, lo está haciendo para su propio beneficio. Al-lah es autosuficiente y no necesita de la creación. Obedecer a Al-lah no Lo beneficia ni desobedecerlo Lo perjudica.
A onaj ko se bori protiv sebe kako bi činio dobra djela, a od hrđavih se sustezao, i ko se bori na Allahovu putu radi uzdizanja islama – on time sebi koristi i nagradu će lično on dobiti. Allah je apsolutno neovisan, ne treba Mu ničije dobro djelo, On nema koristi od nečije čestitosti, niti ima štetu od ma čijeg griješenja.
Và ai phấn đấu cho bản thân mình để thực hiện sự phục tùng và tránh xa việc phạm tội cũng như đấu tranh cho con đường Chính nghĩa của Allah thì chẳng qua y chỉ phấn đấu cho chính mình, bởi vì việc làm đó sẽ mang lại lợi ích cho y. Và Allah rất mực giàu có, Ngài không cần đến tất cả vạn vật. Do đó, sự phục tùng của chúng có thêm hay giảm đi thì không hề ảnh hướng đến quyền lực và sự giàu có của Ngài.
Kim nefsiyle, onu itaat etmeye ve günahlardan uzaklaşmaya taşıyarak cihat eder ve Allah yolunda cihat ederse; şüphesiz o kendisi için çalışmış, çaba göstermiş olur. Çünkü bu yaptıklarının faydası ona dönecektir. Allah bütün mahlukatından müstağnidir. mahlukatının O'na itaat etmesi O'na bir şey kazandırmaz, günah işlemeleri de O'ndan bir şey eksiltmez.
And whoever exerts himself by motivating it to guidance and staying far from disobedience, and whoever strives in the way of Allah, he is only doing so for his own benefit. Allah is Self-Sufficient and in no need of all the creation. Their obedience does not increase Him nor does their disobedience decrease Him.
Ang sinumang nakibaka sa sarili niya sa pagbunsod dito sa pagtalima at paglayo sa pagsuway at nakibaka sa landas ni Allāh ay nakibaka lamang para sa sarili niya dahil ang pakinabang doon ay bumabalik sa sarili. Si Allāh ay Walang-pangangailangan sa mga nilikha sa kabuuan ng mga ito sapagkat walang naidadagdag sa Kanya ang pagtalima nila at walang naibabawas sa Kanya ang pagsuway nila.
E chi lotta contro il proprio animo per condurlo all'obbedienza e alla lontananza dal peccato, e che ha lottato per la causa di Allāh, in verità lotta per sé stesso, poiché è lui a trarne beneficio, mentre Allāh è Autosufficiente e non ha bisogno delle Sue creature; la loro obbedienza non Gli fa guadagnare nulla, né la loro disobbedienza Gli fa mancare nulla.
Quiconque lutte contre lui-même, en s’imposant d’obéir et de ne pas désobéir, et lutte pour la cause d'Allah, lutte en réalité pour lui-même car les bénéfices de sa lutte seront pour lui tandis qu’Allah se passe de toutes les créatures. Leur obéissance ne Lui est profitable en rien et leur désobéissance ne Lui est préjudiciable en rien.
Ang mga sumampalataya, nagtiis sa pagsusulit Namin sa kanila, at gumawa ng mga gawang maayos ay talagang buburahin nga Namin ang mga pagkakasala nila dahil sa ginawa nila na mga gawang maayos at talagang gagantimpalaan nga Namin sila sa Kabilang-buhay ayon sa pinakamaganda sa dati nilang ginagawa sa Mundo.
To be a believer is often synonymous with going against the trend of the times. This amounts to being a God-worshipper in an atmosphere of hero-worship; to subscribe to principles in an atmosphere where importance is given to desires; to endeavour to live for the Hereafter in an atmosphere where people live for worldly interests. This kind of life requires an earnest struggle, and only those who have absolute faith in God and who have made God’s expected reward their sole focus, are capable of remaining steadfast on this thorny path.
7- İman edip salih amel işleyenlere gelince andolsun ki Biz, onların kötülüklerini örteceğiz ve elbette onları yapmaka olduklarının en güzeli ile mükâfatlandıracağız.
7. Yani Yüce Allah, kendilerine iman ve salih amel lütfettiği kimselerin kötülüklerini örtecektir. Çünkü iyilikler kötülükleri yok eder.“Ve elbette onları yapmaka olduklarının en güzeli ile mükâfatlandıracağız.” En güzel ifadesiyle onların işledikleri farz ve müstehap türü hayır işler kastedilmektedir. Kulun yaptığı en güzel işler bunlardır. Çünkü kul, aynı zamanda mubah ve daha başka işler de işlemektedir.
Plemeniti Allah oprostit će grijehe i preći će preko hrđavih postupaka onima koji vjeruju i čine dobra djela, i to zbog dobra koje su na ovom svijetu činili. Svevišnji će im Allah na Ahiretu dati bolje nego što su zaslužili.
Those who brought faith and were patient on our testing them, and who did good actions, I shall wipe out their sins due to the good actions they did, and I shall reward them in the afterlife with the best of what they used to do in this world.
Và những ai tin tưởng và kiên nhẫn về việc TA thử thách họ cũng như làm những việc thiện thì TA sẽ xóa bỏ tội lỗi cho họ bằng những việc thiện mà họ đã làm, và TA sẽ ban phần thưởng cho họ vào Đời Sau tốt hơn những việc mà họ đã làm ở trên trần gian.
İman edip, başlarına getirdiğimiz imtihana sabredenler ve salih ameller işleyenlerin günahlarını yaptıkları salih amellerle sileceğiz ve ahirette onları dünyada yaptıkları amellerin daha güzeliyle mükâfatlandıracağız.
Ceux qui croient, traversent Notre épreuve avec patience et accomplissent de bonnes œuvres, Nous effacerons leurs péchés grâce à celles-ci et dans l’au-delà, Nous les rétribuerons en fonction de leurs meilleures œuvres.
Orang-orang yang beriman dan bersabar atas ujian Kami pada mereka serta melakukan amal saleh, niscaya Kami hapuskan dosa-dosa mereka dengan amal saleh yang mereka lakukan dan Kami beri mereka pahala di akhirat dengan pahala yang lebih baik dari apa yang mereka kerjakan di dunia.
"Dan orang-orang yang beriman dan beramal shalih, benar-benar akan Kami hapuskan dari mereka dosa-dosa mereka dan benar-benar akan Kami beri mereka balasan yang lebih baik dari apa yang mereka kerjakan." (Al-Ankabut: 7).
(7) Maksudnya, sesungguhnya orang-orang yang telah di-karunia iman dan amal shalih oleh Allah سبحانه وتعالى, niscaya Allah meng-ampuni dosa-dosa mereka; sebab amal-amal kebajikan itu dapat menghapuskan dosa-dosa, ﴾ وَلَنَجۡزِيَنَّهُمۡ أَحۡسَنَ ٱلَّذِي كَانُواْ يَعۡمَلُونَ ﴿ "dan benar-benar akan Kami beri mereka balasan yang lebih baik dari apa yang mereka kerjakan," yaitu amal-amal kebajikan berupa berbagai kewajiban dan amal-amal sunnah. Itulah sebaik-baik amal yang dilakukan oleh seorang hamba; sebab dia pun melakukan amal-amal yang mubah dan lainnya.
A aquellos que tienen fe y fueron pacientes durante las pruebas, e hicieron buenas obras, los purificaré de sus pecados debido a sus buenas acciones, y los recompensaré en la otra vida con lo mejor de lo que solían hacer en este mundo.
A coloro che hanno creduto e che hanno pazientato, quando li abbiamo messi alla prova, e che hanno compiuto buone azioni, rimuoveremo i loro peccati per le buone azioni che hanno compiuto, e li ricompenseremo, nell'Aldilà, con cose migliori di ciò che compievano nella vita terrena.
"Dan Kami wajibkan manusia (berbuat) kebaikan kepada dua orang ibu-bapaknya. Dan jika keduanya memaksamu untuk mempersekutukan Aku dengan sesuatu yang tidak ada pengeta-huanmu tentang itu, maka janganlah kamu mengikuti keduanya. Hanya kepadaKu-lah kembalimu, lalu Aku kabarkan kepadamu apa yang telah kamu kerjakan." (Al-Ankabut: 8).
(8) Maksudnya, Kami telah memerintahkan dan memesan-kan kepada manusia untuk berbuat baik (ihsan) kepada kedua ibu-bapaknya. Yaitu dengan cara berbakti dan berbuat baik kepada mereka berdua dalam bentuk perkataan dan perbuatan, dan hen-daklah selalu menjaga hal itu dan tidak mendurhakai dan berbuat buruk terhadap keduanya, baik dengan perkataan ataupun per-buatan. ﴾ وَإِن جَٰهَدَاكَ ﴿ "Dan jika keduanya memaksamu" untuk memper-sekutukan, ﴾ بِي مَا لَيۡسَ لَكَ بِهِۦ عِلۡمٞ ﴿ "Aku dengan sesuatu yang tidak ada pengetahuanmu tentang itu," dan tidak ada seorang pun yang mem-punyai pengetahuan tentang kebenaran syirik kepada Allah. Ini menjelaskan betapa sangat seriusnya masalah syirik,﴾ فَلَا تُطِعۡهُمَآۚ إِلَيَّ مَرۡجِعُكُمۡ فَأُنَبِّئُكُم بِمَا كُنتُمۡ تَعۡمَلُونَ ﴿ "maka janganlah kamu mengikuti keduanya. Hanya kepadaKu-lah kembalimu, lalu Aku kabarkan kepadamu apa yang telah kamu kerjakan," lalu Aku akan memberikan pembalasan ter-hadap kalian. Maka dari itu berbuat baiklah kepada kedua orang tua kalian, dan dahulukanlah ketaatan kepada mereka berdua (dari-pada ketaatan kepada selainnya) kecuali ketaatan kepada Allah dan RasulNya. Sebab, ketaatan kepada Allah dan RasulNya harus lebih didahulukan atas segala sesuatu.
Commentary
وَوَصَّيْنَا الْإِنسَانَ (And We have instructed man - 29:8). Wasiyyah (وَصِیَّۃ) means to call someone for some action, when the call is based on advice and well wishing. (Mazhari)
بِوَالِدَيْهِ حُسْنًا (to do good to his parents - 29:8). The Word Husn (حُسن) is an infinitive which means ' to be good'. at is meant here is to adopt good behavior. The meaning of the sentence is quite clear that Allah Ta’ ala has advised man to treat his parents kindly.
وَإِن جَاهَدَاكَ لِتُشْرِكَ بِي (And if they insist upon you that you should ascribe partners to Me - 29:8). It should be taken note of that the limit of kind treatment with parents should not go beyond the point where it comes in conflict with the injunctions of Allah Ta’ ala. If they force toward infidelity or associating some one with Allah, then they must not be obeyed, as advised in a hadith لَا طَاعَۃَ لِمَخلُوقِ فِی مَعصِیِّۃِ الخَالِق (A created being must not be obeyed in, disobedience of the Creator). This Hadith has been reported by Imam Ahmad and Hakim رحمۃ اللہ علیہما who has held it as Sahih).
This verse was revealed in connection with Sayyidna Sa'd Ibn Abi Waqqas ؓ . He was one of the ten companions to whom the Holy Prophet ﷺ had given the good news of being in paradise, and who are called Al-'Ashrah Al-mubashsharah. He was an extremely obedient son of his mother and was always alert to look after her comfort. When his mother, Hamnah hint Abi Sufyan, learnt that her son, Sa'd, had accepted Islam, she got very upset and warned him against that, and then swore an oath that she would neither eat nor drink unless he turned back to his ancestral religion, or she would die of thirst and hunger, and he would be blamed universally for being the killer of his mother. (Muslim, Tirmidhi). Through this Qur'anic verse Sayyidna Sa'd ؓ was commanded not to listen to his mother.
Baghawi has reported in his narration that the mother of Sayyidna Sa'd ؓ did not eat and drink for a day and night, and according to some other versions, for three days and three nights, and sticking to her oath, remained hungry and thirsty. For Sayyidna Sa'd ؓ mother's love and obedience was one thing, but Allah's command was another, which naturally took precedence over everything else. So he went to her and said to her firmly ` Dear mother, if there were hundred spirits in your body, and they were departing one by one, I would not have deserted my religion even seeing that scenario. It is now up to you whether you eat and drink or die. In any case I cannot abandon my religion'. Having been disappointed by his firmness, she started eating food.
8- Biz, insana ana-babasına iyi davranmasını emrettik. Eğer onlar, hakkında bilgin olmayan bir şeyi Bana ortak koşman için seni zorlarlarsa onlara itaat etme! Dönüşünüz yalnız Banadır ve Ben, yapmakta olduklarınızı size haber vereceğim.
8. Biz insana anne ve babasına iyilikte bulunmasını, yani onlara söz ve davranışları ile iyi muamele etmesini, buna gereken dikkat ve gayreti göstermesini, onlara kötü davranmamasını, söz ve davranışları ile onlara kötülükte bulunmamasını emrettik.“Eğer onlar, hakkında bilgin olmayan bir şeyi Bana ortak koşman için seni zorlarlarsa”ki hiçbir kimsenin Allah’a ortak koşmanın doğruluğuna dair bir bilgisi olamaz. O nedenle bu ifade, şirkin çok ağır bir suç olduğunu ortaya koymaktadır.“Onlara itaat etme! Dönüşünüz yalnız Banadır ve Ben, yapmakta olduklarınızı size haber vereceğim” amellerinizin karşılığını da vereceğim. Öyleyse ana-babanıza iyilik yapın ve onlara itaati -Allah ve Rasûlüne itaatin dışındaki tüm itaatlerin önünde tutun. Çünkü Allah’a ve Rasûlüne itaat, her şeyin önünde gelir.
Kami telah mewasiatkan kepada manusia agar berbakti dan berbuat baik kepada kedua orang tuanya. Jika keduanya memaksamu -wahai manusia- untuk menyekutukan-Ku dengan apa yang kamu tidak punya pengetahuan tentangnya -sebagaimana yang terjadi pada Sa'ad bin Abi Waqqāṣ -raḍiyallāhu 'anhu- dengan ibunya- maka janganlah engkau menaati mereka berdua dalam perkara itu karena tidak boleh taat kepada makhluk dalam bermaksiat terhadap Sang Pencipta. Hanya kepada-Ku semata tempat kalian kembali pada hari Kiamat, lalu Aku mengabarkan kepada kalian apa yang pernah kalian lakukan di dunia dan Aku memberikan kalian balasan atasnya.
Nous avons ordonné à l’être humain d’être bon et bienfaisant envers ses parents. Ô être humain, si tes parents te poussent avec insistance à M’associer ce dont tu n’as aucune connaissance (à l’image de Sa’d ibn `Abî Waqqâş avec sa mère), ne leur obéis pas en cela car on ne doit pas d’obéissance à une créature pour désobéir au Créateur. C’est vers Moi Seul que vous retournerez le Jour de la Résurrection et Je vous informerai de ce que vous faisiez dans le bas monde puis Je vous rétribuerai.
Allah commands His servants to be dutiful to parents, after urging them to adhere to belief in His Tawhid, because a person's parents are the cause of his existence. So he must treat them with the utmost kindness and respect, his father for spending on him and his mother because of her compassion for him. Allah says:
وَقَضَى رَبُّكَ أَلاَّ تَعْبُدُواْ إِلاَّ إِيَّـهُ وَبِالْوَلِدَيْنِ إِحْسَـناً إِمَّا يَبْلُغَنَّ عِندَكَ الْكِبَرَ أَحَدُهُمَا أَوْ كِلاَهُمَا فَلاَ تَقُل لَّهُمَآ أُفٍّ وَلاَ تَنْهَرْهُمَا وَقُل لَّهُمَا قَوْلاً كَرِيمًا - وَاخْفِضْ لَهُمَا جَنَاحَ الذُّلِّ مِنَ الرَّحْمَةِ وَقُل رَّبِّ ارْحَمْهُمَا كَمَا رَبَّيَانِى صَغِيرًا
(And your Lord has decreed that you worship none but Him. And that you be dutiful to your parents. If one of them or both of them attain old age in your life, say not to them a word of disrespect, nor shout at them, but address them in terms of honor. And lower unto them the wing of submission and humility through mercy, and say: "My Lord! Bestow on them Your mercy as they did bring me up when I was young.") (17:23-24) Although Allah orders us to show kindness, mercy and respect towards them in return for their previous kindness, He says:
وَإِن جَـهَدَاكَ لِتُشْرِكَ بِى مَا لَيْسَ لَكَ بِهِ عِلْمٌ فَلاَ تُطِعْهُمَآ
(but if they strive to make associate with Me, which you have no knowledge of, then obey them not.) meaning, if they are idolators, and they try to make you follow them in their religion, then beware of them, and do not obey them in that, for you will be brought back to Me on the Day of Resurrection, and Allah will reward you for your kindness towards them and your patience in adhering to your religion. It is Allah Who will gather you with the group of the righteous, not with the group of your parents, even though you were the closest of people to them in the world. For a person will be gathered on the Day of Resurrection with those whom he loves, meaning, religious love. Allah says:
وَالَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ الصَّـلِحَـتِ لَنُدْخِلَنَّهُمْ فِى الصَّـلِحِينَ
(And for those who believe and do righteous good deeds, surely, We shall make them enter with the righteous.) In his Tafsir of this Ayah, At-Tirmidhi recorded that Sa`d said: "Four Ayat were revealed concerning me -- and he told his story. He said: "Umm Sa`d said: `Did Allah not command you to honor your parents By Allah, I will not eat or drink anything until I die or you renounce Islam.' When they wanted to feed her, they would force her mouth open. Then this Ayah was revealed:
وَوَصَّيْنَا الإِنْسَـنَ بِوَالِدَيْهِ حُسْناً وَإِن جَـهَدَاكَ لِتُشْرِكَ بِى مَا لَيْسَ لَكَ بِهِ عِلْمٌ فَلاَ تُطِعْهُمَآ
(And We have enjoined on man to be dutiful to his parents; but if they strive to make you associate with Me, of which you have no knowledge, then obey them not.)" This Hadith was also recorded by Imam Ahmad, Muslim, Abu Dawud and An-Nasa'i. At-Tirmidhi said, "Hasan Sahih.
Nagtagubilin Kami sa tao hinggil sa mga magulang niya na magpakabuti siya sa kanilang dalawa at gumawa siya ng maganda sa kanilang dalawa. Kung nagpunyagi silang dalawa sa iyo, O tao, upang magtambal ka sa Akin ng anumang wala kang kaalaman hinggil sa pagtatambal sa Akin – gaya ng naganap kay Sa`d bin Abī Waqqāṣ – malugod si Allāh sa kanya – dahil sa ina niya – ay huwag kang tumalima sa kanilang dalawa kaugnay roon dahil walang pagtalima sa isang nilikha kapalit ng pagsuway sa Tagalikha. Tungo sa Akin lamang ang pagbabalik ninyo sa Araw ng Pagbangon, saka magpapabatid Ako sa inyo hinggil sa anumang dati ninyong ginagawa sa Mundo at gaganti Ako sa inyo roon.
Čovjeku je Uzvišeni Allah oporučio da svojim roditeljima dobro čini, da prema njima bude blag, milostiv i sažaljiv, ali samo u onom u čemu nije protivljenje Allahu, džellešanuhu. No, budu li se roditelji trudili da navedu dijete na činjenje širka ili na nevjerstvo, ne smije ih u tom poslušati, jer nema poslušnosti stvorenju u onom u čemu je neposlušnost Stvoritelju. Ashabu koji se zvao Sa’d b. Ebi Vekkas, radijallahu anhu, dogodilo se da ga je njegova majka pokušavala odvratiti od islama, pa je nije poslušao. Uzvišenom Allahu vratit će se svi robovi, pa će ih On pozvati na odgovornost za djela i svakom će dati ono što je zaslužio.
Y ordené a la humanidad que fuera justa y buena con sus padres. ¡Seres humanos!, si tus padres te fuerzan a dedicar actos de adoración a otro en lugar de a Mí, como ocurrió con Sa'd ibn Abi Waqqás con su madre, no les obedezcas en eso, porque no hay obediencia a la creación desobedeciendo al Creador. Ante Mí es tu retorno en el Día de la Resurrección, y Yo te informaré de lo que solías hacer en el mundo y te recompensaré por ello.
Và TA đã ra lệnh cho nhân loại hãy hiếu thảo với cha mẹ và đối xử tốt với họ. Nhưng nếu cha mẹ đấu tranh với ngươi - hỡi con người - để buộc ngươi thờ phượng thần linh khác cùng với TA trong khi ngươi không có kiến thức rõ về sự tổ hợp đó - giống như đã xảy ra với S'ad bin Abi waqqas với người mẹ của y - vì vậy chớ nên nghe lời cha mẹ trong việc làm đó bởi vì không được phép nghe theo tạo vật để nghịch lại Đấng Tạo Hóa. Và các ngươi sẽ trở lại gặp TA vào Ngày Phục Sinh, rồi TA sẽ cho các ngươi biết về những điều các ngươi đã từng làm ở trên trần gian cũng như TA sẽ thưởng phạt cho các ngươi.
And I enjoined upon humankind that they be righteous and good with their parents. O man, if your parents force you to associate with Me that whose association you have no knowledge of - as occurred with Sa’d ibn Abi Waqqas from his mother - do not obey them in that, because there is no obedience to the creation in disobedience to the Creator. To Me alone is your return on the Day of Judgment, then I shall inform you of what you used to do in the world and I shall reward you for it.
E raccomandammo all'uomo, nei riguardi dei suoi genitori, di rispettarli e di essere benevolo con loro; e se i tuoi genitori, o uomo, insistono nel condurti ad adorare un Mio pari, all'infuori di Me, che tu non conosci, come è accaduto a Saad ibn Abì Waǭǭaș, che Allāh sia soddisfatto di lui, con sua madre, non obbedire loro, in quanto obbedire alle creature è un peccato dinanzi al Creatore; e a Me solo sarà il vostro ritorno, Nel Giorno del Giudizio, nel quale vi informerò di ciò che compivate in vita e vi giudicherò per questo.
İnsana, anne-babasına iyilik ve ihsanda bulunmasını vasiyet ettik. -Ey İnsan!- Eğer anne-baban, ilminin olmadığı bir konuda bana ortak koşman için seni zorlarlarsa -Sad b. Ebi Vakkas -radıyallahu anh-‘ın annesinin ona yaptığı gibi- o ikisine de bu emrinde itaat etme. Çünkü yaratıcının yasakladığı bir konuda yaratılmış olana itaat edilmez. Kıyamet günü sizin dönüşünüz bir tek banadır. Sizlere dünyada yapmış olduklarınızı bildireceğim ve sizlere bunun karşılığını vereceğim.
Of all the creatures, a man’s parents have the greatest right over him. But, just as everything has a limit, so also do the parent’s rights have a limit, in the sense that—according to the Prophet’s tradition—‘no obedience may be shown to any creature if it means disobedience to the Creator.’ The rights of parents must be observed, but only so long as they do not clash with the rights of God. The moment a parent’s order clashes with God’s order, it becomes as necessary at that time not to follow his or her order as it is necessary to follow his or her order in ordinary circumstances. In Islam the rights of parents means service being due to them, but not worship.
Ceux qui croient en Allah et accomplissent de bonnes œuvres, Nous leur ferons certainement rejoindre les rangs des vertueux. Nous les rassemblerons alors parmi eux et Nous leur accorderons la même récompense.
E coloro che hanno creduto in Allāh e che hanno compiuto opere buone, li faremo unire, nel Giorno della Resurrezione, ai pii, e li raduneremo assieme a loro e li ricompenseremo allo stesso modo.
"Dan orang-orang yang beriman dan mengerjakan amal shalih benar-benar akan Kami masukkan mereka ke dalam (golongan) orang-orang yang shalih." (Al-Ankabut: 9).
(9) Maksudnya, barangsiapa yang beriman kepada Allah dan melakukan amal shalih, maka sesungguhnya Allah telah men-janjikan kepadanya untuk memasukkannya ke surga bersama ke-lompok hamba-hamba Allah yang shalih dari kalangan para nabi, shiddiqin, syuhada` dan orang-orang shalih. Masing-masing (men-dapatkan balasan) menurut derajat dan martabatnya di sisi Allah. Jadi, iman yang shahih dan amal yang shalih adalah tanda bukti (yang menunjukkan) kebahagiaan pelakunya, dan dia adalah termasuk keluarga (kekasih) Allah dan kaum shalih dari hamba-hamba Allah.
And those who brought faith and did good actions, I shall enter them on the day of judgment amongst the righteous, thus I will raise them with them and grant them their reward.
Los que tuvieron fe e hicieron buenas obras, el Día del Juicio estarán entre los justos, los resucitaré entre ellos y les daré su recompensa.
9- İman edip salih amel işleyenleri elbette Biz, salihler arasına katacağız.
9. Yani Yüce Allah, kendisine iman edip salih amel işleyenleri Allah’ın salih kulları olan peygamberler, sıddîklar, şehidler ve salihler arasında cennete koyacağını vaat etmiştir. Herkes, Allah’ın nezdindeki derece ve mertebesine göre cennette yerini alacaktır. Sahih iman ile salih amel, kişinin mutluluğunun belgesidir. Böyle bir kimse, Rahman olan Allah’ın iyi kulları arasında yer alır. Salihlerden ve Allah’ın hayırlı kullarından olur.
One koji vjeruju u Sveznajućeg Allaha i čine dobra djela priključit ćemo dobrima na Sudnjem danu, s njima ćemo ih proživiti i istovjetnu im nagradu dati.
Orang-orang yang beriman kepada Allah serta melakukan amal saleh Kami akan masukkan mereka ke dalam golongan orang-orang saleh pada hari Kiamat, lalu Kami kumpulkan mereka bersama orang-orang saleh dan Kami memberikan pahala mereka.
Và những ai tin tưởng nơi Allah và làm những việc thiện thì chắc chắn vào Ngày Phục Sinh TA sẽ thu nhận họ vào đoàn thể những người ngoan đạo. TA sẽ tập trung những người này cùng với họ và ban thưởng cho họ bằng phần thưởng của những người đó.
Yüce Allah’a iman edip salih ameller işleyenleri, kıyamet günü salih kimselerin arasına sokacağız ve onlarla beraber haşredecek ve bol sevaplarla mükâfatlandıracağız.
Ang mga sumampalataya kay Allāh at gumawa ng mga gawang maayos ay talagang magpapapasok nga Kami sa kanila sa Araw ng Pagbangon sa gitna ng mga maayos sapagkat kakalap Kami sa kanila kasama ng mga iyon at maggagantimpala Kami sa kanila ng gantimpala nila.
Entre la gente hay quienes dicen: “Tengo fe en Al-lah”. Pero cuando los incrédulos le causan algún daño debido a su fe, él considera que su pesar es un castigo de Al-lah, y renuncia a su fe para conformarse con los incrédulos. Pero si consiguen ayuda de su Señor, dicen: “Creyentes, estamos con ustedes en la fe”. ¿Acaso no sabe Al-lah mejor que nadie lo que hay en los corazones de esa gente? Nada de lo que contengan de incredulidad o de fe permanece oculto ante Él. ¿Cómo informas a Al-lah de lo que hay en sus corazones, cuando Él sabe mejor que ellos lo que contienen?
E tra la gente c'è chi dice: "Noi crediamo in Allāh". Se i miscredenti gli fanno del male per la sua fede, egli considera tale punizione come una punizione di Allāh, e così ripudia la fede per assecondare i miscredenti; e se Allāh ti concede la vittoria, o messaggero, dirà: "Eravamo con voi, o credenti, nella fede". Non sa forse che Allāh è Consapevole di ciò che nascondo gli animi della gente?! Nulla di ciò Gli è nascosto, sia miscredenza o fede. Come possono informare Allāh di ciò che vi è nei loro cuori mentre Allāh ne è più Consapevole di loro ?!"
10- İnsanlardan bir kısmı:“Allah’a iman ettik” derler. Ama Allah yolunda bir eziyete uğradıklarında insanların eziyetini Allah’ın azabı gibi görür (de sabırsızlık gösterirler). Eğer Rabbinden bir zafer gelirse andolsun onlar:“Şüphesiz biz sizinle beraberdik” diyeceklerdir. Allah, herkesin kalbinde olanı en iyi bilen değil midir?
11- Andolsun Allah, mü’minleri de ortaya çıkaracaktır, münafıkları da.
10. Yüce Allah, iman iddiasında bulunan kimseler içindeki doğrularla yalancıların ayırt edilmesi için imtihanın kaçınılmaz olduğunu söz konusu ettikten sonra şimdi de insanlardan bir kesimin imtihan ve sıkıntılara sabır gösteremediğini, sarsıcı bazı olaylar karşısında sebat gösteremediğini beyan etmek üzere şöyle buyurmaktadır:“İnsanlardan bir kısmı: “Allah’a iman ettik” derler. Ama Allah yolunda” dininden dönmeleri ve tekrar batılla kucaklaşmaları için dayak, malın alınması ve ayıplanmak gibi “bir eziyete uğradıklarında insanların eziyetini Allah’ın azabı gibi görür (de sabırsızlık gösterirler).”İnsanların yaptıkları bu eziyeti, kendisini imandan alıkoyabilecek ve iman üzere sebat etmesini engelleyecek bir sebep sayar. Zra azap, azaba sebep olan şeylerden alıkoyar.“Eğer Rabbinden bir zafer gelirse andolsun onlar: Şüphesiz biz sizinle beraberdik, diyeceklerdir.” Çünkü zafer, insanın arzusuna uygundur. Bu kesim insanlar, Yüce Allah’ın şu buyruğunda sözünü ettiği kimselerin arasında yer alırlar:“İnsanlardan bazısı vardır ki Allah’a bir yönden kulluk eder. Eğer bir hayır elde ederse onunla tatmin olur. Şâyet başına bir musibet gelirse yüz üstü geri (küfre) döner. Böylece dünyayı da âhireti de kaybeder. İşte bu, apaçık hüsranın ta kendisidir.”(el-Hac, 22/11)“Allah herkesin kalbinde olanı en iyi bilen değil midir?” Nitekim O, bu halde olan bu kesimi size nitelediği şekilde haber verip bildirmektedir. Bununla siz, Allah’ın ilmini, kemalini ve hikmetinin genişliğini anlayabilmelisiniz.
11. “Andolsun Allah, mü’minleri de ortaya çıkaracaktır, münafıkları da.” Yani Yüce Allah’ın birtakım sıkıntı ve sınamaları takdir etmesi, onlar hakkındaki bilgisinin ortaya çıkması içindir. Buna bağlı olarak O, onları sadece kendi bilgisine göre değil ortaya çıkan kendi davranışları ile cezalandıracaktır. Zira insanlar, eğer sınanmış olsalardı mutlaka sebat göstereceklerine dair Yüce Allah’a karşı bahane ileri sürebilirlerdi.
Mayroon sa mga tao na nagsasabi: "Sumampalataya kami kay Allāh," ngunit kapag sinaktan sila ng mga tagatangging sumampalataya dahil sa pananampalataya nila ay nagtuturing sa pagdurusang dulot ng mga iyon sa kanila na gaya ng pagdurusang dulot ni Allāh kaya naman tumatalikod sila sa pananampalataya bilang pagsang-ayon sa mga tagatangging sumampalataya. Talagang kung may nangyaring isang pag-aadya mula sa Panginoon mo para sa iyo, O Sugo, ay talagang magsasabi nga sila: "Tunay na kami noon ay kasama sa inyo, O mga mananampalataya, sa pananampalataya." Hindi ba si Allāh ay higit na nakaaalam sa anumang nasa mga dibdib ng mga tao? Hindi nakakukubli sa Kanya ang anumang nasa mga ito na kawalang-pananampalataya at pananampalataya. Kaya papaano silang nagbabalita kay Allāh ng nasa mga puso nila samantalang Siya ay higit na maalam sa anumang nasa mga ito kaysa sa kanila?
(1)-It means that such people join the infidels when they apprehend some kind of torture from them, but when Allah's help will come to the Muslims in a battle against the infidels, they will pretend to be Muslims on the plea that they had joined the infidels only because they feared to be persecuted by them.
(2)-The sense is that they did not believe in Islam with their hearts, and this fact cannot: be concealed from Him, because He knows whatever lies in the hearts of the people.
Ima ljudi koji govore da vjeruju u Allaha, a ako ih višebošci stave na muke zbog pripadnosti islamu, tad osjete nelagodu i srde se, smatrajući da je ljudsko iskušavanje slično Allahovoj kazni, te izgube strpljenje i odreknu se islama. A kad bi Uzvišeni Allah pomogao Poslaniku, sallallahu alejhi ve sellem, i muslimanima, isti ti kolebljivci obratili bi se muslimanima: “Mi smo bili uz vas, borili smo se protiv mnogobožaca!” Zar Allah nije Onaj Koji najbolje zna šta grudi kriju, i zar On ne zna ko je iskren a ko lažac, ko je vjernik a ko dvoličnjak?
The Attitudes of the Hypocrites and the Ways in which Allah tests People
Allah mentions the descriptions of the liars who falsely claim faith with their lips, while faith is not firm in their hearts. When a test or trial comes in this world, they think that this is a punishment from Allah, so they leave Islam. Allah says:
وَمِنَ النَّاسِ مَن يِقُولُ ءَامَنَّا بِاللَّهِ فَإِذَآ أُوذِىَ فِى اللَّهِ جَعَلَ فِتْنَةَ النَّاسِ كَعَذَابِ اللَّهِ
(Of mankind are some who say: "We believe in Allah." But if they are made to suffer for Allah, they consider the trial of mankind as Allah's punishment;) Ibn `Abbas said, "Meaning that their trial is leaving Islam if they are made to suffer for Allah." This was also the view of others among the Salaf. This Ayah is like the Ayah,
وَمِنَ النَّاسِ مَن يَعْبُدُ اللَّهَ عَلَى حَرْفٍ فَإِنْ أَصَابَهُ خَيْرٌ اطْمَأَنَّ بِهِ وَإِنْ أَصَابَتْهُ فِتْنَةٌ انْقَلَبَ عَلَى وَجْهِهِ
(And among mankind is he who worships Allah as it were upon the edge: if good befalls him, he is content therewith; but if a trial befalls him, he turns back on his face...) until:
ذلِكَ هُوَ الضَّلَـلُ الْبَعِيدُ
(That is a straying far away) 22:11-12. Then Allah says:
وَلَئِنْ جَآءَ نَصْرٌ مِّن رَّبِّكَ لَيَقُولُنَّ إِنَّا كُنَّا مَعَكُمْ
(and if victory comes from your Lord, they will say: "Verily, we were with you.") meaning, "if victory comes from your Lord, O Muhammad, and there are spoils of war, these people will say to you, `We were with you,' i.e., we are your brothers in faith." This is like the Ayat:
الَّذِينَ يَتَرَبَّصُونَ بِكُمْ فَإِن كَانَ لَكُمْ فَتْحٌ مِّنَ اللَّهِ قَالُواْ أَلَمْ نَكُنْ مَّعَكُمْ وَإِن كَانَ لِلْكَـفِرِينَ نَصِيبٌ قَالُواْ أَلَمْ نَسْتَحْوِذْ عَلَيْكُمْ وَنَمْنَعْكُمْ مِّنَ الْمُؤْمِنِينَ
(Those who wait and watch about you; if you gain a victory from Allah, they say: "Were we not with you" But if the disbelievers gain a success, they say (to them): "Did we not gain mastery over you and did we not protect you from the believers") (4:141).
فَعَسَى اللَّهُ أَن يَأْتِىَ بِالْفَتْحِ أَوْ أَمْرٍ مِّنْ عِندِهِ فَيُصْبِحُواْ عَلَى مَآ أَسَرُّواْ فِى أَنفُسِهِمْ نَـدِمِينَ
(Perhaps Allah may bring a victory or a decision according to His will. Then they will become regretful for what they have been keeping as a secret in themselves) (5:52). And Allah tells us about them here:
وَلَئِنْ جَآءَ نَصْرٌ مِّن رَّبِّكَ لَيَقُولُنَّ إِنَّا كُنَّا مَعَكُمْ
(and if victory comes from your Lord, they will say: "Verily, we were with you.") Then Allah says:
أَوَ لَيْسَ اللَّهُ بِأَعْلَمَ بِمَا فِى صُدُورِ الْعَـلَمِينَ
(Is not Allah Best Aware of what is in the breasts of the creatures) meaning, `does Allah not know best what is in their hearts and what they store secretly within themselves, even though outwardly they may appear to be in agreement with you'
وَلَيَعْلَمَنَّ اللَّهُ الَّذِينَ ءَامَنُواْ وَلَيَعْلَمَنَّ الْمُنَـفِقِينَ
(And indeed Allah knows those who believe, and verily He knows the hypocrites.) Allah will test the people with calamities and with times of ease, so that He may distinguish the believers from the hypocrites, to see who will obey Allah both in times of hardship and of ease, and who will obey Him only when things are going in accordance with their desires. As Allah says:
وَلَنَبْلُوَنَّكُمْ حَتَّى نَعْلَمَ الْمُجَـهِدِينَ مِنكُمْ وَالصَّـبِرِينَ وَنَبْلُوَ أَخْبَـرَكُمْ
(And surely, We shall try you till We test those who strive hard and the patient, and We shall test your facts.) (47:31) After the battle of Uhud, with its trials and tribulations for the Muslims, Allah said:
مَّا كَانَ اللَّهُ لِيَذَرَ الْمُؤْمِنِينَ عَلَى مَآ أَنتُمْ عَلَيْهِ حَتَّى يَمِيزَ الْخَبِيثَ مِنَ الطَّيِّبِ
(Allah will not leave the believers in the state in which you are now, until He distinguishes the wicked from the good...) (3:179)
Và trong nhân loại đã có những kẻ nói: Chúng tôi tin tưởng vào Allah, nhưng khi những kẻ đa thần gây tổn hại về đức tin Iman của họ thì họ lại cho nỗi đau đó như là sự trừng phạt của Allah lên họ, thế là họ từ bỏ đức tin Iman để ùa theo người đa thần. Nếu có sự trợ giúp đến từ Thượng Đế của Ngươi - hỡi Thiên Sứ - thì chắc chắn họ sẽ nói: Chúng tôi sát cánh với mọi người - hỡi những người có đức tin - trong đức tin Iman. Há Allah không biết rõ về những điều nằm trong lòng của nhân loại hay sao? Không thể che giấu khỏi Ngài về sự phủ nhận và đức tin Iman. Rồi Allah sẽ cho họ biết như thế nào về những điều nằm trong lòng của họ và Ngài biết rất rõ về họ?
Amongst people is he who says: “I brought faith in Allah”. But when the disbelievers afflict him with harm due to his faith, he considers their torture the punishment of Allah, hence he renounces faith to conform with the disbelievers. And if you achieve help from your Lord, O Messenger, they will say: “We are with you in faith, O believers”. Does Allah not know best what is in the hearts of people, nothing of disbelief and faith they contain being hidden from Him? So how do you inform Allah of what is in their hearts when He knows better than them what they contain?
Certains parmi les gens disent « Nous croyons en Allah » mais lorsque les mécréants les persécutent pour leur foi, ils sont aussi impressionnés que si Allah les châtiait et abjurent leur foi afin de plaire aux mécréants. Ô Messager, si ton Seigneur te secourait, ils diraient: Nous partageons la même foi que vous, ô croyants ! Allah ne sait-Il pas le mieux ce que contiennent les cœurs des gens ? Rien de la mécréance ou de la foi qu’ils contiennent ne Lui est inconnu. Comment prétendent-ils donc informer Allah de l’état de leurs cœurs alors qu’Il le connaît et en est le meilleur Connaisseur ?
Di antara manusia ada yang berkata, “Kami beriman kepada Allah.” Namun, tatkala ia mendapatkan gangguan dari orang-orang kafir atas keimanannya, ia menjadikan gangguan mereka itu seperti siksa Allah, lalu ia kembali murtad dari imannya karena menyepakati orang-orang kafir. Jika terjadi pertolongan dari Tuhanmu untukmu -wahai Rasul-, niscaya ia berkata, “Kami pernah bersama kalian dalam keimanan -wahai orang-orang yang beriman-.” Bukankah Allah mengetahui apa yang ada di dalam hati manusia?! Tidak ada yang tersembunyi dari-Nya kekufuran dan keimanan yang ada di dalam hati, maka bagaimana mereka memberitakan kepada Allah apa yang ada di dalam hati mereka, sementara Allah lebih mengetahui daripada mereka apa yang ada di dalam hati?!
"Dan di antara manusia ada yang berkata, 'Kami beriman kepada Allah,' maka apabila dia disakiti (karena dia beriman) kepada Allah, dia menganggap fitnah manusia sebagai azab Allah. Dan sungguh jika datang pertolongan dari Rabbmu, mereka pasti akan berkata, 'Sesungguhnya kami besertamu.' Bukankah Allah lebih mengetahui apa yang ada dalam dada manusia. Dan sesung-guhnya Allah benar-benar mengetahui orang-orang yang beriman; dan sesungguhnya Dia mengetahui orang-orang yang munafik." (Al-Ankabut: 10-11).
(10-11) Setelah Allah سبحانه وتعالى menjelaskan bahwasanya Dia pasti akan menguji orang yang mengaku beriman agar tampak orang yang tulus dari orang yang dusta, maka Allah menjelaskan bahwa di antara manusia ada sekelompok manusia yang tidak mempunyai kesabaran dalam menghadapi ujian dan mereka tidak mempunyai keteguhan pendirian dalam menghadapi sebagian goncangan, seraya berfirman, ﴾ وَمِنَ ٱلنَّاسِ مَن يَقُولُ ءَامَنَّا بِٱللَّهِ فَإِذَآ أُوذِيَ فِي ٱللَّهِ ﴿ "Dan di antara manusia ada yang berkata, 'Kami beriman kepada Allah,' maka apabila dia disakiti (karena dia beriman) kepada Allah," seperti dicambuk, diambil hartanya atau dicerca agar keluar dari agamanya dan agar kembali kepada kebatilan, ﴾ جَعَلَ فِتۡنَةَ ٱلنَّاسِ كَعَذَابِ ٱللَّهِۖ ﴿ "dia menganggap fitnah manusia sebagai azab Allah," maksudnya, dia menjadikannya sebagai penghalang baginya untuk beriman dan tetap berpendirian teguh padanya, sebagaimana siksaan itu menjadi penghalang dari sesuatu yang menjadi sebabnya. ﴾ وَلَئِن جَآءَ نَصۡرٞ مِّن رَّبِّكَ لَيَقُولُنَّ إِنَّا كُنَّا مَعَكُمۡۚ ﴿ "Dan sungguh jika datang pertolongan dari Rabbmu, mereka pasti akan berkata, 'Sesungguhnya kami besertamu'," karena sejalan dengan ke-inginan hawa nafsunya.
Kelompok manusia ini termasuk orang-orang yang dikatakan oleh Allah,
﴾ وَمِنَ ٱلنَّاسِ مَن يَعۡبُدُ ٱللَّهَ عَلَىٰ حَرۡفٖۖ فَإِنۡ أَصَابَهُۥ خَيۡرٌ ٱطۡمَأَنَّ بِهِۦۖ وَإِنۡ أَصَابَتۡهُ فِتۡنَةٌ ٱنقَلَبَ عَلَىٰ وَجۡهِهِۦ خَسِرَ ٱلدُّنۡيَا وَٱلۡأٓخِرَةَۚ ذَٰلِكَ هُوَ ٱلۡخُسۡرَانُ ٱلۡمُبِينُ 11 ﴿
"Dan di antara manusia ada orang yang menyembah Allah dengan berada di tepi; maka jika dia memperoleh kebajikan, tetaplah dia dalam keadaan itu, dan jika dia ditimpa oleh suatu bencana, berbaliklah dia ke belakang. Rugilah dia di dunia dan akhirat. Yang demikian itu adalah kerugian yang nyata." (Al-Hajj:11).
﴾ أَوَلَيۡسَ ٱللَّهُ بِأَعۡلَمَ بِمَا فِي صُدُورِ ٱلۡعَٰلَمِينَ ﴿ "Bukankah Allah lebih mengetahui apa yang ada dalam dada manusia," di mana Dia telah mengabarkan kepada kalian tentang kelompok yang demikian keadaannya ini, sebagaimana telah dijelaskan kepada kalian, sehingga kalian dapat mengetahui betapa sempurnanya pengetahuan Allah dan betapa luas hikmahNya. ﴾ وَلَيَعۡلَمَنَّ ٱللَّهُ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَلَيَعۡلَمَنَّ ٱلۡمُنَٰفِقِينَ ﴿ "Dan sesung-guhnya Allah benar-benar mengetahui orang-orang yang beriman; dan sesungguhnya Dia mengetahui orang-orang yang munafik." Maka dari itu, Dia menetapkan adanya ujian dan cobaan agar ilmuNya tam-pak pada mereka, kemudian Dia memberikan pembalasan menurut apa yang tampak dari mereka, bukan menurut ilmu yang diketa-huiNya sendiri, sebab jika demikian bisa jadi mereka akan beralasan terhadap Allah bahwa kalau saja mereka tahu bahwa mereka diuji tentu mereka akan dapat bertahan.
İnsanlardan bazıları da; "Allah'a iman ettik." derler. Fakat kâfirler ona imanı sebebiyle eziyet edecek olsa, kendisine yaptıkları bu eziyeti Allah’ın azabı gibi görür ve kâfirlere uyarak imanlarından dönerler. -Ey Peygamber!- Eğer Rabbinden sana bir zafer hasıl olsa şöyle derler: "Ey Müminler! Şüphesiz biz iman üzerine sizinle beraberdik." Allah insanların kalplerinde bulunanı en iyi bilen değil midir? Kalplerindeki iman ve küfür olan şeyler ona gizli kalmaz. Nasıl oluyor da Allah kalplerinde olan şeyleri daha iyi bildiği halde kalplerinde olanı Allah'a haber veriyorlar.
Ciertamente Al-lah hará evidente a Sus siervos quiénes verdaderamente tienen fe, así como hará evidente a quienes muestran exteriormente fe, pero ocultan incredulidad.
Và chắc chắc Allah biết rất rõ ai là những người tin tưởng thật sự và ai là những người giả vờ biểu hiện đức tin Iman ở bên ngoài nhưng che đậy sự vô đức tin bên trong.
And surely Allah will make clear to His servants those who truly brought faith and He will make clear those who display faith but hide disbelief.
Elbette Allah; kendisine gerçekten iman edenleri bilir, kendisine iman ettiklerini izhar edip küfrü gizleyen münafıkları da kesinlikle bilir.
When one who calls himself a believer, or mu’min, shows himself to be such only when some advantage is to be gained, but otherwise recants, he reveals himself to be what the Quran calls a hypocrite, or munafiq. A believer in name only, he is not prepared to pay the price of his faith. He and other people like him fail at the very juncture where they are most required to prove their moral worth.
Sveznajući Allah dobro poznaje one koji su iskreni u svom vjerovanju, kao i one koji tvrde da su vjernici, a u sebi skrivaju nevjerstvo.
Talagang nakaaalam nga si Allāh sa mga sumampalataya sa Kanya nang totohanan at talagang nakaaalam nga Siya sa mga mapagpaimbabaw na naghahayag ng pananampalataya at nagkikimkim ng kawalang-pananampalataya.
Allāh è Consapevole di chi ha creduto sinceramente, ed è Consapevole di chi siano gli ipocriti, coloro che mostravano la fede e che nascondevano la miscredenza.
Sesungguhnya Allah benar-benar mengetahui orang-orang yang beriman secara hakiki dan sesungguhnya Allah benar-benar mengetahui orang-orang munafik yang menampakkan keimanan dan menyembunyikan kekafiran.
Allah connaît certainement qui croit sincèrement en Lui et Il connaît certainement les hypocrites qui laissent paraître la foi et dissimulent la mécréance.
Krivovjerni govore pravovjernim: “Ostavite islam i prihvatite našu vjeru, i mi ćemo na sebe preuzeti odgovornost za vaše grijehe!” Nesumnjivo, oni su lažovi – ništa od grijeha njihovih ne bi ponijeli, pa ni grijeh težine gorušice. Oni upravo lažu.
12. Kafir olanlar iman edenlere dediler ki:“Siz bizim yolumuza uyun, biz sizin günahlarınızı taşırız.” Halbuki onlar, onların günahlarından hiçbir şey taşıyamazlar. Şüphesiz onlar yalancıdırlar.
13- Andolsun ki onlar, hem kendi (günah) yüklerini taşıyacaklar, hem de kendi yükleri ile birlikte (sebep oldukları) başka yükleri de yüklenecekler ve Kıyamet günü uydurdukları (yalanlardan) mutlaka sorguya çekileceklerdir.
12. Yüce Allah, kâfirlerin yalanlarını ve mü’minleri kendi dinlerine davet ettiklerini haber vermektedir. Böylece zımnen mü’minleri kâfirlere aldanmamaları ve onların tuzaklarına düşmemeleri için uyarmaktadır. Yüce Allah şöyle buyurmaktadır:“Kafir olanlar iman edenlere dediler ki: “Siz bizim yolumuza uyun, biz sizin günahlarınızı taşırız.” Dininizi kısmen ya da tamamen terk edip bizim dinimize tâbi olun. Biz, bu konuda size garanti veriyoruz; hiç şüphesiz günahlarınızı biz yükleneceğiz.
Ancak bu, onların elinde olan bir şey değildir. Bundan dolayı Yüce Allah şöyle buyurmaktadır:“Halbuki onlar, onların günahlarından” az olsun, çok olsun “hiçbir şey taşıyamazlar.” Diğerleri buna razı olsalar bile bunun hiçbir faydası olmaz. Çünkü bu hak, Allah’ındır. Allah'ın emir ve hükmü olmaksızın kulun, O’nun hakkında tasarrufta bulunma hakkı yoktur. Bu konuda Allah’ın hükmü ise şudur:“Hiçbir (günahkar) kimse bir başkasının (günah) yükünü yüklenmez”(el-İsra, 17/15) şeklindedir.
Yüce Allah’ın:“Halbuki onlar, onların günahlarından hiçbir şey taşıyamazlar” buyruğundan, küfürlerine davet eden kâfirlerle onlar gibi kendi batıllarına davet eden kimselerin, ancak kendi günahlarını yüklenecekleri, kendilerinin dışında saptırdıklarının günahlarına -kendileri sebep olsalar dahi- ortak olmayacakları gibi bir mana anlaşılabileceğinden dolayı böyle bir ihtimali bertaraf etmek için devamla şöyle buyrulmaktadır:
13. “Andolsun ki onlar, hem kendi (günah) yüklerini” bizzat işledikleri günahları “hem de kendi yükleri ile birlikte (sebep oldukları) başka yükleri de” vesile oldukları ve kendileri yüzünden meydana gelmiş günahları da “yüklenecekler”Başkasına uyan bir kimsenin işlediği günahtan, uyana da kendisine uyulana da bir pay vardır. Birisi, o günahı bizzat fiilen işlediği için pay alır; kendisine uyulan ise bu günahın işlenmesine sebep olduğu ve o günahı işlemeye davet ettiği için pay alır.
Nitekim başkasına uyan bir kimse, bir iyilik işleyecek olursa onu fiilen işlediğinden dolayı kendisi ecir alır, onu o iyiliğe davet eden kimse de onun işlenmesine sebep olduğu için ecir alır.“ve Kıyamet günü uydurduklarından mutlaka sorguya çekileceklerdir.” Uydurdukları kötülüklerden ve kötülükleri süslü göstermekten ve bir de: “Biz sizin günahlarınızı taşırız” sözlerinden sorguya çekileceklerdir.
Và những kẻ không có đức tin nói với những người tin tưởng nơi Allah duy nhất rằng: Hãy theo tôn giáo của chúng tôi và chúng tôi sẽ gánh chịu tội lỗi của các ngươi cũng như chúng tôi sẽ chịu phạt thay các ngươi, nhưng họ nào có gánh bất cứ tội lỗi nào của ai khác. Quả thật chúng là những kẻ dối trá trong lời nói này.
Los incrédulos dijeron a los creyentes en Al-lah: “Sigan nuestra religión y a nosotros, y cargaremos con sus pecados y nos haremos responsables de ellos”. Pero ellos no cargarán ninguno de los pecados ajenos, solo están mintiendo.
Orang-orang yang kafir berkata kepada orang-orang yang beriman kepada Allah semata, “Ikutilah agama kami dan apa yang menjadi kepercayaan kami, kami akan menanggung dosa-dosa kalian dan memberi balasan kepada kalian.” Padahal, tidaklah mereka mampu menanggung dosa-dosa mereka sedikit pun. Sesungguhnya mereka itu dusta dalam ucapan mereka ini.
"Dan berkatalah orang-orang yang kafir kepada orang-orang yang beriman, 'Ikutilah jalan kami, dan nanti kami akan memikul dosa-dosamu,' dan mereka (sendiri) sedikit pun tidak (sanggup) memikul dosa-dosa mereka. Sesungguhnya mereka adalah benar-benar pendusta. Dan sesungguhnya mereka akan memikul beban mereka, dan beban-beban di samping beban-beban mereka sendiri, dan sesungguhnya mereka akan ditanya pada Hari Kiamat tentang apa yang selalu mereka ada-adakan." (Al-Ankabut: 12-13).
(12) Allah سبحانه وتعالى mengabarkan tentang perbuatan mengada-ada kaum kafir dan seruan mereka kepada kaum Mukminin agar masuk kepada agama mereka; dan di dalamnya terdapat peri-ngatan terhadap kaum Mukminin untuk tidak terpedaya dengan mereka dan terjerumus di dalam makar mereka, seraya berfirman, ﴾ وَقَالَ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ لِلَّذِينَ ءَامَنُواْ ٱتَّبِعُواْ سَبِيلَنَا ﴿ "Dan berkatalah orang-orang yang kafir kepada orang-orang yang beriman, 'Ikutilah jalan kami'," maka tinggalkanlah agama kalian atau sebagian ajarannya, dan ikutilah agama kami, karena kami memberikan jaminan kepada kalian atas segala perkara itu dan kami akan menanggung ﴾ خَطَٰيَٰكُمۡ ﴿ "dosa-dosa kalian." Sesungguhnya masalah ini bukan wewenang mereka, maka dari itu Allah berfirman, ﴾ وَمَا هُم بِحَٰمِلِينَ مِنۡ خَطَٰيَٰهُم مِّن شَيۡءٍۖ ﴿ "Dan mereka sendiri sedikit pun tidak memikul dosa-dosa mereka," tidak (memikul) sedikit dan tidak pula banyak. Pemikulan (penanggungan dosa) ini, sekalipun yang bersangkutan rela dengannya, namun ia sama sekali tidak berguna, karena kebenaran itu milik Allah semata. Allah سبحانه وتعالى tidak akan memberikan kemampuan kepada seseorang untuk bertindak dalam haknya kecuali atas dasar perintah dan keputusanNya, sedangkan keputusanNya adalah bahwa tidak satu jiwa pun yang bisa menanggung dosa jiwa yang lain.
(13) Ketika FirmanNya, ﴾ وَمَا هُم بِحَٰمِلِينَ مِنۡ خَطَٰيَٰهُم مِّن شَيۡءٍۖ ﴿ "Dan mereka sendiri sedikit pun tidak (sanggup) memikul dosa-dosa mereka" kadang bisa dipahami bahwasanya orang-orang kafir yang me-nyeru kepada kekafirannya –dan orang-orang yang semisal mereka yang menyerukan kepada kebatilannya– tidak (sanggup) memikul dosa kecuali dosa-dosa yang mereka lakukan, tanpa dosa-dosa yang dilakukan oleh orang lain sekalipun mereka adalah penyebabnya, maka Allah berfirman seraya menolak kemungkinan pemahaman keliru itu, ﴾ وَلَيَحۡمِلُنَّ أَثۡقَالَهُمۡ وَأَثۡقَالٗا مَّعَ أَثۡقَالِهِمۡۖ ﴿ "Dan sesungguhnya mereka akan memikul beban mereka," yaitu dosa-dosa yang mereka perbuatan ﴾ وَأَثۡقَالٗا مَّعَ أَثۡقَالِهِمۡۖ ﴿ "dan beban-beban di samping beban-beban mereka sendiri," yaitu dosa-dosa yang disebabkan oleh mereka. Jadi, dosa yang dilakukan oleh sang pengikut, maka masing-masing pengikut dan orang yang diikuti mempunyai bagian darinya. Hal itu karena si pengikut yang bertindak sebagai pelaku dan yang langsung me-lakukannya, sedangkan orang yang diikuti telah menyebabkan orang lain melakukan dosa dan karena ia menyerukan kepadanya. Demikian pula halnya dengan kebaikan, apabila dilakukan oleh pengikut, maka ia akan mendapatkan pahalanya, karena ia secara langsung telah melakukannya, dan orang yang mengajak orang lain melakukannya pun mendapat pahala juga, karena ia telah menjadi sebab bagi orang lain, ﴾ وَلَيُسۡـَٔلُنَّ يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِ عَمَّا كَانُواْ يَفۡتَرُونَ ﴿ "dan sesungguhnya mereka akan ditanya pada Hari Kiamat tentang apa yang selalu mereka ada-adakan," yaitu berupa kejahatan dan mempropa-gandakannya, serta ucapan mereka, ﴾ وَلۡنَحۡمِلۡ خَطَٰيَٰكُمۡ ﴿ "Dan nanti kami akan memikul dosa-dosamu."
Kâfirler, bir tek Allah'a iman edenlere şöyle dediler: “Bizim dinimize ve üzerinde bulunduğumuz inançlara uyun ki, biz de sizin günahlarınızı taşıyalım. Böylece siz olmadan sadece bizler cezalandırılalım.” Oysa onlar diğerlerinin günahlarını yüklenebilecek değiller. Onlar söyledikleri bu sözlerinde sadece yalan söylüyorlar.
Ceux qui mécroient disent à ceux qui croient en Allah Seul: Embrassez notre religion et suivez nos pas. Nous porterons en échange vos péchés et nous serons punis à votre place. Or ils ne porteront aucun de leurs péchés et mentent en prétendant cela.
And the disbelievers said to those who brought faith in Allah alone: “Follow our religion and what we are on, and we will carry your sins for you and we take responsibility for them”. They will not carry any of their sins, and they are lying in this statement of theirs.
Nagsabi ang mga tumangging sumampalataya sa mga sumampalataya kay Allāh lamang: "Sundin ninyo ang relihiyon namin at ang anumang kami ay naroon at pasanin namin mismo ang mga pagkakasala ninyo para gantihan kami dahil sa mga ito sa halip na kayo." Hindi sila mga magpapasan ng anuman mula sa mga pagkakasala ng mga iyon. Tunay na sila ay talagang mga sinungaling sa sabi nilang ito.
Commentary
وَقَالَ الَّذِينَ كَفَرُوا (And those who disbelieve say - 29:12). The infidels had tried all sorts of devices to mislead the Muslims and to hinder the progress of their faith. Sometimes they tried to get hold of Muslims by show of power and wealth, and at others by trying to put doubts in their minds. This verse mentions one such move made by them. They asked Muslims not to leave their ancestral religion in fear of torments in the Hereafter, because no such thing was going to happen at the first place, but even the belief of the Muslims about the Hereafter would come true, they (the infidels) were willing to undertake that they themselves would bear all the torments in the Hereafter on behalf of the Muslims, and the Muslims would not suffer at all.
A similar incident is related in the last ruku' of Surah –Najm أَفَرَأَيْتَ الَّذِي تَوَلَّىٰ وَأَعْطَىٰ قَلِيلًا وَأَكْدَىٰ (Have you seen the one who turned his back, and gave a little, then stopped - 53:33-34). Once some infidels hoodwinked a naive friend of theirs by saying that if he gave them some money here in this world, they would save him in the Hereafter by taking upon themselves his share of the torment. He in fact started paying them the amount, but later stopped it. His foolishness and the absurdity of his action are related in detail in Surah -Najm.
A similar sort of offer made by the infidels to the Muslims is related here. In response to this offer Allah Ta’ ala has said that those who say so are liars. They would not take upon them the burden of any one else. وَمَا هُم بِحَامِلِينَ مِنْ خَطَايَاهُم مِّن شَيْءٍ إِنَّهُمْ لَكَاذِبُونَ (And they are not (able) to bear the burden of their sins in the least. Indeed they are pure liars. -.29:12). It means that when they will see the severity of torment in the Hereafter, they would not dare to take upon themselves the share of anyone else. Hence their promise is false. It is also commented in Surah An-Najm that even if they were ready to take upon them the torment of others, Allah Ta’ ala will not allow it. Because it is against the code of justice that someone else is made to undergo the punishment for the crime committed by another person.
The other point made by the Qur'an here is that although they will not be able to relieve others by taking on themselves the recompense for the sins others have committed, but this much is true that their effort to misguide others and to drift them away from the righteous path is by itself a big sin, which will be loaded upon them in addition to their own sins. This way they will be carrying their own sins as well as that of misguiding others.
Invitation to sin is also a sin, the punishment of which is the same as that of committing it.
It comes out quite clearly from this verse that the one who invites others to sin, or helps others in committing it, is as much a criminal as the one who actually commits it. A hadith quoted by Sayyidna Abu Hurairah ؓ and Anas Ibn Malik ؓ relates that once the Holy Prophet ﷺ said ` Anyone inviting people toward righteousness would be entitled to the collective blessings of all those who would act on his advice, without any reduction from the share of their reward; and anyone inviting people toward sin will also suffer the collective punishment of all those who would act upon his invitation to sin, without any reduction from the punishment of those who have committed that sin'. (Muslim, Ibn Majah, Qurtubi)
E i miscredenti dissero a coloro che credettero in Allāh solo: "Seguite la nostra religione e il nostro culto, e noi ci faremo carico dei vostri peccati, così verremo puniti al vostro posto". Tuttavia, essi non potevano assumersi la responsabilità dei loro peccati. In verità, mentivano nelle loro affermazioni.
Talagang magpapasan nga itong mga tagatangging sumampalataya, na mga tagapag-anyaya sa kabulaanan nila, ng mga pagkakasala nila na ginawa nila. Talagang magpapasan nga sila ng mga pagkakasala ng sinumang sumunod sa paanyaya nila nang walang naibabawas na anuman mula sa mga pagkakasala ng mga tagasunod nila. Talagang tatanungin nga sila sa Araw ng Pagbangon tungkol sa anumang dati nilang nililikha-likha sa Mundo na mga kabulaanan.
Sungguh orang-orang musyrik yang mengajak kepada kesesatan itu benar-benar akan menanggung dosa-dosa mereka yang telah mereka lakukan dan sungguh mereka juga akan menanggung dosa-dosa orang yang mengikuti ajakan mereka tanpa sedikit pun mengurangi dosa orang-orang yang mengikuti mereka. Sungguh mereka akan dimintai pertanggungjawaban pada hari Kiamat atas hal-hal batil yang pernah mereka ada-adakan di dunia.
And I shall burden these idolaters who call towards their falsehood with the sins they committed and I shall burden them with the sins of those who followed their call, without any of the sins of their followers being decreased. And they will be questioned on the day of judgment regarding the falsehood they used to invent in this world.
Kendi batıllarına çağıran bu müşrikler, işledikleri günahları taşıyacakları gibi, onlara tabi olanların günahlarından hiçbir şey eksilmeden davetlerine icabet eden kimselerin günahlarını da taşıyacaklar. Kıyamet günü, dünyada üzerinde anlaşmazlığa düştükleri batıl konulardan elbette sorgulanacaklardır.
A sigurno će bezbožnici ponijeti svoje breme, bit će odgovorni za ono što su činili, a, osim toga, bit će odgovorni za grijehe svih onih ljudi koje su u zabludu odveli, ne umanjujući nimalo njihovu odgovornost ni težinu grijehā. Neka znaju pouzdano da će biti odgovorni na Dan ustanuća za ove lažne riječi koje su govorili!
Cargaré a estos idólatras que convocan a su falsedad con los pecados que cometieron ellos y los pecados de aquellos que siguieron su llamado, sin que ninguno de los pecados de sus seguidores disminuya. Serán interrogados en el Día del Juicio con respecto a las mentiras que inventaban en este mundo.
questi idolatri che invitano alla falsità e ai peccati, affermando di farsi carico dei loro stessi peccati e dei peccati di coloro che hanno invitato, senza far mancare alcun peccato dei loro seguaci, verranno interrogati, nel Giorno della Resurrezione, sulle falsità che inventarono in vita.
Ces mécréants qui appellent à leur fausseté, porteront certainement les péchés qu’ils ont commis ainsi que les péchés de ceux qui ont répondu à leur appel, sans que cela ne diminue les péchés de ces derniers. Le Jour de la Résurrection, on les interrogera sur les faussetés qu’ils inventaient dans le bas monde.
Và chắc chắn những kẻ đa thần sẽ gánh vác tội lỗi của chúng về việc kêu gọi nhân loại đến với sự bịa đặt mà chúng đã ngụy tạo cũng như gánh vác tội lỗi của những ai đi theo lời mời gọi của chúng, không hề bị thiếu xót. Và chắc chắn,chúng sẽ bị thẩm tra vào Ngày Phục Sinh về những điều mà chúng đã từng bịa đặt ở trên trần gian từ những điều hư cấu.
Inventing a lie, or iftira, consists of saying something of one’s own concoction and then attributing it to God. All manner of wrongful innovations in religion, or bid‘ah, and wrong interpretations are included in this definition. One of the forms of iftira is prominent people among the deniers of God asking the less enlightened to follow their path and reassuring them that they will be responsible if the latter are questioned before God. But God has not given this kind of right to anybody. Therefore, to make such a statement amounts to uttering a falsehood in the name of God. Human beings say many things for the sake of saying them. But if they were to understand the consequences of their words, they would not utter them. When such people who have spoken idly see the horror of the Day of Judgement, their condition will be entirely different from what it seems to be in today’s world.
And I sent Noah as a Messenger to his people, then he stayed amongst them for a period of nine hundred and fifty years, calling them to the Oneness of Allah. But they denied him and remained on their disbelief, so the flood seized them whilst they were wrongdoers due to their disbelief in Allah and their denial of the Messengers, thus they were destroyed through drowning.
Inviammo Nūħ come messaggero al suo popolo, dove rimase per un periodo di novecentocinquanta anni, invitandoli all'Unicità di Allāh. Lo smentirono e perseverarono nella loro miscredenza: Il Diluvio li colpì mentre erano trasgressori, poiché non credevano in Allāh e smentivano i Suoi messaggeri: Vennero distrutti con l'annegamento.
14- Andolsun biz, Nûh’u kavmine gönderdik de o, onların arasında elli yıl eksik olmak üzere bin yıl kaldı. Sonunda onlar zulümlerini sürdürürken tûfân onları yakaladı.
15- Biz de onu ve gemide olanları kurtardık ve onu âlemler için bir ibret kıldık.
14. Yüce Allah, peygamberleri yalanlayan ümmetleri cezalandırmasına dair hüküm ve hikmetini bildirmekte, kulu ve rasûlü Nûh aleyhisselam’ı kavmine, kendilerini tevhide, yalnızca Yüce Allah’a ibadet etmeye, O’na ortak koşulan eşlerden ve putlardan uzak kalmaya davet etmek üzere gönderdiğini haber vermektedir.“O, onların arasında” davetçi bir peygamber olarak “elli yıl eksik olmak üzere bin yıl kaldı.” Bu zaman zarfında onları davete ara vermedi. Onlara öğüt vermeyi bırakmadı. Gece gündüz, gizli açık onları davet edip durdu. Fakat onlar, doğru yola gelmediler, hidâyet bulmadılar. Aksine küfür ve tuğyanlarını sürdürüp gittiler. Sonunda peygamberleri Nûh -salât ve selâm olsun ona- ileri derecedeki sabır ve tahammülüne rağmen onlara:“Rabbim! Yeryüzünde kâfirlerden dönüp dolaşan tek bir kimse bırakma!”(Nûh, 71/26)diyerek beddua etti.“Sonunda onlar zulümlerini sürdürürken” artık azabı hak edince “tûfân” gökten bol bol inen ve yerden şiddetlice kaynayan sel suları “onları yakaladı.”
15. “Biz de onu ve gemide olanları” onunla birlikte ona binen aile halkını ve ona iman edenleri “kurtardık ve onu” yani gemiyi ya da Nûh aleyhisselam’ın bu kıssasını “âlemler için bir ibret kıldık.” Bununla insanlar, peygamberleri yalanlayanların sonunda helâk olacaklarına, iman edenlere ise Yüce Allah’ın her bir sıkıntıdan bir kurtuluş, her bir darlıktan bir çıkış yolu ihsan edeceğine dair bir ibret sebebi kılmıştır.
Ayrıca Yüce Allah, bu gemiyi -yani gemi türünü- de bütün âlemlere bir ibret kılmıştır. Bununla Rablerinin rahmetini ibretle düşünürler. Çünkü bu gemilere sahip olma imkanını yaratmış ve bu işi kendilerine kolaylaştırmıştır. Böylece bu gemiler kendilerini de eşyalarını da bir yerden başka bir yere, bir bölgeden bir başka bölgeye taşımaktadır.
Commentary
It was described in the previous verses that infidels keep on their opposition and afflictions on Muslims as a routine. In the above verses the Holy Prophet ﷺ was consoled by relating some incidents of earlier people that this practice of harassment of believers by the infidels is going on for long. But they never lost hope due to such harassments. Therefore, you too should not care about the troubles afflicted by the infidels, and should keep on performing firmly your prophetic obligations.
Among the earlier prophets, the story of Sayyidna Nuh (علیہ السلام) was related first. It was so because he was the very first prophet who had to confront with the infidelity and association of others with Allah Ta’ ala. Secondly, any other prophet did not experience the extent of harassment he had to put up with from his own people. It was because he had the exclusive honour from Allah Ta’ ala of having very long life. His life span of nine hundred and fifty years (950) years as quoted by the Holy Qur'an is true without any element of doubt. However, in certain narrations it is mentioned that this relates to the period of his preaching and teaching, and there are additional periods of his life before this and after the deluge. وَاللہُ أعلَم
Living such an unusually long life continuously in preaching and teaching, and enduring all sorts of afflictions, including drubbing and strangling throughout this period, from the infidels was a special distinction of Sayyidna Nuh (علیہ السلام) . Despite all these difficulties and tribulations he did not lose heart ever.
The second story is that of Sayyidna Ibrahim (علیہ السلام) who too passed through many testing trials. First the fire of Namrud, then migration from Syria to a howling deserted place, then slaughtering of the son. All these tribulations tell about the hardships he had gone through. Within the story of Sayyidna Ibrahim (علیہ السلام) a brief mention is also made of Lut (علیہ السلام) and his people. Then upto the end of the Surah mention is made of some other prophets and their antagonistic people. All these stories were related to keep the spirit of the Holy Prophet ﷺ high, and to make Muslims steadfast to the religion.
Talaga ngang nagpadala Kami kay Noe bilang sugo sa mga tao niya, kaya namalagi siya sa kanila sa loob ng siyam na raan at limampung taon, habang nag-aanyaya sa kanila tungo sa paniniwala sa kaisahan ni Allāh, ngunit nagpasinungaling sila sa kanya at nagpatuloy sila sa kawalang-pananampalataya nila. Dumaklot sa kanila ang gunaw habang sila ay mga tagalabag sa katarungan dahilan sa kawalang-pananampalataya nila kay Allāh at pagpapasinungaling nila sa mga sugo Niya kaya napahamak sila sa pamamagitan ng pagkalunod.
"Dan sesungguhnya Kami telah mengutus Nuh kepada kaum-nya, maka dia tinggal di antara mereka seribu tahun kurang lima puluh tahun. Maka mereka ditimpa banjir besar, dan mereka ada-lah orang-orang yang zhalim. Maka Kami selamatkan Nuh dan penumpang-penumpang bahtera itu, dan Kami jadikan peristiwa itu pelajaran bagi semua umat manusia." (Al-Ankabut: 14-15).
(14) Allah سبحانه وتعالى memberitakan tentang keputusan dan kebijak-sanaanNya di dalam menimpakan siksaan terhadap umat-umat yang mendustakan, dan bahwa Allah telah mengutus hamba dan RasulNya, Nuh عليه السلام kepada kaumnya (untuk) mengajak mereka kepada tauhid dan hanya beribadah kepada Allah سبحانه وتعالى semata, me-larang mereka menyembah tandingan dan berhala, ﴾ فَلَبِثَ فِيهِمۡ ﴿ "maka dia tinggal di antara mereka" sebagai nabi penyeru (selama) ﴾ أَلۡفَ سَنَةٍ إِلَّا خَمۡسِينَ عَامٗا ﴿ "seribu tahun kurang lima puluh tahun." Dia sama sekali tidak pernah berhenti mengajak mereka dan tidak pernah jemu memberi mereka nasihat, dia menyeru mereka siang dan malam, dengan cara sembunyi-sembunyi dan terang-terangan, namun mereka tidak mendapat petunjuk dan tidak mengikuti petunjuk-nya, malah mereka terus tenggelam dalam kekafiran dan kesesatan mereka, hingga akhirnya Nuh عليه السلام mendoakan keburukan terha-dap mereka beserta kesabaran, kelembutan dan penderitaan yang harus ditanggungnya, seraya berkata,
﴾ رَّبِّ لَا تَذَرۡ عَلَى ٱلۡأَرۡضِ مِنَ ٱلۡكَٰفِرِينَ دَيَّارًا 26 ﴿
"Ya Rabbku, janganlah Engkau biarkan seorang pun di antara orang-orang kafir itu tinggal di atas bumi." (Nuh: 26).
﴾ فَأَخَذَهُمُ ٱلطُّوفَانُ ﴿ "Maka mereka ditimpa banjir besar," maksud-nya, air yang turun dari langit dengan lebat, dan air yang keluar memancar dari perut bumi dengan deras, ﴾ وَهُمۡ ظَٰلِمُونَ ﴿ "dan mereka adalah orang-orang yang zhalim," berhak menerima azab.
(15) ﴾ فَأَنجَيۡنَٰهُ وَأَصۡحَٰبَ ٱلسَّفِينَةِ ﴿ "Maka Kami menyelamatkan Nuh dan penumpang-penumpang bahtera itu," yaitu mereka yang menumpang bersamanya; keluarga dan orang-orang yang beriman kepadanya ﴾ وَجَعَلۡنَٰهَآ ﴿ "dan Kami jadikan peristiwa itu," yakni: Bahtera dan kisah Nuh (sebagai) ﴾ ءَايَةٗ لِّلۡعَٰلَمِينَ ﴿ "pelajaran bagi semua umat manusia," yang dapat mereka jadikan sebagai bahan pelajaran, yaitu bahwa orang yang mendustakan para rasul pasti kesudahannya adalah kebinasaan, dan bahwa orang-orang yang beriman, maka Allah akan memberikan kelegaan dari segala kesedihan dan jalan keluar dari segala kesempitan. Dan Allah سبحانه وتعالى juga menjadikan bahtera, yakni, yang sejenisnya sebagai tanda (pelajaran) bagi semua ma-nusia, yang dapat mereka jadikan sebagai pelajaran berharga, sebagai rahmat dari Tuhan mereka yang telah menyediakan segala fasilitasnya dan menjadikan mudah urusannya bagi mereka, dan menjadikannya mampu mengangkut mereka dan mengangkut barang-barang mereka dari satu tempat ke tempat yang lain, dari satu pulau ke pulau yang lain.
Envié a Noé u como mensajero a su pueblo, y permaneció entre ellos durante novecientos cincuenta años, llamándolos a la Unicidad de Al-lah. Pero lo rechazaron y permanecieron en su incredulidad, por lo que el diluvio los atrapó mientras cometían injusticias a causa de su incredulidad en Al-lah y su rechazo a los mensajeros.
Muhakkak biz Nuh’u bir peygamber olarak kavmine gönderdik. O da dokuz yüz elli sene boyunca, onları Allah’ı birlemeye davet ederek aralarında yaşadı. Onlarsa onu yalanladılar ve küfürlerine devam ettiler. Allah'a karşı küfürleri ve peygamberlerini yalanlamalarından ötürü içinde bulundukları zulümleri sebebiyle tufan onları yakalayıverdi ve boğularak helak oldular.
Sungguh Kami telah mengutus Nuh sebagai rasul kepada kaumnya, lalu ia tinggal bersama mereka selama sembilan ratus lima puluh tahun untuk mengajak mereka agar menauhidkan Allah. Namun, mereka malah mendustakannya dan tetap dalam kekafiran mereka, sehingga mereka ditimpa banjir bandang dalam keadaan zalim dikarenakan mereka kafir kepada Allah dan mendustakan Rasul-Nya, lalu mereka binasa karena tenggelam.
Gospodar svjetova poslao je Nuha, alejhis-selam, da poziva svoj narod u monoteizam i robovanje Allahu, te on među njima proboravi devesto pedeset godina, no oni ga u laž utjerivahu pa ih, Allahovom voljom, potop zadesi. Svemogući Allah nije im učinio nepravdu, nego su oni sami sebi učinili nepravdu poričući i ne vjerujući u istinu.
Nuh and His People
Here Allah consoles His servant and Messenger Muhammad ﷺ by telling him that Nuh, peace be upon him, stayed among his people for this long period of time, calling them night and day, in secret and openly, but in spite of all that they still persisted in their aversion to the truth, turning away from it and disbelieving in him. Only a few of them believed with him. Allah says:
فَلَبِثَ فِيهِمْ أَلْفَ سَنَةٍ إِلاَّ خَمْسِينَ عَاماً فَأَخَذَهُمُ الطُّوفَانُ وَهُمْ ظَـلِمُونَ
(and he stayed among them a thousand years less fifty years; and the Deluge overtook them while they were wrongdoers.) meaning, `after this long period of time, when the Message and the warning had been of no avail, so, O Muhammad, do not feel sorry because of those among your people who disbelieve in you, and do not grieve for them, for Allah guides whomsoever He wills and leaves astray whomsoever He wills. The matter rests with Him and all things will return to Him.'
إِنَّ الَّذِينَ حَقَّتْ عَلَيْهِمْ كَلِمَةُ رَبِّكَ لاَ يُؤْمِنُونَ وَلَوْ جَآءَتْهُمْ كُلُّ ءايَةٍ
(Truly, those, against whom the Word of your Lord has been justified, will not believe. Even if every sign should come to them) (10:96-97). Know that Allah will help you and support you and cause you to prevail, and He will defeat and humiliate your enemies, and make them the lowest of the low. It was recorded that Ibn `Abbas said: "Nuh received his mission when he was forty years old, and he stayed among his people for a thousand years less fifty; after the Flood he lived for sixty years until people had increased and spread."
فأَنْجَيْنـهُ وأَصْحَـبَ السَّفِينَةِ
(Then We saved him and the Companions of the Boat,) means, those who believed in Nuh, peace be upon him. We have already discussed this in detail in Surah Hud, and there is no need to repeat it here.
وَجَعَلْنَـهَآ ءَايَةً لِّلْعَـلَمِينَ
(and made it (the ship) an Ayah for all people.) means, `We caused that ship to remain,' whether in itself, as Qatadah said, that it remained until the beginning of Islam, on Mount Judi, or whether the concept of sailing in ships was left as a reminder to mankind of how Allah had saved them from the Flood. This is like the Ayat: s
وَءَايَةٌ لَّهُمْ أَنَّا حَمَلْنَا ذُرِّيَّتَهُمْ فِى الْفُلْكِ الْمَشْحُونِ - وَخَلَقْنَا لَهُمْ مِّن مِّثْلِهِ مَا يَرْكَبُونَ
(And an Ayah for them is that We bore their offspring in the laden ship. And We have created for them of the like thereunto, on which they ride) until:
وَمَتَاعاً إِلَى حِينٍ
(and as an enjoyment for a while) 36:41-44.
إِنَّا لَمَّا طَغَا الْمَآءُ حَمَلْنَـكُمْ فِى الْجَارِيَةِ - لِنَجْعَلَهَا لَكُمْ تَذْكِرَةً وَتَعِيَهَآ أُذُنٌ وَعِيَةٌ
(Verily, when the water rose beyond its limits, We carried you in the ship. That We might make it an admonition for you and that it might be retained by the retaining ears.) (69:11-12) And Allah says here:
فأَنْجَيْنـهُ وأَصْحَـبَ السَّفِينَةِ وَجَعَلْنَـهَآ ءَايَةً لِّلْعَـلَمِينَ
(Then We saved him and the Companions of the Boat, and made it an Ayah for all people.) This is a shift from referring to one specific ship to speaking about ships in general. A similar shift from specific to general is to be seen in the Ayat:
وَلَقَدْ زَيَّنَّا السَّمَآءَ الدُّنْيَا بِمَصَـبِيحَ وَجَعَلْنَـهَا رُجُوماً لِّلشَّيَـطِينِ
(And indeed We have adorned the nearest heaven with lamps, and We have made such lamps missiles to drive away the Shayatin (devils)) (67:5). meaning, `We have made these lamps missiles, but the lamps which are used as missiles are not the same lamps as are used to adorn the heaven.' And Allah says:
وَلَقَدْ خَلَقْنَا الإِنْسَـنَ مِن سُلَـلَةٍ مِّن طِينٍ - ثُمَّ جَعَلْنَـهُ نُطْفَةً فِى قَرَارٍ مَّكِينٍ
(And indeed We created man out of an extract of clay. Thereafter We made him a Nutfah in a safe lodging.) (23:12-13). There are many other similar examples.
Nous avons envoyé Noé comme messager aux siens et il vécut parmi eux neuf cent cinquante années durant lesquelles il les appela à proclamer l’Unicité d’Allah, mais ils le démentirent et persistèrent dans leur mécréance. Le Déluge s’abattit alors sur eux, leur mécréance en Allah et le rejet de Ses messagers fit d’eux des gens injustes, et ils furent tous noyés.
Và quả thật TA đã cử phái Nuh làm một Sứ Giả đến với dân chúng của Y, và Y đã sống với họ được chín trăm năm chục năm (950) cho việc kêu gọi họ đến với Allah duy nhất nhưng bị họ từ chối và họ vẫn tiếp tục sống trong sự phủ nhận của họ, chính vì thế trận Đại Hồng Thủy túm bắt lấy họ và nhấn chìm chết họ trong lúc họ là những kẻ sai quấy với lý do phủ nhận Allah và và các Sứ Giả của Ngài.
Salvammo Nūħ e i credenti che erano assieme a lui nell'Arca dalla distruzione e dall'annegamento, e rendemmo l'Arca un esempio rivolto alla gente, affinché ne prendessero atto.
Nuh'u ve onunla beraber gemide olan Müminleri boğularak helak olmaktan kurtardık ve o gemiyi, insanlara ibret alacakları bir öğüt kıldık.
So I saved Noah and the believers with him in the ark from being destroyed through drowning, and I made the ark a sign for people to take heed from.
Entonces salvé de la destrucción a Noé u y a los creyentes que estaban con él en el arca, e hice del arca una señal para que la gente reflexionara.
Noah lived for nine hundred and fifty years. Even before he was given prophethood, he was a righteous person and followed the Shariah or religious code of Adam. After receiving prophethood, he became a regular missionary of God and issued warnings to his people. But, even after he had put in efforts for hundreds of years, his people rejected him. In the end, the whole community, barring a few reformed individuals, was destroyed in a terrible flood. There is a high mountain known as Ararat in the mountain ranges of Eastern Anatolia on the border between Russia and Turkey. Its height is more than five thousand metres. The pilots of planes flying over this mountain say that they have seen a boat-like object on the snow-clad peak. So, constant efforts are being made to reach this boat. Scholars hold the view that this is that very boat known in religious traditions as Noah’s Ark. If this information is correct, it means that Almighty God has preserved Noah’s Ark till today, to serve as a sign to show that, in order to save themselves from a storm which will destroy them all, human beings required the special protection of a prophet’s boat. Nothing else could save them from His wrath.
Ngunit sinagip Namin si Noe at ang mga kasama sa kanya kabilang sa mga mananampalataya sa daong mula sa kapahamakan sa pamamagitan ng pagkalunod. Ginawa Namin ang daong bilang maisasaalang-alang para sa mga tao, na isasaalang-alang nila.
Lalu Kami selamatkan Nuh dan orang-orang beriman yang bersamanya di dalam bahtera dari kebinasaan dengan tenggelam dan Kami jadikan bahtera itu sebagai pelajaran bagi manusia agar mereka mengambil hikmah darinya.
Puis Nous sauvâmes Noé et les croyants qui l’accompagnaient de la noyade en les embarquant dans le vaisseau et Nous fîmes du vaisseau un sujet d’enseignement.
Zatim je Silni Allah spasio poslanika Nuha, alejhis-selam, i vjernike koji su bili s njime u lađi, i to je Allah znamenjem i poukom za sve kasnije naraštaje učinio.
Vì thế TA đã cứu Nuh và những người có đức tin theo Y trên một chiếc tàu thoát khỏi bị chết chìm, và TA lấy sự việc đó làm một bài học cho nhân loại biết nhận thức.
"Dan (ingatlah) Ibrahim, ketika dia berkata kepada kaum-nya, 'Kalian sembahlah Allah dan bertakwalah kepadaNya. Yang demikian itu lebih baik bagimu, jika kamu mengetahui. Sesung-guhnya sesuatu yang kamu sembah selain Allah itu adalah ber-hala, dan kamu membuat dusta. Sesungguhnya yang kamu sembah selain Allah itu tidak mampu memberikan rizki kepadamu; maka mintahlah rizki itu di sisi Allah, dan sembahlah Dia dan bersyu-kurlah kepadaNya. Hanya kepadaNya kamu akan dikembalikan. Dan jika kamu (orang kafir) mendustakan, maka umat yang sebe-lum kamu juga telah mendustakan. Dan kewajiban rasul itu, tidak lain hanyalah menyampaikan (agama Allah) dengan seterang-terangnya.' Dan apakah mereka tidak memperhatikan bagaimana Allah menciptakan (manusia) dari permulaannya, kemudian mengulanginya (kembali). Sesungguhnya yang demikian itu mudah bagi Allah. Katakanlah, 'Berjalanlah di (muka) bumi, maka per-hatikanlah bagaimana Allah menciptakan (manusia) dari permu-laannya, kemudian Allah menjadikannya sekali lagi. Sesungguhnya Allah Mahakuasa atas segala sesuatu.' Allah mengazab siapa yang dikehendakiNya dan memberi rahmat siapa yang dikehendakiNya, dan hanya kepadaNya-lah kamu akan dikembalikan. Dan kamu sekali-kali tidak dapat melepaskan diri (dari azab Allah) di bumi dan tidak pula di langit, dan sekali-kali tiadalah bagimu pelindung dan penolong selain Allah." (Al-Ankabut: 16-22).
(16) Allah سبحانه وتعالى menyebutkan bahwasanya Dia mengutus KhalilNya, Ibrahim عليه السلام kepada kaumnya untuk mengajak mereka kepada Allah, seraya berkata kepada mereka, ﴾ ٱعۡبُدُواْ ٱللَّهَ ﴿ "Kalian sembahlah Allah," maksudnya, Esakanlah Dia, tuluslah beribadah kepadaNya dan patuhilah apa yang diperintahkan kepada kalian, ﴾ وَٱتَّقُوهُۖ ﴿ "dan bertakwalah kepadaNya," agar Dia tidak memurkai ka-lian, (karena jika demikian), maka Dia akan menyiksa kalian. Hal itu dengan cara meninggalkan segala apa saja dari kemaksiatan yang dapat membuatNya murka.
﴾ ذَٰلِكُمۡ ﴿ "Yang demikian itu," yakni, beribadah kepada Allah dan bertakwa kepadaNya ﴾ خَيۡرٞ لَّكُمۡ ﴿ "lebih baik bagimu," daripada mengabaikannya. Ungkapan ini termasuk dalam penggunaan kata tafdhil (yang bermakna lebih atau paling) dengan menyebutkan sesuatu yang tidak ada keutamaannya pada bagian yang lain. Ka-rena meninggalkan ibadah kepada Allah dan mengabaikan takwa kepadaNya sama sekali tidak ada baiknya dari semua sisinya. Sesungguhnya beribadah kepada Allah dan bertakwa kepadaNya adalah lebih baik bagi manusia, karena tidak ada jalan lain untuk memperoleh karamah (rahmat)Nya di dunia ini dan di akhirat nanti kecuali hanya dengannya. Semua kebaikan yang ada di dunia dan akhirat adalah merupakan pengaruh ibadah dan takwa kepada Allah سبحانه وتعالى, ﴾ إِن كُنتُمۡ تَعۡلَمُونَ ﴿ "jika kamu mengetahui" hal itu. Maka ke-tahulilah semua perkara dan perhatikanlah mana yang lebih pantas didahulukan (diutamakan).
(17-18) Setelah Allah memerintah mereka beribadah dan bertakwa kepadaNya, lalu Dia melarang mereka beribadah kepada berhala, dan menjelaskan kerapuhannya dan ketidakberhakannya untuk diibadahi, seraya berfirman, ﴾ إِنَّمَا تَعۡبُدُونَ مِن دُونِ ٱللَّهِ أَوۡثَٰنٗا وَتَخۡلُقُونَ إِفۡكًاۚ ﴿ "Sesungguhnya apa yang kamu sembah selain Allah itu adalah berhala, dan kamu membuat dusta," kalian yang memahatnya dan kalian yang membuatnya dengan tangan kalian, dan kalian pula yang membuat nama-nama sembahan untuk berhala itu, dan kalian mengada-ada-kan kedustaan dengan memerintahkan untuk menyembahnya dan berpegang teguh kepada yang demikian, ﴾ إِنَّ ٱلَّذِينَ ﴿ "Sesungguhnya yang" kamu sembah ﴾ مِن دُونِ ٱللَّهِ ﴿ "selain Allah itu," di dalam kera-puhannya, dan bahwa sesungguhnya ia tidak mempunyai sesuatu yang dapat menjadikannya untuk disembah, ﴾ لَا يَمۡلِكُونَ لَكُمۡ رِزۡقٗا ﴿ "ia tidak mampu memberikan rizki kepadamu," seakan-akan di sini dikata-kan, "Sudah jelas sekali bagi kami bahwa berhala-berhala ini adalah makhluk (ciptaan) yang lemah, tidak mampu memberikan manfaat atau menimpakan bahaya, tidak pula mematikan, menghidupkan atau membangkitkan kembali. Dan sesungguhnya siapa saja yang demikian keadaannya maka ia sama sekali, sedikit pun tidak memi-liki hak untuk disembah dan dipertuhankan. Sedangkan hati pasti selalu mencari sembahan yang dipertuhankannya dan kepadaNya ia meminta segala hajatnya.
Kemudian Allah سبحانه وتعالى berfirman seraya menghimbau mereka beribadah hanya kepada yang berhak disembah, ﴾ فَٱبۡتَغُواْ عِندَ ٱللَّهِ ٱلرِّزۡقَ ﴿ "Maka mintalah rizki itu di sisi Allah," karena Dia-lah yang memper-mudah rizki lagi menentukan, yang mengabulkan permohonan orang yang berdoa kepadaNya untuk kebaikan agama dan dunia-nya, ﴾ وَٱعۡبُدُوهُ ﴿ "dan sembahlah Dia" semata, tidak ada sekutu bagiNya, karena hanya Dia Yang Mahasempurna, Maha Pemberi manfaat, Maha menimpakan bahaya, Yang Esa dalam mengatur, ﴾ وَٱشۡكُرُواْ لَهُۥٓۖ ﴿ "dan bersyukurlah kepadaNya" semata, karena seluruh apa saja berupa nikmat yang sampai kepada manusia adalah dariNya; dan seluruh apa saja yang tertolak dari mereka berupa bencana, maka Dia-lah yang menolaknya. ﴾ إِلَيۡهِ تُرۡجَعُونَ ﴿ "Hanya kepadaNya kamu akan dikem-balikan," lalu Dia akan membalas kalian atas amal yang telah kalian kerjakan, dan Dia akan menerangkan kepada kalian apa saja yang telah kalian rahasiakan dan apa yang kalian tampakkan. Maka waspadalah saat datang kepadaNya sedangkan kalian dalam ke-adaan musyrik, dan sukailah apa saja yang dapat membuat kalian dekat kepadaNya dan membuat Dia memberikan pahala di saat kedatangan kalian kepadaNya.
(19) ﴾ أَوَلَمۡ يَرَوۡاْ كَيۡفَ يُبۡدِئُ ٱللَّهُ ٱلۡخَلۡقَ ثُمَّ يُعِيدُهُۥٓۚ ﴿ "Dan apakah mereka tidak memperhatikan bagaimana Allah menciptakan (manusia) dari per-mulaannya, kemudian mengulanginya kembali," pada Hari Kiamat? ﴾ إِنَّ ذَٰلِكَ عَلَى ٱللَّهِ يَسِيرٞ ﴿ "Sesungguhnya yang demikian itu mudah bagi Allah" seperti telah difirmankan oleh Allah سبحانه وتعالى,
﴾ وَهُوَ ٱلَّذِي يَبۡدَؤُاْ ٱلۡخَلۡقَ ثُمَّ يُعِيدُهُۥ وَهُوَ أَهۡوَنُ عَلَيۡهِۚ ﴿
"Dan Dia-lah yang menciptakan (manusia) dari permulaan, kemu-dian mengembalikan (menghidupkan)nya kembali, dan menghidupkannya kembali itu adalah lebih mudah bagiNya." (Ar-Rum: 27).
(20) ﴾ قُلۡ ﴿ "Katakanlah" kepada mereka kalau mereka mera-gukan permulaan (penciptaan), ﴾ سِيرُواْ فِي ٱلۡأَرۡضِ ﴿ "Berjalanlah di (muka) bumi," dengan jasad dan hati kalian, ﴾ فَٱنظُرُواْ كَيۡفَ بَدَأَ ٱلۡخَلۡقَۚ ﴿ "maka per-hatikanlah bagaimana Allah menciptakan (manusia) dari permulaannya," maka sesungguhnya kalian akan menemukan umat-umat dari anak cucu Adam dan dari berbagai jenis hewan senantiasa ada sedikit demi sedikit; dan kalian akan menjumpai tumbuh-tumbuhan dan berbagai pohon, bagaimana ia tumbuh dari waktu ke waktu. Dan kalian menjumpai awan, angin dan lain-lainnya selalu bereproduksi, bahkan manusia selalu dalam permulaan dan pengulangan (proses reproduksi). Maka perhatikanlah mereka pada saat mereka mati dengan kematian kecil, yaitu tidur. Mereka telah diselimuti malam yang gelap gempita, gerak mereka pun menjadi diam, suara mereka menjadi sepi dan mereka menjadi di atas kasur dan di tempat-tempat tidur mereka, tak ubahnya seperti orang mati. Kemudian mereka terus seperti itu sepanjang malam hingga fajar Shubuh terbit, lalu mereka bangun dari tidur lelap mereka, dan mereka dibangkitkan dari kematian seraya berkata,
اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِيْ أَحْيَانَا بَعْدَ مَا أَمَاتَنَا وَإِلَيْهِ النُّشُوْرُ.
"Segala puji bagi Allah yang telah menghidupkan kami setelah kami dimatikan dan hanya kepadaNya-lah tempat kami kembali."
Oleh karena itu, Allah berfirman, ﴾ ثُمَّ ٱللَّهُ ﴿ "Kemudian Allah," setelah membangkitkan mereka ﴾ يُنشِئُ ٱلنَّشۡأَةَ ٱلۡأٓخِرَةَۚ ﴿ "menjadikannya sekali lagi" yaitu penciptaan yang tidak menjadikan kematian atau-pun tidur; melainkan kekekalan dan keabadian di dalam salah satu dari dua negeri. ﴾ إِنَّ ٱللَّهَ عَلَىٰ كُلِّ شَيۡءٖ قَدِيرٞ ﴿ "Sesungguhnya Allah Maha-kuasa atas segala sesuatu." Kekuasaan Allah tidak dapat dihalangi oleh apa pun. Sebagaimana Dia kuasa memulai penciptaan, maka kekuasaanNya untuk mengulangi penciptaan itu tentu lebih mudah dan lebih layak (mampu dilakukan).
(21) ﴾ يُعَذِّبُ مَن يَشَآءُ وَيَرۡحَمُ مَن يَشَآءُۖ ﴿ "Allah mengazab siapa yang dike-hendakiNya dan memberi rahmat siapa yang dikehendakiNya," maksud-nya, hanya Dia semata yang berwenang menentukan keputusan pembalasan, yaitu memberikan pahala kepada orang-orang yang taat dan merahmati mereka, dan mengazab orang-orang yang durhaka dan memberikan hukuman peringatan terhadap mereka, ﴾ وَإِلَيۡهِ تُقۡلَبُونَ ﴿ "dan hanya kepadaNya-lah kamu akan dikembalikan," maksudnya, kalian akan dikembalikan kepada negeri yang di sana keputusan azab dan rahmatNya diberlakukan. Maka berusahalah di dunia ini untuk melakukan amal yang dapat menjadi sebab rahmatNya, yaitu berbagai ketaatan, dan jauhilah segala sebab yang dapat mengakibatkan azabNya, yaitu segala bentuk kemaksiatan.
(22) ﴾ وَمَآ أَنتُم بِمُعۡجِزِينَ فِي ٱلۡأَرۡضِ وَلَا فِي ٱلسَّمَآءِۖ ﴿ "Dan kamu sekali-kali tidak dapat melepaskan diri (dari azab Allah) di bumi dan tidak pula di langit," maksudnya wahai orang-orang yang mendustakan yang lancang melakukan berbagai kemaksiatan! Jangan sekali-kali kalian mengira bahwa semua itu akan dilupakan dari kalian, atau kalian dapat mengalahkan Allah di muka bumi ini ataupun di langit. Maka jangan sekali-kali kekuasaan kalian memperdayakan kalian, dan (juga) rayuan serta tipu daya nafsu kalian, bahwa kalian akan selamat dari azab Allah. Sebab, kalian sama sekali tidak dapat lepas dari azab Allah di seluruh penjuru alam semesta ini, ﴾ وَمَا لَكُم مِّن دُونِ ٱللَّهِ مِن وَلِيّٖ ﴿ "dan sekali-kali tiadalah bagimu pelindung selain Allah," yang melindungi kalian sehingga kalian dapat memperoleh kemasla-hatan agama dan dunia kalian, ﴾ وَلَا نَصِيرٖ ﴿ "dan tidak pula penolong" yang dapat menolong kalian, lalu menolak segala yang dibenci dari kalian.
Ingatlah -wahai Rasul- kisah Ibrahim saat dia berkata kepada kaumnya, “Sembahlah Allah semata dan takutlah kepada siksa-Nya dengan cara menjalankan segala perintah-Nya dan menjauhi segala larangan-Nya. Hal yang diperintahkan kepada kalian itu lebih baik bagi kalian jika kalian adalah orang-orang yang mengetahui.
16- İbrahim’i de (gönderdik). Hani o, kavmine şöyle demişti:“Allah’a ibadet edin ve O’ndan korkup sakının. Eğer bilirseniz bu, sizin için daha hayırlıdır.”
17- “Siz, ancak Allah’ın dışında birtakım putlara ibadet ediyor ve (bu suretle büyük bir) yalan uyduruyorsunuz. Çünkü Allah’ın dışında ibadet ettikleriniz, size rızık verme imkanına sahip değillerdir. O halde rızkı yalnız Allah katında arayın, O’na ibadet edin ve O’na şükredin. Yalnız O’na döndürüleceksiniz.”
18. Eğer yalanlarsanız (bilin ki) sizden önceki ümmetler de yalanlamıştı. Peygambere düşen ancak apaçık tebliğden ibarettir.
19. Görmediler mi Allah varlıkları ilkin nasıl yaratıyor sonra da onları (ölümden sonra aynı şekilde) diriltecek? Şüphesiz bu, Allah’a göre çok kolaydır.
20. De ki:“Yeryüzünde gezip dolaşın da Allah'ın varlıkları ilkin nasıl yaratmış olduğuna bir bakın. Sonra Allah (aynı şekilde kıyamet günü) son bir kez daha yaratacaktır. Şüphesiz Allah'ın, her şeye gücü yeter.”
21. O, dilediğine azap eder, dilediğine de merhamet eder. Siz yalnız O’na döndürüleceksiniz.
22. Siz yerde de gökte de (Allah'ı) âciz bırakacak değilsiniz. Sizin için Allah’tan başka bir dost ve yardımcı da yoktur.
16. Yüce Allah, gerçek dostu İbrahim aleyhisselam’ı kavmine Yüce Allah’ın yoluna davet etmek üzere peygamber olarak gönderdiğini bildirmektedir. İbrahim aleyhisselam onlara:“Allah’a ibadet edin” yani O’nu tevhid edin, ibadetinizi yalnız O’na ihlâsla yapın ve size verdiği emirlere riâyet edin. “Ve O’ndan korkup sakının”demişti. Size gazap etmesinden ve bunun sonucunda sizi azaba uğratmasından çekinin. Bu ise O’nu gazaplandıran masiyetleri terk etmeyi gerektirir.“Eğer bilirseniz bu” sizin Allah’a ibadet edip O’ndan korkmanız “sizin için” böyle bir şeyi yapmamaktan “daha hayırlıdır.” Burada “daha hayırlı” ifadesi, karşısında kıyaslanacak bir şeyin söz konusu olmadığı (“en hayırlı” anlamında) kullanılmıştır. Çünkü Allah’a ibadeti ve O’ndan korkup sakınmayı terk etmenin hiçbir hayrı yoktur. Aksine Allah’a ibadet etmek ve O’ndan korkmak, insanlar için mutlak bir hayırdır. Zira dünya ve âhirette bunun dışında bir yolla Allah’ın lütuflarına nail olmanın bir yolu yoktur. Dünya ve âhirette var olan her bir hayır, hiç şüphesiz Allah’a ibadet edip O’ndan korkmanın, takvâlı olmanın bir neticesidir. “Eğer bilirseniz” yani bunu gereği gibi bilip öğrenin ve tercih edilmeye değer olanın hangisi olduğunu iyice düşünün.
17. Onlara Allah’a ibadet edip O’ndan korkmayı emrettikten sonra putlara ibadet etmelerini de yasakladı ve putların eksikliklerini, ibadete layık olmadıklarını açıklayarak şöyle dedi:“Siz, ancak Allah’ın dışında birtakım putlara ibadet ediyor ve (bu suretle büyük bir) yalan uyduruyorsunuz.”Sizler, kendi ellerinizle bu putları yontup meydana getiriyor ve onlara ilâh diyorsunuz. Üstelik onlara ibadet etmeyi emretmek ve bu yola sıkı sıkı sarılmayı istemekle de yalan uyduruyorsunuz.“Çünkü Allah’ın dışında ibadet ettikleriniz” aciz varlıklardır ve bunlara ibadet etmeyi gerektirecek hiçbir özellikleri yoktur; nitekim “size rızık verme imkanına sahip değillerdir.” Sanki muhatapları ona şöyle demişlerdir: “Bu putların bizim tarafımızdan yontulmuş, eksik, hiçbir fayda sağlayamayan, zarar da veremeyen, öldüremeyen, hayat bahşedemeyen, öldükten sonra diriltemeyen varlıklar olduğu bizim için açıkça ortaya çıkmıştır. Bu nitelikte olan bir varlığın, zerre miktarı hatta daha da az bir oranda ibadete ve ilâh edinilmeye liyakatı söz konusu değildir. Ancak kalplerin, bağlanacağı bir ma’bud ve ihtiyaçlarını kendisinden isteyeceği bir varlığa kaçınılmaz olarak ihtiyacı vardır.”O nedenle de İbrahim aleyhisselam onları ibadete layık olana yönelmeye teşvik ederek şunları söylemiştir:“O halde rızkı yalnız Allah katında arayın.” Rızkı kolaylaştıran, takdir eden, dini ve dünyası ile ilgili maslahatları gerçekleştirmek üzere kendisine dua edenin duasını kabul eden yalnız O’dur. “O’na” yalnızca O’na, hiçbir kimseyi ortak koşmaksızın “ibadet edin.” Çünkü kâmil, fayda sağlayan, zarar veren, bütün kâinatın işlerini tek başına çekip çeviren O’dur. “Ve O’na” yalnızca O’na “şükredin.”Çünkü bütün mahlukatın sahip olduğu bütün nimetler sadece O’ndandır. Onlardan uzaklaştırılan her türlü musibeti uzaklaştıran da yalnız O’dur.“Yalnız O’na döndürüleceksiniz.”ve O da yaptıklarınızın karşılığını size verecek, gizlediklerinizi de açıkladıklarınızı size bildirecektir. O halde O’nun huzuruna müşrik olarak varmaktan çekinin. O’nun huzuruna çıkacağınızda size mükâfat vermesine vesile olacak ve sizi kendisine yakınlaştıracak şeylere yönelin.[18. Ey insanlar, eğer rasulümüz Muhammed’i sallallahu aleyhi ve sellem sizi davet ettiği yalnızca Allah'a ibadet hususunda yalanlarsanız şunu bilin ki sizden önceki bir çok toplum da rasullerini, onları davet ettikleri hak hususunda yalanlamışlardı da Allah'ın gazabı başlarına inmişti. Rasulümüz Muhammed’e düşen ancak Allah'ın risaletini açıkça tebliğ etmektir ki o da bunu yapmıştır.][1]
19. “…sonra da onları” kıyamet gününde “diriltecek? Şüphesiz bu, Allah’a göre çok kolaydır.” Nitekim Yüce Allah bir başka yerde şöyle buyurmaktadır. “Varlıkları ilkin (yoktan) var eden, sonra da onları diriltecek O’dur. Ve bu, O’na göre daha kolaydır.”(er-Rûm, 30/27)
20. Eğer ilkin yaratmada herhangi bir şüphe ve tereddütleri varsa onlara “de ki: Yeryüzünde” bedenlerinizle ve kalplerinizle “gezip dolaşın da Allah'ın varlıkları ilkin nasıl yaratmış olduğuna bir bakın.” Sizler Ademoğullarından da diğer canlılardan da hâlâ peyderpey var edilen pek çok ümmetler göreceğiniz gibi bitkilerin, ağaçların bir döngü içinde meydana geldiklerini de göreceksiniz. Bulutların, rüzgarların ve benzeri yaratıkların da sürekli olarak yenilenip durduğunu göreceksiniz. Hatta bütün yaratıklar, sürekli olarak yeniden yaratılmaktadır.
Küçük ölüm olan uyku esnasında onlara bir bak! Gecenin karanlığı bastırmış, hareketleri durmuş, sesleri kesilmiş, yataklarına ve barınaklarına ölüler gibi çekilmişlerdir. Bu halleri gece boyunca devam ettikten sonra nihâyet sabah aydınlığı ile uykularından uyanırlar, ölümlerinden sonra diriltilircesine ayağa kalkarlar ve:“Ölümümüzden sonra bizi dirilten Allah’a hamdolsun. Dönüş de yalnız O’nadır.”[2] derler. Bundan dolayı Yüce Allah devamla şöyle buyurmaktadır:“Sonra Allah (aynı şekilde kıyamet günü) son bir kez daha yaratacaktır.” Bu, arkasından ölümün ve uykunun söz konusu olmadığı bir yaratmadır. Artık ondan sonra iki yurttan (cennet veya cehennemden)birisinde ebedi olarak kalış söz konusu olacaktır.“Şüphesiz Allah'ın, her şeye gücü yeter.” Yüce Allah’ın kudretini hiçbir şey aciz bırakamaz. O kudreti ile varlığı yoktan yaratmaya nasıl güç yetirdiyse onları diriltmeye haydi haydi güç yetirir.
21. “O, dilediğine azap eder, dilediğine de merhamet eder”Yani amellerin karşılıklarına dair hüküm veren yalnız O’dur. İtaatkârları mükâfatlandırıp onlara rahmetini ihsan edecek olan, isyankârlara azap edip onları ibretle cezalandıracak olan yalnız O’dur.“Siz yalnız O’na döndürüleceksiniz.” Yani sizler, hakkınızda azabının veya rahmetinin hükümlerinin cereyan edeceği ebedi yurda döndürüleceksiniz. O halde bu dünya yurdunda O’nun rahmetine nail olmanın sebei olan itaatleri işleyin. Azabına sebep olan masiyetlerden de uzak durun.
22. “Siz yerde de gökte de (Allah'ı) âciz bırakacak değilsiniz.”Yani ey yalancılar, ey masiyetleri işleme cesaretini gösterenler! Sizden gafil olunduğunu, yeryüzünde veya gökte Allah’ı âciz bırakacağınızı sanmayın. Elinizdeki güçler, nefsinizin size süslü gösterdiği ve Allah’ın azabından kurtulacağınıza dair size yaptığı boş vaat, sakın sizi kandırmasın. Sizler kainatın neresinde olursanız olun Allah’ı asla aciz bırakabilecek değilsiniz.“Sizin için Allah’tan başka” işlerinizi üstlenecek, böylelikle din ve dünya menfaatlerinizi elde etmenizi sağlayacak “bir dost ve” size yardım ederek, hoşlanmadığınız şeyleri sizden uzaklaştıracak “yardımcı da yoktur.”
-Ey Peygamber!- İbrahim’in şu kıssasını hatırla! Hani kavmine şöyle demişti: “Yalnızca bir tek Allah’a ibadet edin! Emirlerini yerine getirerek ve yasaklarından kaçınarak sizi cezalandırmasından sakının! Şayet bilseniz, bu emredilen sizin için daha hayırlıdır."
Ô Messager, rappelle-toi lorsqu’Abraham dit aux siens: Adorez Allah Seul et redoutez Sa punition en vous conformant à Ses commandements et en vous abstenant de ce qu’Il vous a défendu. Ce qu’on vous ordonne là est meilleur pour vous si vous saviez.
O Messenger, remember the story of Abraham when he said to his people: “Worship Allah alone, and fear His punishment by carrying out His commands and refraining from His prohibitions. That which is being ordered that is better for you if you really want to know what is better for you.
Và hãy nhớ - hỡi Thiên Sứ - về câu chuyện của Ibrahim khi Y bảo dân chúng của Y rằng: Hãy thờ phượng Allah duy nhất và hãy sợ sự trừng phạt của Ngài bằng cách tuân theo những việc Ngài ra lệnh và tránh xa những việc Ngài ngăn cấm. Những việc Ngài ra lệnh luôn tốt nhất cho các ngươi nếu các ngươi nhận thức được.
Poslaniče, spomeni i poslanika Ibrahima, alejhis-selam, kad je pozvao svoj narod da vjeruje u Allaha, jedinog Boga, da samo Njemu robuje, čini dobro i susteže se od zla. Kazao im je da je u tome dobro za njih, ako znaju.
Ibrahim's preaching to His People
Allah tells us how His servant, Messenger and close friend Ibrahim, the Imam of the monotheists, called his people to worship Allah alone, with no partner or associate, to fear Him alone, to seek provision from Him alone, with no partner or associate, to give thanks to Him alone, for He is the One to Whom thanks should be given for the blessings which none can bestow but He. Ibrahim said to his people:
اعْبُدُواْ اللَّهَ وَاتَّقُوهُ
(Worship Allah, and have Taqwa of Him,) meaning worship Him and fear Him Alone, with all sincerity.
ذَلِكُمْ خَيْرٌ لَّكُمْ إِن كُنتُمْ تَعْلَمُونَ
(that is better for you if you know.) if you do that you will attain good in this world and the next, and you will prevent evil from yourselves in this world and the Hereafter. Then Allah states that the idols which they worshipped were not able to do any harm or any good, and tells them, "You made up names for them and called them gods, but they are created beings just like you." This interpretation was reported by Al-`Awfi from Ibn `Abbas. It was also the view of Mujahid and As-Suddi. Al-Walibi reported from Ibn `Abbas: "You invent falsehood, means, you carve idols," which do not have the power to provide for you.
فَابْتَغُواْ عِندَ اللَّهِ الرِّزْقَ
(so seek from Allah your provision,) This emphasizes the idea of asking Allah Alone. This is like the Ayat:
إِيَّاكَ نَعْبُدُ وَإِيَّاكَ نَسْتَعِينُ
(You (Alone) we worship, and You (Alone) we ask for help.) (1:5) And His saying:
رَبِّ ابْنِ لِى عِندَكَ بَيْتاً فِى الْجَنَّةِ
(My Lord! Build for me, with You, a home in Paradise) (66:11). Allah says here:
فَابْتَغُواْ
(so seek) meaning, ask for
عِندَ اللَّهِ الرِّزْقَ
(from Allah your provision,) meaning, do not seek it from anyone or anything other than Him, for no one else possesses the power to do anything.
وَاعْبُدُوهُ وَاشْكُرُواْ لَهُ
(and worship Him, and be grateful to Him.) Eat from what He has provided and worship Him Alone, and give thanks to Him for the blessings He has given you.
إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ
(To Him you will be brought back.) means, on the Day of Resurrection, when He will reward or punish each person according to his deeds. His saying:
وَإِن تُكَذِّبُواْ فَقَدْ كَذَّبَ أُمَمٌ مِّن قَبْلِكُمْ
(And if you deny, then nations before you have denied.) means, `you have heard what happened to them by way of punishment for opposing the Messengers.'
وَمَا عَلَى الرَّسُولِ إِلاَّ الْبَلَـغُ الْمُبِينُ
(And the duty of the Messenger is only to convey plainly.) All the Messengers have to do is to convey the Message as Allah has commanded them. Allah guides whoever He wills and leaves astray whoever He wills, so strive to be among the blessed. Qatadah said concerning the Ayah:
وَإِن تُكَذِّبُواْ فَقَدْ كَذَّبَ أُمَمٌ مِّن قَبْلِكُمْ
(And if you deny, then nations before you have denied.) "These are words of consolation to His Prophet, peace be upon him." This suggestion by Qatadah implies that the narrative (about Ibrahim) is interrupted here, and resumes with the words "And nothing was the answer of (Ibrahim's) people..." in Ayah 24. This was also stated by Ibn Jarir. From the context it appears that Ibrahim, peace be upon him, said all of what is in this section. Here he establishes proof against them that the Resurrection will indeed come to pass, because at the end of this passage it says:
فَمَا كَانَ جَوَابَ قَوْمِهِ
("And nothing was the answer of his people...")(29:24) And Allah knows best.
Banggitin mo, O Sugo, ang kasaysayan ni Abraham nang nagsabi siya sa mga kababayan niya: "Sumamba kayo kay Allāh lamang at mangilag kayo sa parusa Niya sa pamamagitan ng pagsunod sa mga ipinag-uutos Niya at pag-iwas sa mga sinasaway Niya. Ang ipinag-uutos na iyon ay higit na mabuti para sa inyo kung kayo ay naging nakaaalam.
E rammenta, o Messaggero, la storia di Ibrāhīm, quando disse al suo popolo: "Adorate Allāh solo, e temete la Sua punizione, obbedendo ai Suoi ordini e rispettando i Suoi divieti; ciò che vi è stato ordinato è cosa migliore per voi, se sapeste."
Mensajero, recuerda la historia de Abraham u cuando le dijo a su pueblo: “Adoren solo a Al-lah y teman Su castigo, cumpliendo sus mandamientos y absteniéndose de sus prohibiciones. Eso lo mejor para ustedes, si lo supieran.
-Ey Müşrikler!- Sizler fayda ve zarar vermeyen putlara ibadet ediyorsunuz. Bu putların ibadet edilmeye müstahak olduğunu iddia ettiğinizde yalan uyduruyorsunuz. Yüce Allah’ın dışında ibadet ettikleriniz sizi rızıklandırabilecek bir rızka sahip değillerdir. Rızkı yalnızca çokça rızık veren Yüce Allah'ın katından isteyin. Bir tek O'na ibadet edin. Sizleri nimetlendirdiği nimetlerden ötürü O'na şükredin. Kıyamet günü hesaba çekilmek ve karşılık görmek için bir tek O'na döndürüleceksiniz, putlara değil.
I izvijestio je Ibrahim, alejhis-selam, svoje sunarodnike da oni samo laži tvore i izmišljaju tvrdeći da su njihovi idoli odista bogovi – idoli njihovi ne mogu baš nikakvu korist donijeti, niti mogu ma kakvo zlo otkloniti. Podsjetio ih je na to da njihova božanstva ne mogu dati nafaku, jer nafaku daje jedino Allah, Gospodar nebesa i Zemlje, te da je čovjek treba od Allaha tražiti, samo Njemu robujući i samo Njemu zahvaljujući. Istinska zahvalnost je da čovjek koristi Allahove blagodati za približavanje Allahu. Zatim ih je opomenuo na neupitnu istinu: da će svi ljudi na Sudnjem danu biti vraćeni Sveznajućem Allahu, a ne idolima, i da će položiti račun za svoja djela.
Sesungguhnya kalian -wahai orang-orang musyrik- hanyalah menyembah berhala-berhala yang tidak mampu memberi manfaat dan tidak pula memberi mudarat dan kalian telah mengada-adakan kedustaan tatkala kalian menganggap bahwa ia berhak untuk disembah. Sesungguhnya yang kalian sembah selain Allah itu tidak mampu memberikan rezeki kepada kalian, sebab itu mintalah rezeki kepada Allah Yang Maha Pemberi rezeki, sembahlah Dia semata, dan bersyukurlah kepada-Nya atas rezeki yang telah Dia karuniakan kepada kalian. Hanya kepada-Nyalah kalian dikembalikan pada hari Kiamat untuk mendapatkan perhitungan dan pembalasan, bukan kepada berhala-berhala kalian.
In verità, o idolatri, voi adorate idoli che non vi portano giovamento né vi fanno alcun male, e inventate bugie quando affermate che costoro meritino di essere adorati. In verità, coloro che adorate, all'infuori di Allāh, non possiedono sostentamento che possano concedervi: Chiedete il sostentamento ad Allāh, poiché Egli è il Sostentatore, e adorate Lui solo e non associateGli i beni che vi ha concesso. A lui solo tornerete, nel Giorno della Resurrezione, per il Rendiconto e la Retribuzione, non ai vostri idoli.
O idolaters, you are only worshipping idols which do not benefit or harm, and you are inventing a lie when you claim they are worthy of worship. Those whom you worship besides Allah do not have the ability to provide for you that they should provide you. Seek provision from Allah alone, as He is the Provider, worship Him alone, and thank Him for the provision He has blessed you with. To Him alone you will be returned on the day of judgment to be reckoned and rewarded, not to Your idols”.
Sumasamba lamang kayo, O mga tagapagtambal, sa mga diyus-diyusang hindi nakapagpapakinabang at hindi nakapipinsala. Lumilikha-likha kayo ng kasinungalingan nang nag-aangkin kayo ng pagiging karapat-dapat ng mga iyon sa pagsamba. Tunay na ang mga sinasamba ninyo bukod pa kay Allāh ay hindi nakapagdudulot para sa inyo ng isang panustos para tumustos sa inyo. Kaya humiling kayo sa ganang kay Allāh ng panustos sapagkat Siya ang Tagapagtustos, sumamba kayo sa Kanya lamang, at magpasalamat kayo sa Kanya sa ibiniyaya Niya sa inyo na panustos. Tungo sa Kanya lamang pababalikin kayo sa Araw ng Pagbangon para sa pagtutuos at pagganti, hindi tungo sa mga diyus-diyusan ninyo."
Chẳng qua các ngươi - hỡi người đa thần - đang thờ phượng những hình tượng không giúp ích và cũng không làm hại được các ngươi và các ngươi chỉ bịa đặt chuyện dối trá để khẳng định cho việc thờ phượng đó là rất xứng đáng. Thật sự, những kẻ mà các ngươi thờ phượng không phải Allah, chúng sẽ không thể ban bổng lộc cho các ngươi; các ngươi hãy thờ phượng Allah duy nhất cũng như hãy tạ ân Ngài về những bổng lộc Ngài ban cho các ngươi, và các ngươi sẽ được đưa về gặp Ngài duy nhất vào Ngày Phục Sinh để chịu sự thưởng phạt cho việc thờ phượng các bục tượng của các ngươi.
Ô polythéiste vous n’adorez que des idoles qui ne sont ni utiles ni nuisibles et vous mentez lorsque vous prétendez qu’elles méritent d’être adorées. Ceux que vous adorez en dehors d’Allah n’ont pas le pouvoir de vous pourvoir. Demandez donc à Allah votre subsistance car Il est le Pourvoyeur. Adorez-Le Seul et soyez-Lui reconnaissants pour la subsistance qu’Il vous accorde car c’est vers Lui Seul, non pas vers vos idoles, que vous retournerez le Jour de la Résurrection afin de rendre des comptes et êtres rétribués.
¡Idólatras! Solo adoran ídolos que no pueden causar beneficio ni perjuicio real, y están inventando una mentira cuando dicen que son dignos de adoración. Aquellos a quienes adoran además de Al-lah no tienen la capacidad de proveerles sustento. Busquen la provisión solo de Al-lah, ya que Él es el Proveedor, adórenlo solo a Él y agradezcan por la provisión con la que Él los ha bendecido. Ante Él comparecerán el Día del Juicio para ser recompensados, no ante sus ídolos”.
Se smentite, o idolatri, ciò che Muħammed (pace e benedizioni di Allāh su di lui ﷺ) ha comunicato, sappiate che altri popoli smentirono prima di voi, come il popolo di Nūħ, A'ad e Thamūd; tuttavia, Il Messaggero non deve fare altro che comunicare chiaramente, e vi ha comunicato ciò che il Suo Dio gli ha ordinato.
¡Idólatras! Si rechazan lo que Mujámmad r les trajo, sepan que las naciones anteriores a ustedes también lo rechazaron, como la nación de Noé, y Ad y Zamud. El Mensajero solo tiene que transmitir con claridad, y él ha transmitido lo que su Señor le ordenó que les transmitiera.
Jika kalian -wahai orang-orang musyrik- mendustakan ajaran yang dibawa oleh Muhammad -ṣallallāhu 'alaihi wa sallam- maka sesungguhnya umat-umat sebelum kalian telah mendustakan para nabi, seperti kaum Nuh, 'Ād, dan Ṡamūd. Kewajiban Rasulullah hanyalah menyampaikan dengan sejelas-jelasnya dan dia telah menyampaikan kepada kalian apa yang diperintahkan oleh Tuhannya untuk disampaikan kepada kalian.
-Ey Müşrikler!- Sizler Muhammed -sallallahu aleyhi ve sellem-'in getirdiklerini yalanlamaktasınız. Şüphesiz Nuh, Âd ve Semûd kavmi gibi, sizlerden önceki kavimler de kendilerine gönderilen peygamberleri yalanlamışlardı. Oysa elçilerin tek vazifesi yalnızca tebliğ etmektir. Apaçık tebliğ etmekten başka bir vazifesi yoktur. Elbette o size, Rabbinin tebliğ edilmesini emrettiklerini tebliğ etmiştir.
Ako poričete, višebošci, objavu koju dostavlja Allahov poslanik Muhamed, sallallahu alejhi ve sellem, pa, poricali su i prijašnji narodi, kao npr. Nuhov narod, Ad i Semud. Eto tako je bilo, a znajte da je poslanikovo da jasno obznani i dostavi Objavu svom narodu, a vama je Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, dostavio ono što mu je Njegov Gospodar naredio da vam dostavi.
Ô polythéistes, si vous démentez ce que Muħammad apporte, sachez que des peuples qui vous ont précédés ont également démenti leurs messagers, à l’image du peuple de Noé, les ‘Âd et les Thamûd. Le Messager n’est chargé que de transmettre clairement le Message et il a effectivement transmis ce qu’Allah lui a ordonné de transmettre.
Making anybody other than the One God the centre of one’s noble feelings is a sin, because it amounts to presuming that divine attributes inhere in beings other than God. It is this attribution of the lofty qualities unique to God to some thing other than God, that makes it possible for a man to become the worshipper of some entity other than Him. In the earlier days of polytheism, man used to presume that idols possessed such qualities. Today man is behaving no differently. It is just that the names of the idols of the present day vary from those of yore. The sole difference between ancient and modern times is that ancient man used to attribute the lucrative produce of his field to the kindness of some imaginary god, while the man of today says, ‘Our green revolution is a miracle of our agricultural science’.
Kung magpapasinungaling kayo, O mga tagapagtambal, sa inihatid ni Muḥammad – basbasan siya ni Allāh at batiin ng kapayapaan – may nagpasinungaling nga na mga kalipunan noong bago pa ninyo gaya ng mga tao nina Noe, `Ād, at Thamūd. Walang kailangan sa Sugo kundi ang pagpapaabot na maliwanag. Nagpaabot na siya sa inyo ng ipinag-utos sa Kanya ng Panginoon niya na ipaabot sa inyo.
Và nếu các ngươi - hỡi người đa thần - phủ nhận những điều mà Muhammad đã mang đến thì chắc chắn những cộng đồng trước các ngươi cũng đã phủ nhận như thế, điển hình như dân của Nuh và dân 'Ad và dân Thamud, trong khi trọng trách của một Sứ Giả chẳng qua là truyền đạt thông điệp cho các ngươi một cách rõ ràng, và Y thực ra đã truyền đạt cho các ngươi điều mà Thượng đế của Y đã ra lệnh truyền cho các ngươi.
O idolaters, if you deny what Muhammad (peace be upon him) brought, then nations before you also denied, such as the nation of Noah, and Aad and Thamud. It is only upon the Messenger to clearly convey, and he has conveyed what his Lord ordered him to convey to you.
¿Acaso no ven estos negadores cómo Al-lah origina la creación inicialmente, y que luego hace que se repita? Esto es fácil para Al-lah, ya que Él es Poderoso, nada está más allá de Su capacidad.
Do these deniers not see how Allah created the creation initially, then He shall restore it after it has finished? This is easy for Allah, as He is Powerful with nothing is beyond His ability.
Há những kẻ phủ nhận không nhìn thấy việc Allah bắt đầu việc tạo hóa vạn vật rồi tái lập nó sau khi nó tan tành ư?! Quả thật việc đó rất dễ dàng đối với Allah, bởi Ngài là Đấng Toàn Năng, không việc gì có thể làm Ngài bất lực.
The Evidence for Life after Death
Allah tells us that Ibrahim, peace be upon him, showed them the proof of life after death, which they denied, in their souls. For Allah created them after they had been nothing at all, then they came into existence and became people who could hear and see. The One Who originated this is able to repeat it, it is very easy for Him. Then he taught them to contemplate the visible signs on the horizons and the things that Allah has created: the heavens with their stars and planets, moving and stationary, the earth with its plains and mountains, its valleys, deserts and wildernesses, trees and rivers, fruits and oceans. All of that indicates that these are themselves created things, and that there must be a Creator Who does as He chooses, Who merely says to a thing "Be!" and it is. Allah says:
أَوَلَمْ يَرَوْاْ كَيْفَ يُبْدِىءُ اللَّهُ الْخَلْقَ ثُمَّ يُعِيدُهُ إِنَّ ذلِكَ عَلَى اللَّهِ يَسِيرٌ
(See they not how Allah originates the creation, then repeats it. Verily, that is easy for Allah.) This is like the Ayah:
وَهُوَ الَّذِى يَبْدَأُ الْخَلْقَ ثُمَّ يُعِيدُهُ وَهُوَ أَهْوَنُ عَلَيْهِ
(And He it is Who originates the creation, then He will repeat it; and this is easier for Him) (30:27). Then Allah says:
قُلْ سِيرُواْ فِى الاٌّرْضِ فَانظُرُواْ كَيْفَ بَدَأَ الْخَلْقَ ثُمَّ اللَّهُ يُنشِىءُ النَّشْأَةَ الاٌّخِرَةَ
(Say: "Travel in the land and see how He originated the creation, and then Allah will bring forth the creation of the Hereafter.") meaning, the Day of Resurrection.
إِنَّ اللَّهَ عَلَى كُلِّ شَىْءٍ قَدِيرٌ
(Verily, Allah is able to do all things.)
يُعَذِّبُ مَن يَشَآءُ وَيَرْحَمُ مَن يَشَآءُ
(He punishes whom He wills, and shows mercy to whom He wills;) He is the Ruler Who is in control, Who does as He wishes and judges as He wants, and there is none who can put back His judgement. None can question Him about what He does; rather it is they who will be questioned, for His is the power to create and to command, and whatever He decides is fair and just, for He is the sovereign who cannot be unjust in the slightest. According to a Hadith recorded by the Sunan compilers:
«إِنَّ اللهَ لَوْ عَذَّبَ أَهْلَ سَمَاوَاتِهِ وَأَهْلَ أَرْضِهِ لَعَذَّبَهُمْ وَهُوَ غَيْرُ ظَالِم لَهُم»
(If Allah willed to punish the dwellers of His heavens and His earth, He would do so, while He would not be unjust to them.) Allah says:
يُعَذِّبُ مَن يَشَآءُ وَيَرْحَمُ مَن يَشَآءُ وَإِلَيْهِ تُقْلَبُونَ
(He punishes whom He wills, and shows mercy to whom He wills; and to Him you will be returned.) You will return to Him on the Day of Resurrection.
وَمَآ أَنتُمْ بِمُعْجِزِينَ فِى الاٌّرْضِ وَلاَ فِى السَّمَآءِ
(And you cannot escape on the earth or in the heaven. ) No one in heaven or on earth can flee from Him, for He is the Subduer Who is above His servants, and everything fears Him and is in need of Him, while He is the One Who is Independent of all else.
وَمَا لَكُمْ مِّن دُونِ اللَّهِ مِن وَلِىٍّ وَلاَ نَصِيرٍوَالَّذِينَ كَفَرُواْ بِـَايَـتِ اللَّهِ وَلِقَآئِهِ
(And besides Allah you have neither any protector nor any helper. And those who disbelieve in the Ayat of Allah and the meeting with Him,) Those who disbelieved in the signs of Allah and denied the Resurrection,
أُوْلَـئِكَ يَئِسُواْ مِن رَّحْمَتِى
(such have no hope of My mercy) they will have no share in it,
وَأُوْلَـئِكَ لَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ
(and for such there is a painful torment.) meaning, extremely painful, in this world and the next.
Ces dénégateurs ne voient-ils pas qu’Allah commence la Création puis la crée de nouveau après sa disparition ?
Ceci est facile pour Lui car Il est Omnipotent et rien ne Lui est impossible.
O yalanlayanlar, Allah'ın mahlukatı emsalsiz olarak yoktan nasıl yarattığını, sonra da yok olmasının ardından onu tekrar nasıl (hayata) döndürdüğünü görmüyorlar mı? Muhakkak bu, Allah’a çok kolay gelir. O, her şeye kadirdir. Hiçbir şey O'nu aciz bırakamaz.
Adakah orang-orang yang mendustakan tersebut memperhatikan bagaimana Allah menciptakan makhluk dari awal kemudian mengembalikannya setelah kematiannya?! Sesungguhnya yang demikian itu mudah bagi Allah karena Dia Mahakuasa, tidak ada sesuatu pun yang melemahkan-Nya.
Zar mekanski višebošci ne vide da je Svemogući Allah sve prvotno stvorio, i da će opet, nakon što stvorenja poumiru i prah postanu, stvaranje ponoviti. Uzvišenom Allahu to nije teško, On može sve učiniti.
Commentary
The infidels of Makkah believed that it is Allah who has created the whole universe, but they deemed it impossible that the people will be resurrected after they once die. The present verses have described the fallacy of their view. It is stated that repeating the process of creation is much easier than its origination. It is strange that these infidels do believe that Allah has originated the creation, but they deny His power to do it again, while the latter is easier than the former. Then verse 20 has induced them to look around them to appreciate the splendors of the creation, so that they may apprehend that the One who has originated this marvelous creation can easily repeat the process. After establishing the Resurrection, the last three verses describe the punishment for those who deny it.
Questi rinnegatori non vedono come Allāh creò il Creato al principio, e come poi lo riporta in vita dopo la sua fine? In verità, ciò è cosa facile per Allāh: Egli è L'Onnipotente, nulla Gli è impossibile.
Hindi ba napag-alaman nitong mga tagapagpasinungaling kung papaanong lumilikha si Allāh sa pasimula, pagkatapos ay nagpapanumbalik Siya nito matapos ng pagkalipol nito? Tunay na iyon, kay Allāh, ay madali sapagkat Siya ay nakakakaya: walang nakapagpapawalang-kakayahan sa Kanya na anuman.
Ô Messager, dis à ceux qui rejettent la réalité de la Ressuscitation: Déplacez-vous sur Terre et méditez comment Allah commence la Création puis Il ressuscitera les gens après leur mort afin de leur demander des comptes. Allah a pouvoir sur toute chose et rien ne Lui est impossible. Il ne Lui est donc pas impossible de ressusciter les gens, tout comme il ne Lui a pas été impossible de les créer.
Katakanlah -wahai Rasul- kepada orang-orang yang mendustakan hari kebangkitan tersebut, “Berjalanlah kalian di muka bumi dan perhatikanlah bagaimana Allah memulai penciptaan makhluk, kemudian Allah menghidupkan manusia setelah kematiannya dengan kehidupan kedua untuk kebangkitan dan perhitungan amalan. Sesungguhnya Allah Mahakuasa atas segala sesuatu, tidak ada sesuatu pun yang mampu melemahkan-Nya, sehingga tidak berat bagi-Nya untuk membangkitkan manusia sebagaimana tidak berat bagi-Nya untuk menciptakan mereka dari awal."
Reci, Božiji Poslaniče, onima što negiraju proživljenje: “Zaputite se po svijetu pa pogledajte i pomno razmislite o prvom Božijem stvaranju! On će ljude, nakon ovozemaljskog života, proživiti zarad polaganja računa. Svevišnjem Allahu ništa nije teško, On sve može učiniti. Kao što je bio kadar ljude prvi put stvoriti, isto tako, kadar ih je proživiti.”
-Ey Peygamber!- Yeniden dirilişi yalanlayanlara de ki: "Yeryüzünü dolaşın ve Allah’ın mahlukatı nasıl yoktan var ettiğine bir bakın. Yüce Allah, ölmelerinin ardından toplanarak hesap vermeleri için insanları ikinci defa tekrar diriltecektir. Şüphesiz Allah, her şeye güç yetirendir. Hiçbir şey O'nu aciz bırakamaz. Hiçbir şey, insanları ilk olarak yaratmasından aciz bırakamadığı gibi, O'nu insanları tekrar diriltmekten de aciz bırakamaz."
Sabihin mo, O Sugo, sa mga tagapagpasinungaling na ito sa pagkabuhay [na muli]: "Humayo kayo sa lupain saka magnilay-nilay kayo kung papaano nagsimula si Allāh ng paglikha. Pagkatapos si Allāh ay magbibigay-buhay sa mga tao, matapos ng kamatayan nila, sa ikalawang buhay para sa pagkabuhay [na muli] at pagtutuos. Tunay na si Allāh sa bawat bagay ay May-kakayahan: walang nakapagpapawalang-kakayahan sa Kanya na anuman sapagkat hindi Siya nawawalang-kakayahan sa pagbuhay [na muli] sa mga tao kung paanong hindi Siya nawalang-kakayahan sa paglikha sa kanila sa unang [pagkakataon]."
Mensajero, diles a estos negadores de la Resurrección: “Viajen por la Tierra y piensen cómo Al-lah originó la creación. Al-lah resucitará a la gente a la segunda vida después de su muerte, para la Resurrección y el juicio. Al-lah es Poderoso sobre todas las cosas, nada está fuera de Su capacidad, por lo tanto, Él es capaz de resucitar a la gente, así como la creó en primer lugar”.
Di', o Messaggero, a coloro che rinnegano la Resurrezione: "Vagate in terra e osservate come Allāh diede inizio alla creazione, e poi Allāh riporterà in vita la gente, dopo la morte, una seconda volta, per la Resurrezione e il Rendiconto. In verità, Allāh è Onnipotente, nulla Gli è impossibile, non è incapace di resuscitare la gente, così come non fu incapace di crearli la prima volta".
Người - hỡi Thiên Sứ - hãy bảo những kẻ phủ nhận việc phục sinh rằng: Các ngươi hãy đi khắp nơi trên trái đất để các ngươi suy xét việc Allah bắt đầu việc tạo hóa rồi Ngài tái phục sinh con người sau cái chết, sống lần hai để thanh toán như thế nào. Quả thật, Allah có khả năng trên tất cả mọi việc, không có bất cứ gì làm Ngài thất bại. Vì vậy Ngài không bất lực trong sự phục sinh nhân loại giống như Ngài đã khởi tạo họ lần đầu tiên.
O Messenger, say to these deniers of the resurrection: “Travel through the land and think how Allah began the creation. Then Allah will restore people after their death to the second life for the resurrection and reckoning. Allah is Powerful over everything; nothing is outside His ability, so He is able to resurrect people just as He created them in the first place”.
I dometni, Vjerovjesniče: “Koga hoće, Uzvišeni Allah pravedno kazni, a dotle Svoju milost, jer je dobar, podari onom kome hoće. Njemu će se svi vratiti na Sudnjem danu, On će sve proživiti i pozvati na odgovornost.”
Allah menyiksa siapa yang dikehendaki-Nya dari makhluk-Nya dengan keadilan-Nya dan mengasihi yang dikehendaki-Nya dari makhluk-Nya dengan karunia-Nya. Hanya kepada-Nyalah kalian dikembalikan pada hari Kiamat untuk perhitungan amalan tatkala Dia membangkitkan kalian hidup-hidup dari kuburan kalian.
Ngài sẽ trừng phạt kẻ nào Ngài muốn trong số tạo vật của Ngài theo lẽ công bằng của Ngài và Ngài sẽ thương xót những người nào Ngài muốn trong số tạo vật của Ngài bằng lòng nhân từ của Ngài, và các ngươi sẽ bị đưa về gặp Ngài duy nhất vào Ngày Tận Thế để thưởng phạt khi Ngài phục sinh các ngươi từ cõi mộ.
He punishes whom He wishes from His creation through His justice, and He has mercy on whom He wishes amongst His creation through His grace.
Kullarından dilediğine adaletiyle azap eder ve keremiyle dilediğine de merhamet eder. Kıyamet günü hesaba çekmek için sizleri kabirlerinizden tekrar dirilttiği zaman bir tek O'na döndürüleceksiniz.
Par Sa justice, Il châtie qui Il veut et Il fait miséricorde à qui Il veut par Sa grâce. C’est vers Lui Seul que vous retournerez le Jour de la Résurrection afin de rendre des comptes lorsqu’Il vous ressuscitera vivants de vos tombes
Nagpaparusa Siya sa sinumang niloloob Niya mula sa nilikha Niya ayon sa katarungan Niya at naaawa Siya sa sinumang niloloob Niya mula sa nilikha Niya ayon sa kabutihang-loob Niya. Tungo sa Kanya lamang kayo pababalikin sa Araw ng Pagbangon para sa pagtutuos kapag nagpabangon Siya sa inyo mula sa mga libingan ninyo bilang mga buhay.
Castiga a quien Él desea de Su creación por Su justicia, y tiene misericordia de quien Él desea de Su creación por Su gracia.
Egli punisce i Suoi sudditi che vuole per Sua giustizia, e ha pietà dei Suoi sudditi che vuole, per Sua grazia, e a Lui solo tornerete, nel Giorno della Resurrezione, per il Rendiconto, quando Egli vi resusciterà dalle vostre tombe, vivi.
Vous n’échapperez pas à votre Seigneur ni à Son châtiment sur Terre et dans le Ciel. Vous n’avez pas d’autre allié qu’Allah qui se chargera de vos affaires, ni n’avez d’autre secoureur que Lui qui cessera votre châtiment.
No podrán escapar de su Señor, ni podrán huir de Su castigo en la Tierra ni en los cielos. No tienen, además de Al-lah, nadie que los auxilie ocupándose de sus asuntos, ni tienen a nadie que los proteja de Su castigo.
Và các ngươi sẽ không thể trốn thoát khỏi Thượng đế của các ngươi, không thể thoát được hình phạt của Ngài dù các ngươi có lên trời hay xuống đất, và ngoài Allah các ngươi sẽ không có một vị bảo hộ dám đứng ra che chở các ngươi, cũng như ngoài Ngài các ngươi sẽ không có được một vị cứu tinh nào để giải thoát cho các ngươi khỏi sự trừng phạt của Ngài.
Vi ne možete umaći Allahovoj kazni ni na Zemlji ni na nebu! Imajte na umu da nemate, mimo Silnog Allaha, zaštitnika da se pobrine o vama, niti imate pomagača da vas odbrani od Božije kazne koja vas zadesi.
Kalian tidaklah bisa meninggalkan Tuhan kalian dan tidak pula mampu menghindar dari siksa-Nya di bumi maupun di langit. Kalian tidaklah mempunyai pelindung selain Allah yang mengurusi segala urusan kalian dan tidak pula kalian mempunyai penolong selain Allah yang mampu menghindarkan kalian dari siksa-Nya.
You are not going to escape your Lord, nor can you flee from His punishment on earth or in the heavens. You do not have besides Allah any helper to take care of your affairs nor do you have any assistant to lift His punishment from you.
Hindi kayo mga makaaalpas sa Panginoon ninyo ni mga makatatakas mula sa parusa Niya sa lupa ni sa langit. Walang ukol sa inyo bukod pa kay Allāh na isang katangkilik na tatangkilik sa kapakanan ninyo at walang ukol sa inyo bukod pa kay Allāh na isang mapag-adyang mag-aalis sa inyo ng pagdurusang dulot Niya.
E voi non potete sfuggire al vostro Dio né salvarvi dalla Sua punizione in terra né in cielo, e non avete, all'infuori di Allāh, un tutore che si prenda cura dei vostri affari, e non avete, all'infuori di Allāh, un sostenitore che vi allevi la Sua punizione.
Siz yeryüzünde ve gökyüzünde, Rabbinizden kurtulabilecek ve de azabından kaçabilecek değilsiniz. Sizin, Allah’ın dışında işinizi üstlenecek bir dostunuz da yoktur. Allah’ın dışında O'nun azabını sizden kaldıracak bir yardımcınız da yoktur.
Man was non-existent and came into being only at a certain point in time. In view of this, why should it not be possible for the creation which occurred once, to take place once again? Shah Abdul Qadir Dehlavi has written this meaningful observation, ‘You have seen the beginning, you can now guess that it can be repeated in future.’ Each man himself is an example of the First Creation. If he needs further examples, he should observe and study this wide world of God. He will see that the whole world is replete with living examples of this event. God has provided these examples in this world so that man may understand what the Second Creation means and then perform such deeds as will be of avail to him in the next stage of existence.
Ang mga tumangging sumampalataya sa mga tanda ni Allāh – kaluwalhatian sa Kanya – at sa pakikipagkita sa Kanya sa Araw ng Pagbangon, ang mga iyon ay nawalan na ng pag-asa sa awa Niya kaya naman hindi sila papasok sa paraiso magpakailanman dahil sa kawalang-pananampalataya nila, at ang mga iyon ay may ukol sa kanila na isang pagdurusang nakasasakit na naghihintay sa kanila sa Kabilang-buhay.
Those who disbelieved in the verses of Allah and meeting Him on the Day of Judgment, those have lost hope in My mercy, so they will never enter paradise due to their disbelief, and those will have a painful punishment that will await them in the afterlife.
"Dan orang-orang yang kafir kepada ayat-ayat Allah dan pertemuan denganNya, mereka berputus asa dari rahmatKu, dan mereka itu mendapat azab yang pedih." (Al-Ankabut: 23).
(23) Allah سبحانه وتعالى mengabarkan siapa mereka yang sama sekali tidak memiliki kebaikan dan (hanya) memperoleh keburukan, dan bahwasanya mereka adalah orang-orang yang kafir kepadaNya, kepada para RasulNya dan kepada ajaran yang mereka bawa serta mendustakan perjumpaan dengan Allah. Mereka sama sekali tidak memiliki apa-apa kecuali dunia, maka dari itu mereka berani me-lakukan syirik dan berbagai maksiat, sebab di dalam hati mereka tidak ada sesuatu yang dapat membuat mereka takut dari akibat semua perbuatan mereka itu, maka dari itu Allah berfirman, ﴾ أُوْلَٰٓئِكَ يَئِسُواْ مِن رَّحۡمَتِي ﴿ "Mereka berputus asa dari rahmatKu," maksudnya, maka dari itu mereka tidak melakukan satu sebab pun yang dengannya mereka bisa mendapat rahmat. Sebab bila tidak, kalau saja mereka masih mempunyai keinginan untuk mendapat rahmatNya, tentu mereka melakukan amal-amal kebajikan.
Berputus asa dari rahmat Allah merupakan bahaya yang sangat besar. Ia ada dua macam, yaitu: Putus asanya kaum kafir dari rahmat Allah, dalam bentuk meninggalkan semua hal yang dapat membuat mereka dekat darinya. Dan (kedua), putus asanya para pelaku maksiat disebabkan banyaknya dosa-dosa yang mereka lakukan yang membuat mereka merasa jauh, hingga dosa-dosa itu menyelimuti hati mereka, lalu menimbulkan rasa putus asa, ﴾ وَأُوْلَٰٓئِكَ لَهُمۡ عَذَابٌ أَلِيمٞ ﴿ "dan mereka itu mendapat azab yang pedih," yaitu azab yang sangat perih lagi menyakitkan.
Los que no creyeron en la palabra de Al-lah y se encuentren con Él en el Día del Juicio, que pierdan la esperanza en Su misericordia, porque nunca entrarán en el Paraíso debido a su incredulidad, y tendrán un castigo doloroso esperándolos en la otra vida.
Coloro che non hanno creduto nei Segni di Allāh, gloria Sua, né al Suo incontro, nel Giorno della Resurrezione, costoro sono rassegnati del fatto che non riceveranno la Nostra Misericordia e non entreranno mai in Paradiso a causa della loro miscredenza, e costoro subiranno una punizione dolorosa che li attende nell'Aldilà.
Và những ai phủ nhận những Dấu hiệu của Allah và việc gặp lại Ngài trong Ngày Tận Thế, đó là những người đã tuyệt vọng vào lòng khoan dung của TA. Do đó chúng sẽ không được vào Thiên Đàng vì tội vô đức tin của chúng và sẽ phải nhận một sự trừng phạt khủng khiếp đang đợi chúng ở Đời Sau.
A oni koji poriču Božije ajete i suočavanje s Njime na Sudnjem danu, takvi nemaju nikakve nade u Allahovu milost. Zato što su bili nevjernici, oni nikad neće ući u Džennet, nego će na Ahiretu biti teškom kaznom kažnjeni.
Allah -Subhanehu ve Teâlâ-’nın ayetlerine ve kıyamet günü onunla karşılaşacaklarına iman etmeyip, kâfir olanlar işte onlar benim rahmetimden ümit kesmiş kimselerdir. İnkârları sebebiyle onlar asla cennete giremeyeceklerdir. Ahirette onları bekleyen acı verici bir azap vardır.
Adapun orang-orang yang mengingkari ayat-ayat Allah Yang Mahasuci dan mengingkari pertemuan dengan Allah pada hari Kiamat maka mereka itulah orang-orang yang putus asa dari rahmat-Ku, sehingga mereka tidak akan masuk surga selamanya karena kekufuran mereka dan bagi mereka siksa pedih yang menunggu mereka di akhirat.
23. Allah’ın âyetlerini ve O’na kavuşmayı inkâr edenler var ya, işte onlar Benim rahmetimden ümit kesmişlerdir. Onlar için can yakıcı bir azap vardır.
23. Yüce Allah, kimlerin her türlü hayırdan uzak olup kötülüklerle karşı karşıya kaldıklarını haber vermektedir. Bunlar; Allah’ı, O’nun peygamberlerini ve peygamberlerinin getirdiklerini inkâr eden, Allah’ın huzuruna çıkmayı ve O’na kavuşmayı yalanlayan kimselerdir. Bunlar için varsa yoksa dünya! Zaten şirk ve masiyetleri işlemelerinin temel sebebi de budur. Çünkü kalplerinde bunun akıbetinden korkmalarına sebep teşkil edecek bir inanç yoktur. Bundan dolayı Yüce Allah burada:“İşte onlar Benim rahmetimden ümit kesmişlerdir” buyurmaktadır. Yani onlar, rahmete nail olmaya sebep teşkil edecek tek bir amel dahi yapmadılar. Yoksa Allah’ın rahmetini umsalardı bunun için birtakım ameller işlerlerdi.
Allah’ın rahmetinden ümit kesmek, sakınılması gereken en büyük yasaklardandır. Bu da iki türlü olur:Birincisi, kâfirlerin Allah’ın rahmetinden ümit keserek kendilerini Allah’ın rahmetine yakınlaştıracak her türlü sebebi terk etmeleridir. Diğeri ise günahkârların/isyankârların işledikleri suçların çokluğu sebebi ile ümit kesmeleridir ki bu işledikleri günahlar onları dehşete düşürmüş, kalplerini kaplayıp sonuç olarak böyle bir ümitsizliğin ortaya çıkmasına sebep olmuştur.“Onlar için can yakıcı bir azap” acı ve ıstırap dolu bir azap “vardır.”
Buraya kadarki âyet-i kerimeler İbrahim aleyhisselam’ın kavmine söylediği sözler ile onların kendisine verdiği cevaplar arasına konmuş ara buyruklar gibi görünmektedir. Doğrusunu en iyi bilen Allah’tır.
Ceux qui mécroient aux versets d’Allah et en Sa rencontre le Jour de la Résurrection désespèrent de Ma miséricorde et n’entreront donc jamais au Paradis à cause de leur mécréance. Ceux-là auront droit à un châtiment douloureux qui les attend dans l’au-delà.
Và dân chúng của Ibrahim không trả lời điều nào khác - sau khi Người kêu gọi họ thờ phượng Allah duy nhất và từ bỏ việc thờ phượng bục tượng - ngoại trừ họ nói: Hãy giết Y hoặc ném Y vào lửa" nhưng Allah đã cứu sống Người ra khỏi lửa. Quả thật trong việc cứu sống Người ra khỏi lửa sau khi bị ném vào nó là những bài học quí cho đám người tin tưởng.
La risposta del popolo di Ibrāhīm – dopo che ordinò loro di adorare Allāh solo e di abbandonare l'adorazione di altri idoli – non fu altro che: "Uccidetelo o gettalo nel fuoco sostenendo le vostre divinità", e Allāh lo salvò dal fuoco. In verità, nella sua salvezza dal fuoco, dopo che lo gettarono in esso, vi è un esempio per i credenti, poiché sono questi ultimi a trarne giovamento.
La seule réponse que reçut Abraham des siens, lorsqu’il leur ordonna de n’adorer qu’Allah Seul et de renoncer à adorer des idoles, fut: Tuez-le ou jetez-le dans le feu afin de défendre vos divinités. Allah le sauva du feu et cela est un signe destiné aux croyants car ce sont eux qui en tirent des enseignements.
Ngunit walang iba ang sagot ng mga kababayan ni Abraham sa kanya – matapos ng pag-uutos niya sa kanila na pagsamba kay Allāh lamang at pag-iwan sa pagsamba sa iba pa sa Kanya gaya ng mga anito – kundi na nagsabi sila: "Patayin ninyo siya o ihagis ninyo siya sa apoy bilang pag-aadya sa mga diyos ninyo." Ngunit iniligtas siya ni Allāh mula sa apoy. Tunay na sa pagpapaligtas sa kanya mula sa apoy matapos ng pagtapon sa kanya roon ay talagang may mga maisasaalang-alang para sa mga taong sumasampalataya dahil sila ay ang mga makikinabang sa mga maisasaalang-alang.
La única respuesta del pueblo de Abraham, después de que él los instruyera para que adoraran solo a Al-lah y que dejaran de adorar a los ídolos, fue: “Mátenlo o échenlo al fuego”, en defensa de sus dioses. Pero Al-lah lo salvó del Fuego. En cómo Al-lah lo salvó del fuego cuando fue arrojado en él hay verdaderos signos para la gente que tiene fe, porque ellos son los que se benefician de tales señales.
Namun, jawaban kaum Ibrahim kepadanya -setelah dia memerintahkan mereka untuk menyembah Allah semata dan meninggalkan ibadah kepada berhala-berhala itu- tidak lain kecuali dengan mengatakan, ”Bunuhlah dia atau lemparkanlah dirinya ke api demi memenangkan tuhan-tuhan kalian.” Tetapi, Allah menyelamatkannya dari api tersebut. Sesungguhnya dalam kisah penyelamatan Ibrahim dari api setelah dia dilemparkan ke dalamnya terdapat pelajaran bagi orang-orang yang beriman karena orang-orang yang beriman inilah yang bisa mendapatkan manfaat dari pelajaran ini.
Onlara bir tek Allah’a ibadet etmelerini ve O'nun dışındaki putlara ibadet etmeyi terk etmelerini emretmesinin ardından, İbrahim’in kavminin cevabı şöyle demekten başka bir şey olmadı: “İlahlarınıza yardımcı olmak için onu öldürün veya ateşe atın!" Allah da onu ateşten kurtararak esenlikte kıldı. Şüphesiz onların İbrahim'i ateşe atmalarının ardından onu ateşten esenlikte kılmasında Mümin topluluklar için ibretler vardır. Çünkü ibretlerden ders alanlar onlardır.
The only answer Abraham’s people gave to him - after he had instructed them to worship Allah alone and to give up the worship of idols - was that they said: Kill him or throw him into the fire in defence of your gods. But Allah saved him from the Fire. In his being saved from the fire after having been thrown into it there truly are lessons for people who have faith, because they are the one who benefit from such lessons.
24. Ama kavminin cevabı:“Onu öldürün yahut yakın” demelerinden başka bir şey olmadı. Allah da onu ateşten kurtardı. Şüphesiz bunda iman eden bir toplum için ibretler vardır.
25. Dedi ki:“Siz ancak dünya hayatında kendi aranızdaki dostluk sebebiyle Allah’ın dışında birtakım putlar edindiniz. Ama kıyamet günü birbirinizi inkâr edip tanımayacak ve birbirinize lanet edeceksiniz. Varacağınız yer cehennem olacak ve sizin hiçbir yardımcınız da bulunmayacaktır.”
24. Yani İbrahim aleyhisselam, kavmini Rabbinin yoluna davet edip çağrısını kabul etmeye, nasihatları doğrultusunda hidâyet bulmaya ve Allah’ın onu kendilerine peygamber gönderdiği için bu nimetine şükretmeye çağırdığında kavminin ona verdikleri karşılık çok kötü olmuştur. Zira bu karşılık “Onu öldürün yahut yakın, demelerinden başka bir şey olmadı.” En dehşetli bir şekilde onu öldürmeye karar verdiler. Onlar güçlü ve idareyi ellerinde bulunduran kimselerdi. O bakımdan onu ateşe attılar ama “Allah onu ateşten kurtardı. Şüphesiz bunda iman eden bir toplu için ibretler vardır.” Bu yolla peygamberlerin getirdiklerinin doğruluğunu, onların iyiliklerini, onların samimi olarak öğüt verdiklerini, diğer taraftan onlara muhalefet edenlerin ve karşı çıkanların sözlerinin ne kadar tutarsız olduğunu, peygamberlere karşı çıkanların hep sanki birbirlerine aynı şeyleri tavsiye etmiş ve birbirlerini onları yalanlamaya teşvik etmiş gibi davrandıklarını anlarlar.
25. İbrahim aleyhisselam onlara öğüt verirken söylediği sözler arasında şunlar da vardı:“Siz ancak dünya hayatında kendi aranızdaki dostluk sebebiyle Allah’ın dışında birtakım putlar edindiniz.”Yani sizin bu putları edinmenizin en nihai noktası, dünyevi bir sevgidir. Bu da pek yakında yok olup gidecektir.“Ama kıyamet günü birbirinizi inkâr edip tanımayacak ve birbirinize lanet edeceksiniz.” İbadet edenler de edilenler de birbirlerinden uzak olduklarını bildirecektir: “İnsanlar” mahşerde “bir araya toplandıklarında onlar kendilerine düşman kesilir ve onların ibadetlerini inkâr ederler.”(el-Ahkaf, 46/6) Nasıl olur da pek yakında kendisine ibadet edenlerden uzak olduğunu söyleyeceği ve onlara lânet okuyacağı bilinen kimselere bağlanıp taparsınız? Halbuki sizin -ibadet edenlerin de kendisine ibadet olunanların da- hep birlikte “varacağınız yer cehennem olacak ve sizin hiçbir yardımcınız da bulunmayacaktır.” Allah’ın azabına karşı kimse onlara yardımcı olamayacak, O’nun cezasını kimse onlardan uzaklaştıramayacaktır.
Ibrahim je, alejhis-selam, svoje sunarodnike upozorio na to da moraju samo Allahu robovati, te su se oni dogovorili da njega, Ibrahima, ubiju ili da ga spale kako bi osvetili svoja božanstva. I zaista, baciše Ibrahima, alejhis-selam, u vatru, ali ga Uzvišeni Allah od vatre izbavi učinivši je studenom i spasonosnom za njega. U tome što je Svemogući Allah spasio poslanika Ibrahima od vatre očito je znamenje za ljude koji vjeruju, jer samo oni pouke uzimaju.
"Maka tidaklah jawaban kaum Ibrahim, kecuali mengata-kan, 'Bunuhlah atau bakarlah dia,' lalu Allah menyelamatkannya dari api. Sesungguhnya pada yang demikian itu benar-benar ter-dapat tanda-tanda kebesaran Allah bagi orang-orang beriman. Dan Ibrahim berkata, 'Sesungguhnya berhala-berhala yang kalian sembah selain Allah adalah untuk menciptakan perasaan kasih sayang di antara kalian dalam kehidupan dunia ini, kemudian di Hari Kiamat sebagian kalian mengingkari sebagian (yang lain) dan sebagian kalian melaknati sebagian (yang lain); dan tempat kembali kalian adalah neraka, dan sekali-kali tidak ada bagi kalian para penolong." (Al-Ankabut: 24-25).
(24) Maksudnya, tidaklah jawaban kaum Ibrahim saat Ibrahim mengajak mereka kepada Allah adalah menerima dakwah (seruan)nya dan juga berpegang kepada nasihatnya atau melihat nikmat Allah سبحانه وتعالى yang dilimpahkan kepada mereka berupa meng-utus beliau sebagai rasul kepada mereka. Tetapi sesungguhnya jawaban mereka adalah seburuk-buruk jawaban, yaitu, ﴾ قَالُواْ ٱقۡتُلُوهُ أَوۡ حَرِّقُوهُ ﴿ "Mereka mengatakan, 'Bunuhlah atau bakarlah dia'," dengan se-buruk-buruk pembunuhan. Sementara mereka adalah kaum yang berkuasa, yang mempunyai kekuasaan. Maka dari itu mereka menceburkan Ibrahim ke dalam api, ﴾ فَأَنجَىٰهُ ٱللَّهُ ﴿ "lalu Allah menyela-matkannya," dari api itu.
﴾ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَٰتٖ لِّقَوۡمٖ يُؤۡمِنُونَ ﴿ "Sesungguhnya pada yang demikian itu benar-benar terdapat tanda-tanda kebesaran Allah bagi orang-orang ber-iman," sehingga mereka dapat mengetahui kebenaran ajaran yang dibawa (diajarkan) oleh para rasul, kebaikan dan ketulusan mereka, serta kebatilan dari keyakinan orang-orang yang menyalahi mereka dan menentangnya; dan bahwa para penentang rasul-rasul itu se-akan-akan sudah saling berpesan. Sebagian sudah menganjurkan kepada sebagian yang lain untuk mendustakan.
(25) ﴾ وَقَالَ ﴿ "Dan berkata" Ibrahim kepada mereka dalam serangkaian nasihat yang dikatakannya, ﴾ إِنَّمَا ٱتَّخَذۡتُم مِّن دُونِ ٱللَّهِ أَوۡثَٰنٗا مَّوَدَّةَ بَيۡنِكُمۡ فِي ٱلۡحَيَوٰةِ ٱلدُّنۡيَاۖ ﴿ "Sesungguhnya berhala-berhala yang kalian sembah selain Allah adalah untuk menciptakan perasaan kasih sayang di antara kalian dalam kehidupan dunia ini," maksudnya, puncak dari semua itu adalah rasa kasih sayang di dunia, nanti akan terputus dan sirna, ﴾ ثُمَّ يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِ يَكۡفُرُ بَعۡضُكُم بِبَعۡضٖ وَيَلۡعَنُ بَعۡضُكُم بَعۡضٗا ﴿ "kemudian di Hari Kiamat sebagian kalian mengingkari sebagian (yang lain) dan sebagian kalian melaknati sebagian yang lain," maksudnya, masing-masing dari para penyembah dan sesembahan-sesembahan itu berlepas diri dari yang lain; dan apabila manusia sudah dihimpun (di padang Mahsyar. Pent) maka mereka menjadi musuh bagi para sesem-bahannya, dan mereka (para sesembahan) itu pun mengingkari penyembahan mereka. Maka bagaimana bisa kalian masih mau mencintai sesembahan yang sudah pasti akan berlepas diri dari para penyembahnya, dan bahkan mengutuknya. Dan sesungguhnya tempat tinggal mereka semua, baik yang menyembah dan yang disembah ﴾ ٱلنَّارُ ﴿ "adalah neraka" dan tidak ada seorang pun yang bisa menolong mereka dari azab Allah atau mencegah siksaanNya dari mereka.
The Response of Ibrahim's People -- and how Allah controlled the Fire
Allah tells us how Ibrahim's people stubbornly and arrogantly disbelieved, and how they resisted the truth with falsehood. After Ibrahim addressed them with his words of clear guidance,
إِلاَّ أَن قَالُواْ اقْتُلُوهُ أَوْ حَرِّقُوهُ
(except that they said: "Kill him or burn him.") This was because proof had clearly been established against them, so they resorted to using their power and strength.
قَالُواْ ابْنُواْ لَهُ بُنْيَـناً فَأَلْقُوهُ فِى الْجَحِيمِ - فَأَرَادُواْ بِهِ كَيْداً فَجَعَلْنَـهُمُ الاٌّسْفَلِينَ
(They said: "Build for him a building and throw him into the blazing fire!" So they plotted a plot against him, but We made them the lowest.) (37:97-98). They spent a long time gathering a huge amount of firewood, they built a fence around it, then they set it ablaze until its flames reached up to the sky. No greater fire had ever been lit. Then they went to Ibrahim, seized him and put him into a catapult, then they threw him into the fire. But Allah made it cool and safe for him, and after spending several days in it, he emerged unscathed. For this reason and others, Allah made him an Imam for mankind, for he offered himself to the Most Merciful, he offered his body to the flames, he offered his son as a sacrifice, and he gave his wealth to care for his guests. For all of these reasons he is beloved by the followers of all religions.
فَأَنْجَاهُ اللَّهُ مِنَ النَّارِ
(Then Allah saved him from the fire. ) means, He rescued him from it by making it cool and safe for him.
إِنَّ فِى ذلِكَ لآيَـتٍ لِّقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ
(Verily, in this are indeed signs for a people who believe.) Ibrahim, peace be upon him, explains to his people that idols are incapable of doing anything,
وَقَالَ إِنَّمَا اتَّخَذْتُمْ مِّن دُونِ اللَّهِ أَوْثَـناً مَّوَدَّةَ بَيْنِكُمْ فِى الْحَيَوةِ الدُّنْيَا
(And (Ibrahim) said: "You have taken idols instead of Allah. The love between you is only in the life of this world,) Here Ibrahim was rebuking his people for their evil deed of worshipping idols, and telling them: `You have taken these as gods and you come together to worship them so that there is friendship and love among you in this world,'
ثُمَّ يَوْمَ الْقِيَـمَةِ
(but on the Day of Resurrection,) the situation will be the opposite, and this love and friendship will turn into hatred and enmity. Then
يَكْفُرُ بَعْضُكُمْ بِبَعْضٍ
(you shall deny each other,) meaning, `you will denounce one another and deny whatever was between you,'
وَيَلْعَنُ بَعْضُكُمْ بَعْضاً
(and curse each other, ) means, the followers will curse their leaders and the leaders will curse their followers.
كُلَّمَا دَخَلَتْ أُمَّةٌ لَّعَنَتْ أُخْتَهَا
a(Every time a new nation enters (the Fire), it curses its sister nation (that went before)) (7:37).
الاٌّخِلاَءُ يَوْمَئِذٍ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ إِلاَّ الْمُتَّقِينَ
(Friends on that Day will be foes one to another except those who have Taqwa.) (43:67) And Allah says here:
ثُمَّ يَوْمَ الْقِيَـمَةِ يَكْفُرُ بَعْضُكُمْ بِبَعْضٍ وَيَلْعَنُ بَعْضُكُمْ بَعْضاً وَمَأْوَاكُمُ النَّارُ
(but on the Day of Resurrection, you shall deny each other, and curse each other, and your abode will be the Fire,) meaning, `your ultimate destiny after all accounts have been settled, will be the fire of Hell, and you will have no one to help you or save you from the punishment of Allah.' This will be the state of the disbelievers. As for the believers, it will be an entirely different matter.
E Ibrāhīm, pace a lui, disse al suo popolo: "In verità, avete preso delle statue come idoli da adorare, per radunarvi e per creare legami allo scopo di adorarle nella vita terrena. Dopodiché, nel Giorno della Resurrezione, questo legame tra di voi verrà spezzato, e ognuno si distaccherà dall'altro quando vedrà la punizione, e vi maledirete a vicenda, e il luogo in cui sarete condotti è il Fuoco, e non avrete sostenitori che vi salvino dalla punizione di Allāh, né i vostri idoli che adoravate all'infuori di Allāh, né altri".
Abraham u le dijo a su pueblo: “Solo han tomado ídolos como dioses a los que adoran en esta vida para su mutuo reconocimiento y afecto con sus antepasados. Pero el Día del Juicio, este afecto mutuo entre ustedes terminará, y se repudiarán y se maldecirán unos a otros cuando vean el castigo. El Fuego será su morada y nadie los ayudará ni protegerá contra el castigo de Al-lah, ni siquiera los ídolos a los que solían adorar aparte de Al-lah”.
Và Ibrahim nói với dân chúng của Người rằng: Chẳng qua các ngươi đã tự tôn vinh các bục tượng này lên làm thần linh để tôn thờ là vì thói quen và tình yêu thương của các ngươi vào việc thờ phượng chúng ở đời sống này, rồi vào Ngày Tận Thế tình yêu thương giữa các ngươi sẽ bị đoạn tuyệt. Do đó các ngươi sẽ phủ nhận và nguyền rủa lẫn nhau khi nhìn thấy sự trừng phạt, và chỗ ở của các ngươi sẽ là Hỏa Ngục, và các ngươi sẽ không được ai giúp đỡ để tránh khỏi sự trừng phạt của Allah, không có ai từ những bục tượng mà các ngươi đã tôn thờ và cũng không có ai khác ngoài chúng.
Abraham (peace be upon him) said to his people: You have only taken idols as gods whom you worship for your mutual recognition and affection for their worship in the present life. Then, on the Day of Judgement, this mutual affection between you will end and you will disown and curse one another when you see the punishment. The fire will be the place you resort to and no one will help and protect you against Allah’s punishment, not the idols that you used to worship besides Allah and nor anyone else.
Nagsabi si Abraham – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan – sa mga kababayan niya: "Gumawa lamang kayo ng mga diyus-diyusan bilang mga diyos na sinasamba ninyo dahil sa pagkakakilalahan at pagmamahalan sa pagsamba sa mga ito sa buhay na pangmundo. Pagkatapos sa Araw ng Pagbangon ay mapuputol ang pagmamahalan na iyon sa pagitan ninyo sapagkat magpapawalang-kaugnayan ang ilan sa inyo sa iba sa inyo sa sandali ng pagkakita sa pagdurusa at susumpa ang ilan sa inyo sa iba. Ang titigilan ninyong kakanlungan ninyo ay ang Apoy. Walang ukol sa inyo na mga tagaadya na magsasanggalang sa inyo laban sa pagdurusang dulot ni Allāh: wala mula sa mga diyus-diyusan ninyong dati ninyong sinasamba bukod pa kay Allāh, ni wala sa iba pa sa mga iyon."
Ibrahim -'alaihissalām- lantas berkata kepada kaumnya, “Sesungguhnya kalian menjadikan berhala-berhala ini sebagai tuhan-tuhan yang kalian sembah hanyalah untuk menciptakan perkenalan dan kecintaan dalam penyembahannya di kehidupan dunia ini semata, kemudian kecintaan di antara kalian tersebut pada hari Kiamat akan terputus, lalu sebagian dari kalian berlepas diri dari sebagian lainnya ketika menyaksikan azab dan sebagian kalian juga melaknati sebagian yang lain. Tempat kalian kembali adalah neraka, kalian tidak mempunyai penolong-penolong yang mencegah kalian dari siksa Allah, tidak dari berhala-berhala yang telah kalian sembah selain Allah, tidak pula dari yang lainnya."
Abraham dit aux siens: Vous vous êtes donné ces idoles et les adorez afin de cimenter des liens et qu’il y ait de l’harmonie entre vous dans le bas monde mais le Jour de la Résurrection, ce lien entre vous se rompra et vous vous désavouerez les uns des autres lorsque vous verrez le châtiment de vos yeux. Vous vous maudirez alors les uns les autres et votre demeure sera le Feu. Personne ne vous secourra et ne vous soustraira au châtiment d’Allah: ni vos idoles que vous adorez à la place d’Allah, ni personne d’autre.
Savjetujući svoje sunarodnike, Allahov miljenik Ibrahim reče: “Vi ste idole mimo Allaha prihvatili, njima ibadet činite i na toj osnovi gradite međusobnu ljubav i prijateljstvo na ovom svijetu. Međutim, na Sudnjem danu, ta vaša ljubav će se prekinuti, i jedni drugima ćete neprijatelji biti, jedni drugih ćete se odricati i međusobno ćete se proklinjati. Zatim će vaše povratište džehennemska vatra biti, čiju kaznu od vas niko neće moći otkloniti, pa ni božanstva koja ste obožavali.”
İbrahim -aleyhisselam- kavmine şöyle dedi: "Şüphesiz sizler dünya hayatında sırf ibadetlerdeki bağ ve dostluk uğruna ibadet ettiğiniz bazı putları ilah edindiniz. Sonra da kıyamet gününde azap apaçık göründüğü zaman aranızdaki bu sevgi bağı kopacak ve birbirinizden beri olduğunuzu söyleyerek birbirinize lanet okuyacaksınız. Sizin barınağınız olan varış yeriniz ise cehennem ateşidir. Size Allah’ın azabının dokunmasına engel olacak, ne ibadet ettiğiniz putlardan, ne de diğerlerinden herhangi bir yardımcınız da olmayacaktır.
"Maka Luth membenarkan (kenabian)nya. Dan berkatalah Ibrahim, 'Sesungguhnya aku akan berpindah ke (tempat yang di-perintahkan) Rabbku (kepadaku); sesungguhnya Dia-lah yang Mahaperkasa lagi Mahabijaksana.' Dan Kami anugerahkan kepada Ibrahim; Ishaq dan Ya'qub, dan Kami menjadikan kenabian dan al-Kitab pada keturunannya, dan Kami berikan padanya balasan di dunia, dan sesungguhnya dia di akhirat, benar-benar termasuk orang-orang yang shalih." (Al-Ankabut: 26-27).
(26) Maksudnya, Ibrahim عليه السلام terus mengajak kaumnya, sedangkan mereka melanjutkan sikap keras kepala mereka, namun berkat dakwahnya, Luth beriman kepadanya, yang kemudian Allah menjadikannya sebagai nabi dan rasul kepada kaumnya, sebagai-mana akan dijelaskan kemudian. ﴾ وَقَالَ ﴿ "Dan berkatalah," Ibrahim saat melihat bahwa seruannya kepada kaumnya sudah tidak ber-guna lagi sedikit pun, ﴾ إِنِّي مُهَاجِرٌ إِلَىٰ رَبِّيٓۖ ﴿ "Sesungguhnya aku akan ber-pindah kepada Rabbku," maksudnya, meninggalkan daerah yang busuk (tidak produktif) dan berpindah ke tempat yang diberkahi (produktif) yaitu negeri Syam, ﴾ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلۡعَزِيزُ ﴿ "sesungguhnya Dia-lah yang Mahaperkasa," maksudnya, yang memiliki kekuatan, dan Dia kuasa memberi hidayah kepada kalian, akan tetapi Dia ﴾ ٱلۡحَكِيمُ ﴿ "Mahabijaksana," semuanya sesuai dengan kebijaksanaanNya.
Setelah Ibrahim menjauhkan diri dan meninggalkan mereka, sedangkan mereka tetap dalam keadaannya, maka Allah سبحانه وتعالى tidak menjelaskan tentang mereka bahwa Allah telah mengazab mereka, akan tetapi Allah menyebutkan bahwa Ibrahim menjauhkan diri dan meninggalkan mereka. Adapun hal-hal yang disebutkan dalam riwayat isra`iliyat, bahwa Allah سبحانه وتعالى telah membuka pintu nyamuk terhadap mereka, lalu nyamuk-nyamuk itu menghisap darah dan memakan daging mereka serta membuat mereka musnah sama sekali, maka kebenaran riwayat ini sangat tergantung kepada (pen-dukung) dari dalil syar'i. Sedangkan dalilnya tidak ada.
Kalau seandainya Allah telah memusnahkan mereka dengan azab, tentu Dia menyebutkannya sebagaimana Dia menyebutkan pembinasaan umat-umat lain yang mendustakan. Akan tetapi, apakah termasuk rahasia dari itu semua adalah bahwa al-Khalil, Ibrahim عليه السلام, merupakan manusia yang paling pengasih, paling utama, paling penyantun dan paling mulia, sebab dia tidak men-doakan keburukan terhadap kaumnya sebagaimana dilakukan oleh nabi-nabi yang lain; sedangkan Allah سبحانه وتعالى tidak menimpakan azab yang menyeluruh karenanya? Di antara hal yang menunjukkan kepada yang demikian adalah bahwasanya Ibrahim berdialog de-ngan malaikat dalam masalah pembinasaan kaum Luth, dan beliau mendebat malaikat serta membela mereka (kaum Luth), padahal mereka bukan kaumnya. Allah yang lebih mengetahui kondisi yang sebenarnya.
(27) ﴾ وَوَهَبۡنَا لَهُۥٓ إِسۡحَٰقَ وَيَعۡقُوبَ ﴿ "Dan Kami anugerahkan kepada Ibrahim; Ishaq dan Ya'qub," maksudnya, setelah dia berpindah tem-pat ke Syam, ﴾ وَجَعَلۡنَا فِي ذُرِّيَّتِهِ ٱلنُّبُوَّةَ وَٱلۡكِتَٰبَ ﴿ "dan Kami jadikan kenabian dan al-Kitab pada keturunannya," sehingga tidak ada nabi sesudahnya kecuali dari keturunannya, dan tidak pula ada kitab suci yang di-turunkan kecuali kepada keturunannya, hingga akhirnya ditutup dengan keturunannya, yaitu Muhammad a, dan semoga shalawat dan salam dicurahkan kepada mereka semua.
Ini merupakan kemuliaan dan kebanggaan yang paling tinggi, yaitu hidayah, rahmat, kebahagiaan, keberuntungan dan keselamatan berada pada anak keturunannya, dan melalui mereka orang-orang mendapat petunjuk, kaum beriman dapat beriman dan orang-orang shalih menjadi shalih, ﴾ وَءَاتَيۡنَٰهُ أَجۡرَهُۥ فِي ٱلدُّنۡيَاۖ ﴿ "dan Kami berikan padanya balasan di dunia," berupa istri yang cantik jelita, rizki yang berlimpah, anak-anak yang menjadi penyejuk hati, mengenal Allah, mencintaiNya serta berinabah kepadaNya.
﴾ وَإِنَّهُۥ فِي ٱلۡأٓخِرَةِ لَمِنَ ٱلصَّٰلِحِينَ ﴿ "Dan sesungguhnya dia di akhirat, benar-benar termasuk orang-orang yang shalih," bahkan dia dan Muhammad a adalah orang-orang shalih yang paling utama secara mutlak dan yang tertinggi kedudukannya. Dengan demikian, Allah سبحانه وتعالى telah mengaruniakan kepadanya dua kebahagiaan; dunia dan akhirat.
Sudah disebutkan di muka bahwa Nabi Luth عليه السلام beriman kepada Ibrahim dan menjadi salah seorang yang berpedoman kepadanya. Mereka (Ahli tafsir. Pent) menyebutkan bahwa Luth bukan dari keturunan Ibrahim, melainkan merupakan anak dari saudara Ibrahim. Maka Firman Allah سبحانه وتعالى, ﴾ وَجَعَلۡنَا فِي ذُرِّيَّتِهِ ٱلنُّبُوَّةَ وَٱلۡكِتَٰبَ ﴿ "dan Kami jadikan kenabian dan al-Kitab pada keturunannya," sekalipun bersifat umum, namun ia tidak berlawanan dengan keberadaan Luth sebagai nabi dan rasul, walau dia bukan dari keturunan Ibrahim. Sebab, ayat ini dikemukakan dalam konteks memuji al-Khalil Ibrahim; dan juga telah diinformasikan bahwa dia mendapat pe-tunjuk melalui Ibrahim. Sedangkan orang yang mendapat petunjuk melalui Ibrahim (langsung) tentu lebih sempurna daripada orang yang mendapat petunjuk melalui anak keturunannya bila dilihat dari sisi keutamaan sang pemberi petunjuk. Wallahu a'lam.
Le peuple de Loth embrassa la foi et Abraham dit: Je vais migrer vers mon Seigneur en me rendant dans la terre bénie du Levant. Il est le Puissant à qui personne ne tient tête et celui qui migre vers Lui ne sera jamais avili. Il est aussi Sage dans ce qu’Il décrète et dans ce qu’Il détermine.
E Lūţ, pace a lui, gli credette, e Ibrāhīm, pace a lui, disse: "In verità devo emigrare verso il mio Dio nella terra benedetta del Levante (Al-Shāmالشّام ); in verità, Egli è il Potente, Colui che non può essere vinto, e chi emigra verso di Lui non può essere umiliato, il Saggio nei Suoi Decreti e nella Sua Amministrazione.
Any social custom, which assumes the position of a national tradition, soon becomes a standard requirement for every individual of the society in question. It is solely on this basis that mutually good relations are formed. All interests are linked with it and a man’s worth is assessed in accordance with it. In ancient times polytheism had assumed the status of such a national tradition. Abraham told the people of Iraq that the polytheism practiced by them was only a national custom and not based on actual Truth, and that its importance would vanish as soon as the present life came to an end. But his only support came from his nephew Lot. His own people became so hostile to him that they threw him into a fire. However, God saved him. He was blessed not only with the supreme reward of the Hereafter, but also with righteous descendants among whom the institution of prophethood continued for the next four thousand years. His son Isaac and his grandson, Jacob, were also prophets and thereafter the chain of prophethood continued in that family down to Jesus. Among the descendants of Madyaan (another son of Abraham), yet another prophet, Shu‘yab was born. Similarly, Abraham’s son, Ishmael, was himself a prophet and among his descendants was born the Prophet Muhammad, whose prophethood will continue undiminished in its influence till the Day of Judgement. In this history of Abraham, there is a lesson for the worshippers of falsehood, as well as there being a source of light for those who stand on the firm base of Truth.
The Faith of Lut and His Emigration with Ibrahim
Allah tells us that Lut believed in Ibrahim. It was said that he was the son of Ibrahim's brother, and that his name was Lut bin Haran bin Azar. None of Ibrahim's people believed in Ibrahim besides Lut and Sarah the wife of Ibrahim. But if it is asked how we may reconcile this Ayah with the Hadith narrated in the Sahih which says that when Ibrahim passed by that tyrant and he asked about Sarah and what her relationship was to him, Ibrahim said, "My sister." Then he went to her and said, "I told him that you are my sister, so do not let him think I am lying, for there are no believers on earth except for you and I, and you are my sister in faith." It seems -- and Allah knows best -- that the meaning here is, there is no other Muslim couple on earth apart from you and I. Among his people, only Lut believed in him and migrated with him to Syria, then during Ibrahim's lifetime he was sent as a Messenger to the people of Sadum (Sodom) where he settled. We have already discussed their story and more is to come.
وَقَالَ إِنِّى مُهَاجِرٌ إِلَى رَبِّى
(He (Ibrahim) said: "I will emigrate for the sake of my Lord.") It may be that the pronoun in the verb "he said" refers to Lut, because he was the last person mentioned before this phrase; or it may refer to Ibrahim. Ibn `Abbas and Ad-Dahhak said that Ibrahim is the one who is referred in the phrase.
فَـَامَنَ لَهُ لُوطٌ
(So, Lut believed in him.) i.e., out of all his people. Then Allah tells us that he chose to leave them so that he might be able to follow his religion openly. So he said:
إِنَّهُ هُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ
(Verily, He is the All-Mighty, the All-Wise.) Power belongs to Him and to His Messenger and to those who believe in him, and He is Wise in all that He says and does, and in all His rulings and decrees, both universal and legislative. Qatadah said, "They migrated together from Kutha, which is on the outskirts of Kufa, and went to Syria." Allah gave Ibrahim, Ishaq and Ya`qub, and ordained Prophethood in His Offspring
وَوَهَبْنَا لَهُ إِسْحَـقَ وَيَعْقُوبَ
(And We bestowed on him, Ishaq and Ya`qub,) This is like the Ayah,
فَلَمَّا اعْتَزَلَهُمْ وَمَا يَعْبُدُونَ مِن دُونِ اللَّهِ وَهَبْنَا لَهُ إِسْحَـقَ وَيَعْقُوبَ وَكُلاًّ جَعَلْنَا نَبِيّاً
(So, when he had turned away from them and from those whom they worshipped besides Allah, We gave him Ishaq and Ya`qub, and each one of them We made a Prophet.) (19:49) That is, when he left his people, Allah gave him joy in a righteous son who was also a Prophet, to whom in turn was born, in his grandfather's lifetime, a righteous son who was also a Prophet. Allah also says:
وَوَهَبْنَا لَهُ إِسْحَـقَ وَيَعْقُوبَ نَافِلَةً
(And We bestowed upon him Ishaq, and Ya`qub in addition) (21:72) meaning, as an additional gift. This is like the Ayah,
فَبَشَّرْنَـهَا بِإِسْحَـقَ وَمِن وَرَآءِ إِسْحَـقَ يَعْقُوبَ
(But We gave her glad tidings of Ishaq, and after Ishaq, of Ya`qub.) (11:71) meaning, to this son would be born a son during their lives, who would be a delight to them.
وَجَعَلْنَا فِى ذُرِّيَّتِهِ النُّبُوَّةَ وَالْكِتَـبَ
(and We ordained among his offspring prophethood and the Book,) This is a tremendous blessing. Not only did Allah take him as a close friend and make him an Imam for mankind, but He also ordained prophethood and the Book among his offspring. After the time of Ibrahim there was no Prophet who was not from among his descendants. All of the Prophets of the Children of Israel were from among his descendants, from Ya`qub bin Ishaq bin Ibrahim to the last of them, `Isa bin Maryam, who stood in the midst of his people and announced the good news of the Hashimi Qurashi Arab Prophet, the last of all the Messengers, the leader of the sons of Adam in this world and the next, whom Allah chose from the heart of the Arab nation, from the descendants of Isma`il bin Ibrahim, may peace be upon them. There is no Prophet from the line of Isma`il besides him, may the best of blessings and peace be upon him.
وَءَاتَيْنَاهُ أَجْرَهُ فِى الدُّنْيَا وَإِنَّهُ فِى لاٌّخِرَةِ لَمِنَ الصَّـلِحِينَ
(and We granted him his reward in this world; and verily, in the Hereafter he is indeed among the righteous.) Allah granted him happiness in this world that was connected to happiness in the Hereafter, for in this world he had plentiful provision, a splendid home, a beautiful and righteous wife, and he was and still is spoken of highly, for everyone loves him and regards him as a friend. Ibn `Abbas, Mujahid, Qatadah and others said: "He obeyed Allah in all ways." This is like the Ayah,
وَإِبْرَهِيمَ الَّذِى وَفَّى
(And of Ibrahim who fulfilled all.) (53:37) He did all that he was commanded to do and obeyed his Lord to the utmost. Allah says:
وَءَاتَيْنَاهُ أَجْرَهُ فِى الدُّنْيَا وَإِنَّهُ فِى لاٌّخِرَةِ لَمِنَ الصَّـلِحِينَ
(and We granted him his reward in this world; and verily, in the Hereafter he is indeed among the righteous.) And He says:
إِنَّ إِبْرَهِيمَ كَانَ أُمَّةً قَـنِتًا لِلَّهِ حَنِيفًا وَلَمْ يَكُ مِنَ الْمُشْرِكِينَ
(Verily, Ibrahim was an Ummah, Qanit to Allah, a Hanif, and he was not one of the idolators) until:
وَإِنَّهُ فِى الاٌّخِرَةِ لَمِنَ الصَّـلِحِينَ
(and in the Hereafter he shall be of the righteous) (16:120-122).
Ngunit naniwala sa kanya si Lot – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan. Nagsabi si Abraham – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan: "Tunay na ako ay lilikas tungo sa Panginoon ko, tungo sa pinagpalang lupain ng Sirya. Tunay na Siya ay ang Makapangyarihan na hindi napananaigan at hindi nahahamak ang sinumang lumikas sa Kanya, ang Marunong sa pagtatakda Niya at pangangasiwa Niya."
26. Lût ona iman etti. İbrahim:“Ben Rabbime (emrettiği yere) hicret edeceğim. Şüphesiz O, Azizdir, Hakimdir.” dedi.
27. Biz ona İshak’ı ve Yakub’u bağışladık. Peygamberliği ve kitabı da onun soyundan gelenlere verdik. Ona mükâfatını dünyada verdik. Şüphesiz o, ahirette de salihler arasındadır.
26. Yani İbrahim aleyhisselam kavmine davetini sürdürdü, ama onlar inatlarını devam ettirdiler. Ancak onun davetinin bir sonucu olarak kendisine Lût aleyhisselam iman etti. Yüce Allah da ona peygamberlik verdi ve ileride geleceği üzere onu kavmine elçi olarak gönderdi.
İbrahim kavmine yaptığı davetin hiçbir faydası olmadığını görünce “Ben Rabbime (emrettiği yere) hicret edeceğim”dedi. Yani ben, o kötülük yurdunu terk edeceğim ve mübarek bir beldeye hicret edeceğim. Orası da Şam topraklarıdır.“Şüphesiz O, Azizdir.” Mutlak güç ve kudret sahibidir, sizi hidâyete iletmeye de kadirdir; ama O, aynı zamanda “Hakîmdir.” O’nun hikmeti bunu (zorla yapmayı) kabul etmez.
Kavmi bu halde iken İbrahim aleyhisselam onları terk edip onlardan ayrılmakla birlikte Yüce Allah, onun kavmini gönderdiği herhangi bir azap ile helâk ettiğini söz konusu etmemektedir. Sadece onlardan ayrıldığını ve aralarından hicret edip uzaklaştığını bildirmektedir. İsrailiyatta söz konusu edildiği üzere Yüce Allah’ın, onun kavmine sivrisinekleri musallat ettiğ, onların da kavminin kanlarını içip etlerini yediği ve onlardan tek bir kişi kalmamak üzere hepsini telef ettiğini bildiren rivâyetlere gelince bu konuda kesin hüküm vermek, şer’î bir delilin varlığına bağlıdır ki böyle bir delil de yoktur. Şâyet Yüce Allah’ın onları azap ile toptan helâk ettiği söz konusu olsaydı Allah, diğer yalanlayan ümmetleri helâk ettiğini zikrettiği gibi bunu da zikrederdi.
Bunun sırlarından birisi İbrahim el-Halil aleyhisselam’ın insanların en merhametlisi, en faziletlisi, en yumuşak huylusu, en yücesi olduğundan dolayı bazı peygamberlerin beddua ettiği gibi kavmine beddua etmeyişi olabilir. Bundan dolayı Yüce Allah onları umumi bir azap ile helâk etmemiş olabilir. Nitekim buna delil olabilecek hususlardan birisi, İbrahim’in Lût kavmini helâk etmek için gelen meleklerle (azabın kaldırılması konusunda) tartışmasıdır. Halbuki onlar, onun kendi kavmi de değillerdi. En iyisini Allah bilir.
27. “Biz ona” Şam’a hicret ettikten sonra “İshak’ı ve Yakub’u bağışladık. Peygamberliği ve kitabı da onun soyundan gelenlere verdik.”Ondan sonra gelen bütün peygamberler, onun zürriyetinden olduğu gibi, ne kadar kitap indi ise de hep onun soyundan gelenlere indirilmiştir. Peygamberlerin sonuncusu ve onun evlâdı Muhammed sallallahu aleyhi ve sellem ile peygamberlik müessesi son buluncaya kadar da bu, böylece devam etmiştir. Hepsine salât ve selâm olsun.
Hidâyet, rahmet, mutluluk ve kurtuluş kaynaklarının onun soyundan gelenler arasında bulunması, hidâyet bulacakların hidâyete, mü’minlerin imana ve salihlerin de doğru yol hep onların eli ile ulaşması, İbrahim’in en büyük menkıbesi ve övünç kaynağıdır.“Ona mükâfatını” üstün güzelliğe sahip eş, geniş rızık, gözlerinin aydınlığı olan evlatlar, Allah’ı sevmek ve O’na yönelmek gibi mükafatları “dünyada verdik.”“Şüphesiz o, ahirette de salihler arasındadır.” Hatta o ve son peygamber Muhammed sallallahu aleyhi ve sellem, kayıtsız ve şartsız salihlerin en üstünleri, mevki itibari ile en yüce olanlarıdır. Böylelikle Allah, ona hem dünya hem de âhiret mutluluğunu birlikte vermiştir.
Lût aleyhisselam’ın İbrahim aleyhisselam’a iman ettiği ve onun vasıtası ile hidâyet bulanlardan olduğu daha önce geçmişti. Lût aleyhisselam’ın İbrahim aleyhisselam’ın zürriyetinden olmayıp onun kardeşinin oğlu olduğu belirtilmiştir. Yüce Allah’ın:“Peygamberliği ve kitabı da onun soyundan gelenlere verdik” buyruğu, her ne kadar umumi ise de Lût aleyhisselam’ın -onun soyundan olmamakla birlikte- peygamber olmasına aykırı değildir. Çünkü âyet-i kerime İbrahim el-Halil’den övgü ile söz etme sadedindedir. Ayrıca Lût’un da onun vasıtası ile hidâyet bulduğu haber verilmektedir. Onun vasıtası ile bir kimsenin hidâyet bulması, zürriyeti olduğundan dolayı hidâyet bulanlara göre hidâyete iletenin üstünlüğüne daha mükemmel bir delildir. En iyisini Allah bilir.
Commentary
فَآمَنَ لَهُ لُوطٌ ۘ وَقَالَ إِنِّي مُهَاجِرٌ إِلَىٰ رَبِّي (So Lut believed in him and he (Ibrahim علیہ السلام) said, "I am going to leave my homeland towards my Lord. - 29:2, 6). Sayyidna Lut (علیہ السلام) was the nephew of Sayyidna Ibrahim (علیہ السلام) . He was the very first one to accept faith after watching the miracle of Ibrahim (علیہ السلام) in the fire of Namrild. When Sayyidna Ibrahim (علیہ السلام) planned to migrate from his hometown, Kutha - a township of Kufah - along with his wife Sayyidah Sarah, who was his cousin and had accepted Islam, and Sayyidna Lut (علیہ السلام) he said إِنِّي مُهَاجِرٌ إِلَىٰ رَبِّي . That is ` I am going to leave my homeland toward my Lord' It meant that he wanted to go to some place where there was no obstacle in worshipping Allah.
Ibrahim An-Nakha'i and Qatadah رحمۃ اللہ علیہما are of the opinion that this sentence was said by Sayyidna Ibrahim (علیہ السلام) ،
Lot (peace be upon him) believed in him and Abraham said: I will emigrate to my Lord, to the blessed land of Levant. He is the Mighty that cannot be challenged and the one who migrates to Him will never be humiliated. He is the Wise in His planning and estimation.
Kemudian Lut -'alaihissalām- beriman kepadanya. Ibrahim lantas berkata, “Sesungguhnya aku akan berhijrah kepada Tuhanku, yaitu ke negeri Syam yang diberkahi. Sesungguhnya Dia Mahaperkasa yang tak terkalahkan, tidak akan terhina orang yang berhijrah kepada-Nya dan Dia Mahabijaksana dalam takdir dan ketentuan-Nya."
Lût -aleyhisselam- ona iman etti. İbrahim -aleyhisselam- 'da şöyle dedi: "Ben Şam'ın bereketli topraklarına, Rabbime hicret edeceğim. Şüphesiz O, kendisine galip gelinemeyen güçlü olandır. O'na hicret edeni asla zelil etmez. O, takdir ettiklerinde ve düzeninde hikmet sahibidir."
Riêng Lut thì tin nơi Ibrahim, và Người nói: Chắc chắn Ta sẽ di cư đến với Thượng Đế của Ta ở vùng đất Sham hồng phúc. Bởi quả thật Ngài là Đấng Toàn Năng không ai chiến thắng được Ngài cũng như không ai sẽ bị nhục nhã khi di cư đến với Ngài. Ngài là Đấng Chí Minh trong sắp xếp và an bài.
Lot u creyó en él y Abraham dijo: “Emigraré, por mi Señor, a la tierra bendita de Siria (Shams). Quien emigra por Él nunca será humillado. Él es el Sabio, el Poderoso”.
I Lut povjerova Ibrahimu, prihvati ono što je poslanik Ibrahim donio i poče ga slijediti. A Božiji miljenik Ibrahim, alejhis-selam, reče: “Zaista ću se iseliti u Šam, blagoslovljenu zemlju. Allah je silan, pobjeđuje i unizuje one koji se dignu protiv Njega; mudar je u stvaranju, upravljanju, propisivanju. K tome, On neće poniziti ni na cjedilu ostaviti onog ko se iseli u ime Njega.”
Và TA đã ban cho Ibrahim đứa con trai là Is-haq và đứa cháu nội là Ya'qub, và TA đã tuyển chọn trong con cháu của Y nhận lãnh sứ mạng tiếp thu điều mặc khải và tiếp nhận Kinh Sách được ban xuống từ Allah và ban cho Y phần thưởng cho sự kiên nhẫn của Y ở trên chân lý lúc còn sống trên thế gian này qua việc con cháu ngoan hiền và tiếng thơm để đời. Và quả thật ở Đời Sau, Y sẽ được ban thưởng như phần thưởng của những người ngoan đạo, và những gì được ban thưởng ở trên thế gian này không hề làm giảm mất những phần thưởng mà Ngài đã chuẩn bị cho Y ở Đời Sau.
Biz de İbrahim’e İshak'ı ve oğlu Yakup’u bağışladık. Çocuklarına peygamberlik ve Allah’ın katından indirilen kitaplar verdik. Dünyada hak üzerinde kalmaya gösterdiği sabrın mükâfatı olarak ona salih çocuklar ve güzel bir övgü verdik. Şüphesiz o ahirette de salih kimselerin aldığı karşılığı alacaktır. Dünyada ona verilmiş olanlar, onun için hazırlanmış olup, çok değerli olan ahiret mükâfatından eksiltmeyecektir.
I gave Abraham Isaac and his son, Jacob. I placed prophethood and revealed scriptures from Allah among his offspring. I gave him the rewards of his steadfastness on the truth in this world, and in the life to come he will be given the reward of the righteous. What he was given in the world will not reduce the noble reward that has been prepared for him in the afterlife.
Allah je podario Ibrahimu Ishaka, vjerovjesnika, a preko njega i unuka Jakuba, također vjerovjesnika. Nakon toga smo vjerovjesništvo dali među potomcima Ibrahimovim, i njima smo knjige objavljivali. Ibrahimu smo time, a i mnogočim drugim, nagradili još na dunjaluku što je bio postojan na istini, a na Ahiretu ćemo mu dati nagradu koju dajemo najboljim ljudima. Nagrada koju je dobio na ovom svijetu nimalo neće umanjiti udio u nagradi na budućem svijetu.
Ibinigay kay Abraham si Isaac at ang anak nitong si Jacob. Ginawa sa mga anak niya ang pagkapropeta at ang mga kasulatang ibinaba mula sa ganang kay Allāh. Ibibigay sa kanya ang gantimpala sa pagtitiis niya sa katotohanan sa Mundo sa pamamagitan ng kaayusan ng mga anak at ng pagbubunying maganda. Tunay na siya sa Kabilang-buhay ay talagang gagantihan ng ganti sa mga maayos. Hindi makababawas ang ibinigay sa kanya sa Mundo sa inihanda para sa kanya na ganting masagana sa Kabilang-buhay.
Nous donnâmes à Abraham comme fils Isaac puis comme petit-fils Jacob et Nous avons accordé à sa descendance la Prophétie et les livres révélés. Nous l’avons récompensé dans le bas monde pour Sa patience dans sa fidélité à la vérité par une descendance vertueuse et l’éloge que font de lui les gens puis dans l’au-delà, Nous lui accorderons la rétribution des vertueux, sachant que ce que Nous lui avons accordé dans le bas monde ne diminuera en rien la récompense généreuse que Nous lui réservons dans l’au-delà.
because the next sentence, i.e وَوَهَبْنَا لَهُ إِسْحَاقَ وَيَعْقُوبَ (And We granted him Ishaque and Yaqub) is pointing certainly toward Sayyidna Ibrahim (علیہ السلام) . However, some other commentators are of the view that إِنِّي مُهَاجِرٌ إِلَىٰ رَبِّي (I am going to leave my homeland) was said by Sayyidna Lut (علیہ السلام) . But in the present context, the former explanation appears more appropriate. Although Sayyidna Lut (علیہ السلام) had accompanied Sayyidna Ibrahim (علیہ السلام) during this journey, but being subordinate to him, his separate mention was not called for, like Sayyidah Sarah, who was subordinate to Sayyidna Ibrahim (علیہ السلام) ، was not mentioned separately.
First prophetic migration in world's history
Sayyidna Ibrahim (علیہ السلام) was the first prophet who had to migrate from his hometown for the sake of religion. He underwent this migration at the age of 75 years. (Qurtubi).
The reward for some actions is bestowed in this world as well
وَآتَيْنَاهُ أَجْرَهُ فِي الدُّنْيَا (And gave his reward in the world - 29:27). That is, ` We rewarded Ibrahim for his sacrifices in the way of Allah and righteous actions in this world also'. He is made popular and the Imam among the people of the world. He is respected by all alike, whether Jews, Christians or idol worshippers. In the Hereafter he will be among the Salihin (righteous) of the Paradise. It clarifies that although the real reward for good deeds will be awarded in the Hereafter, but a small part of it is also given in this world. Some authentic ahadith have also described about the award of benefits in this world against good deeds, and depraved outcome of the bad deeds. Maulana Hakim-ul-Ummah (رح) has put together all such acts in his booklet ` Jaza'-ul-A` mal' (جَزَاّء الاَعمَال ).
E concedemmo ad Ibrāhīm Is'ħāǭ e suo figlio Ya'ǭūb, e rendemmo i suoi discendenti dei profeti, e gli concedemmo Libri rivelati da Allāh; gli concedemmo una ricompensa per la sua pazienza sulla Retta Via, in vita, rendendo i suoi figli devoti e donandogli una buona reputazione; in verità egli, nell'Aldilà, verrà ricompensato con la ricompensa dei giusti, e ciò che ha ottenuto nella vita terrena non sarà fatto mancare alla generosa ricompensa che è stata preparata per lui nell'Aldilà.
Los agracié a Abraham, a Isaac y a su hijo, Jacob. Hice surgir profetas entre su descendencia y les revelé Mis escrituras. Les concedí su recompensa en este mundo por su firmeza en la verdad, y en la otra vida les será dada la recompensa de los justos. Lo que les fue dado en este mundo no reducirá la noble recompensa que les espera en la otra vida.
Kami pun mengaruniakan kepada Ibrahim Ishak dan putranya, Yakub. Kami menjadikan kenabian dan kitab-kitab yang diturunkan dari sisi Allah pada anak keturunannya dan Kami menganugerahkan padanya pahala kesabarannya di atas kebenaran di dunia dengan kesalehan anak keturunannya dan dengan menjadi buah bibir yang baik. Sesungguhnya dia di akhirat akan mendapatkan pahala orang-orang yang saleh. Apa yang diberikan kepada Ibrahim -'alaihissalām- di dunia tidak akan mengurangi balasan baik yang telah disiapkan oleh Allah untuknya di akhirat.
Ingatlah -wahai Rasul- tentang Nabi Lut ketika dia berkata kepada kaumnya, “Sesungguhnya kalian melakukan dosa yang sangat buruk yang tidak pernah ada seorang pun di alam semesta ini yang melakukannya sebelum kalian karena kalian adalah orang yang menggagas dosa ini yang tertolak oleh fitrah yang lurus.
E rammenta – o Messaggero – di Lūţ, quando disse al suo popolo: "In verità, voi commettete peccati nefandi che nessuno aveva mai commesso nei mondi, prima di voi. Siete stati i primi ad aver commesso questi peccati che il buon istinto ripudia"
Banggitin mo, O Sugo, si Lot nang nagsabi siya sa mga kababayan niya: "Tunay na kayo ay talagang gumagawa ng pagkakasalang masagwa, habang walang nakauna sa inyo sa paggawa niyon na isa man kabilang sa mga nilalang bago ninyo, sapagkat kayo ay ang kauna-unahan sa nagpasimula sa pagkakasalang ito, na tinatanggihan ng maayos na kalikasan ng pagkalalang (fiṭrah).
O Messenger, remember the story of Lot when he said to his people: You are committing a terrible sin that was not perpetrated before you by anyone in the whole world. You are the first to innovate this sin that goes against the sound nature of man.
-Ey Peygamber!- Hani Lût’un kavmine; "Şüphesiz siz, sizden daha önceki toplumlardan hiç kimsenin işlemediği çok çirkin bir günah işliyorsunuz. Siz, selim bir fıtratın kabul etmeyeceği bu günahı ilk defa uyduranlarsınız." dediği zamanı da zikret.
Commentary
وَلُوطًا إِذْ قَالَ لِقَوْمِهِ إِنَّكُمْ لَتَأْتُونَ الْفَاحِشَةَ (And [ We sent ] Sayyidna Lut (علیہ السلام) when he said to his people, "Indeed you commit the shameful act - 29:28). Here Sayyidna Lut (علیہ السلام) has described three vicious sins of his people. One, unnatural offence of man with man; two, highway robbery against travelers; and three, commitment of sin openly before others in their group meetings. There is no specification of the third sin in the Holy Qur'an. Thus, it is deduced that every sin, which is a sin in its own right, if committed openly with indifference, it becomes a double sin, irrespective of the type of sin. At this point, some Imams of Tafsir (exegesis) have listed all such sins, which these wretched persons used to commit in their meetings. For instance, throwing stones on travelers and making fun of them, as Umm Hani' ؓ reports it in a hadith. Other commentators have reported that these insolent people were in the habit of committing sins openly before all others.
Out of the three sins mentioned in this verse the first one is most disgusting, which was never committed before in the whole world, and even wild beasts abstain from it. The entire ummah is unanimous on that it is a worse sin than adultery. (Ruh)
The preaching of Lut and what happened between Him and His People
Allah tells us that His Prophet Lut, peace be upon him, denounced his people for their evil deed and their immoral actions in having intercourse with males, a deed which none of the sons of Adam had ever committed before them. As well as doing this, they also disbelieved in Allah and rejected and opposed His Messenger, they robbed wayfarers, they would lie in wait on the road, kill people and loot their possessions.
وَتَأْتُونَ فِى نَادِيكُمُ الْمُنْكَرَ
(And practice Al-Munkar in your meetings.) This means, `in your gatherings you do and say things that are not befitting, and you do not denounce one another for doing such things.' Some said that they used to have intercourse with one another in public; this was the view of Mujahid. Some said that they used to compete in passing gas and laughing. This was the view of `A'ishah, may Allah be pleased with her, and Al-Qasim. Some of them said that they used to make rams fight one another, or organize cockfights. They used to do all of these things, and they were even eviler than that.
فَمَا كَانَ جَوَابَ قَوْمِهِ إِلاَّ أَن قَالُواْ ائْتِنَا بِعَذَابِ اللَّهِ إِن كُنتَ مِنَ الصَّـدِقِينَ
(But his people gave no answer except that they said: "Bring Allah's torment upon us if you are one of the truthful.") This is indicative of their disbelief, scornful attitude and stubbornness. So Allah's Prophet asked for help against them, and said:
رَبِّ انصُرْنِى عَلَى الْقَوْمِ الْمُفْسِدِينَ
(My Lord! Give me victory over the people who are corrupt.)
"Dan (ingatlah) ketika Luth berkata kepada kaumnya, 'Se-sungguhnya kamu benar-benar mengerjakan perbuatan yang amat keji yang belum pernah dikerjakan oleh seorang pun dari umat-umat sebelum kamu. Apakah sesungguhnya kamu patut mendatangi laki-laki, menyamun dan mengerjakan kemungkaran di tempat-tempat pertemuanmu?' Maka jawaban kaumnya tidak lain hanya mengatakan, 'Datangkanlah kepada kami azab Allah, jika kamu termasuk orang-orang yang benar.' Luth berdoa, 'Ya Tuhanku, tolonglah aku (dengan menimpakan azab) atas kaum yang berbuat kerusakan itu.' Dan tatkala utusan Kami (para malaikat) datang kepada Ibrahim membawa kabar gembira, mereka mengatakan, 'Sesungguhnya kami akan menghancurkan penduduk kota (Sodom) ini, sesungguhnya penduduknya adalah orang-orang yang lalim.' Ibrahim berkata, 'Sesungguhnya di kota itu ada Luth.' Para malai-kat berkata, 'Kami lebih mengetahui siapa yang ada di kota itu. Kami sungguh-sungguh akan menyelamatkan dia dan pengikut-pengikutnya kecuali istrinya. Dia adalah termasuk orang-orang yang tertinggal (dibinasakan).' Dan tatkala datang utusan-utusan Kami (para malaikat) itu kepada Luth, dia merasa susah karena (kedatangan) mereka, dan (merasa) tidak mempunyai kekuatan untuk melindungi mereka, dan mereka berkata, 'Janganlah kamu takut dan jangan (pula) bersedih hati. Sesungguhnya kami akan menyelamatkan kamu dan pengikut-pengikutmu, kecuali istrimu, dia adalah termasuk orang-orang yang tertinggal (dibinasakan).' Sesungguhnya Kami akan menurunkan azab dari langit atas pen-duduk kota ini karena mereka berbuat fasik. Dan sesungguhnya Kami tinggalkan darinya satu tanda yang nyata bagi orang-orang yang berakal." (Al-Ankabut: 28-35).
(28-29) Lalu Allah mengirim Luth kepada kaumnya. Me-reka di samping berbuat syirik juga melakukan perbuatan keji ter-hadap kaum lelaki (homoseks), merampok dan melakukan berbagai kemungkaran di majelis-majelis mereka. Lalu Luth memberi me-reka nasihat agar tidak melakukan hal-hal tersebut, dan dia pun menjelaskan kepada mereka tentang keburukannya dan dampak buruk yang sangat besar yang akan ditimbulkannya. Namun me-reka tidak peduli dan tidak juga mengambil pelajaran. ﴾ فَمَا كَانَ جَوَابَ قَوۡمِهِۦٓ إِلَّآ أَن قَالُواْ ٱئۡتِنَا بِعَذَابِ ٱللَّهِ إِن كُنتَ مِنَ ٱلصَّٰدِقِينَ ﴿ "Maka jawaban kaumnya tidak lain hanya mengatakan, 'Datangkanlah kepada kami azab Allah, jika kamu termasuk orang-orang yang benar'."
(30-35) Nabi Luth pun berputus asa dari mereka dan telah mengetahui bahwa mereka telah pantas mendapat azab. Dia sangat prihatin atas pendustaan yang mereka lakukan terhadapnya, maka dari itu ia mendoakan keburukan atas mereka, seraya berkata, ﴾ قَالَ رَبِّ ٱنصُرۡنِي عَلَى ٱلۡقَوۡمِ ٱلۡمُفۡسِدِينَ ﴿ "Ya Rabbku, tolonglah aku (dengan menim-pakan azab) atas kaum yang berbuat kerusakan itu." Allah mengabulkan doanya. Maka Allah mengutus malaikat untuk membinasakan mereka. Malaikat singgah di kediaman Ibrahim sebelum (mem-binasakan kaum Luth. Pent), mereka memberitakan kepadanya bahwa ia akan dikaruniai Ishaq, lalu berikutnya adalah Ya'qub. Kemudian Ibrahim bertanya kepada mereka, "Kemana kalian hen-dak pergi?" Malaikat pun memberitahu kalau mereka bermaksud akan membinasakan kaum Luth.
Maka Ibrahim pun mendebat mereka dan mengatakan, ﴾ إِنَّ فِيهَا لُوطٗاۚ ﴿ "Sesungguhnya di kota itu ada Luth." Mereka menjawab, ﴾ لَنُنَجِّيَنَّهُۥ وَأَهۡلَهُۥٓ إِلَّا ٱمۡرَأَتَهُۥ كَانَتۡ مِنَ ٱلۡغَٰبِرِينَ ﴿ "Kami sungguh-sungguh akan menyelamatkan dia dan pengikut-pengikutnya kecuali istrinya. Dia adalah termasuk orang-orang yang tertinggal." Lalu mereka meneruskan per-jalanan hingga akhirnya sampai kepada Luth. Kedatangan mereka telah membuatnya tidak enak dan merasa sangat keberatan, sebab dia tidak mengenal mereka dan bahkan dia mengira kalau para malaikat itu adalah para musafir yang bertamu. Ia sangat meng-khawatirkan mereka dari perlakuan kaumnya.
Maka kemudian para malaikat itu berkata kepadanya, ﴾ لَا تَخَفۡ وَلَا تَحۡزَنۡ ﴿ "Janganlah kamu takut dan jangan pula bersedih hati," dan me-reka memberitahu kepadanya bahwa mereka adalah utusan Allah, ﴾ إِنَّا مُنَجُّوكَ وَأَهۡلَكَ إِلَّا ٱمۡرَأَتَكَ كَانَتۡ مِنَ ٱلۡغَٰبِرِينَ 33 إِنَّا مُنزِلُونَ عَلَىٰٓ أَهۡلِ هَٰذِهِ ٱلۡقَرۡيَةِ رِجۡزٗا ﴿ "Sesungguhnya kami akan menyelamatkan kamu dan pengikut-pengikut-mu, kecuali istrimu, dia adalah termasuk orang-orang yang tertinggal. Sesungguhnya Kami akan menurunkan azab atas penduduk kota ini," maksudnya adalah siksaan, ﴾ مِّنَ ٱلسَّمَآءِ بِمَا كَانُواْ يَفۡسُقُونَ ﴿ "dari langit karena mereka berbuat fasik." Lalu para malaikat menyuruhnya agar pergi di malam hari bersama keluarganya. Dan setelah pagi hari tiba, Allah سبحانه وتعالى membalik negeri mereka, bagian bawah menjadi bagian atasnya, dan Allah menurunkan hujan bebatuan dari Sijjil terhadap mereka secara berkelanjutan hingga membinasakan me-reka semua. Kemudian mereka menjadi salah satu cerita malam hari dan menjadi salah satu ibrah (pelajaran dan peringatan). ﴾ وَلَقَد تَّرَكۡنَا مِنۡهَآ ءَايَةَۢ بَيِّنَةٗ لِّقَوۡمٖ يَعۡقِلُونَ ﴿ "Dan sesungguhnya Kami tinggalkan dari-nya satu tanda yang nyata bagi orang-orang yang berakal." Maksudnya, Kami sisakan dari perkampungan negeri kaum Luth itu beberapa bekas-bekas yang nyata untuk kaum yang mampu memahami ibrah dengan hati mereka sehingga mereka dapat mengambil pelajaran darinya, sebagaimana Allah سبحانه وتعالى menyatakan,
﴾ وَإِنَّكُمۡ لَتَمُرُّونَ عَلَيۡهِم مُّصۡبِحِينَ 137 وَبِٱلَّيۡلِۚ أَفَلَا تَعۡقِلُونَ 138 ﴿
"Dan sesungguhnya kamu (hai penduduk Makkah) benar-benar akan melalui (bekas-bekas) mereka di waktu pagi dan di waktu malam. Maka apakah kamu tidak memikirkan?" (Ash-Shaffat: 137-138).
28. Lût’u da (göndermiştik). Hani o, kavmine şöyle demişti:“Sizler, gerçekten sizden önce hiç kimsenin yapmadığı bir hayasızlığı yapıyorsunuz.”
29. “Sizler erkeklere yaklaşıyor, yol kesiyor ve meclislerinizde çirkin işler yapıyorsunuz, öyle mi?” Kavminin cevabı: “Eğer doğru söylüyorsan haydi Allah’ın azabını getir (de görelim)!” demekten başka bir şey olmadı.
30. O da dedi ki:“Rabbim! Bu fesatçı topluma karşı bana yardım et!” dedi.
31. Elçilerimiz İbrahim’e müjde getirdiklerinde dediler ki:“Biz şu şehrin halkını helâk edeceğiz. Çünkü oranın halkı, zalim kimselerdir.”
32. “Ama orada Lût da var” dedi. Onlar da:“Biz orada olanları pek iyi biliyoruz. Biz onu ve aile halkını elbette kurtaracağız. Ancak karısı hariç; o, geride kalacaklardandır” dediler.
33. Elçilerimiz Lût’a gelince o, onlar sebebiyle üzüldü ve içi daraldı. Dediler ki:“Korkma ve üzülme! Çünkü biz, seni ve aile halkını kurtaracağız. Ancak karın hariç; o, geride kalacaklardandır.”
34. “Biz, bu şehir halkı üzerine fâsıklıkları sebebiyle gökten feci bir azap indireceğiz.”
35. Andolsun Biz, aklını kullanan bir toplum için o şehirden apaçık bir alamet bıraktık.
28-30. Yüce Allah Lût aleyhisselam’ı kavmine peygamber olarak göndermişti. Kavmi müşrik olmakla birlikte erkekler ile hayasızca işler yapıyor, yol kesiyor ve meclislerinde yaygın bir şekilde çirkin işler yapıyorlardı.
Lût aleyhisselam onlara bütün bu hususlara dair öğütler verdi. Onlara bu işlerin bizzat çirkin şeyler olduğunu ve bunların çetin cezalara sebep olacaklarını açıkladı. Ancak akıllarını başlarına almadılar ve öğüt tutmadılar.“Kavminin cevabı: “Eğer doğru söylüyorsan haydi Allah’ın azabını getir (de görelim)!” demekten başka bir şey olmadı.” Peygamberleri de iman edeceklerinden yana ümidini kesti. Azabı hak ettiklerini anladı. Kendisinin aşırı derecedeki yalanlamalarına karşı tahammülü tükendi. O bakımdan beddua ederek:“Rabbim! Bu fesatçı topluma karşı bana yardım et, dedi.” Allah onun yaptığı bu duayı kabul etti ve onları helâk etmek üzere melekleri gönderdi.
31. Lût kavmini helâk etmek üzere gönderilen melekler, önce İbrahim aleyhisselam’a uğradılar ve ona İshak’ın doğacağı müjdesini verdiler. İshak’tan sonra da (onun oğlu olan) Yakub’un doğacağını müjdelediler. Daha sonra İbrahim aleyhisselam onlara nereye gitmek istediklerini sorunca Lût kavmini helâk etmek üzere gönderildiklerini bildirdiler. İbrahim aleyhisselam da onlarla tartışmaya koyuldu:
32. İbrahim aleyhisselam onlara:“Ama orada Lût da var” deyince onlar da kendisine: “Biz orada olanları pek iyi biliyoruz. Biz onu ve aile halkını elbette kurtaracağız. Ancak karısı hariç; o, geride kalacaklardandır” dediler.” Sonra da Lût aleyhisselam’ın yanına gittiler:
33-34. Lût aleyhisselam meleklerin gelişinden tedirgin olmuş ve üzülmüştü. Onları tanımadığı için tasalanmış ve içi daralmıştı. Zira bu gelenleri yoldan geçen misâfirlerden zannetmişti. O bakımdan kavminin bunlara kötülük yapacağından korkmuştu. Melekler de ona:“Korkma ve üzülme” diyerek kendilerinin Allah’ın elçileri olduklarını bildirdiler. “Çünkü biz, seni ve aile halkını kurtaracağız. Ancak karın hariç; o, geride kalacaklardandır. Biz, bu şehir halkı üzerine fâsıklıkları sebebiyle gökten feci bir azap indireceğiz.” diyerek geceleyin aile halkı ile birlikte yola çıkıp gitmesini emrettiler.
Sabah olunca Allah, diyarlarını ters çevirip başlarının üzerine yıktı ve ülkelerinin altını üstüne getirdi. Onlara pişmiş çamurdan ardı arkasına taş yağdırdı ve nihâyet bu taş yağmuru onların hepsini helak etti. Böylelikle onlar, sohbet konularından bir konu ve ibretlerden bir ibret oluverdiler.
35. Yani Lût kavminin diyarından, kalpleri ile ibretleri düşünecek ve onlardan gereği gibi faydalanacak bir topluluk için apaçık deliller/aşikar kalıntılar bırakmış bulunuyoruz. Nitekim Yüce Allah şöyle buyurmaktadır:“Siz onların (yurtlarından) sabahleyin de geçip gidiyorsunuz, geceleyin de. Hala aklınızı kullanmayacak mısınız?”(es-Saffat, 37/137-138)
I Luta spomeni, Poslaniče islama, koji je, obraćajući se svom narodu, osudio spolno općenje s muškarcima, naglasivši da je to što čine razvrat koji nijedan prijašnji narod nije činio, jer se protivi zdravoj ljudskoj prirodi i načelima čestitosti.
Mensajero, recuerda la historia de Lot cuando dijo a su pueblo: “Están cometiendo un pecado terrible que no fue perpetrado antes por nadie en la antigüedad. Son los primeros en cometer abiertamente este pecado contra la sana naturaleza del hombre.
Và Ngươi hãy nhớ lại - hỡi Thiên Sứ - khi Lut nói với dân chúng của Y rằng: Quả thật các ngươi đã phạm vào một tội xấu xa nhất chưa một ai trong thiên hạ đã từng làm trước đây. Chính các ngươi là nhóm người đầu tiên gây ra tội lỗi này, các ngươi đã phá bỏ bản chất tự nhiên vốn có của mỗi con người từ khi sinh ra.
Ô Messager, rappelle-toi lorsque Loth dit aux siens: Vous commettez un péché horrible qui n’a été commis par personne avant vous. Vous êtes donc ceux qui avez inventé cette abomination que rejette la saine nature.
Puis il leur dit: Pratiquez-vous la sodomie avec des hommes afin de satisfaire votre désir charnel et tendez-vous des embuscades aux voyageurs qui finissent par ne plus passer à proximité de votre cité de crainte que vous ne les forciez à pratiquer cette turpitude ? Vous adonnez-vous dans vos assemblées à des habitudes blâmables comme la nudité et les offenses verbales et physiques de ceux qui passent près de vous ? Leur seule réponse fut de lui dire: Apporte-nous le châtiment d’Allah si tu es véridique.
"Vi imate spolni odnos sa muškarcima, presrećete putnike po drumovima, pa nisu smjeli prolaziti blizu vas bojeći se vašeg razvrata. Vi na svojim sastancima činite najgnusnije stvari: skidate odjeću i uznemiravate prolaznike." Međutim, nakon što bi ih Lut opomenuo, oni mi rekli: “Daj nam kaznu Allahovu kojom nam prijetiš, ako istinu govoriš da si nam poslat kao vjerovjesnik!”
Do you approach men from their backsides to satisfy your lust, cut off the way for travellers who cannot pass by you for fear of the obscene sin that you perpetrate, commit evil acts in your gatherings such as nudity and harm those who pass by with words and actions? But the only response from his people after he prohibited them from doing evil acts was that they said to him: Bring upon us Allah's punishment that you threaten us with, if you are truthful in your claim.
"Siz, şehvetinizi gidermek için erkeklere arkalarından mı yaklaşıyorsunuz? Yolcuların yollarını mı kesiyorsunuz? İşlemiş olduğunuz bu ahlaksızlık ve taşkınlıktan dolayı insanlar sizlerin bulunduğunuz topraklardan geçmiyorlar bile. Meclislerinizde, çırılçıplak bulunmak, yanınızdan geçenlere söz ve hareketlerle eziyet etmek gibi çirkin işler mi yapıyorsunuz?” Onlara bu çirkin işleri yasaklamasının ardından kavminin ona cevabı ise ancak şöyle demekten başka bir şey olmadı: "Eğer iddia ettiğinde doğru söylüyorsan, bizi tehdit ettiğin Allah’ın azabını getir bakalım!"
Phải chăng các ngươi chọn làm tình với đàn ông để thỏa mãn dục vọng của các ngươi, cướp bóc những người đi đường, khiến họ không dám đi vì lo sợ những điều khả ố mà các ngươi đang làm cũng như làm những việc sai trái trong những cuộc hội họp của các ngươi như: Trần truồng và làm tổn thương những ai đi ngang qua các ngươi bằng lời nói và hành động? Do đó dân chúng của Người đã không có câu trả lời sau khi Y ngăn cấm chúng về những hành vi sai trái ngoại trừ chúng nói: Ngươi hãy mang hình phạt của Allah đến trừng phạt bọn ta đi nếu Ngươi thành thật trong những điều Ngươi đã nói.
Cercate forse i maschi per assecondare i vostri vizi, e ostacolate la strada dei viaggiatori che non posso passare, per timore delle nefandezze, e commettete nelle vostre riunioni azioni riprovevoli, come il nudismo o fare del male ai passanti con le parole e con i fatti?!" La risposta del suo popolo, dopo averli dissuasi dal commettere cattive azioni, non fu altro che dirgli: "Facci subire la punizione di Allāh con la quale ci minacci, se sei veritiero in ciò che affermi".
¿Tienen relaciones homosexuales con otros hombres para satisfacer sus deseos, asaltan a los viajeros que no pueden pasar junto a ustedes por miedo al pecado obsceno que cometen, y cometen actos malvados en sus reuniones?” Pero la única respuesta de su pueblo fue: “Trae sobre nosotros el castigo de Al-lah con el que nos amenazas, si eres sincero en tu afirmación”.
Tunay na kayo ba ay talagang gumagawa [ng sodomiya] sa mga lalaki sa mga likod nila para sa pagtugon sa pagnanasa ninyo, nandarambong sa daan sa mga manlalakbay kaya hindi sila nagdaraan sa inyo sa takot sa ginagawa ninyong mahalay, at gumagawa sa mga umpukan ninyo ng mga gawaing nakasasama gaya ng paghuhubad at pananakit sa sinumang dumaraan sa inyo sa salita at gawa?" Ngunit walang iba ang sagot ng mga kababayan niya sa kanya matapos ng pagsaway niya sa kanila sa paggawa ng mga nakasasama kundi na nagsabi sila sa kanya: "Magdala ka sa amin ng pagdurusang dulot ni Allāh, na ibinabanta mo sa amin, kung ikaw ay naging tapat sa pinagsasabi mo."
Patutkah kalian mendatangi laki-laki pada duburnya untuk memuaskan syahwat kalian dan kalian merampok para musafir sehingga mereka tidak bisa melewati kalian karena khawatir atas pebuatan keji yang kalian lakukan, sementara kalian di dalam perkumpulan-perkumpulan kalian melakukan perbuatan mungkar seperti telanjang, mengganggu dengan ucapan dan tindakan terhadap orang yang melalui daerah kalian?" Namun, jawaban kaumnya kepadanya setelah dilarang dari perbuatan mungkar itu tidak lain hanyalah, “Datangkan kepada kami siksa Allah yang telah kamu ancamkan kepada kami, jika kamu benar atas apa yang kamu yakini.”
“Svemogući Allahu, Gospodaru moj”, zamoli Lut, alejhis-selam, protiv svojih sunarodnika što su tražili da ih pogodi kazna s neba, kojoj su se rugali, “molim Ti se da mi pomogneš protiv razvratnih, zločestih ljudi spustivši na njih kaznu s neba!”
Después de que su pueblo se obstinara y exigiera despectivamente que les adelantara el castigo, Lot u oró a su Señor: “¡Señor mío! Ayúdame contra estas personas que propagan la corrupción en la Tierra a causa de su incredulidad y de los pecados vergonzosos que cometen”.
Loth invoqua son Seigneur suite à l’entêtement des siens et à leur requête moqueuse de leur apporter le châtiment d’Allah: Ô Seigneur, secours-moi contre ceux qui, parce qu’ils mécroient et commettent des péchés, sont des corrupteurs sur Terre.
Lût -aleyhisselam-, kavminin taassup ile cevap vermeleri ve onu küçümseyerek Allah’ın azabının bir an önce gelmesini istemelerinin ardından Rabbine dua ederek şöyle dedi: "Rabbim! Yeryüzünde yaymış oldukları çirkin, küfür ve günahlarla bozgunculuk yapan bu kavme karşı bana yardım et."
Trước sự ngoan cố của dân chúng, nhất là khi họ yêu cầu giáng xuống họ hình phạt bằng giọng điệu thách thức, nên Nabi Lut cầu khẩn Thượng Đế rằng: Lạy Thượng Đế của bề tôi! Xin Ngài trợ giúp bề tôi chiến thắng đám người thối nát trong xứ với những điều họ đang truyền bá về việc phủ nhận và tội lỗi ghê tởm.
Lot (peace be upon him) prayed to His Lord after his people were obstinate and had disparagingly demanded that the punishment be sent down on them: O my Lord! Help me against these people who spread corruption on earth by the disbelief and shameful sins that they promulgate.
Lut -'alaihissalām- kemudian berdoa kepada Tuhannya setelah keangkuhan kaumnya dan setelah mereka menantang untuk diturunkan siksa atas mereka sebagai pelecehan terhadapnya, “Wahai Tuhanku! Tolonglah aku atas orang-orang yang berbuat kerusakan di muka bumi karena kekufuran dan kemaksiatan buruk yang mereka sebarkan.”
Nagsabi si Lot – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan – habang dumadalangin sa Panginoon niya matapos ng pagmamatigas ng mga kababayan niya at paghiling nila ng pagpapababa ng pagdurusa sa kanila dala ng pagmamaliit sa kanya: "Panginoon ko, iadya Mo ako laban sa mga taong tagagulo sa lupa dahil sa ipinalalaganap nila na kawalang-pananampalataya at mga pagsuway na itinuturing na pangit."
Lūţ, pace a lui, disse, invocando il suo Dio, dopo l'intransigenza del suo popolo e la loro richiesta di far scendere la punizione su di loro, sbeffeggiandolo: "Dio mio, sostienimi contro il popolo che corrompe la terra con gli atti di miscredenza e i nefandi peccati che vi diffondono."
Lot left Babylon and settled in Jordan. God made him a prophet and assigned to him the task of reforming his community. This community inhabited the town of Sodom near the Dead Sea and was addicted to the unnatural habit of sodomy. Through this evil, other evils had become prevalent among them. But they would not reform themselves. The words, ‘Bring down God’s punishment upon us’ were directed at Lot and not at God. Lot’s people so looked down upon Lot that, according to them, it was impossible that, on disobeying him, they would have to face God’s scourge. So, they challenged him to bring God’s punishment down on them if what he said was really true.
Ketika para malaikat yang Kami utus datang kepada Ibrahim untuk memberinya kabar gembira dengan kelahiran Ishak, lalu kemudian disusul dengan kelahiran Yakub, mereka berkata kepadanya, “Sesungguhnya kami akan menghancurkan penduduk negeri Sodom, negeri kaum Lut karena penduduknya adalah orang-orang yang zalim dengan perbuatan keji yang mereka lakukan."
The Angels went to Ibrahim and then to Lut, may peace be upon them both
When Lut, peace be upon him, asked Allah to help him against them, Allah sent angels to help him. They first came to Ibrahim in the form of guests, so he offered them hospitality in the appropriate manner. When he saw that they had no interest in the food, he felt some mistrust of them and was fearful of them. They started to calm him down and gave him the news of a righteous son born by his wife Sarah, who was present, and she was astonished by this, as we have already explained in our Tafsir of Surat Hud and Surat Al-Hijr. When they brought this news to Ibrahim and told him that they were sent to destroy the people of Lut, he began to speak up for them, hoping to win more time for them so that they might be guided by Allah. When they said, "We have come to destroy the people of this township,"
قَالَ إِنَّ فِيهَا لُوطاً قَالُواْ نَحْنُ أَعْلَمُ بِمَن فِيهَا لَنُنَجِّيَنَّهُ وَأَهْلَهُ إِلاَّ امْرَأَتَهُ كَانَتْ مِنَ الْغَـبِرِينَ
((Ibrahim) said: "But there is Lut in it." They said: "We know better who is there. We will verily, save him and his family except his wife, she will be of those who remain behind.") meaning, one of those who will be destroyed, because she used to support them in their disbelief and wrongdoing. Then the angels left him and visited Lut in the form of handsome young men. When he saw them like that,
سِىءَ بِهِمْ وَضَاقَ بِهِمْ ذَرْعًا
(he was grieved because of them, and felt straitened on their account.) means, he was worried since if he had them as guests then he was afraid for them and what his people might do to them, but if he did not host them, he was still afraid of what might happen to them. At that point he did not know who they were.
وَلَمَّآ أَن جَآءَتْ رُسُلُنَا لُوطاً سِىءَ بِهِمْ وَضَاقَ بِهِمْ ذَرْعاً وَقَالُواْ لاَ تَخَفْ وَلاَ تَحْزَنْ إِنَّا مُنَجُّوكَ وَأَهْلَكَ إِلاَّ امْرَأَتَكَ كَانَتْ مِنَ الْغَـبِرينَ - إِنَّا مُنزِلُونَ عَلَى أَهْلِ هَـذِهِ الْقَرْيَةِ رِجْزاً مِّنَ السَّمَآءِ بِمَا كَانُواْ يَفْسُقُونَ
(They said: "Have no fear, and do not grieve! Truly, we shall save you and your family except your wife: she will be of those who remain behind. Verily, we are about to bring down on the people of this town a great torment from the sky, because they have been rebellious.") Jibril, peace be upon him, uprooted their town from the depths of the earth, lifted it up to the sky, then threw it upside down upon them. Allah rained upon them:
فَلَمَّا جَآءَ أَمْرُنَا جَعَلْنَا عَـلِيَهَا سَافِلَهَا وَأَمْطَرْنَا عَلَيْهَا حِجَارَةً مِّن سِجِّيلٍ مَّنْضُودٍ - مُّسَوَّمَةً عِندَ رَبِّكَ وَمَا هِى مِنَ الظَّـلِمِينَ بِبَعِيدٍ
(stones of Sijjil, in a well-arranged manner one after another. Marked from your Lord; and they are not ever far from the evil doers.) 11:82-83 Allah turned the place where they had lived into a putrid, stinking lake, which will remain as a lesson to mankind until the Day of Resurrection, and they will be among those who are most severely punished on the Day of Resurrection. Allah says:
وَلَقَد تَّرَكْنَا مِنْهَآ ءَايَةً بَيِّنَةً
(And indeed We have left thereof an evident Ayah) i. e., a clear sign, n
لِّقَوْمٍ يَعْقِلُونَ
(for a folk who understand.) This is like the Ayah,
وَإِنَّكُمْ لَّتَمُرُّونَ عَلَيْهِمْ مُّصْبِحِينَ - وَبِالَّيْلِ أَفَلاَ تَعْقِلُونَ
(Verily, you pass by them in the morning And at night; will you not then reflect) (37:137-138)
Noong dumating ang mga anghel na ipinadala Namin upang magbalita ng nakagagalak kay Abraham hinggil kay Isaac at sa matapos nito na anak nitong si Jacob ay nagsabi sila: "Tunay na kami ay magpapahamak sa mga naninirahan sa pamayanan ng Sodom, na pamayanan ng mga kababayan ni Lot. Tunay na ang mga naninirahan diyan ay laging mga tagalabag sa katarungan dahil sa isinasagawa nila na paggawa ng mahalay."
Gönderdiğimiz melekler, İbrahim’e İshak’ı, ardından da (İshak'ın) oğlu Yakup’u müjdeleyerek geldiklerinde ona şöyle dediler: "Muhakkak biz Lût'un kavminin ülkesi olan Sedum şehrinin halkını helak edeceğiz. Zira oranın halkı işlemiş oldukları ahlaksız iş sebebiyle zalimlerden oldular."
Và khi nhóm Thiên Thần đến theo lệnh của TA mang tin mừng cho Ibrahim về đứa con trai Is-haq và sau Người là đứa cháu Ya'qub. Xong, họ nói rằng: Bọn ta sắp tiêu diệt cư dân của thi trấn Sodom thuộc dân chúng của Lut. Quả thật dân cư của nó là những kẻ làm điều sai quấy với những việc làm ô uế.
Cuando Mis ángeles enviados a albriciar a Abraham con el nacimiento de su hijo Isaac, y después del hijo de él, Jacob, le dijeron: “Vamos a destruir a la gente de la ciudad de Sodoma, la ciudad del pueblo de Lot. Es un pueblo malvado por el acto obsceno que comete”.
Quando giunsero gli angeli che inviammo a Ibrāhīm come annunciatori di Is'ħāǭ e, dopo di lui, di suo figlio Ya'ǭūb, gli dissero: "In verità siamo giunti per distruggere gli abitanti del villaggio di Sadūm, il villaggio del popolo di Lūţ; in verità, il suo popolo è trasgressore a causa delle nefandezze che commette"
When the angels whom I had sent came to give good news to Abraham of Isaac and after him his son, Jacob, they said to him: We are going to destroy the people of the town of Sodom, the town of the people of Lot. Its people were wrongdoers because of the obscene act that they were doing.
Lorsqu’arrivèrent les anges que Nous avons envoyés annoncer à Abraham la nouvelle de la naissance d’Isaac et que celui-ci aura un fils nommé Jacob, ils lui dirent: Nous allons anéantir les habitants de la cité de Sodome, là où habite le peuple de Loth car ils se sont rendus injustes par la turpitude qu’ils commettent.
Kad su meleki donijeli Ibrahimu, alejhis-selam, radosnu vijest da će dobiti sina Ishaka, vjerovjesnika, a nakon njega i unuka Jakuba, također vjerovjesnika, rekoše meleki Ibrahimu da im je Silni Allah zapovijedio da unište Sodomu, naselje Lutova naroda, mnogobošce poročne.
Abraham (peace be upon him) said to the angels: But Lot is in that town whose people you wish to destroy and he is not one of the wrongdoers. The angels said: I know very well who is there. I will save him and his household from the destruction that will be sent down on the people of the town, except for his wife. She will be one of those who will be left behind, and we will destroy her with the rest of them.
Božiji miljenik Ibrahim obratio se melekima: “Kako ćete uništiti ovo naselje, a u njemu se nalazi Lut, Allahov vjerovjesnik? On ne zaslužuje kaznu!” Na to meleki odgovoriše da im je Sveznajući Allah stavio na znanje ko se nalazi u naselju, i da oni mogu razlikovati između čestitih i zločestih ljudi. Meleki su, objašnjavajući to Ibrahimu, alejhis-selam, dodali da će spasiti Luta, alejhis-selam, njegovu porodicu i vjernike, nesumnjivo, te da ih neće stići kazna koja će stići razvratnike. Ali neće, kazali su, spasiti Lutovu ženu – ona će ostati s nevjernicima i bit će kažnjena jer je, kao i oni, činila razvratna djela.
Nagsabi si Abraham – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan – sa mga anghel: "Tunay na si Lot ay nasa pamayanang iyan na ninanais ninyong pasawiin ang mga naninirahan. Siya ay hindi kabilang sa mga tagalabag sa katarungan." Nagsabi ang mga anghel: "Kami ay higit na maalam sa sinumang nariyan. Talagang sasagip nga kami sa kanya at sa mag-anak niya – mula sa kapahamakang ipabababa sa mga naninirahan sa pamayanan – maliban sa maybahay niya; ito noon ay kabilang sa mga maiiwang mapapahamak sapagkat magpapahamak kami rito kasama sa kanila."
Ibrahim -'alaihissalām- berkata kepada mereka, "Sesungguhnya di dalam negeri yang ingin kalian binasakan penduduknya ada Lut dan dia bukan termasuk golongan orang-orang yang zalim.” Para malaikat berkata, “Kami lebih tahu tentang siapa yang ada di dalam negeri itu, sungguh kami akan menyelamatkannya dan keluarganya dari kebinasaan yang diturunkan kepada penduduknya, kecuali istrinya karena ia termasuk orang-orang yang tertinggal yang dibinasakan, sehingga kami akan membinasakannya bersama mereka.”
Ibrāhīm, pace a lui, disse agli angeli: "In verità, in questo villaggio, la cui gente volete distruggere, vi è Lūţ, ed egli non è tra questi trasgressori". Gli angeli dissero: "Sappiamo bene chi vi abita; salveremo lui e la sua famiglia dalla distruzione che subirà la gente del villaggio, tranne sua moglie, che sarà tra coloro che resteranno e verranno distrutti; la distruggeremo assieme a loro".
İbrahim -aleyhisselam- meleklere, "Sizin halkını helak etmek istediğiniz bu şehirde Lût da var ve o zalimlerden birisi değildir.” dedi. Melekler de şöyle yanıt verdiler: "Biz orada kimlerin olduğunu senden daha iyi biliyoruz. Biz onu ve bütün ailesini şehir halkının üzerine inecek olan azapla helak olmaktan kurtaracağız. Ancak karısı hariç; o ise, helak olanlarla beraber kalacak ve onu da onlarla beraber helak edeceğiz."
Ibrahim nói với các Thiên Thần: Quả thật trong thị trấn mà quí vị muốn hủy diệt có Lut, Y không phải là người làm điều sai quấy. Các Thiên Thần đáp: Bọn ta biết rất rõ ai ở trong đó, chắc chắn bọn ta sẽ giải thoát Y và gia đình của Y thoát khỏi sự hủy diệt ngoại trừ mụ vợ của Y, ả ta phải ở lại cùng đám người bị hủy diệt rồi bọn ta sẽ hủy diệt mụ ta cùng với đám dân làng.
Abraham dit aux anges: Loth habite cette cité que vous voulez anéantir et il n’est pas du nombre des injustes. Les anges répondirent: Nous savons le mieux qui se trouve dans cette cité et nous sauverons certainement Loth et sa famille du châtiment excepté son épouse qui sera du nombre des anéantis.
Abraham u les dijo a los ángeles: “Pero Lot está en esa ciudad cuyo pueblo será destruido, y no es uno de los malvados”. Los ángeles dijeron: “Sabemos muy bien quién está allí. Lo salvaremos a él y a su familia de la destrucción que será enviada sobre la gente de la ciudad, excepto a su esposa. Ella será una de las que destruiremos junto con el resto de ellos”.
Pošto su meleki, Božiji izaslanici, došli Lutu, alejhis-selam, u ljudskom liku, on se zbog njih, ne znajući da su meleki, sneveseli i nađe se u neprilici: znao je da su njegovi sunarodnici iskvareni i da žele spolno općiti s muškarcima. Meleki se obratiše Lutu, alejhis-selam: “Ne boj se za nas, oni nam ne mogu nauditi, Allah će nas sačuvati od njih! I nemoj se žalostiti zbog saznanja o skorom uništenju svog naroda, a tebe i tvoju porodicu kazna će – tako je Allah odredio – zaobići, osim što će tvoja žena biti uništena zajedno s onima koji će kaznu iskusiti.”
Ketika para malaikat yang Kami utus untuk membinasakan kaum Lut mendatangi Lut, kedatangan mereka ini menjadikannya gelisah dan sedih karena dia khawatir gangguan buruk kaumnya terhadap mereka. Para utusan tersebut mendatanginya dalam rupa kaum lelaki sementara kaumnya menggauli para lelaki untuk melampiaskan nafsu mereka, bukan kepada wanita. Para malaikat lalu berkata kepadanya, “Jangan takut! Kaummu tidak akan bisa mengganggumu dan janganlah kamu bersedih karena kabar dari kami yang akan membinasakan mereka. Sesungguhnya kami akan menyelamatkanmu dan keluargamu dari kebinasaan, kecuali istrimu karena ia termasuk orang-orang yang tertinggal yang dibinasakan, sehingga kami akan membinasakannya bersama mereka.
E quando giunsero gli angeli che inviammo per distruggere il popolo di Lūţ, Lūţ si addolorò per la loro venuta e ne fu triste, poiché temeva per loro, a causa della malignità del suo popolo. Gli angeli vennero da lui in forma umana, e il suo popolo cercava gli uomini per assecondare i loro vizi, invece che le donne. Gli angeli gli dissero: "Non temere, il tuo popolo non ti farà alcun male, e non rattristarti per ciò che ti abbiamo detto della loro distruzione; in verità, noi salveremo te e la tua famiglia dalla distruzione, tranne tua moglie, che sarà tra coloro che resteranno e verranno distrutti: La distruggeremo assieme a loro"
Lût kavmini helak etmek üzere gönderdiğimiz melekler, Lût'un yanına gelince, kavminin onlara bir ahlaksızlık yapmalarından korktuğundan dolayı onların gelmesi onu üzdü ve hüzünlendirdi. Melekler onun yanına erkek şeklinde gelmişlerdi ve kavmi, kadınları bırakıp erkeklere yanaşıyorlardı. Melekler ona dedi ki: "Korkma! Kavmin sana bir kötülük yapamayacak. Onları helak edeceğimize dair verdiğimiz habere de üzülme! Şüphesiz biz seni ve karın dışında bütün aileni helak olmaktan kurtaracağız. O ise, geride kalıp helak olanlardandır. Bu yüzden onu da helak edeceğiz."
Noong pumunta ang mga anghel na ipinadala Namin kay Lot para magpahamak sa mga kababayan ni Lot ay nagpahapis sa kanya at nagpalungkot sa kanya ang pagdating nila dala ng pangamba para sa kanila mula sa kabuktutan ng mga kababayan niya sapagkat dumating ang mga anghel sa anyo ng mga lalaki at ang mga kababayan niya ay gumagawa [ng sodomiya] sa mga lalaki dala ng pagnanasa bukod pa sa mga babae. Nagsabi sa kanya ang mga anghel: "Huwag kang mangamba sapagkat hindi makapagpaparating sa iyo ng kasagwaan ang mga kababayan mo. Huwag kang malungkot sa ipinabatid Namin sa iyo na pagpapahamak sa kanila. Tunay na kami ay mga sasagip sa iyo at sa mag-anak mo laban sa pagkapahamak maliban sa maybahay mo; ito ay kabilang sa mga maiiwang mapapahamak sapagkat magpapahamak kami rito kasama sa kanila.
Cuando los ángeles que envié a destruir al pueblo de Lot llegaron hasta él, estaba angustiado por su venida, temiendo por ellos ante la maldad de su pueblo, porque los mensajeros habían llegado a él en forma humana y su pueblo deseaba a los hombres en lugar de a las mujeres. Los ángeles le dijeron: “No temas, porque tu pueblo no podrá hacernos daño, y no te entristezcas por la noticia que te damos sobre su destrucción. Ciertamente te salvaremos a ti y a tu familia de la destrucción, excepto a tu esposa. Ella será una de las que perecerá junto a los otros condenados”.
When the angels whom I sent to destroy the people of Lot came to Lot, he was troubled and distressed by their coming, fearing for them the evil of his people, as the Messengers had come to him in the form of men and his people lusted after men instead of women. The angels said to him: Do not fear, for your people will not be able to harm you and do not grieve over the news of their destruction that I give you. I will certainly save you and your household from destruction, except for your wife. She will be one of those who will be left behind, and we will destroy her with the rest of them.
Và khi các Thiên Thần đến gặp Lut theo mệnh lệnh của TA để hủy diệt dân chúng của Lut. Điều đó đã làm Y lo âu và buồn bã vì sợ họ sẽ bị dân chúng hãm hại, vì nhóm Thiên Thần đến với hình dạng những người đàn ông phàm tục trong khi dân chúng của Y chỉ muốn thỏa mãn sinh lý với nam giới thay vì phụ nữ. Các Thiên Thần nói với Y rằng: Ngươi chớ lo sợ, dân chúng của Ngươi sẽ không gây thiệt hại gì được cho Ngươi đâu và Ngươi cũng chớ đau buồn về những điều mà bọn ta đã báo với Ngươi về sự hủy diệt chúng. Chắc chắn bọn ta sẽ giải cứu Ngươi lẫn gia đình Ngươi thoát khỏi sự hủy diệt, ngoại trừ mụ vợ của Ngươi phải ở lại cùng đám người bị hủy diệt rồi bọn ta sẽ hủy diệt mụ ta cùng với bọn dân làng.
Lorsque les anges envoyés pour anéantir le peuple de Loth se rendirent auprès de Loth, il fut gêné et attristé par leur venue, de crainte que les siens ne s’en prennent à eux car les anges avaient pris l’apparence d’hommes. Or les hommes du peuple de Loth préféraient copuler avec des hommes plutôt qu’avec des femmes. Les anges lui dirent: Ne crains rien, les tiens ne pourront t’atteindre et ne sois pas triste pour leur sort. Nous te sauverons ainsi que ta famille, excepté ton épouse qui restera et sera anéantie avec les autres.
Biz, bu kentin ahlaksızlık yapan ahalisinin üzerine gökyüzünden azap indireceğiz. O azap, sert çamurdan oluşan taşlardır. İşledikleri çirkin hayasızlıktan ötürü Allah’a itaat etmekten ayrılmışlar ve bu cezayı hak etmişlerdir. Onların işlediği bu hayasızlık, kadınları bırakıp şehvetle erkeklere yaklaşmalarıdır.
Chắc chắn TA phải giáng một hình phạt khủng khiếp từ trên trời xuống trừng phạt dân cư của thị trấn này bởi những việc ô uế của chúng, và đó là một trận mưa đá, một hình phạt vì sự bất tuân Allah qua những hành vi ghê tởm, và đó là làm tình với đàn ông thay vì phụ nữ.
“Allah će na stanovnike ovog poročnog naselja”, dodali su meleki, “spustiti kaznu s neba – kamenje koje će ih pogađati i kidati njihove udove, jer nisu bili poslušni Allahu i činili su odvratna djela i razvrat (spolno općenje s muškarcima) koji nijedan narod prije njih nije činio.”
Tunay na kami ay mga magpapababa sa mga naninirahan sa pamayanang iyan, na dati nang gumagawa ng mga karima-rimarim, ng isang pagdurusa mula sa langit, na mga batong yari sa tuyong luwad, bilang parusa para sa kanila sa paglabas nila sa pagtalima kay Allāh dahil sa ginagawa nila na mahalay na pangit, ang paggawa [ng sodomiya] sa mga lalaki dala ng pagnanasa bukod pa sa mga babae.
In verità, Noi stiamo per colpire le persone di questo villaggio, che commettevano nefandezze, con una punizione dal cielo, ovvero la pietra di Sijjīl, come punizione per essersi allontanati dall'obbedienza dovuta ad Allāh commettendo abominevoli nefandezze, frequentando gli uomini invece che le donne.
I will send a punishment from the sky down on the people of this town that used to do obscene acts, which is stones of baked clay, as a punishment for their leaving out following Allah by the perpetration of that evil and immoral act, which was satisfaction of lust with men instead of women.
Sesungguhnya kami akan menurunkan siksa dari langit atas penduduk negeri ini yang telah melakukan perbuatan keji, berupa bebatuan dari tanah yang terbakar membara, sebagai balasan atas pengingkaran mereka terhadap ketaatan kepada Allah dengan melakukan perbuatan keji yang buruk, yaitu menggauli lelaki untuk melampiaskan syahwat, bukan kepada wanita.”
Enviaré un castigo desde el cielo a la gente de este pueblo por sus actos obscenos: piedras de barro cocido, como castigo por haber dejado de seguir a Al-lah perpetrando ese acto inmoral, que es la satisfacción de la lujuria con hombres en vez de con mujeres.
Nous ferons abattre sur les habitants de cette cité qui commettent des turpitudes un châtiment venant du Ciel qui prendra la forme de cailloux qui se succèderont à très grande cadence. C’est ainsi qu’ils seront punis pour s’être affranchis d’obéir à Allah en commettant ces pratiques abominable consistant à copuler avec des hommes au lieu de femmes.
Dejé parte de este pueblo que destruí como una clara señal para aquellos que usan su intelecto para razonar, porque son ellos los que toman una lección de las señales.
Sungguh Kami telah meninggalkan dari negeri yang telah Kami hancurkan ini tanda yang nyata bagi kaum yang berakal karena orang yang berakal inilah yang bisa mengambil pelajaran dari tanda-tanda kekuasaan Allah.
Talaga ngang nag-iwan Kami mula sa pamayanang iyan na ipinahamak Namin ng isang tandang maliwanag para sa mga taong nakapag-uunawa dahil sila ay ang mga nagsasaalang-alang sa mga tanda.
Abbiamo reso questo villaggio che abbiamo distrutto un chiaro segno rivolto a un popolo ragionevole, poiché sono loro a prendere atto di questi Segni.
I left some of this town that I destroyed as a clear sign for those who use their intellect for sound reasoning, because they are the ones who take a lesson from the signs.
Và TA đã để lại một dấu hiệu rõ ràng cho một thị trấn này mà TA đã phá hủy nó cho đám người biết suy nghĩ. Bởi vì họ là những người biết lưu tâm về những dấu hiệu đó.
Şüphesiz biz, helak ettiğimiz bu kentte, aklını kullanan topluluklar için apaçık bir ayet bıraktık. Çünkü ayetlerden ibret alan onlardır.
Od Sodome, naselja u kojem je živio Lutov, alejhis-selam, narod, Allah je ostavio jasno znamenje i očit pokazatelj da su razvratni stanovnici tog naselja uništeni – za onog ko pomno razmišlja o Božijim znakovima.
A severe earthquake destroyed the region where Lot’s community lived in the towns of Sodom and Gomorrah. The green and flourishing valley, inhabited by this community for four thousand years, was filled with the dense salt water of the Dead Sea. According to the Quran, this incident of destruction had occurred through the agency of God’s angels. But, geologists and archeologists say that as a result of a natural geological process when mountains appeared in this area, a chasm was formed, the southern part of which was later filled by sea water. In this way, a stretch of dry land came under water. It is now known as the Shallow Southern Coast of the Dead Sea. The event, which seems to be only a physical occurrence in non-Quranic observation, is, according to the Quran, a sign from God. It is the view of the experts that the ruins of the area which was laid waste are still extant at the bottom of the sea. Undoubtedly, there is a lesson in this. But this lesson is only for those who try to study things in depth.
Nous avons laissé dans cette cité que Nous avons anéantie un signe clair pour des gens doués de raison car ce sont eux qui méditent les signes.
Nagsugo Kami sa Madyan ng kapatid nila sa kaangkanan na si Shu`ayb – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan – saka nagsabi siya: "O mga kalipi ko, sumamba kayo kay Allāh lamang mag-asam kayo sa pagsamba ninyo sa Kanya ng ganti sa Huling Araw, at huwag kayong manggulo sa lupa sa pamamagitan ng paggawa ng mga pagsuway at pagpapalaganap ng mga ito."
Le envié al pueblo de Madián a su hermano en linaje, Jetró u. Él dijo: “Pueblo mío, adoren solo a Al-lah y tengan esperanza en el Día del Juicio final. No siembren la corrupción en la Tierra cometiendo y propagando pecados”.
I sent to the people of Madyan their brother in lineage, Shu‘ayb (peace be upon him). He said: My people, worship Allah alone, and have hope by your worshipping Him for reward on the Last Day. Do not spread corruption on earth by committing and spreading sins.
Nous avons envoyé aux habitants de Madyan leur compatriote Chu’ayb qui leur dit: Ô mon peuple, adorez Allah Seul, espérez par Son adoration être rétribués le Jour Dernier et ne semez pas la corruption sur Terre en commettant des péchés et en les répandant parmi les gens.
36- Medyen’e de kardeşleri Şuayb’ı gönderdik. Dedi ki:“Ey kavmim, Allah’a ibadet edin ve (amellerinizle) âhiret gününe ümit besleyin. Fesatçı olup da yeryüzünde bozgunculuk yapmayın.”
37- Onu yalanladılar. Bunun üzerine onları o sarsıntı yakaladı da yurtlarında diz üstü çöküp kaldılar.
36. Yani biz bilinen ve meşhur bir kabile olan “Medyen” ahalisine “de kardeşleri Şuayb’ı” peygamber olarak “gönderdik.” O da kendilerine yalnızca Allah’a, O’na hiçbir şeyi ortak koşmaksızın ibadet etmelerini, öldükten sonra dirilişe iman edip bunun gerçekleşeceğine o gün için amel ederek ümit beslemeyi emretti. Yeryüzünde ölçü ve tartıları eksilterek ve yol kesiciliği yaparak da fesad çıkarmaktan vazgeçmelerini istedi.
37. “Onu yalanladılar. Bunun üzerine onları o sarsıntı” yani Allah’ın azabı “yakaladı da yurtlarında diz üstü çöküp kaldılar.”
Kami juga telah mengutus kepada kaum Madyan saudara senasab mereka, yaitu Syuaib -'alaihissalām-, dia berkata kepada kaumnya, “Wahai kaumku! Sembahlah Allah semata dan mohonlah balasan di hari akhirat dengan ibadah kalian kepada Allah, serta janganlah kalian membuat kerusakan di muka bumi dengan melakukan kemaksiatan dan menyebarkannya."
Shu`ayb and His People
Allah tells us that His servant and Messenger Shu`ayb, peace be upon him, warned his people, the people of Madyan, and commanded them to worship Allah Alone with no partner or associate, and to fear the wrath and punishment of Allah on the Day of Resurrection. He said:
يقَوْمِ اعْبُدُواْ اللَّهَ وَارْجُواْ الْيَوْمَ الاٌّخِرَ
(O my people! Worship Allah and hope for the last Day,) Ibn Jarir said: "Some of them said that this meant: Fear the Last Day." This is like the Ayah,
لِّمَن كَانَ يَرْجُو اللَّهَ وَالْيَوْمَ الاٌّخِرَ
(for those who look forward to (meeting with) Allah and the Last Day) (60:6).
وَلاَ تَعْثَوْاْ فِى الاٌّرْضِ مُفْسِدِينَ
(and commit no mischief on the earth as mischief-makers.) This is forbidding them to make mischief on earth by spreading corruption, which means going around doing evil to people. They used to cheat in weights and measures, and ambush people on the road; this is in addition to their disbelief in Allah and His Messenger. So Allah destroyed them with a mighty earthquake that convulsed their land, and the Sayhah (shout) which tore their hearts from their bodies, and the torment of the Day of Shade, when their souls were taken. This was the torment of a great day. We have already examined their story in detail in Surat Al-A`raf, Surat Hud and Surat Ash-Shu`ara'.
فَأَصْبَحُواْ فِي دَارِهِمْ جَـثِمِينَ
(and they lay, prostrate in their dwellings.) Qatadah said, "They were dead." Others said that they were thrown on top of one another.
A narodu Medjena smo poslali brata njihova po porijeklu, Šuajba, te je on pozvao njegove stanovnike da jedino Allaha obožavaju, da Njemu budu predani, da čine dobra djela zarad nagrade na Ahiretu, zabranivši im, s druge strane, remećenje reda na Zemlji činjenjem grijeha i pozivanjem u njih.
Và với dân làng của Madyan, TA đã cử người anh em của họ là Shu'aib đến gặp họ, Y kêu gọi họ: Hỡi dân ta! Hãy thờ phượng Allah duy nhất, hãy đặt hi vọng trong việc thờ phượng của các ngươi hướng về Ngài rồi các người sẽ được Ngài ban cho phần thưởng ở Đời Sau, và chớ phá hại trên trái đất bằng những việc phạm tội cũng như lan truyền nó.
E inviammo a Medyen il loro fratello di sangue Shu'ayb, pace a lui; disse: "O popolo, adorate Allāh solo e desiderate, durante la vostra preghiera rivolta a Lui parte della ricompensa dell'Ultimo Giorno, e non corrompete la terra commettendo peccati e diffondendoli".
Medyen'e de soy kardeşleri olan Şuayb -aleyhisselam-'ı gönderdik. Onlara şöyle dedi: “Ey kavmim! Bir tek Allah’a ibadet edin ve sadece O'na yaptığınız ibadetlerinizle ahiret gününde bir karşılık isteyin. Günah işleyerek ve onları yayarak yeryüzünde fesat çıkarmayın."
"Dan (Kami telah mengutus) kepada penduduk Madyan, saudara mereka Syu'aib, maka dia berkata, 'Hai kaumku, kalian sembahlah Allah, harapkanlah (pahala) Hari Akhir, dan jangan kamu berkeliaran di muka bumi berbuat kerusakan.' Maka mereka mendustakan Syu'aib, lalu mereka ditimpa gempa yang dahsyat, maka jadilah mereka mayat-mayat yang bergelimpangan di tempat-tempat tinggal mereka." (Al-Ankabut: 36-37).
(36-37) Maksudnya, ﴾ و َ ﴿ "Dan," Kami mengutus ﴾ إِلَىٰ مَدۡيَنَ ﴿ "kepada penduduk Madyan," suatu suku yang sangat terkenal, ﴾ شُعَيۡبٗا ﴿ "Syu'aib," lalu dia memerintah mereka untuk beribadah kepada Allah saja, tiada sekutu bagiNya, dan beriman kepada kebangkitan (sesudah kematian), mengharapkannya dan beramal untuk meng-hadapinya. Dan dia pun melarang mereka berbuat kerusakan di muka bumi ini, seperti berbuat curang dalam takar-menakar dan timbang menimbang serta melakukan perompakan di jalan-jalan. ﴾ فَكَذَّبُوهُ ﴿ "Maka mereka mendustakannya," lalu mereka ditimpa azab Allah سبحانه وتعالى, ﴾ فَأَصۡبَحُواْ فِي دَارِهِمۡ جَٰثِمِينَ ﴿ "maka jadilah mereka mayat-mayat yang bergelimpangan di tempat-tempat tinggal mereka."
Ancak kavmi onu yalanladı ve bu yüzden deprem onları vurdu. Evlerinde yüzleri üzerine düşüverdiler ve topraklar yüzlerine yapıştı da hareket edemediler.
His people rejected him and so the earthquake struck them. When morning came, they were laying dead in their homes, and they were motionless.
Su gente lo rechazó y por eso un terremoto los golpeó. Cuando llegó la mañana, yacían inmóviles, muertos en sus casas.
Vì dân chúng của Người cho rằng Người nói dối nên một trận động đất khủng khiếp đã chụp bắt họ, thế là họ chết nằm úp mặt xuống đất, không ai thoát khỏi.
Akan tetapi, kaumnya malah mendustakannya, sehingga mereka pun ditimpa gempa sehingga mereka bergelimpangan jatuh dengan muka mereka tersungkur ke tanah, meninggal tak bergerak di rumah-rumah mereka.
E il suo popolo lo smentì e così vennero colpiti dalla Scossa, ed eccoli chini nelle loro case, con i volti al suolo, immobili.
Ali ipak, vjerovjesnika Šuajba, alejhis-selam, lažnim su proglasili stanovnici Medjena i odbili ono što im je donio, pa ih je zadesio strahoviti potres, koji je porušio njihove domove i oni u njima osvanuše povaljani, licima u prašini.
Ngunit nagpasinungaling sa kanya ang mga kalipi niya kaya tumama sa kanila ang lindol saka sila, sa mga tahanan nila, ay naging mga bumagsak sa mga mukha nila, na dumikit nga ang mga mukha nila sa alabok nang walang pagkilos sa kanila.
The community, to which Shu‘ayb was appointed as prophet, was a trading community. Its members, however, became so greedy that they resorted to earning through unfair and fraudulent means. This was how they spread corruption in the land. Legitimate trade is the rightful method of earning, while fraud and exploitation are sinful. Shu‘ayb exhorted his people not to be unmindful of the Hereafter while in pursuit of worldly gain. He beseeched them to adopt a way of life by which they could hope for a better fate in the Hereafter. But, despite the best efforts of the prophet, his community did not pay heed to his exhortations, with the result that, in accordance with the Laws of God, it was destroyed. Their homes, which had reverberated with life, became houses of death and destruction for them.
Les siens le traitèrent de menteur et ils furent saisi par un tremblement et se retrouvèrent le lendemain gisants au sol, face contre terre et immobiles.
Nagpahamak Kami nang gayon sa [liping] `Ād, ang mga kalipi ni Hūd, at sa [liping] Thamūd, ang mga kalipi ni Ṣāliḥ. Luminaw nga para sa inyo, O mga naninirahan sa Makkah, mula sa mga tirahan nila sa Shijr ng Ḥaḍramawt [sa Yemen] at Ḥijr ang nagpapatunay sa inyo sa pagpapahamak sa kanila sapagkat ang mga tirahan nilang walang laman ay sumasaksi roon. Pinaganda para sa kanila ng demonyo ang mga gawain nila na sila noon ay nasa mga iyon gaya ng kawalang-pananampalataya at iba pa rito na mga pagsuway. Nagpalihis siya sa kanila palayo sa landasing tuwid habang sila noon ay mga may pagkakita sa katotohanan, pagkaligaw, pagkagabay, at pagkalisya dahil sa itinuro sa kanila ng mga sugo nila, subalit pinili nila ang pagsunod sa pithaya sa halip ng pagsunod sa patnubay.
Kami juga telah membinasakan 'Ād kaum Nabi Hud, dan Ṡamūd kaum Nabi Saleh. Telah nyata bagi kalian -wahai penduduk Makkah- dari bekas tempat-tempat tinggal mereka di asy-Syiḥr di wilayah Hadramaut dan di al-Ḥijr yang menunjukkan kepada kalian kebinasaan mereka. Tempat-tempat tinggal mereka yang kosong itu menjadi saksi atas peristiwa itu. Setan telah menghiasi amal perbuatan yang mereka kerjakan berupa kekafiran dan kemaksiatan lainnya, lalu setan mengalihkan mereka dari jalan yang lurus, padahal mereka adalah orang-orang yang mempunyai pengetahuan terhadap yang benar dan yang sesat, serta yang lurus dan yang bengkok karena para rasul mereka telah mengajari mereka, akan tetapi mereka memilih untuk mengikuti hawa nafsu daripada mengikuti petunjuk.
God’s retribution was likewise meted out to the ‘Ad and the Thamud. They were very shrewd in their worldly affairs, but they proved most foolish in the matter of the Hereafter. They learned the secret of carving houses out of rocky mountain sides, but not the secret of shaping their lives under the guidance of their prophet. The reason for this was what is known as false glorification of deeds, or taz’in. Satan misled them into thinking that building up their worldly position was the genuine aim of life, and that if worldly success were achieved, nothing would pose any problem after that. But this deception was of no avail to them and neither will such fraudulence be of any avail to anybody at any time. In ancient times the ‘Ad people inhabited the area of southern Arabia, which is now known as Yemen, Ahqaf and Hadramouth. Similarly, the Thamud people inhabited the areas located in the northern part of Hijaz stretching from Rabegh to Aquaba and from Madinah and Khyber to Tyma and Tabuk.
I Ad, Hudov narod, i Semud, Salihov narod, uništio je Svemogući Allah. Stanovnici Mekke, na temelju njihovih staništa u Šihru kod Hadremevta i Hidžra, možete zaključiti da je Uzvišeni Allah na njih sručio strahovitu kaznu. Njima je šejtan lijepim prikazivao razvratna djela, nevjerstvo i činjenje grijehā, te ih je odvratio od Prave staze. Njihovi su ih poslanici poučili tome da budu uviđavni i da razlikuju Pravu stazu od zablude, no oni su zabludu nad uputom izabrali.
Nous avons également exterminé les ‘Âd, le peuple de Hûd, ainsi que les Thamûd, le peuple de Şâliħ. Ô habitants de la Mecque vous connaissez leurs demeures à Hegra et à Ach-Chiħr (dans la province de Hadramaout), vous êtes témoins des traces de leur destruction au travers de leurs habitations aujourd’hui inoccupées. Satan leur a embelli leurs œuvres de mécréance et de désobéissance et les a détournés du droit chemin bien qu’ils savaient distinguer le vrai du faux et la droiture de l’égarement grâce à ce que leur avaient enseigné leurs messagers. Seulement, ils choisirent de suivre la passion plutôt que de suivre la guidée.
38- Âd ve Semûd kavmini de (helâk ettik). Nitekim onların meskenlerinden de (bu durum) size bellidir. Şeytan onlara amellerini süsledi de onları (doğru) yoldan alıkoydu. Halbuki onlar, gerçeği görecek durumda idiler.
39- Kârûn’u, Firavun’u ve Hâmân’ı da (helâk ettik). Andolsun ki Mûsâ onlara apaçık deliller getirmişti de onlar da o ülkede büyüklenmişlerdi. Ama (azabımızdan) kaçıp kurtulamadılar.
40- Biz hepsini de günahı sebebiyle (ansızın) yakaldık. Kimisinin üzerine taş yağdıran kasırga gönderdik, kimisini de o çığlık yakaladı. Onlardan kimisini yerin dibine geçirdik, kimisini de suda boğduk. Allah asla onlara zulmetmedi. Fakat onlar, kendi kendilerine zulmediyorlardı.
38. Yani Biz, Âd ve Semud’a da bunun benzerini yaptık. Onların kıssaları hepinizce malumdur. Gözlerinizle onların meskenlerini ve gride bıraktıkları kısmen de olsa görmektesiniz. Peygamberleri kendilerine basireti açacak, gerçeği gösterecek apaçık belgelerle gelmiş olduğu halde onları yalanladılar, peygamberleri ile mücadeleye giriştiler.“Şeytan onlara amellerini süsledi” de yaptıklarının, peygamberlerin kendilerine getirdiklerinden daha üstün olduğunu zannettiler.
39. Kârûn, Firavun ve Hâmân’a da Yüce Allah, İmran oğlu Mûsâ’yı peygamber olarak apaçık âyetlerle, göz kamaştırıcı mucizelerle göndermişti de onlar bunlara boyun eğmediler. Yeryüzünde Allah’ın kullarına karşı büyüklük tasladılar, onları zelil ettiler, hakka karşı da büyüklenip onu reddettiler.
Ancak ilâhî azap onların tepelerine indiğinde kaçıp kurtulmaya güçleri yetmedi. Allah'ın elinden kaçıp kurtulamadılar. Aksine O’nun hükmüne teslim oldular.
40. “Biz” bu yalanlayıcı ümmetlerin “herpsini günahı sebebiyle” günahına göre ve ona uygun bir ceza ile “yakaladık. Kimisinin üzerine taş yağdıran kasırga gönderdik.” Yüce Allah, Ad kavmini üzerlerine kısır rüzgar estiren bir fırtınayı göndererek helâk etti. Nitekim Yüce Allah onların üzerlerine gönderdiği bu rüzgar ile ilgili olarak şöyle buyurmaktadır:“O rüzgarı onlara yedi gece ve sekiz gün peş peşe musallat kıldık. O kavmi o süre içinde içleri boşalmış hurma kütükleriymiş gibi yere yıkılmış görürdün. Şimdi onlardan geriye kalan bir şey görüyor musun?”(el-Hakka, 7-8)“Kimisini de o çığlık yakaladı.”Salih kavmi gibi.“Onlardan kimisini yere dibine geçirdik.”Kârûn gibi.“Kimisini de suda boğduk.”Firavun, Hâmân ve askerleri gibi.“Allah asla onlara zulmetmedi.”Zaten O’na zulüm yakışmaz. Çünkü O’nun adaleti kemâl derecesindedir ve O, bütün mahlukata hiçbir şekilde muhtaç olmayan mutlak Ganidir.“Fakat onlar, kendi kendilerine zulmediyorlardı.” Nefislerinin hakkını vermiyor, onu haktan alıkoyuyorlardı. Zira her bir nefis, bir ve tek olarak Allah’a ibadet etmek için yaratılmıştır. Bunlar ise nefislerini gereken yerde kullanmadılar. Onu şehvet ve masiyetlerle meşgul ettiler. O bakımdan fayda sağlayacaklarını zannederlerken nefislerini alabildiğine zarara soktular.
"Dan kaum 'Ad dan Tsamud, dan sungguh telah nyata bagimu (kehancuran mereka) dari (puing-puing) tempat tinggal mereka. Dan setan menjadikan mereka memandang baik perbuatan-per-buatan mereka, lalu dia menghalang-halangi mereka dari jalan (Allah), sedangkan mereka adalah orang-orang yang berpandangan tajam, dan (juga) Qarun, Fir'aun dan Haman. Dan sesungguhnya telah datang kepada mereka Musa dengan (membawa bukti-bukti) keterangan-keterangan yang nyata. Akan tetapi mereka berlaku sombong di (muka) bumi, dan tidaklah mereka itu orang-orang yang luput (dari kehancuran itu). Maka masing-masing (mereka itu) Kami siksa disebabkan dosanya, maka di antara mereka ada yang Kami timpakan kepadanya hujan batu kerikil, dan di antara mereka ada yang ditimpa suara keras yang mengguntur, dan di antara mereka ada yang Kami benamkan ke dalam bumi, dan di antara mereka ada yang Kami tenggelamkan, dan Allah sekali-kali tidak hendak menganiaya mereka, akan tetapi merekalah yang menganiaya diri mereka sendiri." (Al-Ankabut: 38-40).
(38) Dan demikian pula Kami lakukan terhadap kaum 'Ad dan Tsamud. Anda telah mengetahui kisah mereka, dan sudah jelas bagi kalian melalui sesuatu yang dapat kalian saksikan dengan mata kepala kalian sendiri, yaitu bagian dari tempat-tempat tinggal dan peninggalan-peninggalan mereka yang telah mereka tinggal-kan untuk selama-lamanya. Mereka telah didatangi oleh para rasul dengan bukti-buktinya yang sangat berguna bagi hati nurani, na-mun mereka mendustakan dan membantah para rasul itu, dan setan memperindah perbuatan mereka itu dalam pandangan mereka hingga mereka mengira bahwa apa yang mereka lakukan itu lebih utama dan lebih baik daripada apa yang dibawa oleh para rasul.
(39) Demikian pula Qarun, Fir'aun dan Haman. Ketika Allah mengutus Musa bin Imran kepada mereka dengan mukjizat-mukjizat yang nyata dan argumen-argumen yang sangat jelas, namun mereka tetap tidak mau tunduk bahkan mereka berbuat sombong di muka bumi terhadap hamba-hamba Allah (Bani Israil) dengan memperbudak mereka dan sombong terhadap kebenaran. Mereka menolaknya, maka akhirnya mereka tidak mampu menye-lamatkan diri hingga azab menimpa mereka, ﴾ وَمَا كَانُواْ سَٰبِقِينَ ﴿ "dan tidaklah mereka itu orang-orang yang mendahului." Maksudnya, (tidak-lah mereka mendahului) Allah dan tidak pula luput (dari azabNya). Akan tetapi mereka kalah dan menyerah.
(40) ﴾ فَكُلًّا ﴿ "Maka masing-masing" dari mereka, yaitu umat-umat yang mendustakan itu, ﴾ أَخَذۡنَا بِذَنۢبِهِۦۖ ﴿ "Kami siksa disebabkan dosanya," sesuai dengan kadarnya, dan dengan hukuman yang setimpal dengannya, ﴾ فَمِنۡهُم مَّنۡ أَرۡسَلۡنَا عَلَيۡهِ حَاصِبٗا ﴿ "maka di antara mereka ada yang Kami timpakan kepadanya hujan batu kerikil," yakni: Azab yang memberikan hujan batu kepada mereka, seperti halnya kaum 'Ad ketika Allah mengirimkan,
﴾ عَلَيۡهِمُ ٱلرِّيحَ ٱلۡعَقِيمَ 41 ﴿
"kepada mereka angin yang membinasakan." (Adz-Dzariyat: 41), dan
﴾ سَخَّرَهَا عَلَيۡهِمۡ سَبۡعَ لَيَالٖ وَثَمَٰنِيَةَ أَيَّامٍ حُسُومٗاۖ فَتَرَى ٱلۡقَوۡمَ فِيهَا صَرۡعَىٰ كَأَنَّهُمۡ أَعۡجَازُ نَخۡلٍ خَاوِيَةٖ 7 ﴿
"yang menimpakan angin itu kepada mereka selama tujuh malam dan delapan hari terus menerus; maka kamu lihat kamu 'Ad pada waktu itu mati bergelimpangan seakan-akan mereka tanggul-tanggul pohon kurma yang telah kosong (lapuk)." (Al-Haqqah: 7).
﴾ وَمِنۡهُم مَّنۡ أَخَذَتۡهُ ٱلصَّيۡحَةُ ﴿ "Dan di antara mereka ada yang ditimpa suara keras yang mengguntur" seperti kaum Shaleh,﴾ وَمِنۡهُم مَّنۡ خَسَفۡنَا بِهِ ٱلۡأَرۡضَ ﴿ "dan di antara mereka ada yang Kami benamkan ke dalam bumi," seperti Qarun, ﴾ وَمِنۡهُم مَّنۡ أَغۡرَقۡنَاۚ ﴿ "dan di antara mereka ada yang Kami tenggelamkan" seperti Fir'aun dan Haman beserta para bala tentaranya, ﴾ وَمَا كَانَ ٱللَّهُ لِيَظۡلِمَهُمۡ ﴿ "dan Allah sekali-kali tidak hendak menganiaya mereka," maksudnya, tidak pantas dan tidak layak bagi Allah سبحانه وتعالى untuk menzhalimi mereka, sebab kesempurnaan sifat adilNya dan ketidakbutuhanNya kepada seluruh makhluk,﴾ وَلَٰكِن كَانُوٓاْ أَنفُسَهُمۡ يَظۡلِمُونَ ﴿ "akan tetapi merekalah yang menganiaya diri mereka sendiri," mereka telah menghalangi jiwa dari haknya yang sedang ia inginkan. Sebab, sesungguhnya jiwa diciptakan untuk beribadah hanya kepada Allah semata. Sementara mereka telah menempatkan jiwa mereka bukan pada tempatnya dan telah menyibukkannya dengan berbagai syahwat dan kemaksiatan, sehingga mereka benar-benar telah membahayakannya sejauh-jauhnya di mana mereka mengira bahwa mereka menyelamatkannya.
Tương tự , TA đã hủy diệt 'Ad đám dân của Hud và Thamud dám dân của Saleh. Các ngươi - hỡi dân Makkah - đã thấy rõ nơi ở của họ được dựng bằng đá ở thành phố Al-Shihr thuộc Hadhra-maut (Yemen), một bằng chứng cho việc họ đã bị tiêu diệt. Họ đã bị Shaytan mê hoặc bằng hành động thối tha tội lỗi khiến họ ngoảnh mặt làm ngơ với con đường chân lý. Họ đã được các Thiên Sứ của họ hướng dẫn đâu là chân lý, đâu là lầm lạc và họ đã nhận thức chân lý nhưng họ đã chọn con đường thỏa mãn dục vọng bản thân.
I also destroyed the tribe of 'Ad, the people of Hud, and the Thamud, the people of Salih. Signs of their destruction are clear to you - O people of Makkah - by what is left of their dwelling by Hijr (towards the Levant) and Shihr (near Hadramut). Their empty dwellings are evidence of that. Satan made their deeds of disbelief and other sins seem good to them and diverted them from the right path. They were capable of seeing truth from deviation and guidance from misguidance as their Messengers had taught them, but they chose to follow their desires instead of following guidance.
Commentary
The stories of the earlier people, that are mentioned in these verses briefly, have been related in detail in the previous Surahs. For instance, the story of Shu'aib and those of ` Ad and Thamud have been related in Surahs Al-A` raf and Hud, and the incidents of Qarun, Haman, and the Pharaoh have just passed in Surah Al- Qasas.
وَكَانُوا مُسْتَبْصِرِينَ (They were people of insight - 29:38). This word is derived from Istibsar, which means sight; and Mustabsir is used for observer. The meaning of this sentence is that those who insisted on infidelity and shirk (associating partner with Allah) and got themselves involved in perdition and Allah's wrath were no fools or insane. They were very clever having insight, but their intelligence and sagacity was confined to mundane considerations. They did not realize that there would be a day of reckoning for all good and bad actions, when there would be complete justice, because the cruel and the oppressors move about in this world without hindrance, but those oppressed and afflicted are compelled to endure injustice. The day this injustice will finish and justice will be the order of the day is called the Hereafter. They are at a loss to comprehend this bit.
The same subject is coming ahead in Surah Ar-Rum, where it is said يَعْلَمُونَ ظَاهِرًا مِّنَ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَهُمْ عَنِ الْآخِرَةِ هُمْ غَافِلُونَ (They know what is superficial of the worldly life, but of the Hereafter they are negligent. - 30:7). .
Some commentators have interpreted the meaning of وَكَانُوا مُسْتَبْصِرِينَ (They were people of insight) that these people did have faith in their heart and did understand well the necessity of the Day of Judgment, but the mundane considerations had compelled them to reject it.
E distruggemmo inoltre. A'ad, il popolo di Hūd, Thamūd, e il popolo di Sāleħ, e potete notare, o popolo della Mekkah, le loro case in Ħijr e nella valle Al-Shaħar(الشّحر), in Ħadramaut, che vi dimostrano la loro distruzione: le loro dimore sono vuote, e testimoniano questo fatto. Satana abbellì i loro atti di miscredenza e altri loro peccati; li sviò dalla Retta Via, ed essi erano consapevoli di quale fosse la verità, la perdizione, il trionfo e la trasgressione, per quanto insegnarono loro i messaggeri, ma scelsero di seguire il vizio invece che la Buona Guida.
También destruí la tribu de ‘Ad, el pueblo de Hud, y la de Zamud, el pueblo de Sálih. Las señales de su destrucción son claras para ustedes, pueblo de La Meca, por lo que queda de sus moradas por al Hiyr (camino hacia Siria) y Shihr (cerca de Hadramut). Sus viviendas vacías son una prueba de ello. Satanás hizo que sus obras de incredulidad y otros pecados les parecieran buenos y los desvió del camino correcto. Eran capaces de discernir la verdad de la desviación y la guía del desvío, como sus mensajeros les habían enseñado, pero eligieron seguir sus deseos en lugar de seguir la guía.
Aynı şekilde Âd'ı, Hûd'un kavmini ve Salih'in kavmi Semûd'u da helak ettik. -Ey Mekke ahalisi!- Hadramevt’teki Şihr'de ve Hicr'de onların helak olduklarını size gösteren meskenleri apaçık belli olmuştur. Bomboş evleri bunun bir şahididir. Şeytan onlara işledikleri küfür ve diğer günahları güzel göstererek onları dosdoğru yoldan çıkardı. Onlar, peygamberlerinin onlara öğrettikleriyle hak olanı ve sapıklığı, rüştü ve azgınlığı bilen kimselerdi. Fakat onlar, hidayete uymak yerine arzularına uymayı tercih ettiler.
The Destruction of Nations Who rejected Their Messengers
Allah tells us about these nations who disbelieved in their Messengers, and how He destroyed them and sent various kinds of punishments and vengeance upon them. `Ad, the people of Hud, peace be upon him, used to live in the Ahqaf (curved sand-hills), near Hadramawt, in the Yemen. Thamud, the people of Salih, lived in Al-Hijr, near Wadi Al-Qura. The Arabs used to know their dwelling place very well, and they often used to pass by it. Qarun was the owner of great wealth and had the keys to immense treasures. Fir`awn, the king of Egypt at the time of Musa, and his minister Haman were two Coptics who disbelieved in Allah and His Messenger, peace be upon him.
فَكُلاًّ أَخَذْنَا بِذَنبِهِ
(So, We punished each for his sins,) their punishments fit their crimes.
فَمِنْهُم مَّن أَرْسَلْنَا عَلَيْهِ حَاصِباً
(of them were some on whom We sent a Hasib,) This was the case with `Ad, and this happened because they said: "Who is stronger than us" So, there came upon them a violent, intensely cold wind, which was very strong and carried pebbles which it threw upon them. It carried them through the air, lifting a man up to the sky and then hurling him headlong to the ground, so that his head split and he was left as a body without a head, like uprooted stems of date palms.
وَمِنْهُمْ مَّنْ أَخَذَتْهُ الصَّيْحَةُ
(and of them were some who were overtaken by As-Sayhah,) This is what happened to Thamud, against whom evidence was established because of the she-camel who came forth when the rock was split, exactly as they had asked for. Yet despite that they did not believe, rather they persisted in their evil behavior and disbelief, and threatening to expel Allah's Prophet Salih and the believers with him, or to stone them. So the Sayhah struck them, taking away their powers of speech and movement.
وَمِنْهُمْ مَّنْ خَسَفْنَا بِهِ الاٌّرْضَ
(and of them were some whom We caused the earth to swallow,) This refers to Qarun who transgressed, he was evil and arrogant. He disobeyed his Lord, the Most High, and paraded through the land in a boastful manner, filled with self-admiration, thinking that he was better than others. He showed off as he walked, so Allah caused the earth to swallow him and his house, and he will continue sinking into it until the Day of Resurrection.
وَمِنْهُمْ مَّنْ أَغْرَقْنَا
(and of them were some whom We drowned.) This refers to Fir`awn, his minister Haman and their troops, all of whom were drowned in a single morning, not one of them escaped.
وَمَا كَانَ اللَّهُ لِيَظْلِمَهُمْ
(It was not Allah Who wronged them,) in what He did to them,
وَلَـكِن كَانُواْ أَنفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ
(but they wronged themselves.) that happened to them as a punishment for what they did with their own hands.
I destroyed Qarun when he oppressed the people of Moses, by sinking him together with his property into the ground. I destroyed Pharaoh and his minister, Haman, by drowning them in the sea. Moses had brought them clear miracles indicating his truthfulness, but they behaved arrogantly in the land of Egypt and were too proud to have faith in him. They could not be saved from My punishment by escaping from Me.
Nous avons fait périr Qârûn en le faisant engloutir lui et sa demeure lorsqu’il se montra injuste à l’égard du peuple de Moïse. Nous avons fait périr Pharaon et son ministre Hamân en les noyant dans la mer. Moïse leur apporta des signes clairs de sa véracité mais ils se montrèrent arrogants en terre d’Egypte et dédaignèrent croire en lui. Ces hommes n’auraient pas été capables de se prémunir contre Notre châtiment.
Karun’u -Musa'nın kavmine karşı haddi aşınca- ve evini yerin dibine batırarak helak ettik. Firavun’u ve veziri Haman'ı da denizde boğarak helak ettik. Oysa Musa, onlara doğruluğunu ispat eden apaçık mucizeler getirdi. Onlar ise Mısır topraklarında ona iman etmeyerek büyüklendiler. Bizi aşıp geçerek azabımızdan kurtulamadılar.
Và TA đã tiêu diệt Qarun - khi hắn đối xử ngạo mạn với dân của Musa - bằng cách cho đất sụp xuống nuốt mất hắn lẫn nhà cửa của hắn, và TA cũng đã tiêu diệt Fir'awn và tên tù trưởng của hắn, Haman, bằng cách nhấn chúng chết chìm trong biển cả. Và chắc chắn Musa đã đến gặp chúng với bao bằng chứng rõ ràng chứng tỏ sự trung thực của Y, nhưng chúng vẫn tỏ thái độ kiêu ngạo trong xứ Ai Cập, và chúng nào thoát khỏi sự trừng phạt của TA.
Destruí a Qarún cuando oprimió al pueblo de Moisés, hundiéndolo en la tierra junto con sus propiedades. Destruí al Faraón y a su ministro, Amán, ahogándolos en el mar. Moisés u les había traído milagros claros que indicaban su veracidad, pero se comportaron arrogantemente en Egipto siendo demasiado orgullosos para tener fe en él. No podían ser salvos de Mi castigo y escapar de Mí.
Distruggemmo Ǭārūn quando oltraggiò il popolo di Mūsā, facendolo sprofondare assieme alla sua dimora, e distruggemmo il Faraone e il suo ministro Hāmān, facendoli annegare nel mare; e giunse loro Mūsā con i chiari segni che provavano la sua veridicità; si insuperbirono nella terra d'Egitto, e non vi credettero e, disobbedendoci, non ebbero scampo dalla Nostra punizione.
Uzvišeni je Allah Karuna, koji je tlačio Musaov narod, utjerao u zemlju, kao i njegov dvorac, te faraona i njegova vezira Hamana potopivši ih u moru. Svima njima došao je poslanik Musa s nepobitnim, bjelodanim dokazima da je on zaista Allahov poslanik, ali su se oni uzoholili smatrajući da su, zbog vlasti i imetka, bolji od drugih ljudi, a, k tome, remetili su red na Zemlji. Pa ipak, nisu mogli umaći Svemogućem Allahu, u Čijoj su šaci i vlasti bili.
Lalu Kami membinasakan Karun tatkala ia telah berbuat aniaya terhadap kaum Musa -dengan menenggelamkan dirinya dan seluruh hartanya ke dalam tanah- dan Kami juga membinasakan Firaun bersama menterinya, Hāmān -dengan ditenggelamkan ke dalam lautan-. Musa telah datang kepada mereka dengan membawa mukjizat nyata yang menunjukkan kebenarannya, akan tetapi mereka berlaku sombong di negeri Mesir dan menolak untuk beriman kepada Musa, sehingga tidaklah mungkin bagi mereka untuk selamat dari siksa Kami dengan melarikan diri dari Kami.
Nagpahamak Kami kay Qārūn – noong nagpakapalalo siya laban sa mga kalipi ni Moises – sa pamamagitan ng pagpapalamon sa kanya at sa tahanan niya [sa lupa]. Nagpahamak Kami kay Paraon at sa katuwang niyang si Hāmān sa pamamagitan ng pagkalunod sa dagat. Talaga ngang naghatid sa kanila si Moises ng mga tandang maliwanag na nagpapatunay sa katapatan niya, ngunit nagmalaki sila sa lupain ng Ehipto sa halip ng pagsampalataya sa kanya. Hindi sila naging ukol maligtas mula sa pagdurusang dulot Namin sa pamamagitan ng pagkaalpas nila sa Amin.
Así que tomé a cada uno de ellos con Mi castigo. Entre ellos estaba el pueblo de Lot, sobre el cual envié piedras de barro cocido. Entre ellos estaba la gente de Sálih y la gente de Shuaib, que fueron castigados por una explosión repentina. Entre ellos estaba Qarún, a quien hundí en la tierra junto con su propiedad. Entre ellos estaba la gente de Noé, el Faraón y Amán, a quienes destruí ahogándolos. No fue Al-lah quien les hizo daño destruyéndolos por un pecado, sino que ellos se hicieron daño a sí mismos cometiendo pecados y, por lo tanto, eran merecedores del castigo.
Tako je Pravedni Allah sve njih uništio zbog grijeha koje su činili: na neke je kamanje od pečena blata s neba poslao – tako je uništio Lutov narod, druge je uništio gromoglasom – Šuajbov i Lutov narod tako su nastradali, neke je u zemlju utjerao – Karuna je tako uništio, a neke je potopio – Nuhov narod te faraona i Hamana uništio je pomoću vode. Eto tako je bilo, a Svevišnji Allah nije ih nedužne kaznio, nije ih kaznio zbog grijeha drugih naroda, nego zbog grijeha koje su lično oni učinili. Oni su sami sebi nepravdu učinili čineći grijehe, te su zaslužili kaznu.
Tất cả đám người đã được liệt kê đã bị TA tiêu diệt bằng cực hình. Trong số đó, dân của Nabi Lut đã bị TA giáng xuống trận mưa đá nung có khắc tên chúng lên những tảng đá đó; trong số đó, dân của Nabi Saleh và dân của Nabi Shu'aib đã bị TA trừng phạt bằng tiếng thét kinh hoàng. Tên Qarun đã bị TA trừng phạt bằng cách làm cho đất sụp xuống nuốt mất hắn lẫn nhà cửa của hắn; trong số đó, dân của Nabi Nuh, tên Fir'awn và tên Haman đã bị TA tiêu diệt chúng bằng cách nhấn chìm trong biển cả. Và Allah đã không vô cớ tiêu diệt họ, mà Ngài tiêu diệt chúng bằng chính những tội lỗi mà họ đã vi phạm và chúng rất xứng đáng bị trừng phạt như thế.
So I seized each one of those mentioned above with My destructive punishment. Amongst them were the people of Lot on whom I sent down stones of baked clay. Amongst them were the people of Salih and the people of Shuaib who were overcome by a sudden blast. Amongst them was Qarun whom I sunk into the earth together with his property. Amongst them were the people of Noah and Pharaoh and Haman whom I destroyed by drowning. It was not Allah who wronged them by destroying them for no sin; but they wronged themselves by committing sin and thus were deserving of the punishment.
Nous avons abattu sur ceux qui ont été cités Notre châtiment destructeur. Ajoutons-leur le peuple de Loth sur lequel Nous avons fait pleuvoir des pierres d’argile se succédant à une grande cadence, le peuple de Şâliħ et le peuple de Chu’ayb qui furent pétrifiés par le Cri, Qârûn que Nous avons englouti sous terre avec sa demeure ainsi que le peuple de Noé, Pharaon et Hâmân que Nous avons noyés. Allah ne les aurait pas injustement anéantis s’ils n’avaient pas commis de péché, mais ce sont eux qui ont été injustes envers eux-mêmes en désobéissant à Allah. Voilà pourquoi ils méritaient d’être châtiés.
Daha önce bahsedilenlerin hepsini helak edici azabımızla yakalayıverdik. Onlardan bazısı üzerlerine yığın halinde sertleşmiş çamurdan taşlar yağdırdığımız Lût kavmidir. Bazısı da kendisi ve evini yerin dibine geçirdiğimiz Karun’dur. Bazıları da boğarak helak ettiğimiz Nuh’un, Firavun ve Haman’ın kavmidir. Allah, günahsız oldukları halde helak ederek onlara zulmetmedi. Fakat onlar günahlar işleyerek kendilerine zulmettiler ve azabı hak ettiler.
E colpimmo ognuno di questi popoli menzionati con una punizione distruttiva. Tra di loro vi fu il popolo di Lūţ, sul quale scagliammo la pietra di Sijjīl, e vi è il popolo di Sāleħ e il popolo di Shu'ayb, che furono colti dall'Urlo; e tra di loro vi è Ǭārūn, colui la cui casa facemmo sprofondare nella terra; e tra loro vi fu il popolo di Nūħ, e il Faraone e Hāmān, che annientammo facendoli annegare. Allāh non fece loro torto, distruggendoli senza aver commesso peccato; piuttosto fecero torto a loro stessi commettendo peccati, e meritarono la punizione.
Kaya dumaklot Kami sa bawat isa sa mga nabanggit kanina sa pamamagitan ng tagapagpahamak na pagdurusang dulot Namin. Kabilang sa kanila ay ang mga kababayan ni Lot na pinadalhan Namin ng mga batong yari sa natuyong luwad na nagkapatung-patong. Kabilang sa kanila ay ang mga kalipi ni Ṣāliḥ at ang mga kalipi ni Shu`ayb na dinaklot ng hiyaw. Kabilang sa kanila ay si Qārūn na ipinalamon Namin siya at ang tahanan niya sa lupa. Kabilang sa kanila ay ang mga tao nina Noe, Paraon, at Hāmān na ipinahamak Namin sa pamamagitan ng pagkalunod. Hindi si Allāh naging ukol na lumabag sa katarungan sa kanila sa pamamagitan ng pagpapahamak sa kanila nang walang pagkakasala, subalit sila noon ay lumalabag sa katarungan sa mga sarili nila sa pamamagitan ng paggawa ng mga pagsuway kaya naman sila ay naging karapat-dapat sa pagdurusa.
Whenever the addressee communities rejected the prophets sent to them, they were destroyed by calamities which burst upon them either from the heavens or from the earth. Lot’s community was subjected to the curse of high-velocity winds that bore stones. The ‘Ad, the Thamud and the people of Midian were punished by thunder and lightning sent down upon them. Korah, at God’s behest, was swallowed by the earth. Pharaoh and Haman were drowned in the sea. The common reason for all these punishments was the false pride of the concerned persons, i.e. their rejecting the call of Truth for the reason that it would put an end to their high status.
Masing-masing kaum yang telah disebutkan sebelumnya Kami timpakan siksa yang membinasakan atas mereka, seperti kaum Lut yang telah Kami hujani dengan bebatuan dari tanah yang terbakar dengan bertubi-tubi, kaum Saleh dan kaum Syuaib yang tertimpa suara keras yang mengguntur, dan Karun yang telah ditelan oleh bumi bersama rumahnya, serta kaum Nuh, Firaun, dan Hāmān yang telah Kami binasakan dengan ditenggelamkan. Tidaklah Allah berbuat zalim terhadap mereka, akan tetapi mereka sendiri yang berbuat zalim terhadap diri mereka sendiri dengan melakukan kemaksiatan sehingga mereka berhak mendapatkan siksa.
Permisalan orang-orang musyrik yang menjadikan berhala-berhala selain Allah sebagai tuhan yang mereka sembah dengan harapan mendapat manfaatnya dan syafaatnya seperti laba-laba yang membuat rumah agar melindunginya dari berbagai bahaya. Padahal, selemah-lemah rumah adalah rumah laba-laba karena rumah itu tidak mampu melindungi dirinya dari musuhnya. Demikian pula berhala-berhala kaum musyrikin itu, tidak mendatangkan manfaat kepada mereka, tidak menghindarkan mereka dari mudarat, dan tidak memberikan mereka syafaat. Jika orang-orang musyrik mengetahui hal itu maka tidaklah mereka menjadikan berhala-berhala itu disembah selain Allah.
Likening the gods of the Idolators to the House of a Spider
This is how Allah described the idolators in their reverence of gods besides Him, hoping that they would help them and provide for them, and turning to them in times of difficulties. In this regard, they were like the house of a spider, which is so weak and frail, because by clinging to these gods they were like a person who holds on to a spider's web, who does not gain any benefit from that. If they knew this, they would not take any protectors besides Allah. This is unlike the Muslim believer, whose heart is devoted to Allah, yet he still does righteous deeds and follows the Laws of Allah, for he has grasped the most trustworthy handle that will never break because it is so strong and firm. Then Allah warns those who worship others besides Him and associate others with Him that He knows what they do and the rivals they associate with Him. He will punish them for their attribution, for He is All-Wise and All-Knowing. Then He says:
وَتِلْكَ الاٌّمْثَالُ نَضْرِبُهَا لِلنَّاسِ وَمَا يَعْقِلُهَآ إِلاَّ الْعَـلِمُونَ
(And these are the examples We give for mankind; but none will understand them except those who have knowledge.) meaning, no one understands them or ponders them except those who are possessed of deep knowledge. Ibn Abi Hatim recorded that `Amr bin Murrah said, "I never came across an Ayah of the Book of Allah that I did not know, but it grieved me, because I heard that Allah says:
وَتِلْكَ الاٌّمْثَالُ نَضْرِبُهَا لِلنَّاسِ وَمَا يَعْقِلُهَآ إِلاَّ الْعَـلِمُونَ
(And these are the examples We give for mankind; but none will understand them except those who have knowledge. )"
Oni koji obožavaju idole i kipove, a ne Svevišnjeg Allaha, nadajući se da će im oni donijeti dobro i sačuvati ih od zla slični su pauku koji sebi sagradi kuću, trošnu, slabu i beskorisnu upravo onda kad mu treba sklonište. A najslabija kuća jest paukova kuća u smislu da ne štiti od napasnika. Isto tako ni lažna božanstva ne mogu dobro osigurati, kao što ne mogu ni zlo spriječiti. Da su mnogobošci upućeni u to, ne bi lažnim božanstvima ibadet činili.
Allah'ın dışında fayda vermelerini veya şefaat etmelerini arzu ettikleri putlar edinerek onlara ibadet eden müşriklerin durumu, kendisini saldırılara karşı koruyacak bir ev edinen örümcek gibidir. Şüphesiz evlerin en zayıfı örümceğin evidir. Çünkü o ev, örümceğin düşmanlarını savuşturamaz. Onların putları da aynı şekilde, ne bir fayda ne de bir zarar verebilir, ne de şefaat edebilir. Eğer müşrikler bunu bilseler, Allah’ın dışında ibadet ettikleri putlar edinmezlerdi.
41- Allah’ın dışında dostlar/ilahlar edinenlerin durumu, kendine yuva yapan örümceğin durumuna benzer. Şüphesiz yuvaların en zayıf olanı örümcek yuvasıdır. Keşke bilselerdi.
42- Şüphesiz Allah, kendisinin dışında yalvardıklarının bir hiç olduğunu bilir. O, Azizdir, Hakimdir.
43- İşte bu misalleri Biz insanlar için veriyoruz. Ama onları (gereğince düşünmeyi) bilenlerden başkası anlamaz.
41. Bu, Yüce Allah’ın, kendisi ile birlikte başkalarına güç elde etmek, kuvvet kazanmak, fayda elde etmek maksadı ile ibadet edenlere dair verdiği bir misaldir. Halbuki bu, o kimsenin amacının tam tersine yol açar. Zira böyle birisinin misali, kendisini sıcaktan, soğuktan ve çeşitli afetlerden koruyacak bir yuva edinen örümceğin durumuna benzer.“Şüphesiz yuvaların en zayıf” en güçsüz ve dirençsiz “olanı örümcek yuvasıdır.” Çünkü örümcek, zayıf hayvanlardandır. Örümcek yuvası da yuvaların en zayıfıdır. Örümcek, böyle bir yuva edinmekle güçsüzlüğünü daha bir artırır.
İşte Allah’ın dışında zayıf ve muhtaç dostlar edinenler de bütün yönleri ile aciz kimselerdir. Onlar, Allah’tan başka kendileri ile güç ve kuvvet kazanacakları, onlardan yardım göreceklerini zannettikleri dostlar edinmekle mevcut güçsüzlüklerine daha bir güçsüzlük, gevşekliklerine daha bir gevşeklik katmış oluyorlar.
Maslahatlarına olan birçok işte bu dostlarına güvenip dayanacak oldukları ve bu işleri kendileri yapmayarak onlara -onlar yaparlar diye- havale edecek olurlarsa, edindikleri bu dostlar kendilerini yardımsız bırakırlar. O bakımdan onlardan hiçbir fayda elde edemezler ve zerre miktarı dahi onların yardımlarını göremezler.
Şâyet gerek kendilerinin gerekse de dost edindikleri varlıkların gerçek durumunu bilmiş olsalardı, onları dost edinmezler, onlardan uzaklaşırlar, gücü her şeye yeten, kendisini dost edinen ve kendisine tevekkül eden kuluna dininde ve dünyasında yeterli gelen, kalbinde, bedeninde, halinde ve amelinde gücüne güç katan, rahmeti sonsuz, gücü her şeye yeten o mutlak Rabbi dost edinirlerdi.
42. Yüce Allah, müşriklerin edindikleri ilâhların güçsüzlüklerinin ne kadar ileri derecede olduğunu beyan ettikten sonra bundan daha açık bir ifade ile aslında onların hiçbir şey olmadıklarını, aksine bunların uydurulmuş birtakım isimlerden ve öyle kabul ettikleri birtakım kuruntulardan öteye gitmediklerini anlatmakta, iyiden iyiye incelenmesi halinde akıl sahibi bir kimsenin bu uydurma varlıkların bir hiç olduklarını ve gerçekte var olmadıklarını açıkça göreceğini belirterek şöyle buyurmaktadır:“Şüphesiz Allah, kendisinin dışında yalvardıklarının bir hiç olduğunu bilir.” Yani Yüce Allah -ki O gizliyi de açığı da bilendir- onların Allah’tan başka gerçekte var olmayan ve hakiki bir ilâh da olmayan varlıklara dua edip tapındıklarını bilir. Bu, Yüce Allah’ın şu buyruklarını andırmaktadır:“Onlar ancak sizin ve atalarınızın adlandırdığı ve Allah’ın kendileri hakkında hiçbir delil indirmediği birtakım isimlerden ibarettir.”(en-Necm, 53/23); “Allah’tan başkasına tapanlar dahi Allah’a koştukları ortaklara uymuyorlar, onlar ancak zanna uyuyorlar ve ancak yalan söylüyorlar.”(Yunus, 10/66)“O Azîzdir.” Bütün güce sahip ve gücü ile bütün yaratıkları emri altında tutan, onlar üstünde galip olandır.
“Hakîmdir.” her şeyi yerli yerince koyan, her şeyi en güzel şekilde yaratan ve onu en uygun ve düzgün hali ile var edendir.
43. “İşte bu misalleri Biz insanlar için veriyoruz.” Onlar için, onların yararlanmaları ve öğrenmeleri için bu misalleri veriyoruz. Çünkü misaller, bilgileri açıklama yollarıdır ve onlar, akıl ile kavranan (soyut)hususları maddi örneklendirmelerle daha bir anlaşılır kılarlar. Böylelikle bu misallerin verilişine sebep teşkil eden anlam, daha bir açıklık kazanır. O bakımdan bu misaller bütün insanların faydasınadır.“Ama onları (gereğince düşünmeyi) bilenlerden başkası anlamaz onlara âlimlerden başkası akıl erdiremez.” Bunları gereği gibi kavrayıp üzerlerinde gereği gibi düşünerek, ne için örnek verildiklerini bilip uygulayarak ve kalbi ile aklederek anlayanlar ancak ilmin, kalplerine kadar ulaşıp yer ettiği gerçek ilim sahibi kimselerdir.
Bu buyrukla Yüce Allah, verdiği misalleri övmekte, bu misaller üzerinde iyiden iyiye düşünmeye ve bunları anlayıp kavramaya teşvik etmekte, ayrıca bunları anlayıp kavrayanları da övmektedir. Zira bunları kavramak, kişinin ilim ehlinden olduğunu gösterir. O halde bunları kavrayamayan kimselerin de ilim ehlinden olmadığı anlaşılmaktadır.
Bunun sebebi de şudur: Yüce Allah’ın Kur’ân-ı Kerîm’de verdiği misaller, önemli hususlar, üstün maksatlar ve oldukça değerli meseleler hakkındadır. İlim ehli olan kimseler de bunların diğer meselelerden daha önemli olduğunu bilirler. Çünkü Allah, bunlara önem vermiş ve kullarını bu misalleri iyice akledip üzerlerinde düşünmeye teşvik etmiştir. O bakımdan gerçek ilim sahipleri, bunları gereği gibi anlamak için olanca gayretlerini harcarlar.
Bu hususların önemine rağmen onları gereği gibi düşünmeyen kimseye gelince şüphesiz ki bu, o kimsenin ilim ehlinden olmadığına delildir. Çünkü böyle bir kimse, önemli meseleleri bilmeyecek olursa diğer meseleleri bilmeyişi öncelikle söz konusudur. Bundan dolayıdır ki Yüce Allah’ın örnek verdiği misallerle ilgili meselelerin büyük çoğunluğunun, dinin esasları (akide) ve benzeri hususlara dairdir.
It is shown here that one who sees a spider’s web and learns a lesson about reality from it, is a learned person in the true sense. This clealy demonstrates who are the truly learned in the eyes of God. They are not those who have become expert in bookish discourses, but individuals who are capable of imbibing the sound advice given by God’s signs scattered throughout His world, and whose minds are capable of magnifying small events into great lessons. When this very learning reaches the final stage of ma‘rifah or ‘knowledge with intense realization of God,’ then it is called by its other name: faith or iman.
El ejemplo de los idólatras, que tomaron ídolos a los que adoraban con la esperanza de que los beneficiaran o intercedieran por ellos, es como el de una araña que construye una casa para protegerse del calor y del frío, y de un ataque contra sí. La más frágil de todas las casas es la de la araña, ya que no protege del frío ni del calor. Del mismo modo, sus ídolos no los beneficiarán ni dañarán, ni intercederán por ellos. Si los idólatras lo supieran, no habrían tomado ídolos a los que adorar fuera de Al-lah.
"Perumpamaan orang-orang yang mengambil pelindung-pelindung selain Allah adalah seperti laba-laba yang membuat rumah. Dan sesungguhnya rumah yang paling lemah ialah rumah laba-laba kalau mereka mengetahui. Sesungguhnya Allah menge-tahui apa saja yang mereka seru selain Allah. Dan Dia Maha-perkasa lagi Mahabijaksana. Dan perumpamaan-perumpamaan ini Kami buatkan untuk manusia; dan tiada yang memahaminya kecuali orang yang berilmu." (Al-Ankabut: 41-43).
(41) Ini adalah sebuah perumpamaan yang diberikan oleh Allah bagi orang yang menyembah selain Dia di samping menyem-bahNya dengan maksud agar mulia, menjadi kuat dan memperoleh manfaat, dan bahwa (hakikat) perkaranya adalah malah kebalikan dari apa yang dimaksudkannya. Sesungguhnya perumpamaannya adalah seperti laba-laba yang membuat sarang untuk melindungi-nya dari cuaca panas, dingin dan berbagai ancaman.
﴾ وَإِنَّ أَوۡهَنَ ٱلۡبُيُوتِ ﴿ "Dan sesungguhnya rumah yang paling lemah," paling rapuh dan paling lemah, ﴾ لَبَيۡتُ ٱلۡعَنكَبُوتِۚ ﴿ "ialah rumah laba-laba." Sebab laba-laba adalah termasuk jenis hewan yang sangat lemah, dan rumahnya pun adalah rumah yang paling rapuh. Maka tidaklah dia bertambah dengan tindakannya itu melainkan kele-mahan.
Demikian pula mereka yang menjadikan selain Allah sebagai pelindung, mereka fakir dan lemah dari segala sisi. Dan di kala mereka mengambil pelindung-pelindung dari selainNya (dengan maksud) agar mereka menjadi mulia dengannya dan meminta per-tolongan kepada mereka, maka mereka makin bertambah lemah dan makin bertambah rapuh. Sebab mereka menjadikan para sesem-bahan itu sebagai sandaran dalam kebanyakan kepentingan mereka, dan menyerahkan berbagai permasalahan itu kepada mereka, serta membiarkan mereka (untuk mengurusinya) dengan keyakinan bahwa para sesembahan (pelindung) itu akan menuntaskannya. Lalu mereka (para sesembahan) itu menelantarkan mereka, akhir-nya mereka sama sekali tidak memperoleh apa pun dari mereka, dan mereka pun tidak memberikan pertolongan sekecil apa pun kepada mereka.
Kalau saja mereka mengetahui dengan sebenarnya keadaan para pelindung itu dan keadaan orang-orang yang menjadikannya sebagai pelindung, tentu mereka tidak mengangkatnya dan tentu mereka pasti berlepas diri darinya, dan niscaya mereka menyerah-kan (permasalahan mereka) kepada Allah Yang Mahakuasa lagi Maha Penyayang, yaitu Dzat yang apabila sang hamba berlindung kepadaNya dan berserah diri kepadaNya, niscaya Dia memberinya kecukupan pada urusan agama dan dunianya, dan niscaya dia akan makin bertambah kuat di dalam hati, badan, keadaan dan pekerjaannya.
(42) Setelah Allah menjelaskan puncak kerapuhan sesem-bahan-sesembahan kaum musyrikin, maka Allah berpindah me-ningkat dari pembahasan ini kepada hal yang lebih tegas darinya, dan bahwa sesembahan-sesembahan itu bukanlah sesuatu yang berarti, akan tetapi semua tuhan itu hanyalah nama-nama yang mereka berikan dan dugaan-dugaan yang mereka yakini. Dan se-telah diteliti ternyata tampak jelas bagi orang yang berakal tentang kepalsuan dan kenihilan sesembahan-sesembahan tersebut. Oleh karenanya, Allah berfirman, ﴾ إِنَّ ٱللَّهَ يَعۡلَمُ مَا يَدۡعُونَ مِن دُونِهِۦ مِن شَيۡءٖۚ ﴿ "Se-sungguhnya Allah mengetahui apa saja yang mereka seru selain Allah." Maksudnya, sesungguhnya Allah سبحانه وتعالى mengetahui, –Dia-lah yang mengetahui yang ghaib dan yang nyata–, bahwasanya mereka tidak menyembah sesuatu yang ada (berwujud) dari selain Allah, dan tidak pula sembahan yang mempunyai hakikat. Sebagaimana Firman Allah,
﴾ إِنۡ هِيَ إِلَّآ أَسۡمَآءٞ سَمَّيۡتُمُوهَآ أَنتُمۡ وَءَابَآؤُكُم مَّآ أَنزَلَ ٱللَّهُ بِهَا مِن سُلۡطَٰنٍۚ ﴿
"Itu tidak lain hanyalah nama-nama yang kamu dan bapak-bapak kamu mengada-adakannya; Allah tidak menurunkan suatu keterangan pun untuk (menyembah)nya." (An-Najm: 23).
Dan FirmanNya,
﴾ وَمَا يَتَّبِعُ ٱلَّذِينَ يَدۡعُونَ مِن دُونِ ٱللَّهِ شُرَكَآءَۚ إِن يَتَّبِعُونَ إِلَّا ٱلظَّنَّ ﴿
"Dan orang-orang yang menyeru sekutu-sekutu selain Allah, tidak-lah mengikuti (suatu keyakinan). Tidaklah mereka mengikuti melainkan prasangka belaka." (Yunus: 66).
﴾ وَهُوَ ٱلۡعَزِيزُ ﴿ "Dan Dia Mahaperkasa," yang milikNya-lah se-mua kekuatan, yang dengannya Dia menguasai seluruh makhluk, ﴾ ٱلۡحَكِيمُ ﴿ "lagi Mahabijaksana" Yang menempatkan segala sesuatu tepat pada tempatnya, dan Yang membuat segala sesuatu yang Dia ciptakan sebaik-baiknya dan Yang mengokohkan apa yang diperintahkanNya.
(43) ﴾ وَتِلۡكَ ٱلۡأَمۡثَٰلُ نَضۡرِبُهَا لِلنَّاسِۖ ﴿ "Dan perumpamaan-perumpa-maan ini Kami buatkan untuk manusia," maksudnya, untuk mereka, agar mereka mengambil manfaat dan untuk mengajar mereka, karena perumpamaan itu termasuk salah satu metode yang dapat menjelaskan ilmu, karena ia dapat memudahkan hal-hal yang logis dengan hal-hal yang empiris (nyata) sehingga makna yang dimaksud menjadi jelas karenanya. Dan perumpamaan itu menjadi maslahat bagi kebanyakan orang, ﴾ و َ ﴿ "dan" tetapi ﴾ م َ ا يَعۡقِلُهَآ ﴿ "tiada yang memahaminya," untuk menghayati dan memikirkan serta me-nerapkannya sesuai gambaran yang dikemukakan oleh perum-pamaan itu, dan memahaminya di dalam h a t i ﴾ إِلَّا ٱلۡعَٰلِمُونَ ﴿ "kecuali orang yang berilmu," maksudnya, kecuali orang yang benar-benar memiliki ilmu yang sebenarnya, yaitu mereka yang memiliki ilmu sampai ke dalam hati mereka.
Ini adalah pujian untuk perumpamaan-perumpamaan yang dilontarkan, dan suatu anjuran untuk dihayati dan dipahami, dan pujian pula bagi orang yang memahaminya, dan bahwa itu meru-pakan tanda bahwa dia termasuk ahli ilmu. Dengan demikian, dapat diketahui bahwa orang yang tidak memahaminya, (padahal perumpamaan itu sangat penting), adalah tidak termasuk ahli ilmu. Sebab hal tersebut adalah bahwa permisalan-permisalan yang dicontohkan oleh Allah di dalam al-Qur`an hanyalah perkara-per-kara yang besar, tuntutan-tuntutan yang tinggi, dan permisalan-permisalan yang agung. Ahli ilmu adalah orang-orang yang me-ngetahui arti pentingnya hal itu daripada perkara lainnya, karena perhatian Allah terhadapnya, anjuranNya kepada para hamba untuk memahami dan memikirkannya, sehingga mereka menge-rahkan kemampuan mereka untuk mengetahuinya. Adapun orang yang tidak memahaminya, maka itu merupakan bukti bahwa dia bukan ahli ilmu. Sebab apabila ia tidak mengetahui masalah-ma-salah yang penting, maka ia tidak mengetahui masalah-masalah lain tentu lebih utama dan lebih pasti. Maka dari itu Allah سبحانه وتعالى sering memberikan perumpamaan-perumpamaan dalam masalah-masa-lah prinsip agama (ushuluddin) dan yang serupa dengannya.
Hình ảnh của những người đa thần đã nhận các bục tượng để thờ phượng thay vì Allah bằng niềm hi vọng được hưởng lợi ích hoặc được biện hộ giống như hình ảnh của con nhện tự giăng tơ làm nhà để bảo vệ nó khỏi sự tấn công của kẻ thù, và trong khi ngôi nhà mỏng manh nhất trong tất cả thể loại nhà chính là nhà của con nhện. Nó không bảo vệ được ngôi nhà bình an khỏi sự tấn công của kẻ thù, và cũng như những bục tượng của chúng đang thờ phượng không giúp ích được và không hãm hại được cũng như không can thiệp được. Nếu như nhóm người đa thần biết rõ điều đó thì chúng sẽ không bao giờ nhận bục tượng để thờ phượng thay vì Allah.
وَإِنَّ أَوْهَنَ الْبُيُوتِ لَبَيْتُ الْعَنكَبُوتِ (And surely the weakest of houses is the house of the spider - 29:41). ` Ankabut (عَنكَبُوتِ ) is the Arabic language equivalent for spider. There are different species of spiders. Some of them live underground. Apparently those are not meant here. Instead the specie of spider meant here is the one which weaves web for itself, and stays suspended in it. It attracts and kills flies in the cobweb. Among all the known types of nests, dens and other abodes of animals, the spider's web is the weakest. Even a mild breeze can break its threads. This verse has described those who worship and place their trust in any one other than Allah, are like the web of spider, which is extremely weak. The trust of those who depend on idols or any human is as weak and fragile as the trust of a spider on its web.
Ruling
Scholars have different viewpoints in the matter of killing of spiders and removing of cobwebs from the houses. Some do not like it, because at the time of hijrah the spider weaved its web at the mouth of the cave Thaur, and thus made a place of respect for itself. Khatib has reported that Sayyidna ` Ali ؓ had prohibited its killing. But Tha` labi and Ibn ` Atiyyah have quoted a narration, again from Sayyidna ` Ali رضی اللہ تعالیٰ عنہ that says طَھِّرُوا بُیُوتَکُم مِّن نَسجِ العَنکَبُوتِ فَاِنَّ ترکَہ، یُورثُ الفَقَر (Clean your homes from the web of the spider, because its retaining causes poverty.) The chain of the narrators of both these reports is not reliable, but the second narration draws credence from other narrations in which keeping of homes clean is stressed. (Ruh u1-Mani)
Come gli idolatri, coloro che hanno preso altre divinità all'infuori di Allāh, nella speranza che potessero giovarli oppure intercedere per loro, così è il ragno, che costruisce un nido per proteggersi dall'aggressione dei nemici e, in verità, i nidi più deboli sono quelli dei ragni, e non difendono dal nemico; e così i loro idoli non portano loro giovamento né fanno loro del male né possono intercedere per loro. Se gli idolatri lo sapessero, non avrebbero preso questi idoli come divinità all'infuori di Allāh.
Ang paghahalintulad sa mga tagapagtambal na gumawa ng mga diyus-diyusang sinasamba nila bukod pa kay Allāh dala ng pag-asa sa pagpapakinabang ng mga ito o pamamagitan ng mga ito ay gaya ng paghahalintulad sa gagamba noong gumawa ito ng isang bahay na magsasanggalang dito laban sa pangangaway rito. Tunay na ang pinakamahina sa mga bahay ay talagang ang bahay ng gagamba sapagkat ito ay hindi nakapagtatanggol sa gagamba sa isang kaaway. Gayon din ang mga diyus-diyusan nila: hindi nakapagpapakinabang ang mga ito, hindi nakapipinsala ang mga ito, at hindi nakapamamagitan ang mga ito. Kung sakaling ang mga tagapagtambal ay naging nakaaalam niyon, talaga sanang hindi sila gumawa ng mga diyus-diyusan na sinasamba nila bukod pa kay Allāh.
The example of the idolaters who took idols whom they worshipped other than Allah in the hope that they will benefit them or intercede for them is like that of a spider that builds a house to protect it from heat and cold and from an assault against it. The frailest of all houses is the spider’s as it does not ward off any cold nor prevent any heat. Similarly, their idols will not benefit nor harm nor intercede. If the idolaters knew that, they would not have taken idols that they worship besides Allah.
Les polythéistes qui se sont donnés des idoles qu’ils adorent à la place d’Allah afin qu’elles leur soient utiles ou qu’ils bénéficient de leur intercession, sont tels une araignée qui s’est donné une maison la protégeant des prédateurs. Or la plus fragile des maisons est celle de l’araignée puisqu’elle n’éloigne pas d’elle les prédateurs. Il en est de même des idoles de polythéistes qui ne sont ni utiles ni nuisibles et qui ne sont pas capables d’intercéder en leur faveur. Si les polythéistes savaient cela, ils ne se seraient pas donné des idoles qu’ils adorent au lieu d’adorer Allah.
Al-lah sabe a qué adoran fuera de Él. Nada de eso Le es oculto. Él es el Poderoso, Quien no puede ser desafiado, el Sabio en Su creación, en su cálculo y planificación.
Şüphesiz Allah -Subhanehu ve Teâlâ-, onların kendisi dışında nelere ibadet ettiklerini elbette biliyor. Bundan hiçbir şey O'na gizli kalmaz. O, hiçbir şeyin kendisine galip gelemeyeceği kadar güçlü olan; yaratmasında, takdirinde ve düzeninde hikmet sahibidir.
In verità, Allāh, gloria Sua, L'Altissimo sa cosa adorano all'infuori di Lui, nulla di ciò Gli è nascosto, ed Egli è il Potente, Colui che non può essere vinto, Saggio nei confronti del Suo Creato, della Sua Legge e della Sua Amministrazione.
Sveznajući Allah dobro zna šta i koga nevjernici obožavaju, tim prije jer Njemu ništa nije skriveno. Allah je silan, pobjeđuje one koji se dignu protiv Njega, i Niko Ga ne može nadvladati; mudar je u stvaranju, upravljanju, propisivanju.
Sesungguhnya Allah -Subḥānahu wa Ta'ālā- mengetahui apa yang mereka sembah selain-Nya, tidak ada sesuatu pun yang luput dari hal tersebut bagi-Nya, dan Dia Mahaperkasa yang tidak terkalahkan, lagi Mahabijaksana di dalam penciptaan-Nya, takdir-Nya dan ketentuan-Nya.
Tunay na si Allāh – kaluwalhatian sa Kanya at pagkataas-taas Siya – ay nakaaalam sa sinasamba nila bukod pa sa Kanya: walang nakakukubli sa Kanya na anuman mula roon. Siya ay ang Makapangyarihan na hindi napapanaigan, ang Marunong sa paglikha Niya, pagtatakda Niya, at pangangasiwa Niya.
Allah sait ce qu’ils adorent à Sa place et rien ne Lui échappe de cela. Il est le Puissant à qui personne ne tient tête et le Sage dans ce qu’Il crée, ce qu’Il détermine et ce qu’Il gère.
Allah, may He be glorified, knows what they worship besides Him. Nothing of that is hidden from Him. He is the Mighty Who cannot be challenged and the Wise in His creation, estimation and planning.
Quả thật Allah biết rất rõ bất cứ điều gì chúng cầu nguyện thay vì Ngài. Không điều gì có thể giấu giếm khỏi Ngài Đặng, bởi Ngài là Đấng Toàn Năng, không ai vượt trội hơn Ngài, Đấng Sáng Suốt trong việc tạo hóa, sắp xếp và quản lý.
Questi esempi, che Noi mostriamo alla gente per risvegliarli, mostrare loro la verità e guidarli ad essa, vengono compresi nel modo giusto solo dai sapienti, coloro che comprendono le Leggi di Allāh e i Suoi scopi.
Ang mga paghahalintulad na ito na inilalahad Namin para sa mga tao ay upang pumukaw ang mga ito sa kanila, magpakita ang mga ito sa kanila ng katotohanan, at magpatnubay ang mga ito sa kanila tungo roon. Walang nakatatalos sa mga ito ayon sa paraang hinihiling kundi ang mga nakaaalam sa Batas ni Allāh at sa mga kasanhian nito.
وَتِلْكَ الْأَمْثَالُ نَضْرِبُهَا لِلنَّاسِ وَمَا يَعْقِلُهَا إِلَّا الْعَالِمُونَ (And these examples We cite for people, and no one understands them except the knowledgeable ones. - 29:43). After comparing the weakness of the gods of disbelievers with cobweb, it is stressed that Allah Ta’ ala provides such clear examples to elucidate the truth of Oneness. But only knowledgeable persons draw benefit from them, and the people at large do not ponder, so that they could also understand the truth.
Who is knowledgeable in the sight of Allah?
Imam Baghawi has quoted with his own sanad (chain of narrators) a report from Sayyidna Jabir ؓ that the Holy Prophet ﷺ recited this verse and said ` knowledgeable is the one who ponders over Allah's message, and acts in obedience to Him, and keeps away from the deeds that annoy Him'.
This explains that one does not become knowledgeable in the sight of Allah only by developing some understanding of Qur'an and Oath. To be on that high pedestal one needs to give a continual careful thought to Qur'an, and then lead a life conforming to Qur’ anic teachings.
Musnad of Ahmad has reproduced a narration of Sayyidna 'Amr Ibn Al-` As ؓ that he said he had learnt one thousand amthal (maxims or examples) from the Holy Prophet ﷺ . After reproducing this narration, Ibn Kathir has observed that it was a great honour for Sayyidna ` Amr Ibn Al-` As ؓ ، because those who understand the examples (Amthal) given by Allah Ta’ ala and His messenger are termed by the present verse as knowledgeable.
Sayyidna ` Amr Ibn Murrah ؓ has said that he felt very bad whenever he came across any such verse of the Holy Qur'an, which he could not understand, because Allah has said وَتِلْكَ الْاَمْثَالُ نَضْرِبُهَا لِلنَّاسِ ۚ وَمَا يَعْقِلُهَآ اِلَّا الْعٰلِمُوْنَ (And these examples We cite for people, and no one understands them except the knowledgeable). (Ibn Kathir).
Telles sont les paraboles que Nous énonçons aux gens afin de les éveiller, leur faire voir la vérité et les guider vers elle. Seuls ceux qui connaissent les lois et les sagesses d’Allah sont capables de les comprendre comme il se doit.
Ove primjere Uzvišeni Allah navodi ljudima da im se objelodani istina i ukaže na Pravi put, a njima se onako kako treba koriste isključivo oni koji su spoznali šerijat i njegove mudrosti.
Bu örnekleri kendilerini uyandırması, hakkı göstermesi ve onları hakka iletmesi için insanlara veriyoruz. Bunları istenilen şekilde ancak Allah’ın dinini ve hikmetlerini bilen kimseler idrak edebilirler.
Permisalan-permisalan ini Kami buat untuk manusia yang bertujuan menyadarkan mereka, menjadikan mereka melihat kebenaran, dan membimbing mereka kepadanya, tidak ada yang mampu memahaminya dengan sempurna kecuali orang-orang yang memahami syariat-syariat Allah dan hikmah-hikmah-Nya.
These examples that I draw for people, to awaken them and make them see the truth and guide them to it, can only be grasped in the desired manner by those who have knowledge of Allah’s law and rule.
Đây là những hình ảnh thí dụ mà TA trình bày cho nhân loại để họ thức tỉnh và nhìn thấy rõ chân lý cũng như để hướng dẫn họ đến với Ngài. Tuy nhiên, chỉ những ai hiểu biết hệ thống luật pháp của Allah cũng như sự thông thái của Ngài mới nhận ra điều đó.
Estos son ejemplos que doy a la gente para despertarlos, hacerles ver la verdad y guiarlos hacia ella, pero solo pueden ser comprendidos por aquellos que tienen conocimiento de la sabiduría de Al-lah y Sus normas.
Nebesa i Zemlju Svemogući je Allah stvorio s istinom, razložno i radi zavođenja pravde, nije ih stvorio radi igre i zabave. U stvaranju golemih nebesa i široke Zemlje jesu znamenja za vjernike koja ih upućuju na to da Allah sve može učiniti. U tome su znamenja upravo za vjernike, tim više jer oni na temelju njih dokazuju postojanje Uzvišenog Allaha. A kad se radi o onima koji ne vjeruju, oni prolaze pored jasnih dokaza koje vide oko sebe i u sebi a da na njih uopće ne obrate pažnju niti ih isti ti dokazi podsjećaju na Božiju veličinu i moć.
Allah -Subḥānahu wa Ta'ālā- menciptakan langit dan menciptakan bumi dengan hak, Dia tidak menciptakannya dengan batil, tidak pula menciptakannya dengan sia-sia. Sesungguhnya dalam penciptaan itu benar-benar terdapat tanda-tanda yang nyata atas kekuasaan Allah bagi orang-orang yang beriman karena merekalah yang berdalil dengan keberadaan makhluk Allah atas kekuasaan Sang Pencipta. Adapun orang-orang kafir maka mereka itu menyaksikan tanda-tanda kekuasaan Allah yang ada di ufuk maupun yang ada pada diri mereka sendiri tanpa membuat perhatian mereka tergugah atas keagungan Sang Pencipta dan kekuasaan-Nya.
لِتُجْزَى كُلُّ نَفْسٍ بِمَا تَسْعَى
(that every person may be rewarded for that which he strives) (20:15).
لِيَجْزِىَ الَّذِينَ أَسَاءُواْ بِمَا عَمِلُواْ وَيِجْزِى الَّذِينَ أَحْسَنُواْ بِالْحُسْنَى
(that He may requite those who do evil with that which they have done, and reward those who do good, with what is best) (53:31).
إِنَّ فِى ذَلِكَ لآيَةً لِلْمُؤْمِنِينَ
(Verily, therein is surely a sign for those who believe. ) meaning, there is clear evidence that Allah is alone in creating, controlling, and in His divinity.
The Command to convey the Message, to recite the Qur'an and to pray
Then Allah commands His Messenger and the believers to recite the Qur'an, which means both reciting it and conveying it to people.
وَأَقِمِ الصَّلَوةَ إِنَّ الصَّلَوةَ تَنْهَى عَنِ الْفَحْشَآءِ وَالْمُنْكَرِ وَلَذِكْرُ اللَّهِ أَكْبَرُ
(and perform the Salah. Verily, the Salah prevents from Al-Fahsha' and Al-Munkar and the remembrance of Allah is greater indeed.) Prayer includes two things: the first of which is giving up immoral behavior and evil deeds, i.e., praying regularly enables a person to give up these things. Imam Ahmad recorded that Abu Hurayrah said: "A man came to the Prophet and said, `So-and-so prays at night, but when morning comes, he steals.' The Prophet said:
«إِنَّهُ سَيَنْهَاهُ مَا تَقُول»
(What you are saying (i.e., the Salah) will stop him from doing that.)" Prayer also includes the remembering of Allah, which is the higher objective, Allah says:
وَلَذِكْرُ اللَّهِ أَكْبَرُ
(and the remembrance of Allah is greater indeed.) more important than the former.
وَاللَّهُ يَعْلَمُ مَا تَصْنَعُونَ
(And Allah knows what you do.) means, He knows all that you do and say. Abu Al-`Aliyah commented on the Ayah:
إِنَّ الصَّلَوةَ تَنْهَى عَنِ الْفَحْشَآءِ وَالْمُنْكَرِ
(Verily, the Salah prevents from immoral sins and evil wicked deeds) "Prayer has three attributes, and any prayer that contains none of these attributes is not truly prayer: Being done purely and sincerely for Allah alone (Ikhlas), fear of Allah, and remembrance of Allah. Ikhlas makes a person do good deeds, fear prevents him from doing evil deeds, and the remembrance of Allah is the Qur'an which contains commands and prohibitions." Ibn `Awn Al-Ansari said: "When you are praying, you are doing good, it is keeping you away from immoral sins and evil wicked deeds and what you are doing is part of the remembrance of Allah which is greater."
Allah Toàn Năng đã tạo hóa các tầng trời và trái đất chỉ vì Chân Lý, và Ngài không tạo hóa mọi thứ vô mục đích cũng như Ngài không tạo hóa mọi thứ vô ích. Quả thật trong việc tạo hóa đó là một dấu hiệu rất rõ ràng về quyền năng của Allah cho những người có đức tin. Bởi vì họ là những người dựa vào tạo vật của Allah mà hiểu được Đấng Tạo Hóa Toàn Năng. Ngược lại, đối với những kẻ phủ nhận đức tin, cho dù có chứng kiến bao dấu hiệu của tạo hóa và trên bản thân họ thì họ vẫn không chú tâm đến sự vĩ đại và quyền năng của Đấng Tạo Hóa.
Lumikha si Allāh – kaluwalhatian sa Kanya at pagkataas-taas Siya – ng mga langit at lumikha Siya ng lupa ayon sa katotohanan. Hindi Siya lumikha ng mga ito ayon sa kabulaanan at hindi Siya lumikha ng mga ito sa paglalaro. Tunay na sa paglikhang iyon ay talagang may katunayang maliwanag sa kakayahan ni Allāh para sa mga mananampalataya dahil sila ay ang mga nagpapatunay sa tagalikha sa pamamagitan ng paglikha ni Allāh – kaluwalhatian sa Kanya. Tungkol naman sa mga tagatangging sumampalataya, tunay na sila ay napararaan sa mga tanda sa mga abot-tanaw at mga kaluluwa nang hindi natawag ang mga pansin nila sa kadakilaan ng Tagalikha at kakayahan Niya – kaluwalhatian sa Kanya.
44- Allah, göklerle yeri hak (bir amaç) ile yarattı. Şüphesiz bunda mü’minler için bir delil vardır.
44. Yani yüksekliklerine, büyüklüklerine, genişliklerine, güzelliklerine, içlerinde bulunan güneş, ay, yıldızlar ve melekler ile birlikte bütün gökleri tek başına yaratan yalnızca Yüce Allah’tır. Yine yeri, oradaki dağları, denizleri, ovaları, çölleri, ağaçları ve diğerlerini yaratan da O’dur. O, bütün bunları” hak ile” yaratmıştır. Yani bunları boşuna, maksatsız ve faydasız olarak yaratmamıştır. Bütün bunları emri ve şeriatı uygulansın, kulların üzerindeki nimeti tamamlansın, O’nun hikmetini, hakimiyetini, idaresini, sevmeleri ve ilâh tanımaları gereken yegane varlığın O olduğuna delil teşkil eden hususları görsünler diye yaratmıştır. “Şüphesiz bunda mü’minler için bir delil vardır” Mü’min bir kimse bunlar üzerinde gereği gibi düşünecek olursa onlarda iman edilmesi gereken pek çok hususa dair deliller bulunduğunu açıkça görür.
Allah, may He be glorified, created the heavens and He created the earth with truth. He did not create them with falsehood and He did not create them in vain. In that creation there is clear indication of Allah’s Power for those who have faith, because they are the ones who will use Allah’s creation as evidence for the Creator, may He be glorified. The disbelievers however pass by the signs in the horizons and the signs within themselves without their attention being drawn to the greatness and power of the Creator, may He be glorified.
Allah -Subhanehu ve Teâlâ- gökleri ve yeri batıl olarak boşu boşuna değil, hak üzerine yaratmıştır. Şüphesiz bu yaratmasında Müminler için Allah’ın kudretine dair deliller vardır. Çünkü Allah’ın yaratmasını, yüce yaratıcıya delil olarak getirenler onlardır. Fakat kâfirler, bu ayetleri uzak diyarlarda ve canlılar üzerinde görüp yanından geçerken Allah -Subhanehu ve Teâlâ-'nın azameti ve kudretini fark etmezler.
Allāh, gloria Sua, L'Altissimo, creò i cieli e creò la terra con verità, e non li creò invano né per gioco. In verità, in quella Creazione vi è una chiara prova della Potenza di Allāh per i credenti, perché sono costoro che utilizzano la creazione di Allāh per giungere al Creatore, gloria Sua; tuttavia i miscredenti osservano i segni negli orizzonti e nei loro animi, noncuranti dell'Immensità e della Potenza del Creatore, gloria Sua.
Allah créa les Cieux et la Terre à bon escient. Il ne les a pas créés vainement ni à mauvais escient. Leur création est une preuve claire du pouvoir d’Allah adressée aux croyants car ce sont eux qui trouvent dans la création d’Allah la preuve de l’existence du Créateur, exalté soit-Il. Quant aux mécréants, ils voient les signes de la création d’Allah en eux-mêmes et dans l’Univers sans qu’elles n’attirent leur attention sur l’éminence et le pouvoir du Créateur.
Al-lah creó los cielos y creó la Tierra con la verdad. No los creó con falsedad y no los creó en vano. En la creación hay una muestra clara del Poder de Al-lah para aquellos que tienen fe, porque ellos son los que comprenden que la creación es evidencia de la sabiduría y existencia del Creador, glorificado y exaltado sea. Los incrédulos, sin embargo, pasan por alto los signos en el exterior y dentro de sí mismos, sin que les llame la atención la grandeza ni el poder del Creador.
"Allah menciptakan langit dan bumi dengan haq. Sesungguh-nya pada yang demikian itu terdapat tanda-tanda kekuasaan Allah bagi orang-orang Mukmin." (Al-Ankabut: 44).
(44) Maksudnya Dia-lah Allah سبحانه وتعالى Yang Esa, Yang mencipta-kan langit dengan keluhuran, ketinggian, keluasan, dan keindah-annya, dan segala sesuatu yang ada di dalamnya seperti matahari, bulan, bintang-bintang dan para malaikat, dan bumi beserta segala apa yang ada padanya seperti gunung-gunung, lautan, daratan, gurun, pohon-pohon dan lain-lain. Semua itu Dia ciptakan dengan benar. Maksudnya, Dia tidak menciptakannya dengan sia-sia atau tidak berguna, atau tidak bermanfaat. Sesungguhnya Dia mencipta-kannya agar perintah dan syariatnya tegak, dan agar kenikmatan-nya terhadap segenap hambaNya menjadi sempurna, serta agar mereka melihat bagian dari kebijaksanaanNya, kemahaperkasaan-Nya dan kemahakuasaanNya, sesuatu yang menunjukkan bahwa sesungguhnya hanya Dia-lah sembahan mereka, Dia-lah yang ber-hak mereka cintai dan Dia-lah Tuhan mereka.
﴾ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَةٗ لِّلۡمُؤۡمِنِينَ ﴿ "Sesungguhnya pada yang demikian itu terdapat tanda-tanda kekuasaan Allah bagi orang-orang Mukmin," sesuai dengan banyaknya tuntutan keimanan, jika seorang yang beriman merenungkannya, niscaya ia dapat melihatnya dengan mata kepala.
"Bacalah apa yang telah diwahyukan kepadamu, yaitu al-Kitab (al-Qur`an) dan dirikanlah shalat. Sesungguhnya shalat itu mencegah dari (perbuatan-perbuatan) keji dan mungkar. Dan sesungguhnya mengingat Allah (shalat) adalah lebih besar. Dan Allah mengetahui apa yang kamu kerjakan." (Al-Ankabut: 45).
(45) Allah سبحانه وتعالى memerintahkan untuk membaca wahyuNya atau KitabNya, yaitu Kitab al-Qur`an yang agung ini. Makna "membaca al-Qur`an" adalah mengikutinya dengan cara mematuhi apa yang diperintahkannya dan menjauhi apa yang dilarangnya, berpegang kepada petunjuknya, membenarkan apa-apa yang di-informasikannya, merenungkan makna-maknanya dan membaca lafazhnya. Jadi, membaca lafazhnya menjadi bagian dari makna-nya dan termasuk bagian darinya. Apabila makna tilawah al-Kitab itu demikian maknanya, maka diketahuilah bahwa penegakan agama, semuanya masuk dalam (makna) "membaca al-Qur`an".
Maka FirmanNya, ﴾ وَأَقِمِ ٱلصَّلَوٰةَۖ ﴿ "Dirikanlah shalat" adalah termasuk dalam kategori menyambungkan (athaf) sesuatu yang bermakna khusus kepada yang bermakna umum, disebabkan ke-utamaan shalat, kemuliaan dan pengaruhnya yang sangat indah, yaitu, ﴾ إِنَّ ٱلصَّلَوٰةَ تَنۡهَىٰ عَنِ ٱلۡفَحۡشَآءِ وَٱلۡمُنكَرِۗ ﴿ "Sesungguhnya shalat itu mencegah dari (perbuatan-perbuatan) keji dan mungkar." Perbuatan keji adalah segala dosa yang tergolong besar dan terhitung keji, berupa segala bentuk maksiat yang dikehendaki oleh nafsu. Se-dangkan mungkar adalah setiap maksiat yang diingkari oleh akal sehat dan fitrah.
Dan sisi "keberadaan shalat" dapat mencegah perbuatan keji dan mungkar adalah bahwa seorang hamba yang menegakkannya, menunaikan rukun-rukun, syarat-syarat dan kekhusyu'annya, maka hatinya akan bersinar, jiwanya menjadi suci, imannya bertambah dan kemauannya pada kebaikan makin kuat, serta kemauannya pada keburukan berkurang atau habis. Secara pasti, "konsisten pada shalat" dan memeliharanya seperti itu akan mencegah per-buatan keji dan kemungkaran. Demikianlah di antara tujuan shalat dan buahnya.
Dan di sisi lain, shalat juga mempunyai tujuan yang lebih besar daripada itu dan lebih agung, yaitu apa yang terkandung di dalam shalat itu sendiri, berupa dzikrullah dengan hati, lisan dan badan. Hal itu karena sesungguhnya Allah سبحانه وتعالى menciptakan manu-sia agar beribadah kepadaNya, dan ibadah yang paling utama yang mereka kerjakan adalah shalat. Dan di dalamnya juga terdapat penghambaan seluruh anggota tubuh yang tidak terdapat dalam ibadah yang lain. Maka dari itu, Dia berfirman, ﴾ وَلَذِكۡرُ ٱللَّهِ أَكۡبَرُۗ ﴿ "Dan sesungguhnya mengingat Allah adalah lebih besar." Ini bisa jadi berarti bahwa ketika Dia memerintahkan shalat dan memujinya, Dia mengabarkan bahwa berdzikir mengingatNya di luar shalat itu lebih besar daripada shalat. Ini adalah pendapat jumhur (mayo-ritas) para ahli tafsir. Akan tetapi pengertian yang pertama lebih tepat. Sebab shalat merupakan dzikir yang lebih utama daripada dzikir di luar shalat; dan karena shalat itu sendiri, sebagaimana dijelaskan di muka, merupakan dzikir yang paling agung. ﴾ وَٱللَّهُ يَعۡلَمُ مَا تَصۡنَعُونَ ﴿ "Dan Allah mengetahui apa yang kamu kerjakan," (berupa) ke-baikan dan keburukan, lalu Dia akan memberikan balasan kepada kalian atas semua itu dengan pembalasan yang paling sempurna.
Commentary
اتْلُ مَا أُوحِيَ إِلَيْكَ (And recite (0 Muhammad) what is revealed to you - 29:45). In the previous verses some incidents of a few prophets and their people were related, in which some rebellious infidels were also mentioned, who faced various divine punishments. There were also some words of solace for the Holy Prophet ﷺ ، and consolation for the believers, in that how the earlier prophets had endured various types of hardships. There was also persuasion for continuing the work of teaching and preaching, and not to lose heart under any circumstances.
A brief but comprehensive formula for the reform of people
In the above verses the Holy Prophet ﷺ is advised a brief but comprehensive formula for inviting people towards Allah. If acted upon, this formula opens the avenues leading to practicing religion with all its precept, and the natural hurdles that come in the way in practicing it are removed easily. This elixir formula is made up of two parts; one is the recitation of the Holy Qur'an, and the other, establishment of prayers. Although the real object here was to make all people adhere to the two basics, but for the sake of persuasion and emphasis, the Holy Prophet ﷺ was directed first to practice them, because it was much easy for the followers to act upon the teachings of Islam when they saw the Holy Prophet ﷺ practicing it.
Out of the two components of the formula, recitation of Qur'an is the spirit behind and foundation of everything. The next in order is the establishment of prayers, which has been selected for mentioning here to the exclusion of all other acts and obligations. The wisdom behind placing prayer above all other worships has also been explained that it keeps one away from shameless and obscene acts. The prayer is supreme among all the worships and obligations in its own right, and is a pillar to the religion. Fahsha' are all those shameless and obscene acts and utterances that are regarded bad and vile in all societies, no matter Islamic or non-Islamic, for instance, adultery, murder, abduction, robbery, lying, etc. Munkar (translated above as 'evil' ) is that act or utterance on which there is unanimity of opinion of all religious jurists as being impermissible or Haram. Therefore, if there is a difference of opinion by the religious jurists, no one of the two views can be regarded as munkar. The two words, fahasha' and munkar, encompass in them all the crimes, and sins - both open and concealed - which are mischievous by themselves and a great hurdle in the way of righteous deeds.
How does prayer stop from all sins?
According to innumerous authentic ahadith, this verse means that there is a peculiar effect of the establishment of salah (prayer) that whoever performs it stops committing sins, provided it is not offered just for the sake of offering. One should offer prayers strictly in accordance with the wordings of Qur'an, that is for its iqamah (establishment). The meaning of iqamah of Salah is to perform it both inwardly and outwardly with the manners and mores the Holy Prophet ﷺ used to perform. All along his life, he stressed that the body, clothes and the place of offering prayer should be clean. Offering prayer in congregation, and to perform all actions in line with Sunnah are outward mores of the prayer. As for inward mores, one should stand in prayer with fear of Allah and humility in a manner that he is begging from Him. The one who establishes prayer, Allah Ta’ ala graces him with Divine help to tread the righteous path, and to keep away from all types of sins. If someone does not get rid of sins despite offering prayers, then there is some flaw in his prayers. It is mentioned in a hadith reported by Sayyidna ` Imran Ibn Husain ؓ that the Holy Prophet ﷺ was asked about the sense of the verse by إِنَّ الصَّلَاةَ تَنْهَىٰ عَنِ الْفَحْشَاءِ وَالْمُنكَرِ (Surely, Salah restrains from shamelessness and evil - 29:45). The Holy Prophet ﷺ replied, مَن لَّم َتنھَہ عَنِ الفَحشآءِ وَالمُنکَرِ فَلَا صَلوٰۃَ لَہُ (رواہ ابن ابی حاتم بسندہ عن عمران بن حُصَین والطبرابی من حدیث ابی معاویۃ) That is ` if anyone's prayer did not stop him from his sins then his prayer is nothing'.
Sayyidna Ibn Masud ؓ has reported that the Holy Prophet ﷺ once said لَا صلوٰۃ لِمَن لَّم یُطِعِ الصَّلوٰۃ (Ibn Jarir), that is ` one who does not obey his prayer his prayer is nothing'. The obedience of prayer is that one should keep away from sins (fahsha' and munkar).
While interpreting this verse Sayyidna Ibn ` Abbas ؓ has said that if someone's prayer does not make him do the righteous deeds and prevent from sins, then such a prayer would draw him even farther from Allah Ta’ ala.
Ibn Kathir has reproduced all the three narrations in one place and has concluded that these ahadith are not marfu` which means that these words are not the words spoken by the Holy Prophet ﷺ but are the expositions put forward in explaining this verse by the three scholars namely, ` Imran Ibn Husain, ` Abdullah Ibn Masud, Ibn ` Abbas and Sayyidna Abu Hurairah ؓ has reported in a narration that someone came to the Holy Prophet ﷺ and said ` a person offers tahajjud (night
prayer) at night, and steals after the day break'. The Holy Prophet ﷺ replied, ` The prayer will soon desist him from stealing'. (Ibn Kathir) Some other narrations have also related that after this remark from him he stopped stealing.
Answer to a doubt
Some persons express their doubt that many a people offer prayers regularly and yet indulge in grave sins, which apparently looks in conflict with this verse. Some have replied to this doubt by explaining that Salah forbids those offering prayers from sins, but it is not necessary that all take up the advice in right earnest, and stop committing sins. After all Qur'an and hadith also desist everyone from committing sins, yet many do not pay any attention to the advice, and do not refrain from sinning.
But most commentators have explained that the verse is not in the form of a command, but it is the effect of prayer, which desists those who offer their prayers regularly from committing sins, by Divine help. But if one is not graced with the Divine help to get rid of sins, it means that there is some flaw in his prayers, and he has not been able to fulfill the requirements of iqamah of Salah. Above referred ahadith also endorse this view.
وَلَذِكْرُ اللَّـهِ أَكْبَرُ وَاللَّـهُ يَعْلَمُ مَا تَصْنَعُونَ (And indeed remembrance of Allah is the greatest (thing). And Allah knows what you do. - 29:45). Here remembrance of Allah could mean the remembrance carried out in the prayer or otherwise is supreme. The other meaning of the word could be that when His servants remember Him, it is His promise that He too remembers them before angels فَاذْكُرُونِي أَذْكُرْكُمْ (Remember Me, and I will remember you - 2:152). For the servants who worship Allah it is the biggest blessing. Many a companions and the generation that followed them have endorsed this interpretation. Ibn Jarir and Ibn Kathir رحمۃ اللہ علیہما have also preferred this view. There is also an allusion under this view that the real reason of getting rid of sins through prayers is that Allah Ta’ ala also remembers the servant at that time before the angels. Thus its auspiciousness relieves him from his sins.
-Ey Peygamber!- İnsanlara, Allah’ın sana Kur’an’dan vahyettiklerini oku ve namazı en kusursuz şekilde kıl! Şüphesiz bütün sıfatlarıyla yerine getirilen namaz, sahibini günah ve çirkin işlere düşmekten alıkoyar. Kalplere verdiği nuru, günah işlemesine engel olur ve kişiyi salih amellere yönlendirir. Allah’ın zikredilmesi her şeyin üstünde ve her şeyden büyüktür. Allah elbette neler yaptığınızı bilir. Yaptıklarınızdan hiçbir şey O'na gizli kalmaz. Yaptıklarınıza göre size karşılığını verecektir. Hayır (zannederse) hayır (bulur), şer (zannederse) şer (bulur).
Ô Messager, lis aux gens les versets du Coran qu’Allah t’a révélés et accomplis la prière de la manière la plus complète car accomplir la prière de cette manière prémunit le fidèle des actes de désobéissance et des péchés, puisqu’elle suscite en son cœur une lumière qui lui défend de commettre des actes de désobéissance et l’oriente vers les bonnes œuvres. La mention d’Allah est supérieure à toute autre parole et Allah sait ce que vous faites. Rien de vos œuvre ne Lui échappe et Il vous rétribuera selon leur nature: si elles sont bonnes, la rétribution sera bonne et si elles sont mauvaises, la rétribution sera mauvaise.
Leggi, o Messagero, alla gente, il Corano che ti è stato ispirato da Allāh e compi la Preghiera con devozione; in verità, la Preghiera compiuta con devozione impedisce, a chi la pratica, di cadere nei peccati e nelle nefandezze, in seguito alla luce che crea nei cuori, la quale impedisce di commettere peccati e guida alle buone azioni. Menzionare il nome di Allāh è la cosa più grande e più virtuosa; e Allāh è Consapevole di ciò che fate; nessuna vostra azione Gli è nascosta e vi ricompenserà per le vostre azioni: Se è buona con il bene, e se malvagia con il male.
Read - O Messenger - to people what Allah has revealed to you of the Qur’ān and do the prayer in the most perfect manner. Prayer that is discharged perfectly restrains the doer from falling into sins and wrong, because it creates a light in the heart that prevents the perpetration of sins and guides the person to doing righteous deeds. The remembrance of Allah is greater than and superior to every thing. Allah knows everything you are doing. None of your actions are hidden from him and He will recompense you for them. If they are good the recompense will be good and if they are evil the recompense will be evil.
Bigkasin mo, O Sugo, sa mga tao ang ikinasi sa iyo ni Allāh mula sa Qur'ān. Magsagawa ka ng pagdarasal sa pinakalubos na paraan. Tunay na ang pagdarasal na isinagawa ayon sa katangian nitong lubos ay sumasaway sa tagapagsagawa nito palayo sa pagkakasadlak sa mga pagsuway at mga nakasasama dahil sa idinudulot nito na liwanag sa mga puso, na pumipigil sa paggawa ng mga pagsuway at gumagabay sa paggawa ng mga maayos. Talagang ang pag-alaala kay Allāh ay higit na malaki at higit na dakila kaysa sa bawat bagay. Si Allāh ay nakaaalam sa anumang niyayari ninyo: walang nakakukubli sa Kanya na anuman mula sa mga gawain ninyo, at gaganti sa inyo sa mga gawain ninyo, na [ang ganti] kung mabuti ay mabuti rin at kung masama ay masama rin.
Bacakanlah -wahai Rasul- kepada manusia apa yang telah diwahyukan kepadamu oleh Allah dari Al-Qur`ān. Laksanakanlah salat dengan sempurna karena salat yang dilaksanakan dengan tata cara yang sempurna akan mencegah pelakunya dari terjerumus ke dalam kemaksiatan dan kemungkaran lantaran ia memunculkan cahaya di dalam hati yang mencegahnya dari mendekati kemaksiatan dan menunjukinya kepada amal perbuatan yang saleh. Sungguh mengingat Allah itu lebih besar dan lebih agung dari segala sesuatu dan Allah Maha Mengetahui apa yang kalian kerjakan, tidak ada sesuatu pun dari amal perbuatan kalian yang luput dari-Nya, dan Dia akan membalas amal perbuatan tersebut; apabila baik maka akan dibalas dengan kebaikan, namun apabila buruk maka akan dibalas pula dengan keburukan.
Božiji Poslaniče, kazuj ljudima kur’anske ajete koje ti Allah objavljuje, i obavljaj namaz onako kako je propisano da se obavlja: obavljanje namaza, sa svim onim što iz tog namaza proističe, sprečava čovjeka u činjenju grijehā i razvrata. Naime, dragi Allah imanom prosvijetli srce onog ko namaz pažljivo i iskreno obavlja i dadne mu čvrstinu u islamu pa isti taj čovjek bude bogobojazan, voli čestitost i prezire nemoral; i poriv zla bude pobjeđen. Znajte i to da je zikrullah, spominjanje Allaha, u namazu i u drugim prilikama, najznamenitije i najbolje djelo. A Uzvišeni Allah zna šta Njegovi robovi čine, On će ih pozvati na odgovornost za djela, dobra i hrđava, te će dobre nagraditi, a zločince će kazniti.
Mensajero, recítale a la gente lo que Al-lah te ha revelado del Corán y haz la oración de la manera más perfecta. La oración preserva al orante del mal y de caer en los pecados, porque crea una luz en el corazón que guía a realizar obras justas. El recuerdo de Al-lah es mayor y superior a todo. Al-lah sabe todo lo que haces. Ninguna de tus acciones está oculta de Él, y Él te recompensará por ellas. Si son buenas, la recompensa será buena, y si son malas, la recompensa será acorde.
Ngươi hãy xướng đọc - hỡi Thiên Sứ - cho nhân loại nghe những điều đã được Allah mặc khải cho Ngươi trong Kinh Qur'an và hãy chu đáo dâng lễ nguyện Salah một cách hoàn chỉnh. Quả thật lễ nguyện Salah khi được thực hiện đúng một cách toàn vẹn sẽ ngăn cản người hành lễ rơi vào điều khả ố và tội lỗi, vì nó làm tăng ánh sáng trong tim, ngăn cản sự phạm tội, và chỉ dẫn đến các việc làm ngoan đạo, việc tưởng nhớ Allah, cái là điều lớn nhất và vĩ đại nhất trong tất cả mọi thứ. Và Allah biết rất rõ những điều các ngươi làm, không việc làm nào của các ngươi có thể giấu giếm khỏi Ngài đặng, và Ngài sẽ thưởng phạt về những việc làm của các ngươi, nếu tốt thì được tốt còn nếu xấu thì được xấu.
‘Recite what has been revealed to you of the book’ here means ‘the propagation of the revelation’ i.e. reciting the Quran before people and making them aware of the will of God. This work of propagation is a task calling for great patience. To perform this work well, one has to be the well-wisher of one’s opponents, one has to ignore their excesses and one has to look at one’s addressees as one’s invitees, even if they are rivals and opponents. Just as prayer restrains a man from evil in everyday life, similarly, it saves a missionary from unmissionary-like behaviour. Only that man can become preacher of God’s message whose heart is full of God’s remembrance and who bows down before God in all sincerity. Prayer, or salaat, restrains the human being from committing evil. If a man bows down or prostrates himself (performs ruku‘ and sajdah) before God in all earnestness, he develops a sense of responsibility and humility. The character which forms in a man as a result of this makes him do that which he should do and desist from that which he should not do. When a man attains perfect knowledge through intense realization of God, or ma‘rifah, the result is that the thought of God permeates his very existence. This is what is meant by remembrance of God (dhikr). This spring of God’s remembrance, or dhikr, wells up and flows through his body and soul. Reaching this height of spirituality, man begins uttering noble words in praise of God, and this is undoubtedly the highest form of prayer or worship.
45- Sana vahyedilen Kitabı oku ve namazı da dosdoğru kıl. Çünkü namaz insanı hayasızlıktan ve kötülükten alıkoyar. Allah’ı zikretmek elbette en büyüktür. Allah yaptıklarınızı bilir.
45. Yüce Allah, vahyini ve peygamberine indirdiği bu Kitab-ı Azimi okumayı emretmektedir. Bu Kitabı okumanın (tilâvet etmenin) anlamı ise onun emrettiklerine uymak, yasakladıklarından uzak durmak, hidâyeti ve doğru yolu bulmak, verdiği haberleri tasdik etmek, anlamları üzerinde dikkatle düşünmek ve lafızlarını okumak sureti ile ona uymaktır. Buna göre bu Kitabın lafızlarını okumak tilavetin manasının sadece bir bölümünü teşkil eder.
Kitabın tilâvet edilmesinin anlamı bu olunca dinin bütünü ile uygulamaya geçirilmesinin, Kitabın tilâvetinin kapsamı içerisine girdiğini de anlamış oluyoruz. Buna göre Yüce Allah’ın:“Namazı da dosdoğru kıl” buyruğu özel bir şeyin, kapsamına girdiği genel bir şeye atfedilmesi kabilinden olur. Bu atfın sebebi ise namazın fazileti, şerefi ve insan hayatındaki güzel etkileridir ki bu da şudur:“Çünkü namaz insanı hayasızlıktan ve kötülükten alıkoyar.”
Hayasızlık (الفحشاء), nefislerin arzuladığı, bununla birlikte çok çirkin ve büyük bütün günahlar demektir.
Kötülük (المنكر) akıl ve fıtratların reddedip kabul etmediği her türlü günahtır.
Namazın hayasızlıktan ve kötülükten alıkoyması ise şöyle olur: Namazı devamlı kılan, onu şartları, rükünleri ve huşûu ile eksiksiz edâ eden kimsenin kalbi nurlanır, arınır ve imanı artar. Hayırlara arzusu güçlenir, kötülük arsuzu azalır ya da büsbütün yok olur. Buna göre namazı sürekli kılmak ve bu şekilde namazı devam ettirmek kaçınılmaz olarak kişiyi hayasızlıktan ve kötülükten alıkoyar. İşte bu, namazın en önemli maksatlarından ve en önemli meyvelerinden birisidir.
Diğer taraftan namazın bundan daha büyük ve daha yüce bir maksadı daha vardır ki o da şudur: Namaz; kalp, dil ve beden ile Allah’ın zikrini ihtiva eder. Şüphesiz ki Yüce Allah, kulları kendisine ibadet etsinler diye yaratmıştır. Onların en faziletli ibadetleri ise hiç şüphesiz namazdır.
Namaz ibadetinde bütün organların kullukları, başka ibadetlerde görülmeyecek şekilde ortaya çıkmaktadır. Bundan dolayı Yüce Allah:“Allah’ı zikretmek elbette en büyüktür”buyurmaktadır. Bununla birlikte bu ifadenin, -müfessirlerin çoğunluğunun da kabul ettiği gibi- şanı Yüce Allah namazı emredip onu övdükten sonra namaz dışında da Allah’ı zikredip anmanın namazdan daha büyük olduğu anlamına gelme ihtimali de vardır.
Ancak birinci açıklama daha uygundur. Çünkü namaz, namazın dışındaki zikirden daha faziletlidir. Az önce de geçtiği gibi namazın kendisi de bizzat zikrin en büyüğüdür.“Allah” hayır ya da şer türünden tüm “yaptıklarınızı bilir.” O bakımdan bu yaptıklarınızın karşılığını eksiksiz olarak verecek olan da O’dur.
Rather than become entangled in unnecessary discussions and bickering, it is best if the preacher (da‘i) greets his antagonists formally and then avoids them. But, to those who are sincere and serious, he should try to explain and clarify the Truth. Furthermore, the preacher’s words should be full of wisdom—a wisdom made manifest in the way he takes into account the mental make-up of the addressee. He should present his message in a way which appeals to the addressee, so that his mind is addressed. The message should consist of sound advice and should not be argumentative.
"Dan janganlah kamu berdebat dengan Ahli Kitab, melainkan dengan cara yang paling baik, kecuali dengan orang-orang zhalim di antara mereka, dan katakanlah, 'Kami telah beriman kepada (kitab-kitab) yang diturunkan kepada kami dan yang diturunkan kepadamu; Tuhan kami dan Tuhanmu adalah satu; dan hanya kepadaNya kami berserah diri." (Al-Ankabut: 46).
(46) Allah سبحانه وتعالى melarang berdebat dengan ahli kitab jika di-lakukan tanpa dilandasi pengetahuan yang mendalam dari pihak yang akan mendebat, atau tanpa landasan kaidah yang benar, dan hendaknya tidak mendebat (mereka) kecuali dengan cara yang terbaik, dengan akhlak yang mulia, santun, perkataan yang lembut dan berdakwah kepada kebenaran dan memperindah yang haq, dan dengan menolak kebatilan dan mematahkannya dengan cara yang paling mudah yang bisa mengantarkan kepadanya. Dan hendaknya niat atau tujuan dari perdebatan tidak hanya sekedar perdebatan, sikap ingin mengalahkan dan ingin menjadi yang teratas. Akan tetapi tujuannya adalah menjelaskan kebenaran dan memberikan petunjuk kepada manusia, ﴾ إِلَّا ﴿ "kecuali," dengan orang zhalim di antara ahli kitab. Yaitu dengan tampaknya tujuan dan keadaannya bahwa dia sama sekali tidak mempunyai keinginan pada kebenaran. Ia berdebat hanya untuk membuat huru-hara dan menang-menangan. Tentu sama sekali tidak ada faidahnya men-debat orang seperti ini, karena tujuan dari perdebatan menjadi hilang.
﴾ وَقُولُوٓاْ ءَامَنَّا بِٱلَّذِيٓ أُنزِلَ إِلَيۡنَا وَأُنزِلَ إِلَيۡكُمۡ وَإِلَٰهُنَا وَإِلَٰهُكُمۡ وَٰحِدٞ ﴿ "Dan katakanlah, 'Kami telah beriman kepada (kitab-kitab) yang diturunkan kepada kami dan yang diturunkan kepadamu, Tuhan (sembahan) kami dan Tuhanmu adalah satu." Maksudnya, hendaklah perdebatan kalian dengan ahli kitab dilandasi dengan beriman kepada sesuatu yang diturunkan kepada kalian dan sesuatu yang diturunkan kepada mereka, dan beriman kepada Rasul kalian dan Rasul mereka, dan berdasarkan landasan bahwa sembahan itu satu. Dan hendaknya diskusi kalian dengan ahli kitab tidak dengan cara yang dapat melecehkan sedikit pun dari kitab-kitab suci, atau mencemarkan salah seorang Rasul, sebagaimana yang biasanya dilakukan oleh orang-orang jahil saat berdebat dengan lawan, ia mencemooh semua yang ada pada lawannya, baik yang haq maupun yang batil. Hal demikian adalah kezhaliman dan menyimpang dari yang wajib dan dari etika per-debatan. Karena sesungguhnya yang wajib adalah membantah kebatilan yang ada pada lawan dan menerima kebenaran yang ada padanya, tidak boleh menolak kebenaran karena perkataan lawan sekalipun dia adalah seorang kafir.
Dan juga, karena melandasi debat ahli kitab dengan cara di atas mengandung pengharusan terhadap mereka untuk mengakui al-Qur`an dan rasul yang membawanya (Muhammad a. Pent). Sebab, apabila dia membicarakan prinsip-prinsip agama dan sesuatu yang telah disepakati oleh para nabi dan kitab-kitab suci samawi dan sudah disetujui oleh kedua belah pihak yang berdebat dan sudah dipastikan kebenarannya, di mana kitab-kitab sebelumnya dan para rasul bersama al-Qur`an dan Muhammad a benar-benar telah menjelaskannya, membuktikannya dan mengabarkannya, maka hal itu mengharuskan mereka meyakini (dengan membenar-kan) semua kitab-kitab suci samawi dan seluruh para rasul. Inilah di antara keistimewaan Islam.
Adapun kalau (malah) dikatakan, "Kami hanya beriman ke-pada sesuatu yang dijelaskan oleh kitab suci A saja, tanpa meyakini kitab suci B, padahal itu yang benar yang membenarkan kitab-kitab sebelumnya, maka sikap seperti ini adalah kezhaliman dan hawa nafsu. Sikap itu kembali kepada pernyataan pendustaan. Sebab, apabila dia mendustakan al-Qur`an yang membuktikan kebenaran dan yang membenarkan kitab Taurat yang sudah ada sebelumnya, maka sesungguhnya dia berarti mendustakan pernyataan yang telah dia klaim bahwa dia telah beriman kepadanya. Dan juga, karena setiap cara yang dapat membuktikan kenabian dari nabi yang mana saja, maka cara yang semisal dengannya dan yang lebih besar darinya dapat membuktikan kepada kenabian Muhammad a. Dan setiap syubhat (pemikiran yang keliru) yang dijadikan dasar untuk mendiskreditkan kenabian Muhammad a, maka cara yang semisal dengannya atau yang lebih hebat darinya bisa diarah-kan kepada kenabian dari nabi yang lain. Apabila telah terbukti kepalsuan syubhat tersebut pada nabi lainnya maka kepastian kepalsuannya pada kebenaran Nabi Muhammad a menjadi lebih jelas lagi.
﴾ وَنَحۡنُ لَهُۥ مُسۡلِمُونَ ﴿ "Dan hanya kepadaNya kami berserah diri." Mak-sudnya, kami tunduk berserah diri kepada perintahNya. Siapa saja yang beriman kepadaNya, menjadikanNya sebagai sembahan dan beriman kepada seluruh kitab-kitabNya dan para RasulNya, serta tunduk kepada Allah dan mengikuti para RasulNya maka dialah orang yang berbahagia. Dan siapa saja yang menyimpang dari jalan ini, maka dialah orang yang sengsara.
46- İçlerinden zulmedenler hariç olmak üzere Kitap ehli ile ancak en güzel yolla tartışın ve deyin ki:“Biz, bize indirilene de size indirilenlere de iman ettik. Bizim ilâhımız da sizin ilâhınız da birdir. Biz, yalnız O’na teslim olan kimseleriz.”
46. Yüce Allah, kitap ehli ile tartışacak kimsenin, basiretsizce yahut da uygun görülecek bir kurala bağlı olmaksızın onlarla tartışmasını yasaklamakta ve en güzel yol ile olması hali dışında onlarla tartışmamayı emretmektedir. Bu yol ise güzel ahlâk, nazik ve yumuşak sözlerle hakka davet, hakkı güzelce açıklamak, batılı reddedip çirkinliğini ortaya koymak ve bu maksada ulaştıran en kısa yolu kullanmaktır. Ayrıca yapılan bu tartışmanın maksadı, sırf bir tartışma veya üstünlük sağlayıp galip gelme arzusu olmamalıdır. Bunun yerine esas maksat, hakkı açıklamak ve insanları hidâyete iletmek olmalıdır.
Ancak “içlerinden zulmedenler hariç”yani kitap ehlinden tartışıp da maksadından ve halinden hakkı bulmak istemediği, aksine sırf kötü maksatlı olduğu ve sadece üstünlük sağlamak kastı ile tartıştığı ortaya çıkan Kitap ehline mensup kimseler hariçtir. Böyle bir kimse ile tartışmanın bir faydası yoktur. Çünkü bu halde tartışmadan gözetilen maksat hasıl olmaz.“Ve deyin ki: Biz, bize indirilene de size indirilenlere de iman ettik. Bizim ilâhımız da sizin ilâhınız da birdir.” Yani sizin kitap ehli ile tartışmanız, size ve kendilerine indirilenlere, sizin ve onların rasûlüne, mutlak ilâhın bir ve tek olduğuna iman etme esasına dayalı olsun. Sizin onlarla tartışmanız ilâhî kitaplardan herhangi birisine veya herhangi bir peygambere dil uzatma noktasına sakın varmasın.
Nitekim cahil kimseler hasımları ile tartışlıkları vakit onların sahiplendikleri hak olsun batıl olsun her şeyi tenkit edip dil uzatırlar. Bu ise zulümdür. Tespit edilen görevin ve tartışma adabının dışına çıkmaktır. Yapılması gereken, hasmın savunduğu batılları reddetmek, buna karşılık onun sahip olduğu ve savunduğu hakları da kabul etmektir. O söylüyor diye hakkı -söyleyen kâfir olsa dahi- reddetmemektir.
Aynı şekilde Kitap ehli ile girişilecek bu tartışma yolu, onların Kur’ân’ı ve bu Kur’ân’ı getiren Rasûlü kabul etmesini gerekli kılan bir yoldur. Çünkü tartışanlar, dinin esasları, bütün peygamberlerin ve kitapların ittifakla kabul ettikleri hususlar hakkında konuşup da her iki taraf bunların gerçekliklerini kabul ettiğinde şöyle bir durum ortaya çıkar: Önceki kitaplar da peygamberler de -Kur’ân-ı Kerîm ve Muhammed sallallahu aleyhi ve sellem ile birlikte- bu hususları açıklamış, haber vermiş ve onlara dalâlet etmiş olduğuna göre bütün kitapları tasdik etmek ve bütün peygamberlere iman etmek gerekir ki İslâm’ın özelliklerinden biri de budur. Bu durumda “Biz filan kitabın delâlet ettiğine iman ederiz. Ama -kendisinden önce gelen hakkı tasdik etmekle birlikte- filan kitabı tasdik etmeyiz”, demek bir zulümdür ve hevânın peşine takılıp gitmektir. Böyle bir iddia, bu iddiada bulunanları yalanlar. Çünkü kendisinden önceki kitaplara delâlet eden ve onları tasdik eden Kur’ân-ı Kerîm’i yalanlayan bir kimse, hiç şüphesiz iman ettiğini iddia ettiği şeyleri de yalanlıyor demektir.
Diğer taraftan herhangi bir peygamberin nübüvvetini ispatlayan bütün deliller, aynı şekilde hatta ondan da daha ileri derecede Muhammed sallallahu aleyhi ve sellem’in peygamberliğini de ispatlamaktadır. Muhammed sallallahu aleyhi ve sellem’in peygamberliğini eleştirmeye sebep teşkil edecek her bir şüphenin bir benzeri hatta ondan daha ilerisi diğer peygamberlerin peygamberliği hakkında da ileri sürülebilir. Böyle bir şüphenin, Muhammed sallallahu aleyhi ve sellem’in dışındaki peygamberler hakkında batıl olduğu sabit olduğuna göre aynısının onun hakkında da batıl olduğu çok daha açık bir husutur.
Yüce Allah’ın “Biz, yalnız O’na teslim olan kimseleriz” buyruğu şu demektir: Biz, O’nun emrine teslim olmuş ve O’nun emrine itaatle bağlanan kimseleriz. Her kim O’na iman eder, O’nu ilâh edinir, bütün kitaplarına ve peygamberlerine inanıp Allah’a itaatle boyun eğer, peygamberlerine uyarsa işte o, bahtiyar bir kimsedir. Bu yoldan ayrılıp sapan bir kimse ise bedbahttır.
Arguing with the People of the Book
What is meant here is that anyone who wants to find out about religion from them should argue with them in a manner that is better, as this will be more effective. Allah says:
ادْعُ إِلِى سَبِيلِ رَبِّكَ بِالْحِكْمَةِ وَالْمَوْعِظَةِ الْحَسَنَةِ
(Invite to the way of your Lord with wisdom and fair preaching...) (16:125) And Allah said to Musa and Harun when he sent them to Fir`awn:
فَقُولاَ لَهُ قَوْلاً لَّيِّناً لَّعَلَّهُ يَتَذَكَّرُ أَوْ يَخْشَى
(And speak to him mildly, perhaps he may accept admonition or fear.) (20:44) Allah says here:
إِلاَّ الَّذِينَ ظَلَمُواْ مِنْهُمْ
(except with such of them as do wrong;) meaning, those who turn away from the truth, turning a blind eye to clear evidence, being stubborn and arrogant. In this case you should progress from debate to combat, fighting them in such a way as to deter them from committing aggression against you. Allah says:
لَقَدْ أَرْسَلْنَا رُسُلَنَا بِالْبَيِّنَـتِ وَأَنزَلْنَا مَعَهُمُ الْكِتَـبَ وَالْمِيزَانَ لِيَقُومَ النَّاسُ بِالْقِسْطِ وَأَنزْلْنَا الْحَدِيدَ فِيهِ بَأْسٌ شَدِيدٌ
(Indeed We have sent Our Messengers with clear proofs, and revealed with them the Scripture and the Balance that mankind may keep up justice. And We brought forth iron wherein is mighty power) until: r
إِنَّ اللَّهَ قَوِىٌّ عَزِيزٌ
(Verily, Allah is All-Strong, All-Mighty) (57:25). Jabir said: "We were commanded to strike with the sword whoever opposes the Book of Allah." And His saying:
وَقُولُواْ ءَامَنَّا بِالَّذِى أُنزِلَ إِلَيْنَا وَأُنزِلَ إِلَيْكُمْ
(and say (to them): "We believe in that which has been revealed to us and revealed to you;) means, `if they tell you something which you do not know to be true or false, say to them: We do not hasten to say it is a lie, because it may be true, and we do not hasten to say it is true because it may be false. We believe in it in general, under the condition that it has been revealed and has not been altered or deliberately misinterpreted.' Imam Al-Bukhari, may Allah have mercy on him, recorded that Abu Hurayrah, may Allah be pleased with him, said, "The People of the Book used to read the Tawrah in Hebrew and explain it in Arabic to the Muslims. The Messenger of Allah ﷺ said:
«لَا تُصَدِّقُوا أَهْلَ الْكِتَابِ وَلَا تُكَذِّبُوهُمْ، وَقُولُوا: آمَنَّا بِاللهِ وَمَا أُنْزِلَ إِلَيْنَا وَمَا أُنْزِلَ إِلَيْكُمْ، وَإِلَهُنَا وَإِلَهُكُمْ وَاحِدٌ، وَنَحْنُ لَهُ مُسْلِمُون»
(Do not believe the People of the Book and do not deny them. Say: "We believe in Allah and what has been revealed to us and what has been revealed to you. Our God and your God is One, and to Him we have submitted.")" This Hadith was narrated only by Al-Bukhari. Al-Bukhari recorded that Ibn `Abbas said: "How can you ask the People of the Book about anything, when your Book that was revealed to the Messenger of Allah ﷺ is more recent, you read it pure and uncontaminated, it tells you that the People of the Book altered and changed the Book, that they write the Book with their own hands and then say, `This is from Allah,' to purchace with it a small price Should not the knowledge that you have, prevent you from asking them No, by Allah, we have never seen any of them asking you about what was sent down to you." Al-Bukhari recorded that Humayd bin `Abdur-Rahman heard Mu`awiyah talking to a group of Quraysh in Al-Madinah. He mentioned Ka`b Al-Ahbar, and said: "He was one of the most truthful of those who narrated from the People of the Book, even though we found that some of what he said might be lies." I say, this means that some of what he said could be classified linguistically as lies, but he did not intend to lie, because he was narrating from manuscripts which he thought were good, but they contained fabricated material, because they did not have people who were so conscientious in memorizing the Scriptures by heart as the people of this great Ummah.
O vjernici, sa sljedbenicima Knjige, jevrejima i kršćanima, raspravljajte isključivo lijepim riječima, na najljepši način i blago, kako bi istina bila akcentirana a dokaz na koji se pozivate prihvaćen. Ali se prema onima koji su inadžije i objave vam rat - suprotstavite im se i protiv njih borbu vodite, dok se ne predaju i daju džizju poslušni i pokorni. I recite jevrejima i kršćanima: “Mi vjerujemo u časni Kur’an, objavljen poslaniku Muhammedu, sallallahu 'alejhi ve sellem, i u Tevrat, objavljen poslaniku Musau, alejhis-selam, te u Indžil, koji je objavljen poslaniku Isau, alejhis-selam! Jedino je Allah naš i vaš Bog i Gospodar. On nema saučesnika u pravu da bude obožavan, niti u Svom gospodarenju, niti u Svom savršenstvu. Mi smo Allahu sasvim predani, Njemu smo poslušni i pred Njim ponizni.”
-Ey Müminler!- Yahudi ve Hristiyanlarla ancak en ideal yol ve en iyi üslupla mücadele edin ve şavaşın. Bu, apaçık delil ve öğüt almaya davet etmektir. Ancak kibirlenip inat eden ve size karşı savaş ilan edenlerle, Müslüman oluncaya yahut alçalmış olarak cizye verene kadar savaşın. Yahudi ve Hristiyanlara şöyle söyleyin: "Allah'ın bize Kur'an'dan indirdiğine, Tevrat ve İncil'den size indirdiğine iman ettik. Bizim de sizin de ilahınız birdir. Uluhiyetinde, rububiyetinde ve kemalinde O'nun hiçbir ortağı yoktur. Bizler yalnızca O'na itaat eder ve boyun eğeriz."
Commentary
وَلَا تُجَادِلُوا أَهْلَ الْكِتَابِ إِلَّا بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ إِلَّا الَّذِينَ ظَلَمُوا (And do not debate with the people of the Book unless it is in the best way, except those from them who commit injustice. - 29:46). It means that if one has to get involved in a discussion or debate with the people of the book, he should present his arguments in an affable manner. For instance, it is prudent to answer an impudent remark with politeness, the rage with mildness, and uncivilized tumult with dignified speech.
إِلَّا الَّذِينَ ظَلَمُوا (except those from them who commit injustice - 29:46). But those who wronged you in that they stuck to their stubbornness and obstinacy in return to your dignified gentle speech, they do not deserve this kindness from you. If you give them tit for tat, you are justified, although it is still preferable that they are not replied with rudeness for rudeness, and cruelly for their cruelty. Rather they be treated with courtesy for their rudeness, and with fairness for their unfairness. Some other Qur'anic verses elaborate this advice: وَإِنْ عَاقَبْتُمْ فَعَاقِبُوا بِمِثْلِ مَا عُوقِبْتُم بِهِ وَلَئِن صَبَرْتُمْ لَهُوَ خَيْرٌ لِّلصَّابِرِينَ (16:126): That is, you are entitled to take revenge of their injustice in equal manner, 'but if you opt for patience, it is definitely much better for those who are patient'.
The advice given in this verse for a polite and dignified treatment in the case of a debate with the people of the book is also accorded in Surah An-Nahl with regard to the pagans. At this place the people of the book are especially identified for the reason given right after this. That is, if they were to ponder, there is a great deal common in the two faiths, which should help them accept Islam. Hence it is said وَقُولُوا آمَنَّا بِالَّذِي أُنزِلَ إِلَيْنَا وَأُنزِلَ إِلَيْكُمْ (And say: We believe in what is sent down to us and sent down to you - 29:46). It means that the Muslims should tell the people of the book at the time of argument ` we have faith in the revelations sent to us through our Prophet ﷺ ، and also on those revelations which were sent to you through your prophets. Hence, you have no reason for any hostility against us'.
Does this verse endorse the authenticity of Torah and Injil in their present form?
The manner in which this verse endorses the belief of Muslims in Torah and Injil is their general faith in them, as they were revealed in their original form. It means that whatever Allah Ta’ ala had revealed in these books, they had faith in that. It does not mean that they have faith in their altered and distorted form of the text as well. Many of the alterations were made in the books even before the time of the Holy Prophet ﷺ ، and many more were carried out later. This work on amendments has not ceased yet. Muslims have faith only on that part of Torah and Injil that were revealed on Sayyidna Musa (علیہ السلام) and Sayyidna Isa (علیہ السلام) respectively. The altered part of the books is excluded from that.
Torah and Injil in their present form can neither be believed nor rejected altogether
It is recorded in Sahih Al-Bukhari that Sayyidna Abu Hurairah ؓ has reported that the People of the Book used to read Torah and Injil in their original language, Hebrew, but for Muslims they would relate only its translation in Arabic. the Holy Prophet ﷺ instructed the Muslims in this regard that they should neither believe nor reject what they (Jews and Christians) tell them, and instead simply say آمَنَّا بِالَّذِي أُنزِلَ إِلَيْنَا وَأُنزِلَ إِلَيْكُمْ (We believe in what is sent down to us and sent down to you - 29:46). That is ` We have symbolic faith in that what was revealed on your prophets, but what you are telling us we do not consider it as authentic. Therefore, we abstain from endorsing or rejecting it'.
O believers! Do not discuss and debate with the Jews and Christians to whom the divine books were revealed, except in the best of manners and most exemplary of ways: inviting them by exhortation and establishing clear proofs. As for those of them who oppress by showing stubbornness and arrogance, fight them until they submit, or pay the Jizyah with their own hands while subdued. And say to the Jews and the Christians: “I have believed in whatever Allah has revealed to us in the Qur’ān, and in the Torah and Gospel that was revealed to you. Our Lord is one and so is yours, He has no partner in His lordship, worship or perfection, and we submit and humble ourselves to Him alone.”
¡Creyentes! Discutan y debatan con los judíos y cristianos, a quienes les fueron revelados los Libros divinos, de la mejor manera y de la forma más ejemplar: invitándolos con exhortación y estableciendo pruebas claras. Digan a los judíos y a los cristianos: “He creído en todo lo que Al-lah nos ha revelado en el Corán, y en la Torá y en el Evangelio que les fue revelado. Nuestro Señor es uno, y el también suyo, Él no tiene compañero en Su señorío, adoración ni perfección, y nos sometemos y nos humillamos solo ante Él”.
Và các ngươi - hỡi những người có đức tin - chớ có tranh cãi với người Do Thái và Thiên Chúa ngoại trừ bằng lời lẽ lịch thiệp và bằng cách tốt nhất, đó là mời gọi họ bằng những lời khuyên bảo và bằng chứng rõ ràng. Riêng đối với kẻ nào ngang tàng chống đối ra mặt và công khai chiến đấu với các ngươi thì các ngươi hãy đánh chúng cho đến khi nào chúng chịu đầu hàng và cúi đầu đóng thuế thân bằng chính đôi tay của chúng. Các ngươi hãy nói với người Do Thái và Thiên Chúa rằng: "Bọn ta đã có đức tin nơi những điều mà Allah đã thiên khải cho bọn ta từ Qur'an và những điều đã thiên khải cho các ngươi trong Tawrah (Cựu Ước) và trong Injil (Tân Ước). Thượng Đế của bọn ta và Thượng Đế của các ngươi vốn là một Đấng duy nhất, Ngài không có đối tác ngang vai trong thờ phượng, tạo hóa cũng như sự toàn mỹ của Ngài. Tất cả chúng ta đều là nô lệ thần phục Ngài."
Non dialogate e non disputate – o credenti – con gli Ebrei e i Nazareni se non con le buone maniere e nel modo più esemplare, ovvero con la guida, la predica e le prove evidenti, tranne i trasgressori, tra di loro, e coloro che perseverano nella superbia, e che vi hanno dichiarato guerra: combatteteli finché non si arrendono o non pagano il tributo, sottomessi. E dite agli Ebrei e ai Nazareni: "Crediamo nel Corano che Allāh ci ha rivelato, e crediamo nella Torāh e nel Vangelo che vi sono stati rivelati; e il nostro e vostro Dio è Unico, e non ha pari nella Sua Divinità, nella Sua Maestà e nella Sua Perfezione; e noi siamo umilmente sottomessi a Lui solo".
Ô croyants, ne débattez pas ni ne polémiquez avec les juifs et les chrétiens si ce n’est de la meilleure façon, c’est-à-dire en usant d’exhortation et d’arguments clairs, exception faite de ceux qui se montrent injustes par leur entêtement et leur obstination et vous ont déclaré la guerre. Ceux-là, combattez-les jusqu’à ce qu’ils se convertissent ou qu’ils viennent eux-mêmes vous verser la capitation et s’humilier devant vous. Dites aux juifs et aux chrétiens: Nous croyons en Celui qui vous a révélé la Torah et l’Evangile. Notre Dieu et le vôtre est Un et Il ne possède aucun associé dans Sa divinité, Sa seigneurie et Sa perfection. C’est à Lui Seul que nous sommes soumis et assujettis.
Janganlah kalian -wahai orang-orang yang beriman- berdialog dan berdebat dengan orang-orang Yahudi dan orang-orang Nasrani melainkan dengan cara yang paling baik dan metode yang paling benar, yaitu dengan dakwah menggunakan nasihat dan hujah-hujah yang jelas. Namun, hal itu dikecualikan terhadap orang-orang yang zalim di antara mereka dengan melakukan pembangkangan dan kesombongan serta mengumumkan perang terhadap kalian, mereka itu perangilah hingga mereka menyerah atau membayar jizyah dengan patuh dan dalam keadaan tunduk. Lalu katakanlah kepada orang-orang Yahudi dan Nasrani, “Kami telah beriman kepada Al-Qur`ān yang diturunkan oleh Allah kepada kami dan kami beriman kepada Taurat dan Injil yang diturunkan kepada kalian. Tuhan kami dan Tuhan kalian adalah satu, tidak ada sekutu bagi-Nya di dalam ulūhiyyah-Nya, rubūbiyyah-Nya, dan kesempurnaan-Nya dan hanya kepada-Nya semata kami tunduk dan patuh."
Huwag kayong makipagtalakayan, O mga mananampalataya, at huwag kayong makipag-alitan sa mga Hudyo at mga Kristiyano malibang ayon sa istilong pinakamaganda at pamamaraang pinakaideyal. Ito ay ang pag-aanyaya sa pamamagitan ng pangaral at mga katwirang malinaw, maliban sa mga lumabag sa katarungan kabilang sa kanila sa pamamagitan ng pagmamatigas at pakikipagmalakihan at nagpahayag ng digmaan sa inyo sapagkat makipaglaban kayo sa kanila hanggang sa magpasakop sila o magbigay sila ng jizyah nang kusang-loob habang sila ay mga nanliliit. Sabihin ninyo sa mga Hudyo at mga Kristiyano: "Sumampalataya kami sa pinababa ni Allāh sa amin na Qur'ān at sumampalataya kami sa pinababa sa inyo na Torah at Ebanghelyo. Ang Diyos namin at ang Diyos ninyo ay nag-iisa: walang katambal sa Kanya sa pagkadiyos Niya, pagkapanginoon Niya, at kalubusan Niya. Kami ay sa Kanya lamang mga nagpapaakay na nagpapakaaba."
Così come abbiamo rivelato i Libri prima di te, ti abbiamo rivelato il Corano; alcuni di coloro che leggono la Torāh, come Abdullāh ibn Salām, credono in esso, per mezzo delle sue menzioni che trovano nei loro Libri. Alcuni di questi idolatri credono in esso, e quelli che rinnegano i Nostri Segni sono i miscredenti, che sono sempre stati miscredenti e hanno sempre rinnegato la verità, nonostante la sua evidenza.
Así como revelé los Libros a los profetas anteriores, te revelé el Corán. Algunos de los que leen la Torá, como Abdullah Ibn as Salam, también creen en el Corán porque lo encuentran descrito en sus libros. Entre los idólatras también hay quienes creen en el Corán. Pero solo los que se niegan a creer pueden negar Mis signos a pesar de su claridad.
Kung paanong nagpababa Kami ng mga kasulatan sa mga bago mo, nagpababa Kami sa iyo ng Qur'ān. Kaya ang ilan sa kanila na nagbabasa ng Torah – tulad ni Abdullāh bin Saba' – ay sumasampalataya rito noong nakatagpo sila ng katangian nito sa mga kasulatan nila. Mayroon sa mga tagapagtambal na ito na sumasampalataya rito. Walang tumatangging sumampalataya sa mga tanda Namin maliban sa mga tagatangging sumampalataya na nakagawian nila ay ang kawalang-pananampalataya at ang pagkakaila sa katotohanan sa kabila ng paglitaw nito.
And just as I revealed the Books upon those before you, I revealed the Qur’ān upon you. Some of those who read the Torah, such as Abdullah ibn as Salam believe in the Qur’ān as well, because of what they find of its description in their books. And from among the idolaters are also those who believe in this Qur’ān. Only those who are habituated to rejection and denial disbelieve in My signs, despite their clarity.
Sebagaimana Kami telah menurunkan kitab-kitab kepada orang-orang sebelummu, maka Kami pun menurunkan kepadamu Al-Qur`ān. Sebagian mereka yang membaca Taurat -seperti Abdullah bin Salām- beriman kepada Al-Qur`ān karena mereka mendapati ciri-cirinya telah disebutkan di dalam kitab-kitab mereka. Di antara orang-orang musyrik itu juga ada yang beriman kepadanya dan tidaklah ingkar terhadap ayat-ayat Kami kecuali orang-orang kafir yang memang tabiatnya adalah pengingkaran dan penolakan terhadap kebenaran meski sudah jelas sebagai kebenaran.
Evidence for the Fact that the Qur'an was revealed from Allah
Ibn Jarir said: "Allah says, `just as We revealed the Books to the Messengers who came before you, O Muhammad, so We have also revealed this Book to you."' What he said is good and fits the context. Allah's saying:
فَالَّذِينَ ءَاتَيْنَـهُمُ الْكِتَـبَ يُؤْمِنُونَ بِهِ
(and those whom We gave the Scripture believe therein) means, those knowledgable rabbis and scholars among them who learned it and recited it properly, such as `Abdullah bin Salam, Salman Al-Farisi and others like them.
وَمِنْ هَـؤُلاءِ مَن يُؤْمِنُ بِهِ
(as also believe therein some of these) meaning, the Quraysh Arabs and others.
وَمَا يَجْحَدُ بِـايَـتِنَآ إِلاَّ الْكَـفِرونَ
(and none but the disbelievers reject Our Ayat.) No one disbelieves and rejects them except those who conceal the truth with falsehood, and those who try to hide the rays and light of the sun by their covering an eye. Then Allah says:
وَمَا كُنتَ تَتْلُو مِن قَبْلِهِ مِن كِتَـبٍ وَلاَ تَخُطُّهُ بِيَمِينِكَ
(Neither did you read any book before it (this Qur'an) nor did you write any book with your right hand. ) meaning, `you lived among your people for a long time before you brought this Qur'an. During this time you never read any book or wrote anything. Your people, as well as others all know that you are an unlettered man who does not read or write.' This is how he was also described in the previous Scriptures, as Allah says:
الَّذِينَ يَتَّبِعُونَ الرَّسُولَ النَّبِىَّ الأُمِّىَّ الَّذِى يَجِدُونَهُ مَكْتُوبًا عِندَهُمْ فِى التَّوْرَاةِ وَالإِنجِيلِ يَأْمُرُهُم بِالْمَعْرُوفِ وَيَنْهَـهُمْ عَنِ الْمُنْكَرِ
(Those who follow the Messenger, the Prophet, the unlettered about whom they find written with them in the Tawrah and the Injil, -- he commands them with good; and forbids them from evil.) (7:157) This is how the Messenger of Allah ﷺ will remain until the Day of Resurrection, unable to write even one line or one letter. He used to have scribes who would write down the revelation for him, or would write letters from him to be sent to different places. Allah's saying:
إِذاً لاَّرْتَـبَ الْمُبْطِلُونَ
(In that case, indeed, the followers of falsehood might have doubted.) means, `if you had been literate, some ignorant people would have doubted you. They would have said that you learned this from Books inherited from the Prophets which came before.' Indeed, they did say that, even though they knew that he was unlettered and could not read or write.
وَقَالُواْ أَسَـطِيرُ الاٌّوَّلِينَ اكْتَتَبَهَا فَهِىَ تُمْلَى عَلَيْهِ بُكْرَةً وَأَصِيلاً
(And they say: "Tales of the ancients, which he has written down, and they are dictated to him morning and afternoon.") (25:5) Allah says:
قُلْ أَنزَلَهُ الَّذِى يَعْلَمُ السِّرَّ فِى السَّمَـوَتِ وَالاٌّرْضِ
(Say: "It has been sent down by Him Who knows the secret of the heavens and the earth) (25:6). And Allah says here:
بَلْ هُوَ ءَايَـتٌ بَيِّنَـتٌ فِى صُدُورِ الَّذِينَ أُوتُواْ الْعِلْمَ
(Nay, but it is (Quran), the clear Ayat, (preserved) in the breasts of those who have been given knowledge.) meaning, this Qur'an is clear Ayat which indicate the truth, commands, prohibitions and stories. It is memorized by the scholars for whom Allah makes it easy to memorize, recite and interpret. This is like the Ayah,
وَلَقَدْ يَسَّرْنَا الْقُرْءَانَ لِلذِّكْرِ فَهَلْ مِن مُّدَّكِرٍ
(And We have indeed made the Qur'an easy to understand and remember; then is there any one who will remember) (54:17). The Messenger of Allah ﷺ said:
«مَا مِنْ نَبِيَ إِلَّا وَقَدْ أُعْطِيَ مَا آمَنَ عَلَى مِثْلِهِ الْبَشَرُ، وَإِنَّمَا كَانَ الَّذِي أُوتِيتُهُ وَحْيًا أَوْحَاهُ اللهُ إِلَيَّ، فَأَرْجُو أَنْ أَكُونَ أَكْثَرَهُمْ تَابِعًا»
(There has never been any Prophet who was not given that which would make people believe in him. What I have been given is revelation which Allah reveals to me, and I hope that I will have the most followers among them.) According to the Hadith of `Iyad bin Himar, recorded in Sahih Muslim, Allah says:
«إِنِّي مُبْتَلِيكَ وَمُبْتَلٍ بِكَ، وَمُنْزِلٌ عَلَيْكَ كِتَابًا لَا يَغْسِلُهُ الْمَاءُ، تَقْرَؤُهُ نَائِمًا وَيَقْظَانًا»
("I am testing you and testing others through you, revealing to you a Book which cannot be washed away by water, which you recite while you are asleep and while you are awake.") This means, if the manuscript where it is written were to be washed with water, there is no need for that manuscript. This is because it is preserved in the hearts and is easy on the tongue (i.e., is easy to recite), and is controlling people's hearts and minds. It is miraculous in its wording and in its meanings. In the previous Scriptures this Ummah was described as carrying their holy Books in their hearts.
وَمَا يَجْحَدُ بِـَايَـتِنَآ إِلاَّ الظَّـلِمُونَ
(And none but the wrongdoers deny Our Ayat) Nobody denies it or tries to undermine its status or rejects it except the wrongdoers, i.e., the arrogant transgressors who know the truth but turn away from it, as Allah says:
إِنَّ الَّذِينَ حَقَّتْ عَلَيْهِمْ كَلِمَةُ رَبِّكَ لاَ يُؤْمِنُونَ - وَلَوْ جَآءَتْهُمْ كُلُّ ءايَةٍ حَتَّى يَرَوُاْ الْعَذَابَ الاٌّلِيمَ
(Truly, those, against whom the Word (wrath) of your Lord has been justified, will not believe. Even if every sign should come to them, until they see the painful torment.) (10:96-97)
"Dan demikian (pulalah) Kami menurunkan kepadamu al-Kitab (al-Qur`an), lalu orang-orang yang telah Kami berikan ke-pada mereka al-Kitab (Taurat) maka mereka beriman kepadanya (al-Qur`an); dan di antara mereka (orang-orang kafir di Makkah) ada yang beriman kepadanya. Dan tidaklah yang mengingkari ayat-ayat Kami melainkan orang-orang yang kafir. Dan kamu (wahai Muhammad) tidak pernah membaca sebelumnya (al-Qur`an) suatu Kitab pun dan kamu tidak (pernah) menulis suatu Kitab pun dengan tangan kananmu; andaikata (kamu pernah membaca dan menulis), benar-benar ragulah orang yang memgingkari(mu)." (Al-Ankabut: 47-48).
(47) Maksudnya, ﴾ وَكَذَٰلِكَ أَنزَلۡنَآ إِلَيۡكَ ﴿ "dan demikian pulalah Kami turunkan kepadamu," wahai Muhammad, ﴾ ٱلۡكِتَٰبَۚ ﴿ "al-Kitab" yang mulia, yang menjelaskan setiap berita yang agung, yang menyeru kepada setiap akhlak mulia dan perkara yang sempurna, yang membenarkan kitab-kitab suci terdahulu, yang diberitakan oleh para nabi terdahulu, ﴾ فَٱلَّذِينَ ءَاتَيۡنَٰهُمُ ٱلۡكِتَٰبَ ﴿ "lalu orang-orang yang telah Kami berikan kepada mereka al-Kitab," mereka mengenalnya dengan sebenar-benarnya, dan mereka belum dirasuki oleh rasa dengki dan hawa nafsu, ﴾ يُؤۡمِنُونَ بِهِۦۖ ﴿ "maka mereka beriman kepadanya," karena mereka meyakini kebenarannya berdasarkan kesesuaian pengeta-huan yang mereka miliki, dan berdasarkan berita-berita gembira yang ada pada mereka serta karena mereka diistimewakan dengan kemampuan untuk membedakan antara yang baik dan yang buruk, antara yang benar dan yang dusta.
﴾ وَمِنۡ هَٰٓؤُلَآءِ ﴿ "Dan di antara mereka (orang-orang kafir Makkah)" yang ada ﴾ مَن يُؤۡمِنُ بِهِۦۚ ﴿ "ada yang beriman kepadanya" dengan iman yang dilandasi pengetahuan yang mendalam, bukan karena suka atau takut.
﴾ وَمَا يَجۡحَدُ بِـَٔايَٰتِنَآ إِلَّا ٱلۡكَٰفِرُونَ ﴿ "Dan tidaklah yang mengingkari ayat-ayat Kami melainkan orang-orang yang kafir," yaitu mereka yang ka-rakternya adalah mengingkari kebenaran dan menentangnya. Ini adalah pembatasan terhadap orang-orang yang kafir kepadanya. Yaitu bahwa tidak seorang pun (dari mereka) yang tujuannya ada-lah mencari kebenaran. Kalau tidak demikian, maka setiap orang yang mempunyai tujuan yang benar pasti beriman kepadanya. Hal itu disebabkan karena di dalamnya terdapat bukti-bukti yang nyata bagi setiap orang yang masih mempunyai akal sehat atau mendengar dengan baik sedangkan ia menyaksikan.
Di antara bukti yang membuktikan kebenarannya adalah bahwa al-Qur`an ini dibawa oleh seorang nabi yang dipercaya, nabi yang dikenal kejujuran dan keamanahannya, tempat masuk dan tempat keluarnya serta seluruh kondisinya oleh kaumnya; dan dia tidak pernah menulis satu baris pun dengan tangannya, bahkan dia sama sekali tidak bisa membaca satu baris pun yang tertulis. Jadi, kondisi beliau membawa al-Qur`an dalam kondisi seperti itu merupakan bukti yang pasti dan paling jelas, yang sama sekali tidak dapat diragukan bahwa al-Qur`an ini datang dari sisi Allah Yang Mahaperkasa lagi Maha Terpuji.
(48) Maka dari itu Dia berfirman, ﴾ وَمَا كُنتَ تَتۡلُواْ ﴿ "Dan kamu (wahai Muhammad) tidak pernah mentilawah" maksudnya, membaca ﴾ مِن قَبۡلِهِۦ مِن كِتَٰبٖ وَلَا تَخُطُّهُۥ بِيَمِينِكَۖ إِذٗا ﴿ "sebelumnya suatu Kitab pun dan kamu tidak pernah menulis suatu Kitab pun dengan tangan kananmu; andai-kata demikian," andaikata kamu seperti demikian keadaannya, ﴾ لَّٱرۡتَابَ ٱلۡمُبۡطِلُونَ ﴿ "benar-benar ragulah orang yang mengingkari," pasti mereka mengatakan, "Muhammad telah mempelajarinya dari kitab-kitab terdahulu, atau mengutipnya dari sana." Namun kenyataannya, sungguh telah diturunkan kepada hatimu sebuah Kitab yang sangat mulia, yang dapat kamu gunakan untuk menantang para ahli sastra Arab yang mempunyai retorika yang sangat tinggi, lagi menjadi musuh yang sangat memusuhi, agar mereka mendatang-kan kitab yang semisal dengannya, atau satu surat yang semisal dengannya, lalu mereka tidak mampu sama sekali untuk melaku-kannya, bahkan jiwa mereka sama sekali tidak membisikkan kepada mereka untuk menantangnya, karena mereka tahu retorika dan kefasihan al-Qur`an ini, dan mereka tahu bahwa perkataan seorang manusia tidak akan pernah bisa menandinginya, atau mirip dengan-nya. Maka dari itu, Dia berfirman,
47- İşte böylece sana (bu) Kitabı indirdik. Kendilerine kitap verdiklerimiz, ona iman ederler. Bunlar arasından da ona iman eden kimseler vardır. Âyetlerimizi ancak kâfirler inkâr ederler.
48- Sen, bu (Kitabın indirilişinden) önce ne bir kitap okur ne de sağ elinle yazı yazardın. Eğer öyle olsaydı batıla dalanlar, elbette şüpheye düşerlerdi.
47. “İşte böylece sana” ey Muhammed, her önemli ve büyük haberi apaçık bildiren bu “Kitabı indirdik.”Bu kitap, üstün ahlâkî erdemlere ve mükemmel olan her bir işe davet eder. Kendisinden önceki kitapları tasdik eder. Kendisinden önceki peygamberler de bu Kitabın indirileceğini haber vermiştir.“Kendilerine kitap verdiklerimiz” onu gereği gibi bilip tanıyan, bundan dolayı hevâlarına kapılmayan ve onu kıskanmayanlar “ona iman ederler.” Çünkü onlar, ellerindeki belgeler, sahip oldukları müjdeler ve kendilerinin güzeli, çirkini, doğruyu, yalanı bilmek gibi ayırıcı özellikleri sayesinde bu Kitabın doğruluğuna kesinlikle inanırlar. “Bunlar” mevcut ehli kitap “arasından da” herhangi bir ümitle ya da bir şeyden korktuğu için değil de basiretle “ona iman eden kimseler vardır.”“Âyetlerimizi ancak” hakkı bile bile inkâr etmeyi ve ona karşı inatlaşmayı âdet edinmiş “kâfirler inkâr ederler.” Bu ifadede bu Kitabı sadece böyle kimselerin inkâr edeceği ve hakka tabi olma maksadını güden kimsenin ise böyle yapmayacağı belirtilmektedir. Yoksa doğru bir maksadı bulunan herkesin bu Kitaba iman etmesi kaçınılmaz bir şeydir. Çünkü bu Kitap, aklını kullanan yahut da uyanık bir kalple ona kulak kabartan herkes için apaçık deliller ihtiva etmektedir.
Bu Kitabın doğruluğunun delillerinden birisi de onu, kavmi arasında doğru sözlülüğü, emaneti ve tüm halleri ile bilinen peygamberin getirmiş olmasıdır. Bu peygamber, yazı yazan birisi değildir, hatta o yazılmış bir yazıyı dahi okuyamıyordu. Bu durumda iken böyle bir Kitabı getirmesi, bu Kitabın Aziz ve her türlü hamde layık olan Allah tarafından gönderilmiş olduğuna dair en ufak bir tereddüde mahal vermeyecek kesin ve apaçık delillerden biridir. Bundan dolayı Yüce Allah’ın şöyle buyurduğunu görüyoruz:
48. “Sen, bu (Kitabın indirilişinden) önce ne bir kitap okur ne de sağ elinle yazı yazardın. Eğer öyle olsaydı” Sen böyle biri olmasaydın “batıla dalanlar, elbette şüpheye düşerlerdi” ve onlar: Bunu önceki kitaplardan öğrendi yahut da onlardan kopya etti, derlerdi.
Ne var ki bu kitap senin kalbine üstün ve değerli bir kitap olarak inmiştir. Sen de son derece fesahat ve belağat sahibi, aynı zamanda azılı düşmanın olan kimselere onun bir benzerini hatta onun sdece bir sûresinin benzerini getirmek üzere meydan okuduğun halde onlar bundan tamamen aciz kalmışlardır. Hatta bu Kitaba benzer bir kitap ortaya koymayı akıllarından dahi geçirmemişlerdir. Çünkü onlar, bu Kitabın ne kadar beliğ ve ne kadar fesahatlı olduğunu, hiçbir insan sözünün ona denk yahut benzer olamayacağını ve onunla yarışabilecek seviyeye ulaşamayacağını kesinlikle biliyorlardı. Bundan dolayı Yüce Allah şöyle buyurmaktadır:
Kao što smo objavljivali prijašnjim vjerovjesnicima, Mi tebi, Božiji Poslaniče, objavljujemo ovaj Kur’an veličanstveni. A neki sljedbenici Knjige koji čitaju Tevrat, poput jevrejina Abdullaha ibn Selama, vjeruju u Muhammeda, jer nalaze njegov opis u svojim knjigama, a i među mnogobošcima ima onih koji su povjerovali u njega. Kur’an osporava i u njega sumnja samo onaj koji se inati, poriče i negira očite istine.
Senden öncekilere kitap indirdiğimiz gibi sana da Kur'an'ı indirdik. -Abdullah b. Selâm gibi- Tevrat'ı okuyanlardan bazıları kitaplarında onun vasfını buldukları için ona iman ederler. Bu müşriklerden de ona iman edenler vardır. Hakkın apaçık olmasıyla beraber ayetlerimizi ancak tabiatlarında küfür ve reddetme olan kâfirler inkâr ederler.
Tout comme Nous avons révélé des livres aux prophètes qui t’ont précédé, Nous te révélons le Coran. Certains de ces gens qui lisent la Torah, à l’image de ‘AbduLlâh ibn Salâm, croient au Coran en raison de la description qui en est faite dans leurs livres. Certains de ces polythéistes y croient également et seuls mécroient en Nos versets les mécréants dont il est de leur nature de mécroire et de rejeter la vérité malgré son évidence.
Và giống như việc TA đã thiên khải những Kinh Sách xuống thời trước, TA cũng đã thiên khải cho Ngươi Kinh Qur'an. Thế nên, trong số những người biết đọc Tawrah - tiêu biểu như 'Abdullah bin Salam - họ đã có đức tin nơi Nó, vì khi họ đã nhận thấy sự miêu tả như trong Kinh Sách của họ; và trong số người đa thần cũng đã có đức tin nơi Nó. Và không ai phủ nhận các Lời Mặc Khải của TA ngoại trừ nhóm người vô đức tin chìm sâu trong sự vô đức tin và phủ nhận chân lý dù nó đã được phơi bày rõ ràng.
Hindi ka dati, O Sugo, bumibigkas bago ng Qur'ān na ito ng anumang aklat at hindi ka dati nagsusulat ng anuman sa pamamagitan ng kanan mo dahil ikaw ay iliterato: hindi nakababasa at hindi nakasusulat. Kung sakaling ikaw ay naging nakababasa at nakasusulat, talaga sanang nagduda ang mga mangmang kabilang sa mga tao sa pagkapropeta mo at nagdahilan sila na ikaw dati ay nagsusulat hango sa mga kasulatang nauna.
Tidaklah engkau -wahai Rasul- membaca kitab apa pun sebelum Al-Qur`ān ini dan tidaklah engkau menulis sesuatu dengan tangan kananmu karena engkau buta huruf, tidak bisa membaca dan menulis. Seandainya engkau bisa membaca dan menulis niscaya orang-orang bodoh akan meragukan kenabianmu dan mengira bahwa engkau menulis dari kitab-kitab yang telah lalu.
Allahov Poslaniče, ti nikakvu knjigu prije časnog Kur’ana nisi čitao, a nisi ni jedno jedino slovo rukom svojom napisao, jer ne umiješ čitati i pisati, tvoji sunarodnici to dobro znaju. Da si znao čitati i pisati, posumnjali bi lažotvori i rekli bi: “Muhammed je smisao ovog što govori uzeo iz prijašnjih knjiga.” ili bi kazali: “Kur’anske je ajete prepisao iz prijašnjih objava!”
Prima del Corano tu non leggevi alcun libro, o Messaggero, e non scrivevi nulla di tuo pugno, poiché sei analfabeta, non sei in grado di leggere né scrivere. Se fossi stato in grado di leggere e scrivere, la gente ignorante avrebbe dubitato della tua Profezia, e avrebbe utilizzato come scusa il fatto che tu copiassi dai Libri precedenti.
Và Ngươi - hỡi Thiên Sứ - chưa từng đọc trước Kinh Qur'an bất cứ quyển kinh sách nào, và bàn tay phải của Ngươi cũng chưa từng viết bất cứ chữ nào, bởi vì Ngươi vốn là người mù chữ không biết đọc cũng không biết viết. Nếu như Ngươi biết đọc và biết viết thì chắc chắn thiên hạ sẽ sinh lòng nghi ngờ về sứ mạng của Ngươi, họ sẽ cho rằng Ngươi ghi chép lại từ những kinh sách trước.
The status of the narrations of the People of the Book quoted by the commentators in their commentaries is also the same. The object of their reproduction in the commentaries is meant to highlight their historical position. They cannot be used for determining what is permitted (halal) and what is not permitted حَرَام (haram).
مَا كُنتَ تَتْلُو مِن قَبْلِهِ مِن كِتَابٍ وَلَا تَخُطُّهُ بِيَمِينِكَ إِذًا لَّارْتَابَ الْمُبْطِلُونَ (And you have never been reciting any book before this, nor have you been writing it with your right hand, had it been so, the people of falsehood would have raised doubts. - 29:48). That is Before the revelation of the Qur'an you could neither read nor write, rather you were unlettered (اُمِّی). If it was not so, and you were literate, then there could have been a possibility of doubt for the infidels to put the blame that you were repeating what you had read in, the earlier books, Torah and Injil, and it was not a new revelation sent down on you by way of prophethood.'
It was a great honour and miracle for the Holy Prophet ﷺ to be unlettered
Allah Ta’ ala had demonstrated so many evident and clear miracles to prove the prophethood of the Holy Prophet ﷺ ، and it was one of those miracles that He made him unlettered. Neither he could read anything nor could he write at all. Forty years of his life were spent in this fashion before the eyes of the people of Makkah. He did not have any acquaintance with the People of the Book wherefrom he could have learnt anything. In fact, there were no People of the Book living in Makkah. Suddenly, at the age of forty years, such a speech started flowing from his mouth that was a miracle not only in its theme and meaning, but also in the pinnacle of its eloquence.
Some scholars have tried to prove that he was unlettered in the beginning, but later Allah Ta’ ala taught him how to read and write. In support of their contention they quote a hadith regarding the incident of Hudaibiyah, which says that when the agreement between the Holy Prophet ﷺ and the infidels of Makkah was being written, it was started by the Muslims with the words, مِن مُحَمَّدِ عبد اللہ وَ رسَوُلِہٖ - (From Muhammad, the slave of Allah and His messenger). On this the disbelievers of Makkah objected that his being the messenger of Allah was the real bone of contention, and if they had accepted him as a messenger of Allah, there would not have been any dispute among them. Therefore, they would not accept the words ` and His messenger' along with his name. Sayyidna Ali ؓ had written this agreement, so, the Holy Prophet ﷺ asked him to erase it, to which he declined out of respect and reverence for him. Then the Holy Prophet ﷺ took the paper in his own hand, and after erasing the words ` His messenger' wrote مِن مُحَمَّدِ بن عَبدَاللہِ (From Muhammad, the son of ` Abdullah).
In this narration, the act of writing has been attributed to the Holy Prophet ﷺ which led some people to think that he knew how to write. But the correct position is that the act of writing was attributed to him in the narration as a colloquial expression. It is a fairly common idiom spoken quite widely that if someone gets something written by an ascribe, the writing is attributed to the former, even though he has not written it himself. The other possibility is that Allah Ta’ ala made him write this bit miraculously on this occasion. Also, by writing just a few words, one cannot be called a literate, but would still remain an unlettered. Furthermore, it would not be an honour for him to be labeled as literate, rather the honour is in him being an unlettered.
-Ey Resul!- Kur'an'dan önce hiçbir kitap okumuş değildin. Sağ elinle de bir şey yazmıyordun. Çünkü sen okuma yazma bilmeyen ümmî bir kimseydin. Eğer okuma yazma bilseydin cahil insanlar senin peygamberliğinden şüphe duyarlardı. Geçmiş kitaplardan yazıyordun diye mazeret gösterirlerdi.
Mensajero, nunca leíste ningún libro antes del Corán, ni escribiste nada con tu mano porque no sabes leer ni escribir. Si hubieras sido capaz de leer y escribir, la gente ignorante habría dudado de ti como Mensajero y lo habrían usado como excusa para decir que te estabas basando en los Libros anteriores.
Ô Messager, tu ne lisais aucun livre avant de recevoir la révélation du Coran et tu n’écrivais rien de ta main droite car tu es illettré, ne sachant ni lire ni écrire. Si tu savais lire et écrire, les ignorants auraient eu des doutes concernant ta prophétie et avanceraient comme prétexte que tu copies les livres anciens.
O Messenger! You never read any book before the Qur’ān, nor did you write anything with your hand because you are unlettered and cannot read or write. Had you been able to read and write, the ignorant people would have doubted your messengership and used it as an excuse to say you were relating from the previous Books.
Piuttosto, il Corano che ti è stato rivelato consiste in chiari Segni, nei cuori dei credenti che hanno ottenuto la conoscenza; e non rinnegano i Nostri Segni se non altri di coloro che fanno torto a loro stessi, non credendo in Allāh e associandoGli altre divinità.
Bilakis sana indirilen Kur'an, kendilerine ilim verilen Müminlerin kalplerindeki apaçık ayetlerdir. Ayetlerimizi ancak Allah'ı küfrederek ve şirk koşarak kendi nefislerine zulmedenler inkâr eder.
Kur’an je istina, njega čine jasni i nedvosmisleni ajeti koji napućuju ka istini, i njega čuvaju u svojim srcima oni koji su učeni vjernici. A slavni Kur’an poriču samo zulumćari, koji su sami sebi nepravdu učinili i poricatelji koji Mu sudruga pripisuju.
"Sebenarnya, al-Qur`an itu adalah ayat-ayat yang nyata di dalam dada orang-orang yang diberi ilmu. Dan tidaklah yang mengingkari ayat-ayat Kami melainkan orang-orang yang zhalim." (Al-Ankabut: 49).
(49) Maksudnya, bahkan sebenarnya al-Qur`an ini,﴾ ءَايَٰتُۢ بَيِّنَٰتٞ ﴿ "adalah ayat-ayat yang nyata" tidak tersembunyi, ﴾ فِي صُدُورِ ٱلَّذِينَ أُوتُواْ ٱلۡعِلۡمَۚ ﴿ "di dalam dada orang-orang yang diberi ilmu," mereka adalah para pemuka manusia dan kaum cendikia mereka, dan mereka ada-lah orang-orang yang berakal lagi sempurna di antara mereka. Lalu apabila al-Qur`an itu adalah ayat-ayat yang nyata di dalam dada orang-orang yang seperti mereka, maka mereka menjadi hujjah atas orang-orang selain mereka. Maka ketidakpercayaan selain mereka (terhadap al-Qur`an) tidak berarti apa pun (tidak berbahaya), dan hal itu tidak akan terjadi kecuali karena kezhaliman.
Maka dari itu, Allah berfirman, ﴾ وَمَا يَجۡحَدُ بِـَٔايَٰتِنَآ إِلَّا ٱلظَّٰلِمُونَ ﴿ "Dan tidaklah yang mengingkari ayat-ayat Kami melainkan orang-orang yang zhalim," sebab tidak mengingkari al-Qur`an ini kecuali orang jahil, yang berbicara tanpa landasan ilmu dan tidak berpedoman kepada para ahli ilmu, padahal dia mempunyai kemampuan untuk mengenalnya dengan yang sebenarnya. Adapun orang yang ber-pura-pura jahil (bodoh) yang mengetahui bahwa al-Qur`an itu benar, maka dia pasti menolaknya; yang mengetahui kebenarannya, maka pasti ia menyalahinya.
There are two types of individuals—one who already possesses a knowledge of the Truth and the other who apparently does not. However, the second type also are acquainted with the Truth at the level of their inherent nature. The former are the bearers of the book, while the latter draw on the resources of their own nature. If people are really sincere and serious, they recognize the Truth immediately. One group might recognize it as a Divine Book from heaven, while the other might recognize it as a Book of Nature. To each one, the Truth will manifest itself as a matter after his own heart. But, people often become enmeshed in a variety of psychological problems, due to which they adopt a rigid attitude of denial. They go on denying the Truth, even though there may be many factors in its support, and even if many arguments are advanced in its favour.
No, el Corán que te ha sido revelado consiste en mensajes claros que son preservados dentro de los corazones de aquellos creyentes a quienes se les ha concedido el conocimiento. Solo los que se engañan a sí mismos atribuyéndole socios a Al-lah y rechazándole, niegan Mis aleyas.
Quả thật Qur'an được thiên khải cho Ngươi gồm những câu Kinh rất rõ ràng nằm trong lòng của những ai được ban cho kiến thức thuộc những người có đức tin, và không ai bác bỏ các câu Kinh đó của TA ngoại trừ những kẻ bất công với chính bản thân chúng bởi sự vô đức tin nơi Allah và tổ hợp với Ngài.
Bagkus ang Qur’an na pinababa sa iyo ay mga talatang maliliwanag na nasa mga dibdib ng mga binigyan ng kaalaman kabilang sa mga mananampalataya. Walang nagkakaila sa mga talata Namin kundi ang mga tagalabag sa katarungan sa mga sarili nila dahil sa kawalang-pananampalataya kay Allāh at pagtatambal sa Kanya.
49- Aksine o (Kur'ân), kendilerine ilim verilmiş olanların göğüslerinde (hıfzedilmiş) apaçık âyetlerdir. Âyetlerimizi ancak zalimler inkâr eder.
49. “Aksine o” yani bu Kur’ân-ı Kerîm “kendilerine ilim verilmiş olanların göğüslerinde (hıfzedilmiş)” ve hiçbir kapalılığı bulunmayan “apaçık âyetlerdir.” Buradaki ilim sahipleri, insanların efendileri, en akıllıları, iyice düşünen özlü akıl sahipleri ve aralarından kemâle ermiş olan kimselerdir.
İşte bu kitap, böylelerin kalplerinde apaçık âyetler halinde hıfzedilmiş olması dolayısı ile başkalarına karşı bir delildir. Başkalarının inkâr etmesinin bir zararı olmaz ve zaten bu inkâr da zulümden başka bir şey değildir. Bundan dolayı Yüce Allah:“Âyetlerimizi ancak zalimler inkâr eder” buyurmaktadır. Bu âyetleri ancak herhangi bir bilgiye dayalı olmaksızın, bu konuda ilim ehline ve onu gerçek mahiyeti ile bilme imkânına sahip olan kimselere uymaksızın söz söyleyen bir cahilden yahut da onun hak olduğunu bilmekle birlikte inat eden, doğru olduğunu bilmekle birlikte ona muhalefet eden, işi bilmezliğe vuran kimseden başkası bile bile inkâr etmez.
Justru Al-Qur`ān yang diturunkan kepadamu merupakan bukti-bukti kebenaran yang nyata di dalam dada orang-orang yang diberi ilmu dari kalangan orang-orang yang beriman. Tidak ada yang menolak ayat-ayat Kami selain orang-orang zalim kepada dirinya sendiri dengan melakukan kekafiran terhadap Allah dan menyekutukan-Nya.
Le Coran qui t’a été révélé sous la forme de versets clairs est plutôt préservé dans les poitrines des croyants qui ont reçu le savoir et seuls rejettent nos versets ceux qui se font du tort à eux-mêmes par leur mécréance et leur polythéisme.
Nay, the Qur’ān that has been revealed to you consists of clear verses which are preserved within the hearts of those believers granted knowledge. Only those who wrong themselves by ascribing partners with Allah and rejecting Him, deny My verses.
Gli idolatri dissero: "Non potevano essere concessi a Muħammed dei Segni, da parte del Suo Dio, così come furono concessi a messaggeri prima di lui?" Di', o Messaggero, a coloro che propongono ciò: "In verità, i Segni sono nelle mani di Allāh, gloria Sua, ed Egli li rivela quando vuole, e non spetta a me rivelarli; in verità, io sono un ammonitore della punizione di Allāh, e il mio avvertimento è chiaro".
The Idolators' demand for Signs, and the Response
Allah tells us how the idolators stubbornly demanded signs, meaning that they wanted signs to show them that Muhammad was indeed the Messenger of Allah ﷺ, just as Salih was given the sign of the she-camel. Allah says:
قُلْ
(Say) -- `O Muhammad' --
إِنَّمَا الاٌّيَـتُ عِندَ اللَّهِ
(The signs are only with Allah) meaning, `the matter rests with Allah, and if He knew that you would be guided, He would respond to your request, because it is very easy for Him to do that. Yet He knows that you are merely being stubborn and putting me to the test, so He will not respond to you.' This is like the Ayah,
وَمَا مَنَعَنَآ أَن نُّرْسِلَ بِالاٌّيَـتِ إِلاَّ أَن كَذَّبَ بِهَا الاٌّوَّلُونَ وَءَاتَيْنَا ثَمُودَ النَّاقَةَ مُبْصِرَةً فَظَلَمُواْ بِهَا
(And nothing stops Us from sending the Ayat but that the people of old denied them. And We sent the she-camel to Thamud as a clear sign, but they did her wrong) (17:59).
وَإِنَّمَآ أَنَاْ نَذِيرٌ مُّبِينٌ
(and I am only a plain warner) means, `I have been sent to you only as a warner to bring a clear warning; all I have to do is convey the Message of Allah to you. '
مَن يَهْدِ اللَّهُ فَهُوَ الْمُهْتَدِ وَمَن يُضْلِلْ فَلَن تَجِدَ لَهُ وَلِيًّا مُّرْشِدًا
(He whom Allah guides, he is the rightly-guided; but he whom He sends astray, for him you will find no guide to lead him.) (18:17)
لَّيْسَ عَلَيْكَ هُدَاهُمْ وَلَـكِنَّ اللَّهَ يَهْدِى مَن يَشَآءُ
(Not upon you is their guidance, but Allah guides whom He wills) (2:272). Then Allah shows us how ignorant and foolish they were when they demanded a sign to prove to them that what Muhammad ﷺ had brought to them was true. He brought them a great Book which falsehood cannot reach, neither from before it or behind it, it was greater than all other miracles, for the most eloquent of men could not match it or produce ten Surahs, or even one Surah like it.
أَوَلَمْ يَكْفِهِمْ أَنَّآ أَنزَلْنَا عَلَيْكَ الْكِتَـبَ يُتْلَى عَلَيْهِمْ
(Is it not sufficient for them that We have sent down to you the Book which is recited to them) means, `is it not sufficient as a sign for them that We have sent down to you this great Book which tells them about what happened before their time, what will happen after they are gone, and passes judgement between them. Even though you are an unlettered man who can neither read nor write, and you have not mixed with any of the People of the Book. Yet you brought them news of what was said in the first Scriptures showing what is right in the matters that they dispute over, and bringing clear and obvious truth. ' As Allah says:
أَوَلَمْيَكُن لَّهُمْ ءَايَةً أَن يَعْلَمَهُ عُلَمَاءُ بَنِى إِسْرَءِيلَ
(Is it not a sign to them that the learned scholars of the Children of Israel knew it (to be true)) (26:197)
وَقَالُواْ لَوْلاَ يَأْتِينَا بِـَايَةٍ مِّن رَّبِّهِ أَوَلَمْ تَأْتِهِمْ بَيِّنَةُ مَا فِى الصُّحُفِ الاٍّولَى
(They say: "Why does he not bring us a sign from his Lord" Has there not come to them the proof of that which is in the former Scriptures) (20:133) Imam Ahmad recorded that Abu Hurayrah, may Allah be pleased with him, said, "The Messenger of Allah ﷺ said:
«مَا مِنَ الْأَنْبِيَاءِ مِنْ نَبِيَ إِلَّا قَدْ أُعْطِيَ مِنَ الْآيَاتِ مَا مِثْلُهُ آمَنَ عَلَيْهِ الْبَشَرُ، وَإِنَّمَا كَانَ الَّذِي أُوتِيتُهُ وَحْيًا أَوْحَاهُ اللهُ إِلَيَّ، فَأَرْجُو أَنْ أَكُونَ أَكْثَرَهُمْ تَابِعًا يَوْمَ الْقِيَامَة»
(There is no Prophet who was not given some miracles that would make the people believe in him. What I have been given is revelation which Allah reveals to me, and I hope that I will have the greatest number of followers on the Day of Resurrection.)" It was also recorded by Al-Bukhari and Muslim. Indeed Allah has said:
إِنَّ فِى ذلِكَ لَرَحْمَةً وَذِكْرَى لِقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ
(Verily, herein is mercy and a reminder for a people who believe.) In this Qur'an there is mercy, that is, explanation of the truth and removal of falsehood, and a reminder to the believers of the punishment that is to come to the disbelievers and sinners. Then Allah says:
قُلْ كَفَى بِاللَّهِ بَيْنِى وَبَيْنَكُمْ شَهِيداً
(Say: "Sufficient is Allah for a witness between me and you...") `He knows best the words of denial that you utter, and he knows what I am telling you about Him and that He has sent me. If I were telling lies about Him, He would have executed His vengeance upon me,' as Allah says elsewhere:
وَلَوْ تَقَوَّلَ عَلَيْنَا بَعْضَ الاٌّقَاوِيلِ - لأَخَذْنَا مِنْهُ بِالْيَمِينِ - ثُمَّ لَقَطَعْنَا مِنْهُ الْوَتِينَ - فَمَا مِنكُم مِّنْ أَحَدٍ عَنْهُ حَـجِزِينَ
g(And if he had forged a false saying concerning Us, We surely would have seized him by his right hand, and then We certainly would have cut off his aorta, and none of you could have withheld Us from (punishing) him.) (69:44-47). `But I am telling the truth in what I say to you about Him, so He has supported me with clear miracles and definitive evidence.'
يَعْلَمُ مَا فِى السَّمَـوَتِ وَالاٌّرْضِ
(He knows what is in the heavens and the earth.) means, nothing is hidden from Him at all.
وَالَّذِينَ ءامَنُواْ بِالْبَـطِلِ وَكَفَرُواْ بِاللَّهِ أُوْلَـئِكَ هُمُ الْخَـسِرُونَ
(And those who believe in falsehood, and disbelieve in Allah, it is they who are the losers.) means, on the Day of Resurrection, they will be punished for what they did, and will get what they justly deserve for rejecting the truth and following falsehood, for disbelieving in the Messengers of Allah ﷺ even when there was proof that they were telling the truth, and for worshipping false gods with no evidence. Allah will punish them for all that, for He is All-Wise and All-Knowing.
Nhóm người đa thần nói: "Tại sao Muhammad không được Thượng Đế của Y ban cho những dấu hiệu giống như đã từng ban cho những Thiên Sứ trước đây kia chứ?!" Ngươi - hỡi Thiên Sứ - hãy nói với những kẻ đã gợi ý: "Quả thật, những dấu hiệu đó vốn nằm trong tay của Allah Toàn Năng, chỉ được ban xuống khi nào Ngài muốn, Ta không có thẩm quyền gì cả, Ta chỉ là một người cảnh báo các ngươi về hình phạt của Allah một cách rõ ràng mà thôi."
The idolaters said, “Why have no miracles been given to Muhammad from his Lord, like those miracles given to the messengers before him?” O Messenger! say to them: “Miracles are only in the control of Allah, may He be glorified; He grants them whenever He wishes. It is not in my power to bring them; I am only a clear warner to you of the punishment of Allah.”
Müşrikler dediler ki: "Kendinden önceki resullere mucizeler indiği gibi Muhammed'e de mucizeler indirilseydi ya!" -Ey Resul!- Bu öneride bulunanlara de ki: "Mucizeler Allah -Subhanehu ve Teâlâ-'nın elindedir. Dilediği zaman indirir. Onu indirmek benim elimde değildir. Ben ancak Yüce Allah'ın azabından açıkça uyaran bir uyarıcıyım."
Los idólatras dijeron: “¿Por qué su Señor no le ha concedido milagros a Mujámmad, como los que les concedió a los mensajeros anteriores a él?”. Mensajero, diles: “Los milagros solo están bajo el control de Al-lah, glorificado y exaltado sea; Él los concede cuando Él lo desea. No están bajo mi poder, solo soy una advertencia clara del castigo de Al-lah”.
Krivovjerni govore i ovo: “Zašto Allah ne pošalje Muhammedu znamenja koja se mogu vidjeti i dodirnuti, kao što je dato prijašnjim poslanicima?" Njima, koji to sugeriraju, reci: “Allah je Taj Ko njima raspolaže, daje ih kome hoće a uskraćuje ih kome hoće. Ja sam samo rob i poslanik koji je poslat da vas upozori na strašnu kaznu.”
"Dan mereka berkata, 'Mengapa tidak diturunkan kepadanya mukjizat-mukjizat dari Rabbnya?' Katakanlah, 'Sesungguhnya mukjizat-mukjizat itu terserah kepada Allah. Dan sesungguhnya aku hanya seorang pemberi peringatan yang nyata.' Dan apakah tidak cukup bagi mereka bahwasanya Kami telah menurunkan kepadamu al-Kitab sedang dia dibacakan kepada mereka. Sesung-guhnya di dalam (al-Qur`an) itu terdapat rahmat yang besar dan pelajaran bagi orang-orang yang beriman. Katakanlah, 'Cukuplah Allah menjadi saksi antaraku dan antaramu. Dia mengetahui apa yang di langit dan bumi. Dan orang-orang yang percaya kepada yang batil dan ingkar kepada Allah, mereka itulah orang-orang yang merugi." (Al-Ankabut: 50-52).
(50) Maksudnya, orang-orang zhalim (yang mendustakan Rasulullah dan syariat yang beliau bawa) menentang dan meng-usulkan kepadanya agar diturunkan mukjizat-mukjizat yang dapat mereka lihat, sebagaimana perkataan mereka,
﴾ وَقَالُواْ لَن نُّؤۡمِنَ لَكَ حَتَّىٰ تَفۡجُرَ لَنَا مِنَ ٱلۡأَرۡضِ يَنۢبُوعًا 90 ﴿
"Dan mereka berkata, 'Kami sekali-kali tidak percaya kepadamu hingga kamu memancarkan mata air dari bumi untuk kami'." (Al-Isra`: 90).
Sesungguhnya penentuan "turunnya mukjizat" itu bukan hak mereka dan juga bukan hak Rasulullah a. Sebab yang demikian itu berarti tindakan turut mengatur bersama Allah. Dan kalau demikian halnya dan harus demikian, padahal tidak seorang pun yang memiliki hak urusan, maka Allah berfirman,﴾ قُلۡ إِنَّمَا ٱلۡأٓيَٰتُ عِندَ ٱللَّهِ ﴿ "Katakanlah, 'Sesungguhnya mukjizat-mukjizat itu terserah kepada Allah'." Jika Dia berkehendak, maka Dia menurunkannya, atau menahannya.
﴾ وَإِنَّمَآ أَنَا۠ نَذِيرٞ مُّبِينٌ ﴿ "Dan sesungguhnya aku hanya seorang pemberi peringatan yang nyata." Aku tidak mempunyai kedudukan lebih dari kedudukan ini. Kalau yang dimaksud adalah menjelaskan yang benar dari yang batil (palsu), lalu apabila tujuan sudah dicapai dengan cara apa pun, maka usulan "agar diturunkannya mukjizat-mukjizat tertentu" atas hal di atas adalah suatu kezhaliman, kedik-tatoran dan kesombongan terhadap Allah dan terhadap kebenaran. Bahkan kalau seandainya ditakdirkan (oleh Allah) mukjizat-muk-jizat itu diturunkan sedangkan di dalam hati mereka terdapat tekad bahwa mereka tidak akan beriman kepada kebenaran kecuali de-ngan mukjizat-mukjizat itu, maka hal itu bukanlah iman, itu tidak lain hanyalah sesuatu yang sejalan dengan hawa nafsu mereka, mereka mengimaninya bukan karena sesuatu itu adalah kebenaran, akan tetapi karena mukjizat-mukjizat tersebut. Maka, faidah apa yang bisa diperoleh dengan diturunkannya mukjizat tersebut de-ngan asumsi mukjizat itu ditakdirkan turun?
(51) Ketika yang dimaksud adalah menjelaskan yang benar, maka Allah سبحانه وتعالى menyebutkan caranya, seraya berfirman, ﴾ أَوَلَمۡ يَكۡفِهِمۡ ﴿ "Dan apakah tidak cukup bagi mereka," dalam pengetahuan mereka tentang kebenaranmu dan kebenaran syariat yang kamu bawa ﴾ أَنَّآ أَنزَلۡنَا عَلَيۡكَ ٱلۡكِتَٰبَ يُتۡلَىٰ عَلَيۡهِمۡۚ ﴿ "bahwasanya Kami telah menurunkan kepada-mu al-Kitab sedang ia dibacakan kepada mereka." Ini adalah ungkapan singkat yang sangat padat, di dalamnya terkandung banyak bukti-bukti yang sangat jelas dan petunjuk-petunjuk yang sangat gam-blang. Sebab, sebagaimana telah dijelaskan di muka bahwa keda-tangan Rasulullah a dengan membawa al-Qur`an, padahal beliau adalah seorang buta huruf adalah merupakan bukti paling besar atas kebenarannya; kemudian (kedua) ketidakmampuan mereka menantang dan melawannya adalah merupakan tanda (bukti) yang lain. Lalu (ketiga) kemunculannya secara terang-terangan di mana al-Qur`an dibacakan kepada mereka, dan disebutkan bahwa ia ber-asal dari sisi Allah. Rasulullah a menampakkannya (memuncul-kannya) ke permukaan umum di mana pada saat itu beliau hanya mempunyai segelintir pendukung, sedangkan orang-orang yang menentang dan memusuhinya sangat banyak. Namun beliau tidak merahasiakannya dan hal itu pun tidak mematahkan tekad bulat beliau, malah beliau menyerukannya dengan lantang di depan banyak orang, beliau mengumandangkannya kepada orang yang dekat dan orang yang jauh, bahwasanya (al-Qur`an) ini adalah Firman Rabbku, maka apakah ada seseorang yang mampu mela-wannya, atau berbicara dengan mengalahkannya, atau dapat me-nandinginya? Kemudian (keempat), informasi al-Qur`an tentang kisah-kisah generasi pertama dan berita-berita orang-orang terda-hulu dan hal-hal ghaib yang akan datang serta kontemporer, semua-nya sesuai dengan kenyataan.
Kemudian (kelima), hegemoni al-Qur`an terhadap kitab-kitab samawi sebelumnya, dan pembenarannya terhadap yang shahih serta menafikan hal-hal yang dimasukkan ke dalam kitab-kitab tersebut, berupa tahrîf dan tabdîl; lalu bimbingannya kepada jalan yang lurus (yang tercermin) dalam perintah dan larangannya; hingga ia memerintahkan sesuatu lalu orang yang berakal menga-takan "kalau saja al-Qur`an tidak memerintahkannya," dan tidak pula ia melarang sesuatu, lalu orang yang berakal mengatakan "kalau saja ia tidak melarangnya," akan tetapi semua itu sangat se-suai dengan keadilan, mizan dan hikmah (kebijaksanaan) yang sangat logis bagi orang-orang yang mempunyai hati nurani dan akal.
Kemudian (keenam), bimbingan-bimbingannya, hidayahnya dan hukum-hukumnya selalu relevan dengan setiap keadaan dan setiap zaman, yang mana semua permasalahan tidak akan bisa menjadi baik kecuali dengannya. Semua itu sudah cukup bagi siapa saja yang ingin membenarkan kebenaran dan berusaha mencari yang benar. Allah tidak akan mencukupi orang yang belum puas dengan al-Qur`an, dan Allah tidak akan memberikan kesembuhan kepada orang yang tidak sembuh dengan al-Qur`an. Dan siapa saja yang berpegang dan berpedoman kepadanya, niscaya al-Qur`an menjadi rahmat dan kebaikan baginya.
Maka dari itu Allah berfirman, ﴾ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَرَحۡمَةٗ وَذِكۡرَىٰ لِقَوۡمٖ يُؤۡمِنُونَ ﴿ "Sesungguhnya di dalam (al-Qur`an) itu terdapat rahmat yang besar dan pelajaran bagi orang-orang yang beriman." Yang demikian itu karena mereka akan memperoleh banyak ilmu, kebaikan yang sangat berharga, kesucian jiwa dan ruh, kemurnian keyakinan, kesempurnaan akhlak, futuhat (pembukaan) Ilahi dan berbagai rahasia Ilahi.
(52) ﴾ قُلۡ كَفَىٰ بِٱللَّهِ بَيۡنِي وَبَيۡنَكُمۡ شَهِيدٗاۖ ﴿ "Katakanlah, 'Cukuplah Allah menjadi saksi antaraku dan antaramu'." Sesungguhnya aku telah me-minta kesaksian kepadaNya, maka kalau aku dusta, niscaya aku ditimpa oleh sesuatu yang kalian bisa mengambil pelajarannya. Akan tetapi kalau al-Qur`an ini seperti itu adanya (benar), maka se-sungguhnya Dia akan memberiku dukungan, Dia akan menolong-ku, Dia akan memudahkan segala urusan bagiku. Maka hendaknya kesaksian yang mulia dari Allah ini sudah cukup bagi kalian. Dan kalau masih terbesit di dalam hati kalian bahwa kesaksianNya, –karena kalian tidak mendengar dan tidak melihatnya–, belum cukup bagi kalian sebagai bukti maka s e s u n g g u h n y a ﴾ يَعۡلَمُ مَا فِي ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِۗ ﴿ "Dia mengetahui apa yang di langit dan bumi." Dan yang termasuk dalam kategori pengetahuanNya adalah pengeta-huan tentang keadaanku, keadaan kalian dan segala perkataan yang telah aku katakan kepada kalian. Maka kalau aku mengada-ada dengan mengatasnamakanNya, padahal Dia mengetahui dan kuasa menimpakan siksaanNya terhadapku, tentulah hal itu menjadi pelecehan terhadap ilmu (pengetahuan), kekuasaan dan kebijak-sanaanNya, sebagaimana Dia berfirman,
﴾ وَلَوۡ تَقَوَّلَ عَلَيۡنَا بَعۡضَ ٱلۡأَقَاوِيلِ 44 لَأَخَذۡنَا مِنۡهُ بِٱلۡيَمِينِ 45 ثُمَّ لَقَطَعۡنَا مِنۡهُ ٱلۡوَتِينَ 46 ﴿
"Seandainya dia (Muhammad) mengadakan sebagian perkataan atas (nama) Kami, niscaya benar-benar Kami pegang dia pada tangan kanannya. Kemudian benar-benar Kami potong urat tali jantungnya." (Al-Haqqah: 44-46).
﴾ وَٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ بِٱلۡبَٰطِلِ وَكَفَرُواْ بِٱللَّهِ أُوْلَٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡخَٰسِرُونَ ﴿ "Dan orang-orang yang percaya kepada yang batil dan ingkar kepada Allah, mereka itulah orang-orang yang merugi," karena mereka telah merugi dalam hal iman kepada Allah, para malaikat, kitab-kitabNya, para RasulNya dan Hari Kemudian, dan karena mereka sudah luput dari kenik-matan abadi, dan karena mereka memperoleh kebatilan yang sangat buruk sebagai ganti dari kebenaran yang shahih, dan memperoleh semua azab yang sangat pedih sebagai ganti kenikmatan abadi. Maka mereka telah merugikan diri mereka sendiri dan keluarga mereka pada Hari Kiamat kelak.
Nagsabi ang mga tagapagtambal: "Bakit kaya walang pinababa kay Muḥammad na mga tanda mula sa Panginoon niya tulad ng pinababa sa mga sugo bago pa siya?" Sabihin mo, O Sugo, sa mga tagapagmungkahing ito: "Ang mga tanda ay nasa kamay ni Allāh lamang – kaluwalhatian sa Kanya; nagpapababa Siya ng mga ito kailanman Niya loobin. Hindi nakasalalay sa akin ang pagpapababa sa mga ito. Ako ay isang mapagbabala lamang para sa inyo laban sa parusa ni Allāh, na maliwanag sa pagbabala."
Orang-orang musyrik berkata, “Kenapa tidak diturunkan kepada Muhammad mukjizat-mukjizat dari Tuhannya sebagaimana yang diturunkan kepada para rasul sebelumnya?” Katakan -wahai Rasul- kepada orang-orang yang memberikan usulan itu, “Sesungguhnya mukjizat itu hanyalah di tangan Allah, Dia menurunkannya kapan saja Dia kehendaki, dan bukanlah wewenangku untuk menurunkannya, aku hanyalah seorang pemberi peringatan bagi kalian dari siksa Allah dengan peringatan yang jelas.”
50- Dediler ki:“Ona Rabbinden mucizeler indirilmeli değil miydi?” De ki: “Mucizeler ancak Allah’ın katındadır. Ben ise ancak apaçık bir uyarıcıyım.”
51- Sana kendilerine okunmakta olan bu Kitabı indirmemiz, onlara yetmez mi? Şüphe yok ki onda iman eden bir toplum için rahmet ve öğüt vardır.
52- De ki:“Benimle sizin aranızda şahit olarak Allah yeter. O, göklerde ve yerde olanı bilir. Batıla iman edip Allah’ı inkâr edenler var ya, işte onlar zarar edenlerin tâ kendileridir.”
50. Yani peygamberi ve onun getirdiklerini yalanlayıp ona kendilerinin istedikleri belirli birtakım mucizelerin indirilmesini teklif eden bu zalimler, bu isteklerini ileri sürerek itiraz ettiler.
Nitekim Yüce Allah, onlar hakkında şöyle buyurmaktadır:“Dediler ki: Bize yeryüzünden bir pınar akıtmadıkça asla sana inanmayacağız...”(el-İsrâ, 17/90)
Halbuki mucizelerin indirilmesini tayin ve tespit etmek, ne onların elindedir ne de Allah Rasûlünün elinde. Çünkü bu, Allah'ın işine karışmak sayılır. Keşke şöyle olsaydı, Bu böyle olmalı demek, onların işi değildir. Zira hiçbir kimsenin bu konularda bir yetkisiye sahip olması söz konusu olamaz.
Bundan dolayı Yüce Allah şöyle buyurmaktadır:“De ki: Mucizeler ancak Allah’ın katındadır.”O ise bunları dilerse indirir, dilemezse indirmez.“Ben ise ancak apaçık bir uyarıcıyım.” Benim bunun üzerinde herhangi bir mertebem yoktur.
Şâyet maksat hakkın batıldan ayırt edilmesi ise ve bu da başka yollarla hasıl oluyorsa o takdirde bu konuda ille de tayin edilen birtakım mucizelerin indirilmesini istemek bir haksızlıktır, Yüce Allah’a karşı da hakka karşı da kibirlenmektir. Teklif edilen bu mucizelerin indirildiğini farz etsek bile eğr onların kalplerinde bu mucizler indirilmedikçe hakka iman etmeyeceklerine dair bir kararlılık varsa bu durumda iman etseler dahi onların bu imanı iman sayılmaz. Çünkü bu, sadece onların hevâlarına uygun düştüğü için iman ettiklerini ortaya koyar. Yani hak için değil, istedikleri mucizeler için iman etmiş olacaklardır. O halde -bu mucizelerin indirildiğini farz etsek dahi- bu durumda bunların sağlayacağı fayda nedir? O nedenle maksat, hakkın beyanı olduğundan dolayı Yüce Allah, bunun yolunu söz konusu ederek şöyle buyurmaktadır:
51. “Sana kendilerine okunmakta olan bu Kitabı indirmemiz” senin de getirdiklerinin de doğruluğunu bilmeleri için “onlara yetmez mi?” Bu, pek çok apaçık belgeyi ve göz kamaştırıcı delili bir arada ihtiva eden, son derece özlü bir ifadedir. Önceden de açıklandığı üzere Peygamberin ümmî olmakla birlikte böyle bir Kitabı getirmesi dahi onun doğruluğunun en büyük belgeleri arasındadır. Diğer taraftan onlara bu Kitabın benzerini ortaya koyma konusunda meydan okuması ve onların da bu hususta acze düşmeleri de bir başka delildir. Bu Kitabın üstün gelmesi, açıktan açığa onlara galip gelerek karşılarında okunması, “Bu, Allah tarafından gelmiştir” denmesi, Rasûlün de bu Kitabı yardımcılarının az, buna karşılık muhalif ve düşmanlarının çok olduğu bir zamanda dahi açıkça ortaya koyup gizlememiş olması, bu konuda azmini sürekli diri tutması hatta herkesin önünde bunu ilan etmesi, şehirde ikamet edenin de çölde yaşayanın da huzurunda:“Bu, Rabbimin kelamıdır. Bu Kitab’ın benzerini ortaya koymaya kim güç yetirebilir? Yahut kim bununla yarışacak söz söyleyebilir veya onunla boy ölçüşecek söz ortaya koymaya kalkışabilir?” diye ilan etmesi... işte bunların her birisi başlı başına birer delildir.
Yine bu kitabın, geçmişlerin kıssalarından ve haberlerinden anlatması, geçmişe ve geleceğe ait gaybe dair haberler vermesi ve bütün bunların doğru ve vakıaya uygun olması bir başka delildir. Bir diğer açıdan bu Kitap kendisinden önceki kitaplar üzerinde hakim konumundadır. O kitaptaki doğru şeylerin doğruluğunu bildirmekte, bu kitaplarda yapılan değişiklikleri ve tahrifatı da reddetmektedir. Bu Kitap emir ve yasaklarında, doğruya iletmektedir. Onun emrettiği herhangi bir şey hakkında akıl hiçbir zaman “Keşke böyle bir emir vermeseydi” demez. Neyi yasaklamışsa da akıl “Keşke bunu yasaklamamış olsaydı” demez. Aksine bu Kitap adalete ve hakkaniyete uygundur. Basiret ve akıl sahibi kimselerin aklına uygun düşen hikmetler içermektedir. Bu Kitabın irşadları, doğruya iletmesi ve hükümleri, her duruma ve her zamana uygundur; öyle ki her zaman ve mekanda işleri ıslah edip düzene koyabilecek, sadece odur. İşte hakkı tasdik etmek isteyen, hakkı bulmak için çalışan kimselere bütün bunlar delil olarak yeter. Kur’ân’ı yeterli görmeyene Allah hiçbir şeyi yeterli kılmasın! Kur’ân ile şifa bulmayana da Allah şifa vermesin!
Kim Kur’ân-ı Kerîm ile hidâyet bulur, onunla yetinirse hiç şüphesiz bu, onun için bir rahmet ve bir hayırdır. Bundan dolayı Yüce Allah şöyle buyurmaktadır:“Şüphe yok ki onda iman eden bir toplum için rahmet ve öğüt vardır.” Çünkü bu Kitap sayesinde onlar pek çok ilim ve bol hayırlar elde ederler, kalpleri ve ruhları arınır, inançları tertemiz olur, ahlâkları kemâle erer, ilâhi bağış ve ihsanlara, Rabbanî sırlara nail olurlar.
52. “De ki: Benimle sizin aranızda şahit olarak Allah yeter.” Ben O’nu şahit tutuyorum. Eğer yalan söylüyor isem O, benim başıma size de ibret olacak musibetler getirir. Eğer O, her halükârda beni destekliyor, bana yardım ediyor, işleri bana kolaylaştırıyor ise -ki öyledir- işte Allah tarafından benim lehime olan bu üstün şahitlik, sizin için yeterli olmalıdır.
Eğer siz O’nun sözlerini işitmiyor ve O’nu görmüyorsunuz diye içinizden O’nun şahitliğinin delil olarak yeterli olmadığı kanaatini geçiriyor iseniz şunu bilin ki “O, göklerde ve yerde olanı bilir.” Benim durumum ile sizin durumunuz ve benim size söylediğim bu sözler de O’nun bildikleri arasındadır.
O, bunları bilmekle ve böyle bir cezalandırmaya kadir olmakla birlikte ben, O’nun adına hak olmayan şeyleri uyduruyor isem hiç şüphesiz bu durumda ben, O’nun ilim, kudret ve kuvvetine dil uzatmış olurum ki bu da cezalandırılmamı gerektirir. Nitekim Yüce Allah, bir başka yerde şöyle buyurmaktadır:“Eğer bazı sözleri uydurup Bize isnat etse idi, Biz onu elbette yakalayıverirdik. Sonra da şah damarını elbette koparırdık.”(el-Hakka, 69/44-46)“Batıla iman edip Allah’ı inkâr edenler, işte onlar zarar edenlerin ta kendileridir.” Çünkü onlar Allah’a, meleklerine, kitaplarına, peygamberlerine, âhiret gününe iman etmeyerek zarara uğramışlardır. Yine onlar, ebedi nimetleri elden kaçırmışlar, dosdoğru hak karşılığında her türlü çirkin batılı, ebedi nimetler karşılığında da her türlü can yakıcı azabı elde etmişlerdir. O bakımdan hem kendilerini hem de aile fertlerini Kıyamet gününde zarar sokmuş olacaklardır.
Les polythéistes dirent: Et si des miracles étaient accordés à Muħammad par son Seigneur comme ils furent accordés aux messagers avant lui. Ô Messager, dis aux auteurs de cette suggestion: Les miracles sont du ressort d’Allah qui les fait descendre quand Il le veut, ce n’est pas à moi de les faire descendre. Je ne suis qu’un avertisseur qui vous met clairement en garde contre la punition d’Allah.
O Messenger! Is it not sufficient for these people who propose miracles, that we have revealed the Qur’ān upon you which it recited to them? Indeed, in the Qur’ān is mercy and exhortation to believing people, because they are the ones who truly benefit from whatever it contains. Therefore, whatever has been revealed to them is better than that which they suggest should be sent down: similar to what was sent to Messengers previously.
Ô Messager, ne suffit-il pas à ces gens que Nous t’ayons révélé le Coran afin qu’il leur soit récité. Il y a certainement dans le Coran qui leur a été révélé, une miséricorde et une exhortation adressées aux croyants puisque ce sont eux qui tirent profit de ce qu’il contient. Ce que Nous leur avons révélé est donc meilleur que les miracles, semblables à ceux des prophètes précédents, qu’ils réclament.
Tidak cukupkah bagi orang-orang yang mengusulkan itu bahwasanya Kami telah menurunkan Al-Qur`ān kepadamu -wahai Rasul- yang dibacakan kepada mereka. Sesungguhnya di dalam Al-Qur`ān yang diturunkan kepada mereka itu terdapat rahmat dan nasihat bagi orang-orang yang beriman karena merekalah yang bisa mendapatkan manfaat darinya, bahkan apa yang diturunkan kepada mereka itu lebih baik daripada penurunan mukjizat yang mereka usulkan semisal mukjizat yang diturunkan kepada para rasul terdahulu.
Phải chăng vẫn chưa đủ đối với nhóm người có ý kiến về các dấu hiệu của TA khi TA thiên khải cho Ngươi - hỡi Thiên Sứ - Kinh Qur'an để Ngươi xướng đọc cho chúng nghe. Thật ra, Qur'an chính là lòng thương xót và là lời cảnh tỉnh dành cho nhóm người có đức tin, chỉ có nhóm người này mới hưởng lợi được từ Nó. Bởi thế, những điều được thiên khải cho chúng tốt hơn những điều chúng yêu cầu qua việc so sánh với những gì được thiên khải cho các Thiên Sứ trước đây.
Non sono sufficienti a costoro che fanno queste proposte i Segni che ti sono stati rivelati, o Messaggero, come il Corano che viene loro recitato?! In verità, questo Corano che ti è stato rivelato è una grande misericordia per il popolo dei credenti: sono costoro a trarne vantaggio; ciò che è stato rivelato loro è migliore di ciò che dicono sia stato rivelato ai messaggeri precedenti.
Zar onima koji ne vjeruju nije dovoljno saznanje to što ti je, Poslaniče odabrani, Allah objavio slavni Kur’an, knjigu čiji im se ajeti uvijek kazuju? Časni Kur’an, objavljen Resulullahu, sallallahu 'alejhi ve sellem, izraz je milosti ljudima koji vjeruju u Objavu i postupaju sukladno njoj, te opomena koja je od koristi onima koji o njoj pomno, nepristrasno razmisle. Ono što im je Allah poslao kao objavu bolje je od onog što oni predlažu a objavljeno je prijašnjim poslanicima.
Mensajero, ¿no es suficiente para estas personas que piden milagros que hayamos revelado el Corán que les recitas? Ciertamente, en el Corán está la misericordia y la exhortación a los que creen. Lo que les ha sido revelado es mejor que lo que ellos sugieren que les sea enviado: algo similar a lo que les fue enviado a los mensajeros en la antigüedad.
Hindi ba nakasapat sa tagapagmungkahing ito para sa mga talata na Kami ay nagpababa sa iyo, O Sugo, ng Qur'ān, na binibigkas sa kanila? Tunay na sa Qur'ān na pinababa sa kanila ay talagang may awa at pangaral para sa mga taong sumasampalataya sapagkat sila ay ang mga makikinabang sa anumang nasaad dito. Kaya ang anumang pinababa sa kanila ay higit na mabuti kaysa sa anumang iminungkahi nila na kapareho ng pinababa sa mga sugo noon.
-Ey Resul!- Şüphesiz ki kendilerine okunmakta olan Kur'an'ı sana indirdik. Ayetler hakkında öneride bulunanlara bu yeterli olmadı mı? Onlara indirilen bu Kur'an'da iman eden bir toplum için rahmet ve öğüt vardır. İşte bunlar onda (Kur'an'da) olandan istifade ederler. Onlara inen onların öneride bulunduklarından daha hayırlıdır. Geçmiş resullere inenin benzeridir.
People used to raise the objection that the Prophet Muhammad had not been given signs of God such as had been given to others, such as Moses, God’s answer to them was that signs or miracles were matters pertaining to Him and not to the prophets. The real support of the Prophet’s call of Truth are the sound arguments. Owing to certain considerations, God sometimes does give His signs or miracles to a prophet, but sometimes He does not. Faith is a conscious experience. Faith finds its place in a man’s heart once he is convinced by arguments in its favour. One who accepts something after testing it in the light of arguments is a protagonist of Truth, and one who indulges in irrelevant discussions is a worshipper of falsehood.
Obrati se, Vjeronavjestitelju, bezbožnicima: “Između vas i mene Allah je dostatni svjedok istinitosti mog poslanstva, i da ste vi poricatelji nevjernici koji osporavaju ono što je meni objavljeno! Allahu je znano sve što se događa na nebesima i na Zemlji, ništa Mu nije skriveno, niti Mu išta može umaći! A mnogobošci, koji vjeruju u sve što se obožava mimo Allaha, te poriču časni Kur’an, objavljen Resulullahu, sallallahu 'alejhi ve sellem – takvi su pravi gubitnici na ovom i na budućem svijetu, jer su vjerovanje zamijenili nevjerovanjem.”
-Ey Resul!- De ki: "Allah -Subhanehu ve Teâlâ- getirmiş olduğum şeyde doğruluğuma ve onu yalanladığınıza şahit olarak yeter. O, gökteki ve yerdeki her şeyi bilir. Gökte ve yerde olan hiçbir şey O'na gizli kalmaz. Yüce Allah'tan başka ibadet edilen her batıla iman edenler, ibadetin yalnızca kendisine yapılmasını hak eden Allah'ı inkâr edenler. İman ile küfrü değiştirdikleri için hüsrana uğrayanların ta kendileridir.
O Messenger! Say: “Allah, may He be glorified, is enough as a witness to my truthfulness in what I convey, and to your rejection of it. He knows everything that is in the heavens and everything that is on Earth; nothing is hidden from Him. As for those who bring faith upon falsehood in worshipping anything instead of Allah, whilst rejecting the being who alone is worthy of worship, they are the true losers because of them choosing disbelief over belief.
Katakanlah -wahai Rasul-, “Cukuplah Allah Yang Mahasuci sebagai saksi atas kejujuranku tentang ajaran yang aku bawa dan sebagai saksi atas pendustaan kalian terhadapnya, Dia Maha Mengetahui apa yang ada di langit dan mengetahui apa yang ada di bumi, tidak ada sesuatu pun dari keduanya yang luput dari-Nya. Adapun orang-orang yang percaya terhadap kebatilan dari setiap apa yang disembah selain Allah dan ingkar kepada Allah yang merupakan satu-satunya tuhan yang berhak untuk disembah maka mereka itu adalah orang-orang yang merugi karena mereka menggantikan keimanan dengan kekufuran.
Ô Messager, dis: Il suffit qu’Allah atteste de la véracité de ce que j’apporte et qu’Il atteste que vous le rejetiez. Il sait ce qu’il y a dans les Cieux et ce qu’il y a sur Terre et rien ne Lui échappe. Ceux qui croient en toute fausseté adorée en dehors d’Allah et mécroient en Allah, Celui qui mérite Seul d’être adoré, sont les perdants pour avoir échangé la foi contre la mécréance.
Mensajero, di: “Al-lah, glorificado y exaltado sea, es suficiente testigo de mi veracidad en lo que les transmito y del rechazo que sufro. Él sabe todo lo que se encuentra en los cielos y la Tierra, nada Le está oculto. En cuanto a quienes creen en adorar a otros fuera de Al-lah, rechazando al único Ser digno de adoración, esos son los verdaderos perdedores, porque eligen la incredulidad por encima de la fe.
Di', o Messaggero: "È sufficiente Allāh, gloria Sua, come testimone della veridicità di ciò che vi comunico e del fatto che voi rinnegate; Egli è Consapevole di ciò che vi è nei cieli e in terra: nulla di ciò Gli è nascosto. Coloro che credono nella falsità di tutto ciò che viene adorato all'infuori di Allāh, e che hanno rinnegato Allāh, il solo a meritare adorazione, costoro sono i perdenti, coloro che hanno scambiato la fede con la miscredenza.
Sabihin mo, O Sugo: "Nakasapat si Allāh – kaluwalhatian sa Kanya – bilang tagasaksi sa katapatan ko sa anumang inihatid ko at sa pagpapasinungaling ninyo rito. Nakaaalam Siya sa anumang nasa mga langit at nakaaalam Siya sa anumang nasa lupa: walang nakakukubli sa Kanya na anuman sa mga ito. Ang mga sumampalataya sa kabulaanan mula sa bawat sinasamba bukod pa kay Allāh at tumangging sumampalataya kay Allāh na karapat-dapat lamang para sa pagsamba, ang mga iyon ay ang mga lugi dahil sa pagpapalit nila ng kawalang-pananampalataya sa pananampalataya."
Hãy nói đi - hỡi Thiên Sứ - chỉ cần Allah là đủ để làm chứng cho sự thật mà Ta đã mang đến cho các ngươi, điều mà các ngươi đã phủ nhận. Ngài tường tận mọi việc trong các tầng trời và biết rõ mọi thứ trong trái đất, không có gì trong trời đất có thể che giấu được Ngài. Những ai đã có tin nơi điều bịa đặt trong việc thờ phượng ngoài Allah và phủ nhận việc Allah là Đấng duy nhất xứng đáng được thờ phượng là nhóm người thất bại bởi vì chúng đã đánh đổi sự vô đức tin bằng đức tin Iman.
Nhóm người đa thần hối thúc Ngươi - hỡi Thiên Sứ - mang đến hình phạt mà Ngươi đã cảnh báo chúng. Nếu như Allah đã không ấn định trước thời hạn trừng phạt chúng - không sớm cũng không muộn -thì chắc chắn hình phạt mà chúng giục đòi đã túm lấy chúng. Và chắc chắn, sự trừng phạt sẽ đến với chúng một cách đột ngột trong lúc chúng không ngờ tới.
Orang-orang musyrik itu memintamu -wahai Rasul- untuk mempercepat datangnya siksa yang engkau peringatkan kepada mereka. Seandainya Allah tidak menentukan untuk menyiksa mereka pada waktu tertentu yang tidak bisa dimajukan dan tidak pula bisa dimundurkan, niscaya siksa yang mereka minta itu datang kepada mereka dan pasti datang dengan tiba-tiba dalam kondisi mereka tidak menyangka-nyangka.
Ô Messager, les polythéistes veulent hâter le châtiment dont tu les as avertis et si Allah n’avait pas déterminé un terme à leur châtiment, qui ne peut être ni avancé ni reporté, ils subiraient certainement la punition qu’ils réclament et elle s’abattrait sur eux soudainement sans qu’ils ne s’y attendent.
-Ey Resul!- Müşrikler, kendilerini sakındırdığın azabın gelmesi hususunda aceleci davranıyorlar. Şayet Yüce Allah'ın, onlar için tayin ettiği, öne alınması ve geciktirilmesi mümkün olmayan bir azap vakti olmasaydı talep ettikleri azap onlara hemen ulaşıp, gelirdi. Bu azap hiç beklemediği bir zamanda aniden başlarına gelecektir.
Nagpapamadali sa iyo, O Sugo, ang mga tagapagtambal ng pagdurusang ibinabala mo sa kanila. Kung hindi dahil na si Allāh ay nagtakda para sa pagdurusa nila ng isang panahong hindi nauuna at hindi nahuhuli, talaga sanang dumating sa kanila ang hiniling nila na pagdurusa at talagang pupunta nga ito sa kanila nang biglaan habang sila ay hindi umaasa niyon.
"Dan mereka meminta kepadamu supaya segera diturunkan azab. Kalau tidaklah karena waktu yang telah ditetapkan, benar-benar telah datang azab kepada mereka, dan azab itu benar-benar akan datang kepada mereka dengan tiba-tiba, sedang mereka tidak menyadarinya. Mereka meminta kepadamu supaya segera ditu-runkan azab. Dan sesungguhnya jahanam benar-benar meliputi orang-orang yang kafir, pada hari mereka ditutup oleh azab dari atas mereka dan dari bawah kaki mereka, dan Allah berkata (ke-pada mereka), 'Rasakanlah (pembalasan dari) apa yang telah kamu kerjakan'." (Al-Ankabut: 53-55).
(53) Allah سبحانه وتعالى mengabarkan tentang kebodohan orang-orang yang mendustakan para rasul dan syariat yang mereka bawa, dan bahwa mereka mengatakan agar segera diturunkan azab, dan tam-bahan pendustaan mereka,
﴾ مَتَىٰ هَٰذَا ٱلۡوَعۡدُ إِن كُنتُمۡ صَٰدِقِينَ ﴿
"Kapan janji ini, kalau kalian memang orang-orang yang benar?" (Al-Anbiya`: 38).
Allah berfirman, ﴾ وَلَوۡلَآ أَجَلٞ مُّسَمّٗى ﴿ "Kalau tidaklah karena waktu yang telah ditetapkan," yang sudah ditetapkan waktu terjadinya, dan sekarang masih belum saatnya, ﴾ لَّجَآءَهُمُ ٱلۡعَذَابُۚ ﴿ "benar-benar telah datang azab kepada mereka," disebabkan mereka menganggap Kami tidak mampu dan karena mereka mendustakan yang benar. Maka kalau saja Kami menghukum mereka disebabkan kobodohan me-reka, niscaya perkataan mereka menjadi faktor yang mempercepat untuk ditimpakannya bala dan azab terhadap mereka. Akan tetapi, sekalipun demikian, mereka tidak bisa menghambat turunnya azab, karena ia akan datang menimpa mereka ﴾ بَغۡتَةٗ وَهُمۡ لَا يَشۡعُرُونَ ﴿ "dengan tiba-tiba, sedang mereka tidak menyadarinya." Azab itu pun terjadi, sebagaimana diberitakan oleh Allah سبحانه وتعالى. Tatkala mereka datang menuju Badar dengan congkak dan berbangga diri, seraya mengira bahwa mereka akan memperoleh apa yang mereka angan-angan-kan, maka Allah membinasakan mereka, membunuh para pembesar mereka dan menghabisi sejumlah orang-orang jahat mereka, se-hingga tidak ada satu rumah pun milik mereka melainkan ditimpa oleh musibah itu. Azab menimpa mereka dari arah dan waktu yang tidak mereka duga, dan azab itu menimpa mereka sedangkan me-reka tidak sadar.
(54) Demikianlah, dan jika azab duniawi itu tidak turun menimpa mereka, maka sesungguhnya di hadapan mereka ada azab ukhrawi yang tidak seorang pun dari mereka yang lolos dari-nya, baik yang sudah ditimpa azab di dunia terlebih dahulu mau-pun yang ditangguhkan, maka ﴾ وَإِنَّ جَهَنَّمَ لَمُحِيطَةُۢ بِٱلۡكَٰفِرِينَ ﴿ "sesungguhnya jahanam benar-benar meliputi orang-orang yang kafir." Mereka tidak mempunyai tempat menghindar atau tempat melepaskan diri dari-nya. Jahanam itu telah mengepung mereka dari segala sisi sebagai-mana dosa-dosa, kejahatan dan kekafiran telah meliputi mereka. Azab itu adalah azab yang sangat dahsyat.
(55) ﴾ يَوۡمَ يَغۡشَىٰهُمُ ٱلۡعَذَابُ مِن فَوۡقِهِمۡ وَمِن تَحۡتِ أَرۡجُلِهِمۡ وَيَقُولُ ذُوقُواْ مَا كُنتُمۡ تَعۡمَلُونَ ﴿ "Pada hari mereka ditutup oleh azab dari atas mereka dan dari bawah kaki mereka dan Allah berkata (kepada mereka), 'Rasakanlah (pembalasan dari) apa yang telah kamu kerjakan'," karena amal perbuatan kalian akan berubah menjadi azab terhadap kalian, dan kalian akan diliputi azab sebagaimana kekafiran dan dosa-dosa telah meliputi kalian.
O Messenger! The idolaters want for you to bring quickly the punishment you warned them of. Had it not been for Allah already having decreed an unmovable time for their punishment, it would definitely have come upon them. And it will come upon them suddenly, when they do not expect it to.
Požuruju te krivovjerni, o Poslaniče islama, da ih kazna zadesi, rugajući se i osporavajući svaku mogućnost da se dogodi ono što spominješ. A da Sveznajući Allah nije odredio rok utvrđeni kad će biti kažnjeni, odista bi ih kazna snašla neposredno nakon što je zatraže. Neka znaju oni koji ne vjeruju da će ih kazna iznenada snaći, oni je neće naslutiti niti će osjetiti da im se približava.
53- Senden azabın çabucak gelmesini istiyorlar. Eğer belli bir vade olmasaydı elbette azap onlara gelirdi. Bununla beraber onlar hiç farkında değilken o azap, kendilerine ansızın gelecektir.
54- Senden azabın çabucak gelmesini istiyorlar. Halbuki cehennem, kâfirleri çepeçevre kuşatacaktır.
55- O gün azap, onları hem üstlerinden hem de ayaklarının altından kaplayacak ve Allah onlara şöyle diyecektir:“Tadın yapmakta olduklarınızı!”
53. Yüce Allah, Peygamberi ve onun getirdiklerini yalanlayanların cehaletlerini ve onların azabın çabuk gelmesini isteyip yalanlamalarını daha da ileriye götürerek:“Eğer doğru söyleyenlerden iseniz bu tehdidiniz ne zaman gerçekleşecek?”(el-Mülk, 67/25) dediklerini haber vermektedir. Buna karşılık Yüce Allah şöyle buyurmaktadır:“Eğer” bu azabın inmesi için tespit edilmiş ve henüz gelmemiş olan “belli bir vade olmasaydı” onların bu konuda bizi âciz bırakmak isteyişleri ve hakkı yalanlayışları sebebi ile “elbette azap onlara gelirdi.”
Eğer biz cahillikleri sebebi ile onları hemen azapla yakalayacak olsaydık hiç şüphesiz onların sözleri, başlarına gelecek olan belâları ve cezaları daha da çabuklaştırırdı. Bununla birlikte azabın inişini geç bulmasınlar. Çünkü “onlar hiç farkında değilken o azap, kendilerine ansızın gelecektir.”
Nitekim Yüce Allah’ın haber verdiği şekilde de olmuştur. Onlar Bedir’e şımarıkça ve böbürlene böbürlene gelip maksatlarını elde edeceklerini sandıkları bir sırada Allah onları zelil etti, onların ileri gelenlerini öldürdü. Bütün şerlileri de bu savaşta ölüp gitti. Bu musibetten payını almadık tek bir ev kalmadı. Azap onlara ummadıkları bir yerden geldi ve onların farkında olmadıkları bir sırada tepelerine indi.
54. Eğer onlara dünyada azap gelmezse hiç şüphesiz önlerinde onları bekleyen uhrevî bir azap vardır. Onlardan hiç kimse de bu azaptan kurtulamayacaktır. İster ona bu dünya azabı hemen verilmiş olsun, ister mühlet verilmiş olsun fark etmez, “cehennem kâfirleri çepeçevre kuşatacaktır.” Onlar, oradan ayrılıp başka bir yere gidemeyeceklerdir. Dört bir yandan cehennem onları kuşatmış olacaktır. Tıpkı büyük-küçük günahlarının, küfürlerinin kendilerini çepeçevre kuşatmış olduğu gibi. İşte en çetin azap da bu azaptır.
55. İşlemiş olduğunuz ameller şimdi azaba dönüşmüştür; küfür ve günahlar sizlerin her bir yanını kuşatmış olduğu gibi azap da her bir yandan sizi kuşatmış bulunmaktadır.
O Messaggero di Allāh, questi idolatri affrettano la punizione dalla quale li hai messi in guardia. Se non fosse per il fatto che Allāh abbia stabilito un termine per la loro punizione, che non verrà né anticipato, né posticipato, avrebbero subito la punizione che chiedevano, ed essa giungerà loro all'improvviso, senza che se ne accorgano.
Mensajero, los idólatras quieren que traigas rápidamente el castigo sobre el que les advertiste. Si no hubiera sido porque Al-lah ya había decretado un tiempo establecido e inamovible para su castigo, definitivamente ya lo habrían recibido. Les llegará sorpresivamente, cuando no lo esperen.
E affrettano la punizione che hai loro promesso; in verità, l'Inferno che Allāh ha promesso ai miscredenti li circonderà, e non saranno in grado di sfuggire al suo tormento.
Nevjernici traže od tebe, Allahov Poslaniče, da ih što prije stigne kazna, na ovom svijetu, a ona će ih, nesumnjivo, stići; džehennemska će vatra obujmiti nevjernike, neće je moći izbjeći niti će od nje moći pobjeći.
Nagpapamadali sila sa iyo ng pagdurusang ipinangako mo sa kanila. Tunay na ang Impiyernong ipinangako ni Allāh sa mga tagatangging sumampalataya ay talagang sasaklaw sa kanila, na hindi nila kakayanin ang pagtakas mula sa pagdurusa roon.
Ils te demandent de hâter le châtiment que tu leur as promis. Or l’Enfer qu’Allah a promis aux mécréants cerne ceux-ci et ils ne peuvent échapper à son supplice.
Quieren que traigas rápidamente el castigo del que les advertiste. Ciertamente, el Fuego del Infierno que Al-lah les ha advertido los alcanzará y no podrán escapar de su tormento.
Onlara söz verdiğin azabın biran önce gelmesi için acele ediyorlar. Şüphesiz ki Allah'ın kâfirlere vadettiği cehennem onları kuşatacaktır. O'nun azabından kaçıp kurtulmaya güçleri yetmez.
Mereka meminta agar siksa yang engkau janjikan kepada mereka disegerakan, padahal sesungguhnya neraka Jahanam yang telah Allah janjikan untuk orang-orang yang kafir tersebut pasti mengepung mereka, sehingga mereka tidak bisa lari dari siksanya.
Chúng hối thúc Ngươi mang đến hình phạt mà Ngươi đã cảnh báo chúng. Và chắc chắn Hỏa Ngục mà Allah đã hứa với những kẻ vô đức tin sẽ vây kín chúng. Chúng sẽ không thể chạy thoát khỏi nó.
They want you to bring the punishment you warned them of quickly. Indeed, the hellfire Allah has warned the disbelievers of will surround them; they will not be able to escape its torment.
Vào Ngày mà hình phạt sẽ phủ trùm lấy chúng từ bên trên và sẽ trải rộng bên dưới chân chúng, và Allah nói với chúng bằng lời lẽ khiển trách: Các ngươi hãy nếm lấy hậu quả mà các ngươi đã từng làm từ việc Shirk (tổ hợp thần linh cùng với Allah) và điều tội lỗi.
Il giorno in cui la punizione li coprirà da sopra le loro teste, e dal suolo sotto i loro i piedi, dirà loro Allāh, rimproverandoli: "Assaggiate la punizione degli atti di idolatria e dei peccati che commettevate".
On the day when the punishment will cover them from above and will be spread under their feet, Allah will say to them, rebuking them, “Taste the requital of the idolatry and sins you used to commit!”
El día en que el castigo los cubra desde arriba y se extienda bajo sus pies, Al-lah les dirá, reprendiéndolos: “Prueben el castigo por la idolatría y los pecados que cometieron”.
Le Jour où le châtiment les recouvrira par-dessus et qu’il sera étendu sous leurs pieds, Allah leur dira: Goûtez à la rétribution pour votre polythéisme et vos péchés.
sa Araw na tatakip sa kanila ang pagdurusa mula sa itaas nila at ito ay magiging isang himlayan para sa kanila mula sa ilalim ng mga paa nila at magsasabi si Allāh sa kanila bilang paninisi sa kanila: "Lasapin ninyo ang ganti sa dati ninyong ginagawa na shirk at mga pagsuway."
Na Danu sudnjem krivovjerne će zahvatiti kazna odozgo, iznad njihovih glava, i odozdo, ispod njihovih nogu, i sa strana, pa će im Svevišnji Allah reći: “Trpite zbog širka i grijeha koje ste činili na dunjaluku!”
Azap onları üstlerinden bürüdüğü ve ayaklarının altından onları kapladığı gün Yüce Allah; azarlayarak onlara: "İşlemiş olduğunuz şirk ve günahlarınızın karşılığını tadın bakalım!" diyecektir.
Pada hari di saat siksa mengepung mereka dari atas mereka dan menjadi kasur bagi mereka dari arah bawah kaki mereka, Allah berfirman kepada mereka sebagai bentuk celaan atas mereka, “Rasakanlah balasan dari syirik dan kemaksiatan yang pernah kalian lakukan.”
Man’s deeds make his Paradise and his deeds make his Hell too. Were it possible to view the consequences of the deeds of one who had adopted the way of denial and insolence, it would be seen that his apparently great deeds actually signalled the punishment which he merited and which lay in wait for him. Death is but to come and dispatch him to the world he has built for himself. Most of a man’s arrogance is nothing more than the result of his ignorance of the reality pertaining to his own existence. If this ignorance were to be replaced by knowledge, he would become a completely different man.
“¡Siervos míos! Emigren de la tierra en la que no puedan adorarme. Ciertamente, Mi tierra es vasta, así que adórenme solo a Mí y no me atribuyan a nadie como asociado”.
"Hai hamba-hambaKu yang beriman, sesungguhnya bumiKu luas, maka sembahlah Aku saja. Tiap-tiap yang berjiwa akan me-rasakan mati. Kemudian hanyalah kepada Kamilah kamu dikem-balikan. Dan orang-orang yang beriman dan mengerjakan amal-amal yang shalih, sungguh akan Kami tempatkan mereka pada tempat-tempat yang tinggi di dalam surga, yang mengalir sungai-sungai di bawahnya, mereka kekal di dalamnya. Itulah sebaik-baik pembalasan bagi orang-orang yang beramal, (yaitu) yang bersabar dan bertawakal kepada Rabbnya." (Al-Ankabut: 56-59).
(56-59) Allah سبحانه وتعالى berfirman, ﴾ يَٰعِبَادِيَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓاْ ﴿ "Hai hamba-hambaKu yang beriman," kepadaKu dan membenarkan rasulKu, ﴾ إِنَّ أَرۡضِي وَٰسِعَةٞ فَإِيَّٰيَ فَٱعۡبُدُونِ ﴿ "sesungguhnya bumiKu luas, maka sembahlah Aku saja." Apabila kalian tidak bisa beribadah kepada Rabb kalian di suatu daerah, maka pindahlah darinya ke daerah yang lain di mana kalian dapat beribadah kepada Allah semata. Sebab, tempat-tempat ibadah dan letak-letaknya luas, sementara Dzat yang disembah hanya satu, dan kematian pasti akan menimpa kalian, kemudian kalian akan dikembalikan kepada Rabb kalian. Lalu Dia akan memberikan balasan kepada orang yang menyempurnakan ibadah-nya dan memadukan antara iman dan amal shalih, yaitu Dia akan menempatkannya pada bilik-bilik yang sangat tinggi dan tempat-tempat tinggal yang sangat indah lagi penuh dengan apa saja yang disukai oleh jiwa dan sedap dipandang mata, sedangkan kalian kekal di dalamnya.
Itulah senikmat-nikmat tempat tinggal di surga yang penuh kenikmatan dan pahala bagi orang-orang yang beramal di sisi Allah, ﴾ ٱلَّذِينَ صَبَرُواْ ﴿ "yaitu orang-orang yang bersabar" dalam beribadah kepada Allah, ﴾ وَعَلَىٰ رَبِّهِمۡ يَتَوَكَّلُونَ ﴿ "dan bertawakal kepada Rabbnya," dalam hal itu. Kesabaran mereka dalam beribadah kepada Allah menun-tut sikap mencurahkan segenap kemampuan dan potensi, dan perang besar melawan setan yang selalu mengajak mereka merusak sebagian dari ibadah. Dan tawakal mereka kepada Allah berkonse-kuensi sangat bersandar kepada Allah dan berbaik sangka kepada-Nya, bahwa Dia pasti akan merealisasikan dan menyempurnakan amal-amal kebajikan yang mereka tekadkan. Allah menuliskan nash tawakal, walaupun ia sudah masuk dalam makna sabar ada-lah karena tawakal selalu dibutuhkan dalam setiap mengerjakan perintah dan meninggalkan larangan, dan ia tidak akan bisa ter-laksana kecuali disertai tawakal.
Hỡi đám nô lệ có đức tin nơi TA, các ngươi hãy di cư đến những vùng đất có thể thờ phượng được TA, quả thật, đất đai của TA rộng bao la, thế nên hãy thờ phượng một mình TA và chớ tổ hợp cùng với TA bất cứ ai (vật gì).
Wahai hamba-hamba-Ku yang beriman kepada-Ku! Berhijrahlah kalian dari negeri yang di dalamnya kalian tidak bisa beribadah kepada-Ku dengan tenang karena bumi-Ku sangat luas, sebab itu sembahlah Aku semata dan janganlah kalian menyekutukan-Ku dengan sesuatu pun.
Ey bana iman eden kullarım! Bana ibadet etmeye güç yetiremediğiniz beldeden hicret edin. Benim arzım geniştir, o halde yalnızca bana ibadet edin ve bana hiç kimseyi ortak koşmayın.
“O my servants! Emigrate from the land in which you are unable to worship Me. Indeed, My land is vast, so worship Me alone and do not ascribe anyone as partner to Me.”
Commentary
From the very beginning of this Surah until now the enmity of the infidels toward Muslims, their rejection of the Oneness of God and prophethood of the Holy Prophet ﷺ ، and putting hurdles in the way of truth and believers were described. In the above verses a way out of this entanglement is suggested in order to come out of the turmoil and spread and propagate the truth, and establish justice - the common name for this action is hijrah (migration).It means to leave the hometown and land where one is forced to speak and act against the truth.
Command in connection with hijrah and removal of doubts encountering in its way
إِنَّ أَرْضِي وَاسِعَةٌ فَإِيَّايَ فَاعْبُدُونِ (Surely My earth is vast. So, Me alone you worship - 29:56). Allah Ta’ ala has made it clear that His land is very vast and no one should have the excuse that he could not observe the Oneness of Allah, and could not worship Him because in a certain city or country the infidels were in power. It is made clear in these verses that the Muslims should leave the land for the sake of Allah where they are forced to get involved in infidelity and sin, and should try to find out a place for living where they could abide by the commands of Allah Ta’ ala, and persuade others also to follow the same. This is what hijrah is all about.
During the course of migration one is likely to encounter, as a rule, two types of risks, which may hold him back from migration. The first risk is to his life in that the infidels and his adversaries would come in his way, and in order to obstruct his move might take up arms to finish him. In addition, there could be a possibility of his being caught by adversaries on his way out. Hence, there is yet another risk to his life.
O iskreni, dobri robovi, akoli u jednoj zemlji ne možete ispoljavati vjerska obilježja i slobodno robovati Allahu, iselite se u drugu zemlju da možete neometano prakticirati propise islama! Allahova je Zemlja široka i prostrana, pa samo Uzvišenom Allahu ibadet činite!
O mga alipin Ko na sumampalataya sa Akin, lumikas kayo mula sa isang lupaing hindi kayo nakakakaya riyan ng pagsamba sa Akin. Tunay na ang lupa Ko ay malawak kaya sumamba kayo sa Akin lamang at huwag kayo magtambal sa Akin ng isa man.
56- Ey iman eden kullarım! Şüphesiz benim (yarattığım) yeryüzü geniştir. O halde yalnız Bana ibadet edin.
57- Her can ölümü tadacaktır. Sonra da yalnız bize döndürüleceksiniz.
58- İman edip salih amel işleyenleri Biz, cennette altlarından ırmaklar akan köşklere yerleştirireceğiz. Onlar orada ebedi kalacaklardır. Amel edenlerin mükafatı ne güzeldir!
59- Onlar, sabreden ve yalnızca Rablerine tevekkül eden kimselerdir.
56-58. “Ey” beni ve Rasûlümü tasdik ederek “iman eden kullarım! Şüphesiz benim (yarattığım) yeryüzü geniştir. O halde yalnız Bana ibadet edin.” Yeryüzünün herhangi bir yerinde Rabbinize ibadet, sizin için imkânsız olursa oradan ibadetin yalnızca Allah’a yapıldığı bir başka yere göç/hicret edin. Zira ibadet edilecek yerler pek geniştir. Mabud da bir ve tektir. Ölümün gelip sizi bulması ise kaçınılmaz bir şeydir. Sonra da Rabbinize döndürüleceksiniz. O da Rabbine güzelce ibadet ederek iman ve salih ameli bir arada işleyen kimseyi cennette üstün köşklerde ve canların çektiği, gözlerin zevk aldığı, her türlü mükemmel nimeti barındıran yerlerde mükâfatlandıracaktır ve bu kimseler orada ebedi kalacaktır. İşte Naîm cennetlerindeki bu yüce köşkler, Allah için “amel edenlerin mükafatı” olarak “ne güzeldir!”
59. “Onlar” Allah’a ibadet üzere “sabreden” ve bu hususlarda “yalnızca Rablerine tevekkül eden kimselerdir.” Allah’a ibadet üzere sabretmeleri, bu hususta bütün güç ve gayretlerini harcamalarını, bunları herhangi bir şekilde ihlâl etmeye çalışan şeytana karşı da büyük bir savaşa girmelerini gerektirir.
Tevekkülleri ise Yüce Allah’a güvenip dayanmalarını, yapmaya kararlaştırdıkları amelleri gerçekleştirmesi ve bunları kemâle erdirmesi konusunda O’nun hakkında hüsnüzan beslemelerini gerektirir.
Her ne kadar sabrın çerçevesi içerisinde olsa da tevekkülün özellikle söz konusu edilmesi, emirleri yerine getirmekte ve yasakları terk etmekte ona ihtiyaç duyulmasındandır. Ayrıca sabır da tevekkülsüz tamamlanmaz.
Ô Mes serviteurs qui croyez en Moi, migrez du pays où vous ne pouvez pas M’adorer car Ma Terre est vaste. Adorez-Moi Seul et ne M’associez rien.
Advice to migrate and the Promise of Provision and a Goodly Reward
Allah commands His believing servants to migrate from a land in which they are not able to establish Islam, to the spacious earth of Allah where they can do so, by declaring Allah to be One and worshipping Him as He has commanded. Allah says:
يَعِبَادِىَ الَّذِينَ ءَامَنُواْ إِنَّ أَرْضِى وَاسِعَةٌ فَإِيَّاىَ فَاعْبُدُونِ
(O My servants who believe! Certainly, spacious is My earth. Therefore worship Me.) When things became too difficult for the believers in Makkah who were in a weak position and were oppressed, they left and migrated to Ethiopia, where they were able to practice their religion. The Muslims found Ethiopia the best place for guest; where Ashamah, the Negus or king, may Allah have mercy on him, gave them refuge, helped them, supported them, and honored them in his land. Later, the Messenger of Allah ﷺ and his remaining Companions migrated to Al-Madinah, formerly known as Yathrib, may Allah protect it. Then Allah says:
كُلُّ نَفْسٍ ذَآئِقَةُ الْمَوْتِ ثُمَّ إِلَيْنَا تُرْجَعُونَ
(Everyone shall taste death. Then unto Us you shall be returned.) meaning, `wherever you are, death with catch up with you, so always obey Allah and be where Allah commands you to be, for this is better for you. Death is inevitable and there is no escape from it, and then you will return to Allah, and whoever was obedient to Him will have the best reward.' Allah says:
وَالَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ الصَّـلِحَـتِ لَنُبَوِّئَنَّهُمْ مِّنَ الْجَنَّةِ غُرَفَاً تَجْرِى مِن تَحْتِهَا الاٌّنْهَـرُ
(And those who believe and do righteous good deeds, to them We shall surely give lofty dwellings in Paradise, underneath which rivers flow,) meaning, `We shall cause them to dwell in lofty homes in Paradise under which various kinds of rivers flow -- water, wine, honey and milk -- which they can direct and cause to flow wherever they wish.'
خَـلِدِينَ فِيهَآ
(to live therein forever.) means, they will remain there forever, never wanting to leave.
نِعْمَ أَجْرُ الْعَـمِلِينَ
(Excellent is the reward for the workers.) these rooms will be a blessed reward for the good deeds of the believers,
الَّذِينَ صَبَرُواْ
(Those who are patient,) in adhering to their religion, who migrated for the sake of Allah and fought the enemy, leaving behind their families and relatives to seek Allah's Face, and hoping for that which is with Him, believing His promise. Ibn Abi Hatim, may Allah have mercy on him, recorded from Abu Mu`aniq Al-Ash`ari that Abu Malik Al-Ash`ari told him that the Messenger of Allah ﷺ told him:
«إِنَّ فِي الْجَنَّةِ غُرَفًا يُرَى ظَاهِرُهَا مِنْ بَاطِنِهَا، وَبَاطِنُهَا مِنْ ظَاهِرِهَا، أَعَدَّهَا اللهُ تَعَالَى لِمَنْ أَطْعَمَ الطَّعَامَ، وَأَطَابَ الْكَلَامَ، وَتَابَعَ الصَّلَاةَ وَالصِّيَامَ، وَقَامَ بِاللَّيْلِ وَالنَّاسُ نِيَام»
(In Paradise there are rooms whose outside can be seen from the inside, and their inside can be seen from the outside; Allah has prepared them for those who feed others, who speak well, who pray and fast continually, and who stand in prayer at night while people are asleep.)
وَعَلَى رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُونَ
(and put their trust in their Lord.) in all their affairs, spiritual and worldly alike. Then Allah tells us that provision is not limited only to one place, but it is given to all His creatures no matter where they are. Indeed, when the Muhajirin migrated, their provision was greater and better than before, because after a short time they became rulers in the land, in all regions. Allah says:
وَكَأَيِّن مِّن دَآبَّةٍ لاَّ تَحْمِلُ رِزْقَهَا
(And so many a moving creature carries not its own provision!) meaning, it does not have the ability to gather its provision and save it for tomorrow.
اللَّهُ يَرْزُقُهَا وَإِيَّاكُمْ
(Allah provides for it and for you.) means, Allah allots its provision to it even though it is weak, and makes it easy for it. He sends provision to every creature in the appropriate manner, even the ants in the depths of the earth, the birds in the air and the fish in the sea. Allah says:
وَمَا مِن دَآبَّةٍ فِي الاٌّرْضِ إِلاَّ عَلَى اللَّهِ رِزْقُهَا وَيَعْلَمُ مُسْتَقَرَّهَا وَمُسْتَوْدَعَهَا كُلٌّ فِى كِتَابٍ مُّبِينٍ
(And no moving creature is there on earth but its provision is due from Allah. And He knows its dwelling place and its deposit. All is in a Clear Book.) (11:6)
وَهُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ
(And He is the All-Hearer, the All-Knower.) means, He hears all that His servants say and He knows their every movements.
O miei sudditi che credete in Me, emigrate dalla terra in cui non potete adorarmi: in verità, la mia terra è vasta, dunque adorate Me solo e non associatemi nessuno.
The answer to this problem is given in the next verse: كُلُّ نَفْسٍ ذَائِقَةُ الْمَوْتِ (Every person has to taste death - 29:57) that is, no one has any escape from death anywhere in any situation. Therefore, it should not be the trait of a Muslim to be afraid of death, because despite all possible defenses one may arrange for himself, death will overcome him. And it is also part of a believer's faith that death cannot come before the time Allah has determined. Therefore, fear of death should not be an impediment in one's decision about his staying at a certain place or leaving it. If death comes during the course of following a command from Allah Ta’ ala, it would bring eternal blessings and comforts, which one will get in the Hereafter, as stated in the next two verses:
Huwag pumigil sa inyo sa paglikas ang pangamba sa kamatayan. Bawat kaluluwa ay lalasap ng kamatayan. Pagkatapos tungo sa Amin lamang pababalikin kayo sa Araw ng Pagbangon para sa pagtutuos at pagganti.
“No permitan que el miedo a la muerte les impida emigrar. Cada alma probará la muerte, y solo ante Mí volverán el Día de la Resurrección para dar cuenta y ser recompensada”.
Que la peur de la mort ne vous empêche pas de migrer car toute âme goûtera à la mort puis le Jour de la Résurrection, c'est vers Nous Seul que vous serez ramenés afin de rendre des comptes et d’être rétribués.
E la paura della morte non vi impedisca di emigrare: ogni anima dovrà provare la morte, dopodiché a Noi soli tornerete, nel Giorno della Resurrezione, per il Rendiconto e la Retribuzione.
Janganlah ketakutan terhadap kematian mencegah kalian untuk berhijrah karena setiap jiwa pasti akan merasakan kematian, kemudian hanya kepada Kami semata kalian kembali pada hari Kiamat untuk perhitungan dan pembalasan amalan.
Các ngươi đừng để cái chết khiến các ngươi sợ việc di cư, vì tất cả mỗi linh hồn đều sẽ nếm cái chết, và rồi dâyd các ngươi sẽ phải trở về trình diện một mình TA vào Ngày Phán Xét để nhận lấy sự phán xét và thưởng phạt.
Neka vas od iseljenja ne odvrati strah od smrti jer je određeno da će svaka duša smrt kušati i određeno je da će se ljudi Allahu vratiti pa će pred Njime račun polagati, te biti kažnjeni ili nagrađeni.
“Let not the fear of death prevent you from emigrating. Every soul shall taste death, and then to Me alone you shall return on the Day of Judgment to give account and be requited.”
Ölüm korkusu sizi hicret etmekten alıkoymasın. Her nefis ölümü tadacaktır. Sonra kıyamet günü hesap ve yaptıklarınızın karşılığını almak için yalnızca bize döndürüleceksiniz.
One koji vjeruju u Allaha i čine dobra djela kojima se Njemu približavaju, nastanit ćemo na uzvišenim džennetskim položajima, ispod kojih rijeke teču. Oni će u njima vječno uživati. Divne li nagrade trudbenicima koji bijahu Allahu poslušni!
Those who have faith in Allah and perform good deeds through which they draw closer, I will accomodate them in raised dwellings under which rivers flow, wherein they shall reside forever. How great is this reward of those who live in obedience to Allah!
Allah'a iman eden ve kendilerini Allah'a yakınlaştıran salih amel işleyenleri, altlarından ırmaklar akan Cennet'teki yüksek köşklere yerleştireceğiz. Onlar orada ebedî olarak kalıcıdırlar. Orada fani olmak yoktur. Allah'a itaat ile amel edenlerin karşılığı olan bu mükâfat ne güzeldir.
Orang-orang yang beriman kepada Allah dan mengerjakan amal saleh yang mendekatkan diri mereka kepada Allah, sungguh Kami akan menempatkan mereka pada rumah-rumah yang megah di surga kelak, di bawahnya mengalir sungai-sungai, mereka kekal di dalamnya, dan mereka tidak ditimpa oleh kefanaan. Balasan ini adalah sebaik-baik balasan untuk orang yang menjalankan ketaatan kepada Allah.
Những người có đức tin nơi Allah và hành thiện để được gần Allah sẽ được thu nhận vào Thiên Đàng với những tòa nhà cao bên dưới có những dòng sông chảy. Họ sẽ ở trong đó đời đời, một sự hưởng thụ bất tận và vĩnh cửu. Thật phúc thay cho phần thưởng của việc phục tùng Allah.
وَالَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَنُبَوِّئَنَّهُم مِّنَ الْجَنَّةِ غُرَفًا تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا (And those who believe and do righteous deeds, We shall accommodate them in mansions of the Paradise beneath which rivers flow, where they will live forever - 29:58).
The other risk involved in hijrah (migration) is about the arrangement of sustenance in the strange land. One does manage the sustenance at one's own place through employment, trade, cultivation, or inherited land, but on migration all that is left behind. So, how would he manage the sustenance in the new environment? Answer to this apprehension is given in the next three verses by saying that you regard the mundane possessions and arrangements as the cause of your sustenance, but who has given you all this? It is your mistake to consider that you have arranged it all on your own. Without the help and will of Allah nothing could be procured. If He wills, one gets unlimited sustenance without any visible means, and if He does not, then despite all sorts of visible means, one does not get anything. For elaborating this point first it is said:
E coloro che credono in Allāh e che compiono buone azioni che li avvicinano a Lui, li faremo dimorare nel Paradiso, in dimore sotto le quali scorrono fiumi, in cui risiederanno in eterno e non moriranno mai: che beata ricompensa per coloro che obbediscono ad Allāh!
Ang mga sumampalataya kay Allāh at gumawa ng mga gawang maayos na nagpapalapit tungo sa Kanya ay talagang patutuluyin nga sila sa mga [mataas na] silid sa Paraiso habang dumadaloy mula sa ilalim ng mga ito ang mga ilog bilang mga mamamalagi roon magpakailanman. Walang sasapit sa kanila roon na isang pagkalipol. Kay inam bilang ganti sa mga tagagawa ng pagtalima kay Allāh ang ganting ito!
Ceux qui croient en Allah et accomplissent de bonnes œuvres qui les rapprochent de Lui, Nous les ferons habiter au Paradis dans des appartements sous lesquelles coulent des rivières où ils demeureront éternellement et où ils ne connaitront jamais la mort. Quelle meilleure rétribution que celle-là pour ceux qui obéissent à Allah.
A quienes tengan fe en Al-lah y realicen buenas obras a través de las cuales se acercan a Mí, los alojaré en moradas elevadas bajo las cuales fluyen ríos, en las que residirán para siempre. ¡Cuán grande será la recompensa para los que obedecen a Al-lah!
Quelle meilleure rétribution pour ceux qui obéissent à Allah, se montrent patient lorsqu’ils Lui obéissent et s’abstiennent de Lui désobéir, et s’en remettent à leur Seigneur dans toutes leurs affaires.
Thật hồng phúc cho phần thưởng của những người phục tùng Allah, những người mà họ đã kiên nhẫn phục tùng Ngài và không phạm tội lỗi và họ luôn phó mặc cho Thượng Đế của họ, một Thượng Đế duy nhất, trong tất cả mọi vấn đề của họ.
Ini juga merupakan sebaik-baik balasan bagi orang-orang yang menjalankan ketaatan kepada Allah yang telah bersabar di dalam menjalankannya dan di dalam menghindari kemaksiatan terhadap Allah serta hanya kepada Allah semata mereka menggantungkan segala perkara mereka.
How great is the reward of those who act in the obedience of Allah and remain steadfast on it while refraining from His disobedience, and upon Him alone do they rely in all their affairs.
U ovim visokim, zanosnim džennetskim sobama bit će smješteni oni koji su bili odani dobrom Allahu, pa su izvršavali vjerske naredbe i sustezali se od vjerskih zabrana, trpeljivo, i koji su se oslanjali na Svemogućeg Allaha u svim svojim poslovima Njemu se predajući i prepuštajući.
Kay inam bilang ganti sa mga tagagawa ng pagtalima kay Allāh, na mga nagtiis sa pagtalima sa Kanya at paglayo sa pagsuway sa Kanya! Sa Panginoon nila lamang ay sumasandal sila sa lahat ng mga nauukol sa kanila.
Che beata ricompensa per coloro che sono obbedienti ad Allāh, e che hanno pazientato obbedendoGli, allontanandosi dagli atti di disobbedienza, e che si affidano unicamente al loro Dio in tutti i loro affari!
¡Cuán grande será la recompensa de los que actúan obedeciendo a Al-lah y permanecen firmes en Su camino mientras se abstienen de desobedecerle, y solo en Él confían todos sus asuntos!
Yüce Allah'a itaat ederek güzel amel işleyenler, emirlerini yerine getirmek ve yasaklarından kaçınmak hususunda sabır gösterenlerin karşılığı ne güzeldir. Bütün işlerinde yalnızca Rablerine itimat edip güvenirler.
Ang lahat ng mga hayop – sa kabila ng dami ng mga ito – na hindi nakakaya sa pagtipon ng panustos ng mga ito ni pagbubuhat nito, si Allāh ay nagtutustos sa mga ito at nagtutustos sa inyo. Kaya walang dahilan para sa inyo sa pag-iwan sa paglikas dahil sa pangamba sa pagkagutom. Siya ay ang Madinigin sa mga sinasabi ninyo, ang Maalam sa mga layunin ninyo at mga ginagawa ninyo: walang nakakukubli sa Kanya na anuman mula roon. Gaganti Siya sa inyo roon.
Ima nebrojeno mnogo životinja na Zemlji koje ne gomilaju i ne čuvaju hranu za sutra, za razliku od čovjeka, a Allah, džellešanuhu, daje im nafaku kao što je daje ljudima. Eto, i to je pokazatelj da nemate opravdanja u sustezanju od iseljenja na Božijem putu. Sveznajući Allah, zbilja, čuje sve glasove, znana su Mu sva djela, ljudske namjere i tajne.
وَكَأَيِّن مِّن دَابَّةٍ لَّا تَحْمِلُ رِزْقَهَا اللَّـهُ يَرْزُقُهَا وَإِيَّاكُمْ (And how many an animal there is that does not carry its provision. Allah gives provision to it as well as to you, - 29:60), that is, ` You should ponder over the fact that there are innumerable animals on earth who do not collect and store their sustenance, nor do they worry about its collection. But Allah Ta’ ala provides them their sustenance daily by His grace'. This applies to almost all animals, except a few. For instance, ants and rats are two such animals that store their food. Ants do not come out of their holes in winter; hence store the food during the summer season. Among the birds crow is the only one that collects food in its nest, but then forgets it. Thus, all the countless animals living on earth are those who neither collect their food for the next day, nor do they have means to do so. It is stated in a hadith that all the birds set off from their nests at dawn in a state of hunger, and return in the evening satiated. They all get their sustenance daily from the bounty of Allah Ta’ ala, and the practice goes on throughout their lifetime.
Todas las criaturas que son incapaces de almacenar sus propias provisiones son sustentadas por Al-lah, a pesar de ser innumerables, de la misma manera los sustenta a ustedes. Por lo tanto, no emigrar por miedo a la inanición no es una excusa válida. Él oye sus palabras y es conocedor de sus intenciones y acciones; ninguna de ellas está oculta para Él, y Él los recompensará por ellas.
60- Nice canlı vardır ki rızkını yanında taşımaz. Onlara da size de rızkı veren Allah'tır. O, her şeyi işitendir, bilendir.
60. Yani şanı yüce ve mübarek olan yaratıcı, güçlüleri ile âcizleri ile bütün varlıkların rızkını üstlenmiştir. Yeryüzünde gücü az, aklı da yetersiz “Nice canlı vardır ki rızkını yanında taşımaz.” Bunlar kendi rızıklarını depolayamaz, hiçbir zaman yanlarında rızıklarından bir şey bulunmaz. Ama Yüce Allah her vakit onların rızıklarını onlara amade kılar. “Onlara da size de rızkı veren Allah'tır.”Hepiniz, Allah’ın rızıklarını üstlendiği varlıklarsınız. O, sizi yoktan var edip işlerinizi çekip çevirdiği gibi rızkınızı da verir“O, her şeyi işitendir, bilendir.” Hiçbir şey O’na gizli kalmaz. Hiçbir canlı varlık da O’na gizli olduğu için rızıksız kalıp telef olmaz. Nitekim Yüce Allah şöyle buyurmaktadır:“Yeryüzünde yürüyüp de rızkı Allah’a ait olmayan hiçbir canlı yoktur. Onların durdukları yerleri de emanet edildikleri yerleri de O bilir. Bunların hepsi apaçık bir kitaptadır.”(Hûd, 11/6)
Tüm canlılar -sayıları çok olmalarına rağmen- rızık toplamaya ve onu taşımaya güç yetiremezler. Sizi de, onları da rızıklandıran sadece Yüce Allah'tır. Açlıktan korkup hicret etmeyi terk etme hususunda bir mazeretiniz yoktur. O, söylediklerinizi hakkıyla işiten ve niyetlerinizi ve yaptıklarınızı hakkıyla bilendir. Bu hususlar hakkında hiçbir şey O'na gizli kalmaz. Buna göre size karşılığını verecektir.
All creatures - despite their innumerability - that are incapable of storing their own provisions, Allah sustains them and you. Therefore not emigrating out of fear of starvation is not a valid excuse for you. He is the hearer of your statements and knower of your intentions and actions; none of them are hidden from Him, and He shall requite you for them.
Toutes les bêtes qui sont incapables de subvenir à leur subsistance et de la porter, la porter, Allah les pourvoit bien que leur nombre soit très grand et vous pourvoit également. Vous n’avez donc pas d’excuse à délaisser la migration par crainte de la faim. Allah entend le mieux vos paroles et connaît le mieux vos intentions et vos agissements. Rien ne Lui en échappe et Il vous rétribuera selon leur nature.
Setiap hewan melata -meski banyak jumlahnya- yang engkau tidak bisa mengumpulkan rezekinya serta memikulnya, Allahlah yang memberinya rezeki dan juga memberi rezeki kepada kalian. Oleh sebab itu, tidak ada alasan bagi kalian untuk tidak berhijrah karena khawatir kelaparan. Sungguh, Dia Maha Mendengar ucapan-ucapan kalian dan Maha Mengetahui segala niat dan amal perbuatan kalian, tidak ada sedikit pun dari hal itu yang luput dari-Nya, dan Dia akan memberi balasan untuk kalian atasnya.
Có vô số động vật đã không thể tự thu gom bổng lộc cho bản thân, trong khi Allah luôn ban phát cho chúng và cho cả các ngươi. Cho nên các ngươi không có nguyên nhân gì để bỏ việc di cư vì sợ đói cả, trong khi Ngài luôn nghe thấu lời các ngươi nói, biết tận tường tâm niệm và ý định trong lòng các ngươi cũng như mọi hành động của các ngươi, không có gì che giấu được Ngài và Ngài sẽ dựa vào đó mà thưởng phạt.
Sometimes a change is necessary in the mode of performing a task. This may require a change in the sphere of influence, in the way that the Hudaybiyah Pact shifted the scene of action from the battlefield to the field of missionary work. But more often, it requires a major step, like migration, for example, the migration of the Prophet from Makkah to Madinah. In these verses the faithful living in Makkah were told that if the people of Makkah were harassing them, they should leave Makkah, migrate to some other place, and carry on God’s worship there. This shows that the exercise of patience and trust means being steadfast in prayer and not persisting in clashing with enemies. Had it been God’s will that they should engage in hostilities under any circumstances, then the instructions would have been to continue fighting with their opponents and not in any event to move away.
"Dan berapa banyak binatang yang tidak (dapat) membawa (mengurus) rizkinya sendiri. Allah-lah yang memberi rizki kepada-nya dan kepadamu, dan Dia Maha Mendengar lagi Maha Mengeta-hui." (Al-Ankabut: 60).
(60) Allah سبحانه وتعالى Sang Pencipta telah menjamin rizki seluruh makhluk, yang kuat maupun mereka yang lemah. Betapa banyak ﴾ مِّن دَآبَّةٖ ﴿ "binatang melata," di muka bumi ini yang lemah kekuatan-nya, rendah akalnya, ﴾ لَّا تَحۡمِلُ رِزۡقَهَا ﴿ "yang tidak dapat membawa (mengurus) rizkinya sendiri," dan tidak pula dapat menyimpannya, bahkan ia tetap senantiasa tidak dapat membawa rizkinya sedikit pun, namun Allah terus menyediakan rizki untuknya pada setiap saat sesuai dengan waktunya. ﴾ ٱللَّهُ يَرۡزُقُهَا وَإِيَّاكُمۡۚ ﴿ "Allah-lah yang mem-beri rizki kepadanya dan kepadamu," jadi kalian semua menjadi tang-gungan Allah yang mengatur rizki kalian, sebagaimana Dia telah menciptakan dan mengurusi kalian.
﴾ وَهُوَ ٱلسَّمِيعُ ٱلۡعَلِيمُ ﴿ "Dan Dia Maha Mendengar lagi Maha Mengeta-hui." Maka tidak ada sesuatu pun yang tersembunyi dariNya, tidak ada binatang melata pun yang akan binasa karena keadaannya tersembunyi dariNya, sebagaimana Allah سبحانه وتعالى tegaskan,
﴾ وَمَا مِن دَآبَّةٖ فِي ٱلۡأَرۡضِ إِلَّا عَلَى ٱللَّهِ رِزۡقُهَا وَيَعۡلَمُ مُسۡتَقَرَّهَا وَمُسۡتَوۡدَعَهَاۚ كُلّٞ فِي كِتَٰبٖ مُّبِينٖ 6 ﴿
"Dan tidak ada suatu binatang melata pun di bumi melainkan Allah-lah yang memberi rizkinya, dan Dia mengetahui tempat berdiam binatang itu dan tempat penyimpanannya. Semuanya tertulis dalam kitab yang nyata (Lauh Mahfuzh)." (Hud: 6).
Tutti gli animali – nonostante il loro grande numero – che non riescono a procurarsi il loro sostentamento né trasportarlo, vengono sostenuti da Allāh, così come sostiene voi, e così non avete scuse per rinunciare ad emigrare per timore della fame: Egli è l'Ascoltatore delle vostre parole, Colui che è Consapevole delle vostre intenzioni e azioni, nulla di ciò Gli è nascosto, e vi retribuirà per questo.
Ô Messager, si tu demandais à ces polythéistes qui a créé les Cieux et la Terre et qui a fait en sorte que le soleil et la lune se succèdent, ils répondraient: C’est Allah qui les a créés. Comment peuvent-ils donc se détourner de la foi en Allah Seul et adorer à Sa place des divinités qui ne sont ni utiles ni nuisibles ?
61- Eğer sen onlara:“Gökleri ve yeri kim yarattı? Güneşi ve ayı kim istifadenize sundu?” diye sorsan onlar elbette: “Allah” diyeceklerdir. O halde nasıl (tevhidden) döndürülüyorlar?!
62- Allah, rızkı kullarından dilediği kimselere genişletir, dilediklerine de daraltır. Şüphesiz Allah her şeyi çok iyi bilendir.
63- Eğer sen onlara: “Gökten suyu indirip onunla yeryüzünü ölümünden sonra dirilten kimdir?” diye sorsan onlar elbette: “Allah” diyeceklerdir. Sen: “Allah’a hamdolsun” de. Ama onların çoğu akıllarını kullanmazlar.
61-63. Bu, Yüce Allah’ın ulûhiyette bir olduğunu yalanlayan ve yalnızca O’na ibadeti reddeden müşriklere karşı getirilen susturucu bir delildir. Şöyle ki onlar, Allah’ın rububiyette tek olduğunu kabul ettiklerinden dolayı uluhiyette de tek olduğunu kabul etmek zorundadırlar. Çünkü onlara “Gökleri ve yeri kim yarattı? Gökten bir su indirerek ölümünden sonra o su ile yeryüzünü dirilten kimdir? Bütün işlerin idaresi kimin elindedir?” diye soracak olursak: “onlar elbette: Allah, diyeceklerdir.” Bunların yapan yalnızca Allah’tır, diyecek ve putlarla Allah’tan başka taptıkları varlıkların, bunların herhangi birisini yapabilecek güce sahip olmadıklarını itiraf edeceklerdir.
Acizliklerini ve hiçbir şeyi idare edebilecek güce sahip olmadıklarını kabul ettikleri bu varlıklara yönelişleri ve bundan dolayı da ortaya attıkları yalan ve iftiraları gerçekten hayret edilecek bir iştir. Böylece onların akılsız ve kafaları çalışmaz kimseler oldukları tescillenmiştir. Zira fayda sağlayamayacağını, zarar veremeyeceğini, hiçbir şey yaratamayacağını, rızık veremeyeceğini bilmekle birlikte bir taşa yahut da bir kabre yahut da buna benzer bir şeye yönelen, sonra da tam bir samimiyetle ona bağlanıp ibadet eden; yaratıcı, rızık verici, fayda ve zarar verici Rabbe onu ortak kılan kimseden daha kıt akıllı birisi olabilir mi?
Hidâyeti sapıklıktan ayırt eden, müşriklerin izledikleri yolun batıl olduğunu -ilâhî tevfike mazhar olanlar ondan sakınsınlar diye- açık seçik ortaya koyan Allah’a hamdolsun, de. Yine ulvi ve süfli alemleri yaratan, bunların işlerini çekip çeviren, bunların rızkını veren, dilediğine rızkı geniş geniş tutmakla birlikte dilediğininkini kısan ve bunu hikmeti gereğince ve kullarına neyin yararlı olduğunu bildiği için yapan Allah’a hamdolsun, de.
Mensajero, si les preguntas a los idólatras: “¿Quién creó los cielos y la Tierra? ¿Quién dispuso el Sol y la Luna en órbitas?”, ellos dirán: “Al-lah es el que creó los cielos y la Tierra, y dispuso al Sol y la Luna en órbita constante”. Entonces, ¿cómo pueden abandonar la fe en Al-lah y adorar deidades en Su lugar, cuando estas no les traen beneficios ni los perjudican?
O Messenger! If you ask these idolaters, “Who created the heavens and the earth? Who put the sun and moon into orbit, such that they come after each other?” they will say, “Allah is the one who created the heavens and the earth, and put the sun and moon into constant orbit.” How then can they turn away from bringing faith in only Allah to the worship of deities instead of Him that do not bring benefit nor cause harm?
"Dan sesungguhnya jika kamu tanyakan kepada mereka, 'Siapakah yang menjadikan langit dan bumi dan menundukkan matahari dan bulan?' Tentu mereka akan menjawab, 'Allah,' maka bagaimana mungkin mereka (dapat) dipalingkan (dari jalan yang benar). Allah melapangkan rizki bagi siapa yang dikehendakiNya dari hamba-hambaNya, dan Dia (pula) yang menyempitkan bagi-nya. Sesungguhnya Allah Maha Mengetahui segala sesuatu. Dan sesungguhnya jika kamu menanyakan kepada mereka, 'Siapakah yang menurunkan air dari langit lalu menghidupkan dengan air itu bumi sesudah matinya?' Tentu mereka akan menjawab, 'Allah,' Katakanlah, 'Segala puji bagi Allah,' tetapi kebanyakan mereka tidak memahami(nya)." (Al-Ankabut: 61-63).
(61-63) Ini adalah suatu pengambilan dalil (sebagai bukti) bagi kaum musyrikin yang mendustakan tauhid ilahiyah dan ibadah, dan pengharusan terhadap mereka berdasarkan Tauhid Rububiyah yang mereka yakini. Sebab, kalau ﴾ سَأَلۡتَهُم مَّنۡ خَلَقَ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضَ ﴿ "kamu tanyakan kepada mereka, 'Siapakah yang menjadikan langit dan bumi'," dan siapa yang menurunkan air dari langit, lalu dengannya Dia menghidupkan (menyuburkan) kembali bumi ini setelah ke-tandusannya? Dan siapa yang memiliki kekuasaan mengatur segala sesuatu? ﴾ لَيَقُولُنَّ ٱللَّهُۖ ﴿ "Tentu mereka akan menjawab, 'Allah'," semata, dan tentu mereka mengakui ketidakberdayaan berhala-berhala dan orang-orang yang menyembahnya bersama Allah untuk melaku-kan sedikit saja dari hal-hal itu! Maka heranlah Anda terhadap kebohongan dan kedustaan mereka serta tindakan mereka meng-hadap kepada sesuatu yang mereka yakini ketidakberdayaannya, mereka mengakui bahwa sembahan itu tidak berhak mengurus sesuatu apa pun! Anda sangat prihatin terhadap mereka karena mereka tidak berakal, dan karena mereka dungu, sangat lemah akalnya!
Apakah kamu menemukan orang yang lebih lemah akalnya dan lebih dangkal mata hatinya daripada orang-orang yang datang kepada batu, atau kuburan atau yang serupa dengannya, (sedang-kan dia mengetahui bahwa benda-benda itu tidak dapat memberi-kan keuntungan, tidak dapat menimpakan bahaya, tidak dapat menciptakan dan tidak pula dapat memberi rizki), lalu ia memper-sembahkan seluruh keikhlasannya dan ketulusan ubudiah (peng-hambaannya) kepadanya, dan dia mempersekutukannya dengan Rabb sang Pencipta, Pemberi rizki, Pemberi keuntungan dan Pe-nurun bahaya?
Ucapkanlah, "Segala puji bagi Allah yang telah menjelaskan petunjuk (hidayah) dari kesesatan, dan menjelaskan kepalsuan ajaran yang dianut oleh kaum musyrikin, agar diwaspadai oleh orang-orang yang mendapat taufik(Nya)." Dan katakanlah, "Segala puji bagi Allah yang telah menciptakan alam atas dan alam bawah, dan bertindak mengatur dan memberi mereka rizki, dan Dia mela-pangkan rizki kepada siapa saja yang Dia kehendaki, dan menyem-pitkannya terhadap siapa saja yang Dia kehendaki karena hikmah dariNya dan karena Dia tahu apa yang menjadi kemaslahatan bagi hamba-hambaNya serta apa yang pantas bagi mereka.
-Ey Resul!- Şayet o müşriklere: "Gökleri kim yarattı? Yeri kim yarattı? Birbirini takip eder halde güneşi ve ayı hizmetinize kim verdi?" diye soracak olursan onlar mutlaka, "Allah yarattı" diyerek cevap verirler. O halde yalnızca Allah'a iman etmekten nasıl da çevriliyorlar? O'nun dışında fayda ve zarar vermeye muktedir olmayan ilahlara ibadet ediyorlar.
Jika engkau -wahai Rasul- bertanya kepada orang-orang musyrik itu, “Siapa yang menciptakan langit? Siapa yang menciptakan bumi? Siapa yang menundukkan matahari dan bulan yang keduanya saling bergantian?” niscaya mereka menjawab, “Semua itu diciptakan oleh Allah semata.” Lalu bagaimana bisa mereka terpalingkan dari keimanan kepada Allah semata dan menyembah tuhan-tuhan selain Allah yang tidak mampu mendatangkan manfaat dan tidak pula memberikan mudarat?
Se chiedi, o Messaggero, a questi idolatri: "Chi ha creato i cieli? Chi ha creato la terra? E chi ha asservito il sole e la luna, che si alternano?" Diranno: "Allāh li ha creati". Perché si sviano dal credere in Allāh solo e adorano, all'infuori di Lui, divinità che non possono giovarli né nuocergli?!
Talagang kung nagtanong ka, O Sugo, sa mga tagapagtambal na ito kung sino ang lumikha ng mga langit, kung sino ang lumikha ng lupa, kung sino ang nagpasilbi ng araw at buwan habang ang mga ito ay nagsusunuran, talagang magsasabi nga silang nilikha ang mga ito ni Allāh. Kaya papaanong nalilihis sila sa pananampalataya kay Allāh lamang at sumasamba sila sa iba pa sa Kanya na mga diyos na hindi nakapagpapakinabang ni nakapipinsala?
Božiji Poslaniče, da upitaš krivovjerne ko je stvorio nebesa i Zemlju, te ko je potčinio Sunce i Mjesec, oni bi, nesumnjivo, odgovorili: “Svemogući Allah, Jedan Jedini, stvorio je sve to!” Pa kamo se nevjernici onda odmeću od vjerovanja, obožavajući lažna božanstva, koja ne mogu ni štetu ni korist donijeti!
Và nếu Ngươi - hỡi Thiên Sứ - hỏi đám người đa thần: Ai đã tạo hóa ra bầu trời? Ai đã tạo hóa ra trái đất? Ai đã luân chuyển mặt trời, mặt trăng nối tiếp nhau? Chắc chắn chúng sẽ đáp: "Allah đã tạo ra chúng." Thế tại sao chúng vẫn không có đức tin nơi Allah?! Sao chúng cứ mù quáng thờ phượng những thần linh không mang lại lợi ích cũng như không gây hại được chúng thay vì Allah thế kia?!
Evidences of Tawhid
Allah states that there is no God but He. The idolators who worshipped others besides Him recognized that He was the sole creator of the heavens and earth, the sun and the moon, alternating the night and day. They acknowledged that He was the Creator Who provided for His servants and decreed how long they should live. He made them and their provision different, so that some were rich and some were poor, and He knew best what was suitable for each of them, who deserved to be rich and who deserved to be poor. So, Allah stated that He has alone created everything, and that He alone is controlling them -- if this is how it is, then why worship anyone else Why put one's trust in anyone else Since dominion is His Alone, then let worship be for Him Alone. Allah often establishes His divinity by referring to their acknowledgement of His Unique Lordship, because the idolators used to acknowledge His Lordship, as they said in their Talbiyah (during Hajj and `Umrah: "At Your service, You have no partner, except the partner that You have, and You possess him and whatever he has."
After stating the real source of sustenance for all, that is the bounty of Allah Ta’ ala, it is said that if you ask the infidels as to who has created the earth and the skies, or who controls the movement of the sun and the moon, or who brings in the rain, and who makes the vegetation grow; then even they will admit that it is all controlled and done by One entity, that is Allah Ta’ ala. In the next sentence it is advised to ask them as to why do they then worship any other than Allah and regard it as their mentor. From the next verse وَلَئِن سَأَلْتَهُم مَّنْ خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ (And if you ask them as to who has created the heavens and the earth - 29:61) until the end of the ruku` this subject continues.
In short, the second impediment in the way of hijrah is one's worry for sustenance, but that too is based on wrong assumptions. Provision of sustenance is not in the hands of its resources, but it is a direct gift of Allah Ta’ ala. It was He who had provided the sustenance in the first place, and it is He who would provide it at the second place. Therefore, this second assumed apprehension should also not come in the way of 11-hijrah.
When does Hijrah become obligatory?
The meaning and definition of Hijrah and its blessings and auspiciousness has been detailed in Surah An-Nisa' under verses 97 to 100. The changes in religious laws in respect of Hijrah were described under verse 98 in Ma'ariful Qur'an on pages No. 552 V.2 to 558. One aspect of the subject was omitted there, which is being discussed below.
When the Holy Prophet ﷺ migrated from Makkah under instructions from Allah Ta’ ala, and in turn instructed all the Muslims to do the same, provided they had the means, at that time, it was obligatory for all Muslims to migrate. No man or woman was exempt from this rule. The only exemption was given to those who did not have the means to migrate.
At that time migration was not just compulsory but was also regarded as a sign of being Muslim. One who did not migrate, despite having the means for it, was not considered a Muslim, and was treated like an infidel. This point has been elaborated in Surah An-Nisa' verse 89 حَتَّىٰ يُهَاجِرُوا فِي سَبِيلِ اللَّـهِ (unless they migrate in the way of Allah - 4:89). In those days the position of hijrah was like professing the kalimah لا إله إلا الله). As one is accepted in Islam only after recitation of this kalimah (that is after testifying that he had accepted Islam as his faith), the same way it was regarded necessary to migrate to be a Muslim if one had the means. Similarly, as those were exempt from recitation of the kalimah who could not speak, those were also exempt from migration who did not have the means for it. This is also mentioned in verse 98 of Surah An-Nisa'إِلَّا الْمُسْتَضْعَفِينَ إِلَّا الْمُسْتَضْعَفِينَ (Except the oppressed - 4:98). As for those who stayed on in Makkah, despite having the means to migrate, they were warned very strongly of jahannam in verse 97 of Surah An-Nisa' إِنَّ الَّذِينَ تَوَفَّاهُمُ الْمَلَائِكَةُ ظَالِمِي أَنفُسِهِمْ قَالُوا فِيمَ كُنتُمْ قَالُوا كُنَّا مُسْتَضْعَفِينَ فِي الْأَرْضِ قَالُوا أَلَمْ تَكُنْ أَرْضُ اللَّـهِ وَاسِعَةً فَتُهَاجِرُوا فِيهَا فَأُولَـٰئِكَ مَأْوَاهُمْ جَهَنَّمُ (Those whom the angels take while they had wronged themselves, (to them) the angels said, "What were you (involved) in?" They said, "We were oppressed in the earth." They said, "Was not the earth of Allah wide enough that you might have sought refuge in it?" As for such, their shelter is Jahannam. And it is an evil place to return. - 4:97).
After the victory of Makkah, the obligatory command for hijrah was withdrawn, because Makkah itself turned into a house of Islam. The Holy Prophet ﷺ issued the following order: لَا ھَجرَۃَ بَعدَ الفَتحِ that is, after the victory of Makkah there is no need to migrate from there. The Divine command to migrate from Makkah and later its withdrawal is established from categorical statements of the Qur'an and Sunnah. The religious jurists have deduced the following rulings from this incident:
Ruling
If someone is not free to hold on to Islam in a city or in a country, and is constrained to act against its teachings or follow the infidel rites, then it becomes obligatory on him to migrate to a place or country where he can follow and practice rites and teachings of Islam, provided he has the means to do so. However, if one does not have the means to travel or there is no place available to him where he could practice the religious obligations, then he is 'excused' in the religious term.
Ruling
If there is freedom of action to follow one's religion in a non-Muslim country, migration from there is still preferable, though not compulsory or obligatory. For undertaking migration it is not necessary that the country is of non-Muslims, rather it becomes obligatory from a country where the commandments of Allah are flouted openly, no matter even if it is called Islamic on the basis of its Muslim rulers.
Hafiz Ibn ajar in Fath al-Bari has adopted this ruling, and it is not in conflict with the principles of Hanafiyyah. A narration quoted in Musnad of Ahmad on the authority of Sayyidna Abu Yahya Maula-Az Zubair Ibn Al--` Awwam also endorses this view. The hadith narrates that the Holy Prophet ﷺ said:
اَلبِلَاد بِلَادُ اللہِ وَالعِبَادُ عِبَادُ اللہِ حَیثُمَا اَصَبتَ خَیراً فَاَقِم۔
` All cities belong to Allah, and all the people are His servants. Therefore, wherever you find goodness you live there'.
Ibn Jarir has reported with his own chain of narrators that Sayyidna Said Ibn Jubair (رح) had said ` leave that city where sins and obscenity are common'. And the Imam of Tafsir, ` Ata' ؓ had said that ` run away from the city where you are forced to commit sins'.
Allāh estende i mezzi di sostentamento ai Suoi sudditi che vuole e li limita a chi vuole, ad uno scopo che Lui solo conosce: in verità Allāh è Onnisciente, nulla Gli è nascosto, e non Gli sono nascosti i piani utili ai Suoi sudditi.
Allah toàn quyền quyết định trong việc ban bổng lộc nhiều hay ít cho bất cứ ai Ngài muốn trong đám nô lệ của Ngài, bởi một ý nghĩa khôn ngoan nào đó mà chỉ có Ngài mới biết. Quả thật, Allah biết rất rõ mọi sự việc, không điều gì có thể giấu giếm được Ngài. Bởi thế, Ngài biết điều gì cải thiện cho đám bề tôi của Ngài.
Al-lah concede el sustento a quien Él desea de Sus siervos y lo restringe a quien Él desea, esto se debe a la sabiduría de la que solo Él es consciente. Ciertamente, Al-lah lo sabe todo, no desconoce nada que sea beneficioso para Sus siervos.
Allah élargit la subsistance de qui Il veut parmi Ses serviteurs et restreint celle de qui Il veut pour une raison qu’Il connaît. Allah connait toute chose et rien ne Lui échappe. Il sait ainsi tout ce qui est dans l’intérêt de Ses serviteurs.
Allah melapangkan rezeki bagi hamba-hamba-Nya yang dikehendaki-Nya dan menyempitkannya bagi yang dikehendaki-Nya karena suatu himah yang hanya diketahui oleh-Nya. Sesungguhnya Allah Maha Mengetahui segala sesuatu, tidak ada sesuatu pun yang luput dari-Nya, sehingga tidak luput dari-Nya tindakan baik apa pun bagi hamba-hamba-Nya.
Allah expands the sustenance for whoever He wishes from His servants and constricts it for whoever He wishes; this is due to wisdom only He is aware of. Indeed, Allah knows everything; no solution required for His servants is hidden from Him.
Allah Teâlâ, hikmeti gereği kullarından dilediğine rızkı genişletir, dilediğine de rızkı az vererek kısar. Şüphesiz Yüce Allah, her şeyi bilendir. Hiçbir şey O'na gizli kalmaz. Kulları için uygun olan düzenlemeler O'na gizli kalmaz.
Allah, džellešanuhu, obilno nafaku dariva kome hoće od robova Svojih, a nekima je i uskraćuje, jer samo On, Mudri, zna kome treba dati a kome treba uskratiti. Plemeniti je Allah savršeno upućen u sve ljudske poslove i stanja, ništa Mu nije skriveno što koristi Njegovim na ovom svijetu, i sve obuhvata Svojom milošću.
Si Allāh ay nagpapalawak sa panustos para sa sinumang niloloob Niya kabilang sa mga lingkod Niya at nagpapasikip nito sa sinumang niloloob Niya dahil sa isang kasanhiang nalalaman Niya mismo. Tunay na si Allāh sa bawat bagay ay Maalam: walang nakakukubli sa Kanya na anuman kaya walang nakakukubli sa Kanya na anumang nababagay para sa mga lingkod Niya na pangangasiwa.
Creating the earth and the sky was such a major event that only Almighty God could perform it. The movement of the sun and moon, the falling of rain and the sprouting of greenery from the soil of the earth are phenomena too great to have been brought into existence by anybody other than God. Those who indulge in polytheism do not themselves believe that they have brought these great wonders into existence. In spite of this, many people worship beings others than God in the hope that they will increase their worldly blessings. However, when all powers are vested in God, who else but He can exert influence on the distribution of the daily sustenance?
Mensajero, si les preguntaras a los idólatras: “¿Quién es el que hace que la lluvia descienda del cielo y, por consiguiente, hace que la tierra estéril recobre vida?”, ellos definitivamente dirán: “Al-lah”. Mensajero, diles: “Toda alabanza pertenece a Al-lah, que ha hecho clara la evidencia en tu contra”. Sin embargo, la mayoría de ellos no lo entenderá, porque si lo entendieran no adorarían ídolos que no los benefician ni los perjudican.
And O Messenger! If you were to ask the idolaters, “Who is it that causes the rain to descend from the sky, and consequently causes the earth to grow after it became barren?” they would definitely say, “Allah is the one who causes the rain to fall from the sky and the earth to grow because of it.” O Messenger! Say: “All praise is for Allah who has made the evidence clear against you!” However, the crux of the matter is that the majority of them will not understand, because if they were to understand they would not worship idols that do not benefit or harm them.
Se chiedi – O Messaggero – agli idolatri: "chi ha fatto scendere l'acqua dal cielo che fa germogliare la terra dopo la sua sterilità? Diranno: "Colui che ha fatto scendere la pioggia dal cielo per far germogliare la terra è Allāh". Di', o Messaggero: "Lode ad Allāh, che ha portato alla luce le prove contro di voi; al contrario, ciò che accade è che la maggior parte di loro non ragiona; se avessero ragionato, non avrebbero associato ad Allāh divinità che non possono giovare né nuocere"
Talagang kung nagtanong ka, O Sugo, sa mga tagapagtambal kung sino ang nagbaba mula sa langit ng tubig, saka nagpatubo sa pamamagitan nito sa lupa matapos na ito dati ay tuyot, talagang magsasabi nga silang ang nagpababa ng ulan mula sa langit at nagpatubo sa pamamagitan nito sa lupa ay si Allāh. Sabihin mo, O Sugo: "Ang papuri ay ukol kay Allāh na nagpalitaw ng katwiran laban sa inyo," ngunit ang resulta ay na ang karamihan sa kanila ay hindi nakapag-uunawa yayamang kung sakaling sila dati ay nakapag-uunawa, talaga sanang hindi sila nagtambal kay Allāh ng mga diyus-diyusang hindi nakapagpapakinabang ni nakapipinsala.
Jika engkau -wahai Rasul- bertanya kepada orang-orang musyrik itu, “Siapa yang menurunkan air dari langit yang Dia gunakan menghidupkan bumi setelah sebelumnya merupakan tanah gersang?” niscaya mereka menjawab, “Yang menurunkan hujan dari langit dan yang menghidupkan bumi adalah Allah.” Katakanlah -wahai Rasul-, “Segala puji bagi Allah yang telah menampakkan bukti kebenaran kepada kalian." Namun, kenyataannya kebanyakan dari kalian tidak berakal, sebab apabila mereka berakal, niscaya mereka tidak mungkin menyekutukan Allah dengan berhala-berhala yang tidak mampu mendatangkan manfaat dan tidak pula mampu memberi mudarat.
Và nếu Ngươi - hỡi Thiên Sứ - hỏi người đa thần: Ai đã ban nước mưa từ trời xuống làm đất mọc ra cây cối và thảo mộc sau khi nó đã chết khô? Chắc chắn chúng sẽ đáp: "Allah đã cho mưa rơi từ trời xuống và làm cho cây cối mọc lên từ đất." Ngươi hãy nói - hỡi Thiên Sứ -: "Xin tạ ơn Allah đã phơi bày rõ bằng chứng cho các người thấy." Tuy nhiên, đa số bọn chúng lại không nhận thức được, bởi nếu chúng suy ngẫm và hiểu được thì chúng đã không tổ hợp cùng với Allah những pho tượng không giúp ích được gì cho chúng cũng không hãm hại được chúng điều gì.
-Ey Resul!- Şayet müşriklere: "Bulutlardan suyu kim indirir, yeryüzü kurak iken yağan yağmur ile onu kim yeniden yeşertir?" diye soracak olsan, onlar, "Bulutlardan yağmuru indiren ve yeryüzünü yeşerten Allah'tır." diyerek cevap verirler. O halde -Ey Resul!- De ki: Gözlerinizin önüne apaçık deliller sunan Allah'a hamdolsun. Ancak sonuç olarak onların çoğu akıl etmezler. Eğer akıl etseydiler fayda ya da zarar vermeye güçleri olmayan putları Allah'a ortak koşmazlardı.
Ô Messager, si tu demandais aux polythéistes qui a fait descendre de l’eau du Ciel et a couvert la terre de verdure après qu’elle ait été aride, ils répondraient: C’est Allah. Ô Messager, dis: Louange à Allah qui vous a explicité Son argument mais il apparaît que la plupart d’entre eux n’usent pas de leur raison, car si cela avait été le cas, ils n’auraient pas associé à Allah des divinités qui ne sont ni utiles ni nuisibles.
Upitaš li, Allahov Poslaniče, nevjernike o tome ko s neba blagoslovljenu vodu spušta pa njome zemlju oživi nakon suše i obamrlosti, oni će odgovoriti da to Allah, Jedan Jedini, čini. Ti reci: “Hvala pripada Allahu, Koji je uspostavio dokaz protiv krivovjernih i učinio da sami sebe demantiraju!” A većina ljudi ne zna u čemu je za njih dobrobit a u čemu je šteta; i da su ljudi upućeni u Allahovu veličinu i Njegovu moć, ne bi Mu druge ravnim smatrali, ne bi obožavali kipove, koji nikakvo dobro ne mogu donijeti, niti mogu ma kakvo zlo otkloniti.
Commentary
In the preceding verses it was said about the infidels and disbelievers that if they were asked about the creation of the earth and skies, the solar system, the water cycle and its effect on growth of vegetation, they would reply that all this is created and controlled by Allah Ta a1a. They did not believe that any one had any involvement in their creation or control, yet in their worship they associate idols with Allah. The reason for this is أَكْثَرُهُمْ لَا يَعْقِلُونَ (Most of them do not understand - 29:63).
At this point the question arises that, after all, they were not insane but intelligent and sensible people. They performed many important and skillful jobs. Then, how have they lost their balance of mind? The answer to this query is given in the first of the above verses by saying that they are lost in the love of material attractions of the world, which are mortal and would disappear soon. They are totally oblivious of the life hereafter, which would last forever. The life of this world is nothing more than a pastime for amusement and fun, but the real and lasting life is that of Hereafter. وَمَا هَـٰذِهِ الْحَيَاةُ الدُّنْيَا إِلَّا لَهْوٌ وَلَعِبٌ وَإِنَّ الدَّارَ الْآخِرَةَ لَهِيَ الْحَيَوَانُ (And this worldly life is nothing but an amusement and play, and the Last Abode is the real life indeed. - 29:64). Here the word Hayawan is used in the sense of hayah (life) (Qurtubi).
In this verse the life of this world is held to be an amusement and play. It means that as amusements are finished and gone after a while and do not have any objective or lasting impact, the mundane attractions are also similar in nature.
In the next verse, yet another bad habit of the disbelievers is pointed out. Despite believing that Allah Ta’ ala is unique and solitary in His creation, they associate idols with Him ignorantly. Then, it is all the more surprising that whenever they are hit by some calamity, they have the firm belief that none of their idols had the power to take them out of that. They know well that it is only Allah who can remove the calamity, and none of their idols could do anything. To elaborate this point a paradigm is illustrated in verse 65: ` when they are on a journey in the river and there is a risk of their drowning, they call out only Allah to get rid of it, and not any of their idols'. Allah Ta’ ala listens to their prayer, as being totally helpless at that moment, they break off temporarily all their contacts with false gods and look upon Him only. So, He brings them out of the storm safely. But soon after the wretched people reach the land safely, they forget about His grace in no time, and start calling the idols as His associates. This is the meaning of the verse فَإِذَا رَكِبُوا فِي الْفُلْكِ (29:65).
Note
This verse tells us that when an infidel regards himself totally helpless and calls out Allah Ta’ ala for help in the belief that no one else can save him from the calamity, at that moment Allah Ta’ ala accepts the prayer of even an infidel. It is because at that time he is desperate (a mudtarr); and Allah Ta'ala has promised to accept the prayer of a mudtarr. (Qurtubi)
The declaration in another verse وَمَا دُعَاءُ الْكَافِرِينَ إِلَّا فِي ضَلَالٍ (And the prayer of the disbelievers does not but go astray - 13:14) relates to the Hereafter, where no entreaty from them will be accepted when they would appeal for mercy against the torment.
Puka zabava i igra je život ovozemaljski, brzo i neopaženo završava; zabava za srce a igra za tijelo, tim više jer odvraća, pomoću svojih čari, ljepota i strasti, od robovanja Allahu, Znalcu svih tajni, te svojim očaravajućim ljepotama navodi na zaboravljanje budućeg svijeta. A na Ahiretu je istinski, vječni život. Kad bi to ljudi znali, istinski i pouzdano, ne bi davali prednost ovom, prolaznom dunjaluku nad vječnim Ahiretom!
Walang iba ang buhay na ito sa Mundo – kalakip ng dulot nito na mga ninanasa at tinatamasa – kundi isang paglilibang para sa mga puso ng mga nahuhumaling dito at isang laro. Hindi maglalaon at magwawakas ito nang may kabilisan. Tunay na ang tahanan sa Kabilang-buhay ay talagang iyon ang buhay na tunay dahil sa pananatili niyon. Kung sakaling sila noon ay nakaaalam, hindi sana sila nagpauna ng [gawang] naglalaho higit sa [gawang] nananatili.
Bu dünya hayatı -içinde barındırdığı arzular ve eşyalar- ile ancak kalpleri ona bağlananlar için oyun ve oynaştan başka bir şey değildir. Oradaki hayat bir an önce biter. Şüphesiz ki ahiret hayatı kalıcı olmasından dolayı gerçek hayattır. Eğer bunu bilselerdi kalıcı olanın önüne fani olanı geçirmezlerdi.
Esta vida mundana con todas sus tentaciones y placeres es solo diversión y juego para aquellos que están apegados a ella; expirará rápidamente. Ciertamente, la morada de la vida eterna después de la muerte es la vida real. Si tan solo supieran, no habrían dado preferencia a lo que es temporal por encima de lo que es eterno.
64- Bu dünya hayatı, (geçici) bir eğlence ve oyundan başka bir şey değildir. Âhiret yurdu ise işte asıl (ebedi yaşanacak) hayat odur. Keşke bilselerdi!
65- Gemiye bindiklerinde (başları sıkışınca) dini yalnızca Allah’a halis kılarak O’na yalvarırlar. Onları kurtarıp karaya çıkarınca da bakarsın ki ortak koşmaya devam ediyorlar.
66- Böylece kendilerine verdiklerimize nankörlük ederler ve (geçici dünya nimetlerinden) faydalanırlar. Ama yakında bilecekler.
67- Çevrelerinde insanlar yakalanıp götürüldüğü halde bizim (Mekke’yi) kendileri için güvenli ve saygın/dokunulmaz bir yer kıldığımızı görmezler mi? Hala batıla inanıp Allah'ın nimetine nankörlük mü edecekler?
68- Allah’a karşı yalan uyduran yahut kendisine gelmiş olan hakkı yalanlayan kimseden daha zalim kim olabilir?! Kâfirler için cehennemde yer mi yok?
69- Uğrumuzda cihad edenler var ya, elbette biz onları yollarımıza iletiriz. Şüphesiz Allah, ihsan sahipleriyle beraberdir.
64. Yüce Allah, dünya ve âhiretin durumunu haber vermektedir ki bu, zımnen dünyaya karşı zahid olmaya ve âhirete karşı da istekli olmaya bir teşviktir. Yüce Allah şöyle buyurmaktadır: Gerçekte “bu dünya hayatı, (geçici) bir eğlence ve oyundan başka bir şey değildir.”Kalpler onunla eğlenip oyalanır, bedenler de onunla oynayıp durur. Buna sebep ise Yüce Allah’ın onda yaratmış olduğu süsler, zevkler, haktan yüz çeviren kalpleri kendisine çeken, gafil gözleri kamaştıran, batıla ve batılcılara meyleden nefisleri kendine çeken nefsi arzulardır. Daha sonra bunlar, çabucak yok olur gider ve hepsi de son bulur. Bunları sevenin elinde ise pişmanlık ve hüsrandan başka bir şey kalmaz.“Âhiret yurdu ise işte asıl (ebedi yaşanacak) hayat odur.” Yani kâmil hayat orasıdır. Bu ifade, şunları da içermektedir: Âhirettekilerin bedenleri son derece kuvvetli, sahip oldukları güçler de en ileri derecede olacaktır. Çünkü bunlar, o hayat için yaratılmış bedenler ve güçlerdir. Ayrıca orada yaşamın kendisi vasıtasıyla kemâle ereceği ve lezzetin kendisi ile tamamlanacağı her şey de olacaktır:kalpleri sevindirici şeyler, bedenlerin arzuladığı yiyecekler, içecekler, eşler ve buna benzer hiçbir gözün görmediği, hiçbir kulağın işitmediği ve hiçbir insanın hatırından geçirmediği nice nimetler…“Keşke bilselerdi!” o takdirde dünya hayatını âhirete tercih etmezlerdi. Eğer akıllarını kullanan kimseler olsalardı, ebedi hayat yurdundan yüz çevirerek, oyun ve eğlence yurduna yönelmezlerdi. Bu da bunu bilen kimselerin mutlaka âhireti dünyaya tercih etmelerinin gerektiğini ortaya koymaktadır. Çünkü onlar, her iki yurdun da durumunu açıkça görürler.
65-66. Daha sonra Yüce Allah, denizde yolculuk yaptıkları ve dalgaların ardı arkasına geldiği sırada ölmekten korkan müşriklerin, dinlerini Allah’a halis kılıp bütün koştukları ortakları terk ettiklerini, buna karşılık Allah’a hiçbir ortak koşmaksızın ihlâsla dua ettiklerini bildirerek bunu, onlara karşı bağlayıcı bir delil olmak üzere ortaya koymaktadır. Zira ihlasla dua edip yalvardıkları zat onları bu sıkıntılı halden kurtarıp karaya çıkarınca onlar, bu durumdan kendilerini kurtaramayan ve hiçbir sıkıntılarını gideremeyen varlıkları O’na ortak koşarlar. Peki, bunların hem rahat hem sıkıntılı, hem kolay hem zor zamanlarında Allah’a ihlâsla dua etmeleri ve böylelikle cezasından uzak kalmış, mükâfatını hak etmiş gerçek mü’minlerden olmaları gerekmez miydi?
Denizdeki tehlikeden kurtarılmak sureti ile onlara ihsan edilen bu nimetten sonra tekrar şirk koşmaları, neticede onlara verilen nimetlere bir nankörlüktür. İyiliğe kötülükle karşılık vermektir. Bunun sebebi ise dünya hayatından daha iyi yararlanmalarıdır. Onların dünya hayatından faydalanmaları ise hayvanlarınkine benzer. Onların, midelerini doldurmaktan ve nefsi arzularını tatmin etmekten başka hiçbir düşünceleri yoktur.“Ama yakında bilecekler.” Dünyadan ayrılıp âhirete yönelecekleri vakit ne kadar üzüleceklerini ve görecekleri cezanın ne kadar can yakıcı olduğunu anlayacaklar.
67. Daha sonra Yüce Allah, onlara güvenilir bir harem bölgesi lütfetmiş olduğunu, onların da burada yaşayanlar olarak güvenlik ve bol rızık içerisinde bulunduklarını hatırlatmaktadır. Halbuki çevrelerinde bulunan insanlar korku içerisindedirler ve yırtıcı bir kuşun avını kapması gibi düşmanları tarafından kapılıp götürülmektedirler. O halde neden açlığa karşı kendilerini doyurana, korkuya karşı kendilerine güvenlik verene ibadet etmiyorlar?“Hala” izlemekte oldukları şirk, batıl söz ve fiilleri ihtiva eden “bâtıla inanıp Allah’ın” üzerlerindeki “nimetine nankörlük mü edecekler?” Akılları nerede bunların? Zira sapıklığı hidâyete, batılı hakka, bedbahtlığı bahtiyarlığa tercih etmişler ve böylelikle insanların en zalimi olmuşlardır!
68. “Allah’a karşı yalan uyduran” ve izlemekte olduğu sapıklık ve batılı Allah’a nispet eden “yahut kendisine” Allah’ın Rasûlü Muhammed sallallahu aleyhi ve sellem vasıtası ile “gelmiş olan hakkı yalanlayan kimseden daha zalim kim olabilir?!”
İşte bu inatçı ve zalimin önünde cehennem vardır. “Kâfirler için cehennemde yer mi yok?” Orada onlardan üzerlerindeki haklar alınır ve rezil perişan edilirler. Orası onların asla çıkamayacakları, ayrılamayacakları, aksine sürekli kalacakları yerleri olur.
69. “Uğrumuzda cihad edenler” Allah yolunda hicret eden, düşmanları ile cihad eden ve Allah’ın rızasına uyma yolunda bütün gayretlerini ortaya koyanlar, “elbette Biz onları yollarımıza” Bize ulaştıran yollara “iletiriz.” Çünkü onlar ihsan sahibi kimselerdir.
“Şüphesiz Allah” yardımı, zafer ve hidâyeti ile “ihsan sahipleriyle beraberdir.” Bu buyruk, şuna delildir:
İnsanlar arasında hakkı isabet ettirmeye en layık kimseler cihad ehli kimselerdir. Emrolunduğu hususlarda ihsan ile hareket eden kimselere Yüce Allah yardım eder ve onlara hidâyete ulaştıran yolları kolaylaştırır. Şer’i ilimleri tahsil etme uğrunda olanca gayretini ortaya koyan kimse, maksadını elde etme hususunda kendi gayreti ile elde edemeyeceği ilâhî birtakım lütuflara, hidâyet ve yardıma mazhar olur, ilim elde etme işi de ona kolaylaştırılır. Çünkü şer’i ilimleri öğrenmek, Allah yolunda cihadın bir bölümüdür. Hatta o, ancak seçkin insanların yerine getirdiği cihadın iki bölümünden biridir. Bunlar ise kâfirlere ve münafıklara karşı sözle ve dille yapılan cihadla din işlerini öğretmek ve müslüman olsalar dahi hakka muhalif olanların tartışmalarını reddetmek üzere cihaddır.
Ankebût Sûresi’nin tefsiri -Yüce Allah’ın yardımı ile- burada sona ermiştir.
***
Cuộc sống trần gian này - với những ham muốn và vật chất - vốn chỉ là niềm vui tạm bợ và là thứ tiêu khiển phù phiếm, sẽ sớm tan biến. Những gì ở cõi Đời Sau mới là cuộc sống thực sự trường tồn vĩnh viễn, nếu như chúng biết được chúng đang quan tâm vào những thứ tạm bợ thay vì đầu tư vào những thứ trường tồn.
Tidaklah kehidupan dunia ini -dengan segala syahwat dan kenikmatan yang ada padanya- melainkan gurauan dan permainan bagi hati orang-orang yang tergantung kepadanya, ia tidak lama akan segera habis. Adapun negeri akhirat maka ia adalah kehidupan yang sebenarnya karena keabadiannya. Kalau mereka mengetahuinya, niscaya mereka tidak akan mendahulukan yang fana daripada yang kekal.
Cette vie ici-bas avec ses plaisirs et ses jouissances n’est qu’amusement et jeu pour ceux qui y sont attachés et elle ne tarde pas à se terminer, tandis que la demeure de l’au-delà est la vie réelle puisqu’elle est éternelle. S’ils savaient cela, ils n’auraient pas préféré ce qui est éphémère à ce qui est éternel.
"Dan tiadalah kehidupan dunia ini melainkan senda gurau dan main-main. Dan sesungguhnya akhirat itulah yang sebenar-nya kehidupan, kalau mereka mengetahui. Maka apabila mereka menaiki kapal, mereka berdoa kepada Allah dengan memurnikan ketaatan kepadaNya; maka tatkala Allah menyelamatkan mereka sampai ke darat, tiba-tiba mereka (kembali) mempersekutukan (Allah), agar mereka mengingkari nikmat yang telah Kami berikan kepada mereka dan agar mereka (hidup) bersenang-senang (dalam kekafiran). Kelak mereka akan mengetahui (akibat perbuatannya). Dan apakah mereka tidak memperhatikan, bahwa sesungguhnya Kami telah menjadikan (negeri mereka) tanah haram yang aman, sedang manusia sekitarnya rampok-merampok. Maka mengapa (sesudah nyata kebenaran) mereka masih percaya kepada yang batil, dan ingkar kepada nikmat Allah? Dan siapakah yang lebih zhalim daripada orang-orang yang mengada-adakan kedustaan terhadap Allah atau mendustakan yang haq tatkala yang haq itu datang kepadanya? Bukankah dalam Neraka Jahanam itu ada tempat bagi orang-orang yang kafir? Dan orang-orang yang ber-jihad untuk (mencari keridhaan) Kami, benar-benar akan Kami tunjukkan kepada mereka jalan-jalan Kami. Dan sesungguhnya Allah benar-benar beserta orang-orang yang berbuat baik." (Al-Ankabut: 64-69).
(64) Allah سبحانه وتعالى memberitakan tentang kondisi dunia dan akhirat, dan terkandung di dalamnya (seruan) bersikap zuhud terhadap dunia dan merindukan akhirat, seraya berfirman, ﴾ وَمَا هَٰذِهِ ٱلۡحَيَوٰةُ ٱلدُّنۡيَآ ﴿ "Dan tiadalah kehidupan dunia ini," pada yang sebenarnya, ﴾ إِلَّا لَهۡوٞ وَلَعِبٞۚ ﴿ "melainkan senda gurau dan main-main," dengannya hati menjadi lengah, dan dengannya jasad bermain-main disebabkan sesuatu yang Allah jadikan padanya, yaitu keindahan (perhiasan), kelezatan dan syahwat yang dapat mengosongkan hati lagi mema-lingkan, yang sedap dipandang mata nan lalai, yang menyenang-kan jiwa lagi memalsukan, kemudian ia akan lenyap secepatnya dan akan musnah semuanya, dan orang yang mencintainya tidak memperoleh apa-apa kecuali penyesalan, keluh kesah dan kerugian. Sedangkan negeri akhirat, maka itulah negeri ﴾ ٱلۡحَيَوَانُۚ ﴿ "kehidupan," maksudnya, kehidupan yang sempurna, yang merupakan kelazim-annya adalah bahwa tubuh-tubuh para penghuninya benar-benar berada pada puncak kekuatan, dan kekuatan mereka benar-benar pada puncak yang prima. Sebab ia adalah tubuh-tubuh dan ke-kuatan yang diciptakan untuk kehidupan; dan bahwa segala se-suatu yang menjadikan kehidupan menjadi sempurna mesti ada di dalamnya, yang dengannya semua kelezatan terpenuhi, berupa segala sesuatu yang membahagiakan hati dan segala kebutuhan tubuh, seperti aneka makanan, minuman, seks, dan lain-lain dari hal-hal yang belum pernah dilihat mata, tidak pula didengar telinga dan tidak pula terbetik dalam hati manusia.
﴾ لَوۡ كَانُواْ يَعۡلَمُونَ ﴿ "Kalau mereka mengetahui," tentu mereka tidak akan mengutamakan dunia atas akhirat; dan kalau mereka berakal, tentu mereka tidak akan membenci negeri kehidupan (yang sebenarnya), dan tentu mereka (tidak) akan menyukai negeri senda gurau dan permainan ini. Maka yang demikian itu menun-jukkan bahwa orang-orang yang mengetahui, pasti akan lebih mementingkan akhirat daripada dunia, karena pengetahuan mereka terhadap kondisi dua negeri kehidupan itu.
(65-66) Kemudian Allah سبحانه وتعالى mengharuskan kaum musy-rikin dengan ketulusan mereka kepada Allah pada saat dalam ke-adaan sempit (kepepet) di waktu mereka mengarungi lautan dan menggunungnya gelombang, serta saat mereka sangat takut akan binasa (tenggelam), di mana mereka mengabaikan sesembahan-sesembahan mereka, dan mereka dengan tulus hanya berdoa ke-pada Allah semata, tidak ada sekutu bagiNya. Lalu, tatkala suasana sempit itu tiada, –dan Allah telah menyelamatkan mereka ke da-ratan karena ketulusan doa mereka kepadaNya–, ternyata mereka mempersekutukan Allah lagi dengan sembahan-sembahan yang tidak dapat menyelamatkan mereka dari kesempitan, dan tidak pula dapat menghilangkan kesulitan dari mereka. Kenapa mereka tidak menuluskan doa kepada Allah سبحانه وتعالى dalam kondisi lapang dan sempit, mudah dan sulit agar mereka bisa benar-benar menjadi orang-orang Mukmin sejati, yang berhak mendapat pahala dari-Nya, diselamatkan dari azabNya. Akan tetapi, kesyirikan mereka tersebut adalah setelah Kami melimpahkan karunia kepada mereka, yaitu berupa keselamatan dari bahaya lautan agar kesudahannya adalah kufur terhadap apa yang telah Kami anugerahkan kepada mereka dan membalas nikmat dengan sikap buruk, serta agar mereka dapat sepenuhnya bersenang-senang di dunia ini, suatu kesenangan yang tak ubahnya seperti bersenang-senangnya hewan. Mereka tidak mempunyai visi selain perut dan kemaluan mereka. ﴾ فَسَوۡفَ يَعۡلَمُونَ ﴿ "Kelak mereka akan mengetahui" di saat mereka ber-pindah dari kehidupan dunia menuju kehidupan akhirat betapa dahsyatnya duka dan betapa pedihnya siksaan.
(67) Kemudian Allah سبحانه وتعالى menyebutkan karuniaNya terhadap mereka berupa tanah haram yang aman, dan bahwa sesungguhnya mereka adalah para penduduknya yang berada dalam suasana aman, lapang dan penuh rizki, sementara masyarakat yang berada di sekitarnya (di luar tanah haram) selalu dirampok dan merasa cemas. Lalu kenapa mereka tidak menyembah Tuhan yang telah memberi mereka makan (sehingga bebas) dari kelaparan dan me-nentramkan mereka dari rasa takut? ﴾ أَفَبِٱلۡبَٰطِلِ يُؤۡمِنُونَ ﴿ "Maka mengapa mereka masih percaya kepada yang batil" yaitu kesyirikan yang mereka anut, perkataan dan berbagai perbuatan yang batil (palsu),﴾ وَبِنِعۡمَةِ ٱللَّهِ ﴿ "dan kepada nikmat Allah," mereka ﴾ يَكۡفُرُونَ ﴿ "ingkar?" Ke mana akal pikiran mereka pergi? Dan hati nurani mereka hilang? Mereka lebih mementingkan kesesatan daripada hidayah, kebatilan dari-pada kebenaran, dan kesengsaraan daripada kebahagiaan; di mana dan kapan saja mereka berada, maka mereka adalah manusia yang paling zhalim.
(68) ﴾ وَمَنۡ أَظۡلَمُ مِمَّنِ ٱفۡتَرَىٰ عَلَى ٱللَّهِ كَذِبًا ﴿ "Dan siapakah yang lebih zhalim daripada orang-orang yang mengada-adakan kedustaan terhadap Allah," dengan menyandarkan kesesatan dan kebatilan yang dianutnya kepada Allah, dan ﴾ كَذَّبَ بِٱلۡحَقِّ لَمَّا جَآءَهُۥٓۚ ﴿ "mendustakan yang haq tatkala yang haq itu datang kepadanya" melalui RasulNya, Muhammad a? Akan tetapi orang zhalim yang berkeras kepala ini, di hadapannya sudah ada jahanam (menunggu), ﴾ أَلَيۡسَ فِي جَهَنَّمَ مَثۡوٗى لِّلۡكَٰفِرِينَ ﴿ "Bukan-kah dalam Neraka Jahanam itu ada tempat bagi orang-orang yang kafir?" Dengan Jahanam itu kebenaran diambil dari mereka, dan dengan-nya pula mereka dihinakan, dan ia pun menjadi tempat tinggal abadi mereka, yang mereka tidak akan dikeluarkan darinya?
(69) ﴾ وَٱلَّذِينَ جَٰهَدُواْ فِينَا ﴿ "Dan orang-orang yang berjihad untuk di jalan Kami," yaitu mereka yang berhijrah fi sabilillah dan berperang melawan musuh-musuh mereka serta mengorbankan segenap ke-mampuan mereka dalam rangka mencari keridhaanNya, ﴾ لَنَهۡدِيَنَّهُمۡ سُبُلَنَاۚ ﴿ "benar-benar akan Kami tunjukkan kepada mereka jalan-jalan Kami," maksudnya, jalan-jalan yang dapat mengantarkan mereka kepada Kami. Hal itu karena mereka adalah orang-orang yang berbuat kebajikan, sedangkan Allah selalu bersama orang-orang yang ber-buat kebajikan; memberikan pertolongan, kemenangan, dan hidayah.
Hal ini menunjukkan bahwa manusia yang paling mungkin mendapatkan kebenaran adalah para pejuang (mujahid); dan siapa saja yang berbuat ihsan di dalam mengerjakan apa yang diperintah-kan kepadanya, niscaya dia ditolong oleh Allah dan dimudahkan baginya segala sebab yang dapat mengantarnya kepada hidayah; dan bahwa siapa saja yang bersungguh-sungguh dan berijtihad dalam menuntut ilmu syar'i, maka dari hidayah dan pertolongan itu ia akan memperoleh perkara-perkara ilahi yang berada di luar jangkauan kemampuan kesungguhannya, masalah ilmu dijadikan mudah baginya. Karena sesungguhnya mencari ilmu syar'i itu termasuk jihad fi sabilillah, bahkan ia merupakan salah satu dari dua bentuk jihad yang tidak akan mampu melakukannya kecuali manusia-manusia pilihan. Ia merupakan jihad dengan perkataan dan lisan terhadap orang-orang kafir dan orang-orang munafik, dan jihad dalam rangka mengajarkan permasalahan agama, dan dalam rangka mengembalikan pertikaian orang-orang yang ber-selisih kepada yang benar, sekalipun mereka adalah orang-orang Muslim.
Selesailah tafsir Surat al-Ankabut (laba-laba) dengan segala puji bagi Allah dan pertolongan dariNya.
Allah tells us how insignificant and transient this world is, and how it will soon end. All that it
وَإِنَّ الدَّارَ الاٌّخِرَةَ لَهِىَ الْحَيَوَانُ
(Verily, the home of the Hereafter -- that is the life indeed,) means, the true everlasting life that will never end, but will continue forever and ever.
لَوْ كَانُواْ يَعْلَمُونَ
(if they but knew.) means, they would prefer that which will last over that which will pass away. Then Allah says that at times of calamity, the idolators call upon Him alone, with no partner or associate, so why do they not do that all the time
فَإِذَا رَكِبُواْ فِى الْفُلْكِ دَعَوُاْ اللَّهَ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ
(And when they embark on a ship, they invoke Allah, making their faith pure for Him only,) This is like the Ayah,
وَإِذَا مَسَّكُمُ الْضُّرُّ فِى الْبَحْرِ ضَلَّ مَن تَدْعُونَ إِلاَ إِيَّاهُ فَلَمَّا نَجَّـكُمْ إِلَى الْبَرِّ أَعْرَضْتُمْ
(And when harm touches you upon the sea, those that you call upon vanish from you except Him (Allah Alone). But when He brings you safely to land, you turn away) (17:67). Allah says here:
فَلَمَّا نَجَّاهُمْ إِلَى الْبَرِّ إِذَا هُمْ يُشْرِكُونَ
(but when He brings them safely to land, behold, they give a share of their worship to others.) Muhammad bin Ishaq reported from `Ikrimah bin Abi Jahl that when the Messenger of Allah ﷺ conquered Makkah, he (`Ikrimah) ran away, fleeing from him. When he was on the sea, headed for Ethiopia, the ship started to rock and the crew said: "O people, pray sincerely to your Lord alone, for no one can save us from this except Him." `Ikrimah said: "By Allah, if there is none who can save us on the sea except Him, then there is none who can save us on land except Him either, O Allah, I vow to You that if I come out of this, I will go and put my hand in the hand of Muhammad ﷺ and I will find him kind and merciful." And this is what indeed did happen.
لِيَكْفُرُواْ بِمَآ ءَاتَيْنَـهُمْ وَلِيَتَمَتَّعُواْ
(So that they become ingrate for that which We have given them, and that they take their enjoyment,)
E questa vita terrena – con i suoi desideri e piaceri – non è altro che distrazione e gioco per i cuori che si aggrappano ad essa, e termina in fretta; in verità, l'ultima Dimora è la vera vita, poiché è eterna. Se avessero saputo, non avrebbero preferito ciò che è effimero a ciò che è eterno.
This worldly life with all its temptations and enjoyments, is only amusement and play for those who are attached to it; it will expire quickly. Indeed, the abode of the afterlife is the real life, due to it being eternal. If only they knew, they would not have given preference to that which is temporary, over that which is eternal.
Müşrikler denizde gemiye bindiklerinde boğulmaktan kendilerini kurtarması için duayı/ibadeti yalnızca Allah'a has kılarak sadece O'na dua ederler. Boğulmaktan onları kurtardığında müşrikler Allah ile birlikte ilahlarına dua etmeye tekrardan geri dönerler.
Cuando los idólatras abordan los barcos y navegan por el océano, invocan solo a Al-lah, suplicándole solo a Él que los salve de ahogarse. Pero después de que Al-lah los salva de ahogarse regresan a su idolatría, adorando a sus ídolos junto con Él.
Pošto se krivovjerni u lađu ukrcaju i pošto se otisnu na pučinu te im zaprijeti smrt, samo Allaha zazivaju, iskreno Mu i čestito vjeru ispovijedajući; zaboravljaju u nevolji svoja lažna božanstva, a nakon što ih dobri Allah na kopno izbavi i spasi od smrti, oni se najednom vraćaju na stare stope širk čineći.
Kapag nakasakay ang mga tagapagtambal sa mga daong sa dagat ay dumadalangin sila kay Allāh lamang habang mga nagpapakawagas para sa Kanya sa pagdalangin na iligtas sila mula sa pagkalunod. Ngunit noong nagligtas Siya sa kanila mula sa pagkalunod, naging mga tagapagtambal sila na dumadalangin kasama sa Kanya sa mga diyos nila.
Apabila orang-orang musyrik menaiki kapal-kapal di lautan, mereka berdoa kepada Allah semata dengan mengikhlaskan doa hanya untuk-Nya agar Dia menyelamatkan mereka dari tenggelam. Namun, tatkala Allah telah menyelamatkan mereka dari tenggelam, mereka kembali menjadi musyrik dengan berdoa kepada tuhan-tuhan mereka di samping berdoa kepada Allah.
Và khi những kẻ đa thần lên tàu ra biển thì chúng hết lòng khấn vái một mình Allah mong muốn được Ngài phù hộ khỏi bị chết chìm, nhưng sau khi chúng được Allah phù hộ bình an thì chúng lại cầu xin các thần linh khác thay vì cầu xin Ngài.
E se gli idolatri salgono sulle navi che solcano il mare, invocano Allāh solo, sinceri nei Suoi confronti durante la loro invocazione, affinché li salvi dall'annegamento. Quando li salvò dall'annegamento, tornarono all'idolatria, invocando altre divinità assieme a Lui.
When the idolaters board ships and sail the ocean, they call out to Allah alone, sincerely supplicating to Him to save them from drowning. After Allah saves them from drowning, they return to their idolatry, calling out to their idols together with Him.
Lorsque les polythéistes embarquent dans des navires sur mer, ils invoquent exclusivement Allah de les sauver de la noyade et dès qu’Il les sauve, ils retournent au polythéisme et invoquent leurs divinités avec Lui.
Müşrikler kendilerine vermiş olduğumuz nimetlere nankörlük edip, kendilerine verilen dünya hayatının süsünden faydalanıp dursunlar (bakalım). Öldükleri zaman kötü sonlarını öğrenecekler.
Mereka kembali menjadi musyrik untuk mengingkari kenikmatan yang telah Kami berikan kepada mereka dan untuk menikmati apa yang telah mereka dapatkan berupa perhiasan kehidupan dunia. Mereka sungguh akan mengetahui akibat buruk dari perbuatan mereka tersebut ketika mereka mati.
Gli idolatri tornarono alla miscredenza, rinnegando le grazie che concedemmo loro e godendo del fiore della vita che venne loro concesso: verranno a conoscenza della loro infausta sorte quando moriranno.
Naging mga tagapagtambal sila upang magkaila sila sa ibinigay Namin sa kanila na mga biyaya at upang magtamasa sila sa ibinigay sa kanila na ningning ng buhay, ngunit malalaman nila ang kahihinatnan nilang masagwa kapag namatay sila.
Čine tako da bi pokazali kako ne vjeruju u Svevišnjeg Allaha i da Mu nisu zahvalni na blagodatima. Pa neka kratko uživaju na ovom prolaznom svijetu, ali – njima će se, pošto umru, pokazati posljedice gnusnih djela koja činjahu na dunjaluku.
Ils retournent à leur polythéisme afin de renier les bienfaits que Nous leur avons accordés et de jouir des plaisirs du bas monde. Ils sauront alors quel sera leur funeste dénouement lorsqu’ils mourront.
They return to their idolatry so that they can continue showing ingratitude for My favours upon them and so that they can carry on enjoying the beauty of the worldly life. They will soon know the evil punishment that awaits them when they die.
Những kẻ đa thần đã lật lọng, chúng phủ nhận những hồng ân mà Allah đã ban cho chúng và để hưởng thụ cái chớp nhoáng của trần gian, nhưng rồi chúng sẽ biết được hậu quả xấu mà chúng đã làm ngay sau khi chúng chết.
Regresan a su idolatría para seguir mostrando ingratitud por Mis favores y para seguir disfrutando de la belleza de la vida mundana. Pronto conocerán el castigo que les espera cuando mueran.
The real reason for a man going astray is that he is so completely engrossed in the glamour and problems of the world that he cannot rise above them and think independently. In order to arrive at the Truth, one has to raise oneself above external and superficial appearances. Most of the people cannot do so, and that is why they do not find the Truth. In the world, time and again, man has experiences which remind him of his helplessness. At that time all his conditioning fall away from him and the real and natural man in him is awakened. But as soon as conditions return again to normal, he becomes as neglectful and arrogant as before. Among these crucial experiences is that of a voyage, which is mentioned in the verse. Man should know that the chance to exercise freedom is given to him during this life for only a few days. After death, he will have to face a completely new world with a completely different set of problems.
Non vedono costoro che rinnegano le grazie di Allāh nei loro confronti, quando Allāh li salvò dall'annegamento, ulteriore grazia, che abbiamo stabilito per loro un luogo sacro dove il loro sangue e le loro ricchezze sono al sicuro, mentre altri vengono attaccati e vengono uccisi, resi prigionieri, e le loro donne e i loro figli ridotti in schiavitù, e derubati. Credono forse nella falsità delle loro divinità, nelle quali dicono di credere, e rinnegano le grazie di Allāh, e non sono grati ad Allāh per esse?!
Hindi ba nakakita ang mga tagapagkailang ito sa biyaya ni Allāh sa kanila – nang nagligtas si Allāh sa kanila mula sa pagkalunod – ng iba pang biyaya? [Ang biyayang] ito ay na Kami ay gumawa para sa kanila ng isang santuwaryong natitiwasay sila roon para sa mga buhay nila at mga ari-arian nila samantalang ang ibang tao ay nilulusob ng mga pag-atake kaya napapatay ang mga iyon, nadadakip ang mga iyon, nabibihag ang mga kababaihan ng mga iyo at ang mga supling ng mga iyon, at dinadambong ang mga ari-arian ng mga iyon. Kaya ba sa kabulaanan ng mga inaakalang diyos nila sumasampalataya sila at sa biyaya ni Allāh sa kanila nagkakaila sila kaya hindi sila nagpapasalamat dito kay Allāh?
Do these people who reject the blessings of Allah upon them not see another blessing of His after He saves them from drowning, that He made a sanctuary for them in which their lives and wealth are secure? This is while those around them are raided, killed, looted, and taken captive together with their wives and children. Do they still believe in their false deities and reject the bounties of Allah, not showing Him gratitude for them?
Tidakkah orang-orang yang mengingkari nikmat-nikmat Allah atas mereka itu ketika Allah menyelamatkan mereka dari tenggelam mengetahui adanya kenikmatan lain, yaitu bahwa Kami telah membuatkan untuk mereka tanah suci yang di dalamnya mereka merasa aman atas darah dan harta mereka, pada saat orang-orang selain mereka sedang ditimpa peperangan; mereka terbunuh, ditahan, wanita-wanita dan keluarga mereka ditawan, dan harta mereka dirampas. Apakah mereka percaya dengan kebatilan dari tuhan-tuhan yang mereka akui itu, sementara terhadap kenikmatan yang Allah berikan mereka mengingkarinya?! Kenapa mereka tidak mensyukurinya kepada Allah?!
أَوَلَمْ يَرَوْا أَنَّا جَعَلْنَا حَرَمًا آمِنًا (Did they not see that We have made a peaceful sanctuary حَرَم[ haram ] - 67). In the preceding verses it was described that the deeds and actions of the infidels were foolish and irrational. On the one hand, they accept Allah as the sole Creator and master of everything, and on the other they associate their self-chiseled idols with Him. Then, it is not that they just believe Him to be the sole Creator of everything, but they know well that it is only He who brings them out safely from all types of calamities. But after achieving deliverance, they get involved again in associating their idols with Him.
Some disbelievers in Makkah used to put forward the plea that although they accepted Islam as the true faith, but if they were converted to it and followed its tenets, they would be risking their lives against the Arab world, who were deadly against Islam. If they became Muslims, the Arabs would pounce upon them and kill them. (Ruh)
In reply to this, Allah Ta’ ala said that this was also a bogus excuse, because He had accorded such an honour and eminence to Makkans, that is not available to any people living anywhere in the world. He had made the entire land of Makkah حَرَم haram. All Arabs respected حَرَم haram, whether they were believers or infidels. They all believed that killing was not allowed there. It was not only the killing and fighting that was banned in the حَرَم haram but the hunting and cutting of trees too were not permitted. If any stranger entered the حَرَم haram, his life would be completely secured. Therefore, putting forward the risk of life as justification for non-acceptance of Islam was only a lame excuse.
Phải chăng những kẻ phủ nhận hồng ân của Allah không nhìn thấy việc Ngài cứu vớt chúng khỏi nạn chết chìm ư? Và một hồng ân khác nữa là Ngài đã bảo vệ vùng đất thiêng Makkah không bị cảnh máu đổ và cướp bóc trong khi xung quanh nó không ngừng xảy ra việc cướp bóc, ức hiếp phụ nữ và trẻ con, chiếm đoạt tài sản. Hay là bọn chúng chỉ tin vào những thần linh giả dối còn những hồng ân của Allah đã ban cho chúng thì chúng lại phủ nhận nên chúng vô ơn Ngài?!
¿Acaso estas personas que rechazan las bendiciones de Al-lah después de que Él los salvó de ahogarse, no ven que Al-lah les concede otra bendición cuando hace del recinto sagrado un lugar donde sus vidas y riquezas están seguras, mientras que a su alrededor las personas son asaltadas, asesinadas, saqueadas y llevadas cautivas junto con sus esposas e hijos? ¿Aún creen en sus deidades falsas y niegan las bondades de Al-lah, sin mostrarle gratitud por ellas?
Ces ingrats ne se rappellent-ils pas qu’Allah leur a fait don d’un autre bienfait en plus de les avoir sauvés de la noyade: Nous leur avons assigné un Sanctuaire où ils ne craignent pas pour leurs vies et leurs biens tandis que d’autres sont victimes d’attaques qui les dépossèdent de leurs vies, de leur liberté, de leurs épouses, de leur progéniture et de leurs biens. Croient-ils donc en leurs fausses divinités alors qu’ils rejettent les bienfaits d’Allah et ne Lui en sont pas reconnaissants?
The Blessing of the Sanctuary Here
Allah reminds Quraysh how He blessed them by granting them access to His sanctuary which He has made (open) to (all) men, the dweller in it and the visitor from the country are equal there, and whoever enters it is safe, because he is in a place of great security, although the Arabs of the desert round about used to ambush and raid one another and kill one another. As Allah says:
لإِيلَـفِ قُرَيْشٍ - إِيلَـفِهِمْ رِحْلَةَ الشِّتَآءِ وَالصَّيْفِ - فَلْيَعْبُدُواْ رَبَّ هَـذَا الْبَيْتِ - الَّذِى أَطْعَمَهُم مِّن جُوعٍ وَءَامَنَهُم مِّنْ خوْفٍ
(For the protection of the Quraysh. The caravans to set forth safe in winter and in summer. So let them worship the Lord of this House. Who has fed them against hunger, and has made them safe from fear.) (106:1-4)
أَفَبِالْبَـطِلِ يُؤْمِنُونَ وَبِنِعْمَةِ اللَّهِ يَكْفُرُونَ
(Then do they believe in falsehood, and deny the graces of Allah) means, is the thanks that they give for this immense blessing to associate others with Him and worship others besides Him, idols and rivals
بَدَّلُواْ نِعْمَتَ اللَّهِ كُفْرًا وَأَحَلُّواْ قَوْمَهُمْ دَارَ الْبَوَارِ
(Have you not seen those who have changed the blessings of Allah into disbelief, and caused their people to dwell in the house of destruction) (14:28) They disbelieved in the Prophet, servant and Messenger of Allah ﷺ, when what they should have done was to worship Allah Alone and not associate anything with Him, and to believe in, honor and respect the Messenger ﷺ, but they rejected him and fought him, and expelled him from their midst. So, Allah took His blessing away from them, and killed those of them whom He killed at Badr, then His Messenger and the believers gained the upper hand, and Allah enabled His Messenger to conquer Makkah, and He disgraced them and humiliated them (the disbelievers). Then Allah says:
وَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنْ افْتَرَى عَلَى اللَّهِ كَذِباً أَوْ كَذَّبَ بِالْحَقِّ لَمَّا جَآءَهُ
(And who does more wrong than he who invents a lie against Allah or denies the truth, when it comes to him) There is no one who will be more severely punished than one who tells lies about Allah and says that Allah revealed something to him at the time when Allah did not reveal anything to him, or says, `I shall reveal something like that which Allah revealed.' And there is no one who will be more severely punished than one who denies the truth when it comes to him, for the former is a fabricator and the latter is a disbeliever. Allah says:
أَلَيْسَ فِى جَهَنَّمَ مَثْوًى لِّلْكَـفِرِينَ
(Is there not a dwelling in Hell for the disbelievers) Then Allah says:
وَالَّذِينَ جَـهَدُواْ فِينَا
(As for those who strive hard for Us,) meaning the Messenger and his Companions and those who follow him, until the Day of Resurrection,
لَنَهْدِيَنَّهُمْ سُبُلَنَا
(We will surely guide them to Our paths. ) means, `We will help them to follow Our path in this world and the Hereafter.' Ibn Abi Hatim narrated that `Abbas Al-Hamdani Abu Ahmad -- one of the people of `Akka (Palestine) -- said, concerning the Ayah:
وَالَّذِينَ جَـهَدُواْ فِينَا لَنَهْدِيَنَّهُمْ سُبُلَنَا وَإِنَّ اللَّهَ لَمَعَ الْمُحْسِنِينَ
(As for those who strive hard for Us (in Our cause), We will surely guide them to Our paths. And verily, Allah is with the doers of good.) "Those who act upon what they know, Allah will guide them to that which they do not know." Ahmad bin Abu Al-Hawari said, "I told this to Abu Sulayman Ad-Darani, and he liked it and said: `No one who is inspired to do something good should do it until he hears a report concerning that; if he hears a report then he should go ahead and do it, and praise Allah because it was in accordance with what he himself felt."'
وَإِنَّ اللَّهَ لَمَعَ الْمُحْسِنِينَ
(And verily, Allah is with the doers of good.) Ibn Abi Hatim recorded that Ash-Sha`bi said; "Isa bin Maryam, peace be upon him, said: `Righteousness means doing good to those who ill-treat you, it does not mean doing good to those who do good to you."' And Allah knows best. This is the end of the Tafsir of Surat Al-`Ankabut. All praise and thanks are due to Allah.
Kendilerini boğulmaktan kurtardıktan sonra Allah Teâlâ'nın vermiş olduğu nimetlere nankörlük edenler, kendilerine verilen başka bir nimet olarak yaşadıkları beldeyi, canlarının ve mallarının güvende olduğu bir yer kıldığımızı, diğer insanların saldırı altında yaşayıp, esir altına alındıklarını, hanımlarının ve çocuklarının köle alındıklarını mallarına ganimet olarak el konulduğunu görmezler mi? İddia ettikleri batıl ilahlara mı iman ediyorlar? Allah'ın kendilerine verdiği nimete mi nankörlük ediyorlar? Bu nimetlerden dolayı Allah'a şükretmeyecekler mi?
Ne uočavaju li drugu blagodat oni koji ne zahvaljuju Plemenitom Allahu na izbavljenju od davljenja u moru, a to je da je Meku sigurnim gradom učinio, u kojem su krv i imetak maksimalno zaštićeni, dok se unaokolo presreću, ubijaju i porobljavaju njihove žene i djeca, te im se imetak otima?! Pa zar bezbožnici vjeruju u opravdanost širka i nezahvalnosti Allahu dok žive unutar Harema sigurni i svakojakim blagodatima obasuti, na kojima Mu nisu zahvalni?
Nessuno è più ingiusto di chi inventa menzogne sul conto di Allāh, attribuendoGli dei pari, oppure smentendo la verità che il Suo Messaggero ha comunicato. Non vi è dubbio che l'Inferno sia la dimora dei miscredenti e dei loro simili.
There is no one more oppressive than the one who fabricates a lie with regards to Allah by attributing a partner to Him, or by rejecting the truth that His Messenger has brought to him. Undoubtedly there is an abode in Hell for the disbelievers, and those like them.
Tidak ada seorang pun yang lebih zalim daripada orang yang mengada-adakan dusta atas Allah dengan mengadakan sekutu bagi-Nya, atau mendustakan kebenaran yang dibawa oleh Rasul-Nya. Tidak disangsikan bahwa neraka Jahanam adalah tempat bagi orang-orang kafir dan yang semisal dengan mereka.
No hay nadie más injusto que el que inventa mentiras con respecto a Al-lah atribuyéndole asociados, o rechazando la verdad que Su Mensajero ha traído. Indudablemente hay una morada en el Infierno para los incrédulos, y para aquellos que son como ellos.
Không còn ai sai quấy hơn kẻ tự tạo dựng nên một thần linh rồi đổ thừa cho Allah hoặc chối bỏ Chân Lý khi được Thiên Sứ của Ngài mang đến cho y và tất nhiên Hỏa Ngục sẽ là chốn cư ngụ cho đám người vô đức tin và những ai như chúng.
Yüce Allah'a ortak nispet ederek Allah adına yalan uydurandan ya da resulünün getirdiği hakkı yalanlayandan daha zalim kim olabilir? Şüphe yok ki cehennemde kâfir ve benzerleri için kalacak yer vardır.
Walang isang higit na tagalabag sa katarungan kaysa sa sinumang lumikha-likha laban kay Allāh ng isang kasinungalingan sa pamamagitan ng pag-uugnay sa Kanya ng katambal o nagpasinungaling sa katotohanang inihatid ng Sugo Niya. Walang duda na sa Impiyerno ay may tirahan para sa mga tagatangging sumampalataya at para sa mga tulad nila.
Niko na svijetu nije nepravedniji od onog ko pripisuje Svevišnjem Allahu saučesnike, ženu i dijete – uzvišen neka je Allah od tih laži! I niko nije nepravedniji od onog ko negira istinu s kojom je poslat Muhammed, sallallahu 'alejhi ve sellem! U džehennemskoj će vatri biti prebivalište nevjernicima i onima koji su njima slični.
Personne n’est plus injuste que celui qui attribue mensongèrement un associé à Allah ou dément la vérité apportée par Son Messager. Il n’y a pas de doute que l’Enfer est une demeure pour les mécréants et leurs semblables.
Ang mga nakibaka sa mga sarili nila sa paghahangad ng kaluguran Namin ay talagang magtutuon nga Kami sa kanila sa pagtamo sa landasing tuwid. Tunay na si Allāh ay kasama sa mga tagagawa ng maganda sa pamamagitan ng tulong, pag-aadya, at kapatnubayan.
Allah, džellešanuhu, zaklinje se da će Svojim stazama uputiti one koji se bore da ukrote svoje duše, radi Allahovog zadovoljstva. A Allah je, pouzdano, uz dobročinitelje: čuva ih, pomaže i brine se o njima.
Bizim rızamızı kazanmak için nefisleri ile cihat edenleri dosdoğru yolda muvaffak kılarız. Şüphesiz Allah; hidayeti, yardımı ve zaferi ile muhsinlerle beraberdir.
وَالَّذِينَ جَاهَدُوا فِينَا لَنَهْدِيَنَّهُمْ سُبُلَنَا (And those who strive in Our way We will certainly take them to Our paths - 69). The real meaning of jihad is to put in all efforts to remove the hurdles in the way of faith. These hurdles include those that are put up by the infidels, for which fighting is at the top pedestal, and also those hurdles that are created by one's own Self and by Shaitan.
There is a promise in this verse for both types of jihad, that Allah Ta’ ala guides those waging jihad to the righteous way. It means that when there is a 'confusion between evil and virtue, truth and false, and profit or loss, and a wise person wonders which way to adopt, on such occasions Allah Ta’ ala guides those striving in His way to the path which is straight, righteous and without risk. In other words, He turns their hearts toward a way that may bring the divine blessing and the best results.
Knowledge improves if it is acted upon
Sayyidna Abu Ad-Darda' ؓ while interpreting this verse has said that the people who strive for acting in accordance with their knowledge are promised by Allah Ta’ ala in this verse that He will disclose to them some other areas of knowledge that they did not have before. Fudayl Ibn ` Iyad (رح) has given yet another interpretation to this verse, that is, ` those who strive for knowledge, We make it easy for them to act'. (Mazhari). وَاللہُ سبحانَہُ و تعالیٰ اَعلَم
Ceux qui luttent contre eux-mêmes afin de mériter Notre agrément, Nous leur faciliterons d’emprunter le droit chemin. En effet, Allah est avec les bienfaisants par Son aide, Son secours et Sa guidée.
Và những ai đã anh dũng xả thân Jihad nhằm tìm kiếm sự hài lòng của TA, chắc chắn sẽ được TA hướng dẫn đến với con đường ngay chính và đúng đắn, Allah luôn bên cạnh phù hộ, hướng dẫn đám người làm tốt.
A aquellos que se esfuerzan por Mi causa, buscando Mi complacencia, les concederé la habilidad de seguir el camino recto. Ciertamente, Al-lah está con aquellos que hacen el bien, con Su ayuda, asistencia y guía.
Adapun orang-orang yang bersungguh-sungguh untuk mencari rida Kami maka Kami pasti mudahkan baginya untuk mendapatkan jalan yang lurus karena sesungguhnya Allah bersama orang-orang yang berbuat kebaikan dengan bantuan-Nya, pertolongan-Nya, dan petunjuk-Nya.
And those who strive hard in My cause, seeking My pleasure, I will certainly grant them the ability to tread the straight path. Indeed, Allah is with those who do good by helping, assisting and guiding them.
E coloro che hanno lottato contro se stessi per compiacerCi, li guideremo alla Retta Via; e, in verità, Allāh è con i pii con l'aiuto, il sostegno e la buona guida.
The Sacred House of Makkah, i.e. the Kabah, is a wonderful gift of Almighty God. God fills the hearts of people with awe whenever they see it, so that even the overbearing and arrogant drop their evil ways on reaching there. This sanctity of the Kabah was one of the signs of God’s power. It called for people to open their hearts to God. But what the worshippers of falsehood did was to ascribe God’s attributes to entities other than God and wrongly divert people’s instinct of devotion towards them. But even worse, when the Prophet Muhammad advised them to renounce the imaginary gods and bow down before the one real God, they became hostile to him. In such an atmosphere the loss suffered by the believers in the world is more than made up for by the rewards bestowed on them by God. Distancing themselves from material comforts, they come closer to the state of spiritual experience. The outward glitter of things is no longer in view, but the inner realities of things are laid bare to them.
