(Elif. Lâm. Mîm) Bu hususta benzer bir açıklama Bakara suresinin başında zikredilmiştir.
"Alif Lam Mim. Telah dikalahkan bangsa Romawi, di negeri yang terdekat dan mereka sesudah dikalahkan itu akan menang, dalam beberapa tahun (lagi). Bagi Allah-lah urusan sebelum dan sesudah (mereka menang). Dan di hari (kemenangan bangsa Ro-mawi) itu bergembiralah orang-orang yang beriman, karena per-tolongan Allah. Dia menolong siapa yang dikehendakiNya. Dan Dia-lah Yang Mahaperkasa lagi Maha Penyayang. (Sebagai) janji yang sebenar-benarnya dari Allah. Allah tidak akan menyalahi janjiNya, tetapi kebanyakan manusia tidak mengetahui. Mereka hanya mengetahui yang lahir (saja) dari kehidupan dunia; sedang mereka tentang (kehidupan) akhirat adalah lalai." (Ar-Rum: 1-7).
Makkiyah
"Dengan Nama Allah Yang Maha Pengasih Lagi Maha Penyayang."
(1-5) Bangsa Persia dan Bangsa Romawi pada saat itu me-rupakan dua negara super power yang ada di muka bumi ini; dan selalu terjadi peperangan di antara dua bangsa ini sebagaimana biasa terjadi pada bangsa-bangsa yang selevel. Bangsa Persia ada-lah penyembah api, sedangkan bangsa Romawi adalah ahli kitab yang berafiliasi kepada Taurat dan Injil, dan mereka lebih dekat kepada kaum Muslimin daripada bangsa Persia. [Orang-orang Mukmin] sangat senang kalau bangsa Romawi menang dan dapat mengalahkan bangsa Persia. Sedangkan orang-orang musyrikin (Arab), karena kesamaan mereka dalam kesyirikan, sedangkan bangsa Persia berada dalam kesyirikan, maka mereka senang kalau bangsa Persia menang atas bangsa Romawi. Lalu ternyata bangsa Persia dapat menang atas bangsa Romawi, dan mereka dapat me-ngalahkan bangsa Romawi, namun tidak sampai menguasai kera-jaan mereka, bahkan sedikit pun dari daerah kekuasaan Romawi. Maka kaum musyrikin Arab pun sangat bergembira dengannya, sedangkan kaum Muslimin bersedih. Maka dari itu Allah menga-barkan kepada mereka dan menjanjikan bahwa bangsa Romawi akan mengalahkan bangsa Persia.
﴾ فِي بِضۡعِ سِنِينَۗ ﴿ "Dalam beberapa tahun lagi," sembilan atau dela-pan tahun lagi, atau semisal hal itu, tidak lebih dari sepuluh tahun lagi dan tidak pula kurang dari tiga tahun; dan sesungguhnya kemenangan bangsa Persia terhadap bangsa Romawi, lalu keme-nangan bangsa Romawi terhadap bangsa Persia semuanya terjadi atas kehendak dan kekuasaanNya. Dari itu Allah سبحانه وتعالى berfirman,﴾ لِلَّهِ ٱلۡأَمۡرُ مِن قَبۡلُ وَمِنۢ بَعۡدُۚ ﴿ "Milik Allah-lah urusan sebelum dan sesudahnya," jadi kemenangan dan pertolongan itu tidak hanya sekedar disebab-kan terwujudnya sebab kausalitas (fasilitas dan perlengkapan. Pent), melainkan pasti diiringi oleh qadha` dan qadar.
﴾ وَيَوۡمَئِذٖ ﴿ "Dan di hari." Maksudnya, pada hari bangsa Romawi dapat memenangkan bangsa Persia dan mengalahkan mereka, ﴾ يَفۡرَحُ ٱلۡمُؤۡمِنُونَ 4 بِنَصۡرِ ٱللَّهِۚ يَنصُرُ مَن يَشَآءُۖ ﴿ "bergembiralah orang-orang yang beriman, karena pertolongan Allah. Dia menolong siapa yang dike-hendakiNya." Maksudnya, mereka bergembira dengan kemenangan bangsa Romawi atas bangsa Persia, sekalipun semuanya adalah orang-orang kafir, akan tetapi sebagian keburukan (suatu kaum) itu lebih ringan daripada (keburukan dari kaum) yang lain. Dan pada saat itu pula kaum musyrikin berduka cita. ﴾ وَهُوَ ٱلۡعَزِيزُ ﴿ "Dan Dia-lah Yang Mahaperkasa," Yang memilki keperkasaan yang de-ngannya Dia menaklukkan seluruh makhluk; Dia memberikan kekuasaan (kerajaan) kepada siapa saja yang Dia kehendaki, dan mencopot kekuasaan dari siapa yang Dia kehendaki, Dia memulia-kan siapa saja yang Dia kehendaki dan menghinakan siapa saja yang Dia kehendaki. ﴾ ٱلرَّحِيمُ ﴿ "Lagi Maha Penyayang" terhadap hamba-hambaNya yang beriman, yang mana Dia menyediakan segala sebab kausalitas yang dapat membuat mereka bahagia, dan meno-long mereka yang sama sekali di luar perhitungan.
(6) ﴾ وَعۡدَ ٱللَّهِۖ لَا يُخۡلِفُ ٱللَّهُ وَعۡدَهُۥ ﴿ "Sebagai janji yang sebenar-benarnya dari Allah. Allah tidak akan menyalahi janjiNya," maka dari itu yaki-nilah hal itu dan pastikanlah; dan ketahuilah bahwasanya yang demikian itu pasti terjadi. Setelah ayat-ayat ini diturunkan, yang di dalamnya terdapat janji ini, maka kaum Muslimin pun langsung membenarkannya, sedangkan orang-orang kafir mendustakannya hingga sebagian kaum Muslimin dan sebagian kaum musyrikin melakukan taruhan dalam waktu beberapa tahun yang telah me-reka tentukan. Maka setelah masa yang telah ditetapkan oleh Allah tiba, bangsa Romawi memperoleh kemenangan atas bangsa Persia, dan Romawi berhasil mengusir mereka dari daerah-daerah mereka yang sebelumnya diduduki oleh bangsa Persia, dan dengan demi-kian terbuktilah apa yang Allah janjikan. Ini termasuk perkara ghaib yang diberitakan Allah سبحانه وتعالى sebelum peristiwa ini terjadi, dan ada pada zaman orang-orang yang mana Allah سبحانه وتعالى memberitakan-nya kepada kaum Muslimin dan kaum musyrikin. ﴾ وَلَٰكِنَّ أَكۡثَرَ ٱلنَّاسِ لَا يَعۡلَمُونَ ﴿ "Tetapi kebanyakan manusia tidak mengetahui," bahwa apa yang dijanjikan oleh Allah itu benar. Maka dari itu terdapat seke-lompok manusia di antara mereka yang mendustakan janjiNya dan mendustakan ayat-ayatNya.
(7) Dan mereka, orang-orang yang tidak mengetahui. Mak-sudnya, mereka yang tidak mengetahui esensi sesuatu dan akibat-akibatnya, sebenarnya ﴾ يَعۡلَمُونَ ظَٰهِرٗا مِّنَ ٱلۡحَيَوٰةِ ٱلدُّنۡيَا ﴿ "hanya mengetahui yang lahir saja dari kehidupan dunia," lalu mereka melihat kepada sebab-musabab dan memastikan kejadian perkara yang sudah terbetik dalam pikiran mereka, yang telah terpenuhi semua sebab musabab keberadaannya; dan mereka meyakini ketidakterjadinya suatu perkara yang mana mereka sama sekali belum melihat keberadaan sebab-sebab yang bisa menimbulkan kejadiannya. Jadi, mereka sangat tergantung kepada sebab-sebab, tanpa melihat kepada (Allah) yang menurunkan sebab-sebabnya, yang bertindak padanya, ﴾ وَهُمۡ عَنِ ٱلۡأٓخِرَةِ هُمۡ غَٰفِلُونَ ﴿ "sedang mereka tentang (kehidupan) akhirat adalah lalai." Hati mereka, hawa nafsu mereka dan kemauan mereka sudah ter-fokus kepada dunia, kesenangan dan gemerlapnya, lalu berbuat hanya untuk itu, berupaya dan menuju kepadanya, berpaling dan lupa terhadap kehidupan akhirat. Ia sama sekali tidak merindu-kan surga, tidak pula takut akan api neraka, tidak juga berdiri di hadapan Allah dan berjumpa denganNya membuatnya takut dan membuatnya ngeri. Ini adalah tanda kesengsaraan, dan cirinya adalah lalai akan kehidupan akhirat.
Yang mengherankan adalah bahwa sesungguhnya kelompok manusia yang satu ini sudah mencapai pada kecerdasan dan ke-pintaran yang sangat tinggi terhadap lahiriah kehidupan dunia hingga sampai pada tingkat mencengangkan akal dan menakjub-kan hati. Mereka bisa memperlihatkan berbagai keajaiban nuklir dan listrik, peralatan transportasi darat, laut dan udara yang de-ngannya mereka menjadi unggul. Mereka berhasil menampakkan dan membanggakan akal mereka, dan mereka memandang bangsa-bangsa lain tidak mampu melakukan apa yang telah ditakdirkan Allah agar mampu mereka lakukan. Maka mereka memandang bangsa lain dengan pandangan hina dan rendah, sedangkan dalam masalah agama mereka merupakan manusia yang paling bodoh dan paling lalai terhadap kehidupan akhirat, serta paling dangkal pengetahuannya terhadap akibat-akibat perbuatan mereka.
Mereka telah dilihat oleh orang-orang yang berakal dan ber-pandangan tajam sedang terombang-ambing dalam kejahilan, ter-gelimang dalam kesesatan, terbuai dalam kebatilan. Mereka telah melupakan Allah, maka Allah menjadikan mereka lupa terhadap diri mereka sendiri. Mereka itulah orang-orang fasik. Lalu para ahli pikir itu melihat kepada apa yang dikaruniakan Allah سبحانه وتعالى dan kemampuan yang Allah anugerahkan kepada mereka (sekelompok manusia itu. Pent) berupa pemikiran-pemikiran yang sangat cang-gih dalam permasalahan dunia dan lahirnya, sedangkan mereka tidak dikaruniai akal yang sangat jenius. Maka para ahli pemikiran yang mendalam (tajam) itu mengetahui bahwasanya segala perkara adalah wewenang Allah dan keputusan terhadap manusia adalah milikNya. Ia tiada lain melainkan hanya taufikNya atau pengabai-anNya.
Maka dari itu mereka (para ahli pemikiran yang mendalam) takut kepada Allah, Rabb mereka, dan mereka memohon kepada-Nya semoga Dia berkenan melengkapi cahaya akal dan iman yang telah dianugerahkanNya kepada mereka hingga mereka bisa sampai kepadaNya dan menempati haribaanNya. Semua perkara di atas, kalau saja disertai iman dan dibangun di atasnya, tentu ia akan membuahkan kemajuan yang sangat tinggi dan kehidupan yang baik. Akan tetapi, karena kebanyakannya dibangun di atas landasan ilhad (kekafiran), maka ia tidak membuahkan sesuatu ke-cuali dekadensi moral dan segala sebab kebinasaan dan kehancuran.
1- Elif, Lâm, Mîm.
2- Rumlar yenildiler;
3- (Araplara) çok yakın bir yerde. Ama onlar bu yenilgilerinden sonra galip geleceklerdir;
4- Üç ila dokuz yıl içinde... Önünde de sonunda da emir Allah’ındır. O gün mü’minler de sevineceklerdir;
5- Allah’ın yardımı ile. O, dilediğine yardım eder. O, Azîzdir, Rahîmdir.
6- (Bu) Allah’ın vaadidir. Allah vaadinden caymaz. Fakat insanların çoğu bilmezler.
7- Onlar, dünya hayatının dış yüzünü bilirler. Ahiretten yana ise onlar tamamen gaflet içerisindedirler.
(Mekke’de inmiştir. 60 âyettir)
Rahmân ve Rahîm Allah’ın adı ile.
1-5. O dönemde Pers/İran ve Rum/Bizans imparatorlukları, yeryüzünün en güçlü devletleri idiler. Bu iki devlet arasında birbirine denk güçlere sahip devletler arasında görülegelen türden savaşlar ve çarpışmalar cereyan ediyordu. Persliler ateşe ibadet eden müşriklerdi. Bizanslılar ise Kitab ehli olup kendilerini Tevrat’a ve İncil’e bağlı kabul ediyorlardı. Yani Perslere göre müslümanlara daha yakın idiler. O bakımdan Müslümanlar, onların Perslere galip gelip üstünlük sağlamalarını istiyorlardı. Müşrikler ise Perslerle şirkte ortak oluşları sebebi ile Perslerin Bizanslılara galip gelmelerini istiyorlardı.
Persliler, Bizanslılara üstünlük sağlayıp onların ülkelerini tamamen kuşatmayan ancak sınırlarını küçülten türden bir galibiyet elde ettiler. Bundan dolayı Mekke müşrikleri sevindi, müslümanlar da üzüldü. Yüce Allah onlara Rumların, Perslere yakın bir zaman zarfında galip geleceklerini haber verip bir vaatte bulundu. Bu ise “üç ila dokuz yıl içerisinde” gerçekleşecekti. Yani on yılı aşmayan, üç yıldan da az olmayan dokuz yahut sekiz ya da bu civarda bir süre sonra olacaktı.
Bununla birlikte İranlıların Bizanslılara galip gelmeleri de daha sonra Bizanslıların onlara galip gelmeleri de ve diğer her bir şey de Allah’ın dilemesi ve kudreti ile olur. Bundan dolayı Yüce Allah:“Önünde de sonunda da emir Allah’ındır”buyurmaktadır. Yani galip gelmek ve zafer kazanmak, sırf sebeplerin varlığına bağlı bir şey değildir. Bu konuda Allah’ın kaza ve kaderinin etkisi de kaçınılmazdır.“O gün” yani Bizanslıların İranlılara galip gelerek onları bastıracakları gün “mü’minler de sevineceklerdir, Allah’ın yardımı ile. O, dilediğine yardım eder.”Yani her iki taraf da kâfir olmakla birlikte Bizanslıların İranlılara galip gelmeleri mü’minleri sevindirecektir. Çünkü kimi kötülük, kimisinden daha ehvendir. Aynı günde müşrikler de üzülecek ve kederleneceklerdir.“O” bütün mahlukatı emri altına alan, mutlak güce sahip “Azizdir.”: “Mülkü dilediğine verir, dilediğinden de mülkü alır. Dilediğini aziz eder, dilediğini de zelil eder.”(Âli İmran, 3/26)
O mü’min kullarına karşı da çok merhametli olan “Rahîmdir.” Zira onlara kendilerini zafere ulaştıracak ve bahtiyar kılacak türden hesaba katılmayacak nice sebepleri hazırlamıştır.
6. Ama siz buna kesin olarak inanın, bunun muhakkak gerçekleşeceğinden emin olun. Bu vaadin yer aldığı âyet-i kerimeler nazil olunca müslümanlar onları tasdik etti, müşrikler de inkâr etti. Öyle ki bazı müslümanlar bazı müşriklerle belirledikleri birkaç yıllık süre için bahse dahi girdiler.
Allah’ın belirlediği vade geldiğinde Bizanslılar, İranlılara karşı zafer kazanıp onları daha önce kendilerinden almış oldukları topraklardan çıkardılar. Böylelikle de Allah’ın vaadi gerçekleşmiş oldu.
Bu, Yüce Allah’ın gerçekleşmesinden önce haber verdiği gaybî haberlerdendir. Allah’ın haber verdiği dönemde ve bu vaadin gerçekleştiği sırada yaşayan müslümanlar da müşrikler de bunun gerçekleştiğini görmüşlerdi.“Fakat insanların çoğu” Allah’ın vaadinin gerçek olduğunu “bilmezler.” Bundan dolayı aralarından O’nun vaadini yalanlayan ve âyetlerini yalan sayan bir kesim bulunabilir.
7. Bu bilmeyen kimseler, eşyanın iç yüzlerini ve nihai âkıbetlerini bilmezler. Onlar ancak “dünya hayatının dış yüzünü bilirler.”Sebeplere bakar ve kendi görüşlerine göre var oluş sebepleri tahakkuk etmiş işlerin kesin olarak meydana geleceğini iddia ederler. Buna karşılık var olmalarını gerektirecek sebepleri görmedikleri işlerin, hiçbir şekilde meydana gelmeyeceğine inanırlar. Böylece sebeplerin ötesine geçemezler. Bu sebepleri yaratanın ve onlarda tasarruf edenin kudretine dikkate almazlar.“Ahiretten yana ise onlar tamamen gaflet içerisindedirler.” Bunların kalpleri, arzuları ve iradeleri yalnızca dünyaya, dünyevi arzu ve isteklere, dünyanın değersiz malına yönelmiştir. Bunun için çalışır, bunun için gayret ederler, buna yönelir, yapacaklarını bu uğurda yapar ve âhiretten gafil kalırlar. Bunların kalpleri, cenneti arzulamadığı gibi cehennem ateşinden de korkmaz. Allah’ın huzurunda durmaktan ve O’na kavuşmaktan yana da çekinmez. Bu ise bedbahtlığın açık bir alâmetidir, sebebi de âhiretten yana gafil olmaktır.
Bu konuda hayret edilecek bir husus vardır ki o da şudur: Bu tür insanların büyük bir çoğunluğunun, dünyanın görünen yüzü hakkındaki zeka ve kavrayışları, akılları şaşırtacak, insanı dehşete düşürecek noktadadır. Bunlar atomla ve elektrikle ilgili öyle keşifler yapmış; kara, deniz ve hava taşıtları yönünde öyle ilerlemeler kaydetmiş bulunuyorlar ki bu hususta gerçekten üstünlük sağlamış ve öne geçmiş bulunuyorlar. Hatta kendi akıllarını kendileri de beğeniyor ve başkalarını Allah’ın kendilerini muktedir kıldığı şeylerden âciz kabul ediyorlar. O bakımdan başkalarına küçümseyici gözlerle bakıyorlar. Halbuki dinleri hususunda insanların en kavrayışsızları, en kıt akıllıları onlardır. Âhiret hususunda onlardan daha gafil hiç kimse yoktur. İşlerin akıbetlerini onlardan daha az bilen yoktur. Derin basiret sahipleri ise onların cahillikleri içerisinde şaşkınca dolaştıklarını, sapıklıkları içerisinde bocaladıklarını, batılları içinde gidip geldiklerini görmektedirler. Onların Allah’ı unuttuklarını, Allah'ın da kendilerine bizzat kendilerini unutturduğunu, böylece onların fasıkların ta kendileri olduklarını anlarlar. Yine onların Allah’ın kendilerine verdiği şeylere, kendilerini muktedir kıldığı dünya ve dünyanın zahiri ile ilgili ince fikirlere, diğer taraftan mahrum bulundukları ulvi akla bakarlar, bunu düşünürler ve emrin bütünü ile Allah’a ait olduğunu, kulları hakkında yalnız O’nun hüküm verdiğini, her şeyin O’nun muvaffak kılmasına veya yardımını esirgemesine bağlı olduğunu anlarlar. Rablerinden korkar ve kendilerine bağışlamış olduğu akıl ve iman nurunu tamamlamasını isterler ki O’na kavuşabilsinler ve O’nun himayesine girebilsinler. Bütün bu teknoloji ve ilerlemelerle birlikte iman da bulunsa ve bunlar iman temeli üzere kurulsa sonuç olarak çok üstün bir gelişme ve pek güzel bir hayat ortaya çıkar. Ancak bunların pek çoğu, Allah’ı inkâr temeli üzerine kurulduğu için onlar, ahlâkî düşüklükten, yok oluş ve tahribatın sebeplerinden başka bir sonuç vermemektedir.
Alif, Lām, Mīm. Pembahasan tentang huruf-huruf semacam ini sudah ada di awal surah Al-Baqarah.
Ǣlif, Lǣ-ǣm, Mī-īm الٓمٓ. Lettere simili sono già presenti all'inizio della Surat Al-Baqarah
Alif Lam Meem. The discussion on similar letters has already passed at the beginning of Sūrah Al-Baqarah.
Alif Lam Mim. La explicación sobre las letras inconexas fue expuesta anteriormente en la sura La Vaca.
Alif. Lām. Mīm. Nauna na ang pagtatalakay sa mga kapareho ng mga ito sa simula ng Kabanata Al-Baqarah.
`Alif, Lâm, Mîm: Il a déjà été question de telles lettres séparées au début de Sourate Al-Baqarah.
(Alif. La-m. Mi-m), ý nghĩa của các chữ cái được khai đề đầu chương đã được giải thích ở câu đầu tiên của chương Al-Baqarah.
Značenje kur’anskih skraćenica razmatrali smo na početku sure el-Bekara.
Which was revealed in Makkah
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَـنِ الرَّحِيمِ
In the Name of Allah, the Most Gracious, the Most Merciful.
Foretelling the Victory of the Romans
These Ayat were revealed about the victory of Sabur, the king of Persia, over Ash-Sham (Greater Syria), the adjoining partisan states of the Arabian Peninsula, and the outlying regions of the land of the Romans. Heraclius, the emperor of the Romans, was forced to flee to Constantinople where he was besieged for a lengthy period. Then Heraclius regained the upper hand. Imam Ahmad recorded that Ibn `Abbas, may Allah be pleased with him, commented on this Ayah:
الم - غُلِبَتِ الرُّومُ - فِي أَدْنَى الْأَرْضِ وَهُم مِّن بَعْدِ غَلَبِهِمْ سَيَغْلِبُونَ
(Alif Lam Mim. The Romans have been defeated. In the nearest land,) He said, "They were defeated and then they were victorious." He said, "The idolators wanted the Persians to prevail over the Romans, because they were idol worshippers, and the Muslims wanted the Romans to prevail over the Persians, because they were People of the Book. This was mentioned to Abu Bakr, who mentioned it to the Messenger of Allah ﷺ. The Messenger of Allah ﷺ said:
«أَمَا إِنَّهُمْ سَيَغْلِبُون»
(They will certainly prevail.) Abu Bakr mentioned this to the idolators, and they said, "Set a time limit for that, and if we prevail, we will get such and such; and if you prevail, you will get such and such." So he set a limit of five years, and they (the Romans) did not prevail. Abu Bakr mentioned that to the Messenger of Allah ﷺ and he said:
«أَلَا جَعَلْتَهَا إِلَى دُونَ أُرَاهُ قَالَ: الْعَشْرِ »
(Why do you not make it less than) I (the narrator) think he meant less than ten. Sa`id bin Jubayr said: "Bid` means less than ten." Then the Romans were victorious, and he said, "That is what Allah said:
الم - غُلِبَتِ الرُّومُ - فِي أَدْنَى الْأَرْضِ وَهُم مِّن بَعْدِ غَلَبِهِمْ سَيَغْلِبُونَ- فِي بِضْعِ سِنِينَ لِلَّهِ الْأَمْرُ مِن قَبْلُ وَمِن بَعْدُ وَيَوْمَئِذٍ يَفْرَحُ الْمُؤْمِنُونَ - بِنَصْرِ اللَّهِ يَنصُرُ مَن يَشَاءُ وَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِي
(Alif Lam Mim. The Romans have been defeated. In the nearest land, and they, after their defeat, will be victorious. In Bid`i years. The decision of the matter, before and after is only with Allah. And on that day, the believers will rejoice -- with the help of Allah. He helps whom He wills, and He is the All-Mighty, the Most Merciful.) This was also recorded by At-Tirmidhi and An-Nasa'i. At-Tirmidhi said: "Hasan Gharib."
Another Hadith
Abu `Isa At-Tirmidhi recorded that Niyar bin Mukram Al-Aslami said: "When the following Ayat were revealed:
الم - غُلِبَتِ الرُّومُ - فِي أَدْنَى الْأَرْضِ وَهُم مِّن بَعْدِ غَلَبِهِمْ سَيَغْلِبُونَ - فِي بِضْعِ سِنِينَ لِلَّهِ الْأَمْرُ مِن قَبْلُ وَمِن بَعْدُ
(Alif Lam Mim. The Romans have been defeated. In the nearest land, and they, after their defeat, will be victorious. In Bid` years.) on the day they were revealed, the Persians were prevailing over the Romans. The Muslims wanted the Romans to prevail over them (the Persians), because they were both people who followed a Book. Concerning this Allah said:
وَيَوْمَئِذٍ يَفْرَحُ الْمُؤْمِنُونَ - بِنَصْرِ اللَّهِ يَنصُرُ مَن يَشَاءُ وَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ
(And on that day, the believers will rejoice -- with the help of Allah. He helps whom He wills, and He is the All-Mighty, the Most Merciful.) The Quraysh, on the other hand, wanted the Persians to prevail, because neither of them were people who followed a Book and neither of them believed in the Resurrection. When Allah revealed these Ayat, Abu Bakr went out proclaiming throughout Makkah:
الم - غُلِبَتِ الرُّومُ - فِي أَدْنَى الْأَرْضِ وَهُم مِّن بَعْدِ غَلَبِهِمْ سَيَغْلِبُونَ - فِي بِضْعِ سِنِينَ لِلَّهِ الْأَمْرُ مِن قَبْلُ وَمِن بَعْدُ
(Alif Lam Mim. The Romans have been defeated. In the nearest land, and they, after their defeat, will be victorious. In Bid` years.) Some of the Quraysh said to Abu Bakr: `This is (a bet) between us and you. Your companion claims that the Romans will defeat the Persians within three to nine years, so why not have a bet on that between us and you' Abu Bakr said, `Yes.' This was before betting had been forbidden. So, Abu Bakr and the idolators made a bet, and they said to Abu Bakr: `What do you think, Bid` means something between three and nine years, so let us agree on the middle.' So they agreed on six years. Then six years passed without the Romans being victorious, so the idolators took what they had bet with Abu Bakr. When the seventh year came and the Romans were finally victorious over the Persians, the Muslims rebuked Abu Bakr for agreeing on six years. He said: `Because Allah said: "In Bid` years."' At that time, many people became Muslim." This is how it was narrated by At-Tirmidhi, then he said, "This is a Hasan Hadith."
Who were the Romans
الم - غُلِبَتِ الرُّومُ - فِي أَدْنَى الْأَرْضِ وَهُم مِّن بَعْدِ غَلَبِهِمْ سَيَغْلِبُونَ
(Alif Lam Mim. The Romans have been defeated.) We have already discussed the separate letters which appear at the beginning of some Surahs in the beginning of our Tafsir of Surat Al-Baqarah. With regard to the Romans (Ar-Rum), they are the descendents of Al-`Iys bin Ishaq bin Ibrahim. They are the cousins of the Children of Isra'il, and are also known as Bani Al-Asfar. They used to followed the religion of the Greeks, who were descendents of Yafith bin Nuh, the cousins of the Turks. They used to worship the seven planets, and they prayed facing the direction of the North Pole. It is they who founded Damascus and built its temple in which there is a prayer niche facing north. The Romans followed this religion until approximately three hundred years after the time of the Messiah. The king who ruled Greater Syria along with the Fertile Crescent (semicircle of fertile land from Syrian Desert to Persian Gulf) was called Caesar. The first of them to enter the Christian religion was Constantine the son of Costas, whose mother was Maryam Al-Hilaniyyah Ash-Shadqaniyyah, from the land of Harran. She had become Christian before him, and she invited him to her religion. Before that he had been a philosopher, then he followed her. It was said that this was merely an outward show of belief. Then the Christians met with him. During his time they debated with `Abdullah bin Ariyus (Arius) and great differences arose which could not be reconciled. Then a gathering of three hundred and eighteen bishops reached an agreement, and presented their creed to Constantine. This is what they call the Great Trust, but in fact it is the Worst Betrayal. They presented to him their laws, i.e., books of rulings on what was lawful and prohibited, and other things that they needed. They changed the religion of the Messiah (peace be upon him), adding some things and taking some things away. They began praying towards the East, and changed the Sabbath (Saturday) rites to Sunday. They worshipped the cross, permitted eating of pigs, adopted innovated observances such as the festival of the cross, Mass, baptism, etc., Palm Sunday and other occasions. They appointed a pope, as their leader, and patriarchs, metropolitans, bishops, priests and deacons, and they invented monasticism. The king built churches and places of worship for them, and he founded the city which is named after him, Constantinople. It was said that during his time twelve thousand churches were built, three places of prayer in Bethlehem, and that his mother built the Church of the Holy Sepulchre. These are the ones who followed the religion of the kings. Then after them came the Jacobites, followers of Ya`qub Al-Askaf, then the Nestorians, the followers of Nestorius. There are many groups and sects among them, as the Messenger of Allah ﷺ said:
«إِنَّهُمْ افْتَرَقُوا عَلَى اثْنَتَيْنِ وَسَبْعِينَ فِرْقَة»
(They split into seventy two sects.) The point here is that they continued to follow Christianity. Every time one Caesar died, another succeeded him, until the last of them, Heraclius, came to power. He was a wise man, one of the most astute and intelligent of kings, who had deep insight and well-formed opinions. His was a great and glorious reign. He was opposed by Chosroes, the king of Persia and of regions such as Iraq, Khurasan, Ar-Riy and all the lands of the Persians. His name was Sabur Dhul-Aktaf, and his kingdom was greater than the kingdom of Caesar. He was the leader of the Persians and was as stubborn as the Persians who were Zoroastrian fire worshippers.
How Caesar defeated Chosroes (Kisra)
It was previously reported that `Ikrimah said: "Chosroes sent his deputy and his army against Caesar, and they fought." It is well-known that Chosroes himself fought in the army that invaded his land, and he defeated Caesar and overwhelmed him until he had nothing left except the city of Constantinople, where Chosroes besieged him for a long time, until things became very difficult for him. He was highly venerated among the Christians, and Chosroes was not able to conquer the city because it was well fortified, and half of it faced the land while the other half faced the sea, from where supplies were able to reach them. After this had gone on for a long time, Caesar thought of a clever trick. He asked Chosroes to let him leave his city in return for money given as a peace-offering, on whatever terms he (Chosroes) wanted. Chosroes agreed to that and asked for a huge amount of wealth -- gold, jewels, fabric, servant-women, servants, and much more -- such that no king on earth could ever pay. Caesar went along with that and gave him the impression that he had all that he had asked for, although he thought he was crazy for asking for such a thing, because even if the two of them were to combine all of their wealth, it would not amount to even one-tenth of that. He asked Chosroes to let him go out of the city to Ash-Sham and the other regions of his kingdom, so that he could gather that from his storehouses and places where his wealth was buried. Chosroes let him go, and when Caesar was about to leave Constantinople, he gathered his people together and told them: "I am going out on a mission I have decided to do so with some soldiers I have selected from my army; if I come back to you before one year passes, I will still be your king but if I do not come back after that, you will have the choice. Then, if you wish, you may remain loyal to me, or if you wish you may appoint someone instead of me. Signs of Tawhid Allah tells us that pondering His creation will show that He exists and that He is Unique in creating it, and that there is no god nor lord besides Him. So He says:
Farisîler, Rumlar'a karşı galip gelmişlerdir.
Los persas han derrotado a los bizantinos.
Bizantinci su poraženi od Perzijanaca.
Persia telah mengalahkan Romawi.
Quân Ba Tư đã đánh bại quân La Mã.
I persiani hanno vinto i Romani
Les Perses ont vaincu les Byzantins.
Nanaig ang Persiya sa Bizancio
Commentary
Backdrop of revelation of the Surah - the story of war between Rum and Persia
In the last verse of Surah ` Ankabut' Allah Ta’ ala had given the good tiding to those who would strive and struggle in His way. It was promised that for such people, He would open the doors toward Him, and that they would succeed in their objectives. The story that marks the beginning of Surah Ar-Rum is a manifestation of that very Divine help. The war referred to in this Surah was fought between Romans and Persians, who were both disbelievers, and had nothing to do with the Muslims. The people of Persia were fire-worshippers, while those of Rum were Christians, and hence, the People of the Book. So, naturally the people of Rum were relatively closer to Muslims. Many of their beliefs, such as faith in the Hereafter, the prophethood, and revelations, were common to Islamic beliefs. The Holy Prophet ﷺ made use of this part of their beliefs in his letter when he wrote to the king of Rum ( Rome) inviting him to accept Islam تَعَالَوْا إِلَىٰ كَلِمَةٍ سَوَاءٍ بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمْ (come to a word common between us and you - 3:64). In fact it was this affinity between Islam and Christianity that caused the Persians to attack رُوم Rum. It happened when the Holy Prophet ﷺ was still living in Makkah. According to Hafiz Ibn Hajar, this war was fought in Syria at a place between Adhru’ at and Busra. The Pagans of Makkah aspired for the victory for the Persians in this war, because the Persians shared them in their belief in polytheism, but the Muslims wished the triumph of the Christians, as they were closer to Islam in their beliefs. But as it happened, the Persians defeated the Christians, and conquered the land right up to Constantinople, and built a temple there for worshipping fire. This victory was the last for Chosroe Parvez. After that, his decline sat in, and ultimately he was removed by the Muslims. (Qurtubi).
At the defeat of Christians, the infidels of Makkah rejoiced, and taunted the Muslims that their favourites have lost. They also claimed that as the Persian infidels defeated the Roman Christians, the same way Makkans would also beat down the Muslims. This claim hurt the Muslims to some extent. (Ibn Jarir, Ibn Abi Hatim)
The opening verses of Surah Ar-Rum relate to this incident in which it is predicted as a good tiding that the people of Rum will overcome the Persians again in a few years time.
When Sayyidnu Abu Bakr ؓ learnt about these verses, he went to the infidels in the market place and suburbs of Makkah and announced that there was no occasion for them to be happy as after a few years, the Christians would overcome the Persians again. Hearing this 'Ubayy ibn Khalaf challenged him and said it could not be so, and that he was only telling a lie. Sayyidna Abu Bakr ؓ said "0 enemy of Allah! You are a liar, I am willing to bet on this issue that in case the Christians would not overcome the Persians in three years time, I will give you ten camels, and if they did overcome, then you will have to give me ten camels". (This was a case of gambling, but gambling was not prohibited by then). After saying that Sayyidna Abu Bakr ؓ went to the Holy Prophet ﷺ and narrated the episode. On that, the Holy Prophet ﷺ said to him that he did not fix the time of three years, because Qur'an has used the word Bid' Sinin (a few years) under which the time limit could be anything between three to nine years. Therefore, the Holy Prophet ﷺ asked Sayyidna Abu Bakr ؓ to go back to the person with whom he had made the bet and ask him that he would bet for hundred camels instead of ten, but the time limit would be nine (and according to some other reports, seven) years and not three. Sayyidna Abu Bakr ؓ followed the instructions of the Holy Prophet ﷺ ، and 'Ubayy Ibn Khalaf also agreed on the terms of the new bet. (Ibn Jarir) (1)
(1) 'Ubayy readily accepted the new terms because he was fully confident that the Romans could not defeat the Persians. Given the circumstances prevalent at that time, such an unshaken confidence of 'Ubayy was not misconceived. The way the Persians had beaten the Roman Empire had left no room for their uprising again. The prediction that the Romans will be victorious against Persians had no basis in the visible possibilities, when it was made. Nobody could foresee, in the world of causes and effects, that such an event might take place. Edward Gibbon, the famous historian of the Roman Empire, has observed:
"Placed on the verge of the two great empires of the East, Muhammad observed with secret joy the progress of their mutual destruction; and in the midst of the Persian triumphs he ventured to foretell that, before many years should elapse, victory would again return to the banners of the Romans. At the time when this prediction is said to have been delivered, no prophecy could be more distant from its accomplishment, since the first twelve years of Heraclius announced the approaching dissolution of the empire”.
It is gathered from various ahadith that this incident had happened five years before the hijrah. After the passage of exactly seven years, at the time of the battle of Badr, the Romans defeated Persians. By that time, 'Ubayy Ibn Khalaf had died. So Sayyidna Abu Bakr ؓ demanded a hundred camels from his heirs according to the terms of the bet, to which they complied and handed over the agreed number of camels.
Some versions of the incident state that before the hijrah, Ubayy Ibn Khalaf expressed his apprehension to Sayyidna Abu Bakr ؓ that the latter might leave Makkah, and in such a situation he would not let him go unless he appointed a guarantor for himself. It was to ensure that when the period of the bet would expire, the guarantor should arrange to deliver a hundred camels. Sayyidna Abu Bakr ؓ appointed his son, ` Abdur Rahman ؓ ، as his guarantor.
When Sayyidna Abu Bakr ؓ won the bet according to the agreement and got hold of one hundred camels, he took them to the Holy Prophet ﷺ ، who asked him to give them in charity (sadaqah). Abu Ya` la has quoted these words in Ibn ` Asakir on the authority of Sayyidna Bra' Ibn ` Azib ھٰذا السُحتُ تَصَدَّق بِہٰ. That is, 'this is prohibited. Give it in charity (sadaqah).' (Ruh ul-Ma ani).
Gambling
Qimar, that is, gambling, is absolutely prohibited according to the categorical Qur'anic injunction. After hijrah to Madinah when liquor was banned, gambling was also prohibited simultaneously. It was declared an act of Shaitan: إِنَّمَا الْخَمْرُ وَالْمَيْسِرُ وَالْأَنصَابُ وَالْأَزْلَامُ رِجْسٌ مِّنْ عَمَلِ الشَّيْطَانِ (The truth is that wine, gambling, altar-stones and divining arrows are filth, a work of Shaitan - 5:90) Maysir (مَیسِر) and Azlam (' اَزلَام) are nothing but different forms of gambling, which have been prohibited in this verse.
Betting, in which money or commodities are placed on stake and won or lost according to conditions agreed, is also a form of gambling. The bet made between Sayyidna Abu Bakr ؓ and 'Ubayy ibn Khalaf was also a form of gambling. But this incident had happened before the hijrah, when the injunction for banning the gambling was not revealed. Therefore, the commodity won in this case was not حَرَام haram (prohibited).
(Gibbon, The decline and fall of the Roman Empire, chapter 46, vol. 2, p. 125, Great Books, V.38, published by the University of Chicago, 1990) Had it not been a news given by Allah Ta’ ala, nobody could have dared to predict such an unlikely event. In particular, it was impossible for a claimant to prophethood that he would put his future at stake by predicting an event that was so improbable. This foretelling, therefore, is one of the solid proofs of the prophethood of Sayyidna Muhammad ﷺ . (Muhammad Taqi ` Usmni )
The question that arises here is that why did the Holy Prophet ask Sayyidna Abu Bakr 4 to give away the camels in charity when they were not haram (prohibited), especially when in some other versions of the hadith the word سُحت suht is used, which is commonly understood as haram? The answer to this query, as given by the religious jurists, is that although at that time those camels were halal (permitted) but the Holy Prophet ﷺ did not like earning through gambling, even at that time. He therefore, asked Sayyidna Abu Bakr to give them away in charity, as they were below his stature. It is identical to the situation that the Holy Prophet ﷺ ، and Sayyidna Abu Bakr ؓ did not taste liquor ever, even during the time when it was not prohibited.
As regards the use of the word suht (سُحت), in the first place the scholars of hadith did not accept this narration as correct; and even if it is accepted as authentic, it should be kept in mind that this word has several meanings. One meaning is haram (prohibited), and the other is abominable and undesirable. It is related in one had ith that once-the Holy Prophet ﷺ said خَسبُ الحَجَّامِ سُحتُ that is, ` The earning of the one who undertakes treatment by cupping is suht'. The majority of religious scholars have taken the meaning of suht here as undesirable or disgusting. Imam Raghib Isfahani in his Mufradat-ul-Qur'an and Ibn Athir in his Nihayah have proved the different meanings of the word suht in the usage of Arabic language and ahadith of the Prophet ﷺ .
Acceptance of this interpretation of the religious scholars is also necessary because if in fact these camels were haram, then according to religious law this was to be returned to the person from whom it was taken. The commodity, which is haram, can only be given in charity (sadaqah) under any one of the three situations: One, when the owner of the commodity is not known. Two, when it is not possible to deliver the commodity to the owner. And third, when there is any religious complication in the delivery of the commodity. وَاللہُ سبحانَہُ و تعالیٰ اَعلَم
The Persians have defeated the Romans.
In the nearer lands of Levant. The Romans, after their defeat will be vitorious over them again.
En las tierras más bajas del Levante. Pero después de esta derrota los bizantinos volverán a vencerlos.
Trong vùng đất gần nhất của Sham đến Ba Tư. Sau cuộc bại trận đó, quân La Mã sẽ chiến thắng Ba Tư trở lại.
nella vicina terra del Levante (Al-Shāmالشّام ), in Persia; e i Romani, dopo la vittoria dei Persiani, vinceranno questi ultimi,
Cette défaite des Byzantins a eu lieu dans la région du Levant la plus proche de la Perse et les Byzantins vaincront après cette défaite.
Farisîlerin/Perslerin, Rumlar'ı yenmesinden sonra Farisî beldesine en yakın Şam topraklarında Rumlar onları yeneceklerdir.
U dijelu Šama koji je najbliži Perziji poraženi su Bizantijci od strane Perzijanaca. Međutim, Bizantinci će uskoro pobijediti Perzijance, u to nema nikakve sumnje.
sa pinakamalapit na lupain ng Sirya sa Bayan ng Persiya. Ang Bizancio, noong matapos ng pagkadaig ng Persiya sa kanila, ay mananaig sa mga iyon
Yaitu di wilayah negeri Syam yang paling dekat dengan negeri Persia. Namun, setelah dikalahkan oleh Persia, Romawi akan kembali menang atas Persia.
Naime, pobijedit će ih za nekoliko godina, to jest, u rasponu od tri do deset – a Uzvišenom Allahu pripadala je odluka i prije nego što će Perzijanci izvojevati pobjedu nad Bizantincima, a pripadat će i nakon što Bizantinci pobijede Perzijance – i tad će se pravovjerni veseliti.
Within a time period not before three years and not after ten. To Allah belongs the command, prior to the Roman’s victory and after it. And on the day the Romans defeat the Persians, the believers will be happy.
Üç seneden az, on seneden fazla olmamak kaydıyla (Rumlar, Persler'e galip gelecektir). Rumlar'ın galip gelmesinden önce de sonra da emir Allah'ındır. Rumlar'ın Persler'i yendiği gün Müminler sevineceklerdir.
Cette prédiction se réalisera après une durée supérieure à trois ans et inférieure à dix. A Allah appartient le commandement avant la victoire des Byzantins et après et lorsque cette victoire aura lieu, les croyants se réjouiront.
Chỉ trong khoảng thời gian từ ba đến mười năm, mọi sự kiện xảy ra trước và sau khi La Mã thất bại, luôn cả cuộc chiến thắng sau này đều nằm trong lệnh của Allah; và vào ngày La Mã đánh bại Ba Tư, những người có đức tin sẽ vui mừng.
sa panahong hindi kukulang sa tatlong taon at hindi lalabis sa sampu. Sa kay Allāh ang utos sa kabuuan nito bago ng pagwawagi ng Bizancio at matapos nito. Sa araw na mananaig ang Bizancio sa Persiya ay matutuwa ang mga mananampalataya
Hal itu dalam suatu masa yang tidak kurang dari tiga tahun dan tidak lebih dari sepuluh tahun. Hanya milik Allahlah segala urusan sebelum kemenangan Romawi dan setelahnya. Ketika Romawi mengalahkan Persia orang-orang yang beriman merasa gembira.
in un tempo non inferiore a tre anni, e non superiore a dieci. Ad Allāh spettano tutte le decisioni, precedenti e seguenti alla vittoria dei Romani, e il giorno in cui i Romani vinceranno i Persiani, i credenti gioiranno.
وَيَوْمَئِذٍ يَفْرَحُ الْمُؤْمِنُونَ بِنَصْرِ اللَّـهِ (And on that day the believers will rejoice with Allah's help - 30:4). The wording of the text apparently implies that "Allah's help" in this verse refers to His help for the people of Rum. Although they too were disbelievers, yet compared to others, their kufr was light. Therefore, their being helped by Allah Ta’ ala was not a far-fetched thing, especially when it was a matter of happiness for the Muslims.
The other possibility is that "Allah's help" in the above sentence means Allah's help for the Muslims, for which two explanations could be assigned. First, that Muslims had presented the victory of Rum as a sign of the truthfulness of the Holy Qur'an and the veracity of Islam. Hence, the victory of the Romans was in fact the victory of Muslims. The second reason for the help of Muslims could be that, there were two big powers of the disbelievers at that time - Persia and Rum. By making them fight with each other, Allah Ta’ ala made them weak, which helped the Muslims defeat them later. (Ruh).(1)
1. There is yet another explanation of this verse offered by Sayyidna Ibn ` Abbas ؓ etc.They say that the news of the victory of Romans reached the Muslims the very day in which they defeated the pagans of Makkah in the battle of Badr. Therefore, the Muslims were delighted on their own victory when the news of the victory of the Romans added to their delight. According to this interpretation, "rejoicing of the believers with Allah's help" in the present verse refers to the victory of the Muslims in the battle of Badr, and the good news given by this verse is twofold; one, in relation to the Romans, and the other in relation to the Muslims themselves. (Muhammad Taqi ` Usmani)
Dentro de un período de tiempo no menor a tres años ni mayor a diez. Todo ocurre por voluntad de Al-lah, tanto lo anterior a la victoria bizantina como lo posterior a ella. Y el día que los bizantinos derroten a los persas, los creyentes estarán felices.
Gioiranno poiché Allāh ha sostenuto i Romani, poiché sono la gente del Libro. Allāh sostiene e fa prevelare chi vuole su chi vuole; ed Egli è il Potente, Colui che non può essere vinto, il Misericordioso nei confronti dei Suoi sudditi credenti.
At the time of the advent of Islam, there were two very great empires in the world —the Christian Roman Empire and the Zoroastrian Persian Empire. There were constant clashes between these two. In the year 603 A.D., Iran (Persia) attacked the Roman Empire, taking advantage of certain weaknesses in the latter. The Romans suffered defeat after defeat, so much so that by the year 616 A.D., a large part of the Roman Empire, including Jerusalem, had been captured by the Iranians. The Prophet received the prophethood in the year 610 A.D. and he started upon the task of explaining the Oneness of God in Makkah. This was the period of the struggle between monotheism and polytheism in that city. The polytheists of Makkah, taking their cue from the events on the border, told the Muslims that their polytheist brothers, the fire-worshipping Zoroastrians, had defeated the possessors of the Book and brothers of the Muslims (namely, the Christians) and that in the same manner they (the polytheists of Makkah) would finally overwhelm the Muslims. At that time, completely against the prevailing trend, the Quran predicted that within ten years, the Romans would regain supremacy over the Iranians. Roman historians say that immediately thereafter the vanquished King of the Romans, Heraclius, started undergoing a mysterious change, so much so that in the year 623 A.D., he led a retaliatory attack on Iran. In the year 624 A.D., he achieved a decisive victory over Iran. By the year 627 A.D., he had recovered all his occupied territories from the Iranians. Thus it was proved that the Quran was a revelation from God, as nobody else except God could have made such statements about the future so accurately. Moreover, these events indicate that victory or defeat are directly in the hands of God. It is according to His decision who gains and who loses power. The downfall of a nation and the rise of another nation, to all appearances seem to be ordinary, normal, worldly events, but appearances have an inner aspect to it. Every event is caused by a number of angels of God, though they are not visible to ordinary human eyes. Similarly, there is an invisible aspect of the present, outward world and it is the world of the Hereafter.
Ils se réjouiront du secours qu’Allah accordera aux Byzantins car ces derniers sont des gens du Livre. Allah secourt qui Il veut contre qui Il veut. Il est le Puissant à qui personne ne tient tête et le Miséricordieux envers Ses serviteurs croyants.
Allah'ın rumlara yardım etmesiyle (Müslümanlar) mutlu olacaklardır. Çünkü onlar ehlikitaptır. Allah, dilediği kimseye dilediğine karşı yardım eder. O; Aziz'dir, kimse O'na galip gelemez. Mümin kullarına karşı da çok merhametlidir.
Vui mừng vì Allah đã phù hộ quân La Mã chiến thắng bởi vì họ là dân Kinh Sách, Allah muốn phù hộ ai chiến thắng ai là quyền của Ngài, Ngài là Đấng Toàn Năng, Đấng bất bại, Đầng Nhân Từ với đám nô lệ của Ngài.
Mereka gembira dengan kemenangan Romawi dari Allah karena mereka adalah Ahli Kitab. Allah menolong orang yang dikehendaki-Nya atas orang yang dikehendaki-Nya dan Dia Mahaperkasa yang tidak mungkin dikalahkan, lagi Maha Penyayang kepada para hamba-hamba-Nya yang beriman.
Matutuwa sila dahil sa pag-adya ni Allāh sa Bizancio dahil ang mga iyon ay mga may kasulatan. Nag-aadya si Allāh sa sinumang niloloob Niya laban sa sinumang niloloob Niya. Siya ay ang Makapangyarihan na hindi napananaigan, ang Maawain sa mga lingkod Niyang mga mananampalataya.
Serán felices porque Al-lah ayuda a los bizantinos, que son de la gente del Libro. Al-lah ayuda a quien Él quiere contra quien Él quiere; Al-lah es el Todopoderoso que no puede ser vencido, el Misericordioso con Sus servidores creyentes.
They will be happy because of the help of Allah being with the Romans due to them being the people of the book. Allah helps whoever He wishes against whoever He wishes; He is the Almighty who cannot be overcome, the Merciful towards His believing servants.
Dakle, vjernici će se veseliti Allahovoj pomoći koju će dati Bizantincima – Allah, džellešanuhu, pomaže Svojim štićenicima, a unizuje i ostavlja bez podrške Svoje neprijatelje, one koji Mu se protive. Allah je apsolutni gospodar svega, i On je samilostan prema vjernicima.
Pertolongan ini merupakan janji dari Allah -Ta'ālā-, dan Allah tidak menyelisihi janji-Nya tersebut. Dengan terealisasinya janji ini maka orang-orang yang beriman semakin bertambah yakin dengan janji Allah untuk mendapat kemenangan. Adapun kebanyakan manusia maka mereka tidak memahami hal ini karena kekufuran mereka.
Ovo obećanje stiglo je od Allaha, a On ne krši obećanja Svoja. Njegovim ostvarenjem, vjernicima se poveća uvjerenje u Allahovu pomoć, ali većina ljudi, zbog svoga nevjerovanja, nije u stanju pojmiti takvo nešto.
Chiến thắng này là một lời hứa từ Allah Tối Cao, bởi Allah không bao giờ thất hứa. Qua việc thực hiện lời hứa, những người có đức tin càng thêm kiên định vào lời hứa chiến thắng của Allah. Còn đối với hầu hết mọi người, họ không hiểu điều này vì họ không tin.
Bu zafer Allah Teâlâ'nın bir vaadidir. Yüce Allah vaadinden dönmez. Allah'ın zafer vaadinin gerçekleşmesi ile Müminlerin kesin inancı artar. Ancak insanların çoğu küfürleri sebebiyle bunu anlamazlar.
Cette victoire est une promesse d’Allah et c’est par sa réalisation que la certitude des croyants, concernant la promesse d’Allah de les secourir, se renforce. Quant à la plupart des gens, ils ne comprennent pas cela en raison de leur mécréance.
Questa vittoria fu una promessa di Allāh L'Altissimo, e il fatto che viene realizzata non fa altro che aumentare la fiducia dei credenti nelle promesse di Allāh e nel Suo sostegno; ma la maggior parte della gente non comprende ciò a causa della loro miscredenza.
Ang pag-aadyang ito noon ay isang pangako mula kay Allāh – pagkataas-taas Siya. Hindi sumisira si Allāh ng pangako Niyang iyon. Sa pamamagitan ng pagkakatupad nito, nadaragdagan ang mga mananampalataya ng katiyakan sa pangako ni Allāh ng pag-aadya. Hinggil naman sa higit na marami sa mga tao, hindi sila nakauunawa nito dahil sa kawalang-pananampalataya nila.
Esta victoria fue una promesa de Al-lah y, al cumplirse, los creyentes incrementan su fe en Él. Pero la mayoría de la gente no entiende esto a causa de su incredulidad.
This victory was a promise from Allah, and with its fulfilment, the believers will increase in their conviction of Allah’s promise of victory being true. As for the majority of people, they do not understand this due to their disbelief.
يَعْلَمُونَ ظَاهِرًا مِّنَ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَهُمْ عَنِ الْآخِرَةِ هُمْ غَافِلُونَ (They know something superficial of the worldly life, but of the Hereafter they are negligent.-7). These disbelievers were quite conversant with the mundane needs, that is how to perform trading, which commodity should they trade in, where should they make purchases, where should they sell etc. Similarly, they knew well how to till, when to put seeds, and when to harvest. They were also equally knowledgeable about the construction of buildings and to furnish them with luxury goods. But they were totally ignorant and negligent about the other aspect of the worldly life which in fact is more important, and brings forth the real purpose of its creation; that is to appreciate that he is not a permanent resident of this world, rather his stay in the world is a temporary stay, like that of a visitor on a tourist visa. Man's permanent abode is in the Hereafter, and he has to collect here the goods for his comfort in the next life. The goods of comfort for the next life are the true faith and righteous deeds. This simple and straight-forward reality is not understood by these so-called intellectuals.
Another point worth consideration in this verse is about the wording used by the Holy Qur'an in this verse. The word "zahiran" with tanwin, according to the Arabic grammar, indicates that even superficial things of the worldly life are not fully known to them;1 what they know is only one aspect of it, while they are ignorant of its other aspects, and are totally negligent of the Hereafter.
1. This aspect of the language used by the Holy Qur’ an has been tried to be reflected in the translation above by the words, "something superficial " instead of "what is superficial".
Earning of mundane needs by neglecting the Hereafter is no sagacity
The Holy Qur'an is full of admonitory stories of the world. Those who had earned a name for collecting all sorts of luxuries and comforts for themselves, and then their disastrous end was witnessed in this very world, will also be subjected to everlasting torment of the Hereafter. So no sane person will call them intellectual or sagacious. Unfortunately, in the present day world the height of sagacity and wisdom is attributed to the one who could accumulate the largest quantity of wealth, and arrange for himself the best of comforts and luxuries. He is called the most successful and wise, no matter how low he might be in his morals. To call such a person wise is indeed an insult to wisdom - both by religious and moral standards. By Qur'anic standard, only those are wise who are conscious of Allah and the Hereafter, and strive for the comforts of the next life, keeping their needs of this wordly life at a level at which such needs are necessary; and do not make their achievement the sole purpose of their lives. The following verse depicts the same meaning:إِنَّ فِي خَلْقِ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَاخْتِلَافِ اللَّيْلِ وَالنَّهَارِ لَآيَاتٍ لِّأُولِي الْأَلْبَابِ الَّذِينَ يَذْكُرُونَ اللَّـهَ قِيَامًا وَقُعُودًا وَعَلَىٰ جُنُوبِهِمْ وَيَتَفَكَّرُونَ فِي خَلْقِ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ رَبَّنَا مَا خَلَقْتَ هَـٰذَا بَاطِلًا سُبْحَانَكَ فَقِنَا عَذَابَ النَّارِ (Surely, in the creation of the heavens and the earth, and in the alternation of night and day, there are signs for the people of wisdom, who remember Allah standing and sitting, and (lying) on their sides, and ponder on the creation of the heavens and the earth (saying:) "Our Lord, You have not created all this in vain. We proclaim Your purity. So, save us from the punishment of Fire." (3:190-191).
Onlar şeri hükümleri ve imanı bilmezler. Ancak geçimi kazanmak ve maddi uygarlığın inşası ile alakalı dünya hayatının zahirini bilmektedirler. Onlar, gerçek hayat diyarı olan ahiretten yüz çevirip, ona önem verip aldırış etmezler.
Non conoscono la fede e i precetti della Legge; piuttosto, in verità, conoscono le cose manifeste della vita terrena, che riguardano il guadagnare da vivere e costruire cose materiali, mentre essi sono avversi all'Aldilà, che è la vera vita, e non le danno peso.
Chúng không biết gì về đức tin Iman và giáo lý. Chúng chỉ biết vẻ ngoài của cuộc sống trần gian, những thứ liên quan đến cuộc sống và xây dựng cái xanh tươi của vật chất mà thôi, trong khi cuộc sống Đời Sau là đời sống đích thực nhưng chúng lại ngoảnh mặt bất cần.
Mereka tidak mengetahui iman dan hukum-hukum syariat, yang mereka ketahui hanyalah perkara yang tampak dari kehidupan dunia yang berhubungan dengan mata pencaharian dan pembangunan peradaban materiel mereka dan mereka berpaling dari negeri akhirat yang merupakan kehidupan yang sesungguhnya, mereka tidak menoleh kepadanya.
They do not know faith and the rulings of the Shariah; they only know of the superficial matters of worldly life, related to earning a livelihood, whilst they turn away from the real life of the afterlife, not paying any attention to it.
Ellos no saben sobre la fe ni conocen las normas de la ley islámica, solo saben sobre los asuntos superficiales de la vida mundanal mientras que se despreocupan de la otra vida, sin prestarle ninguna atención.
Ils ne connaissent pas la foi et les jugements de la religion mais seulement une part apparente de la vie du bas monde ayant trait à l’acquisition de revenus et la construction d’une civilisation matérielle tandis qu’ils se détournent de l’au-delà qui est la véritable vie et ne lui accordent pas d’importance.
Hindi sila nakaalam ng pananampalataya at mga patakaran ng Batas ng Islām. Nakaaalam lamang sila ng isang nakalantad mula sa buhay na pangmundo na nauugnay sa pagkita ng ikabubuhay at pagpapatayo ng kabihasnang materyal samantalang sila, sa Kabilang-buhay na siyang tahanan ng tunay na buhay, ay mga umaayaw, na hindi sila pumapansin doon.
Oni koji ne vjeruju u Allaha i u Posljednji dan nisu upućeni u vjerovanje niti u vjerozakon, nego su upućeni samo u pojavnō, ljepote i ukrase života na ovom svijetu i izgradnju materijalne civilizacije. Oni ne znaju ništa o stvarnosti života na budućem svijetu, nehajni su spram Ahireta.
Tidakkah orang-orang musyrik yang mendustakan Allah itu berfikir tentang diri mereka sendiri bagaimana Allah telah menciptakannya dan menyempurnakannya? Tidaklah Allah menciptakan langit, bumi, dan apa yang ada di antara keduanya melainkan dengan tujuan yang benar, Dia tidak menciptakan keduanya dengan sia-sia, dan Dia menentukan batas waktu tertentu untuk keberadaan keduanya. Sesungguhnya sebagian besar manusia benar-benar ingkar terhadap pertemuan dengan Tuhan mereka pada hari Kiamat. Oleh karena itulah, mereka tidak mempersiapkan diri untuk menghadapi hari kebangkitan dengan mengerjakan amal saleh yang diridai oleh Tuhan mereka.
8- Onlar, kendileri hakkında da mı düşünmezler? Allah gökleri, yeri ve ikisinin arasında olanları ancak hak (bir amaç) ve belli bir süre için yaratmıştır. Ama insanların çoğu, Rablerine kavuşmayı gerçekten inkâr ediyor.
9- Yeryüzünde gezip de kendilerinden öncekilerin âkıbetinin nasıl olduğuna bakmazlar mı? Zira onlar, bunlardan daha güçlü idiler. Toprağı ekip biçmişler ve yeryüzünü de bunlardan çok daha fazla imar etmişlerdi. Peygamberleri de onlara apaçık deliller getirmişti. Allah, onlara asla zulmetmedi. Fakat onlar kendi kendilerine zulmediyorlardı.
10- Sonra kötülük yapanların âkıbeti, akıbetlerin en kötüsü oldu. Çünkü onlar, Allah’ın âyetlerini yalanlıyorlar, üstelik onlarla alay da ediyorlardı.
8. Yani Allah’ın peygamberlerini ve O’na kavuşmayı yalanlayanlar “kendileri hakkında da mı düşünmezler?”Çünkü kendi varlıklarında öyle deliller vardır ki bunlar vasıtası ile kendilerini yoktan var edenin, daha sonra kendilerini dirilteceğini anlarlar. Yine kendilerini önce bir nutfe iken bir kan pıhtısına, sonra bir çiğnem ete, arkasından kendisine ruh üflenmiş bir insana, derken küçük bir bebeğe, genç bir delikanlıya, olgun bir zata, oradan da kocamış bir ihtiyara kadar aşamadan aşamaya geçiren Zatın, kendilerini başıboş ve amaçsız bir halde bırakmasının, kendilerine hiçbir emir ve yasak koymamasının, yaptıklarının mükâfat ya da cezasını onlara vermemesinin imkânsız bir şey olduğunu da kesinlikle anlarlardı.“Allah gökleri, yeri ve ikisinin arasında olanları ancak hak (bir amaç)” hanginizin amelinin daha güzel olduğunu ortaya çıkarmak üzere sizi denemek için “ve belli bir süre için yaratmıştır.”Bunların varlıkları, belli bir süreye kadardır. Bu süre bitince dünyanın sonu gelecek, kıyamet kopacaktır. Yer de gökler de değiştirilip başka bir hale çevrileceklerdir.“Ama insanların çoğu, Rablerine kavuşmayı gerçekten inkâr ediyor.” Bundan dolayı O’na kavuşmak için hiçbir şekilde hazırlanmıyorlar. Bu günü haber veren peygamberlerini tasdik etmiyorlar. Bu ise hiçbir delile dayalı olmayan bir tutumdur. Bundan dolayı Yüce Allah, onları yeryüzünde dolaşmaya ve daha önce peygamberlerini yalanlayıp emirlerine muhalefet edenlerin âkıbetine ibretle bakmaya davet etmekte, bu maksatla dikkatlerini çekerek şöyle buyurmaktadır:
9. Yüce Allah, onların dikkatlerini yeryüzünde gezip dolaşmaya, peygamberleri yalanlayıp emirlerine muhalefet edenlerin âkıbetini ibretle görmeye çağırmaktadır. Zira onlar, kendilerinden daha güçlü idiler. Yeryüzündeki eserleri, yaptıkları binalar, saraylar, köşkler, yüksek yapılar, diktikleri ağaçlar, ekinler, akıttıkları ırmaklar pek çoktu. Ancak onlar, hakkı getiren ve getirdiklerinin doğruluğuna dair apaçık delil ve mucizeleri ortaya koyan Allah’ın peygamberlerini yalanladıkları için sahip oldukları güçlerinin kendilerine bir faydası olmadığı gibi eserlerinin de kendilerine bir faydası olmadı.
İşte bu muhataplar, onların bıraktıkları eserlere bakacak olurlarsa helâk olmuş ümmetlerden ve yok olup gitmiş insanlardan başkalarını görmeyeceklerdir. Onlardan geriye ıpıssız meskenlerden başka bir şey kalmamıştır. Diğer taraftan insanlar sürekli olarak onları kötülükle anmaktadırlar. Bu akıbet, böylelerine dünyada verilen peşin bir cezadır ve uhrevî cezalarının bir numunesi ve başlangıcıdır.
Helâk edilmiş olan bütün bu ümmetlere Allah, -onları helâk ettiği için- zulmetmedi. Aksine onlar kendilerine zulmettiler ve helâk edilişlerinin sebeplerini kendileri hazırladılar.
10. “Sonra kötülük yapanların âkıbeti, akıbetlerin en kötüsü oldu.” Çok kötü ve ağır bir sonuçla karşı karşıya kaldılar. Bu da onların “Allah’ın âyetlerini” yalanlamalarının bir sonucu idi. “Üstelik onlarla alay da ediyorlardı.” İşte kötülük yapmalarının ve günahlarının cezası bu oldu. Ayrıca bu alay ve yalanlayış, ahirette de en ağır cezalara ve en ibretlik cezalandırmalara sebep teşkil edecektir.
Sao những kẻ đa thần phủ nhận đức tin lại không chịu suy ngẫm về việc Allah đã tạo bản thân chúng như thế nào. Allah đã không tạo ra các tầng trời, trái đất và tất cả vạn vật trong chúng ngoại trừ vì chân lý, Ngài không hề tạo chúng ra một cách vô nghĩa, Ngài đã qui định một thời hạn nhất định cho sự tồn tại của trời đất trong cõi trần gian. Tiếc thay có rất nhiều người trong thiên hạ đã phủ nhận cuộc gặp gỡ với Thượng Đế của họ vào Ngày Phán Xét. Chính vì vậy, những kẻ vô đức tin đã không chuẩn bị cho sự Phục Sinh bằng việc làm đức hạnh được Thượng Đế của họ hài lòng.
Zar bezbožnici poricatelji ne promisle o sebi – kako ih je Svemogući Allah stvorio iz ničeg, te o stvaranju nebesa i Zemlje i svega što se između njih nalazi – da su stvoreni s istinom, radi pravde i da će trajati do određenog roka. A zbilja mnogi ljudi ne vjeruju u Dan ustanuća i susret s Allahom, te se zato ne pripremaju za Sudnji dan, čineći dobra djela, pomoću kojih bi stigli do Njegovog zadovoljstva.
¿Acaso estos idólatras no se preguntan cómo los ha creado Al-lah y cómo los ha organizado en sus formas más completas?
Al-lah ha creado los cielos, la Tierra y lo que hay en ellos con un fin justo y con un plazo determinado; no los ha creado en vano. Pero mucha gente no cree que habrá de comparecer ante Al-lah en el Día del Juicio, y por ello no se preparan para la resurrección haciendo buenas obras que sean aceptadas por su Señor.
"Dan mengapa mereka tidak memikirkan tentang (kejadian) diri mereka? Allah tidak menjadikan langit dan bumi dan apa yang ada di antara keduanya melainkan dengan (tujuan) yang benar dan waktu yang ditentukan. Dan sesungguhnya kebanyakan dari manusia benar-benar ingkar akan pertemuan dengan Rabbnya. Dan apakah mereka tidak mengadakan perjalanan di muka bumi dan memperhatikan bagaimana akibat (yang diderita) oleh orang-orang yang sebelum mereka. Orang-orang itu adalah lebih kuat dari mereka (sendiri) dan telah mengolah bumi (tanah) serta me-makmurkannya lebih banyak dari apa yang telah mereka makmur-kan. Dan telah datang kepada mereka rasul-rasul mereka dengan membawa bukti-bukti yang nyata. Maka Allah sekali-kali tidak berlaku zhalim kepada mereka, akan tetapi merekalah yang ber-laku zhalim kepada diri sendiri. Kemudian, akibat orang-orang yang mengerjakan kejahatan adalah (azab) yang lebih buruk, karena mereka mendustakan ayat-ayat Allah, dan mereka selalu memperolok-oloknya." (Ar-Rum: 8-10).
(8) Maksudnya, mengapa orang-orang yang mendustakan para utusan Allah dan perjumpaan denganNya tidak merenung-kan ﴾ فِيٓ أَنفُسِهِمۗ ﴿ "tentang diri mereka?" Karena sesungguhnya pada diri mereka terdapat tanda-tanda yang dengannya mereka dapat mengetahui bahwa yang telah mengadakan (menciptakan) mereka dari ketiadaan akan menghidupkan mereka kembali sesudah itu; dan bahwa (Tuhan) yang telah memindahkan mereka dari satu fase ke fase lain, dari sperma menjadi segumpal darah, lalu men-jadi segumpal daging, lalu menjadi sesosok manusia, lalu Dia telah meniupkan ruh padanya, lalu menjadikannya bayi, lalu berubah menjadi remaja, lalu menjadi orang dewasa, lalu menjadi tua renta, sangat tidak laik kalau membiarkan mereka terlantar begitu saja, mereka tidak dilarang, tidak diperintah, tidak diberi pahala dan tidak disiksa.
﴾ مَّا خَلَقَ ٱللَّهُ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضَ وَمَا بَيۡنَهُمَآ إِلَّا بِٱلۡحَقِّ ﴿ "Allah tidak menjadikan langit dan bumi dan apa yang ada di antara keduanya melainkan dengan (tujuan) yang benar," yaitu untuk menguji kalian, siapa di antara kalian yang terbaik amalnya, ﴾ وَأَجَلٖ مُّسَمّٗىۗ ﴿ "dan waktu yang ditentukan." Maksud-nya, waktu menetap tinggalnya dibatasi dengan waktu yang de-ngannya dunia akan sirna dan datang kemudian kiamat (kebang-kitan), bumi diganti dengan bumi lain dan demikian pula langit. ﴾ وَإِنَّ كَثِيرٗا مِّنَ ٱلنَّاسِ بِلِقَآيِٕ رَبِّهِمۡ لَكَٰفِرُونَ ﴿ "Dan sesungguhnya kebanyakan di antara manusia benar-benar ingkar akan pertemuan dengan Rabbnya." Maka dari itu mereka tidak bersiap-siap untuk perjumpaan dengan-Nya dan tidak membenarkan para RasulNya yang memberitakan tentang pertemuan denganNya.
(9) Kekafiran tersebut dilakukan tanpa landasan dalil. Seba-liknya, dalil-dalil yang pasti membuktikan kepastian kebangkitan (sesudah kematian) dan pembalasan. Maka dari itu Allah meng-ingatkan mereka supaya berjalan di muka bumi ini dan memper-hatikan akibat buruk yang menimpa orang-orang yang telah men-dustakan para Rasul dan menyalahi perintah mereka, yaitu mereka adalah orang-orang yang lebih kuat daripada mereka dan lebih banyak pengelolaannya di bumi ini, seperti pembangunan istana, pabrik-pabrik, menanam pohon-pohon, bercocok tanam dan meng-adakan pengairan sungai, namun kekuatan mereka itu sama sekali tidak dapat menolong mereka, dan kejayaan mereka tidak berguna bagi mereka saat mereka mendustakan para rasul yang datang ke-pada mereka dengan mukjizat-mukjizat yang membuktikan yang haq dan kebenaran apa yang mereka bawa.
Sesungguhnya ketika mereka memperhatikan jejak mereka (orang-orang yang telah mendustakan para rasul itu. Pent) maka mereka tidak menjumpai kecuali umat-umat yang telah binasa, manusia-manusia yang telah musnah, puing-puing rumah pening-galan mereka yang sepi. Dan suatu cercaan dari manusia (yang datang berikutnya) terhadap mereka terus berlanjut. Ini adalah balasan yang disegerakan, sebagai contoh bagi pembalasan ukhrawi dan permulaannya. Semua bangsa yang dibinasakan itu sama sekali tidak dizhalimi oleh Allah dengan pembinasaan tersebut, melain-kan sebenarnya merekalah yang telah menzhalimi diri mereka sen-diri dan telah melakukan sebab-sebab dalam kebinasaan mereka.
(10) ﴾ ثُمَّ كَانَ عَٰقِبَةَ ٱلَّذِينَ أَسَٰٓـُٔواْ ﴿ "Kemudian, akibat orang-orang yang mengerjakan kejahatan" maksudnya, orang-orang yang berbuat keja-hatan, ﴾ ٱلسُّوٓأَىٰٓ ﴿ "adalah yang lebih buruk," yakni keadaan yang buruk lagi sangat keji, dan hal itu mendorong mereka untuk ﴾ كَذَّبُواْ بِـَٔايَٰتِ ٱللَّهِ وَكَانُواْ بِهَا يَسۡتَهۡزِءُونَ ﴿ "mendustakan ayat-ayat Allah dan mereka selalu memperolok-oloknya." Ini adalah hukuman terhadap kejahatan dan dosa-dosa mereka. Kemudian perolok-olokan dan pendustaan itu menjadi sebab bagi munculnya siksaan yang lebih besar dan lebih mengenaskan.
Commentary
The first two verses are an appendix and endorsement to the previous subject that these disbelievers are engrossed so much in the temporary mundane glitter and transitory pleasures that they have totally forgotten the real nature of this world and its ultimate end. If they had pondered over this, the secret of this world would have dawned upon them that the Creator of this universe has not created the sky and the earth, and the creatures in between, just for nothing. There is a great wisdom and purpose behind their creation, which is, that people should recognize the Creator through all His creations, and then get on to look for things that He likes and dislikes. Once they know His likes and dislikes, they should strive to please Him as much as possible, and avoid that which displeases Him. It is obvious that there should be rewards for good deeds, and punishments for evil doings, because equating good with bad is against justice and fair play. One should also realize that this world is not the place where his good or evil acts may be recompensed in full. On the contrary, very often it is seen that the evil-doers thrive very well in this world, and the one who abstains from evils suffers the troubles and tribulations.
Therefore, it is necessary that a time should come when this system should come to an end, and a reckoning of good and evil acts of all the persons takes place, on the basis of which rewards and punishments are awarded. The time when this will come is called the Dooms Day and the Hereafter.
The gist of this discussion is that if the disbelievers had pondered over these things, then this very sky and earth and the creatures in between them would have testified that they were not permanent. They are here but for a short time, after which a new world is to come, which will be permanent. This is the essence of the first of the above verses أَوَلَمْ يَتَفَكَّرُوا فِي أَنفُسِهِم (30:8) This was a matter of logical rationale. In the next verse worldly thinking and experiences are presented as a testimony, and the Makkans are addressed in the following words:
Yalanlayan müşrikler, Yüce Allah'ın kendi nefislerini nasıl yarattığını hiç düşünmüyorlar mı? Allah, gökleri, yeri ve ikisi arasındakileri hak ile yaratmıştır. O ikisini oyun olsun diye yaratmamıştır. O ikisi için dünyada belirli bir vakit tayin etmiştir. İnsanların çoğu kıyamet günü Rablerine kavuşmayı inkâr ederler. Bundan dolayı Rableri katında razı olunan salih ameller ile yeniden diriltilecekleri vakit için hazırlık yapmazlar.
وَإِنَّ كَثِيراً مِّنَ النَّاسِ بِلِقَآءِ رَبِّهِمْ لَكَـفِرُونَ
(8. cont - And indeed many of mankind deny meeting with their Lord.) Then Allah tells us of the truth of the Message brought by the Messengers and how He supported them with miracles and clear signs, such as when He destroyed those who disbelieved in them and saved those who believed in them.
Do these rejecting idolaters not ponder in themselves as to how Allah has created them and arranged them together in their most complete forms? Allah did not create the heavens and the earth except for a just cause; He did not create them in vain and He appointed a fixed time for their existence in the world. Indeed, many people reject the meeting of their Lord on the Day of Judgement, and that is why they are not prepared for the resurrection by doing good deeds which are acceptable to their Lord.
Ces polythéistes dénégateurs n’ont-ils pas médité comment Allah les a créés et leur a donné une belle apparence ? Allah n’a créé les Cieux et la Terre qu’à bon escient, Il ne les a pas créés vainement et leur a déterminé une durée d’existence dans le bas monde. Comme la plupart des gens ne croient pas qu’ils rencontreront leur Seigneur le Jour de la Résurrection, ils ne se préparent pas à la Ressuscitation en accomplissant de bonnes œuvres agréées par leur Seigneur.
Hindi ba nag-isip-isip itong mga tagapagtambal na tagapagpasinungaling hinggil sa mga sarili nila kung papaanong lumikha sa mga ito si Allāh at humubog sa mga ito? Hindi lumikha si Allāh ng mga langit at hindi Siya lumikha ng lupa at anumang nasa pagitan ng mga ito malibang ayon sa katotohanan sapagkat hindi Siya lumikha ng mga ito nang walang kabuluhan. Nagtalaga Siya para sa mga ito ng isang taning na itinakda para sa pananatili ng mga ito sa Mundo. Tunay na marami sa mga tao, sa pakikipagkita sa Panginoon nila sa Araw ng Pagbangon, ay talagang mga tagatangging sumampalataya roon kaya sila ay hindi naghahanda para sa pagbubuhay [na muli] ng gawang maayos na kinalulugdan sa ganang Panginoon nila.
Questi idolatri rinnegatori non riflettono, nei loro animi, su come Allāh li ha creati e plasmati?! Allāh non ha creato i cieli e non ha creato la terra se non con verità, e non li ha creati invano; e ha stabilito, per essi, un periodo di permanenza, in questa vita. In verità, molte persone rinnegano l'Incontro con il loro Dio, nel Giorno della Resurrezione, e per questo non si preparano alla Resurrezione con buone azioni che compiacciono il loro Dio.
Sao đám người này không chịu đi khắp nơi trên trái đất để suy nghĩ về hậu quả của những cộng đồng đã phủ nhận trước chúng, những cộng đồng đó hơn chúng về sức mạnh, hơn về khả năng lạo động bền bỉ trong việc khai đất trồng trọt, hơn về tuổi thọ. Và các Thiên Sứ của Allah cũng đã đến gặp đám người đó với các bằng chứng rõ ràng về tính độc nhất của Allah, vậy mà chúng vẫn phủ nhận. Allah quả thật đã không bất công với chúng khi tiêu diệt chúng mà chính chúng tự bất công với bản thân mình mà thôi khi chúng tự đẩy mình rơi vào sự hủy diệt bằng sự vô đức tin của chúng.
Ces gens-là n’ont-ils pas parcouru la Terre afin de méditer la fin des peuples dénégateurs qui les ont précédés ? Ces peuples étaient plus puissants qu’eux et maitrisaient des savoirs agricoles et urbains. Ils ont ainsi construit plus que ces polythéistes et lorsque leurs messagers leur ont apporté les preuves et les arguments en faveur de l’Unicité d’Allah, ils les démentirent. Allah ne les a donc pas traités injustement lorsqu’Il les a anéantis mais ce sont eux qui ont été injustes envers eux-mêmes en s’exposant par leur mécréance à la perdition.
أَوَلَمْ يَسِيرُوا فِي الْأَرْضِ (Have they not travelled on earth - 30:9). It means that the Makkans live in a land where there is neither any cultivation and industry nor any tall and beautiful buildings, but for the sake of trade they do travel to Syria and Yemen. So, have they not seen, during the course of their trips, what was the fate of the earlier people, whom Allah Ta’ ala had endowed with skills to make use of the land? For instance, they had the skill to draw underground water by excavating the earth for irrigating fields and gardens, and dig out concealed precious minerals, such as gold and silver, and make use of them to their benefit. For their advanced skills and way of living, they were regarded as civilized nations. But they got engrossed so much in material life, transitory luxuries and comforts that they forgot Allah Ta’ ala and the Hereafter. Then, Allah Ta’ ala sent prophets and books to remind them of their duties, but they did not pay any heed. Ultimately, they were overtaken by Allah's wrath even in this world. The ruins of their desolate cities still stand witness to their destruction. At the end of the verse it is suggested to ponder whether they were subjected to any oppression from Allah Ta’ ala, or they subjected themselves to their own cruelty by accumulating causes of the divine punishment.
Apakah mereka itu tidak berjalan di muka bumi untuk memperhatikan bagaimana kesudahan dari umat-umat yang mendustakan Allah sebelum mereka?! Umat-umat itu lebih kuat dari mereka, mereka membalikkan bumi untuk bercocok tanam dan menghidupkannya, serta memakmurkannya lebih banyak dari apa yang telah mereka makmurkan. Umat-umat itu telah didatangi oleh para rasul mereka dengan membawa bukti-bukti dan hujah-hujah yang jelas atas keesaan Allah, namun mereka malah mendustakannya. Oleh sebab itu, Allah sama sekali tidak menzalimi mereka tatkala membinasakan mereka, akan tetapi merekalah yang menzalimi diri mereka sendiri dengan melemparkannya ke dalam kebinasaan akibat kekufuran mereka.
Do these people not travel the earth so that they can ponder over what the outcome of the nations who rejected Allah before them was? Those nations were much stronger than them; they adapted the land for farming and construction, and populated it much more than these people have. Their Messengers brought clear proofs and evidences for the oneness of Allah but they were rejected. So when Allah punished them, He was not oppressive, rather they themselves were oppressive by leading themselves to destruction by disbelief.
فَيَنظُرُواْ كَيْفَ كَانَ عَـقِبَةُ الَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ كَانُواْ أَشَدَّ مِنْهُمْ قُوَّةً
(9. cont - and see what was the end of those before them They were superior to them in strength, ) meaning, `the nations of the past who came before you were stronger than you to whom Muhammad ﷺ has been sent; they had more wealth and more sons. You have not been given one-tenth of what they were given. They stayed longer in this world than you will stay. They were more civilized than you and were more prosperous in the land than you.' Yet despite all that, when their Messengers came to them with clear signs, while they were enjoying their life of luxury, Allah punished them for their sins and they had no one who could protect them from Allah. Their wealth and sons could not protect them from the wrath of Allah in the slightest, and Allah was not at all unjust towards them when He sent His punishment upon them.
وَلَـكِن كَانُواْ أَنفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ
(9. cont - but they used to wrong themselves.) They brought destruction upon themselves, when they rejected and mocked the signs of Allah. All of this only happened because of their previous sins and their rejection (of the Messengers). Allah says:
¿Acaso no han viajado por el mundo para reflexionar sobre las naciones anteriores que rechazaron a Al-lah? Eran naciones poderosas, adaptaron mucho mejor la tierra para la agricultura y la construcción, y la poblaron. Sus mensajeros les presentaron pruebas y evidencias claras de la unicidad de Al-lah, pero los rechazaron. Entonces, cuando Al-lah los castigó, no fue injusto con ellos, sino que ellos fueron injustos consigo mismos dirigiéndose hacia la destrucción a causa de su incredulidad.
Zar krivovjerni nisu svijetom hodili i vidjeli, razmišljajući i pouku izvlačeći, šta je zadesilo narode prije njih, kao npr. narode Ad i Semud, koji poricahu i poslanike u laž utjerivahu? Prijašnji naraštaji bijahu moćniji od mekanskih nevjernika, tjelesno snažniji i više su uživali nego oni; zemlju su više obrađivali i na njoj gradili više nego što ovi grade. Međutim, to prijašnjim naraštajima nije bilo od koristi kad je došlo vrijeme da budu kažnjeni, a nastradali su upravo zbog toga što su utjerivali u laž svoje poslanike i ratovali protiv njih, te poricali bjelodane, jasne dokaze da je Allah jedini Bog. Ipak im Allah, džellešanuhu, nije učinio nepravdu uništivši ih – zaslužili su kaznu, oni su sami sebi nepravdu nanijeli poričući Allahove dokaze i proglašavajući lažnim Njegove poslanike.
Onlar, kendilerinden önce yalanlayan ümmetlerin sonlarının nasıl olduğunu düşünmek için yeryüzünde gezip dolaşmazlar mı? Bu ümmetler kuvvet olarak onlardan daha güçlü idiler. Yeryüzünü sürüp işlemişler ve imar etmişlerdi. Hatta bunlardan daha çok imar etmişlerdi. Resulleri Allah'ın birliğine delalet eden apaçık delil ve hüccetler ile onlara gelmişti, ancak onlar bunu yalanlamışlardı. Yüce Allah onları helak ettiğinde onlara zulmetmedi. Fakat onlar, küfürleri sebebiyle nefislerini helaka götürecek yerlere sürükledikleri için kendi nefislerine zulmetmişlerdir.
Costoro non vagano forse in terra per riflettere sulla fine dei popoli rinnegatori del passato, popoli che erano più potenti di loro, che trasformavano la terra per l'agricoltura e la costruzione, che la edificarono meglio di loro, e a cui giunsero messaggeri con prove evidenti, che testimoniavano l'Unicità di Allāh, ma li smentirono, e Allāh non fece loro torto quando li distrusse; al contrario, furono loro a far torto a sé stessi conducendosi alla distruzione, a causa della loro miscredenza.
Hindi ba humayo ang mga ito sa lupain upang magnilay-nilay kung papaano naging ang wakas ng mga kalipunang nagpapasinungaling noong bago pa nila? Dati ang mga kalipunang iyan ay higit na matindi kaysa sa kanila sa lakas. Binago ng mga iyon ang lupa para sa pagsasaka at paglinang. Nilinang ito ng mga iyon nang higit kaysa sa paglinang nila nito. Naghatid sa mga iyon ang mga sugo ng mga iyon ng mga patotoo at mga katwirang maliwanag sa paniniwala sa kaisahan ni Allāh ngunit nagpasinungaling ang mga iyon kaya hindi lumabag si Allāh sa katarungan sa mga iyon nang nagpahamak Siya sa mga iyon subalit ang mga iyon dati sa mga sarili ng mga iyon ay lumalabag sa katarungan sa pamamagitan ng paghahatid sa mga ito sa mga hatiran ng kapahamakan dahilan sa kawalang-pananampalataya ng mga iyon.
Zatim je kraj silnika koji su širk i zlodjela činili i red na Zemlji remetili bio najgori kraj. Oni nisu vjerovali u Uzvišenog Allaha, nego su se rugali Božijim znamenjima i poslanicima, pa ih je zadesilo kobno stradanje.
Kemudian kesudahan orang-orang yang telah berbuat keburukan dengan melakukan kesyirikan terhadap Allah dan mengerjakan perbuatan yang buruk adalah kesudahan yang sampai pada batas paling buruk karena mereka mendustakan ayat-ayat Allah, mengolok-oloknya, dan menghinanya.
E poi la fine di coloro le cui azioni peggiorarono associando altri ad Allāh e commettendo peccati, le conseguenze del loro male più estremo, poiché smentirono i Segni di Allāh e li derisero e se ne presero gioco.
وَنُقَلِّبُ أَفْئِدَتَهُمْ وَأَبْصَـرَهُمْ كَمَا لَمْ يُؤْمِنُواْ بِهِ أَوَّلَ مَرَّةٍ وَنَذَرُهُمْ فِى طُغْيَانِهِمْ يَعْمَهُونَ
(And We shall turn their hearts and their eyes away, as they refused to believe therein for the first time, and We shall leave them in their trespass to wander blindly.) (6:110),
فَلَمَّا زَاغُواْ أَزَاغَ اللَّهُ قُلُوبَهُمْ
(So when they turned away, Allah turned their hearts away.) (61:5),
فَإِن تَوَلَّوْاْ فَاعْلَمْ أَنَّمَا يُرِيدُ اللَّهُ أَن يُصِيبَهُم بِبَعْضِ ذُنُوبِهِمْ
(And if they turn away, then know that Allah's will is to punish them for some sins of theirs) (5:49). It was said that the meaning of the phrase
ثُمَّ كَانَ عَـقِبَةَ الَّذِينَ أَسَاءُواْ السُّوءَى
(Then evil was the end of those who did evil,) is that evil was their inevitable end, because they rejected the signs of Allah and made fun of them. This is the view of Ibn Jarir, which he recorded from Ibn `Abbas and Qatadah. Ibn Abi Hatim also recorded it from them and from Ad-Dahhak bin Muzahim. This is the apparent meaning -- and Allah knows best -- of the phrase:
وَكَانُواْ بِهَا يَسْتَهْزِئُونَ
(and made a mockery of them.)
Constant remembrance (through prayer, etc.) and deep contemplation lead a man towards finding God. It is by profound thought that a man finds God. In the present world, God has scattered His signs everywhere—in the human environment, in the surrounding universe and also in the teachings of the Prophet. Those who give serious consideration to these signs of God will find God. Argument in favour of God is God’s representative on earth. If rightful argument is presented to a man and he ignores it, it is as if he has ignored God Himself. For such people there is nothing before God except eternal deprivation.
Then, the outcome of those who did evil deeds i.e. idolatry and sins, was an extremely evil outcome. It was because they rejected the signs of Allah and would mock at and make fun of them.
Pagkatapos naging wakas ng mga sumagwa ang mga gawain nila dahil sa pagtatambal kay Allāh at paggawa ng mga masagwa ang wakas na malubha sa kasagwaan dahil sila ay nagpasinungaling sa mga tanda ni Allāh at nangungutya dati sa mga ito at nanunuya sa mga ito.
Sau đó, đám người làm điều Shirk (tổ hợp thần linh cùng với Allah) và những điều tội lỗi khác phải đối diện với hậu quả cực kỳ tệ hại, bởi vì chúng đã phủ nhận các Lời Mặc Khải của Allah và đã từng mang các Lời Mặc Khải đó ra chế giễu và nhạo báng.
Puis ceux qui pratiquaient le polythéisme et commettaient des actes de désobéissance connurent une fin extrêmement mauvaise puisqu’ils ont démenti les versets d’Allah et les ont raillés.
Sonra Allah'a şirk koşarak ve kötü amel işleyenlerin sonu son derece kötü oldu. Çünkü onlar, Allah'ın ayetlerini yalanlayıp, onlarla alay ederek, dalga geçmişlerdi.
Entonces, quienes realizaron malas obras, como adorar ídolos y cometer injusticias, tuvieron un destino fatídico, porque rechazaron las señales de Al-lah y se burlaron de ellas.
Allāh dà inizio alla Creazione, senza precedenti, e poi decreta una fine per essa, e poi la riporta in vita, dopodiché a Lui solo tornerete per il Rendiconto e la Retribuzione, nel Giorno della Resurrezione.
11- Allah varlıkları ilkin (yoktan) yaratıyor, ardından onları (ölümden sonra) diriltecektir. Sonra da O’na döndürüleceksiniz.
12- Kıyametin kopacağı gün günahkârlar, ümitlerini yitirip suskunluğa gömüleceklerdir.
13- Onlar için (Allah'a) koştukları ortaklar içerisinden hiçbir şefaatçi çıkmayacaktır. Hatta onlar, (Allah'a) koştukları o ortaklarını inkâr edeceklerdir.
14- Kıyametin kopacağı gün var ya, işte o gün hepsi birbirinden ayrılacaktır.
15- İman edip salih ameller işleyenlere gelince onlar, (cennet) bahçelerinde sevinç ve nimetlere kavuşacaklardır.
16- Kâfir olup âyetlerimizi ve âhirete kavuşmayı yalanlayanlara gelince; işte onlar da azabın ortasına konacaklardır.
11. Yüce Allah, tek başına bütün mahlukatı ilkin kendisinin yarattığını sonra da onları tekrar yaratıp dirilteceğini haber vermektedir. Onları dirilttikten sonra amellerinin karşılığını kendilerine vermek üzere de hepsi O’na döneceklerdir. Bundan dolayı Yüce Allah, önce kötü kimselerin amellerinin cezasını, sonra da hayır işleyenlerin amellerinin karşılığını söz konusu etmekte ve şöyle buyurmaktadır:
12. “Kıyametin kopacağı gün” insanların, âlemlerin Rabbinin huzuruna çıkıp Kıyameti ayan beyan görecekler vakit “günahkârlar ümitlerini yitirip suskunluğa gömüleceklerdir.” Her türlü hayırdan ümit keseceklerdir. Çünkü onlar, o güne suç ve günahtan başka bir şey hazırlamış değillerdir. Bunlar ise küfür, şirk ve türlü masiyetlerden oluşan günahlar olacaktır. Ceza görmeyi gerektiren sebepleri getirmiş olacaklarından ve bunlarla beraber mükâfat kazanmalarını gerektiren hiçbir sebepleri olmadığından dolayı ümitlerini yitireceklerdir, suskunluğa bürünüp iflâs edecekler. Koştukları ortaklarının kendilerine fayda sağlayacağı ve şefaatçi olacağı şeklindeki zanları da asılsız çıkmış olacaktır. Bundan dolayı Yüce Allah şöyle buyurmaktadır:
13. “Onlar için” Allah ile birlikte tapındıkları “klar içerisinden hiçbir şefaatçi çıkmayacaktır. Hatta onlar, (Allah'a) koştukları o ortaklarını inkâr edeceklerdir.” Yani müşrikler Allah’a koştukları ortaklardan uzak olduklarını belirtecekleri gibi kendilerine tapınılanlar da onlardan ve ibadetlerinden uzak olduklarını belirtecekler ve şöyle diyeceklerdir: “Biz, Sana (bunlardan) uzak olduğumuzu arz ederiz. Onlar, gerçekte bize ibadet etmiyorlardı.”(el-Kasas, 28/63) Böylelikle birbirlerine lanet edecek ve birbirlerinden uzaklaşacaklardır.
14. Hayır ve şer ehli, dünya hayatında amelleri ayrı ve farklı olduğu gibi o gün de birbirlerinden ayrılacaklardır. Şöyle ki:
15. “İman edip salih amel işleyenler” kalpleri ile iman eden, bu imanı da işledikleri salih amellerle doğrulayanlar “(cennet) bahçelerinde sevinç ve nimetlere kavuşacaklardır.” Bu bahçede çeşitli bitkiler ve arzu edilen her türlü şeyler bulunacaktır. Orada lezzet verici yiyecekler, içecekler, güzel huriler, hizmetkarlar (vildân, gılman), neşelendirici ve zevk verici sesler, hayret verici güzel manzaralar, hoş kokular, neşe, sevinç, mutluluk vb. gibi hiç kimsenin niteliklerini anlatmaya güç yetiremeyeceği şeylerle sevince gark olacaklardır.
16. “Kâfir olup” nimeti inkâr edip ona küfürle ve nankörlükle karşılık veren, peygamberlerin kendilerine getirmiş oldukları “âyetlerimizi ve âhirete kavuşmayı yalanlayanlara gelince işte onlar da azabın ortasına konacaklardır.” Cehennem bütün yönleri ile onları çepeçevre kuşatmış, can yakıcı azap onların ta kalplerine kadar işlemiş, kaynar sular yüzlerini yakmış ve bağırsaklarını paramparça etmiş olacaktır. Her iki kesim arasındaki fark ne kadar da büyük! Nimete gark edilenlerle azaba uğratılanlar arasında eşitlik nerede?
Allah là Đấng khai sáng vạn vật khi chúng không là gì, rồi Ngài sẽ phục sinh chúng lại và sau đó tất cả phải trở lại trình diện Ngài trong Ngày Phán Xét để chịu sự thanh toán và thưởng phạt.
Sveznajući Allah stvorio je sve bez presedana, On je Onaj Koji će stvorenja u prah pretvoriti te ponovo stvoriti, kao i prvi put. I naposlijetku će se svi ljudi vratiti Allahu, da nagradi dobre, a kazni zločince.
Allah fait exister la création sans modèle préalable, la fait disparaître puis la fait exister de nouveau. Ensuite, c’est vers Lui Seul que vous retournerez le Jour de la Résurrection afin de rendre de comptes et d’être rétribués.
Allah starts the creation without any previous example, then He causes it to die, then will resurrect it. Then to Him alone will you return to be accounted for and requited on the Day of Judgement.
اللَّهُ يَبْدَأُ الْخَلْقَ ثُمَّ يُعِيدُهُ
(Allah originates the creation, then He will repeat it,) Just as He was able to create it in the first place, so He is also able to repeat it.
ثُمَّ إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ
(then to Him you will be returned.) on the Day of Resurrection, when each will be requited according to his deeds. Then Allah says:
وَيَوْمَ تَقُومُ السَّاعَةُ يُبْلِسُ الْمُجْرِمُونَ
(And on the Day when the Hour will be established, the criminals will be plunged into destruction with despair.) Ibn `Abbas said, "The sinners will be filled with despair." Mujahid said, "The sinners will be exposed;" according to another report he said, "The sinners will grieve."
وَلَمْ يَكُن لَّهُمْ مِّن شُرَكَآئِهِمْ شُفَعَاءُ
(No intercessors will they have from those whom they made equal with Allah,) means, the gods whom they used to worship instead of Allah will not intercede for them; they will reject them and betray them despite their desperate need of them. Then Allah says:
وَيَوْمَ تَقُومُ السَّاعَةُ يَوْمَئِذٍ يَتَفَرَّقُونَ
(And on the Day when the Hour will be established -- that Day shall (all men) be separated.) Qatadah said: "By Allah, this refers to the separation after which there will be no reunion." In other words, if one person is taken up to the highest heights and another is sent down to the lowest depths of Hell, that is the last they will ever see of one another. Allah says:
فَأَمَّا الَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ الصَّـلِحَـتِ فَهُمْ فِى رَوْضَةٍ يُحْبَرُونَ
(Then as for those who believed and did righteous good deeds, such shall be honored and made to enjoy a luxurious life in a Garden of Delight.) Mujahid and Qatadah said, "This means, they will enjoy a life of luxury."
Al-lah origina la creación sin ningún ejemplo previo, después causa su muerte y luego la resucita. Solo ante Él se presentarán en el Día del Juicio.
Yüce Allah geçmiş bir örneği olmadan yaratmaya ilk olarak başlar. Sonra bu yarattıklarını fani kılar. Ardından onları tekrar eski hallerine döndürür. En sonun da kıyamet gününde hesaba çekilip karşılık almak için ancak O'na döndürülürsünüz.
Si Allāh ay nagsisimula ng paglikha ayon sa walang pagkakatulad na nauna, pagkatapos maglilipol Siya nito, pagkatapos magpapanumbalik Siya nito, pagkatapos tungo sa Kanya lamang pababalikin kayo para sa pagtutuos at pagganti sa Araw ng Pagbangon.
"Allah menciptakan (manusia) dari permulaan, kemudian mengembalikan (menghidupkan)nya kembali; kemudian kepada-Nya-lah kamu dikembalikan. Dan pada hari terjadinya kiamat, orang-orang yang berdosa terdiam berputus asa. Dan sekali-kali tidak ada pemberi syafa'at bagi mereka dari berhala-berhala me-reka, dan mereka mengingkari berhala mereka itu. Dan pada hari terjadinya kiamat, di hari itu mereka (manusia) bergolong-go-longan. Adapun orang-orang yang beriman dan mengerjakan amal shalih, maka mereka di dalam taman (surga) bergembira. Adapun orang-orang yang kafir dan mendustakan ayat-ayat Kami (al-Qur`an) serta (mendustakan) menemui hari akhirat, maka mereka tetap dihadirkan di dalam siksaan (neraka)." (Ar-Rum: 11-16).
(11-13) Allah سبحانه وتعالى mengabarkan bahwasanya hanya Dia-lah yang memulai penciptaan seluruh makhluk, kemudian Dia akan mengembalikan mereka, kemudian kepadaNya mereka akan di-kembalikan sesudah mereka dihidupkan kembali untuk memberi balasan atas amal perbuatan mereka. Maka dari itu Dia menyebut-kan balasan untuk para pelaku kejahatan (keburukan) dan kemu-dian balasan bagi para pelaku kebajikan, seraya berfirman, ﴾ وَيَوۡمَ تَقُومُ ٱلسَّاعَةُ ﴿ "Dan pada hari terjadinya kiamat," yaitu hari bangkitnya manu-sia kepada Allah Rabb semesta alam (dan mereka melihat)[47] kiamat dengan mata kepala, pada hari itu, ﴾ يُبۡلِسُ ٱلۡمُجۡرِمُونَ ﴿ "orang-orang yang berdosa terdiam berputus asa." Maksudnya, mereka berputus asa dari segala kebaikan. Hal itu karena mereka tidak mempersiapkan untuk hari itu kecuali perbuatan jahat, yaitu dosa-dosa berupa kekafiran, syirik dan berbagai maksiat. Maka tatkala mereka telah melakukan segala sebab siksaan dan mereka belum pernah men-campurinya dengan sebab-sebab pahala sedikit pun, maka mereka berputus asa, berputus harapan, merasa sangat rugi, dan semua yang mereka ada-adakan, seperti manfaat para sekutu dan para sekutu diyakini bisa memberikan syafa'at sudah menjadi sia-sia. Maka dari itu Allah berfirman, ﴾ وَلَمۡ يَكُن لَّهُم مِّن شُرَكَآئِهِمۡ ﴿ "Dan sekali-kali tidak ada (sekutu) berhala bagi mereka" yang telah mereka sembah bersama penyembahan Allah, ﴾ شُفَعَٰٓؤُاْ وَكَانُواْ بِشُرَكَآئِهِمۡ كَٰفِرِينَ ﴿ "yang memberi syafa'at; dan mereka mengingkari berhala mereka itu," orang-orang musyrik berlepas diri dari sesembahan-sesembahan yang mereka persekutukan kepada Allah, dan para sesembahan itu pun berlepas diri, dan mereka berkata, "Kami berlepas diri kepadaMu, dan bukan kepada kami mereka dahulu menyembah (beribadah)." Mereka mengutuk dan menjauh.
(14-16) Pada hari itu, terpisahlah para pelaku kebajikan dari para pelaku keburukan, sebagaimana telah terpisah amal perbuatan mereka di dunia. ﴾ فَأَمَّا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ ٱلصَّٰلِحَٰتِ ﴿ "Adapun orang-orang yang beriman dan mengerjakan amal shalih." Maksudnya, mereka beriman dengan sepenuh hati mereka dan membenarkan-nya dengan amal-amal shalih, ﴾ فَهُمۡ فِي رَوۡضَةٖ ﴿ "maka mereka di dalam taman," yang penuh dengan berbagai aneka tumbuh-tumbuhan dan berbagai hal yang digandrungi jiwa ﴾ يُحۡبَرُونَ ﴿ "bergembira," maksudnya, merasa senang dan menikmati berbagai makanan lezat, berbagai minuman, bidadari-bidadari cantik jelita, para pelayan, anak-anak, suara-suara merdu, pendengaran yang mengasyikkan, pemandangan-pemandangan yang sangat memukau, aroma-aroma wangi yang sedap, kegembiraan, kesenangan, kelezatan dan kesu-kaan, dari hal-hal yang tidak mungkin dapat diungkapkan oleh seseorang.
﴾ وَأَمَّا ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ ﴿ "Adapun orang-orang yang kafir," yang menging-kari nikmatNya dan membalasnya dengan keingkaran, ﴾ وَكَذَّبُواْ بِـَٔايَٰتِنَا ﴿ "dan mendustakan ayat-ayat Kami," yang dibawa oleh para utusan Kami, ﴾ فَأُوْلَٰٓئِكَ فِي ٱلۡعَذَابِ مُحۡضَرُونَ ﴿ "maka mereka tetap dihadirkan di dalam siksaan," berada di dalamnya. Mereka telah dikepung oleh Jahanam dari segala penjuru, dan azab yang sangat pedih pun menusuk ke dalam jantung mereka, dan bara api panas menghanguskan wajah mereka dan memotong-motong lambung dan usus mereka. Mana perbedaan antara dua kelompok manusia ini? Di mana letak kesa-maan antara orang-orang yang mendapat kenikmatan dan orang-orang yang disiksa?
Allah telah menciptakan makhluk tanpa ada contoh sebelumnya, kemudian Dia mematikannya, lalu mengembalikannya hidup, lalu hanya kepada-Nyalah kalian dikembalikan untuk menghadapi perhitungan dan pembalasan amalan kalian pada hari Kiamat.
El día en que llegue la Hora, los pecadores serán presa de la desesperación y sus esperanzas en la misericordia de Al-lah terminarán igual que sus argumentos y excusas.
Kad nastupi Posljednji dan, nevjernici će izgubiti nadu u spas, bit će sigurni u to da će nastradati. Oni će, naime, izgubiti nadu u spas zbog toga što ničim neće moći opravdati svoje nevjerovanje koje se ogleda u odbijanju slijeđenja Muhammeda, sallallahu 'alejhi ve sellem.
E quando giungerà l'Ora in cui i criminali dispereranno della misericordia di Allāh e ne perderanno ogni speranza, poiché verranno vanificate le loro scuse per non credere in Allāh.
On the day when the hour arrives, the criminals shall lose hope in the mercy of Allah and their hopes in Allah's mercy will end just as their arguments/excuses will end.
Sa Araw na sasapit ang Huling Sandali, mawawalan ng pag-asa ang mga salarin sa awa ni Allāh at mapuputol ang pag-asa nila roon dahil sa pagkaputol ng katwiran nila sa kawalang-pananampalataya kay Allāh.
Kıyametin kopacağı gün mücrimler Allah'ın rahmetinden ümitlerini keseceklerdir. Küfürlerine karşı delilleri kalmadığı için emelleri de yok olmuştur.
Pada saat terjadinya hari Kiamat, orang-orang yang berbuat dosa putus asa dari rahmat Allah dan harapan mereka terputus dikarenakan terputusnya alasan mereka dalam melakukan kekufuran terhadap Allah.
Vào thời khắc của Ngày Tận Thế, đám người tội lỗi mất hết hi vọng được Allah cứu rỗi, mọi ước mơ đều chấm dứt và chúng không còn chứng cớ để biện minh cho tội vô đức tin nơi Allah nữa.
Le Jour où l’Heure surviendra, les criminels désespèreront de la miséricorde d’Allah puisque les excuses qu’ils avançaient pour justifier leur mécréance s’avèreront vaines.
Lažna božanstva neće nimalo pomoći onima koji su bili mnogobošci, neće se za njih zauzeti nego će ih se pred Allahom odreći, a i ovi će se njih odreći kad se suoče s kaznom. Božanstva će ih se odreći onda kad oni koji su njima robovali budu u golemoj potrebi za njima. I božanstva i oni koji im robovahu bit će u istom položaju.
They will not have anyone to intercede for them from those whom they used to worship besides Allah will not intercede for them, to save them from the punishment. Rather, they will reject one another. The idolaters will reject those they used to worship due to them forsakening them in their time of need; they are all equal in being doomed.
Và chúng không được các thần linh - mà chúng từng thờ phượng trên trần gian - đứng ra biện hộ giúp chúng thoát khỏi Hỏa Ngục, ngược lại, các thần linh đó sẽ phủ nhận sự thờ phượng của chúng. Đúng là sự nhục nhã khi hướng đến các thần linh đó để khấn vái, bởi vì tất cả chúng đều bị tiêu diệt như nhau.
Para sekutu mereka -yang pernah mereka sembah selama di dunia- tidak ada yang memberikan syafaat dengan menyelamatkan mereka dari azab, bahkan saat itu para sekutu itu mengingkari sekutu-sekutu mereka; para sekutu itu telah menghinakan dan membiarkan orang-orang musyrik itu tatkala mereka membutuhkan mereka karena mereka semua itu sama-sama berada dalam kebinasaan.
-Dünyada kendilerine ibadet ederek- ortak koştuklarından hiç kimse onları azaptan kurtarmak için şefaat edemeyecektir. Ortak koştuklarını inkâr edeceklerdir. Kendilerine ihtiyaç duydukları o vakit onları hayal kırıklığına uğratacaklardır. Zira onlar helak olunmakta eşittirler.
Hindi magkakaroon sa kanila mula sa mga pantambal nila, na dati nilang sinasamba sa Mundo, ng mga mamamagitan para sa pagsagip sa kanila mula sa pagdurusa. Sila sa mga katambal nila ay magiging mga tagatangging sumampalataya sapagkat magtatatwa sa kanila ang mga ito kapag sila ay magiging nasa pangangailangan sa mga ito dahil sila sa kabuuan nila ay magkapantay sa kapahamakan.
Aucun des associés qu’ils attribuaient à Allah et qu’ils adoraient dans le bas monde n’intercèderont en leur faveur pour les sauver du châtiment et d’ailleurs, ils renieront ces divinités qu’ils s’étaient données puisqu’elles les abandonneront à leur sort lorsqu’ils auront besoin d'elles et connaîtront la même fin funeste qu'elles.
Non avevano forse dei soci, che adoravano in questa vita, che possano intercedere per salvarli dalla punizione?! Essi rinnegarono i loro soci e li tradirono, quando ebbero bisogno di loro, poiché tutti loro sono condannati alla distruzione.
No tendrán a ninguno de los ídolos a quienes adoraban para que interceda por ellos a fin de salvarlos del castigo. Sino que se rechazarán unos a otros, los ídolos se desentenderán de quienes los adoraban, y los idólatras los rechazarán porque los abandonaron cuando realmente los necesitaron; todos serán igualmente condenados.
Pada hari ketika Kiamat terjadi, pada hari itu manusia terbagi berdasarkan amalan mereka di dunia untuk mendapatkan balasannya; ada yang derajatnya terangkat sampai ke tempat yang tertinggi dan ada yang derajatnya tersungkur sampai ke tempat yang paling rendah.
Kıyametin kopacağı gün, işte o gün insanlar dünyada yapmış oldukları amellere göre hesaplarını vermek için ayrılırlar. İlliyuna (Cennetin en yükseğine) yükseltilmek ve aşağıların en aşağısına indirilmek arasında olacaklardır.
And on the day the hour arrives, the people will all be divided in requital according to their deeds in the world. Some will be elevated to the highest ranks, while others will be demoted to the lowest of the low.
E il Giorno in cui l'Ora giungerà, in quel Giorno le persone verrano divise in base alle azioni che hanno commesso in vita, da colui che verrà onorato con alti ranghi, a colui che scenderà nell'Abisso.
Le Jour où l’Heure surviendra, les gens seront rétribués selon les œuvres qu’ils auront accompli dans le bas monde: certains seront élevés vers les plus hauts degrés du Paradis tandis que d’autres seront jetés dans les plus basses fosses de l’Enfer.
Sa Araw na sasapit ang Huling Sandali, sa Araw na iyon ay magkakahati-hati ang mga tao sa ganti alinsunod sa mga gawa nila sa Mundo sa pagitan ng iaangat sa `Illīyūn at ibaba sa pinakamababa sa mga mababa.
Và vào Ngày mà Giờ Tận Thế được thiết lập, đó là Ngày mà thiên hạ sẽ được phân loại dựa theo việc làm mà họ đã từng làm trên thế gian, có người sẽ được nâng lên trên cao và có người sẽ bị hạ xuống tận đáy.
Na Dan kad Smak svijeta nastupi razdvojit će se u skladu s djelima koja su činili na dunjaluku, pa će neki biti uzdignuti na najviše razine, a neki će, opet, biti bačeni u najniže ponore.
El día que llegue la Hora, la gente será dividida en dos grupos en retribución a sus obras en este mundo. Algunos serán elevados a los rangos más altos mientras que otros serán degradados a lo peor de entre los más bajos.
Commentary
فَهُمْ فِي رَوْضَةٍ يُحْبَرُونَ (They will be in a garden, extremely delighted - 30:15). Yuhbarun (يُحْبَرُونَ ) is derived from hubur, (حَبُور)which means happiness, joy, or delight. This word encompasses all types of delight, which the dwellers of paradise will draw from the bounties of Paradise. The Holy Qur'an has not specified this, and has rather kept it generalized. At another place it is said فَلَا تَعْلَمُ نَفْسٌ مَّا أُخْفِيَ لَهُم مِّن قُرَّةِ أَعْيُنٍ (32:17) that is, ` no one knows in this world what delight and joy is in store for them (the people of Paradise) in Paradise'. While explaining this verse some commentators have mentioned various delightful things, which all fall under the category of joy and delight.
As for those who have faith in Allah and did good deeds pleasing to Him, they will be in paradise, happy with whatever everlasting bounties they find within it.
Allah'a iman eden ve O'nun katında razı olunan amelleri işleyenlere gelince, işte onlar cennette devamlı, hiç kesintiye uğramayacak nimetlere nail olmakla sevindirilirler.
Đối với những ai có đức tin nơi Allah và làm việc ngoan đạo và thiện tốt để làm hài lòng Ngài, họ sẽ được ở trong Thiên Đàng mà hưởng lạc với biết bao niềm hạnh phúc bất tận không bao giờ dứt.
Quanto a quelli che hanno creduto in Allāh e che hanno compiuto opere buone che Lo compiacciono, saranno in Paradiso, gioiosi dell'eterna beatitudine che otterranno, senza che venga mai interrotta.
Ceux qui auront cru en Allah et accompli des œuvres agréées par Lui iront au Paradis, seront réjouis et jouiront de délices ininterrompus.
Kaya tungkol naman sa mga sumampalataya kay Allāh at gumawa ng mga gawang maayos na kinalulugdan sa ganang Kanya, sila ay sa Paraiso patutuwain dahil sa matatamo nila roon na ginhawang palagiang hindi na mapuputol magpakailanman.
Oni koji su vjerovali u dragog Allaha, te činili dobra djela bit će u džennetskim baščama uživanja, počašćeni i veseli; u njima će vječno ostati.
Adapun orang-orang yang beriman kepada Allah dan mengerjakan amal saleh yang diridai di sisi-Nya maka mereka berada di dalam surga, mereka bergembira dengan apa yang mereka peroleh di dalamnya berupa kenikmatan abadi yang tidak pernah terputus.
Quienes hayan tenido fe en Al-lah y hayan obrado rectamente, serán recompensados con el Paraíso, donde serán felices por siempre.
A oni koji su bili nevjernici u Allaha, bilo to u vidu poricanja ili u vidu nepokornosti koja izvodi iz islama, i koji su u laž utjerivali ajete objavljene Poslaniku, te koji su poricali proživljenje i polaganje računa, takvi će biti privedeni stradanju, neće im biti izlaska iz džehennemske vatre.
Tungkol naman sa mga tumangging sumampalataya kay Allāh, nagpasinungaling sa mga talatang pinababa sa Sugo, at nagpasinungaling sa pagkabuhay at pagtutuos, ang mga iyon ay dadalhin sa pagdurusa saka sila ay mga didikit doon.
As for those who disbelieve in Allah and reject His verses that were revealed to His Messengers, the resurrection and the accounting, they are the ones who will constantly punished.
Pero quienes no creyeron en Al-lah y rechazaron Su palabra, revelada a Sus mensajeros, así como la resurrección y la rendición de cuentas, sufrirán eternamente el castigo.
Quanto a coloro che hanno rinnegato Allāh, e che hanno smentito i Segni rivelati al Nostro Profeta, e che hanno rinnegato la Resurrezione e il Rendiconto, questi sono coloro che verranno condotti alla punizione, che subiranno per l'eternità.
Và đối với những kẻ vô đức tin nơi Allah và phủ nhận các Lời Mặc Khải mà Ngài đã thiên khải cho Thiên Sứ của Ngài, đồng thời bác bỏ việc phục sinh, việc thanh toán thì đó là đám người sẽ mãi mãi ở trong sự trừng phạt.
Quant à ceux qui mécroient en Allah et traitent de mensonges Nos versets révélés à Notre Messager ainsi que la Ressuscitation et la Rétribution, ce sont eux que l’on emmènera afin qu’ils soient châtiés et ce sont eux qui seront suppliciés pour toujours
Adapun orang-orang yang kafir terhadap Allah, mendustakan ayat-ayat Kami yang diturunkan kepada para rasul Kami, dan mendustakan hari kebangkitan dan perhitungan amalan maka mereka itu akan dimasukkan ke dalam azab, mereka akan terus menetap di dalamnya.
Allah'a iman etmeyip, kâfir olan, resulümüze indirdiğimiz ayetlerimizi, yeniden dirilmeyi ve hesabı yalanlayanlar, azap için hazır bulundurulurlar ve sürekli olarak azap içinde olurlar.
E glorificate Allāh quando giunge la sera, nel momento della Preghiera del Tramonto (Maghrebالمغرب ) e della Preghiera della sera (Ish'aالعشاء ), e lodateLo quando giunge il mattino, nel momento della Preghiera dell'Alba (Al-Fajrالفجر).
So glorify Allah when you enter the night, the time of the two night prayers: Al-Maghrib and Al-‘Ishā, and also glorify Him when you enter the morning: the time of the Fajr prayer.
Akşam vaktine girerken Allah'ı tespih edin; o vakit akşam ve yatsı namazlarının vaktidir. Sabah vaktine girerken de O'nu tespih edin; o da sabah namazının vaktidir.
Kaya magluwalhati kayo kay Allāh kapag pumapasok kayo sa oras ng gabi, ang oras ng mga dasal sa paglubog ng araw at gabi; at magluwalhati kayo sa Kanya kapag pumapasok kayo sa oras ng umaga, ang oras ng dasal sa madaling-araw.
The Command to pray Five Times Daily
Here Allah glorifies Himself and commands His servants to glorify and praise Him at these times which come one after the other and are indicative of His might and power in the heavens. This is when the night comes with its darkness, then in the morning the day comes with its light. This glorification is followed by befitting praise, as Allah says:
وَلَهُ الْحَمْدُ فِى السَّمَـوَتِ وَالاٌّرْضِ
(And His is all the praise in the heavens and the earth;) meaning, He is the One who is to be praised for what He has created in the heavens and on earth. Then Allah says:
وَعَشِيّاً وَحِينَ تُظْهِرُونَ
(and in `Ashiyya and when Tuzhirun.) -- the `Ashiyy is the time when the darkness is most intense, and Izhar is the brightest point of the day. Glory be to the One Who created both of them, the Cleaver of the daybreak and the One Who makes night a time of rest. Allah says:
وَالنَّهَارِ إِذَا جَلَّـهَا - وَالَّيْلِ إِذَا يَغْشَـهَا
(By the day as it shows up its brightness. By the night as it conceals it.) (91:3-4)
وَالَّيْلِ إِذَا يَغْشَى - وَالنَّهَارِ إِذَا تَجَلَّى
(By the night as it envelops. By the day as it appears in brightness. ) (92:1-2)
وَالضُّحَى - وَالَّيْلِ إِذَا سَجَى
(By the forenoon (after sunrise). By the night when it darkens.) (93:1-2) And there are many similar Ayat.
يُخْرِجُ الْحَىَّ مِنَ الْمَيِّتِ وَيُخْرِجُ الْمَيِّتَ مِنَ الْحَىِّ
(He brings out the living from the dead, and brings out the dead from the living.) This is what we see of His power to create things and their opposites. These Ayat which come one after the other are all of the same; in each of them Allah mentions the creation of things and their opposites, to indicate to His creation the perfection of His power. Thus He creates the plant from the seed and the seed from the plant; He creates the egg from the chicken and the chicken from the egg; He creates man from sperm and sperm from man; He creates the believer from the disbelievers and the disbeliever from the believers.
وَيُحْىِ الاٌّرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَا
(And He revives the earth after its death.) This is like the Ayat:
وَءَايَةٌ لَّهُمُ الاٌّرْضُ الْمَيْتَةُ أَحْيَيْنَـهَا وَأَخْرَجْنَا مِنْهَا حَبّاً فَمِنْهُ يَأْكُلُونَ
(And a sign for them is the dead land. We give it life, and We bring forth from it grains, so that they eat thereof.) until:
وَفَجَّرْنَا فِيهَا مِنَ الْعُيُونِ
(and We have caused springs of water to gush forth therein. ) (36:33-34)
وَتَرَى الاٌّرْضَ هَامِدَةً فَإِذَآ أَنزَلْنَا عَلَيْهَا الْمَآءَ اهْتَزَّتْ وَرَبَتْ وَأَنبَتَتْ مِن كُلِّ زَوْجٍ بَهِيجٍ
(And you see the earth barren, but when We send down water on it, it is stirred, and it swells and puts forth every lovely kind.) until:
وَأَنَّ اللَّهَ يَبْعَثُ مَن فِى الْقُبُورِ
(and certainly, Allah will resurrect those who are in the graves.) (22:5-7)
وَهُوَ الَّذِى يُرْسِلُ الرِّيَاحَ بُشْرىً بَيْنَ يَدَىْ رَحْمَتِهِ حَتَّى إِذَآ أَقَلَّتْ سَحَابًا ثِقَالاً
(And it is He Who sends the winds as heralds of glad tidings, going before His mercy. Till when they have carried a heavy-laden cloud) until:
لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُونَ
(so that you may remember or take heed.) (7:57) Allah says here:
وَكَذَلِكَ تُخْرَجُونَ
(And thus shall you be brought out.)
Maka bertasbihlah kepada Allah ketika kalian memasuki waktu sore, yaitu waktu pelaksanaan dua salat malam; Magrib dan Isya dan bertasbihlah pula kepada-Nya ketika kalian memasuki waktu pagi, yaitu waktu pelaksanaan salat Subuh.
Glorifiez donc Allah lorsque commence le soir, c’est-à-dire à l’heure des prières du coucher du soleil et du soir, et glorifiez-Le lorsque commence le matin, c’est-à-dire à l’heure de la prière de l’aube.
Thế nên, các ngươi hãy tụng niệm Allah khi trời bắt đầu chập tối, đó là hai giờ Salah Maghrib và 'I-sha'; và tụng niệm Ngài khi bình minh ló dạng, tức giờ Salah Fajr.
Así que glorifica a Al-lah cuando anochezca, durante el tiempo de las dos oraciones nocturnas: Al Maghrib y Al ‘Ishá, y también glorifícale cuando amanezca, durante el tiempo de la oración del Fayr.
"Maka Mahasuci Allah di waktu kamu berada di petang hari dan waktu kamu berada di waktu Shubuh, dan bagiNya-lah segala puji di langit dan bumi dan di waktu kamu berada pada petang hari dan di waktu kamu berada di waktu Zhuhur. Dia mengeluar-kan yang hidup dari yang mati dan mengeluarkan yang mati dari yang hidup dan menghidupkan bumi sesudah matinya. Dan seperti itulah kamu akan dikeluarkan (dari kubur)." (Ar-Rum: 17-19).
(17-18) Ini adalah informasi tentang kesucian Allah dari keburukan dan kekurangan, kesucianNya dari keserupaan sese-orang dari makhluk denganNya; dan suatu perintah kepada hamba-hambaNya agar bertasbih (menyucikanNya) di saat mereka berada di waktu petang dan di saat mereka berada di waktu Shubuh, waktu senja dan waktu siang hari. Inilah lima waktu yang meru-pakan waktu-waktu shalat lima waktu. Allah memerintahkan kepada hamba-hambaNya untuk bertasbih dan memujiNya pada waktu-waktu tersebut, dan termasuk dalam hal ini adalah yang wajib darinya, seperti yang tercakup dalam shalat lima waktu, dan yang disunnahkan seperti dzikir pagi dan sore hari, dzikir seusai shalat wajib dan shalat-shalat sunnah yang menyertainya. Karena sesungguhnya waktu-waktu tersebut adalah yang dipilih oleh Allah سبحانه وتعالى untuk waktu-waktu (shalat) wajib, ia merupakan waktu yang paling utama. Maka bertasbih dan bertahmid dalam waktu itu serta beribadah padanya lebih utama daripada pada waktu-waktu yang lain. Bahkan ibadah, sekalipun tidak mencakup bacaan "Subhanallah," maka sesungguhnya keikhlasan di dalam ibadah tersebut merupakan penyucian Allah dengan perbuatan (dari) keberadaanNya mempunyai sekutu dalam ibadah, atau (dari) keberhakan seorang di antara makhluk untuk mendapatkan apa yang berhak untukNya, seperti ikhlas dan inabah.
(19) ﴾ يُخۡرِجُ ٱلۡحَيَّ مِنَ ٱلۡمَيِّتِ ﴿ "Dia mengeluarkan yang hidup dari yang mati" sebagaimana mengeluarkan tumbuh-tumbuhan dari tanah yang gersang, dan tunas dari biji, pohon dari benih, anak burung dari telur, orang Mukmin dari orang kafir, dan seterusnya,﴾ وَيُخۡرِجُ ٱلۡمَيِّتَ مِنَ ٱلۡحَيِّ ﴿ "dan mengeluarkan yang mati dari yang hidup," kebalikan dari hal-hal tersebut, ﴾ وَيُحۡيِ ٱلۡأَرۡضَ بَعۡدَ مَوۡتِهَاۚ ﴿ "dan menghidupkan bumi sesudah matinya," dengan menurunkan hujan padanya ketika tanah itu kering kerontang. Lalu setelah air turun di atasnya, hidup dan suburlah tanah itu dan menumbuhkan berbagai macam tumbuhan yang indah. ﴾ وَكَذَٰلِكَ تُخۡرَجُونَ ﴿ "Dan seperti itulah kamu akan dikeluarkan," dari kubur kalian.
Ini adalah dalil (bukti) yang pasti dan argumen yang sangat telak yang menunjukkan bahwa Dzat yang telah mampu meng-hidupkan bumi setelah kegersangannya, maka (pasti) kuasa meng-hidupkan kembali orang-orang yang sudah mati. Maka tidak ada bedanya dalam pandangan akal yang sehat antara dua perkara tersebut, dan tidak ada alasan untuk memungkiri salah satunya dengan keberadaan yang lain.
17- O halde akşama ulaştığınızda da sabaha çıktıığınızda da Allah’ı tesbih edin.
18- Göklerde ve yerde hamd yalnız O’nundur. Bir de gündüzün sonunda ve öğle vaktine ulaştığınızda (tesbih edin).
19- O, ölüden diriyi çıkartır, diriden de ölüyü çıkartır. Yeryüzünü de ölümünden sonra diriltir. İşte siz de (kabirlerinizden) böyle çıkarılacaksınız.
17-18. Bu buyruklarla Yüce Allah, her türlü kötülükten ve eksiklikten münezzeh olduğunu, yaratıklardan herhangi bir kimsenin O’na denk olmadığını, böyle bir şeyden yüce ve münezzeh olduğunu haber vermekte, ayrıca kullarına akşama vardıklarında, sabaha çıktıklarında, gündüzün sonunda ve öğle vakitlerinde kendisini tesbih etmelerini emretmektedir. Bu vakitler ise beş vakit namazın vaktidir. Allah, bu vakitlerde kullarına kendisini tesbih edip hamd etmelerini emretmektedir.
Bunun kapsamına beş vakit namazın içindekiler gibi farz olan tesbih ve hamdler girdiği gibi sabah akşam zikirleri ve namazların akabinde yapılan zikirler gibi müstehap olanlar da girmektedir. Çünkü Yüce Allah’ın farz namazlar için vakit olarak tayin ettiği bu zaman dilimleri, en faziletli vakitlerdir. Bu vakitlerde Allah’a hamd, tesbih ve ibadet etmek, başka vakitlerdekinden daha faziletlidir. Hatta ibadet, “Subhanallah” tesbihini ihtiva etmeyecek olsa bile ihlâs ile yapılması halinde fiilen tesbih (Allah’ın tenzih etmek) demektir. Zira fiili ibadette Allah’ın, ortağı olmaktan, yaratılmışlardan herhangi bir kimsenin O’nun hak ettiği ihlâs ve yönelişi hak etmesinden yana tenzih edilmesi söz konusudur.
19. “O, ölüden diriyi çıkartır.” Ölü yerden bitki, taneden başak, çekirdekten ağaç, yumurtadan civciv, kâfirden mü’min vs. çıkardığı gibi… “Diriden de ölüyü çıkartır.”Sözü edilenlerin aksinde olduğu gibi.“Yeryüzünü de ölümünden sonra diriltir.”Oraya hareketsiz ve ölü bir halde iken yağmur yağar. Üzerine yağmur inince hareketlenir, kabarır ve göz kamaştırıcı her çiftten bitkiler bitirir.“İşte siz de” kabirlerinizden “böyle çıkarılacaksınız.” Bu, ölümünden sonra yeryüzünü diriltenin ölüleri de dirilteceğine dair kesin bir belge ve göz kamaştırıcı bir delildir. Akıl açısından her ikisi arasında bir fark yoktur. Bunlardan birisini kabul etmekle birlikte diğerini uzak bir ihtimal görmeyi gerektirecek bir husus bulunmamaktadır.
فَسُبْحَانَ اللَّـهِ حِينَ تُمْسُونَ وَحِينَ تُصْبِحُونَ وَلَهُ الْحَمْدُ فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَعَشِيًّا وَحِينَ تُظْهِرُونَ
So, proclaim Allah's purity when you see the evening and when you see the morning. And to Him be praise in the heavens and the earth, and in the afternoon and when you enter the time of Zuhr (soon after the decline of the sun towards West). (30:17-18)
The word 'subhan' (سُبْحَانَ ) is an infinitive which means 'to declare the purity of someone from defects'. The phrase 'subhanallah' (فَسُبْحَانَ اللَّـهِ ) is meant to proclaim Allah's purity from all defects. To recite this phrase with this intention is called 'tasbih'. But in general usage, the word 'tasbih' often includes all forms of worship and remembrance of Allah, like salah, dhikr, etc. In the present verse, a verb is understood before the infinitive 'subhan' which is meant to direct the addressees to make 'tasbih' which, in its general sense, includes all forms of remembrance of Allah, and salah in particular, as explained above. In the light of this explanation, the present verse, in its beginning, enjoins upon its followers that they should remember Allah in the morning and evening, and at the end of the verse, it is instructed that they should remember Him at the other two times, عَشِيًّا وَحِينَ تُظْهِرُونَ. One of these times is 'ashiyy' (عَشِیّ ) which is the name of the last part of the day, and here it refers to the time of ` Asr; and the other time is when the sun starts declining towards West, that is Zuhr.
In the sequence of the present verse, evening is mentioned before morning, and the end of the day (` Asr) is mentioned before Zuhr. One reason of precedence of evening over morning is that in Islamic calendar evening precedes the morning, and the date changes at the sunset (Maghrib). For precedence of ` Asr over zuhr one reason could be that at the time of ` Asr, which is also called the middle (wusta) prayer, people are generally busy in their work, and hence, it is rather difficult to offer prayer at that time. This is why there is greater emphasis in the Qur'an for offering ` Asr prayers حَافِظُوا عَلَى الصَّلَوَاتِ وَالصَّلَاةِ الْوُسْطَىٰ (Take due care of all the prayers, and the middle prayer, - 2:238)
In the wordings of this verse the prayer (salah) is not specified as such. Hence, all types of worships, whether by actions or by word of mouth, are included in the meaning of the verse. Since prayer is supreme in all worships, it is included here on priority. It is for this reason that the scholars have stated that this verse has clearly described and defined the timings of the five prayers. Someone asked Sayyidna Ibn ` Abbas ؓ whether the Qur'an has specifically mentioned about the five prayers? He answered in the affirmative, and quoted this verse as a proof. Then explaining his point, he said that the words," when you see the evening" (حِین تُمسُونَ ) are for maghrib prayer, "when you see the morning" (حِینَ تُصبِحُونَ )for fajr prayer, "in the afternoon" (عَشِیَّا) for ` Asr prayer, "and when you enter the time of zuhr" (وَ حِینَ تُظھِرُون) for zuhr prayer. In this way, this verse has described the four prayers very clearly. As for the ` Isha' prayer, it is enjoined explicitly in the verse مِن بَعْدِ صَلَاةِ الْعِشَاءِ (After the prayer of ` Isha' - 24:58). Sayyidna Hasan Al-Basri (رح) has opined that the words, "when you see the evening" include both maghrib and ` Isha' prayers.
Special Note
This verse is the dhikr of Sayyidna Ibrahim ؓ which earned him the title of وَإِبْرَاهِيمَ الَّذِي وَفَّىٰ (And Ibrahim who fulfilled his covenant - 53:37). Sayyidna Ibrahim used to recite these words in the morning and evening.
It is reported from Sayyidna Mu` adh Ibn 'Anas ؓ with authentic proofs that the reason behind awarding the title of 'fulfilling his covenant' to Sayyidna Ibrahim (علیہ السلام) was his recitation of this prayer.
Abu Dawud, Tabarani and Ibn- us- Sunni have reported on the authority of Sayyidna Ibn ` Abbas ؓ that the Holy Prophet ﷺ said about these two verses:
فَسُبْحَانَ اللَّـهِ حِينَ تُمْسُونَ وَحِينَ تُصْبِحُونَ ﴿17﴾ وَلَهُ الْحَمْدُ فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَعَشِيًّا وَحِينَ تُظْهِرُونَ ﴿18﴾ يُخْرِجُ الْحَيَّ مِنَ الْمَيِّتِ وَيُخْرِجُ الْمَيِّتَ مِنَ الْحَيِّ وَيُحْيِي الْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَا ۚ وَكَذَٰلِكَ تُخْرَجُونَ
So, proclaim Allah's purity when you see the evening and when you see the morning. And to Him be praise in the heavens and the earth, and in the afternoon and when you enter the time of Zuhur (soon after the decline of the sun towards West). He brings out the living from the dead and brings out the dead from the living, and gives life to the land after it is dead. And in similar way you will be brought out. (30:17-19)
That whoever will recite them in the morning, all shortcomings in his acts during the day will be repaired; and whoever will recite these verses in the evening all shortcomings in his actions during the night will be repaired. (Ruh).
Kad omrknete (tad se klanjaju akšamski i jacijski namaz) i kad osvanete (tad se klanja sabahski namaz), slavite Allaha.
The existence of a perfect and complete world is a definite proof of the First Creation. If the first creation was possible, why should the second creation not be possible? If one accepts the present world, but does not accept the Hereafter, it amounts to denying a natural corollary of a fact which one has oneself accepted as such. ‘The guilty’ refers to the influential people who led the campaign against the Truth, and who provided arguments in support of the denial of Truth. When the Doomsday explosion dislocates the system of the world, the guilty ones will suddenly realize that the supports of which they had been proud were without foundation. The words which, according to them, supplied uncontradictable arguments in favour of their stand, will all prove false. When they see conditions which are quite contrary to their expectations and which shatter their illusions, they will be dumbfounded. On the Day of Judgement, human beings will be divided into two groups—one consisting of those who glorify God and offer praises to Him, and the other consisting of those who do quite the reverse. The people of the first group are those who realize God to such a degree that He becomes the sole topic of their conversation. A definite manifestation of this glorification of God and offering praises is the prayers offered five times a day. In this verse, the offering of praises ‘in the morning’ means the fajr. The prayers of maghrib, and ‘isha are included in the words ‘in the evening’. Prayer at midday is called zuhr, while that of in the late afternoon is called ‘asr.
Y para Al-lah, glorificado y exaltado sea, es toda alabanza; los ángeles Lo alaban en el cielo y Sus creaciones lo alaban en la Tierra. Glorifícalo por la tarde, durante el tiempo de la oración de Al-‘Asr, y al mediodía durante Ad-Duhr.
Allahu svaka hvala pripada, u podne i onda kad se ikindija-namaz klanja. Na nebesima ga hvale meleki, a na Zemlji stvorenja.
Ngài là Đấng duy nhất đáng được ca tụng, trên trời thì có các Thiên Thần tụng niệm Ngài, dưới đất thì được tất cả vạn vật tán dương Ngài, tất cả đều tán dương Ngài khi trời bắt đầu chiều lúc giờ Salah 'Asr, và lúc giữa trưa trong giờ Salah Zhuhr.
Ukol sa Kanya lamang – pagkataas-taas Siya – ang pagbubunyi. Sa mga langit ay nagpupuri sa Kanya ang mga anghel Niya at sa lupa ay nagpupuri sa Kanya ang mga nilikha Niya. Magluwalhati kayo sa Kanya kapag pumapasok kayo sa hapon, ang oras ng dasal sa hapon; at magluwalhati kayo sa Kanya kapag pumapasok kayo sa oras ng tanghali.
E a Lui solo, gloria Sua, spetta la lode nei Cieli, in cui lo lodano gli angeli, e sulla Terra, nella quale lo lodano le Sue creature; e lodateLo quando giunge l'ora pomeridiana, nel momento della Preghiera Aṣr العصر, e lodatelo quando giunge il mezzogiorno, nel momento della Preghiera di Al-Dohorالظّهر.
Övgü yalnızca Allah -Subhanehu ve Teâlâ-'ya mahsustur. Göklerde melekleri O'na hamdeder, yeryüzünde ise yaratmış olduğu mahlukat O'na hamdeder. İkindi namazı vaktine girdiğinizde ve öğle namazı vaktine girdiğinizde O'nu tespih edin.
And for Allah, may He be glorified, is all praise; the angels praise Him in the heavens and His creations praise Him on Earth. And glorify Him when you enter the evening: the time of the ‘Asr prayer, together with glorifying Him at the time of Aẓ-Ẓuhr.
Hanya bagi-Nya semata segala pujian di langit yang dipujikan oleh para malaikat dan segala pujian di bumi yang dipujikan oleh makhluk-makhluk-Nya. Bertasbihlah pula kepada-Nya ketika kalian memasuki waktu sore, yaitu waktu pelaksanaan salat Asar dan bertasbihlah kepada-Nya ketika kalian memasuki waktu salat Zuhur.
C’est à Lui Seul que revient la louange: les anges Le louent dans les Cieux et sur Terre, ce sont Ses autres créatures qui Le louent.
Glorifiez-lorsque commence l’après-midi, c’est-à-dire à l’heure de la prière de l’après-midi, et glorifiez-Le au milieu de la journée, c’est-à-dire à l’heure de la prière de midi.
Allah crée ce qui est vivant à partir de ce qui est mort, comme lorsqu’Il crée un être humain à partir de sperme inerte et un poussin à partir d’un œuf, et crée ce qui est mort à partir de ce qui est vivant, comme lorsqu’Il crée le sperme à partir de l’être humain et l’œuf à partir de la poule. Il fait revivre la Terre après une sécheresse en y faisant tomber la pluie et en la couvrant de verdure. Tout comme Il fait revivre la Terre, vous sortirez de vos tombes afin de rendre des comptes et être rétribués.
Egli fa uscire il vivo dal morto, così come ha fatto sorgere l'uomo dal fiotto e il pulcino dall'uovo, e fa sorgere il morto dal vivo, così come fa uscire il fiotto dall'uomo e l'uovo dalla gallina; e ravviva la terra dopo la sua siccità, facendo scendere la pioggia e facendola germogliare; così come ravviva la terra facendola germogliare, allo stesso modo verrete risuscitati dalle vostre tombe per il Rendiconto e la Retribuzione.
He extracts the living from the dead, like His extracting a human from a drop of semen and a chick from an egg. He also extracts the dead from the living, like His extracting a drop of semen from a human and an egg from a chicken. He revives the earth after it has become dry by sending down rain and regrowing it. Likewise you will be resurrected from your graves for accountability and requital.
Ngài kéo sự sống ra từ cõi chết giống như Ngài đã kéo con người ra từ tinh dịch và gà con ra từ cái trứng; Ngài kéo cái chết ra từ sự sống giống như Ngài lấy tinh dịch ra khỏi con người và cái trứng ra khỏi con gà; Ngài làm sống lại mảnh đất chết khô bằng cơn mưa làm mọc lên đồng cỏ. Và hình ảnh phục sinh đất chết khô đó giống như việc con người sẽ bị phục sinh sống lại từ cõi mộ để chịu sự thưởng phạt.
Allah je Onaj Koji izvodi živo iz neživog, kao npr. čovjeka iz sperme, ili pile iz jajeta, i izvodi neživo iz živog, kao npr. spermu iz čovjeka, ili jaje iz kokoši, i zemlju pomoću kiše oživljava nakon obamrlosti njezine – tako će i vas Svemogući Allah oživiti i dovesti na stajalište da položite račun za svoja djela.
Yüce Allah, insanı nutfeden ve civcivi yumurtadan çıkardığı gibi ölüden diriyi çıkartır. İnsandan nutfeyi ve tavuktan yumurtayı çıkardığı gibi diriden de ölüyü çıkartır. Yeryüzü kuruduktan sonra yağmur indirerek ve yeşerterek ona hayat verir. Yeryüzüne yeşerterek hayat verdiği gibi hesaba çekmek ve amellerinizin karşılığını vermek için sizi kabirlerinizden çıkaracaktır.
Al-lah hace surgir lo vivo de lo muerto, como cuando hace surgir a un humano de una gota de semen y a un polluelo de un huevo. También hace surgir lo muerto de lo vivo, como cuando hace surgir la gota de semen del hombre y el huevo de la gallina. Al-lah revive la tierra árida enviando la lluvia y reverdeciéndola. De la misma forma serán resucitados de sus tumbas para rendir cuentas y ser retribuidos.
Dia mengeluarkan yang hidup dari yang mati sebagaimana Dia mengeluarkan manusia dari air mani dan anak burung dari telur. Sebaliknya, Dia mengeluarkan yang mati dari yang hidup sebagaimana Dia mengeluarkan air mani dari manusia dan mengeluarkan telur dari ayam. Dia juga menghidupkan bumi setelah kekeringannya dengan menurunkan hujan padanya dan menumbuhkan padanya tumbuhan. Sebagaimana kebangkitan bumi dengan ditumbuhkan padanya tumbuh-tumbuhan itu, demikianlah kalian bangkit keluar dari kuburan kalian untuk mendapatkan perhitungan dan pembalasan amalan.
Nagpapalabas Siya ng buhay mula sa patay, tulad ng pagpapalabas Niya sa tao mula sa punlay at sa sisiw mula sa itlog; nagpapalabas Siya ng patay mula sa buhay, tulad ng pagpapalabas Niya sa punlay mula sa tao at itlog mula sa manok. Nagbibigay-buhay Siya sa lupa matapos ng katuyuan nito sa pamamagitan ng pagpapababa ng ulan at pagpapatubo rito. Tulad ng pagbibigay-buhay sa lupa sa pamamagitan ng pagpapatubo rito, palalabasin kayo mula sa mga libingan ninyo para sa pagtutuos at pagganti.
De entre los grandes signos de Al-lah que prueban Su poder y unicidad está que Él los creó de un puñado de tierra, cuando hizo surgir a su padre del polvo, luego se multiplicaron rápidamente y se extendieron poblando la Tierra.
From among the great signs of Allah which prove His power and oneness, is that He created you - O people! - from earth when He created your father from clay, then you soon became many humans increasing through reproduction, and spreading over the earth’s east and west.
Jedno od očitih znamenja da je Allah, džellešanuhu, svemoćan, veličanstven i jedini Bog jeste i to što je stvorio ljude od zemlje, tako što je Adema, praoca čovječanstva, od blata ustajalog stvorio, pa gle – vi, njegovi potomci, odjednom se namnožiste i nastaniste Zemlju, te se po njenim krajevima raširiste.
Commentary
After narrating the incident of the war between Rum and Persia in the beginning of Surah Ar-Rum, it was declared that the cause of the misguidance of the infidels and their heedlessness towards the truth was their excessive love for material life and paying no heed to the Hereafter. After that, any possible misgiving regarding resurrection on the Dooms Day and about the rewards and punishment after reckoning was clarified from different angles. Then it was suggested that one should, at the first place, look and ponder within his Self, and then should look around and note what had happened to the people who had lived before, and what was their end. After that Allah's exclusive Omnipotence was described, in which no one is His partner. The obvious conclusion of all these facts and reasoning is that no one else but Allah is entitled to being worshipped, and what He has conveyed through His prophets about the Dooms Day, resurrection, reckoning, Paradise and Hell in the Hereafter should be believed in its totality. In the above verses six manifestations of His Omnipotence together with all-encompassing wisdom are described which are the signs of His incomparable power and wisdom. These realities are termed in these verses as "signs" which in the present context mean "signs of the divine omnipotence"
First sign of divine omnipotence
Man, the most distinguished among all creatures who is the ruler of the universe, is created from earth, which is the most inferior element among all the constituting elements of nature. Among the four well-known elements, that is water, fire, air and earth, the last named does not have the slightest sense, sensation or movement. All other elements have at least some movement, but the earth is devoid of that as well. However, this element is selected by Allah Ta’ ala for the creation of humans. Iblis (Shaitan) was misled by his arrogance as he regarded himself superior to man, since he is made of fire. What he failed to understand was that greatness and superiority is awarded by Allah Ta’ ala. He is free to award it to any one He chooses.
Creation of man from earth is obvious with reference to ‘Adam (علیہ السلام) who is the father of all mankind. Since he was created from clay, the entire mankind, being his progeny, is created indirectly from clay. Every man's creation from earth may also be explained by saying that every man or woman is created from human sperm which is constituted by different ingredients. The origin of most of these ingredients is nothing but earth.
20- Sizi topraktan yaratmış olması da O’nun delillerindendir. Sonra siz, (çoğalıp yeryüzüne) dağılan insanlar haline geldiniz.
21- Sizin için kendi cinsinizden kendileri ile sükûn bulacağınız eşler yaratmış olması ve aranızda sevgi ve merhamet var etmesi de O’nun delillerindendir. Şüphesiz bunlarda düşünen bir toplum için ibretler vardır.
20. Bu buyruktan itibaren Yüce Allah, tek ilâh olduğuna, azametinin kemaline, meşietinin geçerliliğine, kudretinin gücüne, sanatının güzelliğine, rahmet ve ihsanının genişliğine delil teşkil eden delillerini saymaya başlamaktadır:“Sizi topraktan yaratmış olması” ki bu, insan soyunun aslını teşkil eden Âdem aleyhisselam’ın yaratılması ile olmuştur “O’nun delillerindendir. Sonra siz, (çoğalıp yeryüzüne) dağılan insanlar haline geldiniz.” Yani O, sizi tek bir asıldan ve maddeden yaratmış sonra da sizi yeryüzünün dört bir yanına yaymıştır.
Bunda sizi bu asıldan yaratanın ve yeryüzünün dört bir yanına yayanın; hak mabud, Rab, hamde layık, mutlak egemen, her türlü sevgiye layık ve çok rahmetli olduğuna, ölümden sonra sizi tekrar dirilterek kendi huzuruna döndüreceğine dair pek çok deliller vardır.
21. “Sizin için kendi cinsinizden” size münasip, sizin de kendilerine münasip düştüğünüz ve sizin kendilerine kendilerinin de size benzediği “kendileri ile sükûn bulacağınız eşler yaratmış olması ve aranızda” eşler arasında evliliğe bağlı muhabbet ve merhameti gerektiren sebepler dolayısı ile “sevgi ve merhamet var etmesi de O’nun” rahmetine, kullarına inâyetine, pek büyük hikmetine, her şeyi çepeçevre kuşatan ilmine delalet eden “delillerindendir.”Eşler ile faydalanılır, zevk alınır, çocukların doğumu ve terbiyesi yönünde faydalar sağlanır, eşlerle huzur ve sükûna kavuşulur. Çoğu zaman eşler arasında gördüğümüz sevgi ve merhameti başka iki kimse arasında göremeyiz.“Şüphesiz bunlarda düşünen” yani fikirlerini kullanan, Allah’ın âyetleri üzerinde tefekkür eden ve bir husustan başka bir hususa ders çıkaran “bir toplum için ibretler vardır.”
Kabilang sa mga dakilang tanda ni Allāh na nagpapatunay sa kakayahan Niya at kaisahan Niya ay na lumikha Siya sa inyo, O mga tao, mula sa alabok nang nilikha Niya ang ama ninyo mula rito, pagkatapos biglang kayo ay mga taong nagdadamihan sa pamamagitan ng pag-aanak at lumalaganap sa mga silangan ng lupa at mga kanluran nito.
Tra i grandi segni di Allāh, che mostrano la Sua Potenza e la Sua Unicità, vi è il fatto che vi abbia creati – o gente – dalla terra, quando creò vostro padre dall'argilla, ed eccovi uomini che si riproducono con la procreazione, e vi diffondete nel Levante e nel Ponente della terra.
L’un des signes éminents du pouvoir et de l’Unicité d’Allah est qu’Il vous a créés de terre, ô gens, lorsqu’Il en a créé votre père Adam et lorsque vous avez pris la forme d’êtres humains, vous vous êtes reproduits et vous vous êtes dispersés dans les contrées occidentales et orientales de la Terre.
Di antara tanda-tanda kekuasaan Allah yang agung yang menunjukkan kekuasaan dan keesaan-Nya adalah Dia menciptakan kalian -wahai manusia- dari tanah, yaitu saat menciptakan bapak kalian darinya. Kemudian tiba-tiba kalian menjadi manusia yang berkembang biak dengan turun-temurun dan menyebar di bumi bagian timur maupun bagian barat.
"Dan di antara tanda-tanda kekuasaanNya ialah Dia men-ciptakan kamu dari tanah, kemudian tiba-tiba kamu (menjadi) manusia yang berkembang biak. Dan di antara tanda-tanda kekua-saanNya ialah Dia menciptakan untukmu istri-istri dari jenismu sendiri, supaya kamu cenderung dan merasa tenteram kepadanya, dan dijadikanNya di antaramu rasa kasih dan sayang. Sesungguh-nya pada yang demikian itu benar-benar terdapat tanda-tanda bagi kaum yang berpikir." (Ar-Rum: 20-21).
(20) Ini adalah permulaan dalam menghitung tanda-tanda-Nya yang membuktikan keesaanNya dalam ilahiyah, keparipurna-an keagunganNya, berlakunya masyi`ah (kehendak)Nya, kehebatan kekuasaanNya, keindahan ciptaanNya, keluasan rahmat dan karu-niaNya, seraya berfirman, ﴾ وَمِنۡ ءَايَٰتِهِۦٓ أَنۡ خَلَقَكُم مِّن تُرَابٖ ﴿ "Dan di antara tanda-tanda kekuasaanNya ialah Dia menciptakan kamu dari tanah," yaitu dengan menciptakan asal-usul keturunan, yaitu Adam عليه السلام, ﴾ ثُمَّ إِذَآ أَنتُم بَشَرٞ تَنتَشِرُونَ ﴿ "kemudian tiba-tiba kamu (menjadi) manusia yang berkembang biak." Maksudnya, yang telah menciptakan kalian dari satu sumber asal dan satu materi dan mengembangbiakkan kalian di berbagai penjuru dan sudut bumi.
Dalam hal seperti itu terdapat tanda-tanda yang menunjuk-kan kepada kalian bahwa yang telah menciptakan kalian dari asal-usul tersebut dan menyebarluaskan kalian di berbagai bumi adalah Rabb Sembahan (Yang haq), Yang Maharaja, yang Maha Terpuji, Yang Maha Penyayang lagi Maha Pemurah, yang akan mengulangi penciptaan kalian dengan kebangkitan setelah kematian.
(21) ﴾ وَمِنۡ ءَايَٰتِهِۦٓ ﴿ "Dan di antara tanda-tandaNya," yang mem-buktikan rahmatNya, perhatianNya terhadap hamba-hambaNya, kebijaksanaanNya yang agung dan ilmuNya yang mencakup se-gala sesuatu, ﴾ أَنۡ خَلَقَ لَكُم مِّنۡ أَنفُسِكُمۡ أَزۡوَٰجٗا ﴿ "ialah Dia menciptakan untukmu istri-istri dari jenismu sendiri," mereka yang serasi dengan kalian, dan kalian serasi dengan mereka, mereka serupa dengan kalian dan kalian serupa dengan mereka, ﴾ لِّتَسۡكُنُوٓاْ إِلَيۡهَا وَجَعَلَ بَيۡنَكُم مَّوَدَّةٗ وَرَحۡمَةًۚ ﴿ "supaya kamu cenderung dan merasa tenteram kepadanya dan dijadikan-Nya di antaramu rasa kasih dan sayang," dengan memberikan pada pernikahan itu berbagai sebab yang dapat mendatangkan rasa kasih dan sayang, sehingga dengan adanya istri dapat merasakan kenikmatan, kelezatan dan manfaat dengan adanya anak-anak, mengasuh mereka dan dapat merasakan kedamaian padanya. Anda biasanya tidak akan menjumpai pada seseorang rasa kasih dan sayang seperti yang dapat dirasakan oleh kedua suami istri ﴾ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَٰتٖ لِّقَوۡمٖ يَتَفَكَّرُونَ ﴿ "Sesungguhnya pada yang demikian itu benar-benar terdapat tanda-tanda bagi kaum yang berpikir," yaitu mereka yang mengaktifkan akal pikiran mereka, merenungkan ayat-ayat Allah dan berpindah (dalam merenung) dari sesuatu ke suatu yang lain.
Trong những dấu hiệu vĩ đại của Allah chứng minh quyền năng vô biên của Ngài và tính duy nhất của Ngài là Ngài đã tạo các ngươi - hỡi con người - từ đất bụi khi Ngài đã tạo ra tổ tiên của các ngươi từ đó, sau đó, các ngươi trở thành những con người phàm được nhân rộng ra bằng việc sinh sản và lan rộng khắp mọi nơi trên trái đất từ đông sang tây.
Among the Signs of Allah
Allah says:
وَمِنْ ءَايَـتِهِ
(And among His signs) -- which speak of His might and power, is the fact that He created your father Adam out of dust.
ثُمَّ إِذَآ أَنتُمْ بَشَرٌ تَنتَشِرُونَ
(and then -- behold you are human beings scattered!) So man's origins lie in dust, then in a despised liquid, then he is formed and becomes a clot, then a lump of flesh, then bones in the form of a human being. Then Allah clothes the bones with flesh. Then the soul is breathed into him and he can hear and see. Then he comes forth from his mother's womb, small and weak, but the longer he lives, the stronger he becomes, until he reaches the age where he can build cities and strongholds, and he travels to different lands and across the seas, earning a living and amassing wealth, and he is smart and intelligent and crafty, with ideas and opinions of his own, and each one is able to achieve great things in this world and in the Hereafter according to his individual means. Glory be to the One Who has enabled them and made it easy for them to learn all kinds of skills for earning a living, and has caused them to vary in their levels of knowledge and intellectual ability, and in how handsome or ugly, rich or poor they are, and in whether they are blessed and doomed. Allah says:
وَمِنْ ءَايَـتِهِ أَنْ خَلَقَكُمْ مِّن تُرَابٍ ثُمَّ إِذَآ أَنتُمْ بَشَرٌ تَنتَشِرُونَ
(And among His signs is this that He created you from dust, and then -- behold you are human beings scattered!) Imam Ahmad recorded that Abu Musa said, "The Messenger of Allah ﷺ said:
«إِنَّ اللهَ خَلَقَ آدَمَ مِنْ قَبْضَةٍ قَبَضَهَا مِنْ جَمِيع الْأَرْضِ، فَجَاءَ بَنُو آدَمَ عَلَى قَدْرِ الْأَرْضِ، جَاءَ مِنْهُمُ الْأَبْيَضُ وَالْأَحْمَرُ وَالْأَسْوَدُ وَبَيْنَ ذَلِكَ، وَالْخَبِيثُ وَالطَّيِّبُ، وَالسَّهْلُ وَالْحَزْنُ وَبَيْنَ ذَلِك»
(Allah created Adam from a handful taken from throughout the earth. Hence the sons of Adam vary as the earth varies, so they are white and red and black and colors in between, evil and good, easy-going or difficult -- or something in between.)" This was also recorded by Abu Dawud and At-Tirmidhi, who said, "This Hadith is Hasan Sahih." Allah said:
وَمِنْ ءايَـتِهِ أَنْ خَلَقَ لَكُم مِّنْ أَنفُسِكُمْ أَزْوَجاً
(And among His signs is this that He created for you wives from among yourselves,) meaning, `He created females of your own kind, to be wives for you.'
لِّتَسْكُنُواْ إِلَيْهَا
(that you may find repose in them,) This is like the Ayah,
هُوَ الَّذِى خَلَقَكُمْ مِّن نَّفْسٍ وَحِدَةٍ وَجَعَلَ مِنْهَا زَوْجَهَا لِيَسْكُنَ إِلَيْهَا
(It is He Who has created you from a single person, and He has created from him his wife, in order that he might enjoy the pleasure of living with her) (7:189). This refers to Hawwa'. Allah created her from Adam, from the short rib on his left. If Allah had made all of Adam's progeny male, and created the females from another kind, such as from Jinn or animals, there would never have been harmony between them and their spouses. There would have been revulsion if the spouses had been from a different kind. Out of Allah's perfect mercy He made their wives from their own kind, and created love and kindness between them. For a man stays with a woman because he loves her, or because he feels compassion towards her if they have a child together, or because she needs him to take care of her, etc.
إِنَّ فِى ذلِكَ لآيَـتٍ لِّقَوْمٍ يَتَفَكَّرُونَ
(Verily, in that are indeed signs for a people who reflect.)
Allah'ın birliğine ve kudretine delalet eden azametli ayetlerinden biri de -Ey İnsanlar!- Babanızı topraktan yaratarak sizin aslınızı da ondan (topraktan) yaratmasıdır. Ardından sizler üreyerek nesli çoğalan beşer ve yeryüzünün doğu ve batısına yayılan canlılar oldunuz.
Un autre des signes éminents du pouvoir et de l’Unicité d’Allah est qu’Il a créé pour vous, ô hommes, des conjointes de votre race afin que vous soyez apaisés par l’harmonie qu’il y a entre vous et a suscité dans vos cœurs de l’amour et de la compassion l’un pour l’autres. Ce sont là des preuves et des indices clairs adressés à des gens qui réfléchissent car ce sont eux qui tirent profit de l’utilisation de leur raison.
Dan, di antara tanda-tanda kekuasaan-Nya yang agung yang menunjukkan kekuasaan dan keesaan-Nya adalah Dia menciptakan untuk kalian -wahai kaum laki-laki- dari jenis kalian pasangan-pasangan agar jiwa kalian merasa cenderung dan tenang kepadanya karena ada kesamaan di antara kalian, serta Dia memunculkan rasa cinta dan kasih sayang di antara kalian dan mereka. Sesungguhnya di dalam hal itu terdapat bukti-bukti dan tanda-tanda yang jelas bagi orang-orang yang berpikir karena hanya orang-orang yang berpikir yang bisa mendapatkan faedah dari pemikiran akal mereka.
Aynı zamanda Yüce Allah'ın birliğine ve kudretine delalet eden büyük ayetlerinden bir tanesi de; sizin için kendi cinsinizden olan uyum içinde yaşadığınız, nefislerinizin huzur bulduğu eşler yaratmış olmasıdır. Sizler ve onlar arasında sevgi ve şefkat meydana getirmiştir. Şüphesiz ki bu zikredilenler, düşünen bir toplum için apaçık ayet ve delilerdir. Çünkü onlar akıllarını kullanarak bundan istifade eden kimselerdir.
De entre los grandes signos de Al-lah, que prueban Su poder y unicidad, está el haber creado a los cónyuges para que encuentren satisfacción mutuamente, y haber dispuesto entre ustedes amor y misericordia. En ello hay pruebas y evidencias claras para quienes reflexionan y se benefician.
From also from among the great signs of Allah which prove His power and oneness, is that He created for you - O men! - wives from among your species so that you may find contentment in them due to your special compatibility, and He put love and affection between you. Indeed, in the aforementioned are clear proofs and evidences for people who contemplate, because they are the ones who benefit by using their intellect.
Jedan od znakova da je Allah jedini, svemogući Bog i da se samo Njemu može robovati jest to što je, o muškarci, od vrste vaše žene stvorio da s njima živite i da se uz njih smirite, uspostavivši među vama ljubav i samilost. Onom ko razmisli, pomno i nepristrasno, u tom je Božijem davanju veliki, bjelodani dokaz. Jedino oni koji razmišljaju imaju koristi od uma koji im je On dao.
A wonderful miracle of the present world is growth and development. Here, one finds an inert, non-growing material turning into a material which is capable of growing and increasing. Here, lifeless earth, in other words, earth’s elements, undergo a change and take the shape of moving and talking human beings. On account of this, human civilization has survived for thousands of years now. This change, and that too a well-organized, proportionate and harmonious change, would not be at all possible unless it were the work of an all-powerful God. The fact is that if a man gives deep consideration to God’s creations, he will feel that the presence of God is reflected in everything.
E tra i suoi grandi segni che mostrano la Sua Potenza e la Sua Unicità vi è il fatto che abbia creato per voi, o uomini, mogli della vostra stessa specie, per rasserenare i vostri animi e affinché vi leghiate; e ha stabilito, tra voi e loro, amore e pietà. In verità, in ciò che è stato menzionato vi sono segni e prove evidenti rivolti a un popolo che riflette, poiché sono costoro a trarre vantaggio dalle loro riflessioni.
Kabilang sa mga dakilang tanda Niya gayundin na nagpapatunay sa kakayahan Niya at kaisahan Niya ay na lumikha Siya alang-alang sa inyo, O mga lalaki, mula sa lahi ninyo ng mga kabiyak upang mapanatag ang mga sarili ninyo sa kanila dahil sa pagkakatulad ng uri sa pagitan ninyo, at gumawa Siya sa pagitan ninyo ng pag-ibig at simpatiya. Tunay na sa nabanggit na iyon ay talagang may mga patotoo at mga katunayang maliwanag para sa mga taong nag-iisip-isip dahil sila ay ang mga makikinabang sa pagpapagana ng mga isip nila.
Second sign of the divine omnipotence
Allah Ta’ ala has created women in the same genus as that of man and they are made their wives as lifelong partners. Men and women are created from the same matter, yet there is a world of difference in their built, appearance, looks, character, habits, morals, disposition etc. If one seeks to recognize God, even this creation provides an excellent example of His supreme power. The wisdom behind the creation of this particular sex is said to be لِّتَسْكُنُوا إِلَيْهَا (So that you may find tranquility in them - 21). If one ponders, it becomes evident that all the requirements of men from women end up in drawing peace of mind, tranquility and comfort. The Holy Qur'an has put all that in one word.
The verse has thus indicated that the total outcome of married life is peace of mind and comfort; the couple that enjoys it is successful in the object of its creation, while the family that is deprived of peace of mind and tranquility is unsuccessful in its married life. This is also true that the very foundation of a successful married life rests on a lawful marriage. If one probes into the societies that developed illicit ways of living together without the bond of marriage, he will certainly discover that the life of such people is devoid of peace and tranquility. Living like animals to fulfill lust may provide temporary pleasure, but not the lasting peace of mind and comfort one draws from a proper married life.
The object of married life is tranquility for which mutual love and affection is the key
The present verse has declared that the object of married life of man and woman is peace of mind. This could be achieved only when there is a mutual recognition of each other's rights and a sincere effort to fulfill them. Otherwise the demand for meeting one's own rights only will lead to domestic brawls and shattering of peace. One course for the fulfillment of these rights could have been to lay stress only on legislation and imposing laws, as has been done in the case of other rights of the people, where it is prohibited to usurp the rights of others and after due warnings the punishments have been prescribed, and it is advised to show sympathy and sacrifice toward others. However, it is a common experience that people cannot be corrected only by giving them a set of laws, unless they are accompanied by nurturing taqwa and Allah's fear in the hearts. That is why the Holy Qur'an, whenever it gives any injunctions regarding the social life of man, comes with the directions of وَاخْشَوْا اتَّقُوا اللَّـهَ (Fear Allah) as a complement to those injunctions.
Mutual relations between man and woman are of such a delicate and sensitive nature that neither a law can ensure the fulfillment of their respective rights completely, nor can any court do full justice to it. It is for this reason that the Holy Prophet ﷺ has selected those verses of the Qur'an for the khutbah (sermon) of nikah in which stress is laid on piety, fear of Allah and the Hereafter. Only these qualities in the spouses could stand as a guarantor for the fulfillment of mutual rights.
In addition to this, Allah Ta’ ala has not made the conjugal rignts merely a matter of rules and regulations, but also a natural and emotional requirement of every man and woman. It is on the same pattern as the mutual rights of parents and children are safeguarded by the natural love they have for each other. Allah Ta’ ala has filled the hearts of parents with such a natural love that they are compelled to protect their children more than their own-selves. Similarly, a degree of natural love is put in the hearts of children for their parents. The same thing is done in the case of spouses, for which it is said وَجَعَلَ بَيْنَكُم مَّوَدَّةً وَرَحْمَةً (And He has created love and kindness between you - 30:21), that is, Allah Ta’ ala has not restricted-the relationship between spouses to a legal and religious relationship, but has filled their hearts with love and compassion. The literal meaning of wudd and mawaddah is 'liking', which results in love and affection. Here Allah Ta’ ala has used two words - one is mawddah (love or friendship) and the other rahmah (kindness). It is possible that mawaddah (love) refers to the young age when spouses are attracted towards each other with love and affection, while rahmah refers to the old age when passions subside and compassion for each other takes over. (Qurtubi)
After that it is saidإِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَآيَاتٍ لِّقَوْمٍ يَتَفَكَّرُونَ (Surely in this there are signs for a people who reflect - 30:21). Although this verse has mentioned only one sign, but at the end of the verse, the word 'signs' in plural is used. The reason for this is that conjugal relationship, which is being discussed here, has many aspects, religious and mundane benefits. If all these benefits are taken into consideration, it appears that this relationship contains a number of signs of the divine omnipotence.
Third sign of divine omnipotence
The people living on earth are divided into many races, having different physical features and colours. Some are white, while others are black, brown, and yellow. Rather many have multitude of in-between shades of colours, because of inter-marriages among those having different colours. They speak different languages with many different dialects. The creation of the sky and earth is no doubt a great Divine masterpiece, but the difference of 'tongues' between human beings is also an equally astonishing Divine marvel. The difference of 'tongues' mentioned in this verse includes the difference of languages. There are hundreds of languages spoken in different parts of the world. Some of them are so much at variance from each other that there seems to be absolutely no link between them. Then, it also includes the difference of accents, pronunciations and the qualities of voices. Allah's omnipotence has created the voice of each individual distinguishable from that of the others. The voices of men are clearly distinct from those of women, and the voices of children, from those of aged people, and so on, although the apparatus of speech, i.e. the tongue, the lips, the throat etc. are the same in all human beings. تَبَارَكَ اللَّـهُ أَحْسَنُ الْخَالِقِينَ
Và trong những dấu hiệu vĩ đại chứng minh quyền năng của Allah và tính duy nhất của Ngài là Ngài đã vì các ngươi - hỡi những người đàn ông - mà tạo ra những người vợ từ chính cơ thể của các ngươi để các ngươi an tâm mà sống đùm bọc lẫn nhau, thương yêu nhau, nhường nhịn nhau. Chắc chắn với những gì đã được đề cập là bằng chứng thiết thực nhất dành cho đám người biết suy nghĩ, bởi chỉ có suy nghĩ mới giúp ích được đám người có khối óc.
E uno dei grandi segni che mostrano la Sua Potenza e la Sua unicità è la creazione dei cieli e la creazione della terra; e tra di essi vi è la differenza delle vostre lingue, e la differenza dei vostri colori. In verità, in ciò che è stato menzionato vi sono prove e segni per i sapienti e i lungimiranti.
22- Göklerin ve yerin yaratılması, dillerinizin ve renklerinizin farklı olması da O’nun delillerindendir. Şüphesiz bunlarda bilenler için ibretler vardır.
22. “Bilenler”, ibretli husususları anlayan, deliller üzerinde gereği gibi düşünen, gerçek ilim ehli kimselerdir. “Göklerin ve yerin” ve onların içinde bulunanların “yaratılması”ında Allah’ın pek çok delilleri vardır ki bazıları şunlardır: Öncelikle bu, Yüce Allah’ın egemenliğinin azametine, mutlak kudretinin kemaline bir delildir. O, bu pek büyük varlıkları var etmiştir. Bunlar, hikmetinin de kemal derecesinde olduğunu göstermektedir. Çünkü yarattığı bu varlıklar son derece sağlamdır. İlminin ne kadar geniş olduğunu da gösterir. Çünkü yaratanın, yarattığını bilmesi kaçınılmaz bir şeydir:“Hiç yaratan bilmez mi?”(el-Mülk, 67/14) Rahmet ve lütfunun genişliğini de göstermektedir. Çünkü bu yaratmada pek üstün menfaatler vardır. Dilediğini seçen mutlak irade sahibi olduğuna da delil vardır. Çünkü bu yarattıklarında dileme ve tercihe bağlı pek çok hususiyetler ve meziyetler vardır. İbadeti hak eden ve tevhid edilmesi gerekenin yalnızca O olduğuna da delil vardır. Çünkü yaratan sadece O’dur. O bakımdan yalnızca O’na ibadet etmek gerekir.
İşte bütün bunlar, aklî birtakım deliller olup Yüce Allah akılların bunlara dikkat etmelerini istemiş, bunlar üzerinde tefekkür etmeyi ve bunlardan gerekli ibretleri çıkartmayı emretmiştir.
Aynı şekilde “dillerinizin ve renklerinizin farklı olması da O’nun delillerindendir.” Aslınız bir olmakla renkleriniz ve harflerin mahreçleri (çıkış yerleri) aynı olmakla birlikte dilleriniz farklı farklıdır. Her bakımdan birbirine uyan iki ses bulmak mümkün olmadığı gibi her bakımdan birbirine benzeyen iki renk bulmak da mümkün değildir. Mutlaka bunlar arasında birini diğerinden ayırt etmeye yarayan farklılıklar bulunmaktadır. İşte bunlar, Allah’ın kudretinin kemaline ve O’nun meşîetinin etkin oluşuna delildir. Kullarının birbirlerine benzememeleri için böyle bir farklılığı takdir etmiş olması, inâyet ve rahmetinin bir tecellisidir. Çünkü bu farklılık olmasaydı, türlü karışıklıklar ortaya çıkar ve pek çok maksat ve ihtiyacın karşılanmasına imkân bulunmazdı.
Un autre des signes éminents du pouvoir et de l’Unicité d’Allah est qu’Il a créé les Cieux et la Terre et a fait que vos langues soient différentes et variées à l’image des couleurs de votre peau. Ce sont là des preuves et des indices adressés aux gens doués de savoir et de clairvoyance.
Kabilang sa mga dakilang tanda Niya na nagpapatunay sa kakayahan Niya at kaisahan Niya ang pagkakalikha ng mga langit at ang pagkakalikha ng lupa. Kabilang sa mga ito ang pagkakaiba-iba ng mga wika ninyo at ang pagkakaiba-iba ng mga kulay ninyo. Tunay na sa nabanggit na iyon ay talagang may mga patotoo at mga katunayan para sa mga kaalaman at pagkatalos.
The same way there are differences of colour and hue. It is seen that babies of different colour and hue take birth from the same parents under the same circumstances. All this is the marvel of Allah's creation. The wisdom behind the difference of colours requires a lengthy description which is beyond our scope, but many of these wisdoms can be easily understood by a little reflection.
While referring to this sign of the divine omnipotence, this verse has mentioned creation or many things, such as sky, earth, the difference of languages and dialects, difference of colour in humans, which are all signs of Divine wisdom and can be recognized and understood with little attention. Hence, it is added at the end of the verse:إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَآيَاتٍ لِّلْعَالِمِينَ (Surely in this there are signs for the persons of knowledge - 30:22).
O'nun birliğine ve kudretine delalet eden azametli ayetlerinden biri de gökleri ve yeri yaratmasıdır. Konuşmuş olduğunuz dilleriniz ve renklerinizin farklı olması da bu ayetlerdendir. Bu söylenilenlerde ilim ve basiret sahipleri için apaçık ayet ve deliller vardır.
Dan, di antara tanda-tanda kekuasaan-Nya yang agung yang menunjukkan kekuasaan dan keesaan-Nya adalah penciptaan langit dan bumi, juga perbedaan bahasa dan warna kulit kalian. Sesungguhnya di dalam hal itu benar-benar terdapat bukti-bukti bagi orang yang berilmu dan mempunyai mata hati.
Và trong những dấu hiệu vĩ đại chứng minh quyền năng của Allah và tính duy nhất của Ngài là Ngài đã tạo ra các tầng trời, trái đất, sự khác biệt về ngôn ngữ, khác biệt về màu da. Chắc chắn những gì được đề cập là bằng chứng thiết thực nhất dành cho đám người biết nhận thức.
"Dan di antara tanda-tanda kekuasaanNya ialah mencip-takan langit dan bumi dan berlain-lainan bahasamu dan warna kulitmu. Sesungguhnya pada yang demikian itu benar-benar ter-dapat tanda-tanda bagi orang-orang yang mengetahui." (Ar-Rum: 22).
(22) Orang-orang yang mengetahui (orang alim) adalah para ahli ilmu yang memahami pelajaran-pelajaran dan merenung-kan ayat-ayat. Ayat-ayat dalam masalah ini banyak, di antara ayat-ayat(Nya) adalah penciptaan ﴾ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ ﴿ "langit dan bumi" dan segala apa yang ada di dalamnya, bahwasanya semua itu mem-buktikan pada keagungan kekuasaan Allah dan kesempurnaan keperkasaanNya, yang telah menciptakan makhluk (ciptaan) yang agung ini, dan kesempurnaan hikmahNya karena ketelitian yang terkandung dalam ciptaan tersebut, serta kemahaluasan ilmuNya. Sebab, Sang Pencipta pasti mengetahui makhluk yang diciptakan-Nya.
﴾ أَلَا يَعۡلَمُ مَنۡ خَلَقَ ﴿
"Ketahuilah, Yang menciptakan itu mengetahui." (Al-Mulk: 14).
Juga (tanda bukti) liputan rahmat dan karuniaNya, karena di dalam semua itu terdapat manfaat yang sangat besar, dan bahwa-sanya Dia yang berkehendak yang memilih apa saja yang Dia ke-hendaki, karena pada rahmat dan karuniaNya terdapat berbagai keunggulan dan keistimewaan; dan bahwa Dia semata yang berhak disembah dan diesakan, sebab hanya Dia Yang Maha Esa yang menciptakan, maka dari itu wajib diesakan dengan ibadah.
Semua itu adalah dalil-dalil rasional yang diingatkan oleh Allah سبحانه وتعالى kepada akal, diperintahkan olehNya untuk direnungkan dan diambil pelajarannya ﴾ و َ ﴿ "dan" demikian pula pada,﴾ ٱخۡتِلَٰفُ أَلۡسِنَتِكُمۡ وَأَلۡوَٰنِكُمۡۚ ﴿ "berlain-lainannya bahasamu dan warna kulitmu," ber-dasarkan banyaknya jumlah kalian dan berbeda-bedanya kalian, padahal asal usulnya satu (sama), dan tempat keluarnya huruf pun sama. Sekalipun demikian adanya, namun Anda tidak akan menjumpai dua suara (manusia) sama dari segala sisi, dan tidak pula dua warna kulit yang serupa dari segala sisi, melainkan Anda pasti menemukan perbedaan di antara semua itu yang dengannya bisa dibedakan.
Ini semua menunjukkan kemahasempurnaan kekuasaanNya, kehebatan masyi`ahNya, perhatianNya kepada hamba-hambaNya dan rahmat (kasih-sayang)Nya kepada mereka. Dia menetapkan perbedaan tersebut agar tidak terjadi kesamaran, karena akan ber-akibat fatal (kekacauan) dan akan banyak tujuan-tujuan mulia dan kebutuhan yang akan terabaikan.
De entre los grandes signos de Al-lah, que prueban Su poder y unicidad, está la creación de los cielos y de la Tierra, la diversidad de idiomas y de colores de piel. Ciertamente, en esto hay pruebas y evidencias para la gente de conocimiento.
Jedno od znamenja da dragi Allah može sve učiniti i da je jedini Bog jest to što je stvorio predivna nebesa, nezamislivo velikih dimenzija, i što je stvorio Zemlju, i što je učinio da se ljudi razlikuju po jezicima, narječjima, izgledu i boji kože. U svim tim znamenjima odista je očita pouka onima koji imaju korisno znanje pomoću kojeg mogu proniknuti u suštinu stvari i u tajne Božijeg davanja i stvaranja.
From among His great signs which prove His power and oneness, is that He created the heavens and the earth, and your different languages and skin colours. Indeed, in the aforementioned are proofs and evidences for the people of knowledge and insight.
وَمِنْ ءَايَـتِهِ
(And among His signs) indicating His magnificent power.
خَلَقَ السَّمَـوَتِ وَالأَرْضَ
(is the creation of the heavens and the earth,) The heavens with their vast height and brightness and beauty of the stars and planets, and the earth with its density and its mountains, valleys, seas, plains, animals and trees.
وَاخْتِلَـفُ أَلْسِنَتِكُمْ
(and the difference of your languages) So, we see that some speak Arabic, and the Tatars have their own language, as do the Georgians, Romans, Franks, Berbers, Tou Couleurs (of Sudan), Ethiopians, Indians, Persians, Slavs, Khazars, Armenians, Kurds and others. Only Allah knows the variety of languages spoken among the sons of Adam. And the difference of their colors mentioned here refers to their appearance, for all the people of this world, from the time that Allah created Adam, and until the Hour begins, each of them has two eyes, two eyebrows, a nose, a forehead, a mouth and two cheeks, but none of them looks like another; there is bound to be some difference in posture, appearance and speech, whether it is apparent or is hidden and can only be noticed with careful observation. Each face has its own characteristics and does not look like another; even if there was a group of people who looked alike, having a beautiful or ugly characteristic in common, there would still be a difference between one person and the next.
إِنَّ فِى ذلِكَ لأَيَـتٍ لِّلْعَـلَمِينَ
(Verily, in that are indeed signs for men of sound knowledge.)
وَمِنْ ءايَـتِهِ مَنَامُكُم بِالَّيْلِ وَالنَّهَارِ وَابْتِغَآؤُكُمْ مِّن فَضْلِهِ
(And among His signs is your sleep by night and by day, and your seeking of His bounty.) Among His signs is the cycle of sleep that He has created during the night and the day, when people are able to cease moving and rest, so that their tiredness and exhaustion will go away. And He has enabled you to seek to earn a living and to travel about during the day, this is the opposite of sleep.
إِنَّ فِى ذلِكَ لآيَـتٍ لِّقَوْمٍ يَسْمَعُونَ
(Verily, in that are indeed signs for a people who listen.) meaning, understand.
Na neograničenu Allahovu moć i jednoću ukazuje i san noću i danju, koji je Allah stvorio da bi se ljudi odmarali, te i to što je Svemogući Allah učinio dan u osnovi za privređivanje i bavljenje poslovima. U tome su dokazi onom ko čuje i odaziva se istini; samo će on korist iz njih izvući.
23- Geceleyin ve gündüzün uyumanız ve O’nun lütfundan (rızkınızı) aramanız da O’nun delillerindendir. Şüphesiz bunlarda kulak veren bir toplum için ibretler vardır.
23. Yani bu husustaki delilleri ve manaları iyice düşünmek üzere kulak kesilen ve aklını yoran kimseler için ibretler ve dersler vardır. Çünkü bunlar, Yüce Allah’ın rahmetine bir delildir. Nitekim Yüce Allah şöyle buyurmaktadır:“Geceyi ve gündüzü sizin için (birinde) sükûn bulasınız ve (diğerinde) lütfundan arayasınız diye yaratmış olması, O’nun rahmetindendir. Belki şükredersiniz.”(el-Kasas, 28/73)
Bunlar ,aynı zamanda Yüce Allah’ın hikmetinin eksiksizliğine de delildir. Çünkü O’nun hikmeti, mahlukatın bir vakitte dinlenmeleri ve toparlanmalarını, bir diğer vakitte de dinî ve dünyevî maslahatları için etrafa yayılmalarını gerektirmiştir. Bu ise ancak gece ve gündüzün ardı ardına gelmesi ile mümkün olabilir. Tek başına bunları yapan kim ise ibadete layık olan da ancak O’dur.
Tra i suoi grandi segni che mostrano la Sua Potenza e la Sua Unicità vi è il vostro sonno durante la notte e il vostro sonno durante il giorno, in modo che vi riposiate dalla fatica del vostro lavoro. E tra i Suoi segni vi è il fatto di aver stabilito per voi il giorno, in modo che andiate alla ricerca del sostentamento del vostro Dio. In verità, in ciò che è stato menzionato vi sono Segni e prove evidenti rivolti a un popolo che ascolta con accettazione.
Un autre des signes éminents du pouvoir et de l’Unicité d’Allah est que vous dormez la nuit et aussi la journée afin que vous vous reposiez des fatigues de vos activités. Un autre des signes éminents du pouvoir et de l’Unicité d’Allah est qu’Il vous assigna la journée afin que vous vous dispersiez et recherchiez la subsistance accordée par votre Seigneur. Ce sont là des preuves et des signes adressés à des gens qui écoutent de bonne foi et avec l’intention de méditer.
Dan, di antara tanda-tanda kekuasaan-Nya yang agung yang menunjukkan kekuasaan dan keesaan-Nya adalah tidur kalian di waktu malam dan tidur kalian di siang hari untuk beristirahat dari letihnya pekerjaan kalian. Di antara tanda-tanda kekuasaan-Nya juga adalah Dia menjadikan siang agar kalian berpencar di muka bumi untuk mencari rezeki dari Tuhan kalian. Sesungguhnya di dalam hal itu benar-benar terdapat bukti-bukti bagi kaum yang mendengarkan dengan pendengaran yang penuh perhatian dan penerimaan.
Và trong những dấu hiệu vĩ đại chứng minh quyền năng của Allah và tính duy nhất của Ngài là việc các ngươi ngủ vào ban đêm và nghỉ ngơi vào ban ngày sau giờ lao động mệt mỏi, và trong những dấu hiệu khác của Ngài là Ngài dùng ban ngày để các ngươi đi khắp mọi nơi tìm kiếm bổng lộc của Thượng Đế các ngươi. Quả thật trong sự việc được đề cập là bằng chứng thiết thực nhất dành cho đám người biết lắng nghe và biết đón nhận.
De entre los grandes signos de Al-lah, que prueban Su poder y unicidad, está el sueño de noche para que puedan descansar y la vigilia del día para que puedan buscar el sustento de su Señor. Ciertamente, en esto hay pruebas y evidencias para un pueblo que escucha atentamente, con contemplación y aceptación.
From among His great signs which prove His power and oneness, is your sleeping by night and wakefulness by day, so that you may rest from the tiredness of your work. And from among His signs is that He made the day so that you may disperse, seeking sustenance from your Lord. Indeed, in the aforementioned are proofs and evidences for people who listen attentively while contemplating and accepting.
Kabilang sa mga dakilang tanda Niya na nagpapatunay sa kakayahan Niya at kaisahan Niya ang tulog ninyo sa gabi at ang pagtulog ninyo sa maghapon upang magpahinga mula sa hirap ng mga gawain ninyo. Kabilang sa mga tanda Niya ay na ginawa Niya para sa inyo ang maghapon upang magsikalat kayo roon habang mga naghahanap ng panustos mula sa Panginoon ninyo. Tunay na sa nabanggit na iyon ay talagang may mga patotoo at mga katunayan para sa mga taong dumidinig ayon sa pagdinig ng pagbubulay-bulay at pagdinig ng pagtanggap.
Fourth sign of divine omnipotence
Human sleep and economic activities both in daytime and at night have been mentioned in verse 32 as the fourth sign of Allah's omnipotence. Unlike some other verses, both night and day have been mentioned in this verse as times of sleep; similarly, economic activities are mentioned as activities performed both in daytime and at night. In other verses, sleep is described as something done at night, and earning of sustenance as an act of daytime. The reason is that the major purpose of night is to sleep, and some economic activities are also performed as a secondary function. The case of daytime is the opposite, where the major objective is to work, while a little time may be spent in having rest and sleeping. Therefore, both descriptions are correct. Some commentators have tried to interpret this verse in a way that sleep becomes restricted to night and earning of sustenance to daytime, as mentioned in other verses. However, in the light of explanation given above, such a labored interpretation is not called for.
Sleep and economic activity is not against asceticism and trust in Allah
It is evident from this verse that sleeping at night and working at daytime is made a natural habit for the humans. It is not something that one has to cultivate, but is a natural gift bestowed by Allah Ta’ ala to all His creatures. The point can be proven by the fact that one cannot sleep at times despite making all possible arrangements for the comfort. Sometimes even the sleeping pills become ineffective. But on the other hand, when Allah wills, people go to sleep even on hard floors amidst severe hot and oppressive conditions.
The same principle applies to earning of sustenance. It is a common knowledge that two persons having equal opportunities, knowledge and intellect, and putting in equal efforts and skill for earning their livelihood, do not necessarily succeed equally. One earns more than the other, because it is decreed as such by Allah's wisdom. Therefore, one should try to earn the living through all the means available to him, but should not ignore the reality that the outcome of his endeavours depends on the will of Allah, as He is the real provider.
At the end of this sign of divine omnipotence it is saidإِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَآيَاتٍ لِّقَوْمٍ يَسْمَعُونَ (Surely in this there are signs for a people who listen - 30:23) Perhaps dependence on listening is placed here because it is commonly seen that the sleep takes over once one lays down in comfort. Similarly, one earns his living by putting in effort and labour in trade, services etc. But the hand of nature in their attainment is not seen by the ordinary eye. This fact is described and explained by the prophets of Allah. Hence it is said that these signs are beneficial for those who listen with care, and once the reality is understood, they accept it without obstinacy.
Gece ve işlerinizin yorgunluğundan dinlenmeniz için gündüz vaktinde uyumanız, Allah Teâlâ'nın birliğine ve kudretine delalet eden azametli ayetlerinden biridir. Aynı zamanda gündüzü, Rabbinizden rızık istemek için yeryüzüne yayıldığınız bir vakit kılması O'nun ayetlerindendir. Şüphesiz bunlarda kabul ve tefekkür etme kasdıyla işitip, dinleyen topluluk için apaçık ayet ve deliller vardır.
"Dan di antara tanda-tanda kekuasaanNya ialah tidurmu di waktu malam dan siang hari dan usahamu mencari sebagian dari karuniaNya. Sesungguhnya pada yang demikian itu benar-benar terdapat tanda-tanda bagi kaum yang mendengarkan." (Ar-Rum: 23).
(23) Maksudnya, mendengarkan dengan penuh perenungan dan menghayati makna-maknanya. Tanda-tanda itu ada pada semua itu. Sesungguhnya yang demikian itu membuktikan (me-nunjukkan) rahmat Allah سبحانه وتعالى, sebagaimana difirmankanNya dalam ayat yang lain,
﴾ وَمِن رَّحۡمَتِهِۦ جَعَلَ لَكُمُ ٱلَّيۡلَ وَٱلنَّهَارَ لِتَسۡكُنُواْ فِيهِ وَلِتَبۡتَغُواْ مِن فَضۡلِهِۦ وَلَعَلَّكُمۡ تَشۡكُرُونَ 73 ﴿
"Dan karena rahmatNya, Dia jadikan untukmu malam dan siang, supaya kamu beristirahat pada malam itu dan supaya kamu mencari sebagian dari karuniaNya (pada siang hari) dan agar kamu bersyukur kepadaNya." (Al-Qashash: 73).
Dan menunjukkan akan kesempurnaan hikmah (kebijaksana-an)Nya, sebab hikmahNya menuntut ketenangan manusia pada suatu waktu agar mereka bisa beristirahat dan berkumpul. Dan pertebaran mereka pada satu waktu untuk menunaikan berbagai maslahat agama dan dunia mereka, dan itu semua tidak akan bisa dilaksanakan secara sempurna kecuali dengan adanya silih bergan-tinya siang dan malam; dan Yang Esa melakukan semua itu adalah yang berhak diibadahi.
The Universe in all the elements of its existence is the sign of God. Its coming into existence from nothingness and the enormous variety found in it indicates His vast powers. The utmost meaningfulness in all things reflects His quality of mercy. The existence of destructive things like lightning acquaints us with how God takes punitive actions. The revival of greenery on earth after its being dry and barren demonstrates re-creation and resurrection. All these are the signs of God. But these signs are only for those who lend their ears to the silent call of the Universe—for those who put their wisdom and their knowledge to the correct use.
From among His great signs which prove His power and oneness, is that He shows you the lightening in the sky, and combines within it fear of the thunderclaps and hope of rain. He also sends down rainwater for you from the heavens, and revives the earth by the regrowth of plants after it has dried up. Indeed, in that are clear proofs and evidences for understanding people, so that they may draw conclusions by it on resurrection after death for accountability and requital.
Un autre des signes éminents du pouvoir et de l’Unicité d’Allah est qu’Il vous montre la foudre dans le Ciel en vous inspirant la crainte qu’elle vous terrasse, et vous inspire de l’espoir lorsqu’Il fait descendre sur vous la pluie.
Il fait alors revivre la Terre après qu’elle ait été sèche en y faisant pousser des plantes. Ce sont là des preuves et des indices clairs adressés à des gens qui raisonnent et parviennent à la conclusion que la Ressuscitation, la Reddition des Comptes et la Rétribution sont des vérités réelles.
De entre los grandes signos de Al-lah, que prueban Su poder y unicidad, está que Él muestra el relámpago en el cielo, combinando dentro de ustedes el temor por los truenos y el anhelo por la lluvia. Él también envía agua en forma de lluvia desde los cielos, reviviendo la tierra mediante el rebrotar de las plantas luego de las sequías. Ciertamente, en esto hay pruebas y evidencias claras para un pueblo que razona, para que puedan sacar conclusiones sobre la resurrección después de la muerte, basándose en cómo la tierra cobra vida nuevamente luego de la lluvia.
Và trong những dấu hiệu vĩ đại chứng minh quyền năng của Allah và tính duy nhất của Ngài là Ngài cho các ngươi nhìn thấy hiện tượng sấm chớp trên trời, nó khiến các ngươi vừa sợ sấm sét và vừa hi vọng trời sẽ đổ mưa; và Ngài đã trút xuống cho các ngươi từ trời xanh những cơn mưa để Ngài làm sống lại vùng đất đã chết khô làm cho mọc lên đồng cỏ. Quả thật trong sự việc được đề cập là bằng chứng thiết thực nhất dành cho đám người biết nhận thức. Đây là bằng chứng của việc phục sinh sau khi chết để tính sổ và thưởng phạt.
"Dan di antara tanda-tandaNya, Dia memperlihatkan kepa-damu kilat untuk (menimbulkan) ketakutan dan harapan, dan Dia menurunkan air hujan dari langit, lalu menghidupkan bumi dengan air itu sesudah matinya. Sesungguhnya pada yang demikian itu benar-benar terdapat tanda-tanda bagi kaum yang memperguna-kan akalnya." (Ar-Rum: 24).
(24) Maksudnya, dan di antara tanda-tandaNya adalah Dia menurunkan hujan kepada kalian, yang dengannya negeri dan manusia menjadi hidup. Dan Dia memperlihatkan kepada kalian mukadimah-mukadimahnya (tanda-tanda awal. Pent.) berupa petir dan kilat yang ditakuti (oleh malaikat), namun diharapkan. ﴾ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَٰتٖ ﴿ "Sesungguhnya pada yang demikian itu benar-benar terdapat tanda-tanda" yang menunjukkan betapa meratanya karunia-Nya, betapa luasnya ilmuNya, betapa sempurnanya kecermatanNya dan keagungan hikmahNya; dan bahwa Dia dapat menghidupkan kembali orang-orang yang sudah mati, sebagaimana Dia kuasa menghidupkan kembali tanah setelah sebelumnya kering kerontang (tandus, mati), ﴾ لِّقَوۡمٖ يَعۡقِلُونَ ﴿ "bagi kaum yang mempergunakan akal-nya," maksudnya, bagi orang-orang yang mempunyai akal pikiran yang dengannya mereka dapat memahami apa yang didengarnya, dilihatnya dan dihafalnya, dan dengannya akal itu dapat membukti-kan terhadap sesuatu yang telah menjadi dalilnya.
24- Bir korku ve ümit sebebi olarak size şimşeği göstermesi ve gökten su indirerek yeryüzünü ölümünden sonra o su ile canlandırması da O’nun delillerindendir. Şüphesiz bunda aklını kullanan bir toplum için ibretler vardır.
24. Yani kendisi vasıtası ile toprağın ve kulların hayat bulduğu yağmuru üzerinize indirmesi, bu yağmurun inişinden önce de gök gürültüsü ve kendisine ümitle bakılan ve aynı zamanda korkulan şimşeği göstermesi de O’nun âyetlerindendir.“Şüphesiz bunda aklını kullanan bir toplum için ibretler vardır.” Yani işittikleri ve gördükleri üzerinde akıl yorup düşünen, onları belleyen ve bütün bunları delil olmaları gereken şeylere delil olarak görüp kabul eden kimseler için Yüce Allah’ın lütuf ve ihsanının genelliğine, ilminin genişliğine, her şeyi mükemmel ve sapasağlam yaptığına, hikmetinin azametine ve ölümünden sonra yeryüzünü dirilttiği gibi ölüleri de dirilteceğine dair pek çok deliller vardır.
Kabilang sa mga dakilang tanda Niya na nagpapatunay sa kakayahan Niya at kaisahan Niya ay nagpapakita Siya sa inyo ng kidlat sa langit at nagsasama Siya para sa inyo rito sa pagitan ng pangamba sa mga kulog at ng paghahangad ng ulan, at nagbababa Siya para sa inyo mula sa langit ng tubig ng ulan saka nagbibigay-buhay Siya sa lupa matapos ng katuyuan nito sa pamamagitan ng pinatutubo Niya rito na halaman. Tunay na sa nabanggit na iyon ay talagang may mga patotoo at mga katunayang maliwanag para sa mga taong nakapag-uunawa kaya nagpapatunay sila sa pamamagitan ng iyon sa pagkabuhay matapos ng kamatayan para sa pagtutuos at pagganti.
E tra i grandi Segni della Sua potenza e della Sua Unicità vi è il fatto che vi mostri il lampo nel cielo, che include il timore dei fulmini e il desiderio della pioggia, e che faccia scendere, per voi, dal cielo, l'acqua piovana, con la quale ravviva la terra dopo la sua aridità, facendo germogliare le piante. In verità, in ciò vi sono prove e segni evidenti rivolti a un popolo che riflette. Essi si fanno guidare da questi fatti, convincendosi della Resurrezione, dopo la morte, per il Rendiconto e la Retribuzione.
Gökteki şimseği, içinde bulunan yıldırım ile sizi korkutmak, yağmura olan arzunuzu gerçekleştirmek için göndermesi, bulutlardan yağmuru indirip, ardından yeryüzü kurak iken orada ekinler bitirip, hayat vermesi O'nun birliğine ve kudretine delalet eden büyük ayetlerindendir. Şüphesiz bu söylenenlerde, akıl sahipleri için apaçık ayet ve deliller vardır. Onlar bununla ölümden sonra hesap ve karşılık için tekrar dirilecekleri hakkında çıkarımda bulunurlar.
Dan, di antara tanda-tanda kekuasaan-Nya yang agung yang menunjukkan kekuasaan dan keesaan-Nya adalah Dia menampakkan kepada kalian kilat di langit dan mengumpulkan bagi kalian di dalam kilat itu perasaan takut terhadap halilintar dan harapan akan turunnya hujan. Dia juga menurunkan air hujan bagi kalian dari langit dan Dia hidupkan bumi setelah kering dengan tumbuhnya tumbuh-tumbuhan di bumi. Sesungguhnya di dalam hal itu terdapat bukti-bukti dan tanda-tanda yang jelas bagi kaum yang berakal, sehingga mereka menjadikannya sebagai dalil atas keberadaan kebangkitan setelah kematian untuk perhitungan dan pembalasan amalan.
وَمِنْ ءَايَـتِهِ
(And among His signs) which speak of His greatness,
يُرِيكُمُ الْبَرْقَ خَوْفاً وَطَمَعاً
(He shows you the lightning, for fear and for hope,) Sometimes you fear the heavy rain and destructive thunderbolts that follow it, and sometimes you feel hope, when you see a flash of lightning, that much-needed rain will come. Allah says:
وَيُنَزِّلُ مِنَ السَّمَآءِ مَآءً فَيُحْىِ بِهِ الاٌّرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَا
(and He sends down water from the sky, and therewith revives the earth after its death.) After it was barren, with nothing growing there, then the water comes to it and
اهْتَزَّتْ وَرَبَتْ وَأَنبَتَتْ مِن كُلِّ زَوْجٍ بَهِيجٍ
(it is stirred, and it swells and puts forth every lovely kind (of growth).) (22:5). In this is a clear sign and proof of the resurrection and the coming of the Hour. Allah says:
إِنَّ فِى ذلِكَ لآيَـتٍ لِّقَوْمٍ يَعْقِلُونَ
(Verily, in that are indeed signs for a people who understand.) Then Allah says:
وَمِنْ ءَايَـتِهِ أَن تَقُومَ السَّمَآءُ وَالاٌّرْضُ بِأَمْرِهِ
(And among His signs is that the heaven and the earth stand by His command.) This is like the Ayat:
وَيُمْسِكُ السَّمَآءَ أَن تَقَعَ عَلَى الاٌّرْضِ إِلاَّ بِإِذْنِهِ
(He withholds the heaven from falling on the earth except by His leave) (22: 65).
إِنَّ اللَّهَ يُمْسِكُ السَّمَـوَتِ وَالاٌّرْضَ أَن تَزُولاَ
(Verily, Allah grasps the heavens and the earth lest they should move away from their places) (35:41). Whenever `Umar bin Al-Khattab, may Allah be pleased with him, swore an emphatic oath, he would say, "No, by the One by Whose command the heaven and the earth stand," i.e., they stand firm by His command to them and His subjugation of them. Then, when the Day of Resurrection comes, the Day when the earth will be exchanged with another earth and the dead will come forth from their graves, brought back to life by His command and His call to them,
ثُمَّ إِذَا دَعَاكُمْ دَعْوَةً مِّنَ الاٌّرْضِ إِذَآ أَنتُمْ تَخْرُجُونَ
(Then afterwards when He will call you by a single call, behold, you will come out from the earth.) This is like the Ayat:
يَوْمَ يَدْعُوكُمْ فَتَسْتَجِيبُونَ بِحَمْدِهِ وَتَظُنُّونَ إِن لَّبِثْتُمْ إِلاَّ قَلِيلاً
(On the Day when He will call you, and you will answer with His praise and obedience, and you will think that you have stayed but a little while!) (17:52)
فَإِنَّمَا هِىَ زَجْرَةٌ وَحِدَةٌ - فَإِذَا هُم بِالسَّاهِرَةِ
(But it will be only a single Zajrah. When behold, they find themselves on the surface of the earth alive after their death. ) (79:13-14), and
إِن كَانَتْ إِلاَّ صَيْحَةً وَحِدَةً فَإِذَا هُمْ جَمِيعٌ لَّدَيْنَا مُحْضَرُونَ
(It will be but a single Sayhah, so behold they will all be brought up before Us!) (36:53).
Fifth sign of divine omnipotence
Allah Ta’ ala shows the flash of lightning to people in which there is risk of its striking, thus destruction. At the same time, there is a hope for rain following the lightning. The rain does follow with His will and gives rise to numerous types of vegetation. At the end of the verse, it is said فِي ذَٰلِكَ لَآيَاتٍ لِّقَوْمٍ يَعْقِلُونَ (Surely in this there are signs for a people who understand - 30:24), because the mysteries of lightning and rain, and the resultant growth of vegetation can be understood by those with intellect.
Jedan od znakova da Veličanstveni Allah može uraditi sve što On hoće i da je jedini Bog jest to što ljudima munju pokazuje koja izaziva suprotna osjećanja: strah od groma, i nadu da će pasti kiša kojom će Allah oživjeti suhu zemlju dajući da nikne razno bilje.U tome je za razumom obdarene očit dokaz da Svemogući i Mudri Allah može mrtve proživiti i obračunati.
25- Göklerin ve yerin O’nun emri ile ayakta durması da O’nun delillerindendir. Sonra O, sizi (yattığınız) yerden tek bir kez çağırdı mı hemen (kabirlerinizden) çıkıverirsiniz.
26- Göklerde ve yerde olanlar yalnız O’nundur. Hepsi de O’na boyun eğerler.
27- Varlıkları ilkin (yoktan) var eden, sonra da onları (ölümden sonra) diriltecek olan O’dur ve bu (diriltme), O’na göre daha kolaydır. Göklerde ve yerde en yüce sıfat yalnız O’nundur. O, Azizdir, Hakîmdir.
25. Yani O’nun büyük delillerinden birisi de göklerin ve yerin var olmaları, varlıklarını sürdürmeleri ve bunların O’nun emri ile sabit ve istikrarlı olmalarıdır. O nedenle bunların düzenleri bozulup sarsılmamakta ve gök yerin üzerine çökmemektedir. Gökleri ve yeri yok olmaktan koruyan büyük kudreti dolayısı iledir ki O, bütün yaratılmışlara yeryüzünden tek bir çağrıda bulunacak ve onlar da derhal bulundukları yerlerden (bu çağrıya uymak üzere) çıkıvereceklerdir: “Göklerle yerin yaratılması andolsun ki insanların yaratılışından daha büyüktür.”(el-Mümin, 40/57)
26. Bütün hepsi, O’nun yarattığı ve O’nun mülkü olan varlıklardır. Bütün bunlarda -karşı koyacak hiçbir güç olmaksızın, herhangi bir yardımcı ya da itiraz edenin varlığı söz konusu olmaksızın- tek başına dilediği gibi tasarrufta bulunan O’dur. Hepsi O’nun celâline itaat eder ve O’nun kemalinin önünde zilletle boyun eğer.
27. “Varlıkları ilkin (yoktan) var eden, sonra da onları (ölümden sonra) diriltecek olan O’dur ve bu” yani ölümden sonra varlıkları diriltmek “O’na göre” bunları ilkin yaratmaktan “daha kolaydır.” Bu, insanların zihin ve akıllarına göre böyledir (yoksa hepsi ona kolaydır). Yani sizlerin de itiraf ve kabul ettiğiniz üzere O, varlıkları ilkin yoktan var etmeye kadirdir ki varlıkları yeniden yaratmaya (diriltmeye) kadir olması öncelikle söz konusudur.
Yüce Allah, ibret alanların ibret alabilecekleri, mü’minlerin öğüt alacakları, hidâyet bulanların basiretlerini açacak türden pek büyük delilleri söz konusu ettikten sonra en büyük hususu ve en muazzam maksadı dile getirerek şöyle buyurmaktadır:“Göklerde ve yerde en yüce sıfat yalnız O’nundur.” Bütün kemal sıfatları ve bu sıfatların da kemal derecesi yalnız O’na aittir. Sevgi, ihlâs sahibi kullarının kalplerinde yer alan mükemmel ve eksiksiz şekli ile O’na yöneliş, üstün zikir ve onların ibadetleri yalnız O’nadır. “En yüce sıfat”, O’nun en üstün şekilde vasfedilmesi ve bunun gereği olan hususların O’na ait olması demektir. Bundan dolayı ilim ehli, her şeyi yoktan var eden Yüce Allah hakkında “evleviyet kıyası”nı kullanarak şöyle derler: Mahlukatta var olan bütün kemal sıfatlarına sahip olmak, bu sıfatları yaratan yüce Zat hakkında -bu hususta kendisine hiç kimsenin ortaklığı söz konusu olmaksızın- öncelikle söz konusudur. Yaratılmış varlıkların münezzeh bulundukları her bir eksiklikten de yaratanın münezzeh olması öncelikle/evleviyetle söz konusudur.“O, Azizdir.” Yani mükemmel ve eksiksiz güç ve kudret sahibidir “Hakîmdir.” Geniş hikmete sahiptir. O, izzeti ile bütün yaratıkları var etmiş ve emirlerini açıklamıştır. Hikmeti ile de yarattığını sapasağlam yaratmış ve kullarına en güzel şer’î hükümleri bildirmiştir.
Sixth sign of divine omnipotence
Existence of the sky and earth is by the command of Allah. When He will command the breakup of this system, this strong arrangement, which is working since thousands of years perfectly without a slight depreciation, will end up in no time. Then by the command of Allah all the dead will assemble in the plain for reckoning.
The sixth sign of divine omnipotence is in fact the sum and substance of the previous five signs, and they were in fact revealed to explain and elaborate this verse. The subject of this verse continues in the next few verses.
Un autre des signes éminents du pouvoir et de l’Unicité d’Allah est que le Ciel reste à sa place sans tomber et que la Terre ne s’écroule pas sous vous par Son ordre. Puis lorsque votre Seigneur vous convoquera par le souffle de l’ange dans la Trompe, vous sortirez alors de vos tombes pour rendre des comptes et être rétribués.
E tra i segni di Allāh che mostrano la Sua Potenza e la Sua Unicità vi è il fatto che il Cielo venga sorretto senza cadere, e che la terra non si deformi, per Suo ordine, gloria Sua. Dopodiché, quando Egli, gloria Sua, vi chiamerà dalla terra con il soffio dell'angelo dalla muraglia, ecco che uscirete dalle vostre tombe per il Rendiconto e la Retribuzione.
Và trong những dấu hiệu vĩ đại chứng minh quyền năng của Allah và tính duy nhất của Ngài là Ngài dựng đứng bầu trời không nghiêng ngã và giữ vững trái đất không lắc lư bằng mệnh lệnh của Ngài, sau đó Đấng Toàn Năng gọi các ngươi bằng tiếng còi của Thiên Thần thì lập tức các ngươi đứng dậy rời khỏi mồ của các ngươi để trình diện Ngài cho việc tính sổ và thưởng phạt.
Da je Allah, džellešanuhu, jedini i svemogući Bog, ukazuju nam i postojana nebesa i Zemlja. A na koncu ćete se, kad vas Svevišnji Allah samo jednom pozove da ustanete iz svojih kaburova, pojaviti žurno idući prema stajalištu, na kojem ćete položiti račun za ono što ste činili u životu na ovom svijetu.
"Dan di antara tanda-tanda kekuasaanNya ialah berdirinya langit dan bumi dengan iradatNya. Kemudian apabila Dia me-manggil kamu sekali panggil dari bumi, seketika itu (juga) kamu keluar (dari kubur). Dan kepunyaanNya-lah siapa saja yang ada di langit dan bumi. Semuanya hanya kepadaNya tunduk. Dan Dia-lah yang menciptakan (manusia) dari permulaan, kemudian mengembalikan (menghidupkan)nya kembali, dan 'menghidupkan-nya kembali' itu adalah lebih mudah bagiNya. Dan bagiNya-lah sifat yang Mahatinggi di langit dan bumi; dan Dia-lah Yang Maha-perkasa lagi Mahabijaksana." (Ar-Rum: 25-27).
(25) Maksudnya, di antara tanda-tandaNya yang sangat besar adalah bahwa langit dan bumi ini tegak, terpancang dan kokoh karena perintahNya, hingga keduanya tidak goyah, dan langit tidak jatuh menimpa bumi. Jadi kekuasaanNya sangat besar yang denganNya Dia menahan langit dan bumi sehingga tidak binasa, dan dengannya pula Dia kuasa apabila Dia menyeru ma-nusia dengan satu seruan dari bumi, maka dengan seketika mereka keluar.
﴾ لَخَلۡقُ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ أَكۡبَرُ مِنۡ خَلۡقِ ٱلنَّاسِ وَلَٰكِنَّ أَكۡثَرَ ٱلنَّاسِ لَا يَعۡلَمُونَ 57 ﴿
"Sesungguhnya penciptaan langit dan bumi lebih besar daripada penciptaan manusia, akan tetapi kebanyakan manusia tidak mengetahui." (Ghafir: 57).
(26) ﴾ وَلَهُۥ مَن فِي ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِۖ ﴿ "Dan kepunyaanNya-lah siapa saja yang ada di langit dan bumi," semuanya adalah ciptaanNya, dan hamba-hambaNya. Dia-lah yang berwenang mengendalikan mereka tanpa ada pesaing, penolong ataupun penentang; semua mereka tunduk kepada keagunganNya, patuh kepada kesempurnaanNya.
(27) ﴾ وَهُوَ ٱلَّذِي يَبۡدَؤُاْ ٱلۡخَلۡقَ ثُمَّ يُعِيدُهُۥ وَهُوَ ﴿ "Dan Dia-lah yang mencipta-kan manusia dari permulaan, kemudian mengembalikan (menghidup-kan)nya kembali, dan ia." Maksudnya, dan Dia menghidupkannya kembali sesudah kematian mereka ﴾ أَهۡوَنُ عَلَيۡهِۚ ﴿ "adalah lebih mudah bagiNya," daripada memulai penciptaan mereka. Ini bila dilihat dari kacamata akal dan pikiran. Maka apabila Dia kuasa memulai penciptaan yang kalian akui itu, maka kekuasaanNya untuk meng-ulangi (menghidupkan kembali) yang lebih mudah itu adalah tentu lebih mudah dan lebih mudah lagi!
Setelah Allah menjelaskan tanda-tandaNya yang sangat luar biasa yang bisa diambil pelajarannya oleh orang-orang yang meng-ambil pelajaran, diingat oleh orang-orang Mukmin dan diambil analisa oleh orang-orang yang mendapat petunjuk, maka Allah menjelaskan perkara yang sangat besar dan tuntutan yang sangat agung, seraya berfirman, ﴾ وَلَهُ ٱلۡمَثَلُ ٱلۡأَعۡلَىٰ فِي ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِۚ ﴿ "Dan bagiNya-lah sifat yang Mahatinggi di langit dan bumi," maksudnya, al-Matsal al-A'la adalah segala sifat kesempurnaan, dan kesempurnaan (secara maksimal) dari sifat tersebut, kecintaan dan inabah yang penuh lagi sempurna di dalam hati hamba-hambaNya yang tulus, dzikir yang mulia dan ibadah dari mereka. Jadi, al-matsal al-a`lâ adalah sifatNya yang tertinggi dan apa yang menjadi konsekuensinya. Maka dari itu para ahli ilmu menggunakan Qiyasul-aulâ (analogi lebih berhak) dalam hak Allah Sang Pencipta, maka mereka menga-takan, "Semua sifat kesempurnaan yang ada pada makhluk, maka Penciptanya lebih berhak memiliki sifat tersebut dengan catatan: Tidak ada seorang pun yang menyekutuiNya. Dan setiap sifat ke-lemahan (kekurangan) yang ada pada makhluk, maka Allah suci darinya." Karena kesucian Sang Khaliq dari sifat lemah tersebut adalah lebih utama dan lebih pantas. ﴾ وَهُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلۡحَكِيمُ ﴿ "Dan Dia-lah Yang Mahaperkasa lagi Mahabijaksana." Maksudnya, kepunyaanNya-lah keperkasaan yang sempurna, kebijaksanaan yang Mahaluas. Dengan keperkasaanNya Dia menciptakan semua makhluk ini dan Dia menampakkan apa saja yang diperintahkanNya, dan dengan hikmahNya Dia menciptakan dengan rapi, teliti dan sempurna apa yang diciptakanNya, dan benar-benar sangat baik apa yang disyariatkanNya.
Dan, di antara tanda-tanda kekuasaan-Nya yang agung yang menunjukkan kekuasaan dan keesaan-Nya adalah berdirinya langit tanpa terjatuh dan tegaknya bumi tanpa keruntuhan dengan perintah-Nya. Kemudian jika Dia memanggil kalian dengan seruan dari bumi dengan tiupan sangkakala oleh seorang malaikat, tiba-tiba kalian keluar dari kubur kalian untuk mendapatkan perhitungan dan pembalasan amalan.
Yüce Allah'ın emri ile düşmeden göğün ayakta durması ve yerin yıkılmaması O'nun birliğine ve kudretine delalet eden büyük ayetlerindendir. Sonra Allah -Subhanehu ve Teâlâ- meleğin Sûr'a üflemesiyle sizi yerden çağırdığında hesap ve karşılığınızın görülmesi için hemen kabirlerinizden çıkıverirsiniz.
De entre los entre los signos de Al-lah, que prueban Su poder y unicidad, está que los cielos desde sus alturas y la Tierra con sus desniveles se sostienen sin derrumbarse debido a Su voluntad. Luego, cuando Él los convoque el Día de la Resurrección mediante el ángel que tocará la trompeta, saldrán las personas de sus tumbas para rendir cuentas y ser retribuidos.
Kabilang sa mga dakilang tanda Niya na nagpapatunay sa kakayahan Niya at kaisahan Niya ang pananatili ng langit nang walang pagbagsak at ng lupa nang walang pagkaguho ayon sa utos Niya – kaluwalhatian sa Kanya. Pagkatapos kapag tumawag Siya sa inyo – kaluwalhatian sa Kanya – sa isang pagtawag mula sa lupa sa pamamagitan ng pag-ihip ng anghel sa tambuli, biglang kayo ay lalabas mula sa mga libingan ninyo para sa pagtutuos at pagganti.
And from among the signs of Allah which prove His power and oneness, is the upstanding of the sky without it falling and the earth not falling apart due to His command. Then, when He will call you once from the earth by the angel blowing the trumpet, you will suddenly emerge from your graves to give account and be requited.
Solo a Al-lah Le pertenece cuanto hay en los cielos y en la Tierra, Él es Quien todo lo creó, todo lo posee y tiene pleno control. Cada una de Sus creaciones en los cielos y en la Tierra Le obedece y es sumisa a Su mandato.
Hanya kepunyaan-Nya semata semua yang ada di langit dan semua yang ada di bumi, baik secara kepemilikan, penciptaan, maupun penakdiran. Seluruh yang ada di langit dan di bumi dari kalangan makhluk-makhluk-Nya tunduk kepada-Nya dan pasrah kepada perintah-Nya.
Sa Kanya lamang ang sinumang nasa mga langit at sa Kanya ang sinumang nasa lupa sa paghahari, paglikha, at pagtatakda. Lahat ng nasa mga langit at lahat ng nasa lupa na mga nilikha Niya ay mga inaakay sa Kanya, na mga sumusuko sa utos Niya.
Göklerde ve yerde ne varsa mülk, yaratma ve idare etme bakımından yalnızca O'nundur. Gökteki ve yerdeki her şey O'nun mahlukatıdır. O'na boyun eğmiş ve emrine teslim olmuşlardır.
وَلَهُ مَن فِى السَّمَـوَتِ وَالاٌّرْضِ
(To Him belongs whatever is in the heavens and the earth.) means, He owns it and it is enslaved to Him.
كُلٌّ لَّهُ قَـنِتُونَ
(All are obedient to Him.) they are humble before Him and submit to Him, whether willingly or unwillingly.
Repeating the Creation is easier for Allah
Allah's saying:
وَهُوَ الَّذِى يَبْدَأُ الْخَلْقَ ثُمَّ يُعِيدُهُ وَهُوَ أَهْوَنُ عَلَيْهِ
(And He it is Who originates the creation, then He will repeat it; and this is easier for Him.) Ibn Abi Talhah reported that Ibn `Abbas said, "This means it is easier for Him." Mujahid said: "Repeating it is easier for Him than originating it, and originating it is easy for Him." This was also the view of `Ikrimah and others. Al-Bukhari recorded that Abu Hurayrah, may Allah be pleased with him, said that the Prophet said:
«قَالَ اللهُ: كَذَّبَنِي ابْنُ آدَمَ وَلَمْ يَكُنْ لَهُ ذَلِكَ، وَشَتَمَنِي وَلَمْ يَكُنْ لَهُ ذَلِكَ، فَأَمَّا تَكْذِيبُهُ إِيَّايَ فَقَوْلُهُ: لَنْ يُعِيدَنِي كَمَا بَدَأَنِي وَلَيْسَ أَوَّلُ الْخَلْقِ بِأَهْوَنَ عَلَيَّ مِنْ إِعَادَتِهِ، وَأَمَّا شَتْمُهُ إِيَّايَ فَقَوْلُهُ: اتَّخَذَ اللهُ وَلَدًا، وَأَنَا الْأَحَدُ الصَّمَدُ الَّذِي لَمْ يَلِدْ وَلَمْ يُولَدْ وَلَمْ يَكُنْ لَهُ كُفُوًا أَحَد»
(Allah says; "The son of Adam denied Me, and he had no right to do so. And he reviled Me, and he had no right to do so. As for his denying Me, it is his saying: `He will not remake me as He originated me' -- while originating the creation is not easier for Me than re-creating him. As for his reviling Me, it is his saying: `Allah has taken to Himself a son,' while I am the One, the Self-Sufficient Master; I beget not, nor was I begotten, and there is none comparable to Me.") This was recorded only by Al-Bukhari.
وَلَهُ الْمَثَلُ الأَعْلَى فِى السَّمَـوَتِ وَالاٌّرْضِ
(His is the highest description in the heavens and in the earth. ) `Ali bin Abi Talhah reported Ibn `Abbas said, "This is like the Ayah:
لَيْسَ كَمِثْلِهِ شَىْءٌ
(There is nothing like Him) (42:11)." Qatadah said: "His description is La ilaha illallah, and there is no Lord but He."
Và Ngài duy nhất sở hữu và quản lý các tầng trời và vạn vật ở dưới đất, mọi thứ trên trời, mọi thứ dưới đất đều là tạo vật của Ngài, tất cả đều phục tùng theo mệnh lệnh của Ngài.
E Lui solo è il Detentore, il Creatore e l'Amministratore di tutto ciò che vi è nei cieli e in terra; tutto ciò che vi è nei cieli e in terra è Sua creazione, a Lui sottomessa e resa ai Suoi ordini.
Allah je Onaj Kojem pripadaju sva stvorenja na nebesima i na Zemlji, jer On stvara, opskrbljuje, određuje i upravlja, pred Njegovom veličinom svi su ponizni i svi su Njemu pokorni.
A Lui Seul revient la possession, la création et la gestion de ce qui se trouve dans les Cieux et sur la Terre. Toutes ces créatures Lui sont soumises et se résignent à exécuter Ses ordres.
And to Allah alone belongs whoever is in heavens and the earth, Allah created them, owns them and has full control over them. Everyone of His creations in the heavens and the earth are obedient to Him and submissive to His command.
Svevišnji je Allah Onaj Koji iz ničega stvara i Koji će stvorenja, nakon što se u prah pretvore, ponovo stvoriti. Lakše je vratiti u život ono što je već postojalo nego stvoriti iz ničeg – a oboje, prvotno stvaranje i vraćanje u život onog što je već postojalo, lahko je Allahu. Allahu, džellešanuhu, pripada najuzvišeniji primjer u svakom pogledu, pa je svako Njegovo svojstvo sušto savršenstvo i izraz veličine. Dragi Allah silan je i svemoćan. On daje ponos onom ko Njega prihvati za zaštitnika, a unizuje sve one koji su Njegovi neprijatelji. Mudar je u stvaranju, upravljanju, propisivanju…
E Lui, gloria Sua, è Colui che dà inizio alla Creazione senza precedenti, e che poi la riporta in vita, dopo la sua morte; e la resurrezione è cosa più semplice, per Lui, della creazione, ed entrambe sono cose facili, per Lui, poiché Egli, se desidera realizzare qualcosa, basta che dica: "Sii", e quella è. E a Lui, il Potente, Colui che viene temuto, spettano gli attributi della Maestà e della Perfezione; ed Egli è L'Immune, Colui che non può essere vinto, il Saggio nella Sua Creazione e Amministrazione.
Il, exalté soit-Il, est Celui qui débute la création sans modèle préalable puis la réitère après l’avoir fait disparaître. Or il est plus aisé de recommencer quelque chose que de le créer à partir de rien et les deux sont aussi faciles pour Allah car lorsqu’Il veut quelque chose, Il dit « Sois » et elle est aussitôt. Il est Celui qui possède au plus haut point les attributs de majesté et de perfection. Il est le Puissant à qui personne ne peut tenir tête et le Sage dans Sa création et Sa gestion.
In the vastness of space, the earth, the sun, the planets and stars—all wonderfully rare phenomena—proclaim by their very existence that there exists a Maintainer at whose behest, they continue to function. If this Being were taken away from the cosmos even for a moment, the whole system would be scattered helter-skelter. In this world, even an ordinary aeroplane will be destroyed if the pilot loses control. Then, how can the huge system of the Universe be run without the control of a Controller? Given the Great Power exhibited in the Universe by its Creator, it appears an easy task for Him to re-create or resurrect man after his death. In the light of the feat of the first creation, which is being performed in the universe at every moment, to accept the possibility of the second creation is just like accepting a proven fact. In the universe, God’s powers and His wisdom find expression at such a high level that attributing any remarkable feat to God on this basis is in no way a remote possibility.
لَهُ الْمَثَلُ الْأَعْلَىٰ (For Him is the highest attribute - 30:27) The word مَثَل mathal is used for any such thing which has resemblance and similarity with something else, but its being exactly like that is not necessary. Therefore, the Qur'an has used the word 'mathal' for Allah Ta’ ala at several places, as in this very verse, and in another but Allah Ta’ ala's Being is completely beyond resemblance. (That is why the word 'mathal' has been translated above as 'attribute', which is also a possible lexical meaning of the word.)
Siya – kaluwalhatian sa Kanya – ay ang nagsisimula ng paglikha ayon sa walang pagkakatulad na nauna, pagkatapos nagpapanumbalik nito matapos ng paglipol dito. Ang pagpapanumbalik ay higit na madali kaysa sa pagpapasimula. Kapwa ito madali sa Kanya dahil Siya, kapag nagnais ng anuman, ay nagsasabi rito ng: "Mangyari" saka nangyayari naman ito. Sa Kanya – kamahal-mahalan Siya at kapita-pitagan – ang paglalarawang pinakamataas sa bawat ipinanlalarawan sa Kanya mula sa mga katangian ng kapitaganan at kalubusan. Siya ay ang Makapangyarihan na hindi napananaigan, ang Marunong sa paglikha Niya at pangangasiwa Niya.
O -Subhanehu ve Teâlâ-, geçmiş bir benzeri olmadan ilk defa yaratan, öldükten sonra onları tekrardan yaratandır. Bu, O'na göre ilk olarak yaratmadan daha kolaydır. Aslında her ikisi de O'nun için kolaydır. Eğer O, bir şeyin olmasını isterse ona; "Ol!" der o da hemen oluverir. Allah -Azze ve Celle-'nin vasfedildiği bütün eşsiz, yüce, celâl ve kemâl sıfatları O'na aittir. O, kendisine, kimsenin galip gelemeyeceği izzet sahibidir. Yaratma ve yönetmesinde hikmet sahibi olandır.
Dialah yang memulai penciptaan tanpa ada contoh sebelumnya, kemudian mengembalikannya setelah kematiannya. Proses mengembalikan itu lebih mudah daripada penciptaan dari awal dan keduanya mudah bagi Allah karena jika Dia menghendaki sesuatu Dia berfirman kepadanya, “Jadilah!” maka jadilah ia. Dia memiliki sifat-sifat tertinggi dalam setiap sifat keagungan dan kesempurnaan yang disandarkan pada-Nya dan Dia Mahaperkasa yang tidak ada yang mengalahkan-Nya, lagi Mahabijaksana dalam penciptaan dan pengaturan-Nya.
He is the one who initiates the creation without there being anything like it before, then he resurrects it after making it expire. Bringing it back is easier than initiating it, but both are easy for Him because whenever He intends something, He says “Be!” and it happens. For Him Mighty and Majestic is the highest of praise in whatever qualities of majesty and perfection he is praised with. He is the almighty who cannot be overcome, the Wise in His creation and decree.
Él es Quien origina la creación sin que nada haya aparecido antes, y luego la resucita después de haberla hecho morir. Traer de vuelta a la vida es más fácil que crear por primera vez, pero para Al-lah ambas son fáciles, porque cuando Él tiene la intención de algo, dice “¡Sé!”, y lo que desea sucede. A Él pertenecen las más sublimes alabanzas. Él es el Poderoso, Quien no puede ser vencido, Sabio.
Và Ngài là Đấng đã khởi tạo vạn vật khi chúng không là gì, sau đó Ngài sẽ phục sinh nó lại sau khi tiêu vong, trong khi việc phục sinh đơn giản hơn việc khởi tạo và cả hai đối với Allah đều đơn giản bởi khi Ngài muốn bất cứ thứ gì thì Ngài chỉ cần phán: {كن} "hãy thành" lập tức nó sẽ thành; Ngài vượt trên hết mọi thứ đã miêu tả về Ngài và Ngài là Đấng Quyền Năng chiến thắng tất cả và là Đấng Sáng Suốt trong chi phối và quản lý.
Ô polythéistes, Allah vous énonce une parabole ayant pour objet un exemple de vous-mêmes: Avez-vous un associé qui, parmi vos esclaves, possède vos biens à égalité avec vous et dont vous redoutez qu'il prenne la part qu'il possède comme peut le faire un associé libre ? Acceptez-vous qu’un de vos esclaves soit votre associé ? Il ne fait aucun doute que non. Il est donc à plus forte raison exclu qu’Allah ait un associé parmi Ses créatures et Ses serviteurs dans Son Royaume. C’est par cette parabole et d’autres que Nous explicitons les arguments et les preuves à l’attention des gens doués de raison car ce sont eux qui en tirent profit.
Allāh vi ha fornito un esempio – o voi idolatri – tratto da voi stessi: condividete forse con i vostri schiavi o i vostri servi il vostro denaro o il vostro rango da pari? In realtà, temete di dividere con loro la vostra ricchezza, così come temete di condividere le ricchezze con i vostri soci liberi. Accettereste ciò da parte dei vostri schiavi? Senza dubbio, non lo accettereste, e così è ancora più giusto che Allāh non abbia soci, nel Suo Regno, tra i sudditi Sue creature. Così come vi abbiamo fornito questo esempio e altri, vi forniamo varie prove ed esempi, rivolte a un popolo che riflette, poiché sono costoro a trarne giovamento.
¡Idólatras! Al-lah les propone un ejemplo tomado de ustedes mismos: ¿Aceptarían que algunos de entre sus servidores fueran sus compañeros y compartieran con ustedes los bienes que les he concedido, teniendo repentinamente partes iguales, o que ustedes tuvieran que temerles como temen a sus adversarios? ¿Serían ustedes felices con su propia situación si sus servidores vivieran de esta manera? Indudablemente no estarían contentos con tal arreglo, y Al-lah es más digno de que no Le atribuyan compañeros en Su creación y Su reinado. Así es como Al-lah aclara los signos para la gente que razona.
-Ey Müşrikler!- Allah size kendi içinizden bir örnek vermektedir. Bu, hür olan ortağınız ile malınızı taksim etmekten endişe duyduğunuz gibi kendileriyle mallarınızı taksim etmekten endişe duyduğunuz ve mallarınıza eşit olarak ortak olan köleleriniz örneğidir. Kendiniz için köleleriniz üzerinden verilen bu örnekten razı olur musunuz? Şüphesiz, siz bundan razı olmazsınız. Yüce Allah'ın da mülkünde mahlukatı ve kullarından böyle bir ortağa razı olması asla düşünülemez. Bu ve benzeri misaller getirerek apaçık delil ve hüccetleri akıl sahibi topluluklar için çeşitlendirerek açıklıyoruz. İşte onlar, bunlardan istifade edenlerin ta kendileridir.
A Parable of Tawhid
This is the parable Allah makes of the idolators, those who worship others besides Him and attribute partners to Him, while at the same time admitting that these so-called partners -- idols and false gods -- are enslaved to and belong to Him. In their Talbiyah (during Hajj and `Umrah they used to say, "At Your service, You have no partner except the partner that You have, You own Him and whatever he owns."
ضَرَبَ لَكُمْ مَّثَلاً مِّنْ أَنفُسِكُمْ
(He sets forth for you a parable from yourselves) `something which you yourselves can see witness, and understand.'
هَلْ لَّكُمْ مِّن مَّا مَلَكَتْ أَيْمَـنُكُمْ مِّن شُرَكَآءَ فِى مَا رَزَقْنَـكُمْ فَأَنتُمْ فِيهِ سَوَآءٌ
(Do you have partners among those whom your right hands possess to share as equals in the wealth We have bestowed on you...) `None of you would like to have his servant as a partner in his wealth, each of them having an equal share.'
تَخَافُونَهُمْ كَخِيفَتِكُمْ أَنفُسَكُمْ
(whom you fear as you fear each other.) `You fear that they will have a share in your wealth with you.' Abu Mijlaz said, "You do not fear that your servant will have a share in your wealth, because he has no such right; similarly, Allah has no partner." The point is, that since any one of you would abhor such a thing, how can you attribute rivals to Allah from among His creation At-Tabarani recorded that Ibn `Abbas said, "The people of Shirk used to say in their Talbiyah, `At Your service, You have no partner except the partner that You have, You own Him and whatever he owns.' Then Allah revealed the words:
هَلْ لَّكُمْ مِّن مَّا مَلَكَتْ أَيْمَـنُكُمْ مِّن شُرَكَآءَ فِى مَا رَزَقْنَـكُمْ فَأَنتُمْ فِيهِ سَوَآءٌ تَخَافُونَهُمْ كَخِيفَتِكُمْ أَنفُسَكُمْ
(Do you have partners among those whom your right hands possess to share as equals in the wealth We have bestowed on you, whom you fear as you fear each other)" If humans have this characteristic, this parable shows that it is even less befitting for Allah to have a partner.
كَذَلِكَ نُفَصِّلُ الاٌّيَـتِ لِقَوْمٍ يَعْقِلُونَ
(Thus do We explain the signs in detail to a people who have sense.) Then Allah points out that when the idolators worship others instead of Him, doing so out of their own folly and ignorance:
بَلِ اتَّبَعَ الَّذِينَ ظَلَمُواْ
(Nay, but those who do wrong follow...), meaning, the idolators,
أَهْوَاءَهُمْ
(...their own lusts) means, in their worship of false gods without knowledge.
فَمَن يَهْدِى مَنْ أَضَلَّ اللَّهُ
(Then who will guide him whom Allah has sent astray) means, no one can guide them if Allah has decreed that they will be misguided.
وَمَا لَهُم مِّن نَّـصِرِينَ
(And for such there will be no helpers.) means, there is no one who can save them from the power of Allah or grant them a way out, for what He wills, happens and what He does not will, does not happen.
O idolaters! Allah mentions an example for you of yourselves: do you have partners from your slaves who are equals to you in everything you own, such that you fear them just as you fear each other? Would you be happy for yourselves with your slaves being such? No doubt, you would not be happy with such an arrangement, so Allah is more worthy that He does not have a partner from His creation in His kingdom. Like that example and in other ways, Allah clearly explains different proofs and evidences for understanding people, because they are the ones who benefit from them.
Allah đã lấy bản thân các ngươi - hỡi những kẻ đa thần - làm hình ảnh thí dụ: Há không phải việc các ngươi cùng là những đối tác đồng hưởng chung một số nô lệ và tài sản, nó khiến các ngươi sợ những nô lệ chia số tài sản đó ra giống như việc các ngươi sợ đối tác tự tung tự tác chia tài sản đó hay sao? Các ngươi có hài lòng cho nô lệ của mình làm như thế không? Tất nhiên là các ngươi không bằng lòng như thế. Nếu như vậy thì Allah phải là Đấng ưu tiên không có đối tác chia sẽ quyền lực chi phối trước vạn vật cũng như đám nô lệ của Ngài. Với hình ảnh thí dụ đó là sự giải trình rõ ràng, là bằng chứng thiết thực dành cho đám người có khối óc, bởi điều đó mới giúp ích được cho họ mà thôi.
28- Allah, size kendi nefislerinizden şöyle bir misal veriyor: Sahip olduğunuz köleler içinde size verdiğimiz rızıklarda size ortak olan ve (hürler olarak) birbirinizden çekindiğiniz gibi kendilerinden çekineceğiniz derecede sizinle o rızıkta eşit (hakka sahip) olan kimse var mı? İşte akıllarını kullanan bir toplum için âyetleri böylece açıklarız.
29- Hayır! Zulmedenler bilgisizce hevâlarına uymaktadırlar. Allah’ın saptırdığını kim hidâyete ulaştırabilir ki? Onlar için hiçbir yardımcı da yoktur.
28. Bu, Yüce Allah’ın, şirkin çirkinliğine ve onun ne kadar fena olduğuna dair verdiği bir misaldir. Bu misal bizzat insanların kendi nefislerinden hareketle verilmiştir. Bunu anlayabilmek için uzağa gitmeye, sıkıntı ve meşakkat çekmeye gerek yoktur.“Sahip olduğunuz köleler içinde size verdiğimiz rızıklarda size ortak olan” yani eliniz altındaki köle ve cariyelerinizden herhangi bir kimse rızkınızda size ortak mıdır? “ve (hürler olarak) birbirinizden çekindiğiniz gibi kendilerinden çekineceğiniz derecede” Yani pay almasından ve her şeyi kendine mal etmesinden korkulan gerçek manadaki hür ortaklar gibi midirler? “sizinle o rızıkta eşit (hakka sahip) olan kimse var mı?”bu hususta siz onlarla kendinizi eşit görüyor musunuz? Elbette ki hayır! Kölelerinizden Yüce Allah’ın vermiş olduğu rızıklarda size ortak olan hiç kimse yoktur. Üstelik onları yaratan ve rızıklandıran da sizler değilsiniz; zira onlar da aslında sizin gibi Allah’ın kullarıdırlar. Peki bu durumda Allah tarafından yaratılmış olan varlıkları, nasıl Allah’a ortak tutarsınız? Bu varlıkları nasıl Allah’ın konumuna yükseltir ve ibadette O’na denk kabul edersiniz? Oysa sizler kölelerinizin kendinize eşit olmasına razı olmuyorsunuz.
Şüphesiz ki bu, son derece şaşılacak bir husutur. Allah ile birlikte ortak koşanların kıt akıllı olduklarını ve onların edindikleri ortakların da batıl ve aslı olmayan uydurmalar olduklarını, hiçbir şekilde ibadete layık olmadıklarını, Allah’a kesinlikle eşit ve ibadette O’na ortak olamayacaklarını gösteren en açık delildir.“İşte akıllarını kullanan” ve hakikatleri kavrayıp bilen “bir toplum için âyetleri” misalleri ile izah edip “böylece açıklarız.” Akıllarını kullanmayan kimselere gelince bu gibi kimselere bütün âyetler geniş geniş açıklansa ve belgeler beyan edilse dahi bunların yapılan bu açıklamaları basiretle izleyebilecek akılları ve onları kavrayabilecek zihinleri olmadığını için bu, hiçbir fayda sağlamaz. O nedenle bu sözlere ve bu hitaplara muhatap olanlar, olgun akıl sahibi olan kimselerdir.
Bu misalden Allah’tan başkasını ortak edinerek O’na ibadet eden, işlerinde O’na güvenip dayanan kimsenin hak namına hiçbir şeye sahip olmadığı açıkça ortaya çıktığına göre müşriklerin, batıl olduğu apaçık ortada bulunan ve batıllığına dair belgeler açıkça meydanda olan böyle bir işe kalkışmalarını gerektiren nedir? sorusu akıllara gelmektedir. İşte böyle akılsızca bir işi yapmalarına sebep olan şey, onların hevâlarına tâbi olmalarıdır. Bundan dolayı Yüce Allah şöyle buyurmaktadır:
29. “Hayır! Zulmedenler bilgisizce hevalarına uymaktadırlar.”Yani onlar, türlü eksikliklere sahip olan nefislerinin arzusuna uydular. Bu nefislerinin eksik oluşundandır ki onlar, aklın kesinlikle tutarsız olduğuna ve fıtratın da kesinlikle reddedilmesi gerektiğine hüküm verdiği bir hususa bağlanmışlardır. Onlar, bu konuda kendilerine yol gösteren herhangi bir bilgiye sahip olmadıkları gibi hiçbir delilleri de yoktur.“Allah’ın saptırdığını kim hidâyete ulaştırabilir ki?” Yani onların hidâyeti bulamayışlarına hayret etmeyin. Çünkü zulümleri sebebi ile onları saptıran Yüce Allah’tır. Allah’ın saptırdığının, hidâyet bulmasına da imkân yoktur. Çünkü Allah’a karşı çıkabilecek, mülkünde O’na karşı koyabilecek hiçbir kimse bulunmamaktadır. “Onlar için hiçbir yardımcı da yoktur.” Haklarında azap sözünün gerçekleşeceği ve artık her türlü bağın ve ilişkinin kesileceği zaman gelince onlara yardım edecek hiçbir kimse de bulunmayacaktır.
Naglahad si Allāh para sa inyo, O mga tagapagtambal, ng isang paghahalintulad na kinuha mula sa mga sarili ninyo. Mayroon kaya kayo mula sa mga alipin ninyo at mga minamay-ari ninyo na isang katambal na nakikitambal sa inyo sa mga ari-arian ninyo nang magkapantay, na nangangamba kayo na makihati sila sa mga ari-arian ninyo kasama sa inyo gaya ng pangangamba ng iba sa inyo sa katambal niyang malaya na makihati kasama sa kanya sa ari-arian? Malulugod kaya kayo sa ganito para sa mga sarili ninyo mula sa mga alipin ninyo? Walang duda na kayo ay hindi malulugod sa ganoon. Kaya si Allāh ay higit na marapat na hindi Siya magkaroon ng isang katambal sa paghahari Niya sa mga nilikha Niya at mga alipin Niya. Sa pamamagitan ng tulad niyon na paglalahad ng mga paghahalintulad at iba pa roon, naglilinaw Kami ng mga katwiran at mga patotoo sa pamamagitan ng pagsasari-sari sa mga ito para sa mga taong nakapag-uunawa dahil sila ay ang mga makikinabang doon.
Allah telah membuat permisalan bagi kalian -wahai orang-orang musyrik- yang diambil dari diri kalian, “Adakah kalian mempunyai sekutu dari budak-budak dan hamba sahaya kalian yang bersekutu dengan kalian dalam kepemilikan harta-harta kalian dengan sama rata, kalian khawatir para hamba sahaya itu berbagi harta dengan kalian sebagaimana sebagian dari kalian khawatir berbagi harta dengan rekan sekutunya yang merdeka? Apakah kalian rela budak-budak kalian berbagi harta dengan kalian seperti itu?" Tidak dipungkiri bahwa kalian tidak akan rela dengan hal itu, apalagi Allah, Dia lebih utama untuk tidak mempunyai sekutu di dalam kerajaan-Nya daripada para makhluk-Nya dan hamba-hamba-Nya. Dengan permisalan seperti ini dan dengan cara lainnya Kami menerangkan hujah-hujah dan bukti-bukti yang bermacam-macam untuk kaum yang berakal karena merekalah yang bisa mengambil manfaat dari bukti-bukti itu.
"Dia membuat perumpamaan untuk kamu dari dirimu sendiri. Apakah ada di antara hamba-sahaya yang kamu miliki, sekutu bagimu dalam rizki yang telah Kami berikan kepadamu; maka kamu sama dengan mereka dalam (hak mempergunakan) rizki itu, kamu takut kepada mereka sebagaimana kamu takut kepada diri-mu sendiri? Demikianlah Kami jelaskan ayat-ayat bagi kaum yang berakal. Tetapi orang-orang yang zhalim, mengikuti hawa nafsu-nya tanpa ilmu pengetahuan; maka siapakah yang akan menunjuki orang yang telah disesatkan Allah? Dan tiadalah bagi mereka se-orang penolong pun." (Ar-Rum: 28-29).
(28) Ini adalah sebuah perumpamaan yang disampaikan oleh Allah tentang betapa buruk dan kejinya perbuatan syirik; sebuah perumpamaan dari diri kalian sendiri, tidak memerlukan pemecahan (masalah), perjalanan jauh atau mempekerjakan unta, ﴾ هَل لَّكُم مِّن مَّا مَلَكَتۡ أَيۡمَٰنُكُم مِّن شُرَكَآءَ فِي مَا رَزَقۡنَٰكُمۡ ﴿ "Apakah ada di antara hamba-sahaya yang kamu miliki, sekutu bagimu dalam rizki yang telah Kami berikan kepadamu." Maksudnya, apakah ada seseorang di antara budak-budak sahaya kalian yang laki-laki atau yang perempuan yang bersekutu dengan kalian dalam kepemilikan rizki (harta kekayaan) kalian, dan kalian memandang diri kalian sama dengan mereka dalam hal itu; ﴾ تَخَافُونَهُمۡ كَخِيفَتِكُمۡ أَنفُسَكُمۡۚ ﴿ "kamu takut kepada mereka sebagaimana kamu takut kepada dirimu sendiri?" Maksudnya, sebagaimana orang-orang merdeka yang bersekutu dengan sebe-narnya, yaitu orang-orang dikhawatirkan akan mendapatkan bagian dan menguasai segala sesuatunya?
Halnya tidak demikian! Sebab sesungguhnya tidak seorang pun dari budak sahaya yang kalian miliki yang menjadi sekutu kalian dalam kepemilikan rizki yang telah Kami anugerahkan ke-pada kalian. Dan juga bukan kalian yang telah menciptakan mereka dan yang memberi mereka rizki. Mereka juga adalah hamba-hamba seperti kalian. Maka bagaimana mungkin kalian rela menjadikan sekutu bagi Allah dari makhluk ciptaanNya, dan kalian menjadi-kannya sekutu dengan Allah dan sebagai tandingan bagiNya dalam ibadah, padahal kalian sendiri tidak rela kalau kalian disamakan dengan budak-budak sahaya kalian? Ini merupakan hal yang paling mengherankan dan merupakan sesuatu yang paling membuktikan betapa piciknya orang yang mengangkat sekutu bagi Allah, dan bahwa sekutu yang diangkatnya itu palsu lagi sirna, sama sekali tidak setara dengan Allah dan tidak berhak diibadahi sedikit pun.
﴾ كَذَٰلِكَ نُفَصِّلُ ٱلۡأٓيَٰتِ ﴿ "Demikianlah Kami jelaskan ayat-ayat itu," menjelaskannya lengkap dengan perumpamaannya, ﴾ لِقَوۡمٖ يَعۡقِلُونَ ﴿ "bagi kaum yang mengerti" hakikat sesuatu, dan mereka mengeta-huinya. Adapun orang yang tidak berakal (tidak paham), sekalipun ayat-ayat telah dijelaskan dan dibuktikan oleh berbagai bukti, maka ia tidak mempunyai akal untuk mengetahui sesuatu yang telah menjadi jelas, dan tidak pula mempunyai hati nurani yang dengan-nya ia bisa mengerti sesuatu yang sudah menjadi nyata. Jadi, orang-orang yang berakal dan bercendikia adalah orang yang menjadi sasaran tujuan konteks pembicaraan dan pembahasan.
(29) Apabila sudah diketahui dari perumpamaan di atas bahwa orang yang mengambil sekutu dari selain Allah yang ia sembah dan bertawakal kepadanya dalam segala urusannya, maka ia sama sekali tidak memiliki kebenaran. Apa gerangan yang telah membuat mereka lancang melakukan perkara yang batil (palsu) yang sangat jelas kepalsuannya, sudah tampak buktinya? Yang membuat mereka melakukan semua itu adalah sikap menurut hawa nafsu. Maka dari itu Allah berfirman, ﴾ بَلِ ٱتَّبَعَ ٱلَّذِينَ ظَلَمُوٓاْ أَهۡوَآءَهُم بِغَيۡرِ عِلۡمٖۖ ﴿ "Tetapi orang-orang yang zhalim, mengikuti hawa nafsunya tanpa ilmu pengetahuan," mereka diseret oleh nafsu mereka yang lemah itu, yang dari kelemahannya tampak apa yang disukai oleh hawa nafsunya, suatu perkara yang diyakini secara pasti akan kesesatan-nya oleh akal, dan ditolak oleh fitrah tanpa dilandasi ilmu yang menunjukkan mereka padanya ataupun burhan (argumen) yang membimbing mereka kepadanya, ﴾ فَمَن يَهۡدِي مَنۡ أَضَلَّ ٱللَّهُۖ ﴿ "maka siapa-kah yang akan menunjuki orang yang telah disesatkan Allah?" Maksud-nya, jangan heran akan ketiadaan hidayah mereka, karena sesung-guhnya mereka disesatkan oleh Allah karena kezhaliman mereka; dan tidak ada jalan untuk memberi hidayah kepada orang yang disesatkan Allah, karena tidak ada seorang pun yang dapat mela-wan Allah atau merampas kerajaanNya. ﴾ وَمَا لَهُم مِّن نَّٰصِرِينَ ﴿ "Dan tiada-lah bagi mereka seorang penolong pun," yang bisa menolong mereka saat keputusan azab diputuskan terhadapnya, dan terputuslah semua hubungan dan ikatan dari mereka.
Vas same, o višebošci, Allah navodi kao primjer: jesu li oni koji su u posjedu vašem, robovi i robinje, vaši ravnopravni sudionici u opskrbi te se bojite njihova udjela onako kako se bojite da će vam, u pogledu podjele imetka, nauditi slobodni ljudi, koji imaju veće pravo od robova? Vi ne biste bili zadovoljni da robovima pripadnu prava koja imaju slobodni ljudi, pa kako onda možete biti zadovoljni time da Uzvišenom Allahu pripisujete saučesnike u pogledu stvaranja i prava na obožavanje? Evo, pomoću ovakvih i sličnih primjera Mudri Allah objašnjava očite dokaze i bjelodana znamenja onima koji razmišljaju, utoliko što ti primjeri jedino njima koristi.
Ang kadahilanan ng pagkaligaw nila ay hindi kakulangan sa mga patunay ni kawalan ng paglilinaw sa mga ito. Ito lamang ay ang pagsunod sa pithaya at ang paggaya-gaya sa mga magulang nila dala ng isang kamangmangan mula sa kanila sa karapatan ni Allāh. Kaya sino ang magtutuon sa kapatnubayan sa sinumang iniligaw ni Allāh? Walang isang makapagtutuon sa kanya. Walang ukol sa kanila na anumang mga tagapag-adya na magtutulak palayo sa kanila ng pagdurusang dulot ni Allāh.
Their deviance is not because of any deficiency in proofs, nor of them not being explained, it is only because of following desires and their forefathers. So who is there that is capable of guiding those whom Allah has caused to deviate? No one is capable of it. There will have no helpers to prevent the punishment from them.
Penyebab kesesatan mereka bukanlah karena kurangnya dalil-dalil atau tidak adanya keterangan atas dalil itu, akan tetapi karena mengikuti hawa nafsu dan taklid terhadap nenek moyang mereka lantaran mereka jahil terhadap hak-hak Allah. Adakah orang yang mendapatkan petunjuk dari kalangan orang-orang yang disesatkan oleh Allah?! Tidak ada seorang pun yang mendapatkannya dan mereka tidak mempunyai penolong-penolong yang bisa menghindarkan mereka dari siksa Allah.
Pero los injustos no se desvían a causa de falta de evidencias o de explicaciones, esto es porque solo siguen a sus deseos y a sus antepasados. ¿Quién es capaz de guiar a quienes Al‑lah ha permitido que se desvíe? Nadie puede hacerlo. No habrá quien los pueda socorrer para evitarles el castigo.
Onların dalalet üzere olmalarının sebebi, delillerin yetersiz olup onlara açıklanmaması değildir. Ancak bunun sebebi Yüce Allah'ın üzerlerindeki haklarından cahil olup babalarını taklit edip hevalarının peşinden gitmeleridir. Yüce Allah'ın saptırdığı kimseyi, kim hidayete muvaffak kılabilir? Kimse muvaffak kılamaz. Allah'ın azabını onlardan giderecek hiçbir yardımcıları da yoktur.
Không phải nguyên nhân bị lầm lạc là do thiếu bằng chứng và thiếu sự giải trình mà là do họ đi theo dục vọng của bản thân và mù quáng theo truyền thống ông bà mà đánh mất đi trách nhiệm của họ với Allah. Thế ai sẽ hướng dẫn đến chính đạo khi Allah khiến họ phải lầm lạc?! Sẽ không có ai hướng dẫn họ và càng không có ai giúp đỡ họ thoát khỏi hình phạt của Allah.
La ragione della loro perdizione non è la mancanza di prove, né la mancanza di evidenze, piuttosto, in verità, è poiché seguono il vizio ed imitano i loro antenati. Chi è che può condurre alla buona guida chi Allāh ha sviato? Nessuno può farlo; non avranno sostenitori che possano difenderli dalla punizione di Allāh.
La raison de leur égarement ne réside pas dans le manque de preuve ou dans leur opacité. Elle réside plutôt dans leur suivi des passions et dans l’imitation de leurs ancêtres. Qui donc facilitera la guidée à ceux qu’Allah a égarés ? Personne et ils ne trouveront personne pour éloigner d’eux le châtiment d’Allah.
If there is common property, all those who share it have a right to it, and every partner has to think of the other partners. But, God’s position is not of this kind. God alone is the Lord of the entire Universe. The relation between God and His creatures is the same as that between master and servant on a larger scale, and not that of sharers of a property. Nobody gives his servant a status equal to that of himself. Similarly there is no one in the entire universe who enjoys a status equal to that of God. Lordship is for God, while for all other creatures there is only subjection. Apart from this, any other equation propounded will be based only on supposition and not on any real ground.
Bezbožnici nisu u zabludi zato što im nisu ponuđeni dokazi niti zato što im oni nisu objašnjeni, nego su u zabludi zato što se povode za strastima i svojim precima, bez ikakva dokaza i lahkomisleno slijede njihov put, put neznanja i stranputice. A nijedan čovjek nije kadar izvesti na Pravu stazu onog kome je Pravedni Allah predodredio da će zalutati. Neka znaju bezvjerci da neće imati pomagača koji bi ih sačuvao od paklene kazne u koju će ih baciti Allah, Jedan Jedini.
Ô Messager, oriente-toi avec ceux qui t’accompagnent, vers la religion en direction de laquelle Allah t’a orienté, l’Islam qu’Allah a donné comme religion originelle aux hommes, et dévie de toutes les autres religions. Point de changement à la création d’Allah. Ceci est la religion droite qui ne comporte aucune tortuosité mais la plupart des gens ne savent pas que la religion authentique est celle-ci.
-Ey Resul!- Sen ve seninle birlikte olanlar bütün dinlerden yüz çevirerek Allah'ın sizi yönelttiği dine, insanları fıtratına uygun yarattığı İslam dinine yönelin. Allah’ın yaratışında bir değişiklik olmaz. İşte bu dosdoğru din, kendisinde hiçbir eğrilik yoktur. Fakat insanların çoğu bu dinin hak din olduğunu bilmezler.
Kaya humarap ka, O Sugo, ikaw at ang sinumang kasama sa iyo sa Relihiyon na nagpaharap sa iyo si Allāh doon, habang kumikiling palayo sa lahat ng mga relihiyon patungo roon, ang Relihiyong Islām na nilalang Niya ang mga tao ayon dito. Walang pagpapalit para sa pagkakalikha ni Allāh. Iyon ay ang Relihiyong tuwid na walang kabaluktutan doon, subalit ang karamihan sa mga tao ay hindi nakaaalam na ang Relihiyong totoo ay ang Relihiyong ito.
Oleh sebab itu -wahai Rasul-, hadapkanlah wajahmu dan orang-orang yang bersamamu kepada agama yang telah dihadapkan oleh Allah kepadamu dengan meninggalkan seluruh agama lainnya. Dialah agama Islam yang Allah fitrahkan manusia padanya dan tidak ada perubahan pada ciptaan Allah. Itulah agama lurus yang tidak bengkok, akan tetapi kebanyakan manusia tidak tahu bahwa agama yang benar adalah agama ini.
Zato ti, Allahov Poslaniče, s vjernicima koji su s tobom, okreni svoje lice pravovaljanoj vjeri, islamu, a okreni se od svih drugih vjera. Islam je vjera prema kojoj je Allah, džellešanuhu, stvorio ljude. Niko ne može preinačiti Allahovo stvaranje i Njegovu vjeru. No, većina ljudi ne zna da je islam jedina ispravna vjera.
O Messenger! Turn your face, you and those with you, directing it towards the True Religion which Allah has directed you, turning away from all other religions: the religion of Islam upon which Allah intrinsically created people. There is no changing the creation of Allah, it is the correct and upright religion in which there is no deviation, but the majority of people do not know this.
Mensajero, voltea tu rostro, tú y los que están contigo, dirigiéndote hacia la Verdadera Religión que Al-lah te ha revelado y alejándote de todas las demás: conságrate al monoteísmo, que es la inclinación natural con la que Al-lah creó al ser humano. La religión de Al-lah es inalterable, es la forma de adoración verdadera que es guía para la gente, muchos no lo saben.
Thế nên Ngươi - hỡi Thiên Sứ - cùng những những tín đồ theo Ngươi, hãy hướng mặt về tôn giáo mà Allah đã định hướng cho Ngươi, hãy lánh xa tất cả tôn giáo khác, Islam là tôn giáo mà Allah đã chọn cho loài người, sẽ không có sự thay đổi nào khác cho tạo hóa của Allah. Đấy là tôn giáo ngay chính, không có sự quanh co và uốn khúc trong nó, tuy nhiên, đa số thiên hạ lại không nhận biết được tôn giáo chân lý này.
30- Sen hanîf olarak yüzünü (hak) dine, Allah’ın insanları üzerinde yarattığı fıtratına dosdoğru yönelt. Allah’ın yarattığında değiştirme olmaz. Dosdoğru din de işte budur, fakat insanların çoğu bilmezler.
31- O’na (ihlas ve tevbe) ile yönelin. O’ndan korkup sakının. Namazı da dosdoğru kılın ve müşriklerden olmayın.
32- Dinlerini parça parça eden ve çeşitli fırkalara ayrılanlardan (olmayın). Ki onlardan her bir fırka, kendi sahip olduğuyla böbürlenmektedir.
30. Yüce Allah, bütün hallerde kendisine ihlâslı olunmasını ve dininin dosdoğru uygulanmasını emrederek şöyle buyurmaktadır:“Sen hanîf olarak yüzünü” İslâm, iman ve ihsandan ibaret olan “(hak) dine yönelt.” Gerek kalbinle, maksat ve niyetinle, gerekse de bedeninle, bu dinin namaz, zekât, oruç, hac vb. zahirî şer’î hükümlerine de Allah’ı sevmek, O’ndan korkmak, O’na ümid bağlamak ve yönelmek gibi batınî şer’î hükümlerine de sımsıkı sarıl. Yine zahirî ve batınî şer’î hükümlerde Allah’ı görüyormuşçasına ibadet ederek, her ne kadar O’nu görmüyorsan da O’nun seni gördüğü şuuru ile bunları yaparak ihsan makamını gerçekleştir.
Yüce Allah’ın özellikle yüzün yöneltilmesini söz konusu etmesi, yüzün yönelişinin kalbin yönelişine tâbi oluşundan dolayıdır. Bu ikisinin yönelişi ise bedenin de o doğrultuda çalışıp çabalamasını gerektirir. Bundan dolayı Yüce Allah burada “hanîf olarak” yani bu hususlarda yalnızca Allah’a yönelerek, O’nun dışındaki her şeyden yüz çevirip yalnızca O’na dönerek, buyurmuştur.
İşte bizim sana vermiş olduğumuz bu öğüt “Allah’ın insanları üzerinde yarattığı fıtrat”tır. O, bu dinin güzelliğini, onun dışındaki yolların da çirkinliğini onların akıllarına yerleştirmiştir. Yüce Allah bütün insanların kalbinde şeriatının zahiri ve bâtınî bütün hükümlerine karşı bir meyil yaratmış, onların kalplerine hakkı sevme ve üstün tutma duygusunu yerleştirmiştir. İşte fıtratın gerçek mahiyeti de budur. Bu aslî durumun dışına çıkan kimseler ise ancak fıtratını bozan herhangi bir arızî sebebin etkisiyle çıkmışlardır. Nitekim Peygamber sallallahu aleyhi ve sellem şöyle buyurmuştur:“Her doğan fıtrat üzere doğar. Sonra anne-babası o kimseyi yahudi, hristiyan yahut mecusi yapar.”[3]“Allah’ın yarattığında değiştirme olmaz.”Yani Allah’ın yaratışını değiştirerek yaratılmış olan bir varlığı Allah’ın yarattığı şekilden başka türlüsüne değiştirebilmek hiç kimsenin imkânı çerçevesinde değildir.“Dosdoğru” bizim sana emretmiş olduğumuz “din de işte budur.” Yani Allah’a, O’nun lütuf ve ihsan yurduna ulaştıran dosdoğru yol bu yoldur. Her kim hanif olarak bu dine yüzünü döndürürse o, bütün şer’î hükümlerde ve izlediği yollarda dosdoğru yolu izleyen biri demektir. “Fakat insanların çoğu bilmezler.” Bu dosdoğru dini bilip tanımazlar. Bilseler dahi izlemezler.
31. “O’na (ihlas ve tevbe) ile yönelin. O’ndan korkup sakının.” Bu, yüzün dine dosdoğru çevrilmesinin açıklamasıdır. Allah'a yönelmek, kalbin O’na yönelmesi ve O’nu razı edecek şeylere bağlanması demektir. Bu da bedenin, kalpte bulunanlar doğrultusunda amel etmesini gerektirir. Bu ise zahiri ve batıni ibadetleri yerine getirmeyi kapsar. Gizli açık bütün masiyetler terk edilmedikçe de bu tamam ermez. Bundan dolayı Yüce Allah:“O’ndan korkup sakının” buyurmaktadır. Bu da bütün emirleri yerine getirip yasakları terk etmeyi kapsar.
Devamla bu emirler içerisiden özellikle namaz söz konusu edilerek:“Namazı da dosdoğru kılın” buyrulmaktadır. Çünkü namaz, Yüce Allah’a yönelmeye ve O’ndan korkup sakınmaya (takvâya) davet eder. Nitekim Yüce Allah, şöyle buyurmaktadır:“Namazı da dosdoğru kıl. Çünkü namaz insanı hayasızlıktan ve kötülükten alıkoyar.” Bu, namazın takvaya yardımcı olduğunu dile getirmektedir. “Allah’ı zikretmek elbette en büyüktür.”(el-Ankebut, 29/45) Bu da namazın Allah’a yönelmeye teşvik ettiğini dile getirmektedir.
Daha sonra da yasaklar arasından bütün yasakların temelini teşkil eden ve onunla birlikte hiçbir amelin kabul edilmesinin söz konusu olmadığı şirk özellikle zikredilerek “ve müşriklerden olmayın” buyrulmaktadır. Çünkü şirk, ruhu ihlas olan Allah’a yönelişe taban tabana zıttır.
Daha sonra Yüce Allah müşriklerin halinin çirkinliğini söz konusu ederek şöyle buyurmaktadır:
32. Din, tektir. O da Yüce Allah’a ihlâsla ibadet etmektir. Bununla beraber müşrikler, “dinlerini parça parça eden” kimselerdir. Çünkü onlardan kimisi putlara ve heykellere ibadet etmekte, kimisi aya ve güneşe tapınmakta, kimileri de velilere ve salihlere ibadet etmektedir. Kimileri de Yahudi ve hristiyandır. Bundan dolayıdır Allah “çeşitli fırkalara ayrılanlardan” buyurmaktadır. Yani şirk fırkalarından her bir fırka, yoldan çıkmıştır ve sahip olduğu bâtıla destek olmaya taassupla gayret eder, bu uğurda kendilerinden başka kimselerle çekişir ve savaşır. “onlardan her bir fırka, kendi sahip olduğuyla böbürlenmektedir.” Peygamberlerin getirdikleri bilgilere aykırı olan kendi bilgileriyle sevinip şımarmakta, kendi bilgilerinin hak olduğuna, kendilerinin dışında kalanlarınkinin ise batıl olduğuna hükmetmektedirler.
Bu buyrukta müslümanların fırkalara ayrılıp bölük bölük olmaları, her bir kesimin sahip olduğu hak ve batıla taassupla bağlanarak fırkalaşma konusunda müşriklere benzeyen kimseler olmalarına karşı bir uyarı bulunmaktadır. Çünkü din de peygamber de ilâh da tektir. Dinî emirlerin pek çoğunda ise alimler arasında icma vardır. Üstelik Allah, iman kardeşliğini kesin hükme bağlamış ve bunu en mükemmel şekli ile tesis etmiştir. O halde bütün bunların görmezlikten gelinip net olmayan yahut da görüş ayrılığının mümkün olduğu fer’i meseleler esas alınarak bunlar üzerinde müslümanlar arasında tefrika ve ayrılık çıkartmanın, her bir kesimin diğerini sapıklıkla itham etmesinin, birbirlerinden ayrışmasının manası nedir? Bu, şeytanın en büyük aldatmalarından ve müslümanlara kurmuş olduğu tuzakların en büyüklerinden değil de nedir? Müslümanları bir araya getirmek ve bu türden batıl esaslara dayalı olan ayrılıkları gidermek için çalışmak, Allah yolundaki cihadın en faziletlilerinden ve Yüce Allah’a yakınlaştırıcı amellerin en değerlilerinden değil midir?
Yüce Allah kendisine yönelmeyi -ki emrolunan yöneliş zorlukta da kolaylıkta da varlıkta da darlıkta de söz konusu olan, kişinin irade ve tercihi ile ortaya çıkan bir yöneliştir- emrettikten sonra bir de ancak insanın dara ve bunalıma düşmesi halinde söz konusu olan mecburi yönelişini zikretmektedir. Bu tür yönelişte insan, darlık ve sıkıntıdan kurtuldu mu artık onu bir daha hatırlamaz, yönelişi aklından geçirmez. İşte böyle bir yönelişin hiçbir faydası yoktur. O bakımdan Yüce Allah şöyle buyurmaktadır:
"Maka hadapkanlah wajahmu dengan lurus kepada agama (Allah); fitrah Allah yang telah menciptakan manusia menurut fitrah itu. Tidak ada perubahan pada fitrah Allah. Itulah agama yang lurus; tetapi kebanyakan manusia tidak mengetahui, dengan kembali bertaubat kepadaNya, dan bertakwalah kepadaNya serta dirikanlah shalat dan janganlah kamu termasuk orang-orang yang mempersekutukan Allah, yaitu orang-orang yang memecah belah agama mereka, dan mereka menjadi beberapa golongan. Tiap-tiap golongan merasa bangga dengan apa yang ada pada golongan mereka." (Ar-Rum: 30-32).
(30) Allah سبحانه وتعالى memerintahkan untuk ikhlas kepadaNya dalam seluruh keadaan dan menegakkan agamaNya, seraya berfirman, ﴾ فَأَقِمۡ وَجۡهَكَ ﴿ "Maka hadapkanlah wajahmu," maksudnya, pusatkan dan hadapkanlah ia, ﴾ لِلدِّينِ ﴿ "kepada agama" yaitu Islam, iman dan ihsan, dengan cara menghadap dengan hati, niat dan jasadmu untuk menegakkan ajaran-ajaran agama yang nampak, seperti shalat, zakat, puasa, haji dan yang serupa dengannya, dan ajaran-ajarannya yang batin (tidak tampak) seperti cinta, rasa takut, berha-rap, berinabah; dan bersikap ihsan dalam seluruh ajaran yang lahir dan yang batin, yaitu dengan cara beribadah kepada Allah hingga seakan-akan Anda melihatNya; dan jika Anda tidak bisa melihat-Nya, maka (dengan keyakinan) bahwa Dia melihatmu.
Allah سبحانه وتعالى mengkhususkan penegakan wajah, sebab mengha-dapnya wajah itu mengikuti konsentrasinya hati, dan usaha badan akan melahirkan dua hal tersebut. Maka dari itu Dia berfirman, ﴾ حَنِيفٗاۚ ﴿ "Dengan lurus," maksudnya, menghadap sepenuhnya ke-pada Allah dalam hal itu dalam keadaan berpaling dari selainNya. Perkara yang diperintahkan kepada kita ini adalah, ﴾ فِطۡرَتَ ٱللَّهِ ٱلَّتِي فَطَرَ ٱلنَّاسَ عَلَيۡهَاۚ ﴿ "fitrah Allah yang telah menciptakan manusia menurut fitrah itu," dan Allah telah menempatkan keindahan ajaran-ajaran agama tersebut di dalam akal mereka, dan pandangan buruk kepada yang lain. Karena sesungguhnya seluruh hukum syariat yang lahir dan yang batin, telah ditempatkan oleh Allah kecenderungan padanya di dalam hati seluruh manusia. Allah meletakkan di dalam hati mereka kecintaan kepada yang benar dan sikap mengutamakan yang benar. Inilah hakikat fitrah. Siapa saja yang keluar dari prinsip ini, maka sungguh dia menentang sesuatu yang menimpa fitrah-nya, kemudian yang membuatnya rusak, seperti yang disabdakan oleh Nabi a,
كُلُّ مَوْلُوْدٍ يُوْلَدُ عَلَى الْفِطْرَةِ، فَأَبَوَاهُ يُهَوِّدَانِهِ، أَوْ يُنَصِّرَانِهِ، أَوْ يُمَجِّسَانِهِ.
"Setiap anak yang dilahirkan itu dilahirkan atas fitrah, maka kedua orang tuanyalah yang menjadikannya Yahudi, atau menjadikannya Nas-rani atau menjadikannya Majusi."[48]
﴾ لَا تَبۡدِيلَ لِخَلۡقِ ٱللَّهِۚ ﴿ "Tidak ada perubahan pada fitrah Allah," mak-sudnya, tidak seorang pun dapat merubah ciptaan Allah sehingga menjadikan makhluk tidak pada tempat (keadaan) yang telah di-tetapkan oleh Allah. ﴾ ذَٰلِكَ ﴿ "Itulah" yang Kami perintahkan kepa-damu, ﴾ ٱلدِّينُ ٱلۡقَيِّمُ ﴿ "agama yang lurus." Maksudnya, jalan yang lurus yang dapat mengantar kepada Allah dan kepada kemuliaanNya. Maka sesungguhnya siapa saja yang menegakkan wajahnya kepada agama dengan tulus, maka sesungguhnya dia adalah orang yang berjalan di atas jalan yang lurus dalam seluruh syariat-syariatNya dan jalan-jalanNya, ﴾ وَلَٰكِنَّ أَكۡثَرَ ٱلنَّاسِ لَا يَعۡلَمُونَ ﴿ "tetapi kebanyakan manusia tidak mengetahui," maka mereka tidak mau mengenal agama yang lurus ini, dan jika pun mereka mengetahuinya, maka mereka tidak akan menelusurinya.
(31) ﴾ مُنِيبِينَ إِلَيۡهِ وَٱتَّقُوهُ ﴿ "Dengan kembali bertaubat kepadaNya, dan bertakwalah kepadaNya," ia adalah tafsir (penjelasan) terhadap "menghadapkan wajah kepada agama." Karena sesungguhnya inabah (kembali) itu adalah inabah hati dan ketertarikan faktor pe-nyebabnya kepada hal-hal yang diridhai Allah سبحانه وتعالى, dan konsekuensi dari semua itu adalah amal anggota tubuh dengan tuntutan apa yang ada di dalam hati. Maka hal itu meliputi ibadah-ibadah lahi-riyah dan batiniyah, dan semua itu tidak akan bisa sempurna (ter-laksana) kecuali dengan cara meninggalkan maksiat-maksiat yang lahir dan yang batin. Maka dari itu, Dia berfirman, ﴾ وَٱتَّقُوهُ ﴿ "dan bertakwalah kepadaNya." Ini mencakup pelaksanaan terhadap hal-hal yang diperintahkan dan meninggalkan hal-hal yang dilarang. Di antara hal-hal yang diperintahkan itu, shalat disebutkan secara khusus, karena shalat mengajak kepada inabah dan takwa, sebagai-mana Firman Allah سبحانه وتعالى,
﴾ وَأَقِمِ ٱلصَّلَوٰةَۖ إِنَّ ٱلصَّلَوٰةَ تَنۡهَىٰ عَنِ ٱلۡفَحۡشَآءِ وَٱلۡمُنكَرِۗ ﴿
"Dan dirikanlah shalat. Sesungguhnya shalat itu mencegah dari yang keji dan mungkar." (Al-Ankabut: 45).
Inilah pertolongan shalat untuk bisa bertakwa. Kemudian Dia berfirman,
﴾ وَلَذِكۡرُ ٱللَّهِ أَكۡبَرُۗ ﴿
"Dan sesungguhnya mengingat Allah adalah lebih besar." (Al-An-kabut: 45).
Ini adalah himbauan untuk berinabah (kembali kepada Allah). Dan Dia mengkhususkan pada pondasi larangan, yaitu sesuatu yang mana amal tidak akan diterima bila disertainya. Ia adalah syirik. Maka Dia berfirman, ﴾ وَلَا تَكُونُواْ مِنَ ٱلۡمُشۡرِكِينَ ﴿ "Dan janganlah kamu termasuk orang-orang yang mempersekutukan Allah," sebab ke-beradaan syirik itu sangat berlawanan dengan inabah yang ruhnya adalah ikhlas dari semua sisi.
(32) Kemudian Allah menjelaskan kondisi orang-orang musyrikin dengan nada mencela dan memburuk-burukkannya, seraya berfirman, ﴾ مِنَ ٱلَّذِينَ فَرَّقُواْ دِينَهُمۡ ﴿ "Yaitu orang-orang yang me-mecah belah agama mereka," padahal agama itu hanya satu, yaitu ketulusan ibadah hanya kepada Allah saja; sedangkan mereka, kaum musyrikin memecah belahnya. Di antara mereka ada yang menyembah patung dan berhala, dan ada pula yang menyembah matahari dan bulan, dan ada juga di antara mereka yang menyem-bah para wali dan orang-orang shalih, dan di antara mereka adalah orang-orang Yahudi, dan ada pula orang-orang Nasrani. Maka dari itu Allah berfirman, ﴾ وَكَانُواْ شِيَعٗاۖ ﴿ "Dan mereka menjadi beberapa golongan," maksudnya, setiap kelompok dari kelompok-kelompok kesyirikan itu tersesat dan fanatik untuk membela kebatilan yang mereka anut, menentang dan memerangi selain mereka,﴾ كُلُّ حِزۡبِۭ بِمَا لَدَيۡهِمۡ ﴿ "Tiap-tiap golongan, dengan apa yang ada pada mereka," berupa ilmu yang menyalahi ilmu para rasul, ﴾ فَرِحُونَ ﴿ "mereka bangga," de-ngannya, mereka mengklaim bahwa apa yang mereka anut itulah yang haq (benar), dan bahwa orang-orang selain mereka berada di atas kebatilan.
Dalam uraian di atas terdapat peringatan untuk kaum Mus-limin agar tidak tercerai berai dan terpecah-belah menjadi bergo-long-golongan seperti mereka; setiap golongan fanatik dengan ke-benaran dan kebatilan yang mereka miliki. Kalau demikian maka mereka (kaum Muslimin) menjadi serupa dengan kaum musyrikin dalam berpecah belah. Sesungguhnya agama itu satu, rasul pun satu, sembahan (ilah) juga satu, dan kebanyakan permasalahan agama telah menjadi ijma' di antara para ahli ijtihad dan para pe-muka agama, sedangkan ukhuwwah imaniyah telah diikat kuat oleh Allah سبحانه وتعالى dengan sekuat-kuat ikatan, lalu bagaimana bisa semua itu dibatalkan, kemudian dibangun perpecahan dan pertikaian di antara kaum Muslimin dikarenakan beberapa permasalahan yang rumit atau masalah furu' khilafiyah yang karenanya sebagian mem-vonis sesat sebagian yang lain, dan sebagian membedakan diri dengannya dari kelompok lain? Tidakkah semua ini merupakan adu domba terbesar setan dan angan-angannya yang paling besar yang dengannya ia memperdaya kaum Muslimin? Tidakkah meng-upayakan persatuan kalimat (kesatuan) mereka dan memberantas pertikaian yang ada pada mereka, (pertikaian) yang dibangun di atas prinsip yang palsu itu merupakan jihad yang paling utama fi sabilillah dan merupakan amal yang paling afdhal yang dapat men-dekatkan diri kepada Allah?
Setelah Allah memerintahkan berinabah kepadaNya, sedang-kan yang diperintahkan darinya adalah inabah yang bersifat suka-rela, yaitu yang terjadi dalam kondisi sulit dan mudah, kondisi lapang dan sempit, maka Dia menjelaskan inabah yang bersifat ter-paksa, yaitu yang tidak akan ada bersama manusia kecuali pada saat kesempitan dan kesulitan. Lalu, apabila kesempitan itu sudah tidak ada padanya, maka dia membuang inabah itu ke belakang punggungnya. Dan hal seperti ini tidak berguna. Allah berfirman,
Indirizza, o Messaggero, te stesso e i tuoi seguaci alla religione a cui Allāh ti ha guidato, distante da ogni altra religione, la religione dell'Islàm, che Allāh ha reso la religione dell'istinto: non vi è cambiamento nella creazione di Allāh; essa è la religione retta, che non presenta tortuosità, ma la maggior parte della gente non sa che questa sia la vera religione.
The Command to adhere to Tawhid
Allah says: `so set your face and persevere in the religion which Allah has prescribed for you, the worship of Allah Alone, the religion of Ibrahim, to which Allah has guided you and which He has perfected for you with the utmost perfection. In this manner, you will also adhere to the sound Fitrah with which He created His creation.' Allah created His creation to recognize Him and know His Tawhid, and that there is no God except Him, as we have already seen when discussing the Ayah,
وَأَشْهَدَهُمْ عَلَى أَنفُسِهِمْ أَلَسْتَ بِرَبِّكُمْ قَالُواْ بَلَى
(and made them testify as to themselves (saying): "Am I not your Lord" They said: "Yes!...") (7:172). And according to a Hadith, Allah said,
«إِنِّي خَلَقْتُ عِبَادِي حُنَفَاءَ، فَاجْتَالَتْهُمُ الشَّيَاطِينُ عَنْ دِينِهِم»
("I created my servants Hunafa (i.e., monotheists), then the Shayatin misled them from their religion.") We will see in the Hadiths that Allah created His creation with the Fitrah of Islam, then among some of them there emerged corrupt religions such as Judaism, Christianity and Zoroastrianism.
لاَ تَبْدِيلَ لِخَلْقِ اللَّهِ
(No change let there be in Allah's Khalq,) Some of them said that this means, `do not change the creation of Allah, for if you do, you will divert the people away from the Fitrah with which He created them.' So it is instructive; just as His saying:
وَمَن دَخَلَهُ كَانَ ءَامِناً
(And whoever enters it, he is safe) This is a good and correct interpretation. Others said that this means, Allah made all of His creation equal, all of them have the same sound Fitrah and are by nature upright; they are all born with this nature and there is no disparity among people in this regard. Ibn `Abbas, Ibrahim An-Nakha`i, Sa`id bin Jubayr, Mujahid, `Ikrimah, Qatadah, Ad-Dahhak and Ibn Zayd said that the Ayah:
لاَ تَبْدِيلَ لِخَلْقِ اللَّهِ
(No change let there be in Allah's Khalq) means, the religion of Allah. Al-Bukhari said:
لاَ تَبْدِيلَ لِخَلْقِ اللَّهِ
(No change let there be in Allah's Khalq,) "It means, the religion of Allah, and the religion, and the Fitrah is Islam." Then he reported that Abu Hurayrah said, "The Messenger of Allah ﷺ said:
«مَا مِنْ مَوْلُودٍ يُولَدُ إِلَّا عَلَى الْفِطْرَةِ فَأَبَوَاهُ يُهَوِّدَانِهِ أَوْ يُنَصِّرَانِهِ أَوْ يُمَجِّسَانِهِ،كَمَا تُنْتَجُ الْبَهِيمَةُ بَهِيمَةً جَمْعَاءَ، هَلْ تُحِسُّونَ فِيهَا مِنْ جَدْعَاءَ؟»
(No child is born except in a state of Fitrah, then his parents make him a Jew or a Christian or a Zoroastrian, just as each animal produces a perfect animal like itself -- do you see any among them that are born mutilated) then the narrator (Abu Hurayrah) said (recite this Ayah),
فِطْرَةَ اللَّهِ الَّتِى فَطَرَ النَّاسَ عَلَيْهَا لاَ تَبْدِيلَ لِخَلْقِ اللَّهِ ذَلِكَ الدِّينُ الْقَيِّمُ
(Allah's Fitrah with which He has created mankind. No change let there be in Allah's Khalq, that is the straight religion.)" This was also recorded by Muslim.
ذلِكَ الدِّينُ الْقَيِّمُ
(that is the straight religion,) means, adherence to the Shari`ah and the sound Fitrah is the true, straight religion.
وَلَـكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لاَ يَعْلَمُونَ
(but most men know not.) means, most people do not know this and they deviate far astray from it, as Allah says:
وَمَآ أَكْثَرُ النَّاسِ وَلَوْ حَرَصْتَ بِمُؤْمِنِينَ
(And most of mankind will not believe even if you desire it eagerly.) (12:103)
وَإِن تُطِعْ أَكْثَرَ مَن فِى الاٌّرْضِ يُضِلُّوكَ عَن سَبِيلِ اللَّهِ
(And if you obey most of those on the earth, they will mislead you far away from Allah's path) (6:116).
مُّنِيبِينَ إِلَيْهِ
(turning in repentance to Him) Ibn Zayd and Ibn Jurayj said, "This means, returning to Him."
وَاتَّقُوهُ
(and have Taqwa of Him;) means, fear Him and remember that He is always watching.
وَأَقِيمُواْ الصَّلَوةَ
(and perform the Salah), which is the greatest act of worship.)
وَلاَ تَكُونُواْ مِنَ الْمُشْرِكِينَ
(and be not of the idolators.) Be of those who single out Allah, devoting their worship sincerely for Him alone, not anyone or anything other than Him. Ibn Jarir recorded that Yazid bin Abi Maryam said: "`Umar, may Allah be pleased with him, passed by Mu`adh bin Jabal and asked, `What is the foundation of this Ummah' Mu`adh said, `Three things, and they are the things that will bring salvation: Al-Ikhlas (doing a deed for Allah alone), which is the Fitrah with which Allah created mankind; Salah, which is the thing that tells a believer apart from a disbeliever; and obedience, which is protection.' `Umar said: `You have spoken the truth.
Splitting into Sects and the Saved Sect
His saying:
مِنَ الَّذِينَ فَرَّقُواْ دِينَهُمْ وَكَانُواْ شِيَعاً كُلُّ حِزْبٍ بِمَا لَدَيْهِمْ فَرِحُونَ
(Of those who Farraqu Dinahum (split up their religion), and became sects, each sect rejoicing in that which is with it.) means, do not be of the idolators who split up their religion, i.e., changed it by believing in parts of it and rejecting other parts. Some scholars read this as Faraqu Dinahum, meaning "neglected their religion and left it behind them." These are like the Jews, Christians, Zoroastrians, idol worshippers and all the followers of false religions, besides the followers of Islam, as Allah says:
إِنَّ الَّذِينَ فَرَّقُواْ دِينَهُمْ وَكَانُواْ شِيَعًا لَّسْتَ مِنْهُمْ فِى شَىْءٍ إِنَّمَآ أَمْرُهُمْ إِلَى اللَّهِ
(Verily, those who divide their religion and break up into sects, you have no concern in them in the least. Their affair is only with Allah) (6:159). The followers of the religions before us had differences of opinions and split into false sects, each group claiming to be following the truth. This Ummah too has split into sects, all of which are misguided apart from one, which is Ahlus-Sunnah Wal-Jama`ah, those who adhere to the Book of Allah and the Sunnah of the Messenger of Allah ﷺ and what was followed by the first generations, the Companions, their followers, and the Imams of the Muslims of earlier and later times. In his Mustadrak, Al-Hakim recorded that the Messenger of Allah ﷺ was asked which of the sects was the saved sect and he said:
«مَا أَنَا عَلَيْهِ وَأَصْحَابِي»
(What I and my Companions are upon.)
Commentary
The subject of Oneness of Allah has been dealt with in these verses by giving various proofs in different styles which are appealing to all types of people. At first, the point is explained by an example that although your servants and slaves are identical with you in looks, appearance, their makeup of limbs and other physical features, yet you do not permit them to share equally in your power and authority. You are not willing to part with the slightest part of your wealth and power in favour of your subjects, let alone sharing your power and possessions equally. They can neither spend wealth nor time the way they like, as you do. Just as you are scared of your insignificant partners while spending without checking with them, you do not allow even this position to your servants. So pause for a minute and ponder that human beings, angels, and all other things in the universe are created by Allah Ta’ ala and they are all His creations and slaves, then how could you take them as His equals or partners?
In the second verse a warning is sounded that although this argument is simple and straightforward, yet there are people who under the influence of their selfish motives do not accept and concede to anything of wisdom and knowledge.
In the third verse the Holy Prophet ﷺ is addressed and through him the entire humanity is commanded to take note that when the irrationality and the unjust nature of shirk (associating partners with Allah) is established, you should leave aside all trends of shirk and turn to Islam with full devotion. فَأَقِمْ وَجْهَكَ لِلدِّينِ حَنِيفًا (So, set your face to the Faith steadily - 30:30).
After that, it is elaborated in the following verse as to how Islam conforms to nature and meets its requirements: فِطْرَتَ اللَّـهِ الَّتِي فَطَرَ النَّاسَ عَلَيْهَا لَا تَبْدِيلَ لِخَلْقِ اللَّـهِ ذَٰلِكَ الدِّينُ الْقَيِّمُ (this (faith) being the nature designed by Allah on which He has created the mankind. There is no change in Allah's creation. That is the straight Faith - 30:30).
This sentence فِطْرَتَ اللَّـهِ الَّتِي فَطَرَ النَّاسَ عَلَيْهَا (30:30) is the elucidation of the preceding sentence فَأَقِمْ وَجْهَكَ لِلدِّينِ حَنِيفًا (So, set your face to the Faith steadily - 30:30), and it also mentions a special trait of this Faith, for which it was commanded to be followed in the first sentence, that is, Islam is the religion of nature. Although the commentators have assigned different grammatical constructions to this sentence, yet all of them agree that "the nature designed by Allah" refers to the "straight Faith" that is ordered to be followed in the first sentence. "The nature designed by Allah" is explained in the next phrase that it. is the natural design on which Allah has created all people.
What is meant by nature?
Commentators have given several interpretations to the word fitrah, (nature) used in the verse, out of which two are more common:
The first interpretation is that the word 'nature' is used here for Islam. Hence the meaning is that Allah Ta’ ala has made all human beings Muslim by their nature and instinct. In other words, all humans are born Muslims but it is the surroundings and the environment they live in make them astray from the righteous path. Generally it happens that the parents teach the child things and beliefs, which are contrary to Islam, and therefore he is misled into wrong beliefs. According to Qurtubi majority of the elders agree with this interpretation, and it is also recorded in a hadi'th of Sahihain.
The second interpretation is that 'nature' means here 'capability' or 'capacity'. If this meaning of the word 'nature' is adopted, the meaning of the phrase would be that Allah Ta’ ala has bestowed the capability to every human being to discern his Creator and believe in Him. This capability automatically leads to submission to Islam, provided one makes use of this Divine grace.
There are, however, some difficulties in adopting the first interpretation. Firstly, it is said in this very verse towards the end لَا تَبْدِيلَ لِخَلْقِ اللَّـهِ (There is no change in Allah's creation - 30). Here 'Allah's creation' means the same as 'the nature designed by Allah', which is mentioned earlier in the verse. Hence the meaning of this sentence would be that no one could change the nature designed by Allah, while a hadith of Sahihain itself says that the parents of a child make him Jew or Christian. If the meaning of nature is adopted as Islam, then how could the hadith be correct in saying that the child changes later as a Jew or Christian when it is said in this very verse that the change is not possible. Moreover, this change is a common experience in that there are more disbelievers in the world than Muslims. If Islam is taken as the meaning of nature, in which any change is not possible, then how is it that there are so many disbelievers who have changed their natural instinct after their birth?
Secondly, it is stated in an authentic hadith about the boy who was killed by Sayyidnna Khadir (علیہ السلام) that infidelity was embedded in his nature. It was for this reason that Sayyidna Khadir (علیہ السلام) killed him. In that case this hadith is also in contradiction to the statement that all children are born on Islam.
Thirdly, if it is accepted that Islam is something embedded in human nature, and they have no control to change it, then it would not be a voluntary act. In that case there is no room for rewards in the Hereafter, because rewards will be awarded on voluntary good deeds.
Fourthly, the religious jurists have deduced from authentic ahadith that a child, before attaining puberty, is treated in this world according to the faith of his parents. If the parents are infidel, the child will also be taken as an infidel. If he dies, a minor he will not be buried according to Islamic rites.
Imam Torapushti has listed all these doubts in his commentary on Masabih, and has preferred the second interpretation of the word fitrah' (nature) because of these difficulties. Also, it is appropriate to say that natural capability cannot be changed. The one who is misled by parents into infidelity does not lose his instinct to discern and comprehend Islam. In the case of the boy killed by Sayyidna Khadir (علیہ السلام) also, it is not true that he had lost the capability to discern the Truth because of his birth as infidel. Since a man makes use of this divine gift, i.e. the natural capability, with his free will, the reason for his earning its reward is quite evident. By adopting the second interpretation, the statement of the hadith of Sahihain also becomes clear, that although the child is born with the natural instinct to discern the Truth, which should lead him to accept Islam, yet his surroundings and parents make him a Jew or a Christian. As for the traditions of some elders (salf) who have explained the word 'fitrah' (nature) by the word 'Islam', it seems that they have not used the word of 'Islam' in the meaning of the capability to comprehend and accept Islam. Muhaddith Dehlavi (رح) has explained the view of the majority of the Ummah in the same manner. (لمعات شرح مشکوٰۃ)
Hadrat Shah Waliullah Dehlavi (رح) has also endorsed the same view in his book (حُجَّۃَ البَالِغۃ). The essence of his discussion is that Allah Ta’ ala has created innumerable things of various temperaments and disposition, and has placed an inherent quality in the nature of each one of them which helps him fulfill the object of his creation. The verse أَعْطَىٰ كُلَّ شَيْءٍ خَلْقَهُ ثُمَّ هَدَىٰ (He who gave everything its shape, then guidance - 20:50) also describes the same reality that the Creator has instructed every creature how it should fulfill the purpose of its creation. Those instructions are embodied in the capability of performing required acts by various things. The instinct given to honeybee is to distinguish plants and flowers and make selection for drawing juice from them into its belly for storage in the beehive. The same way the humans are graced with a natural instinct and capability to recognize their Creator and submit to Him. This is what Islam is all about.
The above discussion has also clarified the meaning of the sentence لَا تَبْدِيلَ لِخَلْقِ اللَّـهِ (There is no change in Allah's creation - 30:30) meaning no one can bring about any change in the instinct and capability bestowed by Allah Ta’ ala, which helps recognize the Truth. The wrong environment can make one an infidel, but cannot eliminate his inherent capability to recognize the Truth.
This explanation also makes the meaning of the verse clear, which says وَمَا خَلَقْتُ الْجِنَّ وَالْإِنسَ إِلَّا لِيَعْبُدُونِ (I have not created Jinn and mankind except to worship Me - 51:56). It means that Allah has created in their nature the inclination towards and capability to perform His worship. If they make use of this capability, they will never go wrong and astray.
It is obligatory to avoid the company of wrongdoers and evil society
Although in this verse the sentence لَا تَبْدِيلَ لِخَلْقِ اللَّـهِ (There is no change in Allah's creation - 30:30) is in the form of information, which means that no one can change the nature designed by Allah, but it also contains a latent prohibition in the sense that this nature should not be tampered with. Therefore, it is inferred from this verse that one should avoid the situations that render the capability of accepting the truth ineffective or weak. Such situations generally emerge in an evil environment and bad company, or by reading books written by those having wrong beliefs, especially when the reader does not have extensive knowledge and information about Islam.
Kembalilah kalian kepada Tuhan kalian -Subḥānahu wa Ta'ālā- dengan bertobat dari dosa-dosa kalian, bertakwalah kepada-Nya dengan mengerjakan segala perintah-Nya dan meninggalkan segala larangan-Nya, dan laksanakanlah salat dengan cara yang paling sempurna, serta janganlah kalian menjadi bagian dari orang-orang musyrik yang menentang fitrah dengan menyekutukan Allah dengan selain-Nya dalam ibadah mereka.
And return to Him, may He be glorified, by repenting from your sins, be mindful of Him by fulfilling His commands and refraining from His prohibitions, perform prayer with perfection, and do not be from the idolaters who go against nature and ascribe partners with Allah by worshipping them.
Budite predani Svevišnjem Gospodaru kajući se za grijehe, i budite bogobojazni izvršavajući naredbe, a sustežući se od zabrana, te obavljajte namaz izvršavajući sve njegove ruknove, vadžibe i preduvjete njegove ispravnosti; pažljivo i srčano klanjajte, onako kako je propisano da se klanja! I nemojte biti s onima koji Allahu širk čine, već budite monoteisti, samo Allahu klanjajte se!
Bumalik kayo sa Kanya – kaluwalhatian sa Kanya – sa pamamagitan ng pagbabalik-loob mula sa mga pagkakasala ninyo, mangilag kayong magkasala sa Kanya sa pamamagitan ng pagsunod sa mga ipinag-uutos Niya at pag-iwas sa mga sinasaway Niya, lumubos kayo sa pagdarasal sa pinakaganap na paraan, at huwag kayong maging kabilang sa mga tagapagtambal na sumasalungat sa kalikasan ng pagkalalang saka nagtatambal kasama kay Allāh ng iba pa sa Kanya sa pagsamba nila.
Retournez auprès d’Allah, exalté soit-Il, en vous repentant de vos péchés, craignez-Le en vous conformant à Ses commandements et en renonçant à ce qu’Il vous a défendu, accomplissez la prière de la manière la plus complète et ne soyez pas du nombre des associateurs qui vont à l’encontre de la saine nature lorsque dans leurs adorations, ils associent à Allah autre que Lui.
E tornate a Lui, gloria Sua, pentiti dei vostri peccati, e temeteLo, obbedendo ai Suoi ordini e rispettando i Suoi divieti, e compiete la Preghiera con devozione e non siate idolatri, coloro che contraddicono l'istinto e che associano altri ad Allāh nella loro adorazione.
وَأَقِيمُوا الصَّلَاةَ وَلَا تَكُونُوا مِنَ الْمُشْرِكِينَ (And establish Salah, and do not be among those who associate partners with Allah - 30:31). In the previous verse it was mentioned that the human nature is designed in a manner that it has an inherent capability to accept the Truth. Now in this verse it is emphasized that establishment of prayer is the first requisite for the acceptance of Truth, because it is the manifestation of submission to Truth and practical affirmation of Faith in Islam. After that, it is said وَلَا تَكُونُوا مِنَ الْمُشْرِكِينَ (30:31), that is, ` Do not join those indulging in shirk (associating others with Allah), because they did not avail of their natural capability to accept the Truth. Their misdeeds are mentioned in the next verse which says,
Y vuelvan a Al-lah arrepintiéndose de sus pecados, tengan temor de Al-lah, cumpliendo con Sus mandamientos y absteniéndose de Sus prohibiciones, realicen la oración con esmero, y no sean de los idólatras que van en contra de su naturaleza y Le atribuyen socios a Al-lah en la adoración.
Các ngươi hãy quay về sám hối với Allah vì tất cả tội lỗi đã phạm, hãy biết kính sợ Ngài mà tuân thủ theo mệnh lệnh của Ngài, hãy chu đáo duy trì lễ nguyện Salah một cách hoàn chỉnh nhất và chớ trở thành đám người đa thần thờ phượng những thần linh khác cùng với Allah, điều đó xóa mất đi tôn giáo tự nhiên.
Günahlarınızdan tövbe ederek Allah -Subhanehu ve Teâlâ-'ya dönün. Emirlerine uyarak ve yasaklarından sakınarak O'ndan korkun. Namazı en mükemmel şekilde eda edin. İbadetlerinde başkasını Yüce Allah'a ortak koşan, fıtrata muhalefet eden müşrikler gibi olmayın.
No sean de esos idólatras que cambiaron la religión, creyendo en partes de ella y rechazando otras partes. Que se dividieron en grupos y sectas, cada una de las facciones contentas con sus falsedades, mientras piensan que solo ellas siguen la verdad y que las demás se han desviado.
Janganlah pula kalian menjadi bagian dari orang-orang musyrik yang mengubah agama mereka, beriman kepada sebagian darinya dan mengingkari sebagian lainnya, dan mereka terpecah belah dalam berbagai kelompok dan golongan, setiap golongan dari mereka merasa bangga dengan kebatilan yang ada pada mereka, mereka merasa bahwa hanya mereka yang benar sementara yang lainnya berada dalam kebatilan.
Bir kısmına iman edip, bir kısmını inkâr ederek dinlerini değiştiren müşrikler gibi olmayın. Onlar fırka ve cemaatlere bölünmüşlerdir. Onlardan her bir fırka üzerinde olduğu sapıklıkla sevinmekte ve yalnızca kendilerini hak, diğerlerini de batıl üzere görmekteydiler.
Huwag kayong maging kabilang sa mga tagapagtambal na nagpalit ng relihiyon nila, sumampalataya sa bahagi nito, at tumangging sumampalataya sa ibang bahagi nito. Sila ay naging mga pangkatin at mga lapian. Bawat lapian kabilang sa kanila, sa taglay nilang kabulaanan, ay mga nagagalak. Nagtuturing sila na sila lamang ay nasa katotohanan at na ang iba pa sa kanila ay nasa kabulaanan.
Ne soyez pas du nombre des polythéistes qui renient leur religion en croyant en une part de celle-ci, en en rejetant une autre et en se divisant en sectes et en partis, chaque parti réjoui par les faussetés qu’il détient et se considérant comme le seul adepte de la vérité tandis que les autres sont les adeptes du faux.
The true religion is one, and it has been revealed in its perfect form to every prophet. That religion is turning towards God, fear of God, worship of God and giving one’s attention to God with all one’s heart and soul. This is the religion of nature and it eternally pervades the inner soul of man. All prophets preached this one religion, but their followers in latter generations split it into many religions. This results from the additions made by later generations to the original teachings of Prophets. Hair-splitting innovations in beliefs, new interpretations of religion with the changing times—all these things have created many religions out of one. When these additions are made people start laying more stress on them than on the original religion, due to which different groups set themselves up in opposition to each other. One group emphasizes one set of additions, while another group empasizes another set. At last a stage is reached when the followers of a single religion become divided up into many religious factions.
And do not be from those idolaters who changed their religion, believing in some of it and rejecting other parts of it. They split into groups and sects, each sect happy with whatever falsehood they were on, thinking that they alone were upon the truth and others were on falsehood.
I nemojte biti jedni od sljedbenika višeboštva, koji su iskrivili svoju vjeru, pa su, sukladno prohtjevima, prihvatali dio Knjige a drugi dio odbacivali, i koji su se potom pretvorili u sekte koje fanatično i slijepo slijede svoje vođe i mišljenja, pomažući jedni drugima u zlu i neprijateljstvu. A svaka se stranka veseli onom što zagovara te drži da je na strani istine, a da su njezini neistomišljenici na krivoj stazi.
مِنَ الَّذِينَ فَرَّقُوا دِينَهُمْ وَكَانُوا شِيَعًا (Among those who split up religion and became sects - 30:32) that is, these disbelievers are those who have created a difference between Natural Faith and the true religion, or they have alienated themselves from the Natural Faith, as a result of which they are divided into different sects. شِيَعًا :Shiya'an is the plural of شِیعۃ shi` ah. A group of people following a leader is called shi ah. The fact is that the Natural Faith was based on the Oneness of Allah, by following which the entire human kind should have been one solid unit and one party. But it so happened that people split out from this unity and started following the personal views of their own leaders. Since the personal views and opinions of different people may always vary from person to person, different groups of people invented their own beliefs and religion. As a consequence, people were divided into various groups and sects, and the Shaitan made them believe that they were the only people on the right path كُلُّ حِزْبٍ بِمَا لَدَيْهِمْ فَرِحُونَ (Each group is happy with what it has before it - 30:32). That is, each group is happy and contended in its own beliefs and declare others being wrong, although they all are astray and treading the wrong path.
Nhóm người đa thần đã thay đổi tôn giáo của chúng đã không còn tin tưởng lẫn nhau nữa và chúng đã chia thành nhiều nhánh phái, hệ phái khác nhau, mỗi nhánh phái rất hớn hở với thứ hư cấu mà mình có được, chúng nhận thấy chúng đang ở trên chân lý còn những ai ngoài chúng đang sai lầm.
Non siate idolatri, coloro che hanno alterato la loro religione e che hanno creduto solo a parte di essa, rinnegandone un'altra, e che si divisero in sette fazioni, ogni fazione soddisfatta delle falsità che segue, e pensano di essere gli unici a percorrere la Retta Via, e che gli altri siano in perdizione.
How man sways between Tawhid and Shirk, and between Joy and Despair, according to His Circumstances
Allah tells us that when man is in dire straits, he calls upon Allah alone with no partner or associate, then when times of ease come and they have the choice, some people associate others with Allah and worship others alongside Him.
لِيَكْفُرُواْ بِمَآ ءاتَيْنَـهُمْ
(So as to be ungrateful for the graces which We have bestowed on them.) Then Allah warns them by saying:
فَسَوْفَ تَعْلَمُونَ
(but you will come to know.) One of them said: By Allah, if a law enforcment officer were to say this to me, I would be afraid, so how about when the One Who is issuing the warning is the One Who merely says to a thing "Be!" and it is Then Allah denounces the idolators for fabricating lies and worshipping others instead of Him with no evidence or proof:
أَمْ أَنزَلْنَا عَلَيْهِمْ سُلْطَـناً
(Or have We revealed to them an authority,) means, proof.
فَهُوَ يَتَكَلَّمُ
(which speaks) means, tells
بِمَا كَانُواْ بِهِ يُشْرِكُونَ
(of that which they have been associating with Him) This is a rhetorical question intended to denounce them, for they have no such thing.
وَإِذَآ أَذَقْنَا النَّاسَ رَحْمَةً فَرِحُواْ بِهَا وَإِن تُصِبْهُمْ سَيِّئَةٌ بِمَا قَدَّمَتْ أَيْدِيهِمْ إِذَا هُمْ يَقْنَطُونَ
(And when We cause mankind to taste of mercy, they rejoice therein; but when some evil afflicts them because of what their hands have sent forth, behold, they are in despair!) This is a denunciation of man for the way he is, except for those whom Allah protects and helps, for when man is given blessings, he is proud, and says:
ذَهَبَ السَّيِّئَاتُ عَنِّي إِنَّهُ لَفَرِحٌ فَخُورٌ
("Ills have departed from me." Surely, he is exultant, and boastful.) (11:10) He rejoices over himself and boasts to others, but when difficulties befall him, He despairs of ever having anything good again. Allah says:
إِلاَّ الَّذِينَ صَبَرُواْ وَعَمِلُواْ الصَّـلِحَاتِ
(Except those who show patience and do righteous good deeds). They are patient during times of difficulty and do good deeds at times of ease. It was reported in the Sahih:
«عَجَبًا لِلْمُؤْمِنِ لَا يَقْضِي اللهُ لَهُ قَضَاءً إِلَّا كَانَ خَيْرًا لَهُ، إِنْ أَصَابَتْهُ سَرَّاءُ شَكَرَ فَكَانَ خَيْرًا لَهُ، وَإِنْ أَصَابَتْهُ ضَرَّاءُ صَبَرَ فَكَانَ خَيْرًا لَه»
(How wonderful is the affair of the believer. Allah does not decree anything for him but it is good for him. If good things happen to him, he gives thanks, and that is good for him; and if bad things happen to him, he bears that with patience, and that is good for him.)
أَوَلَمْ يَرَوْاْ أَنَّ اللَّهَ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَن يَشَآءُ وَيَقْدِرُ
(Do they not see that Allah expands the provision for whom He wills and straitens (it for whom He wills).) He is the One Who is controlling and doing that, by His wisdom and justice, so He expands the provision for some people and restricts it for some.
إِنَّ فِى ذلِكَ لآيَـتٍ لِّقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ
(Verily, in that are indeed signs for a people who believe.)
"Dan apabila manusia disentuh oleh suatu bahaya, mereka menyeru Rabbnya dengan kembali bertaubat kepadaNya, kemudian apabila Dia merasakan kepada mereka barang sedikit rahmat dari-Nya, tiba-tiba sebagian dari mereka mempersekutukan Rabbnya, sehingga mereka mengingkari rahmat yang telah Kami berikan kepada mereka. Maka bersenang-senanglah kamu sekalian, kelak kamu akan mengetahui. Atau pernahkah Kami menurunkan kepada mereka keterangan, lalu keterangan itu menunjukkan (kebenaran) apa yang selalu mereka persekutukan dengan Rabb?" (Ar-Rum: 33-35).
(33-34) ﴾ وَإِذَا مَسَّ ٱلنَّاسَ ضُرّٞ ﴿ "Dan apabila manusia disentuh oleh suatu bahaya," (berupa) sakit atau rasa takut dari kematian atau lainnya, niscaya ﴾ دَعَوۡاْ رَبَّهُم مُّنِيبِينَ إِلَيۡهِ ﴿ "mereka menyeru Rabbnya dengan kembali bertaubat kepadaNya," mereka melupakan apa yang mereka persekutukan denganNya dalam kondisi itu, karena mereka tahu bahwa tidak ada yang dapat menyingkap bahaya itu kecuali Allah, maka ﴾ إِذَآ أَذَاقَهُم مِّنۡهُ رَحۡمَةً ﴿ "apabila Dia merasakan kepada mereka barang sedikit rahmat dariNya," Dia menyembuhkan mereka dari sakitnya dan mengamankan mereka dari rasa takut, ﴾ إِذَا فَرِيقٞ مِّنۡهُم ﴿ "tiba-tiba sebagian dari mereka" merusak inabah yang mereka lakukan itu dan mereka mempersekutukanNya dengan sesuatu yang sama sekali tidak dapat membela mereka, tidak pula dapat membuat mereka kaya atau membuat mereka fakir. Semua itu adalah keingkaran terhadap apa yang Allah karuniakan dan anugerahkan kepada mereka, yang mana Dia telah menyelamatkan dan membebaskan mereka dari kesengsaraan dan melepaskan mereka dari kesempitan. Mengapa mereka tidak membalas nikmat mulia dengan bersyukur dan tulus ikhlas (bertauhid) kepadaNya dalam seluruh kondisi?
(35) ﴾ أَمۡ أَنزَلۡنَا عَلَيۡهِمۡ سُلۡطَٰنٗا ﴿ "Atau pernahkah Kami menurunkan kepada mereka keterangan," maksudnya, hujjah yang nyata, ﴾ فَهُوَ ﴿ "lalu ia," maksudnya, hujjah yang nyata itu, ﴾ يَتَكَلَّمُ بِمَا كَانُواْ بِهِۦ يُشۡرِكُونَ ﴿ "menunjukkan (kebenaran) apa yang selalu mereka persekutukan dengan-Nya," dan mengatakan kepada mereka, "Tetaplah kalian pada ke-syirikan kalian itu dan teruslah kalian dalam keraguan, karena sesungguhnya apa yang kalian anut itulah yang benar, sedangkan apa yang diserukan oleh para rasul kepada kalian itulah yang batil." Lalu apakah hujjah yang nyata itu ada di sisi mereka hingga mengharuskan mereka sangat berpegang teguh kepada kesyirikan? Ataukah dalil-dalil rasional dan syar'i, kitab-kitab samawi, para rasul yang mulia dan para penghulu manusia telah melarang de-ngan sekeras-kerasnya dari semua itu, dan mereka telah memper-ingatkan dari mengikuti jalan-jalannya yang dapat mengantarkan kepadanya, dan mereka telah memvonis kerusakan akal dan agama siapa saja yang melakukannya? Jadi kesyirikan mereka itu tanpa hujjah (argumen yang jelas) dan keterangan yang nyata. Ia sebenar-nya hanyalah hawa nafsu dan bujukan-bujukan setan.
Müşriklere; fakirlik, hastalık, kuraklık gibi sıkıntılı bir durum isabet etse kendilerine isabet edeni kaldırması için yalnızca Rableri olan Allah -Subhanehu ve Teâlâ-'ya boyun bükerek ve yönelerek dönerler. Sonra onlara rahmet ederek kendilerine isabet edeni kaldırdığında, onlardan bir grup dua ederken başkaları da Allah Teâlâ'ya ortak koşmaya geri dönerler.
Lorsque les polythéistes sont atteints par un malheur comme la maladie, la pauvreté ou la famine, ils invoquent leur Seigneur Seul et reviennent en Lui en prenant refuge auprès de Lui et en L’implorant d’éloigner d’eux leur malheur. Puis lorsqu’Il leur fait miséricorde et dissipe leur malheur, certains parmi eux se remettent à associer à Allah autre que Lui dans leurs invocations.
Kad mnogobošce snađu kakva nevolja ili poteškoća u životu, kao npr. bolest, siromaštvo, suša, Allaha, džellešanuhu, iskreno zazivaju da ih poštedi i olakša im, a kad im Svevišnji Allah ukaže Svoju milost i otkloni nevolju, neki od njih klanjaju se lažnim božanstvima te i njima dovu upućuju.
Se gli idolatri vengono afflitti da disgrazie, come malattie, povertà o siccità, invocano esclusivamente il loro Dio, tornando a Lui sottomessi e supplicanti, chiedendoGli di liberarli da ciò che li affligge. Se concede loro la Sua Misericordia, liberandoli dai loro mali, ecco che una parte di loro torna all'idolatria invocando altri all'infuori di Allāh.
When the idolaters are afflicted by a difficulty i.e. poverty, drought, they supplicate only to their Lord, may He be glorified, returning to Him humbling themselves and seeking refuge in Him to remove the affliction from them. Then, when He shows them mercy by removing whatever afflicted them, they return to their ways of idolatry by supplicating to others along with Him.
Và khi người đa thần gặp phải nạn kiếp như bệnh tật hoặc bần hàn hoặc hạn hán thì chúng thành khẩn khấn vái Thượng Đế của chúng, chúng chỉ hướng đến một mình Ngài duy nhất, chúng chỉ trông chờ và hi vọng nơi một mình Ngài, vậy mà khi Ngài xua tan tai ương khỏi chúng và cho chúng hưởng được lòng khoan dung của Ngài thì một nhóm trong bọn chúng quay lại khẩn cầu các thần linh khác cùng với Allah.
Kapag may dumapo sa mga tagapagtambal na isang kasawiang gaya ng karamdaman o karalitaan o tagtuyot ay dumadalangin sila sa Panginoon nila lamang – kaluwalhatian sa Kanya – habang mga bumabalik sa Kanya sa pamamagitan ng pagsusumamo at pagdulog na ibaling palayo sa kanila ang dumapo sa kanila. Pagkatapos kapag naawa Siya sa kanila sa pamamagitan ng pag-aalis sa dumapo sa kanila, biglang may isang pangkat kabilang sa kanila na bumabalik sa pagtatambal nila kasama kay Allāh ng iba pa sa Kanya sa pagdalangin.
Apabila orang-orang musyrik tertimpa kesusahan berupa sakit, kefakiran, dan kekeringan maka mereka berdoa hanya kepada Tuhan mereka -Subḥānahu wa Ta'ālā- sembari kembali kepada-Nya dengan penuh tunduk dan pasrah dengan harapan agar Allah meghindarkan mereka dari musibah yang sedang menimpa mereka. Kemudian jika Allah telah merahmati mereka dengan menghilangkan musibah yang menimpa mereka, tiba-tiba segolongan dari mereka kembali menyekutukan Allah dengan selain-Nya dalam berdoa.
Cuando los idólatras son afligidos por una dificultad, como la pobreza, la sequía, etcétera, solo entonces suplican a su Señor volviéndose a Él, buscando refugio en Él contra cualquier desgracia. Pero cuando Él los agracia con Su misericordia quitándoles todo el peso que los agobia, ellos retornan a su idolatría asociando a otros a su Señor en la adoración.
33- İnsanların başına bir sıkıntı gelince Rablerine yönelerek O’na dua ederler. Sonra onlara katından bir rahmet tattırınca bakarsın ki onlardan bir grup Rablerine ortak koşar.
34- Böylece kendilerine verdiklerimize nankörlük ederler. (Geçici dünyadan) faydalanın bakalım, yakında bileceksiniz.
35- Yoksa Biz onlara kesin bir delil indirdik de o, onlara ortak koşmalarını mı söylüyor?
33. “İnsanların başına” hastalık yahut helâk olmak korkusu vb. “bir sıkıntı gelince Rablerine yönelerek O’na dua ederler.”Bu sıkıntılarını Allah’tan başka giderecek kimse olmadığını kesinlikle bildiklerinden dolayı bu halde Allah’a koştukları ortakları unuturlar.“Sonra onlara katından bir rahmet tattırınca” hastalıklarından sonra şifa verir, korkularından sonra güven verirse “bakarsın ki onlardan bir grup” kendilerinden sadır olan bu Allah’a yönelişi terk edip boşa çıkartırlar ve “Rablerine ortak koşarlar.” Kendilerini sıkıntıdan kurtaramayan, onlara fayda sağlayamayan, onları fakir de zengin de kılamayan varlıkları O’na ortak koşarlar.
33. Bütün bunlar ise Allah’ın kendilerine verdiklerine, O’nun lütuf ve ihsanlarına karşı bir nankörlüktür. Çünkü onları darlık ve sıkıntıdan kurtarmış, içinde bulundukları meşakkatleri gidermiştir. O halde onların bu üstün ve değerli nimete karşı şükretmeleri ve bütün hallerde yalnızca O’na ihlâsla ibadet etmeleri gerekmez mi?
35. “Yoksa Biz onlara kesin bir delil” apaçık bir belge “indirdik de o” bu indirdiğimiz delil “onlara ortak koşmalarını mı söylüyor?” Şirkiniz üzere sebat gösterin, şirkinizi sürdürün mü diyor? Sizin izlemekte olduğunuz bu yol gerçektir, peygamberlerin davet ettikleri yol ise batıldır, mı diyor?
Acaba onların elinde böyle bir delil var da bu delil, onların şirke böylece sıkı sıkıya sarılmalarını mı gerektiriyor? Yoksa akli ve nakli deliller, semavî kitaplar, şerefli peygamberler, insanların önderleri bunu en ileri derecede yasaklamış, buna götüren yolları izlemekten sakındırmış, böyle bir suçu işleyenlerin akıllarının ve dinlerinin bozuk olduğuna hüküm mü vermişledir?
Bunların delilsiz ve belgesiz olarak ortak koşmaları, ancak nefislerinin, hevâlarının ve şeytanların saptırmalarının bir neticesidir.
They do so to reject the bounties of Allah, from amongst them is removing their difficulty. So those who ascribe partners to Me should enjoy the ease they have in this life for surely they will come to know on the Day of Judgement that they were in clear misguidance.
Jika mereka mengingkari nikmat-nikmat Allah -di antaranya nikmat dihindarkan dari kesusahan- dan bersenang-senang dengan segala kenikmatan yang mereka punyai di kehidupan ini maka pada hari Kiamat nanti mereka akan melihat dengan mata kepala mereka sendiri bahwa dahulu mereka berada dalam kesesatan yang nyata.
Se rinnegano le grazie di Allāh – inclusa la grazia di liberarli dal male – godono di ciò che possiedono in questa vita: Essi vedranno con i propri occhi, nel Giorno della Resurrezione, che erano in chiara perdizione.
Khi chúng phủ nhận những hồng ân của Allah - trong đó có hồng ân phù hộ tai qua nạn khỏi - và chúng hưởng thụ những gì chúng có được trong cuộc sống trần gian này. Rồi vào Ngày Tận Thế chúng sẽ tận mắt nhìn thấy mình trước đây đã lầm lạc thật sự.
Yüce Allah'ın nimetlerini inkâr edip - ki insanların inkâr ettiği nimetlerden bir tanesi de Yüce Allah'ın sıkıntıları onlardan gidermesidir- ardından bu hayatta sahip oldukları şeylerden yararlananlar kıyamet gününde kendilerinin sapıklık içinde olduğunu kendi gözleri ile göreceklerdir.
Kapag nagkaila sila sa mga biyaya ni Allāh – at kabilang sa mga ito ang biyaya ng pag-aalis ng kapinsalaan – at nagtamasa sila ng nasa harapan nila sa buhay na ito ay makikita nila sa Araw ng Pagbangon sa pamamagitan ng mga mata nila na sila ay dating nasa isang pagkaligaw na maliwanag.
Lo hacen negando cuanto les he concedido. Quienes Me atribuyen socios en la adoración, que disfruten temporalmente las facilidades de esta vida, porque ciertamente sabrán el Día del Juicio que estaban en evidente desvío.
Ako su nezahvalni Milostivom Allahu, Gospodaru nebesa i Zemlje, na ukazanoj im milosti i izbavljenju iz nevolje, i uživaju u svojim strastima na ovom kratkotrajnom svijetu, shvatit će na Sudnjem danu da su u očitoj zabludi bili.
Lorsqu’ils renient les bienfaits d’Allah, parmi lesquels figure la dissipation de leurs malheurs, et jouissent de ce bas monde, ils verront de leurs yeux le Jour de la Résurrection qu’ils étaient dans un égarement manifeste.
Onları, Allah'a şirk koşmaya çağıran şey nedir? Hâlbuki hiçbir delilleri yoktur. Kitapta, Allah'a şirk koşmalarına delil getirebilecekleri hiçbir delil indirmedik. Onların yanlarında şirklerinden bahseden ve üzerlerinde bulundukları küfrün doğruluğunu ikrar eden hiçbir kitapları yoktur.
Under ordinary circumstances man finds himself possessed of certain powers. Therefore, he assumes an air of arrogance. But, when critical conditions make him feel his helplessness, the veils are removed from his mind. At that time he is cut down to size, and realizing his helplessness, he starts calling upon God for help. This is the psychological proof of the Oneness of God. In this way, the reality is mirrored in the personal experience of the individual. But man is so foolish that, as soon as the circumstances become favourable, he reverts to his neglectfulness and arrogance.
Ano ang nag-anyaya sa kanila sa pagtatambal kay Allāh samantalang walang katwiran para sa kanila? Hindi nagpababa sa kanila ng isang katwiran mula sa isang kasulatang maipangangatwiran nila sa pagtatambal nila kay Allāh at wala silang isang kasulatang nagsasalita hinggil sa pagtatambal nila at nagpapatibay para sa kanila ng katumpakan ng taglay nila na kawalang-pananampalataya.
¿Qué los hizo asociar compañeros a Al-lah cuando no tienen pruebas que lo sustente? No les envié ninguna evidencia de eso en ninguna escritura que pudieran usar como prueba para asociar compañeros a Al-lah, ni tampoco revelé ninguna escritura que hablara a favor de la idolatría, defendiendo la validez de la incredulidad en que se encuentran.
Zar je Plemeniti Allah dostavio mekanskim mnogobošcima kakav jasan, nedvosmislen i nepobitan dokaz da im govori u prilog onih koje Allahu kao saučesnike pripisuju, i koji svjedoči da je njihovo nevjerovanje istina? Pa, šta ih je onda odvelo u mnogoboštvo, za koje baš nikakva dokaza nemaju!
Apa yang mendorong mereka kembali berbuat syirik terhadap Allah, padahal mereka tidak memiliki hujah?! Tidaklah Kami menurunkan hujah bagi mereka dari kitab yang bisa mereka gunakan untuk membenarkan kesyirikan mereka terhadap Allah dan mereka pun tidak mempunyai kitab yang menyebutkan kesyirikan mereka dan mengakui kebenaran kekafiran yang mereka lakukan.
Điều gì đã kêu gọi chúng đến với việc tổ hợp cùng với Allah trong khi chúng không có bằng chứng nào cho điều đó cả?! TA (Allah) cũng đã không ban xuống cho chúng bất cứ thẩm quyền nào để chúng dựa vào đó mà tổ hợp với Allah, chúng cũng không có bất kỳ Kinh Sách bảo chúng tổ hợp các thần linh cùng với Allah và khẳng định sự vô đức tin của chúng là đúng cả.
Cosa li ha condotti ad associare altri ad Allāh senza possedere alcuna prova?! Non abbiamo concesso loro una prova, in questo Libro, che li induca ad associare altri ad Allāh, e non possiedono un libro che legittimi la loro idolatria, e che approvi la miscredenza in cui versano.
What invited them to ascribing partners with Allah when they have no proof supporting it? I did not send any evidence to them in the form of any scripture which they could use as proof for their ascribing partners with Allah, nor do they have any scripture which talks in favour of their idolatry and upholds the validity of the disbelief they are on.
Quelle raison les a-t-elle menée à associer à Allah autre que Lui sans ne détenir aucun argument ? En effet, Nous ne leur avons révélé aucun livre qu’ils pourraient brandir comme argument en faveur de leur polythéisme. Ils n’ont pas non plus de livre proclamant leur polythéisme et validant leur mécréance.
Kapag nagpalasap Kami sa mga tao ng isang biyaya mula sa mga biyaya Namin gaya ng kalusugan at pagyaman ay nagagalak sila rito ayon sa pagkagalak ng kawalang-pakundangan at nagpapakamalaki sila. Kapag ipinatamo sa kanila ang ikinasasama ng loob nila gaya ng karamdaman at karukhaan dahil sa nakamit ng mga kamay nila na mga pagsuway, biglang sila ay nalalagutan ng pag-asa mula sa awa ni Allāh at nalalagutan ng pag-asa sa paglaho ng ikinasasama ng loob nila.
E se facciamo provare alla gente una delle Nostre grazie, come la salute e la ricchezza, si rallegrano ingrati e superbi. E se vengono afflitti da malattia e povertà, a causa dei peccati che hanno commesso con le loro mani, eccoli disperarsi della misericordia di Allāh e rassegnati del fatto che non si libereranno più dal male che li affligge.
Cuando agracio a la gente con una misericordia, como salud o riqueza, se alegran con una felicidad basada en la arrogancia y el orgullo. Pero cuando los alcanza una desgracia a causa de sus propios pecados, como enfermedad o pobreza, comienzan a perder la esperanza en la misericordia de Al-lah y se desesperan.
"Dan apabila Kami rasakan suatu rahmat pada manusia, niscaya mereka gembira dengannya. Dan apabila mereka ditimpa suatu keburukan disebabkan apa yang telah dikerjakan oleh tangan mereka sendiri, tiba-tiba mereka itu berputus asa. Dan apakah mereka tidak memperhatikan bahwa sesungguhnya Allah mela-pangkan rizki bagi siapa yang dikehendakiNya dan Dia pula yang menyempitkan. Sesungguhnya pada yang demikian itu benar-benar terdapat tanda-tanda bagi kaum yang beriman." (Ar-Rum: 36-37).
(36-37) Allah سبحانه وتعالى mengabarkan tentang tabi'at kebanyakan manusia di dalam kondisi lapang dan sempit, yaitu bahwasanya apabila Allah membuat mereka merasakan suatu rahmat, berupa kesehatan, kekayaan, pertolongan dan lain-lainnya, mereka sangat bergembira dengan penuh kebanggaan dan kesombongan dengan nikmat Allah, bukan dengan penuh rasa syukur. ﴾ وَإِن تُصِبۡهُمۡ سَيِّئَةُۢ ﴿ "Dan apabila mereka ditimpa suatu keburukan," maksudnya, kondisi yang menyengsarakan mereka, dan itu, ﴾ بِمَا قَدَّمَتۡ أَيۡدِيهِمۡ ﴿ "disebabkan apa yang telah dikerjakan oleh tangan mereka sendiri," dari berbagai maksiat, ﴾ إِذَا هُمۡ يَقۡنَطُونَ ﴿ "tiba-tiba mereka itu berputus asa." Mereka ber-putus asa dari terangkatnya kefakiran, penyakit dan yang serupa dengannya. Ini adalah suatu kebodohan mereka dan tidak adanya pengetahuan.
﴾ أَوَلَمۡ يَرَوۡاْ أَنَّ ٱللَّهَ يَبۡسُطُ ٱلرِّزۡقَ لِمَن يَشَآءُ وَيَقۡدِرُۚ ﴿ "Dan apakah mereka tidak mem-perhatikan bahwa sesungguhnya Allah melapangkan rizki bagi siapa yang dikehendakiNya, dan Dia pula yang menyempitkan," jadi putus asa setelah mengetahui bahwa kebaikan dan keburukan adalah dari Allah, rizki, kelapangan dan kesempitannya adalah berasal dari takdirNya itu menjadi sia-sia, tidak mempunyai tempat. Maka ja-ngan hanya sekedar memperhatikan sebab kausalitas, wahai orang yang berakal. Akan tetapi jadikanlah penglihatan (perhatian)mu kepada yang menciptakan sebabnya (yaitu Allah. Pent). Maka dari itu Dia berfirman, ﴾ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَٰتٖ لِّقَوۡمٖ يُؤۡمِنُونَ ﴿ "Sesungguhnya pada yang demikian itu benar-benar terdapat tanda-tanda bagi kaum yang beriman." Merekalah orang-orang yang mengambil ibrah (pelajaran) dengan kelapangan Allah (untuk memberi kelapangan rizki) kepada siapa yang Dia kehendaki, dan menahannya; dan dengan itu mereka mengetahui hikmah (kebijaksanaan) Allah سبحانه وتعالى, rahmat dan kemu-rahanNya serta menarik hati untuk memohon kepadaNya dalam seluruh tuntutan rizki.
İnsanlara, zenginlik ve sağlık gibi nimetlerimizden verdiğimizde sevinçte sınırı aşarak bundan mutlu olur ve kibirlenirler. Fakirlik ve hastalık gibi kendi elleri ile işledikleri günahlardan dolayı onları üzecek bir şey isabet ettiğinde ise, Allah'ın rahmetinden ve kendilerine isabet eden şeyin kalkmayacağına dair ümitsizliğe kapılırlar.
Và khi TA cho con người nếm một trong các hồng ân của TA như sức khỏe, sự hưng thịnh thì họ tỏ ra vui mừng tột độ và ngang tàng; còn khi họ gặp phải điều tai ương như bệnh hoạn, nghèo khổ do chính hậu quả của bàn tay tội lỗi của họ đã gây ra thì họ lại đâm ra tuyệt vọng nơi lòng thương xót của Allah.
Kad Svevišnji Allah ukaže ljudima neke od Svojih blagodati, kao npr. imetak, zdravlje, sigurnost, blagostanje, oni se vesele oholi i zadivljeni svojim dostignućima, a ne vesele se zahvaljujući dragom Allahu. Međutim, kad ih zadesi nevolja, siromaštvo, bolest, glad, strah, tegoba života – zbog grijehā i hrđavih postupaka koje su učinili – odjednom počnu očajavati i misle da nevolja neće nestati.
And when I give the people a taste of some of My bounties, i.e. health and wealth, they become happy with it; a happiness based on arrogance and pride. And if something that harms them reaches them, i.e. illness or poverty due to the sins they commit, they begin losing hope in the mercy of Allah and in the difficulty going away from them.
Jika Kami memberikan manusia suatu nikmat dari kenikmatan-kenikmatan Kami seperti nikmat kesehatan dan kekayaan mereka bergembira karenanya dengan kegembiraan yang dipenuhi kesombongan dan takabur. Sebaliknya, jika mereka mendapatkan musibah yang tidak mereka sukai seperti penyakit dan kemiskinan karena kemaksiatan yang mereka lakukan dengan tangan-tangan mereka sendiri, tiba-tiba mereka merasa putus asa dari rahmat Allah dan pesimis dari hilangnya musibah yang tidak mereka sukai itu.
Lorsque Nous faisons goûter aux gens l’un de Nos bienfaits, comme la santé ou la richesse, ils s’en réjouissent avec ingratitude et arrogance et lorsqu’un malheur, comme la maladie ou la pauvreté, les atteint à cause des péchés qu’ils commettent, ils désespèrent de la miséricorde d’Allah et croient que leur malheur ne prendra jamais fin.
36- İnsanlara bir rahmet tattırdığımızda ondan dolayı şımarırlar. Kendi işledikleri yüzünden başlarına bir kötülük gelince de hemen ümitsizliğe kapılırlar.
37- Görmezler mi ki Allah rızkı dilediğine bol verir (dilediğine de) kısar. Şüphesiz bunda iman eden bir toplum için ibretler vardır.
36. Yüce Allah, insanların çoğunun bolluk ve darlık karşısındaki tutumunu bize haber vermektedir. Şöyle ki Allah onlara kendi nezdinden sağlık, zenginlik, zafer vb. bir rahmet tattıracak olursa, onlar bundan dolayı şükür ve Allah’ın nimeti dolayısıyla sevinmek anlamıyla değil de azgınlık ve şımarıklık manasında sevinirler. “Kendi işledikleri” güahlar “yüzünden başlarına bir kötülük” hoşlarına gitmeyen bir hal “gelince de hemen ümitsizliğe kapılırlar.” O fakirliklerinin, hastalıklarının ve benzeri darlık hallerinin son bulmasından yana ümit keserler, o halin sürekli kalacağını düşünürler. Bu ise onların cahilliklerinin ve bilgisizliklerinin bir neticesidir.
37. “Görmezler mi ki Allah rızkı dilediğine bol verir (dilediğine de) kısar.” Hayır ve şerrin Allah’tan olduğu, rızkın darlık ve genişliğinin O’nun takdirinin bir neticesi olduğu bilindikten sonra ümit kesmek gereksizdir, yersizdir. Öyleyse ey aklı başında olan kişi! Yalnızca sebeplere bakma; aksine sen bu sebeplerin yaratıcısına, müsebbibine bak! Bundan dolayı Yüce Allah şöyle buyurmaktadır:“Şüphesiz bunda iman eden bir toplum için ibretler vardır.” Zira Allah’ın dilediği kimseye rızkı genişletmesinden ya da kısmasından dolayı ibret alacaklar, onlardır. Onlar, bu yolla Allah’ın hikmet ve rahmetini, cömertliğini, kendisinden her türlü rızıkların istenmesi yönünde talepte bulunulması için kalpleri kendisine yönelten ilâhî hikmeti anlayıp kavrarlar.
Zar ne shvataju ljudi da Allah, džellešanuhu, daje nekim ljudima obilnu opskrbu da bi ih iskušao hoće li zahvalni biti, i da je uskraćuje drugim ljudima da bi ih, isto tako, iskušao hoće li se strpjeti ili će pak pokazati nezadovoljstvo Allahovim davanjem? U činjenici da Uzvišeni Allah nekom daje obilnu nafaku, a dotle je nekom uskraćuje, očit je znak vjernicima da je Mudri Allah milostiv prema ljudima i da je savršeno upućen u sve njihove potrebe i poslove.
¿Acaso no ven que Al-lah concede abundante sustento a quien Él quiere, poniéndolo así a prueba para ver si muestra gratitud o arrogancia? ¿Y que restringe el sustento a quien Él desee, como prueba para ver si lo soporta con paciencia o se enoja? Ciertamente, en la abundancia para unos y la restricción para otros hay evidencias de la bondad y misericordia de Al-lah.
Görmüyorlar mı ki Allah, kullarından dilediğinin rızkını şükür mü edecek yoksa nankörlük mü edecek diye imtihan etmek için genişletiyor, onlardan dilediğinin rızkını da sabredecek mi yoksa isyan mı edecek diye sınav olması için daraltıyor. Bazı kimseler için rızkın genişletilmesi ve bazıları için daraltılmasında, Müminler için Yüce Allah'ın lütuf ve rahmetine dair birçok deliller vardır.
Hindi ba sila nakakita na si Allāh ay nagpapaluwang sa panustos para sa sinumang niloloob Niya kabilang sa mga lingkod Niya bilang pagsusulit para rito kung magpapasalamat ito o tatangging magpasalamat? Nagpapasikip Siya nito sa sinumang niloloob Niya kabilang sa kanila bilang pagsubok para rito kung magtitiis ito o maiinis ito? Tunay na sa pagpapaluwang sa panustos para sa iba at pagpapasikip nito para sa iba ay talagang may mga katunayan para sa mga mananampalataya sa kabaitan ni Allāh at awa Niya.
Hay chúng không nhìn thấy việc Allah muốn ban dồi dào bổng lộc cho ai Ngài muốn trong đám nô lệ của Ngài là để xem y tạ ơn hay vong ơn Ngài? Và việc Ngài thu hẹp bổng lộc với người nào Ngài muốn là để thử thách xem y kiên nhẫn hay phẫn nộ và oán trách? Quả thật, qua việc ban bổng lộc dồi dào cho một số và thu hẹp bổng lộc đối với một số khác là bằng chứng khẳng định cho đám người có đức tin về sự tinh tế và lòng thương xót của Allah.
Apakah mereka tidak melihat bahwa Allah melapangkan rezeki bagi siapa yang Dia kehendaki dari hamba-hamba-Nya sebagai bentuk ujian baginya; apakah ia akan bersyukur atau kufur?! Sebaliknya, Dia menyempitkan rezeki itu bagi siapa yang Dia kehendaki dari hamba-hamba-Nya sebagai bentuk cobaan baginya; apakah ia akan bersabar atau merasa kesal?! Sesungguhnya di dalam perluasan rezeki untuk sebagian orang dan penyempitannya untuk sebagian yang lain terdapat berbagai petunjuk bagi orang-orang yang beriman atas kelemahlembutan Allah dan rahmat-Nya.
Non vedono che, in verità, Allāh estende i mezzi di sostentamento ai Suoi sudditi che vuole, per verificare se siano grati o ingrati, e che toglie a chi vuole, per verificare se sia paziente o un ribelle. In verità, il fatto di estendere il sostentamento di alcuni, e di toglierlo ad altri, è una prova, rivolta ai credenti, della pietà di Allāh e della Sua Misericordia.
Ne voient-ils pas qu’Allah étend la subsistance de ceux qu’Il veut parmi Ses serviteurs afin de tester leur ingratitude et la restreint à ceux qu’Il veut parmi eux afin de tester leur patience ? Ceci est assurément une preuve de la mansuétude et de la miséricorde d’Allah adressée aux croyants.
Do they not see that Allah expands the sustenance for whichever of His servants He wishes, testing them to see whether they show gratitude or ingratitude? And He constrains sustenance upon whomsoever He wishes, testing to see whether they are patience or become angry. Indeed, in the increasing of provision for some, and its constriction upon others, are proofs of the kindness and mercy of Allah.
O Muslim! Give the relative whatever goodness and kinship he deserves, give the needy whatever he can fulfil his need with and help the stranger whose path back home has been cut off. Giving in these causes is better for those who seek the pleasure of Allah; those who give priority to this kind of assistance and rights are the ones who succeed by achieving their objective of paradise, and being granted safety from the feared punishment.
¡Creyente! Sé bondadoso con tus parientes y conserva los lazos de parentesco. Dale al pobre todo lo que pueda satisfacer sus necesidades, y ayuda al extranjero que tiene dificultades en su camino de regreso a casa. Dar en estas causas es mejor para aquellos que buscan complacer a Al-lah; quienes dan prioridad a este tipo de asistencia, otorgando a la gente lo que son sus derechos, serán quienes tengan éxito, logrando llegar al Paraíso y siendo resguardados del temido castigo.
38- Akrabaya, yoksula ve yolda kalmışa haklarını ver. Bu, Allah’ın rızasını isteyenler için daha hayırlıdır. İşte felaha erenler de onlardır.
39- İnsanların malları içinde artış göstersin diye verdiğiniz hiçbir faiz, Allah katında artmaz. Ama Allah’ın rızasını isteyerek verdiğiniz zekât var ya, işte böyle yapanlar (mükâfatlarını kat kat) artırırlar.
38. Yani sana yakın olan kimseye yakınlığına ve ihtiyacına göre Şâri’nin farz kıldığı yahut da teşvik etmiş olduğu nafaka, sadaka, hediye, iyilik, selâm, ikram, hatasını affetmek, kusurlarını müsamaha ile karşılamak gibi haklarını ver! Aynı şekilde fakirlik ve ihtiyacı dolayısı ile adeta kımıldayamaz hale gelmiş yoksula (miskine) ihtiyacını ortadan kaldıracak, yemek, su, giysi vb. gibi zaruri ihtiyaçlarını giderecek kadarını ver.
Kendi vatanında bulunmayan, beraberinde herhangi bir mal ve yolculuğunda ihtiyacını karşılayabileceği bir kazancı bulunmayan yolda kalmış yolcuya da hakkını ver! Zira genelde bu kimse çok muhtaç düşmüş olur. Kendi memleketinde bulunan kimse ise böyle değildir. Zira bir kimse kendi beldesinde ise malı bulunmasa dahi çoğu hallerde ihtiyacını karşılayabilecek bir imkâna sahip olur ve bir yol bulur. Bundan dolayı Yüce Allah, hem yoksula (miskîne)hem de yolda kalmışa zekâttan pay ayırmıştır.“Bu” yani akrabaya, yoksula ve yolcuya bir şeyler vermek, “Allah’ın rızasını” bu gibi amellerle kazanmak “isteyenler için daha hayırlıdır.” Bu hayır, pek büyüktür, sevabı da pek çoktur. Çünkü bunlar, salih amellerin en faziletlilerindendir. Ayrıca faydası kişiyi aşıp onunla sınırlı kalmayan ve yerini bulan ihlâsla yapılmış salih amellerdir. Ancak bunlarla Allah’ın rızasını gözetilmezse her ne kadar bu, kendisine bir şeyler verilenler için yararlı olsa da verenler açısından hiçbir hayır ve fayda içermez. Nitekim Yüce Allah, şöyle buyurmaktadır:“Bir sadaka vermeyi veya bir iyilik yapmayı, yahut insanlar arasını düzeltmeyi emredeninkinden başka, onların fısıldaşmalarının bir çoğunda hayır yoktur.”(en-Nisâ, 4/114)Bundan anlaşılan şu ki bu tür işler, faydaları yapan kişiyi aşıp başkalarına ulaştığından ötürü hayırdır. Ancak bunları yalnızca Allah’ın rızası için yapanlar, bu verdiklerinin karşılığında büyük ecir alırlar.“İşte” bu amelleri ve başkalarını yalnızca Allah için yapanlar “felaha erenler” Allah’ın mükâfatını elde edip cezasından kurtulanlar “onlardır.”
Yüce Allah yalnızca kendi rızası gözetilerek yapılan infak türü amelleri söz konusu ettikten sonra dünyevî bir maksatla yapılan amelleri de söz konusu ederek şöyle buyurmaktadır:
39. “İnsanların malları içinde artış göstersin diye verdiğiniz hiçbir faiz, Allah katında artmaz”Yani sizler ihtiyaçlarınızdan arta kalan mallarınızı daha fazla karşılık vereceğini umduğunuz kimselere mallarınızın artış göstermesi kastı ile verecek olursanız, sizin bu ameliniz Allah nezdinde hiçbir şekilde artıp çoğalmaz, mükâfat görmez. Çünkü bu amelinizin taşıması gereken ihlâs şartı bulunmamaktadır. İnsanlar nezdinde riyakârlık, makam ve mevki noktasında bir ilerleyiş maksadı ile yapılan ameller de böyledir. Bunların hiçbiri Allah nezdinde bereketlenmez, artmaz.“Ama Allah’ın rızasını isteyerek verdiğiniz zekât var ya” yani sizleri aşağılık huylardan mallarınızı da cimrilik ve onlara tutkunluktan arındırıp temizleyecek, kendisine malın verildiği kimsenin ihtiyacını giderecek herhangi bir malı vermek sureti ile Allah’ın rızasını arayacak olursanız “işte böyle yapanlar” kendileri için mükâfatları “(kat kat) artırırlar.” İşte bunların infakları Allah nezdinde artar ve bunları Allah o kimseler için pek çok oluncaya kadar çoğaltır.
Yüce Allah’ın:“verdiğiniz zekât” buyruğu, infâk edeceği şeye zaruri ihtiyacı olan yahut da ödeyemediği borcu bulunan ama bunları bırakıp sadakaya öncelik veren kulun bu sadakasının, ecir kazanabileceği bir zekât olmadığına ve bu tasarrufunun şer’an geçerli de olmadığına delildir. Nitekim Yüce Allah, övdüğü kimseler hakkındaki:“Malını temizlenmek için veren...”(el-Leyl, 92/18) buyruğu da buna delildir. Dolayısı ile bu niteliği taşımadıkca malın verilmesi tek başına bir hayır değildir. Bu nitelik ise malı gerçekten onunla arınabilecek bir halde iken vermektir.
O muslimanu, daj bližnjem njegovo pravo u dobročinstvu i održavanju veze, i daj potrebnome ono čime će zadovoljiti svoju potrebu, i daj onom koji je krenuo na put pa mu nestalo imetka! Oni koji čeznu za Allahovim licem imat će veliko dobro ukoliko budu davali i udjeljivali ovim kategorijama. Oni koji budu pomagali druge i ispunjavali obaveze, imat će uspjeh koji se ogleda u tome da uđu u Džennet za kojim su tragali i da se spase kazne od koje su strahovali.
E concedi, o musulmano, ai consanguinei i buoni rapporti e i contatti che meritano, e dona al bisognoso ciò di cui ha bisogno, e dona allo straniero, colui che non ha più mezzi per tornare al suo paese; concedere queste cose, compiendo opere buone, è atto migliore per coloro che desiderano compiacere Allāh. Coloro che aiutano in questo modo sono coloro che trionferanno e che otterranno ciò che desiderano, nel Paradiso, e che si salveranno dalla punizione.
The Command to uphold the Ties of Kinship and the Prohibition of Riba Allah commands giving:
ذَا الْقُرْبَى حَقَّهُ
(to the kindred his due) his due of respect and upholding the ties of kinship.
وَالْمَسَـكِينُ
(and to Al-Miskin) the one who has nothing to spend on his needs, or he has something but it is not enough.
وَابْنِ السَّبِيلِ
(and to the wayfarer.) the traveler who is in need of money and other things during his journey.
ذَلِكَ خَيْرٌ لِّلَّذِينَ يُرِيدُونَ وَجْهَ اللَّهِ
(That is best for those who seek Allah's Face;) meaning; to look upon Him on the Day of Resurrection, which is the ultimate aim.
وَأُوْلَـئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ
(and it is they who will be successful.) means, in this world and the Hereafter. Then Allah says:
وَمَآ ءَاتَيْتُمْ مِّن رِّباً لِّيَرْبُوَاْ فِى أَمْوَالِ النَّاسِ فَلاَ يَرْبُواْ عِندَ اللَّهِ
(And that which you give in Riba, in order that it may increase from other people's property, has no increase with Allah;) This means, that which is given as a gift to others in the hope that they will give back more than they were given. There is no reward for this with Allah. This is how this Ayah was interpreted by Ibn `Abbas, Mujahid, Ad-Dahhak, Qatadah, `Ikrimah, Muhammad bin Ka`b and Ash-Sha`bi. Allah says:
وَمَآ ءاتَيْتُمْ مِّن زَكَوةٍ تُرِيدُونَ وَجْهَ اللَّهِ فَأُوْلَـئِكَ هُمُ الْمُضْعِفُونَ
(but that which you give in Zakah seeking Allah's Face, then those they shall have manifold increase.) Those are the ones for whom Allah will multiply the reward. It was reported in the Sahih:
«وَمَا تَصَدَّقَ أَحَدٌ بِعَدْلِ تَمْرَةٍ مِنْ كَسْبٍ طَيِّبٍ إِلَّا أَخَذَهَا الرَّحْمَنُ بِيَمِينِهِ فَيُرَبِّيهَا لِصَاحِبِهَا، كَمَا يُرَبِّي أَحَدُكُمْ فَلُوَّهُ أَوْ فَصِيلَهُ حَتَّى تَصِيرَ التَّمْرَةُ أَعْظَمَ مِنْ أُحُد»
(No person gives in charity the equivalent of a date which was earned in a lawful manner, but the Most Merciful takes it in His Right Hand and takes care of it for its owner, just as any one of you takes care of his foal or young camel, until the date becomes the size of Mount Uhud.)
Creation, Provision, Life and Death are all in the Hand of Allah Allah says:
اللَّهُ الَّذِى خَلَقَكُمْ ثُمَّ رَزَقَكُمْ
(Allah is He Who created you, then provided food for you,) means, He is the Creator and Provider. He brings man forth from his mother's womb naked and knowing nothing, not able to see or hear, and having no strength. Then He provides him with all these things, giving him household effects, clothing, wealth, possessions and earnings.
ثُمَّ يُمِيتُكُمْ
(then will cause you to die,) means, after this life.
ثُمَّ يُحْيِيكُمْ
(then (again) He will give you life.) means, on the Day of Resurrection.
هَلْ مِن شُرَكَآئِكُمْ
(Is there any of your partners) means, those whom you worship instead of Allah,
مَّن يَفْعَلُ مِن ذَلِكُمْ مِّن شَىْءٍ
(that do anything of that) meaning, none of them are able to do any of that. But Allah is the One Who is Independent in His powers of creation, provision, and giving life and death. Then He will resurrect His creation on the Day of Resurrection. This is why, after all this He says:
سُبْحَانَهُ وَتَعَالَى عَمَّا يُشْرِكُونَ
(Glory be to Him! And Exalted be He above all that they associate. ) meaning, exalted and sanctified and glorified be He far above having any partner, peer, equal, son or father, for He is the One, the Unique, the Self-Sufficient Master, Who begets not nor was He begotten, and there is none comparable unto Him.
Ô musulman, sois bon envers tes proches et entretiens les liens de parenté de la manière qui leur sied, donne au nécessiteux de quoi subvenir à ses besoins et sois charitable envers le voyageur étranger en détresse qui est loin de son pays. Ces dons sont ce qu’il y a de meilleur pour ceux qui les accordent en recherchant l’agrément d’Allah. Ils gagneront alors leur entrée au Paradis où ils désirent aller et échapperont au châtiment qu’ils redoutent.
Oleh sebab itu, berikanlah -wahai orang Islam- kepada kerabat yang terdekat hak-haknya berupa kebaikan dan silaturahmi. Berikanlah kepada orang yang membutuhkan apa yang bisa dia gunakan untuk menutupi kebutuhan dirinya dan berikanlah pula kebutuhan orang asing yang sedang kehabisan bekal sehingga tidak bisa kembali ke negerinya. Pemberian di jalur-jalur tersebut adalah hal baik bagi orang-orang yang menginginkan wajah Allah. Orang-orang yang memberikan pertolongan dan hak-hak ini, mereka adalah orang-orang yang beruntung dengan mendapatkan surga yang mereka inginkan dan terhindar dari siksa yang mereka takutkan.
"Maka berikanlah pada kerabat yang terdekat akan haknya, pada fakir miskin dan orang-orang yang dalam perjalanan. Itu lebih baik bagi orang-orang yang mencari Wajah Allah; dan me-rekalah orang-orang yang beruntung. Dan suatu riba (tambahan) yang kamu berikan agar dia menambah pada harta manusia, maka riba itu tidak bertambah pada sisi Allah. Dan apa yang kamu be-rikan berupa zakat yang kamu maksudkan untuk mencari Wajah Allah, maka merekalah orang-orang yang melipat gandakan." (Ar-Rum: 38-39).
(38) Maksudnya, maka berilah orang yang dekat darimu –berdasarkan kekerabatan dan kebutuhannya– akan haknya yang diwajibkan oleh agama, atau dianjurkan oleh Allah kepadanya berupa nafkah wajib, sedekah, hadiah, kebaikan, salam, memulia-kan, memaafkan kesalahannya, mengampuni kekeliruannya. Dan demikian pula, berilah orang miskin –yang dibuat hina oleh kefa-kiran dan kebutuhan– sesuatu yang dapat menutup kebutuhan-nya dan yang dapat memenuhi keperluannya, seperti memberinya makanan, minuman, dan pakaian. ﴾ وَٱبۡنَ ٱلسَّبِيلِۚ ﴿ "Dan orang-orang yang dalam perjalanan," yaitu orang asing yang terlantar yang ada di luar negerinya, yang diduga sangat membutuhkan bantuan, se-dangkan dia tidak mempunyai harta (bekal) dan tidak mempunyai pekerjaan, yang dapat mengatur dirinya dengannya di dalam per-jalanannya. Beda dengan orang yang berada di kampung halaman-nya, sekalipun dia tidak mempunyai harta (uang) namun biasanya dia pasti bekerja atau menekuni kegiatan industri dan lain-lain yang dapat memenuhi kebutuhannya. Maka dari itu Allah menentukan bagian zakat untuk orang miskin dan orang musafir.
﴾ ذَٰلِكَ ﴿ "Itu," maksudnya, memberi kerabat terdekat, orang miskin dan ibnu sabil (musafir) ﴾ خَيۡرٞ لِّلَّذِينَ يُرِيدُونَ ﴿ "lebih baik bagi orang-orang yang mencari," melalui amal itu ﴾ وَجۡهَ ٱللَّهِۖ ﴿ "Wajah Allah," maksudnya, kebaikan yang sangat berharga dan pahala yang besar, sebab ia termasuk amal shalih yang paling utama dan manfaat yang mengalir yang tepat sasaran yang disertai keikhlasan. Jika dimaksudkan bukan untuk mencari Wajah Allah, maka perbuatan itu tidak baik bagi pemberinya, sekalipun menjadi kebaikan dan ber-manfaat bagi orang yang menerimanya, sebagaimana FirmanNya,
﴾ لَّا خَيۡرَ فِي كَثِيرٖ مِّن نَّجۡوَىٰهُمۡ إِلَّا مَنۡ أَمَرَ بِصَدَقَةٍ أَوۡ مَعۡرُوفٍ أَوۡ إِصۡلَٰحِۭ بَيۡنَ ٱلنَّاسِۚ ﴿
"Tidak ada kebaikan pada kebanyakan bisikan-bisikan mereka, kecuali bisikan-bisikan dari orang yang menyuruh memberi sedekah, atau berbuat ma'ruf, atau mengadakan perdamaian di antara manusia." (An-Nisa`: 114).
Pengertiannya adalah bahwa hal-hal yang dikecualikan ini sangat baik karena manfaatnya yang bersifat menular. Akan tetapi siapa yang melakukannya karena mencari keridhaan Allah, niscaya Kami memberinya pahala yang sangat besar. Dan FirmanNya, ﴾ وَأُوْلَٰٓئِكَ ﴿ "Dan mereka" yang melakukan amal-amal kebajikan ini dan yang lainnya karena mencari Wajah Allah ﴾ هُمُ ٱلۡمُفۡلِحُونَ ﴿ "adalah orang-orang yang beruntung," yang meraih pahala dari Allah dan yang selamat dari siksaNya.
(39) Setelah Allah menyebutkan amal yang diniatkan untuk mencari WajahNya, berupa pembelanjaan harta, maka di sini Dia menyebutkan amal yang diniatkan untuk tujuan duniawi, seraya berfirman, ﴾ وَمَآ ءَاتَيۡتُم مِّن رِّبٗا لِّيَرۡبُوَاْ فِيٓ أَمۡوَٰلِ ٱلنَّاسِ ﴿ "Dan suatu riba (tambahan) yang kamu berikan agar dia menambah pada harta manusia," maksud-nya, apa pun yang kalian berikan berupa harta lebihan dari kebu-tuhan kalian sedangkan niat kalian adalah supaya ia bertambah. Maksudnya, agar menambah banyak harta kalian, seperti memberi-kannya kepada orang yang kalian beri makan dengan maksud agar dia memberikan ganti kepada kalian dengan yang lebih banyak darinya. Maka amal seperti ini pahalanya tidak berkembang di sisi Allah, karena ketiadaan syaratnya, yaitu ikhlas.
Contohnya adalah, amal yang dimaksudkan agar tambah dihormati dan riya` dalam pandangan manusia. Itu semua tidak akan berkembang di sisi Allah. ﴾ وَمَآ ءَاتَيۡتُم مِّن زَكَوٰةٖ ﴿ "Dan apa yang kamu berikan berupa zakat," maksudnya, harta yang membersihkan kalian dari akhlak yang tercela dan menyucikan harta kalian dari sifat bakhil dengannya, dan bertambah dalam menutupi kebutuhan orang yang menerima, ﴾ تُرِيدُونَ ﴿ "yang kamu maksudkan" dengan zakat tersebut ﴾ وَجۡهَ ٱللَّهِ فَأُوْلَٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡمُضۡعِفُونَ ﴿ "untuk mencari Wajah Allah, maka merekalah orang-orang yang melipatgandakan" maksudnya, orang-orang yang pahala mereka dilipatgandakan, yaitu orang-orang yang pembelanjaan mereka bertambah di sisi Allah, dan ditambah oleh Allah untuk mereka sehingga menjadi sangat banyak.
FirmanNya, ﴾ وَمَآ ءَاتَيۡتُم مِّن زَكَوٰةٖ ﴿ "Dan apa yang kamu berikan berupa zakat," menunjukkan bahwa sedekah yang disertai dengan keter-paksaan dari orang yang masih tergantung kepada harta yang di-belanjakan, atau tergantung dengan hutang yang belum ia lunasi dan lebih mengutamakan sedekah atasnya, bahwa yang demikian ini bukan zakat yang karenanya seseorang diberi pahala, dan per-buatannya ini ditolak secara syar'i, sebagaimana Allah سبحانه وتعالى berfirman tentang orang yang dipuji,
﴾ ٱلَّذِي يُؤۡتِي مَالَهُۥ يَتَزَكَّىٰ 18 ﴿
"Yang menafkahkan hartanya (di jalan Allah) untuk membersihkan-nya." (Al-Lail: 18).
Jadi, tidak semua memberikan harta itu adalah kebaikan, sehingga pemberian itu dilakukan dengan tujuan di atas, yaitu dengan maksud agar si pemberi menjadi bersih.
-Ey Müslüman!- İyilik ve akrabalık bağı hakkı için akrabalarına hak ettiklerini, muhtaç olanlara ihtiyaçlarını giderecek kadarını, kendi memleketine gitmek için yol bulamayan yolda kalmış kimseye (yardımcı olmak için) ver. Yüce Allah'ın yüzünü isteyenler için, bu belirtilen konularda yardımcı olmaları kendileri için çok hayırlıdır. Bu yardım ve hakları yerine getirenler, Cennet'te istediklerine nail olup, korktuğu azaptan selamette olarak kurtuluşa erecek olanların ta kendileridir.
Kaya magbigay ka, O Muslim, sa may kaugnayang pangkaanak ng nagiging karapat-dapat sa kanya na pagpapakabuti at ugnayang pangkaanak. Magbigay ka sa nangangailangan ng tutugon sa pangangailangan niya. Magbigay ka sa estranghero na kinapos sa landas malayo sa bayan niya. Ang pagbibigay na iyon ayon sa mga uring iyon ay higit na mabuti para sa mga nagnanais sa pamamagitan nito [ng kaluguran] ng mukha ni Allāh. Ang mga nagkakaloob ng tulong at mga karapatang ito ay ang mga magwawagi dahil sa pagpapatamo sa kanila ng hinihiling nila mula sa paraiso at dahil sa pagkaligtas nila laban sa anumang pinangingilabutan nila na pagdurusa.
فَآتِ ذَا الْقُرْبَىٰ حَقَّهُ وَالْمِسْكِينَ وَابْنَ السَّبِيلِ (So give to the kinsman his right, and to the needy and the wayfarer - 30:38). In the preceding verse, it was stated that provision of sustenance is the sole prerogative of Allah Ta` a1a. He makes it abundant for whom He likes and curtails the sustenance whenever and whomever He so wills. It clearly gives the message that whoever spends it in the way of Allah, He does not make his sustenance dwindle. But if someone acts miserly and tries to accumulate what he has, then his possession does not expand.
In the background of this divine rule, the Holy Prophet ﷺ ، and according to Hasan Al-Basri (رح) ، every person privileged with abundance, is advised not to be close-fisted in spending the wealth Allah has graced him with. Rather it should be spent on needy cheerfully. This spending will not result in shrinking of the wealth. Some avenues of spending have also been enumerated along with this advice. First, kinsman; second, masakin (the needy); third travelers; that is, these categories should be given from the wealth that Allah has granted you. At the same time, it has been clarified that this is the right of these people which has been obligated on your wealth. Therefore, while giving it to them, no favour should be shown to them, because passing on someone's share to him is an act of fairness and justice and not a favour.
'Kinsman' in this verse apparently means common relatives, whether mahrams or otherwise, as explained by the majority of the commentators. The words, 'his right' also refers to the rights of the kinsmen in general terms, and encompasses obligatory rights, such as those of parents, children and other close relations. It also includes voluntary acts of beneficence and charity, which carry greater rewards when done for close relations compared to when performed in favour of any other non-relative common person; so much so that the Imam of Tafsir Mujahid (رح) has said that the charity of that person is not acceptable in the sight of Allah who neglects his own close relatives and gives it to someone else. It should also be understood that the right of close relatives is not restricted to financial support, but it includes looking after them, and providing any physical service to them as well. If nothing else is within means, they may at least be treated sympathetically and be consoled in their distress. Sayyidna Hasan ؓ has said that the one who enjoys abundance in wealth should help his close relatives with money, and the one who does not have it, should provide physical service and consolation verbally. (Qurtubi).
After 'kinsman', the rights of indigent and then of the travelers follow. For meeting these rights also the same principle applies, that is if one has financial means, he should extend monetary help to them, otherwise physical service and consolation may discharge the right.
Hãy trao - hỡi tín đồ Muslim - cho bà con dòng họ quyền lợi của họ để kết chặt tình huyết thống, hãy trao cho người khó khăn cần sự giúp đỡ quyền lợi của họ, hãy trao cho người lỡ đường quyền lợi của họ. Đó là những cách giúp đỡ mang lại điều tốt dành cho những ai muốn làm hài lòng Allah. Những ai xuất phần trợ giúp đó và trao trả đúng quyền lợi là những người thành công đạt được những gì họ muốn ở Thiên Đàng và được bình an thoát khỏi hình phạt.
Harta apa saja yang kalian berikan kepada salah satu dari manusia dengan maksud agar dia mengembalikan kepada kalian dengan adanya tambahan maka pahalanya tidak berkembang di sisi Allah. Sebaliknya, harta apa saja yang kalian berikan kepada orang yang membutuhkan yang dengannya kalian mengharap wajah Allah, bukan karena menginginkan kedudukan atau balasan dari manusia maka mereka inilah yang pahalanya akan dilipatgandakan di sisi Allah.
Cualquiera que sea la riqueza que le des a alguien con la expectativa de beneficiarte de los bienes ajenos, esa acción no tendrá recompensa de Al-lah. Mientras que cualquier riqueza que des para satisfacer la necesidad de alguien con el solo anhelo de complacer a Al‑lah, y no por recibir alabanzas ni retribuciones de la gente, la recompensa de ese acto será multiplicada por Al-lah.
E le ricchezze che avete elargito ad alcune persone affinché vi vengano restituite con gli interessi, non aumenteranno la vostra ricompensa presso Allāh; invece la vostra ricchezza che avete elargito per aiutare qualcuno nelle sue necessità, desiderando il volto di Allāh, e non per esibirvi o per ottenere la gratitudine della gente, costoro saranno quelli che vedranno la loro ricompensa raddoppiata, presso Allāh.
وَمَا آتَيْتُم مِّن رِّبًا لِّيَرْبُوَ فِي أَمْوَالِ النَّاسِ (And whatever Riba [ increased amount ] you give so that it may increase in the wealth of the people, - 30:39). This verse is meant to correct an evil custom which is common in close relatives and the families at large. When people extend a gift or a present to relatives, especially at the time of marriages, they make a note of the amount they have given, in the hope that they will get back an equal amount in return when it is their turn, rather a little more. This custom is known in Urdu as 'neota'. It is emphasized in this verse that the instruction given in the preceding verse about the rights of relatives should be implemented in a manner that neither it be shown as a favour, nor should it be given in the hope of any return. Whoever gives out money in the hope that it will bring back something more, then it is not worthy of reward in the sight of Allah. Qur'an has referred to it as riba, alluding that it is as bad as usury or interest.1
1. This explanation is based on the view of a number of exegetes of Qur an. The word used by the Holy Qur'an is rib a term commonly understood as equivalent to usury or interest, prohibition of which has been detailed in verses 275 to 281 of Sarah Al-Baqarah and verse 130 of Sarah 'Al ` Imran. Since, according to a large number of scholars, usury was prohibited in Madinah, while the present verse is Makkan, the word riba used here cannot mean usury or interest. Therefore, the word is interpreted here as a gift given to a relative in order to get back a gift of higher value from him. But some other commentators have taken the word riba in the same sense as in Sarah Al-Baqarah, i.e. usury and interest. They argue that usury was prohibited even in Makkah, but its implementation on a state level was carried out in Madinah. The esteemed author has reconciled between these two views by saying that the direct purpose of the verse is to correct the evil custom of giving gifts in the hope of getting a higher return, as mentioned in some traditions, but the word 'riba' is used to indicate that this practice is tantamount to the practice of usury where an increased amount is charged from a debtor. ( Muhammad Taqi ` Usmani)
Ruling
It is extremely contemptible for a person who extends a gift to someone that he expects a return for it, which is forbidden in this verse. But it is morally desirable for the one who receives a gift from someone, that he tries to give a gift to the former on his own accord, whenever he finds a suitable occasion. This was exactly the practice of the Holy Prophet ﷺ . He used to give present to the person who gave him one. (Qurtubi on authority of Sayyidah ` A'ishah ؓ . However, it should be avoided to give him an impression that the gift is being given in return of his own.
A believer considers that both difficulties and ease come from God. Therefore, he turns towards God in good times and in bad. When in comfortable circumstances, he thanks God, and in adverse circumstances, he exercises patience. As opposed to this, one who denies the truth solely relies upon himself. So, when in easy circumstances, he is boastful. When his energies fail him, he is desperate, because he feels that he has reached the final limit. This is nature’s indication that the former type of mentality is the truly virtuous one, while the latter is improper and unworthy. One sign of a believer is that he spends his wealth for the pleasure of God. So, he shares his wealth with other needy persons who may or may not be his relatives. He spends his wealth to reap the benefits of the Hereafter and not to earn profits in this world like a usurer. A man’s creation, his being provided with the necessities of life day and night, his meeting death—all these events are so great that a universal power is required to bring them about. And no Being except the Creator of the Universe possesses such Universal powers. The fact is that the principle of the Oneness of God (monotheism) is its own proof and polytheism is its own contradiction.
Ang anumang iniabot ninyo na mga salapi sa isa sa mga tao sa paghahangad na magsauli siya nito sa inyo nang may karagdagan ay hindi lalago ang pabuya nito sa ganang kay Allāh. Ang anumang ibinigay ninyo mula sa mga salapi ninyo sa sinumang matutugunan sa pamamagitan nito ang isang pangangailangan habang nagnanais naman kayo dahil doon [ng kaluguran] ng Mukha ni Allāh, samantalang hindi kayo nagnanais ng [magandang] kalagayan ni gantimpala mula sa mga tao, ang mga iyon ay mag-iibayo para sa kanila ang pabuya sa ganang kay Allāh.
Whatever wealth you give to anyone with the expectation that they will.return it to you with an increase, that wealth does not grow with Allah. And whatever wealth you give to fulfil someone's need, desiring only the pleasure of Allah, and not praise or reward from the people, the reward of that deed shall be multiplied for you by Allah.
A novac koji posudite kao kamatni kredit, o ljudi, da bi se uvećao u tuđoj imovini, neće se kod Allaha uvećati, nego će Pravedni Allah uništiti blagoslov u istom tom novcu i uništit će ga! A novac koji date, o ljudi, iz zekata i milostinje onima koji zaslužuju da im se dadne, i žudeći za Allahovim licem i nagradom na budućem, boljem svijetu – bit će umnogostručen kod Allaha, i to je djelo koje će vam biti primljeno.
Và việc các ngươi đưa tiền cho người khác để thu lại khoản tiền lời nhiều hơn số tiền mà các ngươi đã giao ban đầu, đối với Allah đó là khoản tiền lời bất chính không được ân phước. Và khi các ngươi dùng tiền để giúp đỡ người khó khăn bằng tấm lòng vì muốn được Allah hài lòng, chứ không muốn được bất cứ thứ gì từ thiên hạ, đó là đám người sẽ được Allah nhân lên nhiều lần cho ân phước mà Ngài dành cho họ.
Tout ce que vous donnez de vos biens à quelqu’un en attendant qu’il vous le rende avec un surplus, sa rétribution ne sera pas augmentée auprès d’Allah. A l’inverse, tout ce que vous donnez de vos biens à celui qui est dans le besoin en recherchant par vos dons l’agrément d’Allah, non pas un prestige ou la reconnaissance des gens, sa récompense sera multipliée auprès d’Allah.
İnsanlardan herhangi birine, fazlasıyla size geri ödemesi için verdiğiniz mallarınızın, Allah katında ecri/sevabı artmaz. Allah'ın rızasını isteyerek ihtiyacını karşılamak için bir kimseye mallarınızdan verip ve bu amelinizle insanlardan hiçbir karşılık ve makam beklemediğiniz takdirde, (bu davranış sahipleri) Yüce Allah'ın katında ecirleri kat kat verilecek olan kimselerdir.
Hanya Allah sendiri yang menciptakan kalian, kemudian memberi rezeki kepada kalian, lalu mematikan kalian dan menghidupkan kalian untuk dibangkitkan. Adakah dari berhala-berhala yang kalian sembah selain Allah itu yang melakukan sebagian dari hal itu?! Allah -Subḥānahu wa Ta'ālā- terhindar dan suci dari apa yang diklaim dan diyakini oleh orang-orang musyrik.
Allah est le Seul à vous avoir créés et pourvus puis à vous faire mourir et à vous ressusciter. Y a-t-il parmi les idoles que vous adorez en dehors d’Allah certaines ayant le pouvoir d’accomplir une part de cela ? Qu’Allah soit sanctifié et élevé au-dessus de ce que disent et croient les polythéistes.
Jedino vas Allah iz ničeg stvara i zatim raznovrsnim blagodatima opskrbljuje, zatim vas usmrćuje, nakon što vam dođe smrtni čas, a naposlijetku će vas oživiti izvodeći vas iz kaburova i dovest će vas na stajalište na Sudnjem danu, da položite račun za svoja djela. Postoji li među vašim kipovima kojima se klanjate, a ne Svemogućem Allahu, makar jedno božanstvo koje može to učiniti? Neka je slava Allahu i neka je vrlo visoko iznad toga da Mu je bilo ko ravan, nema istinskog božanstva osim Allaha!
If human beings adopt the one God as their object of worship, then everyone’s centre of attention is one. This creates an atmosphere of unity among human beings. On the contrary, if numerous entities are made objects of worship, and people individually worship different things, their attention becomes divided. Because of this, differences amounting to enmity develop between individuals and nations. The land, the sea and the atmosphere become fraught with discord. The end result of man’s wrongdoing will appear after death. But the temporary result of man’s wrongdoing is shown in this world for the time being, purely to serve as an admonishment and a warning.
"Allah-lah yang menciptakan kamu, kemudian memberimu rizki, kemudian mematikanmu, kemudian menghidupkanmu kem-bali. Adakah di antara yang kamu sekutukan dengan Allah itu siapa yang dapat berbuat sesuatu dari yang demikian itu? Maha-suci Dia dan Mahatinggi dari apa yang mereka persekutukan." (Ar-Rum: 40).
(40) Allah سبحانه وتعالى mengabarkan bahwasanya hanya Dia semata yang menciptakan kalian, memberi rizki kalian, mematikan kalian dan menghidupkan kembali kalian; dan bahwa sesungguhnya tidak seorang pun dari para sekutu yang disembah oleh kaum musyrikin itu yang bersekutu dengan Allah dalam melakukan satu pun dari hal-hal tersebut. Maka bagaimana mereka memperseku-tukan orang (berhala) yang sama sekali tidak bisa melakukan apa-apa dengan Tuhan yang hanya Dia sendiri yang bisa melakukan hal-hal itu? Maka Mahasuci Allah lagi Mahatinggi dari kesyirikan mereka. Semua itu tidak akan membahayakanNya, dan sesungguh-nya akibat buruknya hanya akan menimpa diri mereka sendiri.
Si Allāh lamang sa inyo, pagkatapos sa pagbibigay-kamatayan sa inyo, pagkatapos sa pagbibigay-buhay sa inyo para sa pagkabuhay na muli. Mayroon kaya sa mga diyus-diyusan ninyo na sinasamba ninyo bukod pa sa Kanya na gumagawa ng anuman kabilang doon? Pagkasakdal-sakdal Siya – kaluwalhatian sa Kanya – at pagkabanal-banal Siya kaysa sa anumang sinasabi at pinaniniwalaan ng mga tagapagtambal.
Al-lah es Quien te creó, luego te dio sustento, después te hará morir y finalmente te resucitará. ¿Acaso hay alguno de los ídolos que adoras asociando a Al-lah, que pueda hacer algo de eso? Al-lah está por encima de lo que Le asocian, y libre de lo que los idólatras dicen y creen sobre Él.
40- Allah, sizi yaratan, sonra size rızık veren, sonra sizi öldürecek daha sonra da diriltecek olandır. Sizin (Allah'a koştuğunuz) ortaklarınız içinde bu işlerden birini olsun yapabilen var mıdır? O, onların ortak koştuklarından/koşmalarından yüce ve münezzehtir.
40. Yüce Allah insanları yaratanın, rızıklandıranın, onları öldürüp sonra da diriltecek olanın yalnız kendisi olduğunu, müşriklerin ortak koşarak tapındıkları ve dua ettikleri ortaklar içerisinde bu hususlardan birinde bile Allah’a ortak olacak biri bulunmadığını haber vermektedir. O halde bütün bu hususları tek başına yapan zata, nasıl olur da hiçbir yönüyle bunlarda herhangi bir tasarruf imkânı bulunmayan varlıkları ortak koşabiliyorlar? O, onların ortak koşmalarından yücedir, münezzehtir, pek üstündür. Bu ortak koşmanın O’na bir zararı yoktur, bunun vebali kendilerine aittir.
Allah là Đấng duy nhất đã khởi tạo ra các ngươi, rồi Ngài chu cấp cho các ngươi bổng lộc, rồi Ngài khiến các ngươi phải chết và sau đó Ngài phục sinh các ngươi lại lần nữa. Thế đó, tất cả bục tượng mà các ngươi thờ phượng ngoài Ngài có ai có quyền năng làm bất cứ điều gì vừa được liệt kê không? Ngài trong sạch và vô can với tất cả mọi thứ mà những kẻ đa thần đã gán ghép cho Ngài.
Allāh solo è Colui che è in grado di crearvi, dunque Lui solo è in grado di sostentarvi, poi di farvi morire, quindi di resuscitarvi per il Raduno. Vi è qualcuna delle vostre divinità che adorate all'infuori di Lui che può fare qualcosa di simile?! Gloria Sua, lungi Egli, l'Altissimo, da ciò che dicono e da ciò in cui credono gli idolatri!
Allah, sizi tek başına yaratan sonra rızıklandıran sonra sizi öldürecek sonra da yeniden diriltmek için size hayat verecek olandır. Allah'tan başka ibadet ettiğiniz putlarınızdan bunlardan herhangi bir şeyi yapan var mıdır? Allah -Subhanehu ve Teâlâ- müşriklerin inandıkları ve söyledikleri sözlerden yüce ve münezzehtir.
Allah Himself is the one who alone created you, then granted you sustenance, then will cause you to die, then revive you for the resurrection. Is there any of your idols which you worship that can do any of the above? He is far above and free of what the idolaters say and believe.
La corruption est apparue sur terre et sur mer et se manifeste par la diminution de la subsistance des gens et l'apparition des maladies et des épidémies, à cause de leurs péchés. Ceci, afin qu’Allah leur fasse goûter la rétribution de certaines de leurs mauvaises œuvres dans le bas-monde, puissent-ils se repentir à Lui.
La corruzione si è diffusa in terra e in mare, in seguito alla scarsità del sostentamento, e in loro stessi, in seguito alle malattie e alle epidemie, e in seguito ai peccati che commettono; tutto ciò si è diffuso affinché Allāh faccia loro provare parte della punizione per le loro cattive azioni, in questa vita terrena, affinché si convincano e si pentano dinanzi a Lui.
Corruption has appeared in the land and sea in the lives of people by their span becoming shorter, and in their bodies by way of diseases and illnesses, due to the sins they commit. It has become apparent so that Allah may give them a taste of some of their evil deeds in the worldly life, perhaps they repent to Him.
Zbog grijehā koje ljudi svojim rukama čine, nered se pojavio na kopnu i moru: suše, zarazne bolesti, siromaštvo, glad, svakojaki problemi, nesreće, prirodne katastrofe. Allah to daje da bi opomenuo ljude na ogavnost onog što čine, kako bi se vratili Allahu, iskreno se kajući.
Se puede ver la devastación en la Tierra y en el mar, y se evidencia el acortamiento de la duración de la vida de las personas a causa de enfermedades y dolencias, todo ello como resultado de las acciones del ser humano. Han de padecer las consecuencias de las malas acciones que cometieron durante su vida mundana, quizás así se arrepientan ante Él.
Lumitaw ang kaguluhan sa lupa at dagat gaya ng tagtuyot, kakauntian ng mga ulan, at karamihan ng mga sakit at mga epidemya dahilan sa ginawa nila na mga pagsuway. Lumitaw iyon upang magpalasap sa kanila si Allāh ng ganti sa ilan sa mga gawain nilang masagwa sa buhay na pangmundo, sa pag-asa na bumalik sila sa Kanya sa pagbabalik-loob.
Telah tampak kerusakan di daratan maupun di lautan seperti kekeringan, sedikitnya hujan, dan banyaknya penyakit dan wabah akibat dari kemaksiatan yang mereka lakukan. Hal itu muncul agar Allah menimpakan kepada mereka sebagian dari balasan perbuatan buruk mereka di kehidupan dunia ini dengan harapan agar mereka kembali kepada-Nya dengan bertobat.
Sự hủy hoại và tai ương xảy ra khắp mọi nơi trên đất liền và ngoài biển cả như hạn hán, ít mưa, bệnh tật và dịch bệnh đều là hậu quả do bàn tay tội lỗi của con người đã gây ra. Sở dĩ như thế, (Allah) cho họ nếm một số hậu quả từ việc làm xấu xa mà họ đã gây ra trong cuộc sống trần gian mong rằng họ biết tỉnh ngộ mà quay đầu sám hối.
"Telah nampak kerusakan di darat dan laut disebabkan ka-rena perbuatan tangan manusia, supaya Allah merasakan kepada mereka sebagian dari akibat perbuatan mereka, agar mereka kem-bali." (Ar-Rum: 41).
(41) Maksudnya, menjadi jelas ﴾ ٱلۡفَسَادُ فِي ٱلۡبَرِّ وَٱلۡبَحۡرِ ﴿ "kerusakan di darat dan laut." Yaitu, rusaknya kehidupan mereka, berkurang dan terjadinya berbagai wabah penyakit padanya, dan juga pada diri mereka, berupa penyakit, wabah dan lain-lain. Itu semua di-sebabkan apa yang telah dilakukan oleh tangan mereka berupa pekerjaan-pekerjaan yang rusak dan merusak.
Yang disebutkan ini ﴾ لِيُذِيقَهُم بَعۡضَ ٱلَّذِي عَمِلُواْ ﴿ "supaya Allah merasa-kan kepada mereka sebagian dari akibat perbuatan mereka." Maksudnya, agar mereka tahu bahwasanya Allah memberikan balasan atas amal perbuatan. Jadi, Allah menyegerakan contoh (terlebih dahulu) dari balasan amal perbuatan mereka di dunia, ﴾ لَعَلَّهُمۡ يَرۡجِعُونَ ﴿ "agar mereka kembali," dari perbuatan mereka yang telah menimbulkan kerusak-an bagi mereka sendiri, sehingga keadaan mereka menjadi baik, urusan mereka menjadi benar. Maka Mahasuci Tuhan yang telah memberikan nikmat dengan cobaanNya dan memberikan karunia dengan hukumanNya. Sebab, jika tidak, maka kalau Dia merasakan kepada mereka seluruh balasan (amal) yang mereka lakukan, tentu Dia tidak akan menyisakan satu binatang melata pun (manusia) di muka bumi ini.
41- İnsanların kendi elleri ile kazandıklarından ötürü karada ve denizde fesat baş gösterdi. Böylece Allah, yaptıklarının bir kısmını onlara tattırır. Belki dönerler.
41. Yani karada ve denizde fesat açıkça görülür oldu. Bu fesat ise onların yaşayışlarındaki ve geçimlerindeki bozulma, eksilme, bunlarda âfetlerle karşı karşıya kalma, kendi nefislerinde de hastalıklar, salgın hastalıklar vb. afet ve musibetlerdir. Bunlara sebep ise kendi elleri ile işledikleri, özleri itibari ile fasit/bozuk, tabiatları itibari ile de müfsit/bozguncu olan amelleridir.
Bu sonuç ise “Allah, yaptıklarının bir kısmını onlara” tattırması içindir. Yani amellerin cezalarını verenin o yüce Zat olduğunu bilmeleri için Allah, onlara daha dünyada iken amellerinin cezalarına bir örnek olmak üzere bu cezayı vermiştir. “Belki” bunca bozguncu etkileri bulunan bu amellerinden vazgeçip “dönerler” de halleri ıslah olur, işleri düzene girer.
Belası nimet, cezası lütuf olanın şanı ne yücedir! Yoksa O, tüm işlediklerinin karşılığı olan cezayı onlara tattıracak olsaydı, yeryüzünde canlı hiçbir varlık bırakmazdı.
Kuraklık, yağan yağmurun azalması, sağlık sorunları ve bulaşıcı hastalıkların çoğalması gibi hususlar baş göstererek karada ve denizde fesat ortaya çıkmıştır. Bütün bunların sebebi işlemiş oldukları günahlarıdır. Bunların ortaya çıkması, dünya hayatında işlemiş oldukları bazı kötü amellerin karşılığını Allah Teâlâ'nın onlara tattırması içindir. Umulur ki tevbe ederek O'na dönerler.
The Effects of Sin in this World
Ibn `Abbas, `Ikrimah, Ad-Dahhak, As-Suddi and others said: "What is meant by Al-Barr here is the empty land or wilderness, and by Al-Bahr is towns and cities." According to a report narrated from Ibn `Abbas and `Ikrimah, Al-Bahr refers to towns and cities which are on the banks of rivers. Others said that what was meant was the usual meaning of the words, i.e., land and sea. Zayd bin Rafi` said:
ظَهَرَ الْفَسَادُ
(Evil has appeared) "The rain is withheld from the land and this is followed by famine, and it is withheld from the sea, adversely affecting the animals which live in it." This was recorded by Ibn Abi Hatim, who said: "Muhammad bin `Abdullah bin Yazid Al-Muqri' told us, from Sufyan from Humayd bin Qays Al-A`raj from Mujahid:
ظَهَرَ الْفَسَادُ فِى الْبَرِّ وَالْبَحْرِ
(Evil has appeared on land and sea) "Evil on land means the killing of the son of Adam, and evil on the sea means piracy." According to the first opinion, the phrase,
ظَهَرَ الْفَسَادُ فِى الْبَرِّ وَالْبَحْرِ بِمَا كَسَبَتْ أَيْدِى النَّاسِ
(Evil has appeared on land and sea because of what the hands of men have earned, ) means the shortfall in the crops and fruits is because of sins. Abu Al-`Aliyah said: "Whoever disobeys Allah in the earth has corrupted it, because the good condition of the earth and the heavens depends on obedience to Allah." Hence it says in the Hadith which was recorded by Abu Dawud:
«لَحَدٌّ يُقَامُ فِي الْأَرْضِ أَحَبُّ إِلَى أَهْلِهَا مِنْ أَنْ يُمْطَرُوا أَرْبَعِينَ صَبَاحًا»
(Any prescribed punishment which is carried out in the land is better for its people than if it were to rain for forty days.) The reason for that is that if the prescribed punishments are carried out, this will deter the people -- most or many of them -- from violating the prohibitions of Allah. If they give up sin, this will be a cause of blessings in the skies and on the earth. So, when `Isa bin Maryam, peace be upon him, comes down at the end of time, he will judge according to this Shari`ah at that time, and will kill the pigs and break the cross and abolish the Jizyah. He will accept nothing except Islam or the sword. When Allah destroys the Dajjal and his followers, and Ya'juj and Ma'juj during his time, it will be said to the earth, bring forth your blessing. Then groups of people will eat from one pomegranate, and will seek shade beneath its skin, and the milk of one pregnant camel will be sufficient for a group of people. This will only be because of the blessings that will result from application of the Shari`ah of Muhammad ﷺ. The more justice is established, the more the blessings and good things will increase. It was reported in the Sahih:
«إِنَّ الْفَاجِرَ إِذَا مَاتَ تَسْتَرِيحُ مِنْهُ الْعِبَادُ وَالْبِلَادُ وَالشَّجَرُ وَالدَّوَاب»
(When the evildoer dies, it is a relief for the people, the land, the trees and the animals.) Imam Ahmad bin Hanbal recorded that Abu Qahdham said: "At the time of Ziyad or Ibn Ziyad, a man found a cloth in which were wrapped grains of wheat which were as big as date stones; on it was written: `This grew at a time when justice prevailed."'
لِيُذِيقَهُمْ بَعْضَ الَّذِى عَمِلُواْ
(that He may make them taste a part of that which they have done,) means, He tries them with the loss of wealth, souls and fruits as a test and as a punishment for what they have done.
لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُونَ
(in order that they may return.) means, from disobedience. This is like the Ayah,
وَبَلَوْنَـهُمْ بِالْحَسَنَـتِ وَالسَّيِّئَاتِ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُونَ
(And We tried them with good and evil in order that they might turn.) (7:168). Then Allah says:
قُلْ سِيرُواْ فِى الاٌّرْضِ فَانْظُرُواْ كَيْفَ كَانَ عَـقِبَةُ الَّذِينَ مِن قَبْلُ
(Say: "Travel in the land and see what was the end of those before (you)!") meaning, those who came before you.
كَانَ أَكْثَرُهُمْ مُّشْرِكِينَ
(Most of them were idolators. ) means, so see what happened to them when they rejected the Messengers and were ungrateful for the blessings.
Man deviated from God’s scheme and completely ignored His creation plan, in that he single-mindedly pursued worldly comforts. He very soon realized that modern civilization, which he had thought would fulfil his limitless hidden desires and ambitions, was only a source of utter destruction and chaos. The present global warming is an apt illustration of this point: the modern culture of consumerism and greed for more and more has given an immense boost to industrialization, which has resulted in global climate change. Scientists now believe that the modern industrial age spells total catastrophe and that the world is careering head on to its doom. The damage is so severe and irreversible that, very soon, life on this earth will be impossible.
Commentary
ظَهَرَ الْفَسَادُ فِي الْبَرِّ وَالْبَحْرِ بِمَا كَسَبَتْ أَيْدِي النَّاسِ (Plight has appeared on land and sea because of what the hands of the people have earned 30:41). The author of Ruh ul-Ma’ ani has explained that the word fasad' (translated in the text as 'plight' ) means all sorts of calamities, such as famine, epidemic diseases, frequency of the incidents of fire, drowning, lack of Allah's blessing in everything, and reduction in profits and incurring of losses in lucrative businesses. It can also be deduced from this verse that the cause of falling of calamities in the world is commission of sins and other evil acts by the people. Shirk (association of partners with Allah) and infidelity are the most severe of them all, and other sins follow after them.
The same subject has appeared in another verse with a difference أَصَابَكُم مِّن مُّصِيبَةٍ فَبِمَا كَسَبَتْ أَيْدِيكُمْ وَيَعْفُو عَن كَثِيرٍ (42:30) that is, whatever troubles you are inflicted with are due to your own wrong doings. The essence of this statement is that whatever troubles and tribulations people face in this world are brought about by their own sins, despite the fact that many of these sins are pardoned, and many are punished but slightly, and yet some others are left unpunished. There are only a few sins that are punished by way of calamities. If all sins were punished with the intensity they deserve, no one would have been left alive in the world. But it is our good fortune that Allah Ta’ ala forgives so many of our sins and those which are not forgiven are dealt with very mildly, as stated at the end of the verse لِيُذِيقَهُم بَعْضَ الَّذِي عَمِلُوا (So that He (Allah) makes them taste same of what they did - 30:41) that is, He lets them taste a little of their evil deeds. After that, it is pointed out that whatever trouble and tribulation is sent down to them in this world, though as a result of their misdeeds, is in fact blessing and grace from Him, if only one could ponder. The purpose of these worldly troubles is to awaken them from their slumber, so that they get rid of their evil acts. This would naturally result in their favour and bring them blessings, as stated at the end of the verse لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُونَ (In order that they may return (to the right way). - 30:41).
Big calamities fall upon the world because of the sins of people
It is in this backdrop that some scholars have declared that if a man commits an evil deed, he harms the entire human kind, beasts, birds and other animals, because whatever calamities fall upon earth due to his sins, all others are also affected by it. Therefore, each one of the sufferers of the calamities will lodge a claim against the sinner on Dooms Day.
Shaqiq Zahid has said that whoever acquires something unlawfully, he does not harm only the person whom he has taken it from, but also the entire human kind. (Ruh). It is because this opens up the door for others to follow, and thus the whole humanity gets involved in the practice. Secondly, this evil practice invites the calamities which in turn bring about troubles for everyone.
Answer to a doubt
It is recorded in authentic ahadith that the Holy Prophet ﷺ has said, ` this world is a prison for the believers and heaven for the infidels.' He then elaborated that the infidels get the reward of their good deeds in this world only in the form of wealth and health, whereas the reward of the believers is saved up to be awarded in the Hereafter. Furthermore, the believers in this world are like a branch of tree, which drifts from side to side in the breeze and stands still when the breeze stops; and ultimately they leave the world in this very condition. It is also stated that the worldly tribulations afflict the prophets most and then to those who are near to them, and then to those who are near to the near ones. بَلَاًء أَشَدَّ النَّاسِ (The most severe trials are faced by the prophets, then by those closer to them, then by those closer to them.)
Apparently, all these authentic ahadith seem to be in conflict with the statement given in this verse. Further, it is also a common experience that generally the Muslim believers live a difficult life, whereas the infidels and libertines live a comfortable and easy life. If the troubles and difficulties were afflicted because of sins, as mentioned in the verse, the situation would have been exactly opposite.
Answer to this quandary is that the verse under reference has mentioned the sins as a cause for inviting troubles, but not the only cause (عِ (رح) لَّتِ تامَّہ) in the sense that whenever one is afflicted with troubles, it is only due to his sins. As a rule, if the cause of some happening comes to surface, its resultant effect normally follows. However, in certain cases the normal effect is overtaken by some other cause, suppressing or altogether eliminating the normal effect. For instance if someone says that purgatives are used for moving the bowls, the statement is true as far as the effect of purgatives is concerned. But sometimes they don't move the bowls under the effect of some other drug or an unknown reason. Similarly, it is also a common experience that at times antipyretics do not bring down the fever and the sleeping pills do not put one to sleep. Therefore, the upshot of the verse is that it is one of the traits of sins to invite troubles and tribulations, but sometimes due to other conflicting reasons, the troubles do not come about. On the other hand, the opposite of this can also happen at times, that is, troubles and tribulations may come about without commitment of sins, because their appearance without sins has not been ruled out in the verse altogether. Therefore, in the case of prophets and pious persons, calamities may visit them without sins. In such situations the cause of vexation is not sins, but for the sake of upgrading their status, tests and trials are conducted by putting them into trouble.
Moreover, the Holy Qur'an has assigned the reason for the troubles and tribulations as sins of people for such situations where these calamities engulf the whole world or the entire city, and all humans and animals are afflicted with that. Normally such calamities fall when sins are committed openly and freely. In the case of individual troubles and tribulations, this rule does not apply, because sometimes calamities befall for trials and tests, and when the individual passes the tests successfully, his position is raised in the Hereafter. In fact, such calamities prove to be blessings and graces of Allah Ta’ ala. Hence it is not correct to call a person sinner, if he is afflicted with calamity. In the same way, it is not apt to consider someone pious and righteous if he is affluent. However, the main reason for the affliction of major troubles and calamities, such as famine, storms, epidemics, inflation and lack of Allah's blessing is commission of sins openly and defiance of Allah's rule.
Special note
Hadrat Shah Waliyyullah (رح) has commented in (حُجَّۃَ البَالِغۃ) that there are two types of causes, in this world, for good or evil, trouble or comfort and difficulty or ease. Causes of the first kind are visible or outward, while causes of the second type are latent or inward. Outward causes are the material causes which are seen by all and normally regarded as such; whereas the inward causes are those based on human actions, which lead to either help from the angels or to their curse and hate. For example, the causes of rain before the scientists and philosophers are the formation of vapors in the form of clouds over the oceans due to heat, then their drift toward the land by the breeze, then their ascent to heights because of the heat of land, and then freezing of vapors after attaining heights into the cooler strata, and after being defrost by the heat of sun, their ultimate fall from the height in the form of water drops. But the ahadith on the subject tell us that this whole process is an act of the angels. In fact, there is no contradiction in the two statements as there could be many causes for any one process. Hence the outward cause in this case is the scientific explanation referred above, while the inward cause could be the action of the angels. When both these causes are combined, the rain falls according to need and expectation, and if both the causes do not combine, the rainfall may be interrupted.
Explaining the subject further, Shah Waliyyullah (رح) has said that some causes of the tribulations of the world are physical or biological, which do not recognize good or bad. For instance, it is the characteristic of fire to burn, without considering whether someone is pious or sinner, unless it receives a Divine command to act otherwise, as was the case in the fire of Namrud, which was commanded to cool down and be tranquil for Sayyidna Ibrahim (علیہ السلام) . The attribute of water is to drown the heavier bodies. So it will always act to perform this duty. Similarly, other elements are also performing their assigned jobs. For some, they become troublesome and arduous, but for others they bring in comfort and ease.
Like the outward physical causes, the good or evil deeds of a person are also effective in bringing troubles and tribulations or ease and comfort. When both outward and inward causes of ease, happiness and comfort join together, the person or a group of people enjoy ease and comfort in life. As against this, if the natural causes bring in distress and problems for an individual or a group of people and his or their actions also call for troubles and tribulations, then the calamities fall as a rule.
Sometimes it happens that whereas the material outward causes are working to bring about troubles and calamity, but the good actions of a person are inclined for ease and comfort in his life. In such a conflicting situation, the inward causes are consumed in countering the influence of the outward causes. As a result, the full benefit of his friendly inward causes is not reaped. Likewise, it happens sometimes that the material causes demand the ease and comfort, but the inward causes or his actions invite troubles and tribulations. In this conflicting situation also, neither full comfort and ease is available nor the calamities take their full toll.
In a similar manner, the material causes are sometimes made unfavorable for a prophet, saint or a pious to put him to test. If this explanation is understood properly, then the mutual harmony and consistency between the Qur'anic verses and the referred ahadith becomes apparent, and any doubts about inconsistency or conflict are removed. وَاللہُ سبحانَہُ و تعالیٰ اَعلَم
Difference between trial or test and punishment or torment when calamities fall
When the calamities fall, they are meant for trial and test for some good people in order to atone their sins or raise their status, and for others to punish them for their sins. In both cases, the form of the calamities look alike. Then how should they be differentiated? Shah Waliyyullah (رح) has said that the calamities on good people for the sake of tests can be recognized by their endurance with contentment, which is a gift of God. They remain happy and contented in troubles and calamities like a patient, who remains contented on his treatment by medicines of bitter taste or by a painful surgery. Not only that he does not complain of the pains he faced during treatment, but also pays fees for it and deploys all sorts of resources for getting himself treated in such a painful manner. As against this, the evildoers, on whom the calamities fall as punishment, take it to heart and cry and moan against the sufferings they are placed in. Sometimes they utter words of ingratitude to the extent of blasphemy.
Sayyidi Hakim-ul-Ummah Ashraf Thanavi (رح) has given another distinction between the two calamities. If one becomes aware of his sins and faults and finds greater inclination toward seeking pardon from Allah Ta’ ala, then it is a sign of His kindness and favour. But if one gets frustrated and indulges more in sins and evil, then it is a sign of Allah's wrath and torment. وَاللہُ سبحانَہُ و تعالیٰ اَعلَم
-Ey Resul!- Bu müşriklere de ki: "Yeryüzünde dolaşın, sizden önce yalanlamış olan kavimlerin akıbeti nasıl oldu bir düşünün? Onların akıbetleri çok kötü olmuştu. Onların çoğunluğu Allah'a şirk koşan ve O'nunla birlikte başkasına ibadet eden kimselerdi. Bu kimseler, Yüce Allah'a şirk koşmalarından dolayı helak edildiler."
Allahov Poslaniče, obrati se krivovjernima: “Svijetom se zaputite i gledajte, razmišljajući i pouku izvlačeći, šta je zadesilo prijašnje naraštaje! Većina njih bijahu mnogobošci, zbog čega su i uništeni!”
Say - O Messenger, to these idolaters: “Travel the earth and ponder over what the outcome of the rejecting nations before you was. Their outcome was an evil one; the majority of them would ascribe partners with Allah, worshipping others with Him, and they were destroyed because of it.”
Sabihin mo, O Muḥammad, sa mga tagapagtambal na ito: "Humayo kayo sa lupain saka magnilay-nilay kayo kung papaano naging ang wakas ng mga kalipunang nagpasinungaling bago pa ninyo? Iyon noon ay isang kinahinatnang masagwa. Ang karamihan sa kanila noon ay mga tagapagtambal kay Allāh, na sumasamba kasama sa Kanya sa iba pa sa Kanya kaya ipinahamak sila dahilan sa pagtatambal nila kay Allāh."
Ô Messager, dis à ces polythéistes: Voyagez sur Terre et voyez quelle fin connurent les peuples dénégateurs qui vous ont précédés. Leur fin fut malheureuse et la plupart d’entre eux associaient des divinités à Allah. Ils les adoraient en effet avec Allah et ils furent anéantis à cause de leur polythéisme.
Mensajero, diles a los idólatras que viajen por el mundo y reflexionen sobre el final de los pueblos antiguos que rechazaron el Mensaje. Su final fue malo, la mayoría de ellos atribuían compañeros a Al-lah y Le asociaban ídolos en la adoración, y fueron destruidos por ello.
"Katakanlah, 'Adakanlah perjalanan di muka bumi dan per-hatikan bagaimana kesudahan orang-orang yang dahulu. Keba-nyakan dari mereka itu adalah orang-orang musyrik'." (Ar-Rum: 42).
(42) Perintah berjalan di bumi itu mencakup juga (perintah) berjalan dengan fisik dan berjalan dalam hati untuk memperhati-kan dan merenungkan kesudahan-kesudahan orang-orang terda-hulu (bahwa), ﴾ كَانَ أَكۡثَرُهُم مُّشۡرِكِينَ ﴿ "kebanyakan dari mereka itu adalah orang-orang musyrik," kalian menjumpai kesudahan mereka adalah seburuk-buruk kesudahan, akhir hidup mereka adalah seburuk-buruk akhir kehidupan, yaitu azab (yang telah membinasakan me-reka semua), celaan, kutukan dari makhluk Allah yang mengikuti mereka, dan kehinaan yang berlanjut. Maka waspadalah untuk tidak melakukan seperti perbuatan mereka, agar kalian tidak di-perlakukan sama dengan mereka. Karena sesungguhnya keadilan Allah dan kebijaksanaanNya selalu ada pada setiap waktu dan setiap tempat.
Hãy nói đi - hỡi Thiên Sứ - với đám người đa thần: Các ngươi hãy đi khắp mọi miền của trái đất, để nghiên cứu xem kết quả của những cộng đồng đã phủ nhận từng sống trước đây? Quả thật, chúng đã có kết quả rất thảm hại, đa số bọn chúng là những kẻ tôn thờ các thần linh ngoài Allah, và chúng đã bị Allah tiêu diệt tất cả vì lý do đó.
Dì, o Messaggero, a questi idolatri: "Vagate in terra e riflettete sulla fine dei popoli che rinnegarono prima di voi! Il loro destino fu infausto, la maggior parte di loro associavano altri ad Allāh, che adoravano assieme a Lui; e vennero distrutti per aver associato altri ad Allāh".
Katakanlah -wahai Rasul- kepada orang-orang musyrik itu, "Berjalanlah kalian di muka bumi dan perhatikanlah bagaimana kesudahan umat-umat yang mendustakan Allah sebelum kalian?" Kesudahan mereka adalah kesudahan yang buruk karena kebanyakan dari mereka menyekutukan Allah dengan menyembah selain Allah di samping menyembah Allah. Sebab itu, mereka dibinasakan akibat dari kesyirikan mereka tehadap Allah.
42- De ki:“Yeryüzünde gezip dolaşın da sizden öncekilerin âkıbetinin nasıl olduğuna bir bakın! Onların çoğu müşrik idi.”
42. Yeryüzünde gezme emri, geçmişlerin âkıbetlerini görüp üzerinde düşünmek maksadı ile hem bedenen gezmeyi, hem de kalben gezmeyi içine alır.“Onların çoğu müşrik idi.” O bakımdan âkıbetlerinin çok feci, sonlarının oldukça fena olduğunu göreceksiniz. Karşı karşıya kaldıkları azap, onları toptan imha etmiştir. İnsanlar onların peşinden lanet yağdırmış, onları yermiştir. Ve onlar, kesintisi olmayan bir rüsvaylığa mahkûm olmuşlardır. O bakımdan sizler de aynı âkıbetle karşılaşmamak için onların yaptıklarını yapmaktan sakının. Şüphesiz Allah’ın adaleti ve hikmeti, bütün zaman ve mekânları kuşatmıştır.
43- Geri çevrilmesi söz konusu olmayan o gün, Allah tarafından gelmeden önce sen, yüzünü o dosdoğru dine yönelt. O gün insanlar bölük bölük ayrılacaklardır.
44- Kim kafir olursa küfrü kendi aleyhinedir. Kim de salih amel işlerse onlar da kendileri için (cennetteki yerlerini) hazırlamış olurlar.
45- Çünkü Allah, iman edip salih ameller işleyenleri kendi lütfundan mükafatlandıracaktır. Şüphesiz O, kâfirleri sevmez.
43. Yani Allah’ın dosdoğru dinini uygulama hedefine kalbinle ve yüzünle yönel, bedeninle de bunun için çalış! Bu maksatla O’nun emir ve yasaklarını tam bir gayret ile uygulamaya koy, gizli ve açık vermiş olduğu görevleri ifa et! “Geri çevrilmesi söz konusu olmayan o gün, Allah tarafından gelmeden önce”zamanını, hayatını ve gençliğini değerlendir, bu uğurda harcamakta elini çabuk tut.
Burada sözü edilen gün, Kıyamet günüdür. O gün geldiği takdirde onu geri çevirmeye imkân olmayacaktır. Amelde bulunmak isteyenlere yeni baştan amelde bulunmaları için mühlet verilmeyecektir. Aksine ameller bitirilmiş ve geride kalmış olacaktır. Geriye amellerin karşılığını vermekten başka hiçbir şey kalmamış olacaktır.“O gün insanlar bölük bölük ayrılacaklardır.” Yani o gün insanlar, grup grup ayrılacak, amellerinin karşılıklarını görmek üzere farklı gruplar halinde geleceklerdir.
44. Onlardan “Kim kafir olursa küfrü kendi aleyhinedir.”Bizzat o cezalandırılır, hiç kimse bir başkasının günah yükünü yüklenmez.“Kim de” Allah’a ve O’nun kullarına karşı yerine getirilmesi gereken farz ve müstehab hakları ifa etmek sureti ile “salih amel işlerse onlar da” başkaları için değil sırf “kendileri için (cennetteki yerlerini) hazırlamış olurlar.” Kendi âhiretlerini mamur ederler. Âhiretin üstün mevki ve köşklerinde kurtuluşlarını hazırlarlar.
45. Bununla birlikte onlara verilecek mükâfat, amellerinin karşılığı olmaktan ibaret değildir. Bilakis Yüce Allah onları uçsuz, bucaksız lütfu ile amellerinin asla ulaşması mümkün olmayan sınırsız keremi ile onları mükâfatlandıracaktır. Çünkü Yüce Allah, onları sevmiştir. Allah, bir kulu sevdi mi onun üzerine lütuf ve ihsanını sağnak sağnak yağdırır, ona çok değerli bağışlarını bol bol ihsan eder, gizli ve açık nimetleri lütfeder.
Kâfirler ise böyle değildir. Allah onlara buğz ve gazap etmiş olduğundan dolayı onları cezalandıracaktır, azaba uğratacaktır. Onlardan önce sözü edilen mü’minlere fazlası ile mükâfatlarda bulunduğu gibi onlara ihsanda bulunmayacaktır. Bundan dolayı Yüce Allah şöyle buyurmaktadır. “Şüphesiz O, kâfirleri sevmez.”
Hadapkanlah wajahmu -wahai Rasul- kepada agama Islam yang lurus yang tidak bengkok di dalamnya sebelum datangnya hari Kiamat yang apabila telah datang tidak ada yang bisa menolaknya. Pada hari itu manusia terpecah; satu golongan di surga dengan mendapat kenikmatan dan satu golongan di neraka dengan mendapat siksa.
Kaya magpanatili ka, O Sugo, ng mukha mo para sa relihiyong Islām na tuwid, na walang kabaluktutan dito, bago pa dumating ang Araw ng Pagbangon, na kapag dumating iyon ay wala nang makapagtutulak doon. Sa Araw na iyon, magkakahati-hati ang mga tao: may isang pangkat sa Paraiso, na mga pinagtatamasa; at may isang pangkat sa Apoy, na mga pinagdurusa.
-Ey Resul!- Geri çevrilmesi mümkün olmayan kıyamet günü gelmeden önce; yüzünü, hiçbir eğriliğin bulunmadığı dosdoğru İslam dinine çevir. O gün insanlar, cennette nimetlendirilen ve cehennemde azap edilen topluluklar olarak gruplara ayrılacaklardır.
Mensajero, conságrate al monoteísmo auténtico antes de que llegue el Día del Juicio. Ese día nadie podrá impedirlo, y la gente será dividida en dos grupos: uno será de quienes disfrutarán las bendiciones del Paraíso, mientras que el otro será de quienes serán castigados en el fuego del Infierno.
Cho nên Ngươi - hỡi Thiên Sứ - hãy hướng mặt mình về tôn giáo Islam ngay chính, tôn giáo không có sự quanh co và uốn khúc, trước khi sự kiện Ngày Tận Thế được thiết lập, Ngày mà không ai có thể tránh khỏi. Trong Ngày hôm đó thiên hạ sẽ bị chia thành hai nhóm: Nhóm của Thiên Đàng được hưởng lạc và nhóm của Hỏa Ngục bị trừng phạt.
The Command to follow the Straight Path before the Day of Resurrection
Here Allah commands His servants to hasten to obedience to Him and to hasten to do good deeds.
فَأَقِمْ وَجْهَكَ لِلدِّينَ الْقِيِّمِ مِن قَبْلِ أَن يَأْتِىَ يَوْمٌ لاَّ مَرَدَّ لَهُ مِنَ اللَّهِ
(So, set you your face to the straight and right religion, before there comes from Allah a Day which none can avert.) The Day of Resurrection, for when Allah wants it to happen, no one will be able to avert it.
يَوْمَئِذٍ يَصَّدَّعُونَ
(On that Day men shall be divided.) means, they will be separated, with one group in Paradise and another in Hell. Allah says:
مَن كَفَرَ فَعَلَيْهِ كُفْرُهُ وَمَنْ عَمِلَ صَـلِحاً فَلاًّنفُسِهِمْ يَمْهَدُونَ لِيَجْزِىَ الَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ الصَّـلِحَـتِ مِن فَضْلِهِ
(Whosoever disbelieves will suffer from his disbelief, and whosoever does righteous good deeds, then such will prepare a good place for themselves. That He may reward those who believe. and do righteous good deeds, out of His bounty.) meaning that He may reward them from His bounty, in return for one good deed, he will get the reward for ten, up to seven hundred like it, as much as Allah wills.
إِنَّهُ لاَ يُحِبُّ الْكَـفِرِينَ
(Verily, He likes not the disbelievers.) yet He is still just with them and does not oppress them.
Zato ti okreni svoje lice ka Pravom putu i islamu, pravovaljanoj vjeri, prije nego što nastupi Dan konačnog polaganja računa, a koji niko neće moći odložiti niti odbiti. Tog Dana ljudi će biti u različitim kategorijama i pojavit će se odvojeno da im budu pokazana djela koja činjahu na dunjaluku; jedni će biti uvedeni u džennet, a drugi će biti bačeni u paklenu vatru.
"Oleh karena itu, hadapkanlah wajahmu kepada agama yang lurus sebelum datang dari Allah suatu hari yang tak dapat ditolak; pada hari itu mereka terpisah-pisah. Barangsiapa yang kafir, maka dia sendirilah yang menanggung akibat kekafirannya; dan barang-siapa yang beramal shalih, maka untuk diri mereka sendiri mereka menyiapkan. Agar Allah memberi pahala kepada orang-orang yang beriman dan beramal shalih dari karuniaNya. Sesungguhnya Dia tidak menyukai orang-orang yang ingkar." (Ar-Rum: 43-45).
(43) Maksudnya, menghadaplah dengan hatimu dan meng-hadaplah dengan wajahmu, dan berusahalah dengan fisikmu untuk menegakkan agama yang lurus. Maka laksanakanlah perintah-perintahnya dan larangan-larangannya dengan sungguh-sungguh dan serius; dan laksanakanlah tugas-tugasnya yang lahir dan yang batin, serta manfaatkanlah segera waktumu, hidupmu dan masa mudamu, ﴾ قَبۡلِ أَن يَأۡتِيَ يَوۡمٞ لَّا مَرَدَّ لَهُۥ مِنَ ٱللَّهِۖ ﴿ "sebelum datang dari Allah suatu hari yang tak dapat ditolak," yaitu Hari Kiamat, yang apabila ia da-tang, maka tidak mungkin dapat dielakkan (ditolak), dan orang-orang yang akan beramal tidak akan diberi tangguhan waktu untuk beramal lagi. Bahkan (hari itu) diselesaikan dari segala amal, dan tidak ada yang tersisa saat itu kecuali balasan amal perbuatan. ﴾ يَوۡمَئِذٖ يَصَّدَّعُونَ ﴿ "Pada hari itu mereka terpisah-pisah," maksudnya, me-reka tercerai-berai pada hari itu, dan mereka datang dengan ber-pisah-pisah dan berbeda-beda untuk diperlihatkan kepada mereka amal yang telah mereka lakukan.
(44-45) Maka ﴾ مَن كَفَرَ ﴿ "barangsiapa yang kafir" di antara mereka ﴾ فَعَلَيۡهِ كُفۡرُهُۥۖ ﴿ "maka dia sendirilah yang menanggung akibat keka-firannya," dialah yang akan disiksa disebabkan dirinya sendiri, setiap diri yang berdosa tidak menanggung dosa orang lain. ﴾ وَمَنۡ عَمِلَ صَٰلِحٗا ﴿ "Dan barangsiapa yang beramal shalih," berupa (menunaikan) hak-hak Allah dan hak-hak manusia yang wajib dan yang dianjurkan, ﴾ فَلِأَنفُسِهِمۡ ﴿ "maka untuk diri mereka sendiri," bukan untuk orang lain ﴾ يَمۡهَدُونَ ﴿ "mereka menyiapkan." Maksudnya, mereka mempersiapkan, dan untuk diri mereka sendiri, mereka memakmurkan akhiratnya, mereka bersiap-siap untuk meraih tempat-tempat tinggal dan bilik-biliknya. Walau demikian, balasan untuk mereka tidak terbatas pada amal perbuatan mereka. Bahkan Allah memberi mereka ba-lasan dari karuniaNya yang berlimpah dan kemurahanNya yang tidak terbatas yang sama sekali tidak bisa dicapai dengan amal mereka. Yang demikian itu adalah karena Allah mencintai mereka. Apabila Allah telah mencintai seorang hamba, maka Allah mencu-rahkan karuniaNya padanya sebanyak-banyaknya, dan melipat-gandakan pemberianNya yang sangat mewah, menganugerahkan kepadanya berbagai nikmat lahir dan batin. Ini berbeda dengan orang-orang kafir. Sesungguhnya Allah, tatkala membenci dan murka terhadap mereka, maka Dia menyiksa dan menghukumnya, dan tidak menambah sebagaimana Dia menambah kepada orang-orang sebelumnya (yang beriman). Maka dari itu Dia berfirman, ﴾ إِنَّهُۥ لَا يُحِبُّ ٱلۡكَٰفِرِينَ ﴿ "Sesungguhnya Dia tidak menyukai orang-orang yang ingkar."
O Messaggero, attieniti alla religione retta dell'Islām, che non presenta tortuosità, prima che giunga il Giorno del Giudizio, il quale, quando giungerà, non potrà essere rinviato. In quel giorno, le persone si divideranno: una parte beata in Paradiso, e una parte punita nel Fuoco.
O Messenger! Turn your face in the direction of the correct religion of Islam in which there is no deviation, before the Day of Judgment comes. When it comes, there will be no one to prevent it, and on that day people will be divided: one group shall be pampered in paradise, while the other shall be punished in the hellfire.
Ô Messager, dirige tout ton être vers la religion de l’Islam, la religion de droiture qui ne comporte aucune tortuosité avant que ne survienne inévitablement le Jour de la Résurrection. Ce jour-là, les gens se diviseront en deux camps: ceux qui jouiront des délices dans le Paradis et ceux qui seront châtiés en Enfer.
Ang sinumang tumangging sumampalataya kay Allāh, ang kapinsalaan ng kawalang-pananampalataya niya – ang pamamalagi sa Apoy – ay manunumbalik laban sa kanya. Ang sinumang gumawa ng gawang maayos habang naghahangad ng [kaluguran ng] mukha ni Allāh ay para sa [kapakanan ng] sarili niya. Maghahanda sila sa pagpasok sa Paraiso at pagtatamasa sa anumang naroon bilang mamamalagi roon magpakailanman.
Chi rinnega Allāh, pagherà le conseguenze della sua miscredenza, ovvero la permanenza nel Fuoco; mentre chi compie opere buone, cercando il compiacimento di Allāh, lo fa a proprio vantaggio, preparandosi all'ingresso nel Paradiso e alla beatitudine eterna.
Quienes se hayan negado a creer en Al-lah sufrirán las consecuencias de su incredulidad, que será residir eternamente en el fuego del Infierno. En cuanto a quienes hayan obrado con rectitud, buscando la complacencia de Al-lah, habrán preparado su propia entrada al Paraíso para disfrutar eternamente de todo lo que hay en él.
Celui qui mécroit en Allah subira seul la conséquence de sa mécréance qui est un séjour éternel en Enfer et celui qui accomplit de bonnes œuvres en recherchant l’agrément d’Allah prépare son entrée au Paradis où il jouira éternellement de ses délices.
Oni koji ne vjeruju u Silnog Allaha, Znalca svih tajni, sami će snositi posljedice i štetu nevjerovanja vječno boraveći u vatri, dok će oni koji vjeruju i, zarad Allahova lica, čine dobra djela sebi pripremiti mjesto i ugodno boravište u džennetu, u kojem će vječno boraviti.
Whoever disbelieves in Allah, the harm of his disbelief - which is permanent residence in the hellfire - will reach only himself. As for those who do good deeds seeking Allah’s pleasure through them, they are preparing for themselves entry into paradise and deriving enjoyment from whatever is within it, and they shall live in it forever.
Barang siapa kafir kepada Allah maka bahaya kekafirannya -yaitu kekal di neraka- kembali kepada dirinya sendiri. Sebaliknya, barang siapa mengerjakan amal saleh demi mengharapkan wajah Allah maka manfaatnya kembali kepada diri mereka sendiri, mereka mempersiapkan diri untuk masuk ke surga dan mendapat kenikmatan yang ada di dalamnya, mereka kekal di dalamnya selama-lamanya.
Ai vô đức tin nơi Allah sẽ gặp phải hậu quả - muôn đời trong Hỏa Ngục - mà y phải chịu, còn ai năng nổ làm việc ngoan đạo bằng định tâm làm hài lòng Allah thì bản thân y sẽ được thu nhận vào Thiên Đàng và được hưởng lạc muôn đời.
Kim Allah'a iman etmeyip, küfrederse, küfrünün zararı -cehennemde ebedî kalmak- kendisine geri döner. Kim de Allah'ın yüzünü murat ederek ihlasla salih ameller işlerse, işte onlar kendilerine cennete girmeyi ve orada ebedî kalarak nimetlerinden faydalanmayı hazırlamış olurlar.
Yüce Allah kendisine iman edip, O'nun razı olduğu salih amelleri işleyen kimselere lütuf ve ihsanda bulunarak mükâfatlarını verecektir. Şüphesiz ki Allah -Subhânehû ve Teâlâ-, kendisini ve rasûllerine iman etmeyip, küfre sapanları asla sevmez. Bilakis şiddetli bir şekilde onlara buğzeder ve kıyamet gününde onlara azap edecektir.
upang gumanti si Allāh ng kabutihang-loob Niya at paggawa Niya ng maganda sa mga sumampalataya sa Kanya at gumawa ng mga gawang maayos na nagpapalugod sa Panginoon nila. Tunay na Siya – kaluwalhatian sa Kanya – ay hindi umiibig sa mga tagatangging sumampalataya sa Kanya at sa Sugo Niya, bagkus nasusuklam Siya sa kanila nang pinakamatinding pagkasuklam at magpaparusa Siya sa kanila sa Araw ng Pagbangon.
To je tako, da bi Svevišnji Allah, iz Svoje milosti i dobrote, nagradio čestite vjernike najboljom nagradom. Odista Sveznajući Allah veoma mnogo mrzi one koji ne vjeruju i koji poriču poslanike, On će ih kazniti na Danu sudnjem.
Để ban thưởng cho những ai đã tin nơi Allah và làm những việc ngoan đạo bằng tâm niệm làm hài lòng Thượng Đế của họ. Quả thật, Đấng Vinh Quang không yêu thương đám người vô đức tin nơi Ngài và Thiên Sứ của Ngài, đúng hơn là Ngài ghét họ với lòng căm thù lớn nhất và Ngài sẽ bị trừng phạt họ vào Ngày Phán Xét.
Allah will separate the people and divide them into two groups, so that He can reward those who have faith in Allah and perform good deeds that He is pleased with. Indeed, He does not love those who disbelieve in Him and His Messengers. Rather, He hates them severely and will punish them on the Day of Judgement.
Allah akan memberikan balasan, dari karunia dan kebaikan-Nya, kepada orang-orang yang beriman kepada-Nya dan mengerjakan amal saleh yang menjadikan Tuhan mereka rida. Sesungguhnya Allah -Subḥānahu wa Ta'ālā- tidak menyukai orang-orang kafir, bahkan memurkai mereka dengan kemurkaan yang besar serta akan menyiksa mereka pada hari Kiamat.
Al-lah separará a la gente dividiéndola en dos grupos, recompensando con Su gracia a quienes hayan creído y obrado rectamente. Ciertamente, Él no ama a los que se niegan a creer en Él y en Sus mensajeros. Más bien, los detesta y los castigará el Día del Juicio.
Ceci, afin qu’Allah rétribue ceux qui croient en Lui et accomplissent de bonnes œuvres qui satisfont leur Seigneur. Allah n’aime pas ceux qui mécroient en Lui et en Ses messagers, Il les exècre même et les châtiera le Jour de la Résurrection.
In the present world there is a mixture of good and bad people. In the Hereafter these two types of people will be separated. On that day, God’s reward will be bestowed upon those who lived in this world entirely as men of God, and those whose interests were linked to any beings other than God will be eternally deprived of God’s blessings.
In modo che ricompensi coloro che credono in Allāh e che compiono buone azioni che soddisfano il loro Dio; in verità Egli, gloria Sua, non ama coloro che non credono in Lui e che non credono nel Suo Messaggero; al contrario, li ripudia, e li punirà nel Giorno della Resurrezione.
O'nun birliğine ve kudretine delalet eden azametli ayetlerinden birisi de, yağmurun yağmasının yaklaştığını müjdelemek için rüzgârları göndermesidir. -Ey İnsanlar!- Yağmur yağdıktan sonra rahmetinden bolluk ve bereketi size tattırır ve denizde gemiler O'nun dilemesi ile hareket ederler. Sizler böylece denizde ticaret yaparak O'nun lütfundan istersiniz. Umulur ki, Allah'ın size bahşetmiş olduğu nimetlerine şükredersiniz de bunları size arttırır.
"Dan di antara tanda-tandaNya ialah bahwa Dia mengirim-kan angin sebagai pembawa berita gembira dan untuk merasakan kepadamu sebagian dari rahmatNya, dan supaya kapal dapat ber-layar dengan perintahNya, dan juga supaya kamu dapat mencari karuniaNya; mudah-mudahan kamu bersyukur." (Ar-Rum: 46).
(46) Di antara bukti-bukti yang menunjukkan atas rahmat-Nya dan (bahwa) Dia (mampu) membangkitkan orang-orang yang sudah mati, serta bahwa Dia-lah sembahan, Maharaja yang terpuji, adalah Dia mengirimkan ﴾ ٱلرِّيَاحَ ﴿ "angin," di depan hujan ﴾ مُبَشِّرَٰتٖ ﴿ "sebagai pembawa berita gembira" dengan menggerakkan awan, lalu menghimpunnya, sehingga hati manusia sebelum turun hujan itu merasa gembira, ﴾ وَلِيُذِيقَكُم مِّن رَّحۡمَتِهِۦ ﴿ "dan untuk merasakan kepadamu sebagian dari rahmatNya," lalu Dia menurunkan atas kalian hujan yang dengannya negeri dan manusia bisa hidup, dan kalian mera-sakan sebagian dari rahmatNya, yang kalian ketahui bahwa rah-matNya-lah yang menyelamatkan manusia, yang membawa rizki mereka, sehingga dengan begitu kalian rindu untuk beramal shalih yang membuka pintu-pintu perbendaharaan rahmatNya,﴾ وَلِتَجۡرِيَ ٱلۡفُلۡكُ ﴿ "dan supaya kapal dapat berlayar" di lautan ﴾ بِأَمۡرِهِۦ ﴿ "dengan pe-rintahNya" yang bersifat qadari, ﴾ وَلِتَبۡتَغُواْ مِن فَضۡلِهِۦ ﴿ "dan juga supaya kamu dapat mencari sebagian karuniaNya" dengan bisa bekerja dalam peng-hidupan dan berbagai maslahat kalian. ﴾ وَلَعَلَّكُمۡ تَشۡكُرُونَ ﴿ "mudah-mudahan kamu bersyukur," kepada Dzat yang telah menundukkan berbagai sebab kausalitas kepada kalian dan memudahkan berbagai hal untuk kalian. Inilah maksud dari berbagai nikmat, yaitu (agar kalian) membalasnya dengan bersyukur kepada Allah سبحانه وتعالى agar Dia menambahnya untuk kalian dan menyisakannya untuk kalian. Ada-pun membalas kenikmatan dengan kekafiran dan maksiat, maka yang demikian ini adalah tabiat orang yang mengganti nikmat Allah dengan keingkaran dan nikmatNya sebagai bencana. Dan dia menawarkan kesirnaan nikmat dan berpindah dari nikmat kepada yang lain.
46- Rahmetinden size tattırması, gemilerin O’nun emri ile akıp gitmesi, O’nun lütfundan aramanız ve böylece şükretmeniz için rüzgarları müjdeleyici olarak göndermesi, O’nun delillerindendir.
46. “Rahmetinden size tattırması” kaderî “emri ile gemilerin” denizde “akıp gitmesi” geçiminiz ve menfaatleriniz ile ilgili tasarruflarda bulunmak sureti ile “O’nun lütfundan aramanız ve böylece” sizin için bu sebepleri amade kılıp lehinize bu işleri çekip çevirene “şükretmeniz için” yağmurdan önce “rüzgarları” önce bulutları yükseltip daha sonra onları bir araya getirmeleri sureti ile “müjdeleyici olarak” çünkü insanlar yağmurun yağmasından önce sevinirler “göndermesi O’nun” Yani Allah’ın rahmetine, öldükten sonra ölüleri diriltmesine, kendisinden başka ibadet olunacak hiçbir ilâhın ve her türlü övgüye layık hiçbir mutlak egemenin bulunmadığına dair “delillerindendir.”
O, rahmetinden size tattırmak için size yağmur indirir. O yağmurla topraklar ve kullar hayat bulur. Böylelikle sizler O’nun rahmetinin tadını alırsınız, rahmetinin kulları kurtardığını, rızıklanmalarına sebep teşkil ettiğini anlarsınız. Böylelikle ilâhî rahmetin hazinelerini açan salih amelleri daha çok işleme arzusu duyarsınız.
Bütün bu nimetlerden maksat ise bunlara Yüce Allah’a şükrederek karşılık vermektir. Böylece O da üzerinizdeki nimetlerini daha çok artıracak ve daha bir kalıcı olmalarını sağlayacaktır. İlâhî nimetlere nankörlük ve masiyetlerle karşılık vermeye gelince bu, Allah’ın nimetlerine şükür yerine nankörlük ederek karşılık verenlerin ona yapılan bağışlara yüz çevirenlerin halidir. Böyle yapanların nimetleri ise yok olmaya mahkumdur, bu nimetler onlardan alınıp başkalarına verilir.
Di antara tanda-tanda kekuasaan-Nya yang agung yang menunjukkan kekuasaan dan keesaan-Nya adalah Dia mengirimkan angin untuk memberi kabar gembira kepada hamba-hamba-Nya akan datangnya hujan, agar Dia melimpahkan kepada kalian -wahai manusia- sebagian dari rahmat-Nya dengan kesuburan dan kegembiraan yang muncul setelah hujan, agar kapal-kapal bisa berlayar di lautan dengan kehendak-Nya, serta agar kalian mencari sebagian karunia Allah dengan berniaga di lautan dan agar kalian mensyukuri nikmat-nikmat Allah atas kalian sehingga Allah menambahkannya kepada kalian.
Jedno od znamenja Božijih da je Allah jedini i svemogući Bog jest to što šalje vjetrove s kišnim oblacima koji nagovještavaju spuštanje kiše, da bi Allah, džellešanuhu, ljudima dao da kušaju Njegovu milost koja se ogleda u plodnosti koja dolazi nakon kiše, i kako bi, Allahovom voljom, lađe morem plovile, a na kojima trgovci prevoze trgovačku robu i hranu – ne bi li robovi bili zahvalni Stvoritelju, pa da im On još veće blagodati ukaže.
And from His great signs that prove His power and oneness is that He sends winds that give glad tidings of imminent rain to the servants, and so that He may give you - O people! - a taste of His mercy by the greenery and ease that follows the rainfall. And also so that the ships can sail the sea by His will and you can seek from His grace by trading across the ocean. Perhaps you will show gratitude upon the favours of Allah so He may increase you in them.
Among the Signs of Allah are the Winds
Here Allah mentions the favor He does for His creatures by sending winds to them, as harbingers of His mercy, meaning that they will be followed by rain. Allah says:
وَلِيُذِيقَكُمْ مِّن رَّحْمَتِهِ
(giving you a taste of His mercy,) that is, the rain which will come down and revive people and the land.
وَلِتَجْرِىَ الْفُلْكُ بِأَمْرِهِ
(and that the ships may sail at His command,) means, on the sea, for they are driven by the wind.
وَلِتَبْتَغُواْ مِن فَضْلِهِ
(and that you may seek of His bounty,) means, by trading, earning a living and traveling from one country to another, one region to another.
وَلَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ
(in order that you may be thankful.) means, that you may give thanks to Allah for the innumerable favors He has done for you, both visible and hidden. Then Allah says:
وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا مِن قَبْلِكَ رُسُلاً إِلَى قَوْمِهِمْ فَجَآءُوهُم بِالْبَيِّنَاتِ فَانتَقَمْنَا مِنَ الَّذِينَ أَجْرَمُواْ
(And indeed We did send Messengers before you to their own peoples. They came to them with clear proofs, then, We took vengeance on those who committed crimes;) These are words of consolation from Allah to His servant and Messenger Muhammad ﷺ. They tell him that if many of his people and of mankind disbelieve in him, the previous Messengers were also rejected, despite the clear signs that they brought, but Allah punished those who rejected and opposed them, and saved those who believed in them.
وَكَانَ حَقّاً عَلَيْنَا نَصْرُ الْمُؤْمِنينَ
(and it was incumbent upon Us to help the believers.) This is a duty which Allah took upon Himself as a blessing and a favor to them. This is like the Ayah,
كَتَبَ رَبُّكُمْ عَلَى نَفْسِهِ الرَّحْمَةَ
(your Lord has prescribed mercy for Himself) (6:54). Ibn Abi Hatim recorded that Abu Ad-Darda', may Allah be pleased with him, said: "I heard Allah's Messenger ﷺ saying:
«مَا مِنِ امْرِىءٍ مُسْلِمٍ يَرُدُّ عَنْ عِرْضِ أَخِيهِ إِلَّا كَانَ حَقًّا عَلَى اللهِ أَنْ يَرُدَّ عَنْهُ نَارَ جَهَنَّمَ يَوْمَ الْقِيَامَة»
(No Muslim man defends the honor of his brother except that there would be a right upon Allah to defend him from the fire of Hell on the Day of Resurrection.) Then he recited this Ayah:
وَكَانَ حَقّاً عَلَيْنَا نَصْرُ الْمُؤْمِنينَ
(and it was incumbent upon Us to help the believers.)"
Và trong những dấu hiệu vĩ đại của Allah chứng minh quyền năng vô biên của Ngài và tính duy nhất của Ngài là Ngài gởi đi trước những cơn gió mang tin mừng cho đám nô lệ về cơn mưa sắp trút xuống, để cho các ngươi - hỡi con người - nếm được lòng thương xót của Ngài qua cơn mưa tốt lành đó, để những con tàu buồm ra khơi êm ả theo mệnh lệnh của Ngài và để các ngươi dễ dàng tìm kiếm bổng lộc của Ngài bằng những chuyến buôn trên đại dương, với hi vọng các ngươi biết tạ ơn Ngài về những thiên ân mà Allah đã ban cho, mục đích để Ngài lấy đó làm lý do ban thêm cho các ngươi.
Un autre des signes éminents du pouvoir et de l’Unicité d’Allah est qu’Il envoie les vents annoncer à Ses serviteurs l’imminence de la pluie et vous faire goûter, ô gens, les fruits de Sa miséricorde que sont la fertilité et l’abondance qui suivent la pluie. Il fait également souffler le vent afin que les navires vous transportent sur la mer par Sa volonté et que, par le négoce que vous pratiquez au-delà des mers, vous recherchiez une part de Sa grâce, puissiez-vous être reconnaissants pour les bienfaits d’Allah et bénéficier alors d’un surplus de bienfaits
De entre Sus signos, que prueban Su poder y unicidad, están los vientos que Él envía, que les lleva a los creyentes la buena noticia de la lluvia inminente, para que puedan saborear Su misericordia a través del reverdecer y de la abundancia que sigue a la lluvia. Y también para que naveguen los barcos por Su voluntad y puedan procurar de Su gracia el sustento, comerciando a través del océano. Deberían mostrar gratitud por los favores de Al-lah para que Él se los incremente.
Kabilang sa mga tanda Niyang dakila na nagpapatunay sa kakayahan Niya at kaisahan Niya ay na nagpapadala Siya ng mga hangin upang magbalita ng nakagagalak sa mga tao hinggil sa paglapit ng pagbaba ng ulan, at upang magpalasap Siya sa inyo, O mga tao, mula sa awa Niya sa pamamagitan ng magaganap matapos ng ulan na pagtaba ng lupa at kaginhawahan, upang maglayag ang mga daong sa dagat ayon sa kalooban Niya, at upang maghanap kayo ng kagandahang-loob Niya sa pamamagitan ng pangangalakal sa dagat, at nang sa gayon kayo ay magpapasalamat sa mga biyaya ni Allāh sa inyo para magdagdag Siya sa inyo ng mga ito.
Tra i Suoi grandi segni che mostrano la sua Potenza e la Sua Unicità vi è il fatto che Egli invii il vento che annuncia ai sudditi l'arrivo della pioggia, e che vi faccia godere, o gente, di parte della Sua misericordia, ovvero la fertilità e la prosperità che segue la pioggia, e il fatto che faccia correre le navi in mare per Sua volontà, e che cerchiate la Sua grazia tramite il commercio nel mare, affinché siate grati per le grazie di Allāh nei vostri confronti, in modo che le aumenti.
Commentary
فَانتَقَمْنَا مِنَ الَّذِينَ أَجْرَمُوا وَكَانَ حَقًّا عَلَيْنَا نَصْرُ الْمُؤْمِنِينَ (Then We took vengeance upon those who were guilty. And it was due on Us to help the believers. -30:47). This verse tells us that Allah Ta’ ala has taken it upon Himself to help the believers. On the face of this statement, one would have expected that Muslims would never be defeated against the infidels. But on many occasions, results have been exactly opposite. Answer to this confusion is at hand in this very verse, that by the word 'believers' those believers are intended who fight with infidels purely for the sake of Allah. Allah Ta’ ala takes revenge of only such believers from the criminals and helps them overpower their adversaries. Wherever the position is different, it is due to some sort of slip on the part of the believers, as Qur'an itself has quoted about the battle of Uhud: إِنَّمَا اسْتَزَلَّهُمُ الشَّيْطَانُ بِبَعْضِ مَا كَسَبُوا (Shaitan had but made them slip for some of their deeds - 3:155). Even in such a situation, Allah Ta’ ala graces them with victory and upper hand, once they realize their fault, as it happened in the battle of Uhud. As for such people who are Muslims only by name and are habitual defiant and negligent of the teachings of Islam, and are not penitent even when the infidels gain upper hand, they are for sure not included in this promise of Allah Ta’ ala, and do not qualify for His help. Nonetheless, Allah Ta’ ala provides help by His grace on many occasions without any one deserving it. Therefore, it is always beneficial to beg for His mercy and hope for His help.
The blowing of a cool breeze before the start of the rains announces the fact that the God of this world is the most Kind and Merciful. Sailing across the seas is very important for the promotion of civilization. But, this is possible only when the winds blow within certain limits. Similarly, in the present age, the possibility of air-travel is dependent upon the fact that God has arranged to maintain a layer of air on the surface of the earth and given human beings the knowledge of aerodynamics needed to design air worthy plans. All these arrangements have been made with a view to ensuring that man lives in the world as a grateful subject of God. The prophets of God appeared in the world in order to draw the attention of the people to these facts. But, while some accepted them others rejected them. Then, God helped those who accepted them and destroyed the deniers. The same fate on a larger scale awaits these two categories of human beings in the life Hereafter.
Dragi je Allah i prije Resulullaha, sallallahu 'alejhi ve sellem, slao poslanike njihovim narodima s jasnim, nepobitnim dokazima. Pa ipak, većina se njihovih sunarodnika otuđila od Allaha, a manjina je vjerovala. Uzvišeni Allah je kaznio pokvarenjake, a vjernicima monoteistima pomogao je, jer Allahovi štićenici, zbog svog stepena i blizine Njemu, zaslužuju Njegovu neizostavnu pomoć.
-Ey Resul!- Ant olsun ki biz, senden önce nice peygamberleri kendi kavimlerine gönderdik. Bu elçiler, doğruluklarına delalet eden apaçık delil ve hüccetleri kavimlerine getirdiler. Ancak onlar resullerinin getirdiklerini yalanladılar. Günahkarlardan intikam aldık ve onları azabımızla helak ettik. Resullerimizi ve Müminleri helak olmaktan kurtardık. Müminlerin kurtarılması ve kendilerine yardım edilmesi, kendimize gerekli kıldığımız bir haktır.
"Dan sesungguhnya Kami telah mengutus sebelum kamu beberapa orang rasul kepada kaumnya, mereka datang kepadanya dengan membawa keterangan-keterangan, lalu Kami melakukan pembalasan terhadap orang-orang yang berdosa. Dan kewajiban Kami menolong orang-orang yang beriman." (Ar-Rum: 47).
(47) ﴾ وَلَقَدۡ أَرۡسَلۡنَا مِن قَبۡلِكَ ﴿ "Dan sesungguhnya Kami telah mengutus sebelum kamu," pada umat-umat terdahulu ﴾ رُسُلًا إِلَىٰ قَوۡمِهِمۡ ﴿ "beberapa orang rasul kepada kaumnya" saat mereka mengingkari tauhid kepada Allah dan mendustakan yang benar, lalu para rasul itu datang mengajak mereka kepada tauhid, ikhlas dan membenarkan yang haq dan menyatakan rusak pada kebatilan ajaran yang mereka anut, yaitu kekafiran dan kesesatan. Para rasul itu datang kepada mereka dengan mukjizat-mukjizat dan dalil-dalil yang menunjuk-kan kepada semua itu, namun mereka tidak beriman dan tidak berpindah dari kesesatan mereka. ﴾ فَٱنتَقَمۡنَا مِنَ ٱلَّذِينَ أَجۡرَمُواْۖ ﴿ "Lalu Kami melakukan pembalasan terhadap orang-orang yang berdosa" dan Kami berikan pertolongan kepada orang-orang yang beriman, yaitu para pengikut para rasul. ﴾ وَكَانَ حَقًّا عَلَيۡنَا نَصۡرُ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ ﴿ "Dan adalah kewajiban Kami menolong orang-orang yang beriman." Maksudnya, Kami telah mewajibkan hal itu atas diri Kami, dan Kami menjadikannya dalam sejumlah hak-hak yang telah ditentukan, dan Kami telah menjan-jikannya kepada mereka, maka pasti terjadi. Maka kalian, wahai orang-orang yang mendustakan Muhammad a, jika kalian tetap pada sikap mendustakan, pasti kalian akan ditimpa siksaan, dan Kami pasti menolongnya atas kalian.
O Messenger! Verily, I have sent many Messengers to their people before you, so they brought miracles proving their truthfulness but the people rejected whatever their Messengers brought to them. So, we took retribution from those committed evil and destroyed them with My punishment, saving the Messengers and those who brought faith in them from destruction. It is a right I have obligated upon myself to rescue the believers and help them.
Kami telah mengutus sebelummu -wahai Rasul- para rasul kepada umat-umat mereka, mereka datang dengan membawa mukjizat-mukjizat yang menunjukkan kebenaran mereka. Akan tetapi, umat-umat itu mendustakan apa yang dibawa oleh para rasul mereka, sehingga Kami memberikan balasan azab kepada orang-orang yang melakukan keburukan tersebut; Kami binasakan mereka dengan siksa Kami dan Kami selamatkan para rasul bersama orang-orang yang beriman dari kebinasaan. Penyelamatan orang-orang yang beriman dan pertolongan kepada mereka merupakan hak mereka yang mesti terwujud dari Kami.
Ô Messager, Nous avons envoyé avant toi des messagers à leurs peuples munis de preuves et d’arguments démontrant leur véracité, mais ils les démentirent. Nous nous vengeâmes alors de ceux qui commettaient des péchés en les anéantissant par Notre châtiment et Nous sauvâmes ceux qui crurent en eux, parce qu’il Nous incombe de sauver et de secourir les croyants.
47- Andolsun ki Biz senden önce de rasûlleri kavimlerine gönderdik. Onlar da kavimlerine apaçık deliller getirdiler. Biz de (onları yalanlayan) günahkârlardan intikam aldık. Müminlere yardım etmek ise üzerimize bir haktır.
47. “Andolsun ki Biz senden önce de” geçmiş ümmetler arasında Allah’ı tevhidi inkâr edip hakkı yalanladıklarında “rasûlleri kavimlerine gönderdik.”Peygamberleri gelip onları tevhid ve ihlâsa, hakkı tasdik etmeye, izlemekte oldukları küfür ve sapıklığı terk etmeye davet ettiler. Bu davetlerinin doğruluğuna dair de apaçık belge ve deliller getirdiler. Ancak kavimleri iman etmeyerek sapıklıklarında direttiler.“Biz de (onları yalanlayan) günahkârlardan intikam aldık” ve peygamberlere uyan mü’minlere yardım ettik. “Müminlere yardım etmek ise üzerimize bir haktır.” Yani biz, bunu kendimize bir görev olarak tespit ettik, yerine getirilmesi gereken haklar arasında kıldık ve mü’minlere bunu vaad ettik. O nedenle böyle bir yardımın gerçekleştirilmesi kaçınılmaz bir şeydir.
O halde siz, ey Muhammed sallallahu aleyhi ve sellem’i yalanlayanlar! Şunu bilin ki yalanlamanızı sürdürecek olursanız cezamız gelip sizi bulacak ve biz, size karşı mü’minlere yardım edeceğiz.
Mensajero, antes de ti envié mensajeros a sus pueblos, que se presentaron ante ellos con evidencias probando su veracidad, pero sus pueblos los rechazaron. Entonces, retribuí a los pecadores con lo que merecían con Mi castigo, salvando de la destrucción a los mensajeros y a quienes tuvieron fe. Es un deber para Mí auxiliar a los creyentes y rescatarlos.
E abbiamo inviato prima di te – o Messaggero – dei messaggeri ai loro popoli, e giunsero loro con argomenti e prove che mostravano la loro veridicità, ma smentirono ciò che comunicarono loro i messaggeri, e Ci vendicammo di coloro che commisero peccati: li distruggemmo con la Nostra punizione, e salvammo i messaggeri e i credenti dalla distruzione. La salvezza dei credenti e il loro sostegno è un dovere che Ci siamo imposti.
Talaga ngang nagpadala Kami bago mo pa, O Sugo, ng mga sugo sa mga kalipunan nila kaya naghatid sila sa mga iyon ng mga katwiran at mga patotoong nagpapatunay sa katapatan nila. Ngunit nagpasinungaling ang mga iyon sa inihatid sa mga iyon ng mga sugo ng mga iyon kaya naghiganti Kami sa mga gumawa ng mga gawang masagwa. Ipinahamak Namin ang mga iyon sa pamamagitan ng pagdurusang dulot Namin at iniligtas Namin ang mga sugo at ang mga mananampalataya sa kanila mula sa kapahamakan. Ang pagliligtas sa mga mananampalataya at ang pag-aadya sa kanila ay isang tungkuling inobliga Namin sa Amin.
Và Trước Ngươi - hỡi Thiên Sứ - TA (Allah) đã gửi những vị Thiên Sứ đến với dân chúng của Họ, Họ đã trình bày cho dân chúng của mình những bằng chứng rõ ràng khẳng định sứ mạng của Họ là thật, vậy mà dân chúng vẫn phủ nhận sứ mạng của Họ, thế là dân chúng đã bị TA trừng phạt khi họ vi phạm điều xấu xa, và TA đã cứu vớt các Thiên Sứ và những người có đức tin thoát khỏi hình phạt đó; và việc giúp những người có đức tin giành lấy chiến thắng là nhiệm vụ TA phải làm.
Allāh, gloria Sua, è Colui che guida il vento e che lo invia, in modo che il vento agiti le nuvole e le smuova; e le estende nel cielo come vuole, poche o molte, e le diffonde in varie parti; tu – o osservatore – puoi vedere la pioggia scendere da esse. Quando la pioggia raggiunge i Suoi sudditi che vuole, eccoli gioire per la grazia di Allāh, poiché la caduta della pioggia viene seguita dal germogliare della terra, cosa di cui hanno bisogno per loro stessi e per il loro bestiame.
Si Allāh – kaluwalhatian sa Kanya – ay ang umaakay sa mga hangin at nagpapadala sa mga iyon saka nagpapagalaw ang mga hanging iyon sa mga ulap at nagpapakilos sa mga ito. Bumabanat Siya sa mga ito sa langit kung papaanong niloloob Niya sa kakauntian o karamihan. Gumagawa Siya sa mga ito bilang mga piraso kaya nakikita mo, O tagatingin, ang ulan habang lumalabas mula sa gitna ng mga ulap na iyon. Kaya kapag nagpatama si Allāh ng ulan sa sinumang niloloob Niya kabilang sa mga lingkod Niya, biglang sila rito ay natutuwa dahil sa awa Niya sa kanila dahil sa pagpapababa ng ulan na sinusundan ng pagpapatubo sa lupa ng kinakailangan nila para sa mga sarili nila at para sa mga hayop nila.
Allah est Celui qui dirige et envoie les vents qui déplacent les nuages puis Il les disperse selon Son bon vouloir, en les concentrant en tel lieu et en les rendant rares en tel autre, et les divise en morceaux. Tu vois alors la pluie sortir de leur milieu et lorsqu’elle atteint ceux qu’Il veut parmi Ses serviteurs, ceux-ci se réjouissent de la miséricorde d’Allah lorsque la Terre se couvre de verdure et produit ce qui leur est nécessaire et nécessaire à leurs bêtes.
Rüzgârları yollayıp gönderen Allah -Subhânehû ve Teâlâ-'dır. Bu rüzgârlar bulutları hareket ettirir ve gökyüzünde az ya da çok olarak dilediği gibi yayar ve parça parça kılar. -Ey İnsan!- Yağmurun bulutların arasından çıktığını görürsün. Kullarından dilediğine yağmuru indirdiği zaman, kendileri ve hayvanları için ihtiyaç duydukları şeylerin yağmurun akabinde yeryüzünde filizlenmesi ile Allah'ın kendilerine bahşettiği bu rahmeti ile sevinirler.
Allah -Subḥānahu wa Ta'ālā- yang mengendalikan angin dan menggerakkannya, lalu angin itu menggerakkan awan, lalu Dia membentangkannya di langit dengan sekehendak-Nya, baik sedikit maupun banyak dan menjadikannya dalam bentuk gumpalan-gumpalan, sehingga engkau lihat -wahai orang yang melihat- hujan turun dari sela-sela awan tersebut. Jika hujan turun kepada hamba-hamba-Nya yang dikehendaki-Nya, tiba-tiba mereka menjadi gembira karena rahmat Allah kepada mereka dengan diturunkannya hujan yang menumbuhkan tumbuhan di bumi yang dibutuhkan oleh diri mereka dan hewan ternak mereka.
The Revival of the Earth is a Sign of the Resurrection
Here Allah explains how He creates the clouds that rain the water.
اللَّهُ الَّذِى يُرْسِلُ الرِّيَـحَ فَتُثِيرُ سَحَاباً
(Allah is He Who sends the winds, so that they raise clouds) either from the sea, as was mentioned by more than one (of the scholars), or from whatever Allah wills.
فَيَبْسُطُهُ فِى السَّمَآءِ كَيْفَ يَشَآءُ
(and spread them along the sky as He wills,) means, He spreads them and causes them to increase and grow. From a little He makes a lot, and creates the clouds that look like shields. Then He spreads them out until they fill the horizon. Sometimes the clouds come from the sea, heavy and full, as Allah says:
وَهُوَ الَّذِى يُرْسِلُ الرِّيَاحَ بُشْرىً بَيْنَ يَدَىْ رَحْمَتِهِ حَتَّى إِذَآ أَقَلَّتْ سَحَابًا ثِقَالاً سُقْنَـهُ لِبَلَدٍ مَّيِّتٍ
(And it is He Who sends the winds as heralds of glad tidings, going before His mercy. Till when they have carried a heavy-laden cloud, We drive it to a land that is dead) until:
كَذَلِكَ نُخْرِجُ الْموْتَى لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُونَ
(Similarly, We shall raise up the dead, so that you may remember or take heed.) (7:57) Allah says here:
اللَّهُ الَّذِى يُرْسِلُ الرِّيَـحَ فَتُثِيرُ سَحَاباً فَيَبْسُطُهُ فِى السَّمَآءِ كَيْفَ يَشَآءُ وَيَجْعَلُهُ كِسَفاً
(Allah is He Who sends the winds, so that they raise clouds and spread them along the sky as He wills, and then break them into fragments) Mujahid, Abu `Amr bin Al-`Ala', Matar Al-Warraq and Qatadah said, "This means pieces." Others said that it means `piled up,' as Ad-Dahhak said. Others said that it means black, because they contained so much water, and sometimes they are heavy and close to the earth. His saying:
فَتَرَى الْوَدْقَ يَخْرُجُ مِنْ خِلاَلِهِ
(until you see rain drops come forth from their midst!) means, `so you see the drops, i.e., the rain, which come from the midst of those clouds.'
فَإِذَآ أَصَابَ بِهِ مَن يَشَآءُ مِنْ عِبَادِهِ إِذَا هُمْ يَسْتَبْشِرُونَ
(Then when He has made them fall on whom of His servants as He wills, lo, they rejoice!) They rejoice at the rain when it comes to them because of their need for it.
وَإِن كَانُواْ مِن قَبْلِ أَن يُنَزَّلَ عَلَيْهِمْ مِّن قَبْلِهِ لَمُبْلِسِينَ
(And verily, before that -- just before it was sent down upon them -- they were in despair!) The people to whom this rain came were in despair, thinking that it rain would never fall, just before it came to them. When it came to them, it came at the time of greatest need, so it was a tremendous event for them What this means is that they were in need of it before it fell, and there had been no rainfall for a long time, so they were waiting for it at the time when it was due, but it did not come to them at that time. The rain was late, and a long time passed. Then the rain came to them suddenly, after they began to despair, and after their land became dry and barren, it was stirred to life, and it swelled and produced every lovely kind of growth. Allah says:
فَانظُرْ إِلَى ءَاثَـرِ رَحْمَةِ اللَّهِ
(Look then at the effects of Allah's mercy,) meaning, the rain.
كَيْفَ يُحْىِ الاٌّرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَآ
(how He revives the earth after its death.) Thus Allah draws attention to the revival of people's bodies after they have died and disintegrated into nothing.
إِنَّ ذَلِكَ لَمُحْىِ الْمَوْتَى
(Verily, that (Allah) shall indeed raise the dead.) means, the One Who does that is able to raise the dead.
إِنَّهُ عَلَى كُلِّ شَىْءٍ قَدِيرٌ
(and He is able to do all things.)
وَلَئِنْ أَرْسَلْنَا رِيحًا فَرَأَوْهُ مُصْفَرّاً لَّظَلُّواْ مِن بَعْدِهِ يَكْفُرُونَ
(And if We send a wind, and they see it turn yellow -- behold, they then would become unthankful (disbelievers).)
وَلَئِنْ أَرْسَلْنَا رِيحًا
(And if We send a wind,) means, a wind which dries up the crops which they have tended and cultivated and which have matured, and they see them turn yellow, and start to rot, if this were to happen, they would become ungrateful, i.e., they would deny the previous blessings that they were given. This is like the Ayah,
أَفَرَءَيْتُم مَّا تَحْرُثُونَ
(Then tell Me about the seed that you sow in the ground.) until:
بَلْ نَحْنُ مَحْرُومُونَ
(Nay, but we are deprived!) (56:63-67)
"Allah, Dia-lah yang mengirim angin, lalu angin itu meng-gerakkan awan lalu Allah membentangkannya di langit menurut yang dikehendakiNya, dan menjadikannya bergumpal-gumpal; lalu kamu lihat hujan keluar dari celah-celahnya, maka apabila ia mengenai hamba-hambaNya yang dikehendakiNya tiba-tiba mereka menjadi gembira. Dan sesungguhnya sebelum hujan ditu-runkan kepada mereka, mereka benar-benar telah berputus asa. Maka perhatikanlah bekas-bekas rahmat Allah, bagaimana Dia menghidupkan bumi yang sudah mati. Sesungguhnya yang demi-kian itu benar-benar akan menghidupkan orang-orang yang telah mati. Dan Dia Mahakuasa atas segala sesuatu." (Ar-Rum: 48-50).
(48-49) Allah سبحانه وتعالى mengabarkan tentang kesempurnaan ke-kuasaanNya dan kelengkapan nikmatNya, yaitu bahwasanya Dia ﴾ يُرۡسِلُ ٱلرِّيَٰحَ فَتُثِيرُ سَحَابٗا ﴿ "mengirim angin, lalu angin itu menggerakkan awan" dari bumi, ﴾ فَيَبۡسُطُهُۥ فِي ٱلسَّمَآءِ ﴿ "dan membentangkannya di langit" yakni, membentangkan dan menjadikannya luas, ﴾ كَيۡفَ يَشَآءُ ﴿ "menurut yang dikehendakiNya" menurut keadaan yang Dia kehendaki darinya, ﴾ وَيَجۡعَلُهُۥ ﴿ "kemudian menjadikannya," maksudnya, menjadikan awan yang terbentang luas itu ﴾ كِسَفٗا ﴿ "bergumpal-gumpal," maksudnya, awan yang tebal, sebagiannya menggumpali sebagian yang lain, ﴾ فَتَرَى ٱلۡوَدۡقَ يَخۡرُجُ مِنۡ خِلَٰلِهِۦۖ ﴿ "lalu kamu lihat hujan keluar dari celah-celahnya," maksudnya, dari celah-celah awan itu, sebagai tetesan-tetesan kecil yang bertebaran, ia tidak turun semuanya (sekaligus) karena akan membuat rusak apa yang ditimpanya, ﴾ فَإِذَآ أَصَابَ ﴿ "maka apabila ia me-ngenai," maksudnya, dengan hujan itu, orang ﴾ يَشَآءُ مِنۡ عِبَادِهِۦٓ إِذَا هُمۡ يَسۡتَبۡشِرُونَ ﴿ "yang dikehendakiNya dari hamba-hambaNya, tiba-tiba mereka menjadi gembira," sebagian menyampaikan berita gembira kepada sebagian yang lain dengan turunnya hujan itu. Yang demikian itu adalah karena sangat butuh dan sangat perlunya mereka kepadanya. Maka dari itu Allah berfirman, ﴾ وَإِن كَانُواْ مِن قَبۡلِ أَن يُنَزَّلَ عَلَيۡهِم مِّن قَبۡلِهِۦ لَمُبۡلِسِينَ ﴿ "Dan sesungguhnya sebelum hujan diturunkan kepada mereka, mereka benar-benar telah berputus asa." Maksudnya, berputus harapan karena ke-terlambatan waktu turunnya. Maksudnya, Setelah hujan itu turun dalam kondisi seperti itu, maka hujan benar-benar menjadi sangat berharga bagi mereka, dan menjadi kebahagiaan, dan kegembiraan.
(50) ﴾ فَٱنظُرۡ إِلَىٰٓ ءَاثَٰرِ رَحۡمَتِ ٱللَّهِ كَيۡفَ يُحۡيِ ٱلۡأَرۡضَ بَعۡدَ مَوۡتِهَآۚ ﴿ "Maka perhatikan-lah bekas-bekas rahmat Allah, bagaimana Dia menghidupkan bumi yang sudah mati," maka ia pun hidup dan subur, serta menumbuhkan berbagai macam tumbuh-tumbuhan yang indah. ﴾ إِنَّ ذَٰلِكَ ﴿ "Sesung-guhnya yang demikian itu," yang telah menghidupkan tanah sesudah kegersangannya ﴾ لَمُحۡيِ ٱلۡمَوۡتَىٰۖ وَهُوَ عَلَىٰ كُلِّ شَيۡءٖ قَدِيرٞ ﴿ "benar-benar akan meng-hidupkan orang-orang yang telah mati. Dan Dia Mahakuasa atas segala sesuatu." Jadi, kekuasaanNya membuat segala sesuatu tidak ada yang sulit bagiNya, sekalipun dirasa sangat sulit (tidak mungkin) menurut perkiraan makhlukNya, dan sangat rumit dari pema-haman mereka serta akal pikiran mereka menjadi bingung.
Allah Hiển Vinh là Đấng điều khiển những luồng gió và sai chúng đến. Những luồng gió đó khuấy động những đám mây và di chuyển chúng. Vì vậy, Ngài kéo và thả chúng như thế nào trên bầu trời, ít nhiều là tùy ý Ngài và Ngài làm cho chúng thành một khối thì các ngươi nhìn thấy - hỡi con người - những hạt mưa rơi xuống giữa khối mây đó. Khi những hạt mưa đó rơi xuống cho những ai trong đám nô lệ của Ngài thì họ mừng rỡ với lòng thương xót của Allah dành cho họ, họ mừng rõ vì Ngài đã ban mưa xuống làm mọc lên từ đất những gì họ cần cho bản thân họ và động vật của họ.
48- Rüzgarları gönderen, bu rüzgarların kaldırdığı bulutu gökte dilediği şekilde yayan ve onu parça parça dağıtan Allah'tır. Nitekim sen, yağmurun onların arasından çıktığını görürsün. O, bu yağmuru dilediği kullarına ulaştırınca onlar hemen seviniverirler.
49- Halbuki onlar, üzerlerine yağmur yağmadan önce gerçekten ümit kesmiş bir halde olurlar.
50- Allah’ın rahmetinin eserlerine bir bak: O, ölümünden sonra yeryüzünü nasıl diriltiyor? İşte bunu yapan, hiç şüphesiz ölüleri de diriltecektir. O, her şeye gücü yetendir.
48. Yüce Allah, kudretinin ve nimetinin mükemmelliğini haber vererek şöyle buyurmaktadır:“Rüzgarları gönderen, bu rüzgarların” yer üzerinden “kaldırdığı bulutu gökte dilediği şekilde yayan” Hangi şekilde olmasını dilemişse onu öylece yayıp genişleten, sonra o yayılmış bulutu birbiri üstüne binmiş kalın tabakalar haline gelmiş bir halde “parça parça dağıtan Allah'tır. Nitekim sen, yağmurun onların” bulutların “arasından” toptan inerek isabet ettiği yeri bozacak şekilde değil de birbirinden ayrı küçük noktalar halinde “çıktığını görürsün. O, bu yağmuru dilediği kullarına ulaştırınca onlar hemen seviniverirler.” Birbirlerine yağmurun yağdığı müjdesini verirler. Çünkü onların yağmura ihtiyaçları pek çoktur. O, onlar için zorunlu bir şeydir. Bundan dolayı Yüce Allah, şöyle buyurmaktadır:
49. “Halbuki onlar, üzerlerine yağmur yağmadan önce gerçekten ümit kesmiş bir halde olurlar.” Yani yağmurun yağma vakti geciktiğinden dolayı büsbütün ümitsizliğe kapılmışlardır. İşte onlar, bu durumda iken yağmur yağınca bunun pek büyük bir değeri olduğunu anlarlar ve bundan dolayı sevinip birbirlerini müjdelerler.
50. “Allah’ın rahmet eserlerine bir bak: O, ölümünden sonra yeryüzünü nasıl diriltiyor?”Öyle ki o, hareketlenip kabarır ve oldukça güzel her bir bitkiden çifter çifter bitirir.“İşte bunu yapan” yani ölümünden sonra yeryüzünü canlandıran “hiç şüphesiz ölüleri de diriltecektir. O, her şeye gücü yetendir.” Yüce Allah’ın gücünün yetmeyeceği hiçbir şey yoktur. O’nun kullarının gücü yetmese de, onlar bu kudreti anlayıp idrâk edemes de ve akılları da bundan dolayı hayrete düşse de bu böyledir.
Jedino Allah, džellešanuhu, šalje vjetrove i oni tjeraju kišne oblake te ih nebom razastire kako On hoće, u parčad ih dijeleći, pa vidiš kišu kako izlazi iz njih. A kad Plemeniti Allah pomoću vjetrova potjera kišne oblake na predio na koji želi, ljudi se odjednom obraduju i nadasve radošću ispune zbog kiše koja će pasti Njegovom milošću, a uslijed koje će zemlja biljem, koje treba i njima i stoci njihovoj, obrasti.
Allah, may He be glorified, is the one who sends the winds and drives them. Those winds gather and move the clouds, stretching them in the sky however He wishes, either little or large; He also makes them into pieces sometimes. O observer! You then see the rain coming from within it, so when the rain reaches whichever of His servants He wishes, they become happy with the mercy of Allah upon them in the form of rainfall that will cause the earth to grow that which they and their livestock need.
Al-lah es Quien envía los vientos y los impulsa. Esos vientos reúnen las nubes, extendiéndolas por el cielo y fragmentándolas como Él quiere. Cuando la lluvia llega a Sus siervos, reciben con alegría la misericordia de su Señor, que hará que de la tierra crezca lo que ellos y sus ganados necesitan.
Obraduju se, mada su ranije – prije nego što će Allah kišu spustiti – bili očajni.
While just previously, they had been losing hope in any rain falling upon them.
Aunque previamente habían perdido la esperanza de que lloviera sobre ellos.
Padahal, sebelum Allah menurunkan hujan atas mereka, mereka benar-benar telah putus asa dari turunnya hujan itu atas mereka.
Mentre, prima che Allāh facesse scendere la pioggia, disperavano della sua discesa.
Avant qu’Allah ne fasse descendre sur eux la pluie, ils en désespéraient.
Yüce Allah, insanlara yağmuru indirmeden önce onlar kendilerine yağmurun yağmasından ümitlerini kesmiş durumdaydılar.
Sila nga dati bago pa nagbaba sa kanila si Allāh ng ulan ay talagang mga nawawalan ng pag-asa sa pagbaba nito sa kanila.
Và trước khi bầu trời đổ mưa, chúng đã tuyệt vọng rằng Allah đã không còn cho mưa xuống cho chúng nữa.
Osserva, o Messaggero, gli effetti della pioggia che Allāh ha fatto scendere come misericordia verso i Suoi sudditi, e come Allāh ravviva la terra con le varie piante che vi germogliano, dopo che fu arida; in verità, Colui che ha ravvivato la terra arida e dura è Colui che fa tornare in vita i morti; ed Egli è Onnipotente, nulla Gli è impossibile.
Maka lihatlah -wahai Rasul- kepada pengaruh hujan yang Allah turunkan sebagai rahmat kepada hamba-hamba-Nya itu, bagaimana dengannya Allah menghidupkan bumi dengan menumbuhkan di atasnya berbagai jenis tanaman yang sebelumnya kering dan gersang. Sesungguhnya Tuhan yang menghidupkan bumi yang kering itu benar-benar akan membangkitkan orang-orang yang mati kembali hidup dan Dia Mahakuasa atas segala sesuatu, tidak ada yang dapat melemahkan-Nya.
Ngươi hãy nhìn xem - hỡi Thiên Sứ - vào những vết tích của mưa mà Allah đã ban xuống, đó sự là thể hiện lòng thương xót dành cho đám nô lệ của Ngài, Ngài lấy nó để phục sinh vùng đất đã chết khô, làm mọc lên vô số loài cây cỏ. Tương tự như hình ảnh phục sinh mảnh đất chết khô là việc phục sinh con người sau khi chết, và Ngài toàn năng trên tất cả mọi thứ, không có bất cứ thứ gì làm Ngài bất lực.
Mensajero, mira los efectos de la lluvia que Al-lah envía por misericordia a Sus siervos, observa cómo Al-lah revive a la tierra con las diversas plantas que crecen luego de que la sequía la dejara estéril. Ciertamente, Quien revivió la tierra seca es Quien resucitará a los muertos, Él es capaz de todo, nada está más allá de Su poderío y habilidad.
O Messenger! Look at the effects of the rainfall that Allah sends out of mercy for His servants; how Allah revives the earth with the various plants that grow after it had dried up and become barren. Indeed, the being who revived that dry earth is the one who will resurrect the dead as living; He is capable of everything, nothing is beyond His power and ability.
Zato osmotri, Poslaniče, tragove kiše koju Allah spušta iz milosti prema stvorenjima, razmotri posljedicete kiše u vidu oživljavanja zemlje nakon mrtvila, i znaj da Onaj Ko je oživio tu suhu zemlju može oživjeti i mrtve, a On sve može.
Kaya tumingin ka, O Sugo, sa mga bakas ng ulan na ibinababa ni Allāh bilang awa sa mga lingkod Niya kung papaano nagbibigay-buhay si Allāh sa lupa sa pamamagitan ng pinatutubo Niya rito na mga uri ng mga halaman matapos ng katuyuan nito at katuyutan nito. Tunay na ang nagbigay-buhay sa tuyong lupang iyon ay talagang Siya ang magbubuhay sa mga patay para maging mga buhay. Siya sa bawat bagay ay May-kakayahan: walang nagpapawalang-kakayahan sa Kanya na anuman.
-Ey Resul!- Allah'ın kullarına rahmet olarak indirdiği yağmurun eserlerine bir bak! Yeryüzünü çoraklaşıp kuruduktan sonra Allah, nasıl da orada çeşit çeşit bitkiler bitiriyor? Bu kurak yeryüzüne hayat veren, ölüleri yeniden hayat verip diriltecektir. O, her şeye kadirdir. Hiçbir şey O'nu aciz bırakamaz
Ô Messager, vois donc les effets de la pluie qui descend du Ciel par miséricorde d’Allah envers Ses serviteurs et vois comment Allah fait revivre la Terre par les plantes diverses qui en sortent après qu’elle eut été sèche et désolée. Celui qui fait revivre cette terre aride est certainement Celui qui ressuscite les morts. Il a pouvoir sur toute chose et rien ne Lui est impossible.
Si Nous envoyions sur leurs récoltes et leurs plantes un vent qui les détruisait et qu’ils voyaient leur récoltes jaunir après qu’elles aient été vertes, ils renieraient alors les bienfaits précédents d'Allah, aussi nombreux fussent-ils.
Và khi TA gởi đến vườn hoa màu của chúng cơn gió tàn phá làm cho nó héo hon, vàng úa sau khi đã rất xanh tươi thì bọn chúng phủ nhận hết tất cả hồng ân mà Allah đã ban cho chúng rất nhiều trước đây.
Talagang kung nagpadala Kami sa mga pananim nila at mga halaman nila ng isang hanging maninira sa kanila at nakita nila ang mga pananim nila na naninilaw ang mga kulay matapos na ang mga ito dati ay luntian, talagang nanatili sila, matapos ng pagkasaksi nila sa mga ito, na tumatangging magpasalamat sa mga naunang biyaya ni Allāh sa kabila ng dami ng mga iyon.
Si enviáramos sobre sus granjas y sembrados un viento que los estropeara, y ellos vieran a sus cultivos secarse cuando anteriormente eran verdes, se volverían ingratos por las muchas otras bendiciones de Al-lah que les fueron dadas previamente.
Ekin ve ürünlerinin üzerine onları bozacak bir rüzgâr göndersek ve yeşil olduktan sonra bu ekinleri sararmış olarak görseler hemen bunun ardından nankörlük etmeye başlarlar. Hâlbuki, Yüce Allah'ın daha önceki nimetleri ne kadar da çoktur.
"Dan sungguh, jika Kami mengirimkan angin lalu mereka melihatnya menjadi kuning, benar-benar tetaplah mereka sesudah itu ingkar. Maka sesungguhnya kamu tidak akan sanggup men-jadikan orang-orang yang mati itu mendengar, dan menjadikan orang-orang yang tuli dapat mendengar seruan, apabila mereka itu berpaling membelakang. Dan kamu sekali-kali tidak akan dapat memberi petunjuk kepada orang-orang yang buta dari kesesatan-nya. Dan kamu tidak dapat memperdengarkan melainkan kepada orang-orang yang beriman kepada ayat-ayat Kami, mereka itulah orang-orang yang berserah diri." (Ar-Rum: 51-53).
(51) Allah سبحانه وتعالى menginformasikan tentang keadaan manusia, dan bahwa mereka beserta limpahan berbagai nikmat kepada mereka berupa disuburkannya tanah setelah kegersangannya dan setelah disebarluaskannya rahmat Allah سبحانه وتعالى, kalau seandainya kami tiupkan terhadap tumbuhan-tumbuhan yang tumbuh karena hujan itu dan terhadap tanaman-tanaman mereka yang membahayakan lagi membinasakan atau merusak ﴾ فَرَأَوۡهُ مُصۡفَرّٗا ﴿ "lalu mereka melihat-nya menjadi kuning," telah menandakan akan kematiannya,﴾ لَّظَلُّواْ مِنۢ بَعۡدِهِۦ يَكۡفُرُونَ ﴿ "benar-benar tetaplah mereka sesudah itu ingkar," mereka lupa kepada nikmat-nikmat yang terdahulu, dan mereka segera menjadi ingkar. Orang-orang seperti itu, tidak ada gunanya nasihat atau peringatan bagi mereka.
(52) ﴾ فَإِنَّكَ لَا تُسۡمِعُ ٱلۡمَوۡتَىٰ وَلَا تُسۡمِعُ ٱلصُّمَّ ٱلدُّعَآءَ ﴿ "Maka sesungguhnya kamu tidak akan sanggup menjadikan orang-orang yang mati itu mendengar, dan menjadikan orang-orang yang tuli dapat mendengar seruan," ter-utama, ﴾ إِذَا وَلَّوۡاْ مُدۡبِرِينَ ﴿ "apabila mereka itu berpaling membelakang." Sebab sesungguhnya penghalang-penghalang untuk tunduk dan men-dengar dengan baik sudah sangat banyak pada mereka, seperti lengkapnya penghalang-penghalang yang tersebut di atas dari mendengar suara yang indrawi.
(53) ﴾ وَمَآ أَنتَ بِهَٰدِ ٱلۡعُمۡيِ عَن ضَلَٰلَتِهِمۡۖ ﴿ "Dan kamu sekali-kali tidak akan dapat memberi petunjuk kepada orang-orang yang buta dari kesesatannya" karena mereka tidak menerima pencerahan disebabkan kebutaan mereka. Jadi tidak ada celah untuk menerima petunjuk itu. ﴾ إِن تُسۡمِعُ إِلَّا مَن يُؤۡمِنُ بِـَٔايَٰتِنَا فَهُم مُّسۡلِمُونَ ﴿ "Dan kamu tidak dapat memperdengarkan me-lainkan kepada orang-orang yang beriman kepada ayat-ayat Kami, mereka itulah orang-orang yang berserah diri." Merekalah orang-orang yang mana (tindakan) memperdengarkan petunjuk itu berguna bagi mereka, yaitu orang-orang yang beriman dengan hati mereka ke-pada ayat-ayat Kami, yang tunduk kepada perintah-perintah Kami, yang berserah diri kepada Kami. Sebab, pada mereka terdapat po-tensi yang kuat untuk menerima nasihat dan arahan; yaitu kesiapan mereka untuk beriman kepada setiap ayat dari ayat-ayat Allah, dan kesiapan mereka untuk melaksanakan apa yang mampu mereka lakukan berupa perintah-perintah Allah dan larangan-laranganNya.
A kad bi Sveznajući Allah poslao vjetar na zeleno rastinje, žitarice i plodove koji bi ih uništio i u žuto pretvorio, te kad bi oni vidjeli taj prizor, bili bi nezahvalni na Allahovim prethodnim blagodatima, ma koliko ih mnogo bilo.
51- Eğer Biz bir rüzgar göndersek de onlar ekinlerini sararmış bir halde görseler, onun ardından muhakkak küfre/nankörlüğe saparlar.
52- Şüphesiz sen, ölülere işittiremezsin. Arkalarını dönüp gittiklerinde sağırlara da daveti işittiremezsin.
53- Sen körleri de sapıklıklarından kurtarıp doğru yola erdiremezsin. Sen ancak âyetlerimize iman edip de teslim/müslüman olanlara (davetini) duyurabilirsin.
51. Yüce Allah, insanların halini, onların ölümünden sonra yeryüzünün diriltilmesi ve Allah’ın rahmetini genişçe yaymış olması nimetine rağmen nasıl bir tavır takındıklarını haber vermektedir. Şöyle ki bu yağmurdan dolayı yeşermiş ekinlerine ve bitkilere Allah, telef edici, zarar verici yahut da mahsulünü azaltıcı bir rüzgar gönderdiğinde ve “onlar ekinlerini sararmış” artık yok olmaya yüz tutmuş “bir halde görseler onun ardından muhakkak küfre/nankörlüğe saparlar.” Önceden sahip oldukları nimetleri unuturlar ve hemen küfre/nankörlüğe saparlar. İşte böylelerine ne öğüdün ne de azarlamanın hiçbir faydası yoktur.
52. Özellikle de “Arkalarını dönüp gittiklerinde…” Çünkü onların itaat etmelerini ve faydalı bir şekilde işitmelerini engelleyecek manilerin hepsi onlarda mevcuttur. Öyke ki onlar tıpkı sesi duyma engeli taşıyan sağırların durumuna dönmüşlerdir.
53. “Sen körleri de sapıklıklarından kurtarıp doğru yola erdiremezsin.”Çünkü onlar, körlüklerinden dolayı hakkı görmeyi kabul etmezler. Onların hakkı görme kabiliyetleri yoktur.“Sen ancak âyetlerimize iman edip de teslim/müslüman olanlara (davetini) duyurabilirsin.” İşte hidâyeti işittirmenin kendilerine fayda sağlayacağı kimseler bunlardır. Kalpleriyle âyetlerimize iman eden, emirlerimize itaat eden ve bize teslim olan kimselerdir bunlar. Çünkü güzel öğütleri ve nasihatleri kabule elverişli güçlü sebeplere sahiptir onlar. Bunlar, Allah’ın bütün âyetlerine iman etmeye ve Allah’ın emirleri arasından da güçleri çerçevesinde olanları uygulamaya istidatlı kimselerdir.
Jika Kami kirimkan kepada ladang dan tumbuh-tumbuhan mereka angin yang menghancurkannya, lalu mereka melihat ladang mereka berwarna kekuningan padahal sebelumnya berwarna kehijauan, maka setelah menyaksikan hal itu pastilah mereka akan tetap mengingkari nikmat-nikmat Allah yang disebutkan sebelumnya meskipun banyak.
If we were to send upon their farms and crops a wind which would spoil them, and they were to then see their crops yellow in colour after they had previously been green, they would then begin to show ingratitude to the numerous other bounties of Allah they were given before that.
E se inviassimo sui loro campi e sulle loro piante un vento per distruggerli, vedrebbero le loro piante ingiallirsi dopo essere state verdi; dopo aver visto ciò, sarebbero ingrati per le precedenti grazie di Allāh e la loro abbondanza.
Chắc chắn Ngươi không thể khiến người chết và người điếc có thể nghe được trong khi chúng đã cố tình xa lánh Ngươi để không nghe những gì Ngươi nói. Tương tự như thế, Ngươi sẽ không thể hướng dẫn đám người cố tình muốn quay lưng với lời chỉ đạo của Ngươi.
Kaya kung paanong tunay na ikaw ay hindi nakakakaya sa pagpaparinig sa mga patay at hindi nakakakaya sa pagpaparinig sa mga bingi habang lumayo na sila sa iyo upang matiyak ang kawalan ng pagkarinig nila, gayon din hindi ka nakakakaya na magpatnubay sa sinumang nakawangis ng mga ito sa pag-ayaw at kawalan ng pakikinabang.
The Disbelievers are like the Dead, Deaf and Blind
Allah says, `just as you are not able to make the dead hear in their graves, or to make your words reach the deaf who cannot hear and who still turn away from you, so too you cannot guide the blind to the truth and bring them back from their misguidance.' That is a matter which rests with Allah, for by His power He can make the dead hear the voices of the living if He wills. He guides whom He wills and sends astray whom He wills, and no one but He has the power to do this. Allah says:
إِن تُسْمِعُ إِلاَّ مَن يُؤْمِنُ بِـَايَـتِنَا فَهُم مُّسْلِمُونَ
(you can make to hear only those who believe in Our Ayat, and have submitted (to Allah in Islam).) means, those who are humble and who respond and obey. These are the ones who will listen to the truth and follow it; this is the state of the believers; the former (being deaf and blind) is the state of the disbelievers, as Allah says:
إِنَّمَا يَسْتَجِيبُ الَّذِينَ يَسْمَعُونَ وَالْمَوْتَى يَبْعَثُهُمُ اللَّهُ ثُمَّ إِلَيْهِ يُرْجَعُونَ
(It is only those who listen will respond, but as for the dead, Allah will raise them up, then to Him they will be returned.) (6:36) `A'ishah, the Mother of the faithful, may Allah be pleased with her, used this Ayah --
إِنَّكَ لاَ تُسْمِعُ الْمَوْتَى
(So verily, you cannot make the dead to hear) as evidence against `Abdullah bin `Umar when he reported that the Prophet had addressed the slain disbelievers who had been thrown into a dry well three days after the battle of Badr, rebuking and reprimanding them, until `Umar said, "O Messenger of Allah, are you addressing people who are dead bodies" He said:
«وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ مَا أَنْتُمْ بِأَسْمَعَ لِمَا أَقُولُ مِنْهُمْ، وَلَكِنْ لَا يُجِيبُون»
(By the One in Whose Hand is my soul, you do not hear what I say any better than they do, but they cannot respond.) s`A'ishah interpreted this event to mean that the Prophet was making the point that now they would know that what he had been telling them was true. Qatadah said: "Allah brought them back to life for him so that they could hear what he said by way of rebuke and vengeance."
فَإِنَّكَ لَا تُسْمِعُ الْمَوْتَىٰ (So you cannot make the dead to hear 30:52). As for the issue whether the dead have the ability to hear or not, and if they have this ability, whether it is exclusive to some, or all can hear, this subject has been dealt with briefly in the commentary of Sarah An-Naml in this volume, and a detailed discussion can be seen in my book تکمیل الحبور بسماع اھل القبور .
Sebagaimana kamu tidak bisa menjadikan orang-orang yang sudah meninggal itu mendengar dan tidak bisa menjadikan orang tuli mendengar, bahkan mereka menjauh darimu untuk memastikan bahwa mereka memang tidak bisa mendengar, maka demikian pula engkau tidak bisa memberi petunjuk kepada orang-orang yang semisal mereka dalam sikap berpaling dan tidak mau mengambil manfaat.
Poiché non puoi indurre i morti ad ascoltare e non puoi indurre i sordi ad ascoltare, eccoli allontanarsi da te, in modo da essere certo che non ti abbiano ascoltato; e così, tu non puoi guidare chi, come loro, è stato avverso e non ne ha tratto giovamento.
Así como eres incapaz de hacer oír a los muertos, no puedes hacer que te oigan quienes no quieren recibir tu prédica alejándose de ti, y tampoco puedes guiar a quienes actúan de igual forma si te rechazan y no se benefician.
Tout comme tu n’as pas le pouvoir de faire entendre les morts ni les sourds qui s’éloignent de toi, te faisant ainsi acquérir la certitude qu’ils ne t’entendent pas, tu n’as pas non plus le pouvoir de guider ceux qui ressemblent aux morts et aux sourds parce qu’ils refusent d’écouter et de tirer profit de ce qu’on leur dit.
Ölülere duyuramadığın gibi, sağırlara da duyuramazsın. Onlar duyup, dinlememek için senden uzaklaşıp, dururlar. Yüzünü çevirip, istifade etmeyenleri ve onlara bu konularda benzeyenleri de doğru yola iletemezsin.
So just as you are incapable of making the dead and deaf hear, after they have distanced themselves from you to emphasise their inability to hear you, likewise you cannot guide those who are similar to them if they turn away and do not benefit.
Kao što nisi u stanju dozvati mrtve i gluhe, tako nisi kadar učiniti da čuju savjete oni koji su slični tim dvjema kategorijama ljudi, tj. one koji su okrenuli leđa i kojima opomena na koristi.
Dosdoğru yoldan sapan kimseyi doğru yolda muvaffak kılacak olan sen değilsin. Sen, ancak ayetlerimize iman eden kimselere faydalanacakları şeyleri duyurabilirsin. Çünkü sadece bu kimseler, senin söylediğinden istifade ederler. İşte onlar bizim emirlerimize itaat eden ve boyun eğenlerdir.
When a man treads the path of Truth, he has frequently to face great difficulties, as happened with the Prophet and his companions in the early days. But, in that case, there was no question of anybody being disappointed. God is so merciful that, when a field under cultivation needs water, He moves the universal system and waters it. Naturally, He will certainly help those who tread His path. However, this help will be forthcoming only according to God’s plan. So, if there is some delay in the process, man should not be disappointed or disheartened. The word of God is very clear and reasonable. But only those who study things in depth, who listen carefully, whose nature it is to accept things that address their mind, who adopt the path which they find to be right, will repose their faith in the word of God.
Và Ngươi không phải là người phù hộ cho những kẻ lầm lạc đi đến con đường chính đạo, và lời chỉ đạo đó chỉ có hữu ích cho đám người đã tin tưởng vào các Lời mặc khải của TA mà thôi, vì lời nói của Ngươi giúp ích được cho họ, bởi lẽ họ biết phục tùng mệnh lệnh của TA và thần phục TA.
Tu n’as pas le pouvoir de faire emprunter la voie de la droiture à celui qui s’en est égaré ni de le faire écouter avec bonne foi, excepté ceux qui croient en Nos versets car ce sont eux qui tirent profit de ce que tu dis. Ils sont en effet soumis à Notre ordre et y sont résignés.
Non puoi aiutare chi è sviato dalla Retta Via a intraprendere la Via del trionfo, e non puoi indurli ad ascoltare in modo che ne traggano giovamento, tranne coloro che credono nei Nostri Segni, poiché coloro che beneficiano di ciò che dici sono coloro che si attengono ai Nostri ordini e vi sono sottomessi.
You are not able to guide those who have deviated from the straight path, onto treading the right path. Neither are you able to make anyone hear something beneficial to them, except those who believe in My Verses, because only they are the ones who will benefit from whatever you say; they are the ones submissive and accepting of My command.
Ikaw ay hindi isang tagapagtuon sa sinumang naligaw palayo sa daang tuwid tungo sa pagtahak sa landas ng kagabayan. Hindi ka nakapagpaparinig ayon sa pagdinig na napakikinabangan, maliban sa sinumang sumasampalataya sa mga tanda Namin dahil siya ay ang nakikinabang sa sinasabi mo kaya naman sila ay mga nagpapaakay sa utos Namin, mga tagapagpasailalim doon.
No puedes guiar hacia el camino recto a quienes se han desviado. Tampoco puedes hacer que nadie escuche algo beneficioso, excepto quienes creen en Mis aleyas, porque solo ellos serán los que se beneficien de todo lo que digas, son los que se someten a Al-lah y aceptan Mi mandato.
Isto tako, nisi kadar odvratiti od krivog puta one čija je srca Svevišnji Allah zapečatio i oduzeo im moć zapažanja istine. Tvoje će riječi čuti i prihvatiti samo oni koji čvrsto vjeruju u časni Kur’an, predaju se dragom Gospodaru i prihvataju bjelodane dokaze.
Engkau bukanlah orang yang mampu memberi petunjuk kepada orang yang sesat dari jalan yang lurus agar melangkah pada jalan yang benar dan engkau tidak mampu menjadikan mereka mendengar sesuatu yang bermanfaat bagi mereka kecuali orang yang beriman kepada ayat-ayat Kami karena dialah yang bisa mengambil manfaat dari apa yang engkau ucapkan dan dia patuh kepada perintah Kami serta tunduk padanya.
Si Allāh ay ang lumikha sa inyo, O mga tao, mula sa isang tubig na hamak; pagkatapos gumawa Siya, nang matapos ng isang kahinaan ng pagkabata ninyo, ng isang kalakasan ng kahustuhang-gulang; pagkatapos gumawa Siya, nang matapos ng isang kalakasan ng kahustuhang-gulang, ng isang kahinaan ng katandaan at pagkaulyanin. Lumilikha si Allāh ng anumang niloloob Niya na kahinaan at kalakasan. Siya ay ang Maalam sa bawat bagay: walang nakakukubli sa Kanya na anuman, ang May-kakayahan na walang nakapagpapawalang-kakayahan sa Kanya na anuman.
The Different Stages of Man
Here Allah points out how man passes through different stages of creation, one phase after another. He is originally created from dust, then from a Nutfah, then from a clot, then from a lump of flesh. Then he becomes bones, then the bones are clothed with flesh, then the soul is breathed into him. Then he emerges from his mother's womb, weak and thin and powerless. Then he grows up little by little, until he becomes a child, then he reaches the stage of puberty, then he becomes a young man, which is strength after weakness. Then he starts to get older, reaching middle age, then old age and senility, weakness after strength, so he loses his resolve, power of movement and ability to fight, his hair turns grey and his characteristics, both inward and outward, begin to change. Allah says:
ثُمَّ جَعَلَ مِن بَعْدِ قُوَّةٍ ضَعْفاً وَشَيْبَةً يَخْلُقُ مَا يَشَآءُ
(then after strength gave (you) weakness and grey hair. He creates what He wills.) He does whatsoever He wills and controls His servants in whatever way He wants.
وَهُوَ الْعَلِيمُ الْقَدِيرُ
(And He is the All-Knowing, the All-Powerful.)
Allahlah yang menciptakan kalian -wahai manusia- dari air yang hina, kemudian Dia merubah masa kecil kalian yang lemah menjadi orang dewasa yang kuat, lalu mengembalikan masa dewasa kalian yang kuat itu menjadi masa tua yang lemah. Allah menciptakan lemah dan kuat sekehendak-Nya dan Dia Maha Mengetahui segala sesuatu, tidak ada sesuatu pun yang luput dari-Nya dan Dia Mahakuasa, tidak ada sesuatu pun yang melemahkan-Nya.
¡Gente! Al-lah es Quien los creó a partir de un fluido menospreciado, les dio la fuerza de la juventud luego de la debilidad de la infancia, y finalmente los debilitará de nuevo en la vejez. Al-lah crea lo que desea, como la fuerza y la debilidad, Él es el Conocedor de todo, nada está oculto para Él, es el Poderoso, nada está más allá de Su poder y habilidad.
O people! Allah is the one who created you from a despised fluid, then He gave you the strength of manhood after the weakness of childhood, then gave you the weakness of old age after the strength of manhood. Allah creates whatever He wishes i.e. strength and weakness; He is he Knower of everything, nothing is hidden from Him; the Capable nothing is beyond His power and ability.
Ô gens, c’est Allah qui vous a créés d’un liquide vil puis à la faiblesse de votre enfance, il fait succéder la force de l’âge adulte. Ensuite, il fait succéder à cette force la faiblesse de la vieillesse.
Allah crée ce qu’Il veut, fort ou faible et Il connait le mieux toute chose. Rien ne Lui échappe et Il est le Tout Puissant à qui rien n’est impossible
"Allah, Dia-lah yang menciptakan kamu dari kadaan lemah, kemudian Dia menjadikan sesudah keadaan lemah itu menjadi kuat, kemudian Dia menjadikan sesudah kuat itu lemah kembali dan beruban. Dia menciptakan apa yang dikehendakiNya dan Dia-lah Yang Maha Mengetahui lagi Mahakuasa." (Ar-Rum: 54).
(54) Allah سبحانه وتعالى menginformasikan tentang keluasan ilmuNya, keagungan kekuasaanNya, dan kesempurnaan hikmahNya, dan bahwa sesungguhnya Dia telah memulai penciptaan manusia dari keadaan lemah, yaitu fase-fase pertama dari penciptaannya dari sperma menjadi segumpal darah, lalu menjadi segumpal daging hingga menjadi hewan hidup di dalam rahim, lalu hingga dilahir-kan sedangkan dia berada pada usia anak-anak. Dan dia pada saat itu berada dalam puncak kelemahan, tidak memiliki kekuatan dan kemampuan. Kemudian Allah سبحانه وتعالى terus menambahnya makin kuat sedikit demi sedikit hingga mencapai usia remaja dan kekuatan-nya pun menjadi sempurna, kekuatan lahir dan batinnya menjadi sempurna pula.
Kemudian dia berpindah dari fase ini dan kembali kepada kelemahan, masa beruban dan tua renta. ﴾ يَخۡلُقُ مَا يَشَآءُۚ ﴿ "Dia mencip-takan apa yang dikehendakiNya" sesuai hikmahNya. Dan di antara hikmahNya adalah Dia memperlihatkan kepada manusia kele-mahannya, dan sesungguhnya kekuatannya diliputi dengan dua kelemahan, dan bahwa sesungguhnya dia tidak memiliki dari dirinya kecuali kekurangan. Kalau saja bukan karena Allah menja-dikannya kuat, tentu dia tidak akan pernah mencapai pada suatu kekuatan dan kemampuan. Dan kalau seandainya kekuatannya terus bertambah, niscaya dia congkak, sombong dan melampaui batas. Dan hendaknya manusia mengetahui kesempurnaan kekua-saan Allah yang terus-menerus bertambah, dengannya Dia mencip-takan segala sesuatu dan dengannya Dia mengatur segala urusan. KekuatanNya tidak pernah ditimpa ketidakberdayaan, kelemahan ataupun kekurangan dari segala sisinya.
54- Allah sizi bir zayıf (sudan) yaratan, sonra zayıflığın ardından kuvvet, sonra kuvvetin ardından da zayıflık ve ihtiyarlık verendir. O, dilediğini yaratır. O, her şeyi bilendir, her şeye gücü yetendir.
54. Yüce Allah, ilminin genişliğini, kudretinin büyüklüğünü ve hikmetinin kemalini haber vermektedir. O, Âdemoğullarının ilk yaratılışlarında zayıf olduklarından söz etmektedir. Bu ise Ademoğlunun yaratılışının ilk aşamalarındaki halini ifade eder. O, önce bir nutfe iken daha sonra alakaya, ondan sonra bir çiğnem ete dönüşür ve nihâyet anne rahminde canlı bir varlık olur. Bu hali doğuncaya kadar devam eder. Bebeklik çağında da o oldukça zayıftır ve hiçbir şeye güç yetiremez.
Daha sonra Yüce Allah, yavaş yavaş onun gücünü artırır, nihâyet gençlik çağına erişir, gücü kuvveti yerine gelir. Gizli ve açık güçleri kemal derecesine ulaşır. Daha sonra bu aşamadan başka bir aşamaya geçer ve yine zayıflığa geri dönerek yaşlılığa ve kocamışlığa ulaşır.“O, dilediğini” hikmetine uygun olarak “yaratır.” Hikmetinin bir gereği olarak da O, kuluna zayıflığını, gücünün iki yanının da zayıflık ile kuşatılmış olduğunu, onun nefsinin eksiklikten başka hiçbir özelliğe sahip olmadığını göstermektedir. Eğer Yüce Allah, ona güç vermeyecek olsa idi, hiçbir şekilde güç ve kudret sahibi olacak bir noktaya erişemezdi ve eğer onun gücü artmaya devam edip gitse idi azgınlaşır, isyan eder ve haddi aşardı. O halde kullar, Yüce Allah’ın kudretinin sürekli olarak kemal derecede olduğunu bilmelidir. O, bu kudreti ile her şeyi yaratır, bütün işleri idare eder. Yorulmaz, zayıf düşmez ve hiçbir şekilde kudreti de eksilmez.
-Ey İnsanlar!- Allah; sizi değersiz olan bir sudan yaratmıştır. Çocukluğunuzdaki zayıflıktan sonra size erkeklik gücünü vermiştir. Sonra bu erkeklik gücünün akabinde yaşlılık ve ihtiyarlık zayıflığı vermiştir. Yüce Allah, dilediğini zayıf ve kuvvetli yaratmıştır. O, her şeyi hakkıyla bilendir. Hiçbir şey O'na gizli kalmaz. O, her şeye kadir olandır, hiçbir şey O'nu aciz bırakamaz.
Allah là Đấng đã tạo hóa ra các ngươi - hỡi con người - từ chất dịch đáng khinh, rồi Ngài ban sức mạnh đàn ông cho các ngươi sau khi các ngươi là những đứa trẻ yếu ớt, rồi sau sức mạnh đàn ông đó Ngài khiến các ngươi trở lại yếu ớt và già nua. Allah muốn tạo hóa mạnh và yếu như thế nào là tùy ý Ngài. Ngài biết rõ tất cả, không có gì che giấu được Ngài; Ngài là Đấng Toàn Năng, không có gì cản trở được Ngài.
Allāh è Colui che vi ha creato – o gente – da un infimo liquido, e poi, dopo la debolezza della vostra infanzia, vi ha concesso forza e giovinezza; e poi, dopo la forza della giovinezza, vi ha reso deboli e anziani. Allāh crea ciò che vuole, debolezza e forza, ed Egli è Onnisciente, nulla Gli è nascosto, L'Onnipotente, Colui per cui nulla è impossibile.
Commentary
Greater part of this Surah aims at removing the doubts of the deniers of the Hereafter. For meeting this end, many verses deal with the signs of Allah's omnipotence and His all-encompassing wisdom in order to awake people from their slumber. The first of the above-referred verses deals with the same subject in a different manner. It is pointed out that man is impetuous by nature, in the sense that he gets involved in the present so much that he forgets the past and the future. This habit leads him to many a serious problems. When he is young, his strength is at its peak, and he does not care about anyone in his over-weaning pride. He finds it difficult to remain within limits. In order to warn people, this verse has given a complete picture of the strength and weakness in human life as they come and go by. It is pointed out in the verse that the man starts his life in a state of weakness and ends it with a similar weakness. It is only in the middle of his life that he gains strength for a short period. It is in his own interest that he should keep in mind the impending weakness while he is still strong, and does not forget how he achieved strength gradually from the state of weakness.
The man is reminded of his real self in خَلَقَكُم مِّن ضَعْفٍ (Who created you in a state of weakness - 30:54). It means that his original base is a dirty drop of semen that has neither strength, nor sense or life. So ponder, who has turned this sickening drop into congealed blood, then into flesh and then transfixed bones into the flesh? After that, who has produced delicate machines of the limbs and organs to turn him into a mobile factory, which is supported by innumerous automatic machines. If one is to look more closely into this factory, one would notice that it is a mini-world of its own in which innumerable models of His creation are set in. The creation and bringing up of man is not brought about in a giant factory but in three dark stages in the womb of his mother. After spending nine months in the womb of mother, man ultimately takes birth to come out into this world. The Holy Qur'an says, ثُمَّ السَّبِيلَ يَسَّرَهُ (Then Allah facilitated exit [ from the womb ] for him - 80:20).
When he came into this world, his condition was that وَاللَّـهُ أَخْرَجَكُم مِّن بُطُونِ أُمَّهَاتِكُمْ لَا تَعْلَمُونَ (And Allah has brought you forth from your mothers' wombs when you knew nothing - 16:78). Then Allah made you learn so many things. The first lesson was to teach you crying, so that you could attract the attention of your parents towards you, and they should look for your needs of thirst and hunger. Then you were taught the skill to suck milk by pressing your lips and gums from your mother's breasts for your sustenance. Who else had the power to teach these two skills to an infant having no intelligence, to meet all his needs? Indeed no one else but the Power who is responsible for his creation. The infants are weak at that stage of their life. Minor exposure to cold or heat makes them sick. They can neither ask for their needs, nor can they remove any of their miseries. Right from this stage until they attain their youth, one can see in them a gradual development of life and strength - a process only Allah Ta’ ala can create and control and a clear manifestation of His omnipotence, if people could only contemplate.
ثُمَّ جَعَلَ مِن بَعْدِ ضَعْفٍ (Then He created strength after weakness - 30:54). When man reaches the stage of his strength, he gets involved in showing off his powers and intelligence. He flies to reach the moon and Mars, and tries to overpower the earth and oceans. He forgets all about his past and becomes oblivious of his future, and cries out مَنْ أَشَدُّ مِنَّا قُوَّةً (Who is stronger than us in might? - 41:15); so much so that in this state of intoxication, he even forgets his Creator and His commands. So the Nature has warned to make him realize his folly ثُمَّ جَعَلَ مِن بَعْدِ قُوَّةٍ ضَعْفًا وَشَيْبَةً (Then created weakness and old age - 30:54). 0 remiss! Be mindful of the fact that your present strength is temporary and you have to return to the same old weakness, and it will take you gradually to your grey hair. Then all your limbs and organs will change their shape and form. You need not go through any books and the history of the world, but look into your own concealed self, and you will be left with no other option but to accept and believe that يَخْلُقُ مَا يَشَاءُ وَهُوَ الْعَلِيمُ الْقَدِيرُ (He creates what He wills, and He is the All-Knowing, the All-Powerful - 30:54). All this control and running of affairs are by the One who creates them. He does as He pleases, and in a manner as it pleases Him. He has no parallel in knowledge and power. Knowing all this, is there any room for doubt that He can resurrect the dead whenever He likes?
Jedino vas Svemogući Allah stvara, o ljudi, od sperme, neznatne, ništavne tekućine, pa se nemojte oholiti, i nakon bespomoćnosti u djetinjstvu, snagu vam podari, te vas opet vrati u bespomoćnost, starcima vas učini i dadne da doživite pozne godine! Allah, džellešanuhu, stvara šta želi i čini da prolazite kroz etape koje On hoće: bespomoćnost i snaga, djetinjstvo i mladost, muževno doba pa pozne godine. Allah sve savršeno stvara, jer je Sveznajući; čini šta hoće, jer je Svemogući.
Pada saat terjadinya hari Kiamat, para pendosa itu bersumpah bahwa mereka tidaklah tinggal di dalam kuburan mereka kecuali hanya sesaat. Sebagaimana mereka dipalingkan dari pengetahuan tentang berapa lama mereka tinggal di alam kubur, demikian pula mereka dipalingkan dari kebenaran saat di dunia.
Lorsque l’Heure surviendra, les criminels jureront qu’ils ne sont restés dans leurs tombes que durant une heure. De la même façon qu’ils ont été détournés de savoir quelle durée ils sont restés dans leurs tombes, ils étaient détournés de la vérité dans le bas monde.
On the day judgement shall occur, the criminals will swear that had not been in their graves except a very short period of time. Likewise they were deluded in the world by denying the truth.
"Dan pada hari terjadinya kiamat, bersumpahlah orang-orang yang berdosa, 'Mereka tidak berdiam melainkan sesaat saja.' Seperti demikianlah mereka selalu dipalingkan. Dan berkatalah orang-orang yang diberi ilmu pengetahuan dan keimanan, 'Sesung-guhnya kamu telah berdiam menurut ketetapan Allah, sampai hari berbangkit; maka inilah hari berbangkit itu, akan tetapi kamu se-lalu tidak mengetahui. Maka pada hari itu tidak bermanfaat lagi bagi orang-orang yang zhalim permintaan udzur mereka, dan tidak pula mereka diberi kesempatan bertaubat lagi'." (Ar-Rum: 55-57).
(55) Allah سبحانه وتعالى mengabarkan tentang Hari Kiamat dan cepat-nya (masa) kedatangannya, dan sesungguhnya kiamat itu kalau sudah terjadi, maka bersumpahlah ﴾ ٱلۡمُجۡرِمُونَ ﴿ "orang-orang yang berdosa" dengan nama Allah, bahwasanya ﴾ مَا لَبِثُواْ ﴿ "mereka tidak berdiam" di dunia ﴾ غَيۡرَ سَاعَةٖۚ ﴿ "melainkan sesaat saja," itu adalah suatu alasan dari mereka, barang kali udzur itu bisa berguna bagi mereka, dan perasaan sangat singkatnya masa tinggal di dunia. Tatkala perkataan mereka adalah dusta, tidak ada benarnya, maka Allah سبحانه وتعالى berfirman, ﴾ كَذَٰلِكَ كَانُواْ يُؤۡفَكُونَ ﴿ "Seperti demikianlah mereka selalu di-palingkan." Maksudnya, saat berada di dunia mereka terus menerus berpaling dari kebenaran dan kenyataan dan selalu berbuat dusta. Di dunia mereka mendustakan kebenaran yang dibawa oleh para rasul, dan di akhirat mereka mengingkari perkara yang indrawi, yaitu berdiam cukup lama di dunia. Inilah karakter busuk mereka. Jadi, seseorang itu akan dibangkitkan kembali sesuai dengan (kon-disi) dia mati dahulu.
(56) ﴾ وَقَالَ ٱلَّذِينَ أُوتُواْ ٱلۡعِلۡمَ وَٱلۡإِيمَٰنَ ﴿ "Dan berkatalah orang-orang yang diberi ilmu pengetahuan dan keimanan." Maksudnya, orang yang di-karuniai dua hal itu oleh Allah, sehingga kedua hal itu menjadi sifat mereka. Yaitu ilmu pengetahuan tentang yang benar dan iman yang membuahkan sikap lebih mengutamakan yang benar. Dan apabila mereka adalah orang-orang yang mengetahui yang benar dan mengutamakannya, maka pasti perkataan mereka sesuai de-ngan realita, sejalan dengan keadaan mereka. Maka dari itu mereka mengatakan yang haq (yang benar), ﴾ لَقَدۡ لَبِثۡتُمۡ فِي كِتَٰبِ ٱللَّهِ ﴿ "Sesungguh-nya kamu telah berdiam menurut ketetapan Allah," maksudnya, menu-rut qadha` dan takdir Allah yang telah dicatatNya atas kalian dan di dalam keputusanNya, ﴾ إِلَىٰ يَوۡمِ ٱلۡبَعۡثِۖ ﴿ "sampai hari berbangkit." Maksudnya, kalian telah diberi usia yang mana orang yang mau mengingat dapat mengingatnya, orang yang mau berpikir dapat memikirkannya, dan orang yang mau mengambil pelajaran dapat mengambil pelajaran hingga terjadilah kebangkitan, dan kalian pun telah mencapai kepada keadaan ini.
﴾ فَهَٰذَا يَوۡمُ ٱلۡبَعۡثِ وَلَٰكِنَّكُمۡ كُنتُمۡ لَا تَعۡلَمُونَ ﴿ "Maka inilah hari berbangkit itu, akan tetapi kamu selalu tidak mengetahui," maka dari itu kalian mengingkarinya di dunia, dan kalian mengingkari kalau kalian telah tinggal di dunia dalam waktu yang cukup bagi kalian untuk berinabah dan bertaubat. Namun kebodohan terus menjadi slogan kalian, dan akibatnya pendustaan dan kerugian menjadi selimut kalian.
(57) ﴾ فَيَوۡمَئِذٖ لَّا يَنفَعُ ٱلَّذِينَ ظَلَمُواْ مَعۡذِرَتُهُمۡ ﴿ "Maka pada hari itu tidak bermanfaat lagi bagi orang-orang yang zhalim permintaan udzur mereka," maka jika mereka telah mendustakan dan mereka mengklaim bahwa hujjah (penjelasan dan dalil yang jelas) belum ditegakkan terhadap mereka, atau mereka belum sempat beriman, maka kedustaan mereka terungkap dengan kesaksian para ahli ilmu dan iman, dan kesaksian kulit tubuh, kedua tangan dan kedua kaki mereka. Dan sekalipun mereka meminta udzur dan mereka di-kembalikan dan mereka (berjanji) tidak akan kembali kepada apa yang dilarang, maka mereka tidak akan diberi kesempatan. Karena waktu mengajukan udzur telah berlalu, maka permohonan udzur mereka ditolak, ﴾ وَلَا هُمۡ يُسۡتَعۡتَبُونَ ﴿ "dan tidak pula mereka diberi kesem-patan bertaubat lagi." Maksudnya, permintaan kerelaan dan permo-honan udzur dari mereka dihilangkan.
Kıyametin kopacağı gün mücrimler, kabirlerinde az bir zamandan fazla kalmadıkları hakkında yemin ederler. Kabirlerinde ne kadar kaldıklarını bilmekten çevrildikleri gibi dünyada da haktan böyle çevriliyorlardı.
E nel giorno della Resurrezione, i criminali giureranno di essere rimasti nelle loro tombe solo per un'ora; così come sono stati sviati dal conoscere il periodo della loro permanenza nelle tombe, così sono stati sviati, in vita, dalla verità.
After this, the falsehood and ignorance of the deniers of the Dooms Day is mentioned وَيَوْمَ تَقُومُ السَّاعَةُ يُقْسِمُ الْمُجْرِمُونَ مَا لَبِثُوا غَيْرَ سَاعَةٍ that is, ‘When the Dooms Day will come, these deniers of the Dooms Day will start swearing by losing senses after looking at the horrid scenes, that their stay was not more than one hour'. It is probable that the stay referred to here is the stay in this world, because they spent the time in this world in comfort and ease. And when they will encounter troubles in the Hereafter, they, by way of a natural habit of man to regard the comfortable period of his life very short, will swear that they lived in the world hardly for one hour.
The other probability is that this 'stay' is their stay in graves and barzakh. In that case, the meaning would be that they had thought that their stay in graves, that is barzakh, would be very long and the Dooms Day would come after a long period, but it would seem to them that they stayed in barzakh for a very short time, and the Day of Judgment dawned too early. The reason for this feeling is that they will not find any comfort for themselves in the Hereafter, rather it will bring nothing but problems for them. And it is human nature that when he is taken over by problems, he considers the time previously spent in comfort being very short-lived. Although the barzakh is also a place of punishment for the infidels, yet it is much lighter as compared to what they will come across in Qiyamah. Hence they will regard the period of barzakh as very short and swear that their stay in it was brief.
Would anyone be able to lie before Allah on the Day of Resurrection?
It is revealed in this verse that the infidels will lie on the Day of Resurrection in their swearing that they did not stay in the world or barzakh for more than an hour. It is also revealed in another verse that the disbelievers will say on oath that they were not disbelievers وَاللَّـهِ رَبِّنَا مَا كُنَّا مُشْرِكِينَ (By Allah, our Lord, we ascribed no partners to Allah - 6:23). What needs to be understood here is that it will be Allah's court on the Day of Resurrection, and He will allow all and sundry to say whatever one wishes to say, whether one lies or speaks the truth. Allah is All-Knowledgeable and is not dependent on any one to find out what is false and what is true. When any one will speak a lie, his mouth will be sealed, and his skin, hair and limbs will be asked to give evidence. They will relate the truth in full detail, after which the liar will be left with no excuse. The verse الْيَوْمَ نَخْتِمُ عَلَىٰ أَفْوَاهِهِمْ وَتُكَلِّمُنَا أَيْدِيهِمْ (Today We set a seal on their mouths, and their hands will speak to Us. - 36:65) means the same. Some other Qur'anic verses reveal that there will be different occasions for the appearance of human beings before Allah Ta’ ala on the Day of Resurrection. On one such occasion, no one will have the right to speak without permission from Allah Ta’ ala, and he will have to speak nothing but truth. It will not be possible for him to speak a lie, as stated in the verse لَّا يَتَكَلَّمُونَ إِلَّا مَنْ أَذِنَ لَهُ الرَّحْمَـٰنُ وَقَالَ صَوَابًا (They shall speak not, save him to whom the All-Merciful has given leave, and who speaks aright - 78:38).
No one will be able to speak a lie in the grave
As against this, it is related in some authentic ahadith in regard to questions and answers in the grave that when it will be asked from the infidels ` who is your Lord?' and ` who is Muhammad?' they will answer ھَاہ ھَاہ لَا اَدرِی That is ` Alas! I do not know anything'. If it were possible to speak a lie, he would have said ` Allah is my Lord' and ` Muhammad is His Prophet ﷺ .' It looks rather strange that infidels are capable of speaking lies before Allah Ta’ ala, but not before the angels. But when it is looked at deeply, the explanation is simple, that is the angels neither have the knowledge of the unknown nor can they seek evidence from the limbs to confute the liar. If they had the capability of speaking lies before the angels, then all infidels and sinners would have been carefree about the torment of the grave. On the other hand, Allah Ta’ ala knows even the secrets of hearts, and also has the power to elicit evidence from the limbs and organs for exposing the liars. Therefore, allowing this freedom on the Day of Resurrection will not interfere with the rule of justice. وَاللہُ اَعلَم
Surah Ar-Rum was completed by grace of Allah on 28th of Dhulqa'dah, 1391 Hijrah.
Al-Hamdulillah
The Commentary on
Surah Ar-Rum
Ends here.
Sa Araw na sasapit ang Pagbangon [ng mga patay], susumpa ang mga salarin na hindi sila nanatili sa mga libingan nila kundi sa isang sandali. Kung paanong ibinaling sila palayo sa pagkakaalam sa tagal ng ipinamalagi nila sa mga libingan nila, sila dati ay ibinabaling sa Mundo palayo sa katotohanan.
A kad nastupi Čas oživljenja, griješnici će se zaklinjati da su u kaburovima ostali sasvim kratko vrijeme, tek jedan tren. Kao što su na dunjaluku bili odvraćeni od istine, isto tako će tad biti odvraćeni od spoznaje toga koliko su u kaburu vremena ostali.
Và trong Ngày Tận Thế, đám người tội lỗi thề thốt là họ chỉ ở trong cõi mộ một thời khắc ngắn ngủi mà thôi. Tương tự việc họ không nhận biết được thời gian đã ở trong cõi mộ bao lâu giống như việc họ đã quay lưng với chân lý vậy.
The Ignorance of the Disbelievers in this World and in the Hereafter
Here Allah tells us of the ignorance of the disbelievers in this world and in the Hereafter. In this world they worship idols, and in the Hereafter they will also display great ignorance. They will swear by Allah that they did not even stay for one hour in this world. They will mean that there was not enough time given to establish proof against them which would leave them with no excuse. Allah says:
كَذَلِكَ كَانُواْ يُؤْفَكُونَوَقَالَ الَّذِينَ أُوتُواْ الْعِلْمَ وَالإِيمَـنَ لَقَدْ لَبِثْتُمْ فِى كِتَـبِ اللَّهِ إِلَى يَوْمِ الْبَعْثِ
(thus were they ever deluded. And those who have been bestowed with knowledge and Faith will say: "Indeed you have stayed according to the decree of Allah, until the Day of Resurrection...") The believers who have knowledge of the Hereafter will respond to them, just as they established the proof of Allah against them in this world. When they swear that they did not stay even one hour in this world, they will say to them:
لَقَدْ لَبِثْتُمْ فِى كِتَـبِ اللَّهِ
(Indeed you have stayed according to the decree of Allah,) meaning, the Book of deeds,
إِلَى يَوْمِ الْبَعْثِ
(until the Day of Resurrection;) means, `from the day when you were created until the day you were resurrected. '
وَلَـكِنَّكُمْ كُنتمْ لاَ تَعْلَمُونَ
(but you knew not.) Allah says:
فَيَوْمَئِذٍ
(So, on that Day) meaning, the Day of Resurrection,
لاَّ ينفَعُ الَّذِينَ ظَلَمُواْ مَعْذِرَتُهُمْ
(no excuse of theirs will avail those who did wrong,) means, their excuses for what they did.
وَلاَ هُمْ يُسْتَعْتَبُونَ
(nor will they be allowed (then) to return to seek (Allah's) pleasure.) means, they will not be allowed to return to this world. This is like the Ayah,
وَإِن يَسْتَعْتِبُواْ فَمَا هُم مِّنَ الْمُعْتَبِينَ
(and if they seek to please (Allah), yet they are not of those who will ever be allowed to please (Allah)) (41:24).
El Día del Juicio, los pecadores jurarán que no han estado en sus tumbas más que un momento muy breve. De la misma forma, estaban engañados en el mundo por negar la verdad.
55- Kıyametin kopacağı gün günahkârlar (dünyada) ancak çok kısa bir süre kaldıklarına dair yemin edeceklerdir. Onlar (dünyada iken de haktan) işte böyle döndürülüyorlardı.
56- Kendilerine ilim ve iman verilmiş olanlar diyeceklerdir ki:“Andolsun ki siz, Allah’ın Kitabında (yazılı olana göre) diriliş gününe kadar kaldınız. İşte bu, diriliş günüdür. Fakat siz, bilmiyordunuz.”
57- O gün zulmedenlere mazeretleri fayda vermeyecek ve onlardan (Rablerini) razı etmeleri de istenmeyecektir.
55. Yüce Allah, Kıyamet gününü, bu günün çabucak gelişini haber vermekte ve Kıyamet kopacağı vakit “günahkârlar”ın Allah adına yemin ederek dünyada “ancak çok kısa bir süre kaldıklarına dair yemin edecekler”ini bildirmektedir. Böylelikle onlar, kendilerine fayda verir ümidi ile özür beyan etmeye ve dünya ömrünün kısalığını dile getirmeye çalışacaklardır. Onların sözleri hiçbir gerçek ihtiva etmeyen katıksız bir yalan olduğundan dolayı da Yüce Allah şöyle buyurmaktadır:“Onlar (dünyada iken de haktan) işte böyle döndürülüyorlardı.” Yani onlar, dünyada iken de bu şekilde gerçeklerden sapıp yalana yöneliyorlardı. Onlar dünyada peygamberlerin getirdikleri hakkı yalanlamışlardı, âhirette de gözle görülen somut bir gerçeği inkâr edeceklerdir ki bu da dünyada uzun bir süre kaldıkları gerçeğidir. İşte bu, onların çirkin bir huyudur ve kul, hangi halde ölürse o şekilde diriltilecektir.
56. “Kendilerine ilim ve iman verilmiş olanlar” yani Yüce Allah’ın kendilerine hem ilim hem de imanı lütfettiği ve böylelikle hakkı bilme vasfına sahip kıldığı, hakkı tercih etmeyi gerektiren iman sahibi olmalarını sağladığı kimseler, hakkı bilip hakkı tercih ettiklerinden ve sözleri de vakıaya uygun ve halleriyle uyumlu olacağından dolayı hakkı dile getirecekler ve “diyeceklerdir ki: Andolsun ki Allah’ın Kitabında” hakkımızda yazmış olduğu, hükmünde belirlemiş olduğu, kaza ve kaderinde tespit ettiği üzere “diriliş gününe kadar kaldınız.” Yani sizler, öğüt alacak kimsenin öğüt alabileceği, düşünecek kimsenin düşüneceği, ibret alacak kimsenin ibret alabileceği kadar bir ömür sürdünüz. Ve nihâyet öldükten sonra diriliş gerçekleşti ve siz bu hale geldiniz. “İşte bu, diriliş günüdür. Fakat siz bilmiyordunuz.” Bundan dolayı dünyada iken bu günü inkâr ettiniz. Dünyada Yüce Allah’a dönme ve günahlarınızdan tevbe etme imkânını bulabileceğiniz kadar bir süre kaldığınızı kabul etmiyorsunuz. Hâlâ bilgisizlik, sizin belirgin bir özelliğinizdir. Bunun neticesi olan yalanlamak da ayrılmaz vasfınızdır. Hüsrana uğramak ise sizin büründüğünüz elbisenizdir.
57. “O gün zulmedenlere mazeretleri fayda vermeyecek.”Yalan söyleyerek kendilerine karşı delilin ortaya konmadığını yahut da iman etme imkânını bulamadıklarını iddia edecek olurlarsa, ilim ve iman ehlinin şahitliği ile derilerinin, ellerinin ve ayaklarının şahitliği ile yalan söyledikleri ortaya çıkacaktır. Şâyet mazeretlerinin kabul edilmesini ve geri döndürüldükleri takdirde kendilerine yasak kılınan şeylere tekrar dönmeyeceklerini söyleyerek dünyaya geri döndürülmeyi isteyecek olursa onlara bu imkân verilmeyecektir. Çünkü artık mazeret bildirme zamanı geçmiş olacaktır ve mazeretleri de kabul olunmayacaktır.“onlardan (Rablerini) razı etmeleri de istenmeyecektir.” Bu fırsat erilmeyecek, aksine devamlı azarlanıp kınanacak ve cezalandırılacaklardır.
Nagsabi ang mga binigyan ni Allāh ng kaalaman kabilang sa mga propeta at mga anghel: "Talaga ngang nanatili kayo sa itinakda ni Allāh sa nauna sa kaalaman Niya mula sa araw ng paglikha sa inyo hanggang sa Araw ng pagbuhay sa inyo na ikinaila ninyo ngunit ito ay isang araw na bubuhayin ang mga tao mula sa mga libingan nila subalit kayo dati ay hindi nakaaalam na ang pagbubuhay [na muli] ay magaganap kaya tumanggi kayong sumampalataya rito."
Onda će poricateljima vjerovjesnici i meleki, kojima je Allah dao znanje, reći: “Prema Allahovoj odredbi, koja je proistekla iz Njegovog znanja, vi ste ostali otkako ste stvoreni pa sve dok niste oživljeni, a ovo je Dan oživljenja koji ste poricali."
Những ai được Allah ban cho kiến thức từ giới Nabi và Thiên Thần nói: Các ngươi đã ở đúng theo như những gì Allah đã định sẵn cho các ngươi trong kiến thức của Ngài từ ngày các ngươi được tạo ra cho đến ngày các ngươi được phục sinh, điều mà các ngươi đã bác bỏ. Đây là ngày mà nhân loại được dựng sống lại từ mộ của họ nhưng các ngươi cứ tưởng không có sự Phục Sinh nên các ngươi đã phủ nhận nó.
Yüce Allah'ın kendilerine ilim verdiği peygamber ve melekler şöyle derler: "Allah'ın ezeli ilmiyle bilip, sizin için yazdığına göre, sizleri yarattığı günden itibaren inkâr ettiğiniz o yeniden diriliş gününe kadar kabirlerinizde kaldınız. Bu insanların kabirlerinden diriltildikleri gündür. Ancak sizler yeniden dirilişin yaşanacağını bilmiyor ve bu günü inkâr ediyordunuz.
Aquellos profetas y ángeles a los que Al-lah agració con conocimiento les dirán: “En realidad permanecieron el tiempo que Al-lah decretó de acuerdo a Su infinito conocimiento, hasta el Día de la Resurrección que ustedes negaron, pero no sabían que la resurrección es una realidad y por eso la rechazaron”.
I Profeti e gli angeli ai quali Allāh concesse la Sapienza dissero: "Siete rimasti per il periodo prestabilito da Allāh, dal giorno in cui siete nati al giorno in cui vi ha resuscitati: il Giorno che avete rinnegato; tuttavia, non sapevate che la Resurrezione dovesse avvenire, e così l'avete rinnegata."
Ceux parmi les prophètes et les anges à qui Allah a fait don de la science diront: Du jour de votre création au jour de votre ressuscitation auquel vous ne vouliez pas croire, vous êtes resté le temps qu’Allah a décrété. Comme vous ne saviez pas que votre ressuscitation allait avoir lieu, vous en avez rejeté la réalité.
Those prophets and angels to whom Allah has granted knowledge will say, “You remained for as long as Allah decreed according to His infinite knowledge, until the day of your resurrection which you would deny, but you did not know that the resurrection was a reality and so you rejected it.”
Di antara para nabi dan malaikat yang telah diberi ilmu oleh Allah berkata, “Sungguh kalian telah tinggal selama masa yang telah ditentukan oleh Allah dalam ilmu-Nya yang telah ada sebelumnya, dari mulai penciptaan kalian hingga kebangkitan kalian yang telah kalian ingkari. Sekarang inilah hari dibangkitkannya seluruh manusia dari kubur mereka, akan tetapi kalian dahulu tidak mengetahui bahwa kebangkitan itu benar-benar akan terjadi, sehingga kalian pun mengingkarinya.”
Vào Ngày mà Allah phục sinh vạn vật để thanh toán và thưởng phạt thì mọi lý do của đám người tội lỗi không giúp ích được họ, họ cũng mất cơ hội làm hài lòng Allah cũng như mất cơ hội quay lại sám hối với Ngài, vì cơ hội đã không còn.
When a man is born, he is but a weak child. Then after experiencing the strength of youth, followed by middle age, he again faces the weakness of old age. This means that a man’s strength is not his own. He receives it when it is given to him. It is in the power of the Giver to give when He likes and take away when He likes. In the life of this world, man cares nothing for the Hereafter, because the Day of Judgement appears to be very far away. But, this is only due to his ignorance. When the Day of Judgement arrives, —the stage for the next world—he will feel as if he had lived in the previous world for only a moment.
So on the day when Allah shall resurrect all creations to give account and be requited, all the excuses the wrongdoers made up will not benefit them, and it will not be asked of them to now please Allah by repenting, because of the time for it having expired.
Entonces, el día que Al-lah resucite a toda la creación para la rendición de cuentas, todas las excusas que los pecadores inventen no les beneficiarán, y no podrán agradar a Al-lah mediante el arrepentimiento, porque el tiempo para ello habrá expirado.
Kad nastupi Dan strašnog polaganja računa, ispričavanje nevjernicima neće nimalo pomoći, od njih se neće tražiti da se Svevišnjem Allahu umile pomoću ibadeta, pokajanja i prihvatanja vjere, imali su priliku zaslužiti Božiju naklonost, a nisu je zaslužili; tad će biti vrijeme da budu kažnjeni.
Le Jour où Allah ressuscitera les gens afin qu’ils rendent des comptes et soient rétribués, les excuses inventées par les injustes ne leur seront d’aucune utilité et il ne leur sera pas demandé de rechercher l’agrément d’Allah en se repentant, il sera en effet trop tard pour cela.
Pada hari di saat Allah membangkitkan para makhluk untuk perhitungan amal dan pembalasan, alasan-alasan yang dibuat-buat oleh orang-orang zalim tidak lagi bermanfaat bagi mereka dan mereka tidak lagi dituntut untuk mencari keridaan Allah dengan cara bertobat dan kembali kepada-Nya karena kesempatan untuk bertobat dan kembali kepada-Nya sudah habis.
Yüce Allah'ın mahlukatı hesap ve karşılık için yeniden dirilteceği gün uydurdukları mazeretleri zalimlere fayda sağlamaz. Vakti geçtiği için onlardan tövbe ederek ve O'na yönelerek Yüce Allah'ı razı etmeleri de talep edilmez.
Kaya sa Araw na bubuhaying muli ni Allāh ang mga nilikha para sa pagtutuos at pagganti, hindi magpapakinabang sa mga tagalabag sa katarungan ang nilikha-likha nilang mga dahi-dahilan at hindi hihilingin mula sa kanila ang pagpapalugod kay Allāh sa pamamagitan ng pagbabalik-loob at pagsisisi sa Kanya dahil sa pagkahuli ng oras niyon.
E il Giorno in cui Allāh resusciterà le creature per il Rendiconto e la Punizione, non gioveranno, ai malfattori, le scuse che presenteranno, e non verrà chiesto loro di compiacere Allāh con il pentimento e il ritorno a Lui, poiché il tempo sarà ormai scaduto.
58- Andolsun ki biz bu Kur’ân’da insanlar için her tür misali verdik. Sen onlara bir mucize getirsen dahi o kâfirler elbette şöyle diyeceklerdir:“Siz, ancak batıl işler peşinde koşuyorsunuz.”
59- İşte Allah bilmeyenlerin kalplerine böyle mühür vurur.
60- O halde sabret. Şüphesiz Allah’ın vaadi haktır. Sakın inanmayanlar seni zaafa düşürmesin.
58. “Andolsun ki biz bu Kur’ân’da insanlar için” inâyetimiz, rahmetimiz, lütfumuz ve güzel bir şekilde öğretmemiz dolayısı ile “her tür misali verdik.” Bunlar sayesinde hakikatler açıklık kazanır, işlerin gerçek mahiyeti öğrenilir ve mazeret kapısı kapanır. Bu, Yüce Allah’ın aklî/soyut birtakım hususları maddi/somut hususlara benzeterek anlaşılmasını kolaylaştırmak maksadı ile vermiş olduğu tüm misallerin genel bir özelliğidir. İleride meydana gelecek olaylara dair verdiği haberler ve bunların hakikatlerinin tıpkı fiilen meydana gelmiş gibi açıkça anlaşılması için verdiği haberlerde de durum böyledir. Nitekim bunlardan birisi de Yüce Allah’ın burada verdiği misaldir. Şanı Yüce Allah, Kıyamet gününde meydana gelecek olayları ve günahkârların o gündeki halini, aşırı derecedeki üzüntü ve kederlerini, onlardan hiçbir mazeretin ve hiçbir razı etme isteğinin kabul olunmayacağını zikretmektedir. Ancak zalimler ve kâfirler, apaçık hakka karşı inatlaşmaktan başka bir şeye yanaşmazlar. Bundan dolayı Yüce Allah şöyle buyurmaktadır:“Sen onlara bir mucize getirsen dahi” yani getirdiklerinin doğruluğuna delil teşkil edecek hangi mucizeyi getirirsen getir “o kâfirler elbette şöyle diyeceklerdir: “Siz, ancak batıl işler peşinde koşuyorsunuz.” Hakkın apaçık bir batıl olduğunu söyleyeceklerdir. Bu ise onların kâfirliklerinden, küstahlıklarından, Allah’ın kalplerini mühürlemiş olmasından ve aşırı derecedeki cahilliklerinden kaynaklanmaktadır. Bundan dolayı Yüce Allah şöyle buyurmaktadır:
59. “İşte Allah bilmeyenlerin kalplerine böyle mühür vurur.” Bu kalplere bundan dolayı hiçbir hayır girmez, varlıkları gerçek mahiyetleri ile idrâk edemez, aksine hakkı batıl, batılı hak olarak görürler.
60. “O halde” sana verilen emirleri uygulamaya ve onları Allah’a davet etmeye “sabret!” Onların yüz çevirdiklerini görsen dahi bu, seni emrolunduğun işi yapmaktan alıkoymasın. “Şüphesiz Allah’ın vaadi haktır.”Onda şüphe yoktur. Bu, sabrı kolaylaştıran hususlardandır. Kul, yaptığı işin boşa gitmediğini, aksine bunun karşılığının kendisine eksiksiz verileceğini bildiği takdirde bu uğurda karşılaşacağı hoşuna gitmeyecek şeyleri önemsemez, zorluklar onun için kolaylaşır ve yaptığı pek çok işleri dahi az görür.“Sakın inanmayanlar seni” İmanları zayıflamış, kesin inançları azalmış, bundan dolayı da akılları kısırlaşmış, sabırları azalmış kimseler “zaafa düşürmesin.” Böylelerinin seni zaafa sürüklemesinden sakın. Eğer onlara dikkat edip onlardan sakınmazsan onlar, seni zaafa ve hafifliğe sürüklerler, emir ve yasaklar üzerinde sebat etmemeye zorlarlar. İnsan nefsi de bu konuda onlara içten içe destek verir. Bunlara benzemek ve onların isteklerine uygun hareket etmek ister.
İşte bu, kesin inanç (yakîn)her bir mü’minin, olgun akıl sahibi ve kolaylıkla sabredebilecek biri olduğuna delildir. Buna karşılık yakîni zayıf her bir kimsenin de aklı kıt ve hafif olduğunu gösterir. Birincisinin aklı öz konumunda, diğerininkininki ise kabuk konumundadır. Yardımı istenecek olan ancak Allah'tır.[Rum Sûresi’nin tefsiri burada sona ermektedir.]
Lokmân
***
Nous avons énoncé aux gens dans ce Coran nombres d'exemples, par sollicitude à leur égard afin qu’ils distinguent le vrai du faux. Ô Messager, si tu leur apportais un argument prouvant ta véracité, ceux qui mécroient en Allah diraient: Ce que vous apportez n’est que fausseté.
Và TA (Allah) đã dẫn chứng cho con người biết bao hình ảnh thí dụ trong Qur'an này, để trình bày cho họ rõ đâu là chân lý và đâu là ngụy tạo. Thế nhưng cho dù Ngươi - hỡi Thiên Sứ - có trình bày thêm cho họ bất cứ bằng chứng nào khẳng định sứ mạng của Ngươi là thật thì đám người vô đức tin vào Allah vẫn bảo: Các ngươi chỉ toàn là những kẻ bịa đặt điều các ngươi mang đến.
Talaga ngang naglahad Kami para sa mga tao sa Qur’an na ito – bilang pagmamalasakit sa kanila – mula sa bawat paghahalintulad upang lumiwanag para sa kanila ang katotohanan mula sa kabulaanan. Talagang kung naghatid ka sa kanila, O Sugo, ng isang katwiran sa katapatan mo ay talagang magsasabi nga ang mga tumangging sumampalataya kay Allāh: "Walang iba kayo kundi mga tagagawa ng kabulaanan kaugnay sa inihatid ninyo."
U ovom je Kur’anu Sveznajući Allah objelodanio svakovrsne primjere pomoću kojih se raspoznaje istina od neistine. A kad bi ti, Poslaniče islama, donio krivovjernima bilo kakvo znamenje ili bilo kakav nepobitan dokaz da si zaista Poslanik, oni bi rekli: “Muhammede, ti i oni koji tebe slijede samo ste opčinjeni i obmanuti time što govorite!”
Kami telah memberi berbagai permisalan untuk manusia di dalam Al-Qur`ān ini -sebagai bentuk perhatian atas mereka- agar jelas bagi mereka antara kebenaran dan kebatilan. Jika engkau -wahai Rasul- mendatangi mereka dengan bukti-bukti atas kebenaranmu, niscaya orang-orang yang kafir terhadap Allah akan berkata, “Engkau tidak lain hanyalah seorang yang membuat kepalsuan belaka dengan apa yang engkau bawa itu.”
And verily, taking the people into consideration, I have mentioned every type of example for them in this Qur’ān, so that the truth becomes clearly distinguished to them from falsehood. O Messenger! If you were to bring to them a clear proof of your truthfulness, those who disbelieve in Allah would say, “You only bring futile things!”
Y ciertamente, tomando en consideración a la gente, mencioné para ellos todo tipo de ejemplos en este Corán, para que puedan distinguir claramente la verdad de la falsedad. Pero si te hubieras presentado ante ellos con un milagro como prueba clara de tu veracidad, quienes no creen en Al-lah habrían dicho: “Tú solo traes cosas inútiles”.
Abbiamo fornito alla gente, in questo Corano – loro cura – ogni tipo di esempio, affinché si potesse distinguere la verità dalla falsità. Se portassi loro – o Messaggero – una prova della tua veridicità, direbbero coloro che non credono in Allāh: "Ciò che avete comunicato non sono altro che falsità".
Parables in the Qur'an and how the Disbelievers do not learn from them
وَلَقَدْ ضَرَبْنَا لِلنَّاسِ فِى هَـذَا الْقُرْءَانِ مِن كُلِّ مَثَلٍ
(And indeed We have set forth for mankind, in this Qur'an every kind of parable.) means, `We have explained the truth to them and have made it clear to them, and have set forth for them parables so that they may understand the truth and follow it.'
وَلَئِن جِئْتَهُمْ بِـَايَةٍ لَّيَقُولَنَّ الَّذِينَ كَفَرُواْ إِنْ أَنتُمْ إِلاَّ مُبْطِلُونَ
(But if you bring to them any sign or proof, the disbelievers are sure to say (to the believers): "You follow nothing but falsehood and magic.") If they were to see any kind of sign, whether it was at their own direction or otherwise, they would not believe in it and they would think that it was magic and falsehood, as they said when the moon was cleft asunder, etc., as Allah says:
إِنَّ الَّذِينَ حَقَّتْ عَلَيْهِمْ كَلِمَةُ رَبِّكَ لاَ يُؤْمِنُونَ - وَلَوْ جَآءَتْهُمْ كُلُّ ءايَةٍ حَتَّى يَرَوُاْ الْعَذَابَ الاٌّلِيمَ
(Truly, those, against whom the Word of your Lord has been justified, will not believe. Even if every sign should come to them, until they see the painful torment.) (10:96-97). Allah says here:
كَذَلِكَ يَطْبَعُ اللَّهُ عَلَى قُلُوبِ الَّذِينَ لاَ يَعْلَمُونَ فَاصْبِرْ إِنَّ وَعْدَ اللَّهِ حَقٌّ
(Thus does Allah seal up the hearts of those who know not. So be patient. Verily, the promise of Allah is true;) meaning, `bear their stubborn opposition with patience, for Allah will fulfill His promise to grant you victory over them and cause you and those who follow you to prevail in this world and in the Hereafter.'
وَلاَ يَسْتَخِفَّنَّكَ الَّذِينَ لاَ يُوقِنُونَ
(and let not those who have no certainty of faith discourage you (from conveying Allah's Message).) `Remain steadfast in the mission with which Allah has sent you, for it is truth in which there is no doubt. Do not turn away from it, for nowhere else is there truth which is to be followed; the truth rests exclusively in the Message with which you have been sent.'
Reports concerning the Virtues of this Surah and that it is recommended to recite it during Fajr
Imam Ahmad recorded from a man among the Companions of the Prophet that the Messenger of Allah ﷺ led them in Fajr prayer and recited Ar-Rum in the prayer, but he became confused in his recitation. He said:
«إِنَّهُ يَلْبِسُ عَلَيْنَا الْقُرْآنَ، فَإِنَّ أَقْوَامًا مِنْكُمْ يُصَلُّونَ مَعَنَا لَا يُحْسِنُونَ الْوُضُوءَ، فَمَنْ شَهِدَ مِنْكُمُ الصَّلَاةَ مَعَنَا فَلْيُحْسِنِ الْوُضُوء»
(We have become confused in our recitation of Qur'an, because some people among you are praying with us but they have not performed Wudu' properly. Whoever attends the prayer with us, let him perform Wudu' properly.) This has a Hasan chain of narration, the text itself is Hasan. It contains amazing information, that the Prophet was affected by the faulty Wudu' of some of those whom he was leading in prayer. This indicates that the prayer of the person who is praying in the congregation is connected to the prayer of the Imam. This is the end of the Tafsir of Surat Ar-Rum. Allah's is the praise and thanks.
"Dan sesungguhnya telah Kami buat dalam al-Qur`an ini segala macam perumpamaan untuk manusia. Dan sesungguhnya jika kamu membawa kepada mereka suatu ayat, pastilah orang-orang yang kafir itu berkata, 'Kamu tidak lain hanyalah orang-orang yang membuat kepalsuan belaka.' Demikianlah Allah me-ngunci mati hati orang-orang yang tidak mau mengetahui. Maka bersabarlah kamu, sesungguhnya janji Allah adalah benar, dan sekali-kali janganlah orang-orang yang tidak meyakini itu meng-gelisahkan kamu." (Ar-Rum: 58-60).
(58-59) ﴾ وَلَقَدۡ ضَرَبۡنَا ﴿ "Dan sesungguhnya telah Kami buat pe-rumpamaan," karena perhatian, rahmat, kelembutan, dan kebaikan pengajaran Kami ﴾ لِلنَّاسِ فِي هَٰذَا ٱلۡقُرۡءَانِ مِن كُلِّ مَثَلٖۚ ﴿ "dalam al-Qur`an ini segala macam perumpamaan untuk manusia," dengannya berbagai pengetahuan (kebenaran) menjadi jelas, berbagai perkara dapat diketahui dan dengannya hujjah menjadi terputus. Ini umum dalam semua perumpamaan yang dibuat oleh Allah dalam rangka mempermudah berbagai persoalan yang logis dengan yang empirik (nyata), dan di dalam menginformasikan tentang apa yang akan terjadi dan menjelaskan hakikatnya hingga seakan-akan ia telah terjadi. Di antaranya yang ada di sini adalah penjelasan Allah سبحانه وتعالى tentang apa yang akan terjadi pada Hari Kiamat dan keadaan orang-orang yang berdosa pada saat itu serta betapa dahsyatnya penyesalan mereka, dan bahwa sesungguhnya tidak ada udzur dan cercaan yang diterima dari mereka. Akan tetapi orang-orang kafir nan zhalim tidak mau kecuali sikap menentang kebenaran yang sangat jelas itu. Maka dari itu Allah سبحانه وتعالى berfirman, ﴾ وَلَئِن جِئۡتَهُم بِـَٔايَةٖ ﴿ "Dan sesungguhnya jika kamu membawa kepada mereka suatu ayat," ayat apa saja yang membuktikan kebenaran ajaran yang engkau bawa, ﴾ لَّيَقُولَنَّ ٱلَّذِينَ كَفَرُوٓاْ إِنۡ أَنتُمۡ إِلَّا مُبۡطِلُونَ ﴿ "pastilah orang-orang yang kafir itu ber-kata, 'Kamu tidak lain hanyalah orang-orang yang membuat kepalsuan belaka'." Maksudnya, mereka mengatakan kepada kebenaran itu, "Itu adalah kepalsuan." Ini semua karena kekafiran dan kelancangan mereka serta karena Allah telah mengunci rapat hati mereka dan kebodohan mereka yang berlebihan. Maka dari itu, Allah سبحانه وتعالى berfir-man, ﴾ كَذَٰلِكَ يَطۡبَعُ ٱللَّهُ عَلَىٰ قُلُوبِ ٱلَّذِينَ لَا يَعۡلَمُونَ ﴿ "Demikianlah Allah mengunci mati hati orang-orang yang tidak mau mengetahui." Maka ia tidak bisa dimasuki oleh kebaikan, dan ia pun tidak dapat mengetahui sesuatu sebagaimana adanya, malah melihat yang haq sebagai kepalsuan, dan yang palsu menjadi yang haq.
(60) ﴾ فَٱصۡبِرۡ ﴿ "Maka bersabarlah kamu" atas sesuatu yang di-perintahkan kepadamu dan dalam mengajak mereka kepada Allah sekalipun kamu menjumpai dari mereka sikap berpaling (menolak); maka hal itu jangan sekali-kali menjadi penghalangmu.﴾ إِنَّ وَعۡدَ ٱللَّهِ حَقّٞۖ ﴿ "Sesungguhnya janji Allah adalah benar." Maksudnya, tidak diragukan lagi. Ungkapan ini termasuk hal yang memperteguh kesabaran. Sebab, sesungguhnya seseorang, apabila mengetahui bahwa amalnya tidak sia-sia, bahkan pasti ia menemukannya secara sempurna, maka segala rintangan yang dihadapinya akan terasa ringan, dan segala yang sulit menjadi mudah baginya, dan semua pekerjaan yang banyak dirasa sedikit.
﴾ وَلَا يَسۡتَخِفَّنَّكَ ٱلَّذِينَ لَا يُوقِنُونَ ﴿ "Dan sekali-kali janganlah orang-orang yang tidak meyakini itu menggelisahkanmu." Maksudnya, sesungguhnya iman mereka telah lemah, keyakinan mereka telah berkurang, se-hingga pikiran-pikiran mereka sangat rendah dan kesabaran mereka berkurang. Maka jangan sekali-kali mereka itu membuatmu gelisah. Sebab, sesungguhnya jika kamu tidak mengindahkan mereka dan kamu tidak waspada terhadap mereka, dan jika tidak (bersikap) de-mikian niscaya mereka bisa menggelisahkanmu dan membuatmu tidak berpendirian teguh di atas perintah dan larangan, sedang-kan nafsu itu membantu mereka dalam hal ini dan menuntut agar bersikap menyerupai dan menyetujui (pengingkaran kebenaran).
Ini menunjukkan bahwa setiap orang Mukmin yang berkeya-kinan lagi matang akalnya akan mudah bersikap sabar; dan setiap orang yang lemah keyakinannya adalah lemah akalnya. Yang per-tama laksana isi, sedangkan yang kedua laksana kulit. Maka hanya kepada Allah-lah tempat meminta pertolongan.
Ant olsun ki biz, bu Kur'an'da insanlara - onlara verdiğimiz özen sebebiyle- hakkın batıldan açıkça anlaşılması için kendilerine her hususta örnekler verdik. -Ey Resul!- Şayet doğruluğuna işaret eden deliller getirsen, kâfirler sana şöyle der: "Siz ancak asılsız şeyler uydurmaktasınız."
Sebagaimana terkuncinya hati orang-orang yang tidak mengimaninya ini apabila engkau mendatangkan ayat kepada mereka, maka demikian juga Allah mengunci hati setiap orang yang tidak mengetahui bahwa apa yang engkau bawa itu adalah kebenaran.
Quanto a tale sigillo, posto nel cuore di costoro, coloro ai quali, se presenti loro una prova, non vi credono, sappi che Allāh sigilla i cuori di tutti coloro che non sanno che ciò che hai comunicato loro è verità.
De la même façon qu’Allah scelle les cœurs de ces gens, Il scelle les cœurs de tous ceux qui ne savent pas que tu apportes la vérité.
İşte onlara bir ayet getirdiğinde ona iman etmeyenlerin kalbine böyle mühür vurulur. Kendilerine getirdiğin hakkı bilmeyen herkesin kalbine Yüce Allah böyle mühür vurur.
Ang tulad sa pagpinid na ito sa mga puso ng mga ito, na mga kapag naghatid ka sa kanila ng isang tanda ay hindi sumasampalataya, ay nagpipinid si Allāh sa mga puso ng lahat ng mga hindi umaalam na ang inihatid mo sa kanila ay totoo.
Al-lah sella y desvía el corazón de quienes rechazan conscientemente las señales que les traes. Al-lah sella el corazón de todo aquel que no quiere creer en la verdad.
Kao što Svemogući Allah pečati srca nevjernikā, koji u tvoje ajete ne vjeruju, zapečatit će srca onih koji ne shvataju da je časni Kur’an, koji si donio, istina.
Allah niêm kín những con tim của đám người không biết rằng điều Ngươi đã mang đến cho chúng là chân lý giống như Hình ảnh việc niêm kín những con tim của đám người mà Ngươi đã trình bày cho họ dấu hiệu nhưng họ vẫn không tin.
Allah seals and misguides the heart of those who purposely reject the signs you bring them. Likewise Allah seals the heart of every disbeliever of the truth.
O Messenger! Bear patience on the rejection of your people of you. Indeed, Allah’s promise to you of help and establishment no doubt remains. Let not those who do not believe they are going to be resurrected, lead you to become hasty and impatient.
Kaya magtiis ka, O Sugo, sa pagpapasinungaling ng mga kalipi mo sa iyo. Tunay na ang pangako ni Allāh sa iyo ng pag-aadya at pagbibigay-kapangyarihan ay matibay na walang pag-aalinlangan doon. Huwag magtulak sa iyo ang mga hindi nakatitiyak na sila ay mga bubuhaying muli sa pagmamadali at pag-iwan sa pagtitiis.
Mensajero, ten paciencia ante el rechazo de tu pueblo hacia ti. Ciertamente, la promesa de Al-lah de ayuda se cumplirá. No permitas que los que no creen en la resurrección te hagan flaquear volviéndote precipitado e impaciente.
-Ey Resul!- Kavminin seni yalanlamasına sabret. Allah'ın sana yardım ve imkân sağlama vaadi şüphe barındırmayan bir gerçektir. Yeniden dirileceklerine inanmayanlar, seni acele etmeye ve sabrı terk etmeye itmesin.
The people of Makkah used to tell the Prophet, if he was really a prophet, he should perform a superhuman, supernatural miracle. But, this demand was not acceded to, because an exhibition of the paranormal was not expected to serve the real purpose. The real purpose of Islam was to ensure that people’s course of action changed, and such a change can be initiated only by bringing about a change in ways of thinking and not by stunning people with supernatural feats. The Quran, therefore, lays the utmost emphasis on reasoning. It wants to change the minds of the people on the strength of arguments. It wants to make people capable of seeing things in the proper perspective and of forming correct opinions. In fact, the real problem of man is that he falls short of right thinking. If right thinking is not engendered in man, even after seeing wonderful feats and miracles, he will utter the same foolish words in the same mindless manner as he did earlier. One’s heart being sealed means one’s not being capable of understanding things due to ignorance and wrong thinking. If an individual lacks the ability to form correct opinions, he can neither see things in their proper perspective nor learn fitting lessons from them. A subject of God who comes forward with the pure call for Truth always has to face a discouraging reaction from the people. The dayee talks exclusively of the Hereafter, while people’s minds are engaged in solving worldly problems. For this reason, people look down upon him. They always try to defeat him in every way, so much so that an atmosphere is created in which the preacher’s words appear to be lacking in weight. Such circumstances place the dayee in a situation of trial along with his addressees. At that time it becomes necessary for him not to lose his conviction. If, under the pressure of circumstances, he loses his conviction, he will start saying such things by way of compromise as may be important in the eyes of the general public, but which in the eyes of God will be of negligible importance.
Ô Messager, endure le démenti que t’opposent les tiens car la promesse d’Allah de te secourir et de te rendre victorieux est toujours valable et n’est entachée par aucune incertitude. Que ceux qui ne sont pas convaincus qu’ils seront ressuscités ne te poussent pas à la précipitation et à l’impatience.
Oleh sebab itu, bersabarlah -wahai Rasul- atas pengingkaran kaummu terhadapmu karena janji Allah kepadamu untuk menolongmu dan memberimu kejayaan adalah suatu hal yang pasti, tidak ada keraguan padanya. Janganlah perilaku orang-orang yang tidak percaya bahwa mereka itu akan dibangkitkan mendorongmu untuk tergesa-gesa dan meninggalkan kesabaran.
Pazienta, o Messaggero, per il fatto che il tuo popolo ti smentisca: in verità, la promessa di Allāh di sostenerti e di concederti autorità in terra si realizzerà indubbiamente, e che coloro che non credono che verranno resuscitarti non ti inducano ad affrettarti e a perdere la pazienza.
Allahov Poslaniče, trpeljivo podnosi poricanje i neprijatnosti koje ti nanose nevjernici griješnici! Allahovo obećanje da ćeš biti pomognut, da ćeš zavladati i da će kraj biti u tvoju korist, neupitno je. Zato, neka te oni koji nisu uvjereni u proživljenje ne navedu na to da požuruješ njihovu kaznu i budeš brzoplet.
Ngươi hãy kiên nhẫn - hỡi Thiên Sứ - trước sự phủ nhận của dân chúng của Ngươi về sứ mạng của Ngươi. Quả thật, lời hứa ban chiến thắng và thành công cho Ngươi là điều chắc chắn, Ngươi đừng để đám người không có đức tin vào Ngày Phục Sinh làm Ngươi mất đi lòng kiên nhẫn.
