1- Hâ, Mîm.
2- Bu Kitap, Aziz ve Alim olan Allah tarafından indirilmiştir.
3- O, günahları bağışlayan, tevbeleri kabul eden, cezası çetin ve lütfu pek bol olandır. O’ndan başka (hak) ilâh yoktur. Dönüş de yalnız O’nadır.
(Mekke’de inmiştir. 85 âyettir)
2. Yüce Allah, yüce Kitabından bahsetmekte ve onun, kemali dolayısı ile fiillerinde ortağı bulunmadığı için yegane mabud ve ilâh olan Allah tarafından indirildiğini bildirmektedir. O Allah, hem bütün yaratıkları hükmünün altında bulunduran ve onları hükmünün mahkûmu kılan “Aziz” hem de her şeyi bilen “Alim”dir.
3. “O” günahkârlara “günahları bağışlayan” tevbe edenlerden “tevbeleri kabul eden” günah işleme cesaretini göstererek günahlardan tevbe etmeyen kimselere karşı “cezası çetin ve” her şeyi kapsayan nimet ve ihsanı ile de “lütfu pek bol olandır.”
Allah, kemâline dair bazı açıklamalarda bulunduktan sonra ve bu da amellerin yalnızca kendisine ihlâsla yapılması gereken yegane ilâh olmasını gerektirdiğinden dolayı devamla “O’ndan başka (hak) ilâh yoktur, dönüş de yalnız O’nadır” buyurmaktadır.
Kur’ân-ı Kerîm’in, bu vasıflara sahip olan Allah tarafından indirilmiş olması arasındaki ilişkiye gelince bu sıfatlar, Kur’ân-ı Kerîm’in kapsadığı bütün manâları gerekli kılmaktadır.
Çünkü Kur’ân-ı Kerîm ya Allah’ın isimleri, sıfatları ve fiilleri hakkında haber vermektedir ki burada sayılanlar da O’nun isim, sıfat ve fiilleridir. Ya da Kur'ân, geçmişteki ve gelecekteki gayblere dair haber vermektedir ki bunların hepsi de her şeyi bilen (Alim) Allah’ın kullarına öğrettikleri cümlesindendir.
Ya da Kur’ân-ı Kerîm, Allah’ın pek büyük nimetleri, pek muazzam ihsanları hakkında bilgi verip bunlara ulaştıran emirleri içermektedir ki burada:“Ve lütfu pek bol olandır” buyruğu buna delalet etmektedir.
Yahut Kur’ân-ı Kerîm, O’nun oldukça çetin cezalarını ve bu cezaları gerektiren masiyetleri haber vermektedir ki burada O’nun “cezası çetin” buyruğu buna delâlet etmektedir.
Yahut Kur’ân-ı Kerîm, günahkârları tevbeye, Allah’a dönmeye, Allah’tan mağfiret dilemeye davet etmektedir ki buna da Yüce Allah’ın:“O, günahları bağışlayan, tevbeleri kabul eden” buyruğu delildir.
Ya da Kur’ân-ı Kerîm, Yüce Allah’ın yegane ilâh ve mabud olduğunu haber vermekte, buna dair aklî ve naklî delilleri ortaya koymakta, buna teşvik etmekte, Allah’ın dışındaki varlıklara ibadeti de yasaklamakta, onlara ibadetin yanlışlığına dair aklî ve naklî delilleri ortaya koymakta, bundan dolayı uyarıda bulunmaktadır ki burada Yüce Allah’ın:“O’ndan başka (hak) ilâh yoktur” buyruğu buna delalet etmektedir.
Yahut da Kur’ân-ı Kerîm’in buyrukları, O’nun mutlak adaletli olan cezaî hükümlerini, iyilikte bulunanların mükâfatını ve isyankârların cezalarını haber vermektedir ki buna da Yüce Allah’ın:“Dönüş de yalnız O’nadır” buyruğu delalet etmektedir.
İşte bunlar, Kur’ân-ı Kerîm’in kapsadığı bu oldukça yüksek manaların tümünün özetidir.
Ḥā-Mīm. Pembahasan tentang huruf-huruf semacam ini sudah ada di awal surah Al-Baqarah.
"Ha Mim. Kitab ini diturunkan dari Allah Yang Mahaper-kasa lagi Maha Mengetahui, Yang mengampuni dosa dan menerima taubat, lagi keras hukumanNya; Yang mempunyai karunia. Tidak ada tuhan yang berhak disembah melainkan Dia. Hanya kepada-Nya-lah (semua makhluk) kembali." (Ghafir: 1-3).
Makkiyah
(1) Allah سبحانه وتعالى mengabarkan tentang KitabNya yang agung, yaitu bahwa sesungguhnya ia berasal dan diturunkan dari sisi Allah yang berhak dipuja dan disembah, karena kemaha-sempurnaanNya dan keesaanNya dalam segala perbuatanNya.
﴾ ٱلۡعَزِيزِ ﴿ "Yang Mahaperkasa" yang dengan keperkasaanNya Dia menundukkan (mengalahkan) semua makhluk.
﴾ ٱلۡعَلِيمِ ﴿ "Lagi Maha Mengetahui" segala sesuatu.
﴾ غَافِرِ ٱلذَّنۢبِ ﴿ "Yang mengampuni dosa" orang-orang yang berbuat dosa.
﴾ وَقَابِلِ ٱلتَّوۡبِ ﴿ "Dan menerima taubat" dari orang-orang yang ber-taubat.
﴾ شَدِيدِ ٱلۡعِقَابِ ﴿ "Lagi keras hukumanNya" terhadap siapa saja yang lancang berbuat dosa dan tidak bertaubat darinya.
﴾ ذِي ٱلطَّوۡلِۖ ﴿ "Yang mempunyai karunia," maksudnya, pemilik karunia dan kebaikan yang menyeluruh.
Setelah Allah menetapkan sebagian dari kemahasempurnaan-Nya, dan hal itu memastikan bahwa hanya Dia saja yang berhak disembah, yang semua amal ibadah hanya dimurnikan untukNya, maka karena itu Dia kemudian berfirman, ﴾ لَآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَۖ إِلَيۡهِ ٱلۡمَصِيرُ ﴿ "Tiada tuhan yang berhak disembah melainkan Dia. Hanya kepadaNya-lah (semua makhluk) kembali."
Sisi korelasi penyebutan turunnya al-Qur`an dari sisi Allah yang mempunyai sifat-sifat tersebut tadi adalah bahwa sifat-sifat tersebut memastikan seluruh makna yang terkandung di dalam al-Qur`an. Karena itu, sesungguhnya (isi) al-Qur`an boleh jadi adalah informasi tentang nama-nama, sifat-sifat, dan af'al (perbuatan-per-buatan) Allah, dan ini adalah nama-nama, sifat-sifat dan af'al, dan boleh jadi informasi tentang hal-hal yang ghaib yang telah lalu dan yang akan datang, dan ini adalah pemberitahuan (pengajaran) dari yang Maha Mengetahui kepada hamba-hambaNya. Boleh jadi pula informasi tentang karunia-karuniaNya yang sangat besar dan nikmat-nikmatNya yang luar biasa dan segala perintah yang me-ngantarkan kepada nikmat-nikmat tersebut. Yang demikian ini ditunjukkan oleh FirmanNya, ﴾ ذِي ٱلطَّوۡلِۖ ﴿ "Yang mempunyai karunia." Boleh jadi juga informasi tentang hukumanNya yang sangat keras dan hal-hal apa saja yang menyebabkan dan memastikannya dari berbagai perbuatan maksiat. Hal ini ditunjukkan oleh FirmanNya, ﴾ شَدِيدِ ٱلۡعِقَابِ ﴿ "Yang amat keras hukumanNya." Boleh jadi juga seruan kepada orang-orang yang berdosa untuk bertaubat, berinabah dan memohon ampun (kepada Allah). Ini diisyaratkan oleh FirmanNya, ﴾ غَافِرِ ٱلذَّنۢبِ وَقَابِلِ ٱلتَّوۡبِ شَدِيدِ ٱلۡعِقَابِ ﴿ "Yang mengampuni dosa dan menerima taubat lagi keras hukumanNya." Boleh jadi juga informasi bahwa hanya Dia yang berhak diibadahi dan disembah, kemudian ber-bagai dalil aqli dan naqli dikemukakan untuknya, himbauan untuk beribadah kepadaNya dan larangan beribadah kepada selain Dia, serta penegakan argumen-argumen naqli dan aqli terhadap ketidak-benaran penyembahan kepada selain Allah itu serta ancamannya. Itulah sebabnya Dia berfirman, ﴾ لَآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَۖ ﴿ "Tiada tuhan yang berhak disembah melainkan Dia." Serta boleh jadi juga informasi (pemberita-an) tentang balasanNya yang sangat adil dan pahala bagi orang-orang yang berbuat baik serta siksaan bagi orang-orang yang dur-haka. Hal ini diisyaratkan oleh FirmanNya, ﴾ إِلَيۡهِ ٱلۡمَصِيرُ ﴿ "Hanya ke-padaNya-lah (semua makhluk) kembali." Itulah yang dicakup di dalam al-Qur`an berupa al-Mathalib al-'Aliyah (nilai-nilai luhur).
Ħâ, Mîm: Il a déjà été question de telles lettres séparées au début de Sourate Al-Baqarah.
(Hâ, Mîm) Bu hususta benzer bir açıklama Bakara suresinin başında zikredilmiştir.
Ḥā Mīm. The discussion on similar letters has already passed in Sūrah Al-Baqarah.
(Ha.Mim) đã được trình bày ở phần đầu của chương Al-Baqarah.
Ha. Mīm. Nauna na ang pagtatalakay sa mga kapareho ng mga ito sa simula ng Kabanata Al-Baqarah.
The Virtues of the Surahs that begin with Ha Mim
Ibn `Abbas, may Allah be pleased with him, said, "Everything has an essence and the essence of the Qur'an is the family of Ha Mim," or he said, "the Ha Mims." Mis`ar bin Kidam said, "They used to be called `the brides'." All of this was recorded by the the Imam, great scholar, Abu `Ubayd Al-Qasim bin Sallam, may Allah have mercy upon him, in his book Fada'il Al-Qur'an. Humayd bin Zanjuyah narrated that `Abdullah, may Allah be pleased with him, said, "The parable of the Qur'an is that of a man who sets out to find a place for his family to stay, and he comes to a place where there is evidence of rainfall. While he is walking about, admiring it, he suddenly comes upon beautiful gardens. He says, `I liked the first traces of rainfall, but this is far better.' It was said to him, `The first place is like the Qur'an, and these beautiful gardens are like the splendor of family of Ha Mim in relation to the rest of the Qur'an'." This was recorded by Al-Baghawi. Ibn Mas`ud, may Allah be pleased with him, said, "When I reach the family of Ha Mim, it is like reaching a beautiful garden, so I take my time."
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَـنِ الرَّحِيمِ
In the Name of Allah, the Most Gracious, the Most Merciful.
«إِنْ بُيِّتُّمُ اللَّيْلَةَ فَقُولُوا: حم لَا يُنْصَرُون»
(When you go to bed tonight, recite Ha Mim, La Yunsarun.)" Its chain of narrators is Sahih.
تَنزِيلُ الْكِتَـبِ مِنَ اللَّهِ الْعَزِيزِ الْعَلِيمِ
(The revelation of the Book is from Allah, the Almighty, the All-Knower.) means, this book -- the Qur'an -- is from Allah, the Owner of might and knowledge, Who cannot be overtaken and from Whom nothing is hidden, not even an ant concealed beneath many layers.
غَافِرِ الذَّنبِ وَقَابِلِ التَّوْبِ
(The Forgiver of sin, the Acceptor of repentance,) means, He forgives sins that have been committed in the past, and He accepts repentance for sins that may be committed in the future, from the one who repents and submits to Him.
شَدِيدُ الْعِقَابِ
(the Severe in punishment,) means, to the one who persists in transgression and prefers the life of this world, who stubbornly turns away from the commands of Allah and commits sin. This is like the Ayah:
نَبِّىءْ عِبَادِى أَنِّى أَنَا الْغَفُورُ الرَّحِيمُ - وَأَنَّ عَذَابِى هُوَ ٱلْعَذَابُ ٱلْأَلِيمُ
(Declare unto My servants that truly I am the Oft-Forgiving, the Most-Merciful. And that My torment is indeed the most painful torment.) (15:49-50). These two attributes (mercy and punishment) are often mentioned together in the Qur'an, so that people will remain in a state of both hope and fear.
ذِى الطَّوْلِ
(the Bestower.) Ibn `Abbas, may Allah be pleased with him, said, "This means He is Generous and Rich (Independent of means)." The meaning is that He is Most Generous to His servants, granting ongoing blessings for which they can never sufficiently thank Him.
وَإِن تَعُدُّواْ نِعْمَةَ اللَّهِ لاَ تُحْصُوهَا
(And if you would count the favors of Allah, never could you be able to count them...) (16:18).
لاَ إِلَـهَ إِلاَّ هُوَ
(La ilaha illa Huwa) means, there is none that is equal to Him in all His attributes; there is no God or Lord besides Him.
إِلَيْهِ الْمَصِيرُ
(to Him is the final return.) means, all things will come back to Him and He will reward or punish each person according to his deeds.
وَهُوَ سَرِيعُ الْحِسَابِ
(and He is Swift at reckoning) (13:41).
Ha’. Mim. La explicación sobre las letras inconexas fue expuesta anteriormente en la sura La Vaca.
O kur’anskim skraćenicama već je bilo govora, na početku sure el-Bekara.
(Ħæ, Mī-īm حمٓ) Lettere simili sono presenti all'inizio della Surat Al-Baqarah.
Commentary
Surah A1-Mu'min: Characteristics and Merits From here (40) to Surah Al-Ahqaf (46) starts a series of seven Surahs that begin with the isolated letters: حم (Ha Meem). These are called: اَل حٰمٓ('Al Ha Mim) or حوامیم (hawamim). Sayyidna ` Abdullah Ibn Masud ؓ said, اَل حٰم ('Al Ha Mim) is: دیباج القرآن (dibaj-ul- Qur’ an): Dibaj, in Arabic, is the cloth of pure silk, and here it signifies embellishment. Mis'ar Ibn Kidam says, 'These are called: عَرَایٔس (ara'is: brides).' Sayyidna Ibn ` Abbas ؓ said, 'Every thing has an essence. The essence of the Qur'an lies in اَل حٰم ('Al Ha Mim) ' or said, حوامیم۔ (hawamim).' All these reports appear in Fada'il-ul-Qur'an by the great scholar, Abu ` Ubaid Qasim Ibn Sallam.
And Sayyidna ` Abdullah (Ibn Mas` ad) ؓ said that the example of the Qur'an is similar to that of a person who started out to look for a place where he and his family could live. Here, he finds some green open land and is pleased with it. Then, he moves ahead, and finds gardens and settling places far more verdant and growth-prone. He says, 'I was wondering about the greenery produced by rains that I saw first, but these are more wonderful'. Then, it would be said to him, 'The first all green layout is like the Qur'an in general, and the gardens and lodges are like اَل حٰم (` Al Ha Meem) from out of the Qur'an.' Therefore, Sayyidna ` Abdullah Ibn Masud ؓ said, 'As for me, when I, during the recitation of the Qur'an, arrive at: اَل حٰم (` Al Ha Meem), it is as if I am enjoying myself.'
Protection against everything unwelcome
Al-Bazzar, quoting his own chains of authority in his Musnad, reports from Sayyidna Abu Hurairah ؓ that the Holy Prophet ﷺ said, "A person who has recited the 'Ayah of Kursiyy and the first three verses (1-3) of Surah Al-Mu'min up to:إِلَيْهِ الْمَصِيرُ (ilaihil-masir: To Him is the return) early during the day, he (or she) will, on that day, remain safe from everything bad and painful.' It has also been reported by Tirmidhi, though, one of the reporting links in the chain of authority is doubtful. (Ibn Kathir, page 69, volume 4)
Protection against an enemy
There appears a narration from Sayyidna Muhallab Ibn Abi Safrah ؓ in Abu Dawud and Tirmidhi through a chain rated as 'Sahib' in which he said, 'it was reported to me by a person who had himself heard the Holy Prophet ﷺ saying (on the occasion of some Jihad concerning a night vigil) that 'should you be attacked at the time of night, you recite: حٰم لَا یُنصَرُونَ (Ha Mim la yunsarun) which means reciting (Ha Meem) and praying that the enemy does not succeed. Then there are some narrations in which this formulation appears as: حٰم لَا یُنصَرُوا (Ha Meem la yunsaru -without the letter: of (nun) at the end) the outcome of which is that, 'should you say: حٰم (Ha Meem), the enemy will not succeed.' From this we learn that حٰم (Ha Meem) serves as a fortress against the enemy. (Ibn Kathir)
A strange event
Thabit Bunani says, 'I was with Sayyidna Mus` ab Ibn Zubayr ؓ in a certain section of the city of Kufah. I walked into a garden to make two raka’ at of salah there. Before I would start my salah, I recited the verses of Ha Meem Al-Mu'min (40:1-3) حم ﴿1﴾ تَنزِيلُ الْكِتَابِ مِنَ اللَّـهِ الْعَزِيزِ الْعَلِيمِ ﴿2﴾ غَافِرِ الذَّنبِ وَقَابِلِ التَّوْبِ شَدِيدِ الْعِقَابِ ذِي الطَّوْلِ ۖ لَا إِلَـٰهَ إِلَّا هُوَ ۖ إِلَيْهِ الْمَصِيرُ ﴿3﴾ up. Of a sudden, I saw a man in Yemeni attire astride a white mule standing behind me. This man said to me, 'when you say: غَافِرِ الذَّنبِ (ghafiradh-dhanbi: Forgiver of sins), with it, you should pray: یاغَافِرِ الذَّنبِ اِغفِرلِی (ya ghafiradh-dhanbi, ighfirli: 0 Forgiver of sins, forgive me). And when you say: (qabilit-tawbi: Accepter of repentance), you should pray: یا قَابِلِ التَّوْبِ اقبَل تَوبَتِی (ya qabilata-tawbi, iqbal tawbati: 0 Accepter of repentance, accept my repentance). After that, when you say: شَدِيدِ الْعِقَابِ (shadidil-'iqabi: Severe in punishment), you should pray: یَا شَدِيدِ الْعِقَابِ لَا تُعَاقِبنِی (ya shadidal-` igabi, la tu'aqibni: 0 Allah, severe in punishment, please do not punish me). And when you say: ذِي الطَّوْلِ (dhit-tawli: Source of all power), you should pray: یَا ذِي الطَّوْلِ طُل عَلَیَّ بِخَیرِ (ya dhat-tawli, tul ` alaiyya bikhayr: 0 source of power, bestow the best on me).
Thabit Bunani says, 'After having heard this good counsel from him, when I looked back at him, there was no one there. Looking for him, I went to the gate of the garden. I asked people there if they had seen a person in Yemeni attire passing through here. Everyone said that they had not seen anyone like that.' In another narration from Thabit Bunani, it has also been said that people think this person was Sayyidna Ilyas (علیہ السلام) while it has not been mentioned in the other. (Ibn Kathir)
The effect of these verses in reforming people, and a great directive of Sayyidna ` Umar ؓ
Ibn Kathir has reported on the authority of Ibn Abi Hatim that there was a man of strong and dignified bearing among the Syrians who used to visit Sayyidna ` Umar ؓ . When he did not show up for a longer than usual period of time, Sayyidna ` Umar inquired about him. People said, 'ya amiral-mu'minin, please do not ask about him. He has become a drunkard. Sayyidna ` Umar ؓ called his scribe and dictated a letter to him in which he said:
من عمر بن الخطاب الی فلان بن فلان ۔ سلام علیک فانی احمد الیک اللہ الذی لا اَلٰہ اَلِّا ھو غافر الذَّنب و قابل التَّوب شدید العقاب ذی الطول لَا اِلٰہَ اِلَّا ھُو اِلَیہِ المَصیرُ ۔
"From ` Umar son of al-Khattab to --- son of ---. salamun ` alaik, peace on you. After that, I praise Allah before you, other than whom there is no god worthy of worship. He is the One who forgives sins and accepts repentance, the One who is severe in punishment, the One who is the source of all power. There is no god but He. To Him is the ultimate return (of all)."
Then he turned toward those around him and said, 'Let us all join in to pray for him that Allah Ta’ ala reverses his heart and accepts his repentance.' Sayyidna ` Umar ؓ had instructed the messenger who was to deliver his letter that he was not to hand over the letter to the person addressed until such time that he became sober, and that he was not to hand over the letter to anyone other than the person intended to receive it. So, when this person received this letter, he read it repeatedly and thoughtfully while realizing that it carried a warning of punishment against him with a concurrent promise of forgiveness for him. Then he started weeping. Finally, he stopped drinking and made such a firm taubah that he never touched it again.
When Sayyidna ` Umar ؓ learnt about the effective manifestation of these words, he said to people around, 'In such matters, you too should do the same. When some brother falls into some slip of conduct, think of ways to bring him back to his normal and better self. Prompt him to turn to Allah, to place his trust in Him, to rely on His mercy. Pray to Allah for him, pray that he is enabled to repent and make his taubah. And do not become an accomplice of Shaitan against him (that is, if you chide him or infuriate him and thereby estrange him from his religion, then, you would actually be helping the Shaitan). (Ibn Kathir)
A warning
For people who work for the betterment of Allah's creation and serve in the field of tabligh and da'wah, this verse offers great guidance. Here is a person you would love to become a better person. First, you yourself pray for him. Then, use soft ways to bring him towards that betterment. Do not be aggressive towards him, for it would do no good to him, in fact, it would amount to helping the Shaitan, for he would push him onto more ways of error.
Explanation of Verses
Some commentators have said that: حٰم (Ha Meem) is the name of Allah Ta’ ala. But, in the sight of early authorities, these isolated letters (al-huruf-ul-muqatta` at) are all from the category of: مُتَشابِھَات (mutashabihat: of hidden meaning). Their meanings are known to Allah Ta’ ala alone - or, that they are a secret between Allah Ta’ ala and the Holy Prophet ﷺ .
Kur'an, kimsenin kendisine galip gelemediği Azîz ve kullarının faydasına olan şeyleri hakkıyla bilen Alîm olan Yüce Allah tarafından Rasûlü Muhammed -sallallahu aleyhi ve sellem-'e indirilmiştir.
Kinh Qur’an được ban xuống từ Allah Toàn Năng, Đấng không một ai có thể vượt qua được, Đấng biết những điều có lợi của đám bầy tôi của Ngài đối với Thiên Sứ Muhammad - cầu xin Allah ban bình an và phúc lành cho Người.
Ceci est la Révélation du Coran qu’Allah a fait descendre sur Son Messager Muħammad, le Puissant à qui personne ne tient tête et Celui qui connaît le mieux les intérêts de Ses serviteurs.
The revelation of the Qur’ān sent down to His Messenger, Muhammad (peace be upon him), is from Allah, the Mighty whom none can overpower, the Knower of the interests of His servants.
Kur’an je knjiga koju Poslaniku, sallallahu alejhi ve sellem, objavljuje Allah, Silni, Koga niko ne može nadvladati, i Sveznajući, Koji zna šta ljudima treba.
La revelación del Corán enviado a Su Mensajero, Mujámmad r, proviene de Al-lah, el Poderoso al que nadie puede vencer, el Conocedor de lo que es mejor para Sus siervos.
Ang pagbababa ng Qur'ān sa Sugo – basbasan siya ni Allāh at batiin ng kapayapaan – mula kay Allāh, ang Makapangyarihan na walang nakadadaig sa Kanya na isa man, ang Maalam sa mga kapakanan ng mga lingkod Niya.
La rivelazione del Corano al Messaggero (ﷺ) da parte di Allāh, il Potente, che non lo sconfigge nessuno, Il Sapiente degli interessi dei Suoi servitori.
Turunnya Al-Qur`ān kepada Nabi Muhammad -ṣallallāhu 'alaihi wa sallam- dari Allah Yang Mahaperkasa yang tidak bisa dikalahkan oleh siapa pun dan Maha Mengetahui berbagai kemaslahatan para hamba-Nya.
Allah, džellešanuhu, oprašta grijehe onima koji traže oprost, prima pokajanje pokajnikā i blagonaklon je spram iskrenih robova, a, s druge strane, žestoko kažnjava one koji prelaze Njegove granice olahko se prema njima odnoseći i ustrajavaju u činjenju grijehā. Allah ljude, džine i sva druga stvorenja obasipa brojnim blagodatima, nema istinskog božanstva osim Njega, On nema saučesnika, On će oživjeti stvorenja poslije smrti i nagradit će ili kazniti prema zaslugama.
The appellations, the Almighty and All Knowing (al-‘Aziz and al-‘Alim), have been used here by way of argument in support of the Quran. At the time the Quran was revealed, this was in the nature of a forecast. Today it is an established fact. The Quran was revealed before the age of science and in the most unfavourable of circumstances. But, exactly according to its claim, it won over its opponents. The polytheists of Arabia, the Jews and the great Roman and Iranian empires–all were its enemies. But, in a very short period, it overcame all of them. This is an event which amply proves that the Quran had been sent by the All-Powerful and Supreme God. The other quality of the Quran is that it is a book based on facts. Even after the passage of fifteen hundred years, no statement of the Quran has been found to be at variance with the discoveries of science. This is proof of the fact that the Being who revealed it is All Knowing and All Aware. No matter relating either to heaven or earth is hidden from Him. He is uniformly aware of the past, present and future. This is the very Almighty God who is truly worthy of worship by man. It befits His Power and Knowledge that He should gather all human beings and take stock of their deeds, and then decide everyone’s fate with perfect justice, pardon those who turned towards Him and punish for their misdeeds those who rebelled against Him.
Ngài là Đấng tha thứ các tội lỗi cho những người phạm tội, Đấng chấp nhận sự hối cải của đám bầy tôi của Ngài, nhưng hình phạt rất khủng khiếp cho những ai không biết sám hối về tội lỗi của mình, Đấng có lòng khoan dung và ưu ái. Do đó, không có thần linh nào xứng đáng để thờ phượng ngoài Ngài. Ngài là Đấng duy nhất, tất cả đám bầy tôi đều trở về gặp Ngài vào Ngày Phục Sinh. Bởi thế, Ngài sẽ thưởng cho họ với những gì họ xứng đáng.
Celui qui pardonne les péchés des pécheurs, accepte le repentir de Ses serviteurs qui se repentent à Lui et punit sévèrement ceux qui ne se repentent pas de leurs péchés. Le Détenteur des Bienfaits de la Grâce, aucune divinité ne mérite être adorée hormis Lui. C’est vers Lui Seul que les serviteurs retourneront le Jour de la Résurrection et Il les rétribuera selon ce qu’ils méritent.
Dia Maha Pengampun terhadap dosa-dosa para pelakunya, Maha Menerima tobat para hamba yang bertobat kepada-Nya, dan sangat berat siksa-Nya terhadap hamba yang tidak bertobat dari dosa-dosanya. Dia pemilik kebaikan dan karunia, tidak ada sesembahan yang hak selain Dia, hanya kepada-Nya semata tempat manusia kembali pada hari Kiamat, lalu Dia memberi mereka balasan atas amal perbuatan mereka.
ang Tagapagpatawad ng pagkakasala ng mga nagkakasala, ang Tagatanggap ng pagbabalik-loob ng sinumang nagbalik-loob sa Kanya kabilang sa mga lingkod Niya, ang Matindi ang paparusa sa sinumang hindi nagbalik-loob mula sa mga pagkakasala niya, ang May pagmamagandang-loob at pagmamabuting-loob. Walang sinasamba ayon sa karapatan na iba pa sa Kanya; tungo sa Kanya lamang ang babalikan sa Araw ng Pagbangon para gumanti Siya sa kanila ayon sa nagiging karapat-dapat sa kanila.
El Perdonador de los pecados, el que acepta el arrepentimiento de aquellos que se vuelven a Él. Es Severo en el castigo contra aquellos que no se arrepienten de sus pecados, Único en generosidad y gracia. No hay otra divinidad que merezca adoración salvo Él. Solo ante Al-lah comparecerán los siervos en el Día de la Resurrección y Él les dará la recompensa que merecen.
Günâhkarların günahını bağışlayan, kullarından tövbe edenin tövbesini kabul eden, günahlarından tövbe etmeyene karşı azabı şiddetli olan ihsan ve lütuf sahibidir. Ondan başka (hak) ilah yoktur, kıyamet günü kullarının dönüşü yalnızca O’nadır. Onlara hak ettiklerinin karşılığını verecektir.
Forgiver of the sins of the sinful, Accepter of the repentance of those of His servants who turn to Him, Severe in retribution against those who do not repent from their sins, One of bounty and grace. There is no being deserving of worship besides Him. To Him alone is the return of the servants on the Day of Resurrection and He will give them the recompense they deserve.
Perdonatore dei peccati dei peccatori. Colui che accetta il pentimento dei Suoi sudditi pentiti, severo nel punire chi non si pente dei propri peccati. Egli è Colui che è benevolo e generoso. Nessuno viene realmente adorato all'infuori di Lui; a Lui solo sarà il ritorno delle creature, nel Giorno del Giudizio, e li giudicherà secondo ciò che meritano.
The expression: غَافِرِ الذَّنبِ وَقَابِلِ التَّوْبِ (ghafiridh-dhanb) in verse 3: all literally means the one who puts a cover on sins (in the sense that they are no more seen or known by anyone), and: قَابِلِ التَّوْبِ (gabilit-tawb) means: He who accepts taubah or repentance. These two expressions appear separately, though the sense of both appears to be almost the same. The reason is that by saying: غَافِرِ الذَّنبِ (ghafiridh-dhanb), the purpose is to indicate that Allah Ta’ ala does already possess the standing authority and power to forgive the sin of a servant even without taubah - while forgiving those who repent is yet another attribute of Allah. (Mazhari)
The word: طَول (tawl) which follows immediately in: ذِي الطَّوْلِ (dhit-tawl) literally means vastness and being need-free. Then, it could also mean power or favor. (Mazhari)
Không một ai dám tranh cải về các dấu hiệu của Allah được biểu hiện qua sự tồn tại của Đấng tối cao duy nhất và được xác nhận sự thật của các Sứ Giả của Ngài ngoài những kẻ không có đức tin đã phủ nhận nơi Allah vì sự hư hỏng nhận thức của họ. Bởi thế, Ngươi chớ buồn rầu cho chúng cũng như chớ để bị họ đánh lừa Ngươi về sự phù phiếm xa hoa.
One of the Attributes of the Disbelievers is That they dispute theAyat of Allah -- and The Consequences of that Allah tells us that noone rejects or disputes His signs after clear proof has come,
إِلاَّ الَّذِينَ كَفَرُواْ
(but those who disbelieve), i.e., those who reject the signs of Allah and His proof and evidence.
فَلاَ يَغْرُرْكَ تَقَلُّبُهُمْ فِى الْبِلاَدِ
(So let not their ability of going about here and there through the land deceive you!) means, their wealth and luxurious life. This is like the Ayah:
لاَ يَغُرَّنَّكَ تَقَلُّبُ الَّذِينَ كَفَرُواْ فِى الْبِلَـدِ - مَتَـعٌ قَلِيلٌ ثُمَّ مَأْوَاهُمْ جَهَنَّمُ وَبِئْسَ الْمِهَادُ
(Let not the free disposal (and affluence) of the disbelievers throughout the land deceive you. A brief enjoyment; then, their ultimate abode is Hell; and worst indeed is that place for rest.) (3:196-197)
نُمَتِّعُهُمْ قَلِيلاً ثُمَّ نَضْطَرُّهُمْ إِلَى عَذَابٍ غَلِيظٍ
(We let them enjoy for a little while, then in the end We shall oblige them to (enter) a great torment.) (31:24). Then Allah consoles His Prophet Muhammad ﷺ for the rejection of his people. He tells him that he has an example in the Prophets who came before him, may the blessings and peace of Allah be upon them all, for their nations disbelieved them and opposed them, and only a few believed in them.
كَذَّبَتْ قَبْلَهُمْ قَوْمُ نُوحٍ
(The people of Nuh denied before these;) Nuh was the first Messenger whom Allah sent to denounce and forbid idol worship.
وَالاٌّحْزَابُ مِن بَعْدِهِمْ
(and the groups after them) means, from every nation.
وَهَمَّتْ كُـلُّ أُمَّةٍ بِرَسُولِهِمْ لِيَأْخُذُوهُ
(and every (disbelieving) nation plotted against their Messenger to seize him,) means, they wanted to kill him by any means possible, and some of them did kill their Messenger.
وَجَـدَلُوا بِالْبَـطِلِ لِيُدْحِضُواْ بِهِ الْحَقَّ
(and disputed by means of falsehood to refute therewith the truth.) means, they came up with specious arguments with which to dispute the truth which was so plain and clear.
فَأَخَذَتْهُمُ
(So I seized them) means, `I destroyed them, because of the sins they committed.'
فَكَيْفَ كَانَ عِقَابِ
(and how was My punishment!) means, `how have you heard that My punishment and vengeance was so severe and painful.' Qatadah said, "It was terrible, by Allah."
وَكَذَلِكَ حَقَّتْ كَلِمَةُ رَبِّكَ عَلَى الَّذِينَ كَفَرُواْ أَنَّهُمْ أَصْحَـبُ النَّارِ
(Thus has the Word of your Lord been justified against those who disbelieved, that they will be the dwellers of the Fire.) means, `just as the Word of punishment was justified against those of the past nations who disbelieved, so too is it justified against these disbelievers who have rejected you and gone against you, O Muhammad, and it is even more justified against them, because if they have disbelieved in you, there is no certainty that they will believe in any other Prophet.' And Allah knows best.
4- Allah’ın âyetleri hakkında ancak kâfirler tartışır. O halde onların ülkelerde gezip dolaşması seni aldatmasın.
5- Onlardan önce Nûh’un kavmi, Nûh’un kavminden sonra da (peygamberlere karşı birleşen müşrik) birlikler yalanlamışlardı. Her ümmet peygamberini yakalayıp öldürmeye kastetmiş ve hakkı ortadan kaldırmak için batılla tartışmışlardı. Ben de onları (azapla ansızın) yakaladım. Peki, benim cezalandırmam nasılmış?!
6- Böylece Rabbinin, kâfirlerin cehennemlik olduğu yönündeki (azap) sözü, onlar hakkında gerçekleşmiş oldu.
4. Yüce Allah, “Allah’ın âyetleri hakkında ancak kâfirler tartışır” buyurmaktadır. Burada tartışmaktan kasıt, Allah’ın âyetlerini reddetmek, batıl ile onlara karşı çıkmak maksadı ile yapılan tartışmadır. Bu ise kâfirlerin yaptığı bir iştir.
Müminlere gelince onlar hakka boyun eğerler. Bundan maksatları da hak ile batılı çürütmektir. Bu yüzden insanın, bir başkasının dünyevî hali dolayısı ile aldanmaması, Allah’ın dünyada ona bir şeyler vermiş olmasını, onu sevdiğine ve o kimsenin hak üzere olduğuna delil saymaması gerekir. Bu bakımdan Yüce Allah şöyle buyurmaktadır:“O halde onların ülkelerde gezip dolaşması seni aldatmasın.” Yani çeşitli ticaret ve kazanç imkânları ile oralarda gidip gelmelerine aldanma! Aksine kula düşen, insanları hak ile değerlendirmek, şer’î hakikatlere bakarak o hakikatler ile insanları tartmaktır. Hakkı, bilgisiz ve akılsız kimselerin yaptığı gibi insanlarla tartmaya kalkışmamaktır.
Daha sonra Yüce Allah, önceki ümmetlerden bazılarının yaptığı gibi Allah’ın âyetlerini iptal etmek maksadı ile onlara karşı çıkıp tartışanları tehdit ederek şöyle buyurmaktadır:
5. “Onlardan önce Nûh’un kavmi” yine Âd kavmi de “Nûh’un kavminden sonra da birlikler” güruhlar halinde bir araya gelen, hakkı iptal etmek ve batılı zafere kavuşturmak üzere bir araya toplanan “birlikler yalanladılar.”
Öyle ki bu gruplaşmaları sonunda “her ümmet peygamberini yakalayıp öldürmeye kastetmiş…” Bir peygambere karşı yapılabilecek en ileri saldırı budur. Oysa o peygamberler, hayır ehlinin önderleridir. Saf hakikat, onlarla beraberdir. Onların getirdikleri hakta hiçbir şüphe ve tereddüt yoktur. Ama bu ümmetler, onları öldürmek istediler.
Peki, böyle bir azgınlık, sapıklık ve bedbahtlıktan sonra içinden çıkmaları mümkün olmayacak pek büyük azaptan başkası söz konusu olabilir mi?
Bundan dolayı Allah, onların dünyevî ve uhrevî cezaları hususunda şöyle buyurmaktadır:“Ben de” yalanlamaları ve pygamberlere karşı birleşmeleri dolayısı ile “onları (azapla ansızın) yakaladım. Peki, benim cezalandırmam nasılmış?” Elbette o, cezanın en çetini ve en müthişi idi. Bu ceza ya bir çığlıktı, ya üzerlerine yağan bir taş yağmuru idi, ya yere onları yutması için ya da denize onları boğmaları için verdiği bir emirdi. Sonunda onlar, sönmüş bir ateş alevi gibi hareketsiz kalıverdiler.
6. “Böylece Rabbinin, kâfirlerin cehennemlik olduğu yönündeki (azap) sözü, onlar hakkında gerçekleşmiş oldu” öncekiler hakkında azap sözüne sebep olan sapıklık hükmü hak olduğu gibi bu kafirler hakkında da hak olmuştur.
Ne polémiquent sur les versets d’Allah qui démontrent Son Unicité et la véracité de Ses messagers que ceux qui, à cause de leur raison corrompue, mécroient en Allah. Ne t’attriste donc pas pour eux et ne sois pas trompé par leur prospérité, car le délai qui leur est accordé est en réalité un stratagème qui vise à les mener progressivement à leur perte.
Dokaze koje je Allah objavio poriču samo ohole inadžije, oni negiraju argumente Allahove jednoće, i neka te, Vjerovjesniče, ne obmanjuje to što nevjernici putuju po Zemlji radi zgrtanja imetka, pokretnina i nekretnina, niti njihovo uživanje i naslađivanje čarima ovog svijeta. Allah ih time približava kazni.
Solo disputan sobre los signos de Al-lah, que indican su Unicidad y la veracidad de sus Mensajeros, aquellos que rechazan a Al-lah debido a sus intelectos deficientes. No te aflijas por ellos y no dejes que te engañen sus abundantes riquezas de las que disfrutan. El hecho de que les den una prórroga es un medio para llevarlos gradualmente a su propia destrucción.
"Tidak ada yang memperdebatkan tentang ayat-ayat Allah kecuali orang-orang yang kafir. Karena itu janganlah pulang balik mereka dengan bebas dari suatu kota ke kota yang lain memperda-yakan kamu. Sebelum mereka, kaum Nuh dan golongan-golongan yang bersekutu sesudah mereka telah mendustakan dan tiap-tiap umat telah merencanakan makar terhadap rasul mereka untuk menawannya dan mereka membantah dengan batil untuk mele-nyapkan kebenaran dengan yang batil itu; karena itu Aku azab mereka. Maka betapa pedihnya azabKu. Dan demikianlah, telah pasti berlaku ketetapan azab Rabbmu terhadap orang-orang kafir, karena sesungguhnya mereka adalah penghuni neraka." (Ghafir: 4-6).
(4) Allah سبحانه وتعالى mengabarkan bahwa tidak ada yang memper-debatkan ayat-ayatNya selain orang-orang yang kafir. Yang dimak-sud memperdebatkan di sini adalah perdebatan untuk menolak ayat-ayat Allah dan meresponsnya dengan cara yang tidak benar. Inilah bagian dari perilaku orang-orang kafir. Adapun orang-orang yang beriman, mereka tunduk kepada kebenaran dan dengannya mereka mencampakkan kebatilan.[81]
Maka hendaknya seseorang tidak terpedaya dengan kondisi duniawi seseorang, dan hendaknya ia tidak mengira bahwa pem-berian Allah yang dilimpahkan kepadanya di dunia ini adalah sebagai bukti atas cinta Allah kepadanya, dan bahwa dia berada dalam kebenaran! Maka dari itu Allah berfirman, ﴾ فَلَا يَغۡرُرۡكَ تَقَلُّبُهُمۡ فِي ٱلۡبِلَٰدِ ﴿ "Karena itu janganlah pulang balik mereka dengan bebas dari suatu kota ke kota yang lain memperdayakan kamu." Maksudnya, pulang-pergi (bolak-balik) mereka di negeri ini dengan berbagai bentuk pernia-gaan dan usaha bisnis (jangan sampai membuatmu terlena). Malah yang wajib atas setiap orang adalah menilai orang lain dari sisi kebenarannya dan melihat kepada nilai-nilai syariat (norma-norma agama) dan dengannya ia menilai manusia; jangan menilai kebe-naran dengan manusia, sebagaimana yang dilakukan oleh orang-orang yang tidak berilmu dan tidak berakal!
(5) Kemudian Allah mengancam siapa saja yang memper-debatkan ayat-ayat Allah dengan tujuan merusaknya (menolaknya) sebagaimana telah dilakukan oleh umat-umat sebelumnya dari ﴾ قَوۡمُ نُوحٖ ﴿ "kaum Nuh" dan 'Ad ﴾ وَٱلۡأَحۡزَابُ مِنۢ بَعۡدِهِمۡۖ ﴿ "dan golongan-go-longan yang bersekutu sesudah mereka" yang berkoalisi dan bergabung untuk memberangus kebenaran dan (sebaliknya) membela keba-tilan. ﴾ و َ ﴿ "Dan" keadaannya sampai membuat mereka, dan koalisi mereka, telah menyeret mereka untuk melakukan tindakan,﴾ هَمَّت كُلُّ أُمَّةِۭ ﴿ "tiap-tiap umat telah merencanakan," maksudnya, tiap-tiap umat telah merencanakan makar ﴾ بِرَسُولِهِمۡ لِيَأۡخُذُوهُۖ ﴿ "terhadap rasul mereka untuk menawannya." Maksudnya, untuk membunuhnya.
Inilah cobaan hebat yang dihadapi oleh para rasul, para pe-lopor ahli kebaikan, yang membawa kebenaran murni yang tidak ada keraguan atau ketidakjelasan padanya. Kaum yang bersekutu itu benar-benar telah merencanakan untuk membunuh mereka. Maka apakah sesudah kezhaliman, kesesatan, dan kesengsaraan ini ada hal lain selain azab yang berat yang bisa membebaskan mereka darinya?! Karena itu Allah سبحانه وتعالى berfirman tentang hukuman duniawi dan ukhrawi mereka, ﴾ فَأَخَذۡتُهُمۡۖ ﴿ "karena itu Aku azab mereka" disebabkan pendustaan yang mereka lakukan dan persekutuan jahat mereka itu. ﴾ فَكَيۡفَ كَانَ عِقَابِ ﴿ "Maka betapa pedihnya azabKu," ia adalah azab yang paling berat dan paling keji, ia tiada lain adalah suara keras atau bencana yang menimpa mereka dari langit, atau Allah memerintahkan kepada bumi untuk menelan mereka, atau kepada laut untuk menenggelamkan mereka. Maka mereka pun menjadi mati tidak berdaya.
(6) ﴾ وَكَذَٰلِكَ حَقَّتۡ كَلِمَتُ رَبِّكَ عَلَى ٱلَّذِينَ كَفَرُوٓاْ ﴿ "Dan demikianlah, telah pasti berlaku ketetapan azab Rabbmu terhadap orang-orang kafir," maksudnya, sebagaimana ketetapan azab itu telah ditetapkan terhadap orang-orang terdahulu, maka demikian pula ketetapan kesesatan telah dipastikan terhadap mereka, yang karenanya azab ditimpakan kepada mereka. Maka dari itu dikatakan, ﴾ أَنَّهُمۡ أَصۡحَٰبُ ٱلنَّارِ ﴿ "sesung-guhnya mereka adalah penghuni neraka."
In verse 4, it was said: مَا يُجَادِلُ فِي آيَاتِ اللَّـهِ إِلَّا الَّذِينَ كَفَرُوا (No one quarrels about the verses of Allah, except those who disbelieve.). This verse declares quarreling in the matter of the Qur'an an act of kufr (disbelief). And the Holy Prophet ﷺ has said: اِنَّ جِدَالأ فِی القُراٰنِ کُفرُ (Surely, quarreling (jidal) in the Qur'an is kufr.' (Reported by al-Baghawi, al-Baihaqi in ash-Shu'ab from Sayyidna Abu Hurairah ؓ ; and reported by Abu Dawud and al-Hakim who has rated it as 'Sahib- Mazhari)
It appears in Hadith that, on a certain day, the Holy Prophet ﷺ heard two persons quarreling about some verse of the Qur'an. He got angry, and came out with his blessed face showing the signs of anger. He said, 'communities before you were ruined because they had started quarreling in the matter of the Book of Allah.' (Reported by Muslim from ` Abdullah Ibn ` Amr Ibn Shu'aib - Mazhari)
This جِدَال (jidal) declared as: کُفر (kufr) by the Qur'an, and Hadith, means throwing taunts, passing sarcastic remarks, engineering disputes over self-invented and absurd doubts, or to give such meaning of a verse of the Qur'an as is counter to other verses of the Qur'an and to the binding textual imperatives of Sunnah - something that amounts to alteration in the Qur'an. Otherwise, any honest inquiry about something ambiguous or vague, or trying to find a solution of a difficult word or expression, or to mutually investigate and discuss possibilities while deducing injunctions and rulings from the text of some verse are things not included under this jidal, in fact, it is an act of thawab (reward) in its own place (al-Qadi al-Baidawi, Qurtubi and Mazhari).
In the last sentence of verse 4, it was said: فَلَا يَغْرُرْكَ تَقَلُّبُهُمْ فِي الْبِلَادِ their [ prosperous ] movements in the cities should not deceive you.). The kuffar (disbelievers) from the tribe of Quraish used to travel to Yemen during winter and to Syria in summer with their trading caravans. They were held in esteem all over Arabia because of their services to Baytullah at Makkah, therefore, they remained safe during their travels and profited from their commercial ventures. This was the backbone of their wealth and territorial power. That this state of affairs with them kept continuing despite the challenge from Islam and the Holy Prophet ﷺ was a matter of pride for them - 'Had we been the culprits in the sight of Allah, all these blessings would have been taken away from us!' This situation could have made even some Muslims easy victims of doubt. Therefore, in this verse, it was said that Allah Ta’ ala had granted them a temporary respite in His wisdom and under His expedient consideration. So, let Muslims not be deceived by this leash given to them. Once this period of respite is over, they are going to be visited by a punishment, and this territorial power of theirs is going to be taken away from them. This started from the Battle of Badr, and up to the Conquest of Makkah, the foreboding manifested itself fully and conclusively within a span of six years.
Allah'ın birliğine ve resullerinin doğruluğuna delalet eden ayetleri ancak akıllarının fasitliğinden dolayı kâfir kimseler tartışır. Onlar için üzülme. Bol nimetler ve rızık içinde olmaları seni asla aldatmasın. Onlara mühlet verilmesi onlar için istidrâc ve tuzaktır.
Tidaklah mendebat ayat-ayat Allah yang menunjukkan keesaan-Nya dan kebenaran para rasul-Nya kecuali orang-orang yang kafir kepada Allah karena akal mereka memang rusak. Oleh sebab itu, kamu tidak usah bersedih terhadap mereka dan jangan tertipu oleh apa yang mereka dapatkan berupa rezeki dan kenikmatan karena penangguhan terhadap mereka adalah istidraj dan makar terhadap mereka.
Walang nakikipag-alitan hinggil sa mga talata ni Allāh na nagpapatunay sa paniniwala sa kaisahan Niya at katapatan ng mga sugo Niya kundi ang mga tumangging sumampalataya kay Allāh dahil sa katiwalian ng mga pag-iisip nila. Kaya huwag kang malungkot para sa kanila at huwag manlinlang sa iyo ang taglay nila na kaluwagan sa panustos at mga biyaya sapagkat ang pagpapalugit sa kanila ay isang pagpapain para sa kanila at isang pagpapakana sa kanila.
No one disputes about Allah’s signs that indicate to His Oneness and the truthfulness of His messengers except those who reject Allah due to their deficient intellects. Do not grieve over them and do not let the abundant provision and favours that they enjoy deceive you. Their being given respite is a means of gradually luring them into their own destruction.
Solo coloro che non credono in Allāh, e che rinnegano i Segni di Allāh, i quali (Segniآيات) mostrano la Sua Unicità e che confermano la veridicità dei Suoi messaggeri, a causa delle loro menti corrotte; e non rattristarti della vastità dei loro beni e delle grazie loro concesse; la tregua che è stata loro concessa è una tentazione e un piano contro di loro.
Bunlardan önce Nuh kavmi ve onlardan sonra gelen topluluklar da yalanlamıştı. Bunun akabinde Âd, Semûd, Lût kavmi, Medyen ashabı ve Firavun da yalanlamıştı. Bu ümmetlerden her biri resullerini yakalayıp öldürmeye azmetmişlerdi. Hakkı yok etmek için elindeki batıl ile tartıştılar. Bu ümmetlerin hepsini kıskıvrak yakaladım. Onlara verdiğim cezamı düşün. O ceza çok şiddetli bir cezaydı.
Before them, the people of Noah denied, as did the confederates after Noah, including 'Ad, Thamud, the people of Lot, the people of Madyan all denied. Pharaoh also denied. Every nation plotted against their Messenger, to capture and kill him. They argued with the falsehood that they had, to remove the truth with it. But I seized all those nations. So reflect over how my retribution against them was! It was a severe retribution.
Nagpasinungaling bago ng mga ito ang mga kababayan ni Noe at nagpasinungaling bago nila ang mga lapian matapos ng mga tao ni Noe sapagkat nagpasinungaling ang [liping] `Ād, ang [liping] Thamūd, ang mga kababayan ni Lot, at ang mga naninirahan sa Madyan. Nagpasinungaling si Paraon. Nagtangka ang bawat kalipunan kabilang sa mga kalipunan sa sugo nito upang dumaklot doon para patayin iyon. Nakipagtalo sila sa pamamagitan ng taglay nila na kabulaanan upang mag-alis sa pamamagitan nito sa katotohanan. Kaya dumaklot Ako sa mga kalipunang iyon sa kabuuan ng mga iyon. Kaya magnilay-nilay ka kung papaano naging ang parusa Ko sa kanila sapagkat ito nga ay naging isang parusang matindi!
Trước họ, đã có nhiều kẻ phủ nhận các Sứ Giả của Allah như người dân của Nuh và những thành phần của liên quân ngoại đạo sau dân của Nuh như dân 'Ad, dân Thamud, dân của Lut, dân Madyan và Fir-'awn. Và mỗi một cộng đồng đều có âm mưu hãm hại Thiên Sứ của họ để mong giết được Người cũng như dùng lời lẽ ngụy biện mà họ có được để tranh cải hầu dập tắt được chân lý, nhưng TA đã túm bắt trừng phạt tất cả những cộng đồng đó. Bởi thế, hãy suy ngẫm việc trừng phạt của TA dành cho họ như thế nào đi. Thật sự, việc trừng phạt của TA rất khủng khiếp.
Antes de ellos, la gente de Noé los había desmentido, al igual que los aliados después de Noé, incluyendo a ‘Ad, Zamud, la gente de Lot, los de Madián, así como el Faraón. Cada nación se complotó contra su Mensajero para capturarlo y asesinarlo. Discutían empleando el engaño, para así destruir la Verdad. Sin embargo, detuve a todas esas naciones. ¡Por tanto, reflexionen sobre cómo fue Mi retribución hacia ellos! Fue un castigo terrible.
I prije mekanskih bezvjernika, Nuhov, alejhis-selam, narod, poricao je, a i oni narodi koji su se docnije pojavili: Ad, Semud, Lutov narod, stanovnici Medjena, faraon. Oni su se podijelili u tabore pa su nastojali, poričući i ubijajući neke poslanike, nanijeti vjeri i poslanicima što više zla. Suprotstavljali su se istini, izbjegavali uputu i odbijali očita znamenja htijući utrnuti Allahovo svjetlo i obesnažiti istinu. Međutim, Allah ih je uništio, pa pogledaj kakva je bila Allahova osveta i kakve su muke dopali Njegovi neprijatelji.
Prima di costoro, il popolo di Nūħ rinnegò, e, dopo il popolo di Nūħ , le fazioni rinnegarono, e, in seguito, A'ad rinnegò, e così Thamūd, e il popolo di Lūţ rinnegò e così la gente di Medyen; e inoltre, il Faraone rinnegò. Ogni popolo di questi tentarono di catturare e uccidere il proprio messaggero. Discussero sulle falsità che affermavano per alterare la verità. Ho colpito tutti quei popoli: immagina quale fu la Mia punizione! Fu una punizione durissima.
Avant ceux-là, le peuple de Noé a traité de menteur son messager et après le peuple de Noé les coalisés ont fait de même, ainsi que les ‘Âd, les Thamûd, le peuple de Loth, les habitants de Madyan et Pharaon. Tout peuple a eu l’intention de saisir son messager afin de le tuer et a polémiqué en prenant la défense du faux dans la finalité de faire disparaître le vrai. Ces peuples ont tous été punis par surprise. Vois donc comment Ma punitions fut sévère.
Sebelum mereka itu kaum Nuh -'alaihissalām- telah mendustakan rasul dan sesudah kaum Nuh ada sekutu-sekutu kufur yang mendustakan, yaitu kaum 'Ād, Ṡamūd, kaum Lut, penduduk Madyan, dan Firaun. Setiap umat berniat jahat terhadap rasulnya untuk menangkapnya lalu membunuhnya. Mereka mendebat dengan kebatilan yang ada pada mereka untuk melenyapkan kebenaran. Karena itu, Aku menghukum mereka semuanya. Perhatikanlah bagaimana hukuman-Ku atas mereka, sungguh itu adalah hukuman yang berat.
Sebagaimana Allah menghukum dengan membinasakan umat-umat yang mendustakan itu, maka pasti berlaku kalimat Tuhanmu -wahai Rasul- atas orang-orang yang kafir bahwa mereka adalah para penghuni neraka.
Così come Allāh ha decretato che quei popoli rinnegatori fossero distrutti, allo stesso modo la Parola del tuo Dio si è realizzata riguardo i miscredenti, poiché essi sono gente del Fuoco.
Like how Allah decided to destroy those denying nations, the Word of your Lord, O Messenger, is binding against the disbelievers, that they will be the inmates of the Fire.
Yüce Allah; bu yalanlayan ümmetlerin, helak edilmesine hükmetti. -Ey Resul!- Rabbinin kâfirler hakkındaki; "Onlar cehennemliklerdir." sözü gerçekleşmiştir.
Al igual que Al-lah decidió destruir a esas naciones que Lo habían rechazado, la promesa de tu Señor es obligatoria para los incrédulos, ellos serán los moradores del Fuego.
Tout comme Allah décréta d’anéantir ces peuples dénégateurs, Son décret d’envoyer en Enfer ceux qui ont mécru sera exécuté.
Here the ‘signs of God’ (ayatullah) means the arguments advanced to establish the veracity of the divine mission. Those who are not serious with regard to God, raise irrelevant points in these arguments and thus create doubt in the minds of the people that this call is not a true call but only a flight of imagination on the part of the preacher. Bickering of this kind constitutes a very great sin. However, in the present world of trial, those who indulge in bickering are given respite only temporarily and for a fixed period. Thereafter, they are destined to face the same miserable fate as was faced by the communities of Noah, ‘Ad, Thamud, etc. Those who considered themselves great were belittled, while those who were considered of no account by others were treated as great before God.
Gaya ng paghatol ni Allāh ng pagpapahamak sa mga kalipunang nagpapasinungaling na iyon, kinailangan ang salita ng Panginoon mo, O Sugo, sa mga tumangging sumampalataya, na sila ay mga maninirahan sa Apoy.
Và tương tự như quyết định của Allah bằng sự hủy diệt những cộng đồng dối trá đó, và lời phán của Thượng Đế của Ngươi là thật - hỡi Thiên Sứ - đối với những kẻ phủ nhận, chắc chắn họ là những người bạn của Hỏa Ngục.
Kako su prijašnji narodi zbog poricanja zaslužili kaznu, isto tako su i mekanski neznabošci, jer ne vjeruju u Svemogućeg Allaha, zaslužili da ih Bog kazni.
In verse 7, it was said: الَّذِينَ يَحْمِلُونَ الْعَرْشَ وَمَنْ حَوْلَهُ (Those who are bearing the Throne and those who are around it). The present count of angels who bear the Throne (arsh) is four and, on the day of Qiyamah (the Day of Judgment), they will be eight, and only Allah knows the number of angels around the ` arsh. Some Hadith narrations give the number of their rows that reaches several hundred thousand. They are called: کرّوبِی (karrubi, [ Heb. Kerubh or kerub ], plural: [ Eng. Cherubin, or Cherubim, Heb. Cherubim ]). They are angels close to Allah. In this verse, it has been said that all these angels close to Allah pray for all believers, particularly those who repent from their sins and follow the Shari'ah of the Holy Prophet ﷺ . Either Allah Ta’ ala has appointed them to perform this task, or their nature is such that they keep praying for the good servants of Allah. Therefore, Sayyidna Mutarrif Ibn ` Abdullah Ibn Shikhkhir said that out of all servants of Allah, the angels of Allah are the foremost among those who wish well for believers. Firstly, they pray for them. They implore Allah to forgive them, to save them from the punishment of Jahannam and to admit them to the everlasting gardens of Jannah. Along with it, they also pray for: وَمَن صَلَحَ مِنْ آبَائِهِمْ وَأَزْوَاجِهِمْ وَذُرِّيَّاتِهِمْ those as well who did good from among their fathers and wives and children. - 40:8), that is, also admit anyone from among their fathers and forefathers, and their wives, and their children - who meet the criterion of goodness that makes them deserving of forgiveness, a criterion that requires that they should have departed from the mortal world while adhering to their 'iman or faith - yes, admit them too with the same believers into the Jannah.
This tells us that one's 'iman or faith is the basic condition of salvation (najah). After 'iman come other good deeds. The relatives of Muslim believers - fathers, grandfathers or wives and children - even if they are ranked lower than them, such is the munificence of Allah Ta’ ala that He would, in deference to them, also let the relatives of a lesser rank be along with them in Jannah, so that their happiness becomes total and complete as it has been said in another verse of the Qur'an appearing elsewhere:... (We will join their children with them - At-Tur, 52:21).
Said Ibn Jubayr has said, 'When a believer goes to Jannah, he will ask about his father, son, brother and others, and would want to know where they are. He will be told that their deeds were not like yours (therefore, they will not be there). He will say, 'whatever good I did (was not for me alone), in fact, it was for me and them both.' Then, the command will come, 'admit them too into the Jannah.' (Ibn Kathir)
After having reported this Hadith narration in Tafsir Mazhari, the author said, 'this 'mawquf (a Hadith mawquf or restricted tradition from a Companion who does not connect it to the Holy Prophet ﷺ) has the same authority and force as 'marfu" (a Hadith marfu` is a tradition attributed to the Holy Prophet ﷺ) and is explicit on the point that 'doing good' that is held as a pre-condition for having this privilege means 'Iman' or adhering to the true faith.
Para malaikat yang memikul Arasy Tuhanmu -wahai Rasul- dan para malaikat yang ada di sekelilingnya menyucikan Tuhan mereka dari apa yang tidak layak bagi-Nya, beriman kepada-Nya, memohon ampunan kepada-Nya untuk orang-orang yang beriman kepada Allah, mereka berkata dalam doa mereka, “Wahai Rabb kami! Ilmu dan rahmat-Mu meliputi segala sesuatu, maka ampunilah orang-orang yang bertobat dari dosa-dosa mereka dan mengikuti agama-Mu dan jagalah mereka dari siksa neraka."
Các vị Thiên Thần khuân Ngai vương của Thượng Đế của Ngươi - hỡi Thiên Sứ - và những Thiên Thần đứng hầu xung quanh Ngài đều tán dương Thượng Đế của họ và tin tưởng nơi Ngài, và họ luôn cầu xin sự tha thứ cho những ai có đức tin vào Allah mà thưa: Lạy Thượng Đế của bầy tôi! với sự hiểu biết và Lòng khoan dung của Ngài bao trùm tất cả mọi vật, xin Ngài tha thứ cho những ai biết quay về sám hối tội lỗi của mình và đi theo tôn giáo của Ngài cũng như bảo vệ họ tránh khỏi Hỏa Ngục chạm vào họ.
Mensajero, los ángeles que portan el Trono de tu Señor, y aquellos que están a su alrededor, declaran la trascendencia de su Señor de lo que no es apropiado para Él, creen en Él y piden perdón para los creyentes, diciendo en su súplica: “¡Señor nuestro! Tu conocimiento y misericordia lo abarcan todo. Perdona a aquellos que se arrepienten de sus pecados y siguen Tu camino, y presérvalos del castigo del Infierno”.
Ang mga anghel na nagpapasan ng Trono ng Panginoon mo, O Sugo, at ang mga nasa paligid nito ay nagpapawalang-kapintasan sa Panginoon nila sa anumang hindi nababagay sa Kanya, sumasampalataya sa Kanya, at humihiling ng kapatawaran para sa mga sumampalataya sa Kanya, na mga nagsasabi sa panalangin nila: "Panginoon namin, sumaklaw ang kaalaman Mo at ang awa Mo sa bawat bagay kaya magpatawad Ka sa mga nagbalik-loob mula sa mga pagkakasala nila at sumunod sa relihiyon Mo, at mangalaga Ka sa kanila laban sa Apoy na makasaling sa kanila.
Meleki koji nose Arš, Allahov prijesto te odabrani meleki koji se nalaze oko Arša veličaju Gospodara, slave Ga i negiraju sve ono što Mu ne dolikuje. Oni negiraju svaku manjkavost u pogledu Allaha i čvrsto u Njega vjeruju. Dakle, spomenuti meleki mole se Sveznajućem Allahu da oprosti vjernicima, pa govore: “Gospodaru naš, Ti sve obuhvataš milošću i znanjem, pa oprosti onima koji su se pokajali od bezboštva i grijehā, i koji slijede Tvoj Pravi put, i koji ispovijedaju vjeru islam! Poštedi ih i sačuvaj od džehennemske kazne, Ti si izuzetno milostiv!”
"Yang memikul 'Arasy dan malaikat yang berada di sekeli-lingnya bertasbih memuji Rabbnya dan mereka beriman kepada-Nya serta memintakan ampun bagi orang-orang yang beriman, 'Ya Rabb kami, rahmat dan ilmuMu meliputi segala sesuatu, maka berilah ampunan kepada orang-orang yang bertaubat dan meng-ikuti jalanMu dan peliharalah mereka dari siksaan neraka yang menyala-nyala. Ya Rabb kami, dan masukkanlah mereka ke dalam surga 'Adn yang telah Engkau janjikan kepada mereka dan orang-orang shalih di antara bapak-bapak mereka, dan istri-istri mereka, dan keturunan mereka semua. Sesungguhnya Engkaulah yang Mahaperkasa lagi Mahabijaksana. Dan peliharalah mereka dari keburukan. Dan orang-orang yang Engkau pelihara dari keburukan pada hari itu, maka sesungguhnya telah Engkau anugerahkan rahmat kepadanya dan itulah kemenangan yang besar'." (Ghafir: 7-9).
(7) Allah سبحانه وتعالى mengabarkan tentang kesempurnaan kemaha-lembutanNya terhadap hamba-hambaNya yang beriman dan ber-bagai sebab-sebab yang di luar kemampuan mereka yang telah Dia sediakan untuk kebahagiaan mereka, seperti permohonan ampunan para malaikat al-muqarrabin untuk mereka dan doa-doanya untuk kebaikan agama dan akhirat mereka. Dan di dalam kabar itu ter-dapat informasi tentang kemuliaan para malaikat yang bertugas memikul Arasy dan para malaikat lainnya yang berada di dekat-nya, serta kedekatan mereka dari Allah, Rabb mereka, dan betapa banyaknya ibadah (pengabdian mereka kepada Allah) dan nasihat mereka kepada hamba-hamba Allah, karena mereka mengetahui bahwa Allah mencintai perbuatan yang mereka lakukan itu. Allah berfirman, ﴾ ٱلَّذِينَ يَحۡمِلُونَ ٱلۡعَرۡشَ ﴿ "Yang memikul 'Arasy," maksudnya, Arasy Allah Yang Maha Pengasih, yang merupakan atap bagi seluruh makhluk, ia adalah makhluk yang paling besar, paling luas, paling indah dan terdekat kepada Allah سبحانه وتعالى, yang luasnya melebihi langit, bumi, dan kursiNya. Para malaikat tersebut telah diberi tugas oleh Allah سبحانه وتعالى untuk memikul 'ArasyNya yang agung itu. Maka tidak diragukan bahwa mereka lebih besar, lebih agung, dan lebih kuat daripada para malaikat lainnya. Mereka dipilih oleh Allah untuk memikul 'ArasyNya dan diistimewakan dengan dzikir dan dekat dariNya, membuktikan bahwa mereka adalah jenis malaikat yang paling utama. Allah سبحانه وتعالى berfirman,
﴾ وَيَحۡمِلُ عَرۡشَ رَبِّكَ فَوۡقَهُمۡ يَوۡمَئِذٖ ثَمَٰنِيَةٞ 17 ﴿
"Dan ada delapan malaikat yang memikul Arasy Rabbmu pada saat itu." (Al-Haqqah: 17).
﴾ وَمَنۡ حَوۡلَهُۥ ﴿ "Dan para malaikat yang berada di sekelilingnya," yaitu para malaikat yang didekatkan karena kedudukan dan keutamaan mereka, ﴾ يُسَبِّحُونَ بِحَمۡدِ رَبِّهِمۡ ﴿ "bertasbih memuji Rabbnya." Ini adalah suatu sanjungan buat mereka karena betapa banyaknya ibadah mereka kepada Tuhannya, terutama ibadah dalam bentuk tasbih dan tahmid. Semua bentuk ibadah-ibadah lainnya adalah termasuk dalam tasbih dan tahmid kepada Allah. Sebab, ia merupakan pe-nyucian terhadap Allah dari perbuatan mengalihkan ibadah-ibadah kepada selain Dia, dan merupakan pujian kepadaNya. Bahkan pu-jian itu adalah ibadah kepada Allah سبحانه وتعالى. Adapun ucapan seseorang, "Subhanallah wa bihamdih," termasuk di dalamnya dan merupakan salah satu bentuk ibadah. ﴾ وَيَسۡتَغۡفِرُونَ لِلَّذِينَ ءَامَنُواْۖ ﴿ "Dan mereka meminta-kan ampun bagi orang-orang yang beriman." Ini adalah salah satu di antara faidah-faidah dan keutamaan-keutamaan beriman yang sangat banyak itu, yaitu di mana para malaikat yang sama sekali tidak mempunyai dosa memohonkan ampun untuk orang-orang yang beriman. Jadi, seorang Mukmin, karena imannya memperoleh karunia yang sangat agung ini.
Oleh karena ampunan itu mempunyai sebab-sebab lazim yang tidak akan bisa diperoleh tanpanya, -tidak seperti yang terbesit dalam banyak dugaan orang, yaitu bahwa memohon dan meminta ampunan itu bisa diperoleh, yang ujungnya adalah hanya sekedar pengampunan dosa- maka Allah menyebutkan pola permohonan para malaikat tersebut untuk orang-orang yang beriman supaya diberi ampun, yaitu menyebutkan hal-hal yang harus, yang tidak akan pernah tercapai kecuali dengannya, seraya berfirman, ﴾ رَبَّنَا وَسِعۡتَ كُلَّ شَيۡءٖ رَّحۡمَةٗ وَعِلۡمٗا ﴿ "Ya Rabb kami, rahmat dan ilmuMu meliputi segala sesuatu." Jadi, ilmu pengetahuanMu sudah meliputi segala sesuatu, tidak ada sesuatu apa pun yang tersembunyi dariMu dan tidak ada sesuatu apa pun sebesar dzarrah (biji sawi) di bumi atau di langit, atau yang lebih kecil atau yang lebih besar darinya yang lepas dari pengetahuanMu. Dan rahmatMu (kasih sayangMu) meliputi segala sesuatu. Alam semesta, yang di atas dan yang di bawah telah dipenuhi oleh rahmat Allah سبحانه وتعالى dan meliputi mereka semuanya dan yang telah sampai kepada apa yang telah dirasakan oleh makhlukNya. ﴾ فَٱغۡفِرۡ لِلَّذِينَ تَابُواْ ﴿ "Maka berilah ampunan kepada orang-orang yang bertaubat" dari syirik dan maksiat, ﴾ وَٱتَّبَعُواْ سَبِيلَكَ ﴿ "dan mengikuti jalanMu," yaitu mengikuti para rasulMu dengan mengesakanMu dan taat kepadaMu, ﴾ وَقِهِمۡ عَذَابَ ٱلۡجَحِيمِ ﴿ "dan peliharalah mereka dari siksaan neraka yang menyala-nyala," maksudnya, lindungi-lah mereka dari azab itu sendiri dan lindungilah mereka dari se-gala sebab-sebab yang dapat menceburkan mereka ke dalam azab tersebut.
(8) ﴾ رَبَّنَا وَأَدۡخِلۡهُمۡ جَنَّٰتِ عَدۡنٍ ٱلَّتِي وَعَدتَّهُمۡ ﴿ "Ya Rabb kami, dan masuk-kanlah mereka ke dalam surga 'Adn yang telah Engkau janjikan kepada mereka" melalui lisan para rasulMu, ﴾ وَمَن صَلَحَ ﴿ "dan orang-orang shalih," maksudnya, orang yang shalih karena beriman dan beramal kebajikan, ﴾ مِنۡ ءَابَآئِهِمۡ وَأَزۡوَٰجِهِمۡ ﴿ "di antara bapak-bapak dan istri-istri mereka," maksudnya, istri-istri mereka, suami-suami mereka, para sahabat dan rekan-rekan mereka, ﴾ وَذُرِّيَّٰتِهِمۡۚ إِنَّكَ أَنتَ ٱلۡعَزِيزُ ﴿ "dan ketu-runan mereka semua. Sesungguhnya Engkaulah yang Mahaperkasa," Yang Mengalahkan segala sesuatu, maka dengan keperkasaanMu itulah Engkau mengampuni mereka dan mengangkat segala mara-bahaya dari mereka serta mengantarkan mereka dengannya kepada segala kebaikan, ﴾ ٱلۡحَكِيمُ ﴿ "lagi Mahabijaksana" Yang meletakkan segala sesuatu tepat pada tempat-tempatnya. Kami tidak memohon kepadaMu, wahai Rabb kami suatu perkara yang kebijakanMu menghendaki lain dari itu, melainkan dari kebijaksanaanMu yang telah Engkau beritakan melalui lisan para rasulMu dan menjadi tun-tutan karuniaMu, yaitu ampunan bagi orang-orang yang beriman.
(9) ﴾ وَقِهِمُ ٱلسَّيِّـَٔاتِۚ ﴿ "Dan peliharalah mereka dari keburukan," yakni, dari amal perbuatan jahat dan balasannya, sebab ia akan mendatangkan keburukan bagi pelakunya.
﴾ وَمَن تَقِ ٱلسَّيِّـَٔاتِ يَوۡمَئِذٖ ﴿ "Dan orang-orang yang Engkau pelihara dari keburukan pada hari itu," maksudnya, pada Hari Kiamat, ﴾ فَقَدۡ رَحِمۡتَهُۥۚ ﴿ "maka sesungguhnya telah Engkau anugerahkan rahmat kepadanya," sebab rahmatMu terus tercurah kepada manusia, tidak ada yang bisa menghalanginya kecuali dosa mereka dan amal perbuatan buruk mereka. Maka siapa saja yang Engkau pelihara dari kebu-rukan dan Engkau bimbing ia untuk beramal kebajikan dan mem-peroleh pahalanya yang sangat besar, ﴾ وَذَٰلِكَ ﴿ "dan itulah," yakni, hilangnya hal-hal yang membahayakan karena dipelihara dari keburukan-keburukan dan karena tercapainya hal-hal yang disukai dengan tercapainya rahmat itu, ﴾ هُوَ ٱلۡفَوۡزُ ٱلۡعَظِيمُ ﴿ "adalah kemenangan yang besar" yang tidak ada kemenangan yang sebanding dengan-nya dan tidak ada pula yang diperlombakan oleh manusia yang lebih baik darinya.
Doa para malaikat di atas mengandung dalil sempurnanya pengetahuan mereka tentang Tuhannya, juga (disyariatkannya) bertawasul kepada Allah dengan nama-namaNya yang indah yang Dia suka kalau hamba-hambaNya bertawasul kepadaNya dengan nama-nama tersebut dan memohon dengan apa-apa yang sangat pantas untuk dijadikan doa kepadaNya. Oleh karena doa mereka demi tercapainya rahmat dan dihapusnya segala bekas dosa yang telah dikerjakan oleh jiwa manusia yang telah diketahui oleh Allah kelemahan dan akibatnya karena kemaksiatan-kemaksiatan yang telah dilakukannya, dan prinsip-prinsip serta sebab-sebab lainnya yang semua itu telah diketahui Allah, maka para malaikat bertawa-sul dengan اَلرَّحِيْمُ dan اَلْعَلِيْمُ (Yang Maha Pengasih lagi Maha Menge-tahui).(Doa di atas juga) mengandung makna kesempurnaan etika (adab) mereka terhadap Allah سبحانه وتعالى, di mana mereka mengikrarkan rububiyahNya terhadap mereka dengan rububiyah yang umum dan yang khusus, dan ikrar mereka bahwa mereka sama sekali tidak memiliki wewenang sedikitpun. Doa yang mereka lakukan kepada Allah itu benar-benar hanya berasal dari hamba yang faqir (butuh) dari segala sisinya, tidak pernah berjasa sedikitpun kepada Rabb, melainkan semua itu adalah murni merupakan karunia Allah, ke-murahan dan kebaikanNya. Dan ia juga mengandung makna sikap sempurna mereka yang selalu sejalan dengan kehendak Allah, yaitu mencintai amal perbuatan apa saja yang dicintaiNya, yang sebenarnya ia adalah berupa amal ibadah yang mereka lakukan, dan mereka bersungguh-sungguh seperti kesungguhan orang-orang yang mencintai, dan dari para pengabdi yang mana mereka adalah orang-orang Mukmin yang dicintai Allah سبحانه وتعالى di antara makh-lukNya.
Semua makhluk yang mukallaf itu dibenci oleh Allah kecuali orang-orang yang beriman di antara mereka. Dan di antara bentuk kecintaan para malaikat kepada mereka adalah mereka berdoa kepada Allah dan berusaha keras untuk kebaikan kondisi mereka. Sebab doa bagi seseorang adalah merupakan bukti yang paling tinggi yang menunjukkan kecintaannya (kepada orang yang di-doakannya), ia tidak akan berdoa kecuali untuk orang yang dicin-tainya.
Dan juga mengandung makna tentang apa yang Allah uraikan dan rincikan dari doa mereka setelah FirmanNya, ﴾ وَيَسۡتَغۡفِرُونَ لِلَّذِينَ ءَامَنُواْۖ ﴿ "Mereka memintakan ampun bagi orang-orang yang beriman," yaitu peringatan yang sangat lembut tentang bagaimana mentadabburi (menghayati) KitabNya, dan seharusnya orang yang menghayati, tidak berhenti hanya sekedar pada lafazhnya saja, melainkan se-mestinya ia menghayati makna yang terkandung di dalam lafazh itu. Lalu apabila ia telah memahaminya dengan pemahaman yang benar sebagaimana mestinya, maka ia mencermati dengan akal pikirannya kepada perintah (yang terkandung dalam lafazh terse-but. Pent) dan kepada metode-metode yang dapat mengantarkan kepadanya, kepada apa-apa yang tidak akan bisa tercapai kecuali dengannya, dan kepada apa yang menjadi sandarannya, lalu me-mastikan bahwa itulah yang Allah kehendaki, dan sebagaimana Dia pastikan bahwa Dia menghendaki makna khusus yang dikan-dung oleh lafazh itu. Dan yang wajib dipastikan bahwa Allah meng-hendakinya adalah dua hal: Pertama, pengetahuan dan keyakinan-nya bahwasanya makna tersebut termasuk bagian dari makna (lafazh) dan yang dimaksud. Kedua, pengetahuannya bahwa Allah Maha Mengetahui segala sesuatu, dan bahwa Allah memerintah hamba-hambaNya untuk menghayati makna-makna kitabNya. Dia-lah yang menginformasikan bahwa kitabNya itu adalah pe-tunjuk, cahaya, dan penjelasan bagi segala sesuatu, dan ia adalah ungkapan (perkataan) yang paling fasih dan paling jelas. Maka dengan demikian seseorang akan memperoleh ilmu yang sangat agung dan kebaikan yang berlimpah sesuai dengan bimbingan Allah kepadanya.
Dan di dalam tafsir kami ini terdapat hal-hal seperti ini yang sangat banyak sekali, Allah telah mengaruniakan kepada kami, yang kadang-kadang pada sebagian ayat tidak tampak bagi orang yang tidak merenungkan akan kebenaran makna tersebut. Kami memohon kepada Allah سبحانه وتعالى, semoga Dia berkenan membukakan kepada kami sebagian dari perbendaharaan rahmatNya yang men-jadi sebab bagi kebaikan (keshalihan) kondisi kami dan kondisi kaum Muslimin. Kami tidak memiliki selain ketergantungan kepada kemurahanNya dan bertawasul dengan kebaikanNya yang terus kami panjatkan pada setiap saat dan setiap waktu. Dan kami me-mohon kepadaNya sebagian dari karuniaNya untuk memelihara kami dari kejahatan jiwa kami yang selalu menjadi penghalang dan rintangan untuk memperoleh rahmatNya. Sesungguhnya Dia Maha Pemurah lagi Maha Pemberi, yang telah mengaruniakan segala sebab-sebab dan faktor-faktornya.
Dan doa itu juga mengandung makna bahwa pendamping, yaitu seperti istri, anak, dan sahabat akan merasa berbahagia de-ngan teman karibnya, dan bahkan hubungannya dengannya men-jadi sebab bagi kebaikan yang ia raih di luar amalnya dan menjadi sebab amalnya, sebagaimana para malaikat mendoakan orang-orang Mukmin dan orang-orang shalih dari bapak-bapak mereka, istri-istri, dan anak keturunan mereka.
Jadi, harus ada keshalihan mereka, sebab Allah berfirman, ﴾ وَمَن صَلَحَ ﴿ "Dan orang-orang shalih," barulah yang demikian itu merupakan hasil dari amal mereka. Wallahu a'lam.
The angels who carry the throne of your Lord, O Messenger, and those who are around it, declare the transcendence of their Lord from that which is not proper for Him, they believe in him, and seek forgiveness for those who have faith in Allah, saying in their supplication: Our Lord, Your knowledge and mercy encompass everything, so forgive those who repent from their sins and follow Your religion and protect them from being touched by the fire.
7- Arş’ı taşıyanlar ve etrafında bulunanlar, Rablerini hamd ile tesbih ederler, O’na iman ederler ve mü’minler için de mağfiret dilerler. (Derler ki:)“Rabbimiz! Rahmetin ve ilmin her şeyi kuşatmıştır. Tevbe edenlere ve Senin yolunu izleyenlere mağfiret buyur ve onları cehennem azabından koru.”
8- “Ey Rabbimiz, onları da babalarından, eşlerinden ve zürriyetlerinden salih olanları da kendilerine vaat ettiğin Adn cennetlerine koy. Şüphesiz Sen, Azizsin, Hakimsin.”
9- “Onları kötülüklerden de koru. Sen o gün kimi kötülüklerden korursan ona merhamet etmiş olursun. İşte asıl büyük kurtuluş da budur.”
7. Yüce Allah, mü’min kullarına olan kemal derecesindeki lütfunu ve onların mutlulukları için hazırlamış olduğu sebepleri haber vermektedir. Bu sebeplerin bir bölümü, onların kudretleri dışındadır. Mukarreb meleklerin onlar için mağfiret dilemeleri, onlara din ve âhiretlerinin salâh bulması için dua etmeleri, kudretleri dışındaki sebeplerdendir.
Bu buyruklarda zımnen Arş’ı taşıyanların ve onun etrafında bulunanların şereflerini, Rablerine olan yakınlıklarını, O’na çokça ibadet etmelerini, Allah'ın kullarının iyiliklerini samimi olarak istediklerini -zira Allah’ın onların bu tutumlarını sevdiğini bilmektedirler- haber verilmekte ve şöyle buyurmaktadır:“Arş’ı” yani Rahman’ın Arşı “taşıyanlar” ki o, bütün mahlukatın tavanı durumundadır, gökleri, yeri ve Kürsi’yi kuşatır, mahlukatın en büyüğü, en genişi, en güzeli ve Yüce Allah’a en yakını olandır.
Bu melekleri Yüce Allah, bu yüce Arşını taşımakla görevlendirmiştir. Şüphesiz ki bu melekler, meleklerin en büyükleri, en azametlileri ve en güçlüleridir. Yüce Allah’ın onları Arşını taşımak için seçmiş olması, öncelikle onları zikretmesi ve O’na yakın olmaları, melek türünün en faziletlileri olduklarına delildir. Onlara selam olsun. Yüce Allah, bir başka yerde şöyle buyurmaktadır:“O gün üstlerinde bulunan sekiz melek, Rabbinin Arşını taşır.”(el-Hâkka, 69/17)“Ve etrafında bulunanlar” mevki ve fazilet itibari ile oldukça yakınlaştırılmış (mukarreb) melekler “Rablerini hamd ile tesbih ederler.” Bu, onlara bir övgüdür. Yüce Allah’a çokça ibadet ettikleri, özellikle de tesbih (subhânallah) ve tahmîd (el-hamdulillah) dedikleri belirtilmektedir. Diğer ibadetler ise Yüce Allah’ın tesbih ve tahmîd’i kapsamındadır. Çünkü bunlar kulun, ibadeti Allah’tan başkasına yöneltmekten O’nu tenzih ettiğini ve hamdin yalnızca Yüce Allah’a ait olduğunu ifade eder. Hatta hamd Yüce Allah’a ibadetin ta kendisidir.
Kulun “سبحان الله وبحمده”demesi de bunun kapsamına girer ve bu da ibadetler arasında yer alır.“O’na iman ederler, ve mü’minler için de mağfiret dilerler.” Bu, imanın faydaları ve pek büyük faziletleri arasında yer alır. Zira hiçbir günahları bulunmayan melekler, iman ehli için mağfiret dilemektedirler. Mümin bir kimse, imanı sebebi ile bu pek büyük fazilete nail olur.
Mağfiretin birtakım gerekleri vardır ki bunlar olmaksızın o, tamamlanmaz. Bu gerekler ise pek çok kimsenin ilk anda hatırına geldiği gibi mağfiret dilemenin nihai gayesinin, sadece günahların bağışlanması olduğu şeklinde değildir. İşte Yüce Allah, meleklerin kendisinden mağfiret dileyişlerini kendisi olmaksızın tamamlanması söz konusu olmayan bu vasıflarla birlikte şöyle zikretmektedir:“Rabbimiz, rahmetin ve ilmin her şeyi kuşatmıştır.” Senin ilmin her şeyi kuşatmış bulunuyor. Hiçbir şey Senin için gizli değildir. Yerde olsun, göklerde olsun zerre miktarı kadar -hatta ister bundan küçük, ister bundan büyük olsun- bir şey dahi Senin bilginin dışında değildir. Rahmetin de her şeyi kuşatmış bulunuyor. Ulvi ve süfli âlemi ile bütün kâinat, Yüce Allah’ın rahmeti ile dolup taşmaktadır. Onların hepsini bu rahmet kuşatmış bulunmaktadır. O, neyi yaratmışsa ona mutlaka rahmeti de ulaşmıştır.
O halde şirk ve masiyetlerden “tevbe edenlere ve” seni tevhid etme ve Sana itaat etme konusunda peygamberlerine uymak suretiyle “senin yolunu izleyenlere mağfiret buyur ve onları cehennem azabından!” Yani hem bizzat bu azabın kendisinden, hem de bu azabın sebeplerinden “koru!”
8. “Ey Rabbimiz, onları da babalarından, eşlerinden” yani erkek iseler hanımlarından, hanım iseler kocalarından, ayrıca dost ve arkadaşlarından “ve zürriyetlerinden salih olanları” iman ve salih amel işlemek suretiyle salaha erenleri “kendilerine” peygamberlerin aracılığı ile “vaat ettiğin Adn cennetlerine koy. Şüphesiz sen, Azizsin” her şeyi emrin ve hakimiyetin altında tutansın, “Hakimsin” her şeyi yerli yerince koyansın. Sen izzetinle onların günahlarını bağışlar, sakıncalı şeyleri onlardan uzaklaştırırsın. Yine bu izzetin ile onları her türlü hayra ulaştırırsın. Bu yüzden ey Rabbimiz, biz senden hikmetinin, aksini gerektirdiği bir şey dilemiyoruz. Aksine dileğimiz, senin peygamberlerin vasıtası ile bildirdiğin hikmetinin ve lütfunun bir gereği olarak mü’minlere mağfiret etmen, günahlarını bağışlamandır.
9. “Onları kötülüklerden de koru.”Hem kötü amellerden hem de bunların cesasından uzak tut onları. Çünkü her ikisi de kötüdür.“Sen o gün” Kıyamet gününde “kimi kötülüklerden korursan ona merhamet etmiş olursun.”Çünkü Senin kullarına rahmetin süreklidir, kesintisizdir. Buna engel ise sadece kulların, büyük ve küçük günahlarıdır. Sen kimi günahlardan koruyacak olursan, şüphesiz ki onu iyilikler işlemeye ve bunların güzel karşılıklarına muvaffak kıldın, demektir.“İşte” kötülüklerden korunmak sureti ile hoşlanılmayan şeylerin yok olması, merhametin gerçekleşmesi ile de sevilen şeylerin elde edilmesi “asıl büyük kurtuluş”tur ki onun gibi bir kurtuluş yoktur. Yarışanlar da bundan daha iyisi için yarışmamışlardır.
Meleklerin bu duası, onların Rablerini kemâl derecesinde bildiklerini, Yüce Allah’a güzel isimleri ile tevessül ettiklerini ifade etmektedir. Allah, kullarının bu isimlerle kendisine tevessül etmelerini sever. Yine meleklerin bu duası, Allah’a yaptıkları duanın muhtevâsına uygun isimleri zikrettiklerinide göstermektedir.
Onlar, rahmetin gerçekleşmesini istedikleri, ayrıca beşeri nefislerin gerektirdiği ve Yüce Allah’ın da bir taraftan eksikliklerini, diğer taraftan da masiyet işlemelerini gerektirdiğini bildiği beşerî nefislerin gerektirdiği bu hususların ortadan kaldırılması ve buna benzer sebep ve ilkelerin elde edilmesi için niyaz ettikleri, Yüce Allah’ın da ilmi ile tüm bunları kuşatmış olduğu için dualarını Yüce Allah’ın Rahîm ve Alîm ismi ile tevessül ederek yapmışlardır.
Bu dua, onların Allah’a karşı kemâl derecesinde edepli olduklarını, bundan dolayı da O’nun kendilerinin Rabbi olduğunu, bu rububiyetin de hem umumi hem de hususi olduğunu ikrar ettiklerini görüyoruz. Yine kendilerinin hiçbir şeye sahip olmadıklarını, Rablerine yönelik bu dualarının bütün yönleri ile fakir ve muhtaç olan bir kimseden sadır olduğunu, Rablerine hangi halleri ile yakınlaşacak olurlarsa olsunlar mutlaka bunun Allah’ın bir lütfu, kerem ve ihsanı olduğunu itiraf ettiklerini de göstermektedir.
Rablerine tam anlamı ile muvafık hareket ettiklerini de bu duadan anlıyoruz. Zira onlar O’nun sevdiği amelleri yani ibadetleri severler, onları yerine getirir ve sevenlerin gayreti gibi gayretle onları eda ederler. Yine Yüce Allah’ın yarattıkları arasından sevdiği kimselerden olan amel sahibi mü’minleri de severler.
Diğer mükellef yaratıklara gelince mü’minler müstesnâ Allah, onlara buğzeder. O nedenle meleklerin, mü’minlere duydukları sevgi dolayısı ile Allah’a dua ettiklerini, hallerinin düzelmesi için gayret ettiklerini görüyoruz. Çünkü bir kimseye dua etmek, o kimseyi sevmenin en açık delilidir. Zira kişi, ancak sevdiği kimselere dua eder.
Yüce Allah’ın:“Müminler için de mağfiret dilerler” buyruğundan sonra onların dualarına dair verdiği ayrıntılar, Yüce Allah’ın Kitabı üzerinde nasıl düşünüleceğine dair ince bir işaret içermekte ve bu hususa dikkatlerimizi çekmektedir. Şöyle ki Allah’ın Kitabı üzerinde düşünen kimsenin tek başına lafzî manayı anlamakla yetinmemesi, aksine lafzın anlamı üzerinde de düşünmesi gerekir. Kişi, lafzı sağlıklı bir şekilde gereği gibi anlayacak olursa, o hususa ve ona ulaştıran yollara aklı ışığında dikkat ederek iyice düşünür. Bu işin tamamlanması için gerekli olan diğer hususları ve bağlı olduğu diğer noktaları da anlamaya çalışır. Yüce Allah’ın lafzın delalet ettiği özel manayı murad ettiğine kesin kanaat getirdiği gibi o noktaları da murad ettiğine kesin karar verir. Yüce Allah’ın onları da murad ettiğine dair kesin kanaat getirmemiz için iki neden vardır:
1. O hususların lafzın manasına tabi olan ve onun kendisine bağlı olduğu hususlar arasında olduğuna kesin kanaat getirirlmiş olması.
2. Yüce Allah'ın her şeyi bilmesi ve kullarına Kitab’ı üzerinde iyiden iyiye düşünmeyi emretmiş olmasıdır. O, Kitabında bulunan manaların gerektirdiği diğer hususları da bilir. Kitabının bir hidâyet, bir nur ve her şeye dair bir açıklama olduğunu, sözlerin en açığı, beyan itibari ile de en üstünü ve en değerlisi olduğunu da haber vermiştir. İşte bu yolla kul -bu konuda Yüce Allah’ın ihsan edeceği başarı oranında- büyük bir ilim ve pek çok hayır elde eder.
Bizim bu tefsirimizde de bu kabilden -Allah’ın bize lütfettiği- pek çok husus vardır. Bazı âyetlerde yaptığımız açıklamaların, sağlıklı bir şekilde ve iyice düşünmeyen kimseler için nereden alındığı bu bakımdan gizli kalmış olabilir. Yüce Allah’tan rahmet hazinelerinden bizlere, hem bizim halimizin hem de müslümanların hallerinin düzelmesine sebep teşkil edecek ihsanlar bağışlamasını dileriz. Bizim yapabileceğimiz, O’nun lütf-u keremine yapışmaktan, O’nun ihsanına tevekkül etmekten ibarettir. Biz, zaten her an ve her zaman O’nun ihsan deryası içinde yüzüyoruz. Lütfu ile bizleri, rahmetine ulaşmamızı engelleyen nefislerimizin şerlerine karşı korumasını dileriz. Şüphesiz ki O, pek cömerttir, çokça lütfedendir. Sebepleri de sonuçları da ihsan eden O’dur.
Bu dua şunu da ihtiva etmektedir: Eş, evlat ve arkadaş gibi yakınlar ile birlikte olmak, kişiyi saadete ulaştırabilir. Onlarla bir arada bulunması, kendi amelinin dışında ve amelinin vesile olmadığı birtakım hayırların ona ulaşmasına aracı olabilir. Nitekim meleklerin, hem mü’minlere hem de mü’minlerin babalarından, eşlerinden ve zürriyetlerinden salih olanlara beraberce yaptıkları dua bu kabildendir. Ancak Yüce Allah’ın:“Salih olanlar” buyruğu dolayısı ile “Hepsinin de mutlaka salih olmaları gerekir”, diyenlerin görüşüne göre bu, onların kendi amellerinin bir sonucu olur. Doğrusunu en iyi bilen Allah’tır.
Ô Messager, les anges qui portent le Trône de ton Seigneur et qui L’entourent, nient ce qui ne sied pas à Allah, croient en Lui et implorent Son pardon en faveur de ceux qui croient en Lui en disant: Ô notre Seigneur, Ta connaissance et Ta miséricorde s’étendent à toute chose. Pardonne donc à ceux qui se sont repentis de leurs péchés et ont suivi Ta religion et préserve-les du Feu.
The Bearers of the Throne praise Allah and pray for forgiveness for the Believers
Allah tells us that the angels who are close to Him, the bearers of the Throne, and the angels who are around Him -- all glorify the praises of their Lord. They combine glorification (Tasbih) which implies that He is free of any shortcomings, with praise (Tahmid) which is an affirmation of praise.
وَيُؤْمِنُونَ بِهِ
(and believe in Him,) means, they humbly submit themselves before Him.
وَيَسْتَغْفِرُونَ لِلَّذِينَ ءَامَنُواْ
(and ask forgiveness for those who believe) means, for those among the people of earth who believe in the Unseen. Allah commanded that His angels who are close to Him should pray for the believers in their absence, so it is a part of the angels' nature that they say Amin when a believer prays for his brother in his absence. In Sahih Muslim it says:
«إِذَا دَعَا الْمُسْلِمُ لِأَخِيهِ بِظَهْرِ الْغَيْبِ قَالَ الْمَلَكُ: آمِينَ وَلَكَ بِمِثْلِه»
(When a Muslim prays for his brother in his absence, the angel says, `Amin, and may you have something similar to it'.)" Shahr bin Hawshab said, "The bearers of the Throne are eight; four of them say, `Glory and praise be to You, O Allah, to You be praise for Your forebearance after Your knowledge. ' Four of them say, `Glory and praise be to You, O Allah, to You be praise for Your forgiveness after Your power.' When they pray for forgiveness for those who believe, they say:
رَبَّنَا وَسِعْتَ كُـلَّ شَىْءٍ رَّحْمَةً وَعِلْماً
(Our Lord! You comprehend all things in mercy and knowledge,) meaning, `Your mercy encompasses their sins and Your knowledge encompasses all their deeds, words and action.'
فَاغْفِرْ لِلَّذِينَ تَابُواْ وَاتَّبَعُواْ سَبِيلَكَ
(so forgive those who repent and follow Your way.)" That is, `forgive the sinners when they repent to You and turn to You and give up their former ways, following Your commands to do good and abstain from evil.'
وَقِهِمْ عَذَابَ الْجَحِيمِ
(and save them from the torment of the blazing Fire!) means, `snatch them away from the punishment of Hell, which is a painful, agonizing punishment.'
رَبَّنَا وَأَدْخِلْهُمْ جَنَّـتِ عَدْنٍ الَّتِى وَعَدْتَّهُمْ وَمَن صَـلَحَ مِنْ ءَابَآئِهِمْ وَأَزْوَجِهِمْ وَذُرِّيَّـتِهِمْ
(Our Lord! And make them enter the `Adn (Eternal) Gardens which you have promised them -- and to the righteous among their fathers, their wives, and their offspring!) meaning, `bring them together so that they may find delight in one another in neighboring dwellings. ' This is like the Ayah:
وَالَّذِينَ ءَامَنُواْ وَاتَّبَعَتْهُمْ ذُرِّيَّتُهُم بِإِيمَـنٍ أَلْحَقْنَا بِهِمْ ذُرِّيَّتَهُمْ وَمَآ أَلَتْنَـهُمْ مِّنْ عَمَلِهِم مِّن شَىْءٍ
(And those who believe and whose offspring follow them in faith, -- to them shall We join their offspring, and We shall not decrease the reward of their deeds in anything)(52:21). This means, `that all of them will be made equal in status. In this way they may delight in one another's company; the one who is in the higher status will not lose anything. On the contrary We will raise the one whose deeds are of a lower status so that they will become equal, as a favor and a blessing from Us.' Sa`id bin Jubayr said that when the believer enters Paradise, he will ask where his father, son and brother are. It will be said to him, `they did not reach the same level of good deeds as you did'. He will say, `but I did it for my sake and for theirs.' Then they will be brought to join him in that higher degree. Then Sa`id bin Jubayr recited this Ayah:
رَبَّنَا وَأَدْخِلْهُمْ جَنَّـتِ عَدْنٍ الَّتِى وَعَدْتَّهُمْ وَمَن صَـلَحَ مِنْ ءَابَآئِهِمْ وَأَزْوَجِهِمْ وَذُرِّيَّـتِهِمْ إِنَّكَ أَنتَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ
(Our Lord! And make them enter the `Adn (Eternal) Gardens which you have promised them -- and to the righteous among their fathers, their wives, and their offspring! Verily, You are the Almighty, the All-Wise.) Mutarrif bin `Abdullah bin Ash-Shikhkhir said, "The most sincere of the servants of Allah towards the believers are the angels." Then he recited this Ayah:
رَبَّنَا وَأَدْخِلْهُمْ جَنَّـتِ عَدْنٍ الَّتِى وَعَدْتَّهُمْ
(Our Lord! And make them enter the `Adn (Eternal) Paradises which you have promised them) He then said, "The most treacherous of the servants of Allah towards the believers are the Shayatin."
إِنَّكَ أَنتَ العَزِيزُ الحَكِيمُ
(You are the Almighty, the All-Wise.) means, `the One Whom none can resist or overwhelm; what You will happens and what You do not will does not happen; You are Wise in all that You say and do, in all that You legislate and decree.'
وَقِهِمُ السَّيِّئَـتِ
(And save them from the sins,) means, the actions and the consequences.
وَمَن تَقِ السَّيِّئَـتِ يَوْمَئِذٍ
(and whomsoever You save from the sins that Day,) means, the Day of Resurrection,
فَقَدْ رَحِمْتَهُ
(him verily, You have taken into mercy.) means, `You have protected him and saved him from punishment.'
وَذَلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ
(And that is the supreme success. )
Gli angeli che sostengono il Trono del tuo Dio, o Messaggero, e quelli che lo circondano, glorificano il loro Dio rispetto a ciò che non Gli si addice e credono in Lui, chiedono il perdono di coloro che hanno creduto in Allāh, recitando, nella loro invocazione: "Dio nostro, la Tua Sapienza e la Tua Misericordia comprendono ogni cosa; perdona coloro che si sono pentiti dei loro peccati e che hanno seguito la Tua religione, e salvali dal Fuoco in modo che non li sfiori".
-Ey Resul!- Rabbinin arşını taşıyan melekler ve onun çevresinde bulunanlar, Rablerini O'na yaraşmayan şeylerden tenzih eder ve O'na iman ederler. Şöyle dua ederek Allah'a iman edenler için bağışlanma talep ederler: "Rabbimiz! İlmin ve rahmetin her şeyi kuşatmıştır. Günahlarından tövbe edenleri ve dinine tabi olanları bağışla. Cehennem ateşinin isabet etmesinden onları koru."
Và các Thiên Thần thưa: Lạy Thượng Đế của bầy tôi ! Xin Ngài cho những người tin tưởng được vào Thiên Đàng vĩnh cửu mà Ngài đã hứa cho họ vào cùng với người ngoan đạo trong số cha mẹ, vợ chồng và con cái của họ. Quả thật, Ngài là Đấng Toàn Năng mà không ai chiến thắng được Ngài, Đấng Chí Minh trong sự đo lường sắp xếp của Ngài.
Melekler şöyle derler: "Rabbimiz! Kendilerine ebedî cennetlere girmeyi vadettiğin Müminleri oraya koy. Onların babalarından, eşlerinden ve çocuklarından salih ameller işleyenleri de oraya koy. Sen, kimsenin kendisine galip gelemediği Azîz, takdirinde ve yönetmesinde Hakîm (hikmet sahibi) olansın.
Les anges disent également:
Ô notre Seigneur, fais entrer les croyants dans les vergers d’éternité dans lesquels Tu leur as promis de les faire entrer et fais entrer avec eux, ceux de leurs ancêtres, de leurs épouses et de leur progéniture qui ont accompli de bonnes œuvres.
Tu es le Puissant à qui personne ne tient tête et le Sage dans ce que Tu décrètes et ce que Tu gères.
E gli angeli dicono: "Dio nostro, introduci i credenti nei Paradisi eterni in cui hai loro promesso di introdurli, e fa' entrare assieme a loro i loro padri, le loro mogli e i loro figli che hanno compiuto buone azioni. In verità, Tu sei il Potente, Colui che non può essere vinto da nessuno, Il Saggio nella Sua Provvidenza e Amministrazione".
Los ángeles dirán: “Señor nuestro, ingresa a los creyentes en los Jardines del Edén que Tú les prometiste, y también a sus padres, esposas e hijos cuyas acciones sean buenas. Tú eres el Poderoso, nadie puede dominarte, eres Sabio en tus planes y decretos.
“Allahu, uvedi Svoje dobre robove u edenske vrtove, koje si im obećao, jer su vjerovali i činili dobra djela. I smiluj se dobrim vjernicima, njihovim očevima, suprugama i djeci, koji su vjernici bili, uvedi ih u Džennet, a Ti si Silni i Svemogući, Tvoja se riječ ne mijenja, Ti si Mudri, Koji sve savršeno stvara, određuje i propisuje”, mole meleki.
Magsasabi ang mga anghel: "Panginoon namin, at magpapasok Ka sa mga mananampalataya sa mga Hardin ng Kawalang-hanggan na ipinangako Mo sa kanila na magpasok Ka sa kanila sa mga iyon, at magpapasok Ka kasama sa kanila sa sinumang umayos ang gawa kabilang sa mga magulang nila, mga asawa nila, at mga anak nila. Tunay na Ikaw ay ang Makapangyarihan na walang nakadadaig sa Iyo na isa man, ang Marunong sa pagtatakda Mo at pangangasiwa Mo.
Para malaikat melanjutkan doa mereka, “Wahai Tuhan kami! Masukkanlah orang-orang mukmin ke dalam surga kekekalan yang telah Engkau janjikan kepada mereka, serta masukkanlah siapa yang amalnya saleh dari bapak-bapak mereka, istri-istri mereka, dan anak-anak mereka. Sesungguhnya Engkau Mahaperkasa yang tidak seorang pun bisa mengalahkan-Mu dan Mahabijaksana dalam takdir dan pengaturan-Mu.
The angels will say: “Our Lord, enter the believers into gardens of eternity which You promised You will enter them into, and enter those whose actions are good amongst their fathers, wives and children. It is you who are the Mighty with nobody to overpower You, Wise in your decreeing and planning.
Cầu xin Ngài bảo vệ họ tránh khỏi những điều xấu xa trong những việc làm của họ và chớ trừng phạt họ bởi tội lỗi xấu đó. Ai được Ngài bảo vệ khỏi sự trừng phạt về những việc làm xấu xa vào Ngày Phục Sinh thì chắc chắc đã được Ngài khoan dung. Đó là sự che chở thoát khỏi hình phạt và được thu nhận vào Thiên đàng bằng lòng khoan dung của Ngài. Đó là một thắng lợi to lớn mà không có thắng lợi nào so sánh được.
The subjects of God who set themselves the task of preaching the pure and unadulterated Truth are always harassed. They are made to feel lowly and small and treated as such wherever they may be. But, at the very time when this treatment is being meted out to them, the heavens and the earth are bearing testimony to their righteousness. The angels who have been charged with managing the affairs of the universe, will look forward to their ultimate glorious reward. Those who were looked down upon by the ignorant in this ephemeral world will be raised to such an exalted position that the angels nearest to God will pray for them.
Onları kötü amellerinden muhafaza eyle. Bundan dolayı onlara azap etme. Kıyamet günü kimi, amellerinin kötülüklerinden dolayı azap etmekten korursan, ona rahmet etmiş olursun. Azaptan koruyan bu korunak ve Cennet'e koyan bu rahmet, eşi benzeri olmayan en büyük kurtuluştur.
Mangalaga Ka sa kanila laban sa mga masagwa sa mga gawa nila, kaya huwag Mo silang pagdusahin dahil sa mga ito. Ang sinumang pangangalagaan Mo sa Araw ng Pagbangon laban sa parusa sa mga masagwa sa mga gawa niya ay kinaawaan Mo nga. Ang pagsasanggalang na iyon laban sa pagdurusa at ang awa sa pamamagitan ng pagpasok sa Paraiso ay ang pagkatamong sukdulan na hindi napapantayan ng [ibang] pagkatamo."
E proteggili dai peccati delle loro azioni e non punirli a causa di essi; chi Tu salverai, nel Giorno del Giudizio, dalla punizione, nonostante le sue cattive azioni, lo avrai incluso nella Tua Misericordia. Tale salvezza dalla punizione e misericordia per l’ingresso nel Paradiso è il grande trionfo che non ha pari.
And save them from their bad actions, so do not punish them as a result. Whomever You protect from punishment for his bad actions, then You have had mercy on him. This mercy by entry into Paradise is the great success which no success can compare with”.
Presérvalos de sus malas acciones, para que no sean castigados como consecuencia. A quien protejas del castigo por sus malas acciones, habrás tenido piedad de él. Esta misericordia es un gran triunfo incomparable, ya que implica el logro máximo de ingresar al paraíso”.
“Allahu, poštedi ih posljedica grijehā, oprosti im, nemoj ih kazniti, jer koga Ti poštediš posljedica hrđavih djela već si mu ukazao milost i omogućio mu uspjeh – da uđe u Džennet i zasluži Tvoje zadovoljstvo. To je, zaista, najveći stupanj koji čovjek može zaslužiti”, dodaju meleki u svojoj dovi.
Lindungilah mereka dari akibat buruk perbuatan jahat mereka dan jangan mengazab mereka. Siapa yang Engkau lindungi pada hari Kiamat dari hukuman-Mu akibat amalnya yang buruk maka Engkau telah merahmati-Nya. Penjagaan dari azab dan pemberian rahmat dengan masuk surga itu adalah kemenangan besar yang tidak tertandingi oleh kemenangan apa pun.”
Préserve-les de leurs mauvaises actions et ne les châtie-pas pour les avoir commises.
Celui que Tu préserves le Jour de la Résurrection de ses mauvaises actions, Tu lui fais assurément miséricorde.
Cette exemption de châtiment et cette miséricorde consistant à entrer au Paradis représentent l’immense succès qui n’est égalé par aucun autre.
The Regret of the Disbelievers after They enter Hell
Allah tells us that the disbelievers will feel regret on the Day of Resurrection, when they enter Hell and sink in the agonizing depth of fire. When they actually experience the unbearable punishment of Allah, they will hate themselves with the utmost hatred, because of the sins they committed in the past, which were the cause of their entering the Fire. At that point the angels will tell them in a loud voice that Allah's hatred towards them in this world, when Faith was offered to them and they rejected it, is greater than their hatred towards themselves in this situation. Qatadah said, concerning the Ayah:
لَمَقْتُ اللَّهِ أَكْبَرُ مِن مَّقْتِكُمْ أَنفُسَكُـمْ إِذْ تُدْعَوْنَ إِلَى الإِيمَـنِ فَتَكْفُرُونَ
(Indeed, Allah's aversion was greater towards you than your aversion toward yourselves, when you were called to the Faith but you used to refuse.) "Allah's hatred for the people of misguidance -- when Faith is presented to them in this world, and they turn away from it and refuse to accept it -- is greater than their hatred for themselves when they see the punishment of Allah with their own eyes on the Day of Resurrection." This was also the view of Al-Hasan Al-Basri, Mujahid, As-Suddi, Dharr bin `Ubaydullah Al-Hamdani, `Abdur-Rahman bin Zayd bin Aslam and Ibn Jarir At-Tabari, may Allah have mercy on them all.
قَالُواْ رَبَّنَآ أَمَتَّنَا اثْنَتَيْنِ وَأَحْيَيْتَنَا اثْنَتَيْنِ
(They will say: "Our Lord! You have made us to die twice, and You have given us life twice!...") Ath-Thawri narrated from Abu Ishaq from Abu Al-Ahwas from Ibn Mas`ud, may Allah be pleased with him: "This Ayah is like the Ayah:
كَيْفَ تَكْفُرُونَ بِاللَّهِ وَكُنتُمْ أَمْوَتًا فَأَحْيَـكُمْ ثُمَّ يُمِيتُكُمْ ثُمَّ يُحْيِيكُمْ ثُمَّ إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ
(How can you disbelieve in Allah Seeing that you were dead and He gave you life. Then He will give you death, then again will bring you to life and then unto Him you will return.)"(2:28) This was also the view of Ibn `Abbas, Ad-Dahhak, Qatadah and Abu Malik. This is undoubtedly the correct view. What is meant by all of this is that when they are standing before Allah in the arena of Resurrection, the disbelievers will ask to go back, as Allah says:
وَلَوْ تَرَى إِذِ الْمُجْرِمُونَ نَاكِسُواْ رُءُوسِهِمْ عِندَ رَبِّهِمْ رَبَّنَآ أَبْصَرْنَا وَسَمِعْنَا فَارْجِعْنَا نَعْمَلْ صَـلِحاً إِنَّا مُوقِنُونَ
(And if you only could see when the criminals shall hang their heads before their Lord (saying): "Our Lord! We have now seen and heard, so send us back, that we will do righteous good deeds. Verily, we now believe with certainty.") (32:12), However, they will get no response. Then when they see the Fire and they are held over it and they look at the punishments therein, they will ask even more fervently than before to go back, but they will get no response. Allah says:
وَلَوْ تَرَى إِذْ وُقِفُواْ عَلَى النَّارِ فَقَالُواْ يلَيْتَنَا نُرَدُّ وَلاَ نُكَذِّبَ بِـَايَـتِ رَبِّنَا وَنَكُونَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ - بَلْ بَدَا لَهُمْ مَّا كَانُواْ يُخْفُونَ مِن قَبْلُ وَلَوْ رُدُّواْ لَعَـدُواْ لِمَا نُهُواْ عَنْهُ وَإِنَّهُمْ لَكَـذِبُونَ
(If you could but see when they will be held over the (Hell) Fire! They will say: "Would that we were but sent back (to the world)! Then we would not deny the Ayat of our Lord, and we would be of the believers!" Nay, it has become manifest to them what they had been concealing before. But if they were returned, they would certainly revert to that which they were forbidden. And indeed they are liars.) (6:27-28). When they actually enter Hell and have a taste of its heat, hooked rods of iron and chains, their plea to go back will be at its most desperate and fervent:
وَهُمْ يَصْطَرِخُونَ فِيهَا رَبَّنَآ أَخْرِجْنَا نَعْمَلْ صَـلِحاً غَيْرَ الَّذِى كُـنَّا نَعْمَلُ أَوَلَمْ نُعَمِّرْكُمْ مَّا يَتَذَكَّرُ فِيهِ مَن تَذَكَّرَ وَجَآءَكُمُ النَّذِيرُ فَذُوقُواْ فَمَا لِلظَّـلِمِينَ مِن نَّصِيرٍ
(Therein they will cry: "Our Lord! Bring us out, we shall do righteous good deeds, not that we used do." (Allah will reply): "Did We not give you lives long enough, so that whosoever would receive admonition could receive it And the warner came to you. So taste you. For the wrongdoers there is no helper.") (35:37)
رَبَّنَآ أَخْرِجْنَا مِنْهَا فَإِنْ عُدْنَا فَإِنَّا ظَـلِمُونَ - قَالَ اخْسَئُواْ فِيهَا وَلاَ تُكَلِّمُونِ
(Our Lord! Bring us out of this. If ever we return (to evil), then indeed we shall be wrongdoers." He (Allah) will say: "Remain you in it with ignominy! And speak you not to Me!) (23:108). According to this Ayah, they will speak more eloquently, and they will introduce their plea with the words:
رَبَّنَآ أَمَتَّنَا اثْنَتَيْنِ وَأَحْيَيْتَنَا اثْنَتَيْنِ
(Our Lord! You have made us to die twice, and You have given us life twice!) meaning, `by Your almighty power, You have brought us to life after we were dead, then You caused us to die after we were alive; You are able to do whatever You will. We confess our sins and admit that we wronged ourselves in the world,'
فَهَلْ إِلَى خُرُوجٍ مِّن سَبِيلٍ
(then is there any way to get out) means, `will You answer our prayer to send us back to the world, for You are able to do that, so that we might do deeds different from those which we used to do Then if we go back to our former ways, we will indeed be wrongdoers.' The response will be: `There is no way for you to go back to the world.' Then the reason for that will be given: `Your nature will not accept the truth and be governed by it, you would reject it and ignore it.' Allah says:
ذَلِكُم بِأَنَّهُ إِذَا دُعِىَ اللَّهُ وَحْدَهُ كَـفَرْتُمْ وَإِن يُشْرَكْ بِهِ تُؤْمِنُواْ
((It will be said): "This is because, when Allah Alone was invoked (in worship), you disbelieved; but when partners were joined to Him, you believed!") meaning, `if you were to go back, this is how you would be.' This is like the Ayah:
وَلَوْ رُدُّواْ لَعَـدُواْ لِمَا نُهُواْ عَنْهُ وَإِنَّهُمْ لَكَـذِبُونَ
(But if they were returned (to the world), they would certainly revert to that when they were forbidden. And indeed they are liars) (6:28).
فَالْحُكْمُ للَّهِ الْعَلِـىِّ الْكَبِيرِ
(So the judgement is only with Allah, the Most High, the Most Great!) means, He is the Judge of His creation, the Just Who is never unjust. He guides whomsoever He wills and sends astray whomsoever He wills; He has mercy on whomsoever He wills and punishes whomsoever He wills; there is no God except Him.
هُوَ الَّذِى يُرِيكُمْ ءَايَـتِهِ
(It is He Who shows you His Ayat) means, He demonstrates His power to His servants through the mighty signs which they see in His creation, above and below, which indicate the perfection of its Creator and Originator.
وَيُنَزِّلُ لَكُم مِّنَ السَّمَآءِ رِزْقاً
(and sends down provision for you from the sky.) this refers to rain, through which crops and fruits are brought forth, which with their different colors, tastes, fragrances and forms are a sign of the Creator. It is one kind of water, but by His great power He makes all these things different.
وَمَا يَتَذَكَّرُ
(And none remembers) means, no one learns a lesson or is reminded by these things, or takes them as a sign of the might of the Creator,
إِلاَّ مَن يُنِيبُ
(but those who turn in repentance.) which means, those who have insight and turn to Allah, may He be blessed and exalted.
The Believers are commanded to worship Allah Alone no matter what Their Circumstances
فَادْعُواْ اللَّهَ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ وَلَوْ كَرِهَ الْكَـفِرُونَ
(So, call you upon Allah making religion sincerely for Him, however much the disbelievers may hate.) This means, worship Allah and call upon Him alone in all sincerity. Do not be like the idolators in conduct and beliefs. Imam Ahmad recorded that after ending every prayer, `Abdullah bin Az-Zubayr used to say: "There is no (true) God except Allah Alone with no partner or associate, His is the dominion and praise, for He is able to do all things; there is no strength and no power except with Allah; there is no (true) God except Allah and we worship none but Him; to Him belongs the blessings and the virtue and good praise; there is no (true) God except Allah, we worship Him in all sincerity even though the disbelievers may hate that." He said, "The Messenger of Allah ﷺ used to say Tahlil with this after every prayer." Something similar was also recorded by Muslim, Abu Dawud and An-Nasa'i. It was reported in Sahih from Ibn Az-Zubayr, may Allah be pleased with him, that the Messenger of Allah ﷺ used to say the following after the prescribed (obligatory) prayers:
«لَا إِلهَ إِلَّا اللهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ، لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُ، وَهُوَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ، لَا حَوْلَ وَلَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللهِ، لَا إِلهَ إِلَّا اللهُ، وَلَا نَعْبُدُ إِلَّا إِيَّاهُ، لَهُ النِّعْمَةُ وَلَهُ الْفَضْلُ وَلَهُ الثَّــنَاءُ الْحَسَنُ، لَا إِلهَ إِلَّا اللهُ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ وَلَوْ كَرِهَ الْكَافِرُون»
(There is no (true) God except Allah Alone with no partner or associate, His is the dominion and praise, for He is able to do all things; there is no strength and no power except with Allah; there is no (true) God except Allah and we worship none but Him; His is the blessing and virtue and good praise; there is no (true) God except Allah, we worship Him in all sincerity even though the disbelievers hate that.)
Ceux qui mécroient en Allah et en Ses messagers, le Jour de la Résurrection, lorsqu’ils entreront dans le Feu et alors qu’ils se feront des reproches à eux-mêmes et se maudiront, on les apostrophera en ces termes:
Allah vous déteste plus que certains d’entre vous se détestent, car lorsque l’on vous appelait à croire en Allah dans le bas monde, vous préfériez mécroire en Lui et Lui associer des divinités.
10- Kâfirlere şöyle seslenilir:“Allah’ın (size olan) öfkesi sizin kendinize olan öfkenizden elbette daha büyüktür. Çünkü siz, imana çağrıldığınız halde küfre sapıyordunuz.”
11- Derler ki:“Rabbimiz! Bizi iki kere öldürdün, iki kere de dirilttin. İşte günahlarımızı da itiraf ettik. Artık (buradan) çıkmanın bir yolu yok mu?”
12- Bu (azabın) sebebi şudur: Sadece Allah’a dua/ibadet edildiği vakit siz inkâr ediyordunuz. O’na ortak koşulduğunda da bunu kabul ediyordunuz. Artık hüküm, yalnızca çok yüce ve pek büyük olan Allah’a aittir.
10. Yüce Allah, kâfirlerin karşı karşıya kalacağı rezillik ve rüsvaylığı, dünyaya geri dönmeyi ve ateşten çıkmayı isteyeceklerini, buna karşılık bu işin kendileri için imkânsız olduğu belirtilerek azarlanacaklarını haber vermekte ve şöyle buyurmaktadır:“Kâfirlere” buyruğunun lafzının mutlak (kayıtsız-şartsız) olarak kullanılması, Allah’ı yahut kitaplarını yahut peygamberlerini yahut da âhiret gününü inkâr etmek şeklindeki bütün küfür türlerini kapsaması içindir.
Onlar, cehenneme girdiklerinde işledikleri günah ve veballer dolayısı ile bu azabı hak ettiklerini itiraf edecekler ve bundan dolayı da kendi kendilerinden nefret edecekler, kendilerine alabildiğine öfkelenip kızacaklar. İşte o vakit onlara şöylece seslenilecektir:
“Allah’ın” size olan “öfkesi, sizin kendinize olan öfkenizden elbette daha büyüktür. Çünkü siz, imana çağrıldığınız halde küfre sapıyordunuz.” Yani peygamberler ve onlara uyanlar, sizleri imana davet edip de size karşı hakkı apaçık gösteren delilleri ortaya koyduklarında siz inkâr ettiniz. Allah’ın sizi yaratma sebebi olan imana yanaşmadınız. O’nun geniş ve engin rahmetinin dışına çıktınız. Bu yüzden O da size gazap etti, sizden nefret etti.
İşte bu, “sizin kendinize olan öfkenizden elbette daha büyüktür.” Size olan bu öfke ve gazap, üzerinizde süreklidir. O, pek kerim olanın size olan gazabı, artık sizi bulmuş ve siz de nihâyet bu hale varmış bulunuyorsunuz. Bugün mü’minler, Allah’ın rızasına ve mükâfatlarına nail olmuşken, sizler Allah’ın gazabına ve cezasına maruz kaldınız.
11. Bu sözler üzerine dünyaya geri dönüşü temenni eder ve “derler ki: Rabbimiz, bizi iki kere öldürdün” denildiğine göre iki ölümle, ilk ölümü ve iki nefha (Sûr’a üfürüş) arasındaki hali yahut da var edilmeden önceki mutlak yokluk hali ile var olduktan sonraki ölümü kastetmektedirler. “İki kere de dirilttin”buyruğundan kasıt da dünya hayatındaki yaşam ile âhiret hayatıdır.“İşte günahlarımızı da itiraf ettik. Artık (buradan) çıkmanın bir yolu yok mu?” Yani onlar pişmanlıklarını dile getirerek böyle diyecekler. Ancak bunun hiçbir faydası olmayacaktır.
12. Kurtuluşun sebeplerini yerine getirmedikleri için azarlanacaklar ve kendilerine şöyle denilecektir:“Bu (azabın) sebebi şudur: Sadece Allah’a dua/ibadet edildiği vakit” yani O’nun tevhidine, amelin yalnızca O’na halis kılınmasına çağrıldığında ve O’na ortak koşmak yasaklandığında siz bunu “inkâr ediyordunuz.”Bundan dolayı kalpleriniz nefret doluyor ve alabildiğine buğzediyordunuz.“O’na ortak koşulduğunda da bunu kabul ediyordunuz.” Yani sizin bu yere gelip yerleşmenizi, bu dinlenme(!) ve konaklama(!) yerine girmenize sebep olan şey, sizin imanı inkâr, küfre de iman etmenizdir. Sizler dünyada da âhirette de kötülük ve fesat olan şeylere razı oluyordunuz, dünya ve âhirette hayır ve salâh olan şeylerden tiksiniyordunuz. Bedbaht oluşun, zilletin, ilâhî gazaba maruz kalmanın sebeplerini tercih ediyor, kurtuluşun yollarını izlemiyor, zafere ulaşmanın sebeplerine iltifat etmiyordunuz:“Hidâyet yolunu görseler onu yol edinmezler, fakat azgınlığın yolunu görseler hemen onu yol edinirler.”(el-A’raf, 7/147)“Artık hüküm, yalnızca çok yüce ve pek büyük olan Allah’a aittir.” el-Aliy (çok yüce); bütün yönleri ve mutlak anlamı ile yücelik sahibi demektir ki bu, hem zatî yüceliği (kainatın üstünde oluşunu), hem makam yüceliğini hem de kahr-u galebe yüceliğini kapsar. O’nun adaletinin kemâl derecesinde olması, her bir şeyi yerli yerine koyması ve takvâ sahipleri ile günahkârları birbirine eşit tutmaması da makamının yüceliğindendir.
el-Kebîr; pek büyük olan anlamındadır. Büyüklüğün, azametin, şan ve şerefin hem isimlerinde hem de sıfatlarında ve fiillerinde söz konusu olduğu, her türlü âfetten, kusur ve eksiklikten münezzeh olan zat demektir.
Hüküm, yalnız O’nun olduğuna ve O, sizin ebedi kalışınıza dair hüküm verdiğine göre artık O’nun hükmü ne başkası ile değiştirilir, ne de O’nda bir değişiklik yapılır.
"Sesungguhnya orang-orang yang kafir diseru, 'Sesungguhnya kebencian Allah lebih besar daripada kebencianmu kepada dirimu sendiri karena kamu diseru untuk beriman tapi kamu kafir.' Mereka menjawab, 'Ya Rabb kami, Engkau telah mematikan kami dua kali dan telah menghidupkan kami dua kali pula, lalu kami mengakui dosa-dosa kami. Maka adakah suatu jalan untuk keluar?' Yang demikian itu adalah karena kamu kafir apabila Allah saja yang disembah, dan kamu percaya apabila Allah dipersekutukan. Maka keputusan adalah pada Allah Yang Mahatinggi lagi Mahabesar." (Ghafir: 10-12).
(10) Allah سبحانه وتعالى mengabarkan tentang kenistaan dan kehinaan yang menimpa orang-orang kafir, dan tentang permohonan mereka untuk dikembalikan ke dunia dan dikeluarkan dari neraka serta ketidakmungkinan hal tersebut bagi mereka dan cercaan terhadap mereka, seraya berfirman, ﴾ إِنَّ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ ﴿ "Sesungguhnya orang-orang yang kafir," yang di sini diungkapkan secara umum, agar makna-nya meliputi segala bentuk kekafiran, seperti kafir terhadap Allah, terhadap kitab-kitabNya, para RasulNya dan terhadap Hari Ke-mudian. Nanti pada saat mereka masuk ke neraka dan mereka mengakui bahwa mereka memang berhak (pantas) memasukinya karena berbagai dosa dan kejahatan yang telah mereka lakukan, lalu mereka membenci diri mereka sendiri karenanya dengan ke-bencian yang paling hebat, mereka sangat memurkainya dengan puncak kemurkaan, maka mereka pun diseru pada saat itu dan dikatakan kepada mereka, ﴾ لَمَقۡتُ ٱللَّهِ ﴿ "Sesungguhnya kebencian Allah" terhadap kalian, karena saat kalian diajak untuk beriman namun kalian mengingkari, yakni, pada saat para rasul dan para pengikut-nya menyeru kalian untuk beriman dan mengemukakan berbagai bukti penjelasan yang dengannya kebenaran menjadi jelas, namun kalian mengingkarinya dan kalian tidak mau beriman, padahal itu adalah tujuan Allah menciptakan kalian, dan kalian pun keluar dari rahmatNya yang Mahaluas itu, maka dari itu Dia membenci dan memurkai kalian, maka yang demikian ini, ﴾ أَكۡبَرُ مِن مَّقۡتِكُمۡ أَنفُسَكُمۡ ﴿ "lebih besar daripada kebencianmu kepada dirimu sendiri." Maksudnya, kebencian ini akan terus melanda kalian dan kemurkaan dari Allah yang Maha Pemurah menimpa kalian, hingga kalian menjadi seperti yang sedang kalian rasakan ini. Maka pada hari ini, kemurkaan dan hukuman Allah menimpa kalian, di mana pada saat yang sama orang-orang yang beriman memperoleh keridhaan Allah dan pa-halaNya.
(11) Lalu mereka berangan-angan kembali ke dunia dan ﴾ قَالُواْ رَبَّنَآ أَمَتَّنَا ٱثۡنَتَيۡنِ ﴿ "mereka berkata, 'Ya Rabb kami, Engkau telah memati-kan kami dua kali," yang mereka maksud adalah kematian yang pertama dan kematian yang terjadi antara dua tiupan sangkakala menurut suatu pendapat, atau ketiadaan total sebelum mereka diciptakan lalu mereka dimatikan sesudah itu. ﴾ وَأَحۡيَيۡتَنَا ٱثۡنَتَيۡنِ ﴿ "Dan telah menghidupkan kami dua kali pula," kehidupan dunia dan kehi-dupan akhirat, ﴾ فَٱعۡتَرَفۡنَا بِذُنُوبِنَا فَهَلۡ إِلَىٰ خُرُوجٖ مِّن سَبِيلٖ ﴿ "lalu kami mengakui dosa-dosa kami; maka adakah suatu jalan untuk keluar?" Maksudnya, mereka mengeluh dan mengatakan perkataan tersebut, namun (hal itu) tidak berguna dan tidak bermanfaat.
(12) Mereka dicerca karena tidak melakukan sebab-sebab keselamatan. Dikatakan kepada mereka, ﴾ ذَٰلِكُم بِأَنَّهُۥٓ إِذَا دُعِيَ ٱللَّهُ وَحۡدَهُۥ ﴿ "Yang demikian itu adalah karena apabila Allah saja yang disembah," yakni, apabila diserukan untuk mengesakan Allah dan mengikhlas-kan amal kepadaNya serta menjauhi perbuatan syirik kepadaNya ﴾ كَفَرۡتُمۡ ﴿ "kamu kafir" kepadaNya, hati kalian merasa jijik terhadap hal itu dan kalian benar-benar sangat menghindar, ﴾ وَإِن يُشۡرَكۡ بِهِۦ تُؤۡمِنُواْۚ ﴿ "dan kamu percaya apabila Allah dipersekutukan," yakni, inilah yang telah menceburkan kalian kepada jurang ini dan menempatkan kalian pada tempat ini, yaitu kalian kafir kepada iman dan kalian (sebaliknya) mempercayai kekafiran. Kalian rela dengan keburukan dan kerusakan di dunia dan akhirat, dan kalian tidak menyukai apa yang menjadi kebaikan dan keshalihan di dunia dan akhirat. Kalian lebih mengutamakan sebab-sebab kesengsaraan, kehinaan, dan murka, dan kalian tidak menyukai sebab-sebab kemenangan, keberuntungan, dan nasib baik.
﴾ وَإِن يَرَوۡاْ سَبِيلَ ٱلرُّشۡدِ لَا يَتَّخِذُوهُ سَبِيلٗا وَإِن يَرَوۡاْ سَبِيلَ ٱلۡغَيِّ يَتَّخِذُوهُ سَبِيلٗاۚ ﴿
"Dan jika mereka melihat jalan yang membawa kepada petunjuk, mereka tak mau menempuhnya, dan jika mereka melihat jalan yang mem-bawa kepada kesesatan, maka mereka menempuhnya." (Al-A'raf: 146).
﴾ فَٱلۡحُكۡمُ لِلَّهِ ٱلۡعَلِيِّ ٱلۡكَبِيرِ ﴿ "Maka keputusan adalah pada Allah Yang Mahatinggi lagi Mahabesar," Yang Mahatinggi, yang milikNya-lah ketinggian absolut dari semua sisinya: Ketinggian Dzat, ketinggian kedudukan, dan ketinggian keperkasaan. Di antara ketinggian ke-dudukanNya adalah kemahasempurnaan keadilanNya, yang Dia menempatkan tiap sesuatu masing-masing pada tempatnya dan Dia tidak menyamakan orang-orang yang bertakwa dengan para pelaku dosa.
Yang Mahabesar, yang hanya milikNya-lah kebesaran, ke-agungan, dan kemuliaan pada nama-nama, sifat-sifat, dan perbuat-an-perbuatanNya, Yang Mahasuci dari segala penyakit, cela, dan kekurangan. Apabila keputusan itu adalah milikNya dan Dia telah memutuskan kekekalan abadi terhadap kalian, maka keputusan-Nya tidak akan dirubah atau diganti.
Şüphesiz ki, kıyamet günü cehenneme girdikleri ve kendilerine öfkelenip lanet ettikleri zaman Yüce Allah'ı ve resullerini küfredenlere şöyle seslenilir: "Allah'ın size olan gazabı, sizin kendinize olan gazabınızdan daha şiddetlidir. Sizler dünyada Allah'a iman etmeye davet edilirdiniz de, O'nu küfrederdiniz ve O'nunla birlikte ilahlar edinirdiniz."
Those who disbelieved in Allah and His messengers will be addressed on the day of judgment when they enter the fire, whilst they will hate and curse themselves: “Allah's contempt for you when used to be called to believing in Allah, but you would disbelieve in Him, taking dieties besides Him, is greater than your own contempt for yourselves when being thrown into the fire.”
Tunay na ang mga tumangging sumampalataya kay Allāh at sa mga sugo Niya ay tatawagin sa Araw ng Pagbangon kapag papasok sila sa Apoy. Kamumuhian nila ang mga sarili nila at susumpain nila ang mga ito: "Talagang ang tindi ng pagkasuklam ni Allāh para sa inyo ay higit na mabigat kaysa sa tindi ng pagkasuklam ninyo para sa mga sarili ninyo nang kayo dati ay inaanyayahan sa Mundo sa pananampalataya kay Allāh ngunit tumatanggi kayong sumampalataya sa Kanya at gumagawa kayo kasama sa Kanya ng mga diyos."
Meleki čuvari Vatre doviknut će nevjernicima u Allaha i poslanike, koji će sami sebe koriti u Džehennemu zbog nevjerovanja na dunjaluku i zbog očite propasti: “Allahov je prezir spram vas, kad ste Mu na dunjaluku bili neposlušni, niste u Njega vjerovali, nego ste Mu druge ravnim smatrali, bio veći od vaše odvratnosti spram sebe sad.”
Sesungguhnya orang-orang yang kafir kepada Allah dan para rasul-Nya akan dipanggil pada hari Kiamat ketika mereka masuk neraka dan mereka mencela serta melaknat diri mereka sendiri, “Sungguh murka Allah atas diri kalian lebih berat dibandingkan kemarahan kalian terhadap diri kalian sendiri, saat di dunia kalian diajak untuk beriman kepada Allah, namun kalian malah kafir kepada-Nya dan kalian mengangkat tuhan-tuhan selain Allah.”
A aquellos que no han creído en Al-lah y en Sus mensajeros se les dirá en el Día del Juicio, cuando entren al Fuego, mientras se odian y se maldicen a sí mismos: “La aversión de Al-lah por ustedes es más grande que el desprecio que sentirán ustedes por sí mismos cuando sean arrojados al Fuego, ya que no creyeron y tomaron deidades en vez de Al-lah a pesar de que el mensaje del monoteísmo les llegó”.
In verità, coloro che non hanno creduto ad Allāh e al Suo Messaggero, verranno chiamati, nel Giorno del Giudizio, mentre entreranno nel Fuoco, piangendo sé stessi e maledicendosi: "Il ripudio di Allāh nei vostri confronti è più forte dell'odio che provate verso voi stessi, poiché quando vi si predicava, in vita, eravate avversi alla fede e adoravate altre divinità assieme a Lui".
Quả thật, những ai phủ nhận nơi Allah và các Sứ Giả của Ngài thì họ bị Thiên Thần cai ngục la mắng vào Ngày Phục Sinh khi họ bước vào Hỏa Ngục bằng lời lẽ khinh khi và nguyền rủa họ: Chắc chắn Allah sẽ ghét bỏ các ngươi còn hơn việc các ngươi ghét bỏ lẫn nhau khi các ngươi ở trên cõi đời lúc các ngươi được mời chấp nhận đến với đức tin nơi Allah thì các ngươi lại từ chối và phủ nhận Ngài và chọn lấy một thần linh khác cùng với Ngài.
Los incrédulos dirán, confesando sus pecados, pero eso ya no los beneficiará: “¡Señor nuestro! Tú nos hiciste morir dos veces, cuando nosotros no existíamos nos creaste, y más tarde nos hiciste morir en esta vida. También nos concediste vida dos veces al crearnos de la no existencia y al resucitarnos para el Juicio. Confesamos nuestros pecados, entonces, ¿existe algún camino que podamos tomar para salir del Infierno, para regresar a la vida y corregir nuestras obras y así Te sientas complacido con nosotros?”
Và những kẻ không tin tưởng thú nhận các tội lỗi trong quá khứ chẳng giúp ích gì được cho họ khi họ vẫn chưa ăn năn hối cải, họ thưa: Lạy Thượng Đế của bầy tôi! Ngài đã làm cho bầy tôi chết hai lần: Một lần, khi bầy tôi không là gì cả, rồi Ngài tạo ra cho bầy tôi, và một lần Ngài làm cho bầy tôi chết đi sau khi đã tạo ra bầy tôi. Ngược lại, và làm sống hai lần: Một lần là Ngài tạo ra cho bầy tôi sống từ thuở vốn không tồn tại, và một lần Ngài phục sinh lại bầy tôi từ cõi chết. Bây giờ, bầy tôi thú nhận các tội lỗi mà bầy tôi đã gây ra. Thế nên, có cách nào đưa bầy tôi ra khỏi Hỏa Ngục và quay trở lại với cuộc sống trần gian để bầy tôi sửa đổi và làm những việc ngoan đạo, để được Ngài hài lòng về bầy tôi?!
I miscredenti dissero, riconoscendo i loro peccati, quando riconoscerli e pentirsi non sarebbe stato loro utile: "Dio nostro, ci hai fatti morire due volte; non eravamo nulla e ci hai creati, dopodiché ci hai fatto morire, e ci hai fatto vivere due volte, creandoci dal nulla e riportandoci in vita. Abbiamo riconosciuto i peccati che abbiamo commesso: c'è forse una via di uscita per sfuggire al Fuoco e tornare alla vita terrena, così da migliorare le nostre azioni, in modo che Tu sia compiaciuto di noi?".
Orang-orang kafir berkata sembari mengakui dosa-dosa mereka saat pengakuan dan tobat mereka itu tidak berguna lagi bagi mereka, “Wahai Tuhan kami! Engkau telah mematikan kami dua kali, yaitu saat kami tidak ada lalu Engkau mengadakan kami, kemudian Engkau mematikan kami sesudah kehidupan kami. Engkau hidupkan kami dua kali, yaitu dengan menciptakan kami dari ketiadaan dan menghidupkan kami untuk kebangkitan, lalu kami mengakui dosa-dosa yang kami perbuat. Apakah ada jalan keluar dari neraka yang bisa kami ambil lalu kami kembali ke dunia untuk memperbaiki amal-amal kami sehingga Engkau meridai kami?”
Reconnaissant leurs péchés au moment où ni reconnaître ses péchés ni s’en repentir ne sera utile, ils diront: Ô notre Seigneur, Tu nous a fait mourir à deux reprises: lorsque nous faisions partie du néant puis en nous faisant mourir [après notre vie] et Tu nous as donné la vie à deux reprises en nous faisant exister à partir du néant et en nous ressuscitant. Nous reconnaissons les péchés que nous avons commis. Existe-t-il un moyen de sortir du Feu et de revenir à la vie, afin que nous accomplissions de bonnes œuvres et que Tu nous agrées?
Magsasabi ang mga tagatangging sumampalataya habang mga umaamin sa mga pagkakasala nila kapag hindi nagpapakinabang ang pag-amin nila ni ang pagbabalik-loob nila: "Panginoon namin, nagbigay-kamatayan Ka sa amin nang dalawang ulit yayamang kami dati ay wala, saka nagpairal Ka sa amin, Pagkatapos nagbigay-kamatayan Ka sa amin matapos ng pagpapairal na iyon. Nagbigay-buhay Ka sa amin nang dalawang ulit sa pamamagitan ng pagpapairal sa amin mula sa kawalan at sa pamamagitan ng pagbibigay-buhay sa amin para sa pagkabuhay na muli. Kaya umamin kami sa mga pagkakasala naming nakamit namin. Kaya mayroon kayang isang daang tatahakin namin tungo sa paglabas mula sa Apoy para bumalik kami sa buhay [sa Mundo] upang magsaayos sa mga gawa namin para malugod Ka sa amin?"
Neznabošci će reći, priznajući svoje grijehe onda kad priznanje i kajanje neće biti od koristi: “Gospodaru naš, dva si nas učinio neživim: prije nego što si nas stvorio pa si nas stvorio, i kad nam je došao smrtni čas. A dva si nas puta oživio: jednom na dunjaluku, kad si nas stvorio nakon što nismo postojali, i drugi put onda kad si nas, nakon smrti naše, oživio. Mi, evo, priznajemo svoje grijehe, pa ima li ikakva načina da izađemo iz džehennemske vatre i da se vratimo na dunjaluk, gdje bismo, nesumnjivo, činili dobro pa da Ti budeš zadovoljan nama?!”
Günahlarını kabul etmeleri ve tövbe etmeleri kendilerine fayda vermeyeceği o zaman kâfirler günahlarını itiraf ederek şöyle derler: "Rabbimiz! Bizi iki kere öldürdün. Hiçbir şey değildik ve bizi yoktan var ettin, hayat verip, yaşattıktan sonra tekrar öldürdün. Bizi yokluktan var ederek ve yeniden dirilterek iki kez hayat verdin. Bizler işlediğimiz günahları itiraf ediyoruz. Cehennemden çıkarak dünya hayatına dönüp amellerimizi düzeltmek için izleyeceğimiz ve bizden razı olacağın bir yol var mıdır?"
The disbelievers will say, confessing their sins when their confession will not benefit: “Our Lord, You made us lifeless twice when we were non-existent then You created us, then you gave us death after that creation, and You gave us life twice by creating us from non-existence and by restoring us for the resurrection. We have admitted our sins we earned, so is there any route we can take to exit from the fire, so we can return to life to correct our actions so You become pleased with us?”
Ang pagdurusang iyon na pagdurusahan ninyo ay dahilan sa kayo dati, kapag dinalanginan si Allāh nang mag-isa at hindi Siya tinambalan ng isa, ay tumatanggi kayong sumampalataya sa Kanya at gumagawa kayo para sa Kanya ng mga katambal. Kapag sinamba kasama kay Allāh ang isang katambal, sumasampalataya kayo. Kaya ang paghahatol ay ukol kay Allāh lamang, ang Mataas sa sarili Niya, pagtatakda Niya, at paglupig Niya; ang Malaki na ang bawat bagay ay maliit sa Kanya."
“Nevjernici, kazna vas je stigla upravo zato što vas se pozivalo da obožavate samo Allaha nikog Mu ne pridružujući, a vi niste htjeli biti vjernici i druge ste Mu pridruživali. Kada bi ljudi obožavali druge pored Allaha, vi biste u to vjerovali. Sud pripada jedino Allahu, Onom Koji je uzvišen Svojim Bićem, položajem, i Svojom moći. On je najveći, sve što postoji manje je od Njega.”
Ese castigo al que se les somete se debe a que, cuando se los invitó a adorar a Al-lah sin ningún asociado, no creyeron en Él, sino que Le atribuyeron copartícipes. Pero cuando los invitaron a adorar a sus ídolos, entonces sí creyeron. De modo que el juicio Le corresponde solo a Al-lah, sublime en Su esencia, decreto y dominación, el Supremo.
Tale punizione che subirete è a causa del fatto che, quando veniva invocato Allāh solo e non Gli veniva associato nessuno, voi rinnegavate e Gli associavate altre divinità, mentre se Allāh veniva adorato assieme a un'altra divinità, credevate. La decisione spetta ad Allāh solo, L'Altissimo nella Sua Maestà, la Sua Potenza, il Suo Dominio e la Sua Grandezza, Colui per il Quale ogni cosa è al di sotto di Lui.
Đó là hình phạt dành cho các ngươi vì lý do khi các ngươi được Allah mời gọi đến với Đấng duy nhất không được tổ hợp bất cứ ai với Ngài thì các ngươi lại phủ nhận quyết tạo ra những thần linh làm kẻ hợp tác của Ngài, và nếu có các thần linh nào được tôn thờ cùng với Allah thì các ngươi lại tin tưởng ngay. Bởi thế, việc xét xử là của Allah duy nhất, Đấng Tối Cao bằng chính bản thân Ngài, bằng chính quyền năng của Ngài và bằng chính năng lực của Ngài. Đấng Vĩ Đại mà chi phối trên tất cả vạn vật.
God has showered His mercy in the form of guidance. But, people in general have not accepted it. As a result in the Hereafter, the rejecters of guidance will be completely deprived of God’s grace. In the world, they ignored God’s grace. In the Hereafter, God’s grace will pass them by. At that time, those who deny the truth will say, ‘O God! You created us from the earth, that is, we were lifeless and you infused life into us. Afterwards, when our lifespan was over, we became lifeless for the second time. Now we have been raised again in the world of the Hereafter. In this way, you have twice given us life and twice given us death. Now, if you give us a third opportunity and send us back into the world, we will admit the Truth and live a life full of righteous deeds.’ But, this request of theirs will not be heard, because they proved that they could not recognise the Truth when it was hidden from their eyes. They were capable of recognising only so-called gods. They did not have the ability to recognise the real invisible God, and such people who are enamoured by outward appearances have no value in the eyes of God.
Bu azap ile azap edilmenizin sebebi yalnızca Yüce Allah'a ve hiçbir kimseyi O'na ortak koşmamaya çağrıldığınızda bunu inkâr edip, O'na ortaklar koşmanızdır. Ve Allah ile beraber başka bir ortağa ibadet edildiğinde buna iman etmenizdir. Hüküm yalnızca Allah'ındır. Zatında, kadrinde ve mağlup etmesinde yüce ve yüksek olan, her şeyden büyük olandır.
That punishment which you are punished with is because when Allah was called upon and no partner was associated with Him, you disbelieved in Him and made partners for Him. And when partners were worshipped alongside Allah, you believed. So the judgment is with Allah alone, High with His essence, decree and domination, the Great.
Ce châtiment vous est infligé car lorsque l’on invoquait Allah Seul et qu’on ne Lui associait personne, vous mécroyiez en Lui et Lui attribuiez des associés. A l’inverse, lorsque l’on adorait un associé avec Allah, vous croyiez. Le jugement appartient donc à Allah Seul, le Très-Haut par Son Etre, par Son pouvoir de décréter et par Sa domination, le Très Grand devant lequel tout est petit.
Azab yang menimpa kalian itu adalah karena bila kalian diajak kepada Allah semata dan tidak menyekutukan-Nya dengan sesuatu, kalian malah kafir kepada Allah dan mengangkat sekutu-sekutu bagi-Nya, namun bila ada sekutu yang disembah di samping Allah, kalian malah beriman padanya. Keputusan mutlak hanya milik Allah semata, Yang Mahatinggi dengan zat, kodrat, dan kekuatan-Nya, lagi Mahabesar yang seluruh makhluk ada di bawah-Nya.
Allah is the one who shows you signs in the horizons and your own selves, to prove to you His power and His oneness, and He sends down for you rainwater from the skies so it becomes a cause for the provision you are given, such as plants, crops and so forth. And nobody takes lessons from the signs of Allah except one who turns to Him, sincerely repenting.
Allah est Celui qui vous montre Ses signes dans la nature et dans vos personnes afin de vous exposer Son pouvoir et Son Unicité. Il fait aussi descendre pour vous du Ciel l’eau de pluie afin qu’elle soit la cause de l’existence des plantes, des grains et d’autres choses dont vous êtes pourvus. Seuls ceux qui se repentent sincèrement à Allah tirent profit de Ses enseignements.
Allah memperlihatkan tanda-tanda keagungan-Nya di alam raya dan pada diri kalian untuk menunjukkan kepada kalian kodrat dan keesaan-Nya. Allah juga menurunkan hujan bagi kalian agar ia menjadi sebab dari rezeki kalian berupa tumbuhan, pertanian, dan lainnya. Tidak ada yang mengambil pelajaran dari ayat-ayat Allah kecuali orang yang kembali kepada Allah dengan bertobat secara ikhlas.
Si Allāh ay ang nagpapakita sa inyo ng mga tanda Niya sa mga abot-tanaw at mga sarili upang magpatunay ang mga ito sa inyo sa kakayahan Niya at kaisahan Niya, at nagbababa para sa inyo mula sa langit ng tubig ng ulan upang ito ay maging isang kadahilanan para matustusan kayo mula sa halaman, mga pananim, at iba pa sa mga ito. Walang napangangaralan sa pamamagitan ng mga tanda ni Allāh kundi ang sinumang bumabalik sa Kanya habang nagbabalik-loob na nagpapakadalisay.
Vahdaniyetine ve kudretine delil olması için nefislerinizdeki ve etrafınızdaki ayetlerini gösteren Yüce Allah'tır. Bitki, ekin ve diğer rızkınızı temin ettiğiniz şeylere sebep olması için bulutlardan yağmur suyunu O indirmiştir. Allah'ın ayetlerinden ancak ihlaslı bir şekilde tövbe ederek O'na yönelen kimse ibret alır.
Allāh è Colui che vi mostra i Suoi Segni nel cosmo e in voi stessi, in modo da guidarvi a riconoscere la Sua Potenza e la Sua Unicità, e vi fa scendere la pioggia dal Cielo, affinché sia un mezzo di sostentamento, facendo germogliare le piante, i cereali e altro. Solo chi torna ad Allāh sinceramente pentito prende atto dei Suoi Segni.
Al-lah es Quien les muestra los signos en los horizontes lejanos y en su propio ser, para probarles Su poder y Su unicidad. Además, les envía agua de lluvia desde el cielo para que sea un medio para el sustento que reciben, como los cultivos, etcétera. Sin embargo, nadie reflexiona acerca de los signos de Al-lah, excepto aquel que se vuelve a Él arrepentido de forma sincera.
"Dia-lah yang memperlihatkan kepadamu beberapa tanda-tandaNya dan menurunkan rizki dari langit. Dan tiadalah menda-pat pelajaran kecuali orang-orang yang kembali. Maka sembahlah Allah dengan memurnikan kepatuhan kepadaNya, meskipun orang-orang kafir tidak menyukai. Yang Mahatinggi derajatNya, Yang mempunyai 'Arasy, Yang mengutus Jibril dengan perintahNya kepada siapa yang dikehendakiNya di antara hamba-hambaNya, supaya dia memperingatkan tentang Hari Pertemuan , yaitu hari ketika mereka keluar, tiada suatu pun dari keadaan mereka yang tersembunyi bagi Allah. 'Kepunyaan siapakah kerajaan pada hari ini?' Kepunyaan Allah Yang Maha Esa lagi Maha Mengalahkan. Pada hari ini tiap-tiap jiwa diberi balasan dengan apa yang di-usahakannya. Tidak ada kezhaliman pada hari ini. Sesungguhnya Allah amat cepat hisabnya." (Ghafir: 13-17).
(13) Allah سبحانه وتعالى menyebutkan nikmat-nikmatNya yang sangat besar atas hamba-hambaNya yaitu telah menjelaskan yang haq dari yang batil, dengan cara memperlihatkan kepada mereka ayat-ayat (tanda-tanda)Nya di dalam diri manusia, di jagat raya dan di dalam al-Qur`an, yang membuktikan segala yang dicari lagi diinginkan, yang menjelaskan petunjuk dari kesesatan, sehingga tidak ada sedikit keraguan apa pun dalam mengetahui kenyataan yang sebe-narnya bagi orang yang mengamati dan orang yang merenung-kannya. Ini merupakan bagian dari nikmatNya yang terbesar atas hamba-hambaNya, sehingga yang haq (kebenaran) tidak menjadi samar dan yang benar tidak campur aduk. Bahkan Allah meragam-kan bukti-bukti dan menjelaskan tanda-tanda agar orang yang binasa itu binasa berdasarkan bukti yang pasti dan supaya orang yang hidup itu hidup berdasarkan bukti yang pasti pula. Semakin besar dan agung permasalahan-permasalahnya, maka bukti-bukti yang membuktikannya semakin banyak dan semakin mudah. Per-hatikanlah masalah tauhid! Oleh karena permasalahan tauhid itu merupakan permasalahan yang paling besar, bahkan yang terbesar, maka dalil-dalil aqli dan naqli yang membuktikannya pun sangat banyak dan beragam. Dan Allah سبحانه وتعالى memberikan berbagai perum-pamaan untuknya dan Allah juga memberikan cara-cara pembuk-tian (dalil) yang banyak. Maka dari itu, pada tempat ini Dia menye-butkannya dan menjelaskan sejumlah dari dalil-dalilnya, seraya berfirman, ﴾ فَٱدۡعُواْ ٱللَّهَ مُخۡلِصِينَ لَهُ ٱلدِّينَ ﴿ "Maka sembahlah Allah dengan me-murnikan kepatuhan kepadaNya."
Setelah Allah menjelaskan bahwasanya Dia memperlihatkan beberapa ayat-ayatNya kepada hamba-hambaNya, maka Dia meng-ingatkan akan satu ayat (tanda) yang sangat besar dan luar biasa, seraya berfirman, ﴾ وَيُنَزِّلُ لَكُم مِّنَ ٱلسَّمَآءِ رِزۡقٗاۚ ﴿ "Dan Dia menurunkan rizki dari langit," maksudnya, hujan yang dengannya kalian diberi rizki dan kalian beserta hewan ternak kalian hidup. Itu membuktikan bahwa semua nikmat (karunia) adalah berasal dariNya.
Di antara karuniaNya adalah agama. Ia adalah permasalahan-permasalahan religi dengan dalil-dalilnya serta pengamalannya. Semua nikmat duniawi, seperti nikmat yang timbul akibat hujan yang dengannya daerah-daerah dan manusia bisa hidup, mem-buktikan dengan pasti bahwasanya hanya Dia-lah yang berhak disembah, dan ketaatan harus murni kepadaNya, sebagaimana Dia sematalah pemberi nikmat. ﴾ وَمَا يَتَذَكَّرُ ﴿ "Dan tiadalah mendapat pelajaran" dari tanda-tanda ketika ia diingatkan dengannya ﴾ إِلَّا مَن يُنِيبُ ﴿ "kecuali orang-orang yang kembali" kepada Allah سبحانه وتعالى dengan memusatkan diri mencintaiNya, takut kepadaNya, taat kepadaNya dan merendahkan diri di hadapanNya. Inilah orang yang bisa mengambil manfaat (pelajaran) dari tanda-tanda itu, dan tanda-tanda itu menjadi rahmat baginya dan dengannya ia menjadi lebih mengetahui (sadar).
(14) Oleh karena ayat-ayat (tanda-tanda) itu membuahkan kesadaran dan kesadaran menimbulkan keikhlasan kepada Allah, maka perintah untuk memurnikan kepatuhan kepadaNya didahu-lui dengan "fa" yang bermakna sababiyah (yang menunjukkan sebab akibat), seraya berfirman ﴾ فَٱدۡعُواْ ٱللَّهَ مُخۡلِصِينَ لَهُ ﴿ "Maka sembahlah Allah dengan memurnikan kepatuhan kepadaNya." Perintah ini mencakup doa ibadah dan doa mas`alah (permohonan). Ikhlash di sini artinya memurnikan niat hanya kepada Allah سبحانه وتعالى dalam seluruh bentuk ibadah yang wajib dan yang sunnah, hak-hak Allah dan hak-hak hamba-hambaNya. Maksudnya, ikhlaskanlah untuk Allah سبحانه وتعالى setiap apa yang kalian jadikan sebagai agama dan apa yang kalian jadi-kan sebagai taqarrub kepadaNya, ﴾ وَلَوۡ كَرِهَ ٱلۡكَٰفِرُونَ ﴿ "meskipun orang-orang kafir tidak menyukai" hal itu, jangan hiraukan mereka dan hal itu jangan sampai menghalangi kalian dari agama kalian, dan jangan sampai cacian orang yang mencaci membuat kalian diam, sebab orang-orang kafir itu memang selalu membenci ikhlash (tauhid) kepada Allah dengan sebenci-bencinya, seperti yang di-firmankan oleh Allah سبحانه وتعالى,
﴾ وَإِذَا ذُكِرَ ٱللَّهُ وَحۡدَهُ ٱشۡمَأَزَّتۡ قُلُوبُ ٱلَّذِينَ لَا يُؤۡمِنُونَ بِٱلۡأٓخِرَةِۖ وَإِذَا ذُكِرَ ٱلَّذِينَ مِن دُونِهِۦٓ إِذَا هُمۡ يَسۡتَبۡشِرُونَ 45 ﴿
"Dan apabila nama Allah saja yang disebut, kesallah hati orang-orang yang tidak beriman kepada kehidupan akhirat; dan apabila nama sembahan-sembahan selain Allah yang disebut, tiba-tiba mereka bergirang hati." (Az-Zumar: 45).
(15) Kemudian Allah menjelaskan bagian dari kebesaran dan kesempurnaanNya, hal yang menuntut keharusan memurnikan ibadah kepadaNya, seraya berfirman, ﴾ رَفِيعُ ٱلدَّرَجَٰتِ ذُو ٱلۡعَرۡشِ ﴿ "Yang Mahatinggi derajatNya, Yang mempunyai 'Arasy," yakni, Yang Maha-tinggi lagi Tertinggi, yang bersemayam di atas Arasy dan itu adalah keistimewaanNya. Derajatnya tinggi dengan ketinggian yang men-jadikan Dia terpisah dari semua makhlukNya dan dengan itu pula martabatNya semakin tinggi, sifat-sifatNya luhur, DzatNya Maha-tinggi, tidak bisa didekati kecuali dengan amal yang bersih lagi suci dan menyucikan, yaitu ikhlash yang bisa mengangkat derajat para pelakunya, mendekatkan mereka kepadaNya dan menjadikan mereka berada di atas makhlukNya.
Kemudian Allah mengingatkan akan nikmatNya atas hamba-hambaNya berupa kerasulan dan wahyu seraya berfirman,﴾ يُلۡقِي ٱلرُّوحَ ﴿ "Yang menyampaikan ruh." Maksudnya adalah: Wahyu yang bagi ruh dan hati laksana ruh bagi jasad. Jasad tanpa ruh tidak akan bisa hidup, dan demikian pula ruh dan hati tanpa ruh wahyu tidak bisa menjadi baik dan tidak akan beruntung. Maka Allah سبحانه وتعالى ﴾ يُلۡقِي ٱلرُّوحَ مِنۡ أَمۡرِهِۦ ﴿ "yang menyampaikan ruh dengan perintahNya" yang di dalamnya terkandung kebaikan dan kemaslahatan bagi manusia, ﴾ عَلَىٰ مَن يَشَآءُ مِنۡ عِبَادِهِۦ ﴿ "kepada siapa yang dikehendakiNya di antara hamba-hambaNya," yaitu, para rasul yang telah Dia utamakan dan diistime-wakan dengan wahyu dan berdakwah kepada hamba-hambaNya.
Faidah dari diutusnya para rasul adalah menggapai kebaha-giaan untuk manusia di dunia, agama dan akhirat mereka, dan menghilangkan kesengsaraan dari mereka dalam urusan dunia, agama, dan akhirat mereka, maka dari itu Dia berfirman, ﴾ لِيُنذِرَ ﴿ "Supaya dia memperingatkan." Maksudnya, supaya orang yang diberi wahyu oleh Allah itu memberikan peringatan, ﴾ يَوۡمَ ٱلتَّلَاقِ ﴿ "tentang Hari Pertemuan." Maksudnya, supaya ia mempertakuti manusia akan hari itu dan menghimbau mereka untuk mempersiapkan diri dengan melakukan sebab-sebab yang dapat menyelamatkan diri mereka dari apa yang akan terjadi pada hari itu. Allah menyebut-nya yaumut talaq (hari pertemuan) adalah karena pada hari itu sang Khaliq (Pencipta) bertemu dengan makhluk-makhlukNya, dan pertemuan antara sesama mereka serta pertemuan para pelaku de-ngan amal-amal perbuatannya dan juga balasannya untuk mereka.
(16) ﴾ يَوۡمَ هُم بَٰرِزُونَۖ ﴿ "Yaitu hari ketika mereka keluar," yakni, tampak di atas bumi dan mereka berkumpul di satu padang yang datar yang tidak ada cekung atau gundukannya. Mereka akan di-perdengarkan oleh seorang penyeru, dan mata mereka akan benar-benar melihat, ﴾ لَا يَخۡفَىٰ عَلَى ٱللَّهِ مِنۡهُمۡ شَيۡءٞۚ ﴿ "tiada suatu pun yang tersembunyi bagi Allah" dari bagian-bagian jasad mereka, amal mereka ataupun balasan atas amal-amal mereka tersebut.
﴾ لِّمَنِ ٱلۡمُلۡكُ ٱلۡيَوۡمَۖ ﴿ "Kepunyaan siapakah kerajaan pada hari ini?" Mak-sudnya, siapakah yang memiliki hari yang sangat dahsyat yang menghimpun seluruh umat manusia yang terdahulu dan yang terkemudian, para penghuni langit dan para penghuni bumi, yang pada hari itu semua perserikatan terputus, tidak ada sesuatu pun yang tersisa selain amal-amal shalih dan amal-amal buruk? Kera-jaan itu adalah, ﴾ لِلَّهِ ٱلۡوَٰحِدِ ٱلۡقَهَّارِ ﴿ "kepunyaan Allah Yang Maha Esa lagi Maha Mengalahkan." Yakni, Yang Esa pada Dzat, nama-nama, sifat-sifat, dan perbuatan-perbuatanNya, tidak ada sekutu apa pun bagiNya dalam semua itu dari sisi manapun, Maha Mengalahkan seluruh makhlukNya, yang kepadaNya-lah seluruh makhluk tunduk, hina dan patuh, terutama pada hari itu, hari yang semua wajah tunduk kepada Yang Mahahidup lagi Maha Mengurusi makhlukNya, tidak ada seorang pun yang berbicara kecuali dengan izin dariNya.
(17) ﴾ ٱلۡيَوۡمَ تُجۡزَىٰ كُلُّ نَفۡسِۭ بِمَا كَسَبَتۡۚ ﴿ "Pada hari ini tiap-tiap jiwa diberi balasan dengan apa yang diusahakannya" di dunia, yang baik dan yang buruk, yang sedikit ataupun yang banyak. ﴾ لَا ظُلۡمَ ٱلۡيَوۡمَۚ ﴿ "Tidak ada kezhaliman pada hari ini" terhadap seseorang, dengan ditambah kejahatan-kejahatannya atau dikurangi sebagian dari kebaikan-kebaikannya.
﴾ إِنَّ ٱللَّهَ سَرِيعُ ٱلۡحِسَابِ ﴿ "Sesungguhnya Allah amat cepat hisabnya." Maksudnya, jangan kalian menganggap hari itu masih sangat jauh, karena ia pasti datang, dan setiap yang pasti datang itu dekat. Dan Dia juga sangat cepat perhitunganNya terhadap hamba-hambaNya pada Hari Kiamat itu karena pengetahuanNya yang meliputi dan kemahasempurnaan kekuasaanNya.
13- Ayetlerini size gösteren ve gökten size rızık indiren O’dur. Ama ancak (O’na) yönelenler düşünüp öğüt alır.
14- Öyle ise kâfirler hoşlanmasa da dini yalnız Allah’a hâlis kılarak O’na dua/ibadet edin.
15- O, dereceleri yükseltendir/yüksek olandır, Arş’ın sahibidir. Kavuşma/kıyamet gününe karşı (insanları) uyarması için kullarından dilediği kimseye kendi emrinden olan ruhu/vahyi O gönderir.
16- O gün onlar (kabirlerinden kalkıp Rablerinin huzurunda) apaçık meydana çıkarlar. Onlardan hiçbir şey Allah’a gizli kalmaz. (Allah:)“Bugün hükümranlık kimindir?”(diye sorar ve yine kendisi cevap verir:)“Tek ve Kahhâr olan Allah’ındır.”
17- Bugün herkese kazandığının karşılığı verilir. Bugün haksızlık yoktur. Şüphesiz Allah, hesabı pek çabuk görendir.
13. Yüce Allah, hakkı batıldan ayırt etmek sureti ile kulları üzerindeki pek büyük nimetlerini hatırlatmaktadır. Bunu kullarına gösterdiği gerek nefsi ve âfâkî (hem iç hem de dış dünyalarındaki) âyetleri ile gerekse de Kur’ânî âyetleri ile gerçekleştirmektedir.
Bu âyetler, arzulanan her türlü maksada delalet ettiği gibi hidâyeti sapıklıktan da açıkça ayırt etmektedir. Öyle ki bunlar üzerinde düşünüp tefekkür eden herhangi bir kimsenin içinde hakikatleri bilme hususunda en ufak bir şüphe ve tereddüt kalmaz. Bu, Yüce Allah’ın kulları üzerindeki en büyük nimetlerindendir. Çünkü bunun sonucunda hak ile ilgili herhangi bir şüphe ortada kalmamakta, doğru ile eğri birbirine karışmamaktadır.
Aksien Yüce Allah, buna dair delilleri türlü türlü açıklamakta, âyetleri izah etmiş bulunmaktadır. Tâ ki helâk olan apaçık bir delil üzere helak olsun, hayatta kalan da apaçık bir delil üzere hayat sürsün.
Açıklanan meseleler ne kadar büyük ve değerli olursa, onlara dair deliller de o kadar çok ve kolay anlaşılır olur.
Mesela tevhidi ele alalım; tevhid meselesi en büyük ve en önemli meselelerden biridir. Hatta en büyük meseledir. Bundan dolayı buna dair aklî ve naklî deliller de pek çok ve çeşitlidir. Yüce Allah buna dair çokça misaller vermiş ve pek çok istidlâllerde bulunmuştur.
İşte bundan dolayı Yüce Allah, bir sonraki ayette tevhidi söz konusu etmiş ve tevhide dair birtakım delillere dikkat çekerek “dini yalnız Allah’a halis kılarak O’na dua/ibadet edin” buyurmuştur.
Yüce Allah, kullarına âyetlerini gösterdiğini söz konusu ettikten sonra da pek büyük bir âyete (işaret ve delile)dikkat çekerek şöyle buyurmaktadır:“Gökten size rızık indiren O’dur.” Yani O, size kendisi vasıtası ile rızık elde edebildiğiniz, hem sizlerin hem de sahip olduğunuz hayvanların kendisi vasıtasıyla yaşama imkânı bulduğu yağmuru indirir. Bu da bütün nimetlerin O’nun tarafından verildiğine delildir.
Din nimetleri O’ndandır ki bunlar, dini meseleler, onlara dair deliller ve onlaırn gereğince amel etme nimetleridir. Bütün dünyevi nimetler de O’ndandır. Kendisi ile kulların da toprağın da hayat bulduğu yağmur sayesinde çıkan nimetler gibi.
İşte bu, kesin olarak şunu göstermektedir:Nimet veren yalnızca O olduğu gibi, dinin sadece kendisine halis kılınması gereken yegane mabûd da O’dur.“Ama” bu âyetler kendisine hatırlatıldığı vakit “ancak” Yüce Allah’a “yönelenler düşünüp öğüt alır.” Allah’a, O’nu sevmeye, O’na saygı ile boyun eğmeye, itaate, O’na yalvarıp yakarmaya yönelenler düşünür ve öğüt alır. İşte ilâhî âyetlerden gereği gibi yararlananlar bu kimselerdir. İlahî rahmet böyleleri için söz konusu olur ve bu âyetlerle bunların basiretleri artar.
14. İlâhî âyetler, düşünüp öğüt alma sonucunu verdiğine, düşünüp öğüt almak da Yüce Allah’a ihlâsı gerektirdiğine göre burada sebep bildiren bir ifade kullanılarak şu şekilde emir verildiğini görüyoruz:“Öyle ise... dini yalnız Allah’a halis kılarak O’na dua/ibadet edin.”Buradaki dua, hem ibadet anlamındaki duayı, hem de Allah’tan dilekte bulunmak anlamındaki duayı kapsamaktadır.
Dini Allah'a halis kılmak ise gerek farz, gerek müstehap, gerek Allah’ın hakları, gerek kullarının hakları ile ilgili bütün ibadetlerde, sadece ve sadece Allah’ın rızasını kasdetmektir. Yani sizler, din gereği yapıp ettiklerinizi ve kendisiyle Allah'a yakınlaşmaya çalıştığınız her ameli yalnızca Allah için, sadece O’nun rızası için yapın.“Kâfirler” bundan “hoşlanmasa da” aldırmayın; bu, sizi dininizden saptırmasın. Allah yolunda herhangi bir kınayanın kınamasından çekinmeyin. Kâfirler dinin, yalnızca O’na halis kılınmasından son derece rahatsız olurlar ve bundan hiç hoşlanmazlar. Nitekim Yüce Allah, bir başka yerde şöyle buyurmaktadır:“Allah tek başına anıldığında âhirete inanmayanların kalpleri nefretle dolar. O’nun dışındakiler anıldığında ise hemen yüzleri güler.”(ez-Zümer, 39/45)
Daha sonra Allah, ibadetin yalnızca kendisine halis kılınmasını gerektirecek şekilde celal ve kemalinden söz ederek şöyle buyurmaktadır:
15. “O, dereceleri yükseltendir/yüksek olandır. Arşın sahibidir.” O, yüceler yücesidir. Yalnız kendisine ait olan Arşa istiva etmiştir. Dereceleri alabildiğine yüksektir. Bu yükseklik ile mahlukatından ayrıdır, şanı şerefi oldukça yüksek, vasıfları üstün, zatı pek yücedir. Öyle ki O’na ancak temiz, arınmış ve pak olan amel ile yaklaşılabilir. Bu amel ise sahiplerinin derecelerini yükselten, kendilerini Allah’a yakınlaştıran ve diğer yaratıklarının üstüne çıkartan ihlâstır.
Daha sonra Yüce Allah, kullarına olan risalet ve vahiy nimetini söz konusu ederek şöyle buyurmaktadır:“Kavuşma/kıyamet gününe karşı (insanları) uyarması için kullarından dilediği kimseye kendi emrinden olan ruhu/vahyi O gönderir.”
Vahyin, ruhlar ve kalpler için konumu, tıpkı ruhun bedenler için konumu gibidir. Nasıl ki ruhsuz bir bedenin hayat bulması, yaşaması mümkün değilse, ruh ve kalbin de vahiy ruhu olmaksızın düzen bulması ve kurtuluşa ermesi mümkün değildir. Bu yüzden Allah, kullarının fayda ve maslahatlarının kaynağı olan ruhu/vahyi dilediği kimseye gönderir ki bunlar da peygamberlerdir. Yüce Allah, onları üstün kılmış ve vahyi ile kullarına davet için onları seçmiştir.
Peygamberlerin gönderilmesinin faydası, kulların dinlerinde, dünyalarında ve âhiretlerinde mutluluklarını gerçekleştirmek, yine din, dünya ve âhiretlerinde bedbahtlığı onlardan uzaklaştırmaktır. Bundan dolayı Yüce Allah şöyle buyurmaktadır:
Kendisine vahiy verilen kişinin “kavuşma/kıyamet gününe karşı (insanları) uyarması için” yani kulları onunla uyarmak ve o günde gerçekleşecek hallerden kurtarıcı sebeplere sarılarak o gün için gerekli hazırlıkları yapmaya teşvik etmek üzere göndermiştir.
Bu güne “kavuşma günü” adının verilmesinin sebebi, o günde yaratanın yaratılmışlar ile, yaratılmışların birbirleri ile, amelde bulunanların da amelleri ve amellerinin karşılığı ile kavuşması, bir araya gelmesi sebebiyledir.
16. “O gün onlar (kabirlerinden kalkıp Rablerinin huzurunda) apaçık meydana çıkarlar.”Yerin üzerinde aşikar olacaklar, hiçbir yokuşu ve inişi bulunmayan düz bir alanda bir araya toplanmış olacaklardır. Seslenen kişi sesini hepsine duyuracak ve bakan göz hepsini görebilecektir.“Onlardan hiçbir şey” ne kendileri, ne amelleri ne de bu amellerine verilecek herhangi bir karşılık “Allah’a gizli kalmaz.”“Bugün hükümranlık kimindir?” Yani öncekileri, sonrakileri, göklerde ve yerde bulunanları bir araya getirip toplayan, mülkünde hiçbir kimsenin ortaklığının bulunmadığı, her türlü ilişki ve bağlantının koparıldığı, geriye salih ya da kötü amellerden başka hiçbir şeyin kalmadığı o büyük günün mutlak mâliki, hükümranı kimdir?
O gün hükümranlık “tek ve Kahhâr olan Allah’ındır.” Yani O, zatında, isimlerinde, sıfatlarında, fiillerinde eşsiz, bunların hiçbirisinde hiçbir şekilde ortağı bulunmayandır. Kahhardır; bütün mahlukatı emrine boyun eğdirmiştir. Bütün mahlukat, O’na itaat etmiş, zillet ve saygı ile O’na boyun eğmiştir. Özellikle yüzlerin Hayy ve Kayyûm’un önünde zilletle eğileceği o günde bu böyledir. O gün hiç kimse, O’nun izni olmaksızın konuşmayacaktır.
17. “Bugün herkese” az ya da çok, hayır ya da şer dünyada “kazandığının karşılığı verilir. Bugün haksızlık yoktur” kötülüklerini artırmak yahut iyiliklerini azaltmak sureti ile kimseye zulmedilmez. “Şüphesiz Allah hesabı pek çabuk görendir.”
O halde o günü uzak görmeyin. Çünkü kesinlikle gelecek olan bir şey, pek yakın demektir. Aynı şekilde o Kıyamet gününde Yüce Allah, kullarının hesabını da çok çabuk görecektir.
Çünkü O’nun ilmi her şeyi kuşatmıştır, kudreti kemâl derecesindedir.
Allah là Đấng cho các ngươi nhìn thấy các dấu hiệu của Ngài trong vũ trụ và chính trong bản thân các ngươi để chỉ rõ cho các ngươi thấy quyền năng duy nhất của Ngài cũng như ban nước mưa từ trên trời xuống cho các ngươi để làm mọc ra đủ loại thảo mộc và các hạt giống và những thứ khác, và đó là các dấu hiệu của Allah cho những ai thành tâm quay về sám hối với Ngài mới ghi nhớ được.
Allah vam, o ljudi, daje mogućnost da uočite znamenja Njegova savršenog stvaranja u svemirskim prostranstvima i u vama samima, da vam to bude dokaz Njegove moći i jednoće. I čini da pada blagoslovljena kiša pomoću koje raste divno bilje i opstoji život na Zemlji. No, iz tih znamenja pouku uzimaju samo oni koji su poslušni Bogu, i koji su iskreni, i koji se mnogo kaju.
Creyentes, invoquen a Al-lah y sean sinceros con Él en su adoración y súplica, sin asociarle copartícipes, aunque esto a los incrédulos les disguste y los haga enojar.
Ô croyants, invoquez Allah et obéissez-Lui en vous adressant exclusivement à Lui et en ne Lui associant rien, même si cela déplaît aux mécréants et les met hors d’eux.
-Ey Müminler!- Kâfirlerin hoşuna gitmese ve onları kızdırsa bile itaat ve duada ihlaslı bir şekilde O'na hiçbir varlığı şirk koşmadan yalnızca Allah'a dua edin.
Kaya dumalangin kayo kay Allāh, O mga mananampalataya, habang mga nagpapakawagas sa Kanya sa pagtalima at panalangin habang hindi mga tagapagtambal sa Kanya, kahit pa man nasuklam ang mga tagatangging sumampalataya roon at nagpagalit ito sa kanila.
Vjernici, iskreno se i odano obraćajte Svevišnjem Allahu nikog Mu ne smatrajući ravnim, pa makar se zbog toga što činite ljutili vaši neprijatelji nezvjernici.
Berdoalah kepada Allah wahai orang-orang yang beriman dengan mengikhlaskan ketaatan dan mengikhlaskan doa hanya kepadaNya tanpa menyekutukan-Nya, sekalipun orang-orang kafir membenci dan hal itu membuat mereka marah.
So call upon Allah, O believers, being sincere to Him in worship and supplication, without associating partners with Him, even though the disbelievers dislike that and it angers them.
Invocate Allāh, o credenti, sinceri nei Suoi confronti nell'obbedienza e nella preghiera, senza associarGli nessuno, anche se ciò non piace ai miscredenti, anzi fa loro rabbia.
Do đó, các ngươi hãy cầu xin Allah - hỡi những người tin tưởng - với tấm lòng chân thành với Ngài trong việc phục tùng lẫn cầu nguyện, chính trực với Ngài trong đức tin dẫu rằng những kẻ bất tuân rất ghét và tức giận điều đó.
Egli è Colui che merita di essere sinceramente invocato e che Gli si obbedisca; Egli è Colui che eleva di rango le Sue creature, ed Egli è il Dio dell'Immenso Trono: ispira la rivelazione ai Suoi sudditi che vuole, in modo che illuminino loro stessi e gli altri, e per incutere timore alla gente nel Giorno del Giudizio, il giorno in cui i primi incontreranno gli ultimi.
Commentary
The word: دَرَجَات (darajat, translated above as 'stations' ) in: رَفِيعُ الدَّرَجَاتِ (He is High in stations - 40:15) has been taken by some commentators as meaning 'attributes.' If so, the sense of the expression would be that His attributes of perfection are most exalted. Ibn Kathir has relied on the words as they appear outwardly and has said that it refers to the most exalted 'arsh' (throne) for it comprehends all land masses and heavens and is located above them all like a roof as in Surah Al-Ma'arij: مِّنَ اللَّـهِ ذِي الْمَعَارِجِ ﴿3﴾ تَعْرُجُ الْمَلَائِكَةُ وَالرُّوحُ إِلَيْهِ فِي يَوْمٍ كَانَ مِقْدَارُهُ خَمْسِينَ أَلْفَ سَنَةٍ (From Allah, the Lord of the stairways to whom ascend the angels and spirit, in a day the length of which is fifty thousand years - 70:3, 4).
According to some further investigation into this verse by Ibn Kathir, it should be borne in mind that this measure of fifty thousand years is a description of the travel distance from the seventh level of the earth up to the 'arsh, and this is what has been declared as the preferred position by a majority of earlier and later scholars. He has also said that according to many scholars, 'arsh is made of a red ruby the diameter of which is so big as would take a travel distance of fifty thousand years to cover. Similarly, its height would take an identical travel distance to cover. Then there are commentators who have said that رَفِيعُ الدَّرَجَاتِ (rafi` u-d-darajat) appears in the sense of رَافعُ الدَّرَجَاتِ (rafi'u-d-darajat: that is, the One who elevates others in ranks), that is, Allah Ta'la is the one who elevates the ranks of believers who have His fear in their hearts as borne by verses of the Qur'an, such as: نَرْفَعُ دَرَجَاتٍ مَّن نَّشَاءُ (We raise in ranks whom We will -Al-An am, 6:83) and هُمْ دَرَجَاتٌ عِندَ اللَّـهِ (They are of various ranks with Allah -'Al-'Imran, 3:163).
So He is worthy of supplication and obedience being made sincere for Him, as He is elevated in ranks, separate from all of His creation. And He is the Lord of the Great Throne. He sends revelation upon whomever He wants from His servants, so that they become alive and make others alive, and so that they warn people of the day of judgment in which the first and last will meet one another.
Siya ay karapat-dapat upang pag-ukulan ng kawagasan sa panalangin at pagtalima sapagkat Siya ay ang Angat sa mga antas, na nakahiwalay sa lahat ng nilikha Niya, habang Siya ay ang Panginoon ng Trono. Nagpapababa Siya ng kasi sa sinumang niloloob Niya kabilang sa mga lingkod Niya upang mabuhay sila mismo at magpabuhay sila sa iba sa kanila, at upang magpangamba sila sa mga tao hinggil sa Araw ng Pagbangon, na magkikita roon ang mga kauna-unahan at ang mga kahuli-hulihan.
O, ibadet ve duanın kendisine tahsis edilmesini hak edendir. O mahlukatından ayrı, dereceleri yüksek olandır. O, Azim olan arşın Rabbidir. Kullarından dilediğine kendilerinin yaşamaları ve diğerlerini yaşatmaları, öncekilerin ve sonrakilerin birbiri ile karşılaşacakları kıyamet günü ile insanları korkutmaları için ayetlerini indirmiştir.
Sungguh, Dia berhak mendapatkan keikhlasan dalam ketaatan dan doa. Derajat-Nya tinggi, terpisah dari segala makhluk-Nya, Dia adalah Tuhan Arasy yang agung, menurunkan wahyu kepada siapa yang Dia kehendaki dari hamba-hamba-Nya agar mereka hidup dan menghidupkan selain mereka dan agar memperingatkan manusia terhadap hari Kiamat yang orang-orang terdahulu dan yang kemudian bertemu pada hari itu.
Ngài là Chủ Nhân đáng phải kính sợ, phải thành tâm với Ngài trong việc phục tùng lẫn cầu nguyện, cũng như Ngài là Đấng Tối Cao của cấp bậc khác với tất cả vạn vật mà Ngài đã tạo hóa, và Ngài là Chủ Nhân của Ngai Vương chí đại, với lòng thương xót của Ngài nên Ngài cử phái Ruh tức Đại Thiên Thần Jibril mang mặc khải xuống gặp người nào mà Ngài muốn trong số bầy tôi là Sứ Giả của Ngài để Người làm thức tỉnh thiên hạ thoát khỏi sự mê muội cũng như để Người cảnh báo nhân loại về sự trừng phạt vào Ngày Phục Sinh mà sẽ gặp tất cả từ con người đầu tiên đến người cuối cùng.
Él es digno de toda súplica y obediencia sincera, ya que Él es sublime en Sus atributos, separado de toda Su creación, y es el Señor del Gran Trono. Él envía Su revelación a quien Él quiere de Sus siervos, para que revivan sus corazones y los de aquellos que ellos inviten, y para que adviertan a las personas del Día del Juicio en donde el primero y el último comparecerán.
Klanjajte se Uzvišenom Allahu, Koji je iznad stvorenja u svakom pogledu! Predajte se Gospodaru, vlasniku Arša veličanstvenog. Allah je, iz Svoje neizmjerne milosti, slao vjerovjesnike i poslanike i objavljivao im mudrost, znanje i uputu, koji su čovjeku važniji od duše, bez koje ne može živjeti. Pomoću objave vjerovjesnici i poslanici podsjećali su i upozoravali svoje narode na pogubnost svih djela koja iziskuju kaznu i upozoravali su ih na polaganje računa u teškom Danu, u kojem će Allah oživiti prijašnje i potonje narode.
Allah sends the Revelation to warn His Servants of the Day of Mutual Meeting
Allah tells us of His might and pride, and that His Mighty Throne is raised above all of His creation like a roof. This is like the Ayah:
مِّنَ اللَّهِ ذِي الْمَعَارِجِ - تَعْرُجُ الْمَلَـئِكَةُ وَالرُّوحُ إِلَيْهِ فِى يَوْمٍ كَانَ مِقْدَارُهُ خَمْسِينَ أَلْفَ سَنَةٍ
(From Allah, the Lord of the ways of ascent. The angels and the Ruh (Jibril) ascend to Him in a Day the measure whereof is fifty thousand years.) (70:3-4). If Allah wills, we will discuss below which is the most correct view the distance between the Throne and the seventh earth according to a group of earlier and later scholars. More than one scholar said that the Throne is made of red rubies. The width between two corners of it is the distance of a fifty thousand year long journey and its height above the seventh earth is the distance of a fifty thousand years long journey.
يُلْقِى الرُّوحَ مِنْ أَمْرِهِ عَلَى مَن يَشَآءُ مِنْ عِبَادِهِ
(He sends the revelation of His command to any of His servants He wills,) This is like the Ayat:
يُنَزِّلُ الْمَلَـئِكَةَ بِالْرُّوحِ مِنْ أَمْرِهِ عَلَى مَن يَشَآءُ مِنْ عِبَادِهِ أَنْ أَنْذِرُواْ أَنَّهُ لاَ إِلَـهَ إِلاَ أَنَاْ فَاتَّقُونِ
(He sends down the angels with the Ruh (revelation) of His command to whom of His servants He wills (saying): "Warn mankind that none has the right to be worshipped but I, so have Taqwa of Me.") (16:2), and
وَإِنَّهُ لَتَنزِيلُ رَبِّ الْعَـلَمِينَ - نَزَلَ بِهِ الرُّوحُ الاٌّمِينُ - عَلَى قَلْبِكَ لِتَكُونَ مِنَ الْمُنْذِرِينَ
(And truly, this is a revelation from the Lord of all that exits, Which the trustworthy Ruh (Jibril) has brought down Upon your heart that you may be (one) of the warners.) (26:192-194) Allah says:
لِيُنذِرَ يَوْمَ التَّلاَقِ
(that he may warn (men) of the Day of Mutual Meeting.) `Ali bin Abi Talhah reported that Ibn `Abbas said: "The Day of Mutual Meeting is one of the names of the Day of Resurrection, of which Allah warns His servants." That is the Day when everyone will find out about his deeds, good and bad.
يَوْمَ هُم بَـرِزُونَ لاَ يَخْفَى عَلَى اللَّهِ مِنْهُمْ شَىْءٌ
(The Day when they will come out, nothing of them will be hidden from Allah.) means, they will all appear in the open, with nothing to give them shelter or shade, or cover them. Allah says:
يَوْمَ هُم بَـرِزُونَ لاَ يَخْفَى عَلَى اللَّهِ مِنْهُمْ شَىْءٌ
(The Day when they will come out, nothing of them will be hidden from Allah.) meaning, everything will be equally known to Him.
لِّمَنِ الْمُلْكُ الْيَوْمَ لِلَّهِ الْوَحِدِ الْقَهَّارِ
(Whose is the kingdom this Day It is Allah's, the One, the Irresistible!) We have already mentioned the Hadith of Ibn `Umar, may Allah be pleased with him, that Allah will roll up the heavens and the earth in His Hand and will say,
«أَنَا الْمَلِكُ، أَنَا الْجَبَّارُ، أَنَا الْمُتَكَبِّرُ، أَيْنَ مُلُوكُ الْأَرْضِ؟ أَيْنَ الْجَبَّارُونَ؟ أَيْنَ الْمُتَكَبِّرُونَ؟»
("I am the King, I am the Compeller, I am the Proud, where are the kings of the earth Where are the tyrants Where are the proud") In the Hadith about the Trumpet, it says that Allah will take the souls of all of His creatures, and there will be none left but Him Alone, with no partner or associate. Then He will say, "Whose is the kingdom today" three times, and He will answer Himself by saying,
لِلَّهِ الْوَحِدِ الْقَهَّارِ
(It is Allah's, the One, the Irresistible!) meaning, He is the Only One Who has subjugated all things.
الْيَوْمَ تُجْزَى كُلُّ نَفْسٍ بِمَا كَـسَبَتْ لاَ ظُلْمَ الْيَوْمَ إِنَّ اللَّهَ سَرِيعُ الْحِسَابِ
(This Day shall every person be recompensed for what he earned. This Day no injustice (shall be done to anybody). Truly, Allah is swift in reckoning.) Here Allah tells us of His justice when He judges between His creation; He does not do even a speck of dust's weight of injustice, whether it be for good or for evil. For every good deed He gives a tenfold reward and for every bad deed He gives recompense of one bad deed. Allah says:
لاَ ظُلْمَ الْيَوْمَ
(This Day no injustice (shall be done to anybody).) It was reported in Sahih Muslim from Abu Dharr, may Allah be pleased with him, that the Messenger of Allah ﷺ said that Allah said:
«يَا عِبَادِي إِنِّي حَرَّمْتُ الظُّلْمَ عَلى نَفْسِي وَجَعَلْتُهُ بَيْنَكُمْ مُحَرَّمًا فَلَا تَظَالَمُوا إلى أن قال يَا عِبَادِي إِنَّمَا هِيَ أَعْمَالُكُمْ أُحْصِيهَا عَلَيْكُمْ ثُمَّ أُوَفِّيكُمْ إِيَّاهَا، فَمَنْ وَجَدَ خَيْرًا فَلْيَحْمَدِ اللهَ تَبَارَكَ وَتَعَالَى، وَمَنْ وَجَدَ غَيْرَ ذَلِكَ فَلَا يَلُومَنَّ إِلَّا نَفْسَه»
("O My servants, I have forbidden injustice for Myself, and made it unlawful for you, so do not commit injustice to one another ...") up to: ("O My servants, these are your deeds, I record them for you then I will recompense you for them. Whoever finds something good, let him give praise to Allah, and whoever finds something other than that, let him blame no one but himself.")
إِنَّ اللَّهَ سَرِيعُ الْحِسَابِ
(Truly, Allah is swift in reckoning.) means, He will bring all His creation to account as if He is bringing just one person to account. This is like the Ayah:
مَّا خَلْقُكُمْ وَلاَ بَعْثُكُمْ إِلاَّ كَنَفْسٍ وَحِدَةٍ
(The creation of you all and the resurrection of you all are only as a single person) (31: 28).
وَمَآ أَمْرُنَآ إِلاَّ وَحِدَةٌ كَلَمْحٍ بِالْبَصَرِ
(And Our commandment is but one as the twinkling of an eye.) (54:50)
Il mérite qu’on L’adore et qu’on Lui obéisse exclusivement car Ses degrés sont les plus hauts et sont de loin supérieurs à ceux de toutes Ses créatures et Il est le Seigneur du Trône Suprême. Il fait descendre la Révélation sur qui Il veut parmi Ses serviteurs afin que leurs âmes deviennent vivantes, qu’ils transmettent cette vie à d’autres et qu’ils avertissent les gens de ce qui aura lieu le Jour de la Résurrection, le Jour où les premières et les dernières générations seront réunies.
The word: بَارِزُونَ (barizun) in verse 16: يَوْمَ هُم بَارِزُونَ ۖ لَا يَخْفَىٰ عَلَى اللَّـهِ مِنْهُمْ (the day they will come in open view) refers to what would happen on the day of Resurrection when its land surface will be turned into a single level without any mountains, caves, trees or buildings that could obstruct the view. Therefore, everyone will be in an open expanse, open to view.
In the concluding sentence of the same verse, it was said: لِّمَنِ الْمُلْكُ الْيَوْمَ (To whom belongs the kingdom today?). This statement has appeared in this verse after يَوْمَ التَّلَاقِ (a day of encounter) and يَوْمَ هُم بَارِزُونَ (the day they will come in open view) and it is obvious that 'the day of encounter' and 'the day of gathering together' will materialize after the second Horn has been blown. Similarly, the event of 'the day they will come in open view' will also materialize after the second Horn has been blown, and a new venue in the form of a level surface will be' put in place, a place with no natural or man-made object obstructing the view. After that, now that this statement: لِّمَنِ الْمُلْكُ الْيَوْمَ (To whom belongs the kingdom today?) has been introduced, it only shows that this statement of Allah Ta’ ala will be made after everyone has been raised again by virtue of the blowing of the second Horn. Al-Qurtubi has presented a Hadith in support with reference to Nahhas. This Hadith has been reported by Abu Wa'il from Sayyidna ` Abdullah Ibn Masud ؓ . According to this Hadith, all human beings will be assembled together on a clear surface, a surface on which no sin would have been committed by anyone. At that time, a herald will be commanded to herald: لِّمَنِ الْمُلْكُ الْيَوْمَ (To whom belongs the kingdom today?). Thereupon, the entire creation, believer or disbeliever, will respond saying: لِلَّـهِ الْوَاحِدِ الْقَهَّارِ (To Allah alone, the One, the All-Dominant.). As for the believers, they will be more than pleased to say so, for this would be part of their belief. As for the disbelievers, they will confess to it sadly and helplessly.
But, some other narrations show that this statement will be made by Allah Ta’ ala Himself when the entire creation will lie annihilated after the blowing of the first Horn, and when even specially close ones, the angels - Jibra'il, Mika'il, Israfil and the angel of death - will also meet death, and no one except the One Being of Allah subhanahu wa ta’ ala will remain, that will be the time He will say: لِّمَنِ الْمُلْكُ الْيَوْمَ (To whom belongs the kingdom today?). Since there will be no one to answer at that time, He will Himself answer: لِلَّـهِ الْوَاحِدِ الْقَهَّار (To Allah alone, the One, the All-Dominant.). Sage Hasan al-Basri (رح) has said: In this situation, the entity asking the question and the entity responding to it is no other but the entity of one and only Allah. Muhammad Ibn Ka'b al-Qurai also says this. It is supported by the Hadith of Sayyidna Abu Hurairah and Ibn ` Umar ؓ in which it is said, 'On the Day of Judgment, Allah Ta’ ala will - with all earth surfaces rolled up in His left hand and all heavens rolled up in His right hand - say: اناالملک این الجبارون این المتکبرون (I am the owner of the kingdom. Where are the tyrants? Where are the arrogants?). In Tafsir Ad-Durr-ul- Manthur where, after reporting both narrations of this nature, it has been said that it is possible that this statement is made twice, the first being at the time of the annihilation of the existing universe following the first blowing of the Horn, and the second at the time the entire creation has been brought back to life following the second blowing of the Horn. Maulana Ashraf Thanavi (رح) has said in Bayan-ul-Qur'an that the Tafsir of the noble Qur'an does not hinge on declaring it as made twice only, instead, it is also possible that the cited verse is mentioning the event that will come to pass after the first blowing of the Horn, but it has been referred to here (while mentioning the events after the second blowing) as a reminder of what happened before. Allah knows best.
Na Kijametskom danu, kad ljudi zajedno sakupljeni na jednom mjestu budu čekali Božiju presudu, Gospodaru svjetova ništa neće biti skriveno, nijedno djelo ni riječ – sve je Allah zapisao, i pozvat će čovjeka na odgovornost za sve što je uradio i rekao. Na Sudnjem danu Svevišnji će Allah reći: “Kome pripada vlast danas?” i, kako Mu neće odgovoriti ni melek odabrani ni vjerovjesnik poslati, sām će Sebi odgovoriti rekavši da vlast pripada Allahu, osim Koga nema istinskog Boga, Onom Koji je jedinstven glede Bića i svojstava, Svemogućem, Onom Kome je sve potčinjeno.
Sa Araw na sila ay mga nakalantad na nakapagtipon na sa nag-iisang larangan, walang makakukubli kay Allāh mula sa kanila na anuman: wala mula sa mga sarili nila ni mga gawa nila ni mga ganti sa kanila. Itatanong: "Sa kanino ang paghahari sa Araw na ito?" Wala ngayon kundi nag-iisang sagot: "Ang paghahari ay sa kay Allāh, ang Nag-iisa sa sarili Niya, mga katangian Niya, at mga gawain Niya; ang Palagapi na gumapi sa bawat bagay at sumailalim sa Kanya ang bawat bagay."
Ese día saldrán de sus tumbas y serán reunidos en una llanura. Nada de ellos estará oculto a Al-lah, todo lo que les pertenezca, sus acciones y su recompensa se harán evidentes. Él preguntará: “¿De quién es el reino hoy?” Solo habrá una respuesta en ese momento: “El reino Le pertenece a Al-lah, el Único en Su esencia, cualidades y acciones, el Victorioso que ha dominado todo y para Quien todo se ha sometido.”
Vào ngày mà tất cả sẽ phải tập hợp lại trong cùng một thời điểm nhất định, không một điều gì họ có thể giấu giếm khỏi Allah về chính bản thân của họ và những việc làm và tội lỗi của họ, và Ngài sẽ hỏi: Quyền hành phán xử vào Ngày nay thuộc về ai ? giờ đây không còn câu trả lời nào ngoài câu thuộc về Allah, Ngài là Đấng duy nhất chính trong bản thân của Ngài, thuộc tính của Ngài và hành động việc làm của Ngài. Đấng Tối Thượng mà chi phối trên tất cả vạn vật.
Le Jour où ils seront à découvert et réunis dans un seul lieu, et que rien de ce qui les concerne n’échappera à Allah, que ce soit au sujet de leurs personnes, de leurs œuvres ou de leurs rétributions, Allah leur demandera:
Qui détient la Royauté aujourd’hui? Il n’y aura alors qu’une seule réponse possible: La Royauté est détenue par Allah l’Unique dans Son Etre, Ses attributs et Ses actes, le Dominateur à qui tout est soumis.
The day in which they will be apparent having gathered on one plain. Nothing of theirs will be hidden from Allah, nothing of theirs will be hidden from Allah, everything from their own self, their actions, and their reward will be made apparent. He will ask: “For whom is the kingdom today?” There will be only be one answer at this time: the kingdom is for Allah, the One in His essence, qualities and actions, the Prevailing one who has dominated everything and for whom everything has submitted.
Hari di saat mereka datang, mereka semua berkumpul di satu tanah lapang, tidak ada di antara mereka yang samar bagi Allah, tidak diri mereka, tidak amal perbuatan mereka, tidak pula balasan mereka. Allah berfirman, “Milik siapa kekuasaan pada hari ini?!” Tidak ada jawaban kecuali satu, “Kekuasaan adalah milik Allah Yang Maha Esa pada zat, sifat-sifat, dan perbuatan-perbuatan-Nya, lagi Mahakuat yang mengalahkan segala sesuatu dan segala sesuatu tunduk kepada-Nya.”
O gün onlar ortaya çıkıp bir yerde toplanırlar. Onların zatlarından, amellerinden ve onlara verilecek karşılıklarından hiçbir şey Yüce Allah'a gizli kalmaz. Yüce Allah bugün; "Mülk kimindir?" diye sorar. O an sadece bir cevap vardır; "Hükümranlık, zatında, sıfatlarında ve fiillerinde tek olan Yüce Allah'ındır." el-Kahhâr; her şeye galip gelendir ve her şey O'na boyun eğmiştir.
Un giorno in cui saranno tutti presenti e verranno radunati in un'unica piana: nessuno di loro potrà nascondersi dinanzi ad Allāh, né loro stessi, né le loro azioni, né la loro retribuzione. Egli chiederà: "A chi appartiene il Regno, oggi? Oggi vi è solo una risposta: il Regno appartiene ad Allāh solo, nella Sua Maestà, nei Suoi Attributi, nelle Sue Azioni, il Dominatore, Colui che domina ogni cosa al Quale tutti sono sottomessi".
Ce jour-là, chaque âme sera rétribuée selon les œuvres qu’elle aura accomplies, bonnes ou mauvaises, et personne ne subira d’injustice ce jour-là car c’est Allah qui sera l’arbitre équitable. Allah est prompt à demander des comptes à Ses serviteurs car Il les entoure de Sa connaissance.
There are countless signs in the universe which teach us lessons in symbolic language. One of these is the system of rains. This natural phenomenon is symbolic of God’s inspiration. Just as rains are useful for fertile land and useless for barren land, similarly the inspiration from God brings forth fruit in some but not in others. This ‘rain’ enters the souls of those who have kept their hearts open and makes their existence lush green. On the contrary, those whose hearts are full of the greatness of beings other than God are like barren lands. God is fully aware of His subjects. Whoever He finds capable, He chooses for the purpose of conveying His message. The main aim of this message is to warn the people of the fast approaching day when they will be presented before the Lord of the Universe, from whom nothing will be hidden and whose judgement will not be influenced by anybody.
Allah će na Kijametskom danu svakog čovjeka nagraditi ili kazniti shodno onom što je činio, nikom neće biti učinjena nepravda; nikom neće biti uvećani grijesi niti će ikom biti umanjena njegova dobra djela. Allah, zaista, brzo svodi račun, tim brže jer Svojim znanjem sve obuhvata.
Bugün her nefis işlediği amelin karşılığını bulacaktır. Hayır ise hayır, şer ise şer bulacaktır. Bugün zülüm yoktur. Çünkü Hâkim adaletli olan, Yüce Allah'tır. Şüphesiz ki Yüce Allah, kullarının amellerini kuşattığı için hesaplarını hızlıca görendir.
Hoy, cada alma será recompensada por las obras que merecen: si fueron buenas, entonces la recompensa será buena, pero si fueron malas, entonces será mala. No habrá injusticia en este día, porque el juez es Al-lah, que es completamente justo. Al-lah es rápido en ajustar las cuentas de Sus siervos, debido a Su completo conocimiento.
Vào ngày hôm nay, mỗi người được thưởng phạt về việc làm của mình đã gầy dựng nên, nếu xấu thì được xấu còn nếu tốt thì được tốt, không có việc xét xử bất công trong Ngày hôm nay. Bởi vì Ngài là Allah Đấng Thẩm Phán công bằng. Quả thật, Allah rất nhanh chóng trong việc thanh toán thưởng và phạt cho đám bầy tôi của Ngài, bởi sự hiểu biết của Ngài bao trùm lên họ.
Sa Araw na ito, gagantihan ang bawat kaluluwa ayon sa nakamit nito na gawa. Kung kabutihan ay kabutihan [ang ganti] at kung kasamaan ay kasamaan [ang ganti]. Walang kawalang-katarungan sa Araw na ito dahil ang Tagahatol ay si Allāh, ang Makatarungan. Tunay na si Allāh ay Mabilis ang pagtutuos sa mga lingkod Niya dahil sa pagkakasaklaw ng kaalaman Niya sa kanila.
Today, every soul will be rewarded for the action it earned: if it was good, then the reward will be good, and if it was bad, then it will be bad. There will be no injustice on this day, because the judge is Allah who is Just. Allah is swift in taking account of His servants, due to His knowledge encompassing them.
Pada hari ini, setiap orang mendapatkan balasan atas amal perbuatan yang dikerjakannya, bila baik maka balasannya baik dan bila buruk maka balasannya buruk. Tidak ada kezaliman pada hari ini, karena hakimnya adalah Allah Yang Mahaadil. Sesungguhnya Allah Mahacepat hisab-Nya bagi hamba-hamba-Nya karena ilmu-Nya meliputi mereka.
Il Giorno in cui ogni anima verrà retribuita per ciò che avrà commesso: se il bene con il bene, se il male con il male. Non le verrà fatto torto, in questo giorno, poiché il Giudice è Allāh ed Egli giudica con giustizia. In verità, Allāh è rapido nel Rendiconto dei Suoi sudditi, poiché la Sua Sapienza li include tutti.
18- Onları yaklaşan güne karşı uyar. Zira (o günün dehşetinden) yürekler ağza gelecek, gam ve kederle dolup yutkundukça yutkunacaklardır. Zalimlerin ne candan bir dostu, ne de şefaati kabul edilecek bir şefaatçisi olacaktır.
19- O, gözlerin hain bakışını ve kalplerin gizlediklerini bilir.
20- Allah hak ile hükmeder. Onların O’nun dışında yalvardıkları ise hiçbir şeye hükmedemez. Şüphesiz Allah her şeyi işitendir, görendir.
18. Yüce Allah, peygamberi Muhammed sallallahu aleyhi ve sellem’e hitaben şöyle buyurmaktadır:“Onları yaklaşan güne karşı uyar.”Yani onları dehşetli hallerine, sıkıntılarına, sarsıntılarına kavuşma vaktinin oldukça yaklaştığı o Kıyamet günü ile korkut.“Zira (o günün dehşetinden) yürekler ağza gelecek, gam ve kederle dolup yutkundukça yutkunacaklardır.” Yani kalpler ta gırtlaklara dayanmış olacak, içleri her türlü düşünceden boşalmış olacaktır. Kalpler dehşet ve sıkıntılardan gırtlaklara kadar ulaşırken gözler de yuvalarından dışarı fırlamış olacaktır. “Rahman olan Allah’ın kendisine izin verdiklerinden başkası konuşmayacak ve onlar da doğruyu söyleyeceklerdir.”(en-Nebe’, 78/38)Kalplerinin içindeki büyük dehşetlerden, korkunç, rahatsız ve tedirgin edici hallerden dolayı yutkunacaklardır.“Zalimlerin ne candan bir dostu” yakını, arkadaşı “ne de şefaati kabul edilecek bir şefaatçisi olacaktır.” Çünkü şefaatçiler, şirk işleyerek nefsine zulmetmiş kimse için şefaat etmeyeceklerdir. Onların şefaat edeceklerini farz etsek dahi Yüce Allah, onların şefaatlerine razı olmayacak ve onu kabul etmeyecektir.
19. “O, gözlerin hain bakışını” kulun yanı başında oturandan, yakınında bulunandan gizlediği ve fark ettirmeden baktığı bakışı “ve kalplerin gizlediklerini” kulun başkasına açıklamadığı şeyleri “bilir.” Yüce Allah, bu kadar gizli ve saklı olanı bilir ki bunun dışında kalan açıktaki işleri bilmesi öncelikle söz konusudur.
20. “Allah hak ile hükmeder.”Çünkü O’nun sözü de haktır, şeriatındaki hükümleri de haktır. Amellere karşılık olarak vereceği cezaî hükmü de haktır. O, her şeyi ilmi ile kuşatmış, Levh-i Mahfuz’da yazmış ve tespit edip kayda geçirmiştir. O, zulümden, eksiklikten ve tüm kusurlardan münezzehtir. O, kaderî hükmü ile hükmedendir ki O’nun dilediği olur, dilemediği de olmaz. Dünyada mü’min ve kâfir kulları arasında hüküm veren, onlar arasından dostlarına ve sevdiklerine yardım ve zafer ihsan etmekle ayırt edici hükmünü veren de O’dur.“Onların O’nun dışında yalvardıkları ise” bu ifade, Allah’tan başka kendisine ibadet edilen her bir varlığı kapsar ki onlar, acizliklerinden, hayrı isteyecek iradeleri olmadığından ve esasen bunu yapmaya da güçleri yetmediğinden dolayı “hiçbir şeye hükmedemez. Şüphesiz Allah” değişik dillerle ifade edilen her türlü ihtiyacı ifadelendiren bütün sesleri “işitendir,” olmuşu, olanı ve olacağı “görendir.” Görüleni de görülmeyeni de kulların bildiklerini de bilmediklerini de görendir.
Bu iki âyetin başında Yüce Allah: “Onları yaklaşan güne karşı uyar” buyurmakta, sonra da bu yaklaşan günü bu vasıfları ile nitelendirmektedir ki tüm bunlar, bu pek dehşetli güne hazırlanmayı gerektirmektedir. Çünkü bu açıklamalar, bu gündeki mükâfatları elde etmek için teşvik etmekte ve onun dehşetli hallerinden de sakındırmaktadır.
Mensajero, adviérteles del Día del Juicio. Este Día es inminente y todo lo que se acerca llegará pronto. Cuando los corazones se les suban hasta sus gargantas por la angustia, todos estarán en silencio sin que ninguno pueda hablar, excepto a quien el Misericordioso le permita hacerlo. Aquellos que cometieron injusticias a través de la idolatría y los pecados no tendrán ningún amigo, pariente o intercesor que escuche, incluso si tuviera la capacidad de interceder.
Pangambahin mo sila, O Sugo, ng Araw ng Pagbangon, ang Pagbangong ito [ng mga patay] na nalalapit sapagkat ito ay darating at ang bawat darating ay malapit na. Sa Araw na iyon, ang mga puso dala ng tindi ng hilakbot ng mga ito ay magiging nakaangat hanggang sa umabot sa mga lalamunan ng mga may-ari ng mga ito, na magiging mga tahimik: hindi magsasalita ang isa kabilang sa kanila maliban sa sinumang nagpahintulot sa kanya ang Napakamaawain. Walang ukol sa mga tagalabag sa katarungan sa mga sarili nila dahil sa shirk at mga pagsuway na anumang kaibigan ni kamag-anak ni tagapagpamagitang tatalimain kapag itinakda para sa kanya na mamagitan.
Và Ngươi - hỡi Thiên Sứ - hãy cảnh báo họ về Ngày Phục Sinh đang tiến đến rất gần. Vào Ngày đó những quả tim sẽ nhảy thót lên đến cổ họng rất khủng khiếp rồi làm nghẹt thở, họ sẽ câm nín không một ai trong số họ có thể nói chuyện được ngoại trừ những ai được Đấng Al-Rahman cho phép cũng như những kẻ tự bất công với bản thân chúng bằng Shirk và các tôi lỗi khác sẽ không có bạn bè, người thân hay người can thiệp nào để nhờ cậy cả.
O Messenger, warn them of the day of judgment. This day of judgment which has drawn near and is coming, and everything which is coming will soon arrive. When the hearts will rise, due to its intense horror, until they reach the throats, They will all be silent, with none of them speaking except whom the Merciful gives permission to. Those who wronged themselves through idolatry and sins will not have any friend, relative or an intercessor who will listen, even if he had the ability to intercede.
Peringatkanlah mereka -wahai Rasul- tentang hari Kiamat yang sudah dekat, ia pasti tiba. Setiap yang akan datang adalah dekat. Pada hari itu, hati manusia naik ke tenggorokan karena ketakutan mereka yang luar biasa, mereka semuanya diam tidak seorang pun berkata-kata kecuali siapa yang Allah Maha Penyayang izinkan dan orang-orang yang zalim terhadap diri mereka dengan kesyirikan dan kemaksiatan tidak lagi mempunyai teman dan kerabat serta pemberi syafaat yang ditaati bila dianggap bahwa ia bisa memberi syafaat.
Ô Messager, menace-les du Jour de la Résurrection. En effet, ce jour-là aura indubitablement lieu et toute chose qui aura indubitablement lieu peut être considérée comme proche.. La terreur sera telle que les cœurs monteront jusqu’aux gorges et les gens resteront silencieux. Personne ne parlera, excepté ceux que le Tout Miséricordieux autorisera, et ceux qui auront été injustes envers eux-mêmes par leur polythéisme et leurs péchés n’auront alors ni ami, ni proche ni intercesseur influent.
-Ey Resul!- Kıyamet günü ile onları korkut. O kıyamet günü yaklaşmış ve gelecektir. Her gelecek olan şey yakındır. O günün şiddetli korkusundan kalpler, o kimselerin boğazlarına kadar yükselir. Rahman'ın izin verdikleri hariç, onlardan hiçbiri konuşamaz ve konuşmadan sessizce beklerler. Kendi nefislerine şirk ve günah ile zulmedenler için o gün bir dost ya da yakın yoktur. Eğer ona şefaat edecek olduğu farz edilse, sözü dinlenecek bir şefaatçisi de yoktur.
Opomeni, Poslaniče islama, i podsjeti narod na blizinu Smaka svijeta, kad će srca zbog straha, velike neizvjesnosti i nepojmljivo duboke tuge doprijeti do grkljana. Tada niko neće glasa pustiti osim onoga kome Milostivi dozvoli. A oni što su sebi nanijeli nepravdu čineći širk i grijehe neće imati bližnjeg koji će im pomoći, niti zaštitnika koji će se za njih zauzeti, niti pomagača koji će od njih patnju otkloniti. Sudnji dan će doći, a sve što dolazi, brzo dolazi.
Warning of the Day of Resurrection and Allah's judgement on that Day
`The Day that is drawing near' is one of the names of the Day of Judgement. It is so called because it is close, as Allah says:
أَزِفَتِ الاٌّزِفَةُ - لَيْسَ لَهَا مِن دُونِ اللَّهِ كَاشِفَةٌ
(The Day of Resurrection draws near. None besides Allah can avert it) (53:57-58)
اقْتَرَبَتِ السَّاعَةُ وَانشَقَّ الْقَمَرُ
(The Hour has drawn near, and the moon has been cleft asunder) (54:1)
اقْتَرَبَ لِلنَّاسِ حِسَـبُهُمْ
(Draws near for mankind their reckoning) (21:1),
أَتَى أَمْرُ اللَّهِ فَلاَ تَسْتَعْجِلُوهُ
(The Event (the Hour) ordained by Allah will come to pass, so seek not to hasten it) (16:1),
فَلَمَّا رَأَوْهُ زُلْفَةً سِيئَتْ وُجُوهُ الَّذِينَ كَفَرُواْ
(But when they will see it approaching, the faces of those who disbelieve will change and turn black with sadness and in grief) (67:27), and
إِذِ الْقُلُوبُ لَدَى الْحَنَاجِرِ كَـظِمِينَ
(when the hearts will be at the throats Kazimin. ) Qatadah said, "When the hearts reach the throats because of fear, and they will neither come out nor go back to their places." This was also the view of `Ikrimah, As-Suddi and others.
كَـظِمِينَ
(Kazimin) means silent, for no one will speak without His permission:
يَوْمَ يَقُومُ الرُّوحُ وَالْمَلَـئِكَةُ صَفّاً لاَّ يَتَكَلَّمُونَ إِلاَّ مَنْ أَذِنَ لَهُ الرَّحْمَـنُ وَقَالَ صَوَاباً
(The Day that Ar-Ruh (Jibril) and the angels will stand forth in rows, they will not speak except him whom the Most Gracious allows, and he will speak what is right.) (78:38). Ibn Jurayj said:
كَـظِمِينَ
(Kazimin) "It means weeping."
مَا لِلظَّـلِمِينَ مِنْ حَمِيمٍ وَلاَ شَفِيعٍ يُطَاعُ
(There will be no friend, nor an intercessor for the wrongdoers, who could be given heed to.) means, those who wronged themselves by associating others in worship with Allah, will have no relative to help them and no intercessor who can plead on their behalf; all means of good will be cut off from them.
يَعْلَمُ خَآئِنَةَ الاٌّعْيُنِ وَمَا تُخْفِى الصُّدُورُ
(Allah knows the fraud of the eyes, and all that the breasts conceal.) Allah tells us about His complete knowledge which encompasses all things, great and small, major and minor, so that people will take note that He knows about them and they will have the proper sense of shyness before Allah. They will pay attention to the fact that He can see them, for He knows the fraud of the eyes, even if the eyes look innocent, and He knows what the hearts conceal. Ad-Dahhak said:
خَآئِنَةَ الاٌّعْيُنِ
(the fraud of the eyes,) "A wink and a man saying that he has seen something when he has not seen it, or saying that he has not seen it when he did see it." Ibn `Abbas, may Allah be pleased with him, said, "Allah knows when the eye looks at something, whether it wants to commit an act of betrayal or not." This was also the view of Mujahid and Qatadah. Ibn `Abbas, may Allah be pleased with him, commented on the Ayah:
وَمَا تُخْفِى الصُّدُورُ
(and all that the breasts conceal.)"He knows, if you were able to, whether you would commit Zina with a woman or not." As-Suddi said:
وَمَا تُخْفِى الصُّدُورُ
(and all that the breasts conceal.) meaning, of insinuating whispers.
وَاللَّهُ يَقْضِى بِالْحَقِّ
(And Allah judges with truth, ) means, He judges with justice. Al-A`mash narrated from Sa`id bin Jubayr from Ibn `Abbas, may Allah be pleased with him, that this Ayah means: "He is able to reward those who do good with good and those who do evil with evil."
إِنَّ اللَّهَ هُوَ السَّمِيعُ الْبَصِيرُ
(Certainly, Allah! He is the All-Hearer, the All-Seer.) This is how it was interpreted by Ibn `Abbas, may Allah be pleased with him. This is like the Ayah:
لِيَجْزِىَ الَّذِينَ أَسَاءُواْ بِمَا عَمِلُواْ وَيِجْزِى الَّذِينَ أَحْسَنُواْ بِالْحُسْنَى
(that He may requite those who do evil with that which they have done, and reward those who do good, with what is best) (53:31).
وَالَّذِينَ يَدْعُونَ مِن دُونِهِ
(while those to whom they invoke besides Him,) means, the idols and false gods,
لاَ يَقْضُونَ بِشَىْءٍ
(cannot judge anything.) means, they do not possess anything and they cannot judge anything.
إِنَّ اللَّهَ هُوَ السَّمِيعُ الْبَصِيرُ
(Certainly, Allah! He is the All-Hearer, the All-Seer.) means, He hears all that His creatures say and He knows all about them, so He guides whomsoever He wills and sends astray whomsoever He wills. And He judges with perfect justice in all of that.
Incuti loro timore, o Messaggero, del Giorno del Giudizio, che è incombente, ed ogni cosa che deve accadere è vicina; in quel Giorno, l'orrore manderà loro i cuori in gola, e taceranno, tranne chi il Compassionevole autorizzerà a parlare. Coloro che avranno fatto torto a loro stessi commettendo atti di idolatria e peccati non avranno amici, parenti o intercessori la cui intercessione venga accettata, ammesso venga loro concesso di intercedere.
"Berilah mereka peringatan dengan hari yang dekat, ketika hati menyesak sampai di kerongkongan dengan menahan kese-dihan. Orang-orang yang zhalim tidak mempunyai teman setia seorang pun dan tidak pula mempunyai seorang pemberi syafa'at yang diterima syafa'atnya. Dia mengetahui pengkhianatan pan-dangan mata dan apa yang disembunyikan oleh hati. Dan Allah menghukum dengan haq. Dan sembahan-sembahan yang mereka sembah selain Allah tiada dapat menghukum dengan suatu apa pun. Sesungguhnya Allah, Dia-lah Yang Maha Mendengar lagi Maha Melihat." (Ghafir: 18-20).
(18) Allah سبحانه وتعالى berfirman kepada nabiNya, Nabi Muhammad a, ﴾ وَأَنذِرۡهُمۡ يَوۡمَ ٱلۡأٓزِفَةِ ﴿ "Berilah mereka peringatan dengan hari yang dekat," maksudnya, Hari Kiamat yang sesungguhnya telah dekat dan waktunya sudah hampir mencapai kepada prahara, keganasan, dan kegoncangannya, ﴾ إِذِ ٱلۡقُلُوبُ لَدَى ٱلۡحَنَاجِرِ ﴿ "ketika hati menyesak sampai di kerongkongan," yakni, sudah naik menyesak dan hatinya sudah menjadi hampa dan ruh menyesak ke kerongkongan karena rasa takut dan kengerian hebat yang menyelimuti dengan mata terbela-lak, ﴾ كَٰظِمِينَۚ ﴿ "dengan menahan kesedihan," di mana mereka tidak berbicara kecuali orang yang diberi izin oleh Allah Yang Rahman, dan ia mengatakan yang benar, mereka menahan rasa takut yang sangat dahsyat. ﴾ مَا لِلظَّٰلِمِينَ مِنۡ حَمِيمٖ ﴿ "Orang-orang yang zhalim tidak mempunyai teman setia seorang pun," tidak teman dekat ataupun sa-habat karib, ﴾ وَلَا شَفِيعٖ يُطَاعُ ﴿ "dan tidak pula mempunyai seorang pemberi syafa'at yang dipatuhi," karena para pemberi syafa'at tidak akan dapat memberikan syafa'at terhadap orang zhalim karena berbuat syirik. Kalaupun dipastikan bisa memberikan syafa'at, namun Allah tidak akan meridhai syafa'atnya dan tidak memperkenankannya.
(19) ﴾ يَعۡلَمُ خَآئِنَةَ ٱلۡأَعۡيُنِ ﴿ "Dia mengetahui pengkhianatan pandangan mata." Maksudnya, pandangan yang disembunyikan oleh sese-orang dari temannya dan dari rekan-rekannya, yaitu mencuri pan-dangan, ﴾ وَمَا تُخۡفِي ٱلصُّدُورُ ﴿ "dan apa yang disembunyikan oleh hati" dari hal-hal yang tidak dijelaskan oleh seseorang kepada orang lain. Jadi Allah سبحانه وتعالى mengetahui semua yang tersembunyi itu, apalagi perkara-perkara yang nyata, tentu Dia lebih mengetahui lagi.
(20) ﴾ وَٱللَّهُ يَقۡضِي بِٱلۡحَقِّۖ ﴿ "Dan Allah menghukum dengan haq," se-bab FirmanNya adalah haq dan hukum syariatNya juga haq serta hukum balasanNya pun haq. Dia-lah yang meliputi segala sesuatu dengan ilmuNya, catatan maupun pemeliharaan. Dia-lah Yang Suci dari perbuatan zhalim, kekurangan, dan dari seluruh cacat. Dia-lah yang memutuskan keputusan takdirNya yang apabila Dia menghendaki sesuatu, pasti terjadi, dan bila tidak Dia kehendaki, tidak terjadi. Dan Dia-lah yang memberikan keputusan di antara segenap hamba-hambaNya yang beriman dan yang kafir di dunia dan memisah di antara mereka dengan suatu kemenangan yang dengannya Dia membela para wali dan hamba-hamba yang di-cintaiNya.
﴾ وَٱلَّذِينَ يَدۡعُونَ مِن دُونِهِۦ ﴿ "Dan sembahan-sembahan yang mereka sem-bah selain Allah." Ini mencakup segala sesuatu yang disembah selain Allah, ﴾ لَا يَقۡضُونَ بِشَيۡءٍۗ ﴿ "tiada dapat menghukum dengan suatu apa pun," karena mereka lemah dan tidak mempunyai keinginan kepada kebaikan dan tidak memiliki kemampuan untuk melakukannya.
﴾ إِنَّ ٱللَّهَ هُوَ ٱلسَّمِيعُ ﴿ "Sesungguhnya Allah, Dia-lah Yang Maha Men-dengar" segenap suara dengan berbagai macam perbedaan bahasa dan beragamnya kebutuhan, ﴾ ٱلۡبَصِيرُ ﴿ "lagi Maha Melihat"[82] terhadap apa yang terjadi dan yang akan terjadi, dan apa yang bisa dilihat dan apa yang tidak bisa dilihat, apa yang diketahui oleh manusia dan apa yang tidak mereka ketahui.
Pada awal dua ayat di atas Dia berfirman, ﴾ وَأَنذِرۡهُمۡ يَوۡمَ ٱلۡأٓزِفَةِ ﴿ "Berilah mereka peringatan dengan hari yang dekat," kemudian Dia menyifatinya (mendeskripsikannya) dengan beberapa sifat yang bisa mengantarkan kepada persiapan untuk menghadapi hari nan dahsyat itu, karena sifat-sifat tersebut mengandung dorongan (dari satu sisi) dan ancaman (dari sisi yang lainnya).
Sveznajući Allah zna u šta čovjek kriomice gleda i znane su Mu tajne koje grudi kriju. Allahu, džellešanuhu, nije nepoznat nijedan pokret oka, a ni ono što čovjek učini pa nastoji sakriti. Njemu ništa nije skriveno.
Allāh è Consapevole degli occhi che lanciano sguardi in segreto, ed è Consapevole di ciò che i cuori nascondono: nulla di tutto ciò Gli è nascosto.
Allah mengetahui pencurian yang dilakukan oleh mata orang yang memandang dan mengetahui apa yang disembunyikan oleh dada, tidak ada sesuatu pun dari semua itu yang samar bagi Allah.
He knows what the eyes of the lookers secretly glance at and He knows what the hearts conceal. None of that is hidden from Him.
In verse 19, it was said: يَعْلَمُ خَائِنَةَ الْأَعْيُنِ (He knows the treachery of the eyes), in other words, eyes that betray the trust. It means the action of a person who would, secretly and surreptitiously, cast a glance over something haram and impermissible for him or her, for example, casts a glance at a non-mahram person with sexual desire, and takes it away in the event someone was around, or casts a glance in a manner that is not noticed by others. All these things are open before Allah Ta’ ala.
Al-lah conoce lo que los ojos miran en secreto y sabe lo que ocultan los corazones. Nada de eso está escondido de Él.
Yüce Allah, bakanların gözlerindeki hainliği bilir ve kalplerin gizlediğini de bilir. Bunların hiçbirisi O'na gizli kalmaz.
Allah sait ce que les gens regardent subrepticement et sait ce que cachent les poitrines. Rien de tout cela ne Lui échappe.
Si Allāh ay nakaaalam sa anumang sinusulyapan ng mga mata ng mga tumitingin nang pakubli at nakaaalam sa anumang itinatago ng mga dibdib: walang nakakukubli sa Kanya na anuman mula roon.
Allah biết rất rõ điều dối trá được giấu kính mà cặp mắt của họ đã nhìn cũng như biết rất rõ điều kín đáo trong lòng của họ, không bất cứ điều gì có thể giấu giếm khỏi Ngài được.
Và Allah xét xử bằng luật công bằng. Bởi thế không một ai bị bất công về việc cắt giảm đi điều tốt của mình cũng như không bị tăng thêm điều xấu nào cả, và những kẻ đa thần mà họ tôn thờ ngoài Allah hoàn toàn không quyết định được gì cả. Bởi vì chúng không có quyền hành đó. Quả thật, Allah là Đấng Hằng Nghe mọi lời nói của đám bầy tôi của Ngài, Đấng Hằng Thấy những việc làm và sự định tâm trong lòng của họ. Dựa vào đó Ngài sẽ thanh toán thưởng phạt cho họ.
Al-lah juzga con justicia y no es injusto con nadie disminuyendo sus buenas acciones ni aumentando sus malas acciones. Aquellos a quienes los idólatras adoran en vez de a Al-lah no pueden juzgar nada, porque no poseen nada. Al-lah oye las palabras de Sus siervos, ve sus intenciones y acciones, y los recompensará por eso.
Allah će, džellešanuhu, na Sudnjem danu presuditi po pravdi Svojim robovima. Nikom neće umanjiti dobra djela, niti će kome dodati hrđavo djelo koje nije učinio. A božanstva kojima se ljudi klanjaju ne mogu suditi, nisu za to kadra. Allah čuje sve glasove, vidi sve pokrete i savršeno zna svačije namjere. On će svakom dati odgovarajuću naknadu.
Allah judges with justice, so He does not wrong anyone by decreasing His good actions or increasing His bad actions. And those whom the idolaters worship besides Allah cannot judge with anything, because they do not possess anything. Allah is Hearing of the sayings of His servants, Seeing their intentions and actions, and He shall reward them for that.
Allah menetapkan keputusan dengan adil, tidak menganiaya seorang pun dengan mengurangi kebaikannya atau menambah keburukannya. Sembahan-sembahan selain Allah yang kaum musyrikin sembah tidak dapat memutuskan apa pun karena mereka memang tidak memiliki apa pun. Sesungguhnya Allah Maha Mendengar perkataan hamba-hamba-Nya, lagi Maha Melihat niat dan amal perbuatan mereka dan Dia akan memberikan mereka balasan atas perbuatan tersebut.
The present world is full of opportunities, which make it possible for man to do whatever he likes. This leads him into a grave misunderstanding. He considers his temporary freedom to be a permanent condition. The fact is that whatever opportunities man has been given here are by way of trial and not on the basis of his deserving them. As soon as the period of testing is over, all the present opportunities will be snatched away from him. At that time, man will come to know that, except for his helplessness, he possesses nothing which will be a support to him. Man wants to live an unrestricted life. On account of this, he associates beings other than God with the godhead, so that in their names he may be able to justify his misguided actions. But on the Day of Judgement, when reality reveals itself in an unveiled form, he will realize that there was nobody but God who had any powers.
Allah juge avec équité et ne lèse personne en diminuant de ses bonnes œuvres ou en augmentant ses mauvaises œuvres. Quant à ceux que les polythéistes adorent en dehors d’Allah, ils n’ont pas le pouvoir de juger quoi que ce soit car ils ne possèdent rien. Allah entend les paroles de Ses serviteurs, voit leurs intentions et leurs agissements et les rétribuera selon leur nature.
Yüce Allah adaletle hükmeder. Yaptığı iyilikleri eksilterek ve kötülüklerini artırarak kimseye zulmetmez. Müşriklerin, Allah'ı bırakıp da ibadet ettikleri ilahları hiçbir şeye hükmedemezler. Çünkü onlar hiçbir şeye malik değildirler. Yüce Allah, kullarının sözlerini hakkıyla işiten, niyetlerini ve amellerini hakkıyla görendir. Bunlara göre onlara karşılığını verecektir.
E Allāh giudica con giustizia, non fa torto a nessuno privandolo delle buone azioni o aumentando i suoi peccati. Coloro che adorano altre divinità, all'infuori di Allāh, non giudicano in base a nulla, poiché non possiedono nulla: in verità, Allāh è l’Ascoltatore delle parole dei Suoi sudditi, Vigile, Consapevole delle loro intenzioni e delle loro azioni, e li retribuirà per esse.
Si Allāh ay humahatol ayon sa katarungan sapagkat hindi Siya lumalabag sa katarungan sa isa man sa pamamagitan ng pagbawas sa mga magandang gawa nito ni sa pagdaragdag sa mga masagwang gawa nito, samantalang ang mga sinasamba ng mga tagapagtambal bukod pa kay Allāh ay hindi humahatol ayon sa anuman dahil ang mga ito ay hindi nagmamay-ari ng anuman. Tunay na si Allāh ay ang Madinigin sa mga sinasabi ng mga lingkod Niya, ang Nakakikita sa mga layunin nila at mga gawain nila. Gaganti Siya sa kanila sa mga ito.
The Severe Punishment for the Disbelievers
أَوَلَمْ يَسيرُواْ
(Have they not traveled), `these people who disbelieve in your Message, O Muhammad,'
فِى الاٌّرْضِ فَيَنظُرُواْ كَيْفَ كَانَ عَـقِبَةُ الَّذِينَ كَانُواْ مِن قَبْلِهِمْ
(in the land and seen what was the end of those who were before them) means, the nations of the past who disbelieved in their Prophets (peace be upon them), for which the punishment came upon them even though they were stronger than Quraysh.
وَءَاثَاراً فِى الاٌّرْضِ
(and in the traces in the land.) means, they left behind traces in the earth, such as structures, buildings and dwellings which these people i.e., the Quraysh cannot match. This is like the Ayat:
وَلَقَدْ مَكَّنَـهُمْ فِيمَآ إِن مَّكَّنَّـكُمْ فِيهِ
(And indeed We had firmly established them with that wherewith We have not established you!) (46:26)
وَأَثَارُواْ الاٌّرْضَ وَعَمَرُوهَآ أَكْثَرَ مِمَّا عَمَرُوهَا
(and they tilled the earth and populated it in greater numbers than these have done) (30:9). Yet despite this great strength, Allah punished them for their sin, which was their disbelief in their Messengers.
وَمَا كَانَ لَهُم مِّنَ اللَّهِ مِن وَاقٍ
(And none had they to protect them from Allah.) means, they had no one who could protect them or ward off the punishment from them. Then Allah mentions the reason why He punished them, and the sins which they committed. Allah says:
ذَلِكَ بِأَنَّهُمْ كَانَت تَّأْتِيهِمْ رُسُلُهُم بِالْبَيِّنَـتِ
(That was because there came to them their Messengers with clear evidences) meaning with clear proof and definitive evidence.
فَكَفَرُواْ
(but they disbelieved.) means, despite all these signs, they disbelieved and rejected the Message.
فَأَخَذَهُمُ اللَّهُ
(So Allah seized them.) means, He destroyed them utterly, and a similar fate awaits the disbelievers.
إِنَّهُ قَوِىٌّ شَدِيدُ الْعِقَابِ
(Verily, He is All-Strong, Severe in punishment) means, He is possessed of great strength and might.
شَدِيدُ الْعِقَابِ
(Severe in punishment, ) means, His punishment is severe and agonizing; we seek refuge with Allah, may He be blessed and exalted, from that.
Have these idolaters not travelled on earth, so that they can ponder how the outcome was of the nations before them who denied, as it was a bad end? Those nations were stronger than they are, and they left an impression on earth by buildings which these people have not left, but Allah destroyed them because of their sins, and they had nobody to protect them from the punishment of Allah.
Apakah orang-orang musyrik itu tidak berjalan di muka bumi, lalu mereka memperhatikan bagaimana akhir kehidupan umat-umat yang mendustakan sebelum mereka?! Akhir kehidupan mereka sangat buruk, padahal umat-umat tersebut lebih kuat daripada mereka dan lebih menguasai bumi dengan pembangunan yang tidak dilakukan oleh mereka, maka Allah membinasakan umat-umat tersebut karena dosa-dosa mereka. Tidak ada pembela bagi mereka yang bisa menyelamatkan mereka dari azab Allah.
Bu müşrikler yeryüzünde gezip dolaşmadılar mı ki, kendilerinden önceki geçmiş ümmetlerin sonlarının nasıl olduğunu düşünsünler. Muhakkak ki onların sonu çok kötü oldu. O ümmetler bunlardan daha güçlü idiler. Yapmış oldukları bina ile yeryüzünde onlardan daha fazla etkili oldular. Günahları sebebiyle Yüce Allah onları helak etti. Yüce Allah'ın onları cezalandırmasına mani olacak kimseler de yoktu.
Questi idolatri non vagano forse in terra così da riflettere su quale fu la fine dei popoli che rinnegarono prima di loro?! Il loro destino fu infausto. Quei popoli erano più forti di questi e costruirono in terra più opere di quante ne abbiano costruite costoro; Allāh le distrusse a causa dei loro peccati e nessuno fu in grado di salvarli dalla punizione di Allāh.
"Dan apakah mereka tidak mengadakan perjalanan di muka bumi, lalu memperhatikan betapa kesudahan orang-orang yang sebelum mereka. Mereka adalah lebih hebat kekuatannya daripada mereka dan bekas-bekas mereka di muka bumi, maka Allah meng-azab mereka disebabkan dosa-dosa mereka. Dan mereka tidak mempunyai seorang pelindung dari azab Allah. Yang demikian itu adalah karena telah datang kepada mereka rasul-rasul mereka dengan membawa bukti-bukti yang nyata lalu mereka kafir; maka Allah mengazab mereka. Sesungguhnya Dia Mahakuat lagi Maha-keras hukumanNya." (Ghafir: 21-22).
(21-22) Allah سبحانه وتعالى berfirman, ﴾ أَوَلَمۡ يَسِيرُواْ فِي ٱلۡأَرۡضِ ﴿ "Dan apakah mereka tidak mengadakan perjalanan di muka bumi," yakni, dengan jiwa dan raga mereka dengan perjalanan untuk merenungkan, mengambil pelajaran dan memikirkan tentang bekas-bekasnya. Lalu mereka melihat bagaimana akhir kesudahan orang-orang sebelum mereka di antara orang-orang yang mendustakan. Tentu mereka akan menjumpainya sebagai seburuk-buruk kesudahan, kesudahan berupa kebinasaan, kehancuran, kenistaan, dan kehina-an. Padahal mereka sebelumnya adalah jauh lebih kuat daripada mereka (yang sekarang) dari sisi jumlah, persiapan, dan kebesaran postur tubuh, ﴾ وَ﴿ "dan" lebih kuat ﴾ وَءَاثَارٗا فِي ٱلۡأَرۡضِ ﴿ "bekas-bekas mereka di muka bumi," yang terdiri dari berbagai bangunan dan tanaman. Kekuatan bekas (peninggalan) membuktikan kekuatan para pelakunya dan menunjukkan bahwa mereka menikmatinya. ﴾ فَأَخَذَهُمُ ٱللَّهُ ﴿ "Maka Allah mengazab mereka" dengan siksaanNya ﴾ بِذُنُوبِهِمۡ ﴿ "disebabkan dosa-dosa mereka," ketika mereka tetap dan terus mela-kukannya. ﴾ إِنَّهُۥ قَوِيّٞ شَدِيدُ ٱلۡعِقَابِ ﴿ "Sesungguhnya Dia Mahakuat lagi Mahakeras hukumanNya." Maka kekuatan mereka sama sekali tidak ada gunanya sedikitpun di sisi Allah. Bahkan di antara umat yang paling besar kekuatannya adalah kaum 'Ad yang telah berkata, "Siapa di antara kita yang lebih kuat?!" Maka Allah meniupkan angin kepada mereka yang melumpuhkan kekuatan mereka. Angin itu membinasakan mereka dengan total.
Kemudian Allah menyebutkan satu contoh kondisi orang-orang yang mendustakan para rasulNya, yaitu Fir'aun beserta bala tentaranya, seraya berfirman,
¿Acaso no viajan estos idólatras por la Tierra, para que puedan reflexionar sobre cómo fue el resultado de sus ancestros que rechazaron Mi mensaje, que fue un final terrible? Esas naciones eran más poderosas que ellos y dejaron más vestigios de edificios sobre la tierra, pero Al-lah los destruyó por sus pecados y no tuvieron a nadie que los protegiera del castigo de Al-lah.
Và há những kẻ đa thần không chu du trên trái đất để suy ngẫm và xem xét kết cuộc của những cộng đồng dối trá đã sống trước họ như thế nào ư? Thật ra, kết cuộc của họ rất tồi tệ, và những cộng đồng trước đó vượt trội hơn họ về quyền lực lẫn di tích mà chúng còn để lại trên trái đất, nhưng Allah đã tiêu diệt chúng chỉ vì tội lỗi của chúng. Và không một ai có thể ngăn cản sự trừng phạt của Allah dành cho chúng.
Zbog čega nevjernici ne putuju po svijetu pa da vide tragove koje su iza sebe ostavili grješnici? Neka putuju i vide kako ih je Svemogući Allah uništio. Usto su bili moćniji i tjelesno snažniji od mekanskih višebožaca, no nisu im bili od koristi tragovi moći niti civilizacija, koje su ostavili iza sebe i nisu našli pomagača protiv Gospodara.
21- Yeryüzünde gezip de kendilerinden öncekilerin âkıbetinin nasıl olduğuna bakmazlar mı? Onlar güç ve yeryüzündeki eserleri itibari ile bunlardan daha üstün idiler. Yine de Allah onları günahları sebebiyle (ansızın) yakaladı. Allah’a karşı onları koruyan kimse de olmadı.
22- Bunun sebebi, peygamberlerin onlara apaçık deliller getirmesine rağmen onların küfre sapmış olmalarıydı. Bunun üzerine Allah da onları (ansızın) yakaladı. Şüphesiz O, çok güçlüdür, cezası pek çetindir.
21. “Yeryüzünde” kalpleri ve bedenleri ile ibret alıp düşünmek, geride kalan eserler üzerinde tefekkür etmek sureti ile “gezip de kendilerinden öncekilerin” yalanlayan kimselerin “âkıbetinin nasıl olduğuna bakmazlar mı?” Bunların âkıbetlerinin en kötü sonuç olan helâk, yıkım, rezil ve rüsvay olmaktan ibaret olduğunu göreceklerdir.
Üstelik “onlar güç” sayı, araç-gereç ve beden iriliği itibariyle “ve yeryüzündeki” yapı, ekim-dikim gibi “eserleri itibari ile bunlardan daha üstün idiler.”Eserlerin güçlü oluşu, o eserleri meydana getirenlerin güçlerine ve bunlar ile kendilerini koruma altına almaya çalıştıklarına delildir.“Yine de Allah onları günahları” üzerinde ısrar edip onları sürdürmeleri “sebebiyle” cezalandırmak sureti ile “yakaladı. Allah’a karşı onları koruyan kimse de olmadı.”
22. Onların güçlerinin Allah’ın gücü karşısında kendilerine hiçbir faydası olmadı. Hatta ümmetler arasındaki en güçlü kavimlerden olan ve:“Bizden daha güçlü kim var?”(Fussilet, 41/15) diyen Âd kavmine bile gücünün bir faydası olmadı. Yüce Allah’ın onların üzerlerine gönderdiği rüzgar, güçlerini zayıflatmış ve onları darmadağın ederek yok etmişti.
Daha sonra Yüce Allah, peygamberleri yalanlayanların hallerine bir örnek söz konusu etmektedir ki bu da Firavun ve onun askerleridir. Bu konuda Yüce Allah şöyle buyurmaktadır:
Ces polythéistes n’ont-ils pas parcouru la Terre pour voir quelle fut la fin des peuples dénégateurs qui les ont précédés. Leur fin fut mauvaise alors que ces peuples étaient plus forts qu’eux et ont bâti plus d’édifices qu’eux, mais Allah les a anéantis pour leurs péchés et rien ne les protégea contre le châtiment d’Allah.
Hindi ba humayo ang mga tagapagtambal na ito sa lupain para magnilay-nilay sila kung naging papaano ang wakas ng mga kalipunang nagpasinungaling noong bago pa nila? Iyon nga ay naging isang wakas na masagwa. Dati ang mga kalipunang iyon ay higit na matindi kaysa sa mga ito sa lakas. Nag-iwan ang mga iyon sa lupa ng mga gusali samantalang hindi nag-iwan dito ang mga ito. Ngunit ipinahamak sila ni Allāh dahilan sa mga pagkakasala nila. Hindi nagkaroon sa kanila ng tagasanggalang na magsasanggalang sa kanila laban sa parusa ni Allāh.
Đó là sự trừng phạt dành cho họ, bởi vì các Sứ Giả của họ đã đến gặp họ với các bằng chứng rất rõ ràng, nhưng họ đã phủ nhận và không tin tưởng vào Allah rồi còn cho rằng các Sứ Giả của Ngài là kẻ dối trá, và chỉ vì cứng đầu mà họ đã bị Allah túm bắt rồi tiêu diệt. Quả thật, Ngài rất hùng mạnh trong sự trừng phạt đối với ai đã phủ nhận Ngài và các Sứ Giả của Ngài.
Ce châtiment s’abattit sur eux car les messagers leur apportaient de la part d’Allah des preuves claires et des arguments décisifs, mais ils mécrurent en Allah et démentirent Ses messagers. Malgré leur force, Allah les anéantit puisqu’Il est fort et dur en punition à l’égard de ceux qui mécroient en Lui et démentent Ses messagers.
Quella è la punizione che hanno subito, e, in verità, li ha colpiti poiché vennero inviati loro messaggeri da parte di Allāh con prove chiare e argomenti incontestabili, tuttavia non credettero in Allāh e smentirono i Suoi messaggeri e, nonostante la loro forza, Allāh li afferrò e li distrusse. In verità Egli, gloria Sua, è Potente, la Sua punizione è severa per il miscredente che ha smentito i Suoi messaggeri.
azab yang menimpa mereka itu menimpa karena karena ketika rasul-rasul yang Allah utus kepada mereka datang kepada mereka dengan membawa dalil-dalil yang jelas dan mukjizat-mukjizat yang mengagumkan, mereka tetap kafir kepada Allah dan mendustakan rasul-rasul-Nya. Sekalipun mereka memiliki kekuatan, kekuatan mereka tidak melindungi mereka dari azab Allah, sesungguhnya Allah Mahakuat, Mahakeras hukuman-Nya bagi siapa yang kafir kepada Allah dan mendustakan utusan-utusan-Nya.
In the history of the world it has happened frequently that one nation or community rises to great heights, but is then annihilated. One finds that a nation once gave birth to a grand civilization and today that civilization is traceable only through its half buried ruins. A nation which once enjoyed the position of a live entity is today considered worthy of mention only as a matter of historical record. Such events are a common occurence. But people have attributed them to geological phenomena or to historical revolutions. But the fact is that the fall of nations has always resulted from Divine decisions, which were imposed on the concerned peoples on account of their denial of the Truth. Had we possessed the insight to see the reality behind the events we will find that every event took place through the angels of God, though to all appearances, its causes were of a worldly nature.
That punishment which befell them only befell them because their messengers used to come to them with clear proof and evident miracles, but they disbelieved in Allah and denied His messengers. Allah seized them, despite their strength, and destroyed them. He is Powerful, severe in punishing those who disbelieve in Him and deny His messengers.
Onlara isabet eden bu azap, ancak Yüce Allah tarafından kendilerine resulleri apaçık deliller ve parıldayan hüccetler ile geldiği halde onların Allah'ı küfretmeleri ve resullerini yalanlamaları sebebiyle gelmiştir. Onlar ne kadar güç sahibi olsalar da Yüce Allah, onları yakalayıp helak etmiştir. Şüphesiz Allah -Subhanehu ve Teâlâ-, kendisini küfredenlere ve resullerini yalanlayanlara karşı güçlü ve azabı çetin olandır.
El castigo que les sobrevino fue porque sus mensajeros se presentaron ante ellos con pruebas claras y milagros evidentes, pero no creyeron en Al-lah y rechazaron a sSus mensajeros. Al-lah, a pesar de sus fortalezas, los destruyó. Él es Fortísimo, severo al castigar a los que no creen en Él y rechazan a Sus mensajeros.
Kazna je prijašnje narode stigla upravo zbog toga što su bili nevjernici u Allaha time što su utjerivali poslanike u laž i poricali njihove dokaze, a bili su su moćni na ovom svijetu. Sve su to činili nakon što su im prispjeli očiti i nepobitni dokazi da poslanici govore istinu i da je Allah jedini Bog. On je Jaki i Onaj Koji silno kažnjava one što u Njega ne vjeruju i što poslanike utjeruju u laž.
Ang pagdurusang iyon na tumama sa kanila ay tumama lamang sa kanila dahil sila dati ay dinadalhan ng mga sugo nila mula kay Allāh ng mga patunay na maliwanag at mga katwirang maningning ngunit tumanggi silang sumampalataya kay Allāh at nagpasinungaling sila sa mga sugo Niya. Sa kabila ng taglay nila na lakas, dinaklot sila ni Allāh at ipinahamak Niya sila. Tunay na Siya – kaluwalhatian sa Kanya – ay Malakas, Matindi ang pagpaparusa sa sinumang tumangging sumampalataya sa Kanya at nagpasinungaling sa mga sugo Niya.
Plemeniti je Allah poslao Musaa, alejhis-selam, sa znamenjima i očitim, nepobitnim dokazima.
"Dan sungguh telah Kami utus Musa dengan membawa ayat-ayat Kami dan keterangan yang nyata, kepada Fir'aun, Haman dan Qarun; maka mereka berkata, '(Ia) adalah seorang ahli sihir yang pendusta.' Maka tatkala Musa datang kepada mereka mem-bawa kebenaran dari sisi Kami mereka berkata, 'Bunuhlah anak-anak orang-orang yang beriman bersamanya dan biarkanlah hidup wanita-wanita mereka.' Dan tipu daya orang-orang kafir itu tak lain hanyalah sia-sia (belaka). Dan Fir'aun berkata (kepada pem-besar-pembesarnya), 'Biarkanlah aku membunuh Musa dan hen-daklah ia memohon kepada Tuhannya, karena sesungguhnya aku khawatir dia akan menukar agamamu atau menimbulkan keru-sakan di muka bumi.' Dan Musa berkata, 'Sesungguhnya aku berlindung kepada Tuhanku dan Tuhanmu dari setiap orang yang menyombongkan diri yang tidak beriman kepada hari berhisab.' Dan seorang laki-laki yang beriman di antara pengikut-pengikut Fir'aun yang menyembunyikan imannya berkata, 'Apakah kamu akan membunuh seorang laki-laki karena dia menyatakan, 'Tu-hanku ialah Allah', padahal dia telah datang kepadamu dengan membawa keterangan-keterangan dari Tuhanmu. Dan jika ia seorang pendusta, maka dialah yang menanggung (dosa) dustanya itu; dan jika ia seorang yang benar, niscaya sebagian (bencana) yang diancamkannya kepadamu akan menimpamu.' Sesungguhnya Allah tidak menunjuki orang-orang yang melampaui batas lagi pendusta. (Musa berkata), 'Hai kaumku, untukmulah kerajaan pada hari ini dengan berkuasa di muka bumi. Siapakah yang akan me-nolong kita dari azab Allah jika azab itu menimpa kita?' Fir'aun berkata, 'Aku tidak mengemukakan kepadamu, melainkan apa yang aku pandang baik; dan aku tiada menunjukkan kepadamu selain jalan yang benar.' Dan orang yang beriman itu berkata, 'Hai kaumku, sesungguhnya aku khawatir kamu akan ditimpa (bencana) seperti peristiwa kehancuran golongan yang bersekutu. (Yakni) seperti keadaan kaum Nuh, Ad, Tsamud dan orang-orang yang datang sesudah mereka. Dan Allah tidak menghendaki ber-buat kelaliman terhadap hamba-hambaNya. Hai kaumku, sesung-guhnya aku khawatir terhadapmu akan siksaan hari panggil-me-manggil, (yaitu) hari (ketika) kamu (lari) berpaling ke belakang, tidak ada bagimu seorang pun yang menyelamatkan kamu dari (azab) Allah, dan siapa yang disesatkan Allah, niscaya tidak ada baginya seorang pun yang akan memberi petunjuk. Dan sesungguh-nya telah datang Yusuf kepadamu dengan membawa keterangan-keterangan, tetapi kamu senantiasa dalam keraguan tentang apa yang dibawanya kepadamu, hingga ketika dia meninggal, kamu berkata, 'Allah tidak akan mengirim seorang (rasul pun) sesudah-nya.' Demikianlah Allah menyesatkan orang-orang yang melam-paui batas dan ragu-ragu. (Yaitu) orang-orang yang memperdebat-kan ayat-ayat Allah tanpa alasan yang sampai kepada mereka. Amat besar kemurkaan (bagi mereka) di sisi Allah dan di sisi orang-orang yang beriman. Demikianlah Allah mengunci mati hati orang yang sombong dan sewenang-wenang. Dan berkatalah Fir'aun, 'Hai Haman, buatkanlah bagiku sebuah bangunan yang tinggi, su-paya aku sampai ke pintu-pintu, (yaitu) pintu-pintu langit, supaya aku dapat melihat Tuhan Musa, dan sesungguhnya aku meman-dangnya seorang pendusta.' Demikianlah, dijadikan Fir'aun me-mandang baik perbuatan yang buruk itu, dan dia dihalangi dari jalan (yang benar); dan tidaklah tipu daya Fir'aun itu melainkan membawa kerugian. Orang yang beriman itu berkata, 'Hai kaumku, ikutilah aku, aku akan menunjukkan kepadamu jalan yang benar. Hai kaumku, sesungguhnya kehidupan dunia ini hanyalah kese-nangan (sementara) dan sesungguhnya akhirat itulah negeri yang kekal. Barangsiapa mengerjakan perbuatan jahat, maka dia tidak akan dibalas melainkan sebanding dengan kejahatan itu. Dan ba-rangsiapa mengerjakan amal yang shalih, baik laki-laki maupun perempuan sedang ia dalam keadaan beriman, maka mereka akan masuk surga, mereka diberi rizki di dalamnya tanpa hisab. Hai kaumku, bagaimanakah kamu, aku menyeru kamu kepada kesela-matan, tetapi kamu menyeru aku ke neraka? (Kenapa) kamu me-nyeruku supaya kafir kepada Allah dan mempersekutukanNya dengan apa yang tidak kuketahui padahal aku menyeru kamu (ber-iman) kepada Yang Mahaperkasa lagi Maha Pengampun? Sudah pasti bahwa apa yang kamu seru supaya aku (beriman) kepada-nya tidak dapat memperkenankan seruan apa pun, baik di dunia maupun di akhirat. Dan sesungguhnya kita kembali kepada Allah dan sesungguhnya orang-orang yang melampaui batas, mereka itulah penghuni neraka. Kelak kamu akan ingat kepada apa yang kukatakan kepada kamu. Dan aku menyerahkan urusanku kepada Allah. Sesungguhnya Allah Maha Melihat akan hamba-hamba-Nya.' Maka Allah memeliharanya dari kejahatan tipu daya mereka, dan Fir'aun beserta kaumnya dikepung oleh azab yang amat buruk. Kepada mereka ditampakkan neraka pada pagi dan petang, dan pada hari terjadinya Kiamat. (Dikatakan kepada malaikat), 'Ma-sukkanlah Fir'aun dan kaumnya ke dalam azab yang sangat keras'." (Ghafir: 23-46).
(23) ﴾ وَلَقَدۡ أَرۡسَلۡنَا ﴿ "Dan sungguh telah Kami utus" kepada orang-orang yang mendustakan itu secara umum, ﴾ مُوسَىٰ ﴿ "Musa" bin Imran, ﴾ بِـَٔايَٰتِنَا ﴿ "dengan membawa ayat-ayat Kami" yang sangat agung yang membuktikan dengan pasti hakikat ajaran yang kare-nanya ia diutus, dan kebatilan apa yang dianut oleh orang-orang yang kepada mereka Musa diutus, yaitu syirik dan segala perang-katnya, ﴾ وَسُلۡطَٰنٖ مُّبِينٍ ﴿ "dan keterangan yang nyata," maksudnya, hujjah (mukjizat, bukti, keterangan) yang sangat jelas dapat me-nguasai hati hingga membuatnya tunduk, seperti ular besar dan tongkat dan beberapa mukjizat-mukjizat lainnya yang dengannya Allah memperkuat Nabi Musa عليه السلام dan meneguhkannya pada kebenaran yang diserukannya.
(24) Yang menjadi sasaran adalah, ﴾ فِرۡعَوۡنَ وَهَٰمَٰنَ ﴿ "Fir'aun dan Haman" yang merupakan menterinya ﴾ وَقَٰرُونَ ﴿ "dan Qarun" yang termasuk kaum Nabi Musa yang membangkang terhadapnya karena harta kekayaannya. Semuanya menolak Nabi Musa dengan penolakan yang sengit terhadap (seruan) Nabi Musa bahkan me-reka mengatakan, ﴾ سَٰحِرٞ كَذَّابٞ ﴿ "Ia adalah seorang ahli sihir yang pendusta."
(25) ﴾ فَلَمَّا جَآءَهُم بِٱلۡحَقِّ مِنۡ عِندِنَا ﴿ "Maka tatkala Musa datang kepada mereka membawa kebenaran dari sisi Kami," dan ia pun diperkuat oleh Allah dengan beberapa mukjizat yang sangat hebat yang memaksa mereka harus benar-benar tunduk, namun mereka tidak menerima-nya, bahkan mereka tidak cukup hanya dengan sikap mengabaikan dan berpaling, dan bahkan tidak sekedar mengingkari dan menen-tangnya dengan kebatilan mereka, justru sampai pada tindakan yang sangat keji sekali, di m a n a ﴾ قَالُواْ ٱقۡتُلُوٓاْ أَبۡنَآءَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ مَعَهُۥ وَٱسۡتَحۡيُواْ نِسَآءَهُمۡۚ وَمَا كَيۡدُ ٱلۡكَٰفِرِينَ ﴿ "mereka berkata, 'Bunuhlah anak-anak orang-orang yang beriman bersamanya dan biarkanlah hidup wanita-wanita mereka.' Dan tipu daya orang-orang kafir itu tidak lain" di mana mereka telah merencanakan tipudaya ini dan mereka beranggapan bahwa apabila mereka membunuh anak-anak lelaki para pengikut Musa itu, maka mereka tidak akan pernah menjadi kuat dan mereka akan tetap dalam perbudakan dan di bawah kendali mereka. Maka tipu daya mereka itu tidak lain ﴾ إِلَّا فِي ضَلَٰلٖ ﴿ "hanyalah sia-sia," karena apa yang mereka inginkan tidak terjadi. Malah mereka ditimpa oleh kebalikan apa yang mereka rencanakan itu, di mana Allah membinasakan dan memusnahkan mereka secara total.
Di sini Ada Satu Kaidah Penting: Renungkanlah satu poin yang banyak disebutkan di dalam Kitabullah ini, yaitu apabila konteksnya adalah tentang satu kisah tertentu atau atas suatu permasalahan tertentu, sedangkan yang Allah سبحانه وتعالى inginkan adalah memberikan keputusan terhadapnya dengan suatu hukum (kepu-tusan) yang tidak hanya khusus dengannya, maka Allah menyebut-kan hukuman tersebut dan menetapkannya dengan ungkapan yang bersifat umum agar bermakna lebih luas, termasuk di dalamnya bentuk (putusan) yang karenanya kalimat tersebut dipaparkan, dan supaya asumsi bahwa hukum tersebut khusus untuk sesuatu yang khusus tersebut menjadi tidak ada. Maka dari itu Dia tidak mengatakan, وَمَا كَيْدُهُمْ إِلَّا فِي ضَلَالٍ (dan tipu daya mereka tidak lain melainkan sia-sia belaka), melainkan Dia berfirman, ﴾ وَمَا كَيۡدُ ٱلۡكَٰفِرِينَ إِلَّا فِي ضَلَٰلٖ ﴿ "Dan tipu daya orang-orang kafir itu tidak lain melainkan sia-sia belaka."
(26) ﴾ وَقَالَ فِرۡعَوۡنُ ﴿ "Dan Fir'aun berkata" dengan rasa som-bong, congkak dan memperdaya kaumnya yang dungu, ﴾ ذَرُونِيٓ أَقۡتُلۡ مُوسَىٰ وَلۡيَدۡعُ رَبَّهُۥٓۖ ﴿ "Biarkanlah aku membunuh Musa dan hendaklah ia me-mohon kepada Rabbnya." Ia mengklaim, mudah-mudahan Allah menghinakannya, bahwa kalau saja tidak karena menjaga perasaan kaumnya tentu ia telah membunuhnya; dan mengklaim bahwa doa Nabi Musa kepada Tuhannya tidak akan bisa menghalanginya. Kemudian Fir'aun menjelaskan hal yang telah menyeretnya untuk membunuh Nabi Musa, yaitu sebagai kesetiaannya kepada kaum (rakyat)nya dan keinginan memberantas kejahatan di muka bumi ini, seraya berkata, ﴾ إِنِّيٓ أَخَافُ أَن يُبَدِّلَ دِينَكُمۡ ﴿ "Karena sesungguhnya aku khawatir ia akan menukar agama kalian" yang kalian anut ini, ﴾ أَوۡ أَن يُظۡهِرَ فِي ٱلۡأَرۡضِ ٱلۡفَسَادَ ﴿ "atau menimbulkan kerusakan di muka bumi."
Sungguh sangat mengherankan! Bagaimana manusia yang paling jahat menasihati masyarakat untuk tidak mengikuti manu-sia pilihan! Itu semua adalah tindakan pengelabuan dan propa-ganda yang tidak akan ada yang mengikutinya kecuali akal orang yang disebutkan oleh Allah,
﴾ فَٱسۡتَخَفَّ قَوۡمَهُۥ فَأَطَاعُوهُۚ إِنَّهُمۡ كَانُواْ قَوۡمٗا فَٰسِقِينَ 54 ﴿
"Maka Fir'aun membodoh-bodohi kaumnya (dengan perkataan itu) lalu mereka patuh kepadanya. Karena sesungguhnya mereka adalah kaum yang fasik." (Az-Zukhruf: 54).
(27) ﴾ وَقَالَ مُوسَىٰٓ ﴿ "Dan Musa berkata" ketika Fir'aun menga-takan perkataan keji tadi, yang lahir karena keangkuhannya dengan menggunakan kekuatan dan kekuasaannya, sambil Nabi Musa meminta pertolongan kepada Rabbnya, ﴾ إِنِّي عُذۡتُ بِرَبِّي وَرَبِّكُم ﴿ "Se-sungguhnya aku berlindung kepada Rabbku dan Rabb kalian" Maksud-nya: Aku berlindung kepada RububiyahNya yang dengannya Dia mengatur segala urusan, ﴾ مِّن كُلِّ مُتَكَبِّرٖ لَّا يُؤۡمِنُ بِيَوۡمِ ٱلۡحِسَابِ ﴿ "dari setiap orang yang menyombongkan diri, yang tidak beriman kepada hari berhisab." Maksudnya, kesombongan dan keengganannya untuk beriman kepada hari perhitungan amal (kiamat) telah menyeretnya untuk berbuat kejahatan dan kerusakan.
Fir'aun dan yang lainnya masuk ke dalam hukum ini sebagai-mana telah dijelaskan pada kaidah di atas. Dan Allah سبحانه وتعالى melindungi Nabi Musa عليه السلام dengan kelembutanNya dari setiap orang yang menyombongkan diri yang tidak beriman kepada Hari Kiamat, dan Allah telah membentangkan segala sebab (cara) yang dengannya ia selamat dari kejahatan Fir'aun dan para pembesarnya.
(28) Di antara sebab-sebab itu adalah seorang lelaki ber-iman dari kaum Fir'aun yang berasal dari istana kerajaan, yang pasti memiliki ucapan-ucapan yang didengar, terutama apabila menampakkan keberpihakannya kepada mereka dan merahasiakan imannya. Mereka biasanya tentu menaruh perhatian kepadanya, dan sebaliknya, mereka tidak akan menaruh perhatian kepadanya kalau ia menampakkan sikap berseberangan dengan mereka. Seba-gaimana Allah سبحانه وتعالى telah melindungi Nabi Muhammad a dari kaum Quraisy melalui pamannya, Abu Thalib, yang mana Abu Thalib adalah tokoh yang disegani di kalangan mereka, dan seagama de-ngan mereka. Kalau seandainya saja dia adalah seorang Muslim, tentu perlindungan itu tidak akan terjadi darinya.
Lelaki beriman yang cerdas lagi tegas (dari istana Fir'aun) itu berkata dengan nada mencemooh tindakan kaumnya dan kekejian rencana yang hendak mereka lakukan, ﴾ أَتَقۡتُلُونَ رَجُلًا أَن يَقُولَ رَبِّيَ ٱللَّهُ ﴿ "Apakah kamu akan membunuh seorang laki-laki karena ia menyatakan, 'Rabbku ialah Allah?'" Maksudnya, bagaimana kalian menghalalkan pembunuhannya, padahal dosa dan kejahatannya adalah karena ia mengucapkan "Tuhanku adalah Allah?!" Perkataan lelaki ini juga bukan perkataan yang kosong dari argumen. Maka dari itu ia berkata, ﴾ وَقَدۡ جَآءَكُم بِٱلۡبَيِّنَٰتِ مِن رَّبِّكُمۡۖ ﴿ "Padahal dia (Nabi Musa) telah datang kepadamu dengan membawa keterangan-keterangan dari Rabbmu," ka-rena keterangan (bukti, mukjizat, dan argumen)nya sudah sangat populer di kalangan mereka, diketahui oleh anak kecil dan orang dewasa. Artinya, orang itu tidak boleh dibunuh hanya karena alasan seperti ini. Maka kenapa kalian tidak membatalkan terlebih dahulu kebenaran yang ia bawa dan kalian respons argumennya dengan argumen yang dapat mencampakkannya, baru setelah itu kalian lihat apakah halal (pantas) membunuhnya apabila kalian telah unggul atasnya berdasarkan argumen atau tidak?! Sekarang sungguh hujjahnya telah mengungguli dan argumennya menang, sehingga ada jarak pemisah yang sangat jauh antara kalian dengan dia yang dengannya kalian tidak punya alasan untuk membunuh-nya!
Lalu lelaki beriman itu mengatakan kepada mereka satu per-kataan logis yang dapat meyakinkan setiap orang yang berakal da-lam kondisi seperti apa pun adanya, seraya berkata, ﴾ وَإِن يَكُ كَٰذِبٗا فَعَلَيۡهِ كَذِبُهُۥۖ وَإِن يَكُ صَادِقٗا يُصِبۡكُم بَعۡضُ ٱلَّذِي يَعِدُكُمۡۖ ﴿ "Dan jika ia seorang pendusta, maka dialah yang menanggung dustanya itu; dan jika ia seorang yang benar, niscaya sebagian yang diancamkannya kepadamu akan menimpa-mu." Maksudnya, Nabi Musa itu ada pada dua kemungkinan: Se-bagai seorang pendusta dalam klaimnya atau sebagai seorang yang benar. Jika ia adalah seorang pendusta, maka kedustaannya dan bahaya kedustaannya hanya akan menimpa dirinya sendiri, tidak ada bahaya apa pun terhadap kalian dalam masalah ini, di mana kalian telah menolak seruannya dan menolak untuk mempercayai-nya. Tetapi jika ia benar, sedangkan ia telah datang kepada kalian dengan membawa bukti-bukti dan ia pun telah menyampaikan kepada kalian bahwa jika kalian tidak menerimanya, niscaya kalian diazab oleh Allah dengan satu azab di dunia ini dan satu azab lagi di akhirat nanti. Sesungguhnya sebagian apa yang diancamkannya terhadap kalian pasti akan menimpa kalian, dan itu adalah azab di dunia.
Ini adalah bagian dari kecerdasan akalnya dan kelembutan pembelaannya untuk Nabi Musa, di mana ia telah mengemukakan jawaban yang tidak ada kekacauannya terhadap mereka, dan ia telah menempatkan permasalahan berkisar antara dua kondisi. Yang jelas, membunuhnya adalah suatu kedunguan dan kebodohan dari kalian.
Setelah itu orang yang beriman tersebut (semoga Allah me-ridhai, mengampuni, dan merahmatinya) beralih kepada perkara yang lebih tinggi dari itu dan penjelasan tentang kedekatan Nabi Musa kepada kebenaran, seraya berkata,﴾ إِنَّ ٱللَّهَ لَا يَهۡدِي مَنۡ هُوَ مُسۡرِفٞ ﴿ "Se-sungguhnya Allah tidak menunjuki orang-orang yang berlebih-lebihan." Maksudnya, melampaui batas, karena meninggalkan yang haq dan mengutamakan yang batil, ﴾ كَذَّابٞ ﴿ "lagi pendusta" karena menisbat-kan tindakan melampaui batas itu kepada Allah. Maka orang seperti ini tidak akan diberi petunjuk oleh Allah menuju jalan kebenaran, baik pada maknanya ataupun pada dalilnya. Dan Allah tidak akan membimbingnya kepada jalan yang lurus. Maksudnya, kalian telah melihat kebenaran yang diserukan oleh Nabi Musa dan argumen-argumen logis (aqli) dan mukjizat-mukjizat samawi yang telah Allah tunjukkan kepadanya untuk dijelaskan. Maka orang yang berpe-doman kepada petunjuk ini tidak mungkin seorang yang melam-paui batas ataupun seorang pendusta.
Ini juga membuktikan kematangan ilmunya, kecerdasan akal dan ma'rifatnya tentang Allah.
(29) Kemudian orang Mukmin itu mewanti-wanti kaumnya, menasihati mereka, dan mempertakuti dengan azab alam akhirat, ia juga mencegah mereka untuk tidak terpesona dengan kekuasaan yang nampak, seraya berkata, ﴾ يَٰقَوۡمِ لَكُمُ ٱلۡمُلۡكُ ٱلۡيَوۡمَ ﴿ "Hai kaumku, un-tukmulah kerajaan pada hari ini," maksudnya, di dunia ini, ﴾ ظَٰهِرِينَ فِي ٱلۡأَرۡضِ ﴿ "dengan berkuasa di muka bumi" terhadap rakyat kalian, di mana kalian memberlakukan aturan apa saja yang kalian kehendaki terhadap mereka. Andaikata hal itu benar-benar kalian raih dan kalian miliki, ﴾ فَمَن يَنصُرُنَا مِنۢ بَأۡسِ ٱللَّهِ ﴿ "maka siapakah yang akan menolong kita dari azab Allah," yakni, siksaanNya, ﴾ إِن جَآءَنَاۚ ﴿ "jika ia datang me-nimpa kita!" Ini adalah bagian dari kepandaiannya dalam berdak-wah, di mana permasalahan ia jadikan sebagai permasalahan ber-sama di antara mereka, dengan mengatakan, ﴾ فَمَن يَنصُرُنَا ﴿ "Siapakah yang akan menolong kita" dan perkataannya, ﴾ إِن جَآءَنَاۚ ﴿ "jika ia datang menimpa kita." Ini untuk memberikan pemahaman kepada mereka bahwasanya ia menasihati mereka sebagaimana halnya (pada saat yang sama. Pent) ia menasihati dirinya sendiri, dan ia mengingin-kan bagi mereka apa yang ia inginkan bagi dirinya sendiri.
Maka, ﴾ قَالَ فِرۡعَوۡنُ ﴿ "Fir'aun berkata" dengan menentangnya dan mempropaganda kaumnya agar tidak mengikuti Nabi Musa, ﴾ مَآ أُرِيكُمۡ إِلَّا مَآ أَرَىٰ وَمَآ أَهۡدِيكُمۡ إِلَّا سَبِيلَ ٱلرَّشَادِ ﴿ "Aku tidak mengemukakan kepadamu, melainkan apa yang aku pandang baik; dan aku tiada menunjukkan kepa-damu selain jalan yang benar." Ia benar pada ucapannya,﴾ مَآ أُرِيكُمۡ إِلَّا مَآ أَرَىٰ ﴿ "Aku tidak mengemukakan kepadamu, melainkan apa yang aku pan-dang baik," tetapi apa yang ia pandang baik itu?! Ia memandang untuk membodoh-bodohi kaumnya agar mereka mengikutinya sehingga ia bisa melanggengkan kekuasaannya terhadap mereka. Ia tidak memandang kebenaran ada pada pihaknya, bahkan ia me-lihat kebenaran ada pada pihak Nabi Musa, namun ia mengingkari padahal hatinya meyakininya. Dan Fir'aun berdusta pada ucapan-nya, ﴾ وَمَآ أَهۡدِيكُمۡ إِلَّا سَبِيلَ ٱلرَّشَادِ ﴿ "Dan aku tiada menunjukkan kepadamu selain jalan yang benar," sebab ini adalah tindakan membalik kebe-naran. Kalau saja ia memerintahkan kepada mereka untuk meng-ikutinya, murni atas kekafiran dan kesesatannya, tentu keburukan-nya lebih ringan. Tetapi malah ia memerintah mereka mengikuti-nya sambil mengklaim, bahwa kalau mengikuti dirinya berarti mengikuti kebenaran, sedangkan kalau mengikuti kebenaran (yang ada pada Nabi Musa, pent) berarti mengikuti kesesatan.
(30) ﴾ وَقَالَ ٱلَّذِيٓ ءَامَنَ ﴿ "Dan orang yang beriman itu berkata" mengulangi kembali dakwah (menyeru) kaumnya, di mana ia tidak berputus asa dalam membawa mereka menuju hidayah, seperti halnya kebiasaan para da'i yang mengajak kepada Allah سبحانه وتعالى, mereka terus dan selalu mengajak kepada Allah سبحانه وتعالى, tidak ada sesuatu apa pun yang mampu merintangi mereka, dan kecongkakan orang-orang yang mereka seru tidak dapat membuat mereka surut untuk terus berdakwah. Maka ia berkata kepada mereka, ﴾ يَٰقَوۡمِ إِنِّيٓ أَخَافُ عَلَيۡكُم مِّثۡلَ يَوۡمِ ٱلۡأَحۡزَابِ ﴿ "Hai kaumku, sesungguhnya aku khawatir kamu akan ditimpa seperti peristiwa kehancuran golongan yang bersekutu," yakni, umat-umat yang mendustakan yang bersatu (berkoalisi) untuk memerangi para nabi mereka dan bersatu menentangnya.
(31) Kemudian orang yang beriman itu menjelaskan kepada mereka, seraya berkata, ﴾ مِثۡلَ دَأۡبِ قَوۡمِ نُوحٖ وَعَادٖ وَثَمُودَ وَٱلَّذِينَ مِنۢ بَعۡدِهِمۡۚ ﴿ "Seperti keadaan kaum Nuh, 'Ad, Tsamud dan orang-orang yang datang sesudah mereka." Maksudnya, seperti kebiasaan mereka dalam kekafiran dan mendustakan. Dan kebiasaan Allah (sunnatullah) terhadap mereka adalah menimpakan siksa dadakan di dunia sebelum di akhirat. ﴾ وَمَا ٱللَّهُ يُرِيدُ ظُلۡمٗا لِّلۡعِبَادِ ﴿ "Dan Allah tidak menghendaki berbuat kezhaliman terhadap hamba-hambaNya." Allah tidak akan mengazab mereka tanpa perbuatan dosa yang mereka lakukan dan tanpa kejahatan yang telah mereka perbuat.
(32) Setelah ia mempertakuti mereka dengan azab-azab duniawi, maka ia pertakuti pula dengan azab-azab akhirat seraya berkata, ﴾ وَيَٰقَوۡمِ إِنِّيٓ أَخَافُ عَلَيۡكُمۡ يَوۡمَ ٱلتَّنَادِ ﴿ "Hai kaumku, sesungguhnya aku khawatir terhadapmu akan siksaan hari panggil-memanggil," maksud-nya, Hari Kiamat saat para penghuni surga memanggil-manggil para penghuni neraka. (Allah berfirman),
﴾ وَنَادَىٰٓ أَصۡحَٰبُ ٱلۡجَنَّةِ أَصۡحَٰبَ ٱلنَّارِ أَن قَدۡ وَجَدۡنَا مَا وَعَدَنَا رَبُّنَا حَقّٗا فَهَلۡ وَجَدتُّم مَّا وَعَدَ رَبُّكُمۡ حَقّٗاۖ قَالُواْ نَعَمۡۚ فَأَذَّنَ مُؤَذِّنُۢ بَيۡنَهُمۡ أَن لَّعۡنَةُ ٱللَّهِ عَلَى ٱلظَّٰلِمِينَ 44 ٱلَّذِينَ يَصُدُّونَ عَن سَبِيلِ ٱللَّهِ وَيَبۡغُونَهَا عِوَجٗا وَهُم بِٱلۡأٓخِرَةِ كَٰفِرُونَ 45 وَبَيۡنَهُمَا حِجَابٞۚ وَعَلَى ٱلۡأَعۡرَافِ رِجَالٞ يَعۡرِفُونَ كُلَّۢا بِسِيمَىٰهُمۡۚ وَنَادَوۡاْ أَصۡحَٰبَ ٱلۡجَنَّةِ أَن سَلَٰمٌ عَلَيۡكُمۡۚ لَمۡ يَدۡخُلُوهَا وَهُمۡ يَطۡمَعُونَ 46 وَإِذَا صُرِفَتۡ أَبۡصَٰرُهُمۡ تِلۡقَآءَ أَصۡحَٰبِ ٱلنَّارِ قَالُواْ رَبَّنَا لَا تَجۡعَلۡنَا مَعَ ٱلۡقَوۡمِ ٱلظَّٰلِمِينَ 47 وَنَادَىٰٓ أَصۡحَٰبُ ٱلۡأَعۡرَافِ رِجَالٗا يَعۡرِفُونَهُم بِسِيمَىٰهُمۡ قَالُواْ مَآ أَغۡنَىٰ عَنكُمۡ جَمۡعُكُمۡ وَمَا كُنتُمۡ تَسۡتَكۡبِرُونَ 48 أَهَٰٓؤُلَآءِ ٱلَّذِينَ أَقۡسَمۡتُمۡ لَا يَنَالُهُمُ ٱللَّهُ بِرَحۡمَةٍۚ ٱدۡخُلُواْ ٱلۡجَنَّةَ لَا خَوۡفٌ عَلَيۡكُمۡ وَلَآ أَنتُمۡ تَحۡزَنُونَ 49 وَنَادَىٰٓ أَصۡحَٰبُ ٱلنَّارِ أَصۡحَٰبَ ٱلۡجَنَّةِ أَنۡ أَفِيضُواْ عَلَيۡنَا مِنَ ٱلۡمَآءِ أَوۡ مِمَّا رَزَقَكُمُ ٱللَّهُۚ قَالُوٓاْ إِنَّ ٱللَّهَ حَرَّمَهُمَا عَلَى ٱلۡكَٰفِرِينَ 50 ﴿
"Dan penghuni-penghuni surga berseru kepada penghuni-peng-huni neraka (dengan mengatakan), 'Sesungguhnya kami dengan sebenar-nya telah memperoleh apa yang Tuhan kami janjikan kepada kami; maka apakah kamu telah memperoleh dengan sebenarnya apa (azab) yang Tuhan kamu janjikan (kepadamu)?' Mereka (penduduk neraka) menjawab, 'Betul.' Kemudian seorang penyeru (malaikat) mengumumkan di antara kedua golongan itu, 'Kutukan Allah ditimpakan kepada orang-orang yang lalim, (yaitu) orang-orang yang menghalang-halangi (manusia) dari jalan Allah dan menginginkan agar jalan itu menjadi bengkok, dan mereka kafir kepada kehidupan akhirat.' Dan di antara keduanya (penghuni surga dan neraka) ada batas; dan di atas A'raf itu ada orang-orang yang mengenal masing-masing dari dua golongan itu dengan tanda-tanda mereka. Dan mereka menyeru penduduk surga, 'Salamun 'alaikum.' Mereka belum lagi memasukinya, sedang mereka ingin segera (memasukinya). Dan apa-bila pandangan mereka dialihkan ke arah penghuni neraka, mereka berkata, 'Ya Tuhan kami, janganlah Engkau tempatkan kami bersama-sama orang-orang yang lalim itu.' Dan orang-orang yang di atas A'raf memanggil beberapa orang (pemuka-pemuka orang kafir) yang mereka mengenalnya dengan tanda-tandanya dengan mengatakan, 'Harta yang kamu kumpul-kan dan apa yang selalu kamu sombongkan itu, tidaklah memberi manfaat kepadamu.' (Orang-orang yang di atas A'raf bertanya kepada penghuni neraka), 'Itukah orang-orang yang kamu telah bersumpah bahwa mereka tidak akan mendapat rahmat Allah?' (Kepada orang Mukmin itu dikata-kan), 'Masuklah ke dalam surga, tidak ada kekhawatiran terhadapmu dan tidak (pula) kamu bersedih hati.' Dan penghuni neraka menyeru peng-huni surga, 'Limpahkanlah kepada kami sedikit air atau makanan yang telah dirizkikan Allah kepadamu.' Mereka (penghuni surga) menjawab, 'Sesungguhnya Allah telah mengharamkan keduanya itu bagi orang-orang kafir'."(Al-A'raf: 44-50).
Dan ketika para penghuni neraka memanggil Malik,
﴾ وَنَادَوۡاْ يَٰمَٰلِكُ لِيَقۡضِ عَلَيۡنَا رَبُّكَۖ قَالَ إِنَّكُم مَّٰكِثُونَ 77 ﴿
"Mereka berseru, 'Hai malaikat Malik, biarlah Rabbmu membunuh kami saja.' Lalu ia jawab, 'Kamu akan tetap tinggal (di neraka ini)'." (Az-Zukhruf: 77).
Dan ketika mereka menyeru Tuhan mereka,
﴾ رَبَّنَآ أَخۡرِجۡنَا مِنۡهَا فَإِنۡ عُدۡنَا فَإِنَّا ظَٰلِمُونَ 107 قَالَ ٱخۡسَـُٔواْ فِيهَا وَلَا تُكَلِّمُونِ 108 ﴿
"Ya Rabb kami, keluarkanlah kami darinya (dan kembalikanlah kami ke dunia), maka jika kami kembali (juga kepada kekafiran), sesungguhnya kami adalah orang-orang yang zhalim." Lalu Allah menjawab mereka, dengan berfirman,"Tinggallah dengan hina di dalamnya, dan janganlah kamu berbicara dengan Aku." (Al-Mu`minun: 107-108).
Dan ketika dikatakan kepada kaum musyrikin,
﴾ ٱدۡعُواْ شُرَكَآءَكُمۡ فَدَعَوۡهُمۡ فَلَمۡ يَسۡتَجِيبُواْ لَهُمۡ ﴿
"Serulah olehmu sekutu-sekutu kamu," lalu mereka menyerunya, maka sekutu-sekutu itu tidak memperkenankan (seruan) mereka." (Al-Qashash: 64).
(33) Ia pun mempertakuti mereka, (semoga Allah meridhai-nya) akan hari yang sangat mengerikan ini dan ia merasa sangat prihatin terhadap mereka jika mereka tetap dalam kesyirikan. Maka dari itu ia berkata, ﴾ يَوۡمَ تُوَلُّونَ مُدۡبِرِينَ ﴿ "Hari ketika kamu berpaling ke bela-kang,"maksudnya, hari itu telah menyeret kalian ke neraka, ﴾ مَا لَكُم مِّنَ ٱللَّهِ مِنۡ عَاصِمٖۗ ﴿ "tidak ada bagimu seorang pun yang menyelamatkan kamu dari Allah," dan tidak ada pula kekuatan dari diri kalian untuk menolak azab Allah dan tidak ada pula seorang pun yang bisa menolong kalian selain Dia.
﴾ يَوۡمَ تُبۡلَى ٱلسَّرَآئِرُ 9 فَمَا لَهُۥ مِن قُوَّةٖ وَلَا نَاصِرٖ 10 ﴿
"Pada hari ditampakkan segala rahasia, maka sekali-kali tidak ada bagi manusia itu suatu kekuatan pun dan tidak (pula) seorang penolong." (Ath-Thariq: 9-10).
﴾ وَمَن يُضۡلِلِ ٱللَّهُ فَمَا لَهُۥ مِنۡ هَادٖ ﴿ "Dan siapa yang disesatkan Allah, niscaya tidak ada baginya seorang pun yang akan memberi petunjuk," sebab pe-tunjuk itu ada di Tangan Allah سبحانه وتعالى. Maka apabila Allah mencegah petunjuk bagi seorang hamba karena Dia tahu bahwa ia tidak laik mendapat petunjuk karena kebusukannya, maka tidak ada jalan apa pun untuk memberinya petunjuk.
(34) ﴾ وَلَقَدۡ جَآءَكُمۡ يُوسُفُ ﴿ "Dan sungguh telah datang Yusuf ke-padamu," yakni, Yusuf bin Ya'qub عليه السلام, ﴾ مِن قَبۡلُ ﴿ "sebelumnya," mak-sudnya, sebelum kedatangan Nabi Musa, dengan mukjizat-muk-jizat yang membuktikan kebenarannya, dan ia perintahkan kepada kalian untuk beribadah hanya kepada Allah, tanpa mempersekutu-kanNya, ﴾ فَمَا زِلۡتُمۡ فِي شَكّٖ مِّمَّا جَآءَكُم بِهِۦۖ ﴿ "tetapi kamu senantiasa dalam kera-guan tentang apa yang dibawanya kepadamu," pada masa hidupnya, ﴾ حَتَّىٰٓ إِذَا هَلَكَ ﴿ "sehingga ketika dia telah meninggal," kalian bertambah ragu dan makin berbuat syirik, ﴾ قُلۡتُمۡ لَن يَبۡعَثَ ٱللَّهُ مِنۢ بَعۡدِهِۦ رَسُولٗاۚ ﴿ "kamu berkata, 'Allah tidak akan mengirim seorang rasul pun sesudahnya'." Itulah dugaan palsu kalian dan perkiraan kalian yang sesungguh-nya sangat tidak laik bagi Allah سبحانه وتعالى. Sebab, Allah سبحانه وتعالى tidak akan mem-biarkan manusia ini sia-sia; tidak memerintah mereka dan tidak melarang mereka. Tetapi Allah mengutus rasul-rasulNya kepada mereka. Maka dugaan bahwa Allah tidak mengutus seorang rasul adalah dugaan sesat, maka dari itu Dia berfirman, ﴾ كَذَٰلِكَ يُضِلُّ ٱللَّهُ مَنۡ هُوَ مُسۡرِفٞ مُّرۡتَابٌ ﴿ "Demikianlah Allah menyesatkan orang-orang yang melampaui batas dan ragu-ragu."
Itulah karakter mereka yang sesungguhnya, yang telah mem-buat mereka berlaku zhalim dan congkak terhadap Nabi Musa. Maka mereka adalah orang-orang yang berlebih-lebihan karena telah melampaui kebenaran dan berpaling darinya menuju kese-satan. Mereka adalah para pendusta di mana mereka menisbatkan semua itu kepada Allah سبحانه وتعالى dan mendustakan para RasulNya.
Jadi, orang yang karakternya melampaui batas dan dusta, di-mana keduanya tidak pernah terlepas darinya adalah orang yang tidak akan diberi hidayah oleh Allah dan tidak dibimbing kepada kebaikan. Sebab ia telah menolak kebenaran setelah kebenaran itu sampai kepadanya dan setelah ia ketahui. Maka balasannya adalah, Allah menghukumnya dengan menghalangi hidayah darinya, se-bagaimana FirmanNya,
﴾ فَلَمَّا زَاغُوٓاْ أَزَاغَ ٱللَّهُ قُلُوبَهُمۡۚ وَٱللَّهُ لَا يَهۡدِي ٱلۡقَوۡمَ ٱلۡفَٰسِقِينَ 5 ﴿
"Maka tatkala mereka berpaling (dari kebenaran), Allah memaling-kan hati mereka; dan Allah tiada memberi petunjuk kepada kaum yang fasik." (Ash-Shaf: 5).
﴾ وَنُقَلِّبُ أَفۡـِٔدَتَهُمۡ وَأَبۡصَٰرَهُمۡ كَمَا لَمۡ يُؤۡمِنُواْ بِهِۦٓ أَوَّلَ مَرَّةٖ وَنَذَرُهُمۡ فِي طُغۡيَٰنِهِمۡ يَعۡمَهُونَ 110 ﴿
"Dan (begitu pula) Kami memalingkan hati dan penglihatan mereka seperti mereka belum pernah beriman kepadanya (al-Qur`an) pada per-mulaannya, dan Kami biarkan mereka bergelimang dalam kesesatannya yang sangat." (Al-An'am: 110).
﴾ وَٱللَّهُ لَا يَهۡدِي ٱلۡقَوۡمَ ٱلظَّٰلِمِينَ 258 ﴿
"Dan Allah tidak akan memberi petunjuk kepada orang-orang yang zhalim." (Al-Baqarah: 258).
(35) Kemudian Allah menyebutkan sifat orang yang me-lampaui batas lagi pendusta, seraya berfirman, ﴾ ٱلَّذِينَ يُجَٰدِلُونَ فِيٓ ءَايَٰتِ ٱللَّهِ ﴿ "Orang yang memperdebatkan ayat-ayat Allah" yang menjelaskan kebenaran dari kebatilan, yang karena sangat jelasnya ayat-ayat itu hingga laksana mentari bagi pandangan mata. Mereka memperde-batkannya sekalipun ayat-ayat itu sudah sangat jelas sekali, agar mereka bisa menolak dan membatalkannya, ﴾ بِغَيۡرِ سُلۡطَٰنٍ أَتَىٰهُمۡۖ ﴿ "tanpa alasan yang sampai kepada mereka." Maksudnya, tanpa argumen dan alasan yang benar.
Ini adalah karakter pokok setiap orang yang memperdebat-kan ayat-ayat Allah. Sebab, mustahil ia akan bisa berdebat berda-sarkan argumen (dalil yang benar), sebab kebenaran itu tidak bisa ditentang oleh siapa pun. Maka ia sama sekali tidak mungkin me-nolak (menentang)nya dengan dalil syar'i atau dalil aqli.
﴾ كَبُرَ ﴿ "Amat besar" ucapan yang mengandung penolakan terhadap kebenaran dengan batil itu, dan m e r u p a k a n ﴾ مَقۡتًا عِندَ ٱللَّهِ وَعِندَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْۚ ﴿ "kemurkaan di sisi Allah dan di sisi orang-orang yang beriman." Jadi, Allah sangat murka terhadap pengucapnya, sebab ucapannya mengandung pendustaan terhadap kebenaran dan membenarkan kebatilan serta menisbatkannya kepada Allah. Ini semua adalah perkara-perkara yang membuat Allah sangat murka kepadanya dan kepada siapa saja yang berkarakterkan demikian. Dan demikian pula hamba-hambaNya yang beriman sangat mem-benci perbuatan tersebut dengan sebenci-bencinya, sejalan dengan Tuhan mereka. Mereka adalah manusia-manusia pilihan Allah سبحانه وتعالى. Dan kebencian mereka adalah bukti atas kekejian orang yang me-reka benci.
﴾ كَذَٰلِكَ ﴿ "Demikianlah" sebagaimana Allah mengunci mati hati keluarga Fir'aun, maka ﴾ يَطۡبَعُ ٱللَّهُ عَلَىٰ كُلِّ قَلۡبِ مُتَكَبِّرٖ جَبَّارٖ ﴿ "Allah mengunci mati setiap hati orang yang sombong dan sewenang-wenang," yang me-nyombongkan diri terhadap kebenaran dengan menolaknya dan terhadap manusia dengan meremehkan mereka; sewenang-wenang dengan banyak berbuat zhalim dan jahat.
(36-37) ﴾ وَقَالَ فِرۡعَوۡنُ ﴿ "Dan berkatalah Fir'aun" seraya menen-tang Nabi Musa عليه السلام dan mendustakan dakwah beliau untuk ber-iman kepada rabbul 'alamin yang bersemayam di 'Arasy dan Maha-tinggi di atas makhlukNya, ﴾ يَٰهَٰمَٰنُ ٱبۡنِ لِي صَرۡحٗا ﴿ "Hai Haman, buatkanlah bagiku sebuah bangunan yang tinggi," maksudnya, sebuah bangunan raksasa yang sangat tinggi. Tujuannya adalah agar aku bisa melihat, ﴾ إِلَىٰٓ إِلَٰهِ مُوسَىٰ وَإِنِّي لَأَظُنُّهُۥ كَٰذِبٗاۚ ﴿ "Tuhannya Musa dan sesungguhnya aku memandangnya seorang pendusta" dalam dakwaannya (klaimnya) bahwa kita mempunyai Rabb, dan bahwa Rabb itu di atas langit sana. Fir'aun sebenarnya hanya ingin mewaspadai dan menguji permasalahan secara langsung. Allah سبحانه وتعالى berfirman dalam menjelas-kan apa yang menyeret Fir'aun mengucapkan perkataan tersebut. ﴾ وَكَذَٰلِكَ زُيِّنَ لِفِرۡعَوۡنَ سُوٓءُ عَمَلِهِۦ ﴿ "Demikianlah dijadikan Fir'aun memandang baik perbuatan yang buruk itu." Dihiasi baginya agar dia memandang baik perbuatan jahatnya itu, dan setan pun terus memperindahnya, menyerukannya dan menghiasinya, hingga Fir'aun melihatnya indah lalu menyerukannya dan melakukan perdebatan seolah-olah perdebatan orang yang berbuat kebenaran, padahal ia sebenarnya adalah pembuat kerusakan terbesar. ﴾ وَصُدَّ عَنِ ٱلسَّبِيلِۚ ﴿ "Dan dia dihalangi dari jalan" kebenaran disebabkan kebatilan yang dihiaskan kepada-nya.
﴾ وَمَا كَيۡدُ فِرۡعَوۡنَ ﴿ "Dan tidaklah tipu daya Fir'aun itu," yaitu yang ia maksudkan untuk memberangus kebenaran dan mengela-bui manusia bahwa dia adalah yang benar sedangkan Nabi Musa adalah yang berbuat kebatilan, ﴾ إِلَّا فِي تَبَابٖ ﴿ "melainkan membawa kerugian," maksudnya, kegagalan dan sia-sia, tidak menguntung-kannya sama sekali, melainkan kesengsaraan baginya dan bagi orang yang mengikutinya di dunia dan di akhirat.
(38) ﴾ وَقَالَ ٱلَّذِيٓ ءَامَنَ ﴿ "Orang yang beriman itu berkata" meng-ulangi nasihatnya kepada kaumnya, ﴾ يَٰقَوۡمِ ٱتَّبِعُونِ أَهۡدِكُمۡ سَبِيلَ ٱلرَّشَادِ ﴿ "Hai kaumku, ikutilah aku, aku akan menunjukkan kepadamu jalan yang benar," tidak seperti yang dikatakan kepada kalian oleh Fir'aun, sebab dia tidak menunjukkan kepada kalian kecuali jalan kesesatan dan kerusakan.
(39) ﴾ يَٰقَوۡمِ إِنَّمَا هَٰذِهِ ٱلۡحَيَوٰةُ ٱلدُّنۡيَا مَتَٰعٞ ﴿ "Hai kaumku, sesungguhnya kehidupan ini hanyalah kesenangan," disenangi dan dinikmati hanya sebentar saja, lalu terputus dan sirna. Maka janganlah kalian tertipu atau terpedaya dari tujuan kalian diciptakan. ﴾ وَإِنَّ ٱلۡأٓخِرَةَ هِيَ دَارُ ٱلۡقَرَارِ ﴿ "Dan sesungguhnya akhirat itulah negeri yang kekal," yang menjadi tempat tinggal, tempat kedamaian, dan ketentraman. Maka hendak-nya kalian mengutamakannya dan melakukan amalan untuknya yang dapat membuat kalian bahagia di dalamnya.
(40) ﴾ مَنۡ عَمِلَ سَيِّئَةٗ ﴿ "Barangsiapa mengerjakan perbuatan jahat" seperti syirik, kefasikan, atau maksiat, ﴾ فَلَا يُجۡزَىٰٓ إِلَّا مِثۡلَهَاۖ ﴿ "maka dia tidak akan dibalas melainkan sebanding dengan kejahatan itu." Maksud-nya, tidak dibalas kecuali dengan balasan yang membuatnya buruk dan sedih, karena balasan kejahatan adalah keburukan.
﴾ وَمَنۡ عَمِلَ صَٰلِحٗا مِّن ذَكَرٍ أَوۡ أُنثَىٰ ﴿ "Dan barangsiapa yang menger-jakan amal yang shalih baik laki-laki maupun perempuan," baik berupa amalan-amalan hati, anggota tubuh, atau ucapan-ucapan lisan, ﴾ فَأُوْلَٰٓئِكَ يَدۡخُلُونَ ٱلۡجَنَّةَ يُرۡزَقُونَ فِيهَا بِغَيۡرِ حِسَابٖ ﴿ "maka mereka akan masuk surga, mereka diberi rizki di dalamnya tanpa hisab." Maksudnya, mereka di-beri balasan pahala tanpa batas dan tanpa hitungan, malah ia diberi balasan oleh Allah dengan balasan yang jauh melebihi apa yang bisa dicapai oleh amal-amal mereka.
(41) ﴾ وَيَٰقَوۡمِ مَا لِيٓ أَدۡعُوكُمۡ إِلَى ٱلنَّجَوٰةِ ﴿ "Hai kaumku, bagaimanakah kamu, aku menyeru kamu kepada keselamatan" dengan apa yang telah aku katakan kepada kalian, ﴾ وَتَدۡعُونَنِيٓ إِلَى ٱلنَّارِ ﴿ "tetapi kamu menyeru aku ke neraka" dengan tidak mau mengikuti Nabiyullah Musa عليه السلام.
(42) Lalu orang Mukmin itu menguraikannya seraya ber-kata, ﴾ تَدۡعُونَنِي لِأَكۡفُرَ بِٱللَّهِ وَأُشۡرِكَ بِهِۦ مَا لَيۡسَ لِي بِهِۦ عِلۡمٞ ﴿ "Kamu menyeruku supaya aku kafir kepada Allah dan mempersekutukanNya dengan apa yang tidak kuketahui," bahwasanya ia berhak disembah selain Allah. Padahal berkata atas nama Allah tanpa ilmu adalah termasuk dosa yang paling besar dan paling buruk, ﴾ وَأَنَا۠ أَدۡعُوكُمۡ إِلَى ٱلۡعَزِيزِ ﴿ "sedangkan aku menyeru kamu kepada Yang Mahaperkasa" yang kepunyaanNya sajalah seluruh kekuatan, sedangkan selain Dia sama sekali tidak mempunyai wewenang apa pun, ﴾ ٱلۡغَفَّٰرِ ﴿ "lagi Maha Pengampun" yang apabila manusia melampaui batas diri mereka dan lancang melakukan apa-apa yang dimurkai Allah, lalu ia bertaubat dan kembali kepadaNya, maka Dia hapus dosa-dosa dan kesalahan-kesalahan mereka dan mencegah akibat buruknya, yaitu hukuman dan siksa dunia dan akhirat.
(43) ﴾ لَا جَرَمَ ﴿ "Sudah pasti," maksudnya, yang sudah pasti dan yakin ﴾ أَنَّمَا تَدۡعُونَنِيٓ إِلَيۡهِ لَيۡسَ لَهُۥ دَعۡوَةٞ فِي ٱلدُّنۡيَا وَلَا فِي ٱلۡأٓخِرَةِ ﴿ "bahwa apa yang kamu serukan kepadaku itu tidak dapat memperkenankan seruan apa pun, baik di dunia maupun di akhirat." Maksudnya, tidak berhak diseru-kan kepadanya dan tidak pula dijadikan sandaran di dunia dan di akhirat karena ketidakberdayaan dan kelemahannya, dan karena ia tidak bisa memberikan manfaat ataupun menimpakan marabahaya, tidak bisa mematikan, menghidupkan ataupun membangkitkan. ﴾ وَأَنَّ مَرَدَّنَآ إِلَى ٱللَّهِ ﴿ "Dan sesungguhnya kita kembali kepada Allah" سبحانه وتعالى, lalu Dia akan memberikan balasan kepada setiap orang sesuai dengan perbuatannya. ﴾ وَأَنَّ ٱلۡمُسۡرِفِينَ هُمۡ أَصۡحَٰبُ ٱلنَّارِ ﴿ "Dan sesungguhnya orang-orang yang melampaui batas, mereka itulah penghuni neraka." Mereka-lah orang-orang yang telah melampaui batas terhadap diri mereka dengan lancang terhadap Allah, melakukan kemaksiatan dan keka-firan kepadaNya.
(44) Setelah ia menasihati mereka, mengingatkan dan me-wanti-wanti mereka, namun mereka tetap tidak mematuhinya dan tidak pula mereka menyetujuinya, maka ia berkata kepada mereka ﴾ فَسَتَذۡكُرُونَ مَآ أَقُولُ لَكُمۡۚ ﴿ "Kelak kamu akan ingat kepada apa yang kuka-takan kepadamu" dari nasihat ini, dan kalian melihat akibat buruk dari tidak menerima nasihatku ini pada saat siksa menimpa kalian nanti dan saat kalian tidak diberi limpahan pahala.﴾ وَأُفَوِّضُ أَمۡرِيٓ إِلَى ٱللَّهِۚ ﴿ "Dan aku menyerahkan urusanku kepada Allah." Maksudnya, aku bersandar kepada Allah, berlindung kepadaNya dan aku serahkan semua urusanku semuanya ke hadiratNya, dan aku bertawakal kepadaNya dalam segala maslahatku dan dalam mencegah bahaya yang akan menimpaku dari kalian, atau dari orang lain selain kalian.
﴾ إِنَّ ٱللَّهَ بَصِيرُۢ بِٱلۡعِبَادِ ﴿ "Sesungguhnya Allah Maha Melihat akan hamba-hambaNya." Dia mengetahui keadaan dan perihal kalian dan apa yang berhak kalian peroleh. Dia mengetahui keadaanku dan ketidakberdayaanku, lalu Dia akan melindungiku dari kalian dan memeliharaku dari kejahatan kalian; dan Dia mengetahui keadaan kalian. Oleh karena itu kalian tidak akan berbuat melainkan atas kehendak dan kemauanNya. Jika Dia menjadikan kalian mengua-saiku, maka itu berdasarkan hikmah (kebijaksanaan)Nya, dan ber-dasarkan kehendak dan kemauanNya semua itu terjadi.
(45-46) ﴾ فَوَقَىٰهُ ٱللَّهُ سَيِّـَٔاتِ مَا مَكَرُواْۖ ﴿ "Maka Allah memeliharanya dari kejahatan tipu daya mereka." Allah Yang Mahakuat lagi Maha Pengasih memelihara lelaki beriman yang mendapat hidayah itu dari keburukan apa yang telah direncanakan oleh Fir'aun, dan Allah melindungiNya dari rencana Fir'aun untuk membunuh dan membinasakannya karena ia telah menampakkan kepada mereka sikap yang tidak mereka sukai dan ia menampakkan kepada me-reka bahwa ia berpihak kepada Nabi Musa عليه السلام. Ia mengajak mereka kepada apa yang diserukan oleh Nabi Musa.
Ini adalah perkara yang mereka tidak sanggup melakukannya padahal pada saat itu mereka adalah orang-orang yang berkuasa (sangat kuat). Lelaki ini telah membuat mereka sangat marah dan jengkel kepadanya.
Maka dari itu mereka hendak melakukan tipudaya terhadap-nya, namun Allah melindunginya dari tipudaya dan rencana jahat mereka. Tipudaya dan rencana jahat mereka berbalik menimpa mereka sendiri. ﴾ وَحَاقَ بِـَٔالِ فِرۡعَوۡنَ سُوٓءُ ٱلۡعَذَابِ ﴿ "Dan Fir'aun beserta kaumnya dikepung oleh azab yang amat buruk." Allah menenggelamkan mereka semuanya dalam satu pagi hari; dan di alam barzakh kemudian, ﴾ ٱلنَّارُ يُعۡرَضُونَ عَلَيۡهَا غُدُوّٗا وَعَشِيّٗاۚ وَيَوۡمَ تَقُومُ ٱلسَّاعَةُ أَدۡخِلُوٓاْ ءَالَ فِرۡعَوۡنَ أَشَدَّ ٱلۡعَذَابِ ﴿ "kepada mereka ditampakkan neraka pada pagi dan petang, dan pada hari terjadi-nya Kiamat (dikatakan kepada malaikat), 'Masukkanlah Fir'aun dan kaum-nya ke dalam azab yang sangat keras'." Itulah siksaan dan hukuman yang sangat keji yang ditimpakan terhadap orang-orang yang men-dustakan para utusan Allah dan membangkang terhadap perintah-Nya.
Và trước đây TA đã cử phái Musa cùng với các phép lạ rõ rệt của TA lẫn minh chứng xác thực.
23- Andolsun Biz Mûsâ’yı âyetlerimizle/mucizelerimizle ve apaçık bir delille gönderdik…
24- Firavun’a, Hâmân’a ve Kârûn’a. Ama onlar:“Bu, bir sihirbaz, bir yalancı!” dediler.
25- O, katımızdan onlara hakkı getirdiğinde:“Onunla birlikte iman edenlerin oğullarını öldürün, kadınlarını da sağ bırakın” dediler. Halbuki kâfirlerin tuzağı, mutlaka boşa çıkar.
26- Firavun dedi ki:“Bırakın beni Mûsâ’yı öldüreyim. O da Rabbine yalvarsın (bakalım onu kurtaracak mı?) Çünkü ben, onun dininizi değiştirmesinden veya ülkede bozgunculuk çıkarmasından korkuyorum.”
27- Mûsâ:“Ben hesap gününe iman etmeyen her bir kibirliden benim de sizin de Rabbiniz (olan Allah’a) sığınırım” dedi.
28- Firavun ailesinden olup imanını gizleyen mü’min bir adam şöyle dedi:“Siz ‘Rabbim Allah’tır’, dedi diye bir adamı öldürecek misiniz? Üstelik o, size Rabbinizden apaçık deliller getirmiştir. Eğer o, yalancı ise yalanı kendi aleyhinedir. Eğer doğru söylüyor ise onun sizi tehdit ettiklerinin bir bölümü gelir sizi bulur. Şüphesiz Allah, haddi aşan ve yalan söyleyen kimseleri doğru yola iletmez.”
29- “Ey kavmim! Bugün ülkede üstünlük sağlayan hükümranlık sahipleri sizlersiniz. Ama eğer Allah’ın azabı bize gelirse ona karşı bize kim yardım eder?” Firavun dedi ki: “Ben size ancak uygun bulduğum görüşü söylüyorum ve size ancak doğru yolu gösteriyorum.”
30- İman eden o kişi dedi ki:“Ey kavmim! Şüphesiz ben sizin için o (peygamberlere karşı birleşen) birliklerin (başına gelen azap) günü gibi bir günün gelmesinden korkuyorum;
31- “Nûh kavmi, Âd, Semûd ve onlardan sonrakilerin başına gelenlerin benzerinden. Allah, kullarına zulüm olacak hiçbir şey dilemez.”
32- “Ey kavmim! Şüphesiz ben sizin için seslenme/kıyamet gününden korkuyorum.”
33- “O gün arkanızı dönüp gidersiniz de sizi Allah’a karşı koruyacak kimseniz olmaz. Zira Allah kimi saptırırsa onu doğru yola iletecek hiç kimse yoktur.”
34- “Andolsun daha önce Yusuf da size apaçık deliller getirmişti de size getirdiklerinden şüphe edip durmuştunuz. Nihâyet o ölünce de: ‘Allah, ondan sonra bir daha asla peygamber göndermez’ demiştiniz. İşte Allah haddi aşan şüpheci kimseleri böyle saptırır.”
35- “Onlar, kendilerine gelmiş bir delil olmaksızın Allah’ın âyetleri hakkında tartışırlar. Bu ise hem Allah katında hem de mü’minler nezdinde büyük bir öfkeye neden olur. Allah, büyüklük taslayan her zorbanın kalbini işte böyle mühürler.”
36- Firavun dedi ki:“Ey Hâmân! Benim için yüksek bir kule yap! Belki (ona çıkıp) yollara ulaşırım;
37- “Göklerin yollarına da Mûsâ’nın ilâhını görürüm. Zira ben, onun kesinlikle yalancılardan olduğunu düşünüyorum.” İşte böylece Firavun’un kötü ameli ona süslü göründü ve doğru yoldan alıkonuldu. Halbuki Firavun’un tuzağı boşa çıkmaya mahkum idi.
38- İman eden kişi dedi ki:“Ey kavmim! Bana uyun ki size doğru yolu göstereyim.”
39- “Ey kavmim! Bu dünya hayatı ancak (geçici) bir menfaatten ibarettir. Âhiret ise, işte asıl kalınacak yurt orasıdır.”
40- “Kim bir kötülük işlerse ancak onun misli ile cezalandırılır. Erkek veya kadın kim de mü’min olarak salih bir amel işlerse işte onlar, cennete girerler ve orada hesapsız rızıklara kavuşurlar.”
41- “Ey kavmim! Ne oluyor böyle ki ben sizi kurtuluşa çağırıyorum. Siz ise beni ateşe çağırıyorsunuz?”
42- “Siz, beni Allah’ı inkar etmeye ve (ibadete layık olduğuna dair) hiçbir bilgim olmayan şeyleri O’na ortak koşmaya çağırıyorsunuz. Ben ise sizi Aziz ve Ğaffar (olan Allah'a) davet ediyorum.”
43- “Hiç kuşkusuz beni davet ettiğiniz şeylerin, dünyada da âhirette de davete değer bir yanları yoktur. Gerçek şu ki dönüşümüz Allah’adır ve şüphesiz haddi aşanlar da cehennemliktir.”
44- “Yakında benim size söylediklerimi hatırlayacaksınız. Ben işimi Allah’a havale ediyorum. Şüphesiz Allah kullarını çok iyi görendir.”
45- Sonunda Allah, onların kurdukları tuzakların kötülüklerinden onu korudu. Firavun hanedanını ise feci azap kuşattı.
46- Onlar sabah akşam ateşe sokulurlar. Kıyametin kopacağı gün ise:“Firavun hanedanını azabın en şiddetlisine sokun” denilecek.
23. “Andolsun Biz” İmran oğlu “Mûsâ’yı” onunla gönderdiklerimizin gerçek olduğuna, kendilerine gönderildiği kimselerin izledikleri şirk ve ona bağlı hususların da batıl olduğuna kat’i olarak delil teşkil eden pek büyük “âyetlerimizle ve apaçık bir delille” yılana dönüşen asa ve benzeri gibi Yüce Allah’ın kendileri ile Mûsâ’yı desteklediği ve davet ettiği hakka güç ve imkân verdiği diğer apaçık mucizeler gibi kalplere hakimiyet kuran ve kalpleri kendisine boyun eğdiren açık deliller ile bu inkarcıların benzeri kimselere “gönderdik.”
24. Bu şekilde onu, “Firavun’a”, onun veziri olan “Hâmân’a ve” Mûsâ’nın kavminden olmakla birlikte elindeki malı sebebi ile kavmine karşı azgınlaşan “Kârûn’a” gönderdik. Hepsi de onu kesin ve ağır bir şekilde reddederek; “Bu, bir sihirbaz, bir yalancı!, dediler.”
25. “O, katımızdan onlara hakkı getirdiğinde” Yüce Allah da tam anlamı ile boyun eğmelerini gerektiren, göz kamaştırıcı mucizeler ile onu desteklemiş olduğu halde onlar, gereğini yapıp bu mucizeler karşısında boyun eğmediler. Yalnızca bunları terk edip yüz çevirmekle kalmadılar, hatta onları inkâr etmek ve sahip oldukları batıllar ile onlara karşı çıkmakla da yetinmediler.
Aksine izledikleri çirkin yol sonunda onları:“Onunla birlikte iman edenlerin oğullarını öldürün, kadınlarını da sağ bırakın” demek noktasına kadar gittiler. Onlar, bu tuzak ve planlarını uygulayıp da onların oğullarını öldürdüklerinde onların güçlenemeyeceklerini, kölelikleri altında kalmaya ve kendilerine kulluk yapmaya devam edeceklerini zannettiler. “Halbuki kâfirlerin tuzağı, mutlaka boşa çıkar.” Nitekim onların maksatları da istedikleri gibi gerçekleşmedi. Aksine maksatlarının zıddı olan bir musibetle karşı karşıya kaldılar. Allah, kendilerini helâke uğrattı da onlardan tek bir fert kalmamak üzere hepsini yok etti.
Burada Kur’ân üslubundaki bir kaideye dikkat çekelim: Yüce Allah’ın Kitabında muayyen bir kıssa veya muayyen bir konudan söz edildiği vakit bu türden bir incelik çokça geçer. Bu gibi durumlarda eğer Yüce Allah o muayyen kıssa veya konu hakkında yalnızca ona has olmayan bir hükümden bahsedecek olursa, o hükmü, sebebini teşkil eden genel bir vasfa bağlı olarak zikreder ki o hüküm, daha kapsamlı olsun. Böylece onun kapsamına hem o ifadelerde anlatılan husus girsin, hem de o hükmün, anlatılan o muayyen kıssa veya konuya has olduğu vehmi ortadan kalksın.
Bundan dolayı burada da:“Onların tuzağı boşa çıktı” denmeyerek: “Halbuki kâfirlerin tuzağı, mutlaka boşa çıkar” buyurmuştur.
26. “Firavun” büyüklenerek, zorbalık taslayarak ve kıt akıllı kavmini kandırmak maksadı ile “dedi ki: Bırakın beni Mûsâ’yı öldüreyim, o da varsın Rabbini çağırsın.” Yani o -kahrolasıca- kavminin hatırını göz önünde bulundurmasaymış, Mûsâ’yı öldürecekmiş! Onun Rabbine yalvarması dahi kendisine engel teşkil etmiyormuş!
Daha sonra onu niçin öldürmek istediğini, kavminin iyiliğini isteyip yeryüzünde kötülüğü ortadan kaldırmak maksadını güttüğünü belirterek şöyle dedi:“Çünkü ben onun” izlemekte olduğunuz “dininizi değiştirmesinden veya ülkede bozguculuk çıkarmasından korkuyorum.”
Bu da çok hayret edilecek bir husustur. İnsanların, hatta yaratılmışların en kötüsü, insanlara insanların en hayırlısına tâbi olmamayı öğütlüyor. Bu ise gerçekleri tersyüz etmek ve aleyhte propaganda yapmak kabilindendir ki ondan, Yüce Allah’ın kendileri hakkında:“Kavmini böylece hafife aldı, onlar da ona itaat ettiler. Çünkü onlar, fâsıklar topluluğu idi.”(ez-Zuhruf, 43/54) buyurduğu akılsız kimselerden başkası etkilenmez.
27. Firavun, azgınlaşmasını ve bu doğrultuda güç ve iktidarını kullanmasını gerektiren bu çirkin sözlerini söyleyince “Mûsâ” aleyhisselam da: “Ben hesap gününe iman etmeyen her bir kibirliden benim de sizin de Rabbiniz (olan Allah’a) sığınırım, dedi.” Yani ben, bütün işleri çekip çeviren Yüce Allah’ın rubûbiyetine sığınırım ve O’nun beni korumasını isterim. Kibri ve âhiret gününe iman etmemesi, kendisini kötülükler işlemeye ve fesad çıkarmaya iten herkesten O’na sığınırım. Bunun kapsamına -az önce açıkladığımız kuraldan da anlaşıldığı gibi- hem Firavun hem de başkaları girmektedir. Yüce Allah Mûsâ aleyhisselam’ı lütfu ile hesap gününe iman etmeyen, büyüklük taslayan herkesten korudu ve ona Firavun ve yakın adamlarının kötülüklerini kendisinden uzaklaştıracak sebepleri müyesser kıldı. Bu sebeplerden birisi de krallık hanedanına mensup Firavun ailesinden aşağıda sözü edilecek olan şu mü’min şahıstır:
28. Burada sözü edilen kimsenin, sözünün dinlenilir bir kimse olması kaçınılmaz görülmektedir. Özellikle de imanını gizlediği ve zahiren onlara uygun hareket ettiği düşünülecek olursa bu böyledir. Zira eğer zahiren onlara muhalefet ediyor olsaydı onun sözlerine bu kadar kulak asmazlardı.
Bu durum tıpkı Yüce Allah’ın Rasûlü sallallahu aleyhi ve sellem’i Muhammed’in amcası Ebu Talib vasıtası ile Kureyş’ten korumasına benzemektedir. Çünkü Ebu Talib, Kureyş nezdinde ulu ve dinleri hususunda da kendilerine uyan bir kimse idi. Eğer müslüman olmuş olsa idi onun peygamberi koruması söz konusu olmazdı.
İşte ilâhî tevfike mazhar olmuş, aklı başında ve kararlı bir kimse olan bu mü’min kişi, kavminin yaptıkları işin çirkinliğini ve kararlarının ne kadar olumsuz olduğunu belirterek “şöyle dedi: Siz ‘Rabbim Allah’tır’, dedi diye bir adamı öldürecek misiniz?” Yani böyle bir adamı öldürmeyi nasıl caiz görebilirsiniz? Onun günahı ve suçu, Rabbim Allah’tır, demekten ibarettir. Halbuki onun bu sözleri delilsiz de değildir. Bundan dolayı sözlerini şöyle sürdürdüğünü görüyoruz:“Üstelik o, size Rabbinizden apaçık deliller getirmiştir.” Çünkü onun getirdiği apaçık deliller, onlar yanında oldukça ün salmıştı. Küçükleri de büyükleri de bunları biliyordu. Yani bu durum, onun öldürülmesini gerektirmez. Siz niçin bundan önce onun getirdiği hakkı çürütmeye kalkışmıyor ve onun delillerine, onları reddedecek delillerle karşılık vermiyorsunuz? Bundan sonra şayet delilinizle ona galip gelecek olursanız onu öldürmeniz helâl olur mu, olmaz mı diye o zaman düşünürsünüz? Ama onun delili üstünlük sağlamış ve belgeleri galip gelmiş olursa o halde onu öldürmenizi engelleyecek pek çok mani vardır. Hatta buna imkânınız yoktur.
Daha sonra durum ne olursa olsun, aklı başında herkesin ikna olacağı son derece mantıklı bir söz söyleyerek şöyle dedi:“Eğer o yalancı ise yalanı kendi aleyhinedir, eğer doğru söylüyor ise onun sizi tehdit ettiklerinin bir bölümü gelir sizi bulur.” Yani Mûsâ aleyhisselam ya iddiasında yalancıdır yahut doğru söylemektedir. Şâyet yalan söylüyorsa bu yalan, onun aleyhinedir, zararı da sadece ona dokunacaktır. Bu konuda size herhangi bir zarar gelmez. Çünkü siz onun çağrısını kabul etmediğiniz gibi onu tasdik de etmiyorsunuz.
Eğer doğru sözlü ise size apaçık deliller getirmiş ve sizlere çağrısını kabul etmediğiniz takdirde Allah’ın sizleri dünyada da âhirette de cazalandıracağını bildirmiş olduğuna göre o vakit size tehdit ettiklerinin bir bölümü -ki bu da dünya azabıdır- gelip elbette sizi bulacaktır.
Bu söz, onun oldukça akıllı olduğunu ve Mûsâ aleyhisselam’ı incelikli bir şekilde savunduğunu göstermektedir. Çünkü bu sözleri ile herkesin açıkça anlayacağı bir cevap vermiş ve durum ne olursa olsun bu iki halden birisinin söz konusu olacağını belirtmiş ve her halükarda onu öldürmenin bir cahillik ve akılsızlık olduğunu ifade etmiştir.
Daha sonra o, -Allah ondan razı olsun, onu razı etsin, ona mağfiret ve merhamet buyursun- bundan daha ileri bir noktaya geçerek Mûsâ aleyhisselam’ın hakka ne kadar yakın olduğunu açıklama gayreti ile:“Şüphesiz Allah” hakkı terk etmek ve batıla yönelmek sureti ile “haddi aşan ve” aşırılığa kaçtığı hususları Yüce Allah’a nispet etmek sureti ile “yalan söyleyen kimseleri doğru yola iletmez.” Allah, böylelerini ne anlatmak istediklerinde, ne de bunun için ortaya koydukları delili açıklamakta doğru yola iletmez, sırat-i müstakimi izleme başarısını vermez.
Yani siz, Mûsâ’nın hakka davet ettiğini ve Yüce Allah’ın ona aklî delilleri ve semavî olağanüstü halleri (mucizeleri) açıklayıp gösterme hidâyetini bahşetmiş olduğunu gördünüz. Bu şekilde hidâyet bulan bir kimsenin haddi aşan ve de yalancı bir kimse olması ise mümkün değildir.
Bu açıklamalar onun gerçekten ilminin de aklının da Rabbini bilip tanımasının da mükemmel olduğuna delildir. Daha sonra o, kavmini sakındırarak, onlara öğüt vererek, âhiret azabı ile onları korkutarak ve de yeryüzünde sahip olunan mülke aldanmamaları gerektiğini belirterek şunları söyledi:
29. “Ey kavmim, bugün” dünyada, yönettiğiniz kimseler üzerinde “üstünlük sağlayan hükümranlık sahipleri sizlersiniz.” Onlara istediğiniz uygulamayı yapıyor ve onları istediğiniz gibi yönetiyorsunuz. Gerçi bunun sürekli böyle olacağı söylenemez ama farzedelim ki bu hep böylece sürüp gitti. “Ama eğer Allah’ın azabı bize gelirse ona karşı bize kim yardım eder?”
Bu ifadeler, onun güzel davetinin bir parçasıdır. Çünkü o, işin kendisi ile onlar araında ortak olduğunu belirtmiş ve:“bize gelirse”, “Bize kim yardım eder?”tabirlerini kullanarak kendi iyiliğini istediği kadar onların da iyiliğini istediğini ve kendisi için tercih ettiğini onlar için de tercih ettiğini anlamalarını istemişti.“Firavun” bu hususta ona karşı çıkarak ve kavminin Mûsâ aleyhisselam’a tâbi olmasını önlemek kastı ile onları aldatarak “dedi ki: Ben size ancak uygun bulduğum görüşü söylüyorum ve size ancak doğru yolu gösteriyorum.” Firavun’un: “Ben size ancak uygun bulduğum görüşü söylüyorum” sözü doğrudur. Ancak onun uygun bulduğu ne idi? O, kavmini hafife almayı ve kendisine tâbi olmalarını uygun görmüştü. Böylelikle başkanlığını onlar sayesinde sürdürebilecekti. Ancak o, kendinsin haklı olduğu görüşünde değildi. Zira Mûsâ aleyhisselam’ın haklı olduğunu görmekle ve kesin doğru olduğunu kabul etmekle birlikte bile bile onu inkâr etmişti.
Firavun:“ve size ancak doğru yolu gösteriyorum” sözünde ise yalancıdır. Çünkü bu, hakkı tersyüz etmek demektir. Eğer kendilerine küfrü ve sapıklığı üzere olduğu gibi tâbi olmalarını emretmiş olsa idi kötülüğün çapı nispeten daha küçük olurdu. Ancak o, kavmine kendisine uymalarını emretmekle birlikte hakkın kendisine tabi olmakta olduğunu, buna karşılık hakka tâbi olmanın ise sapıklığa tâbi olmak demek olacağını iddia etmişti.
30. “İman eden o kişi” Yüce Allah’ın yoluna davet edenlerde görüldüğü gibi, kavminin hidâyetlerinden ümit kesmeksizin tekrar tekrar kavmini hidâyete davet etti. Rablerine davet edenler, bu davetlerini aralıksız yaparlar ve hiçbir şekilde bundan geri durmazlar. Davet ettikleri kimselerin batılda direnişleri, davetlerini tekrarlamaktan onları engellemez. Bu yüzden onlara şunları söyledi:“Ey kavmim, Şüphesiz ben sizin için o (peygamberlere karşı birleşen) birliklerin (başına gelen azap) günü gibi bir günün gelmesinden korkuyorum.” Bununla Allah’ın peygamberlerine karşı gruplar halinde bir araya gelerek onlara karşı çıkmak için toplanan inkarcı ümmetleri kastetmişti. Daha sonra bunların kim olduklarını açıklayarak şunları söyledi:
31. “Nûh kavmi, Âd, Semûd ve onlardan sonrakilerin başına gelenlerin benzerinden.”Onların küfür ve yalanlama âdetlerine karşılık Yüce Allah’ın âhiretten önce dünyada iken onları âcilen cezalandırmak şeklindeki adetinin/kanununun bir benzerinin size gelmesinden korkuyorum.“Allah, kullarına zulüm olacak hiçbir şey dilemez.” İşledikleri bir günah olmaksızın, yaptıkları herhangi bir suç bulunmaksızın onlara azap etmez.
Dünyevî cezalarla onları uyardıktan sonra âhiretteki cezalarla da onları korkutarak şunları söyledi:
32. “Ey kavmim! Şüphesiz ben sizin için seslenme/kıyamet gününden” yani Kıyamet günü cennetliklerin cehennemliklere şöylece seslenecekleri günden “korkuyorum”:“Cennetlikler cehennemliklere: Rabbimizin bize vaat ettiğini hak bulduk... diye seslenirler.”(el-Araf, 7/44 v.d.)“Cehennemlikler cennetliklere: Biraz su veya Allah’ın size ihsan ettiği rızıktan bize gönderin, diye seslenirler. Onlar ise: Doğrusu Allah bunları kâfirlere haram kılmıştır, derler”(el-Araf, 7/50)
Cehennemlikler orada görevli olan Mâlik’e: “Ey Mâlik, Rabbin hakkımızda ölüm hükmünü versin, diye seslenecekler. (O da): Sizler (burada böyle) kalacaksınız, diyecek.”(ez-Zuhruf, 43/77)
Yine cehennemlikler Rablerine: “Rabbimiz, bizi buradan çıkar. Eğer bundan sonra bir daha dönersek şüphesiz biz zalim kimseleriz” diye seslenecekler. O da onlara şöyle cevap buyuracak: Yıkılın içerisine! Bana da bir söz söylemeyin.” (el-Müminun, 23/107-108)
Müşriklere: “Ortak koştuklarınızı çağırın, denilecek. Bunun üzerine onları çağırırlar ama onlar kendilerine cevap vermezler.”(el-Kasas, 28/64)
33. O -Allah kendisinden razı olsun- onları bu dehşetli günü hatırlatarak uyardı ve eğer şirkleri üzere devam edecek olurlarsa bu gündeki hallerini hatırlatarak ızdırabını belirtti. İşte bundan dolayı:“O gün arkanızı dönüp gidersiniz” Yani siz ateşe götürülürsünüz “de sizi Allah’a karşı koruyacak kimseniz olmaz.” Allah’ın azabını kendisi ile önleyeceğiniz bir gücünüz bulunmaz, O’na karşı hiç kimse de size yardımcı olamaz:“O günde gizlilikler açığa çıkartılır, artık onun ne bir gücü vardır, ne de bir yardımcısı.”(et-Târık, 86/9-10)“Allah kimi saptırırsa onu doğru yola iletecek hiç kimse yoktur.” Çünkü hidâyet, Yüce Allah’ın elindedir. O, kötülüğü ve murdarlığı dolayısı ile hidâyete layık olmadığını bildiği bir kulunun hidâyet bulmasını engelleyecek olursa artık o kimsenin hidâyet bulmasına imkân yoktur.
34. “Andolsun daha önce” yani Mûsâ’nın doğruluğuna delil olan apaçık delillerle gelmesinden ve sizlere O’na hiçbir şeyi ortak koşmaksızın yalnızca Rabbinize ibadet etmenizi emretmesinden önce, Yakub oğlu “Yusuf” -ikisine de selâm olsun- “da size apaçık deliller getirmişti de size getirdiklerinden” o hayatta iken “şüphe edip durmuştunuz. Nihâyet o ölünce de” şüpheniz ve şirkiniz daha da artmış ve: “Allah ondan sonra bir daha asla peygamber göndermez, demiştiniz.” Bu, sizin batıl zannınız ve Yüce Allah hakkında yakışmayan kanaatiniz idi. Oysa Yüce Allah, kullarını başıboş bırakmaz. Onlara emir vermeksizin, yasaklar indirmeksizin kendi hallerine terk etmez. Aksine onlara peygamberlerini gönderir.
Yüce Allah’ın bir peygamber göndermeyeceğini zannetmek, sapıkça bir kanaattir. Bundan dolayı devamla şöyle demiştir:“İşte Allah haddi aşan şüpheci kimseleri böyle saptırır.” Onların gerçek sıfatları budur. Onlar ise zalimlik ederek ve büyüklenerek Mûsâ’yı bu şekilde nitelendirmeye kalkışmışlardır.
Asıl hakkı çiğneyip geçtikleri, onu bırakıp sapıklıklara yöneldikleri için haddi aşanlar onlardı. Asıl yalancılar da onlardı. Çünkü onlar, Yüce Allah’a yalan isnat ettiler ve peygamberlerini de yalanladılar. Asıl haddi aşan şüpheciler, Allah’ın kendilerine hidâyet vermediği ve hayra muvaffak kılmadığı kimselerdir. Çünkü böyleleri hak kendilerine ulaştığı ve onu öğrendikleri halde bile bile onu reddetmişlerdir.
Böylelerinin cezası ise hidâyet bulmalarının engellenmesidir. Nitekim Yüce Allah, şöyle buyurmaktadır:“Onlar sapıp eğrilince Allah da kalplerini saptırdı.”(es-Saf, 61/5); “İlk defa O’na iman etmedikleri gibi Biz de onların kalplerini ve gözlerini çeviririz de azgınlıkları içerisinde onları kör ve şaşkın bir halde bırakırız.”(el-En’âm, 6/110); “Allah zalimler topluluğuna hidâyet vermez.”(el-Bakara, 2/258)
35. Daha sonra şüpheci ve haddi aşan kimselerin niteliklerini söz konusu ederek şunları söylemektedir:“Onlar, kendilerine gelmiş bir delil olmaksızın” herhangi bir belge, herhangi bir dayanakları bulunmaksızın “Allah’ın âyetleri hakkında tartışırlar.” Hakkı batıldan ayırt eden ve açıklıkları itibari ile gözle görülen güneş durumunda olan âyetler hakkında, bunca açıklıklarına rağmen onları çürütmek ve iptal etmek kastı ile tartışıp dururlar.
Herhangi bir delile dayalı olmaksızın bu âyetler hakkında tartışmak, Allah’ın âyetleri hakkında tartışan herkesin ayrılmaz vasfıdır. Çünkü herhangi bir delile dayalı olarak onlara karşı tartışmaya imkân yoktur. Çünkü hiçbir şey, hakka karşı çıkamaz. Dolayısı ile ne şer’î ne de aklî herhangi bir delil ile Allah’ın âyetlerine karşı çıkmaya asla imkân bulunmaz.
İşte hakkı batıl ile reddetme muhtevasında bulunan böyle bir söze “Bu ise hem Allah katında hem de mü’minler nezdinde büyük bir öfkeye neden olur.”Yüce Allah’ın böyle birisine olan öfkesi ise çok daha şiddetlidir. Çünkü böyle bir kimse, hem hakkı yalanlamış ve batılı doğrulamış hem de batılı Allah'a nispet etmiştir. Bu gibi işlere ve bu vasıflara sahip olan kimselere Allah’ın öfkesi pek şiddetlidir. Allah’ın mü’min kulları da bundan dolayı Rablerine uygun olarak böyle bir şeye en ileri derecede öfke duyarlar. İşte onlar Yüce Allah’ın seçkin kullarıdır ve onların bu öfkeleri, öfke duydukları kimselerin ne kadar çirkin bir iş yaptıklarına delildir.“Allah” hakkı reddetmek sureti ile kendi kendine, insanları küçümsemek sureti ile de onlara karşı “büyüklük taslayan” ve çokça zulüm ve haksızlık etmesi dolayısı ile “her zorbanın kalbini işte böyle” Firavun ve hanedanının kalplerini mühürlediği gibi “mühürler.”
36. “Firavun” Mûsâ’ya karşı çıkarak ve onun, Arş’a istivâ eden ve bütün mahlukatın üstünde olan âlemlerin Rabbini kabul etme çağrısının yalan olduğunu ileri sürerek “dedi ki: Ey Hâmân, benim için yüksek” ve oldukça büyük “bir kule yap!”
Bundan maksadı şuydu: “Belki (ona çıkıp) yollara ulaşırım.”
37. “Göklerin yollarına da Mûsâ’nın ilâhını görürüm. Zira ben, onun” Musa’nın, bizim bir Rabbimizin olduğuna ve bu Rabbin de semâvâtın üstünde bulunduğuna dair iddiasında “kesinlikle yalancılardan olduğunu düşünüyorum.”
Firavun ihtiyatlı davranmak ve işi bizzat kendisi denemek istiyordu. Ancak Yüce Allah, onu bu sözleri söylemeye iten sebebin ne olduğunu açıklamak üzere şöyle buyurmaktadır:“İşte böylece Firavun’un kötü ameli ona süslü göründü.”Şeytan, onun kötü amelini ona süsleyip durdu, o işi yapmaya çağırdı ve ona gözünde güzel gösterdi. Sonunda o da yaptığını güzel görmeye başladı. Ona çağırmaya ve bu konuda haklı imiş gibi tartışmaya koyuldu. Halbuki o, bozguncuların en büyüğü idi.“Ve doğru yoldan alıkonuldu.”Bunun sebebi kendisine süslü gösterilen batıl idi.“Halbuki Firavun’un” hakka karşı kurmak istediği ve insanlara kendisinin haklı, Mûsâ aleyhisselam’ın ise batıl üzere olduğu izlenmini verme niyeti taşıyan “tuzağı boşa çıkmaya mahkum idi.” Bunun dünya ve âhirette Firavun’a, bedbahtlıktan, hüsran ve yok oluştan başka bir faydası yoktu.
38. “İman eden kişi” kavmine öğüdünü tekrarlayarak “dedi ki: Ey kavmim, bana uyun ki size doğru yolu göstereyim.” Durum Firavun’un size söylediği gibi değildir. O, sizleri ancak azgınlık ve fesat yoluna götürür.
39. “Ey kavmim, bu dünya hayatı ancak (geçici) bir menfaatten ibarettir.”Kısa bir süre ondan faydalanılır, onun nimetlerinden yararlanılır. Sonra bunların sonu gelir ve yok olup giderler. O halde sakın bu, size asıl yaratılış maksadınızı unutturmasın ve sizi aldatmasın.“Âhiret ise, işte asıl kalınacak yurt orasıdır.” Ebedi kalınacak yer orasıdır. Orada konaklanılacak ve yerleşilecektir. Öyleyse sizin orayı tercih etmeniz ve orada sizi mutlu ve bahtiyar kılacak şekilde amelde bulunmanız gerekir.
40. “Kim” şirk, fasıklık yahut isyan kabilinden “bir kötülük işlerse ancak onun misli ile cezalandırılır.”Ona işlediği kötülük ve hak ettiği kadarı ile ama onun hoşuna gitmeyecek ve kendisini üzecek bir ceza verilir. Çünkü kötülüğün cezası kötülüktür.“Erkek veya kadın kim de mü’min olarak” ister kalp, ister azalar ile işlenen, isterse de dil ile söylenen söz kabilinden olan “salih bir amel işlerse işte onlar, cennete girerler ve orada hesapsız rızıklara kavuşurlar.” Onlara mükâfatları sınırsız, hesapsız, kitapsız verilir. Hatta Yüce Allah, onlara amellerinin kendilerini ulaştıramayacağı mükâfatlar bile verir.
41. “Ey kavmim, ne oluyor böyle ki ben sizi” size söylediklerimle “kurtuluşa çağırıyorum. Siz ise beni” Allah’ın peygamberi Mûsâ aleyhisselam’a uymayı terk etmek sureti ile “ateşe çağırıyorsunuz.” Daha sonra bunu açıklayarak sözlerini şöyle sürdürdü:
42. “Siz beni Allah’ı inkar etmeye ve” Allah’ın yanı sıra ibadete layık olduğuna dair “hiçbir bilgim olmayan şeyleri O’na ortak koşmaya çağırıyorsunuz.”Allah hakkında bilgisizce söz söylemek ise en büyük ve en çirkin günahlardandır.“Ben ise sizi” bütün güç kendisinin olan ve O’ndan başka hiçbir kimsenin en ufak bir güç ve yetki sahibi bulunmadığı “Aziz ve” Kullar kendi aleyhlerine aşırı gitmekle ve O’nu gazaplandırma cüretini göstermekle birlikte onları bağışlayan “Ğaffar (olan Allah'a) davet ediyorum.” Kullar günah işledikten sonra tevbe edip O’na yönelecek olurlarsa O, onların kötülüklerini ve günahlarını örter. Bu günahların gerektirdiği dünyevî ve uhrevî cezaları onlardan uzaklaştırır.
43. “Hiç kuşkusuz” gerçek ve kesin olan şu ki “beni davet ettiğiniz şeylerin dünyada ve âhirette de davete değer bir yanları yoktur.”Kendilerine davet edilmeye de dünyada olsun, âhirette olsun kendilerine sığınılmaya teşvik edilmeye de layık değildirler. Çünkü hepsi de acizdirler, eksiktirler. En ufak bir fayda sağlayamadıkları gibi zarar da veremezler. Öldüremezler, diriltemezler ve öldükten sonra hayat da veremezler.“Gerçek şu ki dönüşümüz Allah’adır.” O da herkese amelinin karşılığını verecektir. “Şüphesiz haddi aşanlar da” Rablerine karşı masiyetler işlemek, O’nu inkâr etme küstahlığını göstermek sureti ile kendi aleyhlerine haddi aşanlar da “cehennemliktir.”
Bu mü’min kişi, onlara samimiyetle öğüt verdikten, onları uyarıp korkuttuktan sonra onlar, ona itaat etmeyip isteğine uygun tavırlar takınmayınca onlara şunları söyledi:
44. “Yakında benim size söylediklerimi” bu öğütlerimi “hatırlayacaksınız.” Bu öğüdümü kabul etmemenin ne kadar büyük bir aldanış olduğunu, azap başınıza geleceği vakit ve pek büyük mükâfattan mahrum kalacağınızda “hatırlayacaksınız”anlayacaksınız.“Ben işimi Allah’a havale ediyorum.”O’na sığınıyor, O’na güveniyorum. Bütün işlerimi O’na havale ediyorum. Menfaatime olan bütün hususlarda sizden ya da başkasından bana gelebilecek zararları önleme hususunda da O’na tevekkül ediyorum.“Şüphesiz Allah kullarını çok iyi görendir.” Onların halini ve neye layık olduklarını bilir. Benim halimi ve güçsüzlüğümü bilir. Size karşı beni korur, sizin kötülüklerinize karşı beni himaye eder. Sizin halinizi de bilir. Sizler yaptıklarınızı ancak O’nun iradesi ve meşîeti dahilinde yapıyorsunuz. Allah sizleri bana musallat edecek olursa, şüphesiz O’nun bunda bir hikmeti vardır ve bu, dahi O’nun iradesi ve meşîeti dahilinde olacaktır.
45. O gücü sonsuz Yüce Allah, o ilâhî tevfike mazhar olan mü’min adamı, Firavun ve onun hanedanının planladıkları cezalara, onu öldürüp yok etme isteklerine karşı korudu. Zira o, onların hoşlarına gitmeyecek şeyler yapmış, Mûsâ aleyhisselam’a tam anlamı ile muvafakat ettiğini açığa vurmuştu. Mûsâ’nın kendilerini davet ettiği aynı şeylere onları davet etmişti. Onlar ise böyle bir işe tahammül edemediler. Halbuki o vakit güç ve kudret sahibi idiler. Bu mü’min kişi ise onları kızdırıp öfkelendirmiş, bu yüzden ona karşı kin duymuşlardır. Ona bir tuzak kurmak istediler, Allah da onların hile ve tuzaklarına karşı onu korudu, onların hile ve tuzakları bizzat kendi başlarına geçti. “Firavun hanedanını ise feci azap kuşattı.” Yüce Allah, bir günün sabahında arkalarında tek bir kişi kalmamak üzere hepsini suda boğuverdi.
46. Berzah âleminde ise:“Onlar sabah akşam ateşe sokulurlar. Kıyametin kopacağı gün ise: “Firavun hanedanını azabın en şiddetlisine sokun” denilecek.” Allah’ın peygamberlerini yalanlayanların, O’nun emrine inatla direnenlerin başına gelecek korkunç cezalar işte bunlardır.
Envié a Moisés u con Mis signos evidentes y Mis pruebas determinantes.
Ant olsun ki Musa'yı apaçık ayetlerimiz ve kesin deliller ile gönderdik.
The Story of Musa and Fir`awn
Allah consoles His Prophet Muhammad ﷺ for the disbelief of his people and gives him the glad tidings of good consequences and victory in this world and the Hereafter, as happened to Musa bin `Imran, peace be upon him, whom Allah sent with clear proof and definitive evidence. Allah says:
بِـَايَـتِنَا وَسُلْطَانٍ مُّبِينٍ
(with Our Ayat, and a manifest authority). Authority means proof and evidence.
إِلَى فِرْعَوْنَ
(to Fir`awn), who was the king of the Copts of Egypt.
وَهَـمَـنَ
(Haman) who was his adviser.
وَقَـشرُونَ
(and Qarun) who was the richest trader among the people of his time.
فَقَالُواْ سَـحِرٌ كَـذَّابٌ
(but they called (him): "A sorcerer, liar!") means, they rejected him and thought he was a sorcerer, a madman and an illusionist who was telling lies about having been sent by Allah. This is like the Ayah:
كَذَلِكَ مَآ أَتَى الَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ مِّن رَّسُولٍ إِلاَّ قَالُواْ سَـحِرٌ أَوْ مَجْنُونٌ - أَتَوَاصَوْاْ بِهِ بَلْ هُمْ قَوْمٌ طَـغُونَ
(Likewise, no Messenger came to those before them but they said: "A sorcerer or a madman!" Have they transmitted this saying to these Nay, they are themselves a people transgressing beyond bounds!) (51:52-53)
فَلَمَّا جَآءَهُمْ بِالْحَقِّ مِنْ عِندِنَا
(Then, when he brought them the Truth from Us,) means, with definite evidence that Allah had sent him to them,
قَالُواْ اقْتُلُواْ أَبْنَآءَ الَّذِينَ ءَامَنُواْ مَعَهُ وَاسْتَحْيُواْ نِسَآءَهُمْ
(they said: "Kill with him the sons of those who believe and let their women live;) This was a second command from Fir`awn to kill the males of the Children of Israel. The first command had been as a precaution against the emergence of a man like Musa, or an act intended to humiliate this people or reduce their numbers or both. The second command was for the second reason, to humiliate the people so that they would regard Musa as a bad omen. they said:
أُوذِينَا مِن قَبْلِ أَن تَأْتِيَنَا وَمِن بَعْدِ مَا جِئْتَنَا قَالَ عَسَى رَبُّكُمْ أَن يُهْلِكَ عَدُوَّكُمْ وَيَسْتَخْلِفَكُمْ فِى الاٌّرْضِ فَيَنظُرَ كَيْفَ تَعْمَلُونَ
("We (Children of Israel) had suffered troubles before you came to us, and since you have come to us." He said: "It may be that your Lord will destroy your enemy and make you successors on the earth, so that He may see how you act") (7:129). Qatadah said, this was one command after another.
وَمَا كَـيْدُ الْكَـفِرِينَ إِلاَّ فِى ضَلَـلٍ
(but the plots of disbelievers are nothing but in vain!) means, their schemes and intentions -- to reduce the numbers of the Children of Israel lest they prevail over them -- were doomed to failure.
وَقَالَ فِرْعَوْنُ ذَرُونِى أَقْتُلْ مُوسَى وَلْيَدْعُ رَبَّهُ
(Fir`awn said: "Leave me to kill Musa, and let him call his Lord!...") Fir`awn, may Allah curse him, resolved to kill Musa, peace be upon him, i.e., he said to his people, `let me kill him for you.'
وَلْيَدْعُ رَبَّهُ
(and let him call his Lord!) means, `I do not care.' This is the utmost in offensive stubbornness.
إِنِّى أَخَافُ أَن يُبَدِّلَ دِينَكُـمْ أَوْ أَن يُظْهِرَ فِى الاٌّرْضِ الْفَسَادَ
(I fear that he may change your religion, or that he may cause mischief to appear in the land!) means, Musa; Fir`awn was afraid that Musa would lead his people astray and change their ways and customs. As if Fir`awn would be concerned about what Musa might do to his people! The majority understood this as meaning, `he will change your religion and cause mischief to appear in the land.'
وَقَالَ مُوسَى إِنِّى عُذْتُ بِرَبِّى وَرَبِّكُـمْ مِّن كُلِّ مُتَكَبِّرٍ لاَّ يُؤْمِنُ بِيَوْمِ الْحِسَابِ
(Musa said: "Verily, I seek refuge in my Lord and your Lord from every arrogant who believes not in the Day of Reckoning!") means, when he heard that Fir`awn had said,
ذَرُونِى أَقْتُلْ مُوسَى
(Leave me to kill Musa,) Musa, peace be upon him, said, "I seek refuge and protection with Allah from his evil and the evil of those like him." So he said:
إِنِّى عُذْتُ بِرَبِّى وَرَبِّكُـمْ
(Verily, I seek refuge in my Lord and your Lord) -- those who were being addressed here --
مِّن كُلِّ مُتَكَبِّرٍ
(from every arrogant) means, from every evildoer,
لاَّ يُؤْمِنُ بِيَوْمِ الْحِسَابِ
(who believes not in the Day of Reckoning!) It was reported in the Hadith narrated from Abu Musa, may Allah be pleased with him, that when the Messenger of Allah ﷺ was afraid of some people, he would say:
«اللْهُمَّ إِنَّا نَعُوذُ بِكَ مِنْ شُرُورِهِمْ، وَنَدْرَأُ بِكَ فِي نُحُورِهِم»
(O Allah, we seek refuge in You from their evil and we seek Your help in repulsing them.)
Talaga ngang nagpadala Kami kay Moises kalakip ng mga tanda Naming maliliwanag at isang patotoong tiyak
Nous avons envoyé Moïse accompagné de preuves claires et d’un argument décisif.
Inviammo Mūsā con i nostri inequivocabili versetti e con chiare prove.
Sungguh Kami telah mengutus Musa dengan mukjizat Kami yang jelas dan bukti yang kuat.
I sent Moses with My clear signs and decisive proof.
Đến gặp Fir-'awn và bộ trưởng của hắn là Haman và Qarun, nhưng bọn họ bảo Musa là một tên phù thủy chuyên dối trá mà lại luôn miệng khẳng định mình là một vị Thiên Sứ.
kay Paraon at sa katuwang nitong si Hāmān at kay Qārūn, ngunit nagsabi sila: "Si Moises ay isang manggagaway na palasinungaling sa inaangkin niya na siya raw ay isang sugo!"
al Faraone e al suo ministro Hāmān, e a Ǭārūn, ma dissero: "Mūsā è un mago e bugiardo che sostiene di essere un messaggero".
Commentary
Frequent references were made earlier in the text to the warnings given to deniers of pure monotheism and prophethood which brought more opposition and hostility from disbelievers. Naturally, this situation made the Holy Prophet ﷺ sad. It was to comfort him that, in nearly two sections cited above, mentioned there is the story of Sayyidna Musa (علیہ السلام) and Pharaoh. In this story, there is a lengthy dialogue between the Pharaoh, his people and a righteous elder who, despite being a scion of the House of the Pharaoh, had believed in the faith of Sayyidna Musa (علیہ السلام) after having seen the miracles shown at his hands - but, had kept his faith secret until that time. Once this dialogue took place, his faith stood declared automatically and conclusively.
Out of early Tafsir authorities, Muqatil, Suddiyy and Hasan have said that he was a cousin of the Pharaoh and was the same person who, at the time they were talking in the court of Pharaoh about killing Sayyidna Musa (علیہ السلام) in retaliation against the killing of the Copt, had come running from the far side of the city and apprised Sayyidna Musa (علیہ السلام) of the danger and advised him to go out of Egypt. This event has been mentioned in Surah Al-Qasas: وَجَاءَ رَجُلٌ مِّنْ أَقْصَى الْمَدِينَةِ يَسْعَىٰ (And there came a man running, from the farthest part of the city. - A1-Qasas, 28:20)
The name of this believing member of the House of the Pharaoh has been given as Habib in some sources. But, the truth of the matter is that Habib is the name of the person who has been mentioned in Surah Sin (36:20). The name of this person is شَمعان (Shama'n). Suhaili considers this name as most correct. Others say that his name is Hizgil. Tha'labi has reported the same name from Sayyidna Ibn ` Abbas ؓ .
In a Hadith, the Holy Prophet ﷺ said, 'Of some صِّدِّيقِين (siddiqin: the truthful ones), there is Habib najjar (carpenter) whose incident appears in Surah Ya Sin; the other is the believer from the House of Pharaoh; the third, Abu Bakr (Sayyidna Abu Bakr as۔ ؓ ), and he is the foremost among them.' (Qurtubi)
Lo envié ante el Faraón, su ministro Hamán y Qarún. Pero ellos dijeron: “Moisés es un hechicero y un mentiroso que afirma ser un Mensajero”.
Faraonu, silniku Egipta, njegovu ministru Hamanu, te Karunu, vlasniku riznica, poslat je Musa s očitim dokazima, ali su oni porekli Musaovu poslanicu i utjerali ga u laž. Rekli su da je čarobnjak i lažac u svojoj tvrdnji da je poslanik.
Nous l’avons envoyé à Pharaon et à ses deux ministres Hâmân et Coré (Qârûn) qui dirent: Moïse est un sorcier et ment lorsqu’il prétend être un messager.
Kami mengutusnya kepada Firaun, perdana menterinya, Hāmān, dan Karun. Namun, mereka semua berkata, “Musa adalah penyihir dan pembual yang mengaku sebagai rasul.”
To Pharaoh, his minister Haman, and Qarun, and so they said: “Moses is a magician and a liar in his claim to be a messenger”.
Firavun'a, veziri Haman'a ve Karun'a gönderdik. Dediler ki: "Musa, iddia ettiği peygamberlikte yalancı bir sihirbazdır."
Ketika Musa datang dengan bukti yang menunjukkan kebenarannya, Firaun berkata, “Bunuhlah anak-anak lelaki dari orang-orang yang beriman dan biarkanlah anak-anak perempuan mereka sebagai penghinaan bagi mereka.” Namun, upaya orang-orang kafir untuk menyedikitkan jumlah orang-orang mukmin hanyalah usaha sia-sia, punah, dan tidak berpengaruh.
Kaya noong naghatid siya sa kanila ng patotoong nagpapatunay sa katapatan niya ay nagsabi sina Paraon: "Patayin ninyo ang mga lalaking anak ng mga sumampalataya kasama sa kanya at panatilihin ninyo ang mga kababaihan nila bilang paghamak sa kanila." Walang iba ang pakana ng mga tagatangging sumampalataya sa pamamagitan ng pag-uutos ng pagpapakaunti sa bilang ng mga mananampalataya kundi isang napapahamak na nawawala, na walang bakas para roon.
Lorsque Moïse leur apporta la preuve évidente de sa véracité, Pharaon dit: Tuez les fils des croyants qui l’accompagnent et épargnez leurs femmes afin de les humilier. Or le stratagème des mécréants consistant à réduire le nombre des croyants n’atteindra pas sa fin.
I ne samo da su porekli Musaovo, alejhis-selam, poslanstvo već su prešli granicu u zlu, pa su ubijali mušku djecu Musaova naroda, a dotle su ostavljali žensku djecu da im budu sluškinje. A to što nevjernici nastoje ubijati vjernike kako bi ih bilo manje spletka je koja im neće uspjeti.
E quando Mūsā giunse loro con chiare prove che attestavano la sua veridicità, il Faraone disse: "Uccidete i figli di quelli che hanno creduto assieme a lui e rendete schiave le loro donne al fine di umiliarle". Tuttavia, la trama dei miscredenti di uccidere alcuni credenti svanì senza lasciare alcuna traccia.
Entonces, cuando Moisés u se presentó ante ellos con las pruebas para demostrar su veracidad, el Faraón dijo: “Maten a los hijos de aquellos que han creído en Moisés y dejen a sus mujeres con vida, para deshonrarlas”. Sin embargo, el complot de los incrédulos para intentar reducir a los creyentes no tuvo éxito.
Then when Moses came to them with the proof to show his truthfulness, Pharaoh said: “Kill the sons of those who have believed in Moses and keep their women alive, to disgrace them”. And the plot of the disbelievers to attempt to reduce the number of believers will only perish not being successful.
Do đó, khi Musa mang bằng chứng đến cho họ để chứng minh cho sứ mạng thật của Người thì Fir-'awn liền hạ lệnh: Hãy giết chết các đứa con trai của những ai mà tin tưởng theo Y, và bắt giữ các phụ nữ để làm nhục họ. Và mưu đồ của những kẻ không có đức tin muốn cố động lại số lượng người có đức tin, nhưng điều đó chỉ rơi vào lầm lạc và bị tiêu diệt.
Musa, doğruluğuna delalet eden apaçık delilleri getirdiğinde Firavun şöyle dedi: "Onunla birlikte iman edenlerin oğullarını öldürün. Aşağılamak için kadınlarını hayatta bırakın. Müslümanların sayısını azaltmak için kâfirlerin kurdukları tuzak yok olmaya mahkum ve hiçbir tesiri yoktur."
In addition to arguments, the prophets were given miraculous supports which provided ample proof of their having been sent and commissioned by God. But, acceptance of the Truth by a man comes at the cost of negating his own self, which is the most difficult sacrifice for him. It was for this reason alone that Pharaoh and his courtiers did not accept Moses’ prophethood, in spite of very clear arguments in its favour. While, on the one hand, they started creating the impression among the people that Moses’ claim to prophethood was baseless and his miracles were feats of magic. On the other hand, they decided to more vigorously implement their earlier policy of reducing the population of the Children of Israel, so that Moses should not be able to establish a firm foundation among his own community. But they did not know that they were using these strategies not against Moses but against God, and against God no strategy devised by any human being could be successful.
Faraon se obratio uglednicima svog naroda: “Pustite me da ubijem Musaa, a neka on traži od Boga, Koji ga je poslao ljudima – kako on to tvrdi – da ga zaštiti od mene! Strahujem da će vas odvratiti od vaše vjere mijenjajući je! I pretpostavljam da će izazvati veliki nered i ubistva time što čini u Egiptu.”
Pharaon dit: Laissez-moi tuer Moïse afin de le punir et qu’il invoque donc son Seigneur pour qu’il m’en empêche et peu m’importe qu’il invoque son Seigneur. Je crains qu’il ne change la religion à laquelle vous êtes fidèles et que la Terre ne soit corrompue par le meurtre et la destruction.
El Faraón dijo: “Déjenme que mate a Moisés para castigarlo, y que invoque a su Señor para que lo salve de mí. No me importa si él clama a su Señor. Temo que cambie la religión que ustedes siguen o que corrompa la Tierra trayendo muerte y destrucción”.
Il Faraone disse: "Lasciatemi uccidere Mūsā per punirlo. Che invochi pure il suo Dio affinché lo salvi da me; non mi importa che egli invochi il suo Dio. In verità, io temo che egli vi distolga dalla religione che seguite, o che diffonda corruzione in terra con la distruzione e l'omicidio"
Pharaoh said: “Leave me to kill Moses, as a punishment for him, and let him call upon his Lord to save him from me. I do not care if he calls upon His Lord. I fear he will change your religion which you follow or corruption will appear on earth by killing and destruction”.
Firavun şöyle dedi: "Bırakın beni! Musa'yı cezalandırmak için onu öldüreyim. Onu, benden kurtarması için Rabbine dua etsin. Ben onun Rabbine dua etmesini önemsemiyorum. Ben sizin yaşamış olduğunuz dininizi değiştirmesinden ya da öldürerek ve tahrip ederek yeryüzünde fesat çıkarmasından korkuyorum." dedi.
Và Fir-'awn bảo: Hãy để ta giết Musa như là một sự trừng phạt dành cho Nó cũng như hãy để Nó kêu gọi Thượng Đế của Nó đến để ngăn cản ta đi, nhưng ta sẽ không sợ việc kêu gọi Thượng Đế của Nó đến đây đâu, ta chỉ sợ nó sẽ thay đổi tôn giáo của các ngươi rồi các ngươi đi theo Nó hoặc Nó sẽ dấy loạn trong xứ bằng cách giết chóc và tàn phá.
Nagsabi si Paraon: "Pabayaan ninyo ako, papatayin ko si Moises bilang parusa sa kanya at dumalangin siya sa Panginoon niya na ipagsanggalang siya laban sa akin sapagkat ako ay hindi nag-aalintana na dumalangin siya sa Panginoon niya. Tunay na ako ay nangangamba na magpaiba siya sa relihiyon ninyo na kayo ay naroon o na magpangibabaw siya sa lupain ng kaguluhan sa pamamagitan ng pagpatay at paninira."
Firaun berkata, “Biarkanlah aku membunuh Musa sebagai hukuman baginya. Silakan dia memanggil Tuhannya agar melindunginya dariku, aku tidak peduli bila dia memanggil Tuhannya. Sesungguhnya aku khawatir dia akan merubah agama yang kalian pegang atau melakukan kerusakan di bumi dengan melakukan pembunuhan dan kerusakan.”
Mūsā, pace a lui, disse, quando ascoltò le minacce del Faraone: "In verità, io mi rifugio e mi affido al mio e vostro Dio da ogni superbo nei confronti della verità e della fede che non crede nel Giorno del Giudizio né al Rendiconto né alla punizione in esso previsti"
Nagsabi si Moises – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan – noong nakaalam siya sa pagbabanta ni Paraon sa kanya: "Tunay na ako ay dumulog at nagpasanggalang sa Panginoon ko at Panginoon ninyo laban sa bawat nagpapakamalaki laban sa katotohanan at pananampalataya rito, na hindi sumasampalataya sa Araw ng Pagbangon at anumang naroon na pagtutuos at parusa."
Firavunun kendisini tehdit ettiğini öğrendiğinde Musa -aleyhisselam- şöyle dedi: "Ben, hakkı kabul etmeyen ve O'na iman etmeyerek kibirlenen, kıyamet gününe ve o gündeki hesap ve cezaya iman etmeyen kimseden benim Rabbim ve sizin de Rabbinize yönelip sığındım."
‘He may cause you to change your religion’ here means that he might change the form of religion which had come down to them from their ancestors, so that a new religion might prevail among the people. Pharaoh expressed his intention of slaying Moses, otherwise he might find supporters among the people of his community and, with their help, try to create unrest (fasad)in the country; he wanted him to be killed at the very outset. The greatest impediment to the acceptance of Truth is man’s overweening pride. In order to elevate himself, he wants to lower the Truth. But the supreme supporter of Truth is God, the Lord of the Universe. In the beginning, the opponents of Truth may apparently suppress it, but God’s support guarantees that finally it will be the Truth which will prevail.
Khi biết được lời hăm dọa của Fir-'awn đối với mình thì Musa liền bảo: Ta dựa dẫm và nhờ cậy đến Thượng Đế của Ta và của các ngươi để bảo vệ Ta thoát khỏi tay của những tên ngạo mạn không tin tưởng vào sự thật cũng như không tin tưởng vào Ngày Phục Sinh để thanh toán trong việc thưởng và phạt.
Lorsque Moïse eut connaissance de la menace que Pharaon lui adressait, il dit: Je me refugie et recherche la protection auprès de mon Seigneur et du vôtre contre tout individu arrogant qui refuse de croire à la vérité, de croire au Jour de la Résurrection, à la Reddition des Comptes et à la punition qui y aura lieu.
Moses (peace be upon him) said: “I have sought the protection of my Lord and your Lord against every person who is arrogant to accepting and having faith in the truth, not believing in the resurrection, accounting and punishment.
Na to se Musa obratio faraonu i njegovu narodu rekavši: "Ja od Allaha, Koji je moj i vaš Gospodar, tražim zaštitu od svakog oholnika koji poriče istinu, koji ne vjeruje u Sudnji dan i polaganje računa.
Ketika Musa mengetahui ancaman Firaun, dia berkata, “Sesungguhnya aku bersandar dan berlindung kepada Tuhanku dan Tuhan kalian dari setiap orang yang menyombongkan diri dan tidak beriman kepada kebenaran, yang tidak beriman kepada hari Kiamat beserta segala yang ada padanya berupa hisab dan pembalasan.”
Moisés u dijo: “He buscado la protección de mi Señor y Señor de ustedes contra toda persona que sea arrogante en aceptar y creer en la verdad, que no cree en la resurrección, la rendición de cuentas y el castigo”.
Un creyente de la familia del Faraón, que ocultaba su fe de su pueblo, dijo, criticándolos por querer matar a Moisés: “¿Van a matar a un hombre que no ha cometido ningún delito, solo porque dice ‘mi Señor es Al-lah’, sin importar el hecho de que les trajo milagros y pruebas para mostrar la veracidad de su afirmación de ser un Mensajero de su Señor? Si realmente es un mentiroso, su mentira recaerá sobre él, pero si es sincero, algunos de los castigos que promete podrían caer sobre ustedes rápidamente. Al-lah no guía a la verdad a quien se extralimita y miente en contra de Al-lah y Sus mensajeros.
Disse un uomo della corte del Faraone che credeva in Allāh, nascondendo la propria fede al suo popolo, contrario alla loro decisione di uccidere Mūsā: "Uccidete forse un uomo senza che ne abbia colpa, solo perché ha affermato: Il mio Dio è Allāh, e poiché vi è giunto con prove e argomenti incontestabili che mostrano la veridicità di ciò che afferma, ovvero che egli sia un messaggero per conto del suo Dio? E anche ammesso fosse bugiardo, le conseguenze delle sue bugie ricadrebbero su di lui; tuttavia, se fosse veritiero, vi giungerebbe in fretta parte della punizione di cui egli vi minaccia. In verità, Allāh non aiuta alla verità chi trasgredisce i limiti da Lui imposti, diffamando Allāh e i Suoi Messaggeri.
May nagsabing isang lalaking mananampalataya kay Allāh kabilang sa mag-anak ni Paraon, na nagtatago ng pananampalataya niya sa mga kababayan niya habang nagmamasama sa kanila ng pagtitika nila sa pagpatay kay Moises: "Papatay ba kayo ng isang lalaki na walang sala bagamat siya ay nagsabi: 'Ang Panginoon ko ay si Allāh,' samantalang naghatid nga siya sa inyo ng mga katwiran at mga patotoong nagpapatunay sa katapatan niya sa pag-aangkin niyang siya ay isinugo mula sa Panginoon niya? Kung itinakdang siya ay isang sinungaling, ang kapinsalaan ng kasinungalingan niya ay manunumbalik sa kanya. Kung siya ay naging isang tapat, tatama sa inyo ang ilan sa ipinangangako niya sa inyo na pagdurusa nang maaga. Tunay na si Allāh ay hindi nagtutuon sa katotohanan ng sinumang lumalampas sa mga hangganan Niya, na gumagawa-gawa [ng kasinungalingan] laban sa Kanya at laban sa mga sugo Niya.
U raspravu se uključio jedan čovjek iz faraonove porodice, koji je tajno vjerovao u Allaha i podržavao Musaa, alejhis-selam. Upitao je faraonove poklonike: “Zar ćete ubiti nevina čovjeka samo zato što prihvata Allaha za Gospodara – a samo Allah polaže pravo da Mu se robuje!? Zar ćete ubiti čovjeka koji vam je donio bjelodane dokaze da je Božiji poslanik!? Ako Musa laže govoreći da je poslanik, laže na svoju štetu i sam će snositi posljedice svoje laži. Međutim, ako istinu govori, onda će vas, budete li ga smatrali lašcem, neizostavno stići nešto od onog čime vam prijeti. Znajte da Uzvišeni Allah neće uputiti one ljude koji prelaze granice u grijesima, a usto iznose laži na Njega i na Njegove poslanike.”
Seorang laki-laki yang beriman kepada Allah dari kalangan kaum Firaun yang menyembunyikan imannya dari kaumnya berkata sebagai pengingkaran atas rencana mereka untuk membunuh Musa, “Apakah kalian akan membunuh seorang laki-laki yang tidak bersalah hanya karena dia berkata, 'Tuhanku adalah Allah' dan dia telah datang kepada kalian dengan membawa mukjizat dan bukti yang menunjukkan kebenaran ucapannya bahwa dia adalah utusan dari Tuhannya?! Seandainya dia berdusta maka akibat buruk dustanya akan menimpa dirinya sendiri dan bila dia benar maka sebagian dari apa yang dia ancamkan kepada kalian berupa azab akan menimpa kalian segera. Sesungguhnya Allah tidak membimbing kepada kebenaran siapa yang melampaui batas-batas-Nya, yang membuat kebohongan atas nama-Nya dan atas nama rasul-rasul-Nya.
Và có một người đàn ông có đức tin vào Allah trong đám người của Fir-'awn đã từng dấu kín đức tin của mình, một khi biết được họ quyết định muốn giết chết Musa thì người vội lên tiếng thưa: Phải chăng bệ hạ giết một người không hề phạm tội với ai chỉ vì lý do Người nói: Thượng Đế của tôi là Allah, và Người đã mang cho bệ hạ với những bằng chứng và minh chứng để chứng minh cho sự chân thật của Người về sự tuyên bố rằng Người là một Sứ Giả đến từ Thượng Đế của Người?! Và nếu Người là tên dối trá sẽ hoàn toàn chịu tội về lời dối trá của mình. Và ngược lại, nếu Người nói sự thật thì điều đã hăm dọa bệ hạ thì bệ hạ sớm trừng phạt mà không tránh khỏi. Thật sự Allah sẽ không hướng dẫn đến với chân lý đối với ai vượt qua giới hạn nghiêm cấm về sự bịa đặt điều gian dối rồi đỗ thừa cho Ngài lẫn các Sứ Giả của Ngài.
Firavun ailesinden olup Allah'a iman eden ve kavminden imanını gizleyen bir adam Musa -aleyhisselam-'ı öldürme konusunda kararlı olmalarını inkâr edip, şöyle dedi: "Rabbim Allah'tır demekten başka hiçbir suçu olmayan bir adamı mı öldüreceksiniz? Hâlbuki o, Rabbi tarafından gönderildiğine dair iddia ettiği şeyde doğruluğuna delalet eden apaçık kanıtlar ve deliller getirmiştir. Eğer onun yalancı olduğunu farz edersek yalanı kendi aleyhine döner. Eğer doğru söylüyor ise size vadettiği azabın bir kısmı gecikmeden başınıza gelecektir. Şüphesiz ki Yüce Allah; koyduğu sınırları aşan, Allah'a ve resulüne iftira atan kimseyi hakka muvaffak kılmaz."
Musa was supported by a believing Man from Fir`awn's Family
The well-known view is that this believing man was a Coptic (Egyptian) from the family of Fir`awn. As-Suddi said, he was a cousin son of the paternal uncle of Fir`awn. And it was said that he was the one who was saved along with Musa, peace be upon him. Ibn Jurayj reported that Ibn `Abbas, may Allah be pleased with him, said "No one from among the family of Fir`awn believed apart from this man, the wife of Fir`awn, and the one who said,
يمُوسَى إِنَّ الْمَلاّ يَأْتَمِرُونَ بِكَ لِيَقْتُلُوكَ
("O Musa! Verily, the chiefs are taking counsel together about you, to kill you.")" (28:20) This was narrated by Ibn Abi Hatim. This man concealed his Faith from his people, the Egyptians, and did not reveal it except on this day when Fir`awn said,
ذَرُونِى أَقْتُلْ مُوسَى
(Leave me to kill Musa,) The man was seized with anger for the sake of Allah, and the best of Jihad is to speak a just word before an unjust ruler, as is stated in the Hadith. There is no greater example of this than the words that this man said to Fir`awn:
أَتَقْتُلُونَ رَجُلاً أَن يَقُولَ رَبِّىَ اللَّهُ
(Would you kill a man because he says: `My Lord is Allah,) Al-Bukhari narrated a similar story in his Sahih from `Urwah bin Az-Zubayr, may Allah be pleased with him, who said: "I said to `Abdullah bin `Amr bin Al-`As, may Allah be pleased with him: `Tell me, what was the worst thing the idolators did to the Messenger of Allah ﷺ ' He said, `While the Messenger of Allah ﷺ was praying in the courtyard of the Ka`bah, `Uqbah bin Abi Mu`it came and grabbed the shoulder of the Messenger of Allah ﷺ and started twisting his garment so that it strangled him. Abu Bakr, may Allah be pleased with him, came and grabbed `Uqbah's shoulder and pushed him away from the Prophet , then he said,
أَتَقْتُلُونَ رَجُلاً أَن يَقُولَ رَبِّىَ اللَّهُ وَقَدْ جَآءَكُمْ بِالْبَيِّنَـتِ مِن رَّبِّكُمْ
(Would you kill a man because he says: `My Lord is Allah,' and he has come to you with clear signs from your Lord)."' This was recorded by Al-Bukhari. Allah's saying;
وَقَدْ جَآءَكُمْ بِالْبَيِّنَـتِ مِن رَّبِّكُمْ
(and he has come to you with clear signs from your Lord) means, "how can you kill a man just because he says, `My Lord is Allah,' and he brings proof that what he is saying is the truth" Then, for the sake of argument, he went along with them and said,
وَإِن يَكُ كَـذِباً فَعَلَيْهِ كَذِبُهُ وَإِن يَكُ صَـدِقاً يُصِبْكُمْ بَعْضُ الَّذِى يَعِدُكُمْ
(And if he is a liar, upon him will be (the sin of) his lie; but if he is telling the truth, then some of that (calamity) wherewith he threatens you will befall on you. ) meaning, `if you do not believe in what he is saying, then it is only common sense to leave him alone and not harm him; if he is lying, then Allah will punish him for his lies in this world and in the Hereafter. If he is telling the truth and you harm him, then some of what he is warning about will happen to you too, because he is threatening you with punishment in this world and in the Hereafter if you go against him. It is possible that he is telling the truth in your case, so you should leave him and his people alone, and not harm them.' Allah tells us that Musa asked Fir`awn and his people to leave them in peace, as Allah says:
وَلَقَدْ فَتَنَّا قَبْلَهُمْ قَوْمَ فِرْعَوْنَ وَجَآءَهُمْ رَسُولٌ كَرِيمٌ - أَنْ أَدُّواْ إِلَىَّ عِبَادَ اللَّهِ إِنِّى لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ
وَأَن لاَّ تَعْلُواْ عَلَى اللَّهِ إِنِّى ءَاتِيكُمْ بِسُلْطَانٍ مُّبِينٍ - وَإِنِّى عُذْتُ بِرَبِّى وَرَبِّكُمْ أَن تَرْجُمُونِ - وَإِن لَّمْ تُؤْمِنُواْ لِى فَاعْتَزِلُونِ
(And indeed We tried before them Fir`awn's people, when there came to them a noble Messenger, saying: "Deliver to me the servants of Allah. Verily, I am to you a Messenger worthy of all trust. And exalt not yourselves against Allah. Truly, I have come to you with a manifest authority. And truly, I seek refuge with my Lord and your Lord, lest you should stone me. But if you believe me not, then keep away from me and leave me alone.") (44:17-21). Similarly, the Messenger of Allah ﷺ told the Quraysh to leave him alone and let him call the servants of Allah to Allah; he asked them not to harm him, and to uphold the ties of kinship that existed between him and them, by not harming him. Allah says:
قُل لاَّ أَسْـَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلاَّ الْمَوَدَّةَ فِى الْقُرْبَى
(Say: "No reward do I ask of you for this except to be kind to me for my kinship with you.") (42:23), meaning, `do not harm me, because of the ties of kinship that exist between me and you; so do not harm me, and let me address my call to the people.' This was the basis of the truce agreed upon on the day of Al-Hudaybiyah, which was a manifest victory.
إِنَّ اللَّهَ لاَ يَهْدِى مَنْ هُوَ مُسْرِفٌ كَذَّابٌ
(Verily, Allah guides not one who is a transgressor, a liar!) means, `if the one who claims to have been sent by Allah is a liar, as you say, this would be obvious to everyone from his words and deeds, for they would be inconsistent and self-contradictory. But we can see that this man is upright and what he says is consistent. If he was a sinner and a liar, Allah would not have guided him and made his words and actions rational and consistent as you see them.' Then this believer warned his people that they would lose the blessings Allah bestowed upon them and that the vengeance of Allah would befall them:
يقَومِ لَكُمُ الْمُلْكُ الْيَوْمَ ظَـهِرِينَ فِى الاٌّرْضِ
(O my people! Yours is the kingdom today, you being dominant in the land.) means, `Allah has blessed you with this kingdom, dominance in the land, power and authority, so take care of this blessing by giving thanks to Allah and believing in his Messenger, and beware of the punishment of Allah if you reject His Messenger.'
فَمَن يَنصُرُنَا مِن بَأْسِ اللَّهِ إِن جَآءَنَا
(But who will save us from the torment of Allah, should it befall us) means, `these soldiers and troops will not avail you anything and will not ward off the punishment of Allah, if He decides to punish us.' Fir`awn said to his people, in response to the advice of this righteous man who was more deserving of kingship than Fir`awn:
مَآ أُرِيكُمْ إِلاَّ مَآ أَرَى
(I show you only that which I see,) meaning, `I only tell you and advise you to do that which I think is good for myself, too.' But Fir`awn lied, because he knew that Musa was telling the truth concerning the Message which he brought.
قَالَ لَقَدْ عَلِمْتَ مَآ أَنزَلَ هَـؤُلاءِ إِلاَّ رَبُّ السَّمَـوَتِ وَالاٌّرْضِ بَصَآئِرَ
(Musa said: "Verily, you know that these signs have been sent down by none but the Lord of the heavens and the earth.") (17:102)
وَجَحَدُواْ بِهَا وَاسْتَيْقَنَتْهَآ أَنفُسُهُمْ ظُلْماً وَعُلُوّاً
(And they belied them (those Ayat) wrongfully and arrogantly, though they were themselves convinced thereof) (27:14)
مَآ أُرِيكُمْ إِلاَّ مَآ أَرَى
(I show you only that which I see,) -- Fir`awn uttered a lie and a fabrication; he betrayed Allah and His Messenger, and cheated his people by not advising them sincerely.
وَمَآ أَهْدِيكُمْ إِلاَّ سَبِيلَ الرَّشَادِ
(and I guide you only to the path of right policy!) means, `and I am only calling you to the path of truth, sincerity and guidance.' This was also a lie, but his people obeyed him and followed him. Allah says:
فَاتَّبَعُواْ أَمْرَ فِرْعَوْنَ وَمَآ أَمْرُ فِرْعَوْنَ بِرَشِيدٍ
(they followed the command of Fir`awn, and the command of Fir`awn was no right guide) (11:97).
وَأَضَلَّ فِرْعَوْنُ قَوْمَهُ وَمَا هَدَى
(And Fir`awn led his people astray, and he did not guide them.) (20:79) According to a Hadith:
«مَا مِنْ إِمَام يَمُوتُ يَوْمَ يَمُوتُ وَهُوَ غَاشٌّ لِرَعِيَّتِهِ، إِلَّا لَمْ يَرَحْ رَائِحَةَ الْجَنَّةِ، وَإِنَّ رِيحَهَا لَيُوجَدُ مِنْ مَسِيرَةِ خَمْسِمِائَةِ عَام»
(There is no leader who dies having cheated his people, but he will never smell the fragrance of Paradise, and its fragrance can be detected from a distance of a five-hundred year journey.)" And Allah is the Guide to the straight path.
Un homme, croyant en Allah appartenant aux gens de Pharaon et qui dissimulait sa foi aux siens, réprouva leur projet de tuer Moïse. Il leur dit: Allez-vous tuer un homme qui n’a commis d’autre crime que de dire « Mon Seigneur est Allah », alors qu’il vous a apporté les preuves évidentes de sa véracité et de sa qualité de messager envoyé par Allah? S’il s’avérait que c’est un menteur, le préjudice de son mensonge retomberait sur lui et s’il est véridique, une part du châtiment qu’il vous promet s’abattra sur vous bientôt. Allah ne facilite pas la vérité à ceux qui outrepassent Ses limites et inventent des mensonges sur Lui et sur Ses messagers.
In verse 28, it was said: يَكْتُمُ إِيمَانَهُ (who had kept his faith secret). This tells us that a person who does not declare his 'iman (faith) before people, yet remains staunch in his faith by heart, then, this person is a believer. But, it stands proved from clear textual authority (of the Qur'an and Hadith) that, for 'iman to be acceptable, the simple certitude of the heart is not enough, instead, it is subject to the condition of a verbal confession and declaration. Unless the person concerned declares it verbally, he or she will not be regarded as a believer. However, making this verbal declaration before people publicly is not necessary. The only reason why it is needed is that unless people come to know about the person's 'iman, they would remain unable to interact with him or her in the same way as they do with Muslims. (Qurtubi)
Earlier in the verse, by saying: مُّؤْمِنٌ مِّنْ آلِ فِرْعَوْنَ (a believing man from the House of the Pharaoh), it is virtually demonstrated that the believer, in his ensuing dialogue with Pharaoh and his people, invited them toward truth and faith as well as restrained them from killing Sayyidna Musa (علیہ السلام) .
A believing man from the family of Pharoah, who was hiding his faith from his people said, criticising them for deciding to kill Moses: “Are you going to kill a man without any crime, besides him saying: ‘My Lord is Allah’, despite the fact he brought you miracles and proof to show the truthfulness of his claim to be a messenger from his Lord? If he really is a liar, his lying will turn against him, but if he is truthful, some of the punishment he is promising will quickly befall you. Allah does not guide to the truth one who trespasses His limits and who lies against Allah and His messengers.
Ô mon peuple, vous êtes aujourd’hui les vainqueurs et vous régnez sur la Terre d’Egypte. Qui donc nous secourra du châtiment d’Allah si nous tuions Moïse? Pharaon dit: Ce sera mon avis et mon jugement qui prévaudront. Je suis d’avis de tuer Moïse afin d’éloigner le mal et la corruption, et je ne vous oriente que vers ce qui est bon et pertinent.
Zatim im se obratio: “Narode moj, danas vama pripada vlast u Egiptu, vi ste glavešine sinova Israilovih, to ne poričem, ali ko će nas zaštititi od kazne koju će Svevišnji Allah, htjedne li, poslati na nas?!” Faraon reče: “Biće po mom mišljenju i mojoj presudi. Smatram da treba ubiti Musaa! To iz razloga da predupredim zlo i nered. I ja vas ne upućujem osim na ono što je ispravno i dobro!"
¡Pueblo! Hoy tienen el poder y el reino, y dominan en la tierra de Egipto. Pero ¿quién nos salvará del castigo de Al-lah si nos sobreviene por matar a Moisés?’” El faraón dijo: “Esta es mi opinión y mi juicio, y he decidido matar a Moisés, para eliminar el mal y la corrupción. Solo los guío hacia lo justo y correcto”.
Người đàn ông trình tiếp: Thưa bệ hạ! Ngày nay uy quyền nằm trong tay của bệ hạ nên bệ hạ chiếm ưu thế trong xứ Ai cập. Bởi thế, nhưng ai sẽ cứu chúng ta thoát khỏi hình phạt của Allah nếu nó xảy ra với chúng ta chỉ vì lý do giết chết Musa ?! Fir-'awn đáp: Ý kiến và phán quyết đều thuộc về trẫm, và trẫm thấy rằng trẫm phải giết chết Musa để giải trừ cái xấu lẫn cái ác cũng như trẫm chỉ hướng dẫn các ngươi đi theo con đường chân chính và đúng đắn.
The true believer mentioned here was a member of the royal family of Pharaoh and was probably one of the high-ranking officials of the court. This venerable gentleman had been influenced by Moses’ call to the Unity of God. However, he had kept his faith a secret. But, when he saw that Pharaoh intended to kill Moses, he openly came to his support. He defended Moses in a very wise and effective manner. This event teaches us that the dawah process is in itself a power which creates its sympathisers and supporters in the camp of dire opponents also, even if the enemy be as tyrannical as Pharaoh.
Ey Kavmim! Bugün Mısır topraklarında galip gelen kimseler olarak hükümranlık sizindir. Musa'yı öldürmemizden dolayı Allah'ın azabı başımıza gelse kim bize yardım eder?" Firavun şöyle dedi: "Görüş benim görüşüm, hüküm benim hükmümdür. Fesadı ve şerri def etmek için Musa'yı öldürmeyi uygun gördüm ve yine sizi hakkaniyete, doğru yola irşat ediyorum."
O mga kalipi ko, sa inyo ang paghahari ngayong araw habang mga nananaig sa lupain ng Ehipto, ngunit sino ang mag-aadya sa atin laban sa pagdurusang dulot ni Allāh kung dumating ito sa atin dahilan sa pagpatay kay Moises?" Nagsabi si Paraon: "Ang pananaw ay ang pananaw ko at ang kahatulan ay kahatulan ko. Nagpasya na ako na patayin si Moises bilang pagtutulak sa kasamaan at kaguluhan. Hindi ako gumagabay sa inyo malibang tungo sa tumpak at tama."
Wahai kaumku! Hari ini kalian mempunyai kekuasaan yang berjaya di bumi Mesir, lalu siapa yang akan menolong kita dari azab Allah bila ia datang karena kalian membunuh Musa?” Firaun berkata, “Pendapat adalah pendapatku, keputusan adalah keputusanku, aku telah memutuskan membunuh Musa untuk menepis keburukan dan kerusakan, aku tidak mengajak kalian kecuali kepada kebaikan dan kelurusan.”
O people, for you is the kingdom today, dominating in the land of Egypt. So who will save us from Allah’s punishment if it comes to us due to killing Moses?” Pharaoh said: “The opinion is my opinion and the judgment is my judgment. And I have decided to kill Moses, to remove evil and corruption. I only guide you to what is right and correct.”
O popolo, oggi detenete il potere e siete i padroni della terra d'Egitto. Chi potrà salvarci dalla punizione di Allāh che ci colpirà in seguito all'uccisione di Mūsā?" Il Faraone disse. "La decisione spetta a me e la legge appartiene a me, e sono certo che l'uccisione di Mūsā sarà utile ad allontanare il male e la corruzione, e io non faccio altro che guidarvi alla retta via e alla giustizia".
Laki-laki yang beriman itu menasihati kaumnya, “Sesungguhnya aku khawatir pada kalian, bila kalian tetap membunuh Musa secara zalim dan semena-mena maka kalian akan ditimpa azab seperti azab yang menimpa kaum yang mendustakan dan bersekutu melawan rasul-rasul mereka yang terdahulu, sehingga Allah pun membinasakan mereka.
Y el hombre que creía dijo, aconsejando a su pueblo: “Temo que, si matan a Moisés de forma injusta y opresiva, les sobrevenga un castigo como el de los aliados que se unieron contra sus profetas previamente, a los que luego Al-lah destruyó.
Il credente disse, consigliando il suo popolo: "In verità, io temo che, se uccidete Mūsā ingiustamente, commettendo un oltraggio, subirete la stessa punizione delle Fazioni, quelle che si allearono contro i loro messaggeri, in passato, e che Allāh distrusse."
And the one who brought faith said, advising his people: “I fear for you, if you kill Moses unjustly and oppressively, a punishment like the punishment of the groups that united against their prophets previously, then Allah destroyed them.
İman eden kimse nasihat ederek kavmine şöyle dedi: "-Eğer Musa'yı zulüm ve düşmanlıkla öldürürseniz- Geçmişte resullerine karşı (düşmanlık etmek için) birleşen ve bundan dolayı da Allah'ın kendilerini helak ettiği toplulukların azabı gibi size de azap gelmesinden korkuyorum."
Celui qui avait la foi dit aux siens en guise de conseil: Je crains que, si vous tuez Moïse injustement et arbitrairement, s’abatte sur vous un châtiment semblable à celui qui s’est abattu sur les coalisés du passé qui s’allièrent contre leurs messagers et qu’Allah a anéantis.
يقَوْمِ إِنِّى أَخَافُ عَلَيْكُمْ مِّثْلَ يَوْمِ الاٌّحْزَابِ
(O my people! Verily, I fear for you an end like that day (of disaster) of the groups (of old)!) meaning, those of the earlier nations who disbelieved the Messengers of Allah, such as the people of Nuh, `Ad, Thamud and the disbelieving nations who came after them, how the punishment of Allah came upon them and they had no one to protect them or ward off that punishment.
وَمَا اللَّهُ يُرِيدُ ظُلْماً لِّلْعِبَادِ
(And Allah wills no injustice for (His) servants.) means, Allah destroyed them for their sins and for their disbelief in and rejection of His Messengers; this was His command and His decree concerning them that was fulfilled. Then he said:
وَيقَوْمِ إِنِّى أَخَافُ عَلَيْكُمْ يَوْمَ التَّنَادِ
(And, O my people! Verily, I fear for you the Day when there will be mutual calling.) meaning, the Day of Resurrection.
يَوْمَ تُوَلُّونَ مُدْبِرِينَ
(A Day when you will turn your backs and flee) means, running away.
كَلاَّ لاَ وَزَرَ - إِلَى رَبِّكَ يَوْمَئِذٍ الْمُسْتَقَرُّ
(No! There is no refuge! Unto your Lord will be the place of rest that Day.) (75:11-12) Allah says:
مَا لَكُمْ مِّنَ اللَّهِ مِنْ عَاصِمٍ
(having no protector from Allah.) meaning, `you will have no one to protect you from the punishment and torment of Allah.'
وَمَن يُضْلِلِ اللَّهُ فَمَا لَهُ مِنْ هَادٍ
(And whomsoever Allah sends astray, for him there is no guide.) means, whomever Allah sends astray will have no other guide except Him. Allah's saying:
وَلَقَدْ جَآءَكُـمْ يُوسُفُ مِن قَبْلُ بِالْبَيِّنَـتِ
(And indeed Yusuf came to you, in times gone by, with clear signs,) refers to the people of Egypt. Allah sent a Messenger to them before the time of Musa, peace be upon him, in the person of Yusuf, peace be upon him, who attained a high position in the government of the people of Egypt. He was a Messenger who called his people to Allah with justice, but they did not obey him in matters of worshipping Allah, they only obeyed him in worldly matters that pertained to his position in the government. Allah says:
فَمَا زِلْتُمْ فِى شَكٍّ مِّمَّا جَآءَكُـمْ بِهِ حَتَّى إِذَا هَلَكَ قُلْتُمْ لَن يَبْعَثَ اللَّهُ مِن بَعْدِهِ رَسُولاً
(but you ceased not to doubt in that which he brought to you, till when he died, you said: "No Messenger will Allah send after him.") means, `you despaired, and said by way of wishful thinking,'
لَن يَبْعَثَ اللَّهُ مِن بَعْدِهِ رَسُولاً
(No Messenger will Allah send after him.) This was because of their disbelief and rejection (of the Messengers).
كَذَلِكَ يُضِلُّ اللَّهُ مَنْ هُوَ مُسْرِفٌ مُّرْتَابٌ
(Thus Allah leaves astray him who is a transgressor and a skeptic. ) means, this is the state of the one whom Allah sends astray because of his sinful actions and the doubts in his heart.
الَّذِينَ يُجَـدِلُونَ فِى ءَايَـتِ اللَّهِ بِغَيْرِ سُلْطَـنٍ أَتَـهُمْ
(Those who dispute about the Ayat of Allah, without any authority that has come to them,) means, those who attempt to refute truth with falsehood and who dispute the proof without evidence or proof from Allah, Allah will hate them with the utmost loathing. Allah says:
كَبُرَ مَقْتاً عِندَ اللَّهِ وَعِندَ الَّذِينَ ءَامَنُواْ
(it is greatly hateful and disgusting to Allah and to those who believe.) meaning, the believers too will despise those who are like this, and whoever is like this, Allah will put a seal on his heart so that after that he will not acknowledge anything good or denounce anything evil. Allah says:
كَذَلِكَ يَطْبَعُ اللَّهُ عَلَى كُـلِّ قَلْبِ مُتَكَبِّرٍ
(Thus does Allah seal up the heart of every arrogant.) meaning, so that they cannot follow the truth.
جَبَّارٍ
(tyrant.)
Nagsabi ang sumampalataya, habang nagpapayo sa mga kababayan niya: "Tunay na ako ay nangangamba para sa inyo – kung pinatay ninyo si Moises dala ng kawalang-katarungan at dala ng pangangaway – ng isang pagdurusang tulad ng pagdurusa ng mga lapian na mga nagbuklod laban sa mga sugo nila kabilang sa mga nauna kaya naman ipinahamak sila ni Allāh,
Và người tin tưởng đó khuyên bảo đám dân chúng của người rằng: Thật sự, tôi chỉ sợ giùm cho quí vị về đại họa - nếu giết chết đi Musa một cách bất công lẫn hận thù - thì sẽ bị trừng phạt giống như sự trừng phạt dành cho những thành phần của liên quân người ngoại đạo đã phủ nhận các Sứ Giả thời trước của chúng. Do đó,Allah đã tiêu diệt chúng.
Podsjećajući i upozoravajući svoje sunarodnike, vjernik iz faraonove porodice reče: “Narode moj, bojim se za vas kobnog dana u kojem ćete doživjeti kaznu ako ubijete Musaa, alejhis-selam, nepravedno! Zar nisu hrđavo skončali oni koji su se urotili protiv poslanikā?!”
“Nuhov narod, Ad i Semud, kao i kasnija pokoljenja obično su se protivili poslanicima, utjerivali su ih u laž i pokazivali otvoreno nevjerstvo, pa ih je Svemogući Allah, pravedno, uništio”, rekao je vjernik iz faraonove porodice. “Znajte da Allah, džellešanuhu, kažnjava pravedno, a da milost ukazuje iz Svoje dobrote!”
Como ocurrió a aquellos que no creyeron y rechazaron a los mensajeros, tal como al pueblo de Noé, ‘Ad, Zamud y a aquellos que les sucedieron. Al-lah los destruyó debido a su incredulidad y a su rechazo a Sus mensajeros. Al-lah no tiene la intención de oprimir a Sus siervos. Él solo los castiga debido a sus pecados.
"Nûh, Âd, Semûd ve onlardan sonra gelen kavimler gibi küfre düşüp resullerini yalanlayanların başına gelenler gibi (sizlerin de başına azap gelecek). Yüce Allah, küfürleri ve resulleri yalanlamaları sebebiyle onları helak etmiştir. Yüce Allah, kullarına zulmetmez. Ancak onlara günahlarının karşılığı olarak azap eder."
Il en est ainsi de ceux qui mécroient et démentent les messagers, à l’image du peuple de Noé, les ‘Âd, et les Thamûd qui vécurent après eux. Allah les a anéantis pour leur mécréance et le démenti qu’ils ont opposé à Ses messagers. Allah ne veut pas être injuste envers les gens mais Il les châtie pour leurs péchés, ce qui est une rétribution équitable.
Sebagaimana kebiasaan orang yang kafir dan mendustakan para Rasul seperti kaum Nuh, ‘Aad, Tsamud dan orang-orang yang datang sesudah mereka. Allah membinasakan mereka karena kekufuran mereka dan pendustaan mereka kepada utusan-utusan Allah. Allah tidak hendak menzalimi hamba-hamba-Nya, akan tetapi Allah mengazab mereka karena dosa-dosa mereka sebagai balasan yang setimpal.
Like those who disbelieved and denied the messengers, such as the people of Noah, Aad, Thamud, and those who came after them. Allah destroyed them due to their disbelief and denial of their messengers. And Allah does not intend to oppress the servants. He only punishes them due to their sins.
Giống số phận của kẻ phủ nhận lẫn kẻ vu khống các Sứ Giả đều nói dối như: Đám dân của Nuh, dân 'Ad và dân Thamud cũng như những kẻ sống sau họ. Thế là Allah đã tiêu diệt họ với sự phủ nhận và bịa đăt, Allah không muốn tạo bất công với đám bầy tôi của Ngài mà Ngài chỉ trừng phạt họ đúng theo tội lỗi mà họ đã từng phạt.
gaya ng kaugalian ng sinumang tumangging sumampalataya at nagpasinungaling sa mga sugo, tulad ng mga kababayan nina Noe, `Ād, Thamūd, at ng mga dumating noong matapos nila sapagkat nagpahamak sa kanila si Allāh dahil sa kawalang-pananampalataya nila at pagpapasinungaling nila sa mga sugo Niya. Hindi si Allāh nagnanais ng kawalang-katarungan para sa mga lingkod [Niya]. Pagdurusahin Niya lamang sila dahil sa mga pagkakasala nila bilang ganting karampatan.
Così come fecero coloro che rinnegarono e smentirono i Messaggeri, come il popolo di Nūħ, A'ad, Thamūd e coloro che li seguirono: Allāh li distrusse a causa della loro miscredenza e per aver smentito i loro messaggeri. Allāh non vuol fare torto ai sudditi: in verità, Egli li punisce per i loro peccati con equità.
"Ey Kavmim! Kıyamet günü sizin adınıza korkuyorum. O gün insanlar akrabalık ve makamları sebebiyle birbirlerine seslenecektir. Onlar bu davranışın, o dehşetli günde kendilerine fayda sağlayacağını zannederler."
In verse 32, it was said: يَا قَوْمِ إِنِّي أَخَافُ عَلَيْكُمْ يَوْمَ التَّنَادِ (0 my people, I fear for you a day when people will call one another). The last word: تَّنَادِ (tanad) with a kasrah on the letter: دال (dal) is an abbreviated form of the word: تَنَادِی (tanadi) which means calling each other. The day of Qiyamah (the Day of Doom, or Judgment) was called: يَوْمَ التَّنَادِ (yowm-ut-tanad) for the reason that this horrendous day would be reverberating with countless calls and cries. According to a narration of Sayyidna ` Abdullah Ibn ` Umar ؓ ، the Holy Prophet ﷺ said, "When comes the day of Qiyamah, an announcer from Allah will proclaim: 'Let the adversaries of Allah stand'. It would mean people who rejected taqdir or predestination. And then, the people of Jannah will call out to the people of Jahannam, and the people of Jahannam will call out to the people of Jannah, and the people of the A` raf (Heights) will call out to both, all saying things about themselves. And at that time, names will be announced, names of the lucky and the unlucky, along with their parentage. It will be like an announcement of results indicating that such and such person named is fortunate and successful, and that the probability of any misfortune for him or her stands eliminated - and that such and such person has turned out to be unfortunate, and that the probability of any good fortune for him or her stands eliminated." (Reported by Ibn Abi Haim in As-Sunnah - Mazhari)
And it has been reported from Sayyidna Abu Hazim Al-A` raj ؓ that he used to address his own self saying, "0 A'raj, when comes the call on the day of Qiyamah: 'Let those who committed such and such sins stand' - you would be standing with them; and when comes the call: 'Let those who committed such and such sins stand', you would be standing with them too; and when comes the call: 'Let those who committed such and such sins', you would be standing with them too - and I believe, every time a sin is announced, you would have to stand with them (because you have all sorts of sins in store with you!" ) - Reported by Abu Nu'aym - Mazhari.
O people, I fear for you the day of judgment. That day when people will call one another, calling their relatives or those of status, thinking that they can benefit them in this frightening place.
Ô mon peuple, je crains pour vous le Jour de la Résurrection, ce Jour où les gens appelleront ceux qui leur sont proches ou qui jouissent de prestige pensant, qu’ils leur seront utiles dans cette situation terrifiante.
O popolo, in verità temo per voi, nel Giorno del Giudizio, quel giorno in cui la gente si chiamerà a vicenda in base ai rapporti di parentela o al rango, pensando che ciò possa essere utile in quel momento terribile.
¡Pueblo! Temo por ustedes en el Día del Juicio. Ese día, cuando las personas se llamen entre sí convocando a sus parientes o a las personas de prestigio, pensando que pueden beneficiarlos en ese lugar aterrador.
“Narode moj, plašim se da će vas, budete li bezvjernici, stići kazna na Sudnjem danu, kad će se ljudi, zbog teškog položaja u kojem će se nalaziti, međusobno dozivati pogrešno misleći da će im rodbinske veze ili položaj koji su imali nešto koristiti.”
Và hỡi dân của tôi! Thật sự, tôi sợ giùm cho quí vị về Ngày Phục Sinh. Đó là Ngày mà tất cả mọi người sẽ cất tiếng gọi nhau vì mối quan hệ thân thuộc hoặc họ tin rằng cách này sẽ giúp ích được họ trong tình huống khủng khiếp này.
O mga kababayan ko, tunay na ako ay nangangamba para sa inyo sa Araw ng Pagbangon, sa Araw na iyon na mananawagan ang mga tao sa isa't isa sa kanila dahilan sa pagkakamag-anak o impluwensiya dala ng isang pagpapalagay mula sa kanila na ang gawaing ito ay magpapakinabang sa kanila sa katayuang kakila-kilabot na ito.
Wahai kaumku! Sesungguhnya aku mengkhawatirkan kalian pada hari Kiamat kelak, yaitu hari ketika sebagian manusia memanggil sebagian lainnya karena adanya hubungan kekerabatan atau kedudukan, mereka menyangka bahwa cara ini berguna bagi mereka di tempat yang menakutkan itu.
Il giorno in cui fuggirete per timore del Fuoco non avrete un protettore che vi salvi dalla punizione di Allāh; e chi Allāh abbandonerà e non guiderà alla fede non avrà nessuno che lo guidi alla fede, poiché la buona guida e il sostegno sono nelle mani di Allāh solo.
“Uzmicat ćete i bježati na Kijametskom danu od strahota Vatre, ali zaštitu nećete naći, ni pomagača koji bi vam pomogao i od vas patnju otklonio. Kome Allah uskrati uputu i ne usreći ga, njemu nijedan čovjek ne može ukazati na Pravi put."
In verse 33, it was said: يَوْمَ تُوَلُّونَ مُدْبِرِينَ (a day when you will turn backon your heels,). In the summary of tafsir from Bayan-ul-Qur'an of Maulana Ashraf Thanavi (رح) (forming a part of the original Urdu edition of Ma’ ariful-Qur'an), it has been said with reference to Imam al-Baghawi that this is a description of the state in which culprits will be taken from the locale of reckoning out to the Jahannam. The outcome is that all calls and announcements mentioned in the explanation of 'yowm-ut-tanad' ('a day when people will call one another' ) would have been made and, after that, these people will be made to detour from the locale of reckoning on to their final destination towards the Jahannam.
And according to some commentators, this reflects the state that will prevail in the world at the time of the first blowing of the Horn, that is, when the Horn will be blown the first time, the earth will crack open, and they will start running here and there but there will be angels on every outlet, and there will be no way of escape. In the view of these commentators, this يَوْمَ التَّنَادِ (yowm-ut-tanad) too means the time of the first blowing of the Horn, for here too there will be calls and cries coming from all corners. This view finds it support from another قِرأت (qira'ah: rendition) of this verse reported from Sayyidna Ibn ` Abbas ؓ and Dahhak who used to recite the words: يَوْمَ التَّنَادِ (yowm-ut-tanad) with a tashdid (double sound) on the last letter: دال (dal) which is a derivation from the infinitive: ندّ (nadd) meaning to run away. Hence, according to this Tafsir, يَوْمَ التَّنَادِ will mean 'the day of running' and the expression: تُوَلُّونَ مُدْبِرِينَ (you will turn back on your heels 33) will become its explanation.
There is a lengthy Hadith in Tafsir Mazhari. It has been reported from Sayyidna Abu Hurairah ؓ with reference to Ibn Jarir, Musnad Abu Ya'la, al-Baihaqi, Musnad ` Abd Ibn Humaid and others. It mentions three soundings of the Horn on the day of Qiyamah. The first blowing of the Horn will cause consternation, the second, unconsciousness and the third, resurrection. The sonic outburst causing consternation will make the entire creation panic, then, this very outburst will become long enough to make everyone unconscious following which everyone will die. Generally, the combination of these two sonic outbursts has been called the first blowing of the Horn for the obvious reason that a single blowing will bring forth two manifestations, first - panic, then - swoon or unconsciousness. In this Hadith too, it has been mentioned that, at the time of the blowing causing consternation, people would be running around in panic: وَھُوَ الَّذِی یَقُولُ اللہ يَوْمَ التَّنَادِ (And that is what Allah says the day of myriad calls is) which tells us that, in this verse, the statement: يَوْمَ التَّنَادِ (yowm-ut-tanad) means people running around in panic at the time of the first blowing of the Horn. And Allah is Pure and High who knows best.
Ngày, mà quí vị sẽ quay lưng tháo chạy vì sợ lửa của Hỏa Ngục. Quí vị sẽ không có một vị che chở nào đến ngăn cản từ sự trừng phạt của Allah, và ai mà Allah bỏ rơi thì sẽ không được một người hướng dẫn. Bởi vì sự hướng dẫn thành công là nằm trong tay Allah duy nhất.
The day you will turn away, running out of fear from the fire. You will not have any protector to protect you from Allah’s punishment. Whomever Allah abandons and does not place faith in his heart then there no one who can guide him.
O gün cehennemden korkup arkanızı dönüp kaçarsınız. Sizi Allah'ın azabından koruyacak hiçbir engel yoktur. Allah'ın iman etmeye muvaffak kılmadığı ve rezil rüsva ettiği kimseyi hidayete erdirecek hiçbir kimse yoktur. Çünkü muvaffak kılma hidayeti yalnızca Yüce Allah'ın elindedir.
Hari di saat kalian berlari karena takut dari neraka, saat itu tidak ada seorang pun yang bisa melindungi kalian dari azab Allah. Barang siapa yang ditelantarkan Allah dan tidak Dia bimbing kepada iman maka tidak ada yang bisa memberinya petunjuk karena hidayah taufik hanya di tangan Allah semata.
Pharaoh had threatened Moses with worldly punishment. In reply to this, the True Believer warned Pharaoh of the punishment of the Hereafter. This is always the method of the preacher of Truth. People fret about worldly affairs, but the preacher is focused on the Hereafter. People talk in terms of the world, while the preacher’s discourse is always about the Hereafter. People consider worldly problems to be the most pressing, while, for the preacher, the most pressing problem is that which is connected with the Hereafter.
Le Jour où vous ferez volteface de crainte d’être jetés dans le Feu et que rien ne s’interposera entre vous et le châtiment d’Allah. Quiconque Allah abandonne et ne lui facilite pas d’avoir la foi ne trouvera personne pour le guider car la guidée consistant à avoir la foi n’est que du ressort d’Allah.
Ese día querrán escapar, huyendo del terror del fuego. Pero no tendrán a nadie que los proteja del castigo de Al-lah. A quien Al-lah abandona y no pone fe en su corazón, no hay nadie que pueda guiarlo.
[Iyon ay] sa Araw na tatalikod kayo habang mga tumatakas dala ng pangamba sa Apoy. Walang ukol sa inyo na isang tagapagtanggol na magtatanggol sa inyo laban sa pagdurusang dulot ni Allāh. Ang sinumang itinatwa ni Allāh at hindi Niya itinuon sa pananampalataya ay walang ukol sa kanya na anumang tagapagpatnubay na magpapatnubay sa kanya dahil ang kapatnubayan sa pagkakatuon ay nasa kamay ni Allāh lamang.
Prima di Mūsā vi giunse Yūsuf con prove evidenti dell'Unicità di Allāh, tuttavia ancora dubitate e rinnegate ciò che egli vi ha comunicato, finché non morì e il vostro dubbio e la vostra incertezza aumentarono; e diceste: "Allāh non invierà più un messaggero, dopo di lui". Così come vi siete sviati dalla verità, allo stesso modo Allāh svia ognuno che oltrepassi i limiti di Allāh e che dubiti della Sua Unicità.
Avant Moïse, Joseph vous a apporté les preuves évidentes de l’Unicité d’Allah mais vous persistiez à douter et à démentir ce qu’il vous a apporté puis lorsqu’il décéda, votre doute et votre scepticisme s’accrurent et vous dîtes: Allah n’enverra plus après lui un messager. Tout comme, de cette manière, vous vous égarez de la vérité, Allah égare tous ceux qui outrepassent les limites d’Allah et doutent de Son Unicité.
Poslanik Jusuf, alejhis-selam, još davno, prije Musaa, a.s., vam je podastro očite i neoborive dokaze da je samo Allah Bog, no vi ste, za njegova života, sumnjali i bili u nedoumici, a kad ga je Sveznajući Allah usmrtio, onda ste još više sumnjali i bili umnogome više zbunjeni, te ste rekli: “Poslije Jusufove smrti Allah neće više poslati poslanika ljudima!” Eto takvu zabludu, u kojoj vi lutate, Uzvišeni Allah odredi onima koji prelaze granice i sumnjaju u Njegovu jednoću.
El profeta José u vino a ustedes antes que Moisés u con una prueba evidente de la unicidad de Al-lah, pero permanecieron en la duda y en la negación de lo que traía, hasta que, cuando él murió, su duda e incertidumbre se incrementó y dijeron: “Al-lah nunca enviará un Mensajero después de él”. Así como estaban errados respecto a la verdad, Al-lah extravía a la persona que excede Sus límites y duda de Su unicidad.
Ant olsun Musa'dan önce de Yusuf size Allah'ın birliğine dair apaçık deliller ile gelmişti. Hâlâ onun getirdiklerini yalanlamakta ve şüphe duymaktasınız. (Yusuf) öldüğünde, şüpheniz ve kuşkularınız arttı. Şöyle dediniz: "Allah ondan sonra bir resul göndermeyecek." Sizin bu haktan sapmanız gibi, Yüce Allah sınırlarını aşan ve vahdaniyetinde/birliğinde şüphe duyan herkesi saptırır.
Và thật ra trước Musa đã có Yusuf mang các bằng chứng rất rõ ràng về thuyết Tawhid về sự tồn tại của Allah duy nhất đến gặp quí ngài, nhưng quí ngài không ngừng nghi ngờ và còn cho rằng Người là kẻ dối trá về thông điệp mà Người mang đến, mãi cho đến khi Người qua đời thì quí ngài lại càng nghi ngờ và không tin, và qúi ngài bảo: ''Allah sẽ không bao giờ dựng lên một Sứ Giả nào sau Y nữa''. Giống như sự lầm lạc của quí ngài đã ngăn cản không cho quí ngài đi theo chân lý và Allah sẽ đánh lạc hướng kẻ nào mà vượt qua giới hạn nghiêm cấm của Allah cũng như nghi ngờ về sự tồn tại của Allah duy nhất.
Joseph came to you before Moses with clear proof for the oneness of Allah, but you remained in doubt and denial of what he brought, until when he died you increased in doubt and uncertainty, and you said: “Allah will never send a messenger after him”. Just as you are misguided from the truth, Allah leads astray every person who trespasses the limits of Allah and doubts His oneness.
Sungguh telah datang kepada kalian Yusuf sebelum Musa dengan membawa bukti-bukti yang nyata tentang keesaan Allah, namun kalian senantiasa dalam keraguan dan pendustaan terhadap apa yang dibawanya, hingga ketika dia wafat, kalian semakin bertambah ragu dan bimbang. Kalian berkata, 'Allah tidak akan mengutus seorang rasul sesudahnya.' Seperti kesesatan kalian dari kebenaran, Allah menyesatkan setiap orang yang melampaui batas aturan-aturan Allah dan meragukan keesaan-Nya."
Talaga ngang naghatid sa inyo si Jose noong bago pa ni Moises ng mga patotoong maliwanag sa paniniwala sa kaisahan ni Allāh, ngunit hindi kayo huminto sa isang pagdududa at isang pagpapasinungaling sa inihatid niya sa inyo hanggang sa, nang pinapanaw siya, nadagdagan kayo ng isang pagdududa at isang pag-aalinlangan at nagsabi kayo: "Hindi magpapadala si Allāh noong matapos niya ng isang sugo." Tulad ng pagkaligaw ninyong ito palayo sa katotohanan, magliligaw si Allāh sa bawat sinumang lumalampas sa mga hangganan Niya, na nagdududa sa kaisahan Niya.
Aquellos que discuten sobre las aleyas de Al-lah para refutarlas sin tener ninguna prueba ni evidencia, su argumento es abominable ante Al-lah y los que creyeron en Al-lah y en Sus mensajeros. Así como Al-lah selló los corazones de estos que discuten sobre Mis aleyas para refutarlas, Al-lah sella el corazón de todo arrogante y opresor, y por eso no encuentra el camino hacia lo correcto ni lo orienta hacia lo bueno.
Ceux qui se querellent au sujet des versets d’Allah pour les invalider sans avancer d’argument ni de preuve établie qu’ils ont reçus, leur querelle est hautement détestable pour Allah et pour ceux qui croient en Lui et en Ses messagers. Tout comme Allah scella les cœurs de ces gens qui se querellent au sujet de Nos versets afin de les invalider, Allah scelle le cœur de tout individu tyrannique qui manifeste de l’arrogance face à la vérité, le rendant ainsi incapable de s’orienter vers ce qui est correct ni de trouver la voie du bien.
Oni ljudi koji se pozivaju na neistinu i odbijaju bjelodane dokaze i uputu koje su donijeli poslanici, nemaju za to nikakva dokaza. Allah mrzi njihovo raspravljanje, jer je neumjesno, a i vjernici ga mrze. Onako kako je Svevišnji Allah zapečatio srce svakom pripadniku prijašnjih naroda koji se poziva na neistinu, tako će zapečatiti srce svakom oholom, nepravednom inadžiji kojem oholost ne dopušta prihvatanje istine.
Orang-orang yang membantah ayat-ayat Allah agar bisa membatalkannya tanpa hujah dan bukti yang mereka punya, pembantahan mereka itu sungguh besar dosanya di sisi Allah dan di sisi orang-orang yang beriman kepada Allah dan kepada rasul-rasul-Nya. Sebagaimana Allah menutup hati orang-orang yang membantah ayat-ayat Kami untuk membatalkannya maka Allah menutup hati setiap orang yang menyombongkan diri dari kebenaran dan angkuh terhadapnya, sehingga dia tidak mengetahui jalan menuju kebenaran dan tidak terbimbing kepada kebaikan.
Those who argue about the verses of Allah to refute them without any proof or evidence that has come to them, their argument is greatly hated in the eyes of Allah and in the eyes of those who brought faith in Allah and His messengers. Just as Allah sealed the hearts of these who argue about our verses to refute them, Allah seals the heart of every person who is arrogant to the truth and tyrannical, thus he does not find the path to what is right nor is he guided to good.
In verse 35, it was said: كَذَٰلِكَ يَطْبَعُ اللَّـهُ عَلَىٰ كُلِّ قَلْبِ مُتَكَبِّرٍ جَبَّارٍ (That is how Allah stamps a seal on the entire heart of an arrogant tyrant), that is, the way the hearts of Pharaoh and Haman remained unaffected by the good counsel of Sayyidna Musa (علیہ السلام) and the believer from the House of Pharaoh, similarly, Allah Ta’ ala cancels out or puts a seal on the heart of every such person who is arrogant and tyrannical (someone proud and arrogant, someone unjust and oppressive). When this happens, the effect is that the light of faith does not enter that heart, and one is rendered unable to distinguish between good and bad. In one قِرَأت (qira'ah: rendition of the Qur'an), the words for 'arrogant' and 'tyrant' have been identified as attributes of the heart for the reason that the heart is the reservoir of all morals and deeds. Every deed, good or bad, is born in the heart. Therefore, it has been said in Hadith that there is a piece of flesh (heart) in the human body which, when it works right, it makes the whole body work right, and when it goes bad, it makes the whole body go bad. (Qurtubi)
Coloro che disputano sui Segni di Allāh allo scopo di invalidarli senza avere alcuna autorità e senza aver ricevuto alcuna prova, la loro disputa è una cosa molto ripudiata presso Allāh e presso coloro che credono in Lui e nei Suoi messaggeri. Così come Allāh ha sigillato i cuori di costoro che sono avversi ai Suoi segni, allo scopo di invalidarli, Allāh sigilla il cuore di ogni superbo e tiranno nei confronti della Retta Via; quest'ultimo non verrà guidato alla Retta Via e non verrà indirizzato al bene.
During the life of Joseph, majority of the people of Egypt did not accept his prophethood. It was only after his death, when the administrative system of the country began to deteriorate, that the Egyptians came to realise his greatness. Then, they started saying that Joseph’s existence had been a great boon to Egypt. And they said that such a prophet would never come again. Though Joseph was a prophet of God, he was also a human being. This gave people the scope to say, ‘It is not necessary that the feats performed by Joseph were on the basis of his being a prophet. It is quite possible that as a brilliant man, he was able to put up this excellent performance.’ Under the influence of such opinions, the people of Egypt began to have doubts about his prophethood. However clear and obvious the Truth may be, in this world of trial, it is always possible for a man to find shadows of doubt in it and then deny it. Those who are by nature arrogant and haughty, and those who think that by admitting the Truth, they will lose their greatness, can never overcome their doubts. Rather they nurture and exaggerate these doubts to such an extent that they come to prevail over their minds and souls. Consequently, they are unable to think about the Truth in an unbiased and objective manner. They remain its rejecters till the day they die.
Ang mga nakikipag-alitan hinggil sa mga tanda ni Allāh upang magpabula sila sa mga ito nang walang katwiran ni patotoong pumunta sa kanila ay lumaki ang pakikipagtalo nila sa pagkamuhi sa ganang kay Allāh at sa ganang mga sumampalataya sa Kanya at sa mga sugo Niya. Kung paanong nagpasak si Allāh sa mga puso ng mga nakikipag-alitang ito hinggil sa mga tanda Niya para sa pagpapabula sa mga ito, magpapasak si Allāh sa bawat pusong nagmamalaki sa paglayo sa katotohanan, na nagpapakamapaniil, kaya hindi ito napapatnubayan tungo sa katumpakan at hindi nagagabayan tungo sa kabutihan.
Kendilerine gelen hiçbir delil ve kanıt olmadan Allah'ın ayetlerini iptal etmek için tartışıp duran kimselerin bu yaptığı hem Allah katında, hem de Allah'a ve resullerine iman edenlerin yanında büyük bir gazap sebebidir. Yüce Allah; ayetlerini iptal etmek için hakkında tartışıp duran kimselerin kalplerini mühürlediği gibi, zorba ve hakka karşı kibirlenen kimselerin kalplerini de mühürler. Onları doğruya iletmez ve hayra yöneltmez.
Người nào hay tranh cải về các dấu hiệu của Allah hầu dập tắt được nó mà không có lập luận hay bằng chứng nào thì cuộc tranh cải đó thật đáng ghê tởm đối với Allah và đối với những người có đức tin cũng như các Sứ Giả của Ngài. Do đó, Allah sẽ niêm kín tấm lòng của những người hay tranh cải về các dấu hiệu của Ngài hầu dập tắt được nó cũng như Allah niêm kín tấm lòng của từng tên kiêu ngạo về sự thật giống như thế. Vì vậy sẽ không được Ngài hướng dẫn đến với điều đúng đắn và tốt đẹp.
Và Fir-'awn ra lệnh với tên cận thần của hắn: Hỡi Haman! Thần hãy xây cho trẫm một cái tháp cao, hi vọng trẫm có thể đến giáp hết các con đường
El Faraón le dijo a su ministro Hamán: “¡Hamán! Constrúyeme una torre, para que pueda alcanzar los senderos elevados.
Pošto je zanegirao dokaze koje je donio Musa utjeravši ga u laž, faraon je, izazivajući i prijeteći, rekao: “Hamane, napravi mi visoku građevinu kako bih dospio do nebeskih staza…”
Firaun berkata kepada perdana menterinya, Hāmān, “Wahai Hāmān! Buatkanlah untukku satu bangunan yang tinggi, aku ingin sampai ke berbagai jalan.
Pharaoh said to his minister Haman: “O Haman, build for me a high building, in the hope I can reach the paths.
Firavun, veziri Hâman'a dedi ki: "Ey Hâman! Benim için yüksek bir kule yap; belki yollara ulaşırım."
How Fir`awn mocked the Lord of Musa
Allah tells us of the arrogant and hostile defiance of Fir`awn and his rejection of Musa, when he commanded his minister Haman to build him a tower, i.e., a tall, high, strong fortress. He built it of bricks made from baked clay, as Allah says:
فَأَوْقِدْ لِى يَهَـمَـنُ عَلَى الطِّينِ فَاجْعَل لِّى صَرْحاً
(So kindle for me (a fire), O Haman, to bake (bricks out of) clay, and set up for me a lofty tower) (28:38).
لَّعَـلِّى أَبْلُغُ الاٌّسْبَـبَأَسْبَـبَ السَّمَـوَتِ
(that I may arrive at the ways -- the ways of the heavens,) Sa`id bin Jubayr and Abu Salih said, "The gates of the heavens." Or it was said, the ways of the heavens.
فَأَطَّلِعَ إِلَى إِلَـهِ مُوسَى وَإِنِّى لاّظُنُّهُ كَـذِباً
(and I may look upon the God of Musa, but verily, I think him to be a liar.) Because of his disbelief and defiance, he did not believe that Allah had sent Musa to him. Allah says:
وَكَـذَلِكَ زُيِّنَ لِفِرْعَوْنَ سُوءُ عَمَلِهِ وَصُدَّ عَنِ السَّبِيلِ
(Thus it was made fair seeming, in Fir`awn's eyes, the evil of his deeds, and he was hindered from the path;) means, this act of his building the tower, by means of which he wanted to deceive his people and make them think that he could prove that Musa was lying. Allah says:
وَمَا كَـيْدُ فِرْعَوْنَ إِلاَّ فِى تَبَابٍ
(and the plot of Fir`awn led to nothing but loss and destruction.) Ibn `Abbas and Mujahid said, "Meaning nothing but ruin."
Pharaon dit à son ministre Hâmân: Ô Hâmân, construis-moi un très haut édifice afin que peut-être j’atteigne les voies,
The word: صرح (sarh) in verse 36: وَقَالَ فِرْعَوْنُ يَا هَامَانُ ابْنِ لِي صَرْحًا (And the Pharaoh said, "0 Haman, make a tower for me,) means a structure that rises high. An outward look at this statement suggests that the Pharaoh ordered his minister, Haman to build a structure that rises high into the sky close enough for him to go up, peek in and have a glimpse of God. If this wild thought, not imaginable even in the case of a man of very ordinary commonsense, really comes from Pharaoh, the sole master of the kingdom of Egypt, then, it is an evidence of his unbelievable folly - and if the minister carried out his orders, then, the apple did not fall far from the tree, as the king, so the courtier! Since no one expects any head of the state to go that wild in his imagination, therefore, some commentators have said that this much he too knew that, no matter how high a structure is made for him, he still cannot reach the skies (by that mode of ascent). But, he did that only to impress or confuse his people. Then, we have no sound and strong report to prove whether or not such a palatial high structure was ever raised. However, al-Qurtubi reports that this building was constructed, but once it reached its higher levels, it collapsed.
My respected father, Maulana Muhammad Yasin, a dear disciple of Maulana Muhammad Ya` qub, the first principal of the famous Darul-` Uloom of Deoband in India has reported his learned teacher saying, 'For this lofty palace to collapse, it is not necessary that it be hit by some Divine punishment. The fact is that the height of every building depends on the capability of its foundation to bear weight. No matter how deep the foundation is laid, it cannot go deeper than a certain limit. Now, when levels after levels were added to this building, it was inevitable that, once it exceeded the capability of its foundation to bear additional weight, it must collapse.' This provides another proof of the folly of Pharaoh and Haman. Allah knows best.
E il Faraone disse al suo ministro Hāmān: "O Hāmān, costruisci per me un alto edificio che raggiunga le vie (del cielo)
Nagsabi si Paraon sa katuwang niyang si Hāmān: "O Hāmān, magpatayo ka para sa akin ng isang mataas na gusali, sa pag-asang aabot ako sa mga daan:
Aku ingin sampai ke berbagai jalan langit yang menyampaikan ke sana, sehingga aku bisa melihat Tuhan Musa yang katanya hanya Dialah yang disembah dengan benar. Sesungguhnya aku yakin Musa berbohong terkait apa yang dikatakannya.” Demikian Firaun memandang perbuatan itu baik manakala dia meminta apa yang dia minta kepada Hāmān dan ia dipalingkan dari jalan kebenaran menuju jalan kesesatan. Makar yang direncanakan oleh Firaun -untuk memenangkan kebatilannya dan membatalkan kebenaran yang dibawa oleh Musa- hanya berujung dengan kerugian karena usahanya akan sia-sia dan gagal total, selanjutnya adalah kesengsaraan yang tiada hentinya.
Sa pag-asang umabot ako sa mga daan ng mga langit, na nagpaparating sa mga iyon para makatingin ako sa sinasamba ni Moises, na naghahaka-haka na si Allāh ay ang sinasamba ayon sa karapatan. Tunay na ako ay talagang nagpapalagay na si Moises ay isang sinungaling sa anumang inaangkin niya." Gayon pinaganda para kay Paraon ang kapangitan ng gawain niya nang humiling siya ng hiniling niya kay Hāmān. Inilihis siya palayo sa daan ng katotohanan patungo sa mga daan ng pagkaligaw. Walang [kahahantungan] ang pakana ni Paraon – para pangibabawin ang kabulaanan niyang siya ay nakabatay roon at pabulaanan ang katotohanang inihatid ni Moises – kundi nasa isang pagkalugi dahil ang kauuwian nito ay ang kabiguan, ang pagpapabigo sa pagpupunyagi niya, at ang kalumbayang hindi mapuputol magpakailanman.
les voies qui font parvenir aux Cieux et je verrai alors le Dieu de Moïse dont celui-ci prétend qu’Il est le Vrai Dieu. Or je crois que Moïse ment lorsqu’il prétend cela. C’est ainsi que cette action hideuse fut embellie à Pharaon et qu’il fut détourné de la voie du vrai vers celle de l’égarement. Le stratagème de Pharaon, consistant à faire triompher le faux dont il était l’adepte et à invalider le vrai apporté par Moïse, était certainement perdant, car le lot de Pharaon est fait de déception, d’échec et de malheur éternel et ininterrompu.
Hi vọng rằng trẫm có thể lên tới những con đường của các tầng trời để diện kiến Thượng Đế của Musa mà nó tuyên bố rằng Ngài là Thượng Đế đích thực rất xứng đáng để thờ phượng, và trẫm nghĩ rằng Musa là một tên dối trá về điều mà Y đã tuyên bố. Vì vậy, đối với Fir-'awn việc làm tội lỗi của hắn đã hấp dẫn hắn khi nhờ cậy đến Haman, và hắn bị ngăn chặn ra khỏi con đường chân lý để đến với con đường lầm lạc, và mưu đồ của Fir-'awn muốn lấy mưu kế nhằm thể hiện sự giả dối mà hắn đang làm hầu muốn dập tắt được chân lý mà Musa đã mang đến. Bởi thế, kết cuộc thất bại đã phán tan sự nổ lực của hắn và dẫn đến sự đau khổ không có hồi kết
“Pa ću se, pošto do njih stignem”, dodao je, “lično uvjeriti u ono što Musa govori i vidjet ću njegova Boga, za Koga tvrdi da zaslužuje da Mu se robuje, e da bih pouzdano znao govori li Musa istinu ili pak laže. I, premda se nisam uspeo, mislim da je Musa doista lažac, mislim da on nije poslanik.” Tako je faraon mnio da čini pohvalno djelo, a nije opazio ogavnost svojih postupaka. Zbog slijeđenja neistine, koja mu je prikazana lijepom, faraon bijaše odvraćen od Pravog puta. Njegovo lukavstvo i spletkarenje radi pobijanja Musaove, alejhis-selam, tvrdnje da je poslanik završila se na štetu njegovu, tim prije je je poništen sav faraonov trud, i to ima za posljedicu da vječno bude nesretan.
Con la esperanza de poder alcanzar los caminos que conducen a los cielos, así puedo ver al Dios que Moisés dice que es el verdadero. Creo que Moisés miente en lo que afirma”. De esta manera, Faraón vio sus malas acciones como buenas cuando hizo su petición a Hamán, y así se apartó del camino verdadero hacia el camino de la desviación. Los planes del Faraón para hacer que la mentira dominara y refutar la verdad que Moisés trajo a su pueblo, fracasaron. Fue un intento vano, que terminó en una pérdida y miseria eterna.
affinché io possa raggiungere le vie del Cieli che conducono a Lui, così da poter vedere la divinità di Mūsā, Colui che egli insinua meriti realmente di essere adorato, e penso che Mūsā sia un bugiardo in ciò che afferma". E così venne abbellita al Faraone la sua infausta azione quando chiese ciò che chiese a Hāmān, e venne sviato dalla Retta Via verso la Via della Perdizione, e la trama del Faraone non fece altro che dimostrare il fatto che fosse menzognero, e smentire ciò che Mūsā comunicò non fece altro che renderlo un perdente, poiché il suo destino fu il fallimento, l'impossibilità di portare a compimento le sue trame e la perpetua afflizione.
What Pharaoh said to his minister, Haman, was not said seriously, but by way of a timely stratagem. He saw that the cogent and reasonable words of the true believer were having an effect on the people. So, he wanted to raise a frivolous point in order that Moses’ call should not become the topic of serious discussion but appear rather as a mere triviality.
"Umulur ki göklerin yollarına ulaşırım. Böylece Musa'nın hak olduğunu iddia ettiği ilahına bakarım. Ben Musa'nın iddiasında yalancı olduğunu zannediyorum." Böylece Firavun'un Hâman'dan talep ettiği şeyi istediğinde yapmış oduğu kötü ameli kendisine süslü gösterildi. Ve hak yolundan dalalet yoluna döndürüldü. Firavun'un hilesi -içinde bulunduğu batılı izhar etmesi ve Musa'nın getirdiği hakkı batıl kılması- ancak hüsrandır. Çünkü çabalamasına rağmen döndüğü yer başarısızlık, hayal kırıklığı ve kesintisiz bedbahtlıktır.
In the hope I can reach the paths which lead to the skies, so I can see the god of Moses that he claims is the true god. And I believe Moses is lying in what he claims”. And in this way, Pharoah's bad deeds were adorned for him when he made his request to Haman, and he was turned from the true path to the path of misguidance.And the plot of Pharaoh to make the falsehood he believed dominant and to refute the truth Moses brought, is in complete loss. It will be a vain attempt, ending in failure and eternal wretchedness.
Và người đàn ông tin tưởng thuộc dân chúng của Fir-'awn khuyên bảo và hướng dẫn người dân của mình để đi đến con đường chân chính mà bảo rằng: Hỡi người dân của tôi! Xin mọi người hãy nghe lời của tôi. Tôi sẽ hướng dẫn và dìu dắt quí vị đi đến con đường đúng đắn cũng như đến với con đường chân lý.
Nagsabi ang lalaking sumampalataya kabilang sa mag-anak ni Paraon, habang nagpapayo sa mga kababayan niya at gumagabay sa kanila tungo sa daan ng katotohanan: "O mga kababayan ko, sumunod kayo sa akin, magpapatnubay ako sa inyo at gagabay ako sa inyo tungo sa daan ng pagkatama at kapatnubayan tungo sa katotohanan."
E l'uomo credente della corte del Faraone disse, consigliando il suo popolo e indicandogli la retta via: "O gente, seguitemi affinché vi indichi e vi guidi alla Retta Via e alla Via della Verità"
L’homme appartenant aux gens de Pharaon et qui avait la foi dit aux siens en guise de recommandation et d’orientation vers le chemin de la vérité: Ô mon peuple, suivez-moi et je vous indiquerai le chemin de cela droiture et de la guidée vers la vérité.
This speech made by the true believer of Pharaoh’s court is very clear. A model sermon, which shows what the mode of address of a preacher should be.
Laki-laki yang beriman dari kalangan kaum Firaun menasihati kaumnya untuk menunjukkan kepada mereka jalan yang benar, “Wahai kaumku! Ikutilah aku, niscaya aku membimbing dan menunjukkan kalian ke jalan yang benar dan hidayah kepada kebenaran.
Firavun'un ailesinden iman eden o adam kavmine nasihat ederek ve onları hak yola irşat ederek şöyle dedi: "Ey Kavmim! Bana uyun ki, sizi doğru yola ileteyim ve hakkı göstereyim."
The man who believed from the family of Pharaoh said, advising his people and guiding them to the true path: “O people, follow me; I shall show you and guide you to the correct path and guidance to the truth.
Onaj se vjernik ponovo obratio svojim sunarodnicima savjetujući ih: “Narode moj, ja vas zaista pozivam u istinu, ukazujem vam na razborit put, a ne želim da pođete stranputicom, pa mene slijedite!”
El hombre creyente de la familia del Faraón dijo, aconsejando a su pueblo y guiándolos al verdadero camino: “¡Pueblo! Síganme, les mostraré y les guiaré hacia el camino correcto y la dirección hacia la verdad.
More of what the Believer from Fir`awn's Family said
This believer said to his people who persisted in their rebellion and transgression, and preferred the life of this world:
يقَوْمِ اتَّبِعُونِ أَهْدِكُـمْ سَبِيـلَ الرَّشَـادِ
(O my people! Follow me, I will guide you to the way of right conduct.) This is in contrast to the false claim of Fir`awn:
وَمَآ أَهْدِيكُمْ إِلاَّ سَبِيلَ الرَّشَادِ
(and I guide you only to the path of right policy.) Then he sought to make them shun this world which they preferred to the Hereafter, and which had prevented them from believing in the Messenger of Allah, Musa, peace be upon him. He said:
يقَوْمِ إِنَّمَا هَـذِهِ الْحَيَوةُ الدُّنْيَا مَتَـعٌ
(O my people! Truly, this life of the world is nothing but an enjoyment,) meaning, it is insignificant and fleeting, and soon it will diminish and pass away.
وَإِنَّ الاٌّخِرَةَ هِىَ دَارُ الْقَـرَارِ
(and verily, the Hereafter that is the home that will remain forever.) means, the abode which will never end and from which there will be no departure, which will be either Paradise or Hell. Allah says:
مَنْ عَمِـلَ سَـيِّئَةً فَلاَ يُجْزَى إِلاَّ مِثْلَهَا
(Whosoever does an evil deed, will not be requited except the like thereof;) means, one like it.
وَمَنْ عَمِـلَ صَـلِحاً مِّن ذَكَـرٍ أَوْ أُنْثَى وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَأُوْلَـئِكَ يَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ يُرْزَقُونَ فِيهَا بِغَيْرِ حِسَابٍ
(and whosoever does a righteous deed, whether male or female and is a true believer, such will enter Paradise, where they will be provided therein without limit.) means, the reward cannot be enumerated, but Allah will give an immense reward without end. And Allah is the Guide to the straight path.
O gente, in verità questa vita terrena offre godimenti effimeri, non fatevi ingannare dalle sue effimere delizie. In verità, l'Ultima Dimora offre qualcosa di migliore, la beatitudine e la permanenza eterna. Impegnatevi per ottenere ciò obbedendo ad Allāh, e temete il fatto di essere distratti dai vostri impegni mondani, abbandonando gli impegni per l'Aldilà.
O people, this worldly life is only an enjoyment of temporary pleasures, so let it not deceive you with the short-lived enjoyment it contains. The abode of the Hereafter with the everlasting pleasure it contains is the abode of permanence and residence, so work for it by obeying Allah, and be wary of becoming preoccupied from acting for it due to your worldly life.
Wahai kaumku! Sesungguhnya kehidupan dunia ini hanyalah kesenangan dan kenikmatan yang sementara, kalian jangan sampai tertipu oleh kesenangan yang sirna ini. Sesungguhnya alam akhirat dengan kenikmatannya yang abadi, yang tidak terputus adalah alam keabadian dan tempat tinggal sebenarnya, karena itu beramallah untuknya dengan menaati Allah dan waspadailah kesibukan hidup duniawi yang melalaikan kalian dari amal untuk akhirat.
O mga kalipi ko, ang buhay na ito sa Mundo ay isang pagtatamasa lamang ng mga sarap na mapuputol kaya huwag luminlang ito sa inyo sa pamamagitan ng anumang narito na tinatamasang nahihinto. Tunay na ang tahanan sa Kabilang-buhay kalakip ng naroon na kaginhawahang mamamalaging hindi napuputol ay ang tahanan ng pamamalagi at pananatili. Kaya gumawa kayo para roon sa pamamagitan ng pagtalima kay Allāh at mangilag kayo sa pagpapakaabala sa buhay ninyong pangmundo sa halip ng paggawa para sa Kabilang-buhay.
"Ey Kavmim! Bu dünya hayatı geçici lezzetler ile faydalanma yeridir. Dünyadaki bu yok olacak meta sizi aldatmasın. Ahiret hayatı ve içindeki nimetler ebedî ve kesintisiz olan yerleşilecek ve ikamet edilecek yerdir. Yüce Allah'a itaat ederek onun için amel edin. Ahiret hayatı yerine dünya hayatınızla meşgul olup, ahiret hayatı için amel işlememekten sakının."
¡Pueblo mío! Esta vida mundanal es solo un deleite de placeres temporales, así que no se engañen con el gozo efímero que contiene. La morada de la otra vida que contiene el placer eterno es la morada de la permanencia y la residencia, así que trabajen para alcanzarla obedeciendo a Al-lah.
“Narode moj, kratak je život na dunjaluku, uživanje na njemu brzo prođe, zato nemojte dopustiti da vas obmanu čari ovog svijeta, nemojte misliti da ćete na njemu vječno ostati. A, s druge strane, imajte na umu da će na ahiretu, budućem svijetu, uživati onī koji budu vjerovali i dobro činili, bit će u Džennetu uvijek radosni, sigurni i vječno zadovoljni. Stoga se čuvajte da nas ne zaokupi ovaj svijet od ahireta."
Ô mon peuple, cette vie du bas monde n’est que jouissance de plaisirs brefs. Qu’elle ne vous trompe donc pas par ses délices éphémères, tandis que la demeure de l’au-delà et les délices éternels et ininterrompus est la demeure du séjour perpétuel. Œuvrez donc de manière à la mériter en obéissant à Allah et prenez garde à ne pas être distraits par votre vie dans le bas monde d’œuvrer pour l’au-delà.
Hỡi người dân của tôi ! Quả thật, đời sống trần tục này chỉ là một sự hưởng thụ tạm bợ. Bởi thế, chớ để nó đánh lừa các ngươi về bất cứ cái gì mà các ngươi được ban rồi sẽ tiêu tan, trong khi cuộc sống ở Đời Sau mới là đời sống thực sự hưởng trọn niềm hạnh phúc vĩnh cửu. Đó là một chốn ở vĩnh viễn và trường tồn. Do đó, hãy làm những việc để được sự hài lòng của Allah cũng như cẩn thận kẻo bị lôi cuốn vào cuộc sống trần tục này rồi quên lãng đi cuộc sống của Đời Sau.
Barang siapa melakukan amal buruk maka dia tidak dihukum kecuali seperti apa yang dilakukannya, hukuman atasnya tidak digandakan. Sebaliknya, barang siapa beramal saleh dalam rangka mengharapkan wajah Allah, baik laki-laki atau perempuan, serta dia beriman kepada Allah dan rasul-rasul-Nya maka orang-orang yang memiliki sifat-sifat terpuji tersebut adalah orang-orang yang masuk surga pada hari Kiamat. Allah memberi mereka rezeki dari apa yang Dia sediakan di sana berupa buah-buahan dan kenikmatan abadi yang tidak terputus selamanya tanpa perhitungan.
Kim kötü bir ameli işlerse ancak misli karşılığında ceza görür. Cezası artırılmaz. Allah'a ve resullerine iman edip, Allah'ın vechini isteyerek, salih amel işleyen erkek yahut kadın kimseler böyle güzel özelliklere sahiptirler ve kıyamet günü Cennete gireceklerdir. Yüce Allah, orada hazırladığı meyve ve kesintiye uğramayacak nimetleri ile hesapsız bir şekilde onları rızıklandıracaktır.
“Allah će onog ko čini zlo kazniti shodno veličini njegova grijeha, ne više od toga, a onima koji čine dobro zarad Allahova lica, bili muškarci ili žene, a vjeruju u Boga i poslanike, Gospodar će takvima dati Džennet, u kojem će vječno uživati; u njemu će im Allah, bez računa, dati najljepšu hranu i piće, te vječnu nagradu.”
Ang sinumang gumawa ng isang masagwang gawain ay hindi parurusahan malibang ayon sa tulad sa ginawa niya at hindi magdaragdag sa kanya ng parusa. Ang sinumang gumawa ng maayos na gawain, na naghahangad sa pamamagitan nito ng [kasiyahan ng] mukha ni Allāh, lalaki man ang gumagawa o babae, habang siya ay isang mananampalataya kay Allāh at sa mga sugo Niya, ang mga nailarawang iyon sa mga katangiang kapuri-puring iyon ay papasok sa Paraiso sa Araw ng Pagbangon. Magtutustos sa kanila si Allāh mula sa inilagak Niya roon na mga bunga at kaginhawahang mananatiling hindi mapuputol magpakailanman nang walang pagtutuos.
Ai làm điều xấu thì chỉ bị phạt giống với tội đã phạm. Ngược lại, ai làm việc ngoan đạo với mong muốn chỉ làm hài lòng Allah, bất luận nam hay nữ và tin tưởng vào Allah cũng như các Sứ Giả của Ngài sẽ được vào Thiên Đàng vào Ngày Phục Sinh, nơi mà Allah sẽ ban thưởng cho họ vô số thiên lộc cùng với niềm hạnh phúc vĩnh cửu không hề bị đứt đoạn.
Chiunque compia una cattiva azione non verrà punito se non secondo ciò che ha compiuto, e non verrà aggiunto nulla alla sua punizione. Chiunque compia opere buone, desiderando il volto di Allāh, uomo o donna, e che crede in Allāh e nel Suo Messaggero, costoro che possiedono tali buone caratteristiche entreranno in Paradiso, nel Giorno della Resurrezione, e Allāh concederà loro il sostentamento che ha riservato loro, come frutti e beni in quantità illimitate.
Whoever does a bad action, he will never be rewarded except with the like of what he did, without punishment being added to it. And whoever does a good action seeking Allah’s pleasure through it, whether the doer is male or female, provided he is a believer in Allah and His messengers - will enter Paradise on the day of judgment. Allah will grant them provision, through what He has placed in it of fruits and the everlasting pleasure which will never end, without account.
Celui qui commet une mauvaise action ne sera puni que proportionnellement à ce qu’il a commis et ne subira pas de punition supplémentaire. Celui qui accomplit une bonne œuvre en recherchant l’agrément d’Allah, qu’il soit mâle ou femelle, tout en croyant en Allah et en Ses messagers, entrera au Paradis le Jour de la Résurrection et Allah leur accordera des fruits et des délices éternels sans compter.
Quien haga una maldad, será retribuido solo de acuerdo con lo que hizo, con el castigo debido. Pero quien haga buenas obras buscando complacer a Al-lah, ya sea varón o mujer, siempre que crea en Al-lah y en Sus mensajeros, ingresará al Paraíso en el Día del Juicio. Al‑lah les otorgará el placer eterno que nunca terminará, sin pedirles cuentas.
O people, why is it that I call you towards salvation from loss in the worldly life and the Hereafter by bringing faith in Allah and good actions, but you call me to enter the fire by asking me to disbelieve in Allah and disobey Him?
O mga kababayan ko, ano ang mayroon ako na nag-aanyaya ako sa inyo tungo sa kaligtasan mula sa pagkalugi sa buhay na pangmundo at Kabilang-buhay sa pamamagitan ng pananampalataya kay Allāh at gawang maayos samantalang nag-aanyaya kayo sa akin tungo sa pagpasok sa Apoy dahil inaanyaya ninyo sa akin na kawalang-pananampalataya kay Allāh at pagsuway sa Kanya?
Ey Kavmim! Dünya hayatında ve ahirette Allah'a iman ve salih amel ile sizleri hüsrana uğramaktan kurtuluşa çağırırken, ne diye siz beni Allah'ı küfretmeye O'na asi olmaya ve ateşe girmeye çağırıyorsunuz?
O popolo, perché mentre io vi invito alla salvezza dalla perdizione, nella vita terrena e nell'Aldilà, con la fede in Allāh e con le opere buone, voi mi invitate a entrare nel Fuoco, rinnegando Allāh e disobbedendoGli?!
The Conclusion of the Believer's Words, and the ultimate Destiny of both Parties
That believer said: `Why do I call you to salvation, which is the worship of Allah alone with no partner or associate, and belief in His Messenger, whom He has sent,'
وَتَدْعُونَنِى إِلَى النَّارِتَدْعُونَنِى لاّكْـفُرَ بِاللَّهِ وَأُشْرِكَ بِهِ مَا لَيْسَ لِى بِهِ عِلْمٌ
(while you call me to the Fire! You invite me to disbelieve in Allah, and to join partners in worship with Him of which I have no knowledge;) means, on the basis of ignorance, with no proof or evidence.
وَأَنَاْ أَدْعُوكُمْ إِلَى الْعَزِيزِ الْغَفَّارِ
(and I invite you to the Almighty, the Oft-Forgiving!) means, with all His might and pride, He still forgives the sin of the one who repents to Him.
لاَ جَرَمَ أَنَّمَا تَدْعُونَنِى إِلَيْهِ
(La Jarama, you call me to one) They say it means, "Truly." As-Suddi and Ibn Jarir said that the meaning of His saying:
لاَ جَرَمَ
(La jarama) means "Truly." Ad-Dahhak said:
لاَ جَرَمَ
(La Jarama) means, "No lie." `Ali bin Abi Talhah and Ibn `Abbas said:
لاَ جَرَمَ
(La Jarama) means, "Indeed, the one that you call me to of idols and false gods
لَيْسَ لَهُ دَعْوَةٌ فِى الدُّنْيَا وَلاَ فِى الاٌّخِرَةِ
(that does not have a claim in this world or in the Hereafter)." Mujahid said, "The idols that do not have anything." Qatadah said, "This means that idols possess no power either to benefit or to harm." As-Suddi said, "They do not respond to those who call upon them, either in this world or in the Hereafter." This is like the Ayah:
وَمَنْ أَضَلُّ مِمَّن يَدْعُو مِن دُونِ اللَّهِ مَن لاَّ يَسْتَجِيبُ لَهُ إِلَى يَوْمِ الْقِيَـمَةِ وَهُمْ عَن دُعَآئِهِمْ غَـفِلُونَ - وَإِذَا حُشِرَ النَّاسُ كَانُواْ لَهُمْ أَعْدَآءً وَكَانُواْ بِعِبَادَتِهِمْ كَـفِرِينَ
(And who is more astray than one who calls on besides Allah, such as will not answer him till the Day of Resurrection, and who are unaware of their calls to them And when the people are gathered, they will become their enemies and deny their worship.) (46:5-6)
إِن تَدْعُوهُمْ لاَ يَسْمَعُواْ دُعَآءَكُمْ وَلَوْ سَمِعُواْ مَا اسْتَجَابُواْ لَكُمْ
(If you invoke them, they hear not your call; and if they were to hear, they could not grant it to you) (35:14).
وَأَنَّ مَرَدَّنَآ إِلَى اللَّهِ
(And our return will be to Allah,) means, in the Hereafter, where He will reward or punish each person according to his deeds. He says:
وَأَنَّ الْمُسْرِفِينَ هُمْ أَصْحَـبُ النَّارِ
(and the transgressors, they shall be the dwellers of the Fire!) meaning, they will dwell therein forever, because of their great sin, which is associating others in worship with Allah.
فَسَتَذْكُرُونَ مَآ أَقُولُ لَكُـمْ
(And you will remember what I am telling you,) means, `you will come to know the truth of what I enjoined upon `you and forbade you to do, the advice I gave you and what I explained to you. You will come to know, and you will feel regret at the time when regret will be of no avail.'
وَأُفَوِّضُ أَمْرِى إِلَى اللَّهِ
(and my affair I leave it to Allah.) means, `I put my trust in Allah and seek His help, and I renounce you utterly.'
إِنَّ اللَّهَ بَصِيرٌ بِالْعِبَادِ
(Verily, Allah is the All-Seer of (His) servants.) means, He knows all about them, may He be exalted and sanctified, and He guides those who deserve to be guided and sends astray those who deserve to be sent astray; His is the perfect proof, utmost wisdom and mighty power.
فَوقَاهُ اللَّهُ سَيِّئَاتِ مَا مَكَـرُواْ
(So Allah saved him from the evils that they plotted,) means, in this world and in the Hereafter; in this world, Allah saved him along with Musa, peace be upon him, and in the Hereafter (He will admit him) to Paradise.
Proof of the Torment of the Grave
وَحَاقَ بِـَالِ فِرْعَوْنَ سُوءُ الْعَذَابِ
(while an evil torment encompassed Fir`awn's people.) this refers to drowning in the sea, then being transferred from there to Hell, for their souls are exposed to the Fire morning and evening until the Hour begins. When the Day of Resurrection comes, their souls and bodies will be reunited in Hell. Allah says:
وَيَوْمَ تَقُومُ السَّاعَةُ أَدْخِلُواْ ءَالَ فِرْعَوْنَ أَشَدَّ الْعَذَابِ
(And on the Day when the Hour will be established (it will be said to the angels): "Admit Fir`awn's people to the severest torment!") meaning, more intense pain and greater agony. This Ayah contains one of the major proofs used by the Ahlus-Sunnah to prove that there will be torment in the grave during the period of Al-Barzakh; it is the phrase:
النَّارُ يُعْرَضُونَ عَلَيْهَا غُدُوّاً وَعَشِيّاً
(The Fire, they are exposed to it, morning and afternoon). But the question arises: this Ayah was undoubtedly revealed in Makkah, but they use it as evidence to prove that there will be torment in the grave during the period of Al-Barzakh. Imam Ahmad recorded from `A'ishah, may Allah be pleased with her, that a Jewish woman used to serve her, and whenever `A'ishah did her a favor, the Jewish woman would say, "May Allah save you from the torment of the grave. " `A'ishah said, "Then the Messenger of Allah ﷺ came in, and I said, `O Messenger of Allah, will there be any torment in the grave before the Day of Resurrection' He said,
«لَا، مَنْ زَعَمَ ذَلِكَ؟»
(No, who said that) I said, `This Jewish woman, whenever I do her a favor, she says: May Allah save you from the torment of the grave."' The Messenger of Allah ﷺ said,
«كَذَبَتْ يَهُودُ وَهُمْ عَلَى اللهِ أَكْذَبُ، لَا عَذَابَ دُونَ يَوْمِ الْقِيَامَة»
(The Jews are lying, and they tell more lies about Allah. There is no torment except on the Day of Resurrection.) Then as much time passed as Allah willed should pass, then one day he came out at midday, wrapped in his robe with his eyes reddening, calling at the top of his voice:
«الْقَبْرُ كَقِطَع اللَّيْلِ الْمُظْلِمِ، أَيُّهَا النَّاسُ لَوْ تَعْلَمُونَ مَا أَعْلَمُ لَبَكَيْتُمْ كَثِيرًا وَضَحِكْتُمْ قَلِيلًا، أَيُّهَا النَّاسُ، اسْتَعِـــــــــيذُوا بِاللهِ مِنْ عَذَابِ الْقَبْرِ، فَإِنَّ عَذَابَ الْقَبْرِ حَق»
(The grave is like patches of dark night! O people, if you knew what I know, you would weep much and laugh little. O people, seek refuge with Allah from the torment of the grave, for the torment of the grave is real.)" This chain of narration is Sahih according to the conditions of Al-Bukhari and Muslim, although they did not record it. It was said, `how can this report be reconciled with the fact that the Ayah was revealed in Makkah and the Ayah indicates that there will be torment during the period of Al-Barzakh' The answer is that the Ayah refers to the souls (of Fir`awn and his people) being exposed to the Fire morning and evening; it does not say that the pain will affect their bodies in the grave. So it may be that this has to do specifically with their souls. With regard to there being any effect on their bodies in Al-Barzakh, and their feeling pain as a result, this is indicated in the Sunnah, in some Hadiths which we will mention below. It was said that this Ayah refers to the punishment of the disbelievers in Al-Barzakh, and that it does not by itself imply that the believer will be punished in the grave for his sins. This is indicated by the Hadith recorded by Imam Ahmad from `A'ishah, may Allah be pleased with her, according to which the Messenger of Allah ﷺ entered upon `A'ishah when a Jewish woman was with her, and she (the Jewish woman) was saying, "I was told that you will be tried in the grave." The Messenger of Allah ﷺ was worried and said:
«إِنَّمَا يُفْتَنُ يَهُود»
(Only the Jews will be tested.) `A'ishah, may Allah be pleased with her, said, "Several nights passed, then the Messenger of Allah ﷺ said:
«أَلَا إِنَّكُمْ تُفْتَنُونَ فِي الْقُبُور»
(Verily you will be tested in the graves.)" `A'ishah, may Allah be pleased with her, said, "After that, the Messenger of Allah ﷺ used to seek refuge with Allah from the torment of the grave." This was also recorded by Muslim. It could be said that this Ayah indicates that the souls will be punished in Al-Barzakh, but this does not necessarily imply that the bodies in their graves will be affected by that. When Allah revealed something about the torment of the grave to His Prophet , he sought refuge with Allah from that. And Allah knows best. The Hadiths which speak of the torment of the grave are very many. Qatadah said, concerning the Ayah,
غُدُوّاً وَعَشِيّاً
(morning and afternoon.): "(This means) every morning and every evening, for as long as this world remains, it will be said to them by way of rebuke and humiliation, O people of Fir`awn, this is your position." Ibn Zayd said, "They are there today, being exposed to it morning and evening, until the Hour begins.
وَيَوْمَ تَقُومُ السَّاعَةُ أَدْخِلُواْ ءَالَ فِرْعَوْنَ أَشَدَّ الْعَذَابِ
(And on the Day when the Hour will be established (it will be said to the angels): "Cause Fir`awn's people to enter the severest torment!") The people of Fir`awn are like foolish camels, stumbling into rocks and trees without thinking." Imam Ahmad recorded that Ibn `Umar, may Allah be pleased with him, said, "The Messenger of Allah ﷺ said:
«إِنَّ أَحَدَكُمْ إِذَا مَاتَ عُرِضَ عَلَيْهِ مَقْعَدُهُ بِالْغَدَاةِ وَالْعَشِيِّ، إِنْ كَانَ مِنْ أَهْلِ الْجَنَّةِ فَمِنْ أَهْلِ الْجَنَّةِ، وَإِنْ كَانَ مِنْ أَهْلِ النَّارِ فَمِنْ أَهْلِ النَّارِ، فَيُقَالُ: هذَا مَقْعَدُكَ حَتْى يَبْعَثَكَ اللهُ عَزَّ وَجَلَّ إِلَيْهِ يَوْمَ الْقِيَامَة»
(When one of you dies, he is shown his place in Paradise or Hell morning and evening; if he is one of the people of Paradise, then he is one of the people of Paradise, and if he is one of the people of Hell, then he is one of the people of Hell. It will be said to him, this is your place until Allah resurrects you to go to it on the Day of Resurrection.)" It was also reported in the Two Sahihs.
¡Pueblo! ¿Cómo se explica que los invito a salvarse de la perdición en la vida mundanal y en el Más Allá al traerles la religión de Al-lah y buenas acciones, pero ustedes me invitan a entrar al Infierno pidiéndome que no crea en Al-lah y Lo desobedezca?
“Narode moj, začudno je to što ja vas pozivam u monoteizam i činjenje dobrih djela, a vi mene pozivate u nevjerstvo u Boga i činjenje grijeha, što će imati za posljedicu očitu propast i vječnu patnju u džehennemskoj vatri!”
Ô mon peuple, pourquoi je vous appelle à échapper à la perdition dans le bas monde et dans l’au-delà en vous invitant à la foi et aux bonnes œuvres tandis que vous m’appelez à entrer en Enfer en m’invitant à la mécréance et la désobéissance à Allah?
Và hỡi dân của tôi ! Tại sao lại có chuyện trái với lẽ thường như thế, trong lúc tôi mời gọi quí vị đến với chỗ cứu rỗi để thoát khỏi sự thua thiệt, mất mát ở đời này lẫn Đời Sau bằng cách đặt đức tin Iman vào Allah và làm những việc ngoan đạo thì quí vị lại mời gọi tôi đi vào Hỏa Ngục bằng những việc phủ nhận nơi Allah và bất tuân đối với Ngài ư ?!
In other words the sentence, ‘I call you towards the Lord of the Universe, whereas you call me towards one who is quite ineffectual both in this world and in the Hereafter.’ This presents the gist of the speech of a true believer. This gives an idea of what was being discussed in Pharaoh’s court. The discussion was on whether God or other man-made deities should be invoked. The true believer said that God is a living and dominant entity. Calling upon Him amounts to calling upon the real God. As opposed to this, he said that their deities were only the creation of their imagination or objects of superstition, and were of no avail either in this world or in the world Hereafter. When they (the deities) have no real existence, how can they confer any real advantage? (Tafsir ibn Kathir, vol. IV, p. 80).
Wahai kaumku! Mengapa ketika aku mengajak kalian kepada keselamatan dari kerugian di kehidupan dunia ini dan akhirat dengan iman kepada Allah dan amal saleh, kalian justru mengajakku untuk masuk neraka dengan ajakan kalian kepadaku untuk kufur kepada Allah dan bermaksiat kepadanya?!
"Allah'a karşı kâfir olmamı ve O'nunla birlikte kendisine ibadet etmenin yanlış olduğunu bildiğim başka bir ilaha ibadet etmemi umarak beni batılınıza çağırıyorsunuz. Ben ise sizi hiç kimsenin kendisine galip gelemeyeceği Aziz/mutlak güç sahibi ve çok bağışlayıcı olan Allah'a iman etmeye çağırıyorum."
I dodao je: “Vi mene pozivate da budem ateist ili mnogobožac i da budem neposlušan Allahu i da obožavam uz Njega drugoga za kojeg nema nikakav dokaz da je valjano njegovo obožavanje – i znam da niko, osim Allaha, polaže pravo da Mu se robuje. Ja vas pozivam da robujete Allahu, Koji je silan u upravljanju i vladanju, i Koji žestoko kažnjava, ali Koji oprašta onima koji se kaju i Njemu se ponizno obraćaju.”
Vous m’appelez à vos faussetés en espérant que je mécroie en Allah et que j’adore avec Lui des divinités dont la validité de leur adoration avec Allah ne m’a pas été révélée. Alors que moi, je vous appelle à croire en Allah, le Puissant à qui personne ne tient tête, Celui qui accorde un pardon à Ses serviteurs.
Ustedes me invitan a su mentira para que no crea en Al-lah y adore a otros junto a Él, una verdad de la cual no tengo conocimiento. En cambio, yo los invito a creer en Al-lah, el Poderoso a quien nadie puede vencer, el Perdonador que lo ha sometido todo bajo Su autoridad.
Mi invitate alla vostra falsità, sperando che io rinneghi Allāh e associ a Lui altre divinità che non ho prove possano essere adorare assieme ad Allāh?! Piuttosto, io vi invito alla fede in Allāh, il Potente, Colui che non può essere vinto da nessuno, Colui che possiede immenso Perdono per i suoi sudditi.
Kalian mengajakku pada kebatilan kalian dengan harapan aku akan kafir kepada Allah dan menyembah bersama-Nya makhluk yang aku tidak tahu keabsahan penyembahannya bersama Allah, sedangkan aku mengajak kalian untuk beriman kepada Allah Yang Mahaperkasa yang tidak seorang pun bisa mengalahkan-Nya, lagi Maha Penerima tobat para hamba-Nya.
You are calling me to your falsehood in the hope that I disbelieve in Allah and worship alongside Him others, the truth of which I have no knowledge of, and I am calling you to have faith in Allah, the Mighty whom nobody can overpower, the Prevailing who has subdued everything.
Quí vị kêu gọi tôi đến với chỗ lầm lạc của quí vị với mong muốn để tôi phủ nhận Allah cũng như để tôi tôn thờ những kẻ không phải là Ngài, điều mà tôi không hề biết một tí gì về giá trị của việc tôn thờ người khác cùng với Allah trong lúc tôi kêu gọi quí vị đến với đức tin Iman vào Allah, Đấng Toàn Năng mà không một ai chiến thắng được Ngài, Đấng Hằng Tha thứ tội lỗi cho đám bầy tôi của Ngài.
Nag-aanyaya kayo sa akin sa kabulaanan ninyo sa pag-asang tumanggi akong sumampalataya kay Allāh at sumamba ako kasama sa Kanya sa iba pa sa Kanya na anumang walang kaalaman para sa akin hinggil sa katumpakan ng pagsamba roon kasama kay Allāh, samantalang ako ay nag-aanyaya sa inyo tungo sa pananampalataya kay Allāh, ang Makapangyarihan na walang nakadadaig sa Kanya na isa man, ang Mapagpatawad na sukdulan ang kapatawaran para sa mga lingkod Niya.
“Nimalo ne sumnjam u to da oni čijim me robom nastojite učiniti ne zaslužuju da im se robuje niti da im se obraća dovom. Ne sumnjam ni u to da se njima treba obraćati u pogledu ovosvjetskih, a pogotovu u pogledu onosvjetskih potreba. Također, nimalo ne sumnjam da će se svi ljudi vratiti Allahu, Koji će ih pozvati na odgovornost za djela koja činjahu u životu na ovom svijetu, i da će u džehennemskoj vatri završiti svi oni koji prelaziše granice Božijeg vjerozakona. Oni će u Vatri zasvagda ostati.”
Sungguh, apa yang kalian ajakkan kepadaku untuk menyembahnya dan menaatinya tidak memiliki hak untuk disembah dengan benar di dunia dan di akhirat dan dia tidak menjawab seruan penyembahnya. Sungguh, tempat kembali kita semuanya adalah Allah semata dan orang-orang yang melampaui batas dalam kekufuran dan kemaksiatan adalah para penghuni neraka yang mereka pasti memasukinya pada hari Kiamat."
Gerçek şu ki, kendisine iman ve itaat etmeye çağırdığınız şeyin, dünyada ve ahirette çağırmaya değer bir tarafı yoktur. Kendisine dua edene icabet edemez. Hepimiz yalnızca Yüce Allah'a döneceğiz. Şüphesiz küfür ve günahlarda haddi aşanlar kıyamet günü ateşe girecek kimselerdir ve oradan ayrılmayacaklardır.
Truly, what you call me to have faith in and obey is not fit to be called to in this world or the Hereafter nor does it respond to whoever calls upon it. The return of us all is to Allah alone and those who transgress in disbelief and sins are the people of the fire who will enter it forever on the day of judgment.
En vérité, les divinités auxquelles vous m’appelez à croire et à obéir, ne peuvent être invoquée dans le bas monde ou dans l’au-delà ni n’exaucent celui qui les invoquent. Notre retour à tous aura lieu auprès d’Allah et ceux qui auront été outranciers en mécroyant et en désobéissant seront les habitants du Feu où ils séjourneront le Jour de la Résurrection.
En verdad, aquello a lo que me invitan a obedecer y creer no es apto para ser invocado en este mundo ni en el Más Allá, ni puede responder a quien lo invoque. Todos compareceremos ante Al-lah, y aquellos que transgredan con incredulidad y pecados serán los moradores del Infierno que entrarán en él en el Día del Juicio para toda la eternidad.
È la verità, colui che mi invitate ad adorare e a cui mi invitate ad obbedire non possiede alcuna forma di preghiera che possa essere utilizzata per implorarlo, né in vita né nell'Aldilà, e non può esaudire chi lo implora; il ritorno di noi tutti è ad Allāh solo, e i licenziosi che commettono atti di miscredenza e peccati fanno parte della gente del Fuoco, coloro che vi entreranno ineluttabilmente, nel Giorno del Giudizio.
Katotohanang tunay na ang ipinaaanyaya ninyo sa akin sa pananampalataya rito at pagtalima rito ay walang ukol ditong isang pag-aanyaya ipaaanyaya ayon sa karapatan sa Mundo ni sa Kabilang-buhay. Hindi ito tumutugon sa sinumang dumalangin dito, na ang babalikan namin sa kalahatan ay tungo kay Allāh lamang, at na ang mga nagpapakalabis sa kawalang-pananampalataya at mga pagsuway ay ang mga maninirahan sa Apoy, na mananatili sa pagpasok doon sa Araw ng Pagbangon.
Quả nhiên, quí vị kêu gọi tôi đến với đức tin và phục tùng vào kẻ không có quyền mời gọi phải tôn thờ mình ở đời này lẫn Đời Sau, trong khi chúng không thể đáp lại bất cứ ai cầu nguyện chúng cả. Song, mục tiêu cuối cùng của chúng ta là trở về với Allah duy nhất, rồi đây những kẻ bất tuân và phạm tội chính là những người bạn của Hỏa Ngục, họ sẽ phải bước vào nó vào Ngày Phục Sinh.
In verse 44, it was said: فَسَتَذْكُرُونَ مَا أَقُولُ لَكُمْ وَأُفَوِّضُ أَمْرِي إِلَى اللَّـهِ إِنَّ اللَّـهَ بَصِيرٌ بِالْعِبَادِ (Soon you will remember what I am saying to you. And I entrust my matter with Allah. Surely, Allah has all (His) servants in sight.). This is what the believer from the House of Pharaoh said at the end of his address to his people inviting them to accept the message of truth. Here, it was said that, should they not listen to him within that point of time, there would come a time when the punishment would seize them, and they would remember what he had told them. But, the remembrance of that particular time will be useless. And when by virtue of this lengthy dialogue, advice and invitation, the 'iman or faith of this believer from the House of Pharaoh stood disclosed before these people, he realized that they might bring some harm to him, therefore, he said that he was leaving his case to rest with Allah, for He is the guardian and protector of His servants. Early tafsir authority, Muqatil says: When the people of the Pharaoh, as he had apprehended, went after him, he escaped towards the mountains and they could not catch him.
Nakon što im je uputio savjet i upozorenje pa izgubio nadu da će ga poslušati, vjernik iz faraonove porodice izvijestio je svoje sunarodnike da će se oni žestoko kajati onda kad se neće prihvatiti pokajanje onih koji su na dunjaluku pokliznuli. Kazao im je i to da se on pouzdava u Allaha i da se stavlja u Njegovo okrilje, jer Allah dobro zna šta svi ljudi govore i čine i ništa Mu nije skriveno.
Onun nasihatini reddettiler. Bunun akabinde şöyle dedi: "Sizin için yaptığım nasihati hatırlayacaksınız. Onu kabul etmediğiniz için dövünüp duracaksınız. Ben bütün işlerimi yalnızca Yüce Allah'a havale ederim. Yüce Allah'a, kullarının işlediği amellerden hiçbir şey gizli kalmaz."
But they rejected his advice, and so he said: “You will remember the advice I gave you and you will regret not accepting it. And I entrust all my affairs over to Allah alone. Allah is Seeing of His servants; nothing of their actions is hidden from Him”.
Pero rechazaron su consejo, y entonces él les dijo: “Recordarán el consejo que les di y se arrepentirán de no haberlo aceptado. Yo confío todos mis asuntos solo a Él. Al-lah ve a Sus siervos y ninguna de sus obras están ocultas de Él”.
Rifiutarono il suo consiglio. Disse: "Rammenterete i consigli che vi ho dato e rimpiangerete di non averli accettati. Io affido tutte le mie questioni ad Allāh solo: in verità, ad Allāh non è nascosta alcuna azione dei Suoi sudditi".
Namun, kaumnya menolak nasihatnya. Dia pun berkata, “Kalian akan mengingat nasihat yang aku berikan kepada kalian dan kalian akan menyesal karena menolaknya. Aku menyerahkan segala urusanku kepada Allah semata. Sesungguhnya tidak sedikit pun amal para hamba-Nya yang samar bagi-Nya.”
Nhưng họ đã bác bỏ lời khuyên của người đàn ông người tin tưởng đó. Bởi thế, y nói: Sau này quí vị sẽ nhớ những điều tôi đã khuyên răn cũng như quí vị sẽ hối tiếc vì đã bác bỏ nó, và tôi nguyện phó thác mọi công việc, tiền đồ của tôi cho Allah duy nhất. Quả thật, Allah là Đấng mà bất cứ việc hành đạo nào của đám bầy tôi của Ngài đều không thể giấu giếm khỏi Ngài đặng.
Ils refusèrent son conseil et il dit: Vous vous rappellerez du conseil que je vous prodigue et vous regretterez de ne pas l’avoir accepté. Je m’en remets en totalité à Allah Seul, Celui à qui rien des œuvres de Ses serviteurs n'échappe.
Ngunit tumanggi sila sa payo niya kaya nagsabi siya: "Makaaalaala kayo sa inihain ko sa inyo na isang payo. Manghihinayang kayo sa hindi pagtanggap nito. Ipinagkakatiwala ko ang mga nauukol sa akin sa kabuuan nito kay Allāh lamang. Tunay na si Allāh ay walang nakakukubli sa Kanya na anuman mula sa mga gawain ng mga lingkod [Niya]."
Svemogući je Allah sačuvao vjernika iz faraonove porodice od osvete nevjernikā i njihova kobnog spletkarenja kada ga htjedoše ubiti, jer se pouzdao u Allaha; nevjernike je zadesila kazna još na ovom svijetu. Naime, Allah je potopio faraona i njegove vojske.
Allah kemudian menjaganya dari keburukan makar kaumnya manakala mereka hendak membunuhnya. Lalu azab penenggelaman menimpa kaum Firaun. Allah menenggelamkannya dan seluruh bala tentaranya di dunia.
Yüce Allah, Musa'yı öldürmek istediklerinde kötü hilelerinden onu muhafaza etti. Firavun ailesini ise suda boğulma azabı kuşattı. Yüce Allah dünyada onu (Firavun) ve askerlerinin tamamını suda boğdu.
Do đó, Allah đã bảo vệ y tránh khỏi điều xấu xa mà chúng âm mưu muốn giết chết y, và sự trừng phạt chết chìm đã bao trùm lên đám lâu la của Fir-'awn, rồi Allah đã nhấn hắn chết chìm dưới nước lụt cùng với tất cả đám thuộc hạ của hắn ở trên trần gian.
Al-lah lo protegió de sus planes malvados cuando intentaron matarlo, y los seguidores del Faraón perecieron ahogados como retribución del castigo que merecían, de modo que Al-lah lo destruyó a él y a todos sus ejércitos.
So Allah protected him from their evil plot when they intended to kill him, and the punishment of drowning enveloped the followers of Pharaoh, as Allah destroyed him and all his armies in this world.
This has been mentioned in verse 45 in the following words: فَوَقَاهُ اللَّـهُ سَيِّئَاتِ مَا مَكَرُوا وَحَاقَ بِآلِ فِرْعَوْنَ سُوءُ الْعَذَابِ (Then Allah saved him from the evils of what they designed, and the House of the Pharaoh was encircled by an evil punishment.), that is, Allah Ta’ ala saved the believer from the harm the people of Pharaoh planned to bring to him, but they themselves were seized by a severe punishment. First of all, Allah Ta’ ala, in His mercy, saved the believer belonging to the House of Pharaoh right here in this world from the aggressive designs of the people of the Pharaoh against him, the details of which have not been mentioned in the Qur'an. But, the words of the Qur'an seem to say simply that the people of the Pharaoh had made many plans to hurt and kill him, and when the people of Pharaoh were drowned, Allah Ta ala saved this believing servant of Allah along with Sayyidna Musa (علیہ السلام) . As for salvation in the Hereafter, it is fairly obvious.
Kaya iningatan siya ni Allāh sa kasagwaan ng pakana nila nang nagnais sila ng pagpatay sa kanya. Pumalibot sa mga kampon ni Paraon ang pagdurusa ng pagkalunod sapagkat nilunod siya ni Allāh sampu ng mga kawal niya sa kabuuan nila sa Mundo.
Allāh lo protesse dalle loro malvagie astuzie, quando cercarono di ucciderlo, e colpì la gente del Faraone con la punizione dell'annegamento: Allāh fece annegare lui e tutti i suoi soldati.
Allah le préserva alors du mal qu’ils ourdissaient contre lui lorsqu’ils projetèrent de le tuer et le châtiment de la noyade cerna les gens de Pharaon. En effet, Allah le noya lui et ses soldats en guise de châtiment dans le bas monde.
Sesudah mereka mati, ditampakkan kepada mereka neraka di alam kubur mereka di pagi dan sore hari. Lalu pada hari Kiamat dikatakan, “Masukkanlah para pengikut Firaun ke dalam azab yang paling keras dan paling berat karena kekufuran dan pendustaan mereka, serta tindakan mereka menghalang-halangi dari jalan Allah.”
Và sau khi chết, họ sẽ bị dắt đi đến Hỏa Ngục ở trong ngôi mộ từ buổi sáng đến buổi chiều. Và vào Ngày Phục Sinh sẽ có lời bảo: ''Các ngươi hãy đưa Fir-'awn lẫn đám thuộc hạ của hắn vào nơi trừng phạt kinh khủng nhất, bởi vì họ đã từng phủ nhận và dối trá cũng như cản trở thiên hạ không cho theo chính đạo của Allah
In the last verse cited here, it was said: النَّارُ يُعْرَضُونَ عَلَيْهَا غُدُوًّا وَعَشِيًّا ۖ وَيَوْمَ تَقُومُ السَّاعَةُ أَدْخِلُوا آلَ فِرْعَوْنَ أَشَدَّ الْعَذَابِ. (It is the Fire before which they are presented morning and evening. And on the day when the Hour (of final judgment) will take place, (the order will be released): "Admit the family of the Pharaoh into the most severe punishment."- 46). Sayyidna ` Abdullah Ibn Masud ؓ explained this verse by saying, "Spirits of people from the House of Pharaoh are presented before the Jahannam in the form of black birds, twice every day, morning and evening, and by pointing out to the Jahannam, it is said to them: This is your abode." (Reported by Abd-ur-Razzaq and Ibn Abi Haim - Mazhari)
And according to a narration of Sayyidna ` Abdullah Ibn ` Umar ؓ appearing in the two Sahihs of al-Bukhari and Muslim, the Holy Prophet ﷺ said, (the meaning of which is): "When one of you dies (and is in the universe of barzakh, the post-death - pre-resurrection state) he is shown, morning and evening, the place he is to reach after the reckoning of the Day of Judgment. And this place is shown to him every day, and he is told that he has to reach there finally. If this person is from among the people of Jannah, then, Jannah will be shown to him as his place. And if he is from among the people of Jahannam, then, Jahannam will be shown to him as his place."
Punishment in graves
This verse is a proof of punishment in graves. Uninterrupted reports of ahadith and the consensus (ijma) of the Muslim Ummah confirm it. This humble writer has put together all such material, along with relevant verses from the Qur'an, in a regular treatise entitled: السبر بعذاب القبر As-sabr bi'adhabi-l-qabr. This treatise has been published in Arabic as part of Ahkam-ul-Qur'an.
Puis après leur mort, ils seront exposés au Feu dans leur tombe en début et en fin de journée et le Jour de la Résurrection, on dira: Faites entrer les adeptes de Pharaon dans le plus sévère et le plus terrible des châtiments pour leur mécréance, leur démenti et leur détournement des gens du chemin d’Allah.
Allah, džellešanuhu, potopio je faraona i njegove pristalice i upravo od tog trenutka izlaže ih džehennemskoj vatri, ujutro i navečer, u njihovim kaburovima. A faraonovi će ljudi na Kijametskom danu biti uvedeni u tešku, vječnu patnju, bit će im to prikladna kazna za bezvjerstvo, poricanje i odvraćanje od Allahovog puta.
Después de su muerte estarán expuestos al fuego al principio y al final de cada día, y en el Día del Juicio se dirá: “Arreen a los seguidores de Faraón al más severo castigo, debido a la incredulidad, a la negación y a que han impedido a otros el camino de Al-lah”.
And after their death they will be exposed to the fire at the beginning and end of the day, and on the day of judgment it will be said: “Enter the followers of Pharaoh into the most severe and greatest punishment, due to the disbelief, denial and preventing others from Allah's way.”
Öldükten sonra sabah akşam kabirlerinde ateşe sunulurlar. Kıyamet günü içinde bulundukları küfür, yalanlama ve Allah yolundan alıkoyma sebebiyle Firavun'a tabi olanları daha şiddetli ve büyük bir azaba sokun denilir.
Matapos ng kamatayan nila, isasalang sila sa apoy sa mga libingan nila sa simula ng maghapon at wakas nito. Sa Araw ng Pagbangon ay sasabihin: "Magpapasok kayo sa mga tagasunod ni Paraon sa pinakamatindi sa pagdurusa at pinakamabigat dito dahil sa taglay nila noon na kawalang-pananampalataya, pagpapasinungaling, at pagbalakid sa landas ni Allāh."
The true believer of Pharaoh’s court was not a prophet. But, in spite of his being alone, God saved him from the tyrannical plans of Pharaoh. This shows that even non-prophets—when they support the mission of truth—receive the same divine succour as was always promised by God to the prophets. Though the final decision about the fate of human beings will be taken on the Day of Judgement, when a man enters the other world after death, it is immediately clear to him as to what he had done in the previous world and what fate he is ordained to face. In this way, at a conscious level, he becomes involved in his final fate immediately after death and, while at a physical level, he will face it on the Day of Judgement, when God’s court is established.
E dopo la loro morte, verranno esposti al Fuoco, nelle loro tombe, dall'inizio del giorno fino al suo termine; e, nel Giorno della Resurrezione, verrà detto loro: "Entrate, o seguaci del Faraone, nel luogo della più dura e severa punizione, poiché avete perseverato nella miscredenza e nella rinnegazione, e poiché avete ostacolato la Via di Allāh "
"Dan ketika mereka berbantah-bantahan dalam neraka, maka orang-orang yang lemah berkata kepada orang-orang yang menyombongkan diri, 'Sesungguhnya kami adalah pengikut-pe-ngikutmu, maka dapatkah kamu menghindarkan dari kami seba-gian azab api neraka?' Orang-orang yang menyombongkan diri menjawab, 'Sesungguhnya kita semua sama-sama dalam neraka karena sesungguhnya Allah telah menetapkan keputusan antara hamba-hamba(Nya).' Dan orang-orang yang berada dalam neraka berkata kepada penjaga-penjaga Neraka Jahanam, 'Mohonkanlah pada Rabbmu supaya Dia meringankan azab dari kami barang sehari.' Penjaga Jahanam berkata, 'Dan apakah belum datang ke-padamu rasul-rasulmu dengan membawa keterangan-keterangan?' Mereka menjawab, 'Benar, sudah datang.' Penjaga-penjaga Jaha-nam bekata, 'Berdoalah kamu!' Dan doa orang-orang kafir itu hanyalah sia-sia belaka." (Ghafir: 47-50).
(47) Allah سبحانه وتعالى menginformasikan tentang pertengkaran para penghuni neraka, cacian sebagian mereka terhadap sebagian yang lain, permintaan keselamatan mereka kepada para malaikat penjaga neraka dan tidak bergunanya semua itu, seraya berfirman, ﴾ وَإِذۡ يَتَحَآجُّونَ فِي ٱلنَّارِ ﴿ "Dan ketika mereka berbantah-bantahan dalam neraka," di mana para pengikut memprotes para pemimpinnya karena mereka telah menyesatkan, sedangkan para pemimpin itu berlepas tangan dari mereka, ﴾ فَيَقُولُ ٱلضُّعَفَٰٓؤُاْ ﴿ "orang-orang yang lemah berkata," maksudnya, para pengikut kepada para pemimpin yang menyombongkan diri terhadap kebenaran dan mengajak mereka kepada apa yang mereka sombongkan itu, ﴾ إِنَّا كُنَّا لَكُمۡ تَبَعٗا ﴿ "Sesungguhnya kami adalah pengikut-pengikutmu." Kalianlah yang telah menyesatkan kami dan memperindah syirik dan kejahatan untuk kami, ﴾ فَهَلۡ أَنتُم مُّغۡنُونَ عَنَّا نَصِيبٗا مِّنَ ٱلنَّارِ ﴿ "maka dapatkah kamu menghindarkan dari kami sebagian azab api neraka," walaupun hanya sedikit saja?
(48) ﴾ قَالَ ٱلَّذِينَ ٱسۡتَكۡبَرُوٓاْ ﴿ "Orang-orang yang menyombongkan diri menjawab," menjelaskan ketidakberdayaan mereka dan hebatnya keputusan ilahi terhadap semua (makhluk),﴾ إِنَّا كُلّٞ فِيهَآ إِنَّ ٱللَّهَ قَدۡ حَكَمَ بَيۡنَ ٱلۡعِبَادِ ﴿ "Sesungguhnya kita semua sama-sama dalam neraka karena sesungguhnya Allah telah menetapkan keputusan antara hamba-hamba-(Nya), dan Dia telah menetapkan bagian dari azab terhadap masing-masing, Dia tidak akan menambahkannya, tidak akan mengurangi-nya dan tidak pula akan merubah apa yang telah ditetapkan oleh Yang Mahabijaksana itu.
(49) ﴾ وَقَالَ ٱلَّذِينَ فِي ٱلنَّارِ ﴿ "Dan orang-orang yang berada dalam neraka berkata," mereka adalah sebagian dari orang-orang yang menyom-bongkan diri dan orang-orang yang lemah, ﴾ لِخَزَنَةِ جَهَنَّمَ ٱدۡعُواْ رَبَّكُمۡ يُخَفِّفۡ عَنَّا يَوۡمٗا مِّنَ ٱلۡعَذَابِ ﴿ "kepada penjaga-penjaga Neraka Jahanam, 'Mohonkanlah pada Rabbmu supaya Dia meringankan azab dari kami barang sehari'," dengan harapan supaya ada sedikit istirahat.
(50) Lalu ﴾ قَالُوٓاْ ﴿ "Penjaga Jahanam berkata" dengan nada mencela dan menjelaskan bahwa syafa'at mereka (para penjaga Jahanam) tidak bermanfaat bagi mereka dan doa mereka pun tidak berguna sama sekali. ﴾ أَوَلَمۡ تَكُ تَأۡتِيكُمۡ رُسُلُكُم بِٱلۡبَيِّنَٰتِۖ ﴿ "Dan apakah belum datang kepadamu rasul-rasulmu dengan membawa keterangan-kete-rangan," yang dengannya kalian dapat mengetahui kebenaran dan jalan yang lurus, apa yang dapat mendekat kepadaNya dan yang menjauhkan dariNya? ﴾ قَالُواْ بَلَىٰۚ ﴿ "Mereka menjawab, 'Benar'," mereka sudah datang kepada kami dengan bukti-bukti, dan hujjah yang pasti pun telah ditegakkan terhadap kami. Namun kami berbuat zhalim dan kami menentang kebenaran itu sesudah menjadi jelas bagi kami. ﴾ قَالُواْ ﴿ "Mereka berkata," maksudnya, para penjaga neraka kepada para penghuni neraka sambil berlepas diri dari doa dan syafa'at untuk mereka, ﴾ فَٱدۡعُواْۗ ﴿ "Berdoalah" kalian. Akan tetapi doa tersebut bermanfaat ataukah tidak!? Allah berfirman, ﴾ وَمَا دُعَٰٓؤُاْ ٱلۡكَٰفِرِينَ إِلَّا فِي ضَلَٰلٍ ﴿ "Dan doa orang-orang kafir itu hanyalah sia-sia belaka." Mak-sudnya, batal dan sia-sia, hal itu karena kekafiran itu menggugur-kan semua amal-amal shalih dan menjadi penghalang untuk dika-bulkannya doa.
E rammenta, o Messaggero, di quando i seguaci disputeranno con i capi della gente del Fuoco. I deboli seguaci diranno ai capi altezzosi: "In verità, noi vi seguivamo, in vita, nella perdizione; potete affievolirci la punizione di Allāh, facendovi carico di una parte di essa?"
Ô Messager, rappelle-toi que les suiveurs et les meneurs se querelleront dans le Feu. Les suiveurs faibles diront aux meneurs arrogants: Dans le bas monde, nous vous suivions dans l’égarement. Allez-vous donc subir à notre place une part du châtiment d’Allah?
Và Ngươi - hỡi Thiên Sứ - hãy nhớ lại khi kẻ yếu thế và kẻ bạo ngược tranh cải với nhau sau khi tất cả bị tống cổ vào Hỏa Ngục. Những người yếu thế nói với với những tên bạo ngược rằng: Quả thật, trước đây chúng tôi là người đi theo quí ngài trong sự lầm lạc ở trên trần gian. Có thể nào quí ngài lấy đi một phần hình phạt của Allah và gánh vác giùm cho chúng tôi được hay không ?!
47- Ateşin içinde birbirleriyle tartışacakları vakit zayıflar, büyüklük taslayanlara şöyle diyecekler:“Biz size uyan kimseler idik. Şimdi şu ateşin bir kısmını olsun bizden kaldırabilir misiniz?”
48- Büyüklük taslayanlar da diyecekler ki:“Biz, hepimiz o ateşin içindeyiz. Allah da kullar arasında hükmünü verdi.”
49- Ateşte olanlar cehennem bekçilerine diyecekler ki:“Rabbinize dua edin de bir gün olsun üzerimizdeki azabı hafifletsin.”
50- Bekçiler de diyecekler ki:“Peygamberleriniz size apaçık deliller getirmediler mi?” Onlar: “Evet” diyecekler. Bunun üzerine bekçiler: “O halde siz kendiniz dua edin.” diyecekler. Ne var ki kâfirlerin duası boşunadır.
47. Yüce Allah, cehennemliklerin kendi aralarındaki tartışmalarını, birbirlerini kınamalarını ve cehennemin bekçilerinden yardım istemelerini, ancak bunun hiçbir faydasının olmayacağını haber vermekte ve şöyle buyurmaktadır:“Ateşin içinde birbirleriyle tartışacakları vakit”tabiler, tabi oldukları kimselerin kendilerini aldattıklarını ileri sürecek, buna karşılık kendilerine uyulanlar da uyanlardan uzak olduklarını bildirecektir.“Zayıflar” tâbiler “büyüklük taslayanlara” hakka karşı büyüklenen ve kendisi sebebi ile büyüklük tasladıkları şeye davet eden önderlere “şöyle diyecekler: Biz size uyan kimseler idik.”Bizi siz azdırdınız, bizi saptıran sizlersiniz! Şirki ve kötülüğü siz bize güzel gösterdiniz.“Şimdi şu ateşin bir kısmını olsun” azıcık dahi olsa “bizden kaldırabilir misiniz?”
48. “Büyüklük taslayanlar” bu hususta âcizliklerini ve herkes hakkında ilâhî hükmün geçerliliğini açıklayarak “diyecekler ki: Biz, hepimiz o ateşin içindeyiz. Allah da kullar arasında hükmünü verdi” ve herkese azaptan payını ayırdı. Artık bu payda bir artış olmaz, ondan bir şey de eksiltilmez. Mutlak hakim olan Allah’ın verdiği hüküm asla değiştirilemez.
49. “Ateşte olanlar” hem büyüklük taslayan müstekbirler, hem de güçsüz olan zayıflar “cehennem bekçilerine diyecekler ki: Rabbinize dua edin de bir gün olsun üzerimizdeki azabı hafifletsin.” Belki böylelikle kısmen de olsa rahatlayabiliriz.
50. “Bekçiler de” onları azarlayarak ve kendilerinin şefaatçiliklerinin cehennemliklere hiçbir fayda sağlamayacağını, dua edecek olsalar dahi bu dualarının onlara hiçbir faydasının olmayacağını açıklayarak “diyecekler ki: Peygamberleriniz size apaçık deliller getirmediler mi?”Bunlarla siz hakkı, dosdoğru yolu, Allah’a neyin yakınlaştırdığını, O’ndan neyin uzaklaştırdığını açıkça öğrenmediniz mi?“Onlar: Evet diyecekler” bize apaçık deliller getirdiler. Allah’ın bize karşı en ileri derecedeki delilleri ortaya konuldu. Biz ise kendimize zulmettik. Apaçık ortaya çıkmasından sonra bile hakka karşı inatla direndik.
Bunun üzerine cehennemdeki bekçiler, cehennemliklere dua etmekten, onlar için şefaat dilemekten uzak olduklarını belirterek “O halde siz kendiniz dua edin, diyecekler.” Peki, bu duanın herhangi bir faydası olacak mı, olmayacak mı? Yüce Allah, buna dair de şöyle buyurmaktadır:“Ne var ki kâfirlerin duası boşunadır.” Batıldır, hiçbir hükmü yoktur. Çünkü küfür, bütün amelleri boşa çıkartır ve duanın kabul edilmesine de engeldir.
Mensajero, recuerda cuando los seguidores y los líderes de los moradores del Infierno discutan, entonces los seguidores oprimidos dirán a los líderes arrogantes: “Nosotros fuimos seguidores de sus malos consejos en el mundo, así que ¿no van a liberarnos del castigo de Al-lah y soportarlo por nosotros?”
Spomeni, Poslaniče, da će se sljedbenici prepirati u džehennemskoj vatri sa onima koje su slijedili. Naime, potlačeni sljedbenici će reći oholim vođama: “Mi smo se za vama na dunjaluku u pogledu vjere povodili, pa možete li, zato što ste bili uzrok naše zablude i nevjerstva, na sebe preuzeti makar dio patnje u kojoj se nalazimo?”
Banggitin mo, O Sugo, kapag mag-aalitan ang mga tagasunod at ang mga sinusunod kabilang sa mga maninirahan sa Apoy saka magsasabi ang mga tagasunod na siniil sa mga sinunod na nagpapakamalaki: "Tunay na kami para sa inyo ay naging mga tagasunod sa pagkaligaw sa Mundo. Kaya kayo kaya ay mga magtutulak para sa amin sa isang bahagi mula sa pagdurusang dulot ni Allāh sa pamamagitan ng pagbabata nito para sa amin?"
O Messenger, remember when the followers and the leaders from the people of hell will argue, so the oppressed followers will say to the arrogant leaders: “We were your followers in misguidance in the world, so are you going to relieve us of some of Allah’s punishment by bearing it on our behalf?”
The Dispute of the People of Hell
Allah tells us how the people of Hell will dispute and argue with one another, and Fir`awn and his people will be among them. The weak, who were the followers, will say to those who were arrogant, who were the leaders and masters:
إِنَّا كُنَّا لَكُمْ تَبَعًا
(Verily, we followed you,) meaning, `we obeyed you and heeded your call to disbelief and misguidance in the world, '
فَهَلْ أَنتُم مُّغْنُونَ عَنَّا نَصِيباً مِّنَ النَّارِ
(can you then take from us some portion of the Fire) means, `can you carry a part of our burden for us'
قَالَ الَّذِينَ اسْتَكْبَرُواْ إِنَّا كُلٌّ فِيهَآ
(Those who were arrogant will say: "We are all (together) in this (Fire)!...") meaning, `we will not bear any part of your burden for you; our own punishment is enough for us to bear.'
إِنَّ اللَّهَ قَدْ حَكَمَ بَيْنَ الْعِبَادِ
(Verily, Allah has judged (His) servants!) means, `He has shared out the punishment among us according to what each of us deserves'. This is like the Ayah:
قَالَ لِكُلٍّ ضِعْفٌ وَلَـكِن لاَّ تَعْلَمُونَ
(He will say: "For each one there is double (torment), but you know not.") (7:38)
وَقَالَ الَّذِينَ فِى النَّارِ لِخَزَنَةِ جَهَنَّمَ ادْعُواْ رَبَّكُمْ يُخَفِّفْ عَنَّا يَوْماً مِّنَ الْعَذَابِ
(And those in the Fire will say to the keepers (angels) of Hell: "Call upon your Lord to lighten for us the torment for a day!") They know that Allah will not answer them and will not listen to their prayer, because He said,
اخْسَئُواْ فِيهَا وَلاَ تُكَلِّمُونِ
(Remain you in it with ignominy! And speak you not to Me!) (23:108), so they will ask the keepers of Hell, who are like jailers watching over the people of Hell, to pray to Allah to lessen the Fire for them if only for one day. But the keepers of Hell will refuse, saying to them,
أَوَلَمْ تَكُ تَأْتِيكُمْ رُسُلُكُم بِالْبَيِّنَـتِ
(Did there not come to you, your Messengers with (clear) evidences) meaning, was not proof established in the world on the lips of the Messengers
قَالُواْ بَلَى قَالُواْ فَادْعُواْ
(They will say: "Yes." They will reply: "Then call (as you like)!...") means, you are on your own. We will not pray for you or listen to you; we do not want you to be saved and we have nothing to do with you. Moreover, we tell you that it is all the same whether you offer supplication or not, because Allah will not respond and He will not lighten the torment for you.' They will say:
وَمَا دُعَآءُ الْكَـفِرِينَ إِلاَّ فِى ضَلَـلٍ
(And the invocation of the disbelievers is nothing but in vain!) meaning, it will not be accepted or responded to.
Ingatlah -wahai Rasul- manakala para pengikut berbantah-bantahan dengan orang-orang yang mereka panuti yang mereka semua adalah penghuni neraka. Para pengikut yang tertindas berkata kepada orang-orang yang dipanuti yang menyombongkan diri, “Sesungguhnya dulu kami adalah pengikut kalian dalam kesesatan di dunia, apakah kalian berkenan memikul untuk kami sebagian azab Allah?”
-Ey Resul- Ateş ehlinden kendilerine tabi olunanlar ile tabi olanların birbirleri ile tartıştıkları zamanı hatırla! Zayıf olanlar büyüklük taslayanlara şöyle derler: "Şüphesiz ki, dünyada iken sapıklıkta size uymuş kimselerdik. Şimdi Allah'ın azabının bir kısmını üstlenerek bizden giderebilir misiniz?"
Glavešine će odgovoriti da to ne mogu učiniti, da su svi u Vatri, i sljedbenici i slijeđeni, jer je Allah tako presudio, niko za drugoga kaznu neće moći iskusiti, a On im je po pravdi dao, odnosno kaznio je one koji su kaznu zaslužili.
Magsasabi ang mga sinunod na nagmalaki: "Tunay na tayo – maging tayo man dati ay mga tagasunod o mga sinusunod – ay nasa apoy. Hindi magbabata ang isa sa atin ng isang bahagi ng pagdurusa ng iba. Tunay na si Allāh ay humatol na sa pagitan ng mga lingkod [Niya] kaya nagbigay Siya sa bawat isa ng naging karapat-dapat dito na pagdurusa."
Les meneurs arrogants diront: Nous tous, meneurs et suiveurs, irons en Enfer et personne d’entre nous ne subira une part du châtiment de quelqu’un d’autre. Allah a jugé entre les serviteurs et a alloué à chacun la part de châtiment qu’il mérite.
Những kẻ bạo ngược đáp lại: Dù sao thì tất cả chúng ta đều đã ở trong Hỏa Ngục cả rồi, và không một ai trong chúng ta gánh vác giùm bất cứ một phần hình phạt nào của người khác. Chắc chắn Allah đã phân xử đúng tội với đám bầy tôi của Ngài. Do đó, Ngài đã trừng phạt chúng ta những điều xứng đáng.
I capi superbi dissero: "In verità, sia che noi siamo dei seguaci o dei capi, nessuno si farà carico della punizione altrui. In verità, Allāh ha giudicato la gente e ha attribuito a ognuno la punizione che merita".
Los líderes soberbios dirán: “Estamos en el fuego, sin importar si fuimos seguidores o líderes. Ninguno de nosotros se podrá librar de una parte del castigo. Al-lah ha juzgado entre los siervos, por lo que les ha dado a todos el castigo que merecen”.
The arrogant leaders will say: “We are in the fire, regardless of whether we were followers or leaders. None of us will bear a part of the punishment of the Hereafter. Allah has decided between the servants, so He has given everyone the punishment they deserve”.
Orang-orang yang diikuti nan sombong itu menjawab, “Kita semuanya, yang mengikuti dan yang diikuti, sama-sama masuk ke dalam neraka, tidak seorang pun dari kita yang memikul azab orang lain, sesungguhnya Allah telah menetapkan keputusan di antara hamba-hamba, Dia memberi setiap orang haknya dari azab.”
Büyüklük taslayıp kendilerine tabi olunanlar: "Bizler -tabi olan ya da olunanlar olarak- ateşteyiz. Bizden hiç kimse başka birisinin azabının bir kısmını üstlenemez. Şüphesiz Yüce Allah, kulları arasında hüküm vermiştir. Herkese hak ettiği azabı da vermiştir."
Aquellos que son castigados en el tormento junto a los seguidores y líderes, les dirán a los guardianes del Infierno, después de haber perdido la esperanza de abandonarlo y de regresar a la vida mundanal para arrepentirse: “Rueguen a su Señor a que nos libre un día de este castigo eterno”.
Nakon što izgube nadu u izlazak iz Vatre i povratak na dunjaluk, gdje bi se pokajali, podanici i vođe nevjernici obratit će se džehennemskim čuvarima: “Zamolite Allaha da nam patnju ublaži bar jedan dan, da se, eto, makar malo odmorimo!”
Magsasabi pa ang mga pinagdurusa sa Apoy, kabilang sa mga tagsunod at mga sinunod, sa mga anghel na itinalaga sa apoy noong nalagutan na sila ng pag-asa sa paglabas mula sa Apoy at panunumbalik sa buhay na pangmundo upang magbalik-loob sila: "Dumalangin kayo sa Panginoon ninyo na magpagaan Siya para sa amin ng iisang araw mula sa namamalaging pagdurusang ito."
Và đám người bị trừng phạt trong Hỏa Ngục gồm những kẻ đi theo và những tên bạo ngược đồng khấn cần Thiên Thần quản Hỏa Ngục để được thoát khỏi đó để trở lại trần gian mà ăn năn sám hối: ''Xin ngài hãy cầu xin Thượng Đế của quí ngài giảm bớt hình phạt giùm chúng tôi dù chỉ một ngày từ sự trừng phạt vĩnh viễn này
I seguaci e i capi puniti nel Fuoco diranno agli Angeli custodi del Fuoco, quando si saranno ormai rassegnati al fatto che non usciranno dal Fuoco e che non potranno tornare nella vita terrena, in modo da potersi pentire: "Invocate il vostro Dio, affinché ci allievi l'eterna punizione anche di un solo giorno"
Those being punished in the fire from the followers and leaders will say to the keepers of hell, once they have lost hope in leaving the fire and returning to the worldly life to repent: “Call upon your Lord to lessen from us one day of this everlasting punishment”.
Tâbi olanlar ve kendilerine tabi olunup ateşte azap görmüş kimseler cehennemde görevli meleklere, ateşten çıkmaktan ve tövbe etmek için dünya hayatına tekrar döndürülmekten ümitlerini kesmiş bir şekilde şöyle derler: "Rabbinize dua edin de bu devamlı olan azabı bir gün olsun bizden hafifletsin."
Orang-orang yang diazab di dalam neraka, yaitu para pengikut dan orang-orang yang diikuti, berkata kepada para malaikat penjaga Jahanam manakala mereka tidak lagi punya harapan untuk keluar dan kembali ke kehidupan dunia untuk bertobat, “Mintalah kepada Tuhan kalian agar Dia meringankan dari kami azab yang terus-menerus ini sehari saja.”
Les suiveurs et les meneurs suppliciés dans le Feu diront aux anges présents en Enfer, lorsqu’ils désespèreront d’en sortir et de retourner dans le bas monde afin de se repentir: Invoquez votre Seigneur afin qu’Il allège ce châtiment permanent ne serais-ce que d’un jour.
Thiên Thần quản Hỏa Ngục đáp lại lời van xin của kẻ vô đức tin rằng:''Há các Sứ Giả của các ngươi đã không đến gặp các ngươi với những minh chứng và bằng chứng rõ ràng ư ?! Họ thưa: Dạ,có ! Các Thiên Sứ đã mang đến cho chúng tôi với những minh chứng và bằng chứng rất rõ ràng. Thiên Thần chế giễu chúng rằng: Thế thì các ngươi hãy cầu xin tiếp tục đi, còn chúng tôi sẽ không can thiệp giùm cho những kẻ vô đức tin đâu. Tuy nhiên, lời cầu xin của những kẻ không có đức tin chỉ quanh quẩn trong lầm lạc và thua thiệt, Ngài không chấp nhận chỉ vì sự phủ nhận đức tin của họ.
Magsasabi ang mga tanod ng Impiyerno bilang tugon sa mga tagatangging sumampalataya: "Hindi ba dati nagdadala sa inyo ang mga sugo ninyo ng mga patotoo at mga patunay na maliwanag?" Magsasabi ang mga tagatangging sumampalataya: "Oo; sila dati ay nagdadala sa amin ng mga patotoo at mga patunay na maliwanag." Magsasabi ang mga tanod bilang pang-uuyam sa kanila: "Kaya dumalangin kayo mismo, ngunit kami ay hindi namamagitan para sa mga tagatangging sumampalataya." Walang [kahahantungan] ang panalangin ng mga tagatangging sumampalataya kundi sa isang kawalang-saysay at isang pagkasayang dahil sa hindi pagtanggap nito mula sa kanila dahilan sa kawalang-pananampalataya nila.
Cehennem bekçileri kâfirlere cevap vererek şöyle derler: "Peygamberleriniz size sapasağlam ve apaçık deliller getirmemiş miydi?" Kâfirler: "Evet, bize sapasağlam ve apaçık deliller getirdiler." Cehennem bekçileri onlarla alay ederek derler ki: "Öyleyse kendiniz yalvarın, bizler kâfirlere şefaatçi olmayız." Kâfirlerin ettiği dua, küfürleri sebebi ile onlardan kabul edilmediği için zayi olmuş ve geçersizdir.
In these verses a scene from Hell is depicted. Those who had assumed great positions in this world will forget their so-called greatness in the hereafter. Now, the common people, who were so proud of their heroes, will express their displeasure with them. Those who were not prepared to accept the Truth in this world will now humbly bow down before it. But this submissiveness in the Hereafter will be of no avail to any one.
I custodi dell'Inferno dissero, in risposta ai miscredenti: "Non vi sono forse giunti i vostri messaggeri con prove e argomenti inequivocabili?!" I miscredenti dissero: "Certo, sono giunti con argomenti e prove evidenti". I custodi dissero, schernendoli: "Allora invocate voi stessi, noi non intercediamo per i miscredenti; l'invocazione dei miscredenti non è che vana e in perdizione, poiché non verrà accettata da parte loro a causa della loro miscredenza".
The keepers of hell will say in response to the disbelievers: “Did your messengers not come to you with clear proof and evidence?” The disbelievers will say: “Indeed, they used to come to us with clear proof and evidence”. The keepers will say to mock them: “You call, for we are not going to intercede for the disbelievers. But the call of the disbelievers is not but in error and waste, as it will not be accepted from them due to their disbelief”.
Los guardianes del Infierno dirán en respuesta a los incrédulos: “¿No vinieron mensajeros con pruebas y evidencias claras?” Los incrédulos dirán: “Si, vinieron con pruebas y evidencias claras”. Los guardianes dirán con ironía: “Clamen, pero nosotros no vamos a interceder por los incrédulos”. El clamor de los incrédulos no es sino una pérdida de tiempo, ya que no será aceptado a causa de su incredulidad.
A džehennemski će im čuvari odgovoriti: “Zar vam poslanici nisu donosili jasne argumente da je Allah jedini Bog i da su poslanice istina, pa ste poricali i odbijali povjerovati?” I nakon što nevjernici priznaju da su poricali Allahove, džellešanuhu, ajete, čuvari će im reći: “E, mi se za vas nećemo moliti, niti ćemo se za vas zauzimati! Molite se vi, ali je vaša molba beskorisna i neće vam se Gospodar odazvati, utoliko prije jer ste bezbožnici, a oni se mole uprazno.”
Para penjaga neraka Jahanam menjawab permintaan orang-orang kafir itu, “Bukankah para rasul telah datang kepada kalian dengan membawa bukti-bukti dan tanda-tanda yang jelas?!” Orang-orang kafir lantas berkata, “Benar. Para rasul telah datang kepada kami dengan membawa bukti-bukti dan tanda-tanda yang jelas.” Lalu para penjaga neraka Jahanam berkata mencibir mereka, “Kalian saja yang meminta karena kami tidak mau membantu orang-orang kafir.” Sungguh, doa orang-orang kafir hanya sia-sia dan tidak berguna apa pun karena Allah tidak menerimanya dari mereka akibat kekufuran mereka.
Les gardiens de l’Enfer répondront aux mécréants: Vos messagers ne vous apportaient-ils pas des preuves claires et évidentes? Les mécréants répondront: Si, ils nous ont bien apporté des preuves claires et évidentes. Les gardiens leur diront alors d’un ton railleur: Invoquez donc par vous-mêmes car nous n’intercédons pas en faveur de mécréants. Or l’invocation des mécréants est vaine et perdue, et n’est pas acceptée, à cause de la mécréance de leurs auteurs
I will make My messengers and those who believe in what they brought victorious in this world by making their proof manifest and by supporting them against their enemies. And I shall make them victorious on the day of judgement by entering them into Paradise and punishing their disputants in this world by entering them into the fire. This is after the people of truth from the prophets, angels bear witness regarding the message being conveyed and the denial of the disbelieving nations.
Tunay na Kami ay talagang nag-aadya sa mga sugo Namin at mga sumampalataya sa Amin at sa mga sugo sa Mundo sa pamamagitan ng pagpapangibabaw sa katwiran nila at ng pag-alalay sa kanila laban sa mga kaaway nila, at mag-aadya sa kanila sa Araw ng Pagbangon sa pamamagitan ng pagpapasok sa kanila sa Paraiso at sa pamamagitan ng pagpaparusa sa mga kaalitan nila sa Mundo sa pamamagitan ng pagpapasok sa mga iyon sa Apoy matapos na sumaksi ang mga propeta, ang mga anghel, at ang mga mananampalataya sa pagkaganap ng pagpapaabot [ng mensahe] at pagpapasinungaling ng mga kalipunan [sa mensahe].
Şüphesiz ki biz peygamberlerimize, Allah'a ve resulerine iman edenlere dünyada sahip oldukları delilleri güçlü kılıp, ortaya çıkararak ve düşmanlarına karşı onları destekleyerek yardım ederiz. Kıyamet günün de ise onları cennete koyarız. Peygamberler, melekler ve Müminlerin (dinin) tebliğ edilip ulaştırıldığı hakkında ve bu ümmetlerin bunu yalanladığına şahitlik etmesinden sonra dünyada iken onlara husûmet edenleri ateşe sokarak cezalandırırız.
"Sesungguhnya Kami menolong rasul-rasul Kami dan orang-orang yang beriman pada kehidupan dunia dan pada hari berdiri-nya saksi-saksi, hari yang tidak berguna bagi orang-orang zhalim permintaan maafnya dan bagi merekalah laknat dan bagi mereka-lah tempat tinggal yang buruk." (Ghafir: 51-52).
(51) Setelah Allah menyebutkan siksaan keluarga Fir'aun di dunia, di alam Barzakh dan pada Hari Kiamat dan menyebutkan kondisi ahli neraka yang sangat mengerikan, yaitu mereka yang telah menentang dan memerangi rasul-rasulNya, maka Allah ber-firman, ﴾ إِنَّا لَنَنصُرُ رُسُلَنَا وَٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ فِي ٱلۡحَيَوٰةِ ٱلدُّنۡيَا ﴿ "Sesungguhnya Kami me-nolong rasul-rasul Kami dan orang-orang yang beriman pada kehidupan dunia," yaitu, dengan hujjah, argumen dan pertolongan, dan di akhirat dengan keputusan, untuk para pengikutnya dengan pahala dan untuk orang-orang yang memeranginya dengan azab yang amat sangat dahsyat.
(52) ﴾ يَوۡمَ لَا يَنفَعُ ٱلظَّٰلِمِينَ مَعۡذِرَتُهُمۡۖ ﴿ "Hari yang tidak berguna bagi orang-orang zhalim permintaan maafnya" saat mereka meminta maaf, ﴾ وَلَهُمُ ٱللَّعۡنَةُ وَلَهُمۡ سُوٓءُ ٱلدَّارِ ﴿ "dan bagi merekalah laknat dan bagi merekalah tempat tinggal yang buruk," yaitu, negeri yang sangat buruk yang menyiksa penghuninya.
Chắc chắn,TA (Allah) sẽ giúp các Sứ Giả của TA và những người tin tưởng vào Allah lẫn các Sứ Giả của TA ở trên trần gian bằng cách phơi bày các bằng chứng để giúp họ chống lại những kẻ thù của họ cũng như TA sẽ giúp họ vào Thiên Đàng vào Ngày Phục Sinh, và TA sẽ trừng phạt những kẻ thù của họ ở trên trần gian bằng cách tống cổ họ vào Hỏa Ngục sau khi các vị Nabi, các Thiên Thần và những người tin tưởng đứng ra làm chứng cho việc họ đã truyền đạt thông điệp đến dân làng nhưng đều bị cho là giả dối.
Nous secourons certainement Nos messagers dans le bas monde en renforçant leur argumentation et en les soutenant contre leurs ennemis. Nous les secourrons également le Jour de la Résurrection en les faisant entrer au Paradis et en punissant leurs contradicteurs dans le bas monde que nous enverrons dans le Feu après que les prophètes, les anges et les croyants aient témoigné que le Message leur a bien été transmis et qu’ils l’ont bien démenti.
The Victory of the Messengers and the Believers
إِنَّا لَنَنصُرُ رُسُلَنَا وَالَّذِينَ ءَامَنُواْ فِى الْحَيَوةِ الدُّنْيَا
(Verily, We will indeed make victorious Our Messengers and those who believe in this world's life). As-Suddi, "Allah never sends a Messenger to a people and they kill him or some of the believers who call them to the truth, then that generation passes away, but He then sends them someone who will support their call and will seek vengeance for their blood from those who did that to them in this world. So the Prophets and believers may be killed in this world, but their call will prevail in this world." Allah granted victory to His Prophet Muhammad ﷺ and his Companions over those who had opposed him, disbelieved in him and shown hostility towards him. He caused His Word and His religion to prevail over all other religions, commanded him to emigrate from his people to Al-Madinah, where He gave him supporters and helpers. Then He caused him to prevail over the idolators on the day of Badr, when He granted him victory over them and he humiliated them, killing their leaders and taking their elite prisoner, driving them before him in chains. Then he did them the favor of accepting ransom from them. Shortly after that, Allah enabled him to conquer Makkah, and he rejoiced in his return to his homeland, the sacred and holy land of Al-Haram. Through him, Allah saved it from its disbelief and Shirk. Then Allah enabled him to conquer the Yemen, and the entire Arabian Peninsula submitted to him, and the people entered the religion of Allah in crowds. Then Allah took him (in death), because of his high status and honor, and He established his Companions as his Khalifahs. They conveyed the religion of Allah from him, called mankind to Allah, they conquered many regions, countries and cities, and opened people's hearts, until the call of Muhammad ﷺ spread throughout the world, east and west. This religion will continue to prevail until the Hour begins. Allah says:
إِنَّا لَنَنصُرُ رُسُلَنَا وَالَّذِينَ ءَامَنُواْ فِى الْحَيَوةِ الدُّنْيَا وَيَوْمَ يَقُومُ الاٌّشْهَـدُ
(Verily, We will indeed make victorious Our Messengers and those who believe in this world's life and on the Day when the witnesses will stand forth) meaning, on the Day of Resurrection the victory will be greater and more complete. Mujahid said, "The witnesses are the angels."
يَوْمَ لاَ يَنفَعُ الظَّـلِمِينَ مَعْذِرَتُهُمْ
(The Day when their excuses will be of no profit to wrongdoers.) is referring to the same as;
وَيَوْمَ يَقُومُ الاٌّشْهَـدُ
(...the Day when the witnesses will stand forth.) Others read it with that meaning;
وَيَوْمَ يَقُومُ الاٌّشْهَـدُيَوْمَ لاَ يَنفَعُ الظَّـلِمِينَ
(And the Day the witnesses will stand forth, is a Day when there will be no profit to wrongdoers.) and the wrongdoers are the idolators.
مَعْذِرَتُهُمْ
(their excuses) means, no excuse or ransom will be accepted from them.
وَلَهُمُ الْلَّعْنَةُ
(Theirs will be the curse,) means, they will be cast out far away from the mercy of Allah.
وَلَهُمْ سُوءُ الدَّارِ
(and theirs will be the evil abode.) means, the Hell-fire, as As-Suddi said, a terrible abode and dwellingplace.
Indication that the Messenger and the Believers will prevail just as Musa and the Children of Israel prevailed
وَلَقَدْ ءَاتَيْنَا مُوسَى الْهُدَى
(And, indeed We gave Musa the guidance.) means, the guidance and light with which Allah sent him.
وَأَوْرَثْنَا بَنِى إِسْرَءِيلَ الْكِتَـبَ
(and We caused the Children of Israel to inherit the Scripture.) means, `We caused them to prevail in the end and they inherited the land and accumulated wealth of Fir`awn, because of their patience in obeying Allah and following His Messenger Musa.' The Scripture which they inherited, the Tawrah, was
هُدًى وَذِكْرَى لاٌّوْلِى الاٌّلْبَـبِ
(A guide and a reminder for men of understanding.) i.e. those of a sound and upright nature.
فَاصْبِرْ
(So be patient) means, `O Muhammad,'
إِنَّ وَعْدَ اللَّهِ حَقٌّ
(Verily, the promise of Allah is true,) means, `We have promised that your word will prevail and that the ultimate victory will be for you and those who follow you, and Allah does not break His promises. What We have told you is true and there is no doubt in it whatsoever.'
وَاسْتَغْفِـرْ لِذَنبِكَ
(and ask forgiveness for your fault,) This encourages the Ummah to seek forgiveness.
وَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ بِالْعَشِىِّ
(and glorify the praises of your Lord in the `Ashi) meaning, at the end of the day and the beginning of the night,
وَالابْكَارِ
(and in the Ibkar.) meaning, at the beginning of the day and the end of the night.
إِنَّ الَّذِينَ يُجَـدِلُونَ فِى ءَايَـتِ اللَّهِ بِغَيْرِ سُلْطَـنٍ أَتَـهُمْ
(Verily, those who dispute about the Ayat of Allah, without any authority having come to them,) means, they try to refute the truth with falsehood, and to refute sound evidence with dubious arguments, having no proof or evidence from Allah.
إِن فِى صُدُورِهِمْ إِلاَّ كِبْرٌ مَّـا هُم بِبَـلِغِيهِ
(there is nothing else in their breasts except pride. They will never have it.) means, they are too proud to follow the truth and submit to the one who has brought it. But their attempts to suppress the truth and elevate falsehood will fail; the truth will prevail and their words and aspirations will be defeated.
فَاسْتَعِذْ بِاللَّهِ
(So seek refuge in Allah. ) means, from being like these people,
إِنَّهُ هُوَ السَّمِيعُ البَصِيرُ
(Verily, it is He Who is the All-Hearer, the All-Seer.) or seek refuge with Him from being like these people who dispute about the Ayat of Allah without any authority having come to them.
In verità, Noi sosterremo i Nostri messaggeri e coloro che hanno creduto in Allāh e nei Suoi messaggeri in vita, evidenziando le prove loro affidate e sostenendoli contro i loro nemici; li sosterremo, nel Giorno del Giudizio, introducendoli nel Paradiso e punendo i loro nemici in vita facendoli entrare nel Fuoco dopo che i profeti, gli Angeli e i credenti, testimonieranno che il messaggio è stato comunicato ma che i popoli lo hanno rinnegato.
Sesungguhnya Kami menolong rasul-rasul Kami dan orang-orang yang beriman kepada Allah dan kepada para rasul-Nya di dunia dengan memenangkan hujah mereka dan memenangkan mereka atas musuh-musuh mereka. Kami juga menolong mereka pada hari Kiamat dengan memasukkan mereka ke dalam surga, juga dengan menghukum musuh-musuh mereka ketika dunia dengan memasukkan mereka ke dalam neraka sesudah para nabi, para malaikat, dan orang-orang beriman bersaksi bahwa seruan dakwah sudah sampai kepada mereka dan bahwa umat-umat mereka mendustakan mereka.
51- Gerçek şu ki biz, peygamberlerimize ve iman edenlere hem dünya hayatında hem de şahitlerin şahitlik edecekleri günde mutlaka yardım ederiz.
52- O gün özür dilemeleri zalimlere fayda vermez. Onlara lanet vardır, hem kötü yurt da onlarındır.
51. Firavun hanedanının cehennemdeki, berzah âlemindeki ve Kıyamet günündeki cezaları söz konusu edildikten, yine Allah’ın peygamberlerine karşı çıkan ve onlarla savaşan cehennemliklerin korkunç hali dile getirildikten sonra Yüce Allah, şöyle buyurmaktadır:“Gerçek şu ki biz, peygamberlerimize ve iman edenlere hem dünya hayatında” deliller, belgeler ve ilâhî yardım ile “hem de şahitlerin şahitlik edecekleri günde” âhirette vereceğimiz hükümler ile “mutlaka yardım ederiz.” Onlara tâbi olanları mükâfatlandıracağız, onlara karşı savaşanları da şiddetle cezalandıracağız. Bu da onlara yapacağımız yardımın bir parçasıdır.
52. “O gün özür dilemeleri” dileyecekleri vakit “kâfirlere fayda vermez. Onlara lanet vardır, hem” kendisine varıp konaklayacakların hiç hoşlanmayacakları o “kötü yurt da onlarındır.”
Svemogući će Allah, doista, pomoći poslanike i vjernike još na ovom svijetu, pa će pobijediti one koji ratuju protiv vjere, a pomoći će im i na Sudnjem danu, kad će meleki, poslanici i vjernici svjedočiti protiv nevjernikā – da su ih vjerovjesnici pozivali u vjeru, a da su krivovjerni svoje poslanike lašcima proglasili.
Haré que Mis mensajeros, y aquellos que creen en lo que trajeron, sean victoriosos en este mundo al hacer manifiestas sus evidencias y al apoyarlos contra sus enemigos. Los haré victoriosos en el Día del Juicio introduciéndolos al Paraíso, y castigaré a los que los rechazan en este mundo ingresándolos al Infierno. Esto será luego de que los ángeles den testimonio de quiénes aceptaron el mensaje y quiénes lo rechazaron.
Commentary
In the opening statement of verse 51, it was said: إِنَّا لَنَنصُرُ رُسُلَنَا وَالَّذِينَ آمَنُوا فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا (Surely, We do help Our messengers and those who believe in the worldly life, 40:51). This verse carries the promise of Allah Ta’ ala that He would keep helping His messengers and believers, both in the present world and in the Hereafter. It is obvious that this help is intended to be against adversaries and enemies. That it so happened in the case of most prophets (علیہم السلام) ، peace be on them all, is clear enough. But, there were prophets (علیہم السلام) such as, Sayyidna Yahya, Zakariyya and Shu'aib (علیہم السلام) ، who were either martyred by enemies or had to abandon their home country and migrate to some other place - as was the case with Sayyidna Ibrahim علیہ السلام and the last of the prophets, Sayyidna Muhammad al-Mustafa ﷺ . There may be some doubt about that.
Ibn Kathir has, with reference to Ibn Jarir, answered this possible doubt by saying that, in this verse, نُصرَت (nusrah: help) means: اِنتِصار (intisar: victory) or subduing of the enemy in retaliation - whether it happens at their hands while they are alive, or after their death. This meaning applies to all prophets and believers without any exception. History bears witness as to how those who killed their prophets (علیہم السلام) were later on subjected to terrible punishments and the disgrace that followed. Upon those who killed Sayyidna Yahya, Zakariyya and Shu'aib (علیہم السلام) ، their enemies were set who showed no mercy while disgracing and killing them. As for Namrud (Nimrod), terrible was the punishment that overtook him. And Allah Ta’ ala set the power of Byzantine against the enemies of Sayyidna 'Isa (علیہ السلام) that defeated and disgraced them. And to him Allah Ta’ ala will give ascendancy over his enemies close to the last day of al-Qiyamah. As for the enemies of the Holy Prophet ﷺ ، Allah Ta’ ala had them stand subdued at the hands of Muslims themselves. Their arrogant chiefs were killed. Some were taken prisoners. The rest were rounded up at the time of the conquest of Makkah, but the Holy Prophet ﷺ let them have their freedom. His message spread all over. The faith prevailed. The state of Islam stood established on the entire Arabian Peninsula within the lifetime of the Holy Prophet ﷺ .
In the later part of verse 51, it was said: يَوْمَ يَقُومُ الْأَشْهَادُ (as well as on the day in which witnesses will stand [ to give their testimony ]. It means the day of Qiyamah (Doomsday). Once they are there, Divine help for prophets and believers will show itself specially.
Ngày mà những lý lẽ chạy tội của những kẻ làm điều sai quấy cho bản thân với tội phủ nhận đức tin và các tội lỗi khác đều không giúp ích gì được cho họ. Ngược lại, vào Ngày đó họ sẽ bị đuổi ra khỏi lòng thương xót của Allah cũng như họ phải nhận được một chỗ cư ngụ xấu xa vào Đời Sau cùng với sự trừng phạt rất đau đớn
En ese día ninguna excusa beneficiará a aquellos que se perjudicaron a sí mismos por la incredulidad y el pecado. Serán alejados en ese día de la misericordia de Al-lah, y tendrán la peor morada y un castigo doloroso.
Il Giorno in cui non saranno utili, a coloro che fanno torto a loro stessi con la miscredenza e i peccati, le scuse che presenteranno per giustificare la loro ingiustizia, in quel Giorno, saranno esclusi dalla Misericordia di Allāh e otterranno un'infausta dimora nell'Aldilà, poiché vi incontreranno una dolorosa punizione.
Le Jour où il ne servira à rien à ceux qui, en mécroyant et en désobéissant se sont montrés injustes, de s’excuser pour leur injustice et ils seront exclus de la miséricorde d’Allah ce jour-là. De plus, ils rejoindront dans l’au-delà la demeure la plus mauvaise où ils subiront un châtiment douloureux.
Hari itu, alasan apa pun tidak berguna lagi bagi orang-orang yang menzalimi diri mereka sendiri dengan kekufuran dan kemaksiatan atas kezaliman yang mereka lakukan. Pada hari itu mereka diusir dari rahmat Allah dan bagi mereka tempat yang buruk di akhirat karena di sana mereka mendapatkan azab yang pedih.
Na Kijametskom danu, kad nevjernici budu lišeni sveobuhvatne Allahove milosti, neće im koristiti opravdanja; njih čeka najgore prebivalište, Džehennem, u kojem će biti izloženi bolnoj patnji.
[Iyon ay] sa Araw na hindi magpapakinabang sa mga tagalabag sa katarungan sa mga sarili nila dahil sa kawalang-pananampalataya at mga pagsuway ang pagdadahi-dahilan nila sa kawalang-katarungan nila. Ukol sa kanila sa Araw na iyon ang pagtataboy mula sa awa ni Allāh at ukol sa kanila ang kasagwaan ng tahanan sa Kabilang-buhay dahil sa daranasin nila na pagdurusang masakit.
Küfür ve günahlarla kendi nefislerine zulmeden kimselere, zulümlerinden dolayı sundukları mazeretleri fayda vermez. O gün onlar, Yüce Allah'ın rahmetinden kovulmuşlardır. Ahirette elem dolu azaba çarptırılacak olmalarından dolayı kötü yurt da onlar içindir.
On the day when no excuse will benefit those who wronged themselves by disbelief and sin, and they will be distanced on that day from Allah's mercy, and for them is the evil abode and painful punishment.
Nous avons donné à Moïse la connaissance par laquelle les Israélites trouvent le chemin de la vérité et Nous avons fait de la Torah un livre qu’ils se transmettent de génération en génération.
Và quả thật trước đây, TA đã ban kiến thức cho Musa để Người chỉ dẫn con cháu Israel đến với chân lý, cũng như TA bổ nhiệm con cháu Israel thừa hưởng Kinh Tawrah được truyền từ thế này đến thế hệ khác
53- Andolsun biz Mûsâ’ya bir hidâyet rehberi verdik ve İsrailoğullarını da kitaba mirasçı kıldık;
54- Olgun akıl sahiplerine hidâyet ve öğüt olmak üzere.
55- O halde sen sabret! Çünkü Allah’ın vaadi haktır. Günahın için mağfiret dile ve sabah akşam Rabbini hamd ile tesbih et!
53. Yüce Allah Mûsâ aleyhisselam ile Firavun arasında geçenleri, Firavun’un ve ordularının akıbetlerini söz konusu edip de daha sonra hem onu, hem de cehennemlikleri kapsayan genel hükmünü zikrettikten sonra Mûsâ aleyhisselam’a neler verdiğini şöylece dile getirmektedir:“Andolsun Biz Mûsâ’ya bir hidâyet rehberi” hidâyet bulacakların kendisi ile doğru yolu bulacakları âyetleri ve ilmi “verdik ve İsrailoğullarını da kitaba mirasçı kıldık.” Tevrat’ı nesilden nesile aralarında miras olarak devralmalarını sağladık.
54. Herkese değil de ancak “olgun akıl sahiplerine” şer’î hükümleri ve diğerlerini bilmek demek olan “hidâyet ve” hayrı teşvik etmek sureti ile hayra çağıran, kötülükten korkutmak sureti ile de kötülükten uzak durmaya davet eden “öğüt olmak üzere.” İşte o kitap bu özelliklere sahip idi.
55. “O halde” ey Peygamber! Senden önceki ulu’l-azm peygamberlerin sabrettiği gibi “sen” de “Sabret! Çünkü Allah’ın vaadi haktır.” Onda şüphe yahut herhangi bir tereddüt yoktur, yalan da değildir ki senin için sabretmekte bir zorluk olsun. Allah’ın vaadi katıksız hakkın kendisidir. Sırf bir hidâyettir. Sabredenler onun üzerinde direnir ve basiret sahipleri ona sımsıkı yapışmak için olanca gayretlerini ortaya koyar.
Yüce Allah’ın:“Çünkü Allah’ın vaadi haktır” buyruğu, Yüce Allah’a itaat ve O’nun hoşlanmadığı şeylerden uzak durmak sureti ile sabretmeye teşvik eden sebeplerdendir.
Senin kurtuluşa ulaşmanı ve mutluluğu elde etmeni engelleyen türden (ve sana nispetle günah olan)“günahın için mağfiret dile” Yüce Allah, ona sevilen şeyleri elde etmeyi sağlayan sabrı ve sakınılan şeyleri bertaraf etmeyi sağlayan istiğfarı emretmektedir.
Bir de özellikle “sabah akşam Rabbini hamd ile tesbih” etmesini emretmektedir. Çünkü sabah ve akşam en faziletli vakitlerdir. Bu vakitlerde yerine getirilmesi gereken farz ve müstehab birtakım vazifeler ve zikirler vardır. Çünkü bunları yapmak bütün işler için bir yardımcıdır.
Talaga ngang nagbigay Kami kay Moises ng kaalamang napapatnubayan sa pamamagitan nito ang mga anak ni Israel tungo sa katotohanan. Ginawa Namin ang Torah bilang kasulatang minamana-mana sa mga anak ni Israel, na minamana ng isang salinlahi matapos ng isang salinlahi
And I granted Moses miracles and knowledge through which the Israelites would be guided to the truth, and I made the Torah an inherited book amongst the Children of Israel, each generation would pass on it on to the other.
Le concedí a Moisés u milagros y conocimiento por medio de los cuales los Hijos de Israel serían guiados a la verdad, e hice que heredaran la Torá; cada generación la pasaría a la siguiente.
"Dan sesungguhnya telah Kami berikan petunjuk kepada Musa; dan Kami wariskan Taurat kepada Bani Israil, untuk men-jadi petunjuk dan peringatan bagi orang-orang yang berpikir. Maka bersabarlah kamu, karena sesungguhnya janji Allah itu benar, dan mohonlah ampunan untuk dosamu dan bertasbihlah seraya memuji Rabbmu pada waktu petang dan pagi." (Ghafir: 53-55).
(53-54) Setelah Allah menjelaskan apa yang telah terjadi terhadap Nabi Musa عليه السلام dan Fir'aun dan akhir kesudahan peng-ikut Fir'aun dan pasukannya, kemudian menjelaskan keputusan umum yang menyeluruh untuknya dan untuk para penghuni ne-raka, maka di sini Allah سبحانه وتعالى menjelaskan bahwa Dia mengaruniakan kepada Nabi Musa ﴾ ٱلۡهُدَىٰ ﴿ "petunjuk," yaitu, mukjizat-mukjizat dan ilmu yang dijadikan petunjuk oleh orang-orang yang menda-pat petunjuk, ﴾ وَأَوۡرَثۡنَا بَنِيٓ إِسۡرَٰٓءِيلَ ٱلۡكِتَٰبَ ﴿ "dan Kami wariskan al-Kitab kepada Bani Israil." Maksudnya, Kami menjadikannya saling diwa-risi di antara mereka dari generasi ke generasi, yaitu kitab Taurat. Kitab tersebut berisikan petunjuk, yang pada dasarnya adalah ilmu tentang hukum-hukum syar'i dan lain-lainnya, dan juga anjuran kepada kebajikan dan ancaman dari kejahatan. Hal itu tidak dimiliki oleh setiap orang, ia hanya ﴾ لِأُوْلِي ٱلۡأَلۡبَٰبِ ﴿ "bagi orang-orang yang ber-pikir."
(55) ﴾ فَٱصۡبِرۡ ﴿ "Maka bersabarlah kamu" wahai Rasul, sebagai-mana para Ulil 'Azmi sebelummu telah bersabar, ﴾ إِنَّ وَعۡدَ ٱللَّهِ حَقّٞ ﴿ "karena sesungguhnya janji Allah itu benar," maksudnya, tidak ada keraguan di dalamnya ataupun kedustaan, sehingga kamu harus merasa sulit untuk sabar. Sesungguhnya ia adalah kebenaran murni dan petunjuk belaka yang karenanya kaum yang sabar bersabar dan orang-orang yang berakal bersungguh-sungguh berpegang teguh kepadanya.
Ungkapan ﴾ إِنَّ وَعۡدَ ٱللَّهِ حَقّٞ ﴿ "Sesungguhnya janji Allah itu benar" termasuk ungkapan yang menghimbau untuk bersikap sabar dalam menjalankan ketaatan kepada Allah dan menjauhi apa yang tidak Allah sukai.
﴾ وَٱسۡتَغۡفِرۡ لِذَنۢبِكَ ﴿ "Dan mohonlah ampunan untuk dosamu" yang menghalangimu untuk meraih kemenangan dan kebahagiaanmu. Jadi, Allah memerintahkannya untuk bersabar yang dengannya harapan dapat dicapai, dan disuruh beristighfar yang di dalamnya terkandung perlindungan dari hal yang membahayakan, dan ber-tasbih memuji Allah سبحانه وتعالى terutama ﴾ بِٱلۡعَشِيِّ وَٱلۡإِبۡكَٰرِ ﴿ "pada waktu pe-tang dan pagi," yang keduanya merupakan dua waktu yang paling utama. Pada keduanya dilaksanakan berbagai wirid, tugas-tugas yang wajib dan yang sunnah; karena semua itu menjadi perto-longan atas semua persoalan.
Ant olsun ki Musa'ya İsrailoğuları'nın kendisi ile hakkı bulacakları ilmi verdik. Tevrat'ı, İsrailoğulları arasında nesillerden nesillere miras olarak bırakacakları bir kitap kıldık.
Concedemmo a Mūsā la sapienza, guida alla verità per i Figli di Isrāīl, e stabilimmo la Torāh, un libro che i Figli di Israele si sarebbero tramandati generazione dopo generazione.
Sungguh Kami telah memberi Musa ilmu yang dengannya Bani Israil terbimbing ke jalan yang benar dan Kami menjadikan Taurat sebagai kitab yang diwarisi di kalangan Bani Israil dari satu generasi ke generasi berikutnya.
Uzvišeni je Allah Musau, alejhis-selam, dao znanje, u kojem je uputstvo i objašnjenje propisa koji vode ka istini; Allah je učinio da sinovi Israilovi nasljeđuju Tevrat i prenose ga s koljena na koljeno.
Guida alla Retta Via e monito rivolto a coloro che possiedono menti sane.
Ceci, afin qu’ils soient guidés vers le chemin de la vérité et que ceux qui sont dotés d’une raison saine jouissent d’un rappel.
Ia juga sebagai hidayah ke jalan yang benar dan peringatan bagi orang-orang yang memiliki akal yang lurus.
Como una guía para el verdadero camino y un recordatorio para los dotados de entendimiento íntegro.
Tevrat je sadržavao uputu i pouke, poticao je na slijeđenje Pravog puta i podsjećao one koji su razumom obdareni i koji nisu odstupili od urođene prirode.
Hak yolunda hidayet rehberi ve akıl sahipleri için bir öğüttür.
bilang kapatnubayan tungo sa daan ng katotohanan at bilang pagpapaalaala para sa mga may matinong pag-iisip.
Một sự chỉ đạo đến với con đường chân chính, và là sự nhắc nhở cho những người có khối óc lành mạnh
As a guidance to the true path and a reminder to the people of sound intellect.
Pazienta, o Messaggero, per il male che ti infligge il tuo popolo e per la loro rinnegazione. In verità, la promessa di Allāh di concederti la vittoria e il sostegno è l'indubbia verità. Implora perdono per i tuoi peccati e glorifica il Tuo Dio lodandoLo dall'inizio del giorno fino al suo termine.
There is firm assurance of God’s help to prophets and their followers. But entitlement to this help is achieved only after the exercise of patience. Patience has been given so much importance, so that those who uphold the Truth may be fully established as champions of the Truth and tyrants may be proved to be such. In order to reach the stage where this distinction becomes clear, the upholders of Truth have to exercise patience unilaterally. The patience they exercise makes them entitled to God’s help in this world and, by virtue of this very quality, they become entitled to be God’s witnesses against transgressors on the Day of Judgement. The Book which comes from God comes only for providing guidance to human beings. But this guidance is useful only to those who are wise, i.e. those who are not bound by certain untoward considerations; those who keep themselves free of complexes; those who test matters on the basis of rationality and not on any other basis. Those who, unlike the former, indulge in an irrational interpretation of God’s guidance are transgressors, while those who treat the guidance of God as a matter of logic are the ones who have achieved success.
-Ey Resul!- Kavminin seni yalanlamasına ve sana verdikleri eziyetlere sabret. Rabbinin sana yardım ve destek sözü, üzerinde şüphe olmayan bir hakikattir. Günahlarından dolayı bağışlanma dile. Sabah ve akşam Rabbini hamt ile tespih et.
O Messenger, be patient on the denial and harm by your people which you face. Allah’s promise of help and support to you is true without doubt. And seek forgiveness for your sin and glorify the praise of your Lord at the beginning and end of the day.
Kaya magtiis ka, O Sugo, sa dinaranas mo na pagpapasinungaling ng mga kalipi mo at pananakit nila; tunay na ang pangako ni Allāh sa iyo ng pag-aadya at pag-alalay ay totoong walang mapag-aalinlanganan dito. Humiling ka ng kapatawaran sa pagkakasala mo at magluwalhati ka kalakip ng pagpupuri sa Panginoon mo sa simula ng maghapon at wakas nito.
Mensajero, sé paciente respecto al rechazo y el perjuicio de tu pueblo al que te enfrentas. La promesa de Al-lah de ayuda y apoyo es verdadera, sin dudas. Busca el perdón por tus pecados y glorifica con alabanzas a tu Señor por la tarde y al amanecer.
Poslaniče milosti, strpljivo podnesi poricanje nevjernikā i uznemiravanje grješnikā, Allah je tebi obećao pomoć i vlast! Tvoja je dužnost, Vjerovjesniče, moliti za oprost grijehā. I slavi svog Gospodara, ujutro i navečer.
Oleh karena itu, bersabarlah -wahai Rasul- atas apa yang kamu hadapi berupa pendustaan kaummu dan gangguan mereka terhadapmu. Sesungguhnya janji Allah yang akan memenangkan dan menolongmu adalah benar tidak ada keraguan padanya, maka mintalah ampun kepada Allah dan bertasbihlah dengan memuji Tuhanmu di pagi dan petang.
Ô Messager, endure patiemment le démenti et la persécution des tiens. La promesse que te fit Allah de te secourir et de te soutenir est une vérité indubitable. Demande le pardon pour ton péché et glorifie ton Seigneur en début et en fin de journée.
Bởi thế, Ngươi - hỡi Thiên Sứ - hãy kiên nhẫn về những điều mà dân chúng của Ngươi đã phủ nhận Ngươi cũng như gây hại đến Ngươi. Quả thật, Allah hứa với Ngươi đều là thật, không phải nghi ngờ gì cả, bằng cách cho Ngươi chiến thắng và ủng hộ Ngươi. Và hãy cầu xin Ngài tha thứ cho lỗi lầm của Ngươi và hãy tán dương ca tụng Thượng Đế của Ngươi vào lúc sớm tinh mơ và lúc cuối ngày
The Truth is so obvious and so rational that it is not difficult for anybody to understand it. But, whenever Truth reveals itself, it does so through a ‘human being’. So, the admission of Truth practically becomes synonymous with the acceptance of the conveyer of the Truth. This is why those who have a superiority complex are not prepared to accept the Truth. Such people fear that the moment they accept the Truth, they will lose their superiority in favour of the bearer of Truth. On account of this mentality, they become its opponents. But, God has ordained that, in His world, such people will never succeed.
Allah katından gelen hiçbir delil ve kanıt olmaksızın Allah'ın ayetlerini iptal etmek için çaba sarfedip tartışanlar var ya, işte onları buna götüren; hakka karşı tekebbür etme ve üstün olma arzularıdır. Ancak onlar istedikleri bu üstün olma arzusuna ulaşamayacaklardır. -Ey Rasûl!- Yüce Allah'a sığın. Şüphesiz ki O, kullarının söylediklerini hakkıyla işiten, yaptıklarını hakkıyla görendir. Bunlardan hiçbir şey O'na gizli kalmaz. Bütün bunlarla ilgili olarak onlara karşılıklarını verecektir.
Aquellos que discuten las señales de Al-lah, y se esfuerzan por refutarlas sin ninguna evidencia, lo hacen solo debido a su arrogancia y su deseo de dominación en este mundo. Mensajero, nunca alcanzarán tal objetivo, así que mantente firme en Al-lah. Es Él Quien escucha las declaraciones de los siervos y observa sus acciones. Nada de eso se Le escapará y los recompensará por ello.
56- Kendilerine gelmiş herhangi bir delil olmaksızın Allah’ın âyetleri hakkında tartışanlar var ya; işte onların kalplerinde (hakka karşı) kibirden başka bir şey yoktur. Ama onlar maksatlarına asla ulaşamayacaklardır. O halde sen Allah’a sığın. Çünkü O, her şeyi işitendir, görendir.
56. Yüce Allah, herhangi bir delil ve belgeye dayanmaksızın Allah’ın âyetleri hakkında batılı ileri sürerek onları çürütmek maksadı ile tartışanlardan söz etmekte, onların bu tutumlarının, aslında kalplerinde hakka ve o hakkı getirenlere karşı duydukları kibirden kaynaklandığını, bu yolla onların beraberlerindeki batıl ile hakka karşı üstünlük sağlamak istediklerini haber vermektedir. İşte onların maksatları budur. Bunu istiyorlar. Ancak bu maksatlarına ulaşamazlar. Bunu gerçekleştiremezler.
İşte bu, hakka karşı mücadele verip tartışan herkesin yenik düşeceğine, hakka karşı büyüklenen herkesin sonunda zelil düşeceğine dair açık bir nas ve bir müjdedir.“O halde sen Allah’a sığın”ve O’na sımsıkı sarıl. Burada neye karşı Allah’a sığınması gerektiği söz konusu edilmediği için bu ifade, sığınılması gereken her şey, içine almaktadır. Yani sen hakka karşı büyüklenmeyi gerektiren kibirden de ins ve cin şeytanlarından da diğer tüm kötülüklerden de Allah’a sığın, demektir.“Çünkü O” türlü çeşitli olmalarına rağmen bütün sesleri “işitendir” nerede hangi yerde ve hangi zamanda olursa olsun, görünmeye konu olan her şeyi de “görendir.”
One koji se raspravljaju o Allahovim ajetima kako bi ih pokušali poništiti, bez bilo kakvog dokaza od Allaha, na to navodi oholost i odbijanje istine. Oni nisu u stanju ostvariti ono što žele. Tvoje je da se staviš u Allahovo okrilje i tražiš Njegovu zaštitu. Allah savršeno čuje i vidi sve ono što Njegovi robovi čine, On će im dati ono što su zaslužili, ništa Mu ne može promaknuti.
Tunay na ang mga nakikipag-alitan hinggil sa mga tanda ni Allāh dala ng pagsisikap para sa pagpapabula sa mga ito nang walang isang katwiran ni isang patotoo na dumating sa kanila mula sa ganang kay Allāh ay walang nag-uudyok sa kanila roon kundi ang pagnanais ng pagmamataas at pagpapakamalaki laban sa katotohanan. Hindi sila aabot sa ninanais nila na pagmamataas laban doon. Kaya magpasanggalang ka, O Sugo, kay Allāh; tunay na Siya ay ang Madinigin sa mga sinasabi ng mga lingkod Niya, ang Nakakikita sa mga ginagawa nila: walang nakalulusot sa Kanya mula sa mga ito na anuman at gaganti Siya sa kanila sa mga ito.
Sesungguhnya orang-orang yang membantah ayat-ayat Allah sebagai usaha untuk membatalkannya tanpa hujah dan bukti dari Allah, yang mendorong mereka berbuat demikian hanyalah ambisi untuk menguasai dan menyombongkan diri terhadap kebenaran dan mereka tidak akan pernah bisa mewujudkan apa yang mereka inginkan tersebut. Sebab itu, berlindunglah -wahai Rasul- kepada Allah. Sesungguhnya Allah Maha Mendengar perkataan hamba-hamba-Nya, Maha Melihat amal-amal mereka, tidak ada sesuatu pun yang luput dari Allah dan Dia akan membalas mereka atasnya.
Those who dispute the signs of Allah, striving to refute them without any evidence, do so only because of arrogance to it and a desire for dominance (in this world). They will never achieve their goal of dominance so hold firm, O Messenger, to Allah. It is He who is Hearing of the servants’ statements, Seeing their actions. None of it will escape Him and He will reward them for it.
Ceux qui se querellent au sujet des versets d’Allah dans la finalité de les invalider, sans ne détenir ni preuve ni argument, ne sont motivés que par l’arrogance et le dédain de la vérité et ils ne parviendront pas à leur fin. Ô Messager, prends refuge auprès d’Allah car Il entend les paroles de Ses serviteurs et voit leurs agissements. Rien ne Lui en échappe et Il les rétribuera selon leur nature.
In verità, coloro che disputano sui versetti di Allāh, allo scopo di invalidarli senza possedere né prove né validi argomenti, vengono indotti a fare ciò solo dalla loro superbia e altezzosità nei confronti della verità, e non potranno porsi al di sopra di essa come desiderano. Affidati ad Allāh, o Messaggero: in verità, Egli è L'Ascoltatore delle Parole dei Suoi sudditi, Colui che vigila sulle loro azioni; nulla di tutto ciò può sfuggirGli e li giudicherà per questo.
Quả thật, những ai tranh luận về các Lời Mặc Khải của Allah hầu vô hiệu hóa chúng mà không có lý lẽ hoặc bằng chứng nào đến với từ nơi Allah. Họ làm điều đó chỉ muốn thể hiện sự tự cao và kêu ngạo trước chân lý, chắc chắn họ sẽ không bao giờ đạt được điều mà họ muốn. Bởi thế, Ngươi - hỡi Thiên Sứ - hãy bám chặt vào Allah, quả thật Ngài là Đấng Hằng Nghe mọi lời nói của đám bầy tôi của Ngài, Đấng Hằng Thấy mọi việc làm của họ, không có bất cứ điều gì thoát khỏi Ngài và Ngài sẽ thanh toán họ.
"Sesungguhnya orang-orang yang memperdebatkan tentang ayat-ayat Allah tanpa alasan yang sampai kepada mereka, tidak ada dalam dada mereka melainkan hanyalah kesombongan yang mereka sekali-kali tiada akan mencapainya, maka mintalah per-lindungan kepada Allah. Sesungguhnya Dia Maha Mendengar lagi Maha Melihat." (Ghafir: 56).
(56) Allah سبحانه وتعالى mengabarkan bahwasanya orang-orang yang memperdebatkan ayat-ayatNya untuk membatalkannya dengan kebatilan tanpa bukti yang jelas dariNya dan tanpa hujjah (argu-men), adalah bersumber dari kesombongan yang ada dalam dada mereka terhadap kebenaran dan terhadap orang yang membawa kebenaran itu. Mereka ingin menguasainya (menganiayanya) dengan kebatilan yang mereka miliki. Inilah tujuan dan keinginan mereka. Namun semua ini tidak akan terjadi dan mereka tidak akan mencapainya. Ini adalah nash (pernyataan) yang sangat tegas dan berita gembira bahwa setiap orang yang memperdebatkan kebenaran pasti kalah, dan siapa saja yang menyombongkan diri terhadapnya, maka pada akhirnya ia hina.
﴾ فَٱسۡتَعِذۡ ﴿ "maka mintalah perlindungan," maksudnya, maka berlindung dan kembalilah ﴾ بِٱللَّهِۖ ﴿ "kepada Allah." Di sini tidak dise-butkan permohonan perlindungan dari apa, adalah agar maknanya umum. Maka maknanya adalah: Mintalah perlindungan kepada Allah dari sifat sombong yang bisa berakibat takabbur terhadap kebenaran, dan mohonlah perlindungan dari setan-setan jin dan manusia, serta mohonlah perlindungan kepada Allah dari seluruh kejahatan.
﴾ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلسَّمِيعُ ﴿ "Sesungguhnya Dia Maha Mendengar" segenap suara dengan berbagai perbedaannya, ﴾ ٱلۡبَصِيرُ ﴿ "lagi Maha Melihat" seluruh yang dapat dilihat di mana saja dan kapan saja.
In verse 56, it was said: إِن فِي صُدُورِهِمْ إِلَّا كِبْرٌ مَّا هُم بِبَالِغِيهِ (there is nothing in their hearts but pride of greatness that they are not [ able ] to reach). It means that people who quarrel in the matter of the verses of Allah without having any valid argument really look forward to rejecting this faith simply because their hearts are filled with pride and arrogance. They would like to stay ahead in the game and are so dim-witted that they have taken for granted that they have this position of strength as a result of their staunch adherence to their faith, and if they were to surrender this stance by becoming Muslims, they will be left without any power and territory of their own. The Qur'an said: مَّا هُم بِبَالِغِيهِ (they are not [ able ] to reach), that is, these people will never reach the goals of their assumed pride, greatness and state power without embracing Islam. However, had they embraced Islam, honor and greatness would have followed in their footsteps. (Qurtubi)
La Creazione dei Cieli e della Terra, nonostante la loro immensità e vastità è cosa più grandiosa della creazione dell'uomo, poiché Colui che li ha creati, nonostante la loro immensità, è in grado di far resuscitare la gente dalle loro tombe per il Rendiconto e la Retribuzione, tuttavia la maggior parte della gente ne è inconsapevole. Non se ne convincono e non la considerano una prova evidente della Resurrezione.
Göklerin ve yerin yaratılması, genişliği ve ihtişamı insanların yaratılışından daha azametlidir. Göklerin ve yerin büyüklüğüne rağmen onları yaratmaya kadir olan, hesaplarını görüp karşılıklarını vermek için kabirlerden ölüleri diriltip yeniden yaratmaya da kadirdir. Ancak insanların büyük bir çoğunluğu bunu bilmez, bundan ibret almaz ve apaçık olmasına rağmen yeniden dirilişe dair bunu delil kabul etmezler.
Life after Death
Allah tells us that He will bring back His creation on the Day of Resurrection. That is very easy for Him, because He created the heavens and the earth, and creating them is greater than creating mankind, the first time and when He creates them again. The One Who is able to do that is able to do anything that is less than that. As Allah says:
أَوَلَمْ يَرَوْاْ أَنَّ اللَّهَ الَّذِى خَلَقَ السَّمَـوَتِ وَالاٌّرْضِ وَلَمْ يَعْىَ بِخَلْقِهِنَّ بِقَادِرٍ عَلَى أَن يُحْىِ الْمَوْتَى بَلَى إِنَّهُ عَلَى كُلِّ شَىْءٍ قَدِيرٌ
(Do they not see that Allah, Who created the heavens and the earth, and was not wearied by their creation, is able to give life to the dead Yes, He surely is able to do all things.) (46:33) And Allah says here:
لَخَلْقُ السَّمَـوَتِ وَالاٌّرْضِ أَكْـبَرُ مِنْ خَلْقِ النَّاسِ وَلَـكِنَّ أَكْـثَرَ النَّاسِ لاَ يَعْلَمُونَ
(The creation of the heavens and the earth is indeed greater than the creation of mankind; yet, most of mankind know not.) hence they do not think about or ponder this proof. Similarly, many of the Arabs recognized that Allah had created the heavens and the earth, but they denied and rejected the idea of the resurrection; they acknowledged something which was greater than that which they denied. Then Allah says:
وَمَا يَسْتَوِى الاٌّعْـمَى وَالْبَصِيرُ وَالَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ الصَّـلِحَـتِ وَلاَ الْمُسِىءُ قَلِيـلاً مَّا تَتَذَكَّرُونَ
(And not equal are the blind and those who see; nor are those who believe, and do righteous good deeds, and those who do evil. Little do you remember!) The blind man who cannot see anything is not the same as the sighted man who can see everything as far as his eyesight reaches -- there is a huge difference between them. By the same token, the righteous believers and the immoral disbelievers are not equal.
قَلِيـلاً مَّا تَتَذَكَّرُونَ
(Little do you remember!) means, most of the people remember little.
وَإِنَّ السَّاعَةَ لآتِيَةٌ
(Verily, the Hour (Day of Judgement) is surely coming,) means, it will indeed come to pass.
لاَّ رَيْبَ فِيهَا وَلَـكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لاَ يُؤْمِنُونَ
(there is no doubt about it, yet most men believe not.) means, they do not believe in it, and in fact they doubt its existence altogether.
57- Göklerin ve yerin yaratılması andolsun insanların yaratılmasından daha büyük bir iştir. Fakat insanların çoğu bilmezler.
58- Kör ile gören bir olmaz, iman edip salih ameller işleyenlerle kötülük işleyenler de bir olmaz. Ne kadar az düşünüyorsunuz!
59- Kıyamet mutlaka gelecektir, bunda hiç şüphe yoktur. Ama insanların çoğu iman etmezler.
57. Yüce Allah, akıllarda yer etmiş bir gerçeği haber vererek şöyle buyurmaktadır: Genişlik ve büyüklükleri göz önünde bulundurulduğunda göklerle yerin yaratılması, elbette ki insanların yaratılmasından daha büyük, daha muazzam bir iştir. İnsanlar göklerle yerin yaratılmasına nispetle çok küçük kalırlar. Bunca büyük cisimleri yaratan ve onları son derece sağlam yapan, elbette ki ölümlerinden sonra insanları diriltmeye öncelikle kadirdir.
İşte bu, öldükten sonra dirilişe kat’i olarak delil teşkil eden aklî delillerden birisidir. Aklı başında bir kimse, bunun üzerine sadece düşünmekle bile onun en ufak bir şüphe ve tereddüdü kabil olmayacak şekilde peygamberlerin bildirdikleri öldükten sonra dirilişin muhakkak gerçekleşeceğine delil olduğunu görür.
Ancak herkes bu hususta düşünmez ve bu konu üzerinde aklını kullanmaya yönelmez. Bundan dolayı Yüce Allah şöyle buyurmaktadır:“Fakat insanların çoğu bilmezler.” Bundan dolayı gerçekten ibret almazlar, bunu hatırlarına dahi getirmezler.
58. Daha sonra şöyle buyurmaktadır:“Kör ile gören bir olmaz, iman edip salih ameller işleyenlerle kötülük işleyenler de bir olmaz.”Yani kör ile gören bir olmadığı gibi Allah’a iman edip salih amel işleyenle Rabbine ibadeti kibrine yediremeyerek, O’na isyana yönelip O’nu gazaplandıran hususlarda koşturan kimse de bir olmazlar.“Ne kadar az düşünüyorsunuz!” Sizin düşünmeniz ne azdır! Aksi takdirde işlerin mertebelerini, hayrın ve şerrin yerlerini, iyilerle kötüler arasındaki farkı düşünecek olursanız ve himmetiniz de yüksek kimseler olsanız, hiç şüphesiz faydalıyı zararlıya, hidâyeti sapıklığa ve ebedi mutluluğu da geçici dünyaya tercih ederdiniz.
59. “Kıyamet mutlaka gelecektir” Çünkü bunu insanların en doğru sözlüleri olan peygamberler haber vermiştir. Bütün haberleri doğruluğun en üst mertebesinde bulunan semavî kitaplar da bunu böyle söylemiştir. Buna dair görülen deliller ile dış alemdeki belgeler de apaçık ortadadır. “Ama” tam anlamı ile bir tasdik ve itaatle boyun eğmeyi gerektiren bunca gerçeğe rağmen “insanların çoğu iman etmezler.”
Talagang ang pagkakalikha sa mga langit at lupa, dahil sa kalakihan ng mga ito at pagkalawak ng mga ito, ay higit na mabigat kaysa sa pagkalikha sa mga tao. Kaya ang lumikha sa mga ito sa kabila ng laki ng mga ito ay nakakakaya sa pagpapabangon sa mga patay mula sa mga libingan nila bilang mga buhay upang tumuos sa kanila at gumanti sa kanila, subalit ang karamihan sa mga tao ay hindi nakaaalam kaya hindi sila nagsasaalang-alang dito at hindi gumagawa rito bilang patunay sa pagkabuhay na muli sa kabila ng kaliwanagan nito.
Quả thật, việc tạo hóa các tầng trời và trái đất vĩ đại hơn, bao la hơn việc tạo hóa ra con người. Bởi thế, Ngài tạo ra chúng thật là hùng vĩ cũng như Ngài thừa khả năng phục sinh người chết nằm dưới ngôi mộ để thanh toán chúng cho việc thưởng phạt. Nhưng đa số nhân loại không hay biết và không hề xem xét cũng như họ không thu được bằng chứng về sự phục sinh với sự rõ ràng.
"Sungguh penciptaan langit dan bumi lebih besar daripada penciptaan manusia, akan tetapi kebanyakan manusia tiada me-ngetahui. Dan tidaklah sama orang yang buta dengan orang yang melihat, dan tidaklah pula sama orang-orang yang beriman serta mengerjakan amal shalih dengan orang-orang yang durhaka. Sedi-kit sekali kamu mengambil pelajaran. Sesungguhnya Hari Kiamat pasti akan datang, tiada keraguan tentangnya, akan tetapi keba-nyakan manusia tidak beriman." (Ghafir: 57-59).
(57) Allah سبحانه وتعالى mengabarkan apa yang sudah diterima oleh akal sehat bahwa ﴾ لَخَلۡقُ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ ﴿ "Sungguh penciptaan langit dan bumi," dengan segala kebesaran dan keluasan keduanya lebih agung dan ﴾ أَكۡبَرُ مِنۡ خَلۡقِ ٱلنَّاسِ ﴿ "lebih besar daripada penciptaan manusia." Manusia, bila dibandingkan dengan langit dan gunung sungguh sangat amat kecil sekali. Maka yang telah kuasa menciptakan planet-planet raksasa dan dengan sangat rapi itu kuasa pula mengulangi penciptaan manusia. Ini adalah salah satu bukti (dalil) rasional yang membuktikan kebenaran kebangkitan dengan pembuktian yang pasti walau hanya dengan perenungan pikiran sederhana padanya, ia dapat dibuktikan dengan pembuktian yang tidak me-nerima keraguan dan kerancuan tentang benarnya apa yang disam-paikan oleh para rasul, seperti akan dihidupkannya kembali ma-nusia. Dan tidak setiap orang mengarahkan pikirannya ke sana dan konsentrasi merenungkannya. Maka dari itu Allah berfirman, ﴾ وَلَٰكِنَّ أَكۡثَرَ ٱلنَّاسِ لَا يَعۡلَمُونَ ﴿ "Akan tetapi kebanyakan manusia tiada me-ngetahui." Maka dari itu mereka tidak mengambil pelajaran, dan tidak pula mereka menghiraukannya.
(58) Kemudian Allah berfirman, ﴾ وَمَا يَسۡتَوِي ٱلۡأَعۡمَىٰ وَٱلۡبَصِيرُ وَٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ ٱلصَّٰلِحَٰتِ وَلَا ٱلۡمُسِيٓءُۚ ﴿ "Dan tidaklah sama orang yang buta dengan orang yang melihat, dan tidaklah pula sama orang-orang yang beriman serta mengerjakan amal shalih dengan orang-orang yang durhaka." Mak-sudnya, sebagaimana halnya tidak sama orang yang buta dengan yang melihat, maka demikian pula tidak sama orang yang beriman kepada Allah dan beramal shalih dengan orang yang menyom-bongkan diri untuk beribadah kepada Allah, berani melakukan kemaksiatan-kemaksiatan dan selalu melakukan perbuatan-per-buatan yang dimurkaiNya. ﴾ قَلِيلٗا مَّا تَتَذَكَّرُونَ ﴿ "Sedikit sekali kamu mengambil pelajaran." Maksudnya, kesadaran kalian sangat minim sekali. Sebab, seandainya kalian menyadari tingkatan-tingkatan berbagai perkara, kedudukan kebaikan-kebaikan dan keburukan, dan perbedaan antara orang-orang yang berbakti dengan orang-orang yang durhaka sedangkan kalian mempunyai keinginan tinggi tentu kalian mengutamakan yang bermanfaat daripada yang buruk, petunjuk daripada kesesatan dan kebahagiaan abadi dari-pada dunia fana ini.
(59) ﴾ إِنَّ ٱلسَّاعَةَ لَأٓتِيَةٞ لَّا رَيۡبَ فِيهَا ﴿ "Sesungguhnya Hari Kiamat pasti akan datang, tiada keraguan tentangnya." Sudah diberitakan oleh semua rasul yang merupakan manusia yang paling jujur dan dibicarakan oleh kitab-kitab suci samawi yang seluruh informasinya merupa-kan tingkatan kebenaran yang paling tinggi, dan telah dibuktikan oleh berbagai bukti-bukti yang dapat dilihat dan tanda-tanda di alam semesta, ﴾ وَلَٰكِنَّ أَكۡثَرَ ٱلنَّاسِ لَا يُؤۡمِنُونَ ﴿ "akan tetapi kebanyakan manusia tidak beriman" terhadap permasalahan-permasalahan yang mengharuskan penuh keimanan dan rasa tunduk.
La creación de los cielos y de la Tierra, tanto como su grandeza e inmensidad, son superiores a la creación de la humanidad, por lo que Quien los creó a pesar de su grandeza, tiene el poder de resucitar a los muertos de sus tumbas, hacerlos rendir cuentas y recompensarlos según merezcan. Pero la mayoría de las personas lo ignora, por lo que no lo considera ni lo estima como una prueba de la resurrección, a pesar de ser tan clara.
Penciptaan langit dan bumi dengan kebesaran dan keluasan keduanya adalah lebih besar dibandingkan penciptaan manusia. Yang menciptakan keduanya dengan keagungan keduanya tentu Mahakuasa untuk membangkitkan manusia dari alam kubur mereka dalam keadaan hidup untuk menghisab dan membalas amalan mereka. Akan tetapi, kebanyakan manusia tidak mengetahui, sehingga mereka tidak mengambil pelajaran darinya dan tidak menjadikannya sebagai bukti atas kebangkitan sekalipun itu sangat jelas.
Fenomen stvaranja golemih nebesa i Zemlje veći je od fenomena stvaranja ljudskog roda. Onaj ko ih stvori, može ih oživjeti poslije smrti i pozvati na odgovornost! Većina ljudi ne zna, te ne izvlači pouku iz tog fenomena i ne dokazuje njime mogućnost proživljenja, iako je dokaz očit.
La Création des Cieux et de la Terre, immenses et étendus, est assurément plus impressionnante que la création des gens. En effet, Celui qui les a créés sachant leur immensité, à le pouvoir de ressusciter les morts de leurs tombes ainsi que de leur demander des comptes et de les rétribuer. Seulement, la plupart des gens ne savent pas cela, n’en tirent pas d’enseignement ni ne considèrent cela comme une preuve confirmant la Ressuscitation, malgré sa clarté.
The creation of the heavens and the earth and their greatness and vastness are greater than the creation of mankind, so the one who made them despite their greatness has the power to bring the dead back to life from their graves, to take them to account and reward them. But most people do not know, so they do not consider it nor do they deem it a proof for the resurrection, despite it being so clear.
¡El que no puede ver y el que puede ver no son iguales, ni aquellos que creen en Al-lah, que aceptan a Sus mensajeros y obran rectamente, son iguales a aquellos que obran el mal y tienen creencias corruptas! ¿No reflexionan al menos un poco? Porque si lo hubieran hecho, hubieran sabido la diferencia entre los dos grupos para esforzarse por estar entre aquellos que creen y obraron rectamente, buscando la complacencia de Al-lah.
Hindi nagkakapantay ang hindi nakakikita at ang nakakikita. Hindi nagkakapantay ang mga sumampalataya kay Allāh, nagpatotoo sa mga sugo Niya, at nagpaganda ng mga gawa nila at ang nagpapasagwa ng gawa nila dahil sa paniniwalang tiwali at mga pagsuway. Hindi kayo nagsasaalaala kundi nang kaunti yayamang kung sakaling nagsaalaala kayo ay talaga sanang nalaman ninyo ang pagkakaiba sa pagitan ng dalawang pangkat upang magsikap kayo na kayo ay maging kabilang sa mga sumampalataya at gumawa ng mga gawang maayos dala ng pagkaibig sa kaluguran ni Allāh.
Ne sont pas égaux celui qui voit et celui qui ne voit pas, ni ne sont égaux ceux qui croient en Allah et excellent dans leur œuvres et ceux qui, à cause de leur croyance corrompue et leurs mauvaises œuvres, sont malfaisants. Vous n’êtes que très peu à vous rappeler car si vous vous rappeliez, vous connaîtriez la différence entre les deux partis et vous vous efforceriez de faire partie de ceux qui croient et accomplissent de bonnes œuvres afin d’être agréé par Allah.
Non sono pari il cieco e il vedente, e così non sono pari coloro che hanno creduto in Allāh e nei Suoi messaggeri e colui le cui azioni sono malvagie e la cui fede è corrotta e che commette peccati. Non rammentate ciò, se non poco, poiché se ve ne rammentaste, comprendereste la differenza tra le due parti e vi affrettereste a seguire coloro che compiono buone azioni desiderando il volto di Allāh.
Tidak sama antara orang yang bisa melihat dengan orang yang tidak bisa melihat, tidak sama antara orang-orang yang beriman kepada Allah, membenarkan para rasul-Nya, serta melakukan amal baik dengan orang yang buruk amalnya karena akidahnya yang rusak dan perbuatan maksiatnya. Kalian tidak memikirkan hal itu kecuali sedikit saja karena bila kalian memikirkannya, niscaya kalian mengetahui perbedaan di antara kedua belah pihak, selanjutnya kalian akan berusaha masuk ke dalam rombongan orang-orang yang beriman dan beramal saleh demi mendapatkan rida Allah.
Slijepac i onaj koji vidi doista nisu jednaki! Isto tako, nisu jednaki ni čestiti vjernici, koji vjeruju u Allaha i poslanike te čine dobra djela, i oholi nevjernici, koji čine nered i grijehe. Ljudi, malo vas je koji pouku primate! Da pouku primite, znali biste da postoji razlika između spomenute dvije kategorije, te biste se upinjali da budete od onih koji vjeruju i čine dobra djela zarad Allahova zadovoljstva.
Gören ile görmeyen hiçbir zaman eşit değildir. Yüce Allah'a iman edip resullerini tasdik eden ve güzel (salih) amel işleyenler, fasit bir itikatla ve günahlarla amellerini kötüleştiren kimselerle denk değildir. Çok az düşünüyorsunuz. Eğer düşünseydiniz, iki grup arasındaki farkı bilir ve Yüce Allah'ın rızasını umarak iman edip salih ameller işleyenlerden olmak için çaba sarf ederdiniz.
Và không bao giờ ngang bằng với nhau giữa người mù mắt và người sáng mắt cũng như những người tin tưởng vào Allah lẫn các Sứ Giả của Ngài và làm những việc ngoan đạo không ngang bằng với người làm điều xấu xa và phạm tội. Ít thay việc các ngươi biết đến. Lúc đó, nếu các ngươi nhớ lại để biết sự khác biệt giữa hai nhóm này thì các ngươi sẽ cố gắng để trở thành những người tin tưởng và làm những việc ngoan đạo với mong muốn được sự hài lòng của Allah.
The one who cannot see and the one who can see are not equal, nor are those who have faith in Allah, accept His messengers and do good actions, equal to those who do wrong and have corrupt belief! You do not remember except a little, because if you had remembered you would have known the difference between the two groups so you could strive to be amongst those who have faith and did good deeds, seeking the pleasure of Allah.
Nemoguće je da ne dođe Sudnji dan, u kojem će Allah oživiti mrtve i pozvati ih na odgovornost za djela! A većina ljudi ne vjeruje u Kijametski dan, nemarna je spram polaganja računa.
The Hour in which Allah will raise the dead for reckoning and reward is definitely coming, without doubt, but most people do not believe it is coming. That is why they do not prepare for it through faith and good actions.
Quả thật, Ngày Giờ mà Allah đã an bày để phục sinh người chết sống lại để thanh toán cho việc thưởng và phạt là điều không thể tránh khỏi, không cần phải nghi ngờ gì cả. Nhưng đa số nhân loại không tin tưởng về việc này cũng như không hề quan tâm chuẩn bị về nó.
Sesungguhnya hari Kiamat yang padanya Allah membangkitkan manusia dari alam kubur untuk dihisab dan diberi balasan amal pasti datang, tidak bisa tidak, tidak ada keraguan padanya, akan tetapi kebanyakan manusia tidak membenarkan kedatangannya, karena itu mereka tidak menyiapkan diri untuk menghadapinya dengan iman dan amal saleh.
Şüphesiz ki, Yüce Allah'ın hesap ve karşılıkları vermek için ölüleri dirilteceği kıyamet günü kuşkusuz gelecektir, bunda şüphe yoktur. Fakat insanların çoğu onun geleceğine iman etmezler. Bundan dolayı ahiret için hazırlık yapmazlar.
La Hora en que Al-lah resucitará a los muertos para el ajuste de cuentas y la recompensa de seguro llegará, sin lugar a dudas, pero la mayoría de las personas no cree que se avecina. Es por eso que no se preparan por medio de la fe y las buenas acciones.
In verità, l'Ora, nella quale Allāh resusciterà i morti per il Rendiconto e la Retribuzione, giungerà ineluttabilmente, senza alcun dubbio; tuttavia la maggior parte della gente non vi crede, e per tale motivo non si prepara ad essa.
L’Heure où Allah ressuscitera les morts afin de leur demander des comptes et de les rétribuer surviendra sans aucun doute mais la plupart des gens ne croient pas qu’elle surviendra et c’est pour cette raison qu’ils ne s’y préparent pas.
The grandeur of the Universe is an indicator of the greatness of its Creator. This greatness is so immense that the resurrection and re-creation of a man is comparatively a very easy task. And then, when one casts a glance upon human society, the advent of the world of the Hereafter seems like a moral necessity. There are some in society who have the insight to see the reality, while there are others who are totally blind to it. Similarly, there are some who in every case observe the principles of justice, while there are others who move away from the path of justice and adopt oppressive methods. The moral sense of man says that the final fate of these two types of human beings should not be identical. If all these things are taken into consideration, it would appear that the coming of the Hereafter is a rational possibility as well as a moral necessity.
Tunay na ang Huling Sandali na bubuhay na muli si Allāh sa mga patay para sa pagtutuos at pagganti ay talagang darating nang walang pasubali, na walang pagdududa hinggil dito, subalit ang karamihan sa mga tao ay hindi sumasampalataya sa pagdating nito, at dahil doon ay hindi sila naghahanda para rito.
"Dan Rabbmu berfirman, 'Berdoalah kepadaKu, niscaya akan Ku-perkenankan bagimu. Sesungguhnya orang-orang yang menyombongkan diri dari menyembahKu akan masuk Neraka Jahanam dalam keadaan hina dina'." (Ghafir: 60).
(60) Ini adalah bagian dari kelembutan Allah terhadap hamba-hambaNya dan nikmatNya yang sangat besar, di mana Dia menyeru mereka kepada apa yang di dalamnya terdapat kebaikan bagi Agama dan dunia mereka, dan Dia perintahkan mereka untuk berdoa dengan doa ibadah dan doa permohonan, dan Dia berjanji kepada mereka akan mengabulkannya, dan sebaliknya Dia-pun mengancam siapa yang menyombongkan diri terhadapnya, seraya berfirman, ﴾ إِنَّ ٱلَّذِينَ يَسۡتَكۡبِرُونَ عَنۡ عِبَادَتِي سَيَدۡخُلُونَ جَهَنَّمَ دَاخِرِينَ ﴿ "Sesungguh-nya orang-orang yang menyombongkan diri dari menyembahKu akan masuk Neraka Jahanam dalam keadaan hina dina." Maksudnya, dengan nista dan terhina, azab dan penghinaan ditimpakan terhadapnya sebagai balasan atas kesombongannya.
Renungkanlah ayat-ayat suci ini yang menunjukkan betapa luasnya rahmat Allah, limpahan karuniaNya dan kewajiban ber-syukur kepadaNya, kemahasempurnaan KuasaNya, keagungan otoritasNya, kemahaluasan kerajaanNya, keuniversalan ciptaan-Nya terhadap segala sesuatu, kemahasempurnaan hidupNya, dan kebersifatanNya dengan pujian atas setiap sifat-sifat sempurna yang dimilikiNya dan perbuatan-perbuatan baik yang dilakukanNya, kesempurnaan rububiyah dan keesaanNya dalam rububiyah itu. Dan sesungguhnya seluruh pengendalian di alam atas (langit) dan alam bawah (bumi) di masa yang telah berlalu, yang sekarang dan yang akan datang ada di Tangan Allah سبحانه وتعالى. Tidak seorang pun me-miliki urusan (kendali) dan tidak pula memiliki kekuasaan sedi-kitpun. Maka renungan ini akan menghasilkan keyakinan bahwa sesungguhnya Allah سبحانه وتعالى-lah yang berhak disembah dan diibadahi, tidak ada seorang pun selain Dia yang berhak diibadahi sedikitpun, sebagaimana semua itu tidak memiliki rububiyah sedikitpun! Dan hal ini juga akan melahirkan hati yang penuh dengan ma'rifatullah, kecintaan kepadaNya, takut, dan berharap kepadaNya.
Dua perkara, yaitu mengenal dan beribadah kepadaNya ada-lah merupakan tujuan Allah menciptakan makhluk (manusia) ini. Kedua perkara inilah tujuan yang diinginkan oleh Allah سبحانه وتعالى bagi hamba-hambaNya, dan kedua perkara ini pulalah yang dapat mengantarkan kepada setiap kebaikan, kemenangan, keshalihan dan kebahagiaan dunia dan akhirat. Dua perkara ini adalah karu-nia yang paling mulia secara keseluruhan. Kedua perkara ini, jika terabaikan, maka terabaikan pula segala kebaikan dan datanglah segala keburukan. Kami memohon kepada Allah, semoga Dia ber-kenan memenuhi hati kami dengan ma'rifat kepadaNya dan men-cintaiNya, dan semoga Dia menjadikan gerak-gerik kami yang nampak dan yang tidak nampak tulus ikhlas demi keridhaanNya, patuh kepada perintahNya. Sesungguhnya tiada permohonan yang berat bagiNya dan tiada pemberian yang menyusahkanNya.
-Ey insanlar!- Rabbiniz şöyle buyurdu: "İbadet ve duada beni birleyin. Bana dua etmenizi severim, sizi bağışlar ve rahmet ederim. Yalnızca bana ibadet etme hususunda kibirlenenler, kıyamet günü zelil ve aşağılanmış olarak cehenneme gireceklerdir."
O people, your Lord said: “Call upon Me alone and worship Me alone, and do not associate any partner with Me. Those who are too arrogant in worshipping Me alone will enter the fire on the Day of Judgment, low and disgraced”.
Tuhan kalian -wahai manusia- berfirman, “Esakanlah Aku dalam ibadah dan permintaan (doa), niscaya Aku akan memperkenankan doa kalian, memaafkan kalian, dan merahmati kalian. Sesungguhnya orang-orang yang menyombongkan diri dari beribadah kepada-Ku akan masuk ke neraka Jahanam pada hari Kiamat dalam keadaan hina dina.”
The Command to call upon Allah By His grace and kindness,
Allah encourages His servants to call upon Him, and He guarantees to respond. Sufyan Ath-Thawri used to say: "O You Who love most those who ask of You, and O You Who hate most those who do not ask of You, and there is no one like that apart from You, O Lord." This was recorded by Ibn Abi Hatim. Similarly; the poet said: "Allah hates not to be asked, and the son of Adam hates to be asked." Qatadah said that Ka`b Al-Ahbar said, "This Ummah has been given three things which were not given to any nation before, only to Prophets. When Allah sent a Prophet, He said to him, `You are a witness over your nation.' But you have been made witnesses over mankind; it was said to the Prophets individually, `Allah has not laid upon you any hardship in religion,' but He said to this entire Ummah:
وَمَا جَعَلَ عَلَيْكمْ فِى الدِّينِ مِنْ حَرَجٍ
(and Allah has not laid upon you in religion any hardship) (22:78) and it was said to the Prophets individually; `Call upon Me, I will answer you,' but it was said to this Ummah,
ادْعُونِى أَسْتَجِبْ لَكُمْ
(Call upon Me, I will answer you)." This was recorded by Ibn Abi Hatim. Imam Ahmad recorded that Al-Nu`man bin Bashir, may Allah be pleased with him, said, "The Messenger of Allah ﷺ said:
«إِنَّ الدُّعَاءَ هُوَ الْعِبَادَة»
l(Indeed the supplication is the worship. )" Then he recited,
ادْعُونِى أَسْتَجِبْ لَكُمْ إِنَّ الَّذِينَ يَسْتَكْبِرُونَ عَنْ عِبَادَتِى سَيَدْخُلُونَ جَهَنَّمَ دَخِرِينَ
(And your Lord said: "Call upon Me, I will answer you. Verily, those who scorn My worship they will surely enter Hell in humiliation!"). This was also recorded by the Sunan compilers; At-Tirmdhi, An-Nasa'i, Ibn Majah, and Ibn Abi Hatim and Ibn Jarir. At-Tirmidhi said, "Hasan Sahih." It was also recorded by Abu Dawud, At-Tirmidhi, An-Nasa'i, and Ibn Jarir with a different chain of narration. Allah's saying:
إِنَّ الَّذِينَ يَسْتَكْبِرُونَ عَنْ عِبَادَتِى
(Verily, those who scorn My worship) means, `those who are too proud to call on Me and single Me out,'
سَيَدْخُلُونَ جَهَنَّمَ دَخِرِينَ
(they will surely enter Hell in humiliation!) means, in disgrace and insignificance. Imam Ahmad recorded from `Amr bin Shu`ayb from his father, from his grandfather that the Prophet said:
«يُحْشَرُ الْمُتَكَبِّرُونَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ أَمْثَالَ الذَّرِّ فِي صُوَرِ النَّاسِ، يَعْلُوهُمْ كُلُّ شَيْءٍ مِنَ الصَّغَارِ، حَتْى يَدْخُلُوا سِجْنًا فِي جَهَنَّمَ يُقَالُ لَهُ: بُولَسُ، تَعْلُوهُمْ نَارُ الْأنْيَارِ، يُسْقَوْنَ مِنْ طِينَةِ الْخَبَالِ، عُصَارَةِ أَهْلِ النَّار»
(The proud will be gathered on the Day of Resurrection like ants in the image of people, and everything will be stepping on them, humiliating them, until they enter a prison in Hell called Bulas. They will be fed flames of fire, and given for drink a paste of insanity dripping from the people the Fire.)"
The reality of du` a' (supplication) and its merits, levels and conditions of acceptance
In the last verse cited in this unit, it was said:
وَقَالَ رَبُّكُمُ ادْعُونِي أَسْتَجِبْ لَكُمْ ۚ إِنَّ الَّذِينَ يَسْتَكْبِرُونَ عَنْ عِبَادَتِي سَيَدْخُلُونَ جَهَنَّمَ دَاخِرِينَ
And your Lord has said, “ Call Me, I will respond to you. Definitely those who show arrogance against worshipping Me shall enter Jahannam, disgraced. - 40:60.
Literally, du'a means to call, and it is frequently used to call for something needed. On occasions, the dhikr of Allah (acts devoted to His remembrance) is also referred to as du'a. This verse confers a special honor on the large community of the followers of the Holy Prophet ﷺ when they were ordered to make dua' with the assurance that it would be answered. And whoever does not make a prayer has been warned of punishment.
Qatadah reports from Ka'b Ahbar that earlier this used to be peculiar to prophets, as they were the ones who were ordered by Allah Ta’ ala that they should make dua' and He would answer. Now, it is the distinction of the followers of the Holy Prophet ﷺ (popularly identified as Ummah Muhammadiyyah) that this order was universalized for his entire Ummah. (IbnKathir)
Explaining this verse, Sayyidna Nu` man Ibn Bashir ؓ narrated a Hadith that the Holy Prophet ﷺ said: اِنَّ الدُّعَآء ھُو العِبَادۃ (Surely, prayer is worship on its own) and then supported it by reciting this verse: إِنَّ الَّذِينَ يَسْتَكْبِرُونَ عَنْ عِبَادَتِي ، (Definitely those who show arrogance against worshipping Me shall enter Jahannam, disgraced.) (reported by Imam Ahmad, Tirmidhi, Nasa'i, Abu Dawud and others - Ibn Kathir)
It appears in Tafsir Mazhari that, if looked at under the rules of Arabic diction (confining of the predicate to the subject), the Hadith: اِنَّ الدُّعَآء ھُو العِبَادۃ ، could mean: 'dua' is the very name of 'ibadah' or worship, that is, every dua' is but ` ibadah. Then, by reversing the same rule (confining the subject to the predicate), it could also mean that every act of ` ibadah is itself nothing but a dua'. Both probabilities exist here. And at this place, the meaning is that dua' (prayer, supplication) and ` ibadah (worship, devotion) are, though separate from each other in terms of the literal sense, yet in terms of substantiation, they are unified, as every dua' is ` ibadah and every ` ibadah is dua'. The reason is that ` ibadah is the name of the attitude of showing one's utter modesty and abasement before someone, and it is all too obvious that showing one's utter helplessness before someone and extending one's hand before him with , the beggar's bowl is a matter of great disgrace - which is the very sense of` ibadah. Similarly, the outcome of every ` ibadah is also to ask Allah Ta’ ala for forgiveness and Jannah and that He blesses us with a perfect state of well being in this world and in the world to come. Therefore, it appears in a Hadith qudsi (a Hadith in which the Holy Prophet ﷺ conveys a saying from Allah that is not included in the Qur'an) that Allah Ta’ ala said: "One who is so engrossed in remembering Me that he does not have even the time to ask for what he needs, I shall give him more than those who ask (by fulfilling his needs without the asking) " (reported by al-Jazri in An-Nihayah) and in a narration appearing in Tirmidhi and Muslim, the words are: من شغلہ القرآن عن ذکری و مسٔلتی اعطیتہ افضل ما اعطی السأیٔلین ("One who is so engrossed in the recitation of the Qur'an that he does not have even the time to ask for what he needs, I shall give him even more than what those who ask ever get" ). This tells us that every ` ibadah brings the same benefit as is the benefit of dua'.
And in the Hadith of 'Arafat, it appears that the Holy Prophet ﷺ said, "In ` Arafat, my du a' and the du a' of prophets before me is (the saying of): لا إله إلا اللہ وحده لا شريک له له الملک وله الحمد وهو علی کل شيئ قدير (la ilaha il-lal-lahu wahdahu la sharika lahu lahul-mulku wa lahul-hamdu wa huwa 'ala kulli shai'in qadir: There is no god but Allah who is one. No one shares His godhead. To Him belongs the kingdom and to Him belongs all praise, and He is powerful over everything) (reported by Ibn Abi Shaibah - Mazhari).
Here, عِبَادَہ ('ibadah: worship) and ذِکرُاللہ (dhikrullah: the dhikr or remembrance of Allah) has been called: دُعَا (dua': prayer, supplication).
In this verse under study, those who abandon dua' in the sense of ` ibadah the warning of Jahannam given to them is in the eventuality of being too proud, that is, a person who, in his pride, considers himself in no need of making a dua' and actually abandons it, then, this is a sign of kufr (open infidelity), therefore, the warning of Jahannam became due against him. Otherwise, making of dua's, prayers and supplications as such is not fard (obligatory) or wajib (necessary). Leaving it off brings no sin. However, by a consensus of ` ulama', doing so is mustahabb (recommended) and is: اَفضَل (afdal: better, meritworthy) (Mazhari) and in accordance with clarifications in ahadith, it is a source of many a barakah (blessing).
Merits of du'a'
HADITH: The Holy Prophet ﷺ said, "There is nothing more deserving of regard by Allah Ta’ ala than dua"' - Tirmidhi, Ibn Majah and Hakim from Sayyidna Abu Hurairah ؓ .
HADITH: The Holy Prophet ﷺ said, "dua' is the essence of ` ibadah" - Tirmidhi from Sayyidna Anas Ibn Malik ؓ .
HADITH: The Holy Prophet ﷺ said, "Ask Allah Ta’ ala of His grace because Allah Ta’ ala likes being asked, and it is a great act of ` ibadah that one waits for ease while in hardship" - Tirmidhi from Sayyidna Ibn Masud ؓ .
HADITH: The Holy Prophet ﷺ said, "Verily, one who does not pray to Allah in his needs, He becomes angry with him" - Tirmidhi from Sayyidna Abu Hurairah ؓ ، Ibn Hibban and Hakim.
In Tafsir Mazhari, after having reported all these narrations, it has been said that the warning of Divine wrath on a person who does not make a dua' is applicable only when this abstention from asking is based on arrogance, and on taking oneself to be need free, as it stands proved from the words of this verse:إِنَّ الَّذِينَ يَسْتَكْبِرُونَ (Definitely those who show arrogance against worshipping Me shall enter Jahannam, disgraced. 40:60).
HADITH: The Holy Prophet ﷺ said, "Do not be weary of dua', for nobody dies of making dua"' - Ibn Hibban and Hakim from Sayyidna Anas Ibn Malik ؓ .
HADITH: The Holy Prophet ﷺ said, "dua' is a weapon of the believer, a pillar of the faith, and the light of the heavens and the earth" - Hakim in al-Mustadrak from Sayyidna Abu Hurairah ؓ .
HADITH: The Holy Prophet ﷺ said, "If the gates of dua' are opened for someone (actually) the doors of mercy are. opened for him, and no dua' made before Allah Ta’ ala is appreciated more than that in which one asks of ` afiyah (well-being) from Him" - Tirmidhi and Hakim from Sayyidna Ibn ` Umar ؓ .
The word: عافیت ('afiyah) appearing in the Hadith mentioned immediately earlier is a very comprehensive word (usually rendered in English as 'well-being' meaning a state of being healthy and happy, though somewhat outdated in contemporary usage). Apart from a good life, it includes other things like security from unwelcome happenings, trials and calamities as well as a satisfactory fulfillment of all needs in life.
Ruling:
Making du'a' for committing a sin or for severance of blood relationships is Haram (forbidden) - and, for that matter, such a dua' does not get to be accepted with Allah either - as in a Hadith from Sayyidna Abu Said al-Khudri ؓ .
Du'a and the promise of acceptance
In this verse, it has been promised that the dua' a servant makes is accepted. But, on occasions, one also sees that a dua' was made and it was not accepted. The answer to this appears in a Hadith of Sayyidna Abu Sa` id al-Khudri ؓ where the Holy Prophet ﷺ has been reported to have said, "Whatever a Muslim prays for before Allah, He would let him have it - subject to the condition that the du'a' made was not for something sinful or for the severance of relationships that Allah has enjoined to be kept intact. As for the acceptance of dua', it takes one of the three forms given here: (1) That one gets exactly what one asked for. (2) That in lieu of what one wanted to have, one was given a certain return or reward of the Hereafter. (3) That one did not, though, get what one wanted, but some hardship or calamity that was due to fall on one stood removed. (Musnad Ahmad - Mazhari)
Conditions of the acceptance of dua'
As for the present verse, it obviously seems to have no condition, almost to the extent that even being a Muslim is not a condition of dua'. Allah Ta’ ala accepts the dua' of a kafir (disbeliever) as well in this world to the extent that the dua' of Iblis to be allowed to live until the last day of Qiyamah was accepted. For dua', there is no condition of time, nor is there any condition that one must be with taharah (state of purity from pollutants) or wudu (ablution). But, there are trustworthy ahadith that identify a few things that preclude the chances of its acceptance. One must abstain from these. It appears in a Hadith from Sayyidna Abu Hurairah ؓ that the Holy Prophet ﷺ said, "...a man having been on a long journey is all disheveled and dust-coated and he stretches his hands upwards for dua' (saying): '0 my Lord! 0 my Lord!' while his food is haram (unlawful), his drink: haram, his dress: haram, and he himself was brought up on the haram - how then, could his du a' become worth accepting?" (Reported by Muslim)
Similarly, if we were to say the words of dua' negligently, heedlessly, without paying any attention, the Hadith says something about that too - that such a dua' is also not accepted. (Tirmidhi from Sayyidna Abu Hurairah ؓ .
Ljudi, Allah je rekao: “Ibadet činite samo Meni, samo Meni uputite molitvu, pa ću vam se odazvati, udovoljit ću vašim potrebama i otklonit ću vaše nevolje! Oni koji se ohole, pa neće da Me obožavaju i ne priznaju da sam Ja jedini Bog bit će bačeni u Džehennem; oni će biti stradalnici poniženi.”
Ô gens, votre Seigneur a dit: Proclamez Mon Unicité lorsque vous M’adorez et Me sollicitez et alors, J’exaucerai vos invocations, Je vous pardonnerai et Je vous ferai miséricorde. Ceux qui daignent M’adresser exclusivement leurs adorations entreront le Jour de la Résurrection en Enfer couverts d’opprobre et d’humiliation.
60- Rabbiniz şöyle buyurdu:“Bana dua edin, ben de duanıza karşılık vereyim. Şüphesiz kibirlenip bana ibadetten yüz çevirenler, hor ve hakir olarak cehenneme gireceklerdir.”
60. Bu, Yüce Allah’ın kullarına bir lütfu ve onlara pek büyük bir nimetidir. Çünkü onları dinlerinin ve dünyalarının menfaatine olan şeye çağırmakta, kendisine hem ibadet anlamı ile hem de dilekte bulunma anlamı ile dua etmelerini emretmekte ve bu dualarını da kabul edeceğini onlara vaat etmektedir.
Diğer taraftan ise dua ve ibadete karşı büyüklenenleri de tehdit ederek şöyle buyurmaktadır:“Şüphesiz kibirlenip bana ibadetten yüz çevirenler, hor ve hakir olarak cehenneme gireceklerdir.” Zelil ve alçalmışlar olarak cehenneme girecekler, büyüklük taslamalarının bir cezası olarak hem küçük düşürülecekler, hem de onlara azaba uğrayacaklardır.
Yüce Allah’ın rahmetinin genişliğine, lütfunun çokluğuna, O’na şükretmenin gerekliliğine, kudretinin kemaline, egemenliğinin azametine, ihsanının genişliğine, bütün her şeyin yaratıcısı olduğuna, hayatının kemâl derecesinde olduğuna, sahip olduğu bütün kemal sıfatları ile bütün güzel fiilleri dolayısı ile O’na hamdedilmesi gerektiğine, rubûbiyetinin mükemmelliğine, ulvi ve süfli âlemde geçmiş zamanlarda, hali hazırda ve gelecekte bütün kâinatı tek başına idare edişine, emrin bütünü ile yalnızca O’nun elinde bulunup hiçbir kimsenin en ufak bir emir yetkisinin, en ufak bir kudretinin bulunmadığına, bunun bir sonucu olarak da yenge ilâh ve ma’bûdun O olduğuna, O’ndan başka hiçbir kimsenin rububiyet namına hiçbir şeyi hak etmediği gibi ubudiyet namına da hiçbir şeyi hak etmediğine, diğer bir sonuç olarak da kalplerin, Allah’ın marifeti, muhabbeti, korkusu ve O’ndan yana ümit ile dolu olması gerektiğine delil teşkil eden bu âyet-i kerimeler üzerinde iyice düşünmeliyiz.
Bu iki husus -yani Yüce Allah’ı tanımak ve O’na ibadet etmek- Allah’ın bütün mahlukatı yaratma sebebidir. Yüce Allah’ın kullarını var ediş maksadı budur. Her türlü hayra, felâha ve kurtuluşa ulaştıran, dünyevî ve uhrevî mutluluğa eriştiren şey, bunlardır. Bunlar, Kerim olan Allah’ın kullarına en değerli bağışlarıdır. Kayıtsız, şartsız olarak en üstün lezzetler de bunlardır. Kişi eğer bunları kaybedecek olursa, her türlü hayrı elinden kaçırmış, buna karşılık her türlü kötülüğe de maruz kalmış demektir.
Yüce Allah’tan niyazımız, kalplerimizi marifet ve muhabbeti ile doldurması, gizli ve açık bütün hareketlerimizi emrine tâbi ve O’nun rızasına uygun, ihlâslı kılmasıdır. Hiçbir dilek, O’nun için büyük değildir ve hiçbir maksat da O’na gizli kalmaz.
¡Pueblo! Su Señor dijo: “Invóquenme solo a Mí y ríndanse solo ante Mí, y no Me atribuyan ningún copartícipe. Aquellos que son demasiado soberbios para rendirme culto ingresarán al Infierno en el Día del Juicio, humillados y deshonrados”.
Il vostro Dio disse, o gente: "Adorate Me solo quando Mi invocate e Mi implorate ed esaudirò le vostre implorazioni, vi perdonerò e vi includerò nella Mia Misericordia. In verità, coloro che si pongono al di sopra dell’adorare Me solo entreranno nell'Inferno denigrati e umiliati".
Nagsabi ang Panginoon ninyo, O mga tao: "Pakaisahin ninyo Ako sa pagsamba at paghiling, sasagot Ako sa inyo sa panalangin ninyo, magpapaumanhin Ako sa inyo, at maaawa Ako sa inyo." Tunay na ang mga nagpapakadakila sa [pag-ayaw sa] pagbubukod-tangi sa Akin sa pagsamba ay papasok sa Araw ng Pagbangon sa Impiyerno na mga nanliliit na mga hamak.
Và Thượng Đế của các ngươi - hỡi nhân loại - đã phán: Các ngươi hãy thờ phượng và cầu xin duy nhất mình TA thì TA sẽ đáp lại lời cầu xin của các ngươi cũng như TA sẽ tha thứ và yêu thương các ngươi nhiều hơn. Đối với những ai kiêu ngạo xem thường việc thờ phượng riêng TA thì sẽ phải đi vào Hỏa Ngục vào Ngày Phục Sinh một cách đáng khinh và nhục nhã.
Allah là Đấng thiết lập ra ban đêm cho các ngươi nằm nghỉ ngơi cũng như làm ra ban ngày sáng lạng để các ngươi tìm kế sinh nhai. Quả thật, Allah đã đặc ân đối với loài người khi Ngài đã công khai hay kín đáo hoàn tất ân huệ của Ngài cho các ngươi. Nhưng đa số nhân loại không hề biết ơn đến Ngài về những điều mà Ngài đã ban đến cho họ.
"Allah-lah yang menjadikan malam untuk kamu supaya kamu beristirahat padanya; dan menjadikan siang terang bende-rang. Sesungguhnya Allah benar-benar mempunyai karunia yang dilimpahkan atas manusia, akan tetapi kebanyakan manusia tidak bersyukur. Yang demikian itu adalah Allah, Rabbmu, Pencipta segala sesuatu, tiada yang berhak disembah selain Dia; maka bagaimanakah kamu dapat dipalingkan?! Seperti demikianlah di-palingkan orang-orang yang selalu mengingkari ayat-ayat Allah. Allah-lah yang menjadikan bumi bagi kamu sebagai tempat mene-tap dan langit sebagai atap, dan membentuk kamu lalu membagus-kan rupamu serta memberi rizki dengan sebagian yang baik-baik. Yang demikian adalah Allah Rabbmu, Mahaagung Allah, Rabb semesta alam. Dia-lah Yang Hidup kekal, tiada tuhan yang berhak disembah selain Dia; maka sembahlah Dia dengan memurnikan ibadah kepadaNya. Segala puji bagi Allah Rabb semesta alam." (Ghafir: 61-65).
(61) Firman Allah سبحانه وتعالى, ﴾ ٱللَّهُ ٱلَّذِي جَعَلَ لَكُمُ ٱلَّيۡلَ ﴿ "Allah-lah yang menjadikan malam untuk kamu," maksudnya, karena kalianlah Allah menjadikan malam itu gelap ﴾ لِتَسۡكُنُواْ فِيهِ ﴿ "supaya kamu beristirahat padanya" dari gerak aktivitas kalian yang kalau seandainya ia terus tanpa henti, maka akan berakibat buruk. Kalian beristirahat di tempat tidur kalian dan Allah kemudian menidurkan kalian yang dengannya pikiran dan badan menjadi istirahat. Tidur merupakan kebutuhan primer manusia, ia tidak akan bisa hidup tanpa tidur.
Pada malam hari juga setiap kekasih merasakan kedamaian kepada kekasihnya, pikiran bisa fokus dan segala yang menyibuk-kan berkurang. ﴾ و َ ﴿ "Dan" Allah سبحانه وتعالى menjadikan ﴾ وَٱلنَّهَارَ مُبۡصِرًاۚ ﴿ "siang terang benderang," dengan adanya matahari yang berotasi di ufuk, lalu kalian bangun dari tempat tidur kembali kepada kesi-bukan Agama dan dunia kalian. Sebagian waktu untuk berdzikir dan membaca dan sebagian untuk shalat, sebagian lagi untuk menuntut ilmu dan belajar, sebagian lagi untuk aktivitas jual-beli, untuk membangun, untuk menempa besi dan untuk berbagai ak-tivitas produksi lainnya. Sebagian lagi untuk bepergian jauh lewat darat maupun laut, untuk bercocok tanam, dan untuk mengurusi hewan-hewan ternaknya. ﴾ إِنَّ ٱللَّهَ لَذُو فَضۡلٍ ﴿ "Sesungguhnya Allah benar-benar mempunyai karunia" yang sangat besar sekali, ﴾ عَلَى ٱلنَّاسِ ﴿ "atas manusia," di mana Dia karuniakan kepada mereka nikmat-nikmat ini dan yang lainnya, dan Dia jauhkan berbagai bencana dari mereka. Ini semua mengharuskan bersyukur penuh dan ber-dzikir kepadaNya. ﴾ وَلَٰكِنَّ أَكۡثَرَ ٱلنَّاسِ لَا يَشۡكُرُونَ ﴿ "Akan tetapi keba-nyakan manusia tidak bersyukur," disebabkan oleh kebodohan dan kezhaliman mereka.
﴾ وَقَلِيلٞ مِّنۡ عِبَادِيَ ٱلشَّكُورُ 13 ﴿
"Dan sedikit sekali di antara hamba-hambaKu yang bersyukur." (Saba`: 13.).
Yaitu yang mengakui nikmat-nikmat dari Allah, mereka tun-duk kepadaNya dan mencintaiNya, seraya menggunakan nikmat-nikmat tersebut dalam rangka taat kepadaNya dan mencari keri-dhaanNya.
(62) ﴾ ذَٰلِكُمُ ﴿ "Yang demikian itu," Yang melakukan semua itu ﴾ ٱللَّهُ رَبُّكُمۡ ﴿ "adalah Allah, Rabbmu," yakni, Yang Esa dalam ulu-hiyahNya (sebagai satu-satunya yang berhak disembah) dan Esa dalam rububiyahNya (sebagai satu-satunya yang mencipta dan mengatur alam semesta). Sebab keesaanNya dalam memberikan nikmat-nikmat tersebut adalah bagian dari rububiyahNya, dan di-wajibkannya bersyukur adalah bagian dari uluhiyahNya.
﴾ خَٰلِقُ كُلِّ شَيۡءٖ ﴿ "Pencipta segala sesuatu." Ini adalah pernyataan tentang RububiyahNya[83] ﴾ لَّآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَۖ ﴿ "tiada tuhan yang berhak disem-bah selain Dia," adalah pernyataan bahwa Dia-lah yang berhak di-sembah, tidak ada sekutu bagiNya. Kemudian ditegaskan perintah untuk menyembahNya, seraya berfirman, ﴾ فَأَنَّىٰ تُؤۡفَكُونَ ﴿ "maka bagai-manakah kamu dapat dipalingkan?!" Maksudnya, bagaimana kalian berpaling dari ibadah kepadaNya semata, tiada sekutu bagiNya setelah ditegaskan dalilnya kepada kalian dan ditampakkan jalan-nya kepada kalian?
(63) ﴾ كَذَٰلِكَ يُؤۡفَكُ ٱلَّذِينَ كَانُواْ بِـَٔايَٰتِ ٱللَّهِ يَجۡحَدُونَ ﴿ "Seperti demikianlah dipalingkan orang-orang yang selalu mengingkari ayat-ayat Allah." Yakni, sebagai hukuman atas kekafiran mereka terhadap ayat-ayat Allah dan atas sikap zhalim mereka terhadap rasul-rasulNya, maka mereka dipalingkan dari tauhid dan keikhlasan, sebagaimana difirmankanNya,
﴾ وَإِذَا مَآ أُنزِلَتۡ سُورَةٞ نَّظَرَ بَعۡضُهُمۡ إِلَىٰ بَعۡضٍ هَلۡ يَرَىٰكُم مِّنۡ أَحَدٖ ثُمَّ ٱنصَرَفُواْۚ صَرَفَ ٱللَّهُ قُلُوبَهُم بِأَنَّهُمۡ قَوۡمٞ لَّا يَفۡقَهُونَ 127 ﴿
"Dan apabila diturunkan satu surat, sebagian mereka memandang kepada sebagian yang lain (sambil berkata), 'Adakah seorang dari (orang-orang Muslimin) yang melihat kamu?' Sesudah itu pun mereka pergi. Allah telah memalingkan hati mereka disebabkan mereka adalah kaum yang tidak mengerti." (At-Taubah: 127).
(64) ﴾ ٱللَّهُ ٱلَّذِي جَعَلَ لَكُمُ ٱلۡأَرۡضَ قَرَارٗا ﴿ "Allah-lah yang menjadikan bumi bagi kamu sebagai tempat menetap." Maksudnya, diam, tenang lagi disiapkan untuk segala kemaslahatan kalian, kalian dapat me-nyangkulnya, menanam tanaman di atasnya, membuat bangunan di atasnya, bepergian jauh dan tinggal padanya, ﴾ وَٱلسَّمَآءَ بِنَآءٗ ﴿ "dan langit sebagai atap," yakni, atap bagi bumi yang mana kalian berada di dalamnya. Dan Allah telah menjadikan di dalamnya (jagat raya ini) apa-apa yang kalian dapat manfaatkan, seperti berbagai cahaya dan tanda-tanda (bintang-bintang) yang dapat dijadikan sebagai petunjuk dalam kegelapan di darat dan di lautan.
﴾ وَصَوَّرَكُمۡ فَأَحۡسَنَ صُوَرَكُمۡ ﴿ "Dan membentuk kamu lalu membagus-kan rupamu." Tidak ada pada jenis hewan yang lebih indah bentuk-nya dan rupanya daripada manusia, sebagaimana Allah firmankan,
﴾ لَقَدۡ خَلَقۡنَا ٱلۡإِنسَٰنَ فِيٓ أَحۡسَنِ تَقۡوِيمٖ 4 ﴿
"Sungguh Kami telah menciptakan manusia dalam bentuk yang sebaik-baiknya." (At-Tin: 4).
Jika Anda ingin mengetahui keindahan rupa manusia dan kesempurnaan kebijaksanaan Allah سبحانه وتعالى padanya, maka lihatlah ia pada tiap-tiap anggota tubuhnya satu persatu. Apakah Anda temu-kan salah satu dari anggota tubuh Anda yang sangat serasi dengan-nya dan pantas untuk ditempatkan bukan pada tempatnya? Dan cobalah perhatikan juga kecenderungan yang ada di dalam hati hewan-hewan itu, apakah Anda jumpai pada selain manusia? Dan perhatikan pula keistimewaan yang Allah anugerahkan kepadanya, seperti akal, iman, rasa cinta, dan ma'rifat yang merupakan sifat-sifat (akhlak) yang terbaik yang hanya pantas untuk bentuk (rupa) yang paling indah.
﴾ وَرَزَقَكُم مِّنَ ٱلطَّيِّبَٰتِۚ ﴿ "Serta memberi rizki kamu dengan sebagian yang baik-baik," ini mencakup segala rizki yang baik dari makanan, minuman, perkawinan, pakaian, penglihatan dan pendengaran serta berbagai kebaikan lainnya yang Allah mudahkan bagi hamba-hambaNya dan Dia gampangkan sebab-sebabnya, dan Dia cegah mereka dari hal-hal yang keji yang berlawanan dengannya dan membahayakan fisik, jiwa, dan agama mereka.
﴾ ذَٰلِكُمُ ﴿ "Yang demikian," Yang mengatur segala urusan dan mengaruniakan nikmat-nikmat tersebut kepada kalian, ﴾ ٱللَّهُ رَبُّكُمۡۖ فَتَبَارَكَ ٱللَّهُ رَبُّ ٱلۡعَٰلَمِينَ ﴿ "adalah Allah Rabbmu, Mahaagung Allah, Rabb semesta alam." Mahabesar, Maha banyak kebaikan dan ihsanNya, Pengatur seluruh alam dengan segala nikmat-nikmatNya.
(65) ﴾ هُوَ ٱلۡحَيُّ ﴿ "Dia-lah Yang Mahahidup" yang memiliki kehidupan sempurna lagi paripurna yang menuntut adanya sifat-sifat dzatiyah yang pasti dimilikiNya, yang kehidupanNya tidak akan sempurna kecuali dengan adanya, seperti, mendengar, meli-hat, kuasa, berilmu, berbicara, dan sifat-sifat kesempurnaan dan kebesaranNya yang lain.
﴾ لَآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ ﴿ "Tiada tuhan yang berhak disembah melainkan Dia." Tiada sembahan yang haq melainkan Dia, Yang Mahamulia, ﴾ فَٱدۡعُوهُ ﴿ "maka berdoalah kepadaNya." Ini mencakup doa ibadah dan doa per-mohonan, ﴾ مُخۡلِصِينَ لَهُ ٱلدِّينَۗ ﴿ "dengan memurnikan ibadah kepadaNya." Maksudnya, niatilah dalam setiap ibadah, doa, dan amal untuk mendapat keridhaan Allah سبحانه وتعالى. Sebab, ikhlas-lah yang diperintah-kan, sebagaimana ditegaskan oleh FirmanNya,
﴾ وَمَآ أُمِرُوٓاْ إِلَّا لِيَعۡبُدُواْ ٱللَّهَ مُخۡلِصِينَ لَهُ ٱلدِّينَ حُنَفَآءَ ﴿
"Padahal mereka tidak disuruh kecuali supaya menyembah Allah dengan mengikhlaskan ketaatan kepadaNya dalam (menjalankan) agama yang lurus." (Al-Bayyinah: 5).
﴾ ٱلۡحَمۡدُ لِلَّهِ رَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ ﴿ "Segala puji bagi Allah, Rabb semesta alam." Maksudnya, seluruh bentuk pujian, sanjungan, dan persembahan dengan ucapan, seperti ucapan manusia yang menyebutNya dan dengan pekerjaan, seperti beribadah kepadaNya, semua itu adalah hanya untuk Allah سبحانه وتعالى semata, tiada sekutu bagiNya, karena kesem-purnaan sifat-sifat, perbuatan, dan nikmat-nikmatNya.
61- Allah, içinde dinlenesiniz diye geceyi yaratan ve gündüzü de aydınlık kılandır. Şüphesiz Allah'ın insanlar üzerinde pek büyük lütufları vardır. Fakat insanların çoğu şükretmezler.
62- İşte (bunları yapan) Rabbiniz Allah'tır. O, her şeyin yaratıcısıdır. O’ndan başka (hak) ilâh yoktur. O halde nasıl döndürülüyorsunuz?
63- İşte Allah’ın âyetlerini inkâr edegelenler böyle döndürülürler.
64- Allah, yeryüzünü sizin için yerleşmeye elverişli kılan, göğü bir bina yapan, size suret veren ve suretlerinizi de güzel kılan, temiz ve hoş şeylerden sizi rızıklandırandır. İşte (bunları yapan) Rabbiniz Allah'tır! Âlemlerin Rabbi olan Allah’ın şanı ne yücedir!
65- O, (sonsuz) hayat sahibidir. O’ndan başka (hak) ilâh yoktur. O halde dini O’na halis kılarak yalnızca O’na dua/ibadet edin. Âlemlerin Rabbi olan Allah’a hamdolsun.
61. “Allah, içinde dinlenesiniz diye geceyi yaratan” buyruğu şu demektir: O, geceyi hareketlerinizin verdiği yorgunluktan sükûn bulasınız, dinlenesiniz diye sizin için karanlık kılmıştır. Çünkü bu hareketliliğiniz devam edecek olursa size zarar verir. Geceleyin yataklarınıza bundan dolayı sığınırsınız. Allah size uyku verir. Bu uyku ile kalp ve bedeniniz dinlenir. Uyku, insan için zaruri bir şeydir. Onsuz yaşayamaz. Yine geceleyin sevenler birbirleri ile başbaşa kalır, huzur bulur. İnsanın düşüncesi derlenip toplanır, meşguliyetler de azdır.
Yüce Allah “gündüzü de aydınlık kılamndır.”Yörüngesinde sürekli akıp giden güneş ile gündüzü aydınlatır. Bunun üzerine sizler yataklarınızdan kalkar, dini ve dünyevi işleri görmeye gidersiniz. Kiminiz zikre ve Kur’ân’a, kiminiz namaza yönelir, kiminiz ilim öğrenmeye, kiminiz alışverişe gider, kiminiz inşaat, kiminiz demir işlerine yahut da buna benzer sanatları ve meslekleri icraya yönelir. Kiminiz kara ve denizde yolculuk yapmaya, kimisi tarlasına, kimisi de hayvanlarının ihtiyaçlarını görmeye gider.“Şüphesiz Allah'ın insanlar üzerinde pek büyük lütufları vardır.” Çünkü onlara bunları ve diğer nimetleri ihsan etmiş, onlara sıkıntı verecek şeyleri de uzaklaştırmıştır. Bu ise O’na tam anlamı ile şükretmelerini ve gereği gibi O’nu anmalarını gerektirir. “Fakat insanların çoğu” cahillikleri ve zulümleri sebebi ile “şükretmezler.”
Rablerinin nimetini itiraf ederek Yüce Allah’a boyun eğen, O’nu seven, bu nimetleri mevlalarının itaatı ve rızası uğrunda harcayan “şükredenler kullarım içinde pek azdır”(Sebe, 34/13)
62. “İşte” bütün bunları yapan “Rabbiniz Allah'tır.”yegane ilâh ve Rab O’dur. Çünkü bunca nimetleri yalnızca O’nun vermesi, O’nun rubûbiyetinin bir tecellisidir. Bunların şükretmenizi gerektirmesi ise O’nun ulûhiyetinin bir gereğidir.“O, her şeyin yaratıcısıdır.”Bu da rubûbiyetini vurgulamaktadır.“O’ndan başka (hak) ilâh yoktur” Bu da ibadete yalnızca O’nun layık olduğunu, bu hususta O’nun hiçbir ortağının bulunmadığını ifade eder.
Daha sonra Yüce Allah, açıkça kendisine ibadet edilmesini emrederek şöyle buyurmaktadır:“O halde nasıl döndürülüyorsunuz?” Size bu kadar deliller açıkladıktan, yolunuzu aydınlattıktan sonra hiçbir şeyi ortak koşmaksızın, yalnızca O’na ibadet etmekten nasıl döndürülüyor, başka tarafa çevriliyorsunuz?
63. “İşte Allah’ın âyetlerini inkâr edegelenler böyle döndürülürler.” Yani bu, onların Allah’ın âyetlerini inkâr etmelerinin ve peygamberlerine düşmanlık etmelerinin cezasıdır. Bundan dolayı onlar Allah’ı tevhidden ve ihlâsla O’na ibadet etmekten döndürülmüş, alıkonmuşlardır.
Nitekim bir başka yerde şöyle buyurmaktadır:“Bir sûre indirilince birbirlerine bakarlar ve: Sizi bir kimse görüyor mu? (derler) ve sonra sıvışıp giderler. Allah onların kalplerini ters çevirmiştir. Çünkü onlar anlamayan bir topluluktur.”(et-Tevbe, 9/127)
64. “Allah, yeryüzünü sizin için yerleşmeye elverişli kılan” yani maslahatınıza ve menfaatinize olan şeyler için hazır hale getirilmiştir. Onu ekebilir, oraya ağaç dikebilirsiniz, üzerinde bina yapabilirsiniz, yolculuk edebilir ve yerleşip ikamet edebilirsiniz; “göğü bir bina” üzerinde yaşadığınız yere âdeta bir tavan “yapan” ve orada kendisi ile yararlandığınız ışıklar ve alâmetler koyandır ki denizin ve karanın karanlıklarında onlar vasıtası ile yolunuzu bulursunuz.
“Size suret veren ve suretlerinizi de güzel kılan” da O’dur. Canlı varlıklar arasında sureti Âdemoğlundan daha güzel hiçbir varlık yoktur. Nitekim Yüce Allah, şöyle buyurmaktadır:“Andolsun Biz insanı en güzel suret ve ölçüde yarattık.”(et-Tin, 95/4)Âdemoğlunun güzelliğini, Yüce Allah’ın ondaki hikmetinin kemalini görmek isteyen, onun azalarına tek tek baksın. Onun azalarından herhangi birisinin bulunduğu yerden bir başka yerde bulunması uygun düşer mi? Aynı şekilde kalplerinde birbirlerine karşı duydukları eğilime, sevgiye de baksın. Bunu Ademoğlunun dışındaki varlıklarda görebilir mi? Yine Yüce Allah’ın ona özel olarak ihsan ettiği akıl, iman, muhabbet ve marifet gibi en güzel surete gayet uygun düşen güzel ahlâka da bakıp bir düşünsün.“temiz ve hoş şeylerden sizi rızıklandırandır.” Bu her türlü yiyecek, içecek, evlenme, giyim, görülen ve işitilen hoş şeyler ve bunların dışında kalan Allah’ın kulları için elde etmeyi kolaylaştırdığı bütün güzel ve temiz şeyleri kapsamına alır. Yüce Allah bunların zıddı olan bedenlerine, kalplerine ve dinlerine zararlı olan kötü ve zararlı şeyleri de onlara yasaklamıştır. “İşte” bütün işleri çekip çeviren ve size bunca nimetleri ihsan eden “Rabbiniz Allah'tır! Âlemlerin Rabbi olan Allah’ın şanı ne yücedir!” Bütün âlemleri nimetleri ile besleyen, görüp gözeten Rabbin hayır ve ihsanı ne kadar çok, ne kadar büyüktür!
65. “O, (sonsuz) hayat sahibidir.”Tam ve kâmil hayat sahibidir. Bu, O’nun semi’, basar, kudret, ilim, kelâm ve buna benzer kemâl ve celâl sıfatları kabilinden olup kendileri olmaksızın hayatın tam anlamı ile varlığından söz edilemeyecek olan bütün zatî sıfatlarını gerek kılan, tam ve kâmil bir hayattır.“O’ndan başka (hak) ilâh yoktur.” Yani O’nun zatından başka hakiki bir ilah yoktur, yegane mabud yalnız O’dur. “O halde dini O’na halis kılarak yalnız O’na dua/ibadet edin.” Buradaki dua, hem ibadet şeklindeki duayı, hem de Allah’tan dilekte bulunma anlamındaki duayı kapsar. Yani bütün ibadet, dua ve amellerinizde yalnızca Yüce Allah’ın rızasını gözetin. Çünkü -Yüce Allah’ın şu buyruğunda da olduğu gibi- ihlâs emredilmiş bir husustur:“Halbuki onlara ancak dini O’na has kılan (ihlâs sahipleri) ve hanîfler olarak Allah'a ibadet etmeleri emrolunmuştu.”(el-Beyyine, 98/5)“Âlemlerin Rabbi olan Allah’a hamdolsun.” İnsanların O’nu dilleri ile zikretmeleri halinde olduğu gibi sözlü bütün hamdler, övgüler ve senâlar O’nundur. İbadette olduğu gibi fiili bütün hamdler, övgüler ve senâlar da O’nundur. Bütün bunlar, yalnızca O’na hastır, O’nun bu konuda hiçbir ortağı yoktur. Çünkü O’nun bütün sıfatları, fiilleri ve kulları üzerindeki nimeti kemâl derecesindedir.
Yüce Allah, sükûnet bulup istirahat etmeniz için geceyi karanlık kılan ve çalışmanız için de gündüzü aydınlık kılandır. Şüphesiz Yüce Allah, insanlara açık ve gizli olan nimetlerini bol bol vererek onlara karşı büyük lütuf sahibidir. Fakat insanların çoğu kendilerine vermiş olduğu nimetlerden dolayı Allah -Subhanehu ve Teâlâ-'ya şükretmezler.
Allāh è Colui che vi ha asservito la notte oscura affinché rincasiate e riposiate, e vi ha asservito il giorno brillante e luminoso affinché vi impegniate. In verità, Allāh possiede Immensa grazia nei confronti della gente quando li colma delle Sue grazie evidenti e nascoste, ma la maggior parte della gente non Gli è grata, gloria Sua, per le Sue grazie nei loro confronti.
Signs of the Power and Oneness of Allah
Allah reminds us of His grace towards His creation in that He has given them the night in which they rest and relax from their activities so that they can go back to them for their livelihood during the day. He has given them the day with its light, so that they can undertake their journeys and engage in their business.
إِنَّ اللَّهَ لَذُو فَضْلٍ عَلَى النَّاسِ وَلَـكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لاَ يَشْكُرُونَ
(Truly, Allah is full of bounty to mankind; yet, most of mankind give no thanks.) means, they do not express gratitude for the favors which Allah bestows upon them. Then Allah says:
ذَلِكُـمُ اللَّهُ رَبُّـكُمْ خَـلِقُ كُـلِّ شَىْءٍ لاَّ إِلَـهَ إِلاَّ هُوَ
(That is Allah, your Lord, the Creator of all things, La ilaha illa Huwa.) means, the One Who does all of these things is Allah, the One, the Unique, the Creator of all things, besides Whom there is no other god or lord.
فَأَنَّى تُؤْفَكُونَ
(How then are you turning away) means, `how can you worship idols which cannot create anything but are themselves hand-made and carved'
كَذَلِكَ يُؤْفَكُ الَّذِينَ كَانُواْ بِـَايَـتِ اللَّهِ يَجْحَدُونَ
(Thus were turned away those who used to deny the Ayat of Allah) means, just as these people Quraysh were led astray by their worship of gods other than Allah, those who came before them also disbelieved and worshipped others, with no proof or evidence, but on the basis of ignorance and desires. They denied the signs and proof of Allah.
اللَّهُ الَّذِى جَعَـلَ لَكُـمُ الاٌّرْضَ قَـرَاراً
(Allah, it is He Who has made for you the earth as a dwelling place) means, `He made it stable and spread it out for you, so that you might live on it and travel about in it; He strengthened it with the mountains so that it does not shake with you.'
وَالسَّمَآءَ بِنَآءً
(and the sky as a canopy,) means, `a roof covering and protecting the world.'
وَصَوَّرَكُمْ فَأَحْسَنَ صُوَرَكُمْ
(and has given you shape and made your shapes good) means, `He created you in the best and most perfect form.'
وَرَزَقَكُم مِّنَ الطَّيِّبَاتِ
(and has provided you with good and pure things.) means, of food and drink in this world. Allah states that that He is the Creator of the dwelling place and of the inhabitants and of the provision; He is the Creator and Provider, as He says in Surat Al-Baqarah:
يَـأَيُّهَا النَّاسُ اعْبُدُواْ رَبَّكُمُ الَّذِىْ خَلَقَكُمْ وَالَّذِينَ مِن قَبْلِكُمْ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ - الَّذِى جَعَلَ لَكُمُ الاٌّرْضَ فِرَاشاً وَالسَّمَآءَ بِنَآءً وَأَنزَلَ مِنَ السَّمَآءِ مَآءً فَأَخْرَجَ بِهِ مِنَ الثَّمَرَتِ رِزْقاً لَّكُمْ فَلاَ تَجْعَلُواْ للَّهِ أَندَاداً وَأَنتُمْ تَعْلَمُونَ
(O mankind! Worship your Lord (Allah), Who created you and those who were before you so that you may have Taqwa. Who has made the earth a resting place for you, and the sky as a canopy, and sent down water (rain) from the sky and brought forth therewith fruits as a provision for you. Then do not set up rivals unto Allah while you know.) (2:21-22) And here Allah says, after mentioning the creation of all these things:
ذَلِكُمُ اللَّهُ رَبُّكُـمْ فَتَـبَـرَكَ اللَّهُ رَبُّ الْعَـلَمِينَ
(That is Allah, your Lord, so Blessed be Allah, the Lord of all that exists.) meaning, exalted and sanctified and glorified be Allah, the Lord of all the worlds. Then He says:
هُوَ الْحَىُّ لاَ إِلَـهَ إِلاَّ هُوَ
(He is the Ever Living, La ilaha illa Huwa;) means, He is the Ever Living, from eternity to eternity, Who was, is and shall be, the First and the Last, the Manifest, the Hidden.
لاَ إِلَـهَ إِلاَّ هُوَ
(La ilaha illa Huwa) means, there is none comparable or equal to Him.
فَـادْعُوهُ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ
(so invoke Him making the religion for Him Alone.) means, affirm His Oneness by testifying that there is no God but He. Praise be to Allah, the Lord of the worlds. Imam Ahmad recorded that after ending every prayer, `Abdullah bin Az-Zubayr used to say:
«لَا إِلهَ إِلَّا اللهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ،لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُ، وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ، لَا حَوْلَ وَلَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللهِ، لَا إِلهَ إِلَّا اللهُ، وَلَا نَعْبُدُ إِلَّا إِيَّاهُ، لَهُ النِّعْمَةُ وَلَهُ الْفَضْلُ وَلَهُ الثَّنَاءُ الْحَسَنُ، لَا إِلهَ إِلَّا اللهُ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ وَلَوْ كَرِهَ الْكَافِرُون»
(There is no (true) God except Allah Alone with no partner or associate, to Him belongs the dominion and praise, for He is able to do all things; there is no strength and no power except with Allah; there is no (true) God except Allah and we worship none but Him; to Him belong blessings and virtue and goodly praise; there is no (true) God except Allah, we worship Him in all sincerity even though the disbelievers may hate that.) He said, "The Messenger of Allah ﷺ used to say the Tahlil in this fashion after every prayer." Similar was also recorded by Muslim, Abu Dawud and An-Nasa'i.
Allah je Onaj Koji je stvorio noć da se odmarate od dnevnih poslova spavajući, a stvorio je i dan da privređujete za život. Velike su Božije blagodati prema ljudima, ali većina ljudi nije zahvalna na tome.
Commentary
In the verses cited above, after having presented a few manifestations of Allah's blessings and His perfect power, an invitation to belief in the Oneness of Allah has been extended.
In the first verse (61), it was said: جَعَلَ لَكُمُ اللَّيْلَ لِتَسْكُنُوا فِيهِ وَالنَّهَارَ مُبْصِرًا (Allah is the One who made for you the night, so that you may have rest in it, and the day to let you see.). Just imagine how great a blessing it is that all human beings, even animals, have been naturally tuned to a set time for sleep, and that this time has been, in a manner of saying, virtually switched off in perfect synchronization with the need to sleep. In fact, it was made the part of everyone's psyche that this is the time, the time of night, that would bring a sound sleep. Otherwise, had sleep been in one's own control and had everyone been making one's own program to sleep at different hours, as he or she does to set a timetable for business or personal preferences, it would have left all sleepers deprived of the bliss of sleep, nor would it have been convenient for those awake to set their own hours of work right. The reason is that human needs are inter-related. Had sleeping hours been different, jobs of the awake connected with the sleeping would have gone topsy-turvy, and the jobs of the sleeping connected with the awake would have fared no better. Also, if only human beings had a set time for sleep - with wild beasts and animals sleeping at some other time - even then, the system of human engagement with work would have gone haywire.
Si Allāh ay ang gumawa para sa inyo ng gabi bilang tagapagpadilim upang tumahan kayo roon at makapagpahinga kayo, at gumawa ng maghapon bilang tagapagtanglaw na tagapagbigay-liwanag upang magtrabaho kayo roon. Tunay na si Allāh ay talagang may dakilang kabutihang-loob sa mga tao nang nagpanagana Siya sa kanila mula nakahayag sa mga biyaya Niya at nakakubli sa mga ito, subalit ang karamihan sa mga tao ay hindi nagpapasalamat sa Kanya – kaluwalhatian sa Kanya – sa ibiniyaya Niya sa kanila mula sa mga ito.
Allahlah yang menjadikan untuk kalian malam gelap agar kalian bisa beristirahat dengan tenang dan Dialah yang menjadikan siang terang benderang agar kalian bisa bekerja padanya. Sesungguhnya Allah adalah Sang Pemilik karunia yang besar atas manusia manakala Dia mencurahkan kepada mereka nikmat-nikmat-Nya yang lahir dan yang batin, akan tetapi kebanyakan manusia tidak mensyukuri-Nya terkait kenikmatan yang Dia berikan kepada mereka.
C’est Allah qui a fait en sorte que la nuit soit obscure pour vous afin que vous vous reposiez et a fait en sorte que le jour soit lumineux afin que vous vaquiez à vos occupations. Allah couvre les gens d’une grande grâce lorsqu’Il les comble de Ses bienfaits apparents et cachés mais la plupart d’entre eux ne Lui sont pas reconnaissants pour cela.
Allah is the One who has made the night dark for you, so you can find peace in it and rest, and He made the day bright and clear so that you can work in it. Allah is full of great grace to the people when He granted them His apparent and hidden blessings, but most people do not thank Him for what He has blessed them with.
Al-lah es Quien ha oscurecido la noche para que puedan encontrar paz en ella y descansar. Además, hizo que el día sea luminoso y claro para que puedan trabajar en él. Al‑lah les concede gracia abundante cuando les otorga Sus bendiciones evidentes y ocultas, pero la mayoría de la gente no Le agradece por aquello con lo que Él los ha bendecido.
Nimetleri ile size lütufta bulunan Allah'tır. O, her şeyin yaratıcısıdır, O'ndan başka yaratıcı yoktur. Ondan başka hak mabut (ilah) yoktur. Nasıl olur da O'na ibadet etmekten yüz çevirerek hiçbir fayda ve zarar sağlamaya malik olmayan şeylere ibadet ediyorsunuz.
Al-lah, Quien gentilmente les concedió Sus favores, es el Creador de todo, de modo que no hay ningún creador fuera de Él. No existe otro Dios verdadero aparte de Él. Entonces, ¿cómo es que de adorarlo a Él pasan a adorar a otros que no pueden beneficiar ni dañar?
C’est Allah, Celui qui vous a fait la faveur de vous combler de bienfaits, qui est le Créateur de toute chose et il n’existe pas de créateur ni de dieu méritant d’être adoré autre que Lui. Comment pouvez-vous donc vous détourner de Son adoration et adorer un autre être que Lui qui n’a le pouvoir ni d’être utile ni de nuire.
Gayon si Allāh na nagmabuting-loob sa inyo sa pamamagitan ng mga biyaya Niya. Siya ay ang Tagalikha ng bawat bagay sapagkat walang tagalikha na iba pa sa Kanya at walang sinasamba ayon sa karapatan kundi Siya. Kaya papaanong nababaling kayo palayo sa pagsamba sa Kanya patungo sa pagsamba sa iba pa sa Kanya kabilang sa hindi nakapagdudulot ng pakinabang ni pinsala?
Costui è Allāh, Generoso nei vostri confronti con le Sue grazie: Lui ha Creato ogni cosa, non vi è una vera divinità all'infuori di Lui; come potete sviarvi dalla Sua adorazione, adorando altri che non possono portare beneficio né arrecare danno?!
Samo vas Uzvišeni Allah obasipa blagodatima, samo je On vaš Gospodar, Stvoritelj; osim Njega, niko ne polaže pravo da mu se robuje, On nema saučesnika. Dakle, kako možete zastranjivati pa, umjesto da Njemu robujete, činiti širk obožavajući druga, lažna božanstva, koja vam ne mogu korist pribaviti niti od vas štetu otkloniti?
Allah yang telah melimpahkan nikmat-nikmat-Nya kepada kalian itu adalah pencipta segala sesuatu, tidak ada pencipta selain-Nya, dan tidak ada sesembahan yang hak selain-Nya. Lalu bagaimana kalian dipalingkan dari beribadah kepada-Nya dengan beralih beribadah pada selain-Nya yang tidak memiliki manfaat dan mudarat?!
Đó là Allah của các ngươi, Ngài đã ban cho các ngươi thiên lộc của Ngài, Ngài là Đấng Tạo Hóa tất cả vạn vật. Bởi thế, không có Đấng Tạo Hóa nào ngoài Ngài cả. Không có ai xứng đáng để thờ phượng ngoại trừ Ngài duy nhất. Thế tại sao các ngươi lại tránh xa việc thờ phượng Ngài để đến với việc thờ phượng những kẻ không có quyền hãm hại cũng chẳng làm lợi gì cho các ngươi đâu nào.
That Allah who graciously gave you His favours is the Creator of everything, so there is no creator besides Him. There is no true god besides Him. So how do you turn away from His worship towards worshipping others who do not possess any benefit or harm?
Giống như những kẻ đã phủ nhận đức tin Iman ở nơi Allah và việc thờ phượng Ngài duy nhất thường lánh xa và hay chống đối lại các dấu hiệu của Allah trông khi có vô số dấu hiệu khẳng định thuyết Tawhid về Allah duy nhất vốn tồn tại khắp nơi trong tất cả mọi thời đại. Bởi thế, y không được hướng dẫn đến với chân lý cũng như không được phù hộ đến với sự thật.
Così come costoro sono stati sviati dall'adorare Lui solo, allo stesso modo è stato sviato chi rinnega i Segni di Allāh che provano la Sua Unicità in ogni epoca e in ogni luogo, così che non potrà mai essere indirizzato alla Verità e non potrà mai riuscire in nulla.
Tout comme ces gens se sont détournés de la croyance en Allah et de Son adoration exclusive, Il détournera ceux qui renient les versets d’Allah affirmant Son Unicité en tout lieu et en toute époque. Ils ne trouveront donc pas le chemin de la vérité et la droiture ne leur sera pas facilitée.
Just as these people were turned away from faith in Allah and worshipping Him alone, those who reject Allah’s signs which prove His oneness are turned away in every age and place. So they do not find their way to the truth nor are they divinely guided to it.
The alternation of night and day and the existence of other life-sustaining processes on earth is too perfect and too great to have been brought into existence by any human being, or even by all God’s creatures put together. This is a clear argument which urges that the Creator is the only one who is worthy of being worshipped. Man should bow down only before Him and entertain hopes solely of Him. But, all too frequently, human beings are unable to establish any real relationship of worship and prayer with the Creator of the Universe because of being involved with someone or something other than God. Some are engaged in the worship of living or dead personalities, while others are totally occupied with themselves. Time and again, God reveals arguments which contradict such wrongful practices, but man ignores them, hiding behind false justification. All such behaviour amounts to a lack of appreciation for the Creator of the Universe, and those who degrade Him will find no place for themselves except in hell.
Así como estas personas se apartaron del camino recto de Al-lah y no Lo adoraron, aquellos que rechazan los signos de Al-lah, que prueban Su unicidad, son rechazados por Al‑lah en todas las épocas y lugares. Por eso no encuentran el camino a la verdad ni son guiados.
Kao što ste vi zastranili i okrenuli leđa robovanju Allahu, tako će zastraniti svaki inadžija, u svakom vremenu i na svakom mjestu, koji niječe dokaze i ne prihvata istinu. Eto, Allah ga neće uputiti.
Nasıl ki bunlar Allah'a iman etmekten ve yalnızca O'na ibadet etmekten döndürülüyorsa, her zaman ve mekânda Allah'ın birliğine delalet eden ayetlerini inatla inkâr edenler de döndürülürler. Hakkı bulamazlar ve doğru yola da muvaffak kılınmazlar.
Kung paanong bumaling ang mga ito palayo sa pananampalataya kay Allāh at pagsamba sa Kanya lamang, bumabaling naman palayo ang sinumang nagkakaila sa mga tanda ni Allāh, na nagpapatunay sa paniniwala sa kaisahan Niya sa bawat panahon at pook, kaya hindi ito napapatnubayan sa katotohanan ni naitutuon sa pagkagabay.
Sebagaimana Allah memalingkan mereka dari iman dan ibadah kepada Allah, maka Dia juga memalingkan siapa yang mengingkari ayat-ayat-Nya yang menunjukkan keesaan-Nya di setiap zaman dan tempat, sehingga dia tidak terbimbing kepada kebenaran dan tidak tertuntun kepada jalan yang lurus.
The earth has been endowed with countless physical resources. This has enabled human beings to build their civilization in the world. Similarly, the atmosphere which envelopes the earth has such favourable arrangements, in which slightest of disturbance would make the whole system of human life go topsy-turvy. Then, the sublime constitution of man makes him the most superior creature in the world. So, who can be worthy of man’s devotion and worship except the Creator who has created it all?
Si Allāh ay ang gumawa para sa inyo, O mga tao, ng lupa bilang kontinenteng inilaan para sa pamamalagi ninyo rito, gumawa ng langit na matibay ang pagkakagawa sa ibabaw ninyo na pinipigilan sa pagbagsak, nagbigay-anyo sa inyo sa mga sinapupunan ng mga ina ninyo saka nagpaganda sa mga anyo ninyo, at nagtustos sa inyo mula sa ipinahihintulot sa mga pagkain at mga itinuturing na kaaya-aya sa mga ito. Gayon ang nagbiyaya sa inyo ng mga biyayang ito, si Allāh, ang Panginoon ninyo. Kaya mapagpala si Allāh, ang Panginoon ng mga nilikha sa kabuuan ng mga ito sapagkat walang panginoon para sa mga ito na iba pa sa Kanya – kaluwalhatian sa Kanya.
-Ey insanlar!- Yeri sizin için yerleşim alanı olması için hazırlayan, başınıza düşmesini engellemek için gökyüzünü sağlam bir bina kılan Yüce Allah'tır. Analarınızın rahimlerinde size şekil verip, şeklinizi en güzel yapan ve lezzetli helal yemeklerle sizi rızıklandırandır. Bu nimetlerle sizi rızıklandıran Rabbiniz Allah'tır. Bütün mahlukatın Rabbi olan Allah ne yücedir. Onların Allah -Subhanehu ve Teâlâ-'dan başka Rabbi yoktur.
Allahlah yang menjadikan bagi kalian -wahai manusia- bumi tenang dan tempat yang baik untuk kalian tinggali dan Dialah yang menjadikan langit dengan bangunan yang kokoh di atas kalian yang tidak jatuh. Allah juga yang membentuk kalian saat berada di dalam rahim ibu kalian, lalu Dia membaguskan bentuk kalian dan memberi kalian rezeki berupa makanan yang halal dan nikmat. Itulah Allah, Tuhan kalian yang memberi kalian nikmat-nikmat ini. Mahamulia Allah, Tuhan seluruh makhluk, tidak ada tuhan mereka yang hak selain-Nya.
Ô gens, Allah a fait sorte que pour vous, la Terre soit stable et propice à votre installation. Il a également fait en sorte que le Ciel soit solidement bâti au-dessus de vous et qu’il ne tombe pas. Il vous a formés dans les utérus de vos mères, vous donnant la meilleure des apparences, et Il vous a pourvus en nourritures licites et agréables.
Celui qui vous a fait don de ces bienfaits est Allah votre Seigneur. Que soit donc béni Allah, le Seigneur de toutes les créatures qui n’ont aucun autre seigneur que Lui.
Allah là Đấng đã thiết lập trái đất cho các ngươi - hỡi nhân loại - thành một nơi cư ngụ vững chắc, và thiết lập bầu trời như một chiếc lọng ở bên trên để che cho các ngươi, rồi giữ không cho nó rơi xuống; Ngài đã nắn tạo các ngươi trong dạ con của các bà mẹ để hoàn thiện hình thể của các ngươi cũng như cung dưỡng các ngươi với thực phẩm Halal tốt, sạch. Đó là Allah, Thượng Đế của các ngươi đã ban cho các ngươi với những hồng ân này. Bởi thế, thật phúc thay Allah! Thượng Đế của vũ trụ và muôn loài. Do đó, không có một Thượng Đế nào ngoài Ngài cả.
Allāh è Colui che vi ha asservito, o gente, la Terra, stabile e adatta a dimorarvi; e vi ha asservito il Cielo, la cui volta è salda e non può cedere; ed Egli vi ha creati negli uteri delle vostre madri nella migliore immagine e vi ha sostenuti con buoni e leciti cibi. Colui che vi ha concesso queste grazie è Allāh, il vostro Dio. Gloria ad Allāh, Dio di tutto il Creato! Non vi è altra divinità all'infuori di Lui, gloria Sua.
Allah je Onaj Koji vam je, o ljudi, Zemlju učinio pogodnom za život i olakšao vam obitavanje na njoj, a iznad nje stvorio je nebesa kao krov. A vas je stvorio u najljepšem obliku i obasuo vas svakovrsnim blagodatima. Još jednom, valja vam znati da je Allahova blagodat prema vama zaista velika, i da je Njegova dobrota neizmjerna, i da je Njegovo dobročinstvo prema vama nemjerljivo. Pa, neka je slavljen Allah, svih svjetova Gospodar! On je jedini Bog.
In verse 64, it was said: وَصَوَّرَكُمْ فَأَحْسَنَ صُوَرَكُمْ (and shaped you, and made your shapes so good -). Allah Ta’ ala has blessed the human person with the most distinct, superior and better-balanced form and shape out of all animals. He was given reason. He was given such hands and feet that he could get together materials to make things for his needs and comfort. Then, his eating and drinking is different, rather far distinct from common animals. They eat or graze or drink directly with their mouth. He uses hands. Common animals eat singles. Some eat meat, others eat grass or leaves, that too in singles. Contrary to that, man eats by combining different things like meat, vegetables, spices, herbs and fruits. He eats by making his food taste good. His culinary creativity knows no bounds when he would take a single fruit from nature, and turn it into all sorts of delicious eatables like pies, fruit cakes, jams, preserves and chutneys. فَتَبَارَكَ اللَّـهُ رَبُّ الْعَالَمِينَ (Blessed is Allah, the Best Creator).
¡Pueblo! Al-lah es Quien hizo de la Tierra un lugar habitable, e hizo que el cielo sea firme sobre ustedes, evitando que colapse. Al-lah los formó en el vientre de sus madres, y luego perfeccionó su apariencia. Él los sustentó con alimentos lícitos y agradables. Aquel que les otorgó estas bendiciones es Al-lah, su Señor. Bendito es Al-lah, Señor de toda la creación. No existe otro Señor más que Él.
O people, Allah is the one who made the earth a suitable place for dwelling/living, and the sky firmly formed above you, prevented from collapsing. And He formed you in the wombs of your mothers, then made perfected your formsyour forms. And He granted you provision from lawful, pleasant foods. He who granted you these blessings is Allah your Lord. So blessed is Allah, Lord of all the creation. There is no Lord besides Him.
Allahov je život savršen, On je Živi i Vječni. Niko osim Allaha, džellešanuhu, ne zaslužuje da mu se robuje; budite Njegovi iskreni, poslušni robovi i nemojte Mu nikog pridruživati. Samo je Allah dostojan svake pohvale i zahvale.
Allah Mahahidup yang tidak mati, tidak ada sesembahan yang hak selain-Nya, maka berdoalah kepada Allah dengan doa ibadah dan doa permintaan dengan mengharapkan wajah-Nya semata dan jangan menyekutukan-Nya dengan selain-Nya dari makhluk-makhluk-Nya. Segala puji bagi Allah, Tuhan seluruh makhluk.
Il est le Vivant qui ne meurt jamais et le Seul Dieu méritant d’être adoré. Adressez-Lui donc des invocations afin de L’adorer et Le solliciter, en ne vous adressant qu’à Lui, sans Lui associer une de Ses créatures, louange à Allah le Seigneur des créatures.
Ngài là Đấng Sống Mãi không bao giờ chết, không có Thượng Đế nào xứng đáng ngoài Ngài cả. Do đó, các ngươi hãy thờ phượng và hướng đến Ngài mà cầu xin, và chớ tổ hợp bất cứ vạn vật nào cùng với Ngài. Xin tạ ơn Allah, Thượng Đế của vũ trụ và muôn loài
He is the Living who will not die. There is no true god besides Him. So call upon him in worship and supplication, seeking His pleasure alone, and do not associate any of His creation as partners with Him. All praise is for Allah, Lord of the creation.
Él es el Viviente que no morirá. No hay verdadero dios más que Él. Así que invóquenlo en adoración y súplica, busquen Su voluntad y no atribuyan nada de Su creación a los ídolos. Toda alabanza es para Al-lah, Señor de la creación.
This verse invokes a true subject of God to ‘call upon Him, giving Him sincere devotion’. It means that any form of obeisance and worship should be for the One and only God.
Siya ay ang Buhay na hindi namamatay; walang sinasamba ayon sa karapatan na iba pa sa Kanya. Kaya dumalangin kayo sa Kanya ng panalangin ng pagsamba at paghiling habang mga naglalayon [ng kaluguran] ng mukha Niya lamang, at huwag kayong magtambal kasama sa Kanya ng iba pa sa Kanya kabilang sa mga nilikha Niya. Ang papuri ay ukol kay Allāh, ang Panginoon ng mga nilikha.
Egli è il Vivente, Colui che non può morire, nessuna divinità viene realmente adorata all'infuori di Lui; invocateLo con una preghiera di adorazione e implorazione, desiderando solo il Suo volto, e non associateGli nessuna Sua creatura. Lode ad Allāh, Dio del Creato.
O; hayat sahibidir, ölümsüzdür. O'ndan başka hak mabut (ilah) yoktur. Yalnızca O'nun vechini kastederek istek ve ibadet duası ile O'na dua edin. Hiçbir mahlukatını O'na ortak koşmayın. hamt, mahlukatın Rabbi olan Allah'a mahsustur.
Katakanlah -wahai Rasul-, “Sesungguhnya Allah melarangku untuk menyembah apa-apa yang kalian sembah selain Allah berupa berhala-berhala yang tidak mendatangkan manfaat dan mudarat manakala bukti-bukti dan argumentasi-argumentasi yang nyata atas kebatilan penyembahannya telah datang kepadaku. Allah memerintahkanku agar tunduk kepada-Nya semata dengan beribadah hanya kepada-Nya. Dia adalah Tuhan seluruh makhluk, tidak ada tuhan mereka yang hak selain-Nya.
"Katakanlah, 'Sesungguhnya aku dilarang menyembah sem-bahan yang kamu sembah selain Allah setelah datang kepadaku keterangan-keterangan dari Rabbku; dan aku diperintahkan supaya tunduk patuh kepada Rabb semesta alam. Dia-lah yang mencipta-kan kamu dari tanah kemudian dari setetes mani, sesudah itu dari segumpal darah, kemudian dilahirkannya kamu sebagai seorang anak, kemudian supaya kamu sampai kepada masa dewasa, kemu-dian sampai tua, dan di antara kamu ada yang diwafatkan sebe-lum itu, serta supaya kamu sampai kepada ajal yang ditentukan dan supaya kamu memahami. Dia-lah yang menghidupkan dan mematikan, maka apabila Dia menetapkan suatu urusan, Dia ha-nya berkata kepadanya, 'Jadilah', maka jadilah ia." (Ghafir: 66-68).
(66) Setelah Allah menjelaskan perintah ikhlas beribadah kepada Allah semata dan menyebutkan dalil-dalilnya dan bukti-buktinya, maka Dia secara tegas melarang ibadah kepada selain-Nya, seraya berfirman, ﴾ قُلۡ ﴿ "Katakanlah" wahai Nabi, ﴾ إِنِّي نُهِيتُ أَنۡ أَعۡبُدَ ٱلَّذِينَ تَدۡعُونَ مِن دُونِ ٱللَّهِ ﴿ "Sesungguhnya aku dilarang menyembah sembahan yang kamu sembah selain Allah," seperti berhala dan patung-patung serta segala apa saja yang disembah dari selain Allah. Aku sama sekali tidak ragu terhadap perkaraku ini, melainkan benar-benar atas dasar keyakinan dan pengetahuan yang dalam, dan karena itu beliau berkata, ﴾ لَمَّا جَآءَنِيَ ٱلۡبَيِّنَٰتُ مِن رَّبِّي وَأُمِرۡتُ أَنۡ أُسۡلِمَ لِرَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ ﴿ "Setelah datang kepadaku keterangan-keterangan dari Rabbku; dan aku diperintah-kan supaya tunduk patuh kepada Rabb semesta alam" dengan hati, lisan, dan seluruh anggota tubuhku, sehingga semuanya tunduk taat ke-padaNya, berserah diri kepada perintahNya. Ini adalah perintah yang paling agung secara mutlak, sebagaimana halnya larangan beribadah kepada selainNya merupakan larangan yang paling agung secara mutlak.
(67) Kemudian Allah menetapkan tauhid ini, yaitu bahwa sesungguhnya Dia-lah Pencipta kalian dan yang mengembangkan fase-fase penciptaan kalian. Oleh karena Dia semata yang mencip-takan kalian, maka sembahlah Dia semata, seraya berfirman,﴾ هُوَ ٱلَّذِي خَلَقَكُم مِّن تُرَابٖ ﴿ "Dia-lah yang menciptakan kamu dari tanah" yakni, ketika menciptakan asal usul kalian dan bapak pertama kalian, Adam عليه السلام, ﴾ ثُمَّ مِن نُّطۡفَةٖ ﴿ "kemudian dari setetes mani," ini adalah per-mulaan penciptaan seluruh jenis manusia saat masih dalam rahim ibunya.
Allah mengingatkan dengan permulaan penciptaan atas fase-fase lainnya, seperti segumpal darah, lalu segumpal daging, kemu-dian tulang belulang dan pada akhirnya peniupan ruh,﴾ ثُمَّ يُخۡرِجُكُمۡ طِفۡلٗا ثُمَّ ﴿ "kemudian dilahirkannya kamu sebagai seorang anak, kemudian," demikianlah kalian berproses dalam penciptaan ilahi h i n g g a ﴾ لِتَبۡلُغُوٓاْ أَشُدَّكُمۡ ﴿ "sampai kepada masa dewasa," yang terdiri dari kekuatan akal, tubuh dan seluruh kekuatan lahir dan batin.﴾ ثُمَّ لِتَكُونُواْ شُيُوخٗاۚ وَمِنكُم مَّن يُتَوَفَّىٰ مِن قَبۡلُۖ ﴿ "kemudian sampai tua, dan di antara kamu ada yang diwafatkan sebelum itu," yakni sebelum mencapai usia dewasa. ﴾ وَلِتَبۡلُغُوٓاْ ﴿ "Serta supaya kamu sampai" melalui fase-fase yang telah ditetapkan ini hingga batas ajal ﴾ مُّسَمّٗى ﴿ "yang ditentukan" di mana usia kalian berakhir di situ, ﴾ وَلَعَلَّكُمۡ تَعۡقِلُونَ ﴿ "dan supaya kamu me-mahami," kondisi kalian, sehingga kalian mengetahui bahwa yang menumbuhkan kalian dalam fase-fase tersebut Sempurna kekua-saanNya, dan hanya Dia-lah yang pantas disembah, sedangkan kalian lemah (berkekurangan) dari segala sisi.
(68) ﴾ هُوَ ٱلَّذِي يُحۡيِۦ وَيُمِيتُۖ ﴿ "Dia-lah yang menghidupkan dan me-matikan." Maksudnya, Dia-lah yang sendirian menghidupkan dan mematikan. Maka tidak ada jiwa yang mati karena satu sebab atau tanpa sebab melainkan dengan izinNya.
﴾ وَمَا يُعَمَّرُ مِن مُّعَمَّرٖ وَلَا يُنقَصُ مِنۡ عُمُرِهِۦٓ إِلَّا فِي كِتَٰبٍۚ إِنَّ ذَٰلِكَ عَلَى ٱللَّهِ يَسِيرٞ 11 ﴿
"Dan sekali-kali tidak dipanjangkan umur seorang yang berumur panjang dan tidak pula dikurangi umurnya, melainkan (sudah ditetapkan) dalam Kitab. Sesungguhnya yang demikian itu bagi Allah adalah mudah." (Fathir: 11).
﴾ فَإِذَا قَضَىٰٓ أَمۡرٗا ﴿ "Maka apabila Dia menetapkan suatu urusan" yang mulia atau yang hina, ﴾ فَإِنَّمَا يَقُولُ لَهُۥ كُن فَيَكُونُ ﴿ "Dia hanya berkata kepada-nya, 'Jadilah', maka jadilah ia," tidak tertolak, tidak tertangguhkan, dan tidak terhalangi padanya.
Di', o Messaggero: "In verità, Allāh mi ha impedito di adorare queste statue, che adorate all'infuori di Allāh, che non possono portare beneficio né arrecare danno, quando mi sono giunti gli argomenti e le prove evidenti del fatto che la loro adorazione sia falsa e Allāh mi ha ordinato di sottomettermi a Lui solo, adorandoLo. Egli è il Dio di tutto il Creato, e le creature non hanno altra divinità all'infuori di Allāh ".
Ngươi - hỡi Thiên Sứ - hãy nói: Quả thật, Allah cấm Ta không được tôn thờ những ai mà các ngươi thờ phượng ngoài Ngài từ những bụt tượng vô tri, chẳng có lợi gì và cũng không làm hại được các ngươi, sau khi Ta đã nhận được minh chứng lẫn bằng chứng rất rõ rệt để dập tắt đi việc thờ phượng ngoài Ngài, cũng như Allah đã ra lệnh Ta phải thần phục Ngài duy nhất trong việc thờ phượng. Bởi vì Ngài là Thượng Đế tạo ra tất cả vạn vật mà không có Thượng Đế nào ngoài Ngài cả.
-Ey Resul!- De ki: "Bana kendilerine ibadet etmenin batıl olduğuna dair apaçık delil ve kanıtlar geldiği zaman Rabbim -Azze ve Celle- Allah'tan başka taptığınız ve fayda ya da zarar veremeyen bu putlara ibadet etmemi bana yasak etti. Yüce Allah, yalnızca kendisine ibadet ile itaat etmemi bana emretti. O bütün mahlukatın Rabbidir. Onların Allah'tan başka Rableri yoktur."
Sabihin mo, O Sugo: "Tunay na ako ay sinaway ni Allāh na sumamba sa mga sinasamba ninyo bukod pa kay Allāh, kabilang sa mga anitong ito na hindi nakapagpapakinabang at hindi nakapipinsala, nang dumating sa akin ang mga patotoo at ang mga patunay na maliwanag sa kabulaanan ng pagsamba sa mga ito, at inutusan ni Allāh na magpaakay sa Kanya lamang sa pamamagitan ng pagsamba sapagkat Siya ay ang Panginoon ng mga nilikha sa kabuuan ng mga ito: walang Panginoon para sa mga ito na iba pa sa Kanya."
66- De ki:“Rabbimden bana apaçık deliller gelince artık sizin, Allah’tan başka dua ettiklerinize ibadet etmem yasaklandı ve âlemlerin Rabbine teslim olmam emredildi.”
67- Sizi topraktan, sonra nutfeden, sonra da alakadan yaratan, sonra sizi bebek olarak çıkaran, sonra rüşt çağınıza ermeniz, daha sonra da ihtiyar olmanız için (sizi yaşatan) O’dur. Kiminiz ise bundan önce ölür. (Bütün bunlar) belirli bir ecele ulaşmanız ve aklınızı kullanıp düşünmeniz içindir.
68- Yaşatan ve öldüren O’dur. O, bir işin olmasını hükmettiği zaman ona yalnız: “Ol” der, o da hemen oluverir.
66. Yüce Allah, ibadeti yalnızca Allah’a halis kılma emrini, buna dair delilleri söz konusu ettikten sonra O’nun dışındaki varlıklara yapılan ibadeti de açıkça yasaklayarak şöyle buyurmaktadır:
Ey Peygamber “de ki: Rabbimden bana apaçık deliller gelince artık sizin, Allah’tan başka dua ettiklerinize ibadet etmem yasaklandı.” O’ndan başka tapındığınız putlara, heykellere ve Allah’tan başka ibadet olunan bütün varlıklara ibadet etmem yasaklandı. Üstelik benim bu tutumumda şüphe yoktur. Aksine ben kesin kanaat ve basiret sahibiyim. Bundan dolayı:“Rabbimden bana apaçık deliller gelince”buyurmuştur.“ve” kalbimle, dilimle ve azalarımla O’na itaat etmek ve emrine teslimiyet gösterip bağlanmak suretiyle “âlemlerin Rabbine teslim olmam emredildi.”
Bu, kayıtsız ve şartsız olarak en büyük emirdir. Nitekim O’ndan başkasına ibadet etmek de kayıtsız ve şartsız olarak en büyük yasaktır.
67. Daha sonra Allah, yegane yaratıcı olduğunu, insanların yaratılışını tekâmül ettirenin kendisi olduğunu belirterek uluhiyet tevhidini özellikle vurgulamakta: Sizi tek başına yaratan O olduğu için yalnızca O’na ibadet etmelisiniz, demektedir:“Sizi topraktan” bu sizin aslınız ve atanız olan Adem aleyhisselam’ı yaratması ile olmuştur. “sonra nutfeden”bu da diğer tüm insanların annesinin karnındaki yaratılışının başlangıcını anlatmaktadır.
Yüce Allah, yaratılışın başına dikkat çekmekle geri kalan aşamalar olan alaka, bir çiğnemlik et, kemikler, ondan sonra da ruhun üfürülmesine dikkat çekmektedir.“Sonra sizi bebek olarak çıkaran.”İşte sizler, bu şekilde ilâhî yaratma dahilinde aşamadan aşamaya geçip durursunuz.“Sonra rüşt” akıl, beden, gizli ve açık bütün kuvvetler itibari ile güçlü “çağınıza ermeniz, daha sonra da ihtiyar olmanız için (sizi yaşatan) O’dur. Kiminiz ise bundan” güçlü çağa erişmeden “önce ölür.”
Bu takdir edilen aşamalardan geçmeniz, ömürlerinizin sona ereceği “belirli bir ecele ulaşmanız ve aklınızı kullanıp” şu hallerinizi “düşünmeniz” ve sizi bu aşamalardan geçirenin mutlak kudret sahibi olduğunu ve yalnızca Ona ibadet edilmesi gerektiğini bilmeniz, sizin ise her açıdan eksik ve kusurlu olduğunuzu anlamanız “içindir.”
68. “Yaşatan ve öldüren O’dur.” Yani hayat veren ve öldüren sadece O’dur. İster bir sebebe bağlı olarak, ister sebepsiz olarak ölen her bir can, ancak O’nun izni dahilinde ölür:“Uzun ömürlü kimsenin ömrünün uzatılması da ömrünün eksiltilmesi de mutlaka bir kitaptadır. Şüphesiz ki bu, Allah’a göre pek kolaydır.”(Fâtır, 35/11)“O,” küçük ya da büyük “bir işin olmasına hükmettiği zaman ona yalnız: “Ol” der, o da hemen oluverir.” Bu konuda herhangi bir karşı koyma, reddediş veya emrin tekrarlanmasını gerektiren hiçbir husus olmaz.
The Prohibition of Shirk, the Order for Tawhid, and the Evidence
Allah says, `say, O Muhammad, to these idolators, that Allah forbids them to worship anyone, such as these idols and false gods, except Him.' Allah explains that no one apart from Him is deserving of worship, as He says:
هُوَ الَّذِى خَلَقَكُمْ مِّن تُرَابٍ ثُمَّ مِن نُّطْفَةٍ ثُمَّ مِنْ عَلَقَةٍ ثُمَّ يُخْرِجُكُمْ طِفْلاً ثُمَّ لِتَـبْلُغُواْ أَشُدَّكُـمْ ثُمَّ لِتَكُـونُواْ شُيُوخاً
(It is He, Who has created you from dust, then from a Nutfah then from a clot (a piece of coagulated blood), then brings you forth as an infant, then (makes you grow) to reach the age of full strength, and afterwards to be old.) meaning, He is the One Who Alone, with no partner or associate, causes you to pass through these different stages, and this happens in accordance with His command, will and decree.
وَمِنكُمْ مَّن يُتَوَفَّى مِن قَبْلُ
(though some among you die before) means, before being fully formed and emerging to this world; so his mother miscarries him. And there are some who die in infancy or in their youth, or when they are adults but before they reach old age, as Allah says:
لِّنُبَيِّنَ لَكُمْ وَنُقِرُّ فِى الاٌّرْحَامِ مَا نَشَآءُ إِلَى أَجَلٍ مُّسَمًّى
(that We may make (it) clear to you. And We cause whom We will to remain in the wombs for an appointed term) (22:5).
وَلِتَبْلُغُواْ أَجَلاً مُّسَمًّى وَلَعَلَّـكُمْ تَعْقِلُونَ
(and that you reach an appointed term in order that you may understand. ) Ibn Jurayj said, "In order that you may remember the Resurrection." Then Allah says:
هُوَ الَّذِى يُحْىِ وَيُمِيتُ
(It is He Who gives life and causes death.) meaning, He is the Only One Who does that, and none is able to do that except He.
فَإِذَا قَضَى أَمْراً فَإِنَّمَا يَقُولُ لَهُ كُن فيَكُونُ
(And when He decides upon a thing He says to it only: "Be!" -- and it is.) means, He cannot be opposed or resisted. Whatever He wills definitely comes to pass.
O Messenger, say: “Allah has forbidden me from worshipping those whom you worship besides Allah, these idols which do not benefit or harm, when the clear proof and evidence have come to me regarding the falsehood of worshipping them. And Allah has ordered me to submit to Him alone through worship, as He is the Lord of all the creation. There is no Lord besides Him.
Poslaniče, obrati se bezbožnicima: “Meni je Allah zabranio da obožavam božanstva koja vi obožavate: Nijedno božanstvo mimo Njega ne donosi ni dobro niti zlo; nemoćni su. Allah mi je naredio, uz jasne dokaze, da Njega smatram za jedinog Gospodara, da se Njemu pokoravam i da se povinujem Njegovoj naredbi. On je jedini Stvoritelj i Gospodar svega postojećeg.”
Mensajero, diles: “Al-lah me ha prohibido adorar a aquellos a quienes adoran en lugar de Al-lah, estos ídolos que no benefician ni perjudican, cuando la prueba clara y la evidencia muestra la falsedad de adorarlos. Al-lah me ha ordenado que me someta solo a Él a través de la adoración, ya que Él es el Señor de toda la creación. No hay otro Señor aparte de Él.
Ô Messager, dis: Allah m’a défendu d’adorer ces idoles que vous adorez en dehors de Lui et qui ne sont ni utiles ni nuisibles, lorsque me sont parvenus les preuves claires et évidentes de l’invalidité de leur adoration, et Il m’ordonna de me soumettre à Lui Seul en L'adorant. Il est le Seigneur de toutes les créatures et il n’existe pas d’autre seigneur que Lui.
Il est Celui qui créa votre père Adam à partir d'argile, puis Il créa ses descendants d’une goutte de sperme, puis d’un caillot de sang. Ensuite, Il vous sort des ventres de vos mères au stade d’enfants et avec le temps, vous atteignez l’âge de la force physique, puis vous devenez des vieillards. Certains parmi vous meurent avant cela afin que vous atteigniez un terme déterminé dans le Savoir d’Allah que vous ne pouvez ni avancer ni reporter, puissiez-vous tirer profit de ces arguments et de ces preuves évidentes du pouvoir et de l’Unicité d’Allah.
These verses point to the phenomena of nature which exist so that man may reflect. In other words, these phenomena exist so that man may give them deep consideration and may uncover their hidden meaning. The conversion of lifeless matter into living objects; the development of the human being in a gradual manner; man’s passing through the stages of youth to old age; death of man, sometimes in old age and sometimes at a young age are events that introduce us to the various attributes of the Creator. It is revealed by these events that the Being who brought this universe into existence is the All Powerful and Wise God. He is Supreme and Dominant. If man learns a real lesson from these facts, he will spontaneously opine that it is the one and only God who deserves to be worshipped. This picture of the Universe implicitly contradicts all the false gods set up by man instead of the real God.
Al-lah es Quien creó a Adán del polvo, luego los creó a partir de un óvulo fecundado. Luego, los sacó de los vientres de sus madres como niños pequeños, para que alcancen la madurez, después para que crezcan hasta que lleguen a ser ancianos. Aunque algunos de ustedes fallecen antes de eso, de modo que lleguen a un tiempo prefijado en el conocimiento de Al-lah que no puede adelantarse ni atrasarse, para que se beneficien de estas pruebas y evidencias de Su poder y unicidad.
Ljudi, Allah je Onaj Koji je stvorio vašeg praoca Adema, alejhis-selam, od zemlje, a vas stvara jedne od drugih, tj. od sperme, neznatne tekućine, koja se u maternici pretvori u zakvačak, a nešto kasnije, iz utroba majki vaših izvede vas kao malu djecu, zatim doživite napon snage i mladosti, a onda starci nemoćni postanete; neki umru i prije toga dospijevajući do roka u Božijem znanju određenog, ni više ni manje. Neka su vam na umu etape stvaranja da biste time dokazali Allahovu moć i jednoću.
He is the one who created Adam from soil, then He created you after him from a sperm-drop, then after a sperm-drop from clotted blood, then after that He takes you out of your mothers’ wombs as small children, then so that you reach the peak of your strength, then so that you grow older until you become elders. And some of you die before that, and so that you reach a fixed time in the knowledge of Allah which you cannot decrease or increase, and so that you benefit from these proof and evidence for His power and oneness.
Siya ay ang lumikha sa ama ninyong si Adan mula sa alabok, pagkatapos gumawa sa paglikha sa inyo matapos niya mula sa isang patak, pagkatapos matapos ng patak ay mula sa isang dugong namuo, pagkatapos matapos niyon ay nagpalabas Siya sa inyo mula sa mga tiyan ng mga ina ninyo bilang mga batang maliliit, pagkatapos upang sumapit kayo sa gulang ng kalakasan ng katawan, pagkatapos upang lumaki kayo hanggang sa kayo ay maging mga matanda – at mayroon sa inyo na namamatay bago niyon – at upang umabot kayo sa isang yugtong tinakdaan sa kaalaman ni Allāh, na hindi kayo nakababawas doon at hindi kayo nakadaragdag doon, at nang sa gayon kayo ay makinabang sa mga katwiran at mga patotoong ito sa kakayahan Niya at kaisahan Niya.
O; babanız Âdem'i topraktan yaratan, sonra onun ardından sizin yaratılışınızı meniden, meniden sonra kan pıhtısından sonra da annelerinizin karınlarından küçük bebekler olarak çıkarandır. Sonra bedenin güçlü kuvvetli olduğu bir yaşa ulaşırsınız. Sonra ihtiyarlayana kadar yaşayıp büyürsünüz. Aranızdan bazıları bundan önce de vefat eder. Allah'ın ilminde belirli bir zamana ulaşırsınız, bundan bir şey eksiltip artıramazsınız. Umulur ki, Allah'ın kudretine ve birliğine delalet eden bu apaçık delil ve hüccetlerden istifade edersiniz.
Egli è Colui che ha creato vostro padre Ǣdem dalla terra, dopodiché vi ha creati, dopo di lui, da un fiotto, dunque vi ha resi, dopo il fiotto, un grumo di sangue, dopodiché vi fa uscire dal grembo delle vostre madri come neonati, poi raggiungete la maturità e diventate adulti, finché non raggiungete l'anzianità, e, tra di voi, vi è chi muore prima di ciò; e giungerete a un termine stabilito di cui solo Allāh è consapevole, che non viene anticipato né ritardato, nella speranza che traiate giovamento dalle prove e dagli incontestabili argomenti della Sua Potenza e della Sua Unicità.
Dialah yang menciptakan bapak kalian, Adam, dari tanah, kemudian menjadikan penciptaan kalian sesudahnya dari setetes air mani, kemudian sesudahnya menjadi darah yang menggumpal, kemudian Allah mengeluarkan kalian dari rahim ibu kalian sebagai anak-anak, kemudian kalian mencapai puncak kekuatan kalian, kemudian kalian memasuki masa paruh baya hingga masa tua. Di antara kalian ada yang mati sebelum itu dan agar kalian mencapai masa yang telah ditetapkan dalam ilmu Allah, tidak berkurang dan tidak bertambah. Semoga dengan hujah-hujah dan bukti-bukti ini kalian mengetahui kekuasaan Allah dan keesaan-Nya.
Ngài là Đấng đã tạo ra ông tổ của các ngươi là Adam từ đất bụi, rồi sau Người Ngài đã tạo các ngươi từ tinh dịch, rồi từ hòn máu đặc, rồi mang các ngươi ra khỏi bụng mẹ thành các đứa bé, rồi làm cho các ngươi lớn mạnh với thân thể cường tráng, sau đó làm cho các ngươi trở thành già yếu, và trong các ngươi có người chết sớm và có người sẽ được sống cho đến thời hạn quy định trong sự hiểu biết của Allah, không thiếu và không tăng thêm số tuổi đã định cũng như để cho các ngươi biết được hữu ích với các luận cứ và bằng chứng này đến từ quyền năng của Ngài duy nhất.
O, yaşatma ve öldürme yalnızca kendi elinde olan Allah'tır. Herhangi bir işin olmasını dilediği zaman sadece ol der, o da oluverir.
Svemogući Allah stvara iz ničeg i On umrtvljuje. Kad želi nešto učiniti, Gospodar svjetova samo rekne: “Budi!”, i ono bude.
Ngài là Đấng duy nhất nắm toàn quyền quyết định sống chết tất cả vạn vật. Bởi thế, khi Ngài quyết định một việc gì đó thì Ngài chỉ phán với việc đó rằng: Hãy thành !" thì nó liền thành lập tức
He alone is the one in whose hand is giving life and He alone is the one in whose hand is giving death. So when He decides a matter, He only says to that matter: “Be” and it becomes.
Él es Aquel en Cuya mano está la vida y la muerte. Entonces, cuando Él decreta algo, solo dice: “¡Sé!”, y es.
Lui solo, gloria Sua, è il Detentore della vita, e Lui solo è il Detentore della morte. Quando decide qualcosa basta che dica: "Sii", e quella è.فإذا قضى أمرًا فإنما يقول لذلك الأمر: (كن)، فيكون.
Il est le Seul à détenir le pouvoir de donner la vie et celui de donner la mort et lorsqu’Il décide de quelque chose, Il lui dit « Sois » et aussitôt il est.
Siya lamang – kaluwalhatian sa Kanya – ay ang nasa kamay Niya ang pagbibigay-buhay at Siya lamang ay ang nasa kamay Niya ang pagbibigay-kamatayan, saka kapag nagtadhana Siya ng isang bagay ay nagsasabi lamang Siya sa bagay na iyon na mangyari saka mangyayari.
Hanya Allah semata pemilik kekuasaan untuk menghidupkan dan hanya Dia semata pemilik kekuasaan untuk mematikan. Jika Allah memutuskan satu perkara maka Allah hanya berfirman kepadanya, “Jadilah!” maka jadilah ia.
O Messenger, do you not see those who argue about the signs of Allah, denying them despite them being clear, so you can wonder at their condition whilst they are turning away from the truth despite it being so clear?
Hindi ka ba nakakita, O Sugo, sa mga nakikipag-alitan hinggil sa mga tanda ni Allāh habang mga nagpapasinungaling sa mga ito sa kabila ng kaliwanagan ng mga ito? Talagang magtataka ka sa kalagayan nila habang sila ay umaayaw sa katotohanan sa kabila ng kaliwanagan nito.
Phải chăng Ngươi - hỡi Thiên Sứ - không nhận thấy những kẻ phủ nhận đã tranh luận về các dấu hiệu của Allah trong khi nó đã quá rõ ràng ư, vậy mà bọn họ còn tỏ ra kinh ngạc rồi xa lánh chân lý rành rành như thế
Tidakkah kamu -wahai Rasul- melihat orang-orang yang membantah ayat-ayat Allah serta mendustakannya padahal ia sangat jelas. Kamu benar-benar heran terhadap keadaan mereka yang berpaling dari kebenaran padahal ia nyata sekali.
Non vedi, o Messaggero, coloro che discutono sui Segni di Allāh rinnegandoli nonostante la loro chiarezza? Ti stupisci delle loro condizioni, avversi alla verità nonostante la sua evidenza.
"Apakah kamu tidak melihat kepada orang-orang yang mem-bantah ayat-ayat Allah, bagaimanakah mereka dapat dipalingkan. Yaitu orang-orang yang mendustakan al-Kitab dan wahyu yang dibawa rasul-rasul Kami yang telah Kami utus. Kelak mereka akan mengetahui, ketika belenggu dan rantai dipasang di leher mereka, seraya mereka diseret ke dalam air yang sangat panas, kemudian mereka dibakar di dalam api, kemudian dikatakan kepada mereka, 'Manakah berhala-berhala yang selalu kamu persekutukan selain Allah?' Mereka menjawab, 'Mereka telah hilang lenyap dari kami, bahkan kami dahulu tidak pernah menyembah sesuatu.' Seperti demikianlah Allah menyesatkan orang-orang kafir. Yang demikian itu disebabkan karena kamu bersuka ria di muka bumi dengan tidak benar dan karena kamu selalu bersuka ria. Masuklah kamu ke pintu-pintu Neraka Jahanam, dan kamu kekal di dalamnya. Dan itulah seburuk-buruk tempat bagi orang-orang yang sombong." (Ghafir: 69-76).
(69) ﴾ أَلَمۡ تَرَ إِلَى ٱلَّذِينَ يُجَٰدِلُونَ فِيٓ ءَايَٰتِ ٱللَّهِ ﴿ "Apakah kamu tidak melihat kepada orang-orang yang membantah ayat-ayat Allah" yang sangat jelas sekali, dengan rasa heran terhadap sikap mereka yang sangat keji. ﴾ أَنَّىٰ يُصۡرَفُونَ ﴿ "Bagaimanakah mereka dapat dipalingkan," yakni, bagai-mana mereka bisa berpaling darinya?! Kemana mereka pergi setelah penjelasan yang sangat sempurna itu?! Apakah mereka menemukan ayat-ayat lain yang jelas yang melawan ayat-ayat Allah?! Sekali-kali tidak, demi Allah. Ataukah justru mereka menemukan syubhat-syubhat (pemikiran-pemikiran rancu) yang sejalan dengan ke-inginan nafsu mereka yang dengannya mereka membantah demi kebatilan mereka?!
(70-72) Sungguh betapa amat buruk sekali apa yang mereka tukar dan mereka pilih untuk diri mereka, dengan mendustakan al-Kitab yang ia bawa dari sisi Allah dan apa yang karenanya Allah mengutus rasul-rasulNya, yang merupakan manusia-manusia terbaik, terjujur, terbesar akalnya. Maka mereka (yang menentang itu) balasannya tidak lain hanyalah neraka yang panas. Maka dari itu Allah mengancam mereka dengan azab neraka, seraya berfirman, ﴾ فَسَوۡفَ يَعۡلَمُونَ 70 إِذِ ٱلۡأَغۡلَٰلُ فِيٓ أَعۡنَٰقِهِمۡ ﴿ "Kelak mereka akan mengetahui, ketika belenggu dipasang di leher mereka," yang karenanya mereka tidak dapat bergerak, ﴾ وَٱلسَّلَٰسِلُ ﴿ "dan rantai" yang diikatkan kepada mereka dan kepada setan-setan ﴾ يُسۡحَبُونَ 71 فِي ٱلۡحَمِيمِ ﴿ "seraya mereka diseret ke dalam air yang sangat panas," yakni, air yang sudah sangat mendidih dan mencapai puncak panasnya. ﴾ ثُمَّ فِي ٱلنَّارِ يُسۡجَرُونَ ﴿ "Ke-mudian mereka dibakar di dalam api," yakni bagi mereka dinyalakan luapan api yang sangat besar, lalu mereka dimasukkan ke dalamnya, kemudian mereka dicela atas perbuatan syirik dan dusta mereka.
(73-74) Dan dikatakan ﴾ لَهُمۡ أَيۡنَ مَا كُنتُمۡ تُشۡرِكُونَ 73 مِن دُونِ ٱللَّهِۖ ﴿ "kepada mereka, 'Manakah berhala-berhala yang selalu kamu persekutukan selain Allah?'" Apakah berguna bagi kalian atau dapatkah mereka mele-paskan sebagian azab dari kalian?! ﴾ قَالُواْ ضَلُّواْ عَنَّا ﴿ "Mereka menjawab, 'Mereka telah hilang lenyap dari kami'." Mereka telah tiada dan tidak hadir; dan sekalipun hadir, mereka tidak akan berguna. Kemudian mereka mengingkari seraya berkata, ﴾ بَل لَّمۡ نَكُن نَّدۡعُواْ مِن قَبۡلُ شَيۡـٔٗاۚ ﴿ "Bahkan kami dahulu tidak pernah menyembah sesuatu." Bisa jadi maksud me-reka dari ungkapan ini adalah mengingkari, dan mereka mengira bahwa keingkaran itu berguna dan bermanfaat bagi mereka. Dan bisa juga, dan ini yang lebih kuat, bahwa maksud mereka adalah mengakui kepalsuan ketuhanan apa-apa yang dahulu mereka sem-bah itu, dan sesungguhnya Allah, sebenarnya tidak memiliki se-kutu, dan mereka adalah orang-orang yang sesat dan keliru karena telah menyembah sesuatu yang tidak memiliki sifat-sifat ilahiyah.
Makna ini dikuatkan oleh Firman Allah سبحانه وتعالى,, ﴾ كَذَٰلِكَ يُضِلُّ ٱللَّهُ ٱلۡكَٰفِرِينَ ﴿ "Seperti demikianlah Allah menyesatkan orang-orang kafir." Maksudnya, demikianlah kesesatan yang mereka anut dahulu di dunia adalah kesesatan yang sangat nyata bagi setiap orang, hingga mereka sen-diri akan mengakui kepalsuannya di Hari Kiamat. Dan juga Firman Allah سبحانه وتعالى,
﴾ وَمَا يَتَّبِعُ ٱلَّذِينَ يَدۡعُونَ مِن دُونِ ٱللَّهِ شُرَكَآءَۚ إِن يَتَّبِعُونَ إِلَّا ٱلظَّنَّ ﴿
"Dan orang-orang yang menyeru sekutu-sekutu selain Allah, tidak-lah mengikuti (suatu keyakinan). Mereka tidak mengikuti kecuali pra-sangka belaka." (Yunus: 66).
Juga dikuatkan oleh FirmanNya,
﴾ وَمَنۡ أَضَلُّ مِمَّن يَدۡعُواْ مِن دُونِ ٱللَّهِ مَن لَّا يَسۡتَجِيبُ لَهُۥٓ إِلَىٰ يَوۡمِ ٱلۡقِيَٰمَةِ وَهُمۡ عَن دُعَآئِهِمۡ غَٰفِلُونَ 5 ﴿
"Dan siapakah yang lebih sesat daripada orang yang menyembah sembahan-sembahan selain Allah yang tiada dapat memperkenankan (doanya) sampai Hari Kiamat." (Al-Ahqaf: 5).
(75) Dan dikatakan kepada para penghuni neraka, ﴾ ذَٰلِكُم ﴿ "Yang demikian itu," maksudnya, azab yang ditimpakan secara be-ragam terhadap kalian itu, ﴾ بِمَا كُنتُمۡ تَفۡرَحُونَ فِي ٱلۡأَرۡضِ بِغَيۡرِ ٱلۡحَقِّ وَبِمَا كُنتُمۡ تَمۡرَحُونَ ﴿ "disebabkan karena kamu bersuka ria di muka bumi dengan tidak benar dan karena kamu selalu bersuka ria." Maksudnya, kalian bersuka ria dengan kebatilan yang kalian anut dan dengan ilmu-ilmu yang dengannya kalian menyelisihi ilmu para rasul, dan kalian memper-mainkan hamba-hamba Allah dengan congkak, zhalim dan durhaka, seperti difirmankan Allah di akhir surat ini,
﴾ فَلَمَّا جَآءَتۡهُمۡ رُسُلُهُم بِٱلۡبَيِّنَٰتِ فَرِحُواْ بِمَا عِندَهُم مِّنَ ٱلۡعِلۡمِ ﴿
"Maka tatkala datang kepada mereka rasul-rasul (yang dulu diutus kepada) mereka dengan membawa keterangan-keterangan, mereka merasa senang dengan pengetahuan yang ada pada mereka." (Ghafir: 83).
Dan seperti apa yang dikatakan oleh para pengikut Qarun kepadanya,
﴾ لَا تَفۡرَحۡۖ إِنَّ ٱللَّهَ لَا يُحِبُّ ٱلۡفَرِحِينَ 76 ﴿
"Janganlah kamu terlalu bangga; sesungguhnya Allah tidak menyu-kai orang-orang yang terlalu membanggakan diri." (Al-Qashash: 76).
Itulah sukaria (kebanggaan) yang tercela yang mengakibat-kan hukuman. Berbeda dengan suka ria yang terpuji, seperti yang Allah katakan,
﴾ قُلۡ بِفَضۡلِ ٱللَّهِ وَبِرَحۡمَتِهِۦ فَبِذَٰلِكَ فَلۡيَفۡرَحُواْ ﴿
"Katakanlah, 'Dengan karunia Allah dan rahmatNya, hendaklah dengan itu mereka bergembira'." (Yunus: 58).
Maksudnya, bergembira dengan ilmu yang bermanfaat dan amal shalih.
(76) ﴾ ٱدۡخُلُوٓاْ أَبۡوَٰبَ جَهَنَّمَ ﴿ "Masuklah kamu ke pintu-pintu Neraka Jahanam," masing-masing sesuai dengan tingkatan-tingkatannya menurut kadar amal perbuatannya, ﴾ خَٰلِدِينَ فِيهَاۖ ﴿ "dengan kekal di da-lamnya," mereka tidak akan keluar darinya selama-lamanya. ﴾ فَبِئۡسَ مَثۡوَى ٱلۡمُتَكَبِّرِينَ ﴿ "Dan itulah seburuk-buruk tempat bagi orang-orang yang sombong," tempat di mana mereka dihinakan, dinistakan, ditahan, dan disiksa. Mereka bolak-balik antara puncak panas dan puncak dinginnya Jahanam.
Zar se ne čudiš, Poslaniče milosti, nevjernicima koji raspravljaju o Allahovim istinitim, neosporivim dokazima koji su tako bjelodani!? Začudno je to što oni odstupaju od vjerovanja u te iste dokaze, premda su nepobitni, i začudno je da lutaju nakon što je protiv njih uspostavljen jasan dokaz.
The End of Those Who dispute and deny the Signs of Allah
Allah says, `do you not wonder, O Muhammad, at those who deny the signs of Allah and dispute the truth by means of falsehood, how their minds are diverted from the truth and are misguided'
الَّذِينَ كَذَّبُواْ بِالْكِـتَـبِ وَبِمَآ أَرْسَلْنَا بِهِ رُسُلَنَا
(Those who deny the Book, and that with which We sent Our Messengers) means, guidance and clear proof.
فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ
(they will come to know.) This is a stern warning and clear threat from the Lord to these people. This is like the Ayah:
وَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِّلْمُكَذِّبِينَ
(Woe that Day to the deniers!) (77:15)
إِذِ الاٌّغْلَـلُ فِى أَعْنَـقِهِمْ والسَّلَـسِلُ
(When iron collars will be rounded over their necks, and the chains.) means, the chains will be attached to the iron collars, and the keepers of Hell will drag them along on their faces, sometimes to the boiling water, and sometimes to the Fire. Allah says:
يُسْحَبُونَ فِىالْحَمِيمِ ثُمَّ فِى النَّارِ يُسْجَرُونَ
(they shall be dragged along, in the boiling water, then they will be burned in the Fire. ) This is like the Ayat:
هَـذِهِ جَهَنَّمُ الَّتِى يُكَذِّبُ بِهَا الْمُجْرِمُونَ - يَطُوفُونَ بَيْنَهَا وَبَيْنَ حَمِيمٍ ءَانٍ
(This is the Hell which the criminals denied. They will go between it and the fierce boiling water!) (55:43-44). After describing how they will eat Zaqqum (a bitter tree of Hell) and drink Hamim (boiling water), Allah says:
ثُمَّ إِنَّ مَرْجِعَهُمْ لإِلَى الْجَحِيمِ
(Then thereafter, verily, their return is to the flaming fire of Hell.) (37:68), And Allah says:
وَأَصْحَـبُ الشِّمَالِ مَآ أَصْحَـبُ الشِّمَالِ - فِى سَمُومٍ وَحَمِيمٍ - وَظِلٍّ مِّن يَحْمُومٍ - لاَّ بَارِدٍ وَلاَ كَرِيمٍ
h(And those on the Left Hand -- how (unfortunate) will be those on the Left Hand In fierce hot wind and boiling water, and shadow of black smoke, (that shadow) neither cool nor (even) pleasant.) until
ثُمَّ إِنَّكُمْ أَيُّهَا الضَّآلُّونَ الْمُكَذِّبُونَ - لاّكِلُونَ مِن شَجَرٍ مِّن زَقُّومٍ - فَمَالِـُونَ مِنْهَا الْبُطُونَ - فَشَـرِبُونَ عَلَيْهِ مِنَ الْحَمِيمِ - فَشَـرِبُونَ شُرْبَ الْهِيمِ - هَـذَا نُزُلُهُمْ يَوْمَ الدِّينِ
(Then moreover, verily, -- you the erring-ones, the deniers (of Resurrection)! You verily, will eat of the trees of Zaqqum. Then you will fill your bellies therewith, and drink boiling water on top of it. And you will drink (that) like thirsty camels! That will be their entertainment on the Day of Recompense!) (56: 41-44, 51-56),
إِنَّ شَجَرَةَ الزَّقُّومِ - طَعَامُ الاٌّثِيمِ - كَالْمُهْلِ يَغْلِى فِى الْبُطُونِ - كَغَلْىِ الْحَمِيمِ - خُذُوهُ فَاعْتِلُوهُ إِلَى سَوَآءِ الْجَحِيمِ - ثُمَّ صُبُّواْ فَوْقَ رَأْسِهِ مِنْ عَذَابِ الْحَمِيمِ - ذُقْ إِنَّكَ أَنتَ الْعَزِيزُ الْكَرِيمُ - إِنَّ هَـذَا مَا كُنتُمْ بِهِ تَمْتَرُونَ
(Verily, the tree of Zaqqum will be the food of the sinners. Like boiling oil, it will boil in the bellies, like the boiling of scalding water. (It will be said:) "Seize him and drag him into the midst of blazing Fire, then pour over his head the torment of boiling water. Taste you (this)! Verily, you were (pretending to be) the mighty, the generous! Verily, this is that whereof you used to doubt!") (44:43-50) i.e., this will be said to them to rebuke and ridicule them.
ثُمَّ قِيلَ لَهُمْ أَيْنَ مَا كُنتُمْ تُشْرِكُونَ مِن دُونِ اللَّهِ
(Then it will be said to them: "Where are (all) those whom you considered partners -- besides Allah") means, it will be said to them, `where are the idols whom you used to worship instead of Allah Can they help you today'
قَـالُواْ ضَـلُّواْ عَنَّا
(They will say: "They have vanished from us...") mean, they have gone away and they cannot do anything for us.'
بَل لَّمْ نَكُنْ نَّدْعُواْ مِن قَبْلُ شَيْئاً
(Nay, we did not invoke (worship) anything before. ) means, they will deny that they worshipped them. This is like the Ayah:
ثُمَّ لَمْ تَكُنْ فِتْنَتُهُمْ إِلاَّ أَن قَالُواْ وَاللَّهِ رَبِّنَا مَا كُنَّا مُشْرِكِينَ
(There will then be (left) no Fitnah (excuse) for them but to say: "By Allah, our Lord, we were not those who joined others in worship with Allah.") (6:23) Allah says:
كَذَلِكَ يُضِلُّ اللَّهُ الْكَـفِرِينَ
(Thus Allah leads astray the disbelievers).
ذَلِكُمْ بِمَا كُنتُمْ تَفْرَحُونَ فِى الاٌّرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّ وَبِمَا كُنتُمْ تَمْرَحُونَ
(That was because you had been exulting in the earth without any right, and that you used to rejoice extremely.) means, the angels will say to them, `what you are suffering now is your recompense for your exulting in the earth without any right, and for your extravagance.'
ادْخُلُواْ أَبْوَبَ جَهَنَّمَ خَـلِدِينَ فِيهَا فَبِئْسَ مَثْوَى الْمُتَكَبِّرِينَ
(Enter the gates of Hell to abide therein, and (indeed) what an evil abode of the arrogant!) means, what a terrible abode and final destination, filled with humiliation and severe punishment for those who arrogantly ignored the signs of Allah and refused to accept His proof and evidence. And Allah knows best.
Ô Messager, n’as-tu pas vu ceux qui se querellent au sujet des versets d’Allah et les rejettent malgré leur clarté? Il est approprié que tu t’étonnes de leur refus de la vérité malgré sa clarté.
-Ey Resul!- Apaçık olmasına rağmen Allah'ın ayetlerini yalanlayıp, bu ayetler hakkında tartışanları görmedin mi? Onlar, apaçık olmasına rağmen haktan yüz çeviriyorlar ve onların haline şaşırıyorsun.
69- Allah’ın âyetleri hakkında tartışanları görmez misin nasıl da döndürülüyorlar?
70- Kitabı ve peygamberlerimizle birlikte gönderdiklerimizi yalanlayanlar, yakında bilecekler.
71,72- O vakit onlar, boyunlarında demir halkalar ve zincirler olduğu halde kaynar suya sürüklenecekler; sonra da ateşte yakılacaklardır.
73,74- Sonra onlara şöyle denilecek:“Hani, nerede Allah’ın yanı sıra ortak koştuklarınız?” Onlar da: “Kaybolup gittiler. Bilakis, biz önceden hiçbir şeye dua/ibadet etmiyorduk/etmiyormuşuz” diyecekler. İşte Allah kâfirleri böyle şaşırtır.
75- “Bu (azap) yeryüzünde haksız yere şımarmanız ve böbürlenmeniz sebebiyledir.
76- Cehennem kapılarından orada ebedi kalmak üzere girin. Büyüklük taslayanların yeri ne kötüdür!
69. “Allah’ın” apaçık “âyetleri hakkında tartışanları görmez misin?” Onların bu çirkin hallerine hayret etmez misin? “Nasıl da döndürülüyorlar?” Nasıl olup da bu âyetlerden başka tarafa sapıyorlar? Bu eksiksiz ve mükemmel açıklamalardan sonra nereye gidiyorlar? Allah’ın âyetleri ile çelişen apaçık başka âyetler bulabiliyorlar mı? Allah’a andolsun ki hayır! O halde onlar hevâlarına uygun birtakım şüpheler bulup batılları için bunları kullanarak hücuma kalkışıyorlar!
70. Onların, Allah’tan kendilerine gelen Kitab’ı ve insanların en hayırlıları, en doğru sözlüleri ve en akıllıları olan peygamberleri ve Allah’ın onlarla gönderdiklerini yalanlamak sureti ile seçtikleri ve tercih ettikleri yol ne kadar da kötüdür!“yakında bilecekler” Böylelerinin kızgın ateşten başka bir cezaları olmaz. Bundan dolayı Yüce Allah onları ateş azabı ile tehdit ederek şöyle buyurmaktadır:
71-72. “O vakit onlar, boyunlarında” hareket etmelerine imkân vermeyen “demir halkalar ve” şeytanları ile birlikte kendilerine vurulacak “zincirler olduğu halde kaynar suya sürüklenecekler.”Bu kaynar su; kaynaması ve harareti nihai dereceye varmış kızgın sudur.“Sonra da ateşte yakılacaklardır.” O kızgın alevli ateş, üzerlerine tutuşturularak daha da alevlenecek ve onlar orada yanacaklardır. Sonra da şirk koşmaları ve yalan söylemelerinden ötürü azarlanacaklardır:
73. “Sonra onlara şöyle denilecek: “Hani, nerede Allah’ın yanı sıra ortak koştuklarınız?”Size bir fayda sağladılar mı? Sizin üzerinizden azabın bir kısmını olsun hafifletebildiler mi?“Onlar da: Kaybolup gittiler” yoklar, burada değiller; hem olsalar bile bizlere bir faydaları olmaz.
Sonra da ibadetlerini inkâr ederek:“Bilakis, biz önceden hiçbir şeye dua/ibadet etmiyorduk/etmiyormuşuz.” diyecekler. Bu sözleri ile başka varlıklara taptıklarını inkâr edecekleri ve bunun kendilerine fayda sağlayacağını zannederek böyle diyecekleri ihtimal dahilindedir.
Diğer bir ihtimal ise -ki bu daha kuvvetlidir- şudur: Onlar, bu sözleri, daha önce tapındıkları varlıkların ilâhlıklarının batıl/boş olduğunu ve gerçekte Allah’ın hiçbir ortağı bulunmadığını, ilâh olma özelliği bulunmayan varlıklara ibadet etmekle sapmış ve hata etmiş olduklarını itiraf etmek için söyleyeceklerdir. (Taptıklarımız bir hiçmiş! diyeceklerdir.) Yüce Allah’ın: “İşte Allah kâfirleri böyle şaşırtır” buyruğu da bu son manaya delildir. Yani onların dünya hayatındaki bu sapıklıkları herkes tarafından açıkça görülen bir sapıklıktır. Hatta bizzat kendileri bile Kıyamet gününde bu yaptıklarının batıl olduğunu itiraf ve kabul edeceklerdir. O vakit Yüce Allah’ın:“Allah’tan başkasına dua/ibadet edenler aslında hiçbir şerike/ortağa uymuyorlar. Onlar ancak zanna uyuyorlar.”(Yunus, 10/66) buyruğunun ne anlama geldiği onlar tarafından açıkça anlaşılacaktır. Yüce Allah’ın şu buyrukları da buna delildir:“Kıyamet gününde onlar sizin ortak koşmanızı inkâr edeceklerdir.”(Fâtır, 35/14); “Allah’tan başka kendisine kıyamete kadar cevap veremeyecek olan, üstelik kendilerine yaptıkları duadan da habersiz olan kimselere dua/ibadet eden kişiden daha sapık kim olabilir?”(el-Ahkaf, 46/5)
75. Cehennem ehline şöyle denilecektir:“Bu” üzerinizdeki çeşit çeşit azap “yeryüzünde haksız yere şımarmanız ve böbürlenmeniz sebebiyledir.” Yani hem tutunduğunuz batıl sebebiyle hem de peygamberlerin getirdiği ilimlere muhalefet ettiğiniz ilimler sebebiyle şımarıyordunuz.
Haksızlık, saldırganlık, zulüm ve isyan içinde Allah’ın kullarına karşı böbürleniyordunuz. Nitekim Yüce Allah, bu surenin sonlarında şöyle buyurmaktadır:“Peygamberleri onlara apaçık deliller getirdiklerinde onlar yanlarındaki ilim ile şımardılar.”(el-Mümin, 40/83)
Yine Karun’un kavmi de ona şöyle demişti: “Şımarma; çünkü Allah şımaranları sevmez.”(el-Kasas, 28/76)
Bu (şımarma), cezalandırılmayı gerektiren ve yerilen bir sevinmedir. Övülen ve Yüce Allah’ın hakkında şöyle buyurduğu sevinme ise böyle değildir:“De ki: Allah’ın lütfu ve rahmeti ile işte yalnız bunlar ile sevinsinler.”(Yunus, 10/58) Zira bu, faydalı ilim ve salih amel dolayısı ile sevinmektir.
76. “Cehennem kapılarından” herkes ameline uygun olarak onun bir tabakasına “orada ebedi kalmak üzere” ebediyen oradan çıkarılmamak üzere “girin. Büyüklük taslayanların yeri ne kötüdür!” Onlar orada horlanacak, rezil edilecek, hapsedilecek ve azaba uğrayacaklardır. Onun aşırı sıcağı ile zemherir soğuğu arasında gidip geleceklerdir.
Mensajero, ¿acaso no observas a los que discuten acerca de las señales de Al-lah, y las niegan a pesar de ser claras, de modo que puedas preguntarte sobre su condición mientras se alejan de la verdad, aunque es tan clara?
Kur'an'ı ve elçilerimizle birlikte hak olarak gönderdiklerimizi yalanlayanlar, bu yalanlamalarının neticesinin ne olacağını öğrenecek ve kötü sonu göreceklerdir.
Those who denied the Qur’ān and the truth I sent My messengers with - these deniers will soon learn the outcome of their denial and they shall see the bad ending.
Aquellos que rechazaron el Corán y la verdad con la que envié a Mis mensajeros, pronto descubrirán el resultado de su rechazo y verán el final terrible que les espera.
Ceux qui traitent de mensonge le Coran et la vérité que Nous avons envoyé Nos messagers transmettre sauront quelle sera la conséquence de leur démenti et ils verront le malheureux dénouement qui les attend.
[Sila] ang mga nagpasinungaling sa Qur'ān at sa ipinadala Namin sa mga sugo Namin na katotohanan. Malalaman ng mga tagapagpasinungaling na ito ang kahihinatnan ng pagpapasinungaling nila at makikita nila ang kasagwaan ng wakas.
Orang-orang yang mendustakan Al-Qur`ān dan kebenaran yang Kami utus para rasul dengannya, mereka yang mendustakan itu akan mengetahui akibat dari pendustaan mereka dan mereka akan melihat buruknya akibat tersebut.
Nevjernici, koji poriču časni Kur’an i ostale objave saznat će šta su za sebe pripremili kad ih Svemogući Allah kazni velikom, nesnosnom kaznom na Sudnjem danu.
Những ai đã phủ nhận Kinh Qur'an và chân lý mà TA đã gửi đi cho các Sứ Giả của TA mang đến. Rồi đây, những kẻ phủ nhận sẽ sớm biết hậu quả của việc làm của họ cũng như họ sẽ nhìn thấy một kết thúc thật là tồi tệ
Coloro che hanno rinnegato il Corano e la Verità che abbiamo concesso ai Nostri Messaggeri sapranno quale sarà la conseguenza della loro rinnegazione e vedranno il loro infausto destino.
Malalaman nila ang kahihinatnan nito kapag ang mga posas ay nasa mga leeg nila at ang mga tanikala ay nasa mga paa nila habang humihila sa kanila ang mga bantay ng pagdurusa.
Si renderanno conto delle conseguenze quando i collari si chiuderanno attorno ai loro colli e i loro piedi saranno incatenati, trascinati dai responsabili della punizione.
They will learn its outcome when the shackles will be on their necks and the chains on their feet, with the angels of hell dragging them.
Descubrirán su resultado cuando las argollas estén en sus cuellos y las cadenas en sus pies, y sean arriados por los ángeles del Infierno.
Ils connaîtront ce dénouement lorsque les carcans se refermeront autour de leurs cous, que les chaînes entraveront leurs pieds et que les bourreaux de l’Enfer les traîneront.
Boyunlarında zincir ve ayaklarında prangalar olduğu halde nereye varacaklarını çok iyi bilirler. Azap Zebaniler'i (Melekleri) onları çekip sürüklerler.
Mereka mengetahui akibatnya saat belenggu-belenggu dibelitkan di leher-leher mereka dan rantai-rantai diikatkan pada kaki-kaki mereka, lalu Malaikat Zabāniyah (malaikat penggiring penghuni neraka) menyeret mereka menuju azab.
Họ sẽ sớm biết hậu quả khi những chiếc gông cùm sẽ được đóng vào cổ của họ và những sợi dây xích sẽ cột vào chân của họ, rồi họ sẽ bị các cảnh vệ Hỏa Ngục lôi kéo đi để trừng phạt
Na vratove nevjernikā bit će na Kijametskom danu stavljeni okovi, a na njihovim će nogama biti sindžiri. Zebanije, meleki kazne, će ih vući.
Dakle, zebanije, meleki zaduženi za kažnjavanje nevjernikā, vući će nevjernike u vreloj vodi, a zatim će ti isti nevjernici biti prženi u vatri džehennemskoj.
Para malaikat menyeret mereka ke dalam air panas yang sangat mendidih, kemudian mereka dibakar di dalam neraka.
Hahatak ang mga iyon sa kanila sa tubig na mainit na tumindi ang pagkulo nito. Pagkatapos sa Apoy ay paniningasin sila.
Họ bị lôi úp mặt trong nước nóng cực sôi, rồi vào trong lửa của Hỏa Ngục nơi mà họ sẽ bị đốt
Los arrastrarán al agua hirviendo, luego serán quemados en el fuego.
Ils les traîneront dans une eau bouillante puis ils seront jetés dans le Feu pour y brûler.
They will drag them in hot boiling water, then they will be burnt in the fire.
Commentary
In verses 71 and 72, it was said: يُسْحَبُونَ فِي الْحَمِيمِ ثُمَّ فِي النَّارِ يُسْجَرُونَ (They will be dragged [ 71] into the hot water after which they will be thrown in the Fire as a fuel.). The word: الْحَمِيمِ (al-hameem) is boiling hot water. The verse seems to suggest that the people of Jahannam will first be put into the hameem, then, into the jahim, that is, the Jahannam. Again, it also seems to suggest that the hameem is somewhere outside the Jahannam. The verse: ثُمَّ إِنَّ مَرْجِعَهُمْ لَإِلَى الْجَحِيمِ (Then, their return is but to the Fire - As-Saffat, 37:68) also appears to be suggesting that the hameem is located somewhere outside the Jahannam. The people of Jahannam will be brought here to drink its water, and will then be returned to Jahannam. Then there are some verses of the Qur'an that suggest that the hameem too is within the jahim or Jahannam as in: هَـٰذِهِ جَهَنَّمُ الَّتِي يُكَذِّبُ بِهَا الْمُجْرِمُونَ يَطُوفُونَ بَيْنَهَا وَبَيْنَ حَمِيمٍ آنٍ (This is the Jahannam (Hell) that the guilty people deny. They
will circle around between it and between hot, boiling water - Ar-Rahmn, 55:43-44). Here too, it is explicitly said that the hameem is also within the Jahannam.
A little deliberation shows that there is no contradiction between these two things. There will be many strata or sections of Jahannam itself serving as venues of many kinds of punishment. One of these could be that of hameem which could as well be called as being outside the Jahannam because of its separate and distinct location, and since this is also a section of Jahannam itself, therefore, it could also be called the Jahannam. Ibn Kathir has said that the people of Jahannam, shackled in chains, will sometime be dragged into the hameem and at others, in Jahannam.
Li trascineranno in acqua al culmine del bollore, dopodiché verranno arsi nel fuoco.
Kaynaması şiddetli olan suya doğru sürüklenirler, sonra da ateşte yakılacaklardır.
Entonces se les dirá, para regañarlos y reprenderlos: “¿Dónde están aquellos dioses suyos a los que invocaban y por medio de los que cometieron idolatría adorándolos?
Ensuite, on leur dira sur le ton de la réprimande: Où sont les prétendus dieux que vous associiez dans vos actes d’adorations
Pagkatapos sasabihin sa kanila bilang pagpula sa kanila at panunumbat: "Nasaan na ang mga diyos na hinaka-haka na itinambal ninyo sa pamamagitan ng pagsamba sa mga iyon
Dok se budu pekli u džehennemskoj vatri, bit će ukoreni: “Gdje su vam sad vaša lažna božanstva kojima ste se klanjali?!"
Then it will be said to them, to scold and rebuke them: “Where are your claimed gods you committed idolatry by worshipping?
Sonra onları azarlamak ve kınamak için şöyle denilir: Kendilerine ibadet ederek ortak koştuğunuz sözde ilahlarınız nerede?
Poi verrà detto loro, per schernirli e rimproverarli: "Dove sono le divinità che avete associato, nella vostra adorazione,
Kemudian dikatakan kepada mereka sebagai bentuk perendahan dan penghinaan pada mereka, “Di mana tuhan-tuhan palsu yang kalian persekutukan dengan menyembah mereka?!
Rồi sẽ có lời bảo họ bằng giọng điệu chửi rủa và khiển trách: Đâu là những thần linh mà các ngươi thường tổ hợp ?!
all'infuori di Allāh, idoli che non possono portare beneficio né arrecare danno?!" I miscredenti dissero: "Si sono assentati, non li vediamo; ma, in vita, non adoravamo nessuno che meritasse realmente di essere adorato". Allo stesso modo in cui costoro vennero sviati, Allāh svia i miscredenti dalla verità in ogni epoca e in ogni luogo.
En lugar de a Al-lah, ¿cuál de todos sus ídolos podría beneficiar o dañar?” Los incrédulos dirán: “Se han desvanecido, no podemos verlos. De hecho, no invocábamos a nada en el mundo que mereciera ser adorado”. En la forma en que estas personas se desviaron a sí mismas, Al-lah deja que los incrédulos se extravíen de la verdad en cada época y lugar.
bukod pa kay Allāh kabilang sa mga anito ninyo na hindi nakapagpapakinabang at hindi nakapipinsala? Magsasabi ang mga tagatangging sumampalataya: "Nalingid sila sa amin kaya hindi kami nakakikita sa kanila; bagkus hindi kami dati sumasamba sa Mundo sa anumang nagiging karapat-dapat sa pagsamba." Tulad ng pagliligaw sa mga ito nagliligaw si Allāh sa mga tagatangging sumampalataya palayo sa katotohanan sa bawat panahon at lugar.
à Allah? Ces idoles qui ne sont ni utiles ni nuisibles? Les mécréants répondront: Ils nous ont abandonnés et nous ne les voyons pas. Dans le bas monde, nous n’adorions aucune divinité méritant d’être adorée. C’est ainsi qu’Allah égare les mécréants de la vérité en toute époque et en tout lieu.
Yaitu berupa berhala-berhala kalian selain Allah yang tidak mendatangkan manfaat dan mudarat?!” Orang-orang kafir menjawab, “Mereka menghilang dari kami, kami tidak melihat mereka. Justru kami di dunia tidak menyembah yang berhak untuk disembah.” Allah menyesatkan orang-orang kafir dari kebenaran di setiap zaman dan tempat seperti Allah menyesatkan mereka.
Allah'tan başka edindiğiniz hani o fayda ya da zarar veremeyen putlarınız (nerede)? Kâfirler şöyle cevap verirler: "Bizden uzaklaştılar, onları göremiyoruz. Bilakis dünyada ibadeti hak eden şeye ibadet etmiyormuşuz." Bunların saptırması gibi Yüce Allah da her zaman ve mekânda kâfirleri haktan böyle saptırır.
Besides Allah, from your idols who could not benefit or harm?” The disbelievers will say: “They have disappeared from us, so we cannot see them. In fact, we did not worship anything in the world which deserved to be worshipped”. In the way these people were led astray, Allah leads the disbelievers astray from the truth in every era and place.
Cùng với Allah như những bụt tượng vô tri, không có lợi cũng chẳng hãm hại được các ngươi ?! những kẻ phủ nhận sẽ thưa: Họ đã bỏ chúng tôi đi biệt dạng. Bởi thế chúng tôi không nhìn thấy họ. Đúng hơn, trước đây ở trên trần gian chúng tôi đã không tôn thờ ai xứng đáng được thờ phượng. Tương tự việc khiến đám người này lầm lạc, Allah đã đánh lạc hướng những kẻ không tin tưởng rời xa chân lý ở mỗi thời đại và mọi nơi.
“Mogu li vam vaša božanstva pomoći? Mogu li danas od vas otkloniti kaznu koju vam je Gospodar priredio?”, upitat će nevjernike meleki, a oni će odgovoriti: “Zbilja, naša su se božanstva izgubila iz vida, ostavila su nas na cjedilu i ništa nam ne mogu pomoći.” Kao što je Allah, džellešanuhu, odveo u zabludu ove nevjernike, jer su obožavali nekog drugog pored Njega, isto tako će prepustiti zabludi sve ohole inadžije, na svakom mjestu i u svakom vremenu.
In verse 74, it was said: قَالُوا ضَلُّوا عَنَّا (They will say, "They are lost to us,...), that is, once they reach Jahannam, the disbelievers will say that all those idols and shaitans they used to worship have disappeared in the sense that they do not see them around, though, they might as well be lying somewhere in a corner of Jahannam, as their being in Jahannam stands proved from other verses of the Qur'an, for instance: إِنَّكُمْ وَمَا تَعْبُدُونَ مِن دُونِ اللَّـهِ حَصَبُ جَهَنَّمَ , (Surely, you and whatever you worship other than Allah are the fuel for Jahannam - Al-Anbiya', 21:98)
The word: تَفْرَحُونَ (tafrahun) in verse 75: (This is because you used to rejoice on the earth wrongfully,
and because you used to show arrogance.) has been derived from: فَرَح (farah) which means to be happy while the word: تَمْرَحُونَ (tamrahun) is from: مَرَح (marah) which means to exult unduly or to trample over the rights of others by priding on one's wealth and power. Hence, this kind of marah or undue exultation is absolutely blameworthy and Haram (unlawful). As for farah or marah, it can be explained by saying that seeking enjoyment out of sinfulness under the intoxication of wealth coupled with the absence of any thought of there being a God is certainly Haram and impermissible. Meant in this verse is this kind of farah - as it also appears in the story of Qarun (Korah) in the same sense: لَا تَفْرَحْ إِنَّ اللَّـهَ لَا يُحِبُّ الْفَرِحِينَ ("Do not exult. Surely, Allah does not like the exultant.-a1-Qasas, 28:76). There is another degree of farah - that one takes good things of life as blessings from Allah Ta’ ala, and expresses his or her joy on having these - this is permissible, in fact, is recommended (mustahabb), and desirable. It is about such farah that the Qur'an has said: فَبِذَٰلِكَ فَلْيَفْرَحُوا (with these they should rejoice Yunus, 10:58). As for marah, it is a cause of punishment absolutely, without any restriction. Therefore, no qualifying words were added to it. But, in the case of farah, the words: بِغَیرِالحَقِ (bi ghayril-haqq: wrongfully) are added. It was thus pointed out that jubilating over the undue and the impermissible was forbidden (Haram) while being pleased with blessings that are rightful and permissible as an expression of gratitude was an act of ` ibadah (worship of Allah) and thawab (reward from Him).
On leur dira également: Ce châtiment que vous subissez est causé par la satisfaction que vous tirez à pratiquer le polythéisme et par la réjouissance excessive que vous éprouvez.
It will be said to them: “That punishment which you are suffering is due to your rejoicing over the idolatry you were upon and due to your excess in rejoicing.
Se les dirá: “El castigo que están sufriendo se debe al regocijo que sentían por la idolatría que solían cometer, y al hecho de que eran insolentes y pretenciosos.
Sasabihin sa kanila: "Ang pagdurusang iyon na pagdurusahan ninyo ay dahilan sa pagkatuwa ninyo sa taglay ninyo dati na shirk at dahil sa pagpapakalawak ninyo sa pagkatuwa.
Dikatakan kepada mereka, “Azab yang kalian rasakan itu dikarenakan kalian dulu berbahagia dengan kesyirikan yang kalian praktikkan dan kalian berlebih-lebihan dalam kebahagiaan kalian itu.
Biće im kazano: "Nevjernici, kazna koje ste dopali posljedica je širka i pretjeranog likovanja prilikom činjenja širka.
Và có lời bảo họ: Với hình phạt mà các ngươi phải hứng chịu trong đau đớn là vì các ngươi đã thỏa thích vui mừng với những việc mà các ngươi đã Shirk tổ hợp những thần thánh cùng với Allah trong việc tôn thờ cũng như các ngươi phấn khởi, hớn hở và tươi cười trong sự vui mừng đó.
Venne detto loro: "Quella punizione che state subendo è a causa del fatto che eravate soddisfatti della vostra idolatria e che ve ne siete eccessivamente compiaciuti"
Onlara şöyle denilir: "Çarptırıldığınız o azap, içinde bulunduğunuz şirke sevinmeniz ve sevinçte aşırıya gitmeniz sebebiyledir."
Who were the ones who were happy with untruth and indulged in false pride? These were men who held great stature in their times. They attained some worldly elevation, which alongwith their material possessions made them arrogant and vain. Their success in worldly matters had developed in them a false impression that they were the ones who had attained success, though in actual fact they were the truly deprived people. As the high ranking men of a society become the rejecters of the Truth, the common people also follow them and start denying the Truth. In these verses, a scene of the world Hereafter has been described, when these people will be cast into Hell to be punished for their arrogant behaviour. Their overweening pride would have ultimately dragged them to such low levels that they will find no way to uplift themselves from their position.
Nevjernicima će biti rečeno da uđu kroz kapije Džehennema, gdje će biti u vječnoj, neprestanoj patnji. Kako će Džehennem biti grozno prebivalište oholih i kako će njegovi stanovnici grozni biti!
Các ngươi hãy cút vào các cánh cửa của Hỏa Ngục để vào ở trong đó đời đời. Thật xấu xa thay chỗ ở của những kẻ ngạo mạn về chân lý
Pumasok kayo sa mga pintuan ng Impiyerno bilang mga mamamalagi roon magpakailanman. Kaya kay pangit ang pananatilihan ng mga nagpapakamalaki sa katotohanan!"
Ingresen por las puertas del Infierno y permanezcan allí por siempre. Miserable es la morada en la que residirán los que son soberbios con la verdad”.
"İçinde ebedî kalacağınız cehennemin kapılarından girin. Hakka karşı büyüklük taslayanların yatacağı yer ne kötüdür!"
Enter the doors of hell, staying therein forever. Wretched is the abode in which those arrogant to the truth will reside”.
Entrez par les portes de l’Enfer où vous demeurerez éternellement et quel pire refuge que l’Enfer pour ceux qui dédaignent la vérité.
Masuklah ke dalam neraka Jahanam melalui pintu-pintunya untuk tinggal kekal di dalamnya dan ia adalah seburuk-buruk tempat tinggal bagi orang-orang yang menyombongkan diri.”
Entrate nelle porte dell'Inferno, restandovi per l'eternità. Che infausta dimora per coloro che si pongono al di sopra della verità!
Mensajero, sé paciente respecto a los perjuicios y al rechazo de tu pueblo. La promesa de Al-lah de ayudarte es verdadera, sin duda. Así que, sea que te muestre en tu vida parte del castigo que les prometo, como ocurrió en la Batalla de Báder, o que te haga morir antes de eso, solo ante Mí comparecerán en el Día del Juicio, y los recompensaré según sus acciones, ingresándolos al Infierno en el que permanecerán por siempre.
O Messenger, be patient on the harming and denial of your people. The promise of Allah to help you is true without doubt. So I will either show you in your lifetime some of the punishment I promise them, as occurred in the Battle of Badr, or I will make you die before that. To Me alone they will return on the Day of Judgment, reward them for their actions accordingly, entering them into the fire they will remain in forever.
Ô Messager, endure patiemment les offenses et le démenti de ton peuple car la promesse d’Allah de te secourir est indubitable. Soit Nous te montrerons de ton vivant une part du châtiment que Nous leur promettons, à l’image de ce qui leur arriva lors de la Bataille de Badr, soit Nous te ferons mourir avant. C’est vers Nous Seul qu’ils retourneront le Jour de la Résurrection afin que Nous les rétribuions pour leurs œuvres et Nous les ferons entrer dans le Feu où ils demeureront éternellement.
Sopporta, o Messaggero, il male che il tuo popolo ti infligge e la loro rinnegazione; in verità, la promessa di Allāh di sostenerti è indubbiamente veritiera. Se ti facessimo vedere, in vita, la punizione che abbiamo preparato per loro, come accadde nel Giorno di Badr يوم بدر, o se ti facessimo morire prima, torneranno comunque a Noi, nel Giorno del Giudizio, e li puniremo per le loro azioni facendoli entrare nell'Inferno, in cui dimoreranno per l'eternità.
The Command to be Patient and Good News of Victory
Here Allah commands His Messenger to patiently bear the rejection of those who rejected him: `Allah will fulfill His promise to you that you will be victorious and will prevail over your people, and you and those who follow you, will be the successful ones in this world and the Hereafter.'
فَـإِمَّا نُرِيَنَّكَ بَعْضَ الَّذِى نَعِدُهُمْ
(and whether We show you some part of what We have promised them,) means, in this world, and this is what happened, for Allah gave them the joy of humiliating the leaders and nobles (of the Quraysh), who were killed on the day of Badr, then Allah granted them victory over Makkah and the entire Arabian Peninsula during the lifetime of the Prophet .
أَوْ نَتَوَفَّيَنَّكَ فَإِلَيْنَا يُرْجَعُونَ
(or We cause you to die, then still it is to Us they all shall be returned.) means, `and We shall inflict a severe punishment upon them in the Hereafter.' Then Allah says, consoling His Prophet :
وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا رُسُلاً مِّن قَبْلِكَ مِنْهُم مَّن قَصَصْنَا عَلَيْكَ
(And, indeed We have sent Messengers before you, of some of them We have related to you their story.) as Allah also says in Surat An-Nisa', meaning, `We have revealed the stories of some of them and how their people disbelieved in them, but the Messengers ultimately prevailed.'
وَمِنْهُمْ مَّن لَّمْ نَقْصُصْ عَلَيْكَ
(And of some We have not related to you their story, ) and they are many, many more than those whose stories have been told, as has been stated in Surat An-Nisa'. Praise and blessings be to Allah.
وَمَا كَانَ لِرَسُولٍ أَن يَأْتِىَ بِـَايَةٍ إِلاَّ بِإِذْنِ اللَّهِ
(and it was not given to any Messenger that he should bring a sign except by the leave of Allah.) means, none of the Prophets was able to bring miracles to his people except when Allah granted him permission to do that as a sign of the truth of the message he brought to them.
فَإِذَا جَـآءَ أَمْرُ اللَّهِ
(But, when comes the commandment of Allah,) means, His punishment and vengeance which will encompass the disbelievers,
قُضِىَ بِالْحَقِّ
(the matter will be decided with truth,) so the believers will be saved and the disbelievers will be destroyed. Allah says:
وَخَسِرَ هُنَالِكَ الْمُبْطِلُونَ
(and the followers of falsehood will then be lost.)
"Maka bersabarlah kamu, sesungguhnya janji Allah adalah benar; maka meskipun Kami perlihatkan kepadamu sebagian siksa yang Kami ancamkan kepada mereka ataupun Kami wafatkan kamu, namun kepada Kami sajalah mereka dikembalikan." (Ghafir: 77).
(77) Maksudnya, ﴾ فَٱصۡبِرۡ ﴿ "maka bersabarlah kamu" wahai Rasul dalam menyeru kaummu dan terhadap gangguan mereka yang menimpamu, dan perkuatlah kesabaranmu dengan imanmu, ﴾ إِنَّ وَعۡدَ ٱللَّهِ حَقّٞۚ ﴿ "sesungguhnya janji Allah adalah benar." Dia akan memenangkan AgamaNya dan meninggikan kalimatNya serta memberikan kemenangan kepada rasul-rasulNya di dunia dan di akhirat. Dan perkuat pula untuk itu dengan kepastian turunnya siksaan terhadap musuh-musuhmu di dunia dan di akhirat nanti. Maka dari itu Dia berfirman, ﴾ فَإِمَّا نُرِيَنَّكَ بَعۡضَ ٱلَّذِي نَعِدُهُمۡ ﴿ "Maka meskipun Kami perlihatkan kepadamu sebagian siksa yang Kami ancamkan kepada mereka" di dunia, maka itu sudah cukup, ﴾ أَوۡ نَتَوَفَّيَنَّكَ ﴿ "ataupun Kami wafatkan kamu" sebelum mereka disiksa, ﴾ فَإِلَيۡنَا يُرۡجَعُونَ ﴿ "namun kepada Kami sajalah mereka dikembalikan," lalu Kami beri mereka balasan atas amal perbuatan mereka. Maka jangan sekali-kali kamu mengira bahwa Allah lalai terhadap apa yang dilakukan oleh orang-orang yang zhalim.
Kemudian Allah menghibur RasulNya dan mempersabarnya dengan cara menceritakan para rasul lainnya, seraya berfirman,
Thôi, Ngươi - hỡi Thiên Sứ - hãy kiên nhẫn trước bao hãm hại mà dân chúng hướng về Ngươi. Chắc chăn lời hứa của Allah giúp Ngươi chiến thắng là sự thật không gì phải nghi ngờ. Bởi thế, dẫu TA có cho Ngươi thấy lúc Ngươi còn sống của Ngươi về một số điều mà TA đã chuẩn bị cho chúng về hình phạt giống như đã xảy ra vào ngày đại chiến tại Badr hoặc TA có bắt hồn Ngươi trước khi điều đó xảy ra thì bề nào họ vẫn phải trở về gặp TA riêng vào Ngày Phục Sinh để chịu sự thanh toán cho những việc làm của họ, rồi TA sẽ tống cổ họ vào Hỏa Ngục mà ở muôn đời.
Zbog toga se, Vjerovjesniče, strpi noseći na svojim plećima teret pozivanja u islam, podnesi sve neprijatnosti na Allahovu putu, budi postojan na istini, a On će Svoje obećanje ispuniti. Ti ćeš možda doživjeti da vidiš nešto od onog čime je Uzvišeni Allah zaprijetio nevjernicima, kao što se desilo na Bedru, a možda ćeš i umrijeti prije nego što ih kazna zadesi. Bilo kako bilo, nevjernici će se vratiti Svevišnjem Allahu i On će ih na Sudnjem danu kazniti zbog nevjerstva, poricanja i hrđavih djela. Uvest će ih u Vatru, u kojoj će zasvagda ostati.
-Ey Resul!- Kavminin seni yalanlamasına ve eziyetlerine sabret. Allah'ın sana vadettiği üzerinde şüphe olmayan haktır. Bedir'de olduğu gibi onlara vadettiğimiz bazı şeyleri sen hayatta iken sana göstereceğiz ya da bundan önce seni vefat ettireceğiz. Kıyamet günü yalnız bize döndürülecekler. Yapmış oldukları amellerin karşılığını onlara vereceğiz. Ve onları içinde ebedî kalacakları ateşe sokacağız.
Oleh karena itu, bersabarlah -wahai Rasul- terhadap gangguan kaummu dan pendustaan mereka terhadapmu. Sesungguhnya janji kemenangan dari Allah kepadamu adalah hak yang tidak ada keraguan padanya. Terkadang Kami memperlihatkan kepadamu sebagian dari wujud janji Kami berupa azab di dunia sebagaimana yang terjadi di perang Badar atau mungkin Kami mewafatkanmu sebelum itu. Hanya kepada Kami semata kalian akan kembali pada hari Kiamat, lalu Kami membalas kalian terkait amal-amal kalian. Kami memasukkan mereka ke dalam neraka yang mereka kekal selama-lamanya di dalamnya.
In verse 77, it was said: فَاصْبِرْ إِنَّ وَعْدَ اللَّـهِ حَقٌّ فَإِمَّا نُرِيَنَّكَ (Therefore, be patient. Surely, the promise of Allah is true. Then, whether We show you [ in your life ] a part of the promise We are making to them, or make you die [ before they are punished ], in any case they have to be returned to Us). From this verse it appears that the Holy Prophet ﷺ was hopefully waiting for the disbelievers to be punished. Therefore, it was to comfort him that he was asked to be somewhat patient about it. The promise of Allah for them, that they will be punished, will certainly be fulfilled - may be during his lifetime, or after he has departed from the mortal world. Waiting for the disbelievers to be punished apparently seems contrary to the dignity of one who was sent with universal mercy. But, here the matter is different. When the purpose of punishing criminals is to bring comfort to innocent believers who were oppressed, then, the punishment of criminals is not contrary to compassion and mercy. Nobody regards the punishment given to a criminal against the dictate of mercy.
Kaya magtiis ka, O Sugo, sa pananakit ng mga kalipi mo at pagpapasinungaling nila; tunay na ang pangako ni Allāh ng pag-aadya sa iyo ay totoong walang mapag-aalinlanganan dito. Kaya alinman: magpapakita nga Kami sa iyo sa buhay mo ng ilan sa ipinangangako Namin sa kanila na pagdurusa gaya ng nangyari sa Araw ng Badr o magpapapanaw nga Kami sa iyo bago niyon. Saka sa Amin lamang sila panunumbalikin sa Araw ng Pagbangon, saka gaganti Kami sa kanila sa mga gawa nila para papasukin Namin sila sa Apoy bilang mga mananatili roon magpakailanman.
God has made a promise that He will help the preachers of Truth and defeat its opponents. But the fulfilment of this promise takes place after the adoption of the way of patience. The preacher has to put up with the harassment and provocative behaviour of the other party unilaterally, until, in accordance with God’s methods, the time for the fulfilment of His promise arrives. The real punishment of the opponents of the Truth is that which is awarded to them in the Hereafter. However, in the present world also, they are given a foretaste of what is to come, although this is not necessarily done in every case.
77- O halde sen sabret! Çünkü Allah’ın vaadi haktır. Onları tehdit ettiğimiz şeylerin bir kısmını sana göstersek de yahut (bundan önce) senin ruhunu alsak da elbet onlar, bize döndürüleceklerdir.
77. Yani ey peygamber! Kavmini davette ve onlardan gördüğün eziyetlere katlanma konusunda “sabret!” Daha çok sabretmek için imanından güç al.
“Çünkü Allah’ın vaadi haktır.” O, dinine yardım edecek, onu yüceltecek, dünya ve âhirette peygamberlerini de zafere kavuşturacaktır. Aynı şekilde bu hususta sabır için dünya ve âhirette düşmanlarının cezalandırılacağı bilgisinden de güç al! Zira “Onları tehdit ettiğimiz şeylerin bir kısmını” dünyada “sana göstersek” bunu görmüş olacaksın. “yahut (bundan önce)” onları cezalandırmadan önce “senin ruhunu alsak da elbet onlar, bize döndürüleceklerdir.” Biz de onlara amellerinin karşılığını verecek ve onları cezalandıracağız: “Sakın Allah’ı o zalimlerin işlediklerinden habersiz sanma!”(İbrahim, 14/42)
Daha sonra Yüce Allah, diğer peygamber kardeşlerini söz konusu ederek onu teselli etmekte ve onun sabrını artırmak üzere şöyle buyurmaktadır:
-Ey Rasûl!- Andolsun ki, senden önce nice rasûlleri kavimlerine gönderdik. Onları yalanlayıp eziyet ettiler. Ancak rasûller onların yalanlamalarına ve eziyetlerine sabrettiler. Bu rasûllerden sana kıssalarından bahsettiklerimiz de var, bahsetmediklerimiz de. Hiçbir rasûlün, Allah -Subhânehû ve Teâlâ-'nın dilemesi olmadan kavmine bir mucize getirmesi düşünülemez. Kâfirlerin rasûllerine mucizeleri getirmeyi önermesi zulümdür. Allah'ın emri fetih ya da rasûller ile kavimleri arasında adaletle hükmedilmesi hususunda geldiğinde, onların aralarında hüküm verilir ve kâfirler helaka uğrar. Rasûller ise kazanan kimseler olurlar. Bu durumda kulların arasında hükmedildiğinde -küfürleri sebebiyle kendilerini helak olmaya sürükleyen batıl ehli- hüsrana uğrar.
Sveznajući je Allah i prije tebe, Božiji Poslaniče, slao poslanike njihovim narodima, te su ih oni u laž utjerivali i uznemirivali; poslanici su to trpjeli. O nekima ti je Gospodar objavio u Kur’anu, a o nekima nije; svi su prenijeli Božiju poruku svojim narodima. I znaj da nijedan poslanik svom narodu nije mogao doći sa čudom osim Allahovom voljom. Zbog toga je traženje nevjernika da se to desi nepravedno. A kad dođe vrijeme da bezbožnici budu kažnjeni, Allah, džellešanuhu, pravedno presudi između poslanikā i njihovih naroda, poricatelja, pa ovi potonji budu uništeni zbog iznošenja laži na Allaha i zbog nevjerstva.
Sungguh Kami telah mengutus rasul-rasul dalam jumlah yang banyak sebelummu -wahai Rasul- kepada umat-umat mereka, lalu umat-umat tersebut mendustakan dan menyakiti mereka, namun mereka bersabar atas pendustaan dan gangguan umat-umat mereka. Di antara para rasul itu ada yang telah Kami beritakan kisahnya kepadamu dan ada yang tidak Kami beritakan. Seorang rasul tidak bisa mendatangkan kepada kaumnya sebuah mukjizat dari Tuhannya kecuali dengan kehendak-Nya. Jadi, permintaan orang-orang kafir kepada para rasul agar mendatangkan mukjizat adalah kezaliman. Jika keputusan Allah datang, keputusan berupa kemenangan atau keputusan antara para rasul dengan kaum-kaum mereka, maka keputusan itu adalah keputusan yang adil, lalu Allah membinasakan orang-orang kafir dan menyelamatkan para rasul. Pada saat Allah menetapkan keputusan-Nya di antara hamba-hamba-Nya itu, para pengusung kebatilan merugikan diri mereka sendiri karena mereka sendirilah yang mengambil sebab-sebab kebinasaan akibat dari kekufuran mereka.
Ô Messager, Nous avons envoyé avant toi de nombreux messagers à leurs peuples qui les ont traités de menteurs et les ont persécutés, et les messagers se montrèrent endurants face au démenti et à la persécution. Nous t’avons raconté l’histoire de certains d’entre eux tandis que Nous ne t’avons pas raconté l’histoire d’autres. Il ne convient pas qu’un messager apporte aux siens un signe de son Seigneur sans que Celui-ci le veuille. Ainsi, le fait que les mécréants suggèrent à leurs messagers de leur apporter des signes est une injustice. Lorsqu’est émis l’ordre d’Allah de trancher entre les messagers et leurs peuples avec équité, les mécréants sont anéantis, les messagers sont sauvés et lorsque cela a lieu, les adeptes du faux perdent leurs âmes en les exposant par leur mécréance à la perdition.
78- Andolsun biz senden önce de peygamberler gönderdik. Onlardan kiminin kıssalarını sana anlattık, kiminin kıssalarını da anlatmadık. Allah’ın izni olmadıkça hiçbir peygamberin (kendiliğinden) bir âyet/mucize getirmesi mümkün değildir. Allah’ın emri geldiğinde hak ile hükmedilir ve batıla sapanlar da oracıkta hüsrana uğrarlar.
78. “Andolsun Biz senden önce de” kavimlerini davet eden, onların eziyetlerine sabreden pek çok “peygamberler gönderdik. Onlardan kiminin kıssalarını” onlara dair haberleri “sana anlattık. Kiminin kıssalarını da anlatmadık.”Bütün bu peygamberler Bizim tarafımızdan yönlendirilirdi. Onların elinde hiçbir yetki yoktu.“Allah’ın izni” yani O’nun meşîeti ve emri ile “olmadıkça” onların içinden “hiçbir peygamberin (kendiliğinden)” ister nakli ister aklî olsun “bir âyet/mucize getirmesi mümkün değildir.”
Bu yüzden peygamberlere birtakım ayet ve mucizeler getirmelerini teklif edenlerin bu yaptıkları, bir zulümdür, işi yokuşa sürmektir. Yüce Allah, o peygamberleri doğruluklarına ve getirdiklerinin sıhhatine delil teşkil eden pek çok âyet (belge ve mucize)ile desteklemesine rağmen onları yalanlamaya kalkışmaktır.“Allah’ın” peygamberler ile onların düşmanlarının arasını ayırmak, peygamberlere zafer verme şeklindeki “emri geldiğinde” onların arasında “hak ile” yerli yerince, olması gereken şekilde “hükmedilir.” Peygamberler ve onlara uyanlar kurtarılır ve inkarcılar da helâk edilir.
Bundan dolayı Allah:“ve batıla sapanlar da oracıkta hüsrana uğrarlar” buyurmaktadır. Yani hem kendileri batıl, hem getirdikleri ilim ve amel batıl, hem de gaye ve maksatları batıl olan kimseler, sözü geçen ilâhî hükmün gerçekleşmesi sırasında hüsrana uğrarlar.
O yüzden bu muhataplar da batıllarını sürdürmekten sakınmalıdır. Aksi takdirde öncekilerin hüsrana uğradığı gibi bunlar da hüsrana uğrarlar. Zira bunlar onlardan hayırlı değildirler ve ilâhî kitaplarda kendilerine kurtulacaklarına dair bir beraat da verilmemiştir.
O Messenger! I have sent many messengers before you to their people, but they rejected them and caused them harm. The messengers were patient upon the rejection and harm they faced. From among these messengers are those whom I have related their stories to you, and those whose stories I have not related. It is not correct for a messenger to bring a sign to his people from his Lord, except if He (may He be glorified) wishes for him to bring it. So, for the disbelievers to demand signs is wrong. When the decree of Allah for victory or judgement in favour of the messengers against their nations happens, the judgement will be made fairly. The disbelievers will then be destroyed and the messengers will be saved. At that point when the judgement is made between the servants, the people of falsehood will lose out by having put themselves in a position of doom by committing disbelief.
Mensajero, he enviado muchos mensajeros antes de ti, pero los rechazaron y les causaron daño. Los mensajeros fueron pacientes ante el rechazo y la persecución que enfrentaron. De entre ellos, están aquellos de quienes te he narrado sus historias, y aquellos cuyas historias no te he relatado. No es correcto que un Mensajero traiga a su pueblo una señal de parte de su Señor, excepto si Al-lah desea que así lo haga, y por eso es incorrecto que los incrédulos exijan señales. Cuando el decreto de Al-lah para la victoria o el juicio a favor de los mensajeros contra sus naciones se lleve a cabo, el juicio se ejecutará de manera justa. Los incrédulos serán destruidos y los mensajeros serán salvados.
Inviammo molti messaggeri ai loro popoli prima di te, o Messaggero, e li smentirono e fecero loro del male; essi sopportarono la loro rinnegazione e la loro violenza. Tra questi messaggeri vi furono alcuni di cui ti narrammo la storia e altri di cui non ti narrammo nulla. Nessun messaggero comunica un Segno al suo popolo, da parte del suo Dio, se non per Sua volontà, gloria Sua; dunque, il fatto che i miscredenti proposero ai loro popoli di portare dei Segni fu una cosa ingiusta; quando giungerà l'ordine di Allāh, o con la vittoria, in vita, o giudicando i messaggeri e i loro popoli, nell'Aldilà, Egli giudicherà con giustizia, così verranno distrutti i miscredenti e salvati i messaggeri, e quelli avranno perduto, in quel momento, nel Giorno in cui la gente verrà giudicata. La gente menzognera condurrà sé stessa alla distruzione a causa della sua miscredenza.
Events in the lives of the previous prophets have been described in the Quran, not as historical records, but by way of admonition. So, these descriptions of prophets in the Quran are restricted to whatever is deemed necessary (by God) for the purpose of admonition. The real mission of a prophet is only to convey the message of God to the people, with all due respect to the requirements of propriety. As far as miracles are concerned, it is entirely at God’s discretion whether they are demonstrated or not. Miracles were shown mostly to communities who were destined by God to be destroyed on account of their arrogance. So, as a last measure, by way of fulfilling the conditions of fully conveying the divine message fortified by reasoned arguments, they were also shown miracles . But the case of the community of the last Prophet of God was different. A major part of this community was finally destined to be believers. They were the people who were potentially capable of becoming the first group in history who admitted the Truth simply on the strength of arguments and, in exercise of their free will, surrendered themselves to it.
Talaga ngang nagpadala Kami ng mga sugong marami bago mo pa, O Sugo, sa mga kalipunan nila ngunit nagpasinungaling ang mga iyon sa kanila at nanakit ang mga iyon sa kanila ngunit nagtiis sila sa pagpapasinungaling sa kanila at pananakit sa kanila. Kabilang sa mga sugong ito ang isinalaysay Namin sa iyo ang ulat tungkol sa kanila at kabilang sa kanila ang hindi Namin isinalaysay sa iyo ng ulat tungkol sa kanila. Hindi natutumpak para sa isang sugo na magdala ito sa mga kababayan nito ng isang tanda mula sa Panginoon nito malibang ayon sa kalooban Niya – kaluwalhatian sa Kanya. Kaya ang pagmumungkahi ng mga tagatangging sumampalataya sa mga sugo nila na magdala ng mga tanda ay isang kawalang-katarungan. Kaya kapag dumating ang utos ni Allāh ng pagpapawagi o pagpapahiwalay sa pagitan ng mga sugo at mga kababayan nila, magpapahiwalay Siya sa pagitan nila ayon sa katarungan. Kaya magpapahamak Siya sa mga tagatangging sumampalataya at magliligtas Siya sa mga sugo. Magpapalugi, sa gayong katayuan na magpapahiwalay sa mga tao, ang mga alagad ng kabulaanan ng mga sarili nila sa pamamagitan ng paghahatid sa mga ito sa mga hatiran ng kapahamakan dahilan sa kawalang-pananampalataya nila.
"Dan sesungguhnya telah Kami utus beberapa orang rasul sebelum kamu, di antara mereka ada yang Kami ceritakan kepa-damu dan di antara mereka ada pula yang tidak Kami ceritakan kepadamu. Tidak dapat bagi seorang rasul membawa suatu muk-jizat melainkan dengan seizin Allah; maka apabila telah datang perintah Allah, diputuskan dengan adil. Dan ketika itu rugilah orang-orang yang berpegang kepada yang batil." (Ghafir: 78).
(78) ﴾ وَلَقَدۡ أَرۡسَلۡنَا رُسُلٗا مِّن قَبۡلِكَ ﴿ "Dan sesungguhnya telah Kami utus beberapa orang rasul sebelum kamu," yang cukup banyak, kepada kaumnya masing-masing, menyeru mereka dan mereka pun sabar dalam menghadapi gangguan kaumnya.
﴾ مِنۡهُم مَّن قَصَصۡنَا عَلَيۡكَ ﴿ "Di antara mereka ada yang Kami ceritakan kepadamu," yakni tentang sejarah mereka, ﴾ وَمِنۡهُم مَّن لَّمۡ نَقۡصُصۡ عَلَيۡكَۗ ﴿ "dan di antara mereka ada pula yang tidak Kami ceritakan kepadamu."
Setiap rasul itu dikendalikan, mereka sama sekali tidak mem-punyai wewenang. ﴾ وَمَا كَانَ ﴿ "Tidak dapat" bagi seorang rasul ﴾ أَن يَأۡتِيَ بِـَٔايَةٍ ﴿ "membawa suatu ayat" dari ayat-ayat naqliyah dan 'aqliyah, ﴾ إِلَّا بِإِذۡنِ ٱللَّهِۚ ﴿ "melainkan dengan seizin Allah," maksudnya, dengan kehendak dan perintah Allah. Maka usulan orang yang mengusul-kan kepada rasul agar mendatangkan ayat-ayat adalah perbuatan zhalimnya, sikap keras kepala dan pendustaan setelah para rasul itu diperkuat oleh Allah dengan bukti-bukti yang membuktikan kejujuran mereka dan kebenaran ajaran yang mereka bawa.
﴾ فَإِذَا جَآءَ أَمۡرُ ٱللَّهِ ﴿ "Maka apabila telah datang perintah Allah" untuk memberikan keputusan di antara para rasul dengan musuh-musuh mereka dan kemenangan ﴾ قُضِيَ ﴿ "diputuskan" di antara mereka ﴾ بِٱلۡحَقِّ ﴿ "dengan adil," yang tepat pada tempatnya dan tetap pada yang benar, yaitu dengan menyelamatkan para rasul beserta para pengikutnya dan membinasakan orang-orang yang mendustakan, ﴾ وَخَسِرَ هُنَالِكَ ﴿ "dan ketika itu rugilah," maksudnya, ketika keputusan diputuskan ﴾ ٱلۡمُبۡطِلُونَ ﴿ "orang-orang yang berpegang kepada yang batil," yaitu orang-orang yang karakter mereka adalah palsu dan ilmu dan amal yang mereka bawa pun palsu (batil). Dan tujuan yang mereka maksud pun adalah batil. Maka hendaknya orang-orang yang ditegur waspada kalau mereka tetap terus dalam keba-tilan, karena mereka akan merugi, sebagaimana orang-orang se-belumnya rugi. Sesungguhnya mereka sama sekali tidak memiliki kebaikan dan tidak pula memiliki pembebasan dalam kitab-kitab suci dengan keselamatan.
Quả thật, trước Ngươi - hỡi Thiên Sứ -, TA đã cử phái rất nhiều Thiên Sứ đến với từng cộng đồng của Họ. Tuy nhiên dân chúng đã phủ nhận và gây hại đến Họ, nhưng Họ đã kiên nhẫn trước sự dối trá và gây hại của dân làng. Trong số các Thiên Sứ đó, có người TA đã kể cho Ngươi về Họ, và có người TA đã không hề kể gì về Họ cả. Và tất nhiên không một Thiên Sứ nào được phép mang đến cho dân chúng của mình bất cứ dấu hiệu nào từ Thượng Đế của Y trừ phi được sự đồng ý của Ngài. Tuy nhiên, những kẻ vô đức tin cứ luôn đòi các vị Thiên Sứ của chúng mang đến cho chúng những dấu hiệu sai trái. Bởi thế, khi mệnh lệnh của Allah đã được thực thi hoặc phân xử giữa các Thiên Sứ và các đám dân của Họ thì Ngài xét xử giữa họ theo lẽ công bằng. Ngài tiêu diệt những kẻ không tin tưởng và giải cứu các vị Thiên Sứ của Ngài. Thế là sự thất bại bao trùm lên đám người vô đức tin khi chúng đã tự đẩy bản thân mình vào sự hủy diệt bằng sự vô đức tin của mình.
Allah yang menciptakan unta, sapi dan domba, sebagian kalian makan dagingnya dan sebagian lainnya kalian kendarai.
Allāh è Colui che vi ha asservito i cammelli, le vacche e le pecore, in modo che alcuni vengano montati e altri vengano mangiati.
79- Ehli hayvanları sizin için yaratan Allah’tır. Onlardan bazısına binersiniz, bazısını da yersiniz.
80- Onlarda sizin için (daha pek çok) faydalar vardır. Gönüllerinizdeki arzuya da onların üzerine (binerek) ulaşırsınız. Hem onların üzerinde, hem de gemilerin üzerinde taşınırsınız.
81- O, size delillerini gösteriyor. Şimdi Allah’ın delillerinden hangisini inkâr edebilirsiniz ki?
79-80. Yüce Allah, kulları için pek çok menfaatler bulunan ehli hayvanları yaratmış olduğunu bildirerek onlara lütufta bulunduğunu hatırlatıyor. Bu faydalardan bazıları:Sırtlarına binmek ve yük taşımak;
Etlerinden yemek, sütlerinden içmek;
Yünlerinden, kıllarından ve tüylerinden yapılan eşyalar vasıtası ile ısınmak, bunlardan çeşitli alet ve eşya yapımında yararlanmak; ve benzeri daha birçok menfaatler…“Gönüllerinizdeki” uzak yerlere ulaşma, bunun sonucunda ve oradaki ahali ile bir araya gelme sureti ile sevinme şeklindeki “arzuya da onların üzerine (binerek) ulaşırsınız. Hem onların üzerinde, hem de gemilerin üzerinde taşınırsınız.”
Yani Allah, hem karadaki yük taşıyıcı binekler, hem de denizdeki gemiler üzerinde taşınmanızı sağlamıştır. Bunları size amade kılan ve bunlardan tam anlamı ile yararlanmak için gerekli sebepleri hazırlayan Allah’tır.
81. “O, size delillerini” vahdaniyetine, isim ve sıfatlarına delâlet eden belgeleri “gösteriyor.”Bu da O’nun en büyük nimetlerindendir. Çünkü O, kullarını onların kendi nefislerindeki delillerine de dış dünyadaki delilerine de göz kamaştırıcı nimetlerine de tanık etmiş, kendisini bilip tanımaları, O’ma şükretmeleri ve O’nu anmaları için bu nimetlerini onlara tek tek saymıştır.“Şimdi Allah’ın delillerinden hangisini inkâr edebilirsiniz ki?” Allah’ın bu delillerinden hangisini itiraf etmezsiniz? Sizler de kesinlikle biliyorsunuz ki bütün bu deliller ve nimetler O’ndandır. O halde bunları inkâr etmeye, bunlara itiraz etmeye imkan yoktur. Aksine bu, akıllı kimselerin O’na itaat uğrunda, O’na hizmet yolunda ve yalnız O’na bağlanmak üzere bütün gayret ve çaba harcamalarını gerektirmektedir.
Allah vam je stvorio životinje, o ljudi, i dao vam u njima brojne koristi: neke jašete, neke koljete te konzumirate njihovo meso…
Allah est Celui qui vous a mis à disposition les dromadaires, les bœufs et les moutons afin que vous utilisiez certains comme montures et que vous mangiez la viande des autres.
Si Allāh ay ang gumawa para sa inyo ng mga kamelyo, mga baka, at mga tupa upang sumakay kayo sa ilan sa mga ito at kumain kayo ng mga karne ng ilan sa mga ito.
Allah is the one who created camels, cows and livestock for you so that you can ride on some of them and consume the meat of some.
"Allah-lah yang menjadikan binatang ternak untuk kamu, sebagiannya untuk kamu kendarai dan sebagiannya untuk kamu makan. Dan ada manfaat-manfaat yang lain pada binatang ternak itu untuk kamu dan supaya kamu mencapai keperluan yang ter-simpan dalam hati dengan mengendarainya. Dan kamu dapat diangkut dengan mengendarai binatang-binatang itu dan dengan mengendarai bahtera. Dan Dia memperlihatkan kepadamu tanda-tanda; maka tanda-tanda Allah manakah yang kamu ingkari?" (Ghafir: 79-81).
(79-80) Allah سبحانه وتعالى mengingatkan akan karuniaNya terhadap hamba-hambaNya, di mana Dia telah menciptakan untuk mereka binatang-binatang ternak berkaki empat yang dengannya banyak sekali didapat pemberian nikmat, di antaranya adalah nikmat mengendarainya dan memuatinya dengan muatan. Di antaranya, ada yang dagingnya dimakan dan air susunya diminum. Juga manfaat untuk kehangatan badan dan menjadikannya sebagai alat-alat dan perabot yang dibuat dari kulit, bulu dan rambutnya, serta berbagai manfaat lainnya. ﴾ وَلِتَبۡلُغُواْ عَلَيۡهَا حَاجَةٗ فِي صُدُورِكُمۡ ﴿ "Dan supaya kamu mencapai keperluan yang tersimpan dalam hati dengan mengen-darainya," seperti bisa sampai ke daerah-daerah lain yang sangat jauh, tercapainya rasa senang dan bahagia bagi para penghuninya, ﴾ وَعَلَيۡهَا وَعَلَى ٱلۡفُلۡكِ تُحۡمَلُونَ ﴿ "Dan kamu dapat diangkut dengan mengenda-rai binatang-binatang itu dan dengan mengendarai bahtera (perahu layar)." Maksudnya, kalian diangkut di atas kendaraan-kendaraan darat dan bahtera laut, di situ kalian diangkut oleh Allah yang telah me-nundukkan kendaraan itu, dan telah menyediakan berbagai fasilitas untuknya yang semua itu tidak bisa dicapai kecuali dengannya.
(81) ﴾ وَيُرِيكُمۡ ءَايَٰتِهِۦ ﴿ "Dan Dia memperlihatkan kepadamu tanda-tandaNya" yang membuktikan keesaanNya, nama-nama dan sifat-sifatNya. Ini merupakan nikmatNya yang terbesar, di mana Dia mempersaksikan kepada hamba-hambaNya tanda-tandaNya yang sangat berharga di jagat raya dan nikmat-nikmatNya yang luar biasa. Allah menyebut-nyebutnya supaya mereka mengenalNya, bersyukur kepadaNya, dan berdzikir mengingatNya.
﴾ فَأَيَّ ءَايَٰتِ ٱللَّهِ تُنكِرُونَ ﴿ "Maka tanda-tanda Allah manakah yang kamu ingkari?" Maksudnya, ayat yang mana dari ayat-ayat Allah yang kalian tidak mengakuinya?! Sebab sudah kalian ketahui secara pasti bahwa seluruh ayat-ayat dan nikmat adalah dariNya, sehingga tidak ada jalan untuk mengingkari, dan tidak ada tempat untuk berpaling, bahkan malah mengharuskan orang-orang yang berakal untuk bersungguh-sungguh dan mengorbankan segenap tenaga untuk serius taat kepadaNya dan berkonsentrasi berkhidmah ke-padaNya.
Al-lah es Quien creó los camellos, las vacas y el ganado para ustedes, de modo que puedan cabalgar sobre algunos de ellos y consumir la carne de otros.
Yüce Allah; deve, inek ve koyunu bazısına binip, bazısının da etinden yemeniz için yaratmıştır.
Allah là Đấng đã khống chế lạc đà,bò và dê cho các ngươi sử dụng, trong số đó các ngươi dùng để cưỡi và một số thì các ngươi dùng để ăn thịt
Ustedes reciben diferentes beneficios de estas creaciones, así como de los barcos y otros medios de transporte que cambian con el tiempo. Pueden emplearlos para satisfacer cualquier necesidad que tengan. Y la más evidente de estas necesidades es el transporte a través de la tierra y del mar.
Ukol sa inyo sa mga nilikhang ito ay mga pakinabang na sarisari, na nagpapabagu-bago sa bawat panahon. Natatamo para sa inyo sa pamamagitan ng mga ito ang naiibigan ninyo na mga pangangailangan na nasa mga sarili ninyo. Ang pinakalitaw sa mga ito ay ang pagpapalipat-lipat sa katihan at karagatan.
Kalian mendapatkan dari makhluk-makhluk ini manfaat yang beraneka ragam dan sesuai dengan keadaan zaman. Kalian juga bisa memenuhi kebutuhan-kebutuhan yang kalian inginkan dari hewan tersebut, salah satunya adalah untuk perjalanan dari satu tempat ke tempat lainnya melalui jalan darat atau laut.
Trong tất cả vạn vật xung quanh các ngươi có được nhiều lợi ích khác nhau được biến đổi trong mọi thời đại, và nhờ chúng các ngươi có thể đạt được những ước muốn về các nhu cầu cần thiết ở trong bản thân các ngươi cũng như các ngươi được dùng để chuyên chở trên đất liền và biển cả
Bu hayvanlarda sizin için her asırda yenilenen bir çok faydalar bulunmaktadır. Nefislerinizde arzuladığınız bazı ihtiyaçlarınıza bunlar vasıtasıyla ulaşırsınız. Bu ihtiyaçların başında karada ve denizde yolculuk etmek gelir.
Vous trouvez dans ces créatures des utilisations bénéfiques qui se renouvellent à chaque époque et vous atteignez grâce à elles les finalités que vous désirez, dont les plus notables sont le déplacement sur terre et sur mer.
U životinjama, koje vam je Plemeniti Allah stvorio, imate i mnoge druge koristi, i to uvijek. Neke koristite kao prevozno sredstvo putujući u daleke predjele, a na nekima, opet, prevozite robu; najvidljivija korist je da na njima putujete kopnom i plovite morem.
You have many benefits in these creations as well as ships and other modes of transport which change over time. You can use them to acquire whatever necessities you desire to be fulfilled. And from the most apparent of these needs is transportation across the land and sea.
Và Đấng Hiển Vinh đã trưng bày cho các ngươi nhìn thấy các dấu hiệu của Ngài để chứng minh quyền năng duy nhất của Ngài. Thế đâu là các dấu hiệu của Allah mà các ngươi không công nhận nó sau khi các ngươi đã quyết định rằng nó là các dấu hiệu của Ngài ?!
Man needs many things for the upkeep of his existence and the development of human civilization, such as food, mounts, different types of industries, means of transportation etc. All these things exist in plenty in the present world. God has created the physical world in such a way that it is subservient and capable of being used by man for meeting his requirements. All these things are, so to say, signs from God. Though this declaration is in indirect language, it is in man’s interest to understand it, because when God resorts to direct communication, it will mark the end of the period allowed for the performance of good or bad deeds and not the beginning.
Allah -Subḥānahu- memperlihatkan pada kalian ayat-ayat-Nya yang menunjukkan kekuasaan dan keesaan-Nya. Ayat Allah yang mana yang tidak kalian akui sesudah tampak bagi kalian bahwa ia adalah ayat-ayat Allah?
Al-lah les muestra muchos de Sus milagros que prueban Su poder y unicidad. Entonces, ¿cuál de Sus milagros no reconocen, después de que se ha establecido que provienen de Al‑lah?
Allah -Subhanehu ve Teâlâ- kudretine ve birliğine delalet eden ayetlerini size gösteriyor. O'nun ayetlerinin olduğunu kabul ettikten sonra Yüce Allah'ın hangi ayetlerini inkâr ediyorsunuz?
Sveznajući vam Allah podastire očite dokaze da je On jedini Bog, da je veličanstven i da savršeno stvara. Postoji li ijedan dokaz koji vam je skriven, pa ga zato niste svjesni?!
And Allah shows you many of His signs that point to His power and oneness; so which of His signs do you not acknowledge, after it has been established they are His signs?
Allah, exalté soit-Il, vous montre certains de Ses signes qui démontrent Son pouvoir et Son Unicité. Quels sont donc les signes d’Allah que vous ne reconnaissez pas après avoir acquis la certitude que ce sont les Siens?
Nagpapakita Siya sa inyo – kaluwalhatian sa Kanya – ng mga tanda Niyang nagpapatunay sa kakayahan Niya at kaisahan Niya. Kaya sa alin sa mga tanda ni Allāh hindi kayo kumikilala matapos na mapagtibay sa inyo na ang mga ito ay mga tanda Niya?
E vi mostra, gloria Sua, i vari segni della Sua Potenza e Unicità: quali segni di Allāh non riconoscete, dopo che vi siete accertati del fatto che, in verità, essi siano i Suoi Segni?!
Questi rinnegatori non vagano forse in terra, così da riflettere su quale fu la fine dei popoli che rinnegarono prima di loro, in modo da prenderne atto? Quei popoli del passato possedevano più ricchezze di loro, erano più potenti e lasciarono grandi tracce in terra; tutta la loro forza non gli fu utile quando giunse la punizione distruttiva di Allāh.
Bu yalanlayanlar yeryüzünde gezip dolaşmadılar mı ki, kendilerinden önce gelip yalanlayan kavimlerin akıbetleri nasıl oldu düşünüp taşınsınlar. O geçmiş ümmetler onlardan servet olarak daha varlıklı, daha güçlü ve yeryüzünde bıraktıkları eserleri daha sağlamdı. Fakat elde ettikleri kuvvetleri Yüce Allah'ın helak eden azabı geldiğinde onlara bir fayda sağlamadı.
Kaya hindi ba humayo ang mga tagapagpasinungaling na ito sa lupain para magnilay-nilay sila kung papaano naging ang wakas ng mga kalipunang nagpapasinungaling kabilang sa nauna pa sa kanila para magsaalang-alang sila sa pamamagitan ng mga iyon? Dati ang mga kalipunang iyon ay higit na marami kaysa sa kanila sa mga yaman, higit na mabigat sa kanila sa lakas, at higit na matindi sa mga impluwensiya sa lupain ngunit walang naidulot sa kanila ang dati nilang nakakamit na lakas noong dumating sa kanila ang nagpapahamak na pagdurusang dulot ni Allāh.
¿Acaso los que rechazan los milagros de Al-lah no viajan por la Tierra y reflexionan sobre cuál fue el resultado de las naciones anteriores que también los rechazaron? Esas naciones eran más ricas, más fuertes y más influyentes que los quraishitas, pero sus acciones y fortaleza no les sirvieron de nada cuando llegó el castigo destructivo de Al-lah.
Do these rejectors not travel the earth and ponder over what the outcome was of the nations who rejected before them, and take heed from it? Those nations were wealthier, stronger and more influential than them in the world, but their actions and strength did not help them at all when the destructive punishment of Allah came.
"Maka apakah mereka tiada mengadakan perjalanan di muka bumi lalu memperhatikan bagaimana kesudahan orang-orang yang sebelum mereka. Orang-orang sebelum mereka itu lebih hebat ke-kuatannya dan bekas-bekas mereka di muka bumi, tapi apa yang mereka usahakan itu tidak dapat menolong mereka. Maka tatkala datang kepada mereka Rasul-rasul mereka dengan membawa ke-terangan-keterangan, mereka merasa senang dengan pengetahuan yang ada pada mereka dan mereka dikepung oleh azab Allah yang selalu mereka perolok-olokkan itu. Maka tatkala mereka melihat azab Kami, mereka berkata, 'Kami beriman hanya kepada Allah saja dan kami kafir kepada sembahan-sembahan yang telah kami persekutukan dengan Allah. Maka iman mereka tiada berguna bagi mereka tatkala mereka telah melihat siksa Kami. Itulah Sunnah Allah yang telah berlaku terhadap hamba-hambaNya. Dan di waktu itu binasalah orang-orang kafir." (Ghafir: 82-85).
(82) Allah سبحانه وتعالى menghimbau kepada orang-orang yang men-dustakan rasul untuk melakukan perjalanan jauh di muka bumi ini dengan jiwa-raga mereka dan bertanya kepada orang-orang, ﴾ فَيَنظُرُواْ ﴿ "lalu memperhatikan" dengan renungan dan mencari bukti, bukan pandangan lalai atau peremehan, ﴾ كَيۡفَ كَانَ عَٰقِبَةُ ٱلَّذِينَ مِن قَبۡلِهِمۡۚ ﴿ "Bagaimana kesudahan orang-orang yang sebelum mereka" dari umat-umat terdahulu, seperti kaum 'Ad, Tsamud dan lain-lain yang dahulu lebih kuat dan lebih banyak harta kekayaannya dan lebih dahsyat peninggalan-peninggalannya di bumi ini, seperti bangun-an-bangunan benteng, tumbuh-tumbuhan yang unik dan pertanian yang sangat banyak, ﴾ فَمَآ أَغۡنَىٰ عَنۡهُم مَّا كَانُواْ يَكۡسِبُونَ ﴿ "tetapi apa yang mereka usahakan itu tidak dapat menolong mereka." Saat keputusan Allah da-tang kepada mereka, kekuatan mereka sama sekali tidak berguna dan mereka pun tidak bisa menebus diri mereka dengan harta ke-kayaan mereka dan tidak pula dapat bertahan di dalam benteng-benteng mereka.
(83) Allah menyebutkan kejahatan besar mereka, seraya berfirman, ﴾ فَلَمَّا جَآءَتۡهُمۡ رُسُلُهُم بِٱلۡبَيِّنَٰتِ ﴿ "Maka tatkala datang kepada mereka rasul-rasul mereka dengan membawa keterangan-keterangan," seperti kitab-kitab ilahi dan mukjizat-mukjizat hebat, ilmu yang berman-faat yang membedakan antara hidayah dengan kesesatan, yang haq dengan yang batil, ﴾ فَرِحُواْ بِمَا عِندَهُم مِّنَ ٱلۡعِلۡمِ ﴿ "mereka (justru) merasa senang dengan pengetahuan yang ada pada mereka" yang berlawanan dengan agama para rasul itu. Padahal sudah dimaklumi bahwa kesenangan mereka menunjukkan kepada betapa sangat rela dan berpegang teguhnya mereka kepadanya, dan betapa mereka me-nentang kebenaran yang dibawa oleh para rasul itu, serta menjadi-kan kebatilan mereka sebagai kebenaran.
Ini umum, mencakup semua ilmu yang digunakan untuk menentang ajaran yang dibawa oleh para rasul. Dan yang paling berhak masuk ke dalam kategori ini adalah ilmu filsafat dan mantiq Yunani yang dengannya banyak sekali ayat-ayat al-Qur`an yang ditolak, dan menyepelekan kedudukannya di dalam hati, dan men-jadikan dalil-dalilnya yang pasti lagi meyakinkan itu sebagai dalil-dalil lafzhi belaka, tidak menginformasikan keyakinan sedikitpun. Dan akal orang-orang dungu lagi sesat pun lebih diutamakan atas ayat-ayat al-Qur`an. Ini merupakan tindakan kekufuran terbesar terhadap ayat-ayat Allah, perlawanan, dan pembatalan terhadap-nya. Hanya kepada Allah-lah kita memohon pertolongan.﴾ وَحَاقَ بِهِم ﴿ "Dan mereka dikepung" mereka dilanda oleh azab yang dahulu mereka perolok-olokkan.
(84) ﴾ فَلَمَّا رَأَوۡاْ بَأۡسَنَا ﴿ "Maka tatkala mereka melihat azab Kami," maksudnya, siksaan Kami, mereka pun mengakui, di mana penga-kuan sudah tidak berguna lagi. Dan ﴾ قَالُوٓاْ ءَامَنَّا بِٱللَّهِ وَحۡدَهُۥ وَكَفَرۡنَا بِمَا كُنَّا بِهِۦ مُشۡرِكِينَ ﴿ "mereka berkata, "Kami beriman hanya kepada Allah saja dan kami kafir kepada sembahan-sembahan yang telah kami persekutukan dengan Allah," yaitu seperti patung dan berhala, dan kami berlepas diri dari apa saja yang menyalahi para rasul, dalam ilmu ataupun amal.
(85) ﴾ فَلَمۡ يَكُ يَنفَعُهُمۡ إِيمَٰنُهُمۡ لَمَّا رَأَوۡاْ بَأۡسَنَاۖ ﴿ "Maka iman mereka tiada ber-guna bagi mereka tatkala mereka telah melihat siksa Kami," maksudnya, pada saat itu. Inilah ﴾ سُنَّتَ ٱللَّهِ ﴿ "sunnah Allah," yakni kebiasaanNya, ﴾ ٱلَّتِي قَدۡ خَلَتۡ فِي عِبَادِهِۦۖ ﴿ "yang telah berlaku terhadap hamba-hambaNya," yaitu bahwa orang-orang yang mendustakan, pada saat mereka ditimpa azab Allah dan hukumannya, maka mereka pun beriman. Namun, iman mereka tidak benar dan tidak dapat menyelamat-kan mereka dari siksa itu. Hal itu disebabkan karena iman mereka adalah iman terpaksa, mereka terpaksa melakukannya, dan iman setelah menyaksikan siksaan.
Sedangkan iman yang bermanfaat yang dapat menyelamat-kan pelakunya adalah iman yang dilakukan dengan suka hati, yaitu yang merupakan iman dengan yang ghaib, yaitu yang terjadi se-belum ada tanda-tanda azab. ﴾ وَخَسِرَ هُنَالِكَ ﴿ "Dan di waktu itu rugilah," maksudnya, waktu dibinasakan dan ditimpakannya azab, ﴾ ٱلۡكَٰفِرُونَ ﴿ "orang-orang kafir" terhadap agama, dunia, dan akhirat mereka. Ia tidak cukup hanya sekedar kerugian di sana, melainkan harus ada kerugian yang menyengsarakan di dalam azab yang amat dahsyat dan kekal di dalamnya selama-lamanya.
Selesailah Tafsir Surat al-Mu`min (Ghafir), dengan segala puji bagi Allah, kelembutan dan pertolonganNya, bukan karena ke-kuatan dan daya dari kami. Maka segala puji dan syukur hanya untukNya.
82- Yeryüzünde gezip de kendilerinden öncekilerin âkıbetinin nasıl olduğuna bakmazlar mı? Onlar, bunlardan daha çok, güç ve yeryüzündeki eserleri itibari ile de daha üstün idiler. Ama kazandıkları şeyler onlara bir fayda sağlamadı.
83- Peygamberleri onlara apaçık deliller getirdiklerinde onlar, yanlarındaki ilim ile şımardılar ve sonunda alay etmekte oldukları (azap) onları kuşatıverdi.
84- Onlar azabımızı gördüklerinde:“(İlah olarak) yalnızca Allah’a iman ettik ve O’na ortak koşmakta olduğumuz şeyleri de inkâr ettik” dediler.
85- Ama azabımızı gördüklerinde imanlarının onlara bir faydası olmadı. Zira Allah’ın kulları hakkında geçerli olan sünneti/kanunu budur. Böylece kâfirler oracıkta hüsrana uğradılar.
82. Yüce Allah, peygamberlerini yalanlayanları, yeryüzünde hem bedenleri hem de kalpleri ile dolaşmaya ve ilim adamlarına soru sormaya teşvik etmektedir:“Yeryüzünde gezip de” gaflet ve ihmal bakışı ile değil de düşünerek ve ibret alarak “kendilerinden öncekilerin” Âd, Semûd ve benzeri geçmiş ümmetlerin “âkıbetinin nasıl olduğuna bakmazlar mı?”“Onlar” önceki ümmetler, “bunlardan” malca “daha çok, güç ve yeryüzündeki” sağlam binalar, gâyet güzel bahçeler ve pek çok ekinler kabilinden “eserleri itibari ile daha üstün idiler. Ama” Allah’ın azap emri onlara geldiğinde “kazandıkları şeyler onlara bir fayda sağlamadı.” Güçlerinin kendilerine faydası olmadığı gibi, mallarını da fidye vererek kurtulamadılar. Kalelerine de sığınıp korunamadılar.
Daha sonra Yüce Allah onların pek büyük olan suçlarını söz konusu ederek şöyle buyurmaktadır:
83. “Peygamberleri onlara apaçık deliller” ilâhî kitaplar, muazzam ve olağanüstü mucizeler, sapıklıktan hidâyete, batıldan hakka ileten apaçık ve faydalı bilgiler “getirdiklerinde onlar, yanlarındaki” peygamberlerin dini ile çelişen “ilim ile şımardılar.”Onların bu ilimler dolayısı ile şımarmaları, bu ilimleri ileri derecede beğendiklerine, bunlara güvenip sımsıkı sarıldıklarına, peygamberlerin getirdikleri hakka ise düşmanlık ederek kendi batıllarını hak olarak ileri sürdüklerine delildir.
Bu, kendileri ile peygamberlerin getirdiklerine karşı çıkılan bütün ilimler hakkında geçerlidir. Bu tür ilimler arasında bu kapsama girmeye en layık olanlar ise kendisi vasıtası ile pek çok Kur’ânî âyetlerin reddedildiği, Kur’ân’ın kalplerdeki kıymetinin azaltıldığı, kat’î ve yakinî delillerinin, yakîn diye bir şey ifade etmeyen lafzî delillere dönüştürüldüğü, akılsızların ve batıl ehlinin akıllarının âyetlerin önüne geçirildiği Yunan kaynaklı felsefe ve mantık ilimleridir. Bu ise Allah’ın âyetleri hakkında batıla meyletmenin, onlara karşı çıkmanın ve onlarla zıtlaşmanın en açık şekillerindendir. Allah yardımcımız olsun.“sonunda alay etmekte oldukları” azap “onları kuşatıverdi.” Üzerlerine indi ve onları çepeçevre sardı.
84. “Onlar azabımızı gördüklerinde” itiraf ve kabulün kendilerine fayda vermeyeceği bir vakitte itirafta bulunarak: “(İlah olarak) yalnızca Allah’a iman ettik ve O’na ortak koşmakta olduğumuz şeyleri” putları ve heykelleri “de inkâr ettik” ve peygamberlerin getirdiklerine aykırı olan ilim ya da amel kabilinden her bir şeyden uzaklaştık “dediler.”
85. “Ama azabımızı gördüklerinde” o hal içinde “imanlarının onlara bir faydası olmadı. Zira Allah’ın kulları hakkında geçerli olan sünneti/kanunu budur”Yani inkarcılar, üzerlerine Allah’ın azabı ve cezası indiği takdirde iman edecek olurlarsa onların bu imanları, geçerli bir iman değildir ve onları azabtan kurtarmaz.
Çünkü böyle bir iman, mecburiyet halindeki bir imandır. Yan, onlar çaresizlikten iman etmişlerdir. Ayrıca bu, gözle gördükten sora yapılmış bir imandır.
Kişiyi kurtaracak olan iman ise ihtiyarî/isteyerek ve görmeden yapılan imandır ki bu da azabın belirtilerinin görülmesinden önce olur.“Böylece kâfirler oracıkta hüsrana uğradılar.” Helâk oldukları ve azabı tattıkları vakit, dinlerini, dünyalarını ve âhiretlerini kaybettiler.
Yalnızca bu dünyadaki hüsranla kalmayacaklar; aksine çetin azap içinde onları bedbaht kılacak ve orada ebedi kalmalaraına yol açacak bir hüsran da onlar için kaçınılmazdır.
Ğâfir/Mü’min Sûresi’nin tefsiri burada sona ermektedir.
Bu, kendi güç ve imkânımızla Allah’ın lütfu ve yardımı iledir. Bundan dolayı Allah’a hamdolsun, şükür ve övgüler yalnız O’nadır.
***
Ces dénégateurs ne parcourent-ils pas la Terre afin de méditer la fin des peuples dénégateurs qui les ont précédés et en tirer des enseignements? Ces peuples étaient plus riches et plus puissants et ont laissé plus d’édifices qu'eux, mais leur puissance ne leur a pas épargné du châtiment destructeur d’Allah.
Zašto mekanski nevjernici ne putuju po svijetu, pa da vide ostatke civilizacija koje je uništio Svemogući i Silni Allah? Trebali bi putovati i vidjeti kako su završili oni koji bijahu snažniji, bogatiji i silniji u svemu od njih, mekanskih mnogobožaca – iako su bili jaki, opremljeni i obdareni tjelesnom snagom, nisu se spasili Božije kazne, već ih je Gospodar uništio nikog ne ostavljajući.
Há những kẻ phủ nhận không đi chu du trên trái đất để suy ngẫm kết cuộc của các cộng đồng phủ nhận sự thật đã sống trước họ như thế nào ư ?! Quả thật, các cộng đồng đó có nhiều của cải hơn họ và mạnh hơn họ cũng như có nhiều di tích lịch sử của các thế hệ trước vẫn còn sót lại trên trái đất. Thế nhưng, những gì được tạo nên từ bàn tay của các thế hệ trước có thể hiện sức mạnh của họ nhưng chẳng giúp ích gì được cho họ khi hình phạt hủy diệt của Allah giáng xuống họ.
Apakah orang-orang yang mendustakan itu tidak berjalan di muka bumi, lalu mereka memperhatikan bagaimana akibat dari umat-umat yang mendustakan sebelum mereka sehingga mereka bisa memetik pelajaran darinya?! Umat-umat tersebut lebih banyak hartanya daripada mereka, lebih besar kekuatannya, dan lebih berkuasa di muka bumi, namun semua itu tidak berguna apa pun bagi mereka ketika azab Allah yang membinasakan datang kepada mereka.
The Lesson to be learned from what happened to Those Who Came before
Allah tells us about the nations who rejected their Messengers in ancient times. He mentioned the severe punishment they suffered despite their great strength, He mentioned the traces which they left behind in the earth and the great wealth they amassed. None of that availed them anything and could not prevent the punishment of Allah at all. That is because when the Messengers came to them with clear signs and decisive evidence, they did not pay any attention to them. Instead, they were content with the knowledge with them, or so they claimed, and they said that they did not need what the Messengers brought them. Mujahid said, "They said, we know better than them, we will not be resurrected and we will not be punished." As-Suddi said, "In their ignorance, they rejoiced in what they had of (worldly) knowledge. So Allah sent upon them a punishment which they could not escape or resist."
وَحَاقَ بِهِم
(and surrounded them.) means, encompassed them.
مَا كَانُواْ بِهِ يَسْتَهْزِءُونَ
(that at which they used to mock,) means, that which they used to disbelieve in and said would never happen,
فَلَمَّا رَأَوْاْ بَأْسَنَا
(So when they saw Our punishment,) means, when they saw with their own eyes the punishment which came upon them, they said,
قَالُواْ ءَامَنَّا بِاللَّهِ وَحْدَهُ وَكَـفَرْنَا بِمَا كُنَّا بِهِ مُشْرِكِينَ
(We believe in Allah Alone and reject (all) that we used to associate with Him as (His) partners. ) means, they affirmed that Allah is One and denied the false gods, but this was at the time when excuses were to no avail. This is like what Fir`awn said as he was drowning:
ءَامَنتُ أَنَّهُ لا إِلِـهَ إِلاَّ الَّذِى ءَامَنَتْ بِهِ بَنواْ إِسْرَءِيلَ وَأَنَاْ مِنَ الْمُسْلِمِينَ
(I believe that none has the right to be worshipped but He in Whom the Children of Israel believe, and I am one of the Muslims.) (10:90) But Allah said:
ءَالَنَ وَقَدْ عَصَيْتَ قَبْلُ وَكُنتَ مِنَ الْمُفْسِدِينَ
(Now (you believe) while you refused to believe before and you were one of the the corrupters.) (10:91) meaning, Allah did not accept this from him, because He had answered the prayer of His Prophet Musa, when he said,
وَاشْدُدْ عَلَى قُلُوبِهِمْ فَلاَ يُؤْمِنُواْ حَتَّى يَرَوُاْ الْعَذَابَ الاٌّلِيمَ
(And harden their hearts, so that they will not believe until they see the painful torment) (10:88). Allah says here:
فَلَمْ يَكُ يَنفَعُهُمْ إِيمَـنُهُمْ لَمَّا رَأَوْاْ بَأْسَنَا سُنَّةَ اللَّهِ الَّتِى قَدْ خَلَتْ فِى عِبَادِهِ
(Then their Faith could not avail them when they saw Our punishment. (Like) this has been the way of Allah in dealing with His servants.) means, this is the ruling of Allah concerning all those who repent only when they actually see the punishment: He does not accept that from them. It says in the Hadith:
«إِنَّ اللهَ تَعَالَى يَقْبَلُ تَوْبَةَ الْعَبْدِ مَالَمْ يُغَرْغِر»
(Allah will accept the repentance of His servant so long as the death rattle is not sounding in his throat.) Once the death rattle is sounding and the soul has reached the throat, and the dying person actually sees the angel (of death), then he can no longer repent. Allah says:
وَخَسِرَ هُنَالِكَ الْكَـفِرُونَ
(And there the disbelievers lost utterly.) This is the end of the Tafsir of Surah Ghafir. Praise and thanks be to Allah.
When their messengers brought clear proofs and great miracles to them, they denied them and were happy with the knowledge they had that contradicted whatever their messengers came with. So the very punishment they would mock when warned of by their messengers, came upon them.
Commentary
In verse 83, it was said: فَرِحُوا بِمَا عِندَهُم مِّنَ الْعِلْمِ (they exulted because of whatever of knowledge they had,) that is, when the messengers of Allah Ta’ ala came to these deniers, who were utterly oblivious to their end, with clear arguments in favor of tauhid (Oneness of Allah) and 'iman (faith), they took their knowledge to be better and truer than the knowledge brought by prophets, and started rejecting what they said. What was this knowledge with which the disbelievers were exultant to the extent that they would even reject the body of knowledge brought by prophets? It could be some sort of compounded ignorance' ا (رح) جھِل المُرَکَّب (aljahl-ul-murakkab whereby an ignorant person, despite his sheer ignorance, believes himself to be knowledgeable). This does not qualify to be 'knowledge' at all. Or, this knowledge of theirs means awareness in the fields of trade, industry and things like that. They really had expertise in these fields according to their time. The noble Qur'an alludes to this knowledge of theirs in a verse of Surah Ar-Rum in the following words: يَعْلَمُونَ ظَاهِرًا مِّنَ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَهُمْ عَنِ الْآخِرَةِ هُمْ غَافِلُونَ (They know something superficial of the worldly life, but of the Hereafter they are negligent.- Ar-Rum, 30:7) It means that these people do know a good deal about the material life of the world, and also know how to get most benefited by it, but are totally ignorant or heedless of the Hereafter where they have to live forever, either in bliss or in bane, and both of which are also everlasting. In this verse, even if we were to take this knowledge to be the worldly knowledge only, it would means 'since these people deny the Day of Judgment and the Hereafter and do not know, or want to know, its everlasting reward and punishment, therefore, they do not see anything beyond their knowledge of the apparent and are quite pleased with it, and as a result do not pay heed to areas of knowledge brought by the noble prophets.' (Mazhari)
Peygamberleri onlara apaçık deliller ile geldiğinde onları yalanladılar. Peygamberlerinin getirdiğine, muhalefet eden ilimlerine sarılıp ondan razı oldular. Peygamberlerinin kendilerini korkuttuğu ve alay ettikleri o azap onları yakalayıverdi.
Lorsque leurs messagers leur apportèrent les preuves évidentes, ils les traitèrent de menteurs et se satisfirent des connaissances qu’ils détenaient et qui étaient contraires à ce que leur apportaient leurs messagers. C’est alors que le châtiment dont les menaçaient leurs messagers et qu’ils raillaient s’abattit sur eux.
Quando i loro Messaggeri giunsero da loro con le chiare prove, li smentirono, ma costoro furono contenti di continuare a seguire quello che dicevano in contraddittorio a ciò che i loro Messaggeri avevano comunicato loro, così li colpì la punizione che deridevano, dalla quale i loro Messaggeri li mettevano in guardia.
Poslanici su svojim narodima donosili očita znamenja, no njihovi su se obmanuti narodi, tumarajući u neznanju, radovali i ponosili znanjem koje su imali, a koje je bilo u kontradikciji sa objavom. A domalo bi ih stigla zaslužena kazna kojoj su se rugali onda kad bi njome bili zastrašeni.
Đến khi các Sứ Giả của họ đến gặp họ với những bằng chứng rõ ràng để răn đe họ thì họ lại phủ nhận, và còn thỏa mãn mà tin theo kiến thức mà họ đang đã bác bỏ những gì do các Sứ Giả mang đến cho họ. Tuy nhiên với những điều họ thường chế nhạo đã bao vây họ bằng hình phạt mà các Sứ Giả đã từng cảnh báo họ
Kaya noong naghatid sa kanila ang mga sugo sa kanila ng mga patotoong maliwanag, nagpasinungaling sila sa mga ito at nalugod sila sa pagkapit sa taglay nila na kaalamang sumasalungat sa inihatid sa kanila ng mga sugo sa kanila. Bumaba sa kanila ang dati nilang tinutuya na pagdurusang dating ipinangangamba sa kanila ng mga sugo sa kanila.
Cuando sus mensajeros les trajeron pruebas claras y milagros poderosos, los negaron y se vanagloriaron con el conocimiento que tenían, contrario a lo que sus mensajeros les habían comunicado. Así que el mismo castigo del que se burlaban cuando sus mensajeros les advertían, cayó sobre ellos.
Ketika para rasul datang kepada mereka dengan bukti-bukti yang nyata dan mukjizat-mukjizat yang mengagumkan, mereka mendustakannya. Sebaliknya, mereka rela berpegang kepada ilmu mereka yang bertentangan dengan apa yang dibawa oleh para rasul mereka, sehingga turunlah kepada mereka apa yang mereka remehkan sebelumnya, yaitu azab yang telah diperingatkan oleh para rasul mereka.
E quando videro la Nostra punizione, dissero, riconoscendo la propria colpa, quando ciò non avrebbe più potuto giovarli: "Crediamo in Allāh solo e rinneghiamo gli idoli e soci che adoravamo all'infuori di Lui"
Entonces, al ver Mi castigo, comenzaron a reconocer, en un momento en que reconocer a Al-lah no los podía beneficiar. Decían: “Creemos solo en Al-lah, y rechazamos a todos los copartícipes e ídolos que adorábamos en lugar de Él”.
Then, when they saw My punishment they began confessing, at a time when no confession would benefit them, saying, “We bring faith upon Allah alone, and reject whatever partners and idols we would worship instead of Him.”
Nakon što bi se nevjernici, poricatelji poslanikā, uvjerili da će biti kažnjeni, priznali bi odmah svoju grešku, ali se tad njihovo priznanje ne bi uzelo u obzir. Izjavili bi da vjeruju u Allaha, Silnog, Milostivog, te da se odriču svih drugih božanstava, kumira i idola, kojima su robovali.
Azabımızı gördükleri zaman kabul etmelerinin kendilerine fayda vermediği zaman ikrar ederek şöyle dediler: "Yalnızca Yüce Allah'a iman ettik. O'nun dışında ibadet ettiğimiz putları ve ortakları inkâr ettik."
Lorsqu’ils verront Notre châtiment, ils diront en guise d’aveu, au moment où l’aveu ne leur sera plus d’aucune utilité: Nous croyons en Allah Seul et mécroyons en tous les associés et idoles que Nous adorions en dehors de Lui.
Ketika mereka menyaksikan azab Kami, mereka mengaku saat pengakuan tidak berguna lagi dengan mengatakan, “Kami beriman kepada Allah semata dan kami kafir kepada apa yang selama ini kami sembah berupa sekutu-sekutu dan berhala-berhala.”
Mãi khi họ nhìn thấy sự trừng phạt của TA thì họ lại thú tội khi mà lời thú tội chẳng giúp ích gì được cho họ cả, họ thưa: Bầy tôi đã tin tưởng vào Allah duy nhất, song phủ nhận những kẻ hợp tác và những bụt tượng mà bầy tôi đã tôn thờ ngoài Ngài.
Kaya noong nakakita sila sa pagdurusang dulot Namin, nagsabi sila habang mga umaamin sa sandaling walang ipinakikinabang sa kanila ang pag-amin: "Sumampalataya kami kay Allāh lamang at tumanggi kaming sumampalataya sa anumang kami dati ay sumasamba niyon bukod pa sa Kanya, na mga katambal at mga anito."
Azabımızın indiğini gördükleri vakit iman etmeleri onlara fayda vermedi. Azap kendilerine indiğinde fayda vermemesi Yüce Allah'ın kulları hakkında süre gelen kanunudur. Kâfirler, Allah'ı küfretmeleri ve azap kendilerine tayin edilmeden önce tövbe etmemeleri sebebi ile kendi nefislerini helaka sürükleyerek azap indiğinde hüsrana uğradılar.
Knowledge is of two kinds. One is that which enables human beings to make worldly progress. The other is that which shows the path leading to success in the Hereafter. Those who possess worldly knowledge immediately receive the substantial benefits of this knowledge in the shape of worldly progress. Whereas the result of the knowledge of the Hereafter is not immediately visible in a tangible form. That is why the possessor of this knowledge comes to be degraded by worldly people. This difference creates a superiority complex in those who are in possession of worldly knowledge. So, when prophets appeared among such people, they considered themselves superior and the prophets inferior. So much so, that they started ridiculing the prophets. But God caused them to be destroyed in spite of all their powers and superior development. Now their remains are to be found either in the form of ruins lying above or interred deep in the earth. In this way, God Almighty has set a historical example for human beings—that the secret of permanent success lies in the knowledge of the Hereafter and not in worldly knowledge. The prophets were initially rejected by their communities. The prophets had all the force of argument on their side, but these communities were not prepared to accept their credo. Finally, God made them aware of the reality in the language of punishment. Only then did they bow down before the truth. But this was of no avail, because only that admission of truth is desirable and useful which is arrived at on the basis of arguments. Any such admission which is made after seeing the divine punishment is worthless.
So their bringing faith upon seeing the punishment descending upon them, did not benefit them. This is the way of Allah that has been consistent among His servants: that their bringing faith upon seeing the punishment is of no use. The disbelievers doomed themselves at the time when the punishment descended, by having put themselves in a place of destruction because of their disbelief in Allah and not repenting from it before seeing the punishment.
Sin embargo, al ver el castigo que descendía sobre ellos, creer no los benefició. Este es el modo en que Al-lah ha sido consecuente con Sus siervos: que de nada les sirvió creer al ver venir el castigo. Los incrédulos se condenaron por no creer en los profetas cuando les transmitían el mensaje, porque en el momento en que comienza a descender el castigo, ya no sirve de nada creer.
Leur foi, qui aura pour origine la vue de notre châtiment s’abattre sur eux, ne leur sera pas bénéfique. Ceci est la loi établie par Allah qui s’applique à Ses serviteurs: la foi leur sera inutile lorsqu’ils verront le châtiment de leurs yeux. Les mécréants perdront leurs âmes à cause de leur mécréance et pour ne pas s’en être repenti avant de voir le châtiment.
La loro fede, quando videro che la Nostra punizione li avrebbe colpiti, non fu loro utile. Questa è la Legge di Allāh applicata ai Suoi sudditi: non gioverà loro la fede nel momento in cui vedranno la punizione; i miscredenti persero sé stessi, conducendosi alla distruzione, quando vennero colpiti dalla punizione, poiché non credevano in Allāh e non si pentirono prima di subire la punizione.
Ngunit hindi nangyaring ang pananampalataya nila – nang nakita nila ang pagdurusang dulot Namin na bumababa sa kanila – ay mapakikinabangan para sa kanila. Bilang kalakaran ni Allāh na naganap sa mga lingkod Niya, hindi magpapakinabang sa kanila ang pananampalataya nila kapag nakikita na nila ang pagdurusa. Nalugi ang mga tagatangging sumampalataya sa sandali ng pagbaba ng pagdurusa sa mga sarili nila dahil sa paghahatid sa mga ito sa mga hatiran ng kapahamakan dahilan sa kawalang-pananampalataya nila kay Allāh at kawalan ng pagbabalik-loob bago ng pagkakita ng pagdurusa.
Međutim, njima to priznanje nimalo ne bi koristilo, jer je došlo kasno; kad nastupi kazna, pokajanje se tad ne uzima u obzir. Allahov je zakon u svemiru da se od nevjernikā ne prima vjerovanje niti pokajanje nakon što ih pogodi kazna. Ovako Svemogući Allah uništava Svoje neprijatelje, ohole, one koji se ne pokaju onda kad je pokajanje mjerodavno.
Nhưng đức tin của họ chẳng giúp ích gì được cho họ khi đã nhìn thấy hình phạt của TA giáng xuống họ. Đó là qui luật của Allah dùng để áp dụng đối với đám bầy tôi của Ngài. Bởi vì đức tin của họ lúc đó không bao giờ đem lại lợi ích cho họ được vì họ đã nhìn thấy hình phạt ngay trước mắt. Và những kẻ không có đức tin sẽ thua thiệt khi Ngài giáng hình phạt lên bản thân họ bằng cả sự hủy diệt vì lý do họ đã phủ nhận nơi Allah cũng như không sám hối trước khi nhìn thấy sự trừng phạt của Ngài.
Ketika mereka telah menyaksikan azab Kami turun atas mereka, maka ketika itu iman mereka tidak berguna lagi sedikit pun bagi mereka. Sunatullah yang berlaku pada hamba-hamba-Nya yang telah berlalu bahwa iman mereka tidak berguna manakala mereka menyaksikan azab Allah. Orang-orang kafir itu merugi manakala azab datang karena mereka telah menjerumuskan diri mereka ke dalam sebab-sebab kebinasaan akibat berupa kekufuran mereka kepada Allah dan tidak bertobatnya mereka darinya sebelum mereka melihat azab.
In verse 85, it was said: فَلَمْ يَكُ يَنفَعُهُمْ إِيمَانُهُمْ (But, their profession of faith was not [ competent ] to benefit them, once they had seen Our punishment), that is, it is after seeing the punishment that these people are confessing to the true faith, but a declaration of faith at this late hour is not acceptable and trustworthy with Allah. It appears in Hadith: یَقبَلِ اللہ توبۃ العبد مالم یغرغر (Allah accepts the taubah [ repentance ] of the servant before the agony and rattle of death overtakes him). (Ibn Kathir) Similarly, once Divine punishment has come face to face, no repentance and no declaration of faith made by anyone remains acceptable.
اللَّھُمَّ اِنَّا نَسٔلک العفو والعافیہ والتوبۃ قبل الموت و الیسر والمعافاۃ عند الموت والمغفرۃ الرّحمۃ بعد الموت ببرکۃ ا (رح) ل حٰمٓ و صلی اللہ تعالیٰ علی النّبیّ الکریم۔
O Allah, we ask of You the obliteration of all sins, and well-being, and repentance before death, and ease and pardon at the time of death, and forgiveness and mercy after death with the barakah of 'Al Ha Meem, and blessings of Allah on the noble prophet ﷺ)
Al-hamdu1i11ah
The Commentary on
Surah Al-Mu'min
[ Ghafir ]