Ha. Mīm. Nauna na ang pagtatalakay sa mga kapareho ng mga ito sa simula ng Kabanata Al-Baqarah.
Ḥā mīm. Pembahasan tentang huruf-huruf semacam ini sudah ada di awal surah Al-Baqarah.
Ha’. Mim. La explicación sobre las letras inconexas fue expuesta anteriormente en la sura La Vaca.
(Hâ, Mîm) Bu hususta benzer bir açıklama Bakara suresinin başında zikredilmiştir.
1- Hâ, Mîm.
2- (Bu Kitap) Rahmân ve Rahîm (olan Allah) tarafından indirilmiştir.
3- O, bilen bir toplum için âyetleri gereği gibi açıklanmış bir kitap, Arapça bir Kur’ân’dır.
4- Müjdeleyici ve uyarıcı olarak (indirilmiştir). Ama onların çoğu yüz çevirdiler. Bundan dolayı artık onlar işitmezler.
5- Dediler ki:“Bizi davet ettiğin şeye karşı kalplerimiz örtüler içindedir. Kulaklarımızda bir ağırlık ve bizimle senin aranda da bir perde vardır. O nedenle sen yapacağını yap, şüphesiz biz de yapacağız.”
6- De ki:“Ben ancak sizin gibi bir insanım. Ancak bana sizin ilâhınız ancak bir tek ilâh olduğu vahyediliyor. O halde O’na ulaştıran dosdoğru yola girin ve O’ndan mağfiret dileyin. Müşriklerin vay haline!”
7- Onlar, zekât vermezler/arınmazlar, üstelik âhireti de kesinlikle inkâr ederler.
8- İman edip salih ameller işleyenlere gelince onlar için kesintisiz bir mükafat vardır.
(Mekke’de inmiştir. 54 âyettir)
2. Yüce Allah, bu şerefli Kitab’ın, bu güzel Kur’ân’ın, rahmeti her şeyi kuşatmış bulunan “Rahmân ve Rahîm (olan Allah) tarafından indirilmiş” olduğunu kullarına haber vermektedir.
O’nun rahmetinin en büyük ve en üstün özelliklerinden birisi de bu Kitabı indirmesidir. Bu Kitap sayesinde ilim, hidâyet, aydınlık, şifa, rahmet ve pek çok hayırlar gerçekleşmiştir. Bunlar da Allah’ın kulları üzerindeki en üstün nimetlerindendir. Zira bu Kitap, dünya ve âhirette mutluluğa giden yolu gösterir.
3. Daha sonra Yüce Allah, bu Kitabın açıklamalarının eksiksiz olduğunu belirterek O’nu övmekte ve ondan:“Âyetleri gereği gibi açıklanmış” diyerek söz etmektedir. Yani bu kitap her bir hususu gerekli sınırları çerçevesinde geniş geniş açıklamıştır. Bu da tam anlamı ile bir açıklamayı ve her şeyi birbirinden ayırt etmeyi, hakikatleri birbirine karışmayacak şekilde ortaya koymayı ifade eder.
Bu Kitap “Arapça bir Kur’ân’dır”dillerin en mükemmeli olan, fasih Arap dili ile indirilmiş, âyetleri geniş geniş açıklanmış Arapça bir kitaptır.“Bilen bir toplum için” yani lafzı açıklık kazandığı gibi, manası da böyle bir topluluk tarafından açıkça anlaşılsın, hidâyeti sapıklıktan, doğruluğu eğrilikten açıkça ayırt edebilsinler diye böyle indirilmiştir. Hidâyetin sapıklıklarını, açıklamanın da körlüklerini artırmaktan başka bir işe yaramadığı cahillere gelince bu Kitaptaki ifadeler onlar için değildir. Çünkü:“Onları uyarsan da uyarmasan da onlar için birdir; iman etmezler.”(el-Bakara, 2/6)
4. “Müjdeleyici ve uyarıcı olarak (indirilmiştir).” Bu Kitap, dünya ve âhiretteki mükâfatları müjdeler, dünya ve âhiretteki cezalara karşı da uyarır. Bunların genişçe açıklamalarını zikrettiği gibi müjdeleme ve uyarmanın kendisiyle gerçekleşeceği sebep ve vasıfları da zikretmiştir.
İşte bunlar, bu Kitab’ın sıfatlarıdır. Bundan dolayı bu Kitab’ın kabul ve itaat ile, iman ile ve gereğince amel ile karşılanması, kabul edilmesi gerekir. Ancak insanların pek çoğu, kibirlilerin tavrı ile bu Kitaptan yüz çevirmişlerdir. “Bundan dolayı artık onlar işitmezler.” onu kabul etmez ve çağrısına uymazlar. Her ne kadar onlar dinen aleyhlerinde delilin ortaya konmasını sağlayacak şekilde (lafzını kulakları ile) işitmiş olsalar da onu kabul etmezler.
5. Bu Kitap’tan yüz çeviren kimseler, o Kitab’a ulaşmayı sağlayan kapıları yüzlerine kapatmak sureti ile ondan yararlanmadıklarını açıklayarak “dediler ki: Bizi davet ettiğin şeye karşı kalplerimiz örtüler içindedir. Kulaklarımızda bir ağırlık” sağırlık vardır, bundan dolayı seni işitmiyoruz. “Bizimle senin aranda da bir perde vardır” seni görmüyoruz.
Bundan maksat şudur: Onlar, her bakımdan bu Kitaptan yüz çevirdiklerini açıkça ortaya koydular. Bu Kitaba nefret duyduklarını, izlemekte oldukları yoldan da hoşnut olduklarını açıkladılar. Bundan dolayı da:“O nedenle sen yapacağını yap, şüphesiz biz de yapacağız, dediler.” Sen dinin gereğince amel etmeye razı olduğun gibi, biz de kendi dinimiz gereği amel etmeye bütünü ile razıyız.
Bu, ilâhî yardımdan mahrum kalmanın en ağır şekillerindendir. Çünkü sapıklığı hidâyete tercih ettiler, küfrü iman ile değiştirdiler ve âhiretlerini verip dünyayı satın aldılar.
6. Ey Peygamber! “de ki: Ben ancak sizin gibi bir insanım. Ancak bana sizin ilâhınız ancak bir tek ilâh olduğu vahyediliyor.”Yani benim vasfım ve görevim işte budur. Ben sizin gibi bir insanım, benim elimde hiçbir yetki yoktur ve sizin acele gelmesini istediğiniz şey, benim yanımda değildir. Allah’ın beni size üstün kıldığı, ayrıcalık verdiği ve bana özellikle ihsan ettiği şey ise bana verdiği bu vahiydir. Bana ona uymamı ve sizi de ona davet etmemi emretmiştir.“O halde O’na ulaştıran dosdoğru yola girin.” Benim verdiğim haberleri tasdik etmek, emirlerine uymak, yasaklarından kaçınmak sureti ile Yüce Allah’a ulaştıran yolu izleyin. İşte istikametin (dosdoğru yol üzere olmanın) gerçek manası budur. Sonra da bunun üzerinde ısrarla devam edin.
Yüce Allah’ın:“O’na” buyruğunda, ihlâsa dikkat çekilmektedir. Yani amelde bulunan kimse, amelini yaparken maksadı ve gayesi, Yüce Allah'ın rızası, O’nun lütuf ve ihsan yurduna ulaşmak olmalıdır. Böylelikle onun ameli ihlaslı, geçerli ve faydalı olur. Bu olmadığı takdirde ise onun ameli batıldır, boşunadır.
Kul, her ne kadar dosdoğru yolda ilerlemeye gayret gösterse bile bazı hallerde verilen bir emri kusurlu işlemek yahut bir yasağı işlemek gibi bu yolda tökezlemesi kaçınılmaz olduğundan dolayı Yüce Allah, bunun da ilacını kullara göstermekte ve tevbeyi de kapsayan istiğfarı emrederek şöyle buyurmaktadır: “Ve O’ndan mağfiret dileyin.”
Daha sonra da istikameti terk edenleri tehdit ederek de şöyle buyurmaktadır: Herhangi bir fayda sağlayamayan, zarar veremeyen, öldüremeyen, hayat veremeyen, öldükten sonra da diriltemeyen Allah’tan başka varlıklara ibadet eden “müşriklerin vay haline!”
7. “Onlar zekât vermezler/arınmazlar...”Bunlar kendilerini günah kirlerine gömerler, Rablerini tevhid etmek ve O’na ihlâs ile yönelmek sureti ile temizlenip arınmazlar. Namaz kılmazlar, zekât da vermezler. Onlar tevhid ve namaz sayesinde Yaratıcıya ihlâsla yönelmedikleri gibi zekât ve benzeri amellerle de Allah’ın yarattıklarına faydalı olmazlar.“üstelik âhireti de kesinlikle inkâr ederler.” Öldükten sonra dirilişe de cennete ve cehenneme de iman etmezler. Bundan dolayı kalplerinden korku gitti mi hemen âhirette kendilerine zararlı olacak şeyleri işlemeye kalkışırlar.
8. Yüce Allah, kâfirleri söz konusu ettikten sonra mü’minleri, onların niteliklerini ve mükâfatlarını söz konusu ederek şöyle buyurmaktadır:
Bu Kitab’a ve bu Kitab’ın içerdiği inanılması gereken şeylere “iman edip salih ameller işleyenlere” imanlarının samimiyetini ihlâs ve peygambere tâbi olma vasıflarına sahip olan salih amellerle ortaya koyanlara “gelince onlar için kesintisiz” ve büyük “bir mükafat vardır.” Bu mükafat bitip tükenmez. Ardı arkası kesilmez. Devam edip gider, her an artıp durur, bütün lezzet ve arzuları ihtiva eder.
{Ha.Mim} là những chữ cái được dùng để khai đề cho chương Kinh. Ý nghĩa của nó đã được trình bày ở phần đầu của chương Al-Baqarah.
Ḥā Mīm. The discussion on similar letters has already passed in Sūrah Al-Baqarah.
Which was revealed in Makkah
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَـنِ الرَّحِيمِ
In the Name of Allah, the Most Gracious, the Most Merciful.
Description of the Qur'an, and what Those Who turn away from it say.
حـم - تَنزِيلٌ مِّنَ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
(Ha Mim. A revelation from the Most Gracious, the Most Merciful.) means, the Qur'an is revealed from the Most Gracious, Most Merciful. This is like the Ayat:
قُلْ نَزَّلَهُ رُوحُ الْقُدُسِ مِن رَّبِّكَ بِالْحَقِّ
(Say Ruh Al-Qudus (Jibril) has brought it down from your Lord with truth) (16:102).
وَإِنَّهُ لَتَنزِيلُ رَبِّ الْعَـلَمِينَ - نَزَلَ بِهِ الرُّوحُ الاٌّمِينُ - عَلَى قَلْبِكَ لِتَكُونَ مِنَ الْمُنْذِرِينَ
(And truly, this is a revelation from the Lord of all that exists, Which the trustworthy Ruh (Jibril) has brought down upon your heart that you may be (one) of the warners.) (26:192-194).
كِتَـبٌ فُصِّلَتْ ءَايَـتُهُ
(A Book whereof the Ayat are explained in detail) means, its meanings are clear and its rulings are sound and wise.
قُرْءَاناً عَرَبِيّاً
(a Qur'an in Arabic) means, because it is a clear Arabic Qur'an, its meanings are precise and detailed and its words are clear and not confusing. This is like the Ayah:
كِتَابٌ أُحْكِمَتْ ءايَـتُهُ ثُمَّ فُصِّلَتْ مِن لَّدُنْ حَكِيمٍ خَبِيرٍ
((This is) a Book, the Ayat whereof are completed, and then explained in detail from One (Allah), Who is All-Wise Well-Acquainted) (11:1). meaning, it is miraculous in its wording and in its meanings.
لاَّ يَأْتِيهِ الْبَـطِلُ مِن بَيْنِ يَدَيْهِ وَلاَ مِنْ خَلْفِهِ تَنزِيلٌ مِّنْ حَكِيمٍ حَمِيدٍ
(Falsehood cannot come to it from before it or behind it, (it is) sent down by the All-Wise, Worthy of all praise.) (41:42).
لِقَوْمٍ يَعْلَمُونَ
(for people who know.) means, this clear style will be readily understood by scholars who are thoroughly versed in knowledge.
بَشِيراً وَنَذِيراً
(Giving glad tidings and warning,) means, sometimes it brings glad tidings to the believers, and sometimes it brings a warning to the disbelievers.
فَأَعْرَضَ أَكْثَرُهُمْ فَهُمْ لاَ يَسْمَعُونَ
(but most of them turn away, so they hear not.) means, most of the Quraysh did not understand anything of it at all, despite the fact that it was so clear.
وَقَالُواْ قُلُوبُنَا فِى أَكِنَّةٍ
(And they say: "Our hearts are under coverings...") meaning, they are wrapped and screened,
مِمَّا تَدْعُونَا إِلَيْهِ وَفِى ءَاذانِنَا وَقْرٌ
(from that to which you invite us; and in our ears is deafness,) means, `we are deaf to the message you bring to us.'
وَمِن بَيْنِنَا وَبَيْنِكَ حِجَابٌ
(and between us and you is a screen,) `so nothing of what you say reaches us.'
فَاعْمَلْ إِنَّنَا عَـمِلُونَ
(so work you (on your way); verily, we are working) means, go your way, and we will go our way, and we will not follow you.
Ħâ, Mîm: Il a déjà été question de telles lettres séparées au début de Sourate Al-Baqarah.
"Ha Mim. Diturunkan dari Yang Maha Pemurah lagi Maha Penyayang. Kitab yang dijelaskan ayat-ayatnya, yakni bacaan dalam bahasa Arab, untuk kaum yang mengetahui, yang membawa berita gembira dan yang membawa peringatan, tetapi kebanyakan mereka berpaling; maka mereka tidak mau mendengarkan. Mereka berkata, 'Hati kami berada dalam tutupan terhadap apa yang kamu seru kami kepadanya dan di telinga kami ada sumbatan dan di antara kami dan kamu ada dinding, maka bekerjalah kamu; sesungguhnya kami bekerja pula.' Katakanlah, 'Bahwasanya aku hanyalah seorang manusia seperti kamu, diwahyukan kepadaku bahwasanya sesembahan kamu adalah sesembahan Yang Maha Esa, maka tetaplah pada jalan yang lurus menuju kepadaNya dan mohonlah ampun kepadaNya. Dan kecelakaan yang besarlah bagi orang-orang yang mempersekutukanNya, yaitu orang-orang yang tidak menunaikan zakat dan mereka kafir akan adanya akhirat. Sesungguhnya orang-orang yang beriman dan mengerjakan amal yang shalih mereka mendapat pahala yang tiada putus-putusnya'." (Fushshilat: 1-8).
Makkiyah
(2) Allah سبحانه وتعالى mengabarkan hamba-hambaNya bahwa Kitab suci yang sangat mulia dan al-Qur`an yang sangat indah ini adalah ﴾ تَنزِيلٞ ﴿ "diturunkan," dan berasal ﴾ مِّنَ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ ﴿ "dari Yang Maha Pemurah lagi Maha Penyayang," yang rahmatNya meliputi segala sesuatu, yang di antara rahmatNya yang paling besar dan paling mulia adalah diturunkannya al-Kitab (al-Qur`an) ini sendiri, yang dengannya dapat diraih berbagai ilmu, petunjuk, nur, kesembuhan, rahmat, dan kebaikan yang berlimpah, yang menjadikannya di antara nikmatNya yang termulia atas hamba-hambaNya, dan ia adalah jalan kebahagiaan di dua negeri (dunia dan akhirat).
(3) Kemudian Allah menyanjung al-Qur`an ini dengan ke-sempurnaan penjelasan, seraya berfirman, ﴾ فُصِّلَتۡ ءَايَٰتُهُۥ ﴿ "Yang di-jelaskan ayat-ayatnya," artinya, yang dijelaskan segala sesuatu dari macam-macamnya satu-persatu. Ini mengharuskan penjelasan yang sempurna dan pembedaan antara segala sesuatu serta pemilahan hal-hal yang sesungguhnya, ﴾ قُرۡءَانًا عَرَبِيّٗا ﴿ "yakni bacaan dalam bahasa Arab," maksudnya, dengan bahasa yang fasih, bahasa yang paling sempurna. Ayat-ayatnya dijelaskan dan dijadikan dalam bahasa Arab, ﴾ لِّقَوۡمٖ يَعۡلَمُونَ ﴿ "untuk kaum yang mengetahui." Maksudnya, su-paya maknanya jelas bagi mereka sebagaimana lafazhnya, supaya petunjuknya jelas (dapat dipisahkan) dari kesesatan dan yang bengkok dari yang lurus. Adapun orang-orang yang bodoh yang petunjuk malah makin membuat mereka sesat, dan penjelasan makin membuat mereka buta, maka al-kalam (al-Qur`an) ini tidak dimaksudkan untuk mereka, dan
﴾ سَوَآءٌ عَلَيۡهِمۡ ءَأَنذَرۡتَهُمۡ أَمۡ لَمۡ تُنذِرۡهُمۡ لَا يُؤۡمِنُونَ 6 ﴿
"Sama saja bagi mereka, kamu beri peringatan atau tidak kamu beri peringatan, mereka tidak juga akan beriman." (Al-Baqarah: 6).
(4) ﴾ بَشِيرٗا وَنَذِيرٗا ﴿ "Yang membawa berita gembira dan yang mem-bawa peringatan," maksudnya, membawa berita gembira berupa pahala di dunia dan di akhirat, dan membawa peringatan berupa siksa di dunia dan akhirat.
Lalu Allah menjelaskan rinciannya, menyebutkan sebab-sebab dan karakter-karakter yang dengannya kabar gembira dan peringatan itu terlaksana. Ciri-ciri yang dimiliki al-Qur`an ini meng-haruskan supaya ia direspon dengan sikap menerima, tunduk, meyakini, dan mengamalkannya. Akan tetapi kebanyakan manusia berpaling seperti berpalingnya orang-orang yang menyombongkan diri, ﴾ فَهُمۡ لَا يَسۡمَعُونَ ﴿ "maka mereka tidak mau mendengarkan"nya dengan tujuan menerima dan merespon positif, sekalipun mereka telah mendengarnya yang dengannya hujjah syar'i telah tegak atas mereka.
(5) ﴾ وَقَالُواْ ﴿ "Mereka berkata," maksudnya, orang-orang yang berpaling dari al-Qur`an itu berkata untuk menjelaskan keengganan mereka mengambil pelajaran darinya dengan menutup semua pintu yang bisa menyampaikan kepadanya, ﴾ قُلُوبُنَا فِيٓ أَكِنَّةٖ ﴿ "Hati kami ber-ada dalam tutupan," penutup yang menutupi ﴾ مِّمَّا تَدۡعُونَآ إِلَيۡهِ وَفِيٓ ءَاذَانِنَا وَقۡرٞ ﴿ "terhadap apa yang kamu seru kami kepadanya, dan di telinga kami ada sumbatan," maksudnya, tuli sehingga kami tidak dapat mendengar-mu, ﴾ وَمِنۢ بَيۡنِنَا وَبَيۡنِكَ حِجَابٞ ﴿ "dan di antara kami dan kamu ada dinding," sehingga kami tidak dapat melihatmu. Maksudnya, mereka me-nampakkan sikap berpaling dari al-Qur`an dari segala sisi, dan mereka menampakkan kebencian kepadanya dan puas dengan apa yang mereka anut. Maka dari itu mereka berkata, ﴾ فَٱعۡمَلۡ إِنَّنَا عَٰمِلُونَ ﴿ "Maka bekerjalah kamu; sesungguhnya kami bekerja pula," maksudnya, sebagaimana kamu puas mengamalkan agamamu, maka kami pun sangat puas mengamalkan agama kami. Ini benar-benar sikap mengabaikan yang sangat kentara, di mana mereka rela dengan kesesatan, menjauhi petunjuk dan lebih mengutamakan kekafiran daripada keimanan, dan mereka menjual akhirat dengan dunia.
(6-7) ﴾ قُلۡ ﴿ "Katakanlah" kepada mereka, wahai Nabi ﴾ إِنَّمَآ أَنَا۠ بَشَرٞ مِّثۡلُكُمۡ يُوحَىٰٓ إِلَيَّ ﴿ "Bahwasanya aku hanyalah seorang manusia seperti kamu, diwahyukan kepadaku," inilah sifat dan tugasku, yaitu bahwa aku adalah manusia biasa, aku tidak memiliki wewenang apa pun, dan aku juga tidak memiliki apa yang kalian minta segera. Sesung-guhnya Allah hanya mengutamakanku atas kalian, mengistimewa-kanku dengan wahyu yang diwahyukanNya kepadaku dan me-merintahku untuk mengikutinya dan mengajak kalian kepadanya. ﴾ فَٱسۡتَقِيمُوٓاْ إِلَيۡهِ ﴿ "Maka tetaplah pada jalan yang lurus menuju kepadaNya," maksudnya, tempuhlah jalan yang dapat mengantarkan kepada Allah سبحانه وتعالى, dengan cara membenarkan berita yang aku sampaikan dan mengikuti perintah dan menjauhi larangan. Inilah hakikat istiqamah. Kemudian konsisten kepadanya. Ungkapan, ﴾ إِلَيۡهِ ﴿ "ke-padaNya" mengingatkan tentang keikhlasan, dan orang yang akan beramal hendaknya menjadikan tujuan dan niat beramalnya adalah untuk sampai kepada Allah dan kepada negeri kemuliaanNya. Maka dengan begitu amalnya tulus, shalih lagi bermanfaat, dan dengan terabaikannya ikhlas maka amalnya menjadi sia-sia.
Oleh karena seorang hamba, sekalipun ia telah bersungguh-sungguh untuk tetap istiqamah, pasti terjadi kekeliruan darinya karena mengabaikan perintah atau melakukan yang dilarang, maka Allah menyuruh mengobatinya dengan beristighfar yang mengan-dung makna taubat, seraya berfirman, ﴾ وَٱسۡتَغۡفِرُوهُۗ ﴿ "Dan mohonlah ampun kepadaNya." Kemudian Allah mengancam orang yang menga-baikan istiqamah, seraya berfirman, ﴾ وَوَيۡلٞ لِّلۡمُشۡرِكِينَ 6 ٱلَّذِينَ لَا يُؤۡتُونَ ٱلزَّكَوٰةَ ﴿ "Dan kecelakaan yang besarlah bagi orang-orang yang mempersekutu-kanNya, yaitu orang-orang yang tidak menunaikan zakat." Yaitu orang-orang yang menyembah apa-apa yang tidak mampu mendatang-kan manfaat, mudarat, kematian, kehidupan dan tidak pula mampu menghidupkan kembali. Dan mereka menginjak-injak diri mereka[84], tidak membersihkannya dengan mengesakan Allah, Rabb mereka dan ikhlas kepadaNya. Mereka tidak melakukan shalat dan tidak juga membayar zakat. Tidak ada keikhlasan kepada sang Pencipta dengan tauhid dan shalat, dan tidak ada pula pemberian manfaat kepada sesama dengan menunaikan zakat dan lain-lainnya.
﴾ وَهُم بِٱلۡأٓخِرَةِ هُمۡ كَٰفِرُونَ ﴿ "Dan mereka kafir akan adanya akhirat." Arti-nya, mereka tidak beriman kepada kebangkitan, kepada adanya surga ataupun adanya neraka. Maka dari itu, setelah rasa takut sirna dari hati mereka, maka mereka berani melakukan apa yang telah mereka lakukan, yaitu perbuatan yang dapat mencelakakan mereka di akhirat.
(8) Setelah menjelaskan orang-orang kafir, maka Allah menjelaskan orang-orang beriman, sifat mereka dan balasan untuk mereka, seraya berfirman, ﴾ إِنَّ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ ﴿ "Sesungguhnya orang-orang yang beriman" kepada kitab al-Qur`an ini dan apa-apa yang dikan-dungnya dari iman yang diserukan kepadanya, dan mereka mem-benarkan iman mereka dengan amal shalih yang mencakup ikhlas dan mutaba'ah (mengikuti Rasulullah), ﴾ لَهُمۡ أَجۡرٌ ﴿ "mereka mendapat pahala" yang sangat besar ﴾ غَيۡرُ مَمۡنُونٖ ﴿ "yang tiada putus-putusnya," yakni, tidak pernah terhenti dan tidak pernah habis, melainkan terus mengalir sepanjang waktu, selalu bertambah sepanjang masa, penuh dengan semua kelezatan dan hal-hal yang menyenangkan.
(Ħæ, Mī-īm حمٓ) Lettere simili sono presenti all'inizio della Surat Al-Baqarah.
O kur’anskim skraćenicama već je bilo govora na početku sure el-Bekara.
Ovu mudru Knjigu Resulullahu, sallallahu alejhi ve sellem, objavljuje Allah, Milostivi i Samilosni.
Questo Corano è stato rivelato da Allāh, Il Compassionevole, Il Misericordioso.
Ce Coran est la Révélation d’Allah, le Tout Miséricordieux, le Très Miséricordieux.
Đây là Kinh Qur'an được ban xuống bởi Allah, Đấng Rất Mực Độ lượng, Đấng Rất Mực Khoan Dung
Commentary
The seven Surahs that commence with "Ha Meem" are known as "Al Hameem' or 'Hawameem'. Some more words are added as suffixes in their names to differentiate between them, for example, the 'Ha Meem' of Surah Mu'min is called "Ha Meem Al-Mum'in, and 'Ha Meem' of this Surah is called 'Ha Meem Sajdah' or 'Ha Meem Fussilat'. Both the names of this Surah are well-known.
The first addressees of this Surah are Quraysh of ` Arabia among whom Qur'an was revealed in their own language. They had witnessed the marvel of the Qur'an, and they had also seen innumerable miracles of the Holy Prophet ﷺ . And yet they turned away from the Qur'an. What to say of understanding, they did not even bear to listen to the Qur'an. Eventually, in response to the affectionate advices of the Holy Prophet ﷺ ، they declared that they neither understand what he says, nor do their hearts accept it, nor are their ears prepared to listen to it, and that there are double barriers between him and them, so he should carry on with his business and leave them to their own.
This is the meaning of the first five verses of this Surah. In these verses, Allah Almighty has specially addressed and advised Quraysh that Qur'an has been revealed in Arabic language, so that you do not have any difficulty in understanding the contents. At the same time three qualities of the Holy Qur'an have been stated. Firstly it is said, فُصِّلَتْ آيَاتُهُ Here, the word fussilat' is a derivative of fasl which originally means distinguishing the subjects by separating them. So فُصِّلَتْ means stating things very clearly by explaining in detail, either by separating them subject - wise in different chapters, or by mentioning them at one place. Different subjects like injunctions of Shari'ah, stories, beliefs, refutation of the people of false beliefs, etc. have been stated separately in the verses of the Holy Qur'an, and each subject has been explained by examples as well. The second and third qualities of the Holy Qur'an have been stated as that of communicating good news of everlasting happiness to the believers and of warning the non-believers of perpetual scourges.
Este Corán es una revelación de Al-lah, el Compasivo, el Misericordioso.
Bu Kur'an, Rahman ve Rahîm olan Yüce Allah tarafından indirilmiştir.
This Qur’ān is a revelation from Allah, the Beneficent, the Merciful.
Al-Qur`ān ini diturunkan dari Allah Yang Maha Pengasih lagi Maha Penyayang.
Ang Qur'ān na ito ay isang pagbababa mula kay Allāh, ang Napakamaawain, ang Maawain,
Suatu kitab yang ayat-ayatnya dijelaskan dengan penjelasan paling jelas dan paling sempurna dan Al-Qur`ān ini dituliskan dengan bahasa Arab bagi kaum yang mengetahui karena mereka adalah orang-orang yang mengambil manfaat dari makna-maknanya dan kandungannya yang merupakan petunjuk menuju kebenaran.
Un Libro in cui sono stati presentati i Suoi Segni nel modo più chiaro e completo, e che è stato stabilito come Corano Arabo per un popolo consapevole, affinché traggano beneficio dai suoi significati e dalla guida alla Verità in esso contenuta,
And after stating these qualities, it is said towards the end of the verse-3, لِّقَوْمٍ يَعْلَمُونَ (for a people who understand) which means that the verses of the Holy Qur'an being in Arabic, their being clear and evident and their communicating good news as well as warnings can only benefit those people who intend to ponder over them and understand them. But the Arabs and the Quraysh, despite all this, turned away from the Qur'an, and let alone trying to understand, they did not even bear to listen to the Qur'an. This has been mentioned at the end of verse 4: "Yet most of them turned away, so they do not listen."
C’est un Livre dont les versets sont explicités de la manière la plus complète et la plus parfaite et qui a été institué comme livre de lecture (qur`ânun) en arabe adressé à des gens qui savent car ce sont eux qui tirent bénéfice de ses enseignements et de la guidée vers la vérité qu’il contient.
isang Aklat na nilinaw ang mga talata nito sa pinakalubos sa paglilinaw at pinakaganap dito at ginawang isang Qur’ān na Arabe para sa mga taong umaalam dahil sila ay ang mga makikinabang sa mga kahulugan nito at sa anumang narito na kapatnubayan tungo sa katotohanan,
It is a book whose verses are perfectly clear; as clear as can be. He has made it an Arabic Qur’ān for a nation that knows, because they are the ones who will benefit from its meanings and contents by achieving guidance towards the truth.
Ayetleri en kamil ve açık bir şekilde açıklanmış bir kitaptır. Bilen bir toplum için Arapça bir Kur'an olarak kılınmıştır. Çünkü onlar manasından ve içinde hakka irşat etmesinden istifade ederler.
Es un libro cuyas aleyas son perfectamente claras, tan claras como pueden ser. Lo ha revelado en el idioma árabe para una nación que lo comprende, porque ellos son los que se beneficiarán de sus significados y contenidos obteniendo la guía hacia la verdad.
Kur’an je knjiga čiji su ajeti, propisi i mudžize jasno izloženi; Allah je Knjigu objavio na književnom arapskom jeziku kako bi ga svi ljudi, slušajući i čitajući njegove ajete, mogli razumjeti i okoristiti se uputom ka istini.
Một Kinh sách với các câu Kinh hoàn chỉnh được giải thích rất rõ ràng và chi tiết. Và Ngài đã thiên khải Qur'an bằng tiếng Ả-rập cho những người hiểu biết. Bởi vì Nó sẽ rất hữu ích cho đám người hiểu biết qua những ý nghĩa sâu xa của Nó. Song, những điều trong Nó sẽ hướng dẫn đến với chân lý.
annunciando ai credenti la grande ricompensa che Allāh ha preparato per loro e incutendo timore ai miscredenti della dolorosa punizione di Allāh; ma la maggior parte di loro gli furono avversi; essi non ascoltano la guida in esso contenuta con un ascolto di accettazione.
Časni Kur’an donosi radosne vijesti da će vjernici biti nagrađeni, a upozorava bezvjerce da će biti kažnjeni, no većina ljudi okreće leđa Kur’anu, ne sluša njegove ajete te ih i ne prihvata.
Ce Livre réjouit les croyants car il annonce la rétribution généreuse qu’Allah leur promet et menace les mécréants du châtiment douloureux d’Allah, mais la plupart de ces derniers s’en détournent et refusent de mettre de la bonne volonté dans l’écoute de la guidée qu’il contient.
An offer by the infidel's of Makkah to the Holy Prophet ﷺ
The infidels of Quraysh, who are the direct addressees of this Surah, tried very hard to suppress the propagation of Islam in early days after the revelation of the Qur'an, through the use of physical force, and tried equally hard to intimidate the Messenger of Allah and those who believed in him by causing to them all sorts of pains and agonies. But despite their opposition, Islam kept on widening the circle of its adherents, and increasing in strength. At first powerful and valiant persons like Sayyidna ` Umar Ibn Khattab ؓ entered Islam, then Sayyidna Hamzah ؓ ، one of the accepted leaders of Quraysh, embraced Islam. Now the Quraysh of Makkah started thinking that, instead of intimidation, persuasion and temptation may be more effective in blocking the way for Islam. An incident of this nature has been reproduced by Hafiz Ibn Kathir from the reports of Musnad of Bazzar, Abu Ya` la and Baghawi. There are some differences in these reports. Hafiz Ibn Kathir has considered the report of Baghawi to be the nearest to the truth. And then he has reproduced this incident from the book 'Kitab-us-Sirah' written by Muhammad Ibn Ishaq and has preferred this version to the other three. Therefore, this incident is being reproduced here in accordance with the report of Ibn Ishaq.
Muhammad Ibn Ishaq has stated that Muhammad Ibn Ka'b Qurazi says that this report has reached him from ` Utbah Ibn Rabi` ah who was recognized as one of the foremost leaders of Quraysh. One day he was sitting in Al-Masjid-ul-Haram with a party of Quraysh, while the Messenger of Allah was sitting alone in a corner on the other side.
` Utbah asked his people, "If you agree, I would like to talk to Muhammad (ﷺ) and offer him some attractions, so that if he accepts them, we give them to him and he, in exchange, would cease to propagate against our religion and faith. This was a time when Sayyidna Hamzah had become a Muslim, and the number of Muslims was increasing, and they were getting stronger day by day. All of ` Utbah's men spoke with one voice, and said "0 ` Abul-Walid ('Utbah's filial name) ! "Do so. Please talk to him".
` Utbah got up from his place, and went upto the Holy Prophet ﷺ and said, "0 nephew! you know that you are high-born and a noble man of the Quraysh; your family is large, noble and respectable to all of us. But you have put the tribe in a great difficulty. You have given such an invitational call which has created differences among us, has made us fools, has stigmatized our deities and our religion, and declared our forefathers to be infidels. So please listen to me. I am going to present a few things to you, so that you may select any of them. The Holy Prophet ﷺ said, "0 ` Abdul Walid! go ahead and say what you wish to say; I am listening to you."
` Utbah ` Abul Walid said, "0 nephew! If the purpose of your movement is to collect possessions, we promise to collect so much wealth for you that you would become the wealthiest person of the nation. If the purpose is to become a leader and a ruler, then all of us would accept you as the leader of the whole of Quraysh, and would not do anything without your order. If you want kingdom, then we accept you as our king. And if the case is that some Jinn or Satan comes to you, and compels you to do these things and you are unable to drive him away, then we will have you treated at our expense, because we know that a person prevailed upon by a Satan can be cured by treatments." ` Utbah kept on speaking at some length and the Holy Prophet ﷺ kept on listening to him.
At the end, the Holy Prophet ﷺ said, "0 ` Abul Walid! Have you finished? When he said yes, then the Holy Prophet ﷺ said to him, "Now please listen to me." And ` Utbah replied, "No doubt, I would listen to you."
The Holy Prophet ﷺ ، instead of saying anything himself started reciting Surah Fussilat (the present Surah):
بِسْمِ اللَّـهِ الرَّحْمَـٰنِ الرَّحِيمِ ۔ حم تَنزِيلٌ مِّنَ الرَّحْمَـٰنِ الرَّحِيمِ كِتَابٌ فُصِّلَتْ آيَاتُهُ قُرْآنًا عَرَبِيًّا لِّقَوْمٍ يَعْلَمُونَ
"With the name of Allah, the All-Merciful, the Very-Merciful." Merciful. Ha Meem. This is a revelation from the All-Merciful, the Very-Merciful-- a book whose verses are elaborated in the form of an Arabic Qur'an for a people who understand."
Bazzar and Baghawi narrate that, during the recitation of the verses of this Surah, when the Holy Prophet reached this verse:
فَإِنْ أَعْرَضُوا فَقُلْ أَنذَرْتُكُمْ صَاعِقَةً مِّثْلَ صَاعِقَةِ عَادٍ وَثَمُودَ
"So, if they turn away, then say,” I have warned you of a calamity like the calamity of ` Ad and Thamud," (41:13)
` Utbah put his hand on the blessed mouth of Holy Prophet ﷺ ، and asked him to have mercy on his lineage and relationship, and not to recite any further for their sake. Ibn Ishaq narrates that when the Holy Prophet ﷺ commenced the recitation of these verses, ` Utbah listened quietly and attentively while supporting his back by his hands, till the Holy Prophet ﷺ reached the verse of Sajdah in this Surah and prostrated. Then he addressed ` Utbah, and said to him, "You have heard what you heard, and now you are free to do what you like." ` Utbah got up and started walking towards his party. When they saw him coming, his party members started saying among themselves that, by God, ` Abul Walid's face has changed - it is not the same as it was when he had gone. When ` Utbah reached them, they asked him, "What is the news you have come with?" He said to them:
انِی سمعت قولا واللہ ما سمعت مثلہ قط، واللہ ما ھو بالسحر ولا بالشعر ولا بالکھانۃ ، یا معشر قریش اطیعونی واجلُھا لی، خَلُوّوا بین الرجل وبین ما ھو فیہ فاعتزلوہ فو اللہ لیکونن لقولہ الزی سمعت نباء، فان تصبہ العرب فقد کفیتموہ بغیرکم، وان یظھر علی العرب فمل کہ ملککم وعزہ عزّکم و کنتم اسعد الناس بہٖ
"I heard such a discourse that, by God, I have never heard any discourse like it before; by God, it is neither a sorcerer's enchantment, nor a poet's poetry, nor a wizard incantation (which they obtain from shaitans). 0 my tribe of Quraysh! Listen to me, and let me handle this matter. My advice is that you should give up confronting him, and let him go about his business, because this discourse of his is bound to receive eminence. You should wait and see how the rest of Arabia treats them. If, besides Quraysh, the rest of Arabs defeat them, then your problem is solved without any effort on your part, and if he prevails on the rest of Arabs, then his rule will be your rule, their honor will be your honor, and you will be the luckiest people because of him." (Ibn Kathir p. 91, vol. 4)
When his Qurayshi companions heard his speech, they said to him "0 Abul Walid! Muhammad has cast an enchanting spell upon you with his words." ` Utbah replied to them, "I have given you my advice, and now it is upto you to do what you like.
It is a giver of glad tidings to the believers of the generous reward Allah has prepared for them, and a warner for the disbelievers of the painful punishment of Allah. But the majority of them turn away from it; they do not listen open-heartedly to its contents.
Kitab yang menyampaikan kabar gembira bagi orang-orang mukmin dengan apa yang Allah sediakan bagi mereka berupa balasan yang besar dan memperingatkan orang-orang kafir dari azab Allah yang pedih, lalu kebanyakan dari mereka malah berpaling darinya. Mereka tidak mendengar kandungannya yang merupakan petunjuk dengan pendengaran untuk menerimanya.
Nó báo tin mừng cho những người tin tưởng về những điều mà Allah đã chuẩn bị sẵn cho họ phần thưởng rất to lớn, song Nó cảnh báo những kẻ bất tuân về sự trừng phạt của Allah rất đau đớn, nhưng đa số bọn họ quay lưng bỏ đi cho nên họ không nghe thấu được về những điều được chỉ dẫn trong Nó
bilang tagapagbalita ng nakagagalak sa mga mananampalataya hinggil sa inihanda ni Allāh para sa kanila na ganting masagana, at bilang tagapagpangamba sa mga tagatangging sumampalataya laban sa masakit na pagdurusang dulot ni Allāh; ngunit umayaw ang karamihan sa kanila roon, kaya sila ay hindi dumidinig sa anumang narito na patnubay ayon sa pagdinig ng pagtanggap.
Albricia a los creyentes que alcanzarán una recompensa generosa que Al-lah ha preparado para ellos, y advierte a los incrédulos que recibirán un castigo doloroso de Al-lah. Pero la mayoría de ellos le da la espalda y no escucha con el corazón su enseñanza.
Allah'ın Müminler için hazırladığı büyük mükâfat ile onları müjdeler ve elem dolu azap ile kâfirleri korkutur. Onların çoğu bundan yüz çevirmiştir. Onlar içindeki hidayeti kabul etmek kasdıyla dinlemezler.
Nagsabi sila: "Ang mga puso namin ay natatakpan ng mga pambalot kaya hindi nakapag-uunawa ng ipinaaanyaya mo sa amin. Sa mga tainga namin ay may pagkabingi kaya hindi nakaririnig ang mga ito. Sa pagitan namin at pagitan mo ay may isang takip kaya walang nakararating sa amin na anuman mula sa sinasabi mo. Kaya gumawa ka mismo sa pamamaraan mo; tunay na kami ay mga tagagawa sa pamamaraan namin. Hindi kami susunod sa iyo."
E dissero: "I nostri cuori sono coperti da un velo, non comprendiamo ciò a cui ci inviti, e le nostre orecchie sono sorde, non lo ascoltano; e tra noi e te vi è un divisorio, non ci giunge nulla di ciò che dici. Fai ciò che vuoi: in verità, noi faremo a modo nostro e non ti seguiremo".
Và họ bảo: Trái tim của bọn ta đã được niêm kín nên không nghe được những điều mà Ngươi mời gọi bọn ta chấp nhận, và tai của bọn ta điếc nên không nghe gì cả cũng như giữa bọn ta và Ngươi có một bức màn ngăn cách, vì vậy những điều Ngươi nói không truyền đạt đến bọn ta được. Bởi thế, hãy làm theo đường lối của Ngươi, còn bọn ta thì làm theo đường lối của bọn ta, và bọn ta sẽ không bao giờ đi theo Ngươi cả.
Mereka berkata, "Hati kami telah tertutup oleh selaput-selaput sehingga ia tidak bisa memahami apa yang kamu serukan kepada kami, sementara telinga kami tersumbat sehingga ia tidak mendengarnya, lalu di antara kami dengan kamu ada tabir penghalang sehingga apa yang kamu katakan tidak sampai kepada kami. Beramallah kamu di atas agamamu dan kami juga beramal di atas agama kami. Kami tidak akan mengikutimu."
And they say, “our hearts are covered with multiple veils so they do not comprehend what you are calling us to. Our ears are deaf to hearing what you say. There is a veil between you and us; none of your speech reaches us, so you carry on doing as you are on your path, and we will do the same on our path. We will never follow you.
Ils disent: Nos cœurs sont enveloppés d’un voile, les rendant incapables de comprendre ce à quoi tu nous appelles, et nos oreilles sont atteintes de surdité, les rendant incapables d’entendre. De plus, il y a entre toi et nous une barrière qui empêche ce que tu dis de parvenir jusqu’à nous. Œuvre donc à ta manière et pour notre part, nous œuvrerons à la nôtre et nous ne te suivrons pas.
Y dicen: “Nuestros corazones están cubiertos por un velo, por lo que no comprenden aquello a lo que nos invitas. Nuestros oídos son sordos para escuchar lo que dices. Hay un velo entre tú y nosotros, ninguna de tus palabras nos llega, así que continúa haciendo lo que haces en tu camino, que nosotros haremos lo mismo en el nuestro. Nunca te seguiremos”.
Dediler ki: "Kalplerimiz bizi çağırdığın şeye karşı örtüler ile kapalıdır. Kulaklarımızda sağırlık vardır, söylediklerini duymaz. Bizim ile senin aranda bir perde vardır, söylediklerin bize ulaşmaz. Sen kendi yolun üzere amel et, biz de kendi yolumuz üzere hareket ediyoruz ve asla sana uymuyoruz."
The call of a prophet is the pure call of religion. However, people mostly follow the religion of their forebears. Their thinking is dominated by their national traditions and contemporary mores. For this reason, the prophet’s unadulterated religion does not fit the pattern or mould of their thought. He appears a stranger to them. This difference acts as a mental barrier between the prophet and the common people. Unable to see the prophet’s call in its proper perspective, they are not prepared to accept it. The prophet’s call is in itself extremely rational. It is in itself a proof that it has come from God. But the aforesaid mental barrier proves so impregnable that a man is unable to penetrate it in order to grasp the meaning of the prophet’s call. Thus God opens the doors of His Grace to man, but he does not pass through them.
وَقَالُوا قُلُوبُنَا فِي أَكِنَّةٍ - (And they say, " Our hearts are [ wrapped ] in covers against that to which you invite us 41:5) Here three statements of the infidels of Quraysh are reproduced. Firstly, they said that there was a cover on their hearts against his discourse, and therefore they do not understand what he says. Secondly, that their ears are deaf to listen to his speech. Thirdly, that there are barriers between him and them. The Holy Qur'an has reproduced this statement of theirs in the context of denouncing it, which indicates that these statements are wrong. But at another place, Qur'an has also stated their condition to be the same. A verse of Surah An'am states:
وَجَعَلْنَا عَلَىٰ قُلُوبِهِمْ أَكِنَّةً أَن يَفْقَهُوهُ وَفِي آذَانِهِمْ وَقْرًا
But We have put coverings on their hearts, so that they do not understand, and heaviness in their ears. - 6:25.
One may doubt that there is a conflict between this verse and that of Surah An'am in this respect. But the answer is that the infidels, by saying the above, meant that they were helpless and excusable, because their hearts were curtained, their ears were leaden and there were barriers between them and him. So how could they listen to him and accept what he said? This is how they proved themselves to be helpless. And when the Holy Qur'an stated their condition (in Surah An'am) to be the same, it did not consider them to be helpless, rather held them fully capable of hearing and understanding. It is when they refused even to hear, and had no intention of understanding, then as a punishment, heedlessness and ignorance were imposed upon them, but not to the degree that they were deprived of their volition; rather if they had changed their minds even then, their abilities of hearing and understanding would have been restored fully. (Bayan-ul-Qur’ an)
Nevjernici su rekli Vjerovjesniku, sallallahu alejhi ve sellem: “U naša srca, jer su zapečaćena, ne može dospjeti poslanica u koju nas pozivaš, mi ne možemo razumjeti tvoje riječi, i gluhi smo – ne čujemo ono što govoriš. Između nas i tebe je pregrada koja nam ne dopušta da ti se odazovemo i da te slijedimo. Zato, ti radi shodno vjeri koju si donio, a mi ćemo raditi u skladu sa svojom vjerom, tj. u skladu s vjerom naših predaka. Nećemo te slijediti!”
The Call to Tawhid Allah says,
قُلْ
(Say) `O Muhammad, to these disbelievers and idolators,'
إِنَّمَآ أَنَاْ بَشَرٌ مِّثْلُكُمْ يُوحَى إِلَىَّ أَنَّمَآ إِلَـهُكُمْ إِلَـهٌ وَاحِدٌ
(I am only a human being like you. It is revealed to me that your God is One God,) `not like these idols and false gods which you worship. Allah is one God,'
فَاسْتَقِيمُواْ إِلَيْهِ
(therefore take straight path to Him) means, `worship Him Alone sincerely, in accordance with what He has commanded you through His Messengers.'
وَاسْتَغْفِرُوهُ
(and seek forgiveness of Him) means, `for your past sins.'
وَوَيْلٌ لِّلْمُشْرِكِينَ
(And woe to the polytheists.) means, doom and destruction is their lot.
الَّذِينَ لاَ يُؤْتُونَ الزَّكَوةَ
(Those who give not the Zakah) `Ali bin Abi Talhah reported from Ibn `Abbas that this means those who do not bear witness that there is no God except Allah. This was also the view of `Ikrimah. This is like the Ayat:
قَدْ أَفْلَحَ مَن زَكَّـهَا - وَقَدْ خَابَ مَن دَسَّـهَا
(Indeed he succeeds who purifies himself. And indeed he fails who corrupts himself.) (91:9-10) And;
قَدْ أَفْلَحَ مَن تَزَكَّى - وَذَكَرَ اسْمَ رَبِّهِ فَصَلَّى
(Indeed whosoever purifies himself shall achieve success. And remembers (glorifies) the Name of his Lord, and prays.) (87:14-15) And;
فَقُلْ هَل لَّكَ إِلَى أَن تَزَكَّى
(And say to him: "Would you purify yourself") (79:18) What is meant by Zakah here is purification of the soul, ridding oneself of all bad qualities, the worst of which is Shirk. The Zakah paid on one's wealth is so called because it purifies wealth, and it is a means of increasing it, blessing it and making it more beneficial, and a means of assisting one to use it in doing good deeds. Qatadah said, "They withheld the Zakah of their wealth." This is the apparent meaning according to many of the scholars of Tafsir, and this is the view favored by Ibn Jarir. But the matter is subject to further examination, because the obligation of Zakah was instituted during the second year after the Hijrah to Al-Madinah, according to what is stated by several scholars. Yet this Ayah was revealed in Makkah. However, it is not unlikely that the principle of giving charity and Zakah was already in place and had been enjoined at the beginning of the Prophet's mission, as Allah says:
وَءَاتُواْ حَقَّهُ يَوْمَ حَصَادِهِ
(but pay the due thereof on the day of their harvest) (6:141). As for the details of Zakah and how it is to be calculated according to the Nusub, were explained in Al-Madinah. This is how we may reconcile between the two opinions. Similarly, prayer was originally enjoined before sunrise and before sunset at the beginning of the Prophet's mission; it was only on the Night of the Isra', a year and a half before the Hijrah, that Allah enjoined upon His Messenger the five daily prayers. The conditions and essential elements of prayer were explained later, in stages. And Allah knows best. Then Allah says:
إِنَّ الَّذِينَ ءامَنُواْ وَعَمِلُواْ الصَّـلِحَـتِ لَهُمْ أَجْرٌ غَيْرُ مَمْنُونٍ
(Truly, those who believe and do righteous good deeds, for them will be an endless reward that will never stop.) Mujahid and others said, "It will never be cut off or decrease." This is like the Ayat:
مَّاكِثِينَ فِيهِ أَبَدًا
(They shall abide therein for ever.) (18:3)
عَطَآءً غَيْرَ مَجْذُوذٍ
(a gift without an end) (11:108)
Di', o Messaggero, a questi ostinati: "In verità, io non sono altro che un essere umano come voi, ispirato da Allāh; la vostra vera divinità è Allāh, Colui che viene realmente adorato; seguite la Via che conduce a Lui e chiedeteGli perdono per i vostri peccati; la distruzione e la punizione ricadranno sugli idolatri, coloro che adorano altri all'infuori di Lui o Gli associano altre divinità".
Sabihin mo, O Sugo, sa mga nagmamatigas na ito: "Ako ay tao lamang tulad ninyo. Nagkakasi sa akin si Allāh na ang sinasamba ninyo ayon sa karapatan ay nag-iisang sinasamba lamang, si Allāh, kaya tumahak kayo sa daang nagpaparating sa Kanya at humiling kayo mula sa Kanya ng kapatawaran sa mga pagkakasala ninyo." Kapahamakan at pagdurusa ay ukol sa mga tagapagtambal, na mga sumasamba sa iba pa kay Allāh o nagtatambal kasama sa Kanya ng isa man,
Prophetic reply to the Denial and Ridicule of Disbelievers
The infidels saying that their hearts were covered and their ears were leaden, etc., was not because they had become deaf and bereft of intellect; rather it was a kind of ridicule and jest that they used to make. But the reply to this offensive ridicule that the Holy Prophet ﷺ was directed to give was not to be offensive in the like manner, but to express his humility that he ﷺ is not God, having authority over everything, rather he ﷺ is also a human being; the only difference is that his Lord has given him ﷺ guidance through wahy, and has supported him with miracles. It should have resulted in all of them declaring their faith in him. Even now they are advised to turn in worship and obedience to Allah only and to repent and renounce the past sins.
-Ey Resul!- Bu inat edenlere de ki: "Ben de sizin gibi bir insanım, Yüce Allah bana hak ilahınızın bir tek ilah olan Allah olduğunu vahyediyor. O'na ulaşan yolu izleyin. Günahlarınızın bağışlanmasını O'ndan dileyin. Azap ve helak Allah'tan başkasına ibadet eden ya da O'na ortak koşanlar içindir."
Katakanlah -wahai Rasul- kepada orang-orang yang menentang itu, “Sesungguhnya aku hanyalah seorang manusia seperti kalian, hanya saja aku menerima wahyu dari Allah bahwa sesembahan kalian yang benar hanyalah satu, yaitu Allah, maka tempuhlah jalan yang mengantarkan kamu kepada-Nya dan mintalah kepada-Nya ampunan dari dosa-dosa kalian. Kerugian dan azab disediakan bagi orang-orang musyrikin yang menyembah selain Allah atau menyekutukan-Nya dengan yang lain.
Mensajero, diles a estos negadores: “Solo soy un humano como ustedes. Recibo revelación de Al-lah de que la verdadera deidad es solo una, así que dediquen su adoración solo a Al‑lah y busquen el perdón de sus pecados”. El fracaso evidente lo obtienen los idólatras que adoran a otros en lugar de Al-lah o Le asocian copartícipes.
O Messenger! Say to these deniers: “I am only a human just like you are. I receive revelation from Allah that your true deity is only one deity who is Allah, so devote your worship to Him alone and seek forgiveness from Him for your sins. Clear loss is for the idolaters who worship others instead of Allah or ascribe partners with Him.
Ô Messagers, dis à ces obstinés: Je ne suis qu’un être humain comme vous à qui Allah révèle que votre Dieu méritant d’être adoré est Un: c’est Allah. Empruntez donc le chemin qui mène à Lui, implorez Son pardon pour vos péchés et invoquez-Le afin qu’Il anéantisse les polythéistes qui adorent un autre être qu’Allah ou Lui associent quoi que ce soit.
Ngươi - hỡi Thiên Sứ - hãy nói với những kẻ ngoan cố: Chắc chắn Ta cũng chỉ là một người phàm tục giống như các ngươi, có điều Ta được Allah mặc khải cho biết là các ngươi chỉ có một Thượng Đế đích thực mà thôi, Ngài là Allah. Do đó, các ngươi hãy theo con đường ngay chính để đến với Ngài cũng như hãy cầu xin Ngài tha thứ cho những lỗi lầm của các ngươi, và rồi sự trừng phạt sẽ giáng lên những kẻ đa thần đã tôn thờ ngoài Allah hoặc đã tổ hợp bất cứ ai khác cùng với Ngài.
Poslaniče, obrati se inadžijama: “Ja sam čovjek poput vas, ali Allah me je učinio vjerovjesnikom i objavljuje mi. Pozivam vas da robujete samo Allahu nikog Mu ravnim ne smatrajući, ja od vas tražim da budete monoteisti. Pođite Pravim putem, koji će vas Njemu odvesti. Molite Plemenitog Allaha da vam oprosti grijehe! Valja vam znati da mnogobošcima predstoji neizostavna propast.”
Those who do not pay Zakat on their wealth are on the day of Judgement - with its everlasting blessings and painful torment in it- among the disbelievers.
Mereka itu orang-orang yang tidak menunaikan zakat harta mereka dan mereka kafir kepada akhirat dengan segala apa yang terkait dengannya berupa nikmat abadi dan azab yang pedih.
Ceux qui ne prélèvent pas l’aumône légale de leurs biens et qui mécroient en l’au-delà et en ce qui y aura lieu comme délices éternels et châtiment douloureux.
Họ là những ai không xuất Zakat từ tài sản của họ, và đối với Ngày Sau - về niềm tin hưởng niềm hạnh phúc vô tận và sự trừng phạt rất đau đớn - thì họ là những kẻ phủ nhận không tin tưởng
Los que no pagan el zakat de sus riquezas estarán, en el día del Juicio, en el castigo con los incrédulos.
Onlar mallarının zekâtlarını vermeyen, ahireti - içinde olan devamlı nimetleri ve elem dolu azabı- küfredip, inkâr eden kimselerdir.
na mga hindi nagbibigay ng zakāh ng mga yaman nila at sila sa Kabilang-buhay – at anumang naroon na kaginhawahang mananatili at pagdurusang masakit – ay mga tagatangging sumampalataya.
Eto to su nevjernici, koji ne daju zekat i ne vjeruju u nagradu i kaznu na Ahiretu.
Quelli che non elargiscono la Zakēt prelevando dai loro beni e che rinnegano l'Aldilà, la beatitudine eterna e la dolorosa punizione che esso prevede.
Toward the end of the address, both the aspects of glad tidings and of warnings of the Qur'n have been presented to them, making it clear that there are dire consequences for the mushrikin (those who associate partners with Allah) and eternal rewards for the believers. In the context of the evil fate of the Mushriks, one reason for it has been mentioned that these people did not use to pay Zakah. This gives rise to some questions. The first one is that these verses were revealed in Makkah, whereas Zakah was made obligatory in Madinah. So, how can they be accused of non-payment of Zakah before Zakah was made obligatory?
Ibn Kathir, in reply to this question, has said that Zakah, in principle, had been obligated along with Salah right from the beginning of Islam, as mentioned in Surah Muzzammil. However the determination of the Nisab (minimum capital and property for the applicability of Zakah) and the arrangements for its collection were made in Madinah. Therefore it is not correct to say that Zakah was not obligated in Makkah.
Are Non-Muslims required to follow the practical injunctions of Shari'ah?
The second doubt is that many jurisprudents do not consider Non-Muslims to have been asked or required to carry out religious deeds such as Salah, Fasting, Hajj and Zakah. The direction is that they have to embrace the faith first, and then they are liable to the practical precepts of Shari'ah. According to this view, they are not liable to pay zakah. Why then have they been reprimanded for not paying Zakah in this verse?
It can be said in reply that many of the leading scholars and experts of Islamic jurisprudence are of the view that even the Non-Muslims are required to carry out the obligatory duties of religion; If this view is adopted, there remains no doubt about this verse that has mentioned non-payment of zakah as one of the reasons for their being punished. As for those scholars who do not consider Non-Muslims to have been asked to carry out the obligatory duties, they can say that the real denunciation is not for non-payment of Zakah, but because this non-payment is due to their disbelief and is a sign of it. Therefore the object of the reprimand is that had they been believers, they would have been strict in paying Zakah; their fault is their failure to embrace the faith. (Bayan-ul-Qur’ an).
The detailed discussion of whether or not the infidels have been asked to follow the practical precepts of Shari` ah may be found in the fifth volume of the author's Arabic book "Ahkam-ul-Qur’ an".
The third question which arises here is that the commandment for Salah is the most important of all the commandments of Islam which has not been mentioned here, so what is the wisdom behind making a special mention of Zakah? Qurtubi etc., have said in reply that Quraysh of Arabia were wealthy people, and they were known for their trait of giving alms and charity and helping the poor. But when somebody would become a Muslim, they would deprive him of such financial help and social assistance also. Zakah has been specially mentioned because the object is to denounce this practice. (Allah knows best)
لَهُمْ أَجْرٌ غَيْرُ مَمْنُونٍ (For them there is a reward that will never be interrupted 41:8) The word mamnun used here means something interrupted. The sense is that the reward of those people who are firm in their faith and regular in their good deeds would be continuous and eternal. Some exegetes have explained the intention of the verse that if a Muslim, despite being regular in religious duties, could not perform them at any time due to illness, travel or some other reason, the reward for the good deeds is not cut off. Rather, Allah Almighty orders the angels to keep on crediting those good deeds to his account which he used to carry out regularly in normal conditions, but could not do them due to illness or some other reason. Ahadith on this subject are narrated in Sahih of Bukhari as reported by Sayyidna Abu Musa Ash'ari and in Sharh-us-Sunnah of Baghawi by Sayyidna Ibn ` Umar and by Sayyidna Anas ؓ and in Razin by Sayyidna ` Abdullah Ibn Masud ؓ . (Mazhari)
Ceux qui croient en Allah et en Ses messagers et accomplissent de bonnes œuvres auront une récompense éternelle qui ne s’interrompra jamais. Cette récompense est le Paradis.
Quả thật, với những ai có đức tin vào Allah lẫn các Sứ Giả của Ngài và luôn hành đạo tốt thì họ sẽ nhận được một phần thưởng bất tận, đó là Thiên Đàng.
Indeed, those who have faith in Allah and His messengers and do good deeds, for them is an everlasting reward which will never finish: Paradise.
Pero a aquellos que crean en Al-lah y en Sus mensajeros y hagan buenas obras, les espera una recompensa ininterrumpida en el Paraíso.
Sesungguhnya orang-orang yang beriman kepada Allah dan rasul-rasul-Nya dan melakukan amal-amal saleh, bagi mereka pahala abadi yang tidak terputus, yaitu surga."
Reci im i to da će vjernici u Allaha i Njegove poslanike, na Ahiretu dobiti veličanstvenu, zanosnu nagradu i da će vječno uživati; uživanje im neće biti uskraćeno ni zabranjeno.
Whenever the call for Truth is issued, it takes place at the level of human beings. But people are unable to understand how it is possible for a man to speak in the language of God, and therefore they deny his message. But God communicates his message through a human being. One who cannot see beyond the humanness of the prophet and recognise the divineness of the message delivered by him, must remain deprived of God’s guidance in the present world of trial. Only that belief in the Hereafter is reliable which is accompanied by a firm belief in the oneness of God and the giving of alms for the sake of God’s pleasure. One who truly finds God can never be held in thrall by the greatness of any other being. Similarly, one who truly finds God cannot prevent himself from spending his wealth for the cause of God. ‘So take the straight path to Him’ means ‘keep your worship purely for God’, i.e. your whole attention should be directed towards God; the sole object of your prayers and worship should be the one and only God; your entire thinking should become God-oriented. God’s perpetual blessings will be showered on those who conduct themselves in this way.
Tunay na ang mga sumampalataya kay Allāh at sa mga sugo Niya at gumawa ng mga gawang maayos, ukol sa kanila ay isang gantimpalang mamamalagi, na hindi mapuputol, ang Paraiso.
In verità, coloro che hanno creduto in Allāh e nei Suoi messaggeri e che hanno compiuto opere buone otterranno una ricompensa senza limiti, ovvero il Paradiso.
Allah'a iman eden ve salih ameller işleyenler ise bundan müstesnadır. Onlar için kesintisiz bir mükâfat vardır. O da cennettir.
Sabihin mo, O Sugo, habang nanunumbat sa mga tagatangging sumampalataya: "Bakit kayo ay tumatangging sumampalataya kay Allāh na lumikha ng lupa sa dalawang araw: araw ng Linggo at araw ng Lunes, at gumagawa sa Kanya ng mga kapareho na sinasamba ninyo bukod pa sa Kanya? Iyon ay ang Panginoon ng mga nilikha sa kabuuan nila."
Commentary
The real objective of these eloquent verses is to warn the people who, denying the Oneness of Allah, associate others with Him. With reference to the great creations of Allah Almighty in the form of heavens and the earth, and the wisdom underlying their creation, the Mushriks are reprimanded that they are so irrational in their beliefs that they believe such a Great and Omni-potent Creator to be in need of having partners in carrying out His divine functions. A reprimanding statement with a similar nature has also appeared in Surah Al-Baqarah in the following words:
كَيْفَ تَكْفُرُونَ بِاللَّـهِ وَكُنتُمْ أَمْوَاتًا فَأَحْيَاكُمْ ۖ ثُمَّ يُمِيتُكُمْ ثُمَّ يُحْيِيكُمْ ثُمَّ إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ ﴿28﴾ هُوَ الَّذِي خَلَقَ لَكُم مَّا فِي الْأَرْضِ جَمِيعًا ثُمَّ اسْتَوَىٰ إِلَى السَّمَاءِ فَسَوَّاهُنَّ سَبْعَ سَمَاوَاتٍ ۚ وَهُوَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ ﴿29﴾
"How is it that you deny Allah despite that you were lifeless and He gave you life, then He will make you die, then make you alive again, and then to Him you will be returned? It is He who created for you all that the earth contains; then He turned to the heavens and made them seven skies -- and He is the knower of all things." (Verses 2:28-29)
The order of creation, the number of days in which this creation took place and other details are not given in the verses of Surah al-Baqarah; they are mentioned here in Surah Fussilat.
The order of creation of the skies and the earth, and the Days of Creation
Maulana Ashraf ` Ali Thanawi (رح) has stated in Bayan-ul-Qur'an that, although the creation of the earth and the skies has been mentioned briefly or in detail at hundreds of places in the Qur'an, yet the sequence of their creation is probably mentioned in three verses only. One is this verse of Ha Meem Sajdah, the second is the above mentioned verse of Surah Al-Baqarah, and the third is the following verse of Surah Nazi'at:
أَأَنتُمْ أَشَدُّ خَلْقًا أَمِ السَّمَاءُ ۚ بَنَاهَا ﴿27﴾ رَفَعَ سَمْكَهَا فَسَوَّاهَا ﴿28﴾ وَأَغْطَشَ لَيْلَهَا وَأَخْرَجَ ضُحَاهَا ﴿29﴾ وَالْأَرْضَ بَعْدَ ذَٰلِكَ دَحَاهَا ﴿30﴾ أَخْرَجَ مِنْهَا مَاءَهَا وَمَرْعَاهَا ﴿31﴾ وَالْجِبَالَ أَرْسَاهَا ﴿32﴾
"Are you more difficult to create, or the sky? He has built it, He has raised its height, then made it proper and darkened its night and brought forth its daylight and, after that, He spread out the earth. From it He brought out its water and its meadows, and firmly fixed the mountains." (79:27-32)
During a cursory look into these three verses, one may feel a sort of apparent contradiction between them, because we find from Surah Al-Baqarah and Surah Ha Meem that the earth was created before the sky, whereas in Surah Naziat, earth appears to have been created after the sky. Maulana Thanawi has stated that after a careful study of all these verses, it appears to him that only the matter of the earth came into existence first, and before it was molded into shape, the matter of sky came into existence in the form of a smoke. After that, the earth was molded into shape with mountains, trees, etc. and then the seven skies were given form out of the floating smoky matter. He hopes that this clarification would explain the harmony between all the verses. Only Allah knows the truth. (Bayan-ul-Qur’ an - Surah Al-Baqarah, section 3).
Some questions regarding this verse and their answers given by Sayyidna Ibn ` Abbas ؓ have been reported in Sahih of Bukhari. The explanation of this verse given by Sayyidna Ibn ` Abbas ؓ is about the same as that given above by Maulana Thanawi (رح) - the words quoted by Ibn Kathir are:
وخلق الارض فی یومین ثم خلق السمآء ثم استوٰی الٰی السمآء فسوّٰبھُنَّ فی یومین اٰخرین ثم دحی الارض و دحیھا ان اخرج منھا المآء والمرعٰی وخلق الجبال والرمال والجماد والآکام وما بینھا فی یومین آخرن فذٰلِکَ قولہ تعالیٰ دَحٰھا۔
Hafiz Ibn Kathir has also quoted the following as explanation of this verse given by Sayyidna Ibn 'Abbas ؓ with reference to Ibn Jarir:"
The Jews of Madinah came to see the Holy Prophet ﷺ ، and asked him about the creation of the earth and of the skies. The Holy Prophet ﷺ told them that Allah Almighty created the earth on Sunday and Monday, the mountains and the minerals therein on Tuesday, and the trees, water springs, cities, buildings and desolate plains on Wednesday - all this in four days as stated in the verse.
أَئِنَّكُمْ لَتَكْفُرُونَ بِالَّذِي خَلَقَ الْأَرْضَ فِي يَوْمَيْنِ وَتَجْعَلُونَ لَهُ أَندَادًا ۚ ذَٰلِكَ رَبُّ الْعَالَمِينَ وَجَعَلَ فِيهَا رَوَاسِيَ مِن فَوْقِهَا وَبَارَكَ فِيهَا وَقَدَّرَ فِيهَا أَقْوَاتَهَا فِي أَرْبَعَةِ أَيَّامٍ سَوَاءً لِّلسَّائِلِينَ
Then He created the sky on Thursday. And on Friday, He created the stars, the sun, the moon and the angels. All this was completed on Friday when three hours were still left. All the disasters and troubles that everything is going to face were created in the second hour, and in the third period Sayyidna 'Adam علیہ السلام was created and lodged in Paradise, Iblis was commanded to prostrate before Sayyidna 'Adam (علیہ السلام) and turned out of Paradise when he refused to prostrate. All this was completed till the end of the third hour....(Ibn Kathir). At the end, Ibn Kathir says: "This hadith has an element of gharabah" (that is, the contents of this Hadith are not corroborated by other sources)
The commencement of creation took place on Saturday according to a Hadith narrated by Sayyidna Abu Hurairah, reported in Sahih of Muslim. As per this Hadith, it took seven days for the creation of the earth and skies. But generally the explicit verses of the Qur'an mention the duration of creation to be six days.
أَئِنَّكُمْ لَتَكْفُرُونَ بِالَّذِي خَلَقَ الْأَرْضَ فِي يَوْمَيْنِ وَتَجْعَلُونَ لَهُ أَندَادًا ۚ ذَٰلِكَ رَبُّ الْعَالَمِينَ ﴿9﴾ وَجَعَلَ فِيهَا رَوَاسِيَ مِن فَوْقِهَا وَبَارَكَ فِيهَا وَقَدَّرَ فِيهَا أَقْوَاتَهَا فِي أَرْبَعَةِ أَيَّامٍ سَوَاءً لِّلسَّائِلِينَ
"And We created the heavens and the earth and all that is between them in six days, and no weariness even touched Us." (50:38)
Because of this, and also because of its (weak) chain of narrators, this Hadith has been held as 'ma` lul' (defective) by the leading muhaddithin. Ibn Kathir (رح) has stated that this Hadith is one of the strange ones of Sahih of Muslim, and then stated that Imam Bukhari, in his book Tarikh Kabir, has considered this narration to be ma` lul (defective). And some scholars have quoted this statement as a saying of Sayyidna Abu Hurairah ؓ narrated by Ka` b Ahbar, and not as a statement of the Holy Prophet ﷺ and have said that this is the most correct. (Ibn Kathir p. 94, vol. 4)
Similarly, other masters of Hadith like Ibn-ul-Madini, Baihaqi, etc. have also considered it to be a statement of Ka'b Ahbar. (Foot note of Zad-ul-Masir by Ibn-ul-Jauzi, p. 273, vol. 7)
The narration of Sayyidna Ibn ` Abbas ؓ quoted above from Ibn Jarir has also an element of gharabah, (being against other sources) according to Ibn Kathir. One reason for its gharabah is that in this narration creation of Sayyidna 'Adam (علیہ السلام) took place along with the creation of skies in the last hour of Friday, and the divine order for prostration and the exit of Iblis from the Paradise is also mentioned to have taken place in the same hour. But it is patently clear from the text of many verses of the Qur'an that creation of Sayyidna 'Adam (علیہ السلام) took place a long time after the creation of the earth and skies, when the earth was provided with all the necessities, and it was inhabited by the Jinns and shaitans (devils). It was after all this that Allah Ta’ ala told the angels that He was going to make a vicegerent on the earth. (Mazhari)
Briefly, of all the ahadith wherein the duration, days and sequence of creation of the earth and skies is narrated, no narration is such which can be said to be as absolutely certain as the Qur'an. Rather, it is very likely that these may be Israelite traditions, not noble ahadith, as clarified by Ibn Kathir about the Hadith quoted in Sahih of Muslim and Nasa'i. Therefore conclusions should be drawn from the verses of the Qur'an only. The one thing found absolutely certain from the verses of the Qur'an collectively is that the earth, the skies and whatever is inside them were created in six days only. The other thing found from the verses of Surah Ha Meem Sajdah is that the creation of the earth, its mountains, trees, etc. took full four days. The third thing found is that the creation of skies took two days - it is not clarified whether it took two full days. There is some indication that two full days were not used and some part of the last day, being Friday, was left unused. It appears from these verses that it took four days for the creation of the earth and the remaining two days for the creation of the skies, the earth having been created first. But the verse of Surah Nazi` at states clearly that the laying out of the earth and its completion took place after the creation of the skies. Therefore the sequence stated above, with reference to Bayan-ul-Qur'an, that the creation of the earth took place in two stages, is not beyond reason. In the first two days, the earth and the matter for mountains, etc. were created, in the next two days the skies were created, and in the last two days the laying out of the earth and the creation of the mountains, trees rivers, springs etc. was completed. In this way the four days of the creation of the earth were not continuous. As for the sequence mentioned in the present verse of Surah Ha Meem Sajdah, it is stated first that the creation of the earth took place in two days: خَلَقَ الْأَرْضَ فِي يَوْمَيْنِ (the One who has created the earth in two days, - 41:9), then after giving a reprimand to the mushrikin,
-Ey Resul!- Müşrikleri azarlayarak de ki: "Sizler neden yeryüzünü iki günde; pazar ve pazartesi günü yaratan Yüce Allah'ı küfrediyor ve O'ndan başka ortaklar edinerek onlara ibadet ediyorsunuz? İşte O, mahlukatın hepsinin Rabbidir."
Mensajero, diles a estos idólatras, y repréndelos: “¿Por qué no creen en Al-lah, que creó la Tierra en dos días, el domingo y el lunes, sino que Le atribuyen semejantes y los adoran en lugar de adorarlo a Él? Él es el Señor de toda la creación”.
9- De ki:“Siz yeryüzünü iki günde yaratan Allah’ı(n tek hak ilah olduğunu) inkâr ediyor ve O’na ortaklar mı koşuyorsunuz? Halbuki O, âlemlerin Rabbidir.
10- O, yeryüzünün üstünde sabit dağlar yarattı, orayı bereketli kıldı ve orada onun (sakinlerinin) gıdalarını takdir etti. (Bütün bunları da buna dair) soru soranlar için eşit olan (diğer iki günle birlikte toplam) dört günde yaptı.
11- Sonra duman halinde bulunan göğe yöneldi de ona ve yere: “İsteyerek veya istemeyerek (de olsa) gelin” buyurdu. İkisi de:“İsteyerek geldik” dediler.
12- Böylece göğün yaratılışını iki günde yedi gök halinde tamamladı ve her bir göğe ona ait vazifeyi vahyetti. Dünya göğünü de kandillerle/yıldızlarla süsledik ve koruma altına aldık. İşte bu, Aziz ve Alim olanın takdiridir.
9-10. Yüce Allah, kendisine ortaklar ve eşler koşan kâfirlerin küfre sapmalarının hayret edilecek bir şey olduğunu ve reddedilmesi gerektiğini bildirmektedir. Onlar, putlara taparlarken ibadetlerinden dilediklerini putlarına yöneltmekte, onları yüce, kerim ve mutlak egemen oaln âlemlerin Rabbi ile eşit tutmaktadırlar. O Rab ki, kesif ve pek büyük olan yeryüzünü iki günde yaratmış, daha sonra da onun üstünde bu yeri sarsıntılardan, yok olmaktan ve istikrarsızlıktan koruyan sağlam kazıklar yerleştirmek sureti ile iki günde orayı hazırlayıp donatmıştır.
Böylelikle Yüce Allah, yeryüzünü yaratmayı, imkânlar ile donatmayı, oradaki rızık kaynaklarını takdir etmeyi ve buna bağlı diğer şeyleri yaratmayı buna dair “soru soranlar için eşit olan dört günde” gerçekleştirmiştir.
Her şeyden haberdar olan Allah gibi hiç kimse sana haber veremez. İşte fazlalığı ve eksikliği söz konusu olmayan dosdoğru haber budur.
11. Yeri yaratmasından “sonra” su üzerinde yükselmiş “duman halinde bulunan göğe” semâyı yaratmaya “yöneldi de ona” bu ifade, emrin özellikle göğe verildiği vehmini uyandırabileceğinden buna yeri de atfetmiştir:“ve yere: İsteyerek veya istemeyerek (de olsa) gelin” yani ister gönüllü, ister gönülsüz olarak Benim emrime uyun. Zira emrimin gerçekleşmesi kaçınılmaz bir şeydir, “buyurdu. İkisi de: İsteyerek geldik, dediler.” Yani bizim Senin iradene muhalif bir irademiz olamaz.
12. Böylelikle göklerin ve yerin yaratılışı altı günde tamamlanmıştır. Bunların ilki pazar, sonuncusu cuma günüdür. Yüce Allah’ın kudret ve meşîeti, bütün bunları bir anda yaratmaya yeterlidir, ancak O her şeye kadir olmakla birlikte aynı zamanda Hakîmdir ve Refîkdir. O’nun hikmetinin ve rıfkının (aceleci olmamasının) bir tecellisi de bunları belirtilen bu süre içerisinde yaratmış olmasıdır.
Şunu da belirtelim ki, bu âyet-i kerimenin zahiri ile Yüce Allah’ın Nâzîat Sûresi’ndeki bu konuya dair buyruklarının birbirleri ile zahiren çeliştiği görülmektedir. Halbuki Allah’ın Kitabında herhangi bir çelişki ve herhangi bir tutarsızlık yoktur. Naziat Sûresi’nde bu buyrukla çelişir gibi görünen ifade şöyledir:“Bundan (gökten) sonra da yeri yayıp döşedi.”(en-Nâziât, 79/30)
Bunun cevabı, selefin pek çoğunun da belirttiği üzere şöyledir: Yerin yaratılıp şekillendirilmesi, burada belirtildiği gibi, göklerin yaratılmasından öncedir. Ama:“Ondan suyunu ve merasını çıkardı, dağları da sapasağlam dikti”(en-Nâziat, 79/31-32) ayetlerinde belirtildiği üzere varlıklarla hazırlanıp döşenmesi ise -Nâziât Sûresi (30. ayette) yer alan buyrukta da görüldüğü gibi- göklerin yaratılmasıdan sonradır. İşte bundan dolayı Yüce Allah orada:“Bundan (gökten) sonra da yeri yayıp döşedi. Ondan suyunu ve merasını çıkardı...” buyurmuş “Ondan sonra da yeri yarattı”buyurmamıştır.“Her bir göğe ona ait vazifeyi vahyetti” yani her bir göğe hakimler hakiminin hikmetinin gerektirdiği şekilde, o göğe layık olan görev ve idareyi vahyetti, demektir. “Dünya göğünü de kandillerle” yıldızlarla “süsledik.” Bu yıldızlarla aydınlanılır, yol bulunur. Bunlar zahiren semanın süsü ve güzelliğidir. Batında ise orayı bunlarla “koruma altına aldık.”Şeytanlar, semâdan kulak hırsızlığı yaparak bir şeyler işitmesinler diye o yıldızlarla taşlanırlar.“İşte bu” yer, yerdekiler, semâ ve oradakiler ile ilgili anlatılanlar “Aziz ve Alim olanın takdiridir” O, izzeti ile her şeyi gücünün hakimiyeti altına almıştır, onları belli bir düzen içerisinde idare etmektedir ve yine bu izzeti ile bütün mahlukatı yaratmıştır. İlmi ile de görünen ve görünmeyen bütün yaratıkları kuşatmıştır. O halde müşriklerin bu yüce Rabbe, bu tek ve Kahhâr olan, bütün mahlukatın emrine itaat ettiği, hepsinde kudretinin geçerli olduğu bu büyük Rabbe ihlâsla ibadeti terk etmeleri, çok şaşılacak bir iştir. Onların birtakım putları O’na ortak koşup O’nunla eşit görmeleri ise çok daha hayret verici bir iştir. Çünkü bunlar, hem vasıfları hem de fiilleriyle eksik ve aciz varlıklardır. Eğer bunlar, bu şekilde yüz çevirmelerini sürdürecek olurlarsa, onlar için dünyevî ve uhrevî cezalara çarptırılmaktan başka bir çare yoktur. Bundan dolayı Allah, onları şu buyrukları ile korkutmaktadır:
Some Details of the Creation of this Universe Here
Allah denounces the idolators who worship other gods apart from Him although He is the Creator, Subduer and Controller of all things. He says:
قُلْ أَءِنَّكُمْ لَتَكْفُرُونَ بِالَّذِى خَلَقَ الاٌّرْضَ فِى يَوْمَيْنِ وَتَجْعَلُونَ لَهُ أَندَاداً
(Say: "Do you verily disbelieve in Him Who created the earth in two Days And you set up rivals with Him") meaning, `false gods whom you worship alongside Him'
ذَلِكَ رَبُّ الْعَـلَمِينَ
(That is the Lord of the that exists.) the Creator of all things is the Lord of all the creatures. Here the Ayah;
خَلَقَ السَّمَـوَتِ وَالاٌّرْضَ فِى سِتَّةِ أَيَّامٍ
(Who created the heavens and the earth in Six Days) (7:54). is explained in more detail; the creation of the earth and the creation of the heaven are discussed separately. Allah says that He created the earth first, because it is the foundation, and the foundation should be built first, then the roof. Allah says elsewhere:
هُوَ الَّذِى خَلَقَ لَكُم مَّا فِى الاٌّرْضِ جَمِيعاً ثُمَّ اسْتَوَى إِلَى السَّمَآءِ فَسَوَّاهُنَّ سَبْعَ سَمَـوَاتٍ
(He it is Who created for you all that is on the earth. Then He rose over (Istawa ila) the heaven and made them seven heavens) (2:29). With regard to the Ayat:
أَءَنتُمْ أَشَدُّ خَلْقاً أَمِ السَّمَآءُ بَنَـهَا - رَفَعَ سَمْكَهَا فَسَوَّاهَا - وَأَغْطَشَ لَيْلَهَا وَأَخْرَجَ ضُحَـهَا - وَالاٌّرْضَ بَعْدَ ذَلِكَ دَحَـهَا - أَخْرَجَ مِنْهَا مَآءَهَا وَمَرْعَـهَا - وَالْجِبَالَ أَرْسَـهَا - مَتَـعاً لَّكُمْ وَلاًّنْعَـمِكُمْ
(Are you more difficult to create or is the heaven that He constructed He raised its height, and has perfected it. Its night He covers with darkness and its forenoon He brings out (with light). And after that He spread the earth, And brought forth therefrom its water and its pasture. And the mountains He has fixed firmly, (to be) a provision and benefit for you and your cattle.) (79:27-33) This Ayah states that the spreading out of the earth came after the creation of the heavens, but the earth itself was created before the heavens according to some texts. This was the response of Ibn `Abbas, may Allah be pleased with him, as recorded by Al-Bukhari in his Tafsir of this Ayah in his Sahih. He recorded that Sa`id bin Jubayr said: "A man said to Ibn `Abbas, may Allah be pleased with him, saying: `I find some things in the Qur'an which confuse me:
فَلاَ أَنسَـبَ بَيْنَهُمْ يَوْمَئِذٍ وَلاَ يَتَسَآءَلُونَ
(There will be no kinship among them that Day, nor will they ask of one another) (23:101),
وَأَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلَى بَعْضٍ يَتَسَآءَلُونَ
(And they will turn to one another and question one another) (37:27),
وَلاَ يَكْتُمُونَ اللَّهَ حَدِيثاً
(but they will never be able to hide a single fact from Allah) (4:42),
وَاللَّهِ رَبِّنَا مَا كُنَّا مُشْرِكِينَ
(By Allah, our Lord, we were not those who joined others in worship with Allah) (6:23) But in this Ayah they did hide something. And Allah says:
أَءَنتُمْ أَشَدُّ خَلْقاً أَمِ السَّمَآءُ بَنَـهَا
(Are you more difficult to create or is the heaven that He constructed) until;
وَالاٌّرْضَ بَعْدَ ذَلِكَ دَحَـهَا
(And after that He spread the earth.) (79:27-30) So He mentioned the creation of the heavens before the earth, then He said:
قُلْ أَءِنَّكُمْ لَتَكْفُرُونَ بِالَّذِى خَلَقَ الاٌّرْضَ فِى يَوْمَيْنِ
(Say: "Do you verily disbelieve in Him Who created the earth in two Days...") until;
طَآئِعِينَ
(We come willingly.) Here He mentioned the creation of the earth before the creation of the heavens. And He says:
وَكَانَ اللَّهُ غَفُوراً رَّحِيماً
(verily, Allah (Kana) is Oft-Forgiving, Most Merciful) (4:23).
عَزِيزاً حَكِيماً
(Most Powerful, All-Wise) (4:56).
سَمِيعاً بَصِيراً
(All-Hearer, All-Seer) (4:58). It is as if He was and is no longer.' Ibn `Abbas, may Allah be pleased with him, replied:
فَلاَ أَنسَـبَ بَيْنَهُمْ يَوْمَئِذٍ وَلاَ يَتَسَآءَلُونَ
(There will be no kinship among them that Day, nor will they ask of one another) (23:101), this will happen when the Trumpet is blown for the first time.
فَصَعِقَ مَن فِى السَّمَـوَتِ وَمَن فِى الاٌّرْضِ إِلاَّ مَن شَآءَ اللَّهُ
(And all who are in the heavens and all who are on the earth will swoon away, except him whom Allah wills) (39:68), and at that time there will be no kinship among them, nor will they ask of one another. Then when the Sur will be blown again,
وَأَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلَى بَعْضٍ يَتَسَآءَلُونَ
(And they will turn to one another and question one another) (37:27). With regard to the Ayat,
وَاللَّهِ رَبِّنَا مَا كُنَّا مُشْرِكِينَ
(By Allah, our Lord, we were not those who joined others in worship with Allah) (6:23) and
وَلاَ يَكْتُمُونَ اللَّهَ حَدِيثاً
(but they will never be able to hide a single fact from Allah) (4:42), Allah will forgive the sincere believers their sins, then the idolators will say, `Let us say that we never joined others in worship with Allah.' Then a seal will be placed over their mouths, and their hands will speak. Then it will be known that not a single fact can be hidden from Allah, and at that point,
يَوَدُّ الَّذِينَ كَفَرُواْ
(those who disbelieved will wish) (4:42). Allah created the earth in two days, then He created the heavens, then He (Istawa ila) the heaven and gave it its shape in two more days. Then He spread the earth, which means that He brought forth therefrom its water and its pasture. And He created the mountains, sands, inanimate things, rocks and hills and everything in between, in two more days. This is what Allah says:
دَحَـهَا
((He) spread (the earth)) (79:30) And Allah's saying:
خَلَقَ الاٌّرْضَ فِى يَوْمَيْنِ
((He) created the earth in two Days) So He created the earth and everything in it in four days, and He created the heavens in two days.
وَكَانَ اللَّهُ غَفُوراً رَّحِيماً
(verily, Allah (Kana) is Oft-Forgiving, Most Merciful) (4:23). This is how He described Himself, and this is how He still is. Whatever Allah wills comes to pass, so do not be confused about the Qur'an, for all of it comes from Allah."' This was recorded by Al-Bukhari.
خَلَقَ الاٌّرْضَ فِى يَوْمَيْنِ
((He) created the earth in two Days) means, on Sunday and Monday.
وَجَعَلَ فِيهَا رَوَاسِىَ مِن فَوْقِهَا وَبَـرَكَ فِيهَا
(He placed therein firm mountains from above it, and He blessed it,) means, He blessed it and gave it the potential to be planted with seeds and bring forth produce.
وَقَدَّرَ فِيهَآ أَقْوَتَهَا
(And measured therein its sustenance) means, what its people need of provision and places in which to plant things and grow crops. This was on Tuesday and Wednesday, which together with the two previous days add up to four days.
فِى أَرْبَعَةِ أَيَّامٍ سَوَآءً لِّلسَّآئِلِينَ
(in four Days equal for all those who ask.) meaning, for those who want to ask about that, so that they might know. `Ikrimah and Mujahid said concerning the Ayah:
وَقَدَّرَ فِيهَآ أَقْوَتَهَا
(and measured therein its sustenance): "He placed in every land that which is not suited for any other land." Ibn `Abbas, Qatadah and As-Suddi said, concerning the Ayah,
سَوَآءً لِّلسَّآئِلِينَ
(equal for all those who ask): this means, "For whoever wants to ask about that." Ibn Zayd said:
وَقَدَّرَ فِيهَآ أَقْوَتَهَا فِى أَرْبَعَةِ أَيَّامٍ سَوَآءً لِّلسَّآئِلِينَ
(and measured therein its sustenance in four Days equal for all those who ask. ) "According to whatever a person who is need of provision wants, Allah measures out for him what he needs." This is like what they said concerning the Ayah:
وَآتَاكُم مِّن كُلِّ مَا سَأَلْتُمُوهُ
(And He gave you of all that you asked for) (14:34). And Allah knows best.
ثُمَّ اسْتَوَى إِلَى السَّمَآءِ وَهِىَ دُخَانٌ
(Then He rose over (Istawa ila) towards the heaven when it was smoke,) i.e., steam which arose from it when the earth was created.
فَقَالَ لَهَا وَلِلاٌّرْضِ ائْتِيَا طَوْعاً أَوْ كَرْهاً
(and said to it and to the earth: "Come both of you willingly or unwillingly.") meaning, `respond to My command and be subjected to this action, willingly or unwillingly.'
قَالَتَآ أَتَيْنَا طَآئِعِينَ
(They both said: "We come willingly.") meaning, `we will respond to You willingly and everything that You want to create in us -- angels, Jinn and men -- will all be obedient to You.'
فَقَضَاهُنَّ سَبْعَ سَمَـوَتٍ فِى يَوْمَيْنِ
(Then He completed and finished their creation (as) seven heavens in two Days) means, He finished forming them as seven heavens in two more days, which were Thursday and Friday.
وَأَوْحَى فِى كُلِّ سَمَآءٍ أَمْرَهَا
(and He decreed in each heaven its affair. ) means, He placed in each heaven whatever it needs of angels and things which are known only unto Him.
وَزَيَّنَّا السَّمَآءَ الدُّنْيَا بِمَصَـبِيحَ
(And We adorned the nearest (lowest) heaven with lamps) means, the stars and planets which shine on the people of the earth.
وَحِفْظاً
(as well as to guard.) means, as protection against the Shayatin, lest they listen to the angels on high.
ذَلِكَ تَقْدِيرُ الْعَزِيزِ الْعَلِيمِ
(Such is the Decree of Him, the Almighty, the All-Knower) means, the Almighty Who has subjugated all things to His control, the All-Knower Who knows all the movements of His creatures.
Ô Messager, réprimande les polythéistes en ces termes: Pourquoi mécroyez-vous en Allah qui créa la Terre en deux jours, un dimanche et un lundi, et Lui attribuez-vous des égaux que vous adorez en dehors de Lui? Allah est en réalité le Seigneur de toutes les créatures.
Ngươi - hỡi Thiên Sứ - hãy bảo những kẻ đa thần đáng bị khiển trách: Tại sao các ngươi lại phủ nhận Allah trong khi Ngài là Đấng đã tạo hóa trái đất trong hai ngày: Ngày chủ nhật và ngày thứ hai cũng như việc các ngươi dựng những đối thủ ngang vai với Ngài trong việc thờ phượng?! Đó là Thượng Đế của tất cả vạn vật kia mà
O Messenger! Say to these idolaters, rebuking them: “Why do you disbelieve in Allah who created the earth in two days: on Sunday and Monday, and you attribute equals to Him whom you worship instead of Him? He is the Lord of all creation.”
Božiji Poslaniče, osudi nevjernike i reci im: “Zar nećete povjerovati u Svemogućeg Allaha i zar ćete Mu smatrati ravnim kojekakva božanstva, a On je u dva dana (u nedjelju i ponedjeljak) Zemlju stvorio? Uzvišen neka je, stvorio je i sve drugo što se nalazi u svemiru.”
"Katakanlah, 'Sesungguhnya patutkah kamu kafir kepada Yang menciptakan bumi dalam dua masa dan kamu adakan sekutu-sekutu bagiNya.' Itulah Rabb semesta alam. Dan Dia menciptakan di bumi itu gunung-gunung yang kokoh di atasnya. Dia member-kahinya dan Dia menentukan padanya kadar makanan-makanan-nya dalam empat masa, sebagai jawaban bagi orang-orang yang bertanya. Kemudian Dia menuju langit dan langit itu masih me-rupakan asap, lalu Dia berkata kepadanya dan kepada bumi, 'Da-tanglah kamu berdua menurut perintahKu dengan suka hati atau terpaksa.' Keduanya menjawab, 'Kami datang dengan suka hati.' Maka Dia menjadikannya tujuh langit dalam dua masa dan Dia mewahyukan pada tiap-tiap langit urusannya. Dan Kami hiasi langit dunia dengan bintang-bintang yang cemerlang dan Kami memeliharanya dengan sebaik-baiknya. Demikianlah ketentuan Yang Mahaperkasa lagi Maha Mengetahui." (Fushshilat: 9-12).
(9-10) Allah سبحانه وتعالى mengingkari dan heran terhadap kekafiran orang-orang yang kafir kepadaNya, yaitu mereka yang menjadikan sekutu-sekutu bagiNya, mereka persekutukan denganNya, dan mereka menyembah kepada sekutu-sekutu itu apa saja yang mereka suka dari pemujaan-pemujaan mereka, dan mereka menyetarakan-nya dengan Rabb yang Mahaagung, Maharaja lagi Maha Pemurah, Yang telah menciptakan bumi yang tebal lagi amat sangat besar dalam dua hari, lalu membentangkannya dalam dua hari dengan menjadikan gunung-gunung di atasnya yang menjadi pasak bagi-nya agar tidak goyah, tidak goncang dan agar diam. Dia pun me-nyempurnakan penciptaannya dan membentangkannya serta me-ngeluarkan makanan-makanannya serta segala hal yang berkaitan dengannya ﴾ فِيٓ أَرۡبَعَةِ أَيَّامٖ سَوَآءٗ لِّلسَّآئِلِينَ ﴿ "dalam empat masa, sebagai jawaban bagi orang-orang yang bertanya" tentang hal ini. Tidak ada yang me-ngabarkannya kepadamu sebagaimana Allah Yang Maha Menge-tahui. Inilah informasi yang benar, tidak ditambah dan tidak dikurangi sedikitpun.
(11) ﴾ ثُمَّ ﴿ "Kemudian" setelah Dia menciptakan bumi ﴾ ٱسۡتَوَىٰٓ ﴿ "Dia menuju" mengarah ﴾ إِلَى ﴿ "kepada" penciptaan ﴾ ٱلسَّمَآءِ وَهِيَ دُخَانٞ ﴿ "la-ngit dan ia (ketika itu) masih merupakan asap," yang menguap di atas permukaan air ﴾ فَقَالَ لَهَا ﴿ "lalu Dia berkata kepadanya." Oleh karena takhsish (pengkhususan) ini mengisaratkan pengecualian, maka Allah menyambungnya dengan FirmanNya, ﴾ وَلِلۡأَرۡضِ ٱئۡتِيَا طَوۡعًا أَوۡ كَرۡهٗا ﴿ "Dan kepada bumi, 'Datanglah kamu berdua menurut perintahKu dengan suka hati atau terpaksa'," maksudnya, tunduklah kepada perintahKu dengan suka hati atau terpaksa, karena ia harus terlaksana.﴾ قَالَتَآ أَتَيۡنَا طَآئِعِينَ ﴿ "Keduanya menjawab, 'Kami datang dengan suka hati'." Artinya, kami tidak mempunyai keinginan yang menyelisihi keinginanMu.
(12) ﴾ فَقَضَىٰهُنَّ سَبۡعَ سَمَٰوَاتٖ فِي يَوۡمَيۡنِ ﴿ "Maka Dia menjadikannya tujuh langit dalam dua masa." Dengan demikian, selesailah penciptaan langit dan bumi dalam enam hari, dimulai dari Hari Ahad dan berakhir pada Hari Jum'at, sekalipun sebenarnya kekuasaan Allah dan kehendakNya bisa menciptakan itu semua dalam sekejap saja. Namun, sekalipun Dia Mahakuasa, namun Dia Mahabijaksana lagi Mahalembut. Di antara kebijaksanaan dan kelembutanNya itu adalah, Dia menciptakan langit dan bumi ini dalam tempo yang telah ditetapkan.
Ketahuilah bahwa zahir (leterasi) ayat ini bila dipadukan dengan FirmanNya dalam Surah an-Nazi'at, yaitu setelah Allah menyebutkan penciptaan langit berfirman,
﴾ وَٱلۡأَرۡضَ بَعۡدَ ذَٰلِكَ دَحَىٰهَآ 30 ﴿
"Dan bumi sesudah itu Kami bentangkan," (An-Nazi'at: 30), nampak ada kontradiksi (pertentangan) pada keduanya! Padahal Kitabullah (al-Qur`an) ini tidak ada kontradiksi atau perselisihan padanya! Jawabnya adalah apa yang sudah dikatakan oleh banyak kaum Salaf, bahwa sesungguhnya penciptaan bumi dan bentuknya itu lebih dahulu daripada penciptaan langit, seperti dijelaskan di sini. Pembentangan bumi maksudnya adalah,
﴾ أَخۡرَجَ مِنۡهَا مَآءَهَا وَمَرۡعَىٰهَا 31 وَٱلۡجِبَالَ أَرۡسَىٰهَا 32 ﴿
"Mengeluarkan air dan rumput-rumputan darinya menancapkan gunung," dan itu belakangan, lebih dahulu penciptaan langit, seba-gaimana dijelaskan dalam surah an-Nazi'at. Maka dari itu, di sana Dia berfirman, ﴾ وَٱلۡأَرۡضَ بَعۡدَ ذَٰلِكَ دَحَىٰهَآ 30 أَخۡرَجَ مِنۡهَا...31 ﴿ "Dan bumi sesudah itu Dia bentangkan, Dia keluarkan darinya...," hingga akhir ayat. Dia tidak mengatakan: Dan bumi sesudah itu Dia ciptakan.
FirmanNya, ﴾ وَأَوۡحَىٰ فِي كُلِّ سَمَآءٍ أَمۡرَهَاۚ ﴿ "Dan Dia mewahyukan pada tiap-tiap langit urusannya," maksudnya, urusan dan wewenang yang layak dengannya, sesuai dengan tuntutan kebijaksanaan Tuhan Yang Mahabijaksana.
﴾ وَزَيَّنَّا ٱلسَّمَآءَ ٱلدُّنۡيَا بِمَصَٰبِيحَ ﴿ "Dan Kami hiasi langit dunia dengan lampu-lampu yang cemerlang," yaitu bintang-bintang yang dapat dijadikan penerang dan pedoman arah, dan menjadi keindahan dan perhiasan bagi langit secara lahiriyah, dan sebagai keindahannya secara batin yang mana ia dijadikan sebagai alat untuk melempari setan-setan agar mereka tidak mencuri untuk mendengarkan wahyu di sana.
﴾ ذَٰلِكَ ﴿ "Demikianlah," yang disebutkan di atas, yaitu bumi dengan segala isinya dan langit dengan segala isinya, adalah ﴾ تَقۡدِيرُ ٱلۡعَزِيزِ ﴿ "ketentuan Yang Mahaperkasa," yang dengan keperkasaanNya Dia mengalahkan segala sesuatu, Dia mengaturnya dan dengan-nya pula Dia menciptakan semua makhluk; ﴾ ٱلۡعَلِيمِ ﴿ "lagi Maha Me-ngetahui" yang pengetahuanNya meliputi (menjangkau) seluruh makhluk, yang ghaib dan yang nyata.
Maka pengabaian kaum musyrikin terhadap sikap ikhlas (bertauhid) kepada Rabb yang Mahaagung, Maha Esa lagi Maha Mengalahkan, yang semua makhluk tunduk kepada perintahNya, dan ketentuanNya berlaku padanya, adalah merupakan hal yang paling mengherankan. Dan pengangkatan sekutu-sekutu bagiNya yang mereka sejajarkan denganNya, padahal sekutu-sekutu itu lemah pada sifat-sifat dan perbuatan-perbuatannya, adalah lebih mengherankan dan lebih mengherankan lagi! Tidak ada terapi bagi mereka jika sikap berpaling mereka terus berlanjut selain hukuman-hukuman duniawi dan ukhrawi. Maka dari itu Allah mempertakuti mereka dengan FirmanNya,
Di', o Messaggero, rimproverando gli idolatri: "Perché rinnegate Allāh, Colui che ha creato la terra in due giorni – la domenica e il lunedì – e affermate che Egli abbia dei pari che adorate all'infuori di Lui?! Egli è il Dio di tutto il Creato.
Katakanlah -wahai Rasul- untuk mencela orang-orang musyrikin, “Mengapa kalian kafir kepada Allah yang menciptakan bumi dalam dua hari, Ahad dan Senin, dan kalian mengangkat sekutu-sekutu bagi-Nya yang kalian sembah selain Allah? Padahal Allah adalah Tuhan seluruh makhluk.
it is stated separately: وَجَعَلَ فِيهَا رَوَاسِيَ مِن فَوْقِهَا وَبَارَكَ فِيهَا وَقَدَّرَ فِيهَا أَقْوَاتَهَا فِي أَرْبَعَةِ (He has placed firm mountains in it [ the earth ] towering above it, and put blessings in it, and proportioned its foods therein, in four days - 10). It should be remembered that the four days mentioned in this verse are inclusive of the first two days mentioned in verse 9, according to the consensus of the exegetes. The first two days and the later four days are not separate, otherwise the total period of creation would become eight days which is against the explicit statement of the Qur'an.
It appears that it would have been more proper at this point if, after mentioning the creation of earth in two days, the creation of mountains etc. were also mentioned in two days, and thus it would have been known that the total number of days taken for the creation of earth was four. But by choosing to state that the number of days including the remainder of the earth's creations totals four, Qur'an has probably indicated that the four days were not continuous, but in two parts - two days before the creation of the skies, and two days after it. The creation of mountains etc. mentioned in the verse 10, relates to the period after the creation of the skies. And Allah knows best.
وَجَعَلَ فِيهَا رَوَاسِيَ مِن فَوْقِهَا (He has placed firm mountains in it (the earth) towering above it,...41:10) The mountains have been created to maintain the earth's balance as has been clarified in many verses of Qur'an. It was not necessary for this purpose to raise them above the earth's surface and to make them so high - they could have been placed inside the earth also. But in raising them above and making them so high as to keep them away from the reach of human beings and animals, generally, there were thousands, rather innumerable, benefits for the inhabitants of the earth. Hence the words, "towering above it" in this verse point out to this special blessing.
وَقَدَّرَ فِيهَا أَقْوَاتَهَا فِي أَرْبَعَةِ أَيَّامٍ سَوَاءً لِّلسَّائِلِينَ (and proportioned its foods therein, in four days, equal for those who ask…… 41:10) (Aqwat) is plural of Qut قُوت which means food, sustenance, including common necessities of human life. (Abu ` Ubaid - Zad-ul-Masir by Ibn-ul- Jauzi)
Hasan ؓ and Suddi have said in its explanation that Allah Almighty has predetermined the sustenance and maintenance for the inhabitants of every region according to their need and expedience in the sense that He issued directions that such and such items be produced in such and such qualities in this region of the earth. This predetermination has caused every region of the earth to have characteristics of its own, and different kinds of minerals, different kinds of vegetation, trees and animals have been created according to the needs, nature and preferences of that zone.
This arrangement results in every region having different products and different dresses - Asb in Yemen, Saburi in Sabur, Tayalisah in Ray, wheat in some region, rice and other grains in other regions, cotton in some areas, jute in some others, apples and grapes in some areas, mangos in others; these differences in items accord with the differences in the nature of the different regions. ` Ikrimah and Dahhak state that these differences in the products in different regions have opened ways for international trade and for mutual cooperation between different regions and countries of the world. No region is independent of other regions for the fulfillment of its needs; mutual wants are the only firm basis for mutual cooperation. ` Ikrimah has stated that in some areas salt is sold for an equal weight of gold.
In fact, Allah Almighty has made this earth, so to say, such a great store of all necessities such as food, shelter, clothes, etc. of all its inhabitant, including billions and billions of humans and innumerable animals that are to come in this world up to Doomsday. These necessities have been kept inside it, and they will keep on growing and being supplied as needed until the Last Day of this world. All a man has to do is to take the necessities out of the earth according to his need and use them.
Further on, the text states: سَوَاءً لِّلسَّائِلِينَ (equal for those who ask -10). Most of the commentators (mufassirin) have related this sentence to the four days. It means that all these great creations took place in exactly four days. Generally ` four' does not always mean exactly four - it may be slightly more or slightly less, but the fractions are disregarded in such cases, and it is still called ` four'. The addition of the word ` equal' here in the verse has eliminated this possibility, and clarified that the creation of the earth and the skies and what is placed in them took place in exactly four days. And the word ` for those who ask' means those people who asked the Holy Prophet ﷺ regarding the creation of the earth and the skies, as the Jews did according to Tafsir Ibn Jarir and Ad-Durr-ul-Manthur. They have been told that all this creation took place in exactly four days. (Ibn Kathir, Qurtubi, Ruh)
And some exegetes Ibn Zayd, etc., have linked the words ` for those who ask' with the foregoing sentence ` proportioned its foods therein" and held ` those who ask' to mean the needy people who ask for food. The meaning in this case would be that Allah Almighty has created all these different kinds and species of foods and necessities for the benefit of those who need and seek them, and since needy people usually ask for food, they have been called ` those who ask'. (A1-Bahr-ul-Muhit)
Ibn Kathir has quoted this explanation and said that it is like the statement of the Qur'an وَآتَاكُم مِّن كُلِّ مَا سَأَلْتُمُوهُ (And He gave you whatever you asked for. - 14:34) ` you asked for' in this verse means ` you were in need of' even though it has not been asked literally, because Allah Almighty has bestowed those things even to those who did not ask for them.
C’est Allah qui plaça sur la Terre des montagnes immobiles à sa surface, qui la stabilisent afin qu’elle ne tangue pas en-dessous de vous, et y détermina la subsistance des gens et des bêtes en une durée de quatre jours: les deux précédemment mentionnés et les deux suivants, c’est-à-dire mardi et mercredi. Ceci est la réponse adressée à ceux qui s’interrogent à ce sujet.
He created firm mountains on it, which stabilise it and prevent it from shaking. And He proportioned the provisions of the people and animals by the fourth day, following on from the two previous days: Tuesday and Wednesday, equal for whoever wants to ask regarding it.
Dia menjadikan di bumi gunung-gunung yang terpancang kokoh di atasnya untuk meneguhkan bumi agar tidak berguncang. Dia juga memberkahi bumi itu dengan menjadikannya selalu memberikan kebaikan kepada penghuninya dan menentukan di dalamnya makanan manusia dan hewan-hewan dalam empat hari guna menyempurnakan dua hari sebelumnya, yaitu hari Selasa dan Rabu, sama saja bagi siapa yang hendak bertanya tentangnya.
Sarsılmasın diye yeryüzünde sabit dağlar yaratmıştır. Yeryüzünü bereketli ve ehli için hayrını devamlı kılmıştır. Soranlar için orada insanların ve hayvanların rızıklarını, belirtilen iki günü dört güne tamamlayarak takdir etmiştir. Bu diğer iki gün salı ve çarşamba günleridir.
Creó montañas firmes sobre la Tierra, que la estabilizan y evitan que tiemble. Determinó el sustento a las personas y a los animales en cuatro días completos, después de los dos días previos, martes y miércoles.
Ngài đã đặt những quả núi kiên cố phía trên bề mặt trái đất để giữ nó vững chắc khỏi lung lay và Ngài đã ban phúc lành đều đặng cho loài người sinh sống trên đó và Ngài cũng đã định đoạt mức lượng lương thực cho nhân loại và thú vật trong bốn ngày bổ sung cho hai ngày trước đó là thứ Ba và thứ Tư.
Uzvišeni je Allah po Zemlji stvorio visoka brda, čija je uloga da Zemljinu koru učine postojanom, i blagoslovio ju je stvorivši na njoj raznorazna dobra za njene stanovnike. Na njoj je odredio hranu za ljude i životinje, u četiri dana, kao upotpunjenje za dva već spomenuta dana, utorak i srijedu. Dakle, sa prethodna dva dana, to su četiri dana. I u tome je odgovor svima onima koji se o tome raspituju.
E stabilì, in essa, salde montagne al fine di stabilizzarla, in modo che non vacillasse; e decretò, in essa, sostentamento per la gente e gli animali in quattro giorni, completando i due giorni precedenti con il martedì e il mercoledì, in modo che fossero pari, per chi intende informarsi.
Naglagay Siya rito ng mga bundok na nakapirmi mula sa ibabaw nito, na nagpapapirmi sa mga ito upang hindi yumanig ang mga ito, at nagpala Siya sa mga ito, saka gumawa Siya sa mga ito bilang palagian sa kabutihan para sa mga naninirahan sa mga ito at nagtakda Siya sa mga ito ng mga makakain ng mga tao at mga hayop sa apat na araw bilang paglulubos sa dalawang araw na nauna: ang araw ng Martes at ang araw ng Miyerkules, nang magkapantay para sa sinumang nagnais na magtanong tungkol sa mga ito.
Then Allah (may He be glorified) resolved to create the sky at a time when it was smoke, saying to it and the earth, “Submit to My command willingly or be forced, it has to be one of the two, They said, “We come willingly; O our Lord! We have no wish except your wish.”
Rồi Ngài hướng về bầu trời và ngày hôm đó là một lớp khói mờ. Tiếp đó, Ngài phán cho bầu trời và trái đất: ''Hai ngươi làm theo mệnh lệnh của TA là hòa quyện vào nhau hay không hòa quyện'', nhưng hai người không được né tránh về điều này. Cả hai cùng thưa: Bầy tôi sẽ hòa quyện với nhau, bởi sẽ không có ý muốn cho bầy tôi nếu không thuận với ý muốn của Ngài, hỡi Thượng Đế của bầy tôi
Pagkatapos nagsadya Siya – kaluwalhatian sa Kanya – sa paglikha ng langit habang ito sa araw na iyon ay usok pa saka nagsabi Siya rito at sa lupa: "Magpaakay kayo sa utos Ko bilang mga nagkukusang-loob o mga napipilitan; walang paglihis para sa inyong dalawa palayo roon." Nagsabi silang dalawa: "Pupunta kami na mga tumatalima sapagkat walang pagnanais para sa amin higit sa pagnanais Mo, O Panginoon namin."
Dunque Egli, gloria Sua, si dedicò a creare il Cielo, che in quel momento era fumo, e disse ad esso e alla Terra: "Vi sottometterete ai Miei ordini per vostra scelta oppure costretti? Non avete altra opzione". Dissero: "Ci sottomettiamo con obbedienza, non abbiamo alcuna volontà all'infuori della Tua volontà, Dio nostro"
Potom je Svevišnji Allah pristupio stvaranju neba, a ono je tad još maglina bilo, pa je rekao nebu i Zemlji: “Povinujte se Mojoj volji, milom ili silom!” Nebo i Zemlja odgovorili su: “Mi smo Tebi poslušni i prema Tebi ponizni! Nemamo snage da Ti se suprotstavimo, naša volja ne može nadvladati Tvoju volju!”
Sonra Allah -Subhanehu ve Teâlâ- gökyüzünü yaratmaya yöneldi. O gün gökyüzü duman halindeydi. Yüce Allah, gökyüzüne ve yeryüzüne: "İsteyerek ya da kerih görerek emrime boyun eğin!" dedi. Bu husus da ikiniz için de elzem bir durumdur. O ikisi de: "İtaat ederek geldik." dediler. Ey Rabbimiz! Senin dilemen dışında bizim bir dilememiz yoktur.
Luego Al-lah resolvió crear el cielo que era nebuloso, diciéndole a él y a la Tierra: “Sométanse a Mi mandato de buen grado o por la fuerza”. Dijeron: “Lo haremos de buen grado, Señor nuestro. No tenemos ningún deseo excepto el Tuyo”.
Puis Allah passa à la création du Ciel qui était alors une fumée et Il lui dit ainsi qu’à la Terre: Soumettez-vous à Mon ordre délibérément ou sous la contrainte, vous n’avez pas d’autre choix. Ils répondirent: Nous venons en T’obéissant car Nous n’avons pas de volonté propre en dehors de la Tienne.
فَقَالَ لَهَا وَلِلْأَرْضِ ائْتِيَا طَوْعًا أَوْ كَرْهًا قَالَتَا أَتَيْنَا طَائِعِينَ (and said to it and to the earth, "Come [ to My obedience ], both of you, willingly or unwillingly." Both said, "We come willingly." - 41:11) This command addressed to the earth and sky and their compliant and obedient reply, according to some exegetes, is a metaphorical expression for the readiness of the earth and the sky to comply with every order from Allah Almighty. But Ibn ` Atiyyah and other leading research scholars have stated that this is no metaphor it is based on reality. Allah Almighty had endowed the earth and the skies with the faculty of intellect and comprehension of the commands addressed to them and also with the power of speaking and replying. Tafsir Al-Bahr-ul-Muhit, after quoting this explanation, has held it to be the most suitable and the best. Ibn Kathir, after quoting the above explanation, has also quoted the statement of some exegetes that the earth's reply was given by that portion of the earth on which Baytullah has been constructed and the sky's reply was given by that portion of the sky which is just above the Baytullah, known as Al-Bayt-ul- Ma` mur.
Kemudian Allah -Subḥānahu- menciptakan langit yang saat itu adalah asap, Allah berfirman kepadanya dan kepada bumi, 'Tunduklah kalian berdua kepada perintah-Ku secara suka rela atau terpaksa, kalian berdua tidak mempunyai pilihan kecuali itu.' Lalu keduanya menjawab, 'Kami datang dengan suka rela, tidak ada keinginan bagi kami tanpa keinginan-Mu, wahai Tuhan kami.'
Allah acheva de créer les Cieux en deux jours: un jeudi et un vendredi. C’est ainsi que la création des Cieux et de la Terre dura six jours. Puis Allah révéla dans chaque Ciel ce qu’Il y a déterminé et ce qu’Il ordonne comme actes d’obéissance et adorations. Nous avons orné le Ciel le plus bas d’étoiles et Nous en avons fait une protection contre les démons qui cherchent à écouter les paroles du Ciel. Tout ceci a été déterminé par le Puissant à qui personne ne tient tête, le Connaisseur de Ses créatures.
Yüce Allah gökleri iki günde; perşembe ve cuma günü yaratmayı tamamladı. Böylece göklerin ve yerin yaratılması altı günde tamamlandı. Yüce Allah her bir göğe kendi işini, emrettiği bütün itaat ve ibadetleri bildirdi. Dünya semasını yıldızlarla süsledi ve şeytanların gizlice dinlemelerini engelleyerek gökyüzünü onlarla muhafaza etti. Bu zikredilenlerin tamamı kimsenin kendisine galip gelemeyeceği Yüce Allah'ın takdiridir, O mahlukatını hakkıyla bilir.
Then Allah completed the creation of the heavens in two days: Thursday and Friday. With that, the creation of the heavens and the earth was completed in six days. Allah inspired in every heaven whatever He would decree concerning it and whatever obedience and worship He would command. Allah also decorated the nearest heaven with stars, and protected it from the satans’ eavesdropping. All that is the decree of the Almighty who no one can overcome, and who is all aware of His creation.
Rồi Allah hoàn thành việc tạo hóa các tầng trời trong hai ngày: Ngày thứ năm và thứ sáu. Như vậy Ngài đã tạo dựng trọn vẹn các tầng trời và trái đất trong sáu ngày và Allah mặc khải cho mỗi tầng trời về những điều quy định việc làm ở trong nó cũng như Ngài ra lệnh phải phục tùng lẫn thờ phượng, và Ngài đã trang hoàng lổng lẫy tầng trời thấp nhất bằng những ngôi sao tinh tú và TA cử các Thiên Thần canh giữ bầu trời để đánh đuổi những Shaytan nghe lén. Tất cả những điều đã được đề cập đó là quyết định của Đấng Toàn Năng mà không ai có thể vượt trội hơn Ngài, Đấng Toàn Chi biết hết mọi vạn vật của Ngài.
Così Allāh completò la Creazione dei cieli in due giorni: Il giovedì e il venerdì, e, con essi, completò la Creazione dei cieli e della terra in sei giorni. Allāh ispirò ad ogni Cielo ciò che gli era necessario e così l'obbedienza e l'adorazione Lui dovuta. Abbellimmo il Cielo inferiore con le stelle e lo proteggemmo dall'origliare dei demoni. Tutto ciò che è stato menzionato è decreto del Potente, Colui che non può essere vinto, Sapiente rispetto ai Suoi sudditi.
A study of the universe reveals that its creation has been effected gradually in a phased manner. Creation in this way—in other words by stages, means planned creation; and when the creation of the universe has been so carried out, it essentially follows that it has a Planner who has purposefully created it according to a set plan. Similarly, there are mountains on this earth at various places that maintain the balance of the earth. There are millions of species of living organisms on this earth and every species requires different types of sustenance, which are found in its habitat. Similarly, a study of the universe also shows that initially all things were in the shape of divided atoms. Then they combined to form different entities. It is further evident from such a study that all the things in this immense universe are uniformly governed by the laws of nature. These observations clearly establish that the Creator of the universe is all-knowing and all-aware. He is all-powerful and dominant. So, who else can be there whom a man can treat as being worthy of worship?
Allah lalu menyempurnakan penciptaan langit dalam dua hari, yaitu hari Kamis dan Jumat. Dengan tambahan dua hari ini, sempurnalah penciptaan langit dan bumi dalam enam hari. Allah mewahyukan di setiap langit apa yang Dia takdirkan padanya dan apa yang Dia perintahkan berupa ketaatan dan ibadah kepada-Nya. Kami juga menghiasi langit dunia dengan bintang-bintang dan dengannya Kami menjaga langit dari setan-setan yang naik untuk mencuri pendengaran. Semua yang disebutkan itu adalah pengaturan dari Allah Yang Mahaperkasa yang tidak dikalahkan oleh siapa pun, lagi Maha Mengetahui seluruh makhluk-Nya."
Saka lumubos si Allāh sa paglikha ng mga langit sa dalawang araw: ang araw ng Huwebes at ang araw ng Biyernes. Sa dalawang [araw na] ito, nalubos ang paglikha ng mga langit at lupa sa anim na araw. Kumasi si Allāh sa bawat langit ng itinatakda Niya rito at ipinag-uutos Niya rito na pagtalima at pagsamba. Ginayakan Niya ang langit na pinakamababa ng mga bituin at pinangalagaan Niya ang langit sa pamamagitan ng mga ito laban sa panakaw na pakikinig ng mga demonyo. Ang nabanggit na iyon sa kabuuan niyon ay ang pagtatakda [Niya], ang Makapangyarihan na walang nakadadaig sa Kanya na isa man, ang Maalam sa mga nilikha Niya.
Allah je, džellešanuhu, u dva dana (u četvrtak i petak), također, savršeno stvorio sedmera nebesa, pa stvaranje nebesa i Zemlje iznosi šest dana. Silni Allah odredio je, u skladu sa Svojom voljom, šta će se na svakom nebu nalaziti i šta će gdje narediti kad se radi o robovanju Allahu i poslušnosti Njemu; dunjalučko je nebo ukrasio sjajnim, ukrašavajućim zvijezdama, koje ga, pored toga, čuvaju od šejtana koji prisluškuju nebeske vijesti. Eto, sva ta stvorenja koja je Plemeniti Allah savršeno stvorio nastala su sukladno Njegovoj volji i htijenju. Allah je mudar i silan, sve može i sve zna.
Al-lah completó la creación de los cielos en dos días: jueves y viernes. Con ello, la creación de los cielos y la Tierra llevó en seis días. Le inspiró a cada cielo Su decreto y ordenó obediencia y adoración a Él. También embelleció el cielo más cercano con estrellas y lo protegió de las escuchas de los demonios. Éste es el decreto del Poderoso que es consciente de su creación y que nadie puede vencer.
13- Eğer yüz çevirirlerse de ki:“Ben Âd ve Semûd’un başına gelen azabın benzeri bir azapla sizi uyarıyorum.”
14- Zira onlara da önlerinden ve arkalarından peygamberler gelip:“Allah’tan başkasına ibadet etmeyin” dediklerinde onlar da: “Eğer Rabbimiz dileseydi elbette melekleri indirirdi. O nedenle biz, sizinle gönderilenleri kesinlikle inkar ediyoruz” demişlerdi.
13. Yani Kur’ân’ın övülmeye değer bunca vasıfları, o yüce ve mutlak ilâhın sıfatları kendilerine açıkça bildirildikten sonra bu inkarcılar yine de yüz çevirecek olurlarsa “de ki: Ben” bilinen iki kabile olan “Âd ve Semûd’un başına gelen azabın benzeri bir azapla sizi uyarıyorum.” Ki o azap gelince sizi kökten imha eder. Nitekim onlaırn başına gelen azaplar da onların kökten helak etmiş olan feci azaplardı. Bu azapların sebebi ise onların zulüm ve küfürleri idi.
14. “Zira onlara da önlerinden ve arkalarından” biri diğerinin ardından, peşpeşe “peygamberler gelip” hepsi de aynı daveti tekrarlayarak: “Allah’tan başkasına ibadet etmeyin, dediklerinde” yani Yüce Allah’a ihlâsı emrederek şirk koşmayı onlara yasakladıklarında “onlar” onların risaletlerini reddedip o peygamberleri yalanladılar ve: “Eğer Rabbimiz dileseydi elbette melekleri indirirdi” sizler ise ancak bizim gibi insansınız. “O nedenle biz, sizinle gönderilenleri kesinlikle inkar ediyoruz, demişlerdi.”
Bu bir şüphe, inkarcı ümmetler arasında miras gibi sürekli olarak aktarılagelmiştir. Ancak bu, şüphelerin en tutarsızıdır. Çünkü peygamber olarak gönderilen zatın melek olması, risaletin bir şartı değildir. Aksine risaletin şartı, rasûl olarak gönderilenin doğruluna delil teşkil edecek şeyleri getirmesinden ibarettir. Haydi eğer güçleri yetiyorsa, aklî veya dinî bir gerekçe göstererek onların doğruluklarında bir kusur bulsunlar. Asla böyle bir şeye güç yetiremeyeceklerdir.
Buradan sonra iki inkarcı ümmet olan Âd ve Semûd kıssaları ile ilgili tafsilatlı açıklamalarda bulunulmaktadır:
A Warning to the Disbelievers and a Reminder of the Story of `Ad and Thamud
Allah says: `Say, O Muhammad, to these idolators who disbelieve in the message of truth that you have brought: If you turn away from that which I have brought to you from Allah, then I warn you of the punishment of Allah like the punishment that the past nations suffered for disbelieving in the Messengers.'
صَـعِقَةً مِّثْلَ صَـعِقَةِ عَادٍ وَثَمُودَ
(a Sa`iqah like the Sa`iqah which overtook `Ad and Thamud.) and other similar nations who did what they did,
إِذْ جَآءَتْهُمُ الرُّسُلُ مِن بَيْنِ أَيْدِيهِمْ وَمِنْ خَلْفِهِمْ
(When the Messengers came to them, from before them and behind them) This is like the Ayah:
وَاذْكُرْ أَخَا عَادٍ إِذْ أَنذَرَ قَوْمَهُ بِالاٌّحْقَافِ وَقَدْ خَلَتِ النُّذُرُ مِن بَيْنِ يَدَيْهِ وَمِنْ خَلْفِهِ
(And remember (Hud) the brother of `Ad, when he warned his people in Al-Ahqaf. And surely, there have passed away warners before him and after him) (46:21). which means that in the neighboring towns and cities, Allah sent Messengers who commanded the people to worship Allah Alone with no partner or associate, and they brought good news as well as warnings. They saw the punishment Allah sent upon His enemies, and the blessings which He bestowed upon His friends, yet despite all of this, they did not believe in them. On the contrary, they denied them and rejected them, and said:
لَوْ شَآءَ رَبُّنَا لاّنزَلَ مَلَـئِكَةً
(If our Lord had so willed, He would surely have sent down the angels.) meaning, if Allah were to send Messengers, they would be angels sent from His presence.
فَإِنَّا بِمَآ أُرْسِلْتُمْ بِهِ كَـفِرُونَ
(So, indeed we disbelieve in that with which you have been sent.) means, `because you are a mere human; we will not follow you because you are just men like us.'
فَأَمَّا عَادٌ فَاسْتَكْبَرُواْ فِى الاٌّرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّ
(As for `Ad, they were arrogant in the land without right.) means, they were arrogant, stubborn and disobedient.
وَقَالُواْ مَنْ أَشَدُّ مِنَّا قُوَّةً
(and they said: "Who is mightier than us in strength") They boasted of their physical strength, and power; they thought that this would protect them from Allah's punishment.
أَوَلَمْ يَرَوْاْ أَنَّ اللَّهَ الَّذِى خَلَقَهُمْ هُوَ أَشَدُّ مِنْهُمْ قُوَّةً
(See they not that Allah Who created them was mightier in strength than them.) means, do they not realize, when they are showing enmity, that He is the Almighty Who created all things and gave them whatever strength they have, and that His onslaught will be far greater This is like the Ayah:
وَالسَّمَآءَ بَنَيْنَـهَا بِأَيْدٍ وَإِنَّا لَمُوسِعُونَ
(With Hands did We construct the heaven. Verily, We are able to extend the vastness of space thereof.) (51:47) They openly opposed the Almighty and denied His signs and disobeyed His Messenger. Allah said:
فَأَرْسَلْنَا عَلَيْهِمْ رِيحاً صَرْصَراً
(So We sent upon them a Sarsar wind). Some said that this was a strongly blowing wind; others said that it was a cold wind. It was also said that it is the wind that makes a noise. The truth that it was all of these things, for it was a strong wind that was an apt punishment for their being deceived by their physical strength. It was also intensely cold, as Allah says:
بِرِيحٍ صَرْصَرٍ عَاتِيَةٍ
(with a Sarsar wind!) (69:6), meaning a very cold wind. It also made a furious sound. Additionally, there is a famous river in the east which is called Sarsar because of the noise it makes as it flows.
فِى أَيَّامٍ نَّحِسَاتٍ
(in days of calamity) means, consecutive days.
سَبْعَ لَيَالٍ وَثَمَـنِيَةَ أَيَّامٍ حُسُوماً
(seven nights and eight days in succession) (69: 7). This is like the Ayah:
فِى يَوْمِ نَحْسٍ مُّسْتَمِرٍّ
(on a day of calamity, continuous) (54:19) i.e., the punishment began on a day which was of evil omen for them, and this evil omen continued for them,
سَبْعَ لَيَالٍ وَثَمَـنِيَةَ أَيَّامٍ حُسُوماً
(seven nights and eight days in succession) (69:7) until they were destroyed, every last one of them, and their humiliation in this world was joined to their punishment in the Hereafter. Allah says:
لِّنُذِيقَهُمْ عَذَابَ الْخِزْىِ فِى الْحَيَوةِ الدُّنْيَا وَلَعَذَابُ الاٌّخِرَةِ أَخْزَى
(that We might give them a taste of disgracing torment in this present worldly life. But surely the torment of the Hereafter will be more disgracing.) meaning, more humiliating for them.
وَهُمْ لاَ يُنصَرُونَ
(and they will never be helped.) means, in the Hereafter, just as they were never helped in this world, and they had no one who could protect them from Allah or save them from His punishment.
وَأَمَّا ثَمُودُ فَهَدَيْنَـهُمْ
(And as for Thamud, We showed them the path of truth) Ibn `Abbas, may Allah be pleased with him, Abu Al-Aliyah, Sa`id bin Jubayr, Qatadah, As-Suddi and Ibn Zayd said, "We explained to them. " Ath-Thawri said, "We called them." Allah's saying;
فَاسْتَحَبُّواْ الْعَمَى عَلَى الْهُدَى
(but they preferred blindness to guidance;) means, `We showed them the truth and made it clear to them through the words of their Prophet Salih, but they opposed him and rejected him, and they slaughtered the she-camel of Allah which He had made a sign for them of the truth of their Prophet.'
فَأَخَذَتْهُمْ صَـعِقَةُ الْعَذَابِ الْهُونِ
(so the Sa`iqah of disgracing torment seized them) means, Allah sent upon them the Sayhah, earthquake, intense humiliation, punishment and torment.
بِمَا كَانُواْ يَكْسِبُونَ
(because of what they used to earn) means, because of their disbelief and rejection.
وَنَجَّيْنَا الَّذِينَ ءَامَنُواْ
(And We saved those who believed) means, `We saved them from among them, and no harm came to them;' Allah saved them along with His Prophet Salih, peace be upon him, because of their fear of Allah.
"Jika mereka berpaling maka katakanlah, 'Aku telah mem-peringatkan kamu dengan petir, seperti petir yang menimpa kaum 'Ad dan kaum Tsamud. Ketika rasul-rasul datang kepada mereka dari depan dan dari belakang mereka. Janganlah kamu menyembah selain Allah.' Mereka menjawab, 'Kalau Rabb kami menghendaki, tentu Dia akan menurunkan malaikat-malaikatNya, maka sesung-guhnya kami kafir kepada wahyu yang kamu diutus membawa-nya'." (Fushshilat: 13-14).
(13-14) Maknanya, jika orang-orang yang mendustakan itu berpaling setelah beberapa ciri (beberapa karakteristik) al-Qur`an yang sangat terpuji dan sebagian sifat-sifat ilah (sembahan) yang Mahaagung dijelaskan kepada mereka, ﴾ فَقُلۡ أَنذَرۡتُكُمۡ صَٰعِقَةٗ ﴿ "maka kata-kanlah, 'Aku telah memperingatkan kamu dengan petir'," maksudnya, azab yang membinasakan dan menghabisi kalian semua, ﴾ مِّثۡلَ صَٰعِقَةِ عَادٖ وَثَمُودَ ﴿ "seperti petir yang menimpa kaum 'Ad dan kaum Tsamud," dua kaum yang sangat terkenal, di mana mereka dibinasakan oleh azab dan mereka ditimpa seburuk-buruk hukuman. Semua itu terjadi karena kezhaliman dan kekafiran mereka, di m a n a ﴾ جَآءَتۡهُمُ ٱلرُّسُلُ مِنۢ بَيۡنِ أَيۡدِيهِمۡ وَمِنۡ خَلۡفِهِمۡ ﴿ "ketika rasul-rasul datang kepada mereka dari depan dan dari belakang mereka." Artinya, silih berganti kedatangan mereka secara berurutan, sedangkan dakwah (seruan) mereka semua sama, yaitu ﴾ أَلَّا تَعۡبُدُوٓاْ إِلَّا ٱللَّهَۖ ﴿ "Janganlah kamu menyembah selain Allah," artinya, mereka (para rasul itu) memerintahkan untuk ikhlas kepada Allah dan melarang mereka dari perbuatan memperseku-tukanNya, namun mereka menolak kerasulan para rasul itu dan mereka mendustakannya.
Dan ﴾ قَالُواْ لَوۡ شَآءَ رَبُّنَا لَأَنزَلَ مَلَٰٓئِكَةٗ ﴿ "mereka menjawab, 'Kalau Rabb kami menghendaki, tentu Dia akan menurunkan malaikat-malaikatNya'." Arti-nya, sedangkan kalian (para rasul) hanyalah manusia biasa seperti kami. ﴾ فَإِنَّا بِمَآ أُرۡسِلۡتُم بِهِۦ كَٰفِرُونَ ﴿ "Maka sesungguhnya kami kafir kepada wahyu yang kamu diutus membawanya." Ini adalah suatu alasan rapuh (syubhat) yang terus diwariskan secara turun-temurun di kalangan orang-orang yang mendustakan. Ia merupakan syubhat yang sangat rapuh, sebab tidak termasuk syarat dalam pengutusan rasul itu harus dari seorang malaikat. Yang sebenarnya menjadi persyaratan kerasulan adalah sang rasul mendatangkan bukti yang membukti-kan kebenarannya. Setelah itu silahkan mereka mencari kecacatan kebenaran (kejujuran) rasul itu jika mereka mampu dengan cara yang rasional maupun yang syar'i! Tentu mereka sama sekali tidak akan pernah menemukan jalan ke sana!
Si ces gens refusent de croire en ce que tu apportes, dis-leur donc ô Messager: Je vous ai menacé d’un châtiment qui s’abat sur vous tel celui qui s’est abattu sur les ‘Âd, le peuple de Hûd, et les Thamûd, le peuple de Şâliħ, lorsqu’ils démentirent ces deux messagers.
Sin embargo, si estas personas se apartan de la fe que has traído, diles: “Les advierto del castigo que caerá sobre ustedes, como el que cayó sobre la gente de Hud, de 'Ad, y la gente de Sálih, así como de Zamud, cuando rechazaron a sus mensajeros”.
Commentary
The basic purpose of these verses is to warn the people of Makkah that if, even after seeing the manifest proofs of the Oneness of Allah, they do not accept the call of the Holy Prophet ﷺ ، they may face a punishment like the earlier people of ` Ad and Thamud had faced. In this context, a brief account of what happened to these people has been given. The people of Makkah are also reminded that their punishment on the Day of Judgment will be much more severe, and they will not be able to escape it, because even the organs of their body will testify against them. And in this context, some events of that Day are mentioned.
-Ey Resul- Onlar senin getirdiklerine iman etmekten yüzçevirirler ise onlara de ki: "Hud'un kavmi Âd ve Salih'in kavmi Semûd'un yalanlamalarından dolayı başlarına gelen azabın aynısının sizin de başınıza geleceğini bildirerek sizi uyarıp, korkutmaktayım."
Se costoro sono avversi alla fede che hai comunicato loro, allora di' loro, o Messaggero: "Non ho fatto altro che incutervi timore di una punizione che vi colpirà e che ha già colpito A'ad, il popolo di Hūd, Thamūd e il popolo di Sāleħ, quando li smentirono".
Nhưng nếu họ lánh xa không tin tưởng những điều Ngươi - hỡi Thiên Sứ - đã mang đến thì hãy bảo họ: Ta cảnh báo về sự trừng phạt sẽ xảy ra đến với các ngươi giống như sự trừng phạt đã giáng xuống dân 'Ad thuộc cộng đồng của Hud và dân Thamut thuộc cộng đồng của Saleh khi họ đã phủ nhận hai vị Thiên Sứ đó.
Ako nevjernici ni poslije ovog ne povjeruju, ti ih, Poslaniče, upozori na bolnu kaznu kojom će biti kažnjeni kao što su, zbog bezbožništva i poricanja poslanikā, kažnjeni narodi poslanika Huda i Saliha (Ad i Semud).
Jika orang-orang itu berpaling dari keimanan kepada apa yang kamu bawa maka katakanlah kepada mereka -wahai Rasul-, “Aku memperingatkan kalian dari azab yang akan menimpa kalian sebagaimana azab yang telah menimpa 'Ād yang merupakan kaum Hud dan Ṡamūd yang merupakan kaum Saleh tatkala mereka mendustakan kedua nabi tersebut.”
Kaya kung umayaw ang mga ito sa pananampalataya sa inihatid mo ay sabihin mo sa kanila, O Sugo: "Nagpangamba ako sa inyo ng isang pagdurusang babagsak sa inyo tulad ng pagdurusang bumagsak sa `Ād na mga kalipi ni Hūd, at sa Thamūd na mga kalipi ni Ṣāliḥ noong nagpasinungaling sila sa dalawang ito.
So if these people turn away from bringing faith in what you have brought, then say to them: “I have warned you of a punishment that will fall upon you, like the punishment that fell upon the people of Hud, the ‘Ād, and the people of Saleh, the Thamūd, when they rejected their messengers.
Rejection of the call for Truth is the greatest crime in the eyes of God. If this rejection is of a call given by a prophet, the punishment for this starts right here in this world, just as happened in the case of the communities of ‘Ad and Thamud. The main point of the call for Truth has always been that man should become a worshipper of God. He should associate with the one and only God his feelings of fear and love. But in every age it has happened that the contemporaries of the Prophet opined that his personality was too unimpressive to have been chosen by God as His messenger. Therefore, they refused to accept his words.
Aynı davet üzere birbirilerini takip ederek onlara peygamberleri; “Allah’tan başkasına ibadet etmeyin!” diye emredip, geldiği zaman, o topluluktan kâfir olanlar: "Eğer Rabbimiz melekleri bize resul olarak indirmek isteseydi indirirdi. Bizler sizin kendisiyle gönderildiğiniz şeyi küfrediyoruz. Çünkü sizler de bizim gibi beşersiniz." dediler.
Quando giunsero loro i messaggeri, si avvicendarono in un'unica missione, invitandoli a non adorare altri all'infuori di Allāh solo. I miscredenti tra loro dissero: "Se il nostro Dio avesse voluto, ci avrebbe inviato messaggeri angelici; in verità, noi rinneghiamo ciò che ci avete comunicato poiché non siete altro che degli esseri umani come noi".
Cuando los mensajeros se presentaron ante ellos, uno después del otro trayendo un mismo mensaje, enseñando que adoren a Al-lah y a nadie más. Pero los incrédulos dijeron: “Si nuestro Señor hubiera deseado enviarnos ángeles como mensajeros, lo habría hecho. Por lo tanto, rechazamos lo que se te haya enviado, porque eres humano como nosotros”.
Adu i Semudu Allah je slao poslanike jedne za drugim, koji su ih pozivali u tevhid i poslušnost Bogu, ali su ih krivovjerni utjerivali u laž i govorili: “Da je Allah htio da obožavamo samo Njega i da Mu nikog ne smatramo ravnim, poslao bi s neba meleke da nas pozivaju u tevhid, a ne bi nam poslao ljude poput nas! Eto, mi smatramo da vi lažete, i ne vjerujemo u ono što govorite!”
Lorsque leurs messagers vinrent à eux l’un après l’autre, ne les appelant qu’à une seule chose: n’adorer qu’Allah Seul. Les mécréants parmi eux dirent: Si Allah avait voulu faire descendre des messagers parmi les anges, Il l’aurait fait. Nous mécroyons donc en ce que vous avez été envoyés transmettre car vous êtes des êtres humains comme nous.
Khi các Sứ Giả của họ lần lượt đến gặp họ, tất cả đều ra lệnh chung một lệnh làchỉ được thờ phụng Allah duy nhất. Tuy nhiên những kẻ phủ nhận trong số họ lên tiếng: Nếu muốn, Thượng Đế của chúng tôi sẽ cử các Thiên Thần xuống làm Sứ Giả cho chúng tôi. Bởi thế, chúng tôi sẽ không tin vào những điều mà quí vị mang đến, bởi vì quý vị cũng là người phàm giống như chúng tôi vậy.
Ketika para rasul datang kepada mereka secara silih berganti dengan membawa satu dakwah yang mereka serukan, yaitu agar mereka tidak menyembah kecuali Allah semata, maka orang-orang kafir dari mereka menjawab, “Seandainya Tuhan kami berkehendak untuk menurunkan malaikat-malaikat kepada kami sebagai rasul-rasul, niscaya Dia melakukannya, sesungguhnya kami ini tetap kafir kepada apa yang kalian diutus dengannya karena kalian adalah manusia yang sama dengan kami.”
When their messengers came to them, each following the other in bringing one message, instructing them to worship none other than Allah alone. The disbelievers said, “If our Lord wished to send down angels as messengers to us, He would have sent them. Therefore, we reject whatever you have been sent with, because you are humans like we are.”
[Nangyari iyon] nang dumating sa kanila ang mga sugo sa kanila, na sumusunod ang ilan sa mga iyon sa iba pa kalakip ng nag-iisang paanyaya, na nag-uutos sa kanila na huwag silang sumamba maliban kay Allāh lamang." Nagsabi ang mga tagatangging sumampalataya kabilang sa kanila: "Kung sakaling niloob ng Panginoon namin ang magpababa ng mga anghel sa amin ay talaga sanang nagpababa Siya sa kanila; kaya tunay na kami ay mga tagatangging sumampalataya sa ipinasugo sa inyo dahil kayo ay mga taong tulad namin."
15- Âd kavmine gelince onlar, yeryüzünde haksız yere büyüklük tasladılar ve:“Bizden daha güçlü kim var?” dediler. Kendilerini yaratan Allah’ın, onlardan daha güçlü olduğunu görmediler mi? Onlar, âyetlerimizi de inkâr ediyorlardı.
16- Biz de üzerlerine (onlar için) uğursuz olan günlerde (uğultusu ve soğuğu) şiddetli bir kasırga gönderdik de böylece dünya hayatında onlara rezil edici azabı tattırdık. Âhiret azabı ise elbet daha rezil edicidir. Hem onlara (orada) yardım da edilmez.
15. “Âd kavmine gelince onlar” Allah’ı inkâr etmek, O’nun âyetlerini/muczielerini bile bile reddederek peygamberlerine inanmamakla birlikte yeryüzünde büyüklük taslıyorlardı. Çevrelerinde bulunan insanları hakimiyetleri altına alıyor ve onlara zulmediyorlardı. Dahası sahip oldukları güç dolayısı ile gurura kapıldılar ve “Bizden daha güçlü kim var?, dediler.” Yüce Allah, herkesin bildiği bir gerçeği dile getirerek onların bu sorularını reddederek şöyle buyurmaktadır:“Kendilerini yaratan Allah’ın, onlardan daha güçlü olduğunu görmediler mi?” O, kendilerini yaratmamış olsaydı var olamazlardı. Eğer bu duruma sağlıklı bir şekilde bakıp düşünecek olsalardı, güçleri dolayısı ile gurura kapılmazlardı. Yüce Allah da kendisi sebebi ile gurura kapıldıkları güçlerine uygun bir ceza ile onları şöyle cezalandırdı:
16. Yani çok güçlü ve çok şiddetli, tıpkı gökgürültüsünü andıran dehşet verici bir sesi bulunan muazzam bir rüzgar gönderdik onlara.
Yüce Allah, “O rüzgarı onlara yedi gece ve sekiz gün peşpeşe musallat etti. O kavmi, o süre içinde içleri boşalmış hurma kütükleri imişler gibi yere yıkılmış görürdün.”(el-Hâkka, 69/7)Bu rüzgar onları helak etti, köklerini kuruttu. Geriye meskenlerinden başka bir şey kalmadı.“böylece dünya hayatında onlara rezil edici azabı tattırdık”Bu azap sebebiyle onlar, bütün insanlar arasında rezil rüsvay oldular.“Âhiret azabı ise elbet daha rezil edicidir. Hem onlara (orada) yardım da edilmez.” Allah’ın azabına karşı kimse onları koruyamaz. Yine kendilerinin de kendilerine hiçbir faydası olmayacaktır.
Hud'un kavmi Âd'a gelince; Allah'a (iman etmek yerine) küfredip, haksız yere yeryüzünde kibirlendiler ve etraflarındakilere zulmettiler. Güçlerine aldanarak: "Bizden daha kuvvetli kim var?" dediler. Kendilerinden daha güçlü olmadığını iddia ettiler. Yüce Allah onlara cevap olarak: "Bunlar Allah'ın kendilerini yarattığını ve aşırıya gittikleri o kuvvetlerini onlara verdiğini şahit olup bilmediler mi? O, onlardan daha güçlüdür. Onlar, Hûd -aleyhisselam-'ın getirdiği Allah'ın ayetlerini küfrediyordı.
En cuanto a la gente de Hud, el pueblo de 'Ad, mostraron incredulidad hacia Al-lah, actuaron con arrogancia indebida en la Tierra y oprimieron a los pueblos que los rodeaban. Cuando se vieron engañados por su propia fuerza, dijeron: “¿Quién hay más fuerte que nosotros?” No había nadie más fuerte que ellos, según su opinión, por lo que Al-lah les respondió: “¿Acaso no saben y no ven que el que los creó y les dio la fuerza que los hizo rebeldes, es más fuerte?” Pero ellos rechazaron los signos de Al-lah que Hud les había traído.
Tuttavia, per quanto riguarda A'ad e il popolo di Hūd, oltre al fatto di aver rinnegato Allāh, si insuperbirono in terra ingiustamente e oltraggiarono coloro che gli stavano attorno, e dissero, illudendosi della loro forza: "Chi è più forte di noi?", credendo che nessuno fosse più forte di loro. Allāh rispose loro: "Costoro non sanno e non vedono che Allāh è Colui che li ha creati e che ha concesso loro la forza che li ha resi dei tiranni, e che Egli è più forte di loro?!" Costoro rinnegarono i Segni che Hùd, pace a lui, comunicò loro.
En ce qui concerne les ‘Âd, le peuple de Hûd, ils étaient en plus de leur mécréance arrogants sur Terre sans aucune justification, persécutaient ceux qui les entouraient et disaient, tous fourvoyés qu’ils étaient par leur puissance: Qui donc est plus puissant que nous? Ils prétendaient donc que personne n’était plus puissant qu’eux et Allah leur répondit: Ces gens-là ne savent-ils pas et ne voient-ils pas qu’Allah, Celui qui les a créés et leur a donné la puissance, est plus puissant qu’eux? En plus de cela, ils mécrurent aux signes d’Allah que leur apporta Hûd.
Tungkol sa `Ād na mga kalipi ni Hūd, kasama ng kawalang-pananampalataya nila kay Allāh ay nagpakamalaki sila sa lupain ayon sa hindi karapatan, lumabag sila sa katarungan sa mga nakapaligid sa kanila, at nagsabi sila habang sila ay nadadaya dahil sa lakas nila: "Sino ang higit na matindi kaysa sa amin sa lakas?" Walang isang higit na matindi sa kanila sa lakas ayon sa paghahaka-haka nila kaya tumugon si Allāh sa kanila: "Kaya ba hindi nakaaalam ang mga ito at nakasasaksi na si Allāh na lumikha sa kanila at naglagak sa kanila ng lakas na nagsanhi ng pagpapalabis nila ay higit na matindi kaysa sa kanila sa lakas? Sila dati ay tumatangging sumampalataya sa mga tanda ni Allāh na dinala ni Hūd – sumakanya ang pangangalaga."
As for the people of Hud, the ‘Ād, together with their disbelief in Allah they showed undue arrogance on earth and oppressed those around them. Having been deceived by their own strength, they said, “Who is there that is stronger than us?” There was no one stronger than them, according to their assumption, so Allah replied to them: “Do these people not know and see that the one who created them and gave them the strength that made them rebellious, is stronger than them?” They would reject the signs of Allah that Hud brought to them.
Hudovi sunarodnici iz plemena Ad koji bijahu nevjernici oholiše se na Zemlji bez ikakva razloga i govoriše, iz inata i umišljenosti: “Niko nije jači od nas!” Allah im je odgovorio: "A zar oni, neznalice, nisu svjesni da je Allah, Koji ih je iz ničeg stvorio, jači od njih i moćniji?! Ad, narod Hudov, poricao je znamenja da je Allah, džellešanuhu, jedini Bog."
Về dân 'Ad thuộc cộng đồng của Hud, họ đã phủ nhận Allah cùng với sự ngạo mạn trên trái đất không một lý do chính đáng cũng như làm những điều bất công với những người sống xung quanh họ. Với sức mạnh sẵn có đã biến họ thành những kẻ ngu dại mà nói rằng: Ai mạnh hơn bọn ta về sức mạnh ?! Không một ai mạnh hơn họ về sức mạnh mà họ đã khẳng định. Do đó Allah đáp lại họ: Há họ không biết và nhìn thấy rằng Allah là Đấng đã tạo hóa ra họ và đã mạnh hơn họ về sức mạnh và quyền lực hay sao ?! và họ thường phủ nhận các dấu hiệu của Allah do Hud mang đến.
"Adapun kaum 'Ad, maka mereka menyombongkan diri di muka bumi tanpa alasan yang benar dan berkata, 'Siapakah yang lebih besar kekuatannya dari kami.' Dan apakah mereka itu tidak memperhatikan bahwa Allah yang menciptakan mereka adalah lebih besar kekuatanNya dari mereka? Dan mereka mengingkari ayat-ayat Kami. Maka Kami meniupkan angin yang amat gemuruh kepada mereka dalam beberapa hari yang sial, karena Kami hendak merasakan kepada mereka itu siksaan yang menghinakan dalam kehidupan dunia. Dan sesungguhnya siksaan akhirat lebih meng-hinakan sedang mereka tidak diberi pertolongan." (Fushshilat: 15-16).
(15) Kaum 'Ad, di samping mereka kafir kepada Allah, ingkar kepada ayat-ayat Allah dan kafir kepada rasul-rasulNya, mereka juga menyombongkan diri ﴾ فِي ٱلۡأَرۡضِ ﴿ "di muka bumi," semena-mena terhadap masyarakat sekitarnya, zhalim terhadap mereka, dan mereka terpedaya dengan kekuatan yang mereka miliki, ﴾ وَقَالُواْ مَنۡ أَشَدُّ مِنَّا قُوَّةًۖ ﴿ "dan berkata, 'Siapakah yang lebih besar kekuatannya dari kami?'"
Allah berfirman menolak mereka dengan apa yang diketahui oleh setiap orang, ﴾ أَوَلَمۡ يَرَوۡاْ أَنَّ ٱللَّهَ ٱلَّذِي خَلَقَهُمۡ هُوَ أَشَدُّ مِنۡهُمۡ قُوَّةٗۖ ﴿ "Dan apakah mereka itu tidak memperhatikan bahwa Allah yang menciptakan mereka adalah lebih besar kekuatanNya dari mereka?" Kalau saja bukan karena Allah yang menciptakan mereka, tentu mereka tidak akan ada. Kalau saja mereka memperhatikan kenyataan ini dengan benar, tentu mereka tidak terpedaya dengan kekuatan mereka.
(16) Lalu mereka dihukum oleh Allah dengan hukuman yang setara dengan kekuatan mereka yang membuat mereka ter-pedaya. ﴾ فَأَرۡسَلۡنَا عَلَيۡهِمۡ رِيحٗا صَرۡصَرٗا ﴿ "Maka Kami meniupkan angin yang amat gemuruh kepada mereka," yakni, angin yang sangat besar karena kekuatan dan kedahsyatannya, mempunyai gemuruh yang sangat menakutkan bagaikan petir yang menyambar. Allah menunduk-kannya,
﴾ عَلَيۡهِمۡ سَبۡعَ لَيَالٖ وَثَمَٰنِيَةَ أَيَّامٍ حُسُومٗاۖ فَتَرَى ٱلۡقَوۡمَ فِيهَا صَرۡعَىٰ كَأَنَّهُمۡ أَعۡجَازُ نَخۡلٍ خَاوِيَةٖ 7 ﴿
"Terhadap mereka selama tujuh malam dan delapan hari terus me-nerus; maka kamu lihat kaum 'Ad pada waktu itu mati bergelimpangan seakan-akan mereka tanggul-tanggul pohon kurma yang telah kosong (lapuk)." (Al-Haqqah: 7).
Pada hari-hari ﴾ نَّحِسَاتٖ ﴿ "yang sial," yang menghancurkan dan membinasakan mereka, sehingga mereka tidak tampak kecuali tempat-tempat tinggal mereka saja. Dan di sini Allah berfirman, ﴾ لِّنُذِيقَهُمۡ عَذَابَ ٱلۡخِزۡيِ فِي ٱلۡحَيَوٰةِ ٱلدُّنۡيَاۖ ﴿ "Karena Kami hendak merasakan kepada mereka itu siksaan yang menghinakan dalam kehidupan dunia," yang dengannya mereka menjadi hina dan dipermalukan di tengah-te-ngah manusia, ﴾ وَلَعَذَابُ ٱلۡأٓخِرَةِ أَخۡزَىٰۖ وَهُمۡ لَا يُنصَرُونَ ﴿ "dan sesungguhnya siksaan akhirat lebih menghinakan sedang mereka tidak diberi pertolongan," yakni, mereka tidak dicegah dari azab Allah dan mereka tidak dapat me-nyelamatkan diri mereka.
Adapun 'Ād yang merupakan kaum Hūd, di samping mereka kafir kepada Allah, mereka juga menyombongkan diri di muka bumi tanpa alasan yang benar dan menzalimi orang-orang di sekitar mereka. Mereka berkata membanggakan kekuatan mereka, “Siapa yang lebih kuat dari kami?” Menurut mereka tidak ada yang lebih kuat daripada mereka. Sebab itu, Allah membantah mereka, "Apakah mereka tidak mengetahui dan tidak melihat bahwa Allah yang menciptakan mereka dan memberi mereka kekuatan yang membuat mereka menyombongkan diri lebih kuat dibandingkan mereka?" Mereka adalah orang-orang kafir kepada ayat-ayat Allah yang dibawa oleh Hud -'alaihissalām-.
Inviammo contro di loro un vento che emetteva un eco inquietante in giorni per loro infausti a causa della punizione insita in essi. Facemmo provare loro umiliazione e denigrazione in questa vita terrena, mentre la punizione dell'Aldilà che li attende sarà ancora più umiliante, ed essi non avranno sostenitori che potranno salvarli dalla punizione.
Da narod 'Ad iskusi patnju i poniženje na ovom svijetu, Allah je na njih u tegobnom i teškom danu poslao ledeni vjetar koji je sa sobom nosio strašan zvuk. A kazna na Ahiretu, u džehennemskoj vatri, bit će još strašnija i nosit će veće poniženje. I valja znati da niko narodu 'Ad neće moći pomoći niti će iko od njih moći Allahovu kaznu otkloniti.
Kami lantas mengirimkan kepada mereka angin dengan suara yang menyeramkan dan menakutkan di hari-hari yang membawa bencana bagi mereka karena ia membawa azab. Kami hendak membuat mereka merasakan kehinaan dan kerendahan di kehidupan dunia ini dan azab akhirat yang menunggu mereka lebih menghinakan dan lebih merendahkan. Mereka tidak mendapatkan orang yang menolong dan menyelamatkan mereka dari azab.
Kaya nagpadala Kami sa kanila ng isang hanging may tunog na nakababagabag sa mga araw na malas sa kanila dahil sa dulot nito na pagdurusa upang magpalasap Kami sa kanila ng pagdurusang dulot ng pagkaaba at pagkahamak para sa kanila sa buhay na pangmundo. Talagang ang pagdurusa sa Kabilang-buhay na naghihintay sa kanila ay higit na matindi sa pang-aaba sa kanila habang sila ay hindi nakatatagpo ng mag-aadya sa kanila sa pamamagitan ng pagsagip sa kanila mula sa pagdurusa.
فَأَرْسَلْنَا عَلَيْهِمْ رِيحًا صَرْصَرًا (So, We let loose a wild wind on them - 41:16) This is the explanation of what was mentioned as ` calamity of ` Ad and Thamud' in the earlier verse. The Arabic word used in the text is sa` igah. It originally means ` something that renders one unconscious. That is why the thunderbolt is also called sa'iqah, and unforeseen calamity and disaster is also called sa` iqah. The storm which entrapped the people of ` Ad was also a 'sa'iqah', and has been mentioned in the present verse as ` wild wind' which was a wild tempest of extremely high speed and had piercing sound. (Qurtubi)
Mentioning the details of this tempest, Dahhak has said that rains had been totally stopped from them by Allah Almighty for three years, and dry tempestuous winds kept on blousing all the time, and for eight days and seven nights, they had continuous extremely severe windstorm. Some narrations have it that this event took place in the end of month of Shawwal, commenced on a Wednesday and kept on till the next Wednesday. Whenever any nation has been subjected to a scourge, it has happened on a Wednesday. (Qurtubi, Mazhari)
Sayyidna Jabir Ibn ` Abdullah ؓ has stated that when Allah Almighty wants the welfare of a nation, He orders rain to fall on them, and stops very fast winds from blousing over them, whereas when a nation is to face a misfortune, rain is withheld from them, and strong winds start blousing frequently.
فِي أَيَّامٍ نَّحِسَاتٍ (in unlucky days....41:16). It is established by the principles of Islam and ahadith of the Holy Prophet ﷺ that no day or night is in itself unlucky or ill-omened. The days of the windstorm over the people of ` Ad have been called ` unlucky' because those days had become ill-omened for them due to their misdeeds. It does not necessarily mean that those days were ill-omened for everybody. (Mazhari and Bayan-ul-Qur’ an). The detailed investigation as to whether anything can be ill-omened by its nature can be seen in the author's book Ahkam-ul-Qur'an Vol. 5 in Arabic)
So I sent upon them a wind that had with it a disturbing noise, on days of misfortune for them, due to the punishment which came to them. So that I may make them suffer a punishment of humiliation and disgrace in the world. And indeed, the punishment of the Hereafter that awaits them is more humiliating for them; they will not find anyone to help save them from the punishment.
Bởi thế, TA đã giáng xuống một trận cuồng phong bão táp trong suốt những ngày bất hạnh để trừng phạt họ cũng như TA cho họ nếm sự trừng phạt nhục nhã ở đời này, lẫn Đời Sau, tuy nhiên sự trừng phạt ở Đời Sau sẽ đợi họ mà còn nhục nhã hơn thế nữa kìa và họ sẽ không tìm thấy ai để cứu giúp chúng thoát khỏi hình phạt này.
Entonces les envié un viento fuerte y perturbador en días terribles, para hacerlos sufrir un castigo de humillación y desgracia en este mundo. Pero el castigo del Más Allá que los espera será más humillante aún, no encontrarán a nadie que los socorra del castigo.
Nous envoyâmes alors sur eux un vent produisant un bruit assourdissant durant les jours funestes où le châtiment s’abattit sur eux, afin que Nous leur fassions goûter à un supplice déshonorant dans la vie de ce bas monde, et le châtiment de l’au-delà sera encore plus déshonorant et ils ne trouveront personne pour les secourir et les en sauver.
(Küfür ve isyanları sebebiyle başlarına gelen) O uğursuz günlerde, içinde azap dolu, sesi rahatsız edici bir rüzgâr gönderdik. Bunu dünya hayatında zillet ve aşağılanma azabını tatmaları için yaptık. Onları bekleyen ahiret azabı onları daha şiddetli bir şekilde zelil edecektir. Kendilerini bu azaptan kurtaracak bir yardımcı da bulamayacaklardır.
Quanto a Thamūd e il popolo di Sāleħ, li guidammo, mostrando loro la via della verità, ma essi si sviarono dalla Retta Via, così subirono l'umiliante punizione a causa della loro miscredenza e dei peccati che commettevano.
Quant à Thamûd, le peuple de Şâliħ, Nous les avons guidés en leur explicitant le chemin de la vérité mais ils préférèrent l’égarement à la guidée. Un châtiment humiliant les saisit alors en raison de leur mécréance et de leurs péchés.
Salih'in kavmi Semûd'a gelince, hak yolunu açıklayarak onlara doğru yolu gösterdik. Hakka karşı hidayet yerine sapıklığı tercih ettiler. Küfür ve işlemiş oldukları günahlarından dolayı alçaltıcı yıldırım azabı ile onları helak ettik.
Hinggil sa Thamūd na mga kalipi ni Ṣāliḥ, nagpatnubay nga Kami sa kanila sa pamamagitan ng paglilinaw sa kanila ng daan ng katotohanan ngunit minagaling nila ang pagkaligaw kaysa sa kapatnubayan tungo sa katotohanan, kaya nagpahamak sa kanila ang lintik ng pagdurusang nang-aaba dahilan sa dati nilang nakakamit na kawalang-pananampalataya at mga pagsuway.
En cuanto a la gente de Sálih, el pueblo de Zamud, les envié guía haciendo que la verdadera senda fuera totalmente clara para ellos, pero prefirieron la ceguera en lugar de la guía. Por lo tanto, el castigo fulminante los azotó debido a la incredulidad y los pecados que cometieron.
17- Semûd kavmine gelince; Biz onları hidayete çağırdık. Ama onlar körlüğü hidâyete tercih ettiler. Sonunda kazandıkları sebebiyle alçaltıcı azabın yıldırımı (ansızın) onları yakaladı.
18- İman eden ve takva sahibi olanları da kurtardık.
17. Hicr ve çevresinde yerleşmiş bulunan ve meşhur bir kabile olan Semûd’a gelince; Yüce Allah, onlara tevhide davet etmek ve şirkten uzaklaşmalarını emretmek üzere Salih aleyhisselam’ı peygamber olarak göndermişti. Allah, onlara pek büyük bir âyet/mucize olmak üzere dişi deveyi vermişti. Bu devenin belli bir su içme günü olduğu gibi, onların da belli bir su içme günü vardı. Bir gün o dişi devenin sütünü içiyorlar, bir gün de su içiyorlardı. Bu deve için ayrıca bir masraf yapmıyorlardı. Zira o, Allah’ın arzında otluyordu.
Bundan dolayı Allah burada:“Semûd kavmine gelince; Biz onları hidayete çağırdık”yani onlara doğru yolu açıklayıp gösterdik, buyurmaktadır. Her ne kadar helâk edilmiş bütün ümmetlere karşı delil ortaya konulmuş ve onlar için gerekli açıklamalar yapılmış ise de özellikle Semud kavminin açıkça zikredilmesinin sebebi, Semud kavmine verilen bu âyetin/mucizenin göz kamaştırıcı oluşudur. Bunu küçükleri, büyükleri, erkekleri, kadınları hep gördü. Bu gözleri/basiretleri açan bir mucize idi. Bundan dolayı Yüce Allah, onlara yaptığı açıklama ve verdiği hidâyetin oldukça fazla olduğunu özellikle belirtmektedir.
Ancak onlar, zulümleri ve kötülükleri dolayısı ile küfür ve dalâlet demek olan körlüğü, ilim ve iman demek olan hidâyete tercih ettiler.“Sonunda kazandıkları sebebiyle” yani Allah tarafından zulme uğratılmaları söz konusu olmaksızın “alçaltıcı azabın yıldırımı (ansızın) onları yakaladı.”
18. Yani Allah, Salih aleyhisselam’ı ve ona uyup da şirk ve masiyetlerden sakınan mü’minleri kurtarmıştır.
"Dan adapun kaum Tsamud, mereka telah Kami beri petunjuk, tetapi mereka lebih menyukai kebutaan dari petunjuk itu, maka mereka disambar petir azab yang menghinakan disebabkan apa yang telah mereka kerjakan. Dan Kami selamatkan orang-orang yang beriman dan mereka adalah orang-orang yang bertakwa." (Fushshilat: 17-18).
(17) ﴾ وَأَمَّا ثَمُودُ ﴿ "Dan adapun kaum Tsamud," mereka adalah suku (kaum) yang sangat terkenal, mereka mendiami daerah Al-Hijr dan sekitarnya. Kepada mereka Allah mengutus Nabi Shaleh عليه السلام yang mengajak mereka untuk bertauhid, mengesakan Allah dan mencegah mereka dari perbuatan mempersekutukanNya. Dan Allah mendatangkan kepada mereka seekor unta betina sebagai bukti yang sangat agung, ia mempunyai giliran untuk mendapat-kan air, dan mereka mempunyai giliran pula untuk mendapatkan air di hari yang tertentu. Mereka minum air susunya satu hari dan minum air biasa satu hari, dan mereka tidak memberinya makan apa-apa, melainkan ia mencari makanan sendiri di bumi Allah. Maka dari itu Allah berfirman di sini, ﴾ وَأَمَّا ثَمُودُ فَهَدَيۡنَٰهُمۡ ﴿ "Dan adapun kaum Tsamud, mereka telah Kami beri petunjuk." Maksudnya, petunjuk penjelasan. Kenapa mereka yang disebutkan secara khusus di dalam ayat ini, padahal seluruh umat yang dibinasakan telah ditegakkan hujjah dan penjelasan terhadap mereka, hal itu karena tanda (muk-jizat) yang diberikan kepada kaum Tsamud adalah mukjizat yang luar biasa, dilihat oleh anak-anak dan orang-orang dewasa mereka, yang laki-laki dan yang perempuan. Dan ayat itu adalah ayat yang sangat jelas sekali. Maka dari itu Allah mengistimewakan mereka dengan tambahan penjelasan dan petunjuk. Akan tetapi karena kezhaliman dan kejahatan mereka, maka mereka lebih mencintai ﴾ ٱلۡعَمَىٰ ﴿ "kebutaan" yakni kekafiran dan kesesatan, ﴾ عَلَى ٱلۡهُدَىٰ ﴿ "dari-pada petunjuk," yaitu ilmu dan iman. Maka mereka dilanda ﴾ ٱلۡعَذَابِ ﴿ "azab" disebabkan apa yang telah mereka kerjakan, bukan karena kezhaliman Allah terhadap mereka.
(18) ﴾ وَنَجَّيۡنَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَكَانُواْ يَتَّقُونَ ﴿ "Dan Kami selamatkan orang-orang yang beriman dan mereka adalah orang-orang yang bertakwa." Maksudnya, Kami selamatkan Nabi Shaleh عليه السلام dan orang-orang yang mengikuti beliau dari orang-orang yang beriman yang meng-hindarkan diri dari syirik dan maksiat.
Đối với Thamud đám dân của Saleh, TA đã hướng dẫn chúng bằng cách giảng rõ con đường chân lý cho chúng, nhưng chúng thích sự lầm lạc hơn là được hướng dẫn đến với chân lý, cho nên lưỡi tầm sét trừng phạt đã tiêu diệt chúng một cách nhục nhã do sự vô đức tin và tội lỗi của chúng.
Semudu, narodu Salihovom, pojasnili smo Pravi put, ali su se oni opredijelili za stranputicu, a ne za uputu. Uništeni su munjom, koja im je bila ponižavajuća kazna jer su bili nevjernici i odani grijesima.
As for the people of Saleh, the Thamūd, I guided them by making the path of truth clear to them, but they preferred deviance to guidance to the truth, so the humiliating punishment seized them because of the disbelief and sins they would commit.
Adapun Ṡamūd yang merupakan kaum Ṣāleḥ maka Kami telah membimbing mereka dengan menjelaskan jalan kebenaran pada mereka, namun mereka lebih memilih jalan kesesatan daripada jalan petunjuk menuju kebenaran, sehingga mereka dibinasakan dengan azab petir yang menghinakan sebagai akibat kekufuran dan kemaksiatan yang mereka kerjakan.
Sebaliknya, Kami menyelamatkan orang-orang yang beriman kepada Allah dan rasul-rasul-Nya karena mereka bertakwa kepada Allah dengan melaksanakan perintah-perintah-Nya dan menjauhi larangan-larangan-Nya. Kami menyelamatkan mereka dari azab yang menimpa kaum mereka.
Man is living in a world where the vastness of heaven and earth negates the greatness of man; where the event of death proves that man is a non-entity and truly powerless. In spite of this, man poses as being great and harbours no doubts of his power. God, time and again, causes the Truth to be revealed and declared, thus disproving man’s claim to greatness. But man does not learn a lesson until he is destroyed. The ruins of the ‘Ad, Thamud and other communities are concrete examples of the results of human folly. The very days that these peoples considered auspicious became the very reverse at the behest of the Almighty. Here ‘inauspicious days’ means winter, for the Arabs called winter inauspicious.
E salvammo coloro che credevano in Allāh e nei Suoi messaggeri e che temevano Allāh, obbedendo ai Suoi ordini e rispettando i Suoi divieti, li salvammo dalla punizione che colpì i loro popoli.
No, Allah je među narodima 'Ad i Semud spasio vjernike, koji su slijedili poslanike, bojali se Uzvišenog i bili Mu poslušni tako što su izvršavali vjeronaredbe i sustezali se od vjerozabrana. Njih nije zadesila kazna koja je zadesila njihove sunarodnike.
Và TA đã giải cứu những người tin tưởng vào Allah và các Sứ Giả của Ngài cũng như họ là những người đã từng kính sợ Allah với sự tuân theo những điều Ngài ra lệnh và tránh xa những điều Ngài ngăn cấm. TA đã cứu sống họ thoát khỏi sự trừng phạt đã giáng xuống cho dân chúng của họ.
And I saved those who had faith in Allah and His messengers and would be mindful of Allah by fulfilling His commands and refraining from the things He did not allowed. I saved them from the punishment that came upon their people.
Yüce Allah'a ve resulüne iman edenleri kurtardık. Bu kimseler emirlerini yerine getirip yasaklarından kaçınarak Allah'a karşı takvalı olan kişilerdi. Kavimlerine isabet eden azaptan onları kurtardık.
Nous sauvâmes ceux qui croyaient en Allah et en Ses messagers et craignaient Allah en se conformant à Ses commandements et en renonçant à Ses interdits. Nous les sauvâmes du châtiment que Nous avons abattu sur leurs peuples.
Salvé a los que habían creído en Al-lah y en Sus mensajeros, que tenían temor de Al-lah mediante el cumplimiento de Sus mandatos y la abstención de aquello que Él había prohibido. Los salvé del castigo que sufrieron sus pueblos.
Nagligtas Kami sa mga sumampalataya kay Allāh at sa mga sugo Niya habang sila noon ay nangingilag magkasala kay Allāh sa pamamagitan ng pagsunod sa mga ipinag-uutos Niya at pag-iwas sa mga sinasaway Niya. Nagligtas Kami sa kanila mula sa pagdurusang dumapo sa mga kalipi nila.
"Dan hari ketika musuh-musuh Allah digiring ke dalam neraka lalu mereka dikumpulkan. Sehingga apabila mereka sampai ke neraka, pendengaran, penglihatan dan kulit mereka bersaksi melawan mereka tentang apa yang telah mereka kerjakan. Dan mereka berkata kepada kulit mereka, 'Mengapa kamu menjadi saksi melawan kami?' Kulit mereka menjawab, 'Allah yang telah menjadikan segala sesuatu pandai berkata telah menjadikan kami pandai pula berkata, dan Dia-lah yang menciptakan kamu pada kali yang pertama dan hanya kepadaNya-lah kamu dikembalikan.' Kamu sekali-kali tidak dapat bersembunyi dari persaksian pende-ngaran, penglihatan, dan kulitmu yang melawanmu, bahkan kamu mengira bahwa Allah tidak mengetahui kebanyakan dari apa yang kamu kerjakan. Dan yang demikian itu adalah prasangkamu yang telah kamu sangka terhadap Rabbmu, prasangka itu telah mem-binasakan kamu, maka jadilah kamu termasuk orang-orang yang merugi. Jika mereka bersabar, maka nerakalah tempat diam mereka dan jika mereka mengemukakan alasan-alasan, maka tidaklah mereka termasuk orang-orang yang diterima alasannya." (Fush-shilat: 19-24).
(19) Allah سبحانه وتعالى mengabarkan tentang musuh-musuhNya yang telah menantangNya dengan bersikap kafir kepadaNya dan kepada ayat-ayatNya, mendustakan para rasulNya, memusuhi dan memerangi mereka, dan tentang kondisi keji mereka pada saat mereka dihimpun kelak. Maksudnya, saat mereka dikumpulkan ﴾ إِلَى ٱلنَّارِ فَهُمۡ يُوزَعُونَ ﴿ "ke dalam neraka, lalu mereka dikumpulkan," yang awal dikembalikan kepada yang terakhir, dan yang terakhir mengikuti yang awal. Mereka digiring ke neraka dengan sangat kasar, mereka tidak dapat menolak, tidak pula mereka dapat menolong diri me-reka dan mereka pun tidak ditolong.
(20) ﴾ حَتَّىٰٓ إِذَا مَا جَآءُوهَا ﴿ "Sehingga apabila mereka sampai ke sana," maksudnya, hingga apabila mereka sudah tiba di neraka dan hen-dak melakukan pengingkaran, atau mengingkari kemaksiatan-ke-maksiatan yang telah mereka kerjakan, ﴾ شَهِدَ عَلَيۡهِمۡ سَمۡعُهُمۡ وَأَبۡصَٰرُهُمۡ وَجُلُودُهُم ﴿ "pendengaran, penglihatan, dan kulit mereka bersaksi melawan mereka." Ini adalah ungkapan umum setelah ungkapan yang bermakna khusus, ﴾ بِمَا كَانُواْ يَعۡمَلُونَ ﴿ "tentang apa yang telah mereka kerjakan." Setiap anggota tubuh mereka memberikan kesaksian. Setiap anggota badan itu mengatakan: Aku telah melakukan perbuatan ini pada hari anu, dan seterusnya. Hanya tiga anggota tubuh ini saja yang disebutkan, karena kebanyakan dosa-dosa disebabkan karenanya atau disebabkan olehnya.
(21) Apabila anggota-anggota tubuh itu telah memberikan kesaksiannya, mereka pun mencelanya, ﴾ وَقَالُواْ لِجُلُودِهِمۡ ﴿ "dan mereka berkata kepada kulit mereka." Ini dalil (bukti) bahwa kesaksian dila-kukan oleh setiap anggota tubuh, sebagaimana kami sebutkan tadi, ﴾ لِمَ شَهِدتُّمۡ عَلَيۡنَاۖ ﴿ "Mengapa kamu menjadi saksi melawan kami" pada kami membela kalian? ﴾ قَالُوٓاْ أَنطَقَنَا ٱللَّهُ ٱلَّذِيٓ أَنطَقَ كُلَّ شَيۡءٖۚ ﴿ "Kulit mereka menjawab, 'Allah yang telah menjadikan segala sesuatu pandai berkata telah menjadi-kan kami pandai pula berkata'." Jadi kami tidak mempunyai kemam-puan untuk menghindari pemberian kesaksian saat kami dijadikan pandai berbicara oleh Tuhan yang tidak ada seorang pun yang bisa terlepas dari masyi`ah (kehendak)Nya, ﴾ وَهُوَ خَلَقَكُمۡ أَوَّلَ مَرَّةٖ ﴿ "dan Dia-lah yang menciptakan kamu pada kali yang pertama," sebagaimana Dia telah menciptakan kalian dengan perangkat tubuh kalian, Dia juga telah menciptakan sifat-sifat kalian, yang di antaranya adalah kemampuan berbicara, ﴾ وَإِلَيۡهِ تُرۡجَعُونَ ﴿ "dan hanya kepadaNya-lah kamu dikembalikan" di akhirat kelak, lalu Dia akan memberikan balasan atas apa yang telah kalian kerjakan.
Ada kemungkinan maksud dari penjelasan di atas adalah berargumen dengan penciptaan pertama untuk membenarkan kebangkitan, sebagaimana itu adalah metode al-Qur`an.
(22) ﴾ وَمَا كُنتُمۡ تَسۡتَتِرُونَ أَن يَشۡهَدَ عَلَيۡكُمۡ سَمۡعُكُمۡ وَلَآ أَبۡصَٰرُكُمۡ وَلَا جُلُودُكُمۡ ﴿ "Kamu se-kali-kali tidak dapat bersembunyi dari persaksian pendengaran, penglihatan, dan kulitmu yang melawanmu." Artinya, kalian sekali-kali tidak akan bisa bersembunyi dari persaksian anggota tubuh kalian yang me-lawan kalian dan kalian tidak akan dapat menghindarinya,﴾ وَلَٰكِن ظَنَنتُمۡ ﴿ "bahkan kamu mengira" dengan kelancangan kalian melaku-kan maksiat-maksiat, ﴾ أَنَّ ٱللَّهَ لَا يَعۡلَمُ كَثِيرٗا مِّمَّا تَعۡمَلُونَ ﴿ "bahwa Allah tidak mengetahui kebanyakan dari apa yang kamu kerjakan." Maka dari itu lahirlah apa yang telah lahir dari perbuatan kalian.
(23) Prasangka ini menjadi sebab kebinasaan dan kesengsa-raan kalian. Maka dari itu Allah berfirman, ﴾ وَذَٰلِكُمۡ ظَنُّكُمُ ٱلَّذِي ظَنَنتُم بِرَبِّكُمۡ ﴿ "Dan yang demikian itu adalah prasangkamu yang telah kamu sangka terhadap Rabbmu," yaitu prasangka buruk, di mana kalian berpra-sangka terhadapnya sesuatu yang sangat tidak layak dengan ke-besaranNya ﴾ أَرۡدَىٰكُمۡ ﴿ "dan ia telah membinasakan kamu" maksudnya, mencelakakan kalian, ﴾ فَأَصۡبَحۡتُم مِّنَ ٱلۡخَٰسِرِينَ ﴿ "maka jadilah kamu termasuk orang-orang yang merugi," merugikan diri mereka, keluarga, dan agama mereka sendiri, disebabkan amal-amal perbuatan yang di-akibatkan oleh prasangka buruk kalian terhadap Rabb kalian. Maka pastilah ketetapan azab dan kesengsaraan terhadap kalian, maka kekekalan abadi di dalam azab itu pun menjadi pasti terhadap kalian, azab yang tidak akan pernah dihentikan sesaat pun terhadap kalian.
(24) ﴾ فَإِن يَصۡبِرُواْ فَٱلنَّارُ مَثۡوٗى لَّهُمۡۖ ﴿ "Jika mereka bersabar, maka neraka-lah tempat diam mereka," dan tidak akan ada kesanggupan ataupun kesabaran untuk menanggungnya. Setiap kondisi dimungkinkan untuk bisa disikapi dengan sabar, namun neraka tidak mungkin sabar atasnya. Bagaimana mungkin bisa sabar atas neraka yang panasnya makin dahsyat dan panasnya melebihi panas api di dunia sampai lebih dari tujuh puluh kali lipat, dan didihan airnya pun sangat dahsyat, bau busuk nanah yang bercampur darah yang ada di dalamnya pun makin bertambah, air dinginnya berlipat-lipat derajat, belenggu dan rantai pengikatnya pun amat sangat besar, alat-alat cambuknya besar-besar, para petugasnya sangat kasar, mereka sama sekali tidak mempunyai rasa belas kasih, dan yang terakhir adalah kemurkaan Allah Yang Mahaperkasa. Jawaban Allah ketika mereka menyeruNya dan meminta keselamatan kepa-daNya adalah:
﴾ قَالَ ٱخۡسَـُٔواْ فِيهَا وَلَا تُكَلِّمُونِ 108 ﴿
"Tinggallah dengan hina di dalamnya, dan janganlah kamu ber-bicara dengan Aku." (Al-Mu`minun: 108).
﴾ وَإِن يَسۡتَعۡتِبُواْ ﴿ "Dan jika mereka mengemukakan alasan-alasan," maksudnya, mereka minta agar celaan dilepaskan dari mereka, lalu dikembalikan ke dunia untuk memulai amal perbuatan yang baru, ﴾ فَمَا هُم مِّنَ ٱلۡمُعۡتَبِينَ ﴿ "maka tidaklah mereka termasuk orang-orang yang diterima alasannya," karena waktu sudah berlalu, mereka telah diberi usia cukup untuk mengambil pelajaran, dan mereka pun telah didatangi oleh pemberi peringatan (rasul), hujjah mereka pun sudah terputus, dan di sisi lain alasan yang mereka kemukakan adalah dusta dari mereka, sebab kalau mereka dikembalikan ke dunia, tentu mereka akan kembali melakukan apa-apa yang dila-rang. Sesungguhnya mereka benar-benar pendusta.
Yüce Allah; düşmanlarını cehenneme süreceği gün, Zebaniler (Görevli melekler) baştakiler ile sonrakileri bir araya toplarlar. Artık onlar ateşten kaçmaya güç yetiremezler.
Pada hari Allah menggiring musuh-musuh-Nya ke neraka, Malaikat Zabāniyah (malaikat penggiring penghuni neraka) menggiring mereka semua dari barisan depan hingga barisan belakang mereka, mereka tidak kuasa melarikan diri dari azab neraka.
Le Jour où Allah rassemblera Ses ennemis pour les jeter dans le Feu, les bourreaux pousseront les premiers vers les derniers et ils ne pourront alors pas échapper au supplice du Feu.
Và vào Ngày Allah sẽ tụ tập hết kẻ thù của Ngài rồi dẫn vào Hỏa Ngục, các cảnh vệ của Hỏa Ngục canh giữ họ từ người đầu tiên đến người cuối cùng rồi họ sẽ không bao giờ chốn thoát khỏi Hỏa Ngục.
En el día en que los enemigos de Al-lah sean congregados para conducirlos al fuego del Infierno, los Zabania, los ángeles encargados, los introducirán a todos y cada uno de ellos en el infierno y no podrán escapar.
Na Sudnjem danu meleki zebanije potjerat će sve nevjernike, bez izuzetka, prema džehennemskoj vatri. Oni joj neće moći umaći.
E il giorno in cui Allāh radunerà nel Fuoco i suoi nemici, i custodi li condurranno dal primo all'ultimo, ed essi non potranno sfuggire al Fuoco. (I primi li fanno indietreggiare in modo che siano tutti assieme)
Sa Araw na kakalap si Allāh sa mga kaaway Niya patungo sa Apoy, itutulak ng mga bantay ang una sa kanila hanggang sa huli sa kanila. Hindi nila makakakayang tumakas mula sa Apoy
فَهُمْ يُوزَعُونَ (So they will be kept under control…...41:19) The original word used in the text is ` Yuza’ un' which is derived from waz' which means ` to stop', ` to prevent'. Most of the learned exegetes have explained it in the sense that when people of Hell, who will be numerous, will be taken forward to the field of hashr and the place of reckoning, the people in the front will be halted for a while, so that the people in the rear also catch up with them. This will be done to avoid indiscipline. (It is this interpretation of the verse on the basis of which it is translated as ` kept under control' ) And some exegetes have translated ` Yuza’ un' as ` pushed' which means that they would be driven towards the place of reckoning by being pushed. (Qurtubi)
On the Day of Judgement, the Sinners' Limbs will testify against Them
وَيَوْمَ يُحْشَرُ أَعْدَآءُ اللَّهِ إِلَى النَّارِ فَهُمْ يُوزَعُونَ
(And (remember) the Day that the enemies of Allah will be gathered to the Fire, then they will be driven.) means, remind these idolators of the Day when they will be gathered to the Fire and they will be driven, i.e., the keepers of Hell will gather the first of them with the last of them, as Allah says elsewhere:
وَنَسُوقُ الْمُجْرِمِينَ إِلَى جَهَنَّمَ وِرْداً
(And We shall drive the criminals to Hell, in a thirsty state) (19:86). n
حَتَّى إِذَا مَا جَآءُوهَا
(Till, when they reach it,) means, when they stand at its edge,
شَهِدَ عَلَيْهِمْ سَمْعُهُمْ وَأَبْصَـرُهُمْ وَجُلُودُهُم بِمَا كَانُواْ يَعْمَلُونَ
(their hearing (ears) and their eyes and their skins will testify against them as to what they used to do.) means, all their deeds, earlier and later; not a single letter will be concealed.
وَقَالُواْ لِجُلُودِهِمْ لِمَ شَهِدتُّمْ عَلَيْنَا
(And they will say to their skins, "Why do you testify against us") they will blame their limbs and their skins when they testify against them, at which point their limbs will answer:
قَالُواْ أَنطَقَنَا اللَّهُ الَّذِى أَنطَقَ كُلَّ شَىْءٍ وَهُوَ خَلَقَكُمْ أَوَّلَ مَرَّةٍ
(They will say: "Allah has caused us to speak -- as He causes all things to speak, and He created you the first time,) means, and He cannot be opposed or resisted, and to Him you will return. Al-Hafiz Abu Bakr Al-Bazzar narrated that Anas bin Malik, may Allah be pleased with him, said, "The Messenger of Allah ﷺ laughed and smiled one day, and said:
«أَلَا تَسْأَلُونِّي عَنْ أَيِّ شَيْءٍ ضَحِكْتُ؟»
(Will you not ask about why I laughed)" They said, "O Messenger of Allah, why did you laugh" He said:
«عَجِبْتُ مِنْ مُجَادَلَةِ الْعَبْدِ رَبَّهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ يَقُولُ: أَيْ رَبِّي أَلَيْسَ وَعَدْتَنِي أَنْ لَا تَظْلِمَنِي، قَالَ: بَلَى، فَيَقُولُ: فَإِنِّي لَا أَقْبَلُ عَلَيَّ شَاهِدًا إِلَّا مِنْ نَفْسِي، فَيَقُولُ اللهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى: أَوَلَيْسَ كَفَى بِي شَهِيدًا وَبِالْمَلَائِكَةِ الْكِرَام الْكَاتِبِينَ قال : فَيُرَدِّدُ هذَا الْكَلَامَ مِرَارًا قال : فَيُخْتَمُ عَلى فِيهِ وَتَتَكَلَّمُ أَرْكَانُهُ بِمَا كَانَ يَعْمَلُ، فَيَقُولُ: بُعْدًا لَكُنَّ وَسُحْقًا، عَنْكُنَّ كُنْتُ أُجَادِل»
(I was amazed at how a servant will dispute with his Lord on the Day of Resurrection. He will say, "My Lord, did You not promise me that you would not treat me unjustly" Allah will say, "Yes." The man will say, "I will not accept any witness against me except from myself." Allah will say, "Is it not sufficient that I and the angels, the noble scribes, are witnesses" These words will be repeated several times, then a seal will be placed over his mouth and his organs (or limbs) will speak about what he used to do. Then he will say, "Away with you! It was only for your sake that I was arguing!")" It was recorded by him and Ibn Abi Hatim. It was also recorded by Muslim and An-Nasa'i. Ibn Abi Hatim recorded that Abu Burdah said that Abu Musa said, "The disbeliever or the hypocrite will be called to account and his Lord will show him his deeds, but he will deny them and say, `O Lord, by Your glory, this angel has written about me something that I did not do.' The angel will say to him, `Did you not do such and such on such and such a day in such and such a place' He will say, `No, by Your glory O Lord, I did not do it.' When he does that, a seal will be placed over his mouth." Al-Ash`ari, may Allah be pleased with him, said, "I think that the first part of his body to speak will be his right thigh." Allah's saying:
وَمَا كُنتُمْ تَسْتَتِرُونَ أَن يَشْهَدَ عَلَيْكُمْ سَمْعُكُمْ وَلاَ أَبْصَـرُكُمْ وَلاَ جُلُودُكُمْ
(And you have not been hiding yourselves (in the world), lest your ears and your eyes and your skins should testify against you;) means, their organs and skins will say to them, when they blame them for testifying against them, `you did not hide from us what you used to do, on the contrary, you openly committed disbelief and sin, and you claimed that you did not care, because you did not believe that Allah knew about all your deeds.' Allah says:
وَلَـكِن ظَنَنتُمْ أَنَّ اللَّهَ لاَ يَعْلَمُ كَثِيراً مِّمَّا تَعْمَلُونَوَذَلِكُمْ ظَنُّكُمُ الَّذِى ظَنَنتُم بِرَبِّكُمْ أَرْدَاكُمْ
(but you thought that Allah knew not much of what you were doing. And that thought of yours which you thought about your Lord, has brought you to destruction;) meaning, `this evil thought, i.e., your belief that Allah did not know much of what you were doing, is what has caused you to be doomed and has made your losers before your Lord.'
فَأَصْبَحْتُمْ مِّنَ الُخَـسِرِينَ
(and you have become of those utterly lost!) means, `in the place of Resurrection, you have lost your own selves and your families.' Imam Ahmad recorded that `Abdullah, may Allah be pleased with him, said, "I was hiding beneath the covering of the Ka`bah, and three men came along -- a man from the Quraysh and two of his brothers-in-law from Thaqif, or a man from Thaqif and two of his brothers-in-law from the Quraysh. Their bellies were very fat, and did not have much understanding. They said some words I could not hear, then one of them said, `Do you think that Allah can hear what we are saying now' The other said, `If we raise our voices, He will hear it, but if we do not raise our voices, He will not hear it.' The other said, `If He can hear one thing from us, He can hear everything.' I mentioned this to the Prophet , then Allah revealed the words:
وَمَا كُنتُمْ تَسْتَتِرُونَ أَن يَشْهَدَ عَلَيْكُمْ سَمْعُكُمْ وَلاَ أَبْصَـرُكُمْ وَلاَ جُلُودُكُمْ
(And you have not been hiding yourselves (in the world), lest your ears and your eyes and your skins should testify against you) until;
مِّنَ الْخَـسِرِينَ
(of those utterly lost!) This is how it was recorded by At-Tirmidhi. A similar report was also narrated by Ahmad (through a different chain), Muslim and At-Tirmidhi, and Al-Bukhari and Muslim also recorded (a different chain).
فَإِن يَصْبِرُواْ فَالنَّارُ مَثْوًى لَّهُمْ وَإِن يَسْتَعْتِبُواْ فَمَا هُم مِّنَ الْمُعْتَبِينَ
(Then, if they bear the torment patiently, then the Fire is the home for them, and if they seek to please Allah, yet they are not of those who will ever be allowed to please Allah.) means, whether they bear it patiently or not, they are in the Fire and they will have no escape or way out from it, and even if they try to please Allah and offer excuses, nothing of that will be accepted from them. Ibn Jarir said, "The meaning of the Ayah,
وَإِن يَسْتَعْتِبُواْ
(and if they seek to please Allah,) is: They will ask to go back to this world, but this plea will not be answered. This is like the Ayah:
قَالُواْ رَبَّنَا غَلَبَتْ عَلَيْنَا شِقْوَتُنَا وَكُنَّا قَوْماً ضَآلِّينَ - رَبَّنَآ أَخْرِجْنَا مِنْهَا فَإِنْ عُدْنَا فَإِنَّا ظَـلِمُونَ - قَالَ اخْسَئُواْ فِيهَا وَلاَ تُكَلِّمُونِ
(They will say: "Our Lord! Our wretchedness overcame us, and we were (an) erring people. Our Lord! Bring us out of this. If ever we return (to evil), then indeed we shall be wrongdoers." He will say: "Remain you in it with ignominy! And speak you not to Me!")" (23:106-108).
And on the day when the enemies of Allah will be gathered towards the hellfire, the Zabāniyah, appointed angels, will thrust each and every one of them into it. They will not be able to escape from it.
19- O gün Allah’ın düşmanları cehenneme sürülmek üzere bir araya toplanırlar da hep birlikte (oraya) sevkedilirler.
20- Nihâyet oraya geldiklerinde kulakları, gözleri ve derileri işlemekte oldukları (günahları bildirerek) onların aleyhinde şahitlik eder.
21- Derilerine derler ki:“Niçin aleyhimizde şahitlik ettiniz?” Onlar da şöyle derler: “Her şeyi konuşturan Allah bizi de konuşturdu. Sizi ilk defa yaratan O’dur. Şimdi de O’na döndürülüyorsunuz.”
22- “Siz kulaklarınızın, gözlerinizin ve derilerinizin aleyhinizde şahitlik edeceğinden çekinmiyordunuz. Aksine Allah'ın, yapmakta olduklarınızın birçoğunu bilmediğini zannediyordunuz.”
23- “İşte Rabbiniz hakkındaki bu zannınız, sizi helâk etti de hüsrana uğrayanlardan oldunuz.”
24- Şimdi sabredebilirlerse ateş onların barınağıdır. (Dünyaya dönüp Rablerini) razı etmek isteyecek olurlarsa bu istekleri kabul edilmeyecektir.
19. Yüce Allah; küfür, âyetlerini inkâr, peygamberlerini yalanlamak, onlara karşı düşmanlık etmek ve onlarla savaşmak sureti ile kendisine meydan okuyan düşmanlarını ve Kıyamet gününde bir araya getirilip toplanacakları vakitteki korkunç hallerini haber vermektedir.“…cehenneme sürülmek üzere bir araya toplanırlar da hep birlikte (oraya) sevkedilirler” başlarıyla sondakileri bir araya getirilir, sonları ilklerine tâbi olur. Böylece cehenneme doğru şiddetle sürülürler. Karşı koyamazlar, kendi kendilerine yardımları olmayacağı gibi başkaları da onlara yardım edemeyecektir.
20. “Nihâyet oraya geldiklerinde” cehenneme getirildiklerinde ve işledikleri masiyetleri inkâr ettiklerinde yahut da inkâra kalkışacakları sırada “kulakları, gözleri ve derileri işlemekte oldukları (günahları bildirerek) onların aleyhinde şahitlik eder.” Yani onların her bir organı, kendi aleyhlerine tanıklık edecektir. Her bir organ “Ben filan günü şunu şunu yaptım” diyecektir.
Özellikle bu üç azanın söz konusu edilmesi ise günahların çoğunluğunun bunlarla yahut bunlar sebebi ile işlenmesindendir.
21. Organları, onların aleyhlerine şahitlik edince onları azarlarlar. “Derilerine...” -bu, bu tanıklığın belirttiğimiz gibi her bir organ tarafından gerçekleşeceğine delildir- Biz sizleri savunurken “niçin aleyhimize şahitlik ettiniz?” derler. “Onlar da şöyle derler: Her şeyi konuşturan Allah bizi de konuşturdu.”Hiç kimsenin iradesine karşı koyamadığı o Zat, bizi konuşturduğu vakit şahitlik etmemek bizim için imkânsız bir şeydir.“Sizi ilk defa yaratan O’dur.”Sizi şahıs olarak bedenlerinizle yaratan O olduğu gibi, sıfatlarınızı yaratan da O’dur. Bu sıfatlardan birisi de konuşmaktır.“Şimdi de” âhirette “O’na döndürülüyorsunuz.” O da amellerinizin karşılığını size veriyor. Bu son ifadeyle ilk yaratılışın öldükten sonra dirilişe delil gösterilmesinin kastedilmiş olma ihtimali de vardır. Nitekim dirilişi ispat konusunda Kur’ân-ı Kerîm’in izlediği bir yol da budur.
22. “Siz kulaklarınızın, gözlerinizin ve derilerinizin aleyhinizde şahitlik edeceğinden çekinmiyordunuz.”Yani sizler azalarınızın, aleyhinize şahitlik edeceğinizden yana bir çekince duyup günahlardan sakınmıyordunuz.“Aksine” sizler masiyetlere yönelmek sureti ile “Allah'ın, yapmakta olduklarınızın birçoğunu bilmediğini zannediyordunuz.” Zaten yaptıklarınızı da bunun için yaptınız.
23. Böyle bir zanna sahip olmaları, onların helâk ve bedbaht olmalarına sebep olmuştur. Bundan dolayı şöyle buyurulmaktadır:“İşte Rabbiniz hakkındaki bu” kötü “zannınız sizi helâk etti” Çünkü siz, O’nun celâline yakışmayan zanlarda bulundunuz ve böylece “hüsrana uğrayanlardan oldunuz.” Kendinizi, aile halkınızı ve doğru dine sahip olma imkânınızı kaybettiniz. Bunun nedeni ise Rabbiniz hakkındaki o çirkin zannınızın sebep olduğu amellerinizdir. O bakımdan hakkınızda azap ve bedbahtlık sözü hak olmuş, üzerinizden bir an dahi hafifletilmeyecek ebedi azapta kalışınız da vacip olmuştur.
24. “Şimdi sabredebilirlerse ateş onların barınağıdır.” Halbuki ona dayanıp katlanmak ne mümkün! Mevcut her bir hale sabredip katlanmak mümkündür ancak ateşe sabretme imkânı yoktur. Ateşe nasıl dayanılabilir ki? Üstelik o ateşin harareti dünyadaki ateşin hararetinden yetmiş kat daha fazladır. Ondaki kaynar suların kaynayışı çok dehşetli, oradaki irinlerin kokuları da çok iğrençtir. Soğuğu kat kat fazladır. Oradaki zincirler ve demir halkalar pek büyüktür. Kamçıları çok büyüktür. Oranın bekçileri çok sert ve haşindir. Kalplerinde cehennemliklere karşı hiçbir merhamet bulunmayacaktır.
Bütün bunlardan sonra bir Cebbar olan Allah’ın gazabı vardır. O, kendisine dua edip imdat isteyecekleri vakit onlara şöyle diyecektir:“Yıkılın içerisine! Bana da bir daha bir şey söylemeyin”(el-Müminûn, 23/108)“(Dünyaya dönüp Rablerini) razı etmek isteyecek olurlarsa” yani üzerlerinden bu azarın kaldırılmasını ve yeniden amelde bulunmak üzere dünyaya döndürülmeyi isteyecek olurlarsa “bu istekleri kabul edilmeyecektir.”
Çünkü artık böyle bir şeyin vakti geçmiştir. Onlar, dünyada iken öğüt alacak kimsenin öğüt alabileceği kadar bir ömür yaşatıldılar. Hem onlara uyarıcı peygamberler de gelmişti. Artık ileri sürecekleri bir bahaneleri de kalmamıştır. Üstelik onların böyle bir istekte bulunmaları da yalandır.
Çünkü “Eğer geri döndürülürlerse yine kendilerine yasaklanan şeylere geri dönerler. Çünkü onlar, şüphesiz yalancıdırlar.”(el-En’am, 6/28)
Cuando entren al Infierno al que serán enviados y nieguen las acciones que cometieron en el mundo, sus oídos, ojos y pieles darán testimonio de sus pecados e incredulidad en el mundo.
Mãi cho đến khi họ được đưa tới Hỏa Ngục thì họ muốn phủ nhận tất cả những việc tội lỗi mà họ đã từng làm ở trên trần gian, nhưng đôi tai, cặp mắt và làn da của họ lại làm chứng chống lại họ về sự vô đức tin và các tội lỗi khác mà họ đã từng làm ở trần gian
Sürüldükleri ateşe geldiklerinde ve dünyada yaptıklarını kabullenmediklerinde kulakları, gözleri, derileri dünyada işledikleri küfür ve günahlara dair onlar aleyhinde şahitlik ederler.
Finché, quando giungeranno al Fuoco verso il quale verranno condotti, negheranno ciò che commisero nella vita terrena, ma le loro orecchie, i loro occhi e la loro pelle testimonieranno per gli atti di miscredenza e per i peccati che commisero in vita.
When they come to the hellfire they are driven towards and deny the actions they would do in the world, their ears, eyes and skins will testify to their sins and disbelief in the world.
Hingga tatkala mereka tiba di neraka yang menjadi tempat mereka digiring, mereka mengingkari apa yang mereka lakukan di dunia, namun pendengaran, penglihatan, dan kulit mereka bersaksi atas mereka terkait apa yang telah mereka lakukan di dunia berupa kekufuran dan kemaksiatan.
A kad stignu do Džehennema (prema njemu će biti tjerani), poreći će gnusna djela koja činjahu na dunjaluku, a tad će protiv njih posvjedočiti njihove uši, i oči, i kože da su nevjerstvo i grijehe činili.
hanggang sa, kapag dumating sila sa Apoy na pinag-akayan sa kanila at nagkaila sila sa dati nilang nalalaman sa Mundo, sasaksi laban sa kanila ang mga pandinig nila, ang mga paningin nila, at mga balat nila sa dati nilang ginagawa sa Mundo na kawalang-pananampalataya at mga pagsuway.
Puis lorsqu’ils arriveront au Feu auquel on les conduisait, et qu’ils renieront ce qu’ils commettaient dans le bas monde, leurs ouïes, leurs vues et leurs peaux témoigneront de leur mécréance et de leurs péchés dans leur vie passée.
Orang-orang kafir berkata kepada kulit mereka, “Mengapa kamu bersaksi atas kami dengan apa yang kami perbuat di dunia?” Lalu kulit mereka menjawab pertanyaan pemiliknya, “Allah yang membuat segala sesuatu berbicara membuat kami berbicara, Dialah yang menciptakan kalian pertama kali manakala kalian masih hidup di dunia dan hanya kepada-Nya kalian kembali di kehidupan akhirat untuk menghadapi hisab dan menerima pembalasan.
Magsasabi ang mga tagatangging sumampalataya sa mga balat nila: "Bakit kayo sumaksi laban sa amin sa dati naming ginagawa sa Mundo?" Magsasabi ang mga balat bilang sagot sa mga may-ari ng mga ito: "Nagpabigkas sa amin si Allāh na nagpabigkas sa bawat bagay. Siya ay lumikha sa inyo sa unang pagkakataon nang kayo dati ay nasa Mundo, at tungo sa Kanya lamang pababalikin kayo sa Kabilang-buhay para sa pagtutuos at pagganti.
Kâfirler derilerine şöyle derler: "Dünyada yaptığımız şeyler hakkında niye aleyhimizde şahitlik ettiniz?" Derileri de, onlara cevap olarak derler ki: "Her şeyi konuşturan Allah, bizi de konuşturdu. Dünyada iken sizi ilk olarak yaratan O'dur. Ahirette hesap vermek ve amellerinize karşılık almak için yalnızca O'na döndürüleceksiniz.
Y los incrédulos dirán a sus pieles: “¿Por qué testificaron contra nosotros al decir lo que solíamos hacer en el mundo?” Sus pieles les responderán: “Aquel que otorga a todas las cosas la capacidad de hablar, también nos concedió esa capacidad”. Él es quien los creó por primera vez, y ante Él volverán en el Más Allá para rendir cuentas y ser retribuidos según sus obras.
And the disbelievers will say to their skins, “Why did you testify against us, by stating the things we used to do in the world?” Their skins will say in reply to them, “The one who grants everything the ability to speak, granted us the ability to speak. He is the one who created you initially when you were in the world, and to Him you will return in the Hereafter to give account and be requited.”
Les mécréants diront à leurs peaux: Pourquoi témoignez-vous contre nous de ce que nous avons commis dans le bas monde? Leurs peaux leur répondront: Celui qui nous a fait parler est Allah qui fait parler toute chose et c’est Lui qui vous a créés une première fois lorsque vous étiez dans le bas monde puis vous retournerez à Lui Seul dans l’au-delà afin de rendre des comptes et être rétribués.
Kad protiv nevjernika posvjedoče njihove kože, oni će se obratiti kožama: “Zašto svjedočite protiv nas i iznosite grijehe koje smo činili?!” “Ovo što činimo, činimo po Allahovoj odredbi, On je svakom biću dao sposobnost govora; dao ga je, evo, i nama.”, reći će kože. “Allah vas je prvi put stvorio, kad niste ništa bili, te vas je, evo, oživio radi polaganja računa.”
Và đám người vô đức tin sẽ bảo lớp da của mình rằng: Tại sao tụi bây làm chứng chống lại bọn ta về những điều mà bọn ta đã làm ở trên trần gian ?! Lớp da sẽ đáp: Allah khiến chúng tôi nói giống như Ngài khiến cho mọi vật đều nói chuyện và Ngài đã tạo ra quí vị lần đầu khi đã ở trên trần gian. Và quý vị sẽ được đưa về gặp Ngài duy nhất vào Đời Sau để thanh toán cho việc thưởng và phạt
I miscredenti dissero alle loro pelli: "Perché testimoniate contro di noi per ciò che abbiamo commesso in vita?! Le loro pelli risposero loro: "Allāh è Colui che ci ha indotti a parlare, ed Egli induce tutti a parlare, ed Egli è Colui che vi ha creati la prima volta, in vita, e a Lui solo tornerete nell'Aldilà per il Rendiconto e la Retribuzione".
وَمَا كُنتُمْ تَسْتَتِرُونَ أَن يَشْهَدَ عَلَيْكُمْ سَمْعُكُمْ (And you had not been hiding your selves [ when committing sins ] because of [ the apprehension ] that your ears and your eyes and your skins would bear witness against you,….41:22) This verse means that if anyone wants to commit a sin or a crime, he may hide it from others, but how can he hide it from his own limbs and organs? When it is known that our ears, eyes, hands, feet, skin and hair are not ours, rather they are witnesses of the state against us, and when they would be questioned about our deeds, they would give true evidence, then there is no way to hide the commitment of a crime or a sin. The only way to avoid the disgrace is to keep away from sin. Although it is not expected from the deniers of Oneness of Allah and of prophethood, that it would enter their minds that their organs and limbs would speak up before Allah Almighty and give evidence against themselves, yet any intelligent person could have understood that it is totally impossible that the One who has created him from a lowly matter, given him ability to hear and see, brought him up and made him young, will not fully know his deeds and state of affairs. But you had thought, against this evident matter, that Allah Almighty had no knowledge of many of your deeds. This false assumption encouraged you to commit ` shirk' and ` kufr'. This is the meaning of Verse 23 where it is said, ' وَذَٰلِكُمْ ظَنُّكُمُ الَّذِي ظَنَنتُم بِرَبِّكُمْ أَرْدَاكُمْ "And this thought of yours that you conceived about your Lord brought you to ruin..."
The Evidence of Man's Limbs and organs after Resurrection
According to a narration reported in Sahih of Muslim Sayyidna Anas ؓ says, "One day we were with the Holy Prophet ﷺ when he started laughing. Then he asked us whether we knew why he was laughing. We said that Allah and His Rasul ﷺ knew best. Then he said "What made me laugh was the dialogue a slave will have with his Lord on the Day of Resurrection. The slave will say, "0 my Lord! Did you not give me protection from injustice?" Allah Almighty will say, ` No doubt, I did.' Then this slave will say, ` Since this is so, I would not be satisfied with any evidence in the matter of my accountability, except that some part of my own being stands up as witness.' Allah Almighty will say, كَفَىٰ بِنَفْسِكَ الْيَوْمَ عَلَيْكَ حَسِيبًا ` Your own being is enough today to take your account. (17:14) ' Then his mouth will be sealed, and his limbs and organs will be asked to tell about his deeds. Every organ would speak up and give true evidence. After that his mouth will be unsealed, and then he will say to his own organs in displeasure, بُعداًلَّکُم وسُحقاً فَعَنکُنَّ اُنَاضِلُ ` May you be ruined. May you be destroyed; whatever I had done in the world was only to make you comfortable', (whereas you have stated to furnish evidence against me.)
And according to another narration by Sayyidna Abu Hurairah ؓ ، this person's mouth will be sealed, and his thigh will be called to speak and tell about his deeds. Then his thigh, its flesh and bone will all give evidence of his deeds. (Muslim, Mazhari)
Sayyidna Ma'qil Ibn Yasar ؓ has narrated that the Holy Prophet ﷺ has said that every new day calls the humans saying, ` I am a new day, and I shall be a witness to whatever you do today. So you should do some good deed before I come to an end, in order that I may give evidence, because once I am gone, you will never find me again. Similarly, every night gives the same call.' (Al-Qurtubi, with reference to Abu Nu'aim)
“Čineći grijehe vi se niste krili iz straha od toga da će vaše uši, i oči, i kože protiv vas svjedočiti na Dan polaganja računa, jer vi niste vjerovali u obračun niti u polaganje računa niti u nagradu poslije smrti, već ste se krili vjerujući da se možete sakriti od Božijeg pogleda, vjerujući da On neće znati mnogo što ste činili, te vas je to obmanulo”, kazat će.
Hindi kayo dati nagkukubli nang gumagawa kayo ng mga pagsuway upang hindi sumaksi laban sa inyo ang mga pandinig ninyo, ni ang mga paningin ninyo, ni ang mga balat ninyo dahil kayo ay hindi naniniwala sa pagtutuos ni sa parusa ni sa gantimpala matapos ng kamatayan; subalit nagpalagay kayo na si Allāh – kaluwalhatian sa Kanya – ay hindi nakaaalam sa marami sa ginagawa ninyo, bagkus nakakukubli sa Kanya, kaya naman nalinlang kayo.
You did not used to hide when committing sins to a degree that your ears, eyes and skins cannot testify against you, because you did not believe in accountability, punishment or reward after death. Rather, you thought that Allah (may He be glorified) was not aware of many things you did and that it remained hidden from Him, so you were deceived.
E non vi nascondevate quando commettevate peccati, quando i vostri orecchi, i vostri occhi e la vostra pelle non testimoniavano contro di voi, poiché non credevate né al Rendiconto né alla punizione né alla ricompensa dopo la morte, piuttosto avete pensato che Allāh, gloria Sua, non sapesse molto di ciò che facevate; al contrario, nulla Gli è nascosto e vi siete illusi.
Và quý vị đã không chịu tìm cách che dấu đi sự phạm tội của bản thân để đôi tai, cặp mắt và làn da của quý vị không thể làm chứng chống lại quý vị được. Đó là hậu quả việc quý vị không hề tin tưởng về sự thanh toán thưởng phạt sau khi chết, song quý vị nghĩ rằng Allah Hiển Vinh không biết gì nhiều về những điều mà quý vị đã từng làm nên quí vị nghĩ rằng mình đã che giấu được Ngài.
Vous ne vous dissimuliez pas suffisamment lorsque vous commettiez des péchés pour que vos ouïes, vos vues et vos peaux ne puissent témoigner contre vous car vous ne croyiez ni à la Reddition des Comptes ni à la punition ou récompense après la mort. Vous pensiez qu’Allah n’a pas connaissance de beaucoup de vos agissements et que ceux-ci lui étaient inconnus. C’est cela qui vous a fourvoyés.
Cuando cometían pecados, no pudieron esconderse de sus oídos, ojos y pieles que atestiguarán contra ustedes, porque no creían en la responsabilidad, el castigo o la recompensa después de la muerte. Pensaron que Al-lah no estaba al tanto de muchas cosas que hicieron y que sus acciones estaban ocultas para Él, estaban engañados.
Kalian tetap tidak bisa bersembunyi manakala kalian melakukan kemaksiatan agar pendengaran, penglihatan, dan kulit kalian tidak bersaksi atas kalian, karena kalian tidak beriman kepada hisab, hukuman, dan pahala sesudah kematian, akan tetapi kalian menduga bahwa Allah tidak mengetahui kebanyakan dari amal perbuatan kalian, sebaliknya ia samar bagi Allah, sehingga kalian pun tertipu.
Günahları işlerken kulaklarınızın, gözlerinizin ve derilerinizin aleyhinizde şahitlik etmeyeceğini düşünüp hafife alıyordunuz. Çünkü sizler ölümden sonra hesabın, mükâfatın ve cezanın olduğuna iman etmiyordunuz. Ancak sizler; Allah -Subhanehu ve Teâlâ-'nın, yapmış olduğunuz birçok şeyi bilmediğini, bilakis O'na gizli kaldığını zannediyordunuz. Bundan dolayı aldandınız.
Yaong pagpapalagay na masagwa na ipinagpalagay ninyo sa Panginoon ninyo ay nagpahamak sa inyo, kaya kayo dahilan doon ay naging kabilang sa mga lugi na nagpalugi [sa buhay] sa Mundo at Kabilang-buhay."
Và với ý nghĩ tồi tệ của quí vị về Thượng Đế của quý vị nên đã bị Ngài tiêu diệt quý vị. Bởi lý do đó quý vị đã trở thành một trong những kẻ thua thiệt, mất mát ở trên đời này lẫn Đời Sau.
And that very evil thought you thought up concerning your Lord, destroyed you, and so because of it, you became the very ones who lost in the world and the Hereafter.
İşte Rabbiniz hakkındaki o kötü zannınız sizi helak etti. Bundan dolayı dünya ve ahirette hüsrana uğrayan kimselerden oldunuz.
“Eto, to vaše hrđavo uvjerenje o Svevišnjem Allahu – da neće saznati za mnoge vaše grijehe upropastilo vas je na oba svijeta; došli se na Dan strašnog obračuna kao gubitnici i stradalnici, oni koji su upropastili i sebe i svoje porodice.”
E questa è l'infausta illusione che vi siete creati sul conto del vostro Dio, ed Egli vi ha distrutto, così avete fallito in vita e nell'Aldilà.
Ese pensamiento desacertado que tuvieron respecto a su Señor los ha llevado a la ruina y, por eso, se convirtieron en los perdedores, tanto en este mundo como en el Más Allá.
Dugaan buruk kalian kepada Tuhan kalian itu telah membinasakan kalian, karena itu kalian termasuk orang-orang yang merugi di dunia dan di akhirat.”
Ce mauvais soupçon que vous entreteniez à l’égard de votre Seigneur vous a conduits à la perdition et vous êtes devenus par sa cause du nombre des perdants dans le bas monde et dans l’au-delà.
Makar oni, protiv kojih će posvjedočiti njihove uši, oči i koža, budu trpjeli, pa, Vatra će njihovo boravište biti. Ako budu tražili da se patnja ukine i da Allah njima bude zadovoljan, u tome im se neće udovoljiti, niti će ikad u Džennet ući.
Se supportano costoro i cui orecchi, occhi e pelli testimonieranno contro di loro, per questi, la dimora e il rifugio sarà il Fuoco, e anche se chiederanno che venga alleviata la loro punizione e che Allāh sia compiaciuto di loro, essi non otterranno mai il Suo compiacimento e non entreranno mai in Paradiso.
Y aún si estas personas contra quienes testificaron sus oídos, ojos y pieles tuvieran paciencia, el Infierno será su morada y su lugar de residencia. Si buscan la voluntad de Al‑lah para ellos mismos y la entrada al Paraíso, nunca lo alcanzarán.
Kaya kung makatitiis itong mga sumaksi laban sa kanila ang pandinig nila, ang mga paningin nila, at ang mga balat nila, ang Apoy ay isang pananatilihan para sa kanila at isang kanlungang kakanlungan nila. Kung hihiling sila ng pag-aalis ng pagdurusa at ng kaluguran ni Allāh sa kanila, hindi sila mga magtatamo ng kaluguran Niya ni mga papasok sa Hardin magpakailanman.
Kulaklarının, gözlerinin ve derilerinin aleylerinde şahitlik ettikleri bu kimseler eğer sabredebilirlerse, artık cehennem onların kalacakları yerdir. Azabın kaldırılması ve Yüce Allah'ın rızasını talep ederlerse, onlar Allah'ın rızasına nail olamayacaklar ve cennete kesinlikle giremeyeceklerdir.
Si ces gens dont les ouïes, les vues et les peaux ont témoigné contre eux se montrent endurants, le Feu sera leur lieu de séjour et leur demeure et s’ils demandent que le châtiment cesse et qu'Allah les agrée, ils n’obtiendront alors jamais l’agrément d’Allah et n’entreront jamais au Paradis.
It is stated in the Quran that on the Day of Judgement a man’s skin, ears, eyes and limbs will testify to his deeds. The theory of ‘skin speech’ of modern times has established the feasibility of such a happening. It has now been discovered that every utterance a man makes is recorded on the skin of his body and that it can be heard once again, just like a voice recorded by mechanical devices. Since God is not visible, man carries the impression that God does not see him. This misunderstanding gives rise to arrogance in man. But if a man realises that he is being observed by God at all times, his whole behaviour will change. In the Hereafter, when he finally stands before God, man will express sentiments of obedience, but this will be of no avail, because obedience or submission has value or credibility only if it is practised at the ‘unseen stage’ and not after reality has been unveiled for all to see.
Bởi thế, nếu họ có kiên nhẫn chịu đựng về đôi tai, cặp mắt và làn da làm chứng chống lại họ hay không thì Hỏa Ngục vẫn là nơi cư ngụ của họ. Và cho dù có cầu xin để xóa bỏ hình phạt và sự hài lòng của Allah dành cho họ thì lời cầu xin của họ sẽ không chiếm được sự chấp nhận của Ngài cũng như không bao giờ vào được Thiên Đàng.
Bila orang-orang yang pendengaran, penglihatan, dan kulit mereka bersaksi atas mereka itu bersabar maka neraka adalah tempat tinggal mereka dan tempat kembali yang kepadanya mereka kembali. Sebaliknya, jika mereka mencari rida Allah dan berharap masuk surga maka mereka tidak akan pernah mendapatkan rida-Nya dan tidak akan pernah masuk surga.
If these people against whom their ears, eyes and skins testified, are to be patient, the hellfire will be their abode and dwelling place they will go to. And if they seek the pleasure of Allah for themselves and entry into Paradise, they will not achieve either of them, ever.
Sveznajući Allah odredio je da bezbožnici na dunjaluku imaju zle drugove među ljudima i džinima, koji im lijepim prikazuju činjenje grijehā, navraćaju ih na činjenje zabranjenih djela i na udovoljavanje strastima te ih odvraćaju od poslušnosti Bogu. Njihovi im poročni drugovi, k tome, lijepim prikazuju nijekanje Ahireta, pa ovi u potpunosti zanemaruju budući svijet i negiraju sve ono što će se dogoditi na Dan obračuna. Zato je Uzvišeni Allah učinio obavezujućim da oni, s prijašnjim narodima džina i ljudi, uđu u Vatru, jer su bili nevjernici, Allahu nepokorni. Uistinu će nevjernici nastradati, upropastit će svoje porodice i bit će uzalud sve što su činili na dunjaluku.
I sent upon these disbelievers, companions from the satans. who would constantly be around them and beautifying disbelief, sins and rejection of the resurrection and requital. the punishment became incumbent upon them as the nations before from the humans and Jinn. Indeed they were the losers, who will lose themselves and their families on the Day of Judgement when they enter the fire.
Naglaan Kami para sa mga tagatangging sumampalataya na ito ng mga kapisan kabilang sa mga demonyo na didikit sa kanila, Magpapaganda ang mga ito para sa kanila ng mga gawain nila sa Mundo. Magpapaganda ang mga ito para sa kanila ng nasa hinaharap nila kabilang sa nauukol sa Kabilang-buhay. Kaya naman magpapalimot ang mga ito sa kanila ng pagsasaalaala niyon at paggawa para roon. Kakailanganin sa kanila ang pagdurusa sa kabuuan ng mga kalipunang nagdaan na bago pa nila kabilang sa jinn at tao. Tunay na sila ay mga lugi noon yayamang nagpalugi sila ng mga sarili nila at mga mag-anak nila sa Araw ng Pagbangon dahil sa pagpasok nila sa Apoy.
A estos incrédulos les asigné compañeros de entre los demonios, que estarían constantemente a su alrededor y les embellecerían la incredulidad y los pecados, así como el rechazo por la resurrección y la retribución. Así fue que merecieron el castigo al igual que las naciones anteriores de seres humanos y de yinnes. De hecho, ellos serán los perdedores, quienes se extraviarán a sí mismos y a sus familias en el Día del Juicio cuando entren al Infierno.
E stabilimmo, per questi miscredenti, dei compagni demoniaci che sono sempre al loro fianco e che abbellirono loro le cattive azioni, in vita, e che abbellirono loro la questione dell'Aldilà, di cui sono ignari, e così li indussero a dimenticarsene e a non impegnarsi per esso. Meritarono così di essere puniti assieme agli altri popoli che li precedettero, sia uomini che Jinn. In verità, fallirono quando condussero sé stessi e le loro famiglie alla rovina, nel Giorno del Giudizio, poiché entrarono nel Fuoco.
Kami mengirimkan kepada orang-orang kafir itu rekan-rekan dari setan yang menempel mereka. Lalu rekan-rekan dari setan itu memperindah pada mereka buruknya amal perbuatan mereka di dunia dan memperbagus tindakan pengingkaran mereka terhadap akhirat, sampai setan-setan itu menjadikan mereka lupa dari akhirat dan dari beramal untuknya, sehingga azab pun berlaku atas mereka bersama umat-umat yang telah berlalu dari kalangan jin dan manusia. Sesungguhnya mereka adalah orang-orang yang merugi karena mereka merugikan diri dan keluarga mereka pada hari Kiamat dengan masuk ke dalam api neraka.
The intimate Companions of the Idolators make Evil Actionsattractive to Them Allah tells us that He is the One Who sends theidolators astray, and that this happens by His will and decree. He isthe All-Wise in His actions, when He appoints for them closecompanions from among the devils of men and Jinn.
فَزَيَّنُواْ لَهُم مَّا بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْ
(who have made fair seeming to them, what was before them and what was behind them.) means, they made their deeds attractive to them in the past. As far as the future is concerned, they only see themselves as doing good, as Allah says:
وَمَن يَعْشُ عَن ذِكْرِ الرَّحْمَـنِ نُقَيِّضْ لَهُ شَيْطَاناً فَهُوَ لَهُ قَرِينٌ - وَإِنَّهُمْ لَيَصُدُّونَهُمْ عَنِ السَّبِيلِ وَيَحْسَبُونَ أَنَّهُم مُّهْتَدُونَ
(And whosoever turns away blindly from the remembrance of the Most Gracious, We appoint for him a Shaytan to be a companion for him. And verily, they hinder them from the path, but they think that they are guided aright!) (43:36-37)
وَحَقَّ عَلَيْهِمُ الْقَوْلُ
(And the Word is justified against them) means, the Word of torment, just as it was justified against the nations of the past who did what they did, men and Jinn alike.
إِنَّهُمْ كَانُواْ خَـسِرِينَ
(Indeed they (all) were the losers.) means, they are all equal in terms of loss and being doomed.
How the disbelievers advised One Another not to listen to the Qur'an, and the Recompense for that
وَقَالَ الَّذِينَ كَفَرُواْ لاَ تَسْمَعُواْ لِهَـذَا الْقُرْءَانِ
(And those who disbelieve say: "Listen not to this Qur'an...") means, they advised one another not to pay heed to the Qur'an or obey its commands.
وَالْغَوْاْ فِيهِ
(and make noise in the midst of its) means, when it is recited, do not listen to it. This was the view of Mujahid. "And make noise in the midst of its (recitation)" means whistling and trying to make the Messenger of Allah ﷺ confused when he recited Qur'an, which is what the Quraysh did.
لَعَلَّكُمْ تَغْلِبُونَ
(that you may overcome.) means, this is the practice of these ignorant disbelievers and those who follow in their footsteps, when they hear the Qur'an. Allah commanded us to be different from that, and said:
وَإِذَا قُرِىءَ الْقُرْءَانُ فَاسْتَمِعُواْ لَهُ وَأَنصِتُواْ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ
(So, when the Qur'an is recited, listen to it, and be silent that you may receive mercy.) (7:204). Then Allah says:
فَلَنُذِيقَنَّ الَّذِينَ كَفَرُواْ عَذَاباً شَدِيداً
(But surely, We shall cause those who disbelieve to taste a severe torment, ) meaning, in return for what they do when they hear the Qur'an.
وَلَنَجْزِيَنَّهُمْ أَسْوَأَ الَّذِى كَانُواْ يَعْمَلُونَ
(and certainly, We shall requite them the worst of what they used to do.) means, for their evil deeds.
ذَلِكَ جَزَآءُ أَعْدَآءِ اللَّهِ النَّارُ لَهُمْ فِيهَا دَارُ الخُلْدِ جَزَآءً بِمَا كَانُوا بِـَايـتِنَا يَجْحَدُون - وَقَال الَّذِينَ كَفَرُواْ رَبَّنَآ أَرِنَا اللَّذَيْنِ أَضَلَّـنَا مِنَ الْجِنِّ وَالإِنسِ نَجْعَلْهُمَا تَحْتَ أَقْدَامِنَا لِيَكُونَا مِنَ الاٌّسْفَلِينَ
(That is the recompense of the enemies of Allah: the Fire. Therein will be for them the eternal home, a recompense for that they used to deny Our Ayat. And those who disbelieve will say: "Our Lord! Show us those among Jinn and men who led us astray, that we may crush them under our feet so that they become the lowest.") It was reported that `Ali, may Allah be pleased with him, said, concerning the phrase,
اللَّذَيْنِ أَضَلَّـنَا
(those who led us astray): "Iblis and the son of Adam who killed his brother." As-Suddi reported that `Ali, may Allah be pleased with him, said; "Iblis is followed by everyone who commits Shirk and the son of Adam is followed by everyone who commits a major sin. So Iblis is the one who calls people to every evil thing, such as Shirk and lesser sins." As for the first son of Adam, it is as confirmed in the Hadith:
«مَا قُتِلَتْ نَفْسٌ ظُلْمًا إِلَّا كَانَ عَلَى ابْنِ آدَمَ الْأَوَّلِ كِفْلٌ مِنْ دَمِهَا،لِأَنَّهُ أَوَّلُ مَنْ سَنَّ الْقَتْل»
(No soul is wrongfully killed, but a share of the burden of that sin will be upon the first son of Adam, because he was the first one who set the precedent of killing another.)
نَجْعَلْهُمَا تَحْتَ أَقْدَامِنَا
(that we may crush them under our feet) means, `make them beneath us in the torment, so that they will be punished more severely than us.'
لِيَكُونَا مِنَ الاٌّسْفَلِينَ
(so that they become the lowest.) means, in the lowest level of Hell, as already mentioned in Al-A`raf, where the followers ask Allah to multiply the torment for their leaders:
قَالَ لِكُلٍّ ضِعْفٌ وَلَـكِن لاَّ تَعْلَمُونَ
((Allah) said: "For each one there is double (torment), but you know not.") (7:38) i.e., Allah will give each of them the torment and punishment they deserve for their deeds. This is like the Ayah:
الَّذِينَ كَفَرُواْ وَصَدُّواْ عَن سَبِيلِ اللَّهِ زِدْنَـهُمْ عَذَابًا فَوْقَ الْعَذَابِ بِمَا كَانُواْ يُفْسِدُونَ
(Those who disbelieved and hinder (men) from the path of Allah, for them We will add torment to the torment because they used to spread corruption.) (16:88).
Nous avons apprêté à ces mécréants des compagnons démons qui ne les quittent pas d’une semelle et qui leur embellissent les péchés qu’ils commettent dans le bas monde et le sort qui sera le leur dans l’au-delà, leur faisant ainsi oublier de se rappeler d’œuvrer afin de mériter un sort enviable. Ils seront ainsi condamnés au châtiment en compagnie d’autres peuples qui les ont précédés parmi les humains et les djinns. Ils seront du nombre des perdants qui, par leur entrée en Enfer, se perdront eux-mêmes et ne verront plus leurs familles.
Và TA đã chuẩn bị cho những kẻ vô đức tin đám bạn thân, kết họ thành đôi bạn đồng hành với tên Shaytan có nhiệm vụ làm cho họ sai mê với những việc làm xấu xa ở trên trần gian cũng như làm cho chúng sai đắm với những lời dụ dỗ ngon ngọt để không tin tưởng vào những sự việc của Đời Sau. Bởi thế, họ quên hẳn đi và không chuẩn bị cho Đời Sau. Và lời hứa hứa xử phạt bọn họ đều xác nhận đúng như các cộng đồng của loài Jinn và loài người trước đây. Quả thật, họ là những kẻ sẽ thua cuộc đánh mất đi bản thân mình và gia đình của minh vào Ngày Phục Sinh sẽ bị tống cổ vào Hỏa Ngục.
Bu kâfirlere eşlik edecek yakın arkadaşlar hazırladık. Dünyada yapmış oldukları kötü amelleri onlara süslü gösterdiler. Arkalarına bırakıp, attıkları ahiret ile ilgili hususları güzel gösterip, onu hatırlamayı ve onun için amel etmeyi unutturdular. Kendilerinden önce geçmiş cin ve insan toplumlarına gerçekleşen azap sözü, bunlar üzerine de gerçekleşmişti de onlar, kıyamet günü kendileri ve aileleri cehenneme girerek hüsrana uğrayanlar olmuşlardı.
In the present world, on the one hand, there are preachers of God who advise or instruct a man about the Truth. On the other hand, there are leaders who exploit people by making such speeches as please them. Those who pay no heed to God’s advice fall a prey to leaders’ smooth talks and without stopping to think, rush headlong to perdition. Those who are deceived by the false utterances of such leaders and rush after them cannot but end by being destroyed forever.
25- Biz, onlara (kötü) birtakım arkadaşlar musallat ettik de o arkadaşları onlara önlerindeki (ahirete) ve arkalarındaki (dünyaya yönelik çirkin amellerini) süslü gösterdiler. Böylece onlardan önce gelip geçen cinlerden ve insanlardan oluşan (kafir) ümmetler arasına dahil olarak onlar aleyhinde de (azap) sözü hak oldu. Şüphesiz onlar kendilerini zarara sokmuşlardır.
25. “Biz onlara” hakkı inkâr eden bu zalimlere şeytanlardan “birtakım arkadaşlar musallat ettik.” Nitekim Yüce Allah şöyle buyurmaktadır: “Bilmez misin ki biz şeytanları kâfirler üzerine salarız da onları alabildiğine (isyana) teşvik ederler.”(Meryem, 19/83) Yani onları masiyetlere doğru harekete geçirir ve onları işlemeye teşvik ederler. “o arkadaşları onlara önlerindeki (ahirete) ve arkalarındaki (dünyaya) yönelik amellerini süslü gösterdiler.” Dünyayı gözlerine güzel gösterdiler, onları dünyanın haram olan zevk ve şehvetlerine çağırdılar. Nihâyet onlar da dünyanın fitnesine kapıldılar, Allah’a isyana yönelerek şeytanların istediği şekilde Allah’a ve Rasûlü’ne savaş açtılar.
Ahirete gelince onların bu arkadaşları onlara âhiretin uzak olduğunu telkin ettiler, onlara onu unutturdular. Hatta kimi zaman âhiret diye bir şeyin olmayacağı konusunda kalplerine şüphe ve tereddütler saldılar. Böylelikle kalplerinden âhiret korkusu silinip gitti. O arkadaşları da onları küfre, bid’atlere ve masiyetlere doğru sürüklediler. Yüce Allah’ın inkarcılara bu şekilde şeytanları musallat etmesinin sebebi, onların Allah’ı anmaktan ve âyetlerinden yüz çevirmeleri, hakkı da bile bile inkâr etmeleridir. Nitekim Yüce Allah, şöyle buyurmaktadır:“Kim Rahman’ın zikrini görmezlikten gelirse, Biz ona bir şeytanı musallat ederiz de o, onun arkadaşı olur. Muhakkak bunlar onları doğru yoldan alıkoyarlar da onlar kendilerinin hidâyette olduklarını sanırlar.”(ez-Zuhruf, 43/36-37)“Böylece onlardan önce gelip geçen cinlerden ve insanlardan oluşan (kafir) ümmetler arasına dahil olarak onlar aleyhinde de (azap) sözü hak oldu.”Onların azap edileceklerine dair söz hak olmuş ve bir kaza ve kader olarak onların tepesine inmiştir.“Şüphesiz onlar kendilerini zarara sokmuşlardır.” Dinlerini de âhiretlerini de kaybetmişlerdir. Bu şekilde zarar eden bir kimsenin ise zelil ve bedbaht olması, azaba uğraması kaçınılmaz bir şeydir.
"Dan Kami tetapkan bagi mereka teman-teman yang men-jadikan mereka memandang bagus apa yang ada di hadapan dan di belakang mereka dan tetaplah atas mereka keputusan azab pada umat-umat yang terdahulu sebelum mereka, dari jin dan manusia; sesungguhnya mereka adalah orang-orang yang merugi." (Fush-shilat: 25).
(25) ﴾ وَقَيَّضۡنَا ﴿ "Dan Kami tetapkan" bagi mereka orang-orang yang zhalim lagi mengingkari kebenaran itu, sebagai ﴾ قُرَنَآءَ ﴿ "teman-teman," dari bangsa setan, sebagaimana yang difirmankan Allah سبحانه وتعالى,
﴾ أَلَمۡ تَرَ أَنَّآ أَرۡسَلۡنَا ٱلشَّيَٰطِينَ عَلَى ٱلۡكَٰفِرِينَ تَؤُزُّهُمۡ أَزّٗا 83 ﴿
"Tidakkah kamu lihat, bahwasanya Kami telah mengirim setan-setan itu kepada orang-orang kafir untuk menghasung mereka membuat maksiat dengan sungguh-sungguh?" (Maryam: 83).
Maksudnya, menyeret mereka kepada perbuatan-perbuatan maksiat dan merayu mereka disebabkan bujukan mereka,﴾ لَهُم مَّا بَيۡنَ أَيۡدِيهِمۡ وَمَا خَلۡفَهُمۡ ﴿ "menjadikan mereka memandang bagus apa yang ada di hadapan dan di belakang mereka," dunia mereka percantik di pan-dangan mata mereka, dan setan pun menyeru mereka untuk mem-peroleh kelezatan dan kenikmatannya yang diharamkan, sehingga mereka terpedaya, lalu mereka berani melakukan maksiat-maksiat terhadap Allah, dan mereka menempuh cara-cara apa saja yang mereka suka untuk memerangi Allah dan RasulNya. Sedangkan terhadap alam akhirat, setan-setan berhasil menjadikan mereka memandangnya tidak mungkin terjadi, dan setan-setan berhasil membuat mereka lupa kepadanya.
Dan kadang-kadang setan membisikkan berbagai syubhat (pemikiran rancu) kepada mereka bahwa akhirat itu tidak akan pernah ada, sehingga rasa takut kepada alam akhirat tersingkir dari dalam hati mereka. Kemudian setan-setan menggiring mereka kepada kekafiran, berbagai bid'ah, dan maksiat. Pemberian ke-kuasaan kepada setan dan penetapan qarin (teman) adalah berasal dari Allah bagi setan-setan yang mendustakan, disebabkan mereka berpaling dari dzikrullah, ayat-ayatnya, dan disebabkan kekafiran mereka terhadap kebenaran, sebagaimana dikatakan oleh Allah سبحانه وتعالى,
﴾ وَمَن يَعۡشُ عَن ذِكۡرِ ٱلرَّحۡمَٰنِ نُقَيِّضۡ لَهُۥ شَيۡطَٰنٗا فَهُوَ لَهُۥ قَرِينٞ 36 وَإِنَّهُمۡ لَيَصُدُّونَهُمۡ عَنِ ٱلسَّبِيلِ وَيَحۡسَبُونَ أَنَّهُم مُّهۡتَدُونَ 37 ﴿
"Barangsiapa yang berpaling dari pengajaran (Rabb) Yang Maha Pemurah (al-Qur`an), Kami adakan baginya setan (yang menyesatkan), maka setan itulah yang menjadi teman yang selalu menyertainya. Dan sesungguhnya setan-setan itu benar-benar menghalangi mereka dari jalan yang benar dan mereka menyangka bahwa mereka mendapat petunjuk." (Az-Zukhruf: 36-37).
﴾ وَحَقَّ عَلَيۡهِمُ ٱلۡقَوۡلُ ﴿ "Dan tetaplah atas mereka keputusan," yakni, maka pastilah atas mereka dan turunlah ketetapan Qadha` dan Qadar siksaan bagi mereka, ﴾ فِيٓ ﴿ "pada" s e d e r e t ﴾ أُمَمٖ قَدۡ خَلَتۡ مِن قَبۡلِهِم مِّنَ ٱلۡجِنِّ وَٱلۡإِنسِۖ إِنَّهُمۡ كَانُواْ خَٰسِرِينَ ﴿ "umat-umat yang terdahulu sebelum mereka, dari jin dan manusia; sesungguhnya mereka adalah orang-orang yang merugi," merugikan agama dan akhirat mereka. Dan siapa yang merugi, maka pasti menjadi hina, sengsara, dan diazab.
Commentary
لَا تَسْمَعُوا لِهَـٰذَا الْقُرْآنِ وَالْغَوْا فِيهِ (Do not listen to this Qur'an, and make noiseduring its recitation, - 41:26) When all the efforts of the disbelievers failed in confronting the Holy Qur'an, they started doing such mischievous acts as mentioned in this verse. Sayyidna Ibn ` Abbas ؓ has stated that Abu Jahl got his people primed up and ready to make noises whenever Muhammad ﷺ recited the Qur'an, so that people might not find out what he is saying. Some have said that preparations were made to stop people from listening to the Qur'an by whistling, clapping and by making all sorts of noises during the recitation.
It is Wajib (necessary) to listen quietly while Qur’ an is being recited; It is infidel's way not to remain quiet.
It is learnt from the above verse that making noises with the intention of creating disturbance in the recitation of the Qur'an is a sign of disbelief. It is also known that to listen quietly to the recitation of the Qur'an is wajib (necessary) and a sign of faith. It has become a usual practice in our days that people put their radios (and cassette players) on where the Holy Qur'an is recited with loud voice, which can be heard in about every restaurant and place of gathering, while people go about their business never paying any attention to the Holy Qur'an. This practice presents a picture that was a sign of infidels. May Allah Almighty guide Muslims. They should either avoid the recitation of the Holy Qur'an at such places and on such occasions where people are unable to listen to it, or if they wish to benefit from the blessing of the recitation, they must listen to it quietly and attentively.
Kâfirler delile delil ile karşılık vermekten aciz kalınca kendi aralarında birbirilerine tavsiyede bulunarak: "Muhammed'in size okuduğu bu Kur'an'ı dinlemeyin, onun içindekilere itaat etmeyin. O okunurken sesinizi yükseltip, bağrışıp çağrışın. Böylece ona karşı (onun sesini bastırarak) galip gelmiş olursunuz. Böylece onu okumayı ve ona çağırmayı bırakır ve ondan kurtulmuş oluruz." dediler.
26- Kâfir olanlar dediler ki:“Şu Kur’ân’ı dinlemeyin ve o okunurken de gürültü çıkarın. Belki baskın çıkarsınız.”
27- Andolsun Biz kâfirlere şiddetli bir azap tattıracağız ve elbette onları yapmakta olduklarının en kötüsü ile cezalandıracağız.
28- İşte Allah düşmanlarının cezası budur: Ateş! Orası, ayetlerimizi inkâr etmelerine karşılık bir ceza olarak onların ebedîyen kalacakları bir yurttur.
29- Kâfirler (orada) şöyle diyecekler: “Rabbimiz! Bizi saptıran cinleri ve insanları bize göster de onları ayaklarımızın altına alalım. Böylece en aşağılanmış kimseler olsunlar.”
26. Yüce Allah, kâfirlerin Kur’ân-ı Kerîm’den yüz çevirişlerini ve bunu birbirlerine tavsiye edişlerini haber vererek şöyle buyurmaktadır:“Kâfir olanlar dediler ki: Şu Kur’ân’ı dinlemeyin.” Onu dinlemekten yüz çevirin. Sakın ona iltifat etmeyin, ona da onu getirene de kulak vermeyin. Şâyet tesadüfen onu işitecek olursanız yahut onun hükümlerine çağrıldığını duyacak olursanız da “gürültü çıkarın.”Faydasız, anlamsız, hatta zararlı sözler söyleyin. Gücünüz yettiğince hiçbir kimsenin ondan size söz etmesine imkân vermeyin, lafız ve anlamlarını okumasına fırsat tanımayın. İşte Kur’ân-ı Kerîm’den yüz çevirmek hususunda onların fiileri de sözleri de budur.“Belki” böyle yapacak olursanız “baskın çıkarsınız.”
Bu, düşmanlar tarafından yapılan bir tanıklıktır. En açık gerçek ise düşmanların tanıklık ettiğidir. Onlar, hakkı getireni yenik düşürmenin tek yolunun ancak ondan yüz çevirmek ve bu hususu birbirine tavsiye etmek olduğunu ifade ediyorlardı. Onların bu sözlerinden anlaşıldığına göre onlar, eğer Kur’ân okunurken anlamsız sözler çıkarmayacak, aksine Kur’ân’ı dinleyecek ve zihinlerini ona yöneltecek olurlarsa ona galip gelemeyeceklerdir. Çünkü hak galiptir, yenilmez. Bunu hak sahipleri de düşmanları da bilirler.
Onların bu tutumları, haksızca ve inatla takınılmış bir tavır olduğundan dolayı artık onların hidâyet bulacaklarına dair ümitler tükenmiştir. Geriye onların azaba uğratılmalarından ve ibretli bir şekilde cezalandırılmalarından başka bir seçenek kalmamıştır. Bundan dolayı da Yüce Allah şöyle buyurmaktadır:
27. Onların yapmakta oldukları şey, küfür ve masiyetlerdir. Bunlar da onların yaptıklarının en kötüleridir. Çünkü onlar, hem masiyetleri hem de başka şeyleri işliyorlardı. Şu halde onların bu cezalandırılmaları şirk işlemelerinden dolayıdır. Yoksa “Rabbin kimseye zulmetmez.”(el-Kehf, 18/49)
28. “İşte bu, Allah düşmanlarının” O’na ve O’nun dostlarına karşı savaşanların “cezasıdır.” Onların cezası; küfür, yalanlama, mücadele ve savaş dolayısı ile “ateştir.”
“Orası, ayetlerimizi inkâr etmelerine karşılık…”Çünkü bu âyetler apaçıktır, kesin birer delildir ve kesin bilgiye ulaştırmaktadır. Bunları bile bile inkâr edip kâfir olmak, en büyük zulüm ve en büyük inattır.“bir ceza olarak onların ebedîyen kalacakları bir yurttur.” Azapları bir an dahi hafifletilmeyecek, kendilerine yardım da edilmeyecek ve bu şekilde orada ebediyen kalacaklardır.
29. “Kâfirler” Yani -bundan sonraki buyruğunda gösterdiği gibi- kâfirlerden önderlerine uyanlar, kendilerini saptıranlara karşı duydukları kin ve öfke dolayısı ile “şöyle diyecekler: “Rabbimiz! Bizi saptıran cinleri ve insanları…”
Yani cin ve insan şeytanlarından bizi sapıklık ve azaba sürükleyen ve cehennemin yoluna davet eden o iki sınıfı “bize göster de onları ayaklarımızın altına alalım. Böylece en aşağılanmış kimseler olsunlar.” Onlar bizi saptırdıkları, fitneye düşürdükleri, bizim aşağılara inmemize sebep teşkil ettikleri gibi, onlar da en zelil ve en hakirlerden olsunlar.
Bu buyrukta kafirlerin birbirlerine karşı ne kadar kin duyacakları ve birbirlerinden uzaklaşıp ilişkilerini tamamen koparacakları açıklanmaktadır.
When they became helpless in countering evidence with evidence, the disbelievers said, urging one another, “Do not listen to this Qur’ān that Muhammad recites to you and do not submit to it, rather, shout and raise your voices when he recites it to you so that perhaps you can gain the upper hand over him and he stops reciting and calling towards it, then we will be relieved of him.”
Incapables de répondre aux arguments par des arguments, les mécréants s’enjoignèrent mutuellement ce qui suit: N’écoutez pas ce Coran que vous récite Muħammad, n’acceptez pas ce qu’il contient. Criez et élevez la voix lors de sa récitation, afin que, peut-être, vous puissiez avoir le dessus sur lui, le conduire à cesser de le réciter et d’appeler les gens à écouter, ce qui nous débarrasserait de lui.
Nagsabi ang mga tagatangging sumampalataya habang mga nagtatagubilinan sa pagitan nila noong nawalang-kakayahan sila sa pagharap sa katwiran sa pamamagitan ng katwiran: "Huwag kayong makinig sa Qur’an na ito na binibigkas sa inyo ni Muḥammad at huwag kayong magpaakay sa nilalaman nito. Sumigaw kayo at magtaas kayo ng mga tinig ninyo sa sandali ng pagbigkas niya nito, nang sa gayon sa pamamagitan niyon ay magwagi kayo sa kanya saka ititigil niya ang pagbigkas niyan at ang pag-aanyaya tungo riyan, para makapagpahinga kayo mula riyan.
Potpomažući se u zlu, a nakon što na argument nisu mogli odgovoriti argumentom, oni koji ne vjeruju govore jedni drugima da ne slušaju učenje časnog Kur’ana, da ga ne slijede i ne prihvataju, te govore da kad ga Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, uči, trebaju da prave buku ne bi li ga nadvikali i ne bi li Resulullah, sallallahu alejhi ve sellem, ušutkan i pobijeđen prestao recitirati Kur’an i pozivati u islam.
Orang-orang kafir saling berpesan kepada sesama mereka manakala mereka tidak kuasa menghadapi kebenaran dengan hujah, “Jangan dengarkan Al-Qur`ān yang dibacakan oleh Muhammad kepada kalian, jangan mengikuti isinya, serta berteriaklah dan buatlah kegaduhan saat ia dibacakan, semoga dengan itu kalian bisa mengalahkannya, lalu dia pun tidak membacakannya lagi dan meninggalkan dakwahnya, dengan itu kalian bisa terbebas darinya.”
I miscredenti dissero, in accordo, quando non furono in grado di dibattere con validi argomenti: "Non ascoltate questo Corano che Muħammed vi recita, non seguite le sue parole e alzate la voce mentre egli recita, così da vincerlo e indurlo a smettere di recitarlo e a predicarlo, così potremo liberarci di lui".
Cuando no pudieron contrarrestar las pruebas con evidencias, los que se negaron a creer dijeron, instándose unos a otros: “No presten atención a este Corán que Mujámmad les recita y no se sometan a él, más bien griten y eleven sus voces cuando es recitado, para que así deje de recitarlo y de invitarnos a él, y recién entonces nos sentiremos aliviados de este hombre”.
"Dan orang-orang yang kafir berkata, 'Janganlah kamu men-dengar dengan sungguh-sungguh akan al-Qur`an ini dan buatlah hiruk-pikuk terhadapnya, supaya kamu dapat mengalahkan.' Maka sesungguhnya Kami akan merasakan azab yang keras kepada orang-orang kafir dan Kami akan memberi balasan kepada mereka dengan seburuk-buruk pembalasan bagi apa yang telah mereka kerjakan. Demikianlah balasan terhadap musuh-musuh Allah, yaitu neraka; mereka mendapat tempat tinggal yang kekal di dalamnya sebagai pembalasan atas keingkaran mereka terhadap ayat-ayat Kami. Dan orang-orang kafir berkata, 'Ya Rabb kami, perlihatkan-lah kepada kami dua jenis orang yang telah menyesatkan kami, yaitu sebagian dari jin dan manusia agar kami letakkan keduanya di bawah telapak kaki kami supaya kedua jenis itu menjadi orang-orang yang hina'." (Fushshilat: 26-29).
(26) Allah سبحانه وتعالى mengabarkan tentang sikap berpalingnya orang-orang kafir dari al-Qur`an dan saling pesan-memesan me-reka untuk hal ini, seraya berfirman, ﴾ وَقَالَ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ لَا تَسۡمَعُواْ لِهَٰذَا ٱلۡقُرۡءَانِ ﴿ "Dan orang-orang yang kafir berkata, 'Janganlah kamu mendengar al-Qur`an ini'." Maksudnya, palingkanlah pendengaran kalian darinya. Ja-ngan sekali-kali kalian menoleh kepadanya, atau mendengarkannya dan mendengarkan orang yang datang membawanya. Lalu jika kebetulan kalian telah mendengarnya atau kalian telah mendengar ajakan kepada hukum-hukum yang dikandungnya, maka berbuat-lah sia-sia padanya. Maksudnya, ucapkanlah perkataan yang tidak ada gunanya padanya. Sebab sesungguhnya di dalamnya terkan-dung hal yang berbahaya. Jangan kalian berikan kesempatan, de-ngan kemampuan kalian, kepada seseorang untuk membicarakan al-Qur`an itu kepada kalian, membacakan lafazh-lafazh dan makna-maknanya.
Inilah bahasa oral mereka, sedangkan bahasa realitas mereka adalah sikap berpaling dari al-Qur`an ini. ﴾ لَعَلَّكُمۡ ﴿ "Supaya kamu," yakni, jika kalian melakukan semua itu, ﴾ تَغۡلِبُونَ ﴿ "dapat mengalahkan."
Ini adalah sebuah kesaksian dari musuh. Kebenaran yang paling jelas adalah kebenaran yang diberikan kesaksiannya oleh musuh. Sebab, mereka tidak menentukan kemenangan mereka terhadap orang yang membawa kebenaran kecuali pada kondisi berpaling dari kebenaran itu dan saling berpesan untuk berpaling darinya. Mafhum (arti) perkataan mereka adalah bahwa jika mereka tidak berkata yang sia-sia tentangnya, dan justru mendengarkan dan mengarahkan perhatian kepadanya, maka mereka tidak akan bisa mengalahkan. Hal itu karena kebenaran pasti menang, tidak akan bisa dikalahkan. Hal ini diketahui oleh mereka yang berpegang kepada kebenaran dan oleh musuh-musuhnya.
(27) Oleh karena tindakan itu adalah kezhaliman dan sikap keras kepala dari mereka, tidak ada harapan lagi untuk mendapat hidayah, maka tidak ada hal lain selain azab dan siksa terhadap mereka. Maka dari itu Allah berfirman, ﴾ فَلَنُذِيقَنَّ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ عَذَابٗا شَدِيدٗا وَلَنَجۡزِيَنَّهُمۡ أَسۡوَأَ ٱلَّذِي كَانُواْ يَعۡمَلُونَ ﴿ "Maka sesungguhnya Kami akan merasakan azab yang keras kepada orang-orang kafir dan Kami akan memberi balasan kepada mereka dengan seburuk-buruk pembalasan bagi apa yang telah mereka kerjakan," yaitu kekafiran dan berbagai maksiat. Itulah seburuk-buruk yang telah mereka kerjakan, karena mereka telah melakukan berbagai maksiat dan dosa-dosa lainnya. Maka balasan berupa hukuman (azab) itu hanyalah disebabkan perbuatan syirik mereka. Allah sama sekali tidak menzhalimi seseorang.
(28) ﴾ ذَٰلِكَ جَزَآءُ أَعۡدَآءِ ٱللَّهِ ﴿ "Demikianlah balasan terhadap musuh-musuh Allah," yaitu orang-orang yang memerangiNya dan meme-rangi para kekasihNya dengan melakukan kekafiran, mendustakan, mendebat, dan menentang, ﴾ ٱلنَّارُۖ لَهُمۡ فِيهَا دَارُ ٱلۡخُلۡدِ ﴿ "yaitu neraka; mereka mendapat tempat tinggal yang kekal di dalamnya." Maksudnya, kekal selamanya, tidak sesaat pun azab dihentikan dari mereka dan tidak pula mereka ditolong.
Yang demikian itu adalah ﴾ جَزَآءَۢ بِمَا كَانُواْ بِـَٔايَٰتِنَا يَجۡحَدُونَ ﴿ "sebagai pemba-lasan atas keingkaran mereka terhadap ayat-ayat Kami." Sebab, ia adalah ayat-ayat yang sangat jelas sekali dan merupakan bukti-bukti yang pasti yang memberikan keyakinan. Maka kezhaliman terbesar dan sikap menentang yang paling berat adalah mengingkari dan kafir terhadapnya.
(29) ﴾ وَقَالَ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ ﴿ "Dan orang-orang kafir berkata," mak-sudnya, para pengikut di antara mereka. Ini berdasarkan ungkapan sesudahnya yang mengisyaratkan kebencian terhadap orang yang telah menyesatkan mereka, ﴾ رَبَّنَآ أَرِنَا ٱلَّذَيۡنِ أَضَلَّانَا مِنَ ٱلۡجِنِّ وَٱلۡإِنسِ ﴿ "Ya Rabb kami, perlihatkanlah kepada kami dua jenis orang yang telah menyesatkan kami, yaitu sebagian dari jin dan manusia," maksudnya, dua golongan yang telah menyeret kami kepada kesesatan dan siksa, yaitu dari setan-setan yang berasal dari bangsa jin dan setan-setan dari bangsa manusia yang menjadi penyeru ke Neraka Jahanam.﴾ نَجۡعَلۡهُمَا تَحۡتَ أَقۡدَامِنَا لِيَكُونَا مِنَ ٱلۡأَسۡفَلِينَ ﴿ "Agar kami letakkan keduanya di bawah telapak kaki kami supaya kedua jenis itu menjadi orang-orang yang hina," nista lagi dinistakan, sebagaimana mereka telah menyesatkan kami dan memperdaya kami dan mereka telah menjadi sebab kami tercebur (ke neraka ini). Ini adalah suatu penjelasan tentang betapa sangat bencinya sebagian mereka terhadap sebagian yang lain, dan berle-pasnya sebagian mereka dari sebagian yang lain (di akhirat nanti).
Và những kẻ không tin tưởng khuyên bảo nhau khi họ bất lực đối mặt với bằng chứng thép này thì họ bảo: Các ngươi chớ nghe Qur'an này khi Nó được xướng lên bởi Muhammad cũng như không được quy phục Y, ngược lại hãy gây náo động ồn ào cùng với tiếng la lét dữ dội của các ngươi khi Y xướng Nó lên, để may ra các ngươi giành được chiến thắng, và Y sẽ từ bỏ việc đọc Nó lẫn việc mời gọi. Có thế chúng ta mới được yên thân.
Nous ferons goûter, à ceux qui mécroient en Allah et traitent Ses messagers de menteurs, un châtiment terrible le Jour de la Résurrection et Nous les rétribuerons en guise de punition en proportion de leur polythéisme et de leurs péchés.
Rồi đây TA sẽ cho những kẻ phủ nhận Allah cũng như những kẻ đã cho rằng các Sứ Giả của Ngài nói dối nếm sự trừng phạt khủng khiếp nhất vào Ngày Phục Sinh cũng như TA sẽ trừng phạt họ vô cùng tàn tệ vì đại tội Shirk mà họ đã từng tổ hợp với Allah cùng với các tội lỗi khác của họ.
So we will definitely make those who disbelieved in Allah and rejected His messengers suffer from a severe punishment on the Day of Judgement. I will definitely requite them with a punishment for the worst of their actions, i.e. ascribing partners with Allah and sins.
Yüce Allah'a iman etmeyip, kâfir olan ve resullerini yalanlayanlara kıyamet günü şiddetli bir azap tattıracağız. İşledikleri şirk ve günahların karşılığında ceza olarak onları en kötüsü ile cezalandıracağız.
Faremo provare a coloro che hanno rinnegato Allāh e i Suoi messaggeri una severa punizione, nel Giorno della Resurrezione, e li puniremo per i loro peggiori atti di idolatria e per i peccati che commettevano.
Kami pasti akan membuat orang-orang kafir kepada Allah dan mendustakan rasul-rasul-Nya merasakan azab yang keras pada hari Kiamat dan Kami pasti membalas mereka dengan balasan paling buruk atas apa yang mereka perbuat di dunia, yaitu kesyirikan dan kemaksiatan sebagai hukuman atas mereka.
Allah će onima koji nisu vjerovali i koji su poslanike poricali dati da iskuse tešku patnju u džehennemskoj vatri. Allah će ih zbog njihovih gnusnih djela i nevjerstva kazniti najtežom kaznom.
Así que definitivamente haré que los que no crean en Al-lah y rechacen a Sus mensajeros sufran un castigo severo en el Día del Juicio. Sin duda los retribuiré con un castigo por la peor de sus acciones, es decir, su idolatría y sus pecados.
Kaya talagang magpapalasap nga sa mga tumangging sumampalataya kay Allāh at nagpasinungaling sa mga sugo Niya ng isang pagdurusang matindi sa Araw ng Pagbangon, at talagang gaganti nga Kami sa kanila ng pinakamasagwa sa dati nilang ginagawa na shirk at mga pagsuway bilang parusa sa kanila sa mga iyon.
Balasan tersebut adalah balasan bagi musuh-musuh Allah yang kafir kepada-Nya dan mendustakan rasul-rasul-Nya, yaitu neraka. Mereka kekal di dalamnya dan tidak terputus selama-lamanya, sebagai balasan atas pengingkaran mereka terhadap ayat-ayat Allah dan kekufuran mereka kepadanya sekalipun ia jelas dan hujahnya kuat.
İşte bu zikredilen ceza Yüce Allah'ı küfredip, resullerini yalanlayan Allah'ın düşmanlarının karşılığıdır. Onlar cehennemde ebedî kalacaklar ve bu ceza Allah'ın ayetlerini inkâr etmeleri, apaçık olması ve delilinin güçlü olmasına rağmen bu ayetlere iman etmedikleri için kesintiye uğramadan devam edecektir.
Ang ganting nabanggit na iyon ay ang ganti sa mga kaaway ni Allāh na mga tumangging sumampalataya sa Kanya at nagpasinungaling sa mga sugo Niya – ang Apoy. Ukol sa kanila roon ay kawalang-hanggan na hindi napuputol magpakailanman bilang ganti sa pagkakaila nila sa mga tanda ni Allāh at kawalan ng pananampalataya nila sa mga ito sa kabila ng kaliwanagan ng mga ito at lakas ng katwiran ng mga ito.
Ese pago antes mencionado es la retribución de aquellos que no creyeron en Al-lah y rechazaron a Sus mensajeros: el fuego del Infierno en el que morarán para nunca salir. Es una compensación por el rechazo de las aleyas de Al-lah y por no creer en ellas a pesar de su evidencia clara y firme.
‘Abdullah ibn ‘Abbas has explained that these words mean ‘to find fault’, i.e. attribute defects to the Quran and the possessor of the Quran and thus alienate people from both the book and the man (Tafsir ibn Kathir). There are two methods of expressing an opinion about a thing or a person—one is criticism and the other is denigration. Criticism means analysing the matter under consideration on the basis of facts. Contrary to this, denigration means desisting from presenting any arguments in connection with the matter under consideration and simply trying rather to find defects in it, cast a slur on it, thus making it the target of condemnation. The method of criticism is the most legitimate, while the method of ferretting out or imputing defects is the way of unbelievers. Moreover, the latter method amounts to denying the signs of God; because every true argument is a sign of God. Those people who do not bow down before an argument and try to belittle it by imputing defects to it and making false allegations against it are, in fact, denying the signs of God. Such people will be treated, in the Hereafter, as deserving of the severest punishment.
Với sự trừng phạt đã đề cặp chính là để dành cho những kẻ thù của Allah, đám người đã phủ nhận Ngài cũng như những kẻ đã cho rằng các Sứ Giả của Ngài nói dối: Họ sẽ ở trong Hỏa Ngục vĩnh viễn không có lối thoát, trừng phạt họ vì đã phủ nhận các dấu hiệu của Allah cũng như họ không có đức tin Iman vào Nó khi Nó rất rõ ràng và là một bằng chứng xác thực nữa.
La punizione menzionata che subiranno i nemici di Allāh che non credevano in Lui e che smentivano i Suoi messaggeri è il Fuoco, preparato per loro, che subiranno per l'eternità, senza tregua, punizione per aver rinnegato i Segni di Allāh e per non aver creduto in essi nonostante la loro chiarezza e la loro grande evidenza.
Eto, to je kazna kojom će Gospodar kazniti din-dušmane, one koji nisu u Njega vjerovali i koji su poslanike u laž utjerivali – vatra u kojoj će vječno ostati. To će im biti prikladna kazna jer su poricali Božija znamenja, premda su jasna i nepobitna.
That aforementioned requital is the requital of those who disbelieved in Him and rejected His messengers; it is the hellfire which they will live forever never to come out of it. It is a requital for their rejection of the verses of Allah and not believing in them despite their clarity and strength in proof.
La rétribution des ennemis d’Allah qui mécroient en Lui et traitent Ses messagers de menteurs est le Feu, où ils demeureront pour l’éternité sans interruption, pour leur rejet des versets d’Allah et pour ne pas y avoir cru malgré leur clarté et la force de leurs arguments.
Ceux qui mécroient en Allah et démentent Ses messagers diront: Ô notre Seigneur, montre-nous le djinn et l’être humain qui nous ont égarés: `Iblîs, précurseur de la mécréance et de l’appel à la mécréance, et le fils d’Adam, précurseur dans l’effusion du sang. Montre-les nous afin que nous les mettions en-dessous de nous dans le Feu et qu’ils soient des habitants des fosses les plus basses de l’Enfer qui subiront le châtiment le plus terrible.
And those who disbelieved in Allah and rejected His messengers will say, “O our Lord! Show us those humans and Jinn who led us astray: Iblīs who introduced disbelief and inviting towards it and the son of Adam who introduced bloodshed, so that we can put them in the hellfire under our feet; so that they are the lowest of the people and the ones most severely punished.”
Yüce Allah'ı küfredip resullerini yalanlayanlar şöyle dediler: "Rabbimiz! İnsanlardan ve cinlerden bizi saptıranları bize göster de, küfrü ve ona davet eden İblis'i ve kan dökme adetini ortaya çıkaran âdemoğlunu cehennemde ayaklarımızın altına alalım ki, en aşağılardan olsunlar. Onlar cehennem ehlinin en şiddetli azaba çarptırılanlarıdır."
Nagsabi ang mga tumangging sumampalataya kay Allāh at nagpasinungaling sa mga sugo Niya: "Panginoon namin, magpakita Ka sa amin ng dalawang nagpaligaw sa amin kabilang sa jinn at tao: si Satanas na nagsakalakaran ng kawalang-pananampalataya at pag-aanyaya tungo rito at ang anak ni Adan na nagsakalakaran ng pagpapadanak ng mga dugo, ilalagay namin silang dalawa ng apoy sa ilalim ng mga paa namin upang silang dalawa ay maging kabilang sa mga pinakamababa, na sila ay ang pinakamatindi sa mga maninirahan sa Apoy sa pagdurusa."
Orang-orang yang kafir kepada Allah dan mendustakan para rasul-Nya berkata, “Wahai Tuhan kami! Tunjukkanlah kepada kami dua orang yang telah menyesatkan kami dari kalangan jin dan manusia, yaitu Iblis yang membuka jalan kekufuran dan mengajak kepadanya dan anak Adam yang membuka jalan penumpahan darah. Kami akan menjadikan keduanya di neraka di bawah telapak kaki kami, agar keduanya berada di lapisan neraka paling bawah yang penghuninya adalah yang paling berat azabnya.”
Và những kẻ đã phủ nhận Allah cũng như những kẻ đã cho rằng các Sứ Giả của Ngài nói dối sẽ thưa: Lạy Thượng Đế của bầy tôi ! Xin Ngài hãy vạch mặt những tên Jinn và đám người đã dắt bầy tôi đi lạc: Iblis chính là tên đã vạch ra Shirk và sự phủ nhận để kêu gọi nhân loại đi theo sự lầm lạc của hắn. Còn con cháu Adam - tức con người - là những tên tạo ra sự hận thù và gây ra đổ máu. Do đó, cầu xin Ngài để cho bầy tôi chà đạp hai chúng nó trong Hỏa Ngục dưới bàn chân của bầy tôi, khiến cho chúng trở thành một trong những tên hèn hạ đê tiện nhất và chịu sự trừng phạt kinh khủng nhất.
Los que no creyeron en Al-lah y rechazaron a Sus mensajeros dirán: “¡Señor nuestro! Muéstranos a aquellos humanos y yinnes que nos llevaron por mal camino: a Iblís, que introdujo incredulidad y nos invitó a ello, y al hijo de Adán que trajo el derramamiento de sangre, para que podamos ponerlos en el fuego del Infierno bajo nuestros pies, de modo que sean los más bajos de los pueblos y los más severamente castigados”.
Coloro che non hanno creduto in Allāh e che hanno smentito i Suoi messaggeri dissero: "Dio nostro, mostraci i Jinn e gli uomini che ci hanno sviati: Iblīs, colui che ha dichiarato la sua miscredenza e che ha invitato gli altri ad essa, e il Figlio di Ǣdem che ha dato origine allo spargimento di sangue". Li getteremo nel Fuoco, sotto i nostri piedi, in modo che siano nel fondo dell'Abisso, poiché costoro saranno coloro che subiranno la peggiore punizione, tra la gente del Fuoco.
U Vatri, nevjernici će moliti Allaha da im pokaže džine i ljude koji su ih odveli od puta islama kako bi ih gazili, jer su oni uzrok njihove zablude i nesreće. Tražit će to kako bi oni imali najveću patnju, tim veću jer će na dnu Vatre biti.
Iskrenim monoteistima, dobrima, koji nikog ne pridružuju Allahu ni u čemu, i koji istraju na Pravom putu izvršavajući Allahove naredbe, a sustežući se od Njegovih zabrana i slijedeći Vjerovjesnika, sallallahu alejhi ve sellem – na samrti će dolaziti meleki i govoriti im: “Radujte se sreći koju vam je Allah odredio! Nemojte se bojati smrti niti strahota koje poslije smrti dolaze! Nemojte se žalostiti zbog imetka i poroda koje ste ostavili iza sebe na dunjaluku! Neka ste radosni zato što ćete vječno biti u Džennetu, koji vam je, zbog vjerovanja u Boga i činjenja dobra, obećan na dunjaluku.”
Sesungguhnya orang-orang yang berkata, “Tuhan kami adalah Allah, tidak ada tuhan bagi kami kecuali Allah” dan mereka istikamah menjalankan perintah-Nya dan menjauhi larangan-Nya maka para malaikat turun kepada mereka saat mereka menghadapi ajal dengan mengatakan, “Janganlah kalian takut kepada kematian dan kejadian sesudahnya dan jangan bersedih atas dunia yang kalian tinggalkan, tetapi berbahagialah dengan surga yang dijanjikan kepada kalian di dunia karena iman dan amal saleh kalian.
30- “Rabbimiz Allahtır” deyip sonra dosdoğru yolu izleyenlerin üzerine melekler inerler (ve şöyle derler): “Korkmayın, üzülmeyin ve size vaat edilen cennetle sevinin.”
31- “Biz, dünya hayatında da âhirette de sizin dostlarınızız. Orada sizin için canlarınızın çektiği her şey vardır ve orada istediğiniz her şey de sizindir.”
32- “Çok bağışlayıcı ve pek merhametli (Allah'tan) bir ikram olarak.”
30. Yüce Allah, gerçek dostlarından söz etmekte ve onlara uymayı teşvik etme anlamını da kapsayacak şekilde şöyle buyurmaktadır:“Rabbimiz Allahtır”deyip sonra dosdoğru yolu izleyenlerin” yani Yüce Allah’ın rubûbiyetini gönül hoşluğu ile kabul ettikten sonra bunu ikrar edip dile getirenlerin, O’nun emrine teslim olanların, sonra da ilim ve amelleri ile dosdoğru yol üzere gidenlerin dünyada da âhirette de bir müjdesi vardır.“Onların üzerine” şerefli “melekler” ölümleri esnasında bu müjdeyi vermek için üzerlerine ardı arkasına tekrar tekrar “inerler (ve şöyle derler):” Gelecekte karşılaşacağınız şeyler dolayısı ile “korkmayın” geçmişte kalanlar dolayısı ile da “üzülmeyin.” Böylelikle hem geçmişte hem de gelecekte hoşlarına gitmeyecek bir şeyin söz konusu olmadığını ve olmayacağını onlara müjdelerler. “Size vaat edilen cennetle sevinin” Cennet sizin için hak olmuştur. Allah’ın vaadi mutlaka yerine gelecektir, diye de müjde verirler.
31. Yine onlara sebat vermek ve müjdelemek üzere derler ki:“Biz, dünya hayatında da âhirette de sizin dostlarınızız.” Dünya hayatında onları hayır işlemeye teşvik ederler, hayrı öğütlerler ve hayrı onlara güzel gösterirler. Kötülükten onları sakındırır ve kalplerinde onu çirkinleştirirler. Onlar için Yüce Allah’a dua ederler.
Musibetler esnasında, korkulu hallerde özellikle de ölüm ve onun zorlukları sırasında, kabir ve karanlıkları içinde, Kıyametin ve Sıratın dehşetli hallerinde ve de cennette onlara sebat verirler, onlar için Allah'a dua ederler. Rablerinin onlara ihsan edeceği lütuflar dolayısı ile onları tebrik ederler. Her bir kapıdan üzerlerine girerek:“Sabrettiğiniz şeylere karşılık selâm sizlere! (Dünya) yurdu(nu)n ne güzel sonucudur bu!”(er-Rad, 13/24) derler.
Yine onlara şöyle derler:“Orada” cennette “sizin için canlarınızın çektiği her şey vardır” hazırlanmıştır. “ve orada istediğiniz her şey de sizindir.” Ne dilerseniz, ne arzu ederseniz, bütün lezzetler, canların çektiği her bir çeşitten, hiçbir gözün görmediği, hiçbir kulağın işitmediği ve hiçbir insanın hatırından geçirmediği şeyler vardır.
32. Bu pek büyük mükâfatlar ve ebedi nimetler, günahlarınızı bağışlamış olan “çok bağışlayıcı ve” sizleri önce iyilikler işlemeye muvaffak kılıp sonra da bunları sizden kabul eden “pek merhametli (Allah'tan) bir ikram olarak” size verilmiştir. O, mağfireti ile sizden kötülükleri uzaklaştırmış, merhameti ile de istediklerinize nail olma lütfunu ihsan etmiştir.
Tunay na ang mga nagsabi: "Ang Panginoon namin ay si Allāh; walang Panginoon para sa amin na iba pa sa Kanya," at nagpakatuwid sa pagsunod sa mga ipinag-uutos Niya at pag-iwas sa mga sinasaway Niya, magbababaan sa kanila ang mga anghel sa sandali ng paghihingalo nila, na mga magsasabi sa kanila: "Huwag kayong mangamba sa kamatayan ni sa anuman matapos nito. Huwag kayong malungkot sa anuman naiwanan ninyo sa Mundo. Magalak kayo sa Paraiso na sa inyo dati ay ipinangangako sa Mundo dahil sa pananampalataya ninyo kay Allāh at gawa ninyong maayos.
Indeed, those who say, “Our Lord is Allah; we do not have any Lord other than Him.” and they are steadfast on fulfilling His commands and refrain from that which He has prohibited, the angels will descend upon them when death nears them, saying to them, “Do not fear death or whatever is to come after it and do not grieve over what you are going to leave behind in the world. Take the glad tidings of Paradise which you were promised in the world for your faith in Allah and your good deeds.”
"Sesungguhnya orang-orang yang mengatakan, 'Rabb kami ialah Allah,' kemudian mereka meneguhkan pendirian mereka, maka malaikat akan turun kepada mereka, 'Janganlah kamu me-rasa takut dan janganlah kamu merasa sedih; dan bergembiralah kamu dengan surga yang telah dijanjikan Allah kepadamu.' Kami-lah pelindung-pelindungmu dalam kehidupan dunia dan di akhirat; di dalamnya kamu memperoleh apa yang kamu inginkan dan mem-peroleh pula di dalamnya apa yang kamu minta. Sebagai hidangan dari Yang Maha Pengampun lagi Maha Penyayang." (Fushshilat: 30-32).
(30) Allah سبحانه وتعالى mengabarkan tentang para kekasihNya, dan di dalamnya terkandung pemberian semangat kepada mereka dan himbauan untuk meneladani mereka, seraya berfirman, ﴾ إِنَّ ٱلَّذِينَ قَالُواْ رَبُّنَا ٱللَّهُ ثُمَّ ٱسۡتَقَٰمُواْ ﴿ "Sesungguhnya orang-orang yang mengatakan, 'Rabb kami ialah Allah' kemudian mereka meneguhkan pendirian mereka," maksudnya, mengakui, mengucapkan dan ridha dengan rububiyah Allah سبحانه وتعالى serta berserah diri kepadaNya, lalu mereka istiqamah di atas jalan yang lurus itu, baik secara teori maupun praktik, maka mereka memperoleh berita gembira di dalam kehidupan dunia ini dan di akhirat nanti. ﴾ تَتَنَزَّلُ عَلَيۡهِمُ ٱلۡمَلَٰٓئِكَةُ ﴿ "Maka malaikat akan turun kepada mereka." Maksudnya, para malaikat yang mulia. Kedatangan para malaikat itu kepada mereka silih berganti seraya menyampai-kan berita gembira kepada mereka saat menjelang kematian,﴾ أَلَّا تَخَافُواْ ﴿ "Janganlah kamu merasa takut" terhadap perkara yang akan kalian hadapi, ﴾ وَلَا تَحۡزَنُواْ ﴿ "dan janganlah kamu merasa sedih" atas apa-apa yang telah berlalu. Segala yang tidak dikehendaki yang telah berlalu dan yang akan datang disingkirkan dari mereka.﴾ وَأَبۡشِرُواْ بِٱلۡجَنَّةِ ٱلَّتِي كُنتُمۡ تُوعَدُونَ ﴿ "Dan bergembiralah kamu dengan surga yang telah dijanjikan Allah kepadamu," karena ia sudah pasti untuk kalian, dan janji Allah سبحانه وتعالى itu pasti ditepati.
(31) Dan para malaikat itu berkata kepada mereka untuk meneguhkan hati mereka dan menyampaikan berita gembira, ﴾ نَحۡنُ أَوۡلِيَآؤُكُمۡ فِي ٱلۡحَيَوٰةِ ٱلدُّنۡيَا وَفِي ٱلۡأٓخِرَةِۖ ﴿ "Kamilah pelindung-pelindungmu dalam kehidupan dunia dan di akhirat." Para malaikat itu menghimbau me-reka untuk melakukan kebaikan di dunia dan memperindahkannya bagi mereka, juga menakut-nakuti mereka dari kejahatan dan menjadikannya buruk dalam jiwa mereka, dan mereka juga berdoa kepada Allah untuk mereka, meneguhkan pendirian mereka dalam berbagai musibah dan kesulitan, terutama saat menjelang kematian dan dahsyatnya sakaratul maut, saat di kuburan dan di dalam ke-gelapannya, saat Hari Kiamat dan praharanya, saat di atas jembatan menuju surga dan saat di dalam surga. Mereka memberikan ucapan selamat atas kehormatan dari Allah yang mereka raih. Para malaikat itu masuk menjumpai mereka dari semua pintu (sambil mengucap-kan:)
﴾ سَلَٰمٌ عَلَيۡكُم بِمَا صَبَرۡتُمۡۚ فَنِعۡمَ عُقۡبَى ٱلدَّارِ 24 ﴿
"Kesejahteraan bagi kalian berkat kesabaran kalian. Maka alangkah baiknya tempat kesudahan itu." (Ar-Ra'd: 24).
Dan mereka juga mengatakan, ﴾ وَلَكُمۡ فِيهَا ﴿ "Di dalamnya kamu memperoleh," maksudnya, di surga ﴾ مَا تَشۡتَهِيٓ أَنفُسُكُمۡ ﴿ "apa yang kamu inginkan," sudah dipersiapkan dan dihidangkan ﴾ وَلَكُمۡ فِيهَا مَا تَدَّعُونَ ﴿ "dan memperoleh pula di dalamnya apa yang kamu minta," maksudnya, apa saja yang kamu minta dari segala yang digandrungi oleh ke-inginan kalian dan kalian cari dari berbagai kelezatan dan hal-hal yang merangsang yang belum pernah dilihat mata, didengar telinga dan belum pernah terlintas di dalam hati seorang manusia.
(32) ﴾ نُزُلٗا مِّنۡ غَفُورٖ رَّحِيمٖ ﴿ "Sebagai hidangan dari Yang Maha Pe-ngampun lagi Maha Penyayang." Maksudnya, pahala yang berlimpah dan kenikmatan abadi ini adalah hidangan dan jamuan dari Allah Yang Maha Pengampun yang telah mengampuni kesalahan-kesa-lahan kalian; Dia Penyayang, karena Dia telah membimbing kalian untuk mengerjakan amal-amal kebajikan lalu Dia menerimanya. Maka karena ampunanNya-lah Dia menghapus segala yang diwas-padai dari kalian, dan karena rahmatNya-lah Dia mengaruniakan kepada kalian apa yang kalian dambakan.
Şüphesiz "Rabbimiz Allah'tır, O'ndan başka Rabbimiz yoktur." diyerek, emirlerini yerine getirip, yasaklarından sakınarak istikamet üzere olanlara ölüm döşeğindeyken melekler iner ve onlara şöyle derler: "Ölümden ve sonrasından korkmayın. Dünyada bıraktıklarınız adına üzülmeyin. Dünyada Allah'a olan imanınız ve salih amellerinizden dolayı vadedildiğiniz cennet ile sevinin."
Ceux qui disent « Notre Seigneur est Allah et nous n’avons pas d’autre seigneur que Lui » et se tiennent droits en se conformant à Ses commandements et en renonçant à Ses interdits, les anges descendent sur eux lors de leur agonie en leur disant: Ne craignez ni la mort ni ce qui la suivra et ne soyez pas triste pour ce que vous avez laissé dans le bas monde. Réjouissez-vous plutôt du Paradis que l’on vous promettait dans le bas monde en rétribution pour votre foi et vos bonnes œuvres.
Quả thật, những ai nói: Thượng Đế của chúng tôi là Allah, chúng tôi không có Thượng Đế nào ngoài Ngài cả, và ngay thẳng trong việc tuân theo những điều Ngài ra lệnh cũng như tránh xa điều Ngài ngăn cấm thì các Thiên Thần sẽ hạ giới động viên họ lúc họ hấp hối mà bảo: Các ngươi chớ lo sợ về cái chết và những gì ở sau nó, cũng như chớ buồn phiền về những gì mà quý vị bỏ lại ở trần gian này. Quí vị hãy vui lên với tin mừng về Thiên Đàng mà quý vị đã được hứa ở trên trần gian vì có đức tin Iman vào Allah lẫn việc làm ngoan đạo.
De hecho, aquellos que digan: “Nuestro Señor es Al-lah, no tenemos otro más que Él”, y sean constantes en cumplir Sus mandamientos y se abstengan de lo que Él ha prohibido, los ángeles descenderán sobre ellos cuando la muerte se les acerque y les dirán: “No teman a la muerte ni a lo que venga después de ella, y no sufran por lo que van a dejar en el mundo. Reciban las buenas nuevas del Paraíso que les prometieron por su fe en Al-lah y sus buenas obras”.
Glad Tidings to Those Who believe in Allah Alone and stand firm
إِنَّ الَّذِينَ قَالُواْ رَبُّنَا اللَّهُ ثُمَّ اسْتَقَـمُواْ
(Verily, those who say: "Our Lord is Allah," and then they stand firm,) means, they do good deeds sincerely for the sake of Allah, and they obey Allah, doing what Allah has prescribed for them. Ibn Jarir recorded that Sa`id bin `Imran said, "I read this Ayah to Abu Bakr As-Siddiq, may Allah be pleased with him:
إِنَّ الَّذِينَ قَالُواْ رَبُّنَا اللَّهُ ثُمَّ اسْتَقَـمُواْ
(Verily, those who say: "Our Lord is Allah," and then they stand firm,) He said, `Those are the ones who do not associate anything with Allah."' Then he reported a narration of Al-Aswad bin Hilal, who said, "Abu Bakr As-Siddiq, may Allah be pleased with him, said, `What do you say about this Ayah:
إِنَّ الَّذِينَ قَالُواْ رَبُّنَا اللَّهُ ثُمَّ اسْتَقَـمُواْ
(Verily, those who say: "Our Lord is Allah," and then they stand firm,)' They said:
رَبُّنَا اللَّهُ ثُمَّ اسْتَقَـمُواْ
("Our Lord is Allah," and then they stand firm,) `They shun sin.' He said, `You have not interpreted it improperly.' They say: `Our Lord is Allah, then they stand firm and do not turn to any other god besides Him. "' This was also the view of Mujahid, `Ikrimah, As-Suddi and others. Ahmad recorded that Sufyan bin `Abdullah Ath-Thaqafi said, "I said, `O Messenger of Allah, tell me something that I can adhere to.' He said:
«قُلْ: رَبِّيَ اللهُ، ثُمَّ اسْتَقِم»
(Say, my Lord is Allah, then stand firm.) I said, `O Messenger of Allah, what do you fear most for me' The Messenger of Allah ﷺ took hold of the edge of his tongue and said,
«هذَا»
(This is.)" This was also recorded by At-Tirmidhi and Ibn Majah; At-Tirmidhi said, "Hasan Sahih." Muslim also recorded it in his Sahih, and An-Nasa'i recorded that Sufyan bin `Abdullah Ath-Thaqafi said, "I said, `O Messenger of Allah, tell me something about Islam that I will not have to ask anyone about it after you.' He said:
«قُلْ: آمَنْتُ بِاللهِ ثُمَّ اسْتَقِم»
(Say: I believe in Allah, then stand firm.)" -- then he mentioned the rest of the Hadith.
تَتَنَزَّلُ عَلَيْهِمُ الْمَلَـئِكَةُ
(on them the angels will descend). Mujahid, As-Suddi, Zayd bin Aslam and his Zayd's son said, "This means, at the time of death, and they will say,
أَلاَّ تَخَافُواْ
(Fear not). " Mujahid, `Ikrimah and Zayd bin Aslam said, "This means not to fear "that which you will face in the Hereafter."
وَلاَ تَحْزَنُواْ
(nor grieve!) `for what you have left behind of worldly things, children, family, wealth and debt, for we will take care of it for you.'
وَأَبْشِرُواْ بِالْجَنَّةِ الَّتِى كُنتُمْ تُوعَدُونَ
(But receive the glad tidings of Paradise which you have been promised!) So they give glad tidings of the end of bad things and the arrival of good things. This is like what is said in the Hadith narrated by Al-Bara', may Allah be pleased with him:
«إِنَّ الْمَلَائِكَةَ تَقُولُ لِرُوحِ الْمُؤْمِنِ: اخْرُجِي أَيَّتُهَا الرُّوحُ الطَّيِّـبَةُ فِي الْجَسَدِ الطَّيِّبِ كُنْتِ تَعْمُرِينَهُ، اخْرُجِي إِلى رَوْحٍ وَرَيْحَانٍ وَرَبَ غَيْرِ غَضْبَان»
(The angels say to the soul of the believer, "Come out, O good soul from the good body in which you used to dwell, come out to rest, and provision and a Lord Who is not angry.") It was said that the angels will come down to them on the Day when they are brought out of their graves. Zayd bin Aslam said, "They will give him glad tidings when he dies, in his grave, and when he is resurrected." This was recorded by Ibn Abi Hatim, and this view reconciles all the opinions; it is a good view and it is true.
نَحْنُ أَوْلِيَآؤُكُمْ فِى الْحَيَوةِ الدُّنْيَا وَفِى الاٌّخِرَةِ
(We have been your friends in the life of this world and are (so) in the Hereafter. ) means, the angels will say to the believers when death approaches: "We have been your friends, i.e., your close companions, in this world, protecting you and helping you by the command of Allah, and we will be with you in the Hereafter, keeping you from feeling lonely in your graves and when the Trumpet is blown; we will reassure you on the Day of Resurrection and will take you across the Sirat and bring you to the Gardens of delight."
وَلَكُمْ فِيهَا مَا تَشْتَهِى أَنفُسُكُمْ
(Therein you shall have (all) that your souls desire,) means, `in Paradise you will have all that you wish for and that will delight you.'
وَلَكُمْ فِيهَا مَا تَدَّعُونَ
(and therein you shall have (all) for which you ask.) means, `whatever you ask for, it will appear before you as you wish it to be.'
نُزُلاً مِّنْ غَفُورٍ رَّحِيمٍ
(An entertainment from the Oft-Forgiving, Most Merciful.) means, `a welcoming gift and a blessing from the One Who has forgiven your sins and Who is Merciful and Kind towards you, Who has forgiven you, concealed your faults and been Kind and Merciful.'
In verità, coloro che hanno dichiarato: "Il Nostro Dio è Allāh, non abbiamo altro Dio all'infuori di Lui", e che sono stati retti, obbedendo ai Suoi ordini e rispettando i Suoi divieti, gli angeli scenderanno su di loro nel momento del trapasso, dicendo loro: "Non temete la morte e ciò che la seguirà, e non rattristatevi per ciò che vi siete lasciati alle spalle in vita; gioite della buona notizia: il Paradiso che vi è stato promesso in vita, poiché avete creduto in Allāh e avete compiuto buone azioni".
Commentary
Those who rejected the Qur'an, the prophethood and the Oneness of Allah have been addressed from the beginning of the Surah. With reference to the signs of Allah's Omnipotence, they are invited to believe in Oneness of Allah. Mentioned thereafter is the evil fate of those who reject the life hereinafter with a detailed account of the punishment of hell in that life. Now the text takes up, henceforth, the conditions of the believing people and of those having perfect faith, their being honored and exalted in this world and in eternity along with some special directions for them. Believers and those having perfect faith are those people who not only stick to the straight path and abide by the revealed laws themselves in their deeds and morals, but also call others towards Allah and care about their reformation. It is in this connection that those who invite others towards Islam are directed to remain patient and to repay evil with goodness.
The sense of being upright
Itإِنَّ الَّذِينَ قَالُوا رَبُّنَا اللَّـهُ ثُمَّ اسْتَقَامُوا (Surely, those who have declared: "Our Lord is Allah", then remained steadfast - 41:30) This verse has mentioned two qualities of these people. One is affirming Allah as their Lord. This refers to their "iman' (faith). The other quality is of their remaining steadfast which refers to their good deeds. In this way, the verse says that these people combine the true faith with good practice. The word used in the text for this second aspect is istiqamah (translated above as being steadfast) which has been taken by Maulana Thanawi to mean firmness in unshaken faith. This explanation is reported from Sayyidna Abu Bakr ؓ The explanation given by Sayyidna ` Uthman ؓ is nearly the same, as according to him istiqamah means ikhlas (sincerity) in deeds. And Sayyidna ` Umar ؓ has explained istiqamah in the following words,
الاستقامۃ ان تستقیم علٰی الامروا النھی ولا تروغ روغان الثعالب ۔ (المظھری)
Istiqamah is that you hold on unwaveringly to all the injunctions of Allah - carry out the good deeds and stay away from prohibitions, and do not seek escape-routes like foxes. (Mazhari).
That is why scholars have said that Istiqamah is a small word, but it comprises all the revealed laws of Islam which includes carrying out all the orders of Allah and staying away from all prohibitions and odious things on a permanent basis. It is stated in Tafsir Kashshaf that a person's declaration that his Lord is Allah can only be true when he believes from the bottom of his heart that he is being brought up by Allah Almighty in all situations and at every step, that he cannot take even one breath without His mercy, and all this demands that one should be so devoted and steadfast in his ways of worship that neither his heart nor his body should deviate even to a hair's breadth from submission to Him like a slave.
That is the reason that once the Holy Prophet ﷺ was asked by Sayyidna Sufyan Ibn ` Abdullah Thaqafi ؓ to tell him something so comprehensive about Islam that he should not have to ask anybody else afterwards for anything. The Holy Prophet ﷺ said to him: قُل آمنتُ بِاللہإ ثُمَّ استقِم (رواہ مسلم) "Say, ` I have faith in Allah', and then remain steadfast to it."
Remaining steadfast apparently means to hold on firmly to the faith and to the good deeds which the faith demands.
Sayyidna ` Ali and Sayyidna Ibn ` Abbas ؓ have defined Istiqamah (Steadfastness) as discharge of obligatory duties, and Hasan Basri said that Istiqamah is to obey Allah in all deeds, and to avoid His disobedience. This tells us that the above quoted description of Istiqamah given by Sayyidna ` Umar ؓ ، is the most comprehensive. The descriptions of Sayyidna Abu Bakr ؓ and Sayyidna ` Uthman ؓ also result in the above, because sincerity in deeds has been stressed upon by them along with good deeds. (Tafsir Mazhari). Jassas has also adopted the above explanation by quoting Abul ` Aliyah and so has Ibn Jarir.
تَتَنَزَّلُ عَلَيْهِمُ الْمَلَائِكَةُ (on them the angels will descend - 41:30). The descent of angels and their address as mentioned in this verse will take place at the time of one's death according to Sayyidna Ibn ` Abbas ؓ ، but according to Qatadah, it will take place on the Day of Resurrection at the time of rising from the graves. And according to Waki' Ibn Jarrah, it would happen on three occasions, first at the time of death, secondly in the graves, and thirdly on the Day of Resurrection at the time of rising from graves. And Abu Hayyan has opined in Al-Bahr-ul-Muhit that, in fact, angels keep on descending upon Mu'mins (believers) all the time, even in this life, and their effects and blessings are found in the deeds of the believers; but they will be visible on these occasions only, and it is at that time that the voice of angels will be heard.
Abu Nu'aim has reported about Thabit Al-bunani (رح) that while reciting Surah Ha Meem Sajdah, when he reached the present verse (on them the angels descend), he said, "According to a Hadith that has reached us, the Mu'min at the time of rising in his grave on the Day of Resurrection, will be met by the two angels who used to be with him in the world, and they will console him not to worry or be afraid, rather be happy with the glad tidings of Paradise, which was being promised to him. These words of the angels will bring serenity to the Mu'min. (Mazhari)
Noi siamo i vostri tutori in questa vita e nell'Aldilà, vi guidavamo e vi proteggevamo, e Noi saremo i vostri tutori nell'Aldilà: la Nostra protezione è ininterrotta, e, in Paradiso, godrete di tutte le delizie che vorrete e che desiderate, e otterrete tutto ciò che chiedete e che bramate.
Nous sommes vos alliés dans le bas monde, lorsque Nous vous maintenons droits et vous préservons, et dans l’au-delà. Notre alliance à vous sera donc continue. En outre, vous obtiendrez au Paradis les plaisirs que vous désirez et on vous accordera tout ce que vous demanderez.
“Somos sus protectores en la vida mundanal; solíamos corregirlos y protegerlos, y también seremos sus protectores en la otra vida, por lo tanto, nuestra amistad con ustedes es perpetua. En el Paraíso podrán realizar lo que sus corazones deseen y anhelen, y obtendrán lo que buscan”.
لَكُمْ فِيهَا مَا تَشْتَهِي أَنفُسُكُمْ وَلَكُمْ فِيهَا مَا تَدَّعُونَ نُزُلًا مِّنْ غَفُورٍ رَّحِيمٍ (And for you here is whatever your souls desire, and for you here is whatever you call for. - 41:31-32) In other words, ` all your desires' would be fulfilled whether you request or you don't.' The word used after that is ` nuzulan'1 meaning hospitality indicates that many the delights provided to you there will be such that even desire had not entered your heart, as happens to a guest, specially of a great personage, that many such things also are presented to him that the guest had not even imagined. (Mazhari)
1. This which originally means ` a thing prepared by a host to be offered to him soon after his arrival'. That is why it is translated by us above as a ` welcome-gift'. But for the sake of brevity and in general usage, it is generally translated as ` hospitality'. Muhammad Taqi Usmani
It is stated in a Hadith that the Holy Prophet ﷺ said that in Paradise, if the desire comes into your heart to eat the flesh of a flying bird you are looking at it, it would immediately fall in front of you completely cooked, ready to eat. Some narrations have it that the bird would not have been touched either by fire or smoke, but would come down already cooked. (Al-Bazzar, Al-Baihaqi - narrated by Ibn Masud - Mazhari)
In another Hadith, the Holy Prophet ﷺ said that if a Mu'min in Paradise wishes to have a child born in his house, the conception, delivery, weaning, growing into being an adult - all this would take place in a moment. (Tirmidhi, Baihaqi, etc. - Mazhari)
Chúng tôi là những người bạn đồng hành của quý vị ở đời này lẫn Đời Sau. Quả thực, chúng tôi sẽ hướng dẫn và bảo vệ quý vị liên tục không ngừng cũng như quý vị ở trong Thiên Đàng sẽ được thưởng thức bất cứ món ăn vật lạ nào mà bản thân của quý vị thèm muốn và trong Thiên Đàng quý vị sẽ được ao ước bất cứ món gì mà quý vị yêu cầu.
Kami adalah wali kalian di kehidupan dunia, kami meluruskan langkah kalian dan menjaga kalian, dan kami juga adalah wali kalian di kehidupan akhirat, sehingga pertolongan kami kepada kalian terus berlanjut. Di dalam surga kalian memperoleh apa yang kalian idam-idamkan berupa berbagai kesenangan dan kenikmatan dan di dalamnya juga kalian akan mendapatkan semua yang kalian minta dari apa yang kalian hasratkan.
Biz, dünya hayatında sizin dostlarınızız, sizi doğru yola yöneltip koruyorduk. Ve bizler ahirette de sizin dostlarınızız, size olan dostluğumuz devamlıdır. Cennette sizin için nefislerinizin arzuladığı ve canınızın çektiği her türlü lezzet vardır. Orada canınızın çekip talep ettiği her şey vardır.
“We were your friends in the worldly life; we used to correct you and protect you, and we will also be your friends in the Hereafter, so our friendship with you is continuous. In Paradise, you will be able to fulfil whatever your hearts desire and crave, and you will get whatever you seek.”
Kami ay mga katangkilik ninyo sa buhay na pangmundo sapagkat kami nga noon ay nagtatama sa inyo at nangangalaga sa inyo. Kami ay mga katangkilik ninyo sa Kabilang-buhay sapagkat ang pagtangkilik namin sa inyo ay nagpapatuloy. Ukol sa inyo sa Paraiso ang ninanasa ng mga sarili ninyo kabilang sa mga minamasarap at mga ninanasa. Ukol sa inyo roon ang lahat ng hinihiling ninyo kabilang sa ninanasa ninyo,
Vjernicima će meleki reći: “Mi smo vaši pomagači i prijatelji na ovom svijetu: čuvamo vas od neprijatnosti, shodno Allahovoj volji. A bit ćemo s vama na Ahiretu, ulijevat ćemo vam sigurnost, pa se ničeg nećete bojati. Vi ćete u Džennetu imati sve što budete željeli. Sve što poželite bit će vam dato.”
There are two types of human beings. One consists of those who take Satan and those who misguide others as their leaders. In the world, these people are each other’s best friends. But, in the Hereafter, the position will be just the opposite. There , when the followers see that their selfish leaders have caused them to be cast into hell, they will develop an extreme hatred for these ‘so-called’ leaders, and will wish to have the satisfaction of degrading and dishonouring them. The second type of human beings comprises those who will fraternize with God’s angels. Such people take angels as their comrades (companions) for the period extending from this world up to the Hereafter. The angels shower godly emotions on their hearts, and in difficult times give them peace of mind. Through fine aesthetic experiences, they convey to them God’s good news. Subsequently, these angels will receive them in the Hereafter and lead them to the gardens of paradise.
bilang panustos na inilaan para sa pagpapanauhin sa inyo mula isang Panginoong Mapagpatawad sa mga pagkakasala ng sinumang nagbalik-loob sa Kanya kabilang sa mga lingkod Niya, na Maawain sa kanila.
Kullarından kendisine tövbe edenin günahlarını bağışlayan, onlara karşı rahmetli olan Rableri tarafından ikram olarak hazırlanmış rızıktır.
Es una recompensa preparada para ustedes por un Señor Misericordioso que perdona los pecados de aquellos que se arrepienten ante Él.
Một sự hậu đãi được chuẩn bị cho các ngươi từ Thượng Đế Đấng Hằng Tha Thứ cho các tội lỗi đối với ai biết sám hối trong đám bầy tôi của Ngài, Đấng Rất Mực Khoan Dung với họ
Itu semua sebagai rezeki yang disiapkan bagi kalian dari Tuhan Yang Maha Pengampun terhadap dosa-dosa para hamba-Nya yang bertobat kepada-Nya dan Dia Maha Penyayang kepada mereka.”
Sostentamento preparato per ospitarvi, da parte del vostro Dio, Colui che perdona i peccati dei Suoi sudditi pentiti, Misericordioso con loro.
Ceci, en guise de dons d’hospitalité offerts par un Seigneur qui pardonne les péchés de Ses serviteurs qui se repentent à Lui et qui est miséricordieux envers eux.
“Taj užitak”, kazat će im meleki, “bit će gošćenje Milostivog Allaha, Onog Koji vam je oprostio grijehe i, zbog Svoje velike milosti.”
It is a provision prepared for you by a merciful Lord forgiving of the sins of those of His servants who repent to Him.
"Siapakah yang lebih baik perkataannya daripada orang yang menyeru kepada Allah, mengerjakan amal yang shalih dan berkata, 'Sesungguhnya aku termasuk orang-orang yang berserah diri'." (Fushshilat: 33).
(33) Ini adalah satu bentuk pertanyaan yang bermakna menafikan sesuatu yang sudah pasti tidak ada. Artinya, tidak se-orang pun, ﴾ أَحۡسَنُ قَوۡلٗا ﴿ "yang lebih baik perkataannya," ucapan, jalan hidup dan kondisinya, ﴾ مِّمَّن دَعَآ إِلَى ٱللَّهِ ﴿ "daripada orang yang menyeru kepada Allah," dengan memberikan pengajaran kepada orang-orang yang bodoh, memberikan nasihat kepada orang-orang yang lalai dan berpaling serta berdialog dengan orang-orang yang berpaham menyimpang agar mereka hanya beribadah kepada Allah سبحانه وتعالى dengan berbagai bentuk ibadah, menganjurkannya dan memperindahnya semampunya, dan agar mereka berhenti melakukan apa-apa yang Allah larang serta memperburuknya dengan segala cara yang bisa membuat mereka meninggalkannya, terutama adalah mengajak kepada prinsip Dinul Islam, memperindahnya dan mendebat musuh-musuhnya dengan metode yang terbaik, dan melarang lawan prinsip tersebut, yaitu kekafiran dan syirik, serta mengajak kepada kebaikan dan mencegah yang mungkar. Termasuk dakwah kepada Allah adalah mengajak mereka mencintaiNya dengan cara menjelaskan rincian nikmat-nikmatNya, kemahaluasan karuniaNya dan kemahasempurnaan rahmatNya serta menjelaskan sifat-sifat kesempurnaan dan kebesaranNya.
Termasuk berdakwah kepada Allah adalah memberikan motivasi untuk mencari ilmu dan pedoman hidup dari Kitabullah dan Sunnah RasulNya dan menghimbaukannya dengan segala metode yang bisa mengantarkan kepada maksud. Dan termasuk dakwah juga adalah mengajak berakhlak mulia dan berbuat ihsan kepada segenap makhluk, membalas orang yang berbuat buruk dengan berbuat baik kepadanya, mengajak menjalin silaturahim dan berbakti kepada kedua ibu-bapak. Termasuk juga memberikan nasihat kepada masyarakat umum pada momen-momen tertentu, pada kesempatan-kesempatan temporal dan pada momen terjadi-nya bencana sesuai dengan kondisi, dan lain-lainnya yang sangat banyak sekali, yang tidak mungkin disebutkan satu persatu yang mencakup dakwah kepada kebaikan dan larangan dari segala keburukan.
Kemudian Allah سبحانه وتعالى berfirman, ﴾ وَعَمِلَ صَٰلِحٗا ﴿ "Dan mengerjakan amal yang shalih," maksudnya, di samping dakwahnya mengajak manusia kepada Allah, ia sendiri segera mematuhi perintah Allah dengan beramal shalih yang membuat Rabbnya ridha, ﴾ وَقَالَ إِنَّنِي مِنَ ٱلۡمُسۡلِمِينَ ﴿ "dan berkata, 'Sesungguhnya aku termasuk orang-orang yang berserah diri'," maksudnya, tunduk kepada perintahNya dan me-nempuh jalanNya. Derajat sempurna seperti ini adalah milik ash-shiddiqin, yaitu orang-orang yang berbuat untuk menyempurnakan diri mereka sendiri dan menyempurnakan orang-orang lain dan mereka memperoleh warisan sempurna dari para rasul.
Dan sebaliknya orang yang paling buruk perkataannya ada-lah orang yang tergolong penyeru kepada kesesatan lagi menelu-suri jalan-jalannya. Di antara dua predikat (kedudukan) yang salah satunya menjulang tinggi tak terjangkau, sedangkan yang lain turun ke bawah hingga pada tingkat paling rendah, terdapat tingkatan-tingkan yang hanya diketahui oleh Allah, semuanya ada tersebar pada manusia, dan masing-masing memiliki tingkatan-tingkatan tersendiri dari apa yang dikerjakannya. Dan sekali-kali Allah tidak pernah lalai terhadap apa yang mereka kerjakan.
There is no one whose speech is better than the one who calls towards the oneness of Allah and acting upon His law, whilst doing good actions that please Him, saying, “Indeed, I am one of those who submit and humble myself to Allah”. Indeed, whoever does all that is the one who is best in speech.
Allah'ın birliğine, dinine uygun amel etmeye çağırıp, davet eden, Rabbini razı eden salih ameller işleyen ve; "Şüphesiz ben Allah'a itaat edip teslim olanlardanım." diyen kimseden daha güzel sözlü kimse yoktur. Kim bunların hepsini yaparsa o kimse insanların en güzel sözlüsüdür.
Personne ne prononce de meilleures paroles que celui qui appelle à proclamer l’Unicité d’Allah, à œuvrer selon ce qu’Il a prescrit, à accomplir les bonnes œuvres qu’Il agrée et dit: Je suis de ceux qui se soumettent à Allah. Quiconque réalise cela prononce les meilleures paroles.
No hay nadie cuyo discurso sea mejor que el que llama a la unicidad de Al-lah y actúa según Su ley, mientras obra rectamente y dice: “De hecho, soy de los que se someten ante Al-lah”. En verdad, quien hace todo eso, sus palabras serán las mejores.
Và không một ai tốt hơn người mời gọi nhân loại đến với Allah duy nhất, họ năng nổ tuân thủ đúng với luật pháp của Ngài cũng như làm những việc ngoan đạo để được Ngài hài lòng và còn tự xưng: Quả thật, tôi là một người Muslim thuần phục Allah. Bởi thế, ai làm tất cả điều này thì y là người tốt nhất trong nhân loại xét về mặt lời nói.
E nessuno pronuncia parole migliori di chi invita all'Unicità di Allāh e ad applicare la Sua Legge, e che compie opere buone che compiacciono il Suo Dio, e che dice: "In verità, io sono uno di coloro che si sottomettono e che vengono guidati ad Allāh". Chi fa tutto ciò è colui che pronuncia le parole migliori, tra la gente.
Walang isang higit na maganda sa sinasabi kaysa sa sinumang nag-anyaya tungo sa paniniwala sa kaisahan ni Allāh at paggawa ayon sa batas Niya, gumawa ng gawang maayos na nagpapalugod sa Panginoon niya, at nagsabi: "Tunay na ako ay kabilang sa mga sumusuko na mga nagpapaakay kay Allāh." Kaya ang sinumang gumawa niyon sa kabuuan niyon, siya ay pinakamaganda sa mga tao sa sinasabi.
33- Allah’a davet eden, salih amel işleyen ve:“Şüphesiz ben müslümanlardanım” diyen kimseden daha güzel sözlü kim olabilir?
33. Bu, bilinen bir hususu vurgulamak kasdı taşıyan olumsuz anlamında bir sorudur. Yani “Allah’a davet eden... kimseden” söz, yol ve davranış itibari ile “daha güzel” hiç kimse yoktur, olamaz, demektir.
Allah'a davet; cahillere öğretmek, gafil ve yüz çevirenlere öğüt vermek, batıl peşinde olanlarla mücadele etmektir ki bu da bütün türleri ile Allah’a ibadeti emir ve teşvik etmek, mümkün olduğunca bunun güzelliğini ortaya koymak, Allah’ın yasakladıklarından alıkoymak ve terk edilmesini sağlayacak her bir yolla o yasakların çirkin olduklarını göstermekle olur. Özellikle İslam dinine davet edip onun güzelliklerini ortaya koymak, bu dinin düşmanları ile en güzel yolla mücadele etmek, onun zıddı olan küfür ve şirki engellemek, iyiliği emredip kötülüketen alıkoymak Allah'a davete dahildir.
Allah’ın kullarına olan nimetlerini etraflı bir şekilde hatırlatmak, cömertliğinin genişliğini ve rahmetinin kemalini dile getirmek, kemal sıfatlarını, celâl ve azametinin niteliklerini anlatmak suretiyle Allah’ı kullarına sevdirmek de Allah’a davetin kapsamı içerisindedir.
İlim ve hidâyeti Allah’ın Kitabından, Rasûlünün sünnetinden almaya yönlendirmek ve buna, bunu gerçekleştiren her bir yol ile teşvikte bulunmak da Allah’a davetin kapsamı içerisindedir. Üstün ahlâkî değerlere, bütün insanlara iyilik yapmaya, kötülük yapana iyilikle karşılık vermeye teşvik etmek, akrabalık bağlarını gözetmeyi, anne-babaya iyilikte bulunmayı emretmek de bunun kapsamına girer.
Bütün insanlara, belli toplantı zamanlarında, çeşitli arızî hallerde ve musibet anında duruma uygun şekilde öğüt vermek de böyledir. Bunlara benzer olup tek tek sayılması mümkün olmayan bütün hayırlara daveti ve tüm şerlerden korkutup sakındırmayı içeren bütün yollar, Allah’a davetin kapsamı içerisindedir.
Daha sonra Yüce Allah, “salih amel işleyen”buyurmaktadır. Yani o, insanları Allah’a davet etmekle birlikte, bizzat kendisi de Rabbini razı eden, salih amel işlemek sureti ile Allah’ın emirlerini uygulamaya gayret eden biridir.“Şüphesiz ben müslümanlardanım” yani Allah’ın emrine boyun eğen ve O’nun yolunda yürüyenlerdenim “diyen kimseden daha güzel sözlü kim olabilir?”
İşte bu mertebe, tamamıyla hem kendilerini mükemmelleştirmek için hem de başkalarını mükemmelleştirmek için çalışan sıddîkların mertebesidir. Böyleleri tam anlamı ile peygamberlerin mirasçısıdır.
Diğer taraftan insanlar arasında en kötü sözlü kişi fde sapıklığa davet eden ve sapıklık yollarını izleyen kişilerdir. Bu birbirinden farklı, biri yükseğin de yükseğinde, diğeri ise aşağıların en aşağısında bulunan bu iki ayrı mertebe arasında, Yüce Allah’tan başkasının bilemediği pek çok mertebeler vardır ve bu mertebelerin hepsini de izleyen pek çok insanlar bulunmaktadır:“Herkesin işlediklerine göre dereceleri vardır. Rabbin onların işlediklerinden habersiz değildir.”(el-En’âm, 6/132)
The Virtue of calling Others to Allah
وَمَنْ أَحْسَنُ قَوْلاً مِّمَّن دَعَآ إِلَى اللَّهِ
(And who is better in speech than he who invites to Allah,) means, he calls the servants of Allah to Him.
وَعَمِلَ صَـلِحاً وَقَالَ إِنَّنِى مِنَ الْمُسْلِمِينَ
(and does righteous deeds, and says: "I am one of the Muslims.") means, he himself follows that which he says, so it benefits him as well as others. He is not one of those who enjoin good but do not do it themselves, or who forbid evil yet they do it themselves. He does good and avoids doing evil, and he calls people to their Creator, may He be blessed and exalted. This is general in meaning and applies to everyone who calls people to what is good and is himself guided by what he says. The Messenger of Allah ﷺ is the foremost among people in this regard, as Muhammad bin Sirin, As-Suddi and `Abdur-Rahman bin Zayd bin Aslam said. It was also said that what was meant here is the righteous Mu'adhdhin, as it was mentioned in Sahih Muslim:
«الْمُؤَذِّنُونَ أَطْوَلُ النَّاسِ أَعْنَاقًا يَوْمَ الْقِيَامَة»
(The Mu'adhdhins will be the ones with the longest necks on the Day of Resurrection.)" In As-Sunan it is reported that the Prophet said:
«الْإِمَامُ ضَامِنٌ، وَالْمُؤَذِّنُ مُؤْتَمَنٌ، فَأَرْشَدَ اللهُ الْأَئِمَّةَ وَغَفَرَ لِلْمُؤَذِّنِين»
(The Imam is a guarantor and the Mu'adhdhin is in a position of trust. May Allah guide the Imams and forgive the Mu'adhdhin.)" The correct view is that the Ayah is general in meaning, and includes the Mu'adhdhin and others. When this Ayah was revealed, the Adhan had not been prescribed at all. The Ayah was revealed in Makkah, and the Adhan was prescribed in Al-Madinah after the Hijrah, when it was shown to `Abdullah bin `Abd Rabbihi Al-Ansari in a dream. He told the Messenger of Allah ﷺ about it, and he told him to teach it to Bilal, may Allah be pleased with him, who had a more beautiful voice, as we have discussed elsewhere. So the correct view is that the Ayah is general in meaning, as `Abdur-Razzaq said, narrating from Ma`mar, from Al-Hasan Al-Basri, who recited this Ayah:
وَمَنْ أَحْسَنُ قَوْلاً مِّمَّن دَعَآ إِلَى اللَّهِ وَعَمِلَ صَـلِحاً وَقَالَ إِنَّنِى مِنَ الْمُسْلِمِينَ
(And who is better in speech than he who invites to Allah, and does righteous deeds, and says: "I am one of the Muslims.") and said, "This is the beloved of Allah, this is the close friend of Allah, this is the chosen one of Allah, this is the most beloved of the all the people of earth to Allah. He responded to the call of Allah and called mankind to that to which he had responded. He did righteous deeds in response and said, `I am one of the Muslims.' This is Allah's Khalifah."
Wisdom in Da`wah etc
وَلاَ تَسْتَوِى الْحَسَنَةُ وَلاَ السَّيِّئَةُ
(The good deed and the evil deed cannot be equal.) means, there is a huge difference between them.
ادْفَعْ بِالَّتِى هِىَ أَحْسَنُ
(Repel (the evil) with one which is better,) means, `when someone does you wrong, repel him by treating him well,' as `Umar, may Allah be pleased with him, said, "There is no better punishment for one who has disobeyed Allah with regard to you, than your obeying Allah with regard to him."
فَإِذَا الَّذِى بَيْنَكَ وَبَيْنَهُ عَدَاوَةٌ كَأَنَّهُ وَلِىٌّ حَمِيمٌ
(then verily he, between whom and you there was enmity, (will become) as though he was a close friend.) means, `if you treat well those who treat you badly, this good deed will lead to reconciliation, love and empathy, and it will be as if he is a close friend to you and he will feel pity for you and be kind to you.' Then Allah says:
وَمَا يُلَقَّاهَا إِلاَّ الَّذِينَ صَبَرُواْ
(But none is granted it except those who are patient) meaning, no one accepts this advice and works according to it, except for those who can be patient in doing so, for it is difficult for people to do.
وَمَا يُلَقَّاهَآ إِلاَّ ذُو حَظِّ عَظِيمٍ
(and none is granted it except the owner of the great portion) means, the one who has a great portion of happiness in this world and in the Hereafter. `Ali bin Abi Talhah reported that Ibn `Abbas explained this Ayah: "Allah commands the believers to be patient when they feel angry, to be forbearing when confronted with ignorance, and to forgive when they are mistreated. If they do this, Allah will save them from the Shaytan and subdue their enemies to them until they become like close friends."
وَإِمَّا يَنَزَغَنَّكَ مِنَ الشَّيْطَـنِ نَزْغٌ فَاسْتَعِذْ بِاللَّهِ
(And if an evil whisper from Shaytan tries to turn you away, then seek refuge in Allah.) means, the devils among men may be deceived by your kind treatment of him, but the devils among the Jinn, when they insinuate their evil whispers, cannot be dealt with except by seeking refuge with the Creator Who gave him power over you. If you seek refuge with Allah and turn to Him, He will stop him from harming you and bring his efforts to naught. When the Messenger of Allah ﷺ stood up to pray, he would say:
«أَعُوذُ بِاللهِ السَّمِيعِ الْعَلِيمِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ، مِنْ هَمْزِهِ وَنَفْخِهِ وَنَفْثِه»
(I seek refuge in Allah the All-Hearing, All-Knowing, from the accursed Shaytan and his evil insinuations, breath and impurity.)" We have already stated that there is nothing like this in the Qur'an, apart from the passage in Surat Al-A`raf, where Allah says:
خُذِ الْعَفْوَ وَأْمُرْ بِالْعُرْفِ وَأَعْرِض عَنِ الْجَـهِلِينَ - وَإِمَّا يَنَزَغَنَّكَ مِنَ الشَّيْطَـنِ نَزْغٌ فَاسْتَعِذْ بِاللَّهِ إِنَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ
(Show forgiveness, enjoin what is good, and turn away from the foolish. And if an evil whisper comes to you from Shaytan, then seek refuge with Allah. Verily, He is All-Hearer, All-Knower.) (7:199-200) and the passage in Surat Al-Mu'minun where Allah says:
ادْفَعْ بِالَّتِى هِىَ أَحْسَنُ السَّيِّئَةَ نَحْنُ أَعْلَمُ بِمَا يَصِفُونَ - وَقُلْ رَّبِّ أَعُوذُ بِكَ مِنْ هَمَزَاتِ الشَّيـطِينِ - وَأَعُوذُ بِكَ رَبِّ أَن يَحْضُرُونِ
(Repel evil with that which is better. We are Best-Acquainted with the things they utter. And say: "My Lord! I seek refuge with You from the whisperings of the Shayatin. And I seek refuge with You, My Lord! lest they should come near me.") (23:96-98)
وَمِنْ ءَايَـتِهِ الَّيْلُ وَالنَّهَارُ وَالشَّمْسُ وَالْقَمَرُ لاَ تَسْجُدُواْ لِلشَّمْسِ وَلاَ لِلْقَمَرِ وَاسْجُدُواْ لِلَّهِ الَّذِى خَلَقَهُنَّ إِن كُنتُمْ إِيَّاهُ تَعْبُدُونَ - فَإِنِ اسْتَكْبَرُواْ فَالَّذِينَ عِندَ رَبِّكَ يُسَبِّحُونَ لَهُ بِاللَّيْلِ وَالنَّهَارِ وَهُمْ لاَ يَسْـَمُونَ
وَمَنْ أَحْسَنُ قَوْلًا مِّمَّن دَعَا إِلَى اللَّـهِ (And who can be better in words than the one who calls towards Allah, and acts righteously and says, "I am one of those who submit themselves [ to Allah ] "? - 33) This is the second aspect of the state of the totally obedient Mu'mins, that they not only have faith and carry out good deeds themselves, but they also invite others to do the same. The Qur'an states that who can say anything better than the one who calls others towards Allah. So we know that the best and most excellent discourse of a man is to call others towards truth. This includes all the ways of calling towards Allah - through the spoken word, through writing or through any other manner. The one who calls adhan (call to obligatory prayer) is also included in this category, because he calls others towards prayers. That is why Sayyidah ` A'ishah ؓ has said that this verse is about mu'adhdhins (those who proclaim adhan), and that the words, ` and acts righteously ` after this means offering of two rak’ at of prayers between adhan and iqamah.
It is narrated in a Hadith that the Holy Prophet ﷺ said that the supplication between adhan and Iqamah is not rejected (Abu Dad and Tirmidhi - narrated by Sayyidna Anas ؓ Mazhari)
The merits and blessings of adhan and its reply are very great, as stated in Sahih ahadith, provided that the adhan is proclaimed purely for Allah, and not for any payment or compensation. These ahadith have been collected in Tafsir Mazhari'.
Niko na ovom svijetu ne govori ljepše od onog koji poziva da se samo Allah, džellešanuhu, obožava, da se čine dobra djela, kojima je Allah zadovoljan, i koji govori da je musliman, jedan od onih koji su ponizni i spremni prihvatiti šerijatske propise. Onaj ko tako govori, najljepše govori.
Tidak ada seorang pun yang lebih bagus perkataannya dibandingkan orang yang mengajak untuk menauhidkan Allah dan mengamalkan syariat-Nya, mengerjakan amal saleh yang diridai oleh Tuhannya, dan dia berkata, “Sesungguhnya aku termasuk orang-orang yang berserah diri lagi tunduk kepada Allah.” Barang siapa melakukan hal itu seluruhnya maka dia adalah manusia yang paling bagus perkataannya.
Il n’est pas égal d’une part, d’accomplir de bonnes œuvres et des actes d’obéissante qui satisfont Allah, et d’autre part, de commettre des péchés et des actes de désobéissance qui provoquent la colère d’Allah. Repousse l’offense des gens par la meilleure vertu et tu verras l’hostilité qui t’opposait à l’un d’eux se muer en amitié intime.
Tidak sama antara melakukan berbagai kebaikan dan ketaatan yang diridai oleh Allah dengan melakukan berbagai keburukan dan kemaksiatan yang dimurkai-Nya. Balaslah tindakan buruk orang-orang yang berlaku buruk kepadamu dengan cara yang lebih baik, niscaya orang yang sebelumnya memiliki permusuhan denganmu -jika kamu menolak tindakan buruknya dengan kebaikan- menjadi seolah-olah teman yang dekat.
Và sẽ không bao giờ ngang bằng với nhau giữa việc làm thiện lẫn việc làm ngoan đạo được Allah hài lòng với việc làm xấu xa lẫn việc làm tội lỗi khiến Ngài phẫn nộ. Ngươi hãy dùng đức tính độ lượng mà tha thứ cho những ai làm tổn hại đến Ngươi, rồi Ngươi sẽ thấy kẻ thù của Ngươi trước đó - khi Ngươi đã dùng sự độ lượng để xóa bỏ sự hận thù - sẽ trở thành người bạn thân tình của Ngươi.
No es lo mismo hacer buenas obras en obediencia a Al-lah que Le agraden, y obrar el mal y cometer pecados que Lo enojen. Responde con una buena actitud frente al mal de quien te hace daño. Si contrarrestas su maldad haciéndole el bien, pronto descubrirás que la enemistad que tenían entre ustedes cambiará y se convertirá en una amistad ferviente.
Le buone azioni e gli atti di obbedienza che compiacciono Allāh non sono pari alle cattive azioni e ai peccati che non Lo compiacciono. Compi buone azioni, facendo del bene a chi, tra la gente, ti fa del male, così da dissolvere l'inimicizia che vi era tra di voi in precedenza con la buona azione, così da renderlo simile a un caro famigliare.
"Dan tidaklah sama kebaikan dan kejahatan. Tolaklah de-ngan cara yang lebih baik, maka tiba-tiba orang yang antaramu dan antara dia ada permusuhan seolah-olah telah menjadi teman yang sangat setia. Ia tidak dianugerahkan melainkan kepada orang-orang yang sabar dan tidak dianugerahkan melainkan kepada orang-orang yang mempunyai keberuntungan yang besar." (Fush-shilat: 34-35).
(34) Allah سبحانه وتعالى berfirman, ﴾ وَلَا تَسۡتَوِي ٱلۡحَسَنَةُ وَلَا ٱلسَّيِّئَةُۚ ﴿ "Dan tidaklah sama kebaikan dan kejahatan," atau tidaklah sama mengerjakan keba-jikan dan ketaatan karena demi mendapat ridha Allah سبحانه وتعالى dengan mengerjakan dosa-dosa dan maksiat yang bisa membuat Allah murka dan tidak membuatNya ridha; dan tidak pula sama per-buatan baik kepada manusia dengan berbuat buruk kepada mereka, baik pada keburukan itu sendiri, karakternya maupun pada ba-lasannya kelak.
﴾ هَلۡ جَزَآءُ ٱلۡإِحۡسَٰنِ إِلَّا ٱلۡإِحۡسَٰنُ 60 ﴿
"Tidak ada balasan bagi kebajikan melainkan kebajikan pula."(Ar-Rahman: 60).
Kemudian Allah memerintahkannya untuk berbuat ihsan (baik) yang khusus baginya, karena mempunyai pengaruh yang sangat besar, yaitu berbuat ihsan kepada orang yang justru berbuat tidak baik kepadamu, seraya berfirman, ﴾ ٱدۡفَعۡ بِٱلَّتِي هِيَ أَحۡسَنُ ﴿ "Tolaklah de-ngan cara yang lebih baik." Apabila ada seseorang manusia berbuat buruk kepadamu, terutama orang yang mempunyai hak yang sangat besar atasmu, seperti kaum kerabat, para sahabat dan yang semisal dengan mereka, seperti bersikap buruk dalam bentuk ucapan atau tindakan, maka balaslah dengan berbuat yang terbaik kepadanya. Jika ia memutus hubungan denganmu, maka jalinlah hubungan itu dan jika ia berbuat zhalim (aniaya) terhadapmu, maka maafkanlah ia, dan jika ia membicarakanmu saat kamu absen atau hadir, maka janganlah kamu membalasnya, tetapi maafkan-lah ia dan pergaulilah ia dengan ucapan yang lembut. Dan jika ia memboikotmu dan tidak mau bicara denganmu, maka maniskan-lah ucapan-ucapanmu kepadanya dan ucapkanlah salam kepada-nya. Jika kamu telah membalas perbuatan buruk itu dengan ihsan (perbuatan yang terbaik), maka akan diperoleh faidah (keuntungan) yang sangat besar. ﴾ فَإِذَا ٱلَّذِي بَيۡنَكَ وَبَيۡنَهُۥ عَدَٰوَةٞ كَأَنَّهُۥ وَلِيٌّ حَمِيمٞ ﴿ "Maka tiba-tiba orang yang antaramu dan antara dia ada permusuhan seolah-olah telah menjadi teman yang sangat setia," maksudnya, seakan-akan ia adalah kerabat yang sangat sayang.
(35) ﴾ وَمَا يُلَقَّىٰهَآ ﴿ "Ia tidak dianugerahkan" maksudnya, tidak ada yang dianugerahi sifat-sifat terpuji itu, ﴾ إِلَّا ٱلَّذِينَ ﴿ "melainkan kepada orang-orang yang" menyabarkan diri mereka dalam meng-hadapi hal-hal yang tidak disukai dan memaksanya untuk tunduk kepada apa-apa yang dicintai Allah. Sesungguhnya jiwa itu sudah menjadi tabiatnya membalas orang yang berbuat buruk dengan berbuat buruk kepadanya dan tidak memaafkannya. Lalu bagai-mana dengan ihsan?! Apabila seseorang mampu menyabarkan dirinya, mematuhi perintah Tuhannya, mengetahui pahala yang berlimpah, ia mengetahui bahwa membalas orang yang berbuat buruk dengan keburukan yang serupa itu sama sekali tidak berguna baginya dan malah makin menambah kerasnya permusuhan, dan bahwa sesungguhnya perbuatan ihsan kepada orang yang berbuat jahat itu tidak akan merendahkan martabatnya, bahkan siapa saja yang merendahkan diri kepada Allah, niscaya Allah mengangkat derajatnya, maka permasalahan akan menjadi ringan baginya dan ia melakukannya dengan penuh rasa lezat lagi merasakan manis-nya. ﴾ وَمَا يُلَقَّىٰهَآ إِلَّا ذُو حَظٍّ عَظِيمٖ ﴿ "Dan tidak dianugerahkan melainkan kepada orang-orang yang mempunyai keberuntungan yang besar," sebab sifat-sifat tersebut merupakan karakteristik manusia-manusia yang di-istimewakan, yang dengannya seseorang akan memperoleh derajat tinggi di dunia dan di akhirat, yang merupakan sifat-sifat terbesar dari akhlak mulia.
Doing good deeds in obedience to Allah that please Him, and doing evil and committing sins which anger Him, are not equal. Counter with good conduct the evil of the one who does bad to you. If you counter his evil by doing good to him, you will soon find the previous enmity you had between you change, and it will be as if he is now an affectionate close friend.
Hindi nagkakapantay ang paggawa ng mga magandang gawa at mga pagtalima na nagpapalugod kay Allāh at ang paggawa ng mga masagwang gawa at mga pagsuway na nagpapainis sa Kanya. Itulak mo sa pamamagitan ng katangiang siyang higit na maganda ang paggawa ng masagwa ng gumawa ng masagwa sa iyo kabilang sa mga tao, saka biglang ang [taong] sa pagitan mo at sa pagitan niya ay may naunang pagkamuhi – kapag nagtulak ka sa paggawa niya ng masagwa sa iyo sa pamamagitan ng paggawa ng maganda sa kanya – ay [magiging] para bang siya ay isang kamag-anak na magiliw.
Yüce Allah'ı razı eden itaat ve iyilikleri yapan ile Allah'ın öfkesini getiren günah ve kötü amelleri işleyen bir olmaz. İnsanlardan sana kötülük edenin kötülüğünü en güzel bir şekilde defet. Senin ile kendisi arasında geçmişte düşmanlık olan kimsenin - kötülüğünü ihsanda bulunarak defedersen- sanki o şefkatli bir dost gibi olur.
وَلَا تَسْتَوِي الْحَسَنَةُ وَلَا السَّيِّئَةُ (And good and evil are not equal - 34). The special instructions for those who are engaged in calling others towards Allah commence from here. The gist of these instructions is not to repay evil with evil, but to be patient and to be obliging ادْفَعْ بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ (Repel (evil) with what is best, - 34) means that the habit of those people who are engaged in calling others towards Allah should be to reply to the evil behavior of the addressees in the best possible manner. No doubt, it is good not to repay evil with evil and to forgive, but it is much better to do some good to the evil-doer after forgiving him. Sayyidna Ibn ` Abbas ؓ has said that the instruction in this verse is to be patient with the one who is expressing his anger with you, to be tolerant and forbearing with the one who is being ignorant with you and to forgive the one who has made you suffer. (Mazhari)
Some narrations have it that someone either abused or reviled Sayyidna Abu Bakr ؓ who said to him, ` If what you are saying is true that I am at fault and am bad, then I pray Allah Ta’ ala to forgive me, and if you have told a lie then may Allah Forgive you. (Qurtubi)
34- İyilikle kötülük bir olmaz. Sen (kötülüğü) en güzel şekliyle uzaklaştır. O zaman seninle kendisi arasında düşmanlık olan kimse, sanki candan bir dost oluverir.
35- Bu (güzel haslete) ancak sabredenler kavuşturulur. Ona ancak (hayırdan) büyük bir paya sahip olanlar kavuşturulur.
34. “İyikle kötülük bir olmaz.” Yani Yüce Allah’ın rızası için iyilikleri ve itaatleri işlemek ile O’nu gazaplandıran ve razı etmeyen kötülük ve masiyetleri işlemek birbirine eşit değildir. İnsanlara iyilikte bulunmak ile onlara kötülük yapmak da ne özü itibari ile ne nitelikleri itibari ile ne de karşılıkları itibari ile bir değildir:“İyiliğin karşılığı iyilikten başkası olabilir mi?”(er-Rahmân, 55/60)
Daha sonra Yüce Allah, çok önemli bir yeri olan özel bir iyilik türünü emretmektedir ki bu da sana kötülük yapana senin iyilik yapmandır:“Sen (kötülüğü) en güzel şekliyle uzaklaştır.”Yani insanlardan herhangi bir kimse, özellikle de akraba, arkadaş vb. gibi senin üzerinde büyük hakkı olan bir kişi, söz ya da davranışları ile sana kötülükte bulunacak olursa, sen ona iyilikte bulunarak karşılık ver. O seninle bağını koparırsa sen ilişkini sürdür. Sana haksızlık ederse sen onu affet. Gıyabında veya huzurunda senin aleyhinde konuşursa sen ona aynısıyla karşılık verme, aksine onu affet ve yumuşak söz ile karşılık ver. Sana darılır ve seninle konuşmayacak olursa sen onunla güzel bir şekilde konuş ve ona selâm ver.
Kötülüğe iyilikle karşılık verirsen pek büyük faydalar ortaya çıkacaktır. Zira“O zaman seninle kendisi arasında düşmanlık olan kimse sanki candan bir dost oluverir.” Sana adeta pek yakın ve şefkatli bir kimse gibi davranır.
35. “Buna ancak sabredenler” nefislerini hoşlanılmayan şeylere karşı zorlayıp sabırlı kılan ve Allah’ın sevdiği şeyleri yapmaya mecbur eden kimseler “kavuşturulur.”Ancak onlar, bu övülmeye değer, güzel haslete sahip olma başarısını elde ederler.
Çünkü insan nefsi, mayası gereği kötülük yapana kötülükle karşılık vermek ve onu affetmemek ister. Durum böyle iken nasıl ona iyilik yapılabilir ki?
İşte insan, nefsini sabra zorlarsa, Rabbinin emrini yerine getirir ve bunun pek büyük mükâfatı olduğunu bilirse, kötülük yapan kimseye davranışının benzeri ile karşılık vermesinin kendisine bir fayda sağlamayacağını, düşmanlığı artırmaktan başka bir işe yaramayacağını, buna karşılık o kimseye iyilik yapmasının kendisinin değerini düşürecek bir şey olmadığını, aksine Yüce Allah için bir alçakgönüllülük olup bundan dolayı Allah’ın onu yücelteceğini bilecek olursa; bu işi yapmak onu için çok kolay olur. Bu işi ondan haz duyarak yapar ve böyle bir davranışta bulunmak ona tatlı gelir.“Buna ancak büyük bir pay sahibi olanlar kavuşturulur.” Çünkü bu, kulun kendisi sebebi ile dünya ve âhirette yükseldiği üstün ahlâkî değerlerin en büyüklerinden olup seçkin kulların sahip olduğu en hususi ve önemli özelliklerden biridir.
Nije isto dobro i zlo, Allah voli dobro a mrzi zlo! Vjerniče, ti pomoću svoje blagosti na zlo dobrim uzvrati, na ružno lijepim odgovori, i tad će ti dušmanin tvoj odjednom prisni prijatelj i zaštitnik postati, sažalijevat će te kao da ti je bliski rođak.
Faire preuve de cette vertu n’est facilité qu’à ceux qui sont endurants lorsqu’ils sont confrontés aux offenses et aux atteintes des gens. Cette vertu, qui renferme un bien et une utilité immense, n’est facilitée qu’à ceux qui obtiennent une part colossale de grâce.
Međutim, uzvratiti na zlo dobrim i pritom oprostiti te ostati u granicama blagosti prema onom ko čini zlo, mogu samo oni koji neprijatnosti strpljivo podnose i koji se ne svete radi sebe. To mogu postići samo sretni. U tome su veliko dobro i ogromna korist.
Bu övülen özelliğe ancak eziyetlere ve insanların kendisine kötülük yaptığı kimselere sabredenler muvaffak kılınır. İçinde bulunan çok hayır ve faydadan dolayı buna ancak büyük nasip sahibinden başkası muvaffak kılınmaz.
Only those who are patient upon harm caused to them and difficulties they face from the people, are given the ability to display this praiseworthy character. Only those who are extremely fortunate are granted the ability to do it, because of the abundant goodness and immense benefit there is in it.
Tidak ada orang yang diberi taufik meraih sifat yang terpuji ini kecuali orang-orang yang bersabar menghadapi gangguan dan keburukan yang mereka dapatkan dari manusia, serta tidak ada juga yang diberi taufik kepadanya kecuali pemilik keberuntungan yang agung karena ia mengandung kebaikan besar dan manfaat melimpah.
Solo a aquellos que son pacientes ante el daño recibido y las dificultades que enfrentan de la gente, se les concede la capacidad de mostrar este carácter digno de elogio. Solo aquellos que son extremadamente afortunados tienen la capacidad de tener paciencia, debido a la bondad abundante y al inmenso beneficio que hay en ella.
Non vengono guidati a questa buona azione se non coloro che hanno sopportato le violenze e la malvagità da parte della gente, e non vengono guidati ad essa se non coloro che hanno la fortuna di essere sereni nell'animo, ben educati e benevoli, per quanto tale azione sia buona e immensamente utile.
Walang itinutuon sa katangiang kapuri-puring ito kundi ang mga nagtiis sa pananakit at anumang dinaranas nila na kasagwaan mula sa mga tao. Walang itinutuon doon kundi ang isang may isang kapalarang dakila dahil sa taglay niyon na maraming kabutihan at masaganang pakinabang.
Và không ai được phú cho đức tính tốt đẹp đó ngoại trừ những ai thật sự kiên nhẫn chịu đựng điều rủi ro xảy ra đến y cũng như không ai được phú cho cái đó ngoại trừ y có phần số lớn, bởi có rất nhiều điều tốt và lợi ích to lớn
36- Eğer sana şeytan tarafından bir vesvese gelecek olursa, hemen Allah’a sığın. Şüphesiz O, her şeyi işitendir, bilendir.
37- Gece ile gündüz, güneş ve ay O’nun âyetlerindendir. Ne güneşe ne de aya secde etmeyin. Onları yaratan Allah’a secde edin, eğer yalnız O’na ibadet ediyorsanız.
38- Şâyet (yalnızca Allah’a ibadet etmeyip) kibirlenecek olurlarsa (bilsinler ki) Rabbinin katında bulunanlar, gece gündüz O’nu tesbih ederler ve hiç usanmazlar.
39- O’nun âyetlerinden/delillerinden biri de şudur: Sen, yeri basık ve kupkuru bir halde görürsün. Ama Biz, üzerine su indirdiğimizde kıpırdanır ve kabarır. İşte onu dirilten, şüphesiz ölüleri de diriltecektir. Çünkü O, her şeye kadirdir.
36. Yüce Allah, insan türünden olan düşmanlara nasıl karşılık verileceğini -ki bu da kötülüğe iyilikle karşılık vermektir- söz konusu ettikten sonra cin şeytanlarına karşı nasıl savunulacağını söz konusu etmektedir ki bu da onun şerrinden Allah’a sığınmaktır. Yüce Allah şöyle buyurmaktadır:“Eğer sana şeytan tarafından bir vesvese gelecek olursa” herhangi bir vakit sen şeytanın, vesveselerinden bir vesvese verdiğini, kötülüğü sana süslediğini, hayra karşı seni tembelliğe ittiğini, bazı günahları işletmek istediğini ve emrettiği bazı hususlarda kendisine itaate çağırdığını hissedecek olursan “hemen Allah’a sığın.” Yani O’na ihtiyacını arzederek O’ndan seni korumasını ve himayesine almasını iste!
“Şüphesiz O, her şeyi işitendir” Senin sözünü ve yakarışını işitir. Senin durumunu, kendisinin korumasına ve himayesine muhtaç olduğunu da çok iyi “bilendir.”
37. Yüce Allah, kudretinin kemaline, irade ve meşîetinin geçerliliğine, egemenliğinin genişliğine, kullarına olan merhametine, hiçbir ortağı olmadığına, kendisinden başka hiçbir hak ilâh da bulunmadığına delil teşkil eden bazı delilleri söz konusu ederek şöyle buyurmaktadır:“Gece ile gündüz, güneş ve ay O’nun âyetlerinden/delillerindendir.”Birisi aydınlıktır, kullar onda işlerini görür. Diğeri ise karanlıktır, insanlar onda dinlenir. Güneş ve ay olmaksızın insanların hayatları ve geçimi, bedenleri, hatta hayvanlarının da bedenleri, hayat bulamaz. Ayrıca bunlar vasıtası ile sayılamayacak kadar çok maslahatlar da gerçekleşir.“Ne güneşe ne de aya secde etmeyin.”Çünkü ikisi de yaratılmış, idare edilen ve emir altında bulunan varlıklardır.“Onları yaratan Allah’a secde edin.” Yalnız O’na ibadet edin. Çünkü yüce yaratıcı O’dur. O’nun dışındaki varlıklara ise ne kadar büyük olurlarsa olsunlar, ne kadar faydalı olurlarsa olsunlar asla ibadet etmeyin. Çünkü onların bu özellikleri kendiliklerinden değildir. Bu özellikleri onlara veren, onları yaratan şanı yüce olan Allah’tır. “eğer yalnız O’na ibadet ediyorsanız.” Sadece O’na ibadet edin ve dininizi yalnız O’na halis kılın.
38. “Şâyet” Yüce Allah’a ibadetten yüz çevirip “kibirlenecek” O’na ibadete boyun eğmeyecek “olurlarsa” şüphesiz Allah’a hiçbir zararları olmaz. Çünkü Allah’ın onlara ihtiyacı yoktur. Üstelik O’nun kendisine ibadet eden çok şerefli kulları vardır. Bunlar kendilerine verilen emirlerde Allah’a karşı gelmezler. Emrolundukları ne ise onu yaparlar. Bundan dolayı şöyle buyurmaktadır:
“Rabbinin katında bulunanlar” yani mukarreb melekler “gece gündüz O’nu tesbih ederler ve hiç usanmazlar.” Hem güçleri hem de bu işe kendilerini iten oldukça güçlü duyguları sebebi ile O’na ibadetten hiçbir şekilde bıkmazlar.
39. “O’nun” kudretinin kemaline, mülkün yegane sahib ve egemeni olduğuna, işleri kendisinin çekip çevirdiğine ve tek hak ilah olduğuna delil teşkil eden “âyetlerinden/delillerinden biri de şudur: Sen, yeri basık ve kupkuru bir halde” üzerinde hiçbir bitki bulunmadığını “görürsün. Ama Biz üzerine su” yağmur “indirdiğimizde kıpırdanız” bitkiler ile harekete geçer “ve kabarır.”Sonra da göz kamaştırıcı her bir bitki türünden bitirir. Yüce Allah, bu sayede hem kullara, hem de toprağa hayat vermiş olur.“İşte onu” ölümünden ve hareketsizliğinden sonra “dirilten, şüphesiz ölüleri de” amellerinin karşılıklarını kendilerine vermek üzere kabirlerinden kaldırıp “diriltecektir. Çünkü O, her şeye kadirdir.” Yeryüzünü ölümünden sonra diriltmekten aciz olmadığı gibi, ölüleri diriltmekten de aciz değildir.
Ako te šejtan svojom vesvesom pokuša navesti, u bilo kom vremenu, da učiniš zlo, zatraži utočište u Allaha. Ako te šejtan pokuša navesti na zlo, zaštiti se zikrullahom, On čuje sve glasove i vidi sve postupke; sve čuje i sve zna.
Si el demonio te susurra algún mal en cualquier momento, aférrate a Al-lah y busca refugio en Él. Al-lah es el que todo lo oye y el conocedor de tu situación.
E, in verità, se Satana ti sussurra cose infauste in qualsiasi momento, affidati ad Allāh e rifugiati presso di Lui; in verità, Egli è l'Ascoltatore di ciò che dici, Sapiente riguardo la tua condizione.
"Dan jika setan mengganggumu dengan suatu gangguan, maka mohonlah perlindungan kepada Allah. Sesungguhnya Dia-lah Yang Maha Mendengar lagi Maha Mengetahui. Dan sebagian dari tanda-tanda (ayat-ayat)Nya ialah malam, siang, matahari dan bulan. Janganlah bersujud kepada matahari dan janganlah pula kepada bulan, tetapi bersujudlah kepada Allah Yang menciptakan-nya, jika kamu hanya kepadaNya saja menyembah. Jika mereka menyombongkan diri, maka mereka yang berada di sisi Rabbmu bertasbih kepadaNya di malam dan siang hari, sedang mereka tidak jemu-jemu. Dan sebagian dari tanda-tandaNya bahwa kamu melihat bumi itu kering tandus, maka apabila Kami turunkan air di atasnya, niscaya ia bergerak dan subur. Sesungguhnya Yang menghidupkannya tentu dapat menghidupkan yang mati; sesung-guhnya Dia Mahakuasa atas segala sesuatu." (Fushshilat: 36-39).
(36) Setelah Allah سبحانه وتعالى menjelaskan apa yang seharusnya di-balaskan kepada musuh dari golongan manusia, yaitu membalas kejahatannya dengan berbuat baik kepadanya, maka di sini Allah menjelaskan bagaimana seharusnya menolak musuh dari bangsa jin, yaitu dengan cara memohon perlindungan kepada Allah dari kejahatannya, seraya berfirman, ﴾ وَإِمَّا يَنزَغَنَّكَ مِنَ ٱلشَّيۡطَٰنِ ﴿ "Dan jika setan mengganggumu dengan suatu gangguan," maksudnya pada suatu waktu kamu merasa ada bisikan-bisikan setan. Maksudnya, bisikan dan bujukannya untuk melakukan kejahatan dan membuatnya malas berbuat kebaikan serta rayuannya untuk melakukan dosa dan supaya mematuhi sebagian perintahnya, ﴾ فَٱسۡتَعِذۡ بِٱللَّهِۖ ﴿ "maka mohonlah perlindungan kepada Allah." Artinya, memohonlah kepada-Nya dengan penuh rasa butuh kepadaNya untuk dilindungi dan dijaga darinya. ﴾ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلسَّمِيعُ ٱلۡعَلِيمُ ﴿ "Sesungguhnya Dia-lah Yang Maha Mendengar lagi Maha Mengetahui," karena sesungguhnya Dia Maha Mengetahui ucapan dan sikap rendah dirimu dan Dia mengetahui kondisi dan kebutuhanmu yang sangat mendesak kepada perlin-dungan dan pemeliharaanNya.
(37) Kemudian Allah سبحانه وتعالى menjelaskan bahwa ﴾ وَمِنۡ ءَايَٰتِهِ ﴿ "di antara sebagian dari tanda-tandaNya," yang menunjukkan kepada kemahasempurnaan kekuasaanNya, kemahaampuhan kehendak-Nya, kemahaluasan wewenangNya dan kasih sayangNya terhadap hamba-hambaNya dan bahwa sesungguhnya Dia-lah Yang Esa, tiada sekutu bagiNya. ﴾ ٱلَّيۡلُ وَٱلنَّهَارُ ﴿ "Ialah malam, siang," yakni, siang dengan segala manfaat terangnya dan pekerjaan manusia di siang hari, sedangkan malam dengan manfaat kegelapannya dan istirahatnya manusia padanya, ﴾ وَٱلشَّمۡسُ وَٱلۡقَمَرُۚ ﴿ "matahari dan bulan" yang tidak akan bisa sempurna kehidupan manusia dan badan mereka, juga badan hewan-hewan ternak mereka kecuali dengan keberadaan keduanya; dan dari kedua matahari dan bulan inilah terjadi berbagai macam maslahat yang tak terhitung.
﴾ لَا تَسۡجُدُواْ لِلشَّمۡسِ وَلَا لِلۡقَمَرِ ﴿ "Janganlah bersujud kepada matahari dan janganlah pula kepada bulan," karena sesungguhnya keduanya diken-dalikan dan ditundukkan dan diciptakan, ﴾ وَٱسۡجُدُواْۤ لِلَّهِۤ ٱلَّذِي خَلَقَهُنَّ ﴿ "tetapi bersujudlah kepada Allah Yang menciptakannya." Maksudnya, sembahlah Allah semata, sebab Dia-lah Pencipta Yang Mahaagung, dan tinggalkanlah segala bentuk penyembahan kepada selain Dia dari berbagai macam makhluk ini, sekalipun ia (selain Dia) besar bentuknya dan banyak manfaatnya. Sebab semua itu tidak berasal darinya, melainkan dari sang Pencipta yang Mahasuci yang telah menciptakannya. ﴾ إِن كُنتُمۡ إِيَّاهُ تَعۡبُدُونَ ﴿ "Jika kamu hanya kepadaNya saja menyembah." Maka istimewakanlah Dia dengan ibadah dan murnikanlah kepatuhan hanya kepadaNya.
(38) ﴾ فَإِنِ ٱسۡتَكۡبَرُواْ ﴿ "Jika mereka menyombongkan diri," tidak mau beribadah kepada Allah سبحانه وتعالى dan tidak mau tunduk untukNya, maka sesungguhnya mereka sama sekali tidak dapat membahaya-kanmu, dan Allah tidak butuh kepada mereka dan Dia mempunyai hamba-hamba yang dimuliakan, mereka sama sekali tidak pernah mendurhakai Allah atas apa-apa yang diperintahkan kepada me-reka dan mereka selalu melaksanakan apa saja yang diperintahkan. Maka dari itu Dia berfirman, ﴾ فَٱلَّذِينَ عِندَ رَبِّكَ ﴿ "Maka mereka yang berada di sisi Rabbmu," maksudnya, para malaikat al-muqarrabin, ﴾ يُسَبِّحُونَ لَهُۥ بِٱلَّيۡلِ وَٱلنَّهَارِ وَهُمۡ لَا يَسۡـَٔمُونَ۩ ﴿ "bertasbih kepadaNya di malam dan siang hari, sedang mereka tidak jemu-jemu," maksudnya, mereka tidak pernah jemu dari menyembahNya, karena kekuatan mereka dan karena sangat dahsyatnya motivasi mereka untuk itu.
(39) ﴾ وَمِنۡ ءَايَٰتِهِۦٓ ﴿ "Dan di antara tanda-tandaNya" yang mem-buktikan kemahasempurnaan KuasaNya dan keesaanNya dalam kerajaan, mengatur dan wahdaniyah adalah, ﴾ أَنَّكَ تَرَى ٱلۡأَرۡضَ خَٰشِعَةٗ ﴿ "bahwa kamu melihat bumi itu kering tandus," tidak ada tumbuh-tumbuhan-nya, ﴾ فَإِذَآ أَنزَلۡنَا عَلَيۡهَا ٱلۡمَآءَ ﴿ "maka apabila Kami turunkan air di atasnya," maksudnya, hujan, ﴾ ٱهۡتَزَّتۡ ﴿ "niscaya ia bergerak." Artinya, bergerak mengeluarkan tumbuhan ﴾ وَرَبَتۡۚ ﴿ "dan subur," menumbuhkan ber-bagai macam tumbuhan yang subur, sehingga dengannya hiduplah manusia dan daerah itu. ﴾ إِنَّ ٱلَّذِيٓ أَحۡيَاهَا ﴿ "Sesungguhnya Yang meng-hidupkannya," sesudah kematian dan ketandusannya ﴾ لَمُحۡيِ ٱلۡمَوۡتَىٰٓۚ ﴿ "tentu dapat menghidupkan yang mati" dari dalam kubur mereka pada Hari Kebangkitan mereka ﴾ إِنَّهُۥ عَلَىٰ كُلِّ شَيۡءٖ قَدِيرٌ ﴿ "Sesungguhnya Dia Mahakuasa atas segala sesuatu." Sebagaimana kekuasaanNya tidak susah untuk menghidupkan tanah setelah ketandusannya, maka demikian pula tidak susah bagiNya untuk menghidupkan orang-orang yang sudah mati.
Si Satan t’insufflait à n’importe quel moment de commettre un mal, recherche la protection d’Allah et trouve refuge auprès de Lui car Il entend ce que tu dis et connais le mieux ta situation.
Şeytan hangi vakitte olursa olsun seni şerre düşürmeye çalışırsa, Allah'a sığın ve O'ndan korunma dile. Şüphesiz O, söylediklerini hakkıyla işiten, halini hakkıyla bilendir.
Và nếu Shaytan quấy nhiễu Ngươi vào bất cứ giờ giấc nào với những điều sai trái thì hãy bám chắc vào Allah cũng như dựa dẫm vào Ngài. Quả thật, Ngài là Đấng Hằng Nghe khi Ngươi cầu xin đến Ngài, Đấng Hằng Biết mọi hoàn cảnh của Ngươi.
Kung nanulsol sa iyo ang demonyo, sa alinmang oras, ng isang kasamaan ay magpasanggalang ka kay Allāh at dumulog ka sa Kanya; tunay na Siya ay ang Madinigin sa anumang sinasabi mo, Maalam sa kalagayan mo.
And if the satan whispers evil to you at any time, hold fast to Allah and seek refuge in Him. He is the Hearing of whatever you say and the Knower of your situation.
Jika setan membisikimu kapan pun dengan keburukan maka berlindunglah kepada Allah dan kembalilah kepadaNya. Sesungguhnya Allah Maha Mendengar apa yang kamu katakan, Maha Mengetahui keadaanmu.
The call of the Quran is to invite people to God. Bringing man closer to his Lord and Sustainer; making him spend his whole life in remembrance of God; developing a feeling in man that he should make the one and only God the centre of his attention—these are the real aims of the Quranic call and undoubtedly there is no call better than this. But, only that person becomes the preacher of God who is so sincere in his call that he, first of all, accepts whatever he wants others to accept. Whatever he exhorts others to do, he should have himself started doing from the outset. The greatest weapon of a preacher of Truth is his ability to treat people well. Even if people are not good to him, he should be good to them. He should adopt the policy of avoidance in the face of provocation or irritating behaviour and exercise patience under trying circumstances. Almighty God has made it possible for unilateral good behaviour to be immensely persuasive. The preacher of God is aware of this God-given asset, and uses it to the utmost extent, even although it may involve crushing his own feelings and killing the urge to retaliate. Whenever a caller to Truth has the feeling within him that it is necessary for him to retaliate against a particular instance of oppression in order to prevent the enemy from becoming so bold as to commit even greater excesses, he should immediately understand that this is a satanic inducement. It is the duty of every believer and preacher of Truth to seek the protection of God from such feelings instead of acting upon them.
Alcuni degli evidenti Segni di Allāh che indicano l'Immensità della Sua Unicità, sono la notte e il giorno e il loro alternarsi, e il sole e la luna. Non prostratevi, o gente, né al sole né alla luna, piuttosto prostratevi ad Allāh solo, Colui che li ha creati, se Lo adorate sinceramente.
It is Not permissible to prostrate before anyone except Allah Almighty
لَا تَسْجُدُوا لِلشَّمْسِ وَلَا لِلْقَمَرِ وَاسْجُدُوا لِلَّـهِ الَّذِي خَلَقَهُنَّ (Do not make sajdah [ prostration ] to the sun, or to the moon. And make sajdah to Allah who has created them - 37). It is learnt from this verse that prostration is the right of the Creator of the Universe only. The consensus of the Ummah is that to prostrate before any star, human being, etc. is haram (forbidden), whether it is for worship, or just as a gesture of respect and reverence. The only difference is that if someone prostrates before anyone other than Allah with intention to worship him, he becomes an infidel and the one who prostrates simply as a mark of respect and reverence is not called an infidel, but he is guilty of committing a serious haram act and is a sinner.
Prostration of worship for any being other than Allah has never been lawful for any Ummah in any Shari` ah of any prophet, because it becomes a practice of shirk (polytheism) and shirk has never been allowed in any code of shari'ah revealed to any prophet. However, prostration in respect and reverence of anyone (with no intention to worshipping him) had been allowed in the codes of shari'ah revealed to some prophets. All the angels were ordered to prostrate before Sayyidna 'Adam (علیہ السلام) before he came into this world. It is stated in the Qur'an that the father and brothers of Sayyidna Yusuf (علیہ السلام) prostrated before him. But the jurisprudents of this Ummah are unanimous on the point that such a prostration was permissible in the earlier codes only, and it stands abrogated in Islam. Prostration for any being other than Allah has been declared absolutely haram (forbidden). Full details of this issue are given in the author's booklet ( المقالۃ المرضیۃ فی حکم سجدۃ التحیۃ) Al-maqalat-ulmardiyyah, fi Hukmi sajdat-it-tahiyyah' in Arabic, and its Urdu translation has also been published.
Entre los signos de Al-lah, que indican Su grandeza y unicidad, están la sucesión de la noche y el día, y el Sol y la Luna. ¡Pueblo! No se prosternen ante el Sol y la Luna, sino que prostérnense solo ante Al-lah, Quien los creó, si en verdad es a Él a quien alaban.
Yüce Allah'ın birliğine ve azametine delalet eden ayetlerden biri de gece, gündüz ve bunların ardı ardına gelmesi, Güneş ve Ay'dır. -Ey insanlar!- Güneş'e de Ay'a da secde etmeyin. Eğer gerçekten Allah'a ibadet ediyorsanız yalnızca onları yaratan Yüce Allah'a secde edin.
Parmi les signes démontrant l’éminence et l’Unicité d’Allah, il y a l’alternance de la nuit et du jour ainsi que le soleil et la lune. Ne vous prosternez ni devant la lune ni devant le soleil mais prosternez-vous devant Allah Seul, Celui qui les a créés, si c’est Lui que vous adorez réellement.
Và trong những dấu hiệu của Allah được chứng minh qua sự hùng vĩ của Ngài và thuộc tính duy nhất của Ngài là ban đêm và ban ngày luân chuyển nối tiếp nhau và mặt trời và mặt trăng cũng thế. Thế nên, các ngươi - hỡi con người - chớ phủ phục quỳ lạy mặt trời hay mặt trăng mà hãy phủ phục quỳ lại Allah duy nhất, Đấng đã tạo hóa chúng, nếu các ngươi chỉ thờ phụng riêng Ngài.
From among the Signs of Allah
Here Allah reminds His Creation of His power, and that He is the One Who has no equal, and He is Able to do all things. Allah's saying;
وَمِنْ ءَايَـتِهِ الَّيْلُ وَالنَّهَارُ وَالشَّمْسُ وَالْقَمَرُ
(And from among His signs are the night and the day, and the sun and the moon.) means, He created the night with its darkness and the day with its light, and they alternate without ceasing. And He created the sun with its shining light, and the moon with its reflected light. and He allotted their stages and gave them separate orbits in the heavens, so that by the variations in their movements man may know the stages of night and day, of weeks, months and years, and time periods related to people's rights, acts of worship and various transactions. Moreover, because the sun and moon are the most beautiful of the heavenly bodies that can be seen in both the upper and lower realms, Allah points out that they are created entities which are in a state of enthrallment to Him, subject to His dominion and control. So He says:
لاَ تَسْجُدُواْ لِلشَّمْسِ وَلاَ لِلْقَمَرِ وَاسْجُدُواْ لِلَّهِ الَّذِى خَلَقَهُنَّ إِن كُنتُمْ إِيَّاهُ تَعْبُدُونَ
(Do not prostrate yourselves to the sun nor to the moon, but prostrate yourselves to Allah Who created them, if you (really) worship Him.) meaning, `do not associate anything in worship with Him, for your worship of Him will be of no benefit to you if you worship others alongside Him, because He does not forgive the association of others in worship with Him.' He says:
فَإِنِ اسْتَكْبَرُواْ
(But if they are too proud, ) i.e., to worship Him Alone, and they insist on associating others with Him,
فَالَّذِينَ عِندَ رَبِّكَ
(then there are those who are with your Lord) i.e., the angels,
يُسَبِّحُونَ لَهُ بِاللَّيْلِ وَالنَّهَارِ وَهُمْ لاَ يَسْـَمُونَ
(glorify Him night and day, and never are they tired.) This is like the Ayah:
فَإِن يَكْفُرْ بِهَا هَـؤُلاءِ فَقَدْ وَكَّلْنَا بِهَا قَوْماً لَّيْسُواْ بِهَا بِكَـفِرِينَ
(But if these disbelieve therein, then, indeed We have entrusted it to a people who are not disbelievers therein.) (6:89).
وَمِنْ ءَايَـتِهِ
(And among His signs) means, signs of His ability to bring the dead back to life.
أَنَّكَ تَرَى الاٌّرْضَ خَـشِعَةً
(that you see the earth barren,) means, lifeless, with nothing growing in it; it is dead.
فَإِذَآ أَنزَلْنَا عَلَيْهَا الْمَآءَ اهْتَزَّتْ وَرَبَتْ
(but when We send down water (rain) to it, it is stirred to life and growth.) means, it brings forth all kinds of crops and fruits.
إِنَّ الَّذِى أَحْيَـهَا لَمُحْىِ الْمَوْتَى إِنَّهُ عَلَى كُلِّ شَىْءٍ قَدِيرٌ
(Verily, He Who gives it life, surely is able to give life to the dead. Indeed He is Able to do all things.)
Smjena dana i noći, precizna smjena Sunca i Mjeseca i njihova plovidba svemirom Allahovo je davanje i pokazatelj da je Allah jedini i svemogući Bog. Zato se, ljudi, nemojte klanjati ni Suncu ni Mjesecu – oni su samo stvorenja, kojima Allah upravlja – već se klanjajte Allahu, Koji ih je savršeno stvorio, ako Ga istinski obožavate.
From the signs of Allah that point towards His greatness and oneness is the night and the day in their coming after one another, and the sun and moon. O people! Do not prostrate to the sun nor the moon; rather, prostrate to Allah alone who created them all, if you truly do worship Him.
Kabilang sa mga tanda ni Allāh na nagpapatunay sa kadakilaan Niya at paniniwala sa kaisahan Niya ang gabi at ang maghapon sa pagsasalitan ng dalawang ito, at ang araw at ang buwan. Huwag kayong magpatirapa, O mga tao, sa araw at huwag kayong magpatirapa sa buwan. Magpatirapa kayo kay Allāh lamang na lumikha sa mga ito, kung kayo ay sumasamba sa Kanya nang totohanan.
Di antara ayat-ayat Allah yang menunjukkan keagungan dan keesaan-Nya adalah malam dan siang yang datang silih berganti, serta matahari dan rembulan. Janganlah bersujud -wahai manusia- kepada matahari dan jangan bersujud kepada rembulan, akan tetapi sujudlah kalian kepada Allah semata yang telah menciptakan mereka semuanya jika kalian benar-benar menyembah-Nya.
S’ils se montrent orgueilleux et arrogants et ne se prosternent pas devant Allah le Créateur, qu’ils sachent que les anges qui sont auprès de Lui Le glorifient et Le louent de nuit comme de jour, sans éprouver d’ennui lorsqu’ils L’adorent.
So if they show arrogance, turning away, not prostating to Allah the Creator, the angels that are with Allah glorify and praise Him (may He be glorified) throughout the day and night anyway, and they do not become bored of worshipping Him.
Nhưng nếu chúng ngạo mạn và quay lưng bỏ đi cũng như không phủ phục quỳ lạy Allah, Đấng Tạo Hóa thì những Thiên Thần ở quanh Allah không ngừng tán dương Ngài cả ban đêm lẫn ban ngày và không bao giờ mỏi mệt trong việc thờ phượng Ngài.
The greatest human blunder is having regard for outward appearances. In ancient times, the sun, the moon and stars appeared quite dazzling to man, so he took them as deities and started worshipping them. In the present age, it is the glamour of the material side of civilization which appears dazzling. So, materialism has now been given the same status as was enjoyed in former times by the sun and the moon, though the sun, the moon and other phenomena are all creations of God. A man should worship the Creator and not His creations. The arrogance of the proud is not related to the call of Truth but to the preacher giving that call. It appears to the leaders of an age that the preacher of Truth is smaller in stature than themselves and that therefore the message conveyed by him is also of lesser import.
Ngunit kung nagmalaki sila, umayaw sila, at hindi sila nagpatirapa kay Allāh, ang Tagalikha, ang mga anghel naman na mga nasa piling ni Allāh ay nagluluwalhati sa Kanya at nagpupuri sa Kanya – kaluwalhatian sa Kanya – sa gabi at maghapon nang magkakasama habang sila ay hindi nagsasawa sa pagsamba sa Kanya.
Bila mereka menyombongkan diri dan berpaling, serta tidak bersujud kepada Allah, Sang Khalik, maka para malaikat yang ada di sisi Allah bertasbih dan bertahmid kepada-Nya siang dan malam, mereka tidak pernah bosan untuk beribadah kepada Allah.
Si insuperbiscono e sono avversi, e non si prostrano ad Allāh, Il Creatore. Gli angeli che glorificano Allāh, gloria Sua, e che Lo lodano sempre, notte e giorno, non si stancano mai di adorarLo.
Možda te, Poslaniče, nevjernici neće poslušati u tome, možda će se uzoholiti – ako se to dogodi, valja ti znati da meleki čestiti slave Svevišnjeg Allaha noću i danju i da im to nikad ne dosadi.
Eğer onlar kibirlenir ve yüz çevirirlerse ve yaratıcı olan Allah'a secde etmezlerse, Allah’ın yanında bulunan melekler gece gündüz O’nu tespih eder ve O'na hamt ederler. Yüce Allah'a ibadet etmekten hiç usanmazlar.
Pero si muestran soberbia y no se prosternan ante Al-lah el Creador, sepan que de todos modos los ángeles que están con Al-lah Lo glorifican y Lo alaban durante todo el día y la noche, y no se cansan de adorarlo.
وَهُمْ لَا يَسْأَمُونَ (and they do not get weary. - 38) This is one of the verses called ` Verses of sajdah' the recitation of which makes it obligatory to perform sajdah (prostration) for the one who recites them and the one who listens to them. This sajdah is called sajdah of tilawah. There is consensus of the Ummah on the point that sajdah of tilawah is wajib (obligatory) in this Surah, but the scholars differ regarding the exact place where it becomes wajib. Qadi Abu Bakr Ibn-ul-` Arabi has written in Ahkam-ul-Qur'an that Sayyidna ` Aliand Sayyidna Ibn Masud ؓ used to prostrate at the end of the verse 37 i.e. at the end ofإِن كُنتُمْ إِيَّاهُ تَعْبُدُونَ (if it is Him whom you worship.) Imam Malik has adopted this very stance. Sayyidna Ibn ` Abbas ؓ ، however, used to prostrate at the end of the verse 38 i.e. at the end of لَا يَسْأَمُونَ ۩ (and they do not get weary.)
Sayyidna ` Abdullah Ibn ` Umar ؓ has also advised prostration at this place. Masruq, Abu ` Abdur Rahman Sulami, Ibrahim Nakha` i, Ibn Sirin, Qatadah, etc., and most jurists used to prostrate at verse 38, i.e. at the end of لَا يَسْأَمُونَ ۩. Imam Abu Bakr Jassas has said in Ahkam-ul-Qur'an that this has been the view of all the leading Hanafi scholars. He has further said that in view of the differences, it is on the safer side to prostrate at the end of the verse 38, because even if prostration becomes wajib at the end of the verse 37, then the obligation would be discharged if it is performed after the recitation of the verse 38, and if it becomes wajib at the verse 38, then, the discharge of obligation (if it is performed after verse 38) is more obvious.
Y también entre los signos de Al-lah que indican Su unicidad y poder para resucitar, está que puedes ver la tierra sin ninguna vegetación sobre ella. Luego, cuando Al-lah envía la lluvia sobre ella, comienza a vibrar debido al crecimiento oculto de las semillas dentro de ella y a su cultivo. De hecho, el ser que revivió esta tierra yerma es Quien revivirá a los muertos y los resucitará para que rindan cuentas. En verdad, Él es capaz de todo. No Le es imposible revivir la tierra después de que se ha vuelto estéril, tampoco resucitar a los muertos de sus tumbas.
Kabilang sa mga tanda Niya na nagpapatunay sa kadakilaan Niya at paniniwala sa kaisahan Niya, at sa kakayahan Niya sa pagbubuhay na muli ay na ikaw ay nakakikita na ang lupa ay walang halaman ngunit kapag nagpababa sa ibabaw nito ng tubig ng ulan ay kumikilos ito dahilan sa paglago ng nakatago rito na mga binhi at umaangat ito. Tunay na ang nagbigay-buhay sa lupang patay sa pamamagitan ng halaman ay talagang tagapagbigay-buhay sa mga patay at tagabuhay sa kanila para sa pagtutuos at pagganti. Tunay na Siya sa bawat bagay ay May-kakayahan: hindi nagpapawalang-kakayahan ang pagbibigay-buhay sa lupa matapos ng kamatayan nito ni ang pagbibigay-buhay sa mga patay at pagbubuhay na muli sa kanila mula sa mga libingan nila.
Di antara ayat-ayat Allah yang menunjukkan keagungan-Nya, tauhid-Nya dan kekuasaan-Nya dalam membangkitkan makhluk-makhluk adalah bahwa kamu melihat bumi yang tidak bertanaman, manakala Kami menurunkan hujan kepadanya, maka ia menggeliat karena ada sesuatu yang tersimpan di dalamnya yang tumbuh lalu ia muncul ke permukaannya. Sesungguhnya Allah yang menghidupkan bumi yang mati dengan tumbuh-tumbuhan benar-benar akan menghidupkan orang-orang yang mati dan membangkitkan mereka untuk menghadapi hisab dan menerima balasan. Sesungguhnya Allah Mahakuasa atas segala sesuatu, mampu menghidupkan bumi yang mati, sebagaimana Allah mampu menghidupkan orang-orang mati dan membangkitkan mereka dari alam kubur mereka.
Uno dei segni di Allāh e della Sua Immensa Unicità è la Sua capacità di Resuscitare: in verità, puoi vedere la terra arida agitarsi quando facciamo scendere la pioggia su di essa, in seguito ai semi che vi sono posti, i quali iniziano a crescere. In verità, Colui che ha ravvivato questa terra arida con la vegetazione è in grado di far tornare in vita i morti, resuscitandoli per il Rendiconto e la Retribuzione. In verità, Allāh è Onnipotente, nulla può impedirGli di far rivivere la terra dopo l'aridità né di resuscitare i morti dalle loro tombe.
Parmi Ses signes démontrant Son éminence et Son Unicité, il y a Son pouvoir à ressusciter. Tu vois ainsi une terre dépourvue de plantes et dès lors que Nous faisons descendre sur elle la pluie, la croissance des graines qui y sont enfouies la fait trembler, puis elle se soulève. Celui qui fait revivre cette terre morte en y faisant pousser des plantes est capable à coup sûr de faire revivre les morts et les ressusciter pour qu’ils rendent des comptes et soient rétribués. Il a le pouvoir d’accomplir toute chose: faire revivre une terre stérile ou faire revivre les morts et les ressusciter de leurs tombes ne Lui est en rien impossible.
Và trong các dấu hiệu của Ngài được chứng minh qua sự hùng vĩ và thuộc tính duy nhất của Ngài cũng như về quyền năng hồi sinh của Ngài rằng Ngươi đã thấy đất đai khô cằn không một cây cỏ nào sống sót trên nó cả. Nhưng khi TA tưới nước mưa lên thì nó lại đâm chồi nảy lộc đơm hoa kết trái. Quả thật, Ngài làm cho đất đai này sống lại với nhiều thảo mộc trên nó, chắc chắn sẽ làm cho người chết sống lại cũng như phục sinh chúng để thanh toán cho việc thưởng và phạt. Quả thật, Ngài có quyền chi phối trên tất cả vạn vật, không ai có thể làm Ngài bất lực trước việc tái sinh đất đai khô cằn sau khi đã chết và làm người chết sống lại cũng như phục sinh họ đang nằm ở dưới mộ.
Jedan od dokaza Božije jednoće i veličine i Njegove moći da da proživljenje jest i to što, o čovječe, vidiš zemlju suhu i zamrlu, bez plodova, na koju Uzvišeni Allah spusti kišu s neba pa ona uzbuja i obraste zelenilom, stabljikama i cvijećem i na kojoj niknu trava i bilje. Eto, Allah, Onaj Koji na taj način zemlju oživljava, kadar je mrtve oživiti i izvesti ih iz kaburova. Allah sve može učiniti.
O'nun birliğine ve azametine, yeniden diriltmesine delalet eden ayetlerinden bir tanesi de senin yeryüzünü çorak, ekin bitmez görmendir. Yeryüzüne yağmur suyunu indirdiğimizde içindeki gizlenmiş tohumlar gelişerek harekete geçer ve yükselir. Bu ölü toprağa ekinler ile hayat veren, hesap ve karşılıklarını vermek için ölüleri yeniden dirilterek hayat verendir. Şüphesiz ki O, her şeye kadirdir. Kupkuru toprağa hayat vermekten ve ölülere hayat verip, onları kabirlerinden çıkarıp diriltmekten O'nu aciz bırakamaz.
And also from among the signs of Allah that point towards His oneness and power to resurrect, is that you see the earth without any plants on it. Then, when He sends rainwater on it, it begins to move due to the hidden growth of seeds within it and it raises. Indeed, the being who revived this barren earth through growth is the one who will revive the dead and resurrect them to take them to account and requite them. Indeed, He is capable of everything; reviving the earth after it has become barren is not impossible for Him, nor is reviving the dead and resurrecting them from their graves.
Những ai bài bác về sự thật trong các dấu hiệu của Allah bằng cách khước từ, phủ nhận và sửa đổi làm sai lạc Nó thì sẽ không thể giấu giếm việc làm của họ khỏi TA được, vì TA biết rất rõ về họ. Thế nên ai tốt hơn, kẻ bị tống cổ vào Hỏa Ngục hay là kẻ bước ra an toàn không bị trừng phạt vào Ngày Phục Sinh ? Hỡi nhân loại - hãy làm những điều tốt hoặc xấu mà các ngươi muốn. Thật sự Ngài đã trình bày rất rõ cho các ngươi biết được điều tốt và điều xấu rồi. Quả thật, Allah luôn thấy những điều mà các ngươi làm, không việc làm nào của các ngươi có thể giấu giếm khỏi Ngài được.
Ceux qui dévient de ce qui est correct concernant les versets d’Allah, en les rejetant, en les traitant de mensonge et en les dénaturant, leur cas ne nous est pas inconnu. Nous savons en effet qui Ils sont. Ceux qui seront jetés dans le Feu sont-ils meilleurs que ceux qui seront le Jour de la Résurrection exemptés de châtiment? Ô gens, œuvrez en bien ou en mal comme vous voulez mais Allah voit ce que vous faites et aucun de vos agissements ne Lui est inconnu.
40- Şüphe yok ki ayetlerimiz konusunda haktan sapanlar, Bize gizli kalmazlar. O halde ateşe atılacak kimse mi hayırlıdır yoksa kıyamet günü güven içinde gelen kimse mi? Artık dilediğinizi yapın! Çünkü O, yaptıklarınızı çok iyi görendir.
41- Kendilerine geldikten sonra Zikri/Kur'ân’ı inkâr edenler var ya (onlar azabı hak etmişlerdir). Halbuki o, kesinlikle çok şerefli ve korunmuş bir kitaptır.
42- Ne önünden ne de arkasından batıl ona erişemez. O, hikmeti sonsuz ve her hamde layık olan (Allah) tarafından indirilmiştir.
40. Allah’ın âyetleri hakkında haktan sapmak, hangi şekilde olursa olsun onlar hakkında doğrudan sapmak dmektir. Bu da ya onları reddetmek, bile bile inkâr etmek, onları getireni yalanlamakla olur yahut da bunları gerçek anlamlarından uzaklaştırıp tahrif etmekle ve onları Allah’ın, murad etmediği manalarla yorumlamakla olur.
Yüce Allah, âyetleri hakkında haktan sapanları bildiğini ve bunların kendisine gizli kalmadığını bildirerek onları tehdit etmektedir. O, böylelerinin hem içyüzlerini bilir, hem de dışa vurduklarını bilir. Allah’ın âyetleri hakkındaki bu sapması nedeniyle de onu cezalandıracaktır. Bundan dolayı şöyle buyurmaktadır:“O halde ateşe atılacak kimse mi” -Allah’ın âyetleri hakkında haktan sapanlar gibi- “hayırlıdır yoksa Kıyamet günü” Allah’ın azabından yana “güven içinde gelen” ve O’nun mükâfatına hak kazanmış olan “kimse mi?” Elbette ki, ikincisi hayırlıdır.
Hak batıldan açıkça ayırt edildiği, Allah’ın azabından kurtaran yol ile helâke götüren yol açık seçik belli olduğuna için Yüce Allah: “Artık dilediğinizi yapın”buyurmaktadır. Dilerseniz sizler Rabbinizin rızasına ve cennetine ulaştıran doğru yolu izleyin. Dilerseniz Rabbinizi gazaplandıran ve bedbahtlık yurdu olan cehenneme ulaştıran sapıklık yolunu izleyin.“Çünkü O, yaptıklarınızı çok iyi görendir.” Durumunuza ve amellerinize göre size mükâfat ya da ceza verecektir. Bu da Yüce Allah’ın şu buyruğuna benzemektedir:“De ki: Hak, Rabbinizden gelmiştir. Artık dileyen iman etsin, dileyen inkar etsin.”(el-Kehf, 18/29)
41. Daha sonra Yüce Allah, şöyle buyurmaktadır:“Kendilerine” insanların en faziletlisinin ve en mükemmelinin vasıtası ile Rablerinin bir nimeti olarak “geldikten sonra Zikri/Kur'ân’ı” yani kullara dinî-dünyevî ve uhrevî bütün maslahatlarını öğütleyen, kendisine uyanların değerini yükselten Kur’ân-ı Kerîm’i “inkâr edenler var ya… Halbuki o, kesinlikle çok şerefli ve korunmuş bir kitaptır” Yani bu Kitap, bütün kemal sıfatlarını taşıyan ve kendisini tahrif etmeye veya ona bir kötülük yapmaya kalkışan herkese karşı da korunmuş bir kitaptır. Bundan dolayı Yüce Allah devamla şöyle buyurmaktadır:
42. “Ne önünden ne de arkasından batıl ona erişemez.” İster insan ister cin şeytanlarından olsun hiçbir şeytan, ne onun bir bölümünü çalmak, ne ondan olmayan bir şeyleri ona katmak, bir şeyler artırmak ya da eksiltmek sureti ile ona yaklaşamaz. Bu Kitap, indiriliş esnasında korunduğu gibi lafız ve manaları ile de koruma altındadır. Onu indiren, onu korumayı üstlenmiştir. Nitekim Yüce Allah şöyle buyurmaktadır:“Şüphe yok ki o zikri Biz indirdik, onu koruyacak olan de elbette Biziz.”(el-Hicr, 15/9)“O, hikmeti sonsuz” yaratmasında ve emrinde Hakîm olan, her şeyi yerli yerince koyan, olması gereken yere oturtan; sahip olduğu kemal ve celal sıfatları, adalet ve lütfu dolayısı ile de “her hamde layık olan” Hamîd olan Allah “tarafından indirilmiştir.”
Bundan dolayıdır ki O’nun Kitabı, kemal derecesinde hikmeti ihtiva ettiği gibi, her türlü maslahat ve menfaatlerin elde edilmesinin, fesat ve zararların da def edilmesinin yollarını da ihtiva etmektedir ki bunlardan dolayı da Yüce Allah, hamd edilmeye layıktır.
Indeed, those who deviate from Allah's signs, rejecting or distorting them and turning others away from them are not hidden from us. Allah know who they are. So, is the one who will be thrown into the hellfire more privileged or the one who will come safe from the punishment on the Day of Judgement? O people! Do whatever good or bad you wish; Allah has made good and evil clear to you and He sees whatever you do from it. None of your actions are hidden from Him.
Sesungguhnya orang-orang yang menyimpang dari kebenaran dalam ayat-ayat Allah dengan mengingkarinya, mendustakannya, dan menyelewengkannya, keadaan mereka tidaklah samar bagi Kami karena Kami mengetahui mereka. Siapakah yang lebih baik keadaannya, orang yang dicampakkan ke dalam neraka atau orang yang datang di hari Kiamat dalam keadaan aman dari azab? Beramallah -wahai manusia- sesuka kalian, berupa yang baik maupun yang buruk, karena Kami telah menjelaskan kepada kalian kebaikan dan keburukan. Sesungguhnya Allah Maha Melihat apa yang kalian lakukan berupa kebaikan atau keburukan, tidak ada sedikit pun dari amal kalian yang samar bagi-Nya.
"Sesungguhnya orang-orang yang mengingkari ayat-ayat Kami, mereka tidak tersembunyi dari Kami. Maka apakah orang-orang yang dilemparkan ke dalam neraka lebih baik ataukah orang-orang yang datang dengan aman sentosa pada Hari Kiamat? Perbuatlah apa yang kamu kehendaki; sesungguhnya Dia Maha Melihat apa yang kamu kerjakan. Sesungguhnya orang-orang yang mengingkari adz-Dzikr ketika ia datang kepada mereka, dan se-sungguhnya ia adalah kitab yang mulia. Yang tidak datang kepada-nya kebatilan, baik dari depan maupun dari belakangnya, yang diturunkan dari Dzat Yang Mahabijaksana lagi Maha Terpuji." (Fushshilat: 40-42).
(40) Ilhad (kufur) terhadap ayat-ayat Allah adalah membe-lokkannya dari yang sebenarnya dengan cara apa pun, apakah de-ngan cara mengingkari, tidak mempercayainya dan mendustakan orang yang membawanya, ataupun dengan cara memalingkan dan mengalihkannya dari maknanya yang hakiki dan menetapkan makna-makna yang sama sekali bukan yang Allah kehendaki. Maka dari itu Allah mengancam siapa yang bersikap ilhad terhadap ayat-ayatNya, bahwa semua itu tidak ada yang tersembunyi dari Allah, bahkan Dia mengetahui lahir dan batin orang itu, dan Dia akan membalasnya atas sikap ilhadNya sesuai dengan apa yang telah dilakukannya.
Karena itu di sini Allah berfirman, ﴾ أَفَمَن يُلۡقَىٰ فِي ٱلنَّارِ ﴿ "Maka apa-kah orang-orang yang dilemparkan ke dalam neraka" seperti orang yang mulhid terhadap ayat-ayat Allah itu ﴾ خَيۡرٌ أَم مَّن يَأۡتِيٓ ءَامِنٗا يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِۚ ﴿ "lebih baik ataukah orang-orang yang datang dengan aman sentosa pada Hari Kiamat," dari azab Allah lagi berhak mendapat pahalaNya? Sudah dimaklumi bahwa inilah yang terbaik.
Setelah yang haq menjadi jelas (terpisah) dari kebatilan, dan jalan yang dapat menyelamatkan dari azabNya dari jalan yang membinasakan, Dia berfirman, ﴾ ٱعۡمَلُواْ مَا شِئۡتُمۡ ﴿ "Perbuatlah apa yang kamu kehendaki," jika kalian mau, silahkan menempuh jalan kebe-runtungan yang dapat mengantarkan kepada ridha dan surga Rabb kalian, dan jika kalian mau, silahkan menempuh jalan kesesatan yang membuat murka Rabb, yang bisa menceburkan kalian ke negeri kesengsaraan. ﴾ إِنَّهُۥ بِمَا تَعۡمَلُونَ بَصِيرٌ ﴿ "Sesungguhnya Dia Maha Melihat apa yang kamu kerjakan." Dia akan membalas kalian sesuai dengan kondisi dan perbuatan kalian.
Ayat ini sama dengan FirmanNya yang lain,
﴾ وَقُلِ ٱلۡحَقُّ مِن رَّبِّكُمۡۖ فَمَن شَآءَ فَلۡيُؤۡمِن وَمَن شَآءَ فَلۡيَكۡفُرۡۚ ﴿
"Dan katakanlah, 'Yang benar itu dari Rabb kalian, maka barang-siapa yang menghendaki, silahkan beriman, dan barangsiapa yang meng-hendaki, silahkan kafir'." (Al-Kahfi: 29).
(41-42) Kemudian Allah berfirman, ﴾ إِنَّ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ بِٱلذِّكۡرِ ﴿ "Se-sungguhnya orang-orang yang mengingkari adz-Dzikr," maksudnya, mengingkari al-Qur`an al-Karim yang mengingatkan manusia akan seluruh kepentingan dunia, agama dan akhirat mereka, yang meninggikan kedudukan siapa saja yang mengikutinya, ﴾ لَمَّا جَآءَهُمۡۖ ﴿ "ketika ia datang kepada mereka" sebagai nikmat dari Tuhan mereka melalui tangan manusia termulia dan tersempurna, ﴾ وَ﴿ "dan," padahal ﴾ إِنَّهُۥ ﴿ "sesungguhnya ia" adalah kitab yang mencakup selu-ruh sifat-sifat kesempurnaan ﴾ عَزِيزٞ ﴿ "yang mulia" yang kokoh dari setiap siapa saja yang menghendaki tahrif atau keburukan terhadap-nya, dan karena itu Allah berfirman, ﴾ لَّا يَأۡتِيهِ ٱلۡبَٰطِلُ مِنۢ بَيۡنِ يَدَيۡهِ وَلَا مِنۡ خَلۡفِهِۦۖ ﴿ "Yang tidak datang kepadanya kebatilan, baik dari depan maupun dari belakangnya," maksudnya, tidak akan didekati oleh setan dari golongan manusia dan dari golongan jin, apakah untuk mencuri, atau menyusupkan sesuatu yang bukan darinya, atau melakukan penambahan atau pengurangan, jadi, ia terpelihara pada saat diturunkan, terpelihara lafazh-lafazh dan makna-maknanya, telah dijamin oleh Allah yang menurunkannya keterpeliharaannya, sebagaimana difirmankan oleh Allah,
﴾ إِنَّا نَحۡنُ نَزَّلۡنَا ٱلذِّكۡرَ وَإِنَّا لَهُۥ لَحَٰفِظُونَ 9 ﴿
"Sesungguhnya Kami-lah yang menurunkan al-Qur`an dan sesung-guhnya Kami benar-benar memeliharanya."(Al-Hijr: 9),
﴾ تَنزِيلٞ مِّنۡ حَكِيمٍ ﴿ "yang diturunkan dari Yang Mahabijaksana" dalam men-ciptakan dan memerintah, Dia menempatkan segala sesuatu secara tepat pada tempatnya dan mendudukkannya pada kedudukannya masing-masing ﴾ حَمِيدٖ ﴿ "lagi Maha Terpuji" atas sifat-sifat kesem-purnaan dan kemuliaan yang dimilikiNya, dan atas keadilan dan pemberian karuniaNya, maka dari itu KitabNya mengandung ke-sempurnaan hikmah (kebijaksanaanNya) dan perolehan berbagai maslahat dan manfaat serta pencegahan terhadap segala hal yang merusak dan berbagai hal yang membahayakan, yang karena semua itu Dia terpuji.
Commentary
Description and Rules of Ilhad (الحاد) - A particular kind of kufr
إِنَّ الَّذِينَ يُلْحِدُونَ فِي آيَاتِنَا (Surely those who go crooked about Our signs are not hidden from Us….41:40) In the earlier verses, there were warnings, threats and mention of scourge for those who used to openly deny the Oneness of Allah and the prophethood of the Holy Prophet ﷺ . Now a particular kind of denial is being described which is called ` ilhad'. The lexical meaning of ` ilhad' is to deviate, to incline towards one side, being crooked. In the terminology of the Qur'an and Hadith, ` ilhad' means to deviate from the verse of the Holy Qur'an. Lexically, this word is applicable to both cases of deviation, be it open denial, or through false interpretation. But, generally, the term of ` ilhad' is used for a deviation that apparently purports to have faith in the Qur'an and its verses, but attributes such self-assumed meanings to the Qur'an that are against the clear and explicit meanings accepted and recognized by the majority of the ummah, and that change the intention of the Qur'an in its entirety. Sayyidna Ibn ` Abbas ؓ has given this very meaning of ` ilhad' in the explanation of this verse by saying: اِلحاد ھو وضع الکلام علی غیر موضعہ (ilhad' is to use a statement at an irrelevant place). The words, لَا يَخْفَوْنَ عَلَيْنَا ''are not hidden from Us" in the present verse 40 indicate that ` ilhad' was a kind of ` kufr' that they wanted to hide. So Allah Almighty said that they could not hide their kufr (infidelity) from Him.
And this verse has advised clearly that deviation from the verses of the Qur'an, whether openly in distinct words or by trying to change the injunctions of the Qur'an through false interpretations, all are ` ilhad' and kufr.
Briefly, ` ilhad' is a kind of hypocritical kufr which in appearance claims and admits to have faith in the Qur'an and its verses, but fabricates meanings of the verses of the Qur'an which are against the explicit provisions of the Qur'an, Sunnah and principles of Islam.
Imam Abu Yusuf has stated in Kitab-ul-Kharaj:
کذالک الزنادقۃ الّذین یلحدون و قد کانوا یظھرون الاسلام
"Similar are zindiqs who deviate; and they used to pretend Islam.
This tells us that zindiq and mulhid (one who practices ` ilhad' ) are one and the same. Both words are used for an infidel who outwardly claims to follow Islam, but in reality refuses to obey the injunctions through distortion in the meaning of the Qur'an against the explicit and definite meanings accepted by the Ummah as a whole.
Removal of a Misunderstanding:
One of the rules described in books of Islamic theology is that a muta'awwil (i.e. the one who adheres to a wrong belief on the pretext of a different interpretation of the Qur'an and Sunnah) should not be declared to be a kafir or a Non-Muslim. But if this rule is taken to be so general that no matter how false a pretext one applies to even an absolute and certain injunction, one would, however not become a kafir (infidel), then the inevitable consequence would be that none of the polytheists, idolaters, Jews or Christians should be called Non-Muslims or kafir, because the pretext of the idolaters is stated in the Qur'an itself:
مَا نَعْبُدُهُمْ إِلَّا لِيُقَرِّبُونَا إِلَى اللَّـهِ زُلْفَىٰ
"And we do not worship them (the idols) but for the reason that they will bring us closer to Allah." (39:3)
The pretext was that they do not worship the idols themselves, but as intercessors to take us nearer to Allah Almighty and as such, in reality, they worship Allah. But the Qur'an has declared them to be kafir, despite this pretext. The pretexts of Jews and Christians are very well known, despite they have been called kafir in the explicit verses of Qur'an and Sunnah. Hence it is established that the rule of not calling a muta'awwil as kafir is not applicable so generally.
Therefore, the scholars and jurisprudents have clarified that the rule mentioned above is subject to a condition that the interpretation in matters relating to the self-evident elements (Daruriyyat-ud-din) should not be against their definite (qat'i) meanings. Self-evident elements of religion (Daruriyyat-ud-din) are those injunctions and rules of Islam which are so continuously practiced, established, and well-known that even illiterate and ignorant Muslims are aware of them, such as the obligation of salah five times a day, two rak’ at of salah in fajr and four rak‘at in zuhr and fasting during the month of Ramadan, all being obligatory duties; similarly the prohibition of riba' (usury), alcoholic drinks, pig, etc. If anyone gives such false interpretations of the verses of the Qur'an pertaining to these matters which perverts their well-known and established meanings accepted by the Muslims throughout the history by way of tawatur (uninterrupted), then such a person would, no doubt, by consensus of the 'Ummah, be a kafir, because he is, in reality, denying the teaching of the Holy Prophet ﷺ . And the definition of 'iman (faith) recognized by the consensus of 'ummah is the following:
تَصدیق النَبِّی ﷺ فیما علم مجیٔہ بہٖ ضرورۃ
"To believe in whatever is established to be the teaching of the Holy Prophet ﷺ in a self-evident manner known not only to scholars, but also to the general public.
Therefore, in comparison, the description of kufr would be the denial of any of the things mentioned above.
So the person who changes any injunction pertaining to the self-evident elements of the religion through false explanations or pretexts is actually denying the teachings of the Holy Prophet ﷺ .
Since ignorance of and negligence about religion and its injunctions have reached alarming proportions these days, many people who do not know the principles of Shari'ah, and whatever information they have about Islam is based on what they have learnt from the Western scholars, have started in our days distorting the teachings of Islam by presenting false interpretations of the Holy Qur'an and Sunnah. Such people often seek help from the rule mentioned above and claim that these interpretations cannot be held as kufr.
Therefore, in view of the serious need of the times, my respected teacher Maulana Muhammad Anwar Shah Kashmir' (رح) has written a book on this issue, which is published with the title of Ikfar-ul-mulhidin. It has been proved in this book, on the basis of clarifications of scholars and jurisprudents of every school of thought, that in the self-evident elements of religion (Daruriyyat-ud-din) nobody's pretext is valid, and such a pretext does not protect one from being kafir. This humble writer has summarized the contents of this book in his Urdu booklet (ایمان اور کفر، قرآن کی روشنی میں) 'Iman or kufr Qur’ an ki roshni meyn'. The gist of the discussion is given in that book from a writing of Shah ` Abdul-` Aziz Muhaddith Dehlawi (رح) in the following way:
He says that false interpretation of the Qur'an may be of two kinds. One, is an interpretation that goes against the definite, unambiguous texts of the Qur'an or of the mutawatir ahadith or of absolute consensus of the ummah. This kind of interpretation is kufr undoubtedly. The second kind is an interpretation against the texts that are, though clear and semi-certain, are not certain or definite in absolute terms. This kind of false interpretation is not kufr, however, it is fisq and misguidance. Apart from these two kinds, any interpretation that is based on a possible understanding of the text is the field of the jurists exercising ijtihad, and it carries reward from Allah in any case, as declared by a Hadith.
Tunay na ang mga kumikiling kaugnay sa mga tanda ni Allāh palayo sa katumpakan sa pamamagitan ng pagkakaila sa mga ito, pagpapasinungaling sa mga ito, at paglilihis [ng kahulugan] ng mga ito ay hindi nakakukubli ang kalagayan nila sa Kanya sapagkat Siya ay nakaaalam sa kanila. Kaya ba ang sinumang itatapon sa Apoy ay higit na mainam o ang sinumang pupunta sa Araw ng Pagbangon nang ligtas mula sa pagdurusa? Gawin ninyo, O mga tao, ang niloob ninyo na kabutihan at kasamaan sapagkat nilinaw na para sa inyo ang kabutihan at ang kasamaan. Tunay na si Allāh sa anumang ginagawa ninyo kabilang sa dalawang ito ay Nakakikita: walang nakakukubli sa Kanya na anuman kabilang sa mga gawa ninyo.
The Punishment of the Deniers and the Description of the Qur'an
إِنَّ الَّذِينَ يُلْحِدُونَ فِى ءَايَـتِنَا
(Verily, Yulhiduna Fi Our Ayat) Ibn `Abbas said, "Al-Ilhad means putting words in their improper places." Qatadah and others said, "It means disbelief and obstinate behavior."
لاَ يَخْفَوْنَ عَلَيْنَآ
(are not hidden from Us.) This is a stern warning and dire threat, stating that He, may He be exalted, knows who denies His signs, Names and attributes, and He will punish them for that. He says:
أَفَمَن يُلْقَى فِى النَّارِ خَيْرٌ أَم مَّن يَأْتِى ءَامِناً يَوْمَ الْقِيَـمَةِ
(Is he who is cast into the Fire better or he who comes secure on the Day of Resurrection) means, are these two equal They are not equal. Then Allah warns the disbelievers:
اعْمَلُواْ مَا شِئْتُمْ
(Do what you will.) Mujahid, Ad-Dahhak and `Ata' Al-Khurasani said that
اعْمَلُواْ مَا شِئْتُمْ
(Do what you will. ) is a threat. Meaning, `do what you will of good or evil, for He knows and sees all that you do.' He says:
إِنَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ
(Verily, He is All-Seer of what you do.)
إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُواْ بِالذِّكْرِ لَمَّا جَآءَهُمْ
(Verily, those who disbelieved in the Reminder when it came to them.) Ad-Dahhak, As-Suddi and Qatadah said, "This is the Qur'an."
وَإِنَّهُ لَكِتَـبٌ عَزِيزٌ
(And verily, it is an honorable well-fortified respected Book.) means, it is protected and preserved, and nobody can produce anything like it.
لاَّ يَأْتِيهِ الْبَـطِلُ مِن بَيْنِ يَدَيْهِ وَلاَ مِنْ خَلْفِهِ
(Falsehood cannot come to it from before it or behind it,) means, there is no way to corrupt it, because it has been sent down by the Lord of the worlds. Allah says:
تَنزِيلٌ مِّنْ حَكِيمٍ حَمِيدٍ
((it is) sent down by the All-Wise, Worthy of all praise.) meaning, He is Wise in all that He says and does, Praiseworthy in all that He commands and forbids; everything that He does is for praiseworthy purposes and its consequences will be good.
مَّا يُقَالُ لَكَ إِلاَّ مَا قَدْ قِيلَ لِلرُّسُلِ مِن قَبْلِكَ
(Nothing is said to you except what was said to the Messengers before you.) Qatadah, As-Suddi and others said, "Nothing is said to you by way of rejection and disbelief, that was not said to the Messengers who came before you. Just as you have been rejected, they were also rejected. Just as they bore their people's insults with patience, so too you must bear your people's insults with patience."
وَإِنَّ رَبَّكَ لَذُو مَغْفِرَةٍ
(Verily, your Lord is the Possessor of forgiveness,) means, for those who turn to Him in repentance.
وَذُو عِقَابٍ أَلِيمٍ
(and (also) the Possessor of painful punishment.) means, for those who persist in disbelief, transgression and stubborn opposition.
In verità, per quanto riguarda coloro che trascurano i segni di Allāh abbandonando la Retta Via, rinnegandola, smentendola e alterandola, non siamo ignari delle loro condizioni, piuttosto ne siamo consapevoli. Colui che viene gettato nel Fuoco è forse migliore di chi giungerà sereno, salvo dalla punizione, nel Giorno del Giudizio?! Fate,o gente, ciò che volete, bene o male, poiché vi abbiamo chiarito qual è il bene e quale il male; in verità, Allāh è Consapevole di ciò che scegliete, tra i due, nessuna vostra azione Gli è nascosta.
Oni koji iskrivljuju Božije riječi, otuđuju se od imana, ne vjeruju u Milostivog Allaha i niječu časni Kur’an – ne mogu se od Allaha sakriti, On dobro zna šta oni čine, upućen je u sve njihove postupke. Pa je li taj koji negira Allaha i poriče poslanike, a koji će na onom svijetu biti bačen u džehennemsku vatru s licem dolje okrenutim, bolji od vjernika, koji će doći na Kijametski dan siguran od Allahove kazne i uveden u Allahovu milost?! Ljudi, radite šta hoćete, dobro ili zlo - a Mi smo objasnili i dobro i zlo - ali imajte na umu da nijedno vaše djelo nije skriveno Sveznajućem Allahu!
Şüphesiz ki Allah'ın ayetleri hakkında doğrudan sapıp onları inkâr edenler, yalanlayanlar ve tahrif edenlerin hali bize gizli kalmaz, onları biliriz. Ateşe atılan mı yoksa kıyamet günü azaptan emin olarak gelen mi daha üstündür? -Ey insanlar!- Hayır ve şerden dilediğinizi yapın. Şüphesiz size hayrı ve şerri açıkladık. Yüce Allah, hayır ve şerden yaptığınızı görendir. Yapmış olduğunuz amellerinizden hiçbir şey O'na gizli kalmaz.
De hecho, aquellos que se desvían de los signos de Al-lah, los rechazan o los distorsionan y apartan a otros de ellos, no pueden ocultarse de nosotros. Al-lah sabe quiénes son. Entonces, ¿será más privilegiado aquel que sea arrojado al Infierno, o lo será aquel que sea salvo del castigo en el Día del Juicio? ¡Pueblo! Hagan el bien o el mal que deseen, Al-lah les ha aclarado el bien y el mal y ve todo lo que hacen. Ninguna de sus obras está oculta de Él.
The phenomena of rains soaking dry land and thereafter greenery sprouting from it are a regular occurence. This is an allegorical reference to an inner reality. In this way man is informed that God has made extensive and elaborate arrangements in this world to refresh and invigorate his dry existence. The soil absorbs the water and allows it to percolate downwards, making the rain water a source of revitalization for it. Similarly, if man allows God’s guidance to permeate his existence, he too will become reanimated upon receiving it. The main reason for a man’s not benefitting from God’s guidance is that he distorts God’s message. When God’s guidance comes to him, he does not take it as it is, instead he tries to ferret out some points in it which he may misrepresent. In this way, God’s guidance does not become a part of his mind. It does not nourish his soul. For those who accept God’s guidance as it is, there is the reward of paradise, and for those who distort its real meaning, there is the punishment of hell.
Şüphesiz Yüce Allah'ın katından kendilerine gelen Kur'an'ı küfredenler, kıyamet günü azap edileceklerdir. Muhakkak ki o kitap, sağlam ve korunaklıdır. Onu tahrif etmek isteyen tahrif edemez, değiştirmek isteyen de değiştiremez.
Indeed, those who disbelieved in the Qur’ān when it came to them from Allah will definitely be punished on the Day of Judgement.
إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا بِالذِّكْرِ لَمَّا جَاءَهُمْ ۖ وَإِنَّهُ لَكِتَابٌ عَزِيزٌ لَّا يَأْتِيهِ الْبَاطِلُ مِن بَيْنِ يَدَيْهِ وَلَا مِنْ خَلْفِهِ (Surely those who have rejected the advice, when it came to them [ are the ones who go crooked and are not hidden from Us ]. And surely, it is an unassailable book that cannot be approached by falsehood, neither from its front, nor from its behind. - 41:41-42) Most Exegetes have stated that the ` advice' in this verse refers to the Qur'an, and the sentence "those who have rejected the advice when it came to them" is a complement of the former phrase "those who go crooked about Our verse" and hence, according to Arabic grammar, is subject to the same predicate, and thus the meaning is that these people cannot be hidden from Us, and consequently cannot escape the scourge. Further on is stated that the Qur'an is protected by Allah. إِنَّهُ لَكِتَابٌ عَزِيزٌ (And surely, it is an unassailable book) meaning that Allah Almighty holds this Book dear and fully protected; no falsehood can enter this Book. (Narrated by Ibn ` Abbas - Mazhari)
Tunay na ang mga tumangging sumampalataya sa Qur'ān noong dumating ito sa kanila mula sa ganang kay Allāh ay talagang mga pagdurusahin sa Araw ng Pagbangon. Tunay na ito ay talagang isang Aklat na makapangyarihan, matatag, na hindi nakakaya ng isang tagapaglihis ng kahulugan na maglihis ng kahulugan nito ni ng isang tagapagpalit na magpalit nito.
Aquellos que no creyeron en el Corán cuando les fue presentado serán castigados en el Día del Juicio.
Nastradat će i bit će kažnjeni oni koji poriču kur’anske istine, a Kur’an je uzvišena knjiga, objava od Allaha, džellešanuhu, na njega se ništa ne može dodati niti oduzeti, ne može ga se iskriviti ni promijeniti jer ga Plemeniti Allah čuva.
In verità, coloro che rinnegarono il Corano, quando giunse loro da parte di Allāh, verranno puniti, nel Giorno del Giudizio. In verità, questo è un Libro Prezioso, inalterabile, nessuno che tenti di alterarlo o sostituirlo potrebbe riuscirvi.
Ceux qui mécroient au Coran lorsqu’il leur parvint de la part d’Allah seront certainement châtiés le Jour de la Résurrection. Le Coran est un Livre inviolable que personne ne peut dénaturer ni modifier.
Quả thật,những ai phủ nhận Kinh Qur'an từ nơi Allah đến với họ thì sẽ bị trừng phạt vào Ngày Phục Sinh. Và quả thật, Nó là một Kinh sách đầy quyền năng quý giá của Ngài, không ai có thể chỉnh sửa hoặc thay đổi khi Ngài đã đã bảo quản Nó.
Sesungguhnya orang-orang yang kafir kepada Al-Qur`ān ketika datang kepada mereka dari sisi Allah benar-benar akan diazab pada hari Kiamat. Sesungguhnya Al-Qur`ān itu adalah kitab yang mulia lagi sangat kokoh, tidak ada orang yang bisa memanipulasinya dan juga tidak ada orang yang bisa merubahnya.
لَّا يَأْتِيهِ الْبَاطِلُ مِن بَيْنِ يَدَيْهِ وَلَا مِنْ خَلْفِهِ (that cannot be approached by falsehood, neither from its front, nor from its behind.) Qatadah and Suddi have stated that ` batil' (falsehood) in this verse means Shaitan (Satan), and ` neither from its front, nor from its behind' means ` from any side'. To sum up, Satan's manipulation and contrivance just do not work on this Book; Shaitan cannot distort this Book by adding something to it, or deleting something from it.
The author of Tafsir Mazhari, after quoting this explanation, has added that Satan here includes the satans both from jinn and from humans - neither can carry out any change or distortion in the Qur'an. Some Rawafid1.
(1) This term is used for the extremists among the Shi'ites who tried to add ten parts (Ajza' ) and some tried to add some particular verses, but none could succeed.
Abu Hayyan has stated in Al-Bahr-ul-Muhit that the word batil (falsehood) as a word is not specific to Shaitan; any falsehood or falsifier, whether from Shaitan or from any other source, cannot succeed in the Qur'an. Then, referring to Tabari, he has mentioned that this verse means that a disbeliever can neither dare to carry out any change in this Book openly, nor can he distort its meaning through ilhad covertly.
The explanation of Tabari is very appropriate here, because there can be only two ways of introducing any distortion or ilhad in the Qur'an. First, that any disbeliever tries openly to add something to or delete something from the Qur'an. This has been denoted by the words, ` from its front'. The second way of distortion is that somebody, claiming to have faith, tries to distort the meaning of the Qur'an covertly through false interpretations. This has been referred to by the words, ` nor from its behind'.
The sense, in nut shell, is that this Book is so noble and protected by Allah that nobody has the power to bring any addition, omission or change in its words, nor can one succeed in bringing any change in the injunctions of the Qur'an by distorting its meaning. Whenever any wretched person attempted to do so, he had to face ignominy -The Qur'an remained pure and untouched by his evil plans. As for its protection from open distortion or change, everybody can see that there is no way for anyone to do it, because it is being read and recited throughout the world for the last fourteen centuries, fully memorized by hundreds of thousands of people; if anybody makes even the slightest mistake, the young, the old, the learned scholars, the illiterate - thousands and thousands of Muslims raise their voice for correction. The words ` nor from its behind' in the present verse indicate that the protection of the Qur'an that has been undertaken by Allah Almighty Himself by saying "And We are there to protect it." (15:9) is not limited to its words only; rather Allah Almighty has ensured that its meanings will remain protected as well. Allah Almighty has so safeguarded even the meaning and injunctions of Qur'an through His Messenger and his direct disciples, the noble Companions ؓ ، that if any infidel attempts to distort it through false explanations, thousands of scholars stand up to refute it, and he faces rejection. The fact is that in the verse إِنَّا لَهُ لَحَافِظُونَ (We are there to protect it) the pronoun ` it' points towards the Qur'an and Qur'an is not just the name of words, but is the name of both words and meanings.
It is clearly mentioned in correct ahadith that a group will always remain among Muslims, till Doomsday, who would expose the distortions of those who commit ilhad (false interpretation), and would clarify the correct meaning of the Qur'an. They may hide their kufr from the whole world, but they cannot hide it from Allah Almighty, and since Allah Almighty is aware of their conspiracy, they are bound to face punishment.
Kebatilan tidak bisa datang kepadanya, tidak dari depan dan tidak dari belakangnya, baik dengan pengurangan, penambahan, penggantian, atau penyelewengan. Dia diturunkan dari Allah Yang Mahabijaksana dalam penciptaan, takdir, dan syariat-Nya, lagi Maha Terpuji dalam segala keadaan.
Hindi pumupunta rito ang kabulaanan mula sa harapan nito ni mula sa likuran nito sa pamamagitan ng pagbabawas o pagdaragdag o pagpapalit o paglilihis ng kahulugan. [Ito ay] isang pagbababa mula sa Marunong sa paglikha Niya, pagtatakda Niya, at pagbabatas Niya; Pinapupurihan sa bawat kalagayan.
Nemoguće je da se Kur’anu prikrade laž i nedostatak, ljudski upliv ili dodatak i promjena, ni sa koje strane. Kur’an je knjiga koju je Božijem Poslaniku, sallallahu alejhi ve sellem, objavio Sveznajući Allah, Onaj Koji mudro stvara i svime savršeno upravlja, i Koji je hvaljen svakom prilikom.
Le faux, qu’il s’agisse de soustraction de versets, d’addition de faux versets, de modification ou de dénaturation, ne l’atteint ni par devant ni par derrière. Ceci a été révélé par un Etre Sage dans Sa création, Sa gestion et Ses prescription, Digne de Louange en toute circonstance.
Không có một điều ngụy tạo nào có thể xâm nhập vào Qur'an cho được dù từ đằng trước hay đằng sau hồng để thêm bớt hoặc thay đổi và chỉnh sửa. Bởi vì, Nó được ban xuống từ Đấng Rất Mực Sáng Suốt trong tạo hóa của Ngài, trong quyền năng của Ngài, trong luật pháp của Ngài, Đấng Rất Đáng ca tụng trong mọi hoàn cảnh.
Batıl; bu kitaba ne eksik ne fazlalık, ne değişiklik ne de tahrif olarak önünden ve arkasından gelip, yaklaşamaz. Dininde, takdir etmesinde ve yaratmasında Hakîm olan tarafından indirilmiştir. Her halükârda övülendir.
And indeed, it is a noble and protected book. Falsehood in the form of subtraction, addition, change or distortion cannot come to it directly or indirectly. It is a revelation from One who is Wise in His creation, decree and legislation, and praiseworthy in all conditions.
En verdad, es un Libro sublime y protegido. No le pueden introducir mentiras, quitar, cambiar o distorsionar nada directa o indirectamente. Es una revelación de Aquel que es Sabio en su creación, decreto y legislación, y Loable en todas las condiciones.
La falsità non può penetrarlo, né ora né in futuro, togliendo o aggiungendo, scambiando o alterando. Esso è rivelazione del Saggio nella Sua Creazione, nella Sua Amministrazione e nella Sua Legge, lodato in ogni situazione.
Ô Messager, le démenti que tu subis est identique celui que les messagers avant toi ont subi. Ton Seigneur pardonne à ceux de Ses serviteurs qui se repentent à Lui et réserve une punition douloureuse à ceux qui persistent dans leurs péchés et ne s’en repentent pas.
-Ey Resul!- Yalanlama hususunda sana söylenenler senden önceki peygamberlere de söylendi, sabret. Muhakkak senin Rabbin, kullarından kendine tövbe edene karşı mağfiret sahibi ve günahında ısrar edip tövbe etmeyen için ise elem dolu azap sahibidir.
The Quran is a book of unsurpassable greatness. The proof of its being so is that untruth cannot enter it either from the front or from behind, i.e., there is no possibility of interference with it from any side. It cannot be distorted either directly or indirectly. And this holds true now and for all time to come. This is a very extraordinary forecast to make. In terms of the cause-and-effect system of this world, if this forecast has to come true, it is necessary that a strong community should permanently exist as the bearer of the Quran; it should not be at variance with the teachings of previous prophets; nobody should ever be able to find fault with the Quran; the evolution of knowledge should never result in contradiction of any of its statements; the vicissitudes of history should not exert any influence upon it; the language of the Quran, Arabic, should always remain a living language. Islam’s long history after the revelation of the Quran shows that, surprisingly, all these factors in its favour have strongly resisted erosion. The very convergence of these factors is quite extraordinary: there is no other book except the Quran in respect of which so many positive factors have continuously remained accumulated for so long a period as one thousand five hundred years. This is sufficient proof that the Quran is the Book of God. The greatness of the Quran must be discovered through argument and reasoning and not by a display of power. Its greatness will be apparent on the basis of power on the Day of Judgement. But then those who did not accept God’s Truth on the strength of arguments would be compelled to accept this Truth by being humbled.
Poslaniče, tebi nevjernici neće reći ništa što već nisu rekli poslanicima prije tebe; proglasit će te lašcem i rugat će ti se! Ali ti strpljivo podnesi njihovo uznemiravanje i podnesi teret pozivanja u islam! Gospodar je tvoj izuzetno milostiv prema onima koji se pokaju, a bolno kažnjava one koji, ne pokajavši se, ustraju u nevjerstvu i poricanju poslanikā.
Mensajero, el rechazo dirigido hacia ti no es sino el mismo que han sufrido los mensajeros que te precedieron, así que ten paciencia, porque tu Señor perdona a aquellos siervos que se arrepienten ante Él, pero castiga a aquellos que insisten en sus pecados y no se arrepienten.
Le parole di diniego che ti vengono rivolte – o Messaggero – sono le stesse che vennero rivolte ai messaggeri che ti precedettero; pazienta, in verità il tuo Dio è Perdonatore nei confronti dei Suoi sudditi pentiti e punisce duramente chi persevera nei peccati e che non si pente.
Walang sinasabi sa iyo, O Sugo, na pagpapasinungaling malibang sinabi na sa mga sugo bago mo pa, kaya magtiis ka sapagkat tunay na ang Panginoon mo ay talagang may pagpapatawad sa sinumang nagbalik-loob sa Kanya kabilang sa mga lingkod Niya at may parusang nakasasakit para sa sinumang nagpumilit sa mga pagkakasala niya at hindi nagbalik-loob.
Pendustaan yang di alamatkan kepadamu -wahai Rasul- sama dengan pendustaan yang dialamatkan kepada rasul-rasul sebelummu, sebab itu bersabarlah karena Tuhanmu adalah Sang Pemilik ampunan bagi siapa yang bertobat kepada-Nya dari hamba-hamba-Nya, sekaligus Sang Pemilik hukuman yang pedih bagi siapa yang bersikukuh di atas dosa-dosanya dan tidak bertobat.
"Tidaklah ada yang dikatakan kepadamu itu selain apa yang sesungguhnya telah dikatakan kepada rasul-rasul sebelum kamu. Sesungguhnya Rabbmu benar-benar mempunyai ampunan dan hukuman yang pedih." (Fushshilat: 43).
(43) Artinya, ﴾ مَّا يُقَالُ لَكَ ﴿ "Tidaklah ada yang dikatakan kepada-mu" wahai Rasul, dari perkataan-perkataan yang berasal dari orang-orang yang mendustakanmu dan keras kepala terhadapmu, ﴾ إِلَّا مَا قَدۡ قِيلَ لِلرُّسُلِ مِن قَبۡلِكَۚ ﴿ "selain apa yang sesungguhnya telah dikatakan kepada rasul-rasul sebelum kamu," maksudnya, yang sejenis dengan-nya. Bahkan bisa jadi mereka mengutarakan perkataan yang persis sama, seperti rasa heran seluruh umat yang mendustakan para rasul terhadap seruan para rasul untuk ikhlas (bertauhid) kepada Allah dan beribadah hanya kepadaNya, tiada sekutu bagiNya, dan penolakan mereka terhadap seruan ini dengan segala cara yang mampu mereka lakukan. Dan ucapan mereka, "Kalian hanyalah seorang manusia biasa seperti kami," dan usulan mereka kepada para rasul untuk menghadirkan ayat-ayat (mukjizat dan bukti) yang diharuskan kepada mereka kehadirannya.... dan berbagai ucapan lainnya dari orang-orang yang mendustakan. Setelah hati mereka serupa dalam kekafiran, maka serupa pula perkataan-perkataan mereka. Dan para rasul pun bersikap sabar terhadap gangguan dan pendustaan mereka. Maka bersabarlah kamu sebagaimana para rasul sebelummu bersabar.
Kemudian Allah menyeru mereka kepada taubat dan mela-kukan segala sebab yang bisa membuahkan maghfirah (ampunan), dan Allah juga memperingatkan mereka dari sikap terus bergeli-mang dalam kesesatan, seraya berfirman, ﴾ إِنَّ رَبَّكَ لَذُو مَغۡفِرَةٖ ﴿ "Sesung-guhnya Rabbmu benar-benar mempunyai ampunan" yang sangat agung, yang dengannya Dia menghapus semua dosa orang yang berhenti melakukan dosa lagi bertaubat, ﴾ وَذُو عِقَابٍ أَلِيمٖ ﴿ "dan hukuman yang pedih" terhadap siapa saja yang terus durhaka dan menyombong-kan diri.
43- Sana söylenenler, senden önceki peygamberlere söylenmiş olanlardan başka bir şey değildir. Şüphesiz senin Rabbin, hem mağfiret sahibidir, hem de can yakıcı bir azabın sahibidir.
43. Yani ey peygamber! Seni yalanlayan ve sana karşı inatla direnenler tarafından “sana söylenenler, senden önceki peygamberlere söylenmiş olanlardan başka bir şey değildir.” Onlarla aynı türdendir, hatta onların hepsi de belki aynı sözleri söylemiş bulunuyorlar.
Bütün yalanlayıcı ümmetlerin, peygamberlerin Yüce Allah’a dini halis kılmaya, O’na hiçbir şeyi ortak koşmaksızın yalnızca O’na ibadet etmeye çağırmalarından dolayı hayrete düşmeleri, güç yetirebildikleri bütün yollarla bu çağrıyı reddetmeye kalkışmaları, “Siz ancak bizim gibi birer insansınız” demeleri, peygamberlerine getirmeleri için herhangi bir gerek olmayan birtakım mucizeler getirmelerini teklif etmeleri vb. gibi inkarcı sözler hep aynıdır.
Küfürde kalpleri birbirine benzediği için sözleri de birbirine benzemiştir.
Peygamberler -salât ve selâm onlara olsun- onların eziyetlerine ve yalanlamalarına sabrettiler. Senden öncekiler sabrettiği gibi sen de öylece sabret.
Daha sonra onları tevbe etmeye, mağfirete vesile olacak işleri yapmaya çağırıp sapıklık üzere devam etmekten de sakındırarak şöyle buyrulmaktadır:“Şüphesiz senin Rabbin hem” günahından vazgeçip tevbe eden herkesin bütün günahlarını silecek kadar pek büyük bir “mağfiret sahibidir, hem de” günahı üzere ısrar edip büyüklenmeye devam eden herkes için hazırlanmış “can yakıcı bir azabın sahibidir.”
O Messenger! The rejection directed towards you is nothing but the same that has been directed towards the messengers before you, so be patient, because your Lord Forgiving of those of His servants who repent to Him, but one who is painfully punishing of those who insist on their sins and do not repent.
Những điều mà họ nói cho Ngươi - hỡi Thiên Sứ - cho rằng Ngươi dối trá chẳng khác gì với điều đã được nói cho các Sứ Giả thời trước Ngươi, bởi thế Ngươi hãy kiên nhẫn chịu đựng. Quả thật,Thượng Đế của Ngươi nắm trọn sự tha thứ cho những ai biết quay về sám hối trong đám bầy tôi của Ngài cũng như nắm trọn sự trừng phạt rất đau đớn cho những ai thích chìm đắm trong tội lỗi nhưng không biết quay về sám hối.
Had I revealed this Qur’ān in a language other than that of the Arabs, the disbelievers among them would have said, “Why are its verses not made clear to us so that we can understand them?” Can the Qur’ān be in any language other than Arabic, while the one who brings it is an Arab? O Messenger! Say to these people: For those people who bring faith in Allah and believe in His messengers, the Qur’ān is a guidance from deviance and a cure for the ignorance and its consequences in the hearts. As for those who do not have faith in Allah, their ears are deaf and they are blinded from it so they do not understand it. These people are called from a distant place, so how could they hear the voice of the caller?
Seandainya Kami menurunkan Al-Qur`ān ini bukan dengan bahasa Arab, niscaya orang-orang kafir akan berkata, "Seandainya ayat-ayatnya dijelaskan agar kami memahaminya. Apakah Al-Qur`ān hadir dengan bahasa 'Ajam (nonarab) sedangkan orang yang membawanya adalah orang Arab?" Katakankah kepada mereka -wahai Rasul-, “Al-Qur`ān bagi orang-orang yang beriman kepada Allah dan membenarkan para rasul adalah hidayah dari kesesatan dan penyembuh bagi apa yang ada di dalam dada berupa kebodohan dan dampaknya.” Adapun orang-orang yang tidak beriman kepada Allah maka telinga mereka tersumbat dan mata mereka buta sehingga mereka tidak memahaminya. Orang-orang yang memiliki sifat-sifat demikian seperti orang yang diseru dari tempat yang jauh, bagaimana mungkin mereka mendengar seruan tersebut?!
"Dan jikalau Kami menjadikannya suatu bacaan dalam bahasa ajam tentulah mereka mengatakan, 'Mengapa tidak dije-laskan ayat-ayatnya. Apakah dalam bahasa 'ajam sedang ia orang Arab?' Katakanlah, 'Al-Qur`an itu adalah petunjuk dan penawar bagi orang-orang yang beriman. Dan orang-orang yang tidak beriman pada telinga mereka ada sumbatan, sedang al-Qur`an itu suatu kegelapan bagi mereka. Mereka itu dipanggil dari tempat yang jauh." (Fushshilat: 44).
(44) Allah سبحانه وتعالى mengabarkan tentang karunia dan kemurahan-Nya, yang mana Dia telah menurunkan Kitab suciNya dalam bahasa Arab kepada Rasul yang berasal dari bangsa Arab, dengan bahasa kaumnya agar ia bisa menjelaskannya kepada mereka. Hal ini tentu termasuk hal yang semestinya wajib mendapat perhatian lebih, dipelajari dan tunduk kepadanya. Dan sesungguhnya jikalau Allah menjadikan al-Qur`an ini suatu bacaan dalam bahasa ajam, bukan dalam bahasa Arab, tentu orang-orang yang mendustakan itu melakukan protes dan mengatakan, ﴾ لَوۡلَا فُصِّلَتۡ ءَايَٰتُهُۥٓۖ ﴿ "Mengapa tidak dijelaskan ayat-ayatnya," maksudnya, kenapa ayat-ayatnya tidak diterangkan, tidak diuraikan dan tidak ditafsirkan. ﴾ ءَا۬عۡجَمِيّٞ وَعَرَبِيّٞۗ ﴿ "Apakah dalam bahasa ajam sedang ia orang Arab?" Maksudnya, bagai-mana Muhammad itu seorang Arab lalu al-Qur`annya berbahasa selain Arab?! Ini tidak mungkin!
Karena itu Allah menafikan semua perkara yang di dalamnya terkandung syubhat yang dimiliki oleh orang-orang yang sesat tentang Kitab suciNya, dan Dia menguraikannya dengan uraian yang memastikan mereka harus tunduk. Akan tetapi hanya orang-orang yang beriman yang mendapat taufik sajalah yang akan bisa mengambil manfaat (pelajaran) darinya dan menjadi mulia, sedang-kan selain mereka adalah kebalikan dari sikap orang-orang yang beriman itu. Maka dari itu Allah berfirman,﴾ قُلۡ هُوَ لِلَّذِينَ ءَامَنُواْ هُدٗى وَشِفَآءٞۚ ﴿ "Katakanlah, 'Al-Qur`an itu adalah petunjuk dan penawar bagi orang-orang yang beriman." Ia menunjukkan kepada mereka jalan kebenaran dan jalan yang lurus dan mengajarkan kepada mereka berbagai ilmu yang berguna yang dengannya hidayah yang sem-purna dapat dicapai; dan sebagai penawar bagi mereka dari ber-bagai penyakit fisik dan penyakit hati. Sebab al-Qur`an melarang akhlak yang tidak baik dan segala perbuatan yang buruk, dan ia mengajak kepada taubat yang tulus yang dapat membersihkan dosa dan menyembuhkan hati. ﴾ وَٱلَّذِينَ لَا يُؤۡمِنُونَ ﴿ "Dan orang-orang yang tidak beriman" kepada al-Qur`an, ﴾ فِيٓ ءَاذَانِهِمۡ وَقۡرٞ ﴿ "pada telinga mereka ada sumbatan." Maksudnya, tuli, tidak dapat mendengar-kannya dan berpaling. ﴾ وَهُوَ عَلَيۡهِمۡ عَمًىۚ ﴿ "Sedang al-Qur`an itu suatu kegelapan bagi mereka," maksudnya, mereka tidak bisa melihat ke-benaran dengannya, tidak dapat petunjuk dengannya dan hanya makin menambah mereka sesat. Sebab, apabila mereka menolak yang benar, maka mereka menambah kebutaan kepada kebutaan mereka yang sudah ada dan menambah kesesatan kepada kesesatan mereka yang sudah ada.
﴾ أُوْلَٰٓئِكَ يُنَادَوۡنَ مِن مَّكَانِۭ بَعِيدٖ ﴿ "Mereka itu dipanggil dari tempat yang jauh," maksudnya, mereka diseru untuk beriman dan diajak kepa-danya, namun mereka tidak menerima. Mereka seperti orang yang dipanggil dari suatu tempat yang sangat jauh, ia tidak dapat men-dengar orang yang menyerunya dan tidak pula dapat memenuhi seruan orang yang memanggilnya.
Maksudnya adalah, bahwa orang-orang yang tidak beriman kepada al-Qur`an, tidak bisa memanfaatkan petunjuknya dan tidak bisa melihat dengan cahayanya, serta tidak bisa mengambil ke-baikan darinya. Sebab mereka telah menutup pintu-pintu hidayah terhadap diri mereka sendiri dengan sikap berpaling dan kufur yang mereka lakukan.
Si Nous avions révélé ce Coran dans une langue autre que celle des Arabes, les mécréants parmi eux auraient dit: Et si ses versets nous étaient expliqués afin que nous les comprenions? Comment se fait-il que le Coran soit dans une langue étrangère alors que le Messager est arabe? Ô Messager, dis à ces gens: Le Coran est adressé, en guise de guidée contre l’égarement et de remède à l’ignorance et autres maladies du cœur, à ceux qui croient en Allah et accordent du crédit à Ses messagers. Or ceux qui ne croient pas en Allah sont atteints de surdité et de cécité, et cela les rend incapables de le comprendre Ceux qui possèdent ces caractéristiques sont tels celui que l’on appelle d’un lieu lointain. Comment espérer donc d’eux qu’ils entendent la voix de celui qui les appelle?
44- Eğer Biz Kur’ân’ı yabancı (Arapça dışında) bir dilde indirseydik elbette ki onlar: “Onun ayetlerinin açıkça anlaşılır (bir dilde) olması gerekmez miydi? Araba Arapça olmayan kitap mı (olurmuş hiç)?” diyeceklerdi. De ki:“O, iman edenler için bir hidâyet ve şifadır. İman etmeyenlere gelince onların kulaklarında (ona karşı) bir ağırlık vardır ve o, onların kör noktasıdır. Onlar, kendilerine çok uzak bir yerden seslenilen (o nedenle de hiçbir şey duyup anlamayan kimseler gibidirler).”
44. Yüce Allah, lütuf ve keremini bize haber vermektedir. Çünkü O, Arap olan peygambere kavminin dili ile onlara açıklamalarda bulunması için Arapça bir kitap indirmiştir. Bu ise bu kitaba daha çok önem vermeyi, onu kabul ve teslimiyet ile karşılamayı gerektirir.
Eğer bu Kur’ân-ı Kerîm, Arapça olmayan bir dil ile indirilmiş olsa idi, inkarcılar mutlaka itiraz eder:“Onun ayetlerinin açıkça anlaşılır (bir dilde) olması gerekmez miydi?” Neden açık ve anlaşılır değil? Niye gereği gibi beyan edilmemiş? “Araba Arapça olmayan kitap mı (olurmuş hiç)?” diyeceklerdi. Yani nasıl olur Muhammed Arap iken, kitap Arapça değil? Böyle bir şöy olamaz. Yüce Allah batıl ehlinin, Kitabı hakkında şüphe etmelerine sebep teşkil edecek her bir hususu ortadan kaldırmış, bu Kitabı ona itaat ile bağlanmayı gerektirecek her bir sıfatla donatmıştır. Ancak ilâhî tevfike mazhar olan mü’minler, bu Kitaptan gereği gibi yararlanır ve onunla yücelelirler. Diğerleri ise tam aksi durumda kalırlar.
Bundan dolayı Yüce Allah şöyle buyurmaktadır:“De ki: O, iman edenler için bir hidâyet ve şifadır.” Onları doğru yola, sırat-ı müstakime iletir. Onlara tam anlamı ile hidâyetlerini gerçekleştirecek şekilde faydalı bilgileri öğretir. Hem bedenî hem kalbî hastalıklara karşı da onlar için bir şifadır. Çünkü bu Kitap, kötü huylardan ve çirkin amellerden sakındırır, buna karşılık günahları yıkayan, kalplere şifa veren samimi tevbeyi teşvik eder.
Kur’ân’a “iman etmeyenlere gelince onların kulaklarında (ona karşı) bir ağırlık vardır.”Yani ona karşı sağırdırlar ve ondan yüz çevirirler.“Ve o, onların kör noktasıdır.” O Kitabın gösterdiği doğru yolu görmezler, onunla hidâyet bulmazlar. Bu kitap, ancak onların sapıklıklarını artırır. Onlar hakkı reddettikleri vakit körlüklerine körlük katmış, sapıklıklarına sapıklık katmış oldular. “Onlar, kendilerine çok uzak bir yerden seslenilen (o nedenle de hiçbir şey duyup anlamayan kimseler gibidirler).” Onlar, imana davet edilirler, fakat bu daveti kabul etmezler. Tıpkı uzakça bir yerde bulunup da kendisine seslenilen ama ne çağıranın sesini işiten ne de seslenen kimseye cevap veren kimse gibidirler.
Yani bu Kur’ân-ı Kerîm’e iman etmeyenler, onun hidâyetinden yararlanamazlar. Onun nuru ile göremezler, ondan hiçbir şekilde yararlanamazlar. Çünkü onlar, yüz çevirmek ve küfre sapmak sureti ile hidâyetin kapılarını kendi yüzlerine kendileri kapatmış kimselerdir.
Si hubiera revelado este Corán en un idioma distinto al de los árabes, los incrédulos entre ellos habrían dicho: “¿Por qué no nos aclararon el significado de sus aleyas para que pudiéramos entenderlas?” ¿Puede el Corán estar en otro idioma que no sea el árabe, mientras que el que lo trae es árabe? Mensajero, diles a estas personas: “Para aquellas personas que creen en Al-lah y creen en Sus mensajeros, el Corán es guía para curar el desvío y salud para curar la ignorancia y sus consecuencias en los corazones. En cuanto a aquellos que no creen en Al-lah, sus oídos son sordos y están cegados, por lo que no lo entienden. Estas personas se comportan como si fueran llamadas desde un lugar muy distante, entonces ¿cómo pueden escuchar la voz de la persona que llama?
Şayet biz bu Kur'an'ı Arap dilinden başka bir dilde indirmiş olsaydık, onlardan kâfir olanlar şöyle derlerdi: "Ayetleri tafsilatlı açıklanmalı değil miydi ki anlayabilelim? Onu getiren Arap iken, Kur'an başka bir dilde olabilir mi?" -Ey Resul!- Onlara de ki: "Kur'an - Allah'a iman eden ve resullerini doğrulayan kimseler için -sapıklıktan doğruluğa bir hidayet rehberi, göğüslerdeki cehalete ve bu cehalete tabi olan şeylere karşı bir şifadır. Allah'a iman etmeyenlerin kulaklarında bir ağırlık vardır. Kur'an, onlara karşı bir körlüktür, onu anlamazlar. Bu özelliklere sahip olan kimseler sanki uzak bir yerden kendilerine sesleniliyor da, onlara seslenenin sesini nasıl duysunlar?"
Da je Plemeniti Allah objavio veličanstveni Kur’an Vjerovjesniku, sallallahu alejhi ve sellem, na tuđem jeziku, krivovjerni bi sigurno rekli: “Zašto nam Kur’an nije objavljen na arapskom jeziku? Da je objavljen na arapskom jeziku, razumjeli bismo ga! Je li pravično da Kur’an bude na tuđem jeziku, a onaj kome je objavljen Arap?!” Reci im Poslaniče islama: “Ovaj Kur’an upućuje vjernike, oni pomoću njega razlučuju istinu od zablude, u njemu je lijek za sumnje i nemire kojima su ljudi izloženi. A gluhi su i slijepi oni koji ga negiraju, pa ne mogu razumjeti kur’anske ajete. Naime, kad god čuju njegovo učenje, poriču pa se još više otuđuju. Kad ih se poziva u iman, nevjernici su slični onima koje neko poziva izdaleka, s prevelike udaljenosti – uopće ga ne čuju i, odatle, ne mogu mu se odazvati.”
Rejection of the Qur'an is pure Stubbornness
Allah tells us that the Qur'an is so eloquent and perfect in its wording and meanings, yet despite that the idolators do not believe in it. He tells us that their disbelief is the disbelief of stubbornness, as He says elsewhere:
وَلَوْ نَزَّلْنَـهُ عَلَى بَعْضِ الاٌّعْجَمِينَ
فَقَرَأَهُ عَلَيْهِم مَّا كَانُوا بِهِ مُؤْمِنِينَ
(And if We had revealed it unto any of the non-Arabs, and he had recited it unto them, they would not have believed in it.) (26:198-199). If the Qur'an had been revealed in the language of the non-Arabs, they would have said, because of their stubbornness:
لَوْلاَ فُصِّلَتْ ءَايَـتُهُ ءَاعْجَمِىٌّ وَعَرَبِىٌّ
(Why are not its verses explained in detail What! not in Arabic and an Arab) meaning, why is it not revealed in detail in Arabic And by way of denunciation they would have said, "What! not in Arabic nor from an Arab -- i.e., how can foreign words be revealed to an Arab who does not understand them This interpretation was reported from Ibn `Abbas, Mujahid, `Ikrimah, Sa`id bin Jubayr, As-Suddi and others.
قُلْ هُوَ لِلَّذِينَ ءَامَنُواْ هُدًى وَشِفَآءٌ
(Say: "It is for those who believe, a guide and a cure...") means, `say, O Muhammad: this Qur'an, for the one who believes in it, is guidance for his heart and a cure for the doubts and confusion that exists in people's hearts.'
وَالَّذِينَ لاَ يُؤْمِنُونَ فِى ءَاذَانِهِمْ وَقْرٌ
(And as for those who disbelieve, there is heaviness in their ears,) means, they do not understand what is in it.
وَهُوَ عَلَيْهِمْ عَمًى
(and it is blindness for them.) means they are not guided to the explanations contained therein. This is like the Ayah:
وَنُنَزِّلُ مِنَ الْقُرْءَانِ مَا هُوَ شِفَآءٌ وَرَحْمَةٌ لِّلْمُؤْمِنِينَ وَلاَ يَزِيدُ الظَّـلِمِينَ إَلاَّ خَسَارًا
(And We send down of the Qur'an that which is a healing and a mercy to those who believe, and it increases the wrongdoers nothing but loss.) (17:82).
أُوْلَـئِكَ يُنَادَوْنَ مِن مَّكَانٍ بَعِيدٍ
(They are called from a place far away.) Mujahid said, "Far away from their hearts." Ibn Jarir said, "It is as if the one who is addressing them is calling to them from a distant place, and they cannot understand what he is saying." This is like the Ayah:
وَمَثَلُ الَّذِينَ كَفَرُواْ كَمَثَلِ الَّذِى يَنْعِقُ بِمَا لاَ يَسْمَعُ إِلاَّ دُعَآءً وَنِدَآءً صُمٌّ بُكْمٌ عُمْىٌ فَهُمْ لاَ يَعْقِلُونَ
(And the example of those who disbelieve is as that of him who shouts to those (flock of sheep) that hears nothing but calls and cries. (They are) deaf, dumb and blind. So they do not understand.) (2:171)
Taking Musa as an Example
وَلَقَدْ ءَاتَيْنَا مُوسَى الْكِتَـبَ فَاخْتُلِفَ فِيهِ
(And indeed We gave Musa the Scripture, but dispute arose therein.) means, they disbelieved in him and did not show him any respect.
فَاصْبِرْ كَمَا صَبَرَ أُوْلُواْ الْعَزْمِ مِنَ الرُّسُلِ
(Therefore be patient as did the Messengers of strong will) (46:35).
وَلَوْلاَ كَلِمَةٌ سَبَقَتْ مِن رَّبِّكَ إِلَى أَجَلٍ مُّسَمًّى
(And had it not been for a Word that went forth before from your Lord,) i.e., to delay the Reckoning until the Day of Resurrection,
لَّقُضِىَ بِيْنَهُمْ
(the matter would have been settled between them.) means, the punishment would have been hastened for them. But they have an appointed time, beyond which they will find no escape.
وَإِنَّهُمْ لَفِى شَكٍّ مِّنْهُ مُرِيبٍ
(But truly, they are in grave doubt thereto.) means, their words of disbelief are not due to any wisdom or insight on their part; rather they spoke without any attempt at examining it thoroughly. This was also the interpretation of Ibn Jarir, and it is a plausible interpretation. And Allah knows best.
Se avessimo rivelato questo Corano in lingua non araba, i miscredenti, tra loro, avrebbero detto: "Se solo i suoi versetti fossero stati chiariti in una lingua che possiamo comprendere!" Volete forse che questo Corano non sia in lingua araba, mentre chi lo ha comunicato è un arabo?! Di', o Messaggero, a costoro: "Il Corano, per coloro che credono in Allāh e nei Suoi Messaggeri, è una guida per sfuggire alla perdizione e una cura dall'ignoranza che vi è nei petti, e dalle sue conseguenze. Gli orecchi di coloro che non credono in Allāh sono sordi, sono ciechi dinanzi ad esso e non lo comprendono. Coloro che possiedono tali caratteristiche sono come quelli che vengono chiamati da un luogo lontano: come possono ascoltare la voce di chi li chiama?
أَأَعْجَمِيٌّ وَعَرَبِيٌّ (Is it a non- Arabic [ book ] and an Arab [ messenger ]? - 44) The original word used for non-Arabic in the text is a'jamiyy (with hamza before the letter 'ain) which is an Arabic term for ` ineloquent speech', while ` ajam' (without hamzah in its beginning) means any nation other than Arabs. Therefore ` ajamiyy is a person who is non-Arab, even though he may speak eloquently, and a'jamiyy is a person who cannot speak eloquently (Qurtubi). The use of the word أَعْجَمِيٌّ ajamiyy in this verse means that if We had revealed the Qur'an in any language other than Arabic, then the Quraysh who are the first addressees of the Qur'an would have complained that they did not understand this Book and would have said wonderingly that the prophet is an ` Arab, but the book is ajamiyy which is ineloquent.
قلْ هُوَ لِلَّذِينَ آمَنُوا هُدًى وَشِفَاءٌ (Say, "For those who believe, it is guidance and cure. - 44) Two attributes of The noble Qur'an are stated here. One is that Qur'an gives guidance - such guidance in all spheres of life as is beneficial and useful for human beings. The second attribute is that the Qur'an is cure. That it is a cure for spiritual ailments like kufr, shirk, arrogance, jealousy, greed, etc. is quite obvious, but is also cure for bodily ailments, as has been proved by experience of treating patients through Qur'anic prayers which has been successful.
أُولَـٰئِكَ يُنَادَوْنَ مِن مَّكَانٍ بَعِيدٍ (Such people are being called from a distant place. - 44) This is a similitude. A person who understands what is being said, the Arabs say to him, اَنتَ تسمَعُ مِن قَرِیب (you are listening from a near place) and if a person does not understand the discourse, they say to him اَنتَ تُنَادٰی مِن بَعِید (you are being called from a distant place) (Qurtubi). The meaning is that since these people do not intend to listen and to understand the directions of the Qur'an, their ears are almost deaf and their eyes are blind, therefore teaching them the Qur'anic guidance is like calling someone from such a distant place that the voice does not reach his ears.
Kung sakaling nagpababa Kami ng Qur'ān na ito sa hindi wika ng mga Arabe ay talaga sanang nagsabi ang mga tagatangging sumampalataya kabilang sa kanila: "Bakit kaya hindi nilinaw ang mga talata nito upang makaintindi tayo sa mga ito? Ang Qur'ān ba ay magiging di-Arabe at ang naghatid nito ay isang Arabe?" Sabihin mo, o Sugo, sa mga ito: "Ang Qur'ān – para sa mga sumampalataya kay Allāh at nagpatotoo sa mga sugo Niya – ay isang kapatnubayan laban sa pagkaligaw at isang lunas sa nasa mga dibdib na kamangmangan at anumang sumusunod dito." Ang mga hindi sumasampalataya kay Allāh, sa mga tainga nila ay may pagkabingi at ito sa kanila ay pagkabulag: hindi nila naiintindihan ito. Ang mga nailarawang iyon sa mga katangiang iyon ay gaya ng tinatawag mula sa isang pook na malayo, kaya paano para sa kanila na makarinig sa tinig ng tagatawag?
When the Quran was revealed in the Arabic language, opponents of Islam said that this was the Prophet Muhammad’s mother tongue, and therefore it was not difficult for him to write some sort of book in Arabic and present it as holy scripture. They further said that had he really been a prophet, he would have delivered discourses in a strange language with the help of God. Non-serious and insincere people alone indulge in such talk, and such people can never be satisfied. For example, if it had happened that the prophet had approached the Arab people and started talking to them in Greek or Syriac or Persian language, the people would have had grounds for saying; ‘How strange is this prophet! He says that he has come to guide the people, but he speaks in a language which is not understood by his audience.’ The fact is that only those people are able to accept the Truth who are serious about it. Those who are not serious about the Truth are unable to understand even the clearest of its points. The analogy befitting them is that of a person who is called from a very far-off place. Such a person will hear some voice, but he will be unable to make out its real sense.
Và nếu TA ban xuống Kinh Qur'an này không phải là ngôn ngữ Ả-rập thì những kẻ Ả-rập ngoại đạo trong bọn họ sẽ nói rằng: Tại sao các câu Kinh của Nó không được giải thích từng chi tiết theo ngôn ngữ Ả-rập để chúng tôi hiểu được Nó. Sao ! một Kinh sách Qur'an không phải bằng ngôn ngữ Ả-rập à, còn Sứ Giả được cử phái đến lại là người Ả-rập ư? Hỡi Thiên Sứ - hãy bảo chúng: Qur'an - mà những ai tin tưởng vào Allah và các Sứ Giả của Ngài - Nó sẽ hướng dẫn đi đến chân lý và là một phương thuốc chữa lành những căn bệnh trong lòng có sự ngu muội và nhiều bệnh tật khác cho những ai làm theo Nó. Ngược lại, những ai không tin tưởng vào Allah thì đôi tai của chúng sẽ điếc, và Nó là một sự mù lòa đối với họ khiến họ không hiểu biết về Nó. Với những người được mô tả với đặc điểm đó thì giống như những ai được kêu gọi từ một chỗ rất xa xôi. Chính vì thế, làm sao mà chúng nghe được tiếng gọi đó !
Nous avons donné la Torah à Moïse mais il y eut controverse à son sujet: certains y crurent et d’autres y mécrurent. Et si Allah n’avait pas fait la promesse de trancher entre les serviteurs le Jour de la Résurrection sur ce dont ils divergeaient, Il aurait tranché entre ceux qui divergeaient sur la Torah et aurait ainsi déterminé ceux qui avaient raison et ceux qui avaient tort. Il aurait ensuite honoré les premiers et humilié les seconds. Les mécréants entretiennent assurément un scepticisme immense au sujet du Coran.
Concedemmo a Mūsā la Torāh e non furono d’accordo a riguardo; tra di loro vi fu chi vi credette e chi la rinnegò. Se non fosse per la promessa di Allāh di giudicare i sudditi, nel Giorno del Giudizio, riguardo le questioni su cui discordano, in modo che giudichi coloro che discordano sulla Torāh, e così chiarire chi ha ragione e chi ha torto, premiando chi ha ragione e umiliando chi ha torto, e, in verità, i miscredenti hanno forti dubbi riguardo il Corano.
Kami telah memberi Musa Taurat, lalu kaumnya berselisih tentangnya, di antara mereka ada yang beriman kepadanya, di antara mereka ada yang kafir kepadanya. Kalau tidak ada janji Allah yang akan memberikan keputusan di antara mereka pada Hari Kiamat dalam apa yang mereka perselisihkan, niscaya Allah memutuskan di antara orang-orang yang berselisih tentang Taurat, lalu Allah menjelaskan siapa yang benar dan siapa yang salah, lalu Allah memuliakan orang yang benar dan merendahkan orang yang salah. Dan sesungguhnya orang-orang kafir itu berada dalam keraguan dan kebimbangan terhadap perkara Al-Qur`ān ini.
Allah je, džellešanuhu, Musau, alejhis-selam, dao Tevrat, ali su se sinovi Israilovi podvojili u pogledu njega: neki su povjerovali, a neki su ga porekli. Da Mudri Allah nije odredio odlaganje kazne nevjernicima, presudio bi odmah da budu uništeni, ne bi im dao nimalo vremena. Nevjernici su u nedoumici, negiraju Kur’an i poriču neupitne istine koje donosi.
Por cierto, le di a Moisés u la Torá, pero discreparon sobre ella. Algunos creyeron en ella, mientras que otros no. Si no hubiera habido una promesa de parte Mía de que habrá un juicio entre los siervos en el Día del Juicio sobre los asuntos que disputaron, el castigo ya habría sido adelantado sobre aquellos que cuestionaron la Torá. Habría separado a los que están en la verdad de los que están en la mentira, y honrado a los que están en la verdad y deshonrado a los que están en la falsedad. Los incrédulos también tienen dudas con respecto al Corán.
Và thật sự, TA đã ban cho Musa một Kinh Tawrah nhưng lại có sự tranh luận trong đó. Một trong số họ thì tin tưởng vào Nó còn một số thì phủ nhận Nó. Và nếu không vì một lời hứa của Allah rằng Ngài sẽ phân xử giữa đám bầy tôi vào Ngày Phục Sinh về những điều mà họ thường tranh luận trong Nó là Ngài xét xử ngay tức khắc giữa bọn họ trong Tawrah để làm rõ đâu là chân lý và đâu là giả tạo, rồi Ngài sẽ ca ngợi điều chân lý và hạ nhục điều giả tạọ. Nhưng kẻ không tin tưởng rất băn khoăn mà còn hay nghi ngờ về Nó.
Verily I gave Moses the Torah and it was disagreed upon. Some believed in it, while others disbelieved in it. Had there not been a promise from Me that there will be judgement passed between the servants on the Day of Judgement in matters they disputed over, judgement would already have been passed upon those who disputed in the Torah. I would have made the ones on the truth clear from those on falsehood and honoured those on the truth whilst disgracing those on falsehood. Indeed, the disbelievers are definitely in suspicious doubts with regards the Qur’ān.
"Dan sesungguhnya telah Kami berikan kepada Musa al-Kitab lalu ia diperselisihkan. Kalau tidak ada keputusan yang telah ter-dahulu dari Rabbmu, tentulah orang-orang kafir itu sudah dibina-sakan. Dan sesungguhnya mereka terhadap al-Qur`an benar-benar berada dalam keragu-raguan yang membingungkan. Barangsiapa yang mengerjakan amal yang shalih, maka untuk dirinya sendiri, dan barangsiapa yang berbuat jahat, maka akan menimpa dirinya sendiri; dan sekali-sekali tidaklah Rabbmu menganiaya hamba-hamba." (Fushshilat: 45-46).
(45) Allah سبحانه وتعالى berfirman, ﴾ وَلَقَدۡ ءَاتَيۡنَا مُوسَى ٱلۡكِتَٰبَ ﴿ "Dan sesung-guhnya telah Kami berikan kepada Musa al-Kitab," sebagaimana Kami telah memberikan kepadamu (Muhammad) al-Kitab, kemudian manusia melakukan terhadapnya apa yang telah mereka lakukan terhadapmu. Mereka berselisih, di antara mereka ada yang beriman kepadanya, berpedoman kepadanya dan mengambil pelajaran. Dan di antara mereka ada yang mendustakannya dan tidak mengambil pelajaran darinya. Allah سبحانه وتعالى, kalau saja bukan karena kesantunan-Nya dan ketetapanNya terdahulu yang menangguhkan azab hingga waktu yang telah ditentukan, tidak bisa dimajukan dan tidak pula bisa ditunda, ﴾ لَقُضِيَ بَيۡنَهُمۡۚ ﴿ "tentulah orang-orang kafir itu sudah dibina-sakan," hanya dengan terpisahkannya orang-orang yang beriman dari orang-orang yang kafir, dengan membinasakan orang-orang yang kafir pada saat itu juga. Karena sebab kebinasaan sudah pasti dan ada. ﴾ وَإِنَّهُمۡ لَفِي شَكّٖ مِّنۡهُ مُرِيبٖ ﴿ "Dan sesungguhnya mereka terhadap al-Qur`an benar-benar berada dalam keragu-raguan yang membingung-kan." Artinya, mereka sudah sampai pada keragu-raguan yang membuat mereka gelisah, maka dari itu mereka mendustakannya dan mengingkarinya.
(46) ﴾ مَّنۡ عَمِلَ صَٰلِحٗا ﴿ "Barangsiapa yang mengerjakan amal yang shalih," yaitu amal yang diperintahkan oleh Allah dan oleh Rasul-Nya, ﴾ فَلِنَفۡسِهِۦۖ ﴿ "maka untuk dirinya sendiri," yakni manfaat dan paha-lanya di dunia maupun di akhirat. ﴾ وَمَنۡ أَسَآءَ فَعَلَيۡهَاۗ ﴿ "Dan barangsiapa yang berbuat jahat, maka akan menimpa dirinya sendiri," yakni bahaya dan siksaannya di dunia maupun di akhirat.
Di sini terkandung himbauan untuk melakukan kebajikan dan meninggalkan keburukan, dan bahwa orang-orang yang berbuat kebaikan akan mendapat manfaat dari amal-amal kebaikan yang mereka lakukan, dan juga mendapat bahaya dari amal-amal buruk yang mereka kerjakan, dan sesungguhnya seseorang tidak akan menanggung dosa orang lain. ﴾ وَمَا رَبُّكَ بِظَلَّٰمٖ لِّلۡعَبِيدِ ﴿ "Dan sekali-sekali tidaklah Rabbmu menganiaya hamba-hamba," sehingga membebani seseorang melebihi kesalahan-kesalahannya.
Ant olsun Biz Musa'ya Tevrat'ı verdik, hakkında ayrılığa düşüldü. Bazısı ona iman etti ve bazısı da onu küfretti. Kıyamet günü kullar arasında ihtilaf ettikleri hususlarda hükmetmek Allah'ın vaadi olmasaydı, ihtilaf edenler arasında Tevrat'la hükmedilirdi. Hak sahibi ile batıl sahibi açıklanırdı. Hak sahibine ikram edilir ve batıl ehli aşağılanırdı. Kâfirler, Kur'an hakkında şek ve şüphe içindedir.
45- Andolsun Biz Mûsâ’ya Kitabı verdik de onun hakkında ihtilâfa düşüldü. Eğer Rabbin tarafından önceden verilmiş bir söz olmasaydı, onların aralarında elbette hüküm verilirdi. Onlar, onun hakkında derin bir şüphe içindedirler.
46- Kim salih amel işlerse kendi lehinedir, kim de kötülük yaparsa kendi aleyhinedir. Rabbin, kullarına asla zulmedici değildir.
45. “Andolsun Biz” sana Kitabı verdiğimiz gibi “Mûsâ’ya Kitabı verdik.” İnsanlar o Kitaba karşı da seninkine davrandıkları gibi davranmışlar, onun hakkında anlaşmazlığa düşmüşlerdi. Kimisi Kitaba iman edip onunla hidâyet buldu ve ondan yararlandı. Kimisi de onu yalanladı ve ondan yararlanamadı.
Eğer Yüce Allah’ın hilmi (günahkârların cezasını ertelemesi) ve azabı öne alınmayacak ve sonraya da bırakılmayacak şekilde belli bir vaadeye ertelemesine dair verilmiş bir sözü bulunmasa idi “onların aralarında” mü’minlerin kâfirlerden ayrılması ve sadece kâfirlerin derhal helâk edilmesi şeklindeki “hüküm verilirdi.”Çünkü helâk edilmeyi gerektiren sebep ortaya çıkmış ve helâk hak olmuştur.“Onlar (hala daha) onun hakkında derin bir şüphe içindedirler.” Yani artık onlar rahatsız olacak bir şekilde şüphe ve tereddüde düşmüşlerdir. Bundan dolayı bu Kitabı yalanlayıp inkâr etmişlerdir.
46. “Kim salih amel işlerse” yani Allah ve Rasûlünün emrettiği amelde bulunursa bunun faydası, dünya ve âhiretteki mükâfatı “kendi lehinedir.”“Kim de kötülük yaparsa” dünya ve âhirette zararı ve cezası “kendi aleyhinedir.”Bu buyruklar hayır işlemeye ve kötülüğü terk etmeye bir teşviktir. Amelde bulunanların güzel amellerinin faydasını kendilerinin göreceklerine, birinin bir başkasının günah yükünü yüklenmeyeceğine dair bir haberdir.“Rabbin, kullarına asla zulmedici değildir.” Kimseyi işlediği günahlardan fazlasıyla cezalandırmaz.
Talaga ngang nagbigay Kami kay Moises ng kasulatan, ngunit nagkakaiba-iba hinggil doon sapagkat mayroon sa kanila na sumampalataya roon at mayroon sa kanila na tumangging sumampalataya roon. Kung hindi dahil sa isang pangako mula kay Allāh na magpasya sa pagitan ng mga tao sa Araw ng Pagbangon hinggil sa ipinagkaiba-iba nila, talaga sanang humatol sa pagitan ng mga nagkakaiba-iba hinggil sa Torah kaya nilinaw Niya ang nagtototoo at ang nagbubulaan, saka pinarangalan Niya ang nagtototoo at hinamak Niya ang nagbubulaan. Tunay na ang mga tagatangging sumampalataya ay talagang nasa isang pagdududa sa nauukol sa Qur'ān, na nag-aalinlangan.
When the Truth was revealed through previous prophets, some people accepted it while others did not. The same thing happened when the last of the prophets was raised. Why does man give the Truth such indifferent treatment? The reason for this is the existence of the present conditions for man’s trial. In the present world of trial, whenever Truth appears, a veil is attached to it which screens it from human vision. This veil, which was required to be torn asunder, is then turned into a source of doubt. But this doubt cannot be an excuse for anybody on the Day of Judgement, because it proves that man was not serious about the issue of Truth. Man is perfectly serious in the matter of his worldly interests and therefore he tears down all the veils and discovers the reality. Similarly, if he were to become serious about his ‘other-worldly’ interests, he would pull down all the veils of doubt and see reality as it actually is.
Quiconque accomplit une bonne œuvre remporte lui-même le bénéfice de son œuvre, puisqu’Allah ne tire aucun avantage d’une bonne œuvre accomplie par qui que ce soit, et quiconque accomplit une mauvaise œuvre récolte lui-même le préjudice qui en découle, puisqu’Allah n’est atteint par aucun acte de désobéissance commis par l’une de Ses créatures. Il rétribuera chacun selon ce qu’il mérite et ton Seigneur, ô Messager, n’est jamais injuste envers Ses serviteurs. Il ne soustrait ainsi aucune de leurs bonnes actions et n’ajoute à leur actif aucune mauvaise action.
Chi compie opere buone otterrà i benefici delle sue buone azioni. Allāh non trae beneficio dalla buona azione di alcuno. Chi commette una cattiva azione, subirà le conseguenze di tale cattiva azione. La disobbedienza dei Suoi sudditi non nuoce ad Allāh e giudicherà ognuno secondo ciò che merita. Il tuo Dio, o Messaggero, non fa torto ai Suoi sudditi e non fa mancare nulla alla ricompensa delle loro buone azioni e non aggiunge nulla ai loro peccati.
Whoever does good deeds, the benefit of his actions returns to him, because no one’s good deeds benefit Allah. And whoever does bad deeds, the effect of that return to him because no one’s sins harm Allah. Allah will soon requite each person according to what they deserve. O Messenger! Your Lord is not oppressive to His servants; He will never decrease even one good deed of theirs, nor increase an evil one.
Ang sinumang gumawa ng gawang maayos, ang pakinabang sa gawa niyang maayos ay manunumbalik sa kanya sapagkat si Allāh ay hindi napakikinabang ng gawang maayos ng isa man. Ang sinumang gumawa ng gawang masagwa, ang pinsala niyon ay babalik sa kanya sapagkat si Allāh ay hindi napipinsala ng isang pagsuway ng isa man kabilang sa mga nilikha Niya. Gaganti Siya sa bawat isa ng naging karapat-dapat dito. Ang Panginoon mo, O Sugo, ay hindi palalabag sa katarungan sa mga alipin Niya sapagkat hindi Siya magbabawas sa kanila ng isang magandang gawa at hindi Siya magdaragdag sa kanila ng isang masagwang gawa.
Kim salih amel işlerse, salih amelinin karşılığı kendisine döner. Hiç kimsenin salih ameli Allah Teâlâ'ya fayda sağlamaz. Kim de kötü bir amel işlerse onun zararı ancak sahibine döner. Yarattıklarından hiç kimsenin işlediği günah Allah Teâlâ'ya zarar veremez. Yüce Allah, herkese hak ettiğinin karşılığını verecektir. -Ey Resul!- Rabbim kullarına zulmedici değildir. Onların iyiliklerini azaltıp, günahlarını çoğaltmaz.
Everyone will be requited according to His Deeds
مَّنْ عَمِلَ صَـلِحاً فَلِنَفْسِهِ
(Whosoever does righteous good deed, it is for himself;) means, the benefit of which will come to him.
وَمَنْ أَسَآءَ فَعَلَيْهَا
(and whosoever does evil, it is against himself.) means, the consequences of that will come back on him.
وَمَا رَبُّكَ بِظَلَّـمٍ لِّلْعَبِيدِ
(And your Lord is not at all unjust to (His) servants) means, He only punishes people for their sins, and He does not punish anyone except after establishing proof against him and sending a Messenger to him.
Knowledge of the Hour is with Allah Alone
Then Allah says:
إِلَيْهِ يُرَدُّ عِلْمُ السَّاعَةِ
(To Him is referred the knowledge of the Hour.) meaning, no one knows about that apart from Him. Muhammad ﷺ , the leader of mankind, said to Jibril, who is one of the leading angels, when he asked him about the Hour:
«مَا الْمَسْؤُولُ عَنْهَا بِأَعْلَمَ مِنَ السَّائِل»
(The one who is asked about it does not know more than the one who is asking.)" And Allah says:
إِلَى رَبِّكَ مُنتَهَـهَآ
(To your Lord belongs the term thereof.) (79:44)
لاَ يُجَلِّيهَا لِوَقْتِهَآ إِلاَّ هُوَ
(None can reveal its time but He) (7:187).
وَمَا تَخْرُجُ مِن ثَمَرَتٍ مِّنْ أَكْمَامِهَا وَمَا تَحْمِلُ مِنْ أُنْثَى وَلاَ تَضَعُ إِلاَّ بِعِلْمِهِ
(No fruit comes out of its sheath, nor does a female conceive nor brings forth (young), except by His knowledge.) means, all of that is known to Him, and nothing is hidden from your Lord the weight of a speck of dust on the earth or in the heaven. Allah says:
وَمَا تَسْقُطُ مِن وَرَقَةٍ إِلاَّ يَعْلَمُهَا
(not a leaf falls, but He knows it) (6:59).
يَعْلَمُ مَا تَحْمِلُ كُلُّ أُنثَى وَمَا تَغِيضُ الاٌّرْحَامُ وَمَا تَزْدَادُ وَكُلُّ شَىْءٍ عِندَهُ بِمِقْدَارٍ
(Allah knows what every female bears, and by how much the wombs fall short or exceed. Everything with Him is in (due) proportion) (13:8).
وَمَا يُعَمَّرُ مِن مُّعَمَّرٍ وَلاَ يُنقَصُ مِنْ عُمُرِهِ إِلاَّ فِى كِتَـبٍ إِنَّ ذَلِكَ عَلَى اللَّهِ يَسِيرٌ
(And no aged man is granted a length of life nor is a part cut off from his life, but is in a Book. Surely, that is easy for Allah.) (35:11)
وَيَوْمَ يُنَادِيهِمْ أَيْنَ شُرَكَآئِى
(And on the Day when He will call unto them (saying): "Where are My (so-called) partners") means, on the Day of Resurrection, Allah will call out to the idolators before all of creation and say, "Where are My partners whom you worshipped besides Me"
قَالُواْ ءَاذَنَّاكَ
(They will say: "We inform You...") means, `we tell You,'
مَا مِنَّا مِن شَهِيدٍ
(that none of us bears witness to it.) means, `not one of us will bear witness today that You have any partner.'
وَضَلَّ عَنْهُم مَّا كَانُواْ يَدْعُونَ مِن قَبْلُ
(And those whom they used to invoke before (in this world) shall disappear from them, ) means, they will go away, and will be of no benefit to them.
وَظَنُّواْ مَا لَهُمْ مِّن مَّحِيصٍ
(and they will perceive that they have no place of refuge) means, they will have no way of escaping from the punishment of Allah. This is like the Ayah:
وَرَأَى الْمُجْرِمُونَ النَّارَ فَظَنُّواْ أَنَّهُمْ مُّوَاقِعُوهَا وَلَمْ يَجِدُواْ عَنْهَا مَصْرِفًا
(And the criminals shall see the Fire and apprehend that they have to fall therein. And they will find no way of escape from there.) (18:53)
Barang siapa melakukan amal saleh maka manfaat amal salehnya kembali kepada dirinya karena amal saleh seseorang tidak bermanfaat buat Allah. Sebaliknya, barang siapa melakukan perbuatan buruk maka dampak buruknya kembali kepada pelakunya sendiri karena kemaksiatan seorang hamba tidak merugikan Allah sedikit pun. Allah akan membalas masing-masing hamba sesuai haknya dan Tuhanmu -wahai Rasul- tidak menzalimi hamba-hamba-Nya, Dia tidak akan mengurangi kebaikan mereka dan tidak akan menambah keburukan mereka.
Onaj ko čini dobro, taj će imati od toga koristi na Ahiretu, tim prije jer Allah nema koristi od ma čijeg dobrog djela. A onaj ko je neposlušan Allahu, takav sebi štetu nanosi, utoliko što Allahu ne može nauditi ma čiji grijeh. Allah nije nepravedan, pa da dobročinitelju umanji sevape, a niti da grešniku uveća grijehe.
A quien obre rectamente, el beneficio de sus obras será para beneficio propio, porque las buenas obras de nadie benefician a Al-lah. Pero a quien obre el mal, el perjuicio vuelve a él mismo porque los pecados de nadie perjudican a Al-lah. Al-lah pronto recompensará a cada persona según lo que se merece. Mensajero, tu Señor no es injusto para con Sus siervos. Él nunca disminuirá ni una sola buena acción, ni aumentará una mala acción.
Ai thực hiện việc làm ngoan đạo thì việc thực hiện đó sẽ được lợi cho bản thân y, và Allah không hưởng lợi việc làm tốt từ bất cứ ai. Ngược lại, ai làm xấu xa thì sẽ bất lợi cho bản thân y, và Allah không bị thiệt hại một chút nào bởi tội lỗi của bất cứ ai trong sự tạo hóa của Ngài. Và Ngài sẽ thưởng phạt tất cả với những điều thích đáng. Bởi vì Thượng Đế của Ngươi - hỡi Thiên Sứ - không bao giờ bất công với bầy tôi của Ngài. Do đó, không có công đức nào bị giảm đi và cũng không có tội lỗi nào bị tăng thêm.
"KepadaNya-lah dikembalikan pengetahuan tentang Hari Kiamat. Dan tidak ada buah-buahan yang keluar dari kelopaknya dan tidak seorang perempuan pun yang mengandung dan tidak pula melahirkan, melainkan dengan sepengetahuanNya. Pada hari Dia memanggil mereka, 'Di manakah sekutu-sekutuKu itu?' Mereka menjawab, 'Kami nyatakan kepadaMu bahwa tidak ada seorang pun di antara kami yang memberi kesaksian.' Dan lenyaplah dari mereka apa yang selalu mereka sembah dahulu, dan mereka yakin bahwa tidak ada bagi mereka satu pun jalan keluar." (Fushshilat: 47-48).
(47-48) Ini adalah informasi tentang kemahaluasan ilmu Allah سبحانه وتعالى dan kekhususanNya dengan ilmu yang tidak ada yang mengetahuinya selain Dia, seraya berfirman, ﴾ إِلَيۡهِ يُرَدُّ عِلۡمُ ٱلسَّاعَةِۚ ﴿ "Kepa-daNya-lah dikembalikan pengetahuan tentang Hari Kiamat." Maksud-nya, seluruh makhluk mengembalikan pengetahuan tentang Kiamat kepada Allah سبحانه وتعالى dan mereka mengakui kelemahan mereka tentangnya. Para rasul, para malaikat dan lain-lainnya pun sama.
﴾ وَمَا تَخۡرُجُ مِن ثَمَرَٰتٖ مِّنۡ أَكۡمَامِهَا ﴿ "Dan tidak ada buah-buahan yang keluar dari kelopaknya," yakni dari tempatnya ia keluar, dan ini meliputi semua buah-buahan seluruh pepohonan yang ada di berbagai ne-geri dan daratan; maka tidak ada satu pun buah salah suatu pohon keluar melainkan Dia mengetahuinya secara terperinci.﴾ وَمَا تَحۡمِلُ مِنۡ أُنثَىٰ ﴿ "Dan tidak seorang perempuan pun yang mengandung," maksud-nya, perempuan dari anak cucu Nabi Adam dan selain mereka dari seluruh jenis hewan melainkan berdasarkan pengetahuanNya, ﴾ وَلَا تَضَعُ ﴿ "dan tidak pula melahirkan" seorang perempuan akan kan-dungannya ﴾ إِلَّا بِعِلۡمِهِۦۚ ﴿ "melainkan dengan sepengetahuanNya."
Lalu bagaimana kaum musyrikin menyamakan sesuatu yang tidak mempunyai pengetahuan, pendengaran ataupun penglihatan dengan Allah سبحانه وتعالى?
﴾ وَيَوۡمَ يُنَادِيهِمۡ ﴿ "Pada hari Dia memanggil mereka," maksudnya, memanggil orang-orang musyrik pada Hari Kiamat sebagai cercaan terhadap mereka dan untuk membeberkan kedustaan mereka. Lalu Dia berkata kepada mereka, ﴾ أَيۡنَ شُرَكَآءِي ﴿ "Di manakah sekutu-sekutuKu itu," yakni, yang kalian klaim bahwa mereka adalah se-kutu-sekutuKu, lalu kalian menyembahnya dan kalian mendebat (ayat-ayatKu) karenanya serta kalian melakukan permusuhan terhadap para rasulKu juga karenanya? ﴾ قَالُوٓاْ ﴿ "Mereka menjawab," seraya mengakui kepalsuan ketuhanan dan persekutuan sembahan-sembahan itu bersama Allah, ﴾ ءَاذَنَّٰكَ مَا مِنَّا مِن شَهِيدٖ ﴿ "Kami nyatakan kepadaMu bahwa tidak ada seorang pun di antara kami yang memberi kesaksian," maksudnya, kami maklumkan kepadaMu, ya Rabb kami, dan berikanlah kesaksian kepada kami bahwa tidak ada seorang pun di antara kami yang bisa memberikan kesaksian akan kebe-naran ketuhanan dan persekutuan dari sembahan-sembahan itu. Jadi, masing-masing kami saat ini telah mengakui ketidakbenaran menyembahnya dan kami berlepas diri darinya.
Maka dari itu Allah berfirman, ﴾ وَضَلَّ عَنۡهُم مَّا كَانُواْ يَدۡعُونَ ﴿ "Dan lenyaplah dari mereka apa yang selalu mereka sembah dahulu," selain Allah. Maksudnya, lenyaplah kepercayaan-kepercayaan dan amal perbuatan mereka yang karenanya mereka menghabiskan usia untuk menyembah selain Allah, dan mereka mengira bahwa itu semua berguna bagi mereka dan dapat mencegah azab dari mereka serta dapat memberikan syafa'at kepada mereka di sisi Allah. Sia-sialah usaha mereka dan batallah dugaan mereka serta tidak berguna sedikitpun sembahan-sembahan mereka itu. ﴾ وَظَنُّواْ ﴿ "Dan mereka mengira," maksudnya, mereka yakin pada saat itu, ﴾ مَا لَهُم مِّن مَّحِيصٖ ﴿ "bahwa tidak ada bagi mereka satu pun jalan keluar," maksudnya, seorang penyelamat yang bisa menyelamatkan mereka, juga tidak seorang penolong ataupun tempat berlindung. Inilah akhir kesu-dahan orang yang mempersekutukan Allah dengan yang lain. Allah menjelaskannya kepada hamba-hambaNya agar mereka tidak mempersekutukanNya.
Kıyametin ne zaman kopacağına ilişkin bilgi yalnız bir olan Allah'a havale edilir. Yalnız O, ne zaman kopacağını bilir. O'ndan başka hiçbir kimse bilemez. O'nun bilgisi dışında meyveler kabuklarından ve tomurcuklarından yarılıp çıkamaz. O'nun bilgisi olmadan hiçbir dişi hamile kalamaz ve doğuramaz ve onlardan hiçbir şey O'nu geçip kendisinden kurtulamazlar. Yüce Allah, kendisine ibadet ile beraber aynı zamanda putlara da tapan müşrikleri azarlayarak onlara şöyle seslenir: "Benim ortaklarım olduklarını iddia ettiğiniz ortaklarım nerede?" Müşrikler de ona şöyle derler: "Buna dair şimdi senin önünde itiraf ediyoruz ki, sana ait şüphesiz bir ortağın olmadığına şahitlik ederiz.''
Solo Al-lah posee el conocimiento de cuándo será la Hora. Solo Él sabe cuándo ocurrirá. Ningún fruto surge de su cáliz y ninguna mujer concibe excepto mediante Su conocimiento. Nada se Le escapa. El día en que Al-lah llame a los idólatras que solían adorar a ídolos y a Él, en reproche por su adoración a esos ídolos, les dirá: “¿Dónde están los socios que Me atribuían cuando los adoraban en lugar de Mí?” Los idólatras dirán: “Admitimos delante Tuyo que no hay uno de nosotros que testifique ahora que Tú tienes un socio”.
Sự hiểu biết về Giờ Tận Thế chỉ được qui về Allah duy nhất mà thôi, chỉ Ngài mới biết khi nào Nó sẽ diễn ra, ngoài ra không một ai biết về điều đó cả. Cũng như không có bất cứ một loại quả nào có thể đâm chồi khỏi vỏ của nó được khi Ngài muốn giữ nó lại, và cũng không có một người phụ nữ mang thai nào và không có một đứa trẻ nào được sinh ra mà Ngài không biết, không gì có thể qua mặt được Ngài. Và vào Ngày mà Allah sẽ kêu gọi những kẻ đa thần luôn thờ phượng bụt tượng chung với Allah, rồi Ngài sẽ hỏi họ về các thần linh của họ với sự khiển trách: Đâu là những thần linh mà các ngươi luôn khẳng định rằng họ là đối tác của TA đâu? Những kẻ thờ đa thần đáp: Bầy tôi đảm bảo trước mặt Ngài, không một ai trong bầy tôi xác nhận Ngài có đối tác cả
To Allah alone the knowledge of the hour returns. He alone knows when it will occur. No one besides Him knows this. No fruit emerge from their protective sheath and no female conceives except by His knowledge. Nothing of that escapes Him. On the day when Allah will call the idolaters who used to worship idols together with Him, reproaching them for their worship of those idols: “Where are My partners that you used to worship besides Me and claim they are My partners?” The idolaters will say: We confess before you. There is not one of us who testifies now that you have a partner.
47- Kıyametin bilgisi ona havale edilir. O’nun ilmi dışında hiçbir meyve tomurcuğundan çıkmaz, hiçbir dişi de gebe kalmaz ve doğurmaz. O gün O:“Hani (iddia ettiğiniz) ortaklarım nerede?” diye onlara seslenir. Onlar da:“Bizden (böyle bir şeye) tanıklık edecek hiç kimse olmadığını Sana arzederiz” derler.
48- Önceden dua/ibadet ettikleri şeyler kaybolur gider ve artık kaçacak bir yerlerinin bulunmadığını anlarlar.
47. Bu buyrukla Yüce Allah, ilminin genişliğini ve kendisinden başka hiçbir kimsenin muttali olmadığı bilginin yalnızca kendisine has olduğunu haber vermekte ve şöyle buyurmaktadır:“Kıyametin bilgisi ona havale edilir.”Yani bütün mahlukat, bu bilgiyi O’na havale ederler. Bu hususta bilgi sahibi olmaktan aciz olduklarını rasûller de melekler de başkaları da ikrar ve itiraf ederler.“O’nun ilmi dışında hiçbir meyve tomurcuğundan” içinde bulunduğu ve etrafını saran kılıfından “çıkmaz.” Bu, hem şehirlede hem de kırlarda bulunan bütün ağaçların meyvelerini kapsar. Hangi ağaçtan hangi meyve çıkarsa çıksın mutlaka O, onu bütün tafsilatı ile bilir.
İster Âdemoğullarından olsun, ister diğer canlı türlerinden olsun “hiçbir dişi de” O’nun bilgisi olmadan “gebe kalmaz ve doğurmaz.”Bunların hepsini O bilir. O halde müşrikler nasıl olur da bilgi sahibi olmayan, işitmeyen ve görmeyen varlıkları O’na eş koşarlar?“O gün O: “Hani ortaklarım” olduklarını iddia ettiğiniz, kendilerine tapındığınız, bu hususta mücadele ettiğiniz ve kendileri adına peygamberlere düşmanlık ettiğiniz uydurma ilâhlar “nerede? diye onlara” yani Kıyamet günü kendisine şirk koşanlara, onları azarlamak ve yalan söylediklerini ortaya çıkarmak için bu şekilde “seslenir. Onlar da” ortak koştukları varlıkların ulûhiyetlerinin batıl olduğunu, Allah ile ortaklıklarının bulunmadığını ikrar ve itiraf ederek:“Bizden (böyle bir şeye) tanıklık edecek hiç kimse olmadığını sana arzederiz, derler” yani Rabbimiz, sen de şahit ol, biz sana şöylece bildiririz ki onların ilâhlıklarının, Sana ortaklıklarının doğru olduğuna bizden şahitlik edecek hiçbir kimse yoktur. Şu anda hepimiz onlara tapınmanın batıl olduğunu kabul ediyoruz. Onlardan uzaklaştığımızı ilan ediyoruz.
Bundan dolayı bir sonraki âyet-i kerimede şöyle buyurulmaktadır:
48. “Önceden” Allah’tan başka “dua/ibadet ettikleri şeyler kaybolur gider.” Yani ömür boyu Allah’tan başkasına ibadet ederek bu konuda sahip oldukları inanç ve amelleri, batıl mabudların kendilerine fayda sağlayacaklarına ve onlardan azabı uzaklaştırıp Allah nezdinde şefaat edeceklerine dair kanaatleri ve inançları yok olup gidecektir. Bunun sonucunda çalışmaları boşa gitmiş ve zanları çürütülmüş olacak, Allah’a koştukları ortakların kendilerine hiçbir faydasının olmadığı ortaya çıkacaktır. Bu halde iken “artık kaçacak bir yerlerinin” bir kurtarıcının, bir sığınağın, bir barınağın “bulunmadığını” kesin olarak “anlarlar.” İşte Allah'a başkalarını ortak koşanların akıbeti budur. Allah, kendisine şirk koşmaktan sakınsınlar diye bunu kullarına açıklamaktadır.
Sa kay Allāh lamang iniugnay ang kaalaman sa Huling Sandali sapagkat Siya lamang ay nakaaalam kung kailan magaganap ito sapagkat hindi nakaaalam niyon ang iba pa sa Kanya. Walang lumalabas na anumang mga bunga mula sa mga sisidlan ng mga ito na nangangalaga sa mga ito at walang nagbubuntis na anumang babae ni nanganganak malibang nasa kaalaman Niya. Walang nakalulusot sa Kanya mula roon na anuman. Sa Araw na mananawagan si Allāh sa mga tagapagtambal na dating sumasamba kasama sa Kanya sa mga anito, habang nanunumbat sa kanila sa pagsamba nila sa mga iyon: "Nasaan ang mga katambal sa Akin na dati ninyong hinahaka-haka na sila ay mga katambal?" Magsasabi ang mga tagapagtambal: "Umaamin kami sa harapan Mo na walang isa sa amin na sasaksi ngayon na mayroon Kang katambal."
C’est Allah Seul qui détient la connaissance de la survenue de l’Heure. Il est ainsi le Seul à savoir quand elle surviendra et personne d’autre que Lui ne le sait. Nul fruit ne sort de l’enveloppe qui le préserve et nulle femelle ne conçoit ni ne met bas sans qu’Il ne le sache. Rien de tout cela ne Lui échappe. Le Jour de la Résurrection, Allah appellera les polythéistes qui Lui associaient des idoles et les réprimandera pour les avoir adorées en leur disant: Où sont ceux que vous prétendiez être Mes associés? Les polythéistes répondront: Nous reconnaissons maintenant devant Toi que personne d’entre nous n’atteste que Tu as un associé.
Hanya kepada Allah semata ilmu tentang hari Kiamat dikembalikan karena Dia semata yang mengetahui kapan datangnya, adapun selain-Nya maka tidak ada yang mengetahuinya. Tidak ada buah yang keluar dari kelopak yang menyangganya dan tidak ada wanita yang mengandung serta melahirkan kecuali Allah mengetahuinya, tidak ada sesuatu pun dari hal itu yang luput dari Allah. Pada hari di saat Allah memanggil orang-orang musyrikin yang menyembah berhala-berhala di samping menyembah Allah untuk mencela ibadah yang mereka lakukan, “Di manakah sekutu-sekutu yang kalian anggap sebagai sekutu-sekutu-Ku?" Lalu orang-orang musyrikin menjawab, “Kami mengaku di hadapan-Mu, tidak seorang pun dari kami yang bersaksi saat ini bahwa Engkau mempunyai sekutu-sekutu.”
Kod Njega je skriveno znanje o Smaku svijeta i samo On zna kada će se on desiti. U Njegovom znanju je i kada plod izbije iz cvjetnih čaški, kao i ono što žena u utrobi nosi i što će roditi. Ništa od toga Njemu ne promiče. Na Sudnjem danu, Allah Uzvišeni, koreći i sramoteći mušrike koji su pored Njega obožavali kipove, upitat će: "Gdje su oni koje ste Mi drugovima smatrali?" Mušrici će odgovoriti: "Pred Tobom priznajemo da među nama nema nikog ko će svjedok biti da Ti imaš sudruga."
Allāh solo conosce il momento dell'Ora, ed Egli solo sa quando avverrà, nessun altro, all'infuori di Lui, può saperlo. Non vi è un frutto che sorga dal luogo in cui è custodito o una donna che concepisce o partorisce senza che Egli ne sia Consapevole. Nulla di tutto ciò Gli sfugge, e il giorno in cui Allāh chiamerà gli idolatri che adoravano idoli assieme ad Allāh, rimproverandoli per averli adorati: "Dove sono quelli che dicevate fossero Miei soci?", gli idolatri diranno: "Confessiamo dinanzi a Te che nessuno di noi ora dichiara che hai un socio".
Les idoles qu’ils invoquaient seront absentes de leurs côtés et ils acquerront alors la certitude qu’ils n’ont aucune échappatoire au châtiment d’Allah.
Naglaho sa kanila ang dati nilang dinadalanginan na mga anito. Nakapagtiyak sila na walang matatakasan para sa kanila mula sa pagdurusang dulot ni Allāh at walang maiiwasan.
The springing of a fruit from a tree or the emerging of a live being from the womb of a mother is in essence the same as the emergence of the world of the Hereafter from the present world. What is fruit? It is the change of the fruitless into the fruitful. What is a human being? It is a non-human entity turning into a human being. The Hereafter, too, in fact, is the change of present existence into the Hereafter. The first type of change occurs before us every day. Then why should another, but greater change of a similar nature (i.e. the change of the present world into the world of the Hereafter) be incredible? The Day of the Hereafter will be the day of the final appearance of realities. When that Day arrives, all false bases on which human beings had built their lives will be demolished.
The idols that they used to call on will disappear from them and they will be certain that they will have no escape from Allah’s punishment.
Và những bụt tượng mà những kẻ đa thần đã thờ phượng đã bỏ mặt họ mà đi, và họ sẽ nhận ra rằng họ sẽ không tày nào thoát khỏi hình phạt của Allah được
Böylece önceden dua ve ibadet ettikleri putlar kendilerinden uzaklaşıp gitmişler, onlar da şunu iyi anlamışlardır ki, kendileri için Allah'ın azabından uzaklaşabilecekleri ne bir yer ve kurtulacakları ne bir konum vardır.
Nestat će onih kipova koje su dozivali i kojima su se molili, i tada će im biti sasvim jasno da od Allahove kazne nikud ne mogu pobjeći i da im nema izlaza.
Berhala-berhala yang dulu mereka sembah menghilang dari mereka dan mereka pun yakin bahwa bagi mereka tidak ada tempat berlari serta tidak ada jalan untuk lolos dari azab Allah.
E hanno dimenticato gli idoli che invocavano e si saranno resi conto che non potranno sfuggire alla punizione di Allāh né proteggersi da essa.
Los ídolos a los que solían invocar desaparecerán y estarán seguros de que no podrán escapar del castigo de Al-lah.
İnsan; sıhhat, mal, çocuk ve daha başka nimetleri istemekten bıkmaz. Fakat kendisine bir fakirlik veya hastalık dokunduğu zaman, o Allah'ın rahmetinden hemen ümidini kaybeder ve ümitsizliğe kapılır.
49- İnsan (Rabbinden dünyevi) iyilikler dilemekten usanmaz. Ama ona kötülük dokunursa hemen ye’se düşüp (O’ndan) ümidini tamamen keser.
50- Andolsun biz, kendisine dokunan bir sıkıntıdan sonra ona tarafımızdan bir rahmet tattırsak o, kesinlikle şöyle der:“Bu benim hakkımdır. Ben Kıyametin kopacağını da sanmıyorum. Eğer olur da Rabbime döndürülsem hiç şüphesiz O’nun katında benim için en güzeli vardır.” Andolsun Biz kâfirlere yaptıklarını haber vereceğiz ve kesinlikle onlara çok şiddetli bir azaptan tattıracağız.
51- Biz insana nimet verdiğimizde yüz çevirir ve yan çizip uzaklaşır. Ama ona kötülük isabet edince bu sefer de (bize) uzun uzadıya dua eder.
49. Bu buyruk, insan tabiatının mahiyetini haber vermekte, onun sabırsız ve dayanıksız olduğunu bildirmektedir. O, hayra karşı da şerre karşı da dirençsizdir. Ancak Yüce Allah’ın bu halden kemal derceye taşıdığı kimseler müstesnâdır. Yüce Allah şöyle buyurmaktadır:“İnsan (Rabbinden dünyevi) iyilikler dilemekten usanmaz.” Yüce Allah’tan kurtuluş, mal sahibi olmak, çocuk sahibi olmak vb. gibi dünya ihtiyaçlarını dilemeyi, dünyevi dileklerde bulunmayı her zaman sürdürür, bundan usanmaz. Bunun için de sürekli çalışır. Dünyanın azına da çoğuna da kanaat etmez. Dünyalıktan elde ettikleri, istediği kadar çok olsun yine de daha fazlasını istemeye devam eder. “Ama ona kötülük” hastalık, fakirlik, çeşitli belâlar vb. gibi hoşlanılmayan şeyler “dokunursa hemen ye’se düşüp (O’ndan) ümidini tamamen keser.” Allah’ın rahmetinden ümit keser. Bu belânın kendisini helâke götüreceğini zanneder. İstemediği ve hoşlanmadığı türlü sebeplerin üzerine gelişinden dolayı şaşırır kalır.
İman edip salih amel işleyenler ise böyle değildir. Onlara hayır, nimet ve sevdikleri bir şey isabet ettiğinde; bundan dolayı Yüce Allah’a şükrederler ve Allah’ın, üzerlerindeki bu nimetlerinin bir istidrac ve azap öncesi bir mühlet tanıma olmasından endişe ederler. Eğer canlarında, mallarında ve çoluk çocuklarında kendilerine bir musibet isabet edecek olursa, buna da sabrederler. Rablerinin lütfunu umar ve ümitsizliğe kapılmazlar.
50. Daha sonra Yüce Allah, şöyle buyurmaktadır:“Andolsun biz, kendisine dokunan bir sıkıntıdan sonra ona tarafımızdan bir rahmet tattırsak” yani hayır dilemekten usanmayan ve bir kötülük isabet ettikten sonra da ümidini kesen insana, Allah hastalığından afiyet vermek yahut fakirlikten sonra onu zenginleştirmek sureti ile ona bir rahmet verecek olursa o, Yüce Allah’a şükretmez.
Aksine haddi aşıp azar ve “kesinlikle şöyle der: Bu benim hakkımdır.” Yani ben böyle bir şeye layık olduğum için Allah, bunu bana vermiştir. “Ben Kıyametin kopacağını da sanmıyorum.”Bu, onun öldükten sonra dirilişi inkâr ettiğini göstermektedir. Bu tutumu ile o, Allah’ın kendisine tattırmış olduğu rahmet ve nimete karşı da nankörlük etmiş olur.“Eğer olur da Rabbime döndürülsem hiç şüphesiz O’nun katında benim için en güzeli vardır.” Yani Kıyametin kopacağını ve benim de Rabbime döneceğimi varsaysak dahi O’nun yanında benim için iyilik ve güzellik vardır. Dünya hayatında ben nimetlere kavuştuğum gibi âhirette de nimetlere nail olacağım.
Bu ise herhangi bir bilgiye dayanmaksızın Yüce Allah hakkında küstâhca söz söylemektir. Bundan dolayı Yüce Allah böyle birisini şu buyrukları ile tehdit etmektedir:“Andolsun Biz kâfirlere yaptıklarını haber vereceğiz ve kesinlikle onlara çok şiddetli bir azaptan tattıracağız.”
51. “Biz insana” sağlık, bol rızık veya başka herhangi bir “nimet verdiğimizde” Rabbinden ve O’na şükretmekten “yüz çevirir.” Kendisini beğenerek ve büyüklük taslayarak “yan çizip uzaklaşır.”“Ama ona” hastalık, fakirlik veya başka herhangi bir “kötülük isabet edince bu sefer de (bize) uzun uzadıya” sabırsızlığından dolayı oldukça fazla “dua eder.”
Ne darlıkta sabreder, ne de bollukta şükreder. Allah’ın hidâyete ilettiği ve lütufta bulunduğu kimseler bundan müstesnâdır.
L’être humain ne se lasse pas de demander d’avoir une bonne santé, de la richesse, une progéniture et d’autres bienfaits et si la pauvreté, la maladie ou autre l’atteignent, il désespère alors de la miséricorde d’Allah.
Čovjeku ne dosadi da traži zdravlje, imetak, potomke i druge blagodati, a ako ga zadesi siromaštvo, bolest ili neka druga nedaća, on odmah izgubi nadu u Allahovu milost.
Man is fickle when Ease comes to Him after Difficulty
Allah tells us that man never gets bored of asking his Lord for good things, such as wealth, physical health, etc., but if evil touches him -- i.e., trials and difficulties or poverty --
فَيَئُوسٌ قَنُوطٌ
(then he gives up all hope and is lost in despair.), i.e., he thinks that he will never experience anything good again.
وَلَئِنْ أَذَقْنَـهُ رَحْمَةً مِّنَّا مِن بَعْدِ ضَرَّآءَ مَسَّتْهُ لَيَقُولَنَّ هَـذَا لِى
(And truly, if We give him a taste of mercy from Us, after some adversity has touched him, he is sure to say: "This is due to my (merit)...") means, if something good happens to him or some provision comes to him after a period of difficulty, he says, `this is because of me, because I deserve this from my Lord.'
وَمَآ أَظُنُّ السَّاعَةَ قَائِمَةً
(I think not that the Hour will be established.) means, he does not believe that the Hour will come. So when he is given some blessing, he becomes careless, arrogant and ungrateful, as Allah says:
كَلاَّ إِنَّ الإِنسَـنَ لَيَطْغَى - أَن رَّءَاهُ اسْتَغْنَى
(Nay! Verily, man does transgress. Because he considers himself self-sufficient.) (96:6)
وَلَئِن رُّجِّعْتُ إِلَى رَبِّى إِنَّ لِى عِندَهُ لَلْحُسْنَى
(But if I am brought back to my Lord, surely there will be for me the best with Him.) means, `if there is a Hereafter after all, then my Lord will be generous and kind to me just as He was in this world.' So he expects Allah to do him favors in spite of his bad deeds and lack of certain faith. Allah says:
فَلَنُنَبِّئَنَّ الَّذِينَ كَفَرُواْ بِمَا عَمِلُواْ وَلَنُذِيقَنَّهُمْ مِّنْ عَذَابٍ غَلِيظٍ
(Then, We verily will show to the disbelievers what they have done, and We shall make them taste a severe torment.) Thus Allah threatens punishment and vengeance to those whose conduct and belief is like that.
وَإِذَآ أَنْعَمْنَا عَلَى الإنْسَـنِ أَعْرَضَ وَنَأَى بِجَانِبِهِ
(And when We show favor to man, he turns away and becomes arrogant;) means, he turns away from doing acts of obedience and is too proud to obey the commands of Allah. This is like the Ayah:
فَتَوَلَّى بِرُكْنِهِ
(But Fir`awn turned away along with his hosts) (51:39).
وَإِذَا مَسَّهُ الشَّرُّ
(but when evil touches him,) means, difficulties,
فَذُو دُعَآءٍ عَرِيضٍ
(then he has recourse to long supplications.) means, he asks at length for one thing. Long supplications are those which are long on words and short on meaning. The opposite is concise speech which is brief but full of meaning. And Allah says:
وَإِذَا مَسَّ الإِنسَـنَ الضُّرُّ دَعَانَا لِجَنبِهِ أَوْ قَاعِدًا أَوْ قَآئِمًا فَلَمَّا كَشَفْنَا عَنْهُ ضُرَّهُ مَرَّ كَأَن لَّمْ يَدْعُنَآ إِلَى ضُرٍّ مَّسَّهُ
(And when harm touches man, he invokes Us, lying on his side, or sitting or standing. But when We have removed his harm from him, he passes on as if he had never invoked Us for a harm that touched him!) (10:12)
"Manusia tidak jemu memohon kebaikan, dan jika mereka ditimpa malapetaka, maka dia menjadi putus asa lagi putus ha-rapan. Dan jika Kami merasakan kepadanya sesuatu rahmat dari Kami sesudah dia ditimpa kesusahan, pastilah dia berkata, 'Ini adalah hakku, dan aku tidak yakin bahwa Hari Kiamat itu akan datang. Dan jika aku dikembalikan kepada Rabbku, maka sesung-guhnya aku akan memperoleh kebaikan di sisiNya.' Maka Kami benar-benar akan memberitakan kepada orang-orang kafir apa yang telah mereka kerjakan dan akan Kami rasakan kepada mereka azab yang keras. Dan apabila Kami memberikan nikmat kepada manusia, ia berpaling dan menjauhkan diri; tetapi apabila ia di-timpa malapetaka, maka ia banyak berdoa." (Fushshilat: 49-51).
(49) Ini adalah informasi tentang tabiat manusia sebagai-mana adanya, tidak mempunyai kesabaran dan ketangguhan da-lam melakukan kebaikan maupun mencegah diri dari keburukan kecuali orang dipindahkan oleh Allah dari kondisi ini ke tingkat kesempurnaan, seraya berfirman, ﴾ لَّا يَسۡـَٔمُ ٱلۡإِنسَٰنُ مِن دُعَآءِ ٱلۡخَيۡرِ ﴿ "Manusia tidak jemu memohon kebaikan," maksudnya, manusia tidak bosan berdoa kepada Allah untuk meminta kekayaan, harta, anak, dan berbagai tuntutan duniawi lainnya, dan ia terus melakukan itu, ia tidak pernah merasa puas dengan yang sedikit maupun dengan yang banyak darinya. Sekalipun ia telah memperoleh kekayaan dunia secukupnya, ia akan terus mencari untuk menambah.
﴾ وَإِن مَّسَّهُ ٱلشَّرُّ ﴿ "Dan jika mereka ditimpa malapetaka," maksud-nya, sesuatu yang tidak disukai, seperti penyakit, kefakiran dan berbagai cobaan lainnya, ﴾ فَيَـُٔوسٞ قَنُوطٞ ﴿ "maka dia menjadi putus asa lagi putus harapan." Maksudnya, ia berputus asa dari rahmat Allah سبحانه وتعالى, dan ia mengira bahwa cobaan itulah yang menentukan kebina-saannya, dan ia merasa terganggu dengan datangnya berbagai sebab yang tidak seperti apa yang ia suka dan ia cari.
Kecuali orang-orang yang beriman dan beramal shalih. Orang-orang yang beriman apabila dikaruniai kebaikan, kenikmatan dan apa-apa yang disukai maka mereka bersyukur kepada Allah سبحانه وتعالى, dan mereka khawatir kalau karunia-karunia Allah itu menjadi istidraj dan imhal (baca: azab yang ditimpakan secara perlahan. Pent). Dan jika mereka ditimpa suatu musibah pada diri, harta benda, atau pada anak-anak mereka, maka mereka sabar dan berharap akan karunia Rabbnya; mereka tidak berputus asa.
(50) Kemudian Allah berfirman, ﴾ وَلَئِنۡ أَذَقۡنَٰهُ ﴿ "Dan jika Kami merasakan kepadanya," maksudnya, kepada manusia yang tidak pernah bosan memohon kebaikan tersebut, dan apabila ia ditimpa keburukan lalu berputus asa, ﴾ رَحۡمَةٗ مِّنَّا ﴿ "sesuatu rahmat dari Kami," yakni, setelah keburukan yang menimpanya itu, yaitu dengan disembuhkan dari sakitnya, atau Allah berikan kekayaan padanya dari kefakirannya, maka ia tidak bersyukur kepada Allah سبحانه وتعالى. Ia congkak dan semena-mena dan berkata, ﴾ هَٰذَا لِي ﴿ "Ini adalah hakku." Artinya, ia datang kepadaku karena aku memang pantas dan ber-hak mendapatkannya, ﴾ وَمَآ أَظُنُّ ٱلسَّاعَةَ قَآئِمَةٗ ﴿ "dan aku tidak yakin bahwa Hari Kiamat itu akan datang." Ini adalah sikap ingkarnya terhadap kebangkitan dan sikap kufurnya terhadap nikmat dan rahmat yang Allah berikan kepadanya untuk ia nikmati. ﴾ وَلَئِن رُّجِعۡتُ إِلَىٰ رَبِّيٓ إِنَّ لِي عِندَهُۥ لَلۡحُسۡنَىٰۚ ﴿ "Dan jika aku dikembalikan kepada Rabbku, maka sesungguhnya aku akan memperoleh kebaikan di sisiNya." Maksudnya, andai pun kiamat itu pasti dan aku akan dikembalikan kepada Allah, maka aku pasti memperoleh yang terbaik di sisiNya. Sebagaimana kenik-matan telah aku raih di dunia, maka sedemikian pula akan aku peroleh di akhirat nanti!
Ini benar-benar merupakan kelancangan dan perkataan ter-hadap Allah tanpa dasar ilmu. Maka dari itu Allah mengancamnya dengan FirmanNya, ﴾ فَلَنُنَبِّئَنَّ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ بِمَا عَمِلُواْ وَلَنُذِيقَنَّهُم مِّنۡ عَذَابٍ غَلِيظٖ ﴿ "Maka Kami benar-benar akan memberitakan kepada orang-orang kafir apa yang telah mereka kerjakan dan akan Kami rasakan kepada mereka azab yang keras," yakni, yang sangat dahsyat sekali.
(51) ﴾ وَإِذَآ أَنۡعَمۡنَا عَلَى ٱلۡإِنسَٰنِ ﴿ "Dan apabila Kami memberikan nikmat kepada manusia," berupa kesehatan, rizki, atau lainnya ﴾ أَعۡرَضَ ﴿ "ia berpaling" dari Rabbnya dan dari mensyukuriNya, ﴾ وَنَـَٔا ﴿ "dan men-jauhkan diri," maksudnya, menghindarkan diri ﴾ بِجَانِبِهِۦ ﴿ "di samping-Nya," dengan sikap takjub dan sombong. ﴾ وَإِذَا مَسَّهُ ٱلشَّرُّ ﴿ "Tetapi apabila ia ditimpa malapetaka," maksudnya, penyakit, kefakiran atau lainnya, ﴾ فَذُو دُعَآءٍ ﴿ "maka ia banyak berdoa," sangat sering sekali berdoa karena tidak mempunyai kesabaran.
Tidak ada kesabaran saat ditimpa kesusahan dan tidak ada syukur saat mendapat kelapangan, kecuali orang yang diberi hida-yah oleh Allah dan diberi karuniaNya.
La persona non si stanca di implorare salute, beni, figli e altre grazie. Se viene afflitto dalla povertà, dalla malattia o cose simili, dispera molto della Misericordia di Allāh e si rassegna del fatto che non la otterrà.
Manusia tidak pernah bosan meminta kesehatan, harta kekayaan, anak, dan nikmat-nikmat dunia lainnya, namun bila manusia ditimpa penyakit, kemiskinan, atau lainnya maka dia banyak berputus asa dan putus harapan dari rahmat Allah.
Hindi nagsasawa ang tao sa paghiling ng kalusugan, yaman, anak, at iba pa roon kabilang sa mga biyaya. Kung may tumama sa kanya na karalitaan o karamdaman o tulad niyon, siya ay madalas ang pagkawala ng pag-asa at ang pagkalagot ng pag-asa sa awa ni Allāh.
Man does not tire of asking for health, wealth, children and other favours. If he is afflicted by poverty, sickness and the like then he becomes extremely despondent of Allah’s mercy.
Con người không ngừng cầu xin về sức khỏe, tiền bạc, con cái, và những hồng ân khác cho bản thân mình. Nhưng khi gặp phải nghèo khó, ốm đau bệnh tật, hay các thứ tương tự khác thì đa số nhân loại lại tuyệt vọng và buông xuôi trước sự khoan dung của Allah.
El ser humano no se cansa de pedir salud, riqueza, hijos y otros favores. Pero si es afligido por la pobreza, la enfermedad y demás, se desanima de la misericordia de Al-lah.
Bila Kami memberi manusia kesehatan, kecukupan, dan keselamatan sesudah ujian dan penyakit yang menimpanya maka manusia akan berkata, “Ini milikku karena aku memang berhak dan layak mendapatkannya, aku tidak yakin hari Kiamat akan datang. Seandainya pun hari Kiamat datang, maka aku tetap memiliki kecukupan dan harta di sisi Allah, sebagaimana di dunia ini Allah memberiku kenikmatan karena aku memang berhak maka Allah akan memberiku kenikmatan juga di akhirat.” Kami akan mengabari orang-orang yang kafir kepada Allah karena melakukan kekufuran dan kemaksiatan dan Kami akan membuat mereka merasakan azab yang sangat berat.
Ako mu dadnemo zdravlje i bogatstvo poslije nesreće ili bolesti koja ga zadesi, on će zacijelo reći: “Ovo je moje i ja sam to zaslužio, i ja ne mislim da će Čas sudnji doći. A ako se i desi Smak svijeta, kod Allaha me čeka bogatstvo i imetak. I kao što mi je Allah na dunjaluku dao blagodati jer sam to zaslužio, dat će mi ih i na onome svijetu.” A Mi ćemo one koji nisu vjerovali u Allaha, sasvim sigurno, o njihovom nevjerovanju i grijesima koje su činili, obavijestiti i da iskuse patnju tešku – doista ćemo im dati.
Và khi TA cho họ nếm được hương vị của sự giàu sang, được sức khỏe, và hưng thịnh sau khi họ đã trải qua thử thách của bệnh tật thì chắc chắn họ sẽ nói: Đó là do tôi, vì tôi có khả năng cũng như tôi rất xứng đáng có những thứ tốt đẹp, phú quý giàu sang, và hẳn là Giờ Tận Thế sẽ không đến, và cho dù Giờ Tận Thế có đến đi chăng thì Allah cũng sẽ ban cho tôi sự giàu sang phú quý. Tương tự như tôi đã có được ở trên trần gian bằng chính công sức của tôi nên ở Ngày Sau tôi cũng sẽ được như vậy. Nhưng chắc chắn TA sẽ sớm cho những kẻ phủ nhận Allah biết được những điều mà họ đã phủ nhận và tội lỗi, và TA sẽ cho họ nếm một hình phạt vô cùng đau đớn và khủng khiếp
Talagang kung nagpalasap Kami sa kanya mula sa Amin ng isang kalusugan, isang pagkayaman, isang kagalingan matapos ng isang pagsubok, at isang karamdamang tumama sa kanya ay talagang magsasabi nga siya: "Ito ay ukol sa akin dahil ako ay nababagay para rito at karapat-dapat. Hindi ako nagpapalagay na ang Huling Sandali ay sasapit. Talagang kung ipagpapalagay na ang Huling Sandali ay sasapit, tunay na ukol sa akin sa ganang kay Allāh ang pagkayaman at ang yaman sapagkat kung paanong nagbiyaya Siya sa akin sa Mundo dahil sa pagiging karapat-dapat ko roon, magbibiyaya Siya sa akin sa Kabilang-buhay. Talagang magpapabatid nga sa mga tumangging sumampalataya kay Allāh ng ginawa nila na kawalang-pananampalataya at mga pagsuway at talagang magpapalasap nga sa kanila ng isang pagdurusang malubha sa katindihan.
Lorsque Nous le faisons goûter à la santé et à la richesse et que Nous le rétablissons après un malheur ou une maladie, il dit: Ceci m’appartient. Je le mérite et je ne pense pas que l’Heure surviendra. Même si celle-ci survenait, je trouverai auprès d’Allah la richesse qui me revient, car tout comme Il m’accorda Ses bienfaits dans le bas monde parce que je les mérite, Il me les accordera dans l’au-delà. Nous informerons alors ceux qui ont mécru en Allah de la mécréance et des péchés dont ils étaient coupables et Nous leur ferons assurément goûter un châtiment extrêmement terrible.
Ve eğer kendisine dokunan bir sıkıntıdan ve hastalıktan sonra, ona kendi katımızdan bir sıhhat, zenginlik ve afiyet tattıracak olsak mutlaka şöyle der: "Ben buna layığım ve bunu hak ediyorum. Kıyametin kopacağını zannetmiyorum ve eğer kıyametin kopacağını varsaysak dahi benim Allah katında malım ve zenginliğim vardır. Onu hak ettiğimden dolayı bu nimeti bana dünyada verdiği gibi ahirette de bana verir." Biz, Allah'ı küfredenlere yaptıkları küfürleri ve işlemiş oldukları günahları mutlaka haber vereceğiz ve mutlaka en ağır azabı onlara tattıracağız.
If I have to let him taste from Me health, riches and well-being after difficulty and sickness that afflicted him he will certainly say: This is mine, because I am worthy and deserving of it. I do not think the hour will take place. If it is assumed that the hour will take place then I will have the very best by Allah. Just as He favoured me in the world because I was deserving of that, He will favour me in the afterlife. I will certainly tell those who rejected Allah about the disbelief and the sins they did and I will make them taste a punishment of extreme severity.
Si lo agracio con salud, riquezas y bienestar después de las dificultades y la enfermedad que lo afligieron, ciertamente dirá: “Esto es mío, porque soy digno y merecedor de ello. No creo que la Hora del Juicio llegue. Si se supone que la Hora tenga lugar, obtendré lo mejor de Al-lah. Así como me favoreció en este mundo porque lo merecía, también me favorecerá en la otra vida”. En verdad les diré a aquellos que rechazaron a Al-lah sobre la incredulidad y los pecados lo que cometieron, y les haré sufrir un castigo terrible.
E se lo facciamo godere di salute, benessere e ricchezza, dopo essere stato afflitto dalla malattia, dice: "Questo è mio perché me lo sono meritato, e non credo che l'Ora giungerà; e anche ammettiamo giunga, otterrò, presso Allāh, beni e ricchezze; così come in vita mi ha concesso le Sue grazie, poiché me le merito, altrettanto farà nell'Aldilà". Informeremo coloro che non credono in Allāh degli atti di miscredenza e dei peccati che hanno commesso, e faremo provare loro la più dura punizione.
The moment of crisis for a man is the moment of self-discovery. So, when he is confronted with adversity, he forgets self-conceit and starts remembering God. At that time, he realises that he is the subject or servant of God and God is his Deity. But, when God gives him relief from his trouble and blesses him with amenities, he immediately forgets his earlier position. He links the grace of God bestowed upon him with the cause-and-effect chain and considers it to be result of his own devices and abilities. He develops a perverse mentality according to which he thinks that the only life is that of this world, and that there will be no reckoning in the Court of God. Furthermore, his prosperity leads him into the misunderstanding that since he is well-off here, he will definitely be well-off in the hereafter also.
Biz insana sıhhat, afiyet gibi nimetler verdiğimiz zaman Allah'ın zikrinden ve O'na itaat etmekten gaflete düşer, kibirlenerek yüz çevirir. Ona hastalık ve fakirlik gibi bir sıkıntı başına gelince de üzerinden sıkıntısını gidermesi için Allah'a çokca dua eder. O Rabbi, kendisine nimet verdiği zaman O'na şükretmez. Ona bir bela verdiğinde ise o belaya da sabretmez.
Kada čovjeku milost Svoju i blagodati darujemo, u vidu zdravlja i dr., on se okreće i bude nemaran spram spominjanja Allaha, i udalji se oholo od Njega, a kad ga bolest, siromaštvo ili neka druga nevolja dotakne, onda se dugo Allahu obraća i moli Ga da ukloni nedaću koja ga je pogodila. Takav se ne zahvaljuje Allahu na blagodatima koje mu daje, niti je strpljiv na iskušenjima i nedaćama koje ga zadese.
When I bless man with the favour of health, well-being and the like, he becomes unmindful of Allah’s remembrance and obedience and turns away in pride. When sickness, poverty and the like afflict him then he becomes one of long supplication to Allah, complaining to Him of what has afflicted him for Him to remove it. He does not thank His Lord when He blesses him and is not patient when He tests him.
Kapag nagbiyaya si Allāh sa tao ng biyaya ng kalusugan, kagalingan, at tulad nito, nalilingat siya sa pag-alaala at pagtalima kay Allāh, at nagtatalikod ng sarili niya dala ng pagpapakamalaki. Kapag may sumaling sa kanya na isang karamdaman, karalitaan, at tulad niyan, siya ay may panalanging marami kay Allāh, na idinadaing kay Allāh ang anumang sumaling sa kanya mula riyan upang alisin Niya iyan sa kanya. Siya ay hindi nagpapasalamat sa Panginoon niya kapag nagbiyaya sa kanya at hindi nagtitiis sa pagsubok kapag sinubok siya.
Và khi TA ban ân huệ cho nhân loại bằng việc ban cho y sức khỏe, cho y được hưng thịnh, và các thứ tương tự khác thì con người lại xao lãng với việc tụng niệm Allah và phục tùng Ngài, chẳng những thế y còn kiêu ngạo tự cao trước ân huệ của Allah. Rồi khi lâm vào bệnh tật, nghèo khổ, và các thứ tương tự thì nhân loại lại cầu xin Allah liên tục, y kể lệ than khóc về những gì y mắc phải để Ngài giải cứu y, nhưng y lại không biết ơn Thượng Đế của y khi được ban ân huệ cũng như không nhẫn nại trước thử thách đã an bày cho y.
Lorsque Nous faisons don à l’être humain du bienfait de la santé, du confort et d’autres bienfaits, il oublie d’évoquer Allah et de Lui obéir et se détourne par orgueil. Mais lorsque la maladie, la pauvreté ou d’autres malheurs le touchent, il invoque Allah avec insistance et se plaint à Lui de ce qui l’a atteint afin qu’Il l’en défasse. Il n’est ainsi pas reconnaissant envers son Seigneur lorsqu’Il le comble de bienfaits, et il ne patiente pas lorsqu’il est éprouvé par des malheurs.
Cuando bendigo al ser humano con el favor de la salud, el bienestar y otras cosas, luego se olvida de obedecer a Al-lah y se aleja soberbio. Cuando la enfermedad, la pobreza y cosas similares lo afligen, entonces vuelve a suplicar a Al-lah, quejándose de lo que lo afligió para que se lo quite, pero no le agradece a Su Señor cuando lo bendice y no es paciente cuando lo prueba.
Commentary
فَذُو دُعَاءٍ عَرِيضٍ (he is full of broad prayers - 51.) The nature of an infidel is being stated here that when Allah Almighty bestows upon him the good things: wealth, honor and peace, the infidel gets so involved in them and so intoxicated with them that he becomes even more distant from the true Benefactor, Allah Almighty, and his pride and heedlessness increase even more. But when he faces some distress, then he starts long and lengthy supplications to Allah Almighty. Here the Qur'an has used the word ` broad' to describe their lengthy supplications, because what is wider will automatically be longer too. That is why, when describing the span of Paradise, Allah Almighty has used the word عَرْضُهَا السَّمَاوَاتُ وَالْأَرْضُ (a paradise the width of which spans the heavens and the earth - 3: 133)
Lengthy supplications in themselves are praiseworthy and desirable as is proved by authentic ahadith about the etiquettes of supplication where it is mentioned that, while praying to Allah Ta’ ala, beseeching tearfully and repeatedly is desirable. (Bukhari and Muslim) Therefore, the denunciation of the infidel is actually not for lengthy supplications, but for his mean disposition that when Allah blesses him with His bounties, he gets intoxicated with arrogance and pride, and when he faces distress, he keeps on praying in a way of wailing and complaining about his difficulties, as is the habit of heedless people; the intent is not to supplicate, but to wail about his misfortunes and to keep on telling the people about it. (Allah knows best).
E se concediamo alla gente la grazia della salute e del benessere e così via, essa trascura l'invocazione di Allāh e l'obbedienza Lui dovuta e diviene avversa per superbia. E se la affligge una malattia, la povertà o cose simili, prega molto Allāh e si lamenta presso di Lui affinché la liberi dalle sue sofferenze. Ringrazia il Suo Dio quando le concede delle grazie e non sopporta le disgrazie che la affliggono.
Jika Kami memberi manusia nikmat berupa kesehatan, keselamatan, dan yang sepertinya maka manusia lalai dari mengingat Allah maupun menaati-Nya, bahkan dia berpaling ke samping dengan kesombongan. Namun, bila manusia ditimpa musibah berupa penyakit, kemiskinan, dan yang sepertinya maka ia akan berdoa kepada Allah berulang kali untuk mengadukan apa yang menimpanya kepada Allah agar Allah mengangkatnya. Ia tidak bersyukur kepada Tuhannya bila Dia memberinya kenikmatan dan tidak pula bersabar atas ujian Tuhannya manakala Dia mengujinya.
Mensajero, diles a estos idólatras que Me rechazan: “Díganme, si este Corán fue concedido por Al-lah y luego lo rechazaran y no creen en él, ¿cuál sería su condición? No hay nadie más desviado que la persona obstinada contra la verdad a pesar de su claridad y evidencia.
Di', o Messaggero, a questi bugiardi idolatri: "Ditemi, se questo Corano proviene da Allāh, e poi lo rinnegate e lo smentite, quali saranno le vostre condizioni?! Chi è più sviato di chi si ostina ad avversare la verità, nonostante la sua evidenza, la chiarezza e la forza delle sue prove?!"
Katakanlah -wahai Rasul- kepada orang-orang musyrikin yang mendustakan itu, “Katakanlah kepadaku, bila Al-Qur`ān ini datang dari Allah kemudian kalian mengingkarinya dan mendustakannya, bagaimana keadaan kalian? Siapa yang lebih tersesat daripada orang yang selalu menentang kebenaran sekalipun kebenaran itu jelas, nyata dan kuat?”
Reci, o Poslaniče ovim mušricima koji poriču: “Šta mislite, ako je Kur’an od Allaha, a vi u njega nećete da vjerujete i poričete ga – kakvo će tada biti vaše stanje i ko je onda u većoj zabludi od onoga koji je u protivrječju dalekom od Istine, iako je ona jasna i jaka?”
Ô Messager, dis à ces polythéistes dénégateurs: Dites-moi, si ce Coran provient d’Allah et que malgré cela vous mécroyez et le traitez de mensonge, qu’adviendra-t-il de vous? Qui est plus égaré que celui qui s’oppose obstinément à la vérité malgré sa limpidité et malgré la force et la supériorité de ses arguments?
Sabihin mo, O Sugo, sa mga tagapagtambal na tagapagpasinungaling na ito: "Magpabatid kayo sa akin kung ang Qur’an na ito ay mula sa ganang kay Allāh, pagkatapos tumanggi kayong sumampalataya rito at nagpasinungaling kayo rito, magiging papaano ang kalagayan ninyo? Sino pa ang higit na ligaw kaysa sa sinumang siya ay nasa isang pagmamatigas sa katotohanan sa kabila ng paglitaw nito at kaliwanagan ng katwiran niyon at lakas nito?"
52- De ki:“Söyleyin bana! Eğer o (Kur'ân), Allah tarafından ise ve siz de onu inkâr etmişseniz bu durumda (haktan) çok uzak bir ihtilafa düşen (sizlerden) daha sapık kim olabilir?”
53- O (Kur'ân’ın) gerçeğin ta kendisi olduğu kendilerine apaçık belli oluncaya kadar delillerimizi onlara hem dış dünyada hem de kendi nefislerinde göstereceğiz. Rabbinin her şeye şahit olması yetmez mi?
54- Şunu bilin ki onlar, Rablerine kavuşmaktan yana şüphe içindedirler. Yine bilin ki Allah, her şeyi (ilmiyle) kuşatmıştır.
52. Şu Kur’ân’ı yalanlayan, küfre ve nankörlüğe hızlıca koşan kimselere “de ki: Söyleyin bana! Eğer o” yani bu Kur’ân-ı Kerîm, şüphesiz ve tereddütsüz olarak “Allah tarafından ise ve siz de onu inkâr etmişseniz bu durumda” Allah’a ve Rasûlüne karşı inatlaşarak “ (haktan) çok uzak bir ihtilafa düşen (sizlerden) daha sapık kim olabilir?”
Çünkü siz, hakkı ve doğruyu açıkça öğrendikten sonra haktan yüz çevirdiniz. Batıla ve cahilliğe yöneldiniz. O halde sizler insanların en sapığı ve en zalimisiniz.
Şâyet sizlerin bunun doğruluğu ve gerçekliği hususunda herhangi bir şüpheniz varsa veya bunu dile getirecek olursanız hiç şüphesiz Allah, buna dair birtakım âyetlerini size gösterecektir. Bu konuda da Yüce Allah, şöyle buyurmaktadır:
53. “O (Kur'ân’ın)” ve onun ihtiva ettiği hakikatlerin “gerçeğin ta kendisi olduğu kendilerine” göstereceğimiz deliller ve en ufak bir şüpheyi kabul etmeyecek tam bir açıklama ile “apaçık belli oluncaya kadar delillerimizi onlara hem dış dünyada” göklerdeki ve yerdeki delillerle, Yüce Allah’ın meydana getirdiği ve basiretli kimselere hakkı gösteren pek büyük olaylarla bu türden delilleri hem dış dünyalarında “hem de kendi nefislerinde” kendi bedenlerinde bulunan Yüce Allah’ın harikulade delilleri, hayret verici sanatı, göz kamaştırıcı kudretini gösteren deliller ile inkarcıların ibretli cezalara çarptırılarak mü’minlere yardım olunması vb. gibi delilleri “göstereceğiz.”Nitekim Yüce Allah, bunları gerçekleştirmiş, kullarına hakkın kendileri vasıtası ile açıkça ortaya çıkacağı türden deliller göstermiştir. Ancak dilediğini imana muvaffak kılan ve dilediğini bu hususta yardımsız bırakan, Yüce Allah’tır.“Rabbinin her şeye şahit olması yetmez mi?” Yani Kur’ân-ı Kerîm’in hak oluşuna, onu getirenin doğru söylediğine Allah’ın şahitliği onlara yetmiyor mu? Çünkü Yüce Allah, peygamberini tasdik ederek lehine şahitlik etmiştir. Şahitlik edenlerin en doğrusu da O’dur. O, onu desteklemiş ve bu hususta şüphe edenler için sözlü şahitliği de ihtiva edecek şekilde ona yardımcı olmuştur.
54. “Şunu bilin ki onlar Rablerine kavuşmaktan yana şüphe içindedirler.”Öldükten sonra diriliş ve Kıyamet günü hakkında şüphe etmektedirler. Onlara göre dünya yurdundan başka gidilecek yer yoktur. Bunun için âhiret için çalışmazlar ve ona iltifat etmezler.“Yine bilin ki O” ilmi, kudreti ve izzeti ile “her şeyi kuşatmıştır.”
Fussilet sûresinin tefsiri -Yüce Allah’ın lütfu ile- burada sona ermektedir.
***
If God’s bounties are bestowed on anyone, he should take it as God’s Grace and be grateful to Him. But it is man’s wont to become arrogant on receiving favours. When he gets into trouble, however, he starts pleading with God to help him. But invocations made under compulsion have no value in the eyes of God. Man would be truly virtuous only if he bowed down before God in times of comfort as well as in times of trouble. The Truth does not compel anybody: submission to it should be voluntary. So, those who do not have any compulsion to make this obeisance ignore the Truth, for in material terms, they see no harm likely to befall them for doing so.
-Ey Resul!- Bu yalanlayan müşriklere de ki: "Eğer bu Kur'an, Allah tarafından olup da sonra siz de onu inkâr edip,yalanlamışsanız o zaman haliniz nasıl olur? Hakkın ortaya çıkması ve delilinin de apaçık olması ile beraber hakka karşı inat eden kimseden daha sapık kim olabilir?
O Messenger! Say to these idolaters who reject: Tell me, if this Qur’ān was from Allah and then you rejected and disbelieved in it, what will be your condition? Who is more wrong than the person who is stubborn towards the truth despites its appearance and the clarity and strength of its evidence.
Ngươi - hỡi Thiên Sứ - hãy bảo những kẻ đa thần dối trá: Các vị hãy cho Ta biết, khi mà Qur'an là do Allah ban xuống, sau đó các vị lại phủ nhận Nó cũng như không tin tưởng vào Nó thì tình trạng của các vị sẽ trở nên như thế nào!? Rồi ai sẽ là người lầm lạc hơn đám người một mực chống đối chân lý sau khi biết rõ ràng các bằng chứng sắt thép của Nó?
"Katakanlah, 'Bagaimana pendapatmu jika ia datang dari sisi Allah, kemudian kamu mengingkarinya. Siapakah yang lebih sesat daripada orang yang selalu berada dalam penyimpangan yang jauh?' Kami akan memperlihatkan kepada mereka tanda-tanda Kami di segenap ufuk dan pada diri mereka sendiri, sehingga jelaslah bagi mereka bahwa ia itu benar. Dan apakah Rabbmu tidak cukup bahwa sesungguhnya Dia menyaksikan segala sesuatu? Ingatlah, bahwa sesungguhnya mereka adalah dalam keraguan tentang pertemuan dengan Rabb mereka. Ingatlah, bahwa sesung-guhnya Dia Maha Meliputi segala sesuatu." (Fushshilat: 52-54).
(52) ﴾ قُلۡ ﴿ "Katakanlah" kepada mereka yang mendustakan al-Qur`an, yang berlomba memilih kekafiran, ﴾ أَرَءَيۡتُمۡ إِن كَانَ ﴿ "Ba-gaimana pendapatmu jika ia" maksudnya, al-Qur`an ini, ﴾ مِنۡ عِندِ ٱللَّهِ ﴿ "datang dari sisi Allah," tanpa keraguan dan kebimbangan, ﴾ ثُمَّ كَفَرۡتُم بِهِۦ مَنۡ أَضَلُّ مِمَّنۡ هُوَ فِي شِقَاقِۭ بَعِيدٖ ﴿ "kemudian kamu mengingkarinya. Siapakah yang lebih sesat daripada orang yang selalu berada dalam penyimpangan yang jauh?" Yakni, menentang Allah dan RasulNya. Sebab sudah tampak jelas bagi kalian kebenaran dan yang benar, lalu kalian berpaling darinya, bukan kepada yang benar, melainkan kepada kebatilan dan kebodohan. Maka dengan demikian kalian menjadi manusia yang paling sesat dan paling zhalim.
(53) Jika kalian mengatakan atau kalian ragu terhadap ke-benaran dan hakikatnya, maka Allah akan menegakkan terhadap kalian dan akan memperlihatkan kepada kalian tanda-tandaNya di ufuq, seperti tanda-tanda (ayat-ayat)Nya yang ada di langit dan di bumi dan apa-apa yang Allah سبحانه وتعالى timbulkan dari berbagai keja-dian luar biasa yang menunjukkan kepada kebenaran bagi orang yang mencari tahu, ﴾ وَفِيٓ أَنفُسِهِمۡ ﴿ "dan pada diri mereka sendiri," dari apa-apa yang diliputi oleh raga mereka berupa keindahan ciptaan (tanda-tanda kekuasan) Allah dan betapa luar biasanya kekuasaan-Nya, dan pada berbagai azab dan bencana yang menimpa orang-orang yang mendustakan, serta pada kemenangan orang-orang yang beriman, ﴾ حَتَّىٰ يَتَبَيَّنَ لَهُمۡ ﴿ "sehingga jelaslah bagi mereka" dari tanda-tanda itu dengan penjelasan yang tidak ada keraguannya, ﴾ أَنَّهُ ٱلۡحَقُّۗ ﴿ "bahwa ia benar" dan apa yang dikandungnya pun benar.
Allah سبحانه وتعالى telah melakukan hal itu, dan Allah telah memperli-hatkan kepada hamba-hambaNya sebagian dari ayat-ayat (tanda-tanda) yang dengannya menjadi terbukti bahwa al-Qur`an itu benar. Akan tetapi Allah-lah yang memberikan bimbingan dan taufikNya kepada siapa saja yang Dia kehendaki untuk beriman, dan yang menelantarkan siapa saja yang Dia kehendaki.
﴾ أَوَلَمۡ يَكۡفِ بِرَبِّكَ أَنَّهُۥ عَلَىٰ كُلِّ شَيۡءٖ شَهِيدٌ ﴿ "Dan apakah Rabbmu tidak cukup bahwa sesungguhnya Dia menyaksikan segala sesuatu?" Maksudnya, apakah tidak cukup kesaksian Allah سبحانه وتعالى bagi mereka untuk mem-buktikan bahwa al-Qur`an ini adalah benar dan orang yang mem-bawanya adalah seorang yang jujur, yaitu kesaksian Allah سبحانه وتعالى yang telah mempersaksikan kebenarannya, dan Dia adalah sebenar-benar saksi, dan Dia juga telah mendukungnya dan memberikannya per-tolongan yang mengandung makna kesaksianNya bagi siapa saja yang meragukannya.
(54) ﴾ أَلَآ إِنَّهُمۡ فِي مِرۡيَةٖ مِّن لِّقَآءِ رَبِّهِمۡۗ ﴿ "Ingatlah, bahwa sesungguhnya mereka adalah dalam keraguan tentang pertemuan dengan Rabb mereka," maksudnya, berada dalam kebimbangan atas kebenaran kebang-kitan dan Hari Kiamat dan mereka tidak mempunyai negeri lain selain dunia, maka dari itu mereka tidak beramal untuk akhirat dan tidak menghiraukannya. ﴾ أَلَآ إِنَّهُۥ بِكُلِّ شَيۡءٖ مُّحِيطُۢ ﴿ "Ingatlah, bahwa sesungguhnya Dia Maha Meliputi segala sesuatu," dari segi ilmu pe-ngetahuan, kekuasaan dan keperkasaan.
Selesailah tafsir surat Fushshilat (Ha Mim as-Sajdah) berkat karunia Allah سبحانه وتعالى.
The Qur'an and the Proofs of its Truth Allah says:
قُلْ
(Say) -- `O Muhammad, to these idolators who disbelieve in the Qur'an'--
أَرَءَيْتُمْ إِن كَانَ
(Tell me, if it) -- this Qur'an --
مِنْ عِندِ اللَّهِ ثُمَّ كَفَرْتُمْ بِهِ
(is from Allah, and you disbelieve in it) means, `what do you think your position is before the One Who revealed it to His Messenger' Allah says:
مَنْ أَضَلُّ مِمَّنْ هُوَ فِى شِقَاقٍ بَعِيدٍ
(Who is more astray than one who is in opposition far away.) means, he is in a state of disbelief, stubbornness and opposition to the truth, and is following a path that leads far away from guidance. Then Allah says:
سَنُرِيهِمْ ءَايَـتِنَا فِى الاٌّفَاقِ وَفِى أَنفُسِهِمْ
(We will show them Our signs in the universe, and within themselves,) meaning, `We will show them Our evidence and proof that the Qur'an is true and has indeed been sent down from Allah to the Messenger of Allah ﷺ , through external signs,
فِى الاٌّفَاقِ
(in the universe), ' such as conquests and the advent of Islam over various regions and over all other religions. Mujahid, Al-Hasan and As-Suddi said, "And signs within themselves means, the battle of Badr, the conquest of Makkah, and other events which befell them, where Allah granted victory to Muhammad ﷺ and his Companions, and inflicted a humiliating defeat on falsehood and its followers." It may also be that what is meant here is man and his physical composition. As detailed in the science of anatomy, which indicates the wisdom of the Creator -- may He be blessed and exalted -- and the different inclinations and opposite natures that people have, good and bad, etc., and the (divine) decrees to which man is subjected, having no power to change and over which he has no control.
حَتَّى يَتَبَيَّنَ لَهُمْ أَنَّهُ الْحَقُّ أَوَلَمْ يَكْفِ بِرَبِّكَ أَنَّهُ عَلَى كُلِّ شَىْءٍ شَهِيدٌ
(until it becomes manifest to them that this (the Qur'an) is the truth. Is it not sufficient in regard to your Lord that He is a Witness over all things) means, sufficient is Allah as a Witness over the words and deeds of His servants, and He bears witness that Muhammad ﷺ is telling the truth in what he says, as Allah says:
لَّـكِنِ اللَّهُ يَشْهَدُ بِمَآ أَنزَلَ إِلَيْكَ أَنزَلَهُ بِعِلْمِهِ
(But Allah bears witness to that which He has sent down unto you; He has sent it down with His knowledge) (4:166).
أَلاَ إِنَّهُمْ فِى مِرْيَةٍ مِّن لِّقَآءِ رَبِّهِمْ
(Lo, Verily, they are in doubt concerning the meeting with their Lord.) means, they doubt that the Hour will come, they do not think about it or strive for it or pay heed to it; on the contrary, they regard it as irrelevant and do not care about it. But it will undoubtedly come to pass. Then Allah states that He is Able to do all things and He encompasses all things, and it is very easy for Him to bring about the Hour:
أَلاَ إِنَّهُ بِكُلِّ شَىْءٍ مُّحِيطُ
(Verily, He is surrounding all things!) means, all of creation is subject to His control, dominion and knowledge; He is controlling all things by His power, so whatever He wills happens, and whatever He does not will does not happen, and there is no god worthy of worship apart from Him. This is the end of the Tafsir of Surah Fussilat. To Allah be praise and blessings.
Faremo vedere ai miscredenti di Ǭura'ysh i Nostri Segni negli orizzonti della terra, per quanto Allāh concederà ai musulmani, e mostreremo loro i Nostri Segni in loro stessi, conquistando la Mekkah, in modo che diventi chiaro, per loro, togliendo ogni dubbio, che questo Corano sia l'indubbia verità. Non è sufficiente, a questi idolatri, la testimonianza di Allāh che, in verità, questo Corano sia veritiero e che provenga da Lui?! Quale testimonianza è più importante di quella di Allāh?! Se cercassero la verità, sarebbe loro sufficiente la testimonianza del loro Dio.
TA sẽ sớm cho những kẻ vô đức tin Quraish thấy các dấu hiệu của TA trong vũ trụ từ việc Allah mở lối cho những người Muslim, và TA sẽ cho họ thấy các dấu hiệu của TA ngay trên bản thân họ bằng việc giải phóng Makkah, cho đến khi Qur'an làm cho họ thấy rõ không còn chút nghi ngờ gì và khẳng định rằng Qur'an là chân lý không thể nào chối cải. Chẳng lẻ những kẻ đa thần không thấy đủ hay sao khi đích thân Allah xác nhận rằng Qur'an là chân lý và Nó là của Ngài!? Và ai có thể có lời xác nhận vĩ đại hơn Allah!? Rồi nếu họ muốn chân lý nhưng họ lại không tiếp nhận lời xác nhận của Thượng Đế của họ.
I will show them My signs in the heavens and on earth. I will show them My signs within souls so that it will become clear to them without any doubt that this Qur’ān is the truth without any doubt. Is it not enough for these idolaters that the Qur’ān is true by Allah’s testimony that it is from Him? Who can be a greater witness than Allah? If they were seeking the truth they would have sufficed with the testimony of their Lord.
Kami akan memperlihatkan kaum kafir Quraisy ayat-ayat Kami di berbagai cakrawala langit yang ditaklukkan oleh kaum muslimin dan Kami akan memperlihatkan ayat-ayat Kami pada diri mereka dengan adanya penaklukan Kota Makkah agar jelas bagi mereka sehingga terangkat keraguan bahwa Al-Qur`ān ini adalah kebenaran yang tidak ada kebimbangan padanya. Apakah belum cukup bagi orang-orang musyrikin itu bukti bahwa Al-Qur`ān ini adalah kebenaran dengan kesaksian Allah bahwa ia datang dari sisi-Nya? Siapakah yang lebih besar kesaksiannya daripada Allah? Kalau mereka menginginkan kebenaran, niscaya kesaksian Tuhan mereka sudah cukup bagi mereka.
سَنُرِيهِمْ آيَاتِنَا فِي الْآفَاقِ وَفِي أَنفُسِهِمْ (We will show them Our signs in the universe and within their own beings - 53). The word "Afaq' used in the text literally means ` horizons' which includes all sides of the whole universe. (That is why it is translated above as ` universe' ) In other words, if one looks at the creatures and creations of the whole universe, big and small, in the skies, on the earth and in between them, they all bear witness not only to the existence of Allah Ta’ ala, but also to His Knowledge, His all-encompassing authority, and to His being One and unique. If one looks even nearer, at one's own self, at each organ and limb, at the fine and fragile mechanisms and systems functioning inside him to provide ease and comfort, it simply leaves one wondering. And these fragile mechanisms and systems have been made so durable that they do not wear out even after seventy, eighty year's use. Look at the springs inside the joints. Had they been made of steel by humans, they would have been rendered unserviceable long ago. Look at the skin of the hands and then lines made thereon that last for the whole life, and yet do not wear out. If a person of even an ordinary intellect ponders over these matters, he is bound to believe that the Creator and Sustainer of all these things is a Being who has limitless knowledge and Authority, and there simply cannot be anyone like Him.l
(1). The words used in the text are, "We will show them Our signs" which indicate that the signs of Allah's power and majesty that have been manifested to the mankind so far are not the only signs of Allah. In fact Allah Ta ala will continue to show His signs, both in the universe and in man's own creation, up to the Day of Judgment. Thus the present verse covers all the new discoveries of science that man is able to reach till the end of the universe.
Alhamdulillah
the commentary on
Surah Hameem As-Sajdah
ends here.
Nous montrerons aux mécréants de Quraych Nos signes dans les contrées de la Terre qu’Allah permettra aux musulmans de conquérir et Nous leurs montrerons Nos signes dans leurs propres personnes lors de la conquête de la Mecque, afin qu’il leur apparaisse, sans que cela soit entaché de doute, que ce Coran est la vérité indubitable. Ne suffit-il pas à ces polythéistes qu’Allah atteste que ce Coran provient de lui et qu’il est vérité? Or qui donc possède un témoignage plus fiable que celui d’Allah? S’ils recherchaient réellement la vérité, ils se seraient contentés du témoignage de leur Seigneur.
Kureyş kâfirlerine ayetlerimizi, Allah'ın Müslümanlar için fetih vereceği yeryüzünün ufuklarında bulunan yerleri göstereceğiz. Onlara kendi nefislerinde olan ayetlerimizi Mekke'nin fethiyle göstereceğiz. Ta ki müşriklerde bulunan şüpheler ortadan kalkana kadar bu Kur'an'ın içinde hiçbir şüphe olmayan hak olduğu ortaya çıksın. Kur'an'ın Yüce Allah katından olduğuna dair Allah'ın şahitlik etmesi bu müşrikler için yetmez mi? Allah'tan daha yüce şahit kim olabilir. Gerçekten hakkı istemiş olsalardı, Rablerinin şahitliği onlara mutlaka yeterdi.
Magpapakita si Allāh sa mga tagatangging sumampalataya ng Quraysh ng mga tanda Niya sa mga abot-tanaw ng lupa na sasakupin Niya para sa mga Muslim. Magpapakita Siya sa kanila ng mga tanda Niya sa mga sarili nila sa pamamagitan ng pagsakop sa Makkah hanggang sa lumiwanag para sa kanila, sa pamamagitan ng nag-aalis ng pagdududa, na ang Qur'ān na ito ay ang katotohanang walang pag-aalangan hinggil dito. Hindi ba nakasapat sa mga tagapagtambal na ito na ang Qur'ān ay totoo dahil sa pagsaksi ni Allāh na ito ay mula sa ganang Kanya? Sino pa ang higit na dakila sa pagsasaksi kaysa kay Allāh? Kung sakaling sila ay nagnanais ng katotohanan ay talaga sanang nagkasya sila sa pagsaksi ng Panginoon nila.
Mi ćemo nevjernicima Kurejša pokazati znakove Naše u daljini – na obzorjima, i kroz osvajanja koja će Allah dati muslimanima, a i u njima samim, kroz oslobođenje Mekke, dok im ne bude sasvim jasno da je Kur’an istina u koju nema nikakve sumnje. A zar nije dovoljno mušricima to što je Gospodar tvoj svjedok da je Kur'an istina i da je od Njega? Čije je svjedočenje veće od Allahovog? Kada bi oni htjeli istinu, bilo bi im dovoljno svjedočenje njihova Gospodara.
Les mostraré Mis signos en los cielos y en la Tierra, así como en sus propias almas para que les quede claro que este Corán es la Verdad de la que no hay duda. ¿No es suficiente para estos idólatras que el Corán sea verdadero por el testimonio del mismo Al-lah que proviene de Él? ¿Quién puede ser mayor testigo que Al-lah? Si buscaran la verdad, habría bastado con el testimonio de su Señor.
Pansinin, tunay na ang mga tagapagtambal ay nasa isang pagdududa sa pakikipagkita sa Panginoon nila sa Araw ng Pagbangon dahil sa pagkakaila nila sa pagkabuhay na muli sapagkat sila ay hindi sumasampalataya sa Kabilang-buhay. Dahil doon, hindi sila naghahanda para roon sa pamamagitan ng gawang maayos. Pansinin, tunay na si Allāh sa bawat bagay ay nakasasaklaw sa kaalaman at kakayahan.
Mušrici sumnjaju da će na Sudnjem danu pred Gospodara svoga stati, jer poriču proživljenje i ne vjeruju u onaj svijet, pa se zato i ne spremaju za njega dobrim djelima, a Allah, zaista, svojom moći i znanjem obuhvata sve.
Sin duda, estos idólatras dudan de la comparecencia ante su Señor en el Día del Juicio, ya que niegan la resurrección y no creen en la otra vida. Por lo tanto, no se preparan para ese momento con acciones justas.
Ingatlah bahwa orang-orang musyrikin itu berada di dalam keraguan terhadap perjumpaan dengan Tuhan mereka pada hari Kiamat karena mereka mengingkari kebangkitan. Mereka tidak beriman kepada akhirat, karena itu mereka tidak bersiap menghadapinya dengan amal saleh. Ingatlah bahwa sesungguhnya Allah meliputi segala sesuatu dengan ilmu dan kodrat-Nya
The story of all the people inhabiting this world is the story of the present. No story is the story of the future, because nobody’s future could ratify its present. In such a world it was forecast by the Quran about itself one thousand five hundred years ago that the events and facts occurring after its advent would go on testifying to the correctness of the Quran. In the ensuing ages, the Quran will not only maintain its veracity, but will become clearer and more rationally established. The Quran will always be ‘the book of the hour’. All these forecasts in respect of the Quran have proved, quite wonderfully, to be one hundred per cent correct. Academic research, historical events and revolutions throughout the ages, have all built up evidence in favour of the Quran, so much so that even non-Muslim research has borne testimony to the fact that, in view of its rare qualities, the Quran itself provides the proof of its being a Book of God. No human writing can possess such eternal qualities. Those who do not bow down before the veracity of the Quran, in spite of this clear reality, simply prove that their audacity has made them lacking in seriousness; it is only frivolous people who can indulge in the unreasonable behaviour of not accepting reality, in spite of clear evidence in support of it.
Şüphesiz müşrikler tekrar dirilmeyi inkâr ettikleri için, kıyamet gününde Rablerine kavuşmaktan şüphe içindedirler. Onlar ahirete iman etmezler. Bunun için ahirete salih amel ile hazırlanmazlar. Yüce Allah, ilim ve kudret bakımından her şeyi kuşatan değil midir?
Ma, in verità, gli idolatri dubitano dell'incontro con il loro Dio, nel Giorno del Giudizio, poiché rinnegano la Resurrezione; essi non credono nell'Aldilà, dunque non si preparano ad esso con buone azioni. Ma, in verità, Allāh è Onnisciente e Onnipotente.
Surely, these idolaters doubt the meeting of their Lord on the Day of Judgement as they deny resurrection and they dont believe in the afterlife. Therefore, they do not prepare for it with righteous action. Indeed, Allah’s knowledge and power encompasses everything.
Les polythéistes doutent de la rencontre de leur Seigneur le Jour de la Résurrection puisqu’ils rejettent la réalité de la Ressuscitation. Comme ils ne croient pas en l’au-delà, ils ne s’y préparent pas en accomplissant de bonnes œuvres et Allah embrasse toute chose de Sa connaissance et de Son pouvoir.
Phải chăng những kẻ đa thần hãy còn nghi ngờ về cuộc trình diện trước Thượng Đế của họ vào Ngày Phục Sinh ư, vì họ vẫn một mực phủ nhận Sự Phục Sinh nên họ không tin vào ngày Tận Thế. Vì thế họ không hề chuẩn bị cho Ngày đó bằng những việc làm ngoan đạo. Há không phải Allah không ngừng bao trùm tất cả mọi thứ bàng kiến thức và quyền lực của Ngài ư?
