Commentary
(Ha Meem ` Ayn Seen Qaf) Only Allah knows the meaning of these letters. The gist of the first five verses is as follows:
Just as this surah was revealed to the Holy Prophet ﷺ for the ascertainment of the religious principles and for other benefits, similarly Allah Ta’ ala has been sending other prophets who preceded him. His Magnificence is such that whatever there is in the heavens and in the earth is His. He is the Supreme, the Most Magnificent. Even though some of the people of this world do not recognize and do not admit the greatness of His magnificence, yet the number of the angels in the heavens, who know Him and recognize His greatness, is so large that their load may, quite likely, cause the heavens to burst apart from above. A hadith narrated in Tirmidhi and Ibn Majah states that due to the large number of the angels, such crackling sounds are produced in the heavens as are produced when an excessive load is placed on something. And that is how it should be, because throughout the heavens there is not even a space of four fingers left vacant by angels who are in the state of prostration.
‘Ayn, Sîn, Qâf: Il a déjà été question de telles lettres séparées au début de Sourate Al-Baqarah.
Ha. Mi-m. 'Ai-n. Si-n. Qa-f. Đã được giải thích ở câu đầu tiên của chương Al-Baqarah.
Hâ, Mîm. Ayn, Sîn, Kâf. Daha önce bu kesik harflerin açıklaması Bakara suresinin başında yapılmıştı.
(Ħæ, Mī-īm حمٓ Aī-īn, Sī-īn, Ǭā-āf عٓسٓقٓ) Lettere simili sono presenti all'inizio della Surat Al-Baqarah.
Which was revealed in Makkah
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَـنِ الرَّحِيمِ
In the Name of Allah, the Most Gracious, the Most Merciful.
The Revelation and Allah's Might
We have previously discussed the individual letters.
كَذَلِكَ يُوحِى إِلَيْكَ وَإِلَى الَّذِينَ مِن قَبْلِكَ اللَّهُ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ
(Likewise Allah, the Almighty, the All-Wise sends revelation to you as to those before you.) means, `just as this Qur'an has been revealed to you, so too the Books and Scriptures were revealed to the Prophets who came before you.'
اللَّهِ الْعَزِيزِ
(Allah, the Almighty) means, in His vengeance
الْحَكِيمُ
(the All-Wise) means, in all that He says and does. Imam Malik, may Allah have mercy on him, narrated that `A'ishah, may Allah be pleased with her, said, "Al-Harith bin Hisham asked the Messenger of Allah ﷺ , `O Messenger of Allah, how does the revelation come to you' The Messenger of Allah ﷺ said:
«أَحْيَانًا يَأْتِينِي مِثْلَ صَلْصَلَةِ الْجَرَسِ، وَهُوَ أَشَدُّهُ عَلَيَّ فَيَفْصِمُ عَنِّي وَقَدْ وَعَيْتُ مَا قَالَ، وَأَحْيَانًا يَأْتِينِي الْمَلَكُ رَجُلًا فَيُكَلِّمُنِي فَأَعِي مَا يَقُول»
(Sometimes it comes to me like the ringing of a bell, which is the most difficult for me; then it goes away, and I understand what was said. And sometimes the angel comes to me in the image of a man, and he speaks to me and I understand what he says.)" `A'ishah, may Allah be pleased with her, said, "I saw him receiving the revelation on a very cold day, and when it departed from him, there were beads of sweat on his forehead." It was also reported in the Two Sahihs, and the version quoted here is that recorded by Al-Bukhari.
لَهُ مَا فِى السَّمَـوَت وَمَا فِى الاٌّرْضِ
(To Him belongs all that is in the heavens and all that is on the earth,) means, everything is subject to His dominion and control.
وَهُوَ الْعَلِىُّ الْعَظِيمُ
(and He is the Most High, the Most Great.) This is like the Ayat:
الْكَبِيرُ الْمُتَعَالِ
(the Most Great, the Most High) (13:9), and
وَهُوَ الْعَلِىُّ الْكَبِيرُ
(He is the Most High, the Most Great) (22:62). And there are many similar Ayat.
تَكَادُ السَّمَـوَتُ يَتَفَطَّرْنَ مِن فَوْقِهِنَّ
(Nearly the heavens might be rent asunder from above them,) Ibn `Abbas, may Allah be pleased with him, Ad-Dahhak, Qatadah, As-Suddi and Ka`b Al-Ahbar said, "Out of fear of His might."
وَالْمَلَـئِكَةُ يُسَبِّحُونَ بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَيَسْتَغْفِرُونَ لِمَن فِى الاٌّرْضِ
(and the angels glorify the praises of their Lord, and ask for forgiveness for those on the earth.) This is like the Ayah:
الَّذِينَ يَحْمِلُونَ الْعَرْشَ وَمَنْ حَوْلَهُ يُسَبِّحُونَ بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَيُؤْمِنُونَ بِهِ وَيَسْتَغْفِرُونَ لِلَّذِينَ ءَامَنُواْ رَبَّنَا وَسِعْتَ كُـلَّ شَىْءٍ رَّحْمَةً وَعِلْماً
(Those who bear the Throne and those around it glorify the praises of their Lord, and believe in Him, and ask forgiveness for those who believe (saying): "Our Lord! You comprehend all things in mercy and knowledge,") (40:7)
أَلاَ إِنَّ اللَّهَ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ
(Lo! Verily, Allah is the Oft-Forgiving, the Most Merciful.) This is a reminder, to take heed of this fact.
وَالَّذِينَ اتَّخَذُواْ مِن دُونِهِ أَوْلِيَآءَ
(And as for those who take as protecting friends others besides Him) This refers to the idolators,
اللَّهُ حَفِيظٌ عَلَيْهِمْ
(Allah is Hafiz over them.) meaning, He is Witness to their deeds, recording and enumerating them precisely, and He will requite them for them in full.
وَمَآ أَنتَ عَلَيْهِم بِوَكِيلٍ
(and you are not a trustee over them.) meaning, `you are just a warner, and Allah is the Trustee of all affairs.'
"Ha Mim. 'Ain Sin Qaf. Demikianlah Allah, Yang Mahaper-kasa lagi Mahabijaksana, mewahyukan kepada kamu dan kepada orang-orang yang sebelum kamu. KepunyaanNya-lah apa yang ada di langit dan apa yang ada di bumi. Dan Dia-lah Yang Maha-tinggi lagi Mahabesar. Hampir saja langit itu pecah dari sebelah atasnya dan malaikat-malaikat bertasbih serta memuji Rabbnya dan memohonkan ampun bagi orang-orang yang ada di bumi. Ingatlah, bahwa sesungguhnya Allah, Dia-lah Yang Maha Pengam-pun lagi Maha Penyayang. Dan orang-orang yang mengambil pelindung-pelindung selain Allah, Allah mengawasi mereka; dan kamu bukanlah orang yang diserahi mengawasi mereka. Demikian-lah Kami wahyukan kepadamu al-Qur`an dalam bahasa Arab su-paya kamu memberi peringatan kepada ummul Qura dan penduduk sekelilingnya serta memberi peringatan pula tentang hari berkum-pul yang tidak ada keraguan padanya. Segolongan masuk surga dan segolongan masuk neraka. Dan kalau Allah menghendaki, niscaya Allah menjadikan mereka satu umat saja, tetapi Dia me-masukkan orang-orang yang dikehendakiNya ke dalam rahmat-Nya. Dan orang-orang yang zhalim tidak ada bagi mereka seorang pelindung pun dan tidak pula seorang penolong. Atau patutkah mereka mengambil pelindung-pelindung selain Allah? Maka Allah, Dia-lah Pelindung dan Dia menghidupkan orang-orang yang mati, dan Dia Mahakuasa atas segala sesuatu." (Asy-Syura: 1-9).
Makkiyah
"Dengan Menyebut Nama Allah Yang Maha Pengasih lagi Maha Penyayang."
(1-5) Allah سبحانه وتعالى menyampaikan bahwasanya Dia mewahyu-kan al-Qur`an agung ini kepada Nabi yang mulia sebagaimana Dia telah mewahyukan kepada para nabi dan para rasul sebelum beliau. Dalam berita ini terdapat karuniaNya berupa penurunan kitab-kitab suci dan pengutusan para rasul di masa dahulu dan berikutnya, dan bahwa sesungguhnya Nabi Muhammad a bukan-lah rasul pertama, dan bahwa sesungguhnya jalan yang ia tempuh adalah jalan para rasul sebelum beliau, dan kondisi-kondisinya pun sama dengan kondisi-kondisi para rasul sebelum beliau, dan apa yang beliau bawa (yaitu ajaran) serupa dengan ajaran yang mereka bawa. Sebab semuanya adalah benar dan kebenaran, yaitu diturun-kan dari Tuhan Yang menyandang sifat ketuhanan (uluhiyah), ke-perkasaan agung, kebijaksanaan sempurna, seluruh alam atas dan alam bawah adalah kerajaanNya dan berada di bawah kendaliNya, baik secara takdir maupun syar'i, dan sesungguhnya Dia ﴾ ٱلۡعَلِيُّ ﴿ "Yang Mahatinggi," Dzat, kemuliaan, dan keperkasaanNya, ﴾ ٱلۡعَظِيمُ ﴿ "lagi Mahabesar," yang karena kebesaranNya,﴾ تَكَادُ ٱلسَّمَٰوَٰتُ يَتَفَطَّرۡنَ مِن فَوۡقِهِنَّۚ ﴿ "hampir saja langit itu pecah dari sebelah atasnya," padahal keduanya sangat luar biasa besarnya dan keduanya adalah benda mati. ﴾ وَٱلۡمَلَٰٓئِكَةُ ﴿ "Dan malaikat-malaikat," yang mulia lagi didekat-kan, tunduk kepada keagunganNya dan bersikap hina dina karena keperkasaanNya, patuh kepada RububiyahNya, ﴾ يُسَبِّحُونَ بِحَمۡدِ رَبِّهِمۡ ﴿ "mereka bertasbih dengan memuji Rabbnya," mereka mengagungkan-Nya dari segala kekurangan dan menyifatiNya dengan segala sifat kesempurnaan, ﴾ وَيَسۡتَغۡفِرُونَ لِمَن فِي ٱلۡأَرۡضِۗ ﴿ "dan memohonkan ampun bagi orang-orang yang ada di bumi," dari hal-hal yang timbul dari mereka, yaitu segala apa yang tidak laik dengan keagungan dan kebesaran Allah, padahal Dia ﴾ ٱلۡغَفُورُ ٱلرَّحِيمُ ﴿ "Yang Maha Pengampun lagi Maha Penyayang," yang kalau saja bukan karena ampunan dan rahmat-Nya, tentu Dia segera menimpakan hukuman yang membinasakan terhadap manusia.
Di dalam pengungkapan terhadap Allah سبحانه وتعالى dengan sifat-sifat tersebut di atas setelah Dia menjelaskan bahwasanya Dia telah mewahyukan kepada para rasul pada umumnya dan kepada Nabi Muhammad a pada khususnya, terdapat sebuah isyarat bahwa al-Qur`an al-Karim ini mengandung dalil-dalil dan argumen-argumen serta ayat-ayat yang membuktikan akan kesempurnaan Sang Pen-cipta, Allah سبحانه وتعالى, dan pengungkapan tentang Allah dengan nama-nama yang agung yang menyebabkan hati penuh dengan ma'rifat, kecintaan, pengagungan, penghormatan dan pemuliaan kepadaNya serta memusatkan segala bentuk penghambaan lahir dan batin hanya kepadaNya. Dan sesungguhnya kezhaliman yang paling besar dan perkataan (keyakinan) yang paling keji adalah pengang-katan sembahan-sembahan selain Allah, yang mereka sama sekali tidak memiliki kuasa memberikan manfaat ataupun menimpakan bahaya, melainkan mereka adalah makhluk yang bergantung ke-pada Allah سبحانه وتعالى dalam seluruh kondisi dan perihal mereka.
(6) Maka dari itu Allah melanjutkan FirmanNya dengan, ﴾ وَٱلَّذِينَ ٱتَّخَذُواْ مِن دُونِهِۦٓ أَوۡلِيَآءَ ﴿ "Dan orang-orang yang mengambil pelindung-pelindung selain Allah," di mana mereka berloyalitas kepada para pelindung itu dengan menyembah dan taat kepada mereka seperti halnya mereka beribadah dan taat kepada Allah, maka mereka se-sungguhnya telah mengambil (melakukan) kebatilan, dan apa yang mereka sembah itu sebenarnya bukan pelindung, ﴾ ٱللَّهُ حَفِيظٌ عَلَيۡهِمۡ ﴿ "Allah mengawasi mereka," Yang memelihara amal perbuatan mereka, dan kemudian akan memberikan balasannya terhadap yang baik dan yang buruknya, ﴾ وَمَآ أَنتَ عَلَيۡهِم بِوَكِيلٖ ﴿ "dan kamu bukanlah orang yang diserahi mengawasi mereka," lalu akan diminta pertanggung-jawaban atas amal perbuatan mereka. Kamu sesungguhnya hanya-lah penyampai yang telah menunaikan tugasmu.
(7) Kemudian Allah menyebutkan karuniaNya kepada RasulNya dan kepada manusia pada umumnya, di mana Allah telah menurunkan ﴾ قُرۡءَانًا عَرَبِيّٗا ﴿ "al-Qur`an dalam bahasa Arab," yang sangat jelas lafazh-lafazh dan maknanya, ﴾ لِّتُنذِرَ أُمَّ ٱلۡقُرَىٰ ﴿ "supaya kamu memberi peringatan kepada ummul Qura," maksudnya, Makkah al-Mukarramah ﴾ وَمَنۡ حَوۡلَهَا ﴿ "dan penduduk sekelilingnya" dari per-kampungan-perkampungan orang-orang Arab, kemudian pem-berian peringatan ini terus merambat ke seluruh manusia, ﴾ وَتُنذِرَ ﴿ "serta memberi peringatan pula" kepada manusia ﴾ يَوۡمَ ٱلۡجَمۡعِ ﴿ "tentang hari berkumpul," yang pada hari itu Allah menghimpun orang-orang yang terdahulu dan yang datang kemudian. Dan kamu sampaikan kepada mereka bahwa ﴾ لَا رَيۡبَ فِيهِۚ ﴿ "tidak ada keraguan padanya," dan manusia pada hari itu terbagi menjadi dua kelompok: Satu kelom-pok ﴾ فِي ٱلۡجَنَّةِ ﴿ "masuk surga," yaitu orang-orang yang beriman kepada Allah dan membenarkan para Rasul; dan sekelompok lagi ﴾ فِي ٱلسَّعِيرِ ﴿ "masuk neraka" yaitu berbagai kelompok orang-orang kafir yang mendustakan.
(8) ﴾ و َ ﴿ "Dan" meskipun itu semua, kalau Allah menghen-daki, niscaya Dia menjadikan manusia ﴾ أُمَّةٗ وَٰحِدَةٗ ﴿ "satu umat saja," semuanya di atas petunjuk. Sebab Dia-lah Yang Kuasa, tidak ada sesuatu apa pun yang sukar bagiNya. Akan tetapi Dia hendak memasukkan ke dalam rahmatNya orang-orang yang dikehendaki-Nya di antara manusia-manusia pilihanNya. Adapun orang-orang yang zhalim yang tidak bisa beramal shalih maka mereka adalah orang-orang yang dihalangi dari rahmatNya. Mereka sama sekali tidak akan mendapatkan seorang pelindung pun yang dapat me-lindungi mereka yang bisa mewujudkan impian mereka, dan tidak ada pula seorang penolong yang menolak bahaya dari mereka.
(9) Dan orang-orang yang mengambil pelindung-pelindung selain Allah, di mana mereka loyal kepada mereka dengan menyem-bahnya, mereka benar-benar telah melakukan kekeliruan yang jauh, ﴾ فَٱللَّهُ هُوَ ٱلۡوَلِيُّ ﴿ "Allah-lah Pelindung," yang diloyalitasi oleh hambaNya dengan ibadah dan taat kepadaNya serta bertaqarrub (mendekatkan diri) kepadaNya dengan berbagai macam bentuk taqarrub yang mampu ia lakukan. Dan Dia mengatur hamba-hambaNya umum-nya dengan pengelolaan dan kekuatan takdirNya terhadap mereka, dan Dia mengatur hamba-hambaNya yang beriman khususnya dengan mengeluarkan mereka dari berbagai kegelapan menuju cahaya, membina mereka dengan kelembutanNya dan memberi-kan pertolongan kepada mereka dalam semua urusan mereka. ﴾ وَهُوَ يُحۡيِ ٱلۡمَوۡتَىٰ وَهُوَ عَلَىٰ كُلِّ شَيۡءٖ قَدِيرٞ ﴿ "Dan Dia menghidupkan orang-orang yang mati, dan Dia adalah Mahakuasa atas segala sesuatu," artinya, Dia-lah yang bertindak menghidupkan dan mematikan, terealisasi kehen-dak dan KuasaNya. Maka Dia-lah yang berhak disembah, tiada sekutu bagiNya.
Ḥā Mīm. 'Aīn Sīn Qāf. Pembahasan tentang huruf-huruf semacam ini sudah ada di awal surah Al-Baqarah.
Ḥā. Mīm. `Ayn. Sīn. Qāf. Nauna na ang pagtatalakay sa mga kahawig ng mga ito sa simula ng Kabanatang Al-Baqarah.
La explicación sobre las letras inconexas fue expuesta anteriormente en la sura La Vaca.
This sūrah begins with the disconnected letters, the explanation for which has already preceeded in Sūrah Baqarah.
Ha-mim. ‘Ajn-sin-kaf. Već smo govorili o sličnoj temi na početku sure el-Bekare.
1- Hâ, Mîm.
2- Ayn, Sîn, Kâf.
3- Aziz ve Hakim olan Allah, senden öncekilere olduğu gibi sana da işte böyle vahyeder.
4- Göklerde olanlar da yerde olanlar da yalnız O’nundur. O, çok yücedir, pek büyüktür.
5- Gökler nerede ise üst taraflarından çatlayacaklar. Melekler de Rablerini hamd ile tesbih ederler ve yeryüzünde olanlar için mağfiret dilerler. Şunu bilin ki Allah, çok bağışlayıcıdır, pek merhametlidir.
6- O’nun dışında dostlar edinenlere gelince Allah, onların üzerinde görüp gözetendir. Sense onların üzerlerinde bekçi değilsin.
7- İşte bu şekilde sana da hem şehirlerin anası (olan Mekke’de) ve onun etrafında bulunanları uyarasın hem de kendisinde hiçbir şüphe bulunmayan toplanma günü ile uyarasın diye Arapça bir Kur’ân vahyettik. (O gün geldiğinde) bir grup cennette, bir grup da cehennemde olacaktır.
8- Eğer Allah dileseydi onları tek bir ümmet yapardı. Fakat O, dilediği kimseyi rahmetine dahil eder. Zalimlerin ise hiçbir dost ve yardımcıları yoktur.
9- Yoksa onlar O’ndan başka dostlar mı edindiler? Halbuki asıl dost ancak Allah'tır. Ölüleri de O diriltir. O, her şeye gücü yetendir.
(Mekke’de inmiştir. 53 âyettir)
Rahmân ve Rahîm Allah’ın adı ile.
1-4. Yüce Allah, Nebiyy-i Kerîm’e bu Kur’ân-ı Azim’i vahyedenin -kendisinden önceki peygamber ve rasûllere vahyettiği gibi- kendisi olduğunu haber vermektedir. Bununla Yüce Allah, önceden ve sonradan kitaplar indirip peygamberler göndermekle ne kadar lütufkâr olduğunu, Muhammed sallallahu aleyhi ve sellem’in önceden benzeri görülmemiş bir peygamber olmadığını, onun yolunun kendisinden öncekilerin yolu ile aynı olduğunu, durumunun da kendisinden önceki peygamberlerin durumuna uygun olduğunu açıklamaktadır. Onun getirdiği, kendisinden önceki peygamberlerin getirdiklerine benzemektedir. Çünkü hepsi de hak ve gerçektir.
Bu Kitap ulûhiyet, pek büyük izzet ve kudret sahibi (Aziz) ve sonsuz hikmet sahibi (Hakim) olan tarafından indirilmiştir. Ulvi ve süfli alem tamamen O’nun mülküdür. Hepsi O’nun kaderi ve şer’i tedbir ve idaresi altındadır.
Ayrıca O hem zatı, hem kadri, hem de her şeyi kuşatan hakimiyeti yönünden en üsttedir:“O, çok yücedir, pek büyüktür.” O’nun büyüklüğünün bir tecellisi de şudur:
5. “Gökler” büyüklüklerine ve cansız varlıklar olmalarına rağmen “nerede ise üst taraflarından çatlayacaklar;” mukarreb olan şerefli “melekler de” O’nun azametine boyun eğerek, izzetinin önünde saygı ile eğilerek ve rububiyetine önünde boyun bükerek “Rablerini hamd ile tesbih ederler.”O’nu tazim ederler, her türlü eksiklikten tenzih ederler, bütün kemal sıfatları ile nitelendirirler.“Yeryüzünde olanlar için” onlardan sadır olup da Rablerinin azamet ve kibriyâsına lâyık olmayan türden amelleri dolayısıyla “mağfiret dilerler.”“Allah, çok bağışlayıcıdır, pek merhametlidir.” Eğer O’nun mağfiret ve rahmeti olmasa idi, bütün insanlara toptan imha edici cezayı çabucak gönderirdi.
Yüce Allah’ın genel olarak bütün peygamberlere, özel olarak da Muhammed’e -Allah’ın salât ve selâmı hepsine olsun- vahiy gönderdiğini söz konusu ettikten sonra kendi zatını bu vasıflar ile vasfetmesi, bu Kur’ân-ı Kerîm’de yüce yaratıcının kemaline delil teşkil eden apaçık belge ve delillerin bulunduğuna ve O’nun da bu yüce isimlerle vasfedilmesi gerektiğine işarettir.
Böylelikle kalpler, O’nu tanımak, O’nu sevmek, O’na tazim etmek, O’nun celal ve ikramını kavramak imkânını bulsun, gizli ve açık bütün türleri ile ibadeti yalnız O’na yöneltsin.
Diğer taraftan zulmün en büyüğü ve en çirkin söz de Allah’ın dışında herhangi bir fayda sağlama ya da zarar verme imkânına sahip bulunmayan birtakım varlıkları Allah'a eş koşmaktır. Halbuki bunlar, Allah tarafından yaratılmış ve bütün hallerinde Yüce Allah’a muhtaç olan varlıklardır. Bundan dolayı Yüce Allah, devamla şöyle buyurmaktadır:
6. “O’nun dışında dostlar edinenlere” Allah’a ibadet ve itaat edercesine onlara ibadet ve itaat etmek sureti ile onlara yönelerek ilah edinenlere “gelince” bunlar ancak bâtılı ilah edinmişlerdir. Gerçekte bunlar dost ve ilah olamazlar.
“Allah onların üzerinde görüp gözetendir” onlara hayrı ile şerri ile amellerinin karşılıklarını vermek için kaydetmektedir “Sense onların üzerlerinde bekçi değilsin.” Onların amelleri sana sorulmaz. Sen ancak tebliğcisin ve vazifeni de eksiksiz yerine getirmiş bulunuyorsun.
7. Daha sonra Yüce Allah, Rasûlüne ve insanlara Kur’ân-ı Kerîm’i indirme lütfunu hatırlatarak şöyle buyurmaktadır:“İşte bu şekilde sana da hem şehirlerin anası” kasıt Mekke-i Mükerreme’dir “ve onun etrafında bulunanları” diğer Arap şehir ve kasabalarını “uyarasın” sonra da bu uyarı, diğer insanlara da ulaşsın; “hem de kendisinde hiçbir şüphe bulunmayan” ve Allah’ın öncekileri de sonrakileri de bir araya getireceği “toplanma günü ile uyarasın” ve bu günde hiçbir şüphe bulunmadığını “belirtesin diye” lafız ve manaları apaçık “Arapça bir Kur’ân vahyettik.”
Ayrıca insanlara bu günde iki gruba ayrılacaklarını ve o gün “bir grup” yani Allah’a iman edip peygamberleri tasdik edenler “cennette” kâfir ve inkarcı sınıflardan oluşan diğer “bir grup da cehennemde olacaktır” diye haber veresin.
8. “Eğer Allah dileseydi onları” bütün insanları hidâyet üzere olan “tek bir ümmet yapardı.” Çünkü O, her şeye güç yetirendir, O’nun için imkânsız bir şey yoktur. Ancak O, yarattıklarının haslarından dilediği kimseleri rahmetine almak istemiştir.
Hiçbir iyi işe yaramayan zalimlere gelince onlar, ilâhî rahmetten mahrumdurlar ve onlar için Allah’tan başka işlerini görüp gözetecek ve böylelikle arzu ettiklerini elde etmelerini sağlayacak “hiçbir dost ve” hoşlanmadıkları şeyleri kendilerinden uzaklaştıracak “yardımcıları yoktur.”
9. “Yoksa onlar O’ndan başka” onlara ibadet etmek sureti ile dost ve hami edindikleri “başka dostlar mı edindiler?”Böylelikle onlar, çok kötü ve çirkin bir yanılgıya düştüler. Halbuki kulunun işlerini üstlenen, kulun da ibadet ve itaat ederek, mümkün olan her türlü yakınlaştırıcı ibadet ile kendisine yakınlaşmaya çalışması gereken gerçek dost ve hami O’dur. O, genel olarak bütün kulların -işlerini çekip çevirmekle, kaderini onlar hakkında geçerli kılmakla- hamisi olduğu gibi, özel olarak da mü’min kullarını karanlıklardan aydınlığa çıkarmak, bütün işlerinde lütuf ve yardımı ile onları görüp gözetmek sureti ile onların dost ve hamisidir.“Ölüleri de O diriltir; O, her şeye gücü yetendir.” Hayat veren, öldüren O’dur. Meşîet ve kudreti daima geçerli olan O’dur. Kendisine hiçbir ortak koşulmaksızın tek başına ibadet edilmeye layık olan da O’dur.
Aquel que te ha revelado este Corán es Al-lah. Él es Quien envió la revelación a los profetas que te precedieron. Por lo tanto, no eres el primero a quien Al-lah ha descendido la revelación. Él es el Poderoso en Su decisión y el Sabio en Sus asuntos.
Tulad ng pagkakasing ito nagkakasi sa iyo, o Muḥammad, at sa mga kabilang sa nauna pa sa iyo na mga propeta ni Allāh, si Allāh, ang Makapangyarihan sa paghihiganti Niya sa mga kaaway Niya, ang Marunong sa pangangasiwa Niya at paglikha Niya.
The One Who has revealed this Qur’ān to you is Allah. He, (may He be glorified), is the One Who sent revelation to the prophets before you. You are thus not the first to whom Allah sent revelation. He is the Mighty in His decision and the Dominant in His affair.
Objava poput ove koja dolazi tebi, o Muhammede, dolazila je i vjerovjesnicima prije tebe. Allah je silan u kažnjavanju njegovih neprijatelja i mudro određuje i stvara.
Viene ispirata a te, o Muħammed, e ai Profeti di Allāh che ti hanno preceduto, Allāh è il Potente nel vendicarsi contro i suoi nemici, Saggio nella Sua Amministrazione, nella Sua Provvidenza e nella Sua Creazione.
Ey Muhammed! Sana gelen bu vahyi ve senden önce gelen Allah'ın peygamberlerine vahyedilenin aynısını vahyeden Yüce Allah, düşmanlarından intikam almada çok güçlüdür. Yüce Allah, yaratmasında işleri çekip çevirmede hikmet sahibidir.
Giống như sự mặc khải đã thiên khải cho Ngươi hỡi Muhammad, nó đã được mặc khải cho các vị Sứ Giả của Ngài thời trước Ngươi. Allah là Đấng Toàn Năng trong việc xử lý những kẻ thù của Ngài, Đấng Chí Minh trong việc sắp xếp và tạo hóa.
C’est une telle Révélation que fait descendre Allah, le Puissant lorsqu’Il se venge de Ses ennemi, le Sage dans Sa gestion et Sa création.
Seperti wahyu inilah yang diwahyukan kepadamu -wahai Muhammad- dan juga kepada para nabi Allah sebelummu. Allah Mahaperkasa dalam membalas musuh-musuh-Nya dan Mahabijaksana dalam aturan dan ciptaan-Nya.
Samo Allahu pripada sve što je na nebesima i sve što je na Zemlji, On to stvara, time upravlja i uređuje. On je Svevišnji Svojim Bićem, snagom i moći; Njegovo Biće je veličanstveno.
Göklerde ve yerde bulunan her şey bütün mâhlukat, bütün mülkler, bütün düzenlemeler ve yönetmeler O'nundur. O kendi zatında, takdirinde ve her şeye galip gelmesinde çok yücedir ve en üsttedir.
Mọi vật trong các tầng trời và vạn vật dưới mặt đất đều do Allah duy nhất tạo hóa, cai trị và sắp xếp. Và Ngài là Đấng Tối Cao từ chính bản thân của Ngài, bằng chính năng lực của Ngài, và bằng chính quyền năng của Ngài. Đấng Vĩ Đại trong chính bản thân Ngài.
Hanya milik Allah semata apa yang ada di langit dan apa yang ada di bumi, baik itu dalam penciptaan, kekuasaan, dan pengaturan dan Dia Mahatinggi dalam zat, takdir, dan kekuasaan-Nya, serta Mahaagung dalam zat-Nya.
Sa kay Allāh lamang ang anumang nasa mga langit at ang anumang nasa lupa sa paglikha, sa paghahari, at sa pangangasiwa. Siya ay ang Mataas sa sarili Niya, pagtatakda Niya, at paggapi Niya; ang Sukdulan sa sarili Niya.
Todo cuanto hay en los cielos y en la Tierra Le pertenece solo a Él. Él es Quien creó todo, lo posee y controla todo. Él es sublime y grandioso en Su esencia.
Ad Allāh solo appartengono la Creazione, il Regno e la Provvidenza di ciò che vi è nei Cieli e in Terra. Egli è L'Altissimo di per Sé, nella Sua Potenza e nel Suo Dominio, Grande di per Sé.
A Allah Seul appartient ce qui se trouve dans les Cieux et ce qui se trouve sur la Terre. Il en est le Créateur, le Propriétaire et le Gestionnaire. Il est le Très Haut par Son Etre, Son pouvoir de décréter et Sa domination, le Suprême de par Son être.
Everything in the heavens and on earth belong to Him alone. He created, owns and controls all of it. He is High in His self and in terms of His status and domination, and Majestic in His self.
E dinanzi alla Sua grandezza, gloria Sua, i Cieli, nonostante la loro immensità e la loro altitudine, quasi si sgretolano e cadono sulla terra, tuttavia gli Angeli, glorificando e lodando il loro Dio, sottomettendosi, onorandoLo al di sopra di ogni cosa, chiedono il perdono di Allāh per coloro che sono in Terra. Ma, in verità, Allāh è il Perdonatore dei peccati dei Suoi sudditi pentiti, Misericordioso con loro.
Và với sự vĩ đại của Ngài, Đấng Quang Vinh đãkhiến các tầng trời tuy rất hùng vĩ, tuy rất cao nhưng gần như bị tan vỡ rơi vụng trên mặt đất. Và các Thiên Thần không ngừng ca ngợi Thượng Đế của Họ, Họ tôn vinh Ngài bằng những lời tán dương thành tâm và tôn kính. Và Họ cầu xin sự tha thứ từ Allah cho những ai dưới mặt đất, vì quả thật Ngài là Đấng Hằng Tha Thứ tội lỗi cho ai biết xám hối từ đám bề tôi của Ngài, Ngài là Đấng Khoan Dung cho họ.
Gotovo da se nebesa, pored svoje veličine, odozgo iznad zemalja raspadnu zbog Njegove veličanstvenosti. A meleci ponizno veličaju i hvale Gospodara svoga i mole oprost za one koji su na Zemlji. Nije li Allah, zaista, Oprostitelj grijeha onome ko se pokaje, i Milostiv prema njemu?!
O büyüklüğüne ve yüksekliğine rağmen neredeyse gökler yeryüzünün üzerinde Allah -Subhanehu ve Teâlâ-'nın azametinden çatlayacaklardı. Melekler Rablerine hamt ederek tenzih edip yücelterek boyun eğerler. O'nu yüceltip tazim ediyorlar ve yeryüzündekiler için de Allah'tan bağışlanma dilerler. Yüce Allah, kullarından tövbe edenlerin günahlarını bağışlar ve onlara karşı merhametlidir.
يَتَفَطَّرْنَ (burst apart). It has been stated in the above hadith that the load of angels began producing such crackling sounds in the heavens as are produced when excessive load is placed on something. This tells us that angels have weight and this is not beyond reason, because it is confirmed that angels also have physical bodies, even though very light in weight. And even light bodies add up to a considerable load when they are in huge numbers. (Bayan-u1-Qur'an)
These angels in the heavens proclaim the perfection of their Lord and utter His praises. They also ask for forgiveness of the dwellers of this earth who do not give what is due to Allah's greatness, rather indulge in associating others with Him and in infidelity and hence become liable to suffer scourge. Their asking for forgiveness for disbelievers is for a limited period only and is a supplication that some severe worldly scourge may not befall the humans which may destroy all of them; their safety against ordinary punishments of this world and the real scourge of the Hereafter are not included in this supplication. And Allah, the Almighty accepts this supplication, and saves them from the general scourge in this world. It must be understood thoroughly that Allah and Allah alone is the forgiver and Merciful although this forgiveness of infidels is for a limited duration and is limited to this world only.
L’une des expressions de Son éminence est que les Cieux, malgré leur étendue et leur hauteur, manquent de se disjoindre au-dessus des sept Terres et que les anges célèbrent leur Seigneur et Le glorifient, Le louant par soumission et par vénération. Ils demandent également à Allah de pardonner à ceux qui sont sur la Terre. Allah est Celui qui pardonne les péchés de Ses serviteurs qui se repentent et qui leur fait miséricorde.
Parte de Su majestad es que los cielos, a pesar de su grandeza y altura, están casi por hendirse. Los ángeles glorifican con alabanzas a su Señor en sumisión y reverencia, y buscan el perdón de Al-lah para los que están en la Tierra. En verdad, Al-lah es absolvedor de los pecados de aquellos siervos Suyos que se arrepienten y es misericordioso con ellos.
Di antara keagungan-Nya -Subḥānahu- ialah hampir saja langit dengan kebesaran dan ketinggiannya menjadi terbelah di atas bumi dan para malaikat bertasbih memuji Tuhan mereka dengan tunduk dan mengagungkan-Nya serta memintakan ampunan kepada Allah bagi orang-orang yang ada di bumi. Ingatlah bahwa Allah Maha Pengampun atas dosa-dosa orang yang bertobat dari kalangan hamba-hamba-Nya dan Maha Penyayang terhadap mereka.
Part of His majesty, (may He be glorified), is that the heavens despite their greatness and height are almost split apart. The angels glorify the praises of their Lord out of submission and in reverence of Him, and they seek forgiveness from Allah for those on earth. Indeed, Allah is the One Who forgives the sins of those servants of His who repent and He is merciful to them.
Bahagi ng kadakilaan Niya – kaluwalhatian sa Kanya – na halos ang mga langit sa kabila ng pagkalaki ng mga ito at pagkaangat ng mga ito ay nagkakalamat-lamat mula sa ibabaw ng mga lupa samantalang ang mga anghel ay nagpapawalang-kapintasan sa Panginoon nila at nagdadakila sa Kanya habang mga pumupuri sa Kanya bilang pagpapakumbaba at pagpipitagan, at humihiling ng kapatawaran mula sa Kanya para sa sinumang nasa lupa. Pansinin, tunay na si Allāh ay ang Mapagpatawad sa mga pagkakasala ng sinumang nagbalik-loob kabilang sa mga lingkod Niya, ang Maawain sa kanila.
Those who take idols besides Allah whom they align with and worship besides Allah, Allah lies in wait for them. He records their actions and He will recompense them for that. You, O Messenger, are not in charge of them and you will not be questioned about their actions. You are only one who conveys the message.
Và những ai nhận các bụt tượng thay vì Allah để làm kẻ bảo hộ và để thờ phượng, thì Allah luôn giám sát họ và Ngài ghi lại những việc làm của họ và sẽ thưởng phạt họ. Còn Ngươi - hỡi Thiên Sứ - không phải là người chịu trách nhiệm cho những việc làm của họ, nên Ngươi sẽ không được chấp vấn những gì họ làm, chẳng qua Ngươi chỉ là người truyền tin.
Allah prati i piše djela onih koji pored Allaha, kumire obožavaju i njih kao zaštitnike uzimaju, i za ta djela će im odgovarajuću naknadu dati, a ti, o Poslaniče, nisi zadužen za njihova djela, niti ćeš biti pitan za njih, jer tvoje je samo da dostaviš.
Yüce Allah'ı bırakıp da putlara ibadet edip, kendilerine Allah'tan başka dost edinenlere gelince, Allah Teâlâ onları daima gözetlemektedir. Onların yapmış oldukları amellerini kaydetmektedir. Onlara yapmış oldukları bu amellerinin karşılığını verecektir. -Ey Resul!- Sen onların amellerini kaydetmekten sorumlu değilsin. Onların yapmış oldukları amellerinden asla sorulmayacaksın ve sen sadece tebliğcisin.
A los que tomaron ídolos y los adoran además de adorar a Al-lah, Él les da tiempo antes de retribuirlos por sus acciones. Al-lah registra sus acciones y los recompensará con justicia. Mensajero, tú no eres responsable de ellos y no serás interrogado sobre sus acciones. Tú solo eres quien transmite el mensaje.
Ang mga gumawa sa bukod pa kay Allāh bilang mga anito na nakikipagtangkilikan sila sa mga iyon at sumasamba sila sa mga iyon bukod pa kay Allāh, si Allāh para sa kanila ay nasa tambangan na nagtatala laban sa kanila ng mga gawain nila at gaganti sa kanila sa mga ito. Ikaw, O Sugo, ay hindi itinalaga sa pag-iingat sa mga gawain nila, kaya hindi ka tatanungin tungkol sa mga gawa nila. Ikaw ay isang tagapagpaabot lamang.
Ceux qui adoptent en dehors d’Allah des idoles qu’ils prennent comme alliés et les adorent au lieu d’adorer Allah, Allah les poursuivra, consignera leurs agissements et les rétribuera selon la nature de ceux-ci. Ô Messager, tu n’es pas chargé de dénombrer leurs œuvres car tu ne seras pas questionné à leur sujet. Il ne t’appartient que de transmettre.
E per quanto riguarda quelli che hanno preso degli idoli come protettori, adorandoli all'infuori di Allāh, Egli è sempre Vigile su di loro, annota le loro azioni e li giudicherà per esse. Tu, o Messaggero, non sei il loro tutore e non dovrai rendere conto per le loro azioni. In verità, tu sei un annunciatore.
Orang-orang yang mengambil berhala-berhala di sisi Allah, mereka meminta perlindungan kepadanya dan menyembahnya selain menyembah Allah, sesungguhnya Allah mengawasi mereka, mencatat setiap perbuatan mereka, dan membalasnya. Engkau -wahai Rasul- tidak ditugasi untuk mengawasi amalan mereka, sehingga engkau tidak akan ditanya tentang perbuatan mereka karena engkau hanyalah seorang pendakwah.
If man were to be blessed with boundless vision, he would see with his own eyes that there is one God alone who is the Lord of the heavens and the earth in their entirety. His Power is so immense that the Universe, so to say, dreads it and bursts with fear. The angels, who are directly aware of God’s omnipotence, are awe-struck and continue to recite His praises at all times. Then man will also see that God, in exercise of His special powers, selects certain individuals as His messengers and sends them directly to mankind so that they may inform all God’s creatures of the truth. Although man does not see these facts directly, he can sense them indirectly by a process of reasoning. This is man’s real test. It is man’s responsibility to intuitively grasp those things which are not visible to his eyes. He should be able to recognise the voice of God in the voice of the prophets and bow down before it. He should accept the Unseen reality as if he were seeing everything with his own eyes. On the Day of Judgement, the excuse that one was not able to see the reality directly with one’s own eyes, will not be acceptable because, in this world of trial, it is not at all the divine intention to show reality directly. If the divine message reaches a person fully, in the eyes of God this is sufficient to conclude the process of argumentation.
Sebagaimana Kami telah wahyukan kepada para nabi sebelummu -wahai Rasul-, Kami mewahyukan kepadamu Al-Qur`ān dalam bahasa Arab agar kamu memperingatkan penduduk Makkah dan negeri-negeri Arab di sekitarnya kemudian kepada manusia seluruhnya dan agar kamu menakuti manusia dengan datangnya hari Kiamat, yaitu hari di saat Allah mengumpulkan orang-orang terdahulu sampai yang terakhir di dalam satu dataran untuk mendapatkan hisab dan balasan amal mereka. Tidak ada keraguan tentang terjadinya hari itu, di dalamnya manusia terbagi menjadi dua kelompok; satu kelompok berada di surga, yaitu orang-orang yang beriman dan satu kelompok di neraka, yaitu orang-orang kafir.
لِّتُنذِرَ أُمَّ الْقُرَىٰ (So that you may warn the town that is the mother of all towns) - Umm-ul- Qura (mother of all the towns) means the origin and foundation of all habitations and cities which is Makkah. This title has been given to this city because, to Allah Almighty, it is more distinguished and more excellent than all other cities, habitations and the whole earth. Imam Ahmad has narrated in Musnad, with the authority of Sayyidna ` Adiyy Ibn Hamra' Az-zuhri ؓ that he heard the Messenger of Allah at a market of Makkah when he ﷺ was migrating from the city. He ﷺ was addressing Makkah in the following words:
انک لخیر ارض اللہ و احبّ ارض اللہ اَلَیَّ ولو لا اِنّی اُخرجت منک لما خرجت
"To me, you are better and dearer than the whole of Allah's earth; if I had not been expelled from your vicinity, I would never have left it of my own accord." (At-tirmidhi, An-Nasa'i, Ibn Majah - rated as ` hasan ahib' by Tirmidhi)
وَمَنْ حَوْلَهَا - means the suburbs in the neighborhood of Makkah Mukarramah; it could mean the neighboring Arab countries as well as the whole of the earth from east to west.
The Qur'an was revealed to serve as a Warning
Allah says, `just as We sent revelation to the Prophets before you,'
أَوْحَيْنَآ إِلَيْكَ قُرْءَاناً عَرَبِيّاً
(thus We have revealed to you a Qur'an in Arabic) meaning, plain, clear, and manifest
لِّتُنذِرَ أُمَّ الْقُرَى
(that you may warn the Mother of the Towns), i.e., Makkah,
وَمَنْ حَوْلَهَا
(and all around it,) means, all the lands, east and west. Makkah is called Umm Al-Qura (the Mother of the Towns) because it is nobler than all other lands, as indicated by much evidence that has been discussed elsewhere. Among the most concise and clear proofs of that is the report recorded by Imam Ahmad from `Abdullah bin `Adi bin Al-Hamra' Az-Zuhri, who heard the Messenger of Allah ﷺ say, as he was standing in the market place of Makkah;
«وَاللهِ إِنَّكِ لَخَيْرُ أَرْضِ اللهِ وَأَحَبُّ أَرْضِ اللهِ إِلَى اللهِ، وَلَوْلَا أَنِّي أُخْرِجْتُ مِنْكِ مَا خَرَجْت»
(By Allah, you are the best land of Allah, the most beloved land to Allah; were it not for the fact that I was driven out from you, I would never have left you.) This was also recorded by At-Tirmidhi, An-Nasa'i and Ibn Majah; At-Tirmidhi said, "Hasan Sahih. "
وَتُنذِرَ يَوْمَ الْجَمْعِ
(and warn (them) of the Day of Assembling) i.e., the Day of Resurrection, when Allah will assemble the first and the last in one plain.
لاَ رَيْبَ فِيهِ
(of which there is no doubt,) means, there is no doubt that it will happen and will most certainly come to pass.
فَرِيقٌ فِى الْجَنَّةِ وَفَرِيقٌ فِى السَّعِيرِ
(a party will be in Paradise and a party in the blazing Fire.) This is like the Ayah:
يَوْمَ يَجْمَعُكُمْ لِيَوْمِ الْجَمْعِ ذَلِكَ يَوْمُ التَّغَابُنِ
((And remember) the Day when He will gather you (all) on the Day of Gathering, --- that will be the Day of mutual loss and gain) (64:9). which means that the people of Paradise and the people of Hell will gain and lose, respectively. And it is like the Ayah:
إِنَّ فِى ذلِكَ لآيَةً لِّمَنْ خَافَ عَذَابَ الاٌّخِرَةِ ذلِكَ يَوْمٌ مَّجْمُوعٌ لَّهُ النَّاسُ وَذَلِكَ يَوْمٌ مَّشْهُودٌ - وَمَا نُؤَخِّرُهُ إِلاَّ لاًّجَلٍ مَّعْدُودٍ - يَوْمَ يَأْتِ لاَ تَكَلَّمُ نَفْسٌ إِلاَّ بِإِذْنِهِ فَمِنْهُمْ شَقِىٌّ وَسَعِيدٌ
(Indeed in that (there) is a sure lesson for those who fear the torment of the Hereafter. That is a Day whereon will be gathered together, and that is a Day when all (the dwellers of the heavens and the earth) will be present. And We delay it only for a term fixed. On the Day when it comes, no person shall speak except by His leave. Some among them will be wretched and (others) blessed.) (11:103-105) Imam Ahmad recorded that `Abdullah bin `Amr, may Allah be pleased with him, said, "The Messenger of Allah ﷺ came out to us, holding two books in his hand. He said,
«أَتَدْرُونَ مَا هذَانِ الْكِتَابَانِ؟»
(Do you know what these two books are) We said, "We do not know unless you tell us, O Messenger of Allah." Concerning the book in his right hand, He said:
«هَذَا كِتَابٌ مِنْ رَبِّ الْعَالَمِينَ بِأَسْمَاءِ أَهْلِ الْجَنَّةِ وَأَسْمَاءِ آبَائِهِمْ وَقَبَائِلِهِمْ، ثُمَّ أُجْمِلَ عَلى آخِرِهِمْ، لَا يُزَادُ فِيهِمْ وَلَا يُنْقَصُ مِنْهُمْ أبدًا»
(This is a book from the Lord of the worlds, containing the names of the people of Paradise and of their fathers and tribes; all of them are detailed, down to the last one of them, and nothing will be added or taken away from it.) Then concerning the book in his left hand, he said:
«هَذَا كِتَابُ أَهْلِ النَّارِ بِأَسْمَائِهِمْ وَأَسْمَاءِ آبَائِهِمْ وَقَبَائِلِهِمْ، ثُمَّ أُجْمِلَ عَلى آخِرِهِمْ، لَا يُزَادُ فِيهِمْ وَلَا يُنْقَصُ مِنْهُمْ أَبَدًا»
(This is the book of the people of Hell, containing their names and the names of their fathers and tribes, all of them are detailed down to the last one of them, and nothing will be added or taken away from it.) The Companions of the Messenger of Allah ﷺ said, "Why should we strive if it is something that is already cut and dried" The Messenger of Allah ﷺ said:
«سَدِّدُوا وَقَارِبُوا فَإِنَّ صَاحِبَ الْجَنَّةِ يُخْتَمُ لَهُ بِعَمَلِ أَهْلِ الْجَنَّةِ، وَإِنْ عَمِلَ أَيَّ عَمَلٍ،وَإِنَّ صَاحِبَ النَّارِ يُخْتَمُ لَهُ بِعَمَلِ أَهْلِ النَّارِ، وَإِنْ عَمِلَ أَيَّ عَمَل»
(Strive with your deeds as hard as you can for middle course or close to it, for the person who is destined for Paradise will die doing the deeds of the people of Paradise, regardless of what he did before, and the person who is destined for Hell will die doing the deeds of the people of Hell, regardless of what he did before.) Then he made a gesture with his fist and said,
«فَرَغَ رَبُّكُمْ عَزَّ وَجَلَّ مِنَ الْعِبَاد»
(Your Lord has settled the matter of His servants) and he opened his right hand as if throwing something;
«فَرِيقٌ فِي الْجَنَّة»
(A party in Paradise.) and he made a similar gesture with his left hand;
«فَرِيقٌ فِي السَّعِير»
(And a party in the blazing Fire.)" This was also recorded by At-Tirmidhi, and An-Nasa'i; At-Tirmidhi said, "Hasan Sahih Gharib." Imam Ahmad recorded that Abu Nadrah said, "One of the Companions of the Prophet , whose name was Abu Abdullah, was visited by some of his friends, and they found him weeping. They asked him, `What has caused you to weep Didn't the Messenger of Allah ﷺ say to you,
«خُذْ مِنْ شَارِبِكَ ثُمَّ أَقِرَّهُ حَتَّى تَلْقَانِي»
(Trim your moustache and adhere to that practice until you meet me)' He said, `Yes, but I heard the Messenger of Allah ﷺ say;
«إِنَّ اللهَ تَعَالَى قَبَضَ بِيَمِينِهِ قَبْضَةً وَأُخْرَى بِالْيَدِ الْأُخْرَى، قَالَ: هذِهِ لِهذِهِ، وَهذِهِ لِهذِهِ، وَلَا أُبَالِي»
(Allah picked up a handful in His Right Hand and another in His other Hand, and said, "This is for this and this is for this, and I do not care.") `And I do not know in which of the two handfuls I am."' There are several Hadiths about Al-Qadr (the Divine Decree) in the books of Sahih, Sunan and Musnad. Including those narrated by `Ali, Ibn Mas`ud, `A'ishah and a large number of Companions, may Allah be pleased with them all.
وَلَوْ شَآءَ اللَّهُ لَجَعَلَهُمْ أُمَّةً وَحِدَةً
(And if Allah had willed, He could have made them one nation,) means, either all following guidance or all following misguidance, but He made them all different, and He guides whomsoever He wills to the truth and He sends astray whomsoever He wills, and He has complete wisdom and perfect proof. Allah says:
وَلَـكِن يُدْخِلُ مَن يَشَآءُ فِى رَحْمَتِهِ وَالظَّـلِمُونَ مَا لَهُمْ مِّن وَلِىٍّ وَلاَ نَصِيرٍ
(but He admits whom He wills to His mercy. And the wrongdoers will have neither a protector nor a helper.)
The real aim of the prophets’ call was to make the people conscious of the fact that they were going to be presented before God, after which, in accordance with their deeds, the decision in respect of some would be eternal Paradise, while in respect of others, it would be eternal Hell. The Prophet Muhammad came into this world to make people aware of this reality. His mission fell into two parts—one direct and the other indirect. His direct mission affected Makkah and the areas surrounding it. He completed this part of the mission during his lifetime. His indirect mission through his followers is for the whole world. This mission of his, still continues and will continue till Doomsday. The Prophet Muhammad presented his message to the Arab people in the Arabic language. After him, his followers too, as his deputies, have to fulfill their dawah responsibilities by adhering to the same principles. They are required to convey the message of Truth to every nation in its own language. Only when a nation is presented the message in its own language, will they be treated as having discharged the responsibility of conveying the message.
Và như những gì TA đã mặc khải cho các Sứ Giả trước Ngươi - hỡi Thiên Sứ - nay TA mặc khải cho Ngươi Thiên Kinh Qur'an bằng ngôn ngữ Ả-rập để Ngươi cảnh báo người dân Makkah và các thị trấn lân cận thuộc dân Ả-rập, rồi sau đó là toàn thể nhân loại. Để con người biết sợ hãi Ngày Phục Sinh, Ngày mà Allah sẽ tập hợp lại tất cả nhân loại từ thời đại đầu tiên cho đến thời đại cuối cùng trong cùng một thời điểm để xét xử và thưởng phạt, không có gì để nghi ngờ cho việc thiết lập Ngày Phục Sinh đó. Và trong Ngày đó nhân loại sẽ được chia thành hai nhóm: Một nhóm của Thiên Đàng và họ là những người có đức tin, nhóm còn lại là của Hỏa Ngục và họ là những người phủ nhận đức tin.
Ô Messager, tout comme Nous avons fait descendre la Révélation aux prophètes avant toi, Nous t’avons révélé un Coran arabe afin que tu avertisses les habitants de la Mecque et des villes arabes qui l’entourent puis les gens dans leur totalité, et que tu menaces les gens du Jour de la Résurrection, le Jour où Allah réunira les premières et les dernières générations dans un seul lieu pour leur demander des comptes et les rétribuer. Il ne fait aucun doute que ce jour aura lieu et les gens seront alors divisés en deux camps: Le premier sera formé des croyants qui iront au Paradis et le second sera formé des mécréants qui iront en Enfer.
Just as I sent revelation to the prophets before you, O Messenger, I have revealed to you an Arabic Qur’ān so that you may warn Makkah and the Arab towns around it and thereafter the entire mankind, and warn people of the day of resurrection when Allah will gather the earlier ones and the later ones in one plain for reckoning and recompense. There is no doubt in the occurrence of that day, on which people will be divided into two groups: One group will be in Paradise, and these are the believers; and one group will be in the Fire, and these are the disbelievers.
Tulad ng pagkasi Namin sa mga propeta noong wala ka pa, O Sugo, nagkasi Kami sa iyo ng isang Qur’an na Arabe upang magbabala ka sa Makkah at sinumang nasa paligid nito na mga pamayanan ng mga Arabe, pagkatapos sa mga tao sa kalahatan, at magpangamba ka mga tao ng Araw ng Pagbangon, ang Araw na titipunin ni Allāh ang mga una at ang mga huli sa nag-iisang larangan para sa pagtutuos at pagganti. Walang duda hinggil sa pagkaganap ng Araw na iyon. Ang mga tao ay mga mahahati roon sa dalawang pangkat. May isang pangkat sa Hardin: ang mga mananampalataya, at may isang pangkat sa Apoy: ang mga tagatangging sumampalataya.
Mensajero, así como envié revelación a los profetas que los precedieron, te he revelado un Corán en idioma árabe para que puedas amonestar a La Meca y a los pueblos árabes que la rodean, y luego toda la humanidad sobre el advenimiento del Día de la Resurrección, cuando Al-lah congregará a los primeros y a los últimos en un solo lugar para retribuirlos a todos según sus obras. No hay duda en la existencia de ese día, en que las personas se dividirán en dos grupos: un grupo irá al Paraíso, que son los creyentes, y un grupo irá al Infierno, que son los incrédulos.
-Ey Resul!- Senden önceki peygamberlere vahyettiğimiz gibi sana da vahyettik. Biz sana Arapça bir Kur'an vahyettik. Böylece sen Mekke ve çevresinde bulunan Arap şehirlerindeki insanları ve sonrasında da bütün insanları uyarıp, insanları kıyamet günüyle korkutasın. Yüce Allah, o günde öncekileri ve sonrakileri hesap vermeleri için hepsini bir alana toplar. O günün gerçekleşeceğine dair hiçbir şüphe yoktur. Kıyamet gününde insanlar iki kısma ayrılacaklar: Bir kısmı cennetteler, onlar da Mümin olanlardır. Bir kısmı da cehennemdedirler ve onlar da kâfirlerdir.
Così come ispirammo i Profeti prima di te, o Messaggero, ti ispirammo il Corano Arabo per avvertire la gente della Mekkah e i villaggi arabi nei dintorni e, infine, tutta la gente. Incuti timore alla gente del Giorno del Giudizio, il giorno in cui Allāh radunerà tutti, dai primi agli ultimi, in un'unica piana per il Rendiconto e la Retribuzione. Non vi è dubbio che quel giorno giungerà. In quel giorno, la gente sarà divisa in due gruppi: un gruppo nel Paradiso, ovvero i credenti, e un gruppo nel Fuoco, ovvero i miscredenti.
Kao što smo, o Poslaniče, objavljivali vjerovjesnicima prije tebe, tako i tebi Kur'an na arapskom jeziku objavljujemo, kako bi upozorio mekkelije i druga okolna arapska plemena, a nakon toga i sve ljude i kako bi ih upozorio na Sudnji dan, kada će Allah okupiti i prijašnje i kasnije generacije na jednom mjestu, kako bi račun polagali i ono što su zaslužili dobili. Nema sumnje u dolazak tog dana i tada će ljudi biti u dvje skupine: jedna skupina, a to je vjernička, biće u Džennetu, dok će druga, nevjernička, biti u Vatri.
Se Allāh volesse renderli un'unica comunità nella religione dell'Islām, li avrebbe resi una sola comunità e li avrebbe introdotti tutti in Paradiso, ma è stato realizzato il Suo decreto: farà entrare chi vuole nell'Islām, introducendolo in Paradiso, mentre coloro che hanno fatto torto a loro stessi con la miscredenza e i peccati non avranno un tutore che si prenderà cura di loro e che li sosterrà e salverà dalla punizione di Allāh.
Da je Allah htio sve bi ih učinio jednom zajednicom, pripadnicima vjere islama i sve bi ih uveo u Džennet, no međutim, Njegova mudrost iziskuje da u islam uđu samo oni koje On Svojom voljom uvede, dok zalimima koji čine nevjerstvo i grijehe nema zaštitnika i pomagača koji će ih spasiti od Allahove kazne.
Si Al-lah deseara hacer de ellos una única nación de musulmanes, lo habría hecho y los habría introducido a todos en el Paraíso. Pero Su sabiduría lleva a que Él ingresara a quien quisiera en el Islam y luego los introdujera al Paraíso. Aquellos que se perjudican a sí mismos mediante la incredulidad y los pecados, no tendrán protector o socorredor alguno del castigo de Al-lah.
If Allah willed to make them one nation on the religion of Islam He would have done so and entered them all into Paradise. But, His wisdom demanded that He enters whoever He wills into Islam and then enters him into Paradise. Those who wrong themselves by disbelief and sins, will have no one to protect them and no helper to rescue them from Allah’s punishment.
Si Allah avait voulu faire d’eux une seule communauté pratiquant la religion de l’Islam, Il l’aurait fait et les aurait tous fait entrer au Paradis, mais Sa Sagesse a imposé qu’Il fasse entrer qui Il veut dans l’Islam puis au Paradis. Ceux qui sont injustes envers eux-mêmes, en mécroyant et en commettant des péchés, ne possèdent pas d'alliés qui les prendront sous leur protection ni de secoureurs qui les soustrairont au châtiment d’Allah.
Yüce Allah dileseydi onları İslam dini üzerine bir tek ümmet kılardı. İslam dini üzerine tek bir ümmet kılardı ve hepsini birlikte cennete sokardı. Fakat O'nun hikmeti, dilediğini İslam dinine ve cennete girmesini gerektirdi. Küfür ve isyanlarla kendi nefislerine zulmedenlerin, onlara sahip çıkacak hiçbir dostları ve Allah'ın azabından kurtaracak bir yardımcıları yoktur.
Seandainya Allah menghendaki untuk menjadikan mereka satu umat dengan memeluk agama Islam, niscaya Allah menjadikan mereka satu umat dalam Islam dan memasukkan mereka semua ke dalam surga. Akan tetapi, hikmah Allah menggariskan bahwa Dia memasukkan yang dikehendaki-Nya ke dalam Islam dan memasukkannya ke dalam surga. Adapun orang-orang yang zalim terhadap diri mereka sendiri dengan melakukan kekufuran dan kemaksiatan maka tidaklah memiliki pelindung yang mampu melindungi mereka dan tidak pula memiliki penolong yang mampu menolong mereka dari azab Allah.
Kung sakaling niloob ni Allāh ang paggawa sa kanila bilang nag-iisang kalipunan sa Relihiyong Islām ay talaga sanang gumawa Siya sa kanila bilang nag-iisang kalipunan doon at nagpapasok Siya sa kanila sa kalahatan sa Hardin. Subalit hiniling ng karunungan Niya na magpapasok Siya sa sinumang niloob Niya sa Islām at magpapasok dito sa Paraiso. Ang mga tagalabag sa katarungan sa mga sarili nila dahil sa kawalang-pananampalataya at mga pagsuway ay walang ukol sa kanila na anumang katangkilik na tatangkilik sa kanila ni mapag-adya na sasagip sa kanila mula sa pagdurusang dulot ni Allāh.
Và nếu muốn Allah đã tập hợp nhân loại thành một cộng đồng duy nhất theo tôn giáo Islam, và cho tất cả nhân loại vào Thiên Đàng. Thế nhưng, với sự sáng suốt của Ngài thì Ngài muốn ai vào Islam theo ý Ngài cũng như cho người đó vào Thiên Đàng. Còn những kẻ bất công với bản thân họ bằng sự phủ nhận và tội lỗi sẽ không có một ai che chở lẫn giải cứu giúp họ thoát khỏi sự trừng phạt của Allah
Bagkus gumawa ang mga tagapagtambal na ito bukod pa kay Allāh ng mga katangkilik na tinatangkilik nila samantalang si Allāh ay ang Katangkilik na totoo sapagkat ang iba pa sa Kanya ay hindi nakapagpapakinabang at hindi nakapipinsala. Siya ay ang nagbibigay-buhay sa mga patay sa pamamagitan ng muling pagbuhay sa kanila para sa pagtutuos at pagganti. Walang nagpapawalang-kakayahan sa Kanya na anuman – kaluwalhatian sa Kanya.
Ces polythéistes ont plutôt adopté des alliés en dehors d’Allah alors qu’Allah est l’allié par excellence car en effet, personne d’autre que Lui n’a le pouvoir d’être utile ou nuisible. Il est Celui qui fait revivre les morts en les ressuscitant afin qu’ils rendent des comptes et soient rétribués et rien ne Lui est impossible.
Nhưng những kẻ đa thần đã nhận kẻ khác ngoài Allah làm đấng bảo hộ để bảo vệ họ. Trong khi Allah mới là Đấng Bảo Hộ thật sự, và những kẻ khác ngoài Ngài họ chả giúp ích hay gây hại được gì. Ngài là Đấng làm cho người chết sống lại bằng cách phục sinh họ trở lại để xét xử và thưởng phạt, và điều đó không làm Ngài bất lực chút nào, thật Vinh Quang thay Ngài!.
Piuttosto, questi idolatri hanno preso dei tutori, all'infuori di Allāh, che si prendano cura di loro, ma Allāh è il vero tutore, e altri, all'infuori di Lui, non posso portare beneficio né arrecare danno, ed Egli è Colui che fa resuscitare i morti per il Rendiconto e la Retribuzione, e ciò non Gli è impossibile, gloria Sua.
Instead, these idolaters have taken allies whom they align with besides Allah. Allah is the true Protector. Others besides Him can bring no benefit nor harm. He gives life to the dead by resurrecting them for reckoning and recompense. He has power over all things and nothing is outside His ability, (may He be glorified).
Ovi mušrici su druge pored Allaha za zaštitnike uzeli, a Allah je istinski zaštitnik, dok drugi niti mogu korist donijeti, niti štetu načiniti. On jedini oživljava mrtve kako bi polagali račun i dobili ono što su zaslužili, Njemu ništa nije nemoguće.
Allah is the Protector, Ruler and Creator
Here Allah denounces the idolators for taking other gods instead of Allah, and declares that He is the True God, and it is not right to worship anyone except Him Alone. He is the One Who is able to bring the dead back to life and He is Able to do all things. Then He says:
وَمَا اخْتَلَفْتُمْ فِيهِ مِن شَىْءٍ فَحُكْمُهُ إِلَى اللَّهِ
(And in whatsoever you differ, the decision thereof is with Allah.) means, in whatever issue you differ. This is general in meaning and applies to all things.
فَحُكْمُهُ إِلَى اللَّهِ
(the decision thereof is with Allah.) means, He is the Judge of that, according to His Book and the Sunnah of His Prophet . This is like the Ayah:
فَإِن تَنَازَعْتُمْ فِى شَىْءٍ فَرُدُّوهُ إِلَى اللَّهِ وَالرَّسُولِ
((And) if you differ in anything amongst yourselves, refer it to Allah and His Messenger) (4:59).
ذَلِكُمُ اللَّهُ رَبِّى
(Such is Allah, my Lord) means, (He is) the Judge of all things.
عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَإِلَيْهِ أُنِيبُ
(in Whom I put my trust, and to Him I turn in repentance. ) means, `I refer all matters to Him.'
فَاطِرَ السَّمَـوَتِ وَالاٌّرْضِ
(The Creator of the heavens and the earth.) means, the Maker of them both and everything in between.
جَعَلَ لَكُمْ مِّنْ أَنفُسِكُمْ أَزْوَاجًا
(He has made for you mates from yourselves,) means, of your own kind. As a blessing and a favor from Him, He has made your kind male and female.
وَمِنَ الاٌّنْعَـمِ أَزْوجاً
(and for the cattle (also) mates.) means, and He has created for you eight pairs of cattle.
يَذْرَؤُكُمْ فِيهِ
(By this means He creates you.) means, in this manner He creates you, male and female, generation after generation of men and cattle.
لَيْسَ كَمِثْلِهِ شَىْءٌ
(There is nothing like Him,) means, there is nothing like the Creator of these pairs, for He is the Unique, the Self-Sufficient Master, Who has no peer or equal.
وَهُوَ السَّمِيعُ الْبَصِيرُ
(He is the All-Hearer, the All-Seer.)
لَهُ مَقَـلِيدُ السَّمَـوَتِ وَالاٌّرْضِ
(To Him belong the keys of the heavens and the earth. ) We have already discussed the interpretation of this phrase in Surat Az-Zumar (39:63), the conclusion of which is that He is the One Who is controlling and governing them.
يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَشَآءُ وَيَقَدِرُ
(He expands provision for whom He wills, and straitens.) means, He gives plentiful provision to whomsoever He wills and He reduces it for whomsoever He wills, and He is perfectly Wise and Just.
إِنَّهُ بِكُلِّ شَىْءٍ عَلِيمٌ
(Verily, He is the All-Knower of everything.)
Bilakis bu müşrikler, Allah'tan başka dostlar edinip onları severler. Hâlbuki gerçek hak dost Yüce Allah'tır. O'ndan başkası ise ne fayda verir ne de zarar verir. O, kıyamet gününde hesaba çekmek için ölüleri tekrar diriltir. O her türlü noksanlıktan münezzehtir ve O'nu hiçbir şey aciz bırakamaz.
En cambio, los idólatras han tomado protectores a sus ídolos en lugar de Al-lah. Pero Al‑lah es el verdadero Protector. Otros en lugar de Él no pueden ocasionar beneficio ni daño. Él da vida a los muertos resucitándolos para el juicio. Él tiene poder sobre todas las cosas y nada está fuera de su capacidad.
Akan tetapi, orang-orang musyrik mengambil penolong-penolong selain Allah yang mereka mintai pertolongan, padahal Allah adalah Maha Penolong yang sebenarnya, adapun selain-Nya maka tidak mampu memberi manfaat ataupun mendatangkan mudarat. Dialah yang menghidupkan orang-orang yang sudah mati dengan membangkitkan mereka untuk perhitungan amal mereka dan untuk pemberian balasan dan tidak ada sesuatu pun yang melemahkan-Nya.
Commentary
وَمَا اخْتَلَفْتُمْ فِيهِ مِن شَيْءٍ فَحُكْمُهُ إِلَى اللَّـهِ (Whatever dispute you have in any matter, its judgment lies with Allah. - 10) It means that the judgment in all those matters in which you dispute lies with Allah, because the sovereignty belongs to Allah only, as stated in another verse:إِنِ الْحُكْمُ إِلَّا لِلَّـهِ (The Decision belongs to none but Allah - 6:57). The direction in many verses to obey Rasulullah ﷺ and in some verses to obey those in authority does not contradict the above, because the orders of Rasulullah ﷺ and of the authorities are also, in a way, orders of Allah. If the order has been received through ` wahy' or based upon the clear and definite verses (nusus) of the Qur'an and sunnah, then its being an order of Allah is obvious. And if the order is an 'ijtihad' (inference) which in turn is based upon nusus of Qur'an and sunnah, then also, in a way, it is an order of Allah. ijtihadat' (plural of ` ijtihad' ) of the ` mujtahidin' of the ummah (those who are competent to interpret the Qur'an and Sunnah, and infer Islamic laws from them) on this basis, are included in orders of Allah. That is why the learned scholars have declared that the fatwa (ruling) given by a ` mufti' (A competent Islamic scholar) is to be taken as a part of the religious law by the common masses who do not have the ability to understand the Qur'an and the Sunnah directly.
A u čemu god se vi, o ljudi, razišli, bilo da se radi o temeljima vaše vjere ili njenim ograncima, presuda za to je kod Allaha, pa se u vezi toga obratite Njegovoj knjizi i sunnetu Njegova Poslanika, sallallahu alejhi ve sellem. Onaj ko ima ovakva svojstva je moj Gospodar, u Njega se pouzdam u svim svojim poslovima i Njemu se obraćam, kajući Mu se.
Ang anumang nagkaiba-iba kayo, O mga tao, hinggil sa anumang bagay kabilang sa mga batayan ng relihiyon nito at mga sangay nito, ang kahatulan nito ay sa kay Allāh kaya sasangguni hinggil dito sa Aklat Niya o sa Sunnah ng Sugo Niya – ang basbas at ang pagbabati ng kapayapaan. Ang nailalarawang ito sa mga katangiang ito ay ang Panginoon ko. Sa Kanya ako sumasandal sa mga nauukol sa akin sa kabuuan ng mga ito at tungo sa Kanya ako bumabalik sa pagbabalik-loob.
God Almighty has provided man with extraordinary access to His Grace, such as has not been provided for any other living creature: that is the grant of discretionary power to man to adopt His guidance voluntarily, and as a consequence thereof to become entitled to exceptional rewards from Him. The choice to opt for good or bad ways is the price of this freedom. This difference is certainly undesirable, but there is no other method to pick out the person of real worth. God has created man free, but He has made provision for the guidance of man in his inner self as well as externally through the guidance of prophets and the Book of God, so much so that if man is really serious he will never take the wrong path. This being so, those who take the wrong path, are the worst transgressors. They will in no way be held deserving of pardon by God. In this world, there can be no final verdict in respect of the differences arising between the proponents of Truth and followers of falsehood. The position in this world is that here one can produce words in support of the latter. Here it is possible even for falsehood to be shown in the shape of Truth. But, all this is restricted solely to the arena of the present life, it is one man against another. In the life Hereafter, it will be man versus God. There, it will not be possible for anybody to hide behind beautiful words.
E il giudizio sulle vostre discordie riguardo le radici della religione e delle sue ramificazioni, o gente, spetta solo ad Allāh; riferitevi al Suo Libro e alla Sunnah del Suo Messaggero, pace e benedizione di Allāh su di lui. Colui che possiede tali caratteristiche è il mio Dio: a Lui mi affido in tutte le mie questioni e a Lui torno pentito.
Và hỡi nhân loại! Những gì các ngươi bất đồng với nhau về nguồn gốc của tôn giáo hay về phân nhánh của nó thì tất cả những điều đó đều được trình lên Allah để phân xử. Các ngươi hãy trở về với Kinh Sách của Ngài tức Qur'an hoặc Sunnah của Thiên Sứ của Ngài - cầu xin sự bình an đến Người -. Với những thuộc tính được miêu tả chính là Thượng Đế của Ta, Đấng duy nhất mà Ta phó thác tất cả mọi việc của Ta cho Ngài, và với Ngài Ta sẽ quay về sám hối.
Whatever you, O People, differ in about the principle and secondary matters of your religion, the judgement for that rests with Allah, and His book and the tradition of His Messenger (peace be upon him) must be used as a reference. The One who possesses these attributes is my Lord. It is on Him that I rely in all my affairs and it is to Him that I turn by repenting to Him.
Aquello en lo que disputen en asuntos derivados de la religión, el juicio debe remitirse a Al-lah, observando Su libro y la tradición de Su Mensajero r. Al-lah es nuestro Señor, el único en Sus atributos. De Él dependo en todos mis asuntos y a Él me vuelvo arrepentido.
-Ey insanlar!- Hakkında ayrılığa düştüğünüz dininizin aslında veya furûunda herhangi bir şeyin hükmünü vermek Allah'a aittir. Bu durumda ya Allah'ın kitabına veya Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem-'in sünnetine müracaat edilir. İşte bu sıfatlarla vasıflanan benim Rabbimdir. Bütün işlerimde yalnız O'na dayanırım ve tövbeyle O'na yönelirim.
Ô gens, Allah jugera vos divergences sur les fondements ou les subdivisions de votre religion. On doit ainsi se référer à Son Livre ou à la Sunna de Son Messager. Tel est mon Seigneur, Celui à qui je m’en remets pour toutes mes affaires et à qui je me repens.
10- Hakkında anlaşmazlığa düştüğünüz her ne olursa, onun hükmünü vermek Allah’a aittir. İşte benim Rabbim olan Allah budur. Ben, yalnız O’na tevekkül eder ve sadece O’na yönelirim.
11- O, gökleri ve yeri yaratandır. Sizin için kendi cinsinizden eşler ve davarlardan da çiftler yaratmıştır. O, sizi bu yolla çoğaltmaktadır. O’nun benzeri hiçbir şey yoktur. O, her şeyi işitendir, görendir.
12- Göklerin ve yerin anahtarları yalnız O’nundur. O, rızkı dilediğine bol verir (dilediğine de) kısar. Çünkü O, her şeyi çok iyi bilendir.
10. İster dininizin esaslarını teşkil eden itikad ile ilgili meseleler olsun, ister ahkamı ilgilendiren fer’î meseleler olsun, üzerinde görüş birliğine varmayarak “hakkında anlaşmazlığa düştüğünüz her ne olursa, onun hükmünü vermek Allah’a aittir.”O, O’nun Kitabına ve Rasûlünün sünnetine havale edilmelidir. Onlar neye hüküm verirlerse hak olan odur. Ona muhalif olan her şey de batıldır.“İşte benim Rabbim olan Allah budur.”Yüce ve mutlak Rab, yaratan, rızık veren ve her şeyi idare eden O olduğu gibi, aynı şekilde şeriati ile kulları arasındaki bütün işlerde tek hakim olarak hüküm veren de O’dur.
Âyet-i kerimenin mefhumundan anlaşıldığı üzere ümmetin ittifakı, kat’î bir delildir. Çünkü Yüce Allah, bize sadece hakkında ihtilâf ettiğimiz şeyleri kendisine havale etmemizi emretmektedir. Hakkında ittifak ettiğimiz hususlarda ise ümmetin bu ittifakı yeterlidir. Çünkü ümmetin ittifakı, hatadan korunmuştur. Ayrıca ümmetin bu ittifakının Allah’ın Kitabı ve Rasûlünün sünnetinde bulunanlara uygun olması kaçınılmazdır.“Ben, yalnız O’na tevekkül eder” Menfaatlari sağlamak, zararları önlemek hususunda kalbimle O’na güvenip dayanırım. Bu konuda O’nun yardımıma yetişeceğine güvenim tamdır. “ve” kalbimle, bedenimle, itaat ve ibadetimle “sadece O’na yönelirim.”
Bunlar (ibadet ve tevekkül) Yüce Allah’ın Kitab-ı Kerim’inde çokça zikrettiği iki önemli esastır. Çünkü bunların bir arada olması ile kul kemale erişir. Kul bunların ikisini ya da birini kaybedecek olursa kemale erişme imkânını da kaybeder. Nitekim şu ayetler de böyledir:“Yalnız Sana ibadet eder ve yalnız Senden yardım dileriz.”(el-Fâtiha, 1/5); “O halde O’na ibadet et ve O’na güvenip dayan”(Hûd, 11/123)
11. “O, gökleri ve yeri” kudreti, meşîeti ve hikmeti ile “yaratandır.” Kendileri ile sükûn bulasınız, soyunuz devam etsin ve bu yolla birçok faydalar husule gelsin diye “sizin için kendi cinsinizden eşler ve davarlardan” bütün türlerinden erkek ve dişi olmak üzere “çiftler yaratmıştır.” Ki böylelikle bu davarların nesli de devam etsin ve sizin pek çok menfaatleriniz için çoğalsınlar.
Bundan dolayı Yüce Allah, sebebe delâlet eden “sizin için”ifadesini kullanmıştır. Yani O, bunları sizin için, sizin faydanıza olmak üzere yaratmıştır, demektir.“O, sizi bu yolla çoğaltmaktadır.”Yani o, sizin için eşler var etmek suretiyle sizi çoğaltıp yeryüzüne yaymaktadır. Aynı şekilde hayvanlarınızı çiftler halinde yaratmakla onları da türetip çoğaltmaktadır.“O’nun benzeri hiçbir şey yoktur.” Yüce Allah’ın yaratıklarından O’na benzeyen, O’na denk olan hiçbir varlık yoktur. Ne zatında, ne isimlerinde, ne sıfatlarında, ne fiillerinde. Çünkü O’nun bütün isimleri husnâ (en güzel)isimlerdir. Bütün sıfatları da kemal ve azamet sıfatıdır. O, fiilleri ile hiçbir ortağı bulunmaksızın bunca büyük varlıkları var etmiştir.
Tek olması, her bakımdan bütün kemal sıfatlarına sadece O’nun sahip olması dolayısı ile hiçbir şey O’nun benzeri değildir.“O, her şeyi” çeşitli ihtiyaçların dile getirildiği, çeşitli dillerin çıkardığı bütün sesleri “işitendir, görendir” O kapkaranlık bir gecede, kara kaya üzerindeki siyah karıncanın hareketini dahi görür. Gıdanın oldukça küçük canlıların azalarında nasıl sirâyet ettiğini, suyun incecik dallarda nasıl yükseldiğini görür.
Bu ve benzeri âyet-i kerimeler, ehl-i sünnet ve’l-cemaatin, Allah’ın sıfatlarını kabul etme (isbat) ve mahlukata benzerliğini reddetme (nefiy) şeklindeki görüşlerinin delilidir.
Aynı şekilde:“O’nun benzeri hiçbir şey yoktur” buyruğunda Allah’ı mahlukata benzeten Müşebbihe’nin, “O her şeyi işitendir, görendir” buyruğunda da Muattıla’nın (Allah’ın sıfatlarını kabul etmeyenlerin) görüşleri reddedilmektedir.
12. “Göklerin ve yerin anahtarları yalnız O’nundur.” Yani göklerin ve yerin mülkü yalnız O’nundur. Rahmet ve rızık anahtarları ile gizli ve açık nimetlerin anahtarları da yalnız O’nun elindedir. Bütün yaratılmışlar menfaatlerinin sağlanması, onlara gelecek zararların önlenmesi vb. tüm hallerinde Allah’a muhtaçtırlar.
Hiç kimsenin elinde en ufak bir yetki yoktur. Veren, engelleyen, fayda sağlayan, zarar veren yalnız O’dur. Kulların sahip olduğu bütün nimetler, hep O’ndandır. Kötülüğü de O’ndan başkası önleyemez. “Allah'ın insanlara göndereceği herhangi bir rahmeti engelleyebilecek yoktur, O’nun engellediğini de salıverecek yoktur.”(Fâtır, 35/2)
Bundan dolayı da burada: “O, rızkı dilediğine bol verir” buyrulmaktadır. Yani genişletir ve ona dilediği rızıklardan türlü türlü verir “(dilediğine de) kısar.” Dilediğinin de rızkını ancak ihtiyacına yetecek kadar ve ihtiyacından bir şey artmayacak şekilde daraltır. Bütün bunlar ise O’nun ilmine ve hikmetine bağlıdır. Bundan dolayı da şöyle buyurmaktadır:“Çünkü O, her şeyi çok iyi bilendir.” Kullarının hallerini bilir. O bakımdan herkese hikmetinin ve meşîetinin gerektirdiği şekilde verir.
"Tentang sesuatu apa pun kamu berselisih, maka putusannya kepada Allah. Itulah Allah Rabbku. KepadaNya-lah aku bertawa-kal dan kepadaNya-lah aku kembali. Pencipta langit dan bumi. Dia menjadikan bagi kamu dari jenis kamu sendiri pasangan-pa-sangan dan dari jenis binatang ternak pasangan-pasangan pula, dijadikanNya kamu berkembang biak dengan jalan itu. Tidak ada sesuatu pun yang serupa dengan Dia, dan Dia-lah Yang Maha Mendengar lagi Maha Melihat. KepunyaanNya-lah perbendaharaan langit dan bumi; Dia melapangkan rizki bagi siapa yang dikehen-dakiNya dan menyempitkan. Sesungguhnya Dia Maha Mengetahui segala sesuatu." (Asy-Syura: 10-12).
(10) Allah سبحانه وتعالى berfirman, ﴾ وَمَا ٱخۡتَلَفۡتُمۡ فِيهِ مِن شَيۡءٖ ﴿ "Tentang se-suatu apa pun kamu berselisih," baik dalam masalah prinsip-prinsip agama kalian atau cabang-cabangnya yang kalian belum menye-pakatinya, ﴾ فَحُكۡمُهُۥٓ إِلَى ٱللَّهِۚ ﴿ "maka putusannya kepada Allah," artinya harus dikembalikan kepada al-Qur`an dan Hadits RasulNya. Dan apa pun ketentuan al-Qur`an dan hadits itu, maka itulah yang benar, dan apa pun yang menyalahi keduanya, itulah yang batil.
﴾ ذَٰلِكُمُ ٱللَّهُ رَبِّي ﴿ "Itulah Allah Rabbku," maksudnya, karena Allah سبحانه وتعالى adalah Rabb Pencipta, Pemberi rizki dan Pengatur, maka Dia-lah hakim (pemberi keputusan) di antara hamba-hambaNya melalui syariatNya dalam segala urusan mereka.
Pengertian (mafhum) dari ayat suci ini adalah bahwa "kesepa-katan umat Islam itu hujjah yang pasti." Sebab Allah سبحانه وتعالى tidak menyu-ruh kita untuk mengembalikan kepadaNya kecuali hal-hal yang kita perselisihkan. Sedangkan apa yang telah kita sepakati cukup menjadi kesepakatan umat, sebab umat Islam itu terjaga dari keke-liruan, dan sudah pasti kesepakatan mereka tersebut sejalan dengan ajaran yang ada di dalam al-Qur`an dan Hadits Rasulullah a.
FirmanNya, ﴾ عَلَيۡهِ تَوَكَّلۡتُ ﴿ "KepadaNya-lah aku bertawakal" artinya, aku menyandarkan diri dengan hatiku kepadaNya dalam mencari kebaikan dan menolak keburukan, dengan yakin kepada-Nya dalam pemberian pertolonganNya, ﴾ وَإِلَيۡهِ أُنِيبُ ﴿ "dan kepadaNya-lah aku kembali," artinya, aku menghadapkan diri dengan jiwa dan ragaku kepadaNya dan dengan taat dan ibadah kepadaNya. Dua prinsip ini sering sekali disebutkan oleh Allah سبحانه وتعالى di dalam Kitab-Nya. Sebab, dengan keduanya kesempurnaan seorang hamba dapat dicapai. Dan kesempurnaan tidak akan dapat ia raih dengan ketia-daan dua prinsip ini atau ketiadaan salah satunya. Sama seperti Firman Allah سبحانه وتعالى,
﴾ إِيَّاكَ نَعۡبُدُ وَإِيَّاكَ نَسۡتَعِينُ 5 ﴿
"Hanya kepadaMu kami menyembah dan hanya kepadaMu kami meminta pertolongan." (Al-Fatihah: 5); dan juga FirmanNya,
﴾ فَٱعۡبُدۡهُ وَتَوَكَّلۡ عَلَيۡهِۚ ﴿
"Maka beribadahlah kalian kepadaNya dan bertawakallah kepada-Nya." (Hud: 123).
(11) ﴾ فَاطِرُ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِۚ ﴿ "Pencipta langit dan bumi," maksud-nya, Pembuat keduanya dengan Kuasa, kehendak, dan kebijaksa-naanNya, ﴾ جَعَلَ لَكُم مِّنۡ أَنفُسِكُمۡ أَزۡوَٰجٗا ﴿ "Dia menjadikan bagi kamu dari jenis kamu sendiri pasangan-pasangan," agar kalian merasakan ketentraman kepadanya dan berkembang biak dari kalian anak keturunan dan kalian memperoleh banyak keuntungan. ﴾ وَمِنَ ٱلۡأَنۡعَٰمِ أَزۡوَٰجٗا ﴿ "Dan dari jenis binatang ternak pasangan-pasangan pula," dan dari berbagai jenisnya dua macam: Jantan dan betina, agar ia tetap tersisa dan berkembang biak untuk kemaslahatan kalian yang banyak sekali. Maka dari itu Allah menggunakan huruf lam sebagai alat bantu transitif (yang bermakna untuk), sehingga maknanya, Dia menjadi-kan itu semua untuk kalian dan untuk mengaruniakannya kepada kalian. Maka dari itu Allah berfirman, ﴾ يَذۡرَؤُكُمۡ فِيهِۚ ﴿ "DijadikanNya kamu berkembang biak dengan jalan itu," yakni mengembangkan dan memperbanyak kalian, memperbanyak hewan-hewan ternak kalian disebabkan Dia telah menciptakan dari diri kalian dan menciptakan pula untuk kalian pasangan-pasangan.
﴾ لَيۡسَ كَمِثۡلِهِۦ شَيۡءٞۖ ﴿ "Tidak ada sesuatu pun yang serupa dengan Dia," artinya, tidak ada sesuatu apa pun dari makhlukNya yang menyerupai ataupun menyamaiNya, baik pada DzatNya, nama-namaNya, sifat-sifatNya maupun perbuatan-perbuatanNya. Sebab semua nama-nama adalah sangat indah dan semua sifat-sifatNya adalah sifat-sifat kesempurnaan dan keagungan, dan perbuatan-perbuatanNya (af'al), yang dengannya Dia menciptakan seluruh ciptaan-ciptaan yang luar biasa besarnya ini, tidak ada sesuatu pun yang menyertaiNya. Maka tidak ada sesuatu apa pun yang semisal denganNya, karena kemanunggalan dan keesaanNya dengan ke-sempurnaan dari segala sisi.
﴾ وَهُوَ ٱلسَّمِيعُ ﴿ "Dan Dia-lah Yang Maha Mendengar" seluruh suara dengan berbagai macam bahasa, dengan berbagai dialek. ﴾ ٱلۡبَصِيرُ ﴿ "Lagi Maha Melihat," Dia melihat langkah seekor semut hitam nan kecil di malam yang gulita di atas batu hitam nan keras, dan Dia melihat mengalirnya makanan di dalam anggota tubuh hewan-hewan yang sangat kecil sekalipun, dan juga aliran air di dalam dahan-dahan kayu yang sangat rumit.
Ayat ini dan yang lainnya adalah dalil Ahlus Sunnah wal Jama'ah dalam menetapkan sifat-sifat Allah dan menafikan keseru-paanNya dengan makhluk. Dan di dalamnya juga terdapat sang-gahan terhadap kaum Musyabbihah (sekte yang meyakini Allah sama dengan makhlukNya. pent), yaitu terletak pada FirmanNya, ﴾ لَيۡسَ كَمِثۡلِهِۦ شَيۡءٞۖ ﴿ "tidak ada sesuatu apa pun yang serupa dengan Dia," dan juga sanggahan terhadap sekte Mu'aththilah (sekte yang tidak meyakini adanya sifat bagi Allah, pent), yaitu pada FirmanNya, ﴾ وَهُوَ ٱلسَّمِيعُ ٱلۡبَصِيرُ ﴿ "Dan Dia-lah Yang Mendengar lagi Maha Melihat."
(12) ﴾ لَهُۥ مَقَالِيدُ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِۖ ﴿ "KepunyaanNya-lah perbenda-haraan langit dan bumi." MilikNya-lah kerajaan langit dan bumi, di TanganNya-lah semua kunci rahmat, rizki dan berbagai kenikmatan yang lahir dan yang batin. Jadi, semua makhluk bergantung kepada Allah سبحانه وتعالى dalam mencari kebaikan mereka dan mencegah berbagai keburukan dari mereka, dalam setiap keadaan. Tidak ada seorang pun yang memiliki otoritas. Allah-lah Yang Maha Memberi, Yang menahan, Yang dapat menimpakan mudarat dan dapat menda-tangkan manfaat, yang tiada suatu nikmat pun ada pada hamba-hamba ini melainkan ia berasal dariNya, dan tidak ada yang bisa mencegah keburukan selain Dia. Dan apa pun rahmat yang Allah bukakan untuk manusia, maka tidak ada yang bisa menahannya, dan apa pun yang Dia tahan, maka tidak ada yang bisa melepas-kannya selain Dia. Maka dari itu di sini Dia berfirman,﴾ يَبۡسُطُ ٱلرِّزۡقَ لِمَن يَشَآءُ ﴿ "Dia melapangkan rizki bagi siapa yang dikehendakiNya," maksud-nya, melapangkannya dan memberikannya dari berbagai macam rizki yang Dia kehendaki, ﴾ وَيَقۡدِرُۚ ﴿ "dan menyempitkan," maksud-nya, menyusahkannya bagi siapa saja yang Dia kehendaki hingga hanya sebatas keperluannya saja, tidak lebih dari itu.
Semua itu tergantung kepada ilmu dan kebijaksanaanNya. Maka dari itu Dia berfirman, ﴾ إِنَّهُۥ بِكُلِّ شَيۡءٍ عَلِيمٞ ﴿ "Sesungguhnya Dia Maha Mengetahui segala sesuatu," yakni Dia mengetahui kondisi hamba-hambaNya sehingga memberi masing-masing sesuai dengan kebijaksanaanNya dan menurut tuntutan kehendakNya.
Apa saja yang kalian perselisihkan -wahai manusia- baik itu dalam masalah pokok agama kalian atau cabang-cabangnya maka keputusannya kembali kepada Allah, yaitu dengan mengembalikannya kepada Kitab-Nya dan Sunah Rasul-Nya -ṣallallāhu 'alaihi wa sallam-. Yang mempunyai sifat sedemikian ini adalah Tuhanku, kepada-Nya aku menyandarkan segala urusanku dan kepada-Nya aku bertobat.
Yüce Allah, göklerin ve yerin geçmişte benzeri olmaksızın yaratıcısıdır. Size kendi cinsinizden eşler yaratandır. Sizler için develerden, sığırlardan ve koyunlardan da çiftler yaratmıştır. Onlar hep sizlerin yararı için çoğalırlar. Sizi de sizin için yaratmış olduğu eşler ile evlenmeniz yoluyla yaratır. Yaratmış olduğu hayvanların etlerinden ve sütlerinden sizleri istifade ettirir. Yarattıklarından O'nun benzeri hiçbir şey yoktur. O kullarının konuştuklarını işitendir, yapmış oldukları fiillerini görendir. Yarattıklarından hiçbir şey O'nun elinden kaçmaz. Onlara yapmış oldukları amellerinin karşılığını verecektir. Hayır (zannederse) hayır (bulur), şer (zannederse) şer (bulur).
Allah, est Celui qui a Créé les Cieux et la Terre à partir de rien, vous a donné des épouses issues de vous et vous a fait don de dromadaires, de bovins, d’ovins et de caprins sous forme de couples afin qu’ils se reproduisent pour vous. Il vous crée à partir des rapports que vos hommes ont avec vos femmes et vous fait vivre de la viande et du lait des bestiaux dont Il vous a fait don. Aucune de Ses créatures ne Lui est semblable. Il entend les paroles de Ses serviteurs, voit leurs agissements dont rien ne Lui échappe. Puis Il les rétribue en fonction des œuvres bonnes ou mauvaises qu’ils accomplissent.
Allah adalah pencipta langit dan pencipta bumi tanpa ada contoh sebelumnya, Dia menciptakan dari diri kalian berpasang-pasangan dan menciptakan untuk kalian unta, sapi, dan kambing berpasang-pasangan hingga hewan-hewan ini berkembang biak untuk kalian. Dia menciptakan kalian dengan pasangan-pasangan untuk kalian dengan cara pernikahan dan memberi kehidupan kepada kalian dengan mengeluarkan dari hewan-hewan ternak kalian hasil dagingnya dan susunya. Tidak ada dari makhluk-Nya yang menyerupai-Nya, Dia Maha Mendengar ucapan-ucapan hamba-hamba-Nya dan Maha Melihat segala perbuatan mereka. Tidak ada sesuatu pun yang luput dari-Nya dan Dia akan membalas segala amal mereka; jika baik maka akan mendapat ganjaran baik, bila buruk maka akan mendapat ganjaran buruk.
Si Allāh ay ang Tagalikha ng mga langit at lupa ayon sa walang naunang pagkakatulad. Gumawa Siya para sa inyo mula sa mga sarili ninyo ng mga kabiyak at gumawa Siya para sa inyo mula sa mga kamelyo, mga baka, at mga tupa ng mga kabiyak upang magdamihan ang mga ito alang-alang sa inyo. Lumilikha Siya sa inyo sa pamamagitan ng ginawa Niya para sa inyo na mga kabiyak ninyo sa pamamagitan ng pag-aasawahan. Nagpapamuhay Siya sa inyo sa pamamagitan ng ginawa Niya para sa inyo na mga hayupan ninyo mula sa mga karne ng mga ito at mga gatas ng mga ito. Walang nakikitulad sa Kanya na anuman kabilang sa mga nilikha Niya. Siya ay ang Madinigin sa mga sinasabi ng mga lingkod Niya, ang Nakakikita sa mga gawain nila. Walang nakalulusot sa Kanya mula sa mga ito na anuman at gaganti Siya sa kanila sa mga gawain nila. Kung kabutihan, kabutihan [ang ganti]; kung kasamaan, kasamaan [ang ganti].
Allah je stvorio nebesa i Zemlju bez prethodnog primjera za to, od vas samih učinio je parove, a to je učinio i od deva, krava i ovaca, kako biste se razmnožavali kroz bračne veze i kako biste živjeli od mesa i mlijeka stoke koju vam je dao. Njemu nijedno stvorenje nije slično, On čuje šta Njegovi robovi govore i vidi šta oni radi, ništa Mu ne promiče i On će vam dati odgovarajuću naknadu za vaša djela, ako budete radili dobro, dat će vam, dobro, u suprotno čeka vas zlo.
Allāh, il Creatore dei Cieli e della Terra, senza precedenti, ha stabilito per voi delle mogli, e ha stabilito, per voi, coppie di cammelli, vacche e pecore, in modo che si moltiplichino a vostro vantaggio. Egli crea per voi ciò che ha stabilito nelle vostre mogli, tramite il matrimonio. Egli vi nutre con la carne e il latte che ha stabilito per voi, proveniente dal vostro bestiame. Nessuna Sua creatura ne è in grado; Egli è l'Ascoltatore delle parole dei Suoi sudditi, Vigile sulle loro azioni; nulla di tutto ciò Gli sfugge e li retribuirà per esse, se buone con il bene, se malvagie con il male.
Allah is the creator of the heavens and the creator of the earth without any precedent. He made for you from amongst your own kind spouses. He also made for you pairs of camels, cattle and sheep, so that they can multiply for your sake. He creates you through the spouses that He made for you by your marrying one another. He provides livelihood for you through the cattle that He made for you, from their meat and milk. Nothing of His creation resembles Him. He is the One Who hears the statements of His servants, and the One Who sees their actions. Nothing of that escapes Him and He will recompense them for their actions: if good then with good, and if evil then with bad.
Allah là Đấng Tạo Hóa các tầng trời và trái đất mà trước đó chưa hề có giống như vậy, tạo hóa ra các ngươi rồi từ các ngươi Ngài tạo hóa ra những người vợ cho các ngươi, và Ngài cũng tạo hóa cho các ngươi những con lạc đà, những con bò, và những con dê cừu đực và cái để chúng tăng số lượng cho các ngươi sử dụng, Ngài tạo hóa các ngươi với việc ban cho các ngươi những người vợ bằng việc kết hôn, rồi Ngài ban sự sinh tồn cho các ngươi với việc tạo hóa các loài vật nuôi để các ngươi lấy thịt và sữa từ chúng. Không có bất cứ vật thể nào trong vũ trụ giống như Ngài, trong khi Ngài là Đấng Hằng Nghe mọi lời nói của đám bề tôi của Ngài, Đấng Hằng Thấy mọi việc làm của họ, không gì có thể qua mặt được Ngài. Và Ngài sẽ thưởng phạt cho họ về những việc làm của họ. Quả thật nếu tốt thì được tốt còn nếu xấu thì được xấu
Al-lah es el Originador de los cielos y de la Tierra, Quien que crea las cosas por primera vez, sin ningún precedente. Él creó a los cónyuges. También hizo para ustedes parejas de camellos, vacas y ovejas, para que puedan multiplicarse para su bienestar. Él los creó en pares para que se reproduzcan. Él les provee de sustento a través del ganado que ha creado, de su carne y leche. Ninguna cosa creada se asemeja a Al-lah. Él es Aquel que escucha a Sus siervos y ve sus acciones. Nada se Le escapa y recompensará a cada quien según sus acciones: si son buenas, serán recompensados con el bien, y si son malas, su recompensa será el mal.
To Him alone belong the keys to the treasures of the heavens and the earth. He expands provision for whoever of His servants He wills, as a test to see whether they are grateful or not? He narrows it for whoever of His servants He wills, as a trial to see whether they are patient or become angry with Allah’s decree? He has knowledge of all things. Nothing in which lies the interests of His servants is hidden from Him.
The phenomena of the heavens and the earth before us are so gigantic that it is absolutely unimaginable that they were brought into existence by any of those false gods whom the people revere and respect instead of God Almighty. Similarly, the procreative and survival mechanism installed in the inner system of human beings and animals is so intricate and complex that it cannot really be attributed to any human being or to any of the gods other than the one and All Powerful God. All these arrangements are so extraordinary that they can be legitimately and properly attributed only to that Unparalleled Being, God. The attributes of the Creator which come to our knowledge through observation of His creations are sufficient to prove how great the Creator is. He is All Knowing and All Observing. Most High and Almighty, He possesses all powers. Whatever one receives, is due to His Grace and whatever is taken away, is taken away by Him. He is Unique. There is nobody like Him.
Chỉ duy nhất Ngài nắm giữ chìa khóa kho tàng của các tầng trời và đất, Ngài nới rộng bổng lộc cho ai mà Ngài muốn từ đám bề tôi của Ngài để Ngài kiểm tra xem hắn có biết tạ ơn hay là phủ nhận? Và Ngài thu hẹp bổng lộc cho ai mà Ngài muốn để Ngài thử thách xem hắn có biết nhẫn nại hay bất mãn với sự an bày của Allah? Quả thật, Ngài biết rất rõ tất cả mọi thứ, không gì có thể che giấu được Ngài từ những thứ cải thiện của đám bầy tôi của Ngài
Sa Kanya lamang ang mga susi ng mga imbakan ng mga langit at lupa. Nagpapaluwang Siya sa panustos para sa sinumang niloloob Niya kabilang sa mga lingkod Niya bilang pagsusulit para rito kung magpapasalamat ba ito o tatangging magpasalamat, at nanggigipit Siya sa sinumang niloloob Niya bilang pagsubok para rito kung magtitiis ba ito o maiinis sa pagtatakda ni Allāh. Tunay na Siya sa bawat bagay ay Maalam: walang nakakukubli sa Kanya na anuman kabilang sa anumang naroon ang mga kapakanan ng mga lingkod Niya.
Lui solo detiene le chiavi dei tesori dei Cieli e della Terra; estende il sostentamento ai Suoi sudditi che vuole, per metterli alla prova, verificando se siano grati o ingrati, e ne priva chi vuole per metterli alla prova, verificando se siano pazienti o insoddisfatti del decreto di Allāh. In verità, Allāh è Onnisciente, nulla di ciò che è utile ai Suoi sudditi Gli è nascosto.
Kod Njega jedinog su ključevi nebeskih i zemaljskih riznica, On mnogo opskrbljuje onoga koga hoće, kako bi ga iskušao da li će biti zahvalan ili ne, dok drugima uskraćuje opskrbu, kako bi ih iskušao da li će biti strpljivi ili će biti nezadovoljni Allahovom odredbom. On sve zna, ništa što je korist za Njegove robove nije Mu skriveno.
Göklerin ve yerin anahtarları yalnız O'nundur. Kullarından dilediğine rızkı bol verir ki, onu imtihan etmek için şükür mü yoksa kufür mü edecek ona bakar. Dilediğine de rızkını kısar ki, onu da imtihan etmek için sabredecek mi yoksa Allah'ın kaderine öfkelenip gücenecek mi diye bakar. Şüphesiz O, her şeyi hakkıyla bilendir. Kullarının faydasına olan hiçbir şey O'na gizli kalmaz.
Solo a Él Le pertenecen las llaves de los tesoros de los cielos y la Tierra. Él concede el sustento a quien de Sus siervos quiere, como una prueba para ver si son agradecidos o no. Lo restringe a quien quiere, para probarlos si son pacientes o se enojan con el decreto de Al‑lah. Él tiene conocimiento de todas las cosas. Ninguno de los intereses de Sus siervos está escondido de Él.
Il est le Seul à détenir les clés des réserves des Cieux et de la Terre. Il étend Sa subsistance à qui Il veut parmi Ses serviteurs, afin de tester leur reconnaissance, et la restreint à qui Il veut, afin de tester leur patience. Il a connaissance de toute chose et rien de ce qui est dans l’intérêt de Ses serviteurs ne Lui échappe.
Hanya Dialah yang mempunyai kunci-kunci perbendaharaaan langit dan bumi. Dia melapangkan rezeki bagi yang dikehendaki-Nya dari kalangan hamba-Nya sebagai bentuk ujian bagi mereka; apakah dia akan bersyukur ataukah akan kufur? Sebaliknya, Dia menyempitkan rezeki bagi yang dikehendaki-Nya sebagai bentuk cobaan bagi mereka; apakah dia akan bersabar ataukah akan murka dengan takdir Allah atasnya? Sesungguhnya Dia Maha Mengetahui segala sesuatu, tidak ada sedikit pun dari maslahat para hamba-Nya yang tersembunyi dari-Nya.
U vjeri vam je propisano slično onome što smo naredili Nuhu da dostavi i da po tome radi, i ono što tebi, o Poslaniče, objavljujemo, i propisano vam je slično onome što smo naredili Ibrahimu, Musau, i Isau da dostave i da po tome rade, a sažetak toga jeste da vjeru praktikujete i da se ne podvajate. Teško mušricima pada kada ih pozivaš vjerovanju u jednog Boga i ostavljanju ibadeta drugim božanstvima. Allah bira koga hoće među svojim robovima, pa ga uputi ka ibadetu i pokornosti, i upućuje onoga ko Mu se vrati, kajući se za svoje grijehe.
Nagsabatas Siya para sa inyo mula sa relihiyon ng tulad sa ipinag-utos kay Noe na ipaabot at gawin at ng ikinasi sa iyo, O Sugo. Nagsabatas Siya para sa inyo ng tulad sa ipinag-utos kina Abraham, Moises, at Jesus na ipaabot at gawin. Ang buod nito ay na: "Panatilihin ninyo ang Relihiyon at iwan ninyo ang pagkawatak-watak rito." Bumigat sa mga tagapagtambal ang ipinaaanyaya mo sa kanila na paniniwala sa kaisahan ni Allāh at pag-iwan sa pagsamba sa iba pa sa Kanya. Si Allāh ay humihirang ng sinumang niloob Niya kabilang sa mga lingkod Niya para magtuon dito sa pagsamba sa Kanya at pagtalima sa Kanya, at nagpatnubay tungo sa Kanya sa sinumang bumabalik sa Kanya kabilang sa kanila sa pamamagitan ng pagbabalik-loob mula sa mga pagkakasala nito.
Dia mensyariatkan kepada kalian dalam masalah agama sebagaimana yang Kami perintahkan kepada Nuh untuk menyampaikannya dan mengamalkannya. Apa yang Kami wahyukan kepadamu -wahai Rasul- dan Allah syariatkan kepada kalian seperti yang telah Kami perintahkan kepada Ibrahim, Musa, dan Isa untuk menyampaikannya dan mengamalkannya. Intinya adalah: “Tegakkanlah agama dan tinggalkanlah sikap berpecah belah dalam agama.” Amat berat bagi kaum musyrikin apa yang kamu serukan kepada mereka berupa ajakan menauhidkan Allah dan meninggalkan penyembahan kepada selain Allah. Allah memilih orang yang dikehendaki-Nya dari para hamba-Nya dan memberinya kemudahan untuk menyembah dan taat kepada-Nya serta memberi petunjuk kepada agama-Nya orang yang mau kembali pada-Nya dengan bertobat dari dosa-dosanya.
He has ordained for you religious matters similar to what I instructed Noah to convey and act on and what I have revealed to you, O Messenger. He has ordained for you similar to what I instructed Abraham, Moses and Jesus to convey and act on. The gist of this is: Uphold the religion and leave out division therein. What you call the idolaters towards, such as the declaring the oneness of Allah and leaving out the worship of others besides Him, is difficult for them. Allah chooses whichever of His servants He wills and guides them to His worship and obedience and He guides to Him those of them who return to Him by repenting from their sins.
The Religion of the Messengers is One
Allah says to this Ummah:
شَرَعَ لَكُم مِّنَ الِدِينِ مَا وَصَّى بِهِ نُوحاً وَالَّذِى أَوْحَيْنَآ إِلَيْكَ
(He (Allah) has ordained for you the same religion which He ordained for Nuh, and that which We have revealed to you,) Allah mentions the first Messenger who was sent after Adam, that is, Nuh, peace be upon them, and the last of them is Muhammad . Then He mentions those who came in between them who were the Messengers of strong will, namely Ibrahim, Musa and `Isa bin Maryam. This Ayah mentions all five, just as they are also mentioned in the Ayah in Surat Al-Ahzab, where Allah says:
وَإِذْ أَخَذْنَا مِنَ النَّبِيِّيْنَ مِيثَاقَهُمْ وَمِنْكَ وَمِن نُّوحٍ وَإِبْرَهِيمَ وَمُوسَى وَعِيسَى ابْنِ مَرْيَمَ
(And (remember) when We took from the Prophets their covenant, and from you, and from Nuh, Ibrahim, Musa, and `Isa son of Maryam.) (33:7). The Message which all the Messengers brought was to worship Allah Alone, with no partner or associate, as Allah says:
وَمَآ أَرْسَلْنَا مِن قَبْلِكَ مِن رَّسُولٍ إِلاَّ نُوحِى إِلَيْهِ أَنَّهُ لا إِلَـهَ إِلاَّ أَنَاْ فَاعْبُدُونِ
(And We did not send any Messenger before you but We revealed to him (saying): None has the right to be worshipped but I, so worship Me.) (21:25). And according to a Hadith (the Prophet said):
«نَحْنُ مَعْشَرَ الْأَنْبِيَاءِ أَوْلَادُ عَلَّاتٍ، دِينُنَا وَاحِد»
(We Prophets are brothers and our religion is one.) In other words, the common bond between them is that Allah Alone is to be worshipped, with no partner or associate, even though their laws and ways may differ, as Allah says.
لِكُلٍّ جَعَلْنَا مِنكُمْ شِرْعَةً وَمِنْهَـجاً
(To each among you, We have prescribed a law and a clear way) (5:48). Allah says here:
أَنْ أَقِيمُواْ الدِّينَ وَلاَ تَتَفَرَّقُواْ فِيهِ
(saying you should establish religion and make no divisions in it.) meaning, Allah enjoined all the Prophets (peace and blessings of Allah be upon them all) to be as one and He forbade them to differ and be divided. t
كَبُرَ عَلَى الْمُشْرِكِينَ مَا تَدْعُوهُمْ إِلَيْهِ
(Intolerable for the idolators is that to which you call them.) means, `it is too much for them to bear, and they hate that to which you call them, O Muhammad, i.e., Tawhid.'
اللَّهُ يَجْتَبِى إِلَيْهِ مَن يَشَآءُ وَيَهْدِى إِلَيْهِ مَن يُنِيبُ
(Allah chooses for Himself whom He wills, and guides unto Himself who turns to Him in repentance.) means, He is the One Who decrees guidance for those who deserve it, and decrees misguidance for those who prefer it to the right path. Allah says here;
وَمَا تَفَرَّقُواْاللَّهِ إِلاَّ مَنبَعْدِ مَا جَآءَهُمُ الْعِلْمُ
(And they divided not till after knowledge had come to them,) means, their opposition to the truth arose after it had come to them and proof had been established against them. Nothing made them resist in this manner except their transgression and stubbornness.
وَلَوْلاَ كَلِمَةٌ سَبَقَتْ مِن رَّبِّكَ إِلَى أَجَلٍ مُّسَمًّى
(And had it not been for a Word that went forth before from your Lord for an appointed term,) means, were it not for the fact that Allah had already decreed that He would delay the reckoning of His servants until the Day of Resurrection, the punishment would have been hastened for them in this world.
وَإِنَّ الَّذِينَ أُورِثُواْ الْكِتَـبَ مِن بَعْدِهِمْ
(And verily, those who were made to inherit the Scripture after them,) means, the later generation which came after the earlier generation which had rejected the truth.
لَفِى شَكٍّ مِّنْهُ مُرِيبٍ
(are in grave doubt concerning it. ) means, they do not have any firm conviction in matters of religion; they merely imitate their forefathers, without any evidence or proof. So they are very confused and doubtful.
Allah đã ban hành tôn giáo cho các ngươi giống như Ngài đã ban cho Nuh với sứ mạng là truyền đạt thông điệp và thi hành nó, và những gì mà Ngài mặc khải cho Ngươi - hỡi Thiên Sứ - cũng như các giáo luật được ban cho Ngươi cũng tương tự với những gì mà Ngài đã ra lệnh cho Ibrahim, cho Musa, và cho Ysa truyền đạt thông điệp và thi hành nó. Nói tóm lại về là các ngươi phải gầy dựng tôn giáo, xóa bỏ mọi ngăn cản, mọi chia rẻ cộng đồng. Đối với người đa thần, điều mà Ngươi kêu gọi họ theo thuyết Tawhid và từ bỏ mọi hình thức thờ phượng ngoài Allah là điều rất kinh khủng. Tuy nhiên Allah tuyển chọn những ai mà Ngài muốn trong đám bề tôi của Ngài, rồi Ngài chấp thuận y để thờ phượng và tuân mệnh lệnh Ngài, cũng như Ngài sẽ dẫn dắt y trở lại sám hối về những tội lỗi mà y đã gây ra.
13- Nûh’a emrettiğini, sana vahyettiğimizi, İbrahim, Mûsâ ve İsa’ya emrettiğimizi (aynı esası) O, size de din olarak belirlemiştir ki bu esas şudur:“Dini dosdoğru uygulayın ve onda ayrılığa düşmeyin.” Senin müşrikleri kendisine davet ettiğin (tevhid), onlara ağır geldi. Allah o (tevhide) dilediği kimseyi seçer ve kendisine yöneleni de hidâyet erdirir.
13. Bu, Yüce Allah’ın kullarına ihsan ettiği en büyük lütuflarındandır. Çünkü onlara dinlerin en hayırlısını, en üstün, en temiz ve en güzelini şeriat yapmıştır ki o, İslâm dinidir. Allah, bu dini kullarından seçkin olan kimselere din olarak belirlemiştir. Hatta bu dini Allah, seçkinlerin seçkinlerine, hayırlıların en hayırlılarına vermiştir. Bunlar ise bu âyet-i kerimede adı anılan ve derece itibari ile insanların en üstünleri, her bakımdan en mükemmelleri olan ulu’l-azm peygamberlerdir.
Allah’ın onlara şeriat yaptığı dinin de onların hallerine uygun ve kemallerine denk olması kaçınılmaz bir şeydir. Hatta Yüce Allah, bu dinin gereklerini yerine getirdikleri için onları kemale erdirmiş ve seçmiştir. Zira İslâm dini olmasa idi hiçbir insan yücelmezdi. Çünkü İslâm, saadetin ruhudur. Olgunlaşmanın belkemiğidir. İşte o, bu Kitab-ı Kerimin de muhtevasıdır. Bu Kitabın kendisine davet ettiği tevhid, salih ameller, ahlâk ve adabdır. İşte bu nedenle devamla şöyle buyrulmaktadır:“Dini dosdoğru uygulayın”yani Allah, dinin inanç esasları olsun, fer’î hükümleri olsun şeriatının tümünü dimdik ayakta tutun, uygulayın diye size emir vermiştir. Onu bizzat kendiniz uygulayarak, başkalarına da uygulamaya çalışarak, iyilik ve takvâ üzere yardımlaşarak, günah ve haksızlık üzere yardımlaşmaktan da kaçınarak onu uygulamaya gayret edin.“Ve onda ayrılığa düşmeyin.”Bu dinin aslî ve fer’î hükümleri üzerinde ittifak edin. Dininizin esası üzerinde ittifak etmekle birlikte, çeşitli meselelerin sizi birbirinize düşmanlık edecek şekilde ayırmamasına, sizleri gruplara ve hiziplere bölmemesine dikkat edin.
Din üzere bir araya gelip onun hakkında ayrılığa düşmeme çeşitlerinden birisi de Şâri’nin emretmiş olduğu genel toplantılardır. Hac, bayram, cuma, beş vakit namaz, cihad vb. gibi ancak bir araya gelmek ve ayrılığa düşmemek sureti ile tam ve kâmil olarak uygulanabilen ibadetler bu kabildendir.“Senin müşrikleri kendisine davet ettiğin (tevhid), onlara ağır geldi.” Yani bu, onlara çok ağır geldi. Çünkü sen, onları yalnızca Allah’a ihlâsla yönelmeye davet ettin. Nitekim Yüce Allah, böyleleri hakkında şöyle buyurmaktadır:“Allah tek başına anıldığında âhirete inanmayanların kalpleri nefretle dolar. O’nun dışındakiler anıldığında ise hemen yüzleri güler.”(ez-Zümer, 39/45)
Yine Yüce Allah onların: “Acaba o bunca ilâhı tek bir ilâh mı yaptı? Muhakkak bu çok şaşılacak bir şeydir”(Sâd, 38/5)dediklerini bize nakletmektedir.“Allah o (tevhide) dilediği kimseyi seçer.”Yani yaratıkları arasından risaletine ve kendisine dost olmaya layık olduğunu bildiği kimseleri seçer. Bu kabilden olmak üzere O, bu ümmeti seçmiş, diğer ümmetlere üstün kılmış, en hayırlı ve en üstün dini de bu ümmet için beğenip tercih etmiştir.“ve kendisine yöneleni de hidâyet erdirir.” İşte kulun gerçekleştireceği bu sebep sayesinde kul, Yüce Allah’ın hidâyetine ulaşır. Bu sebep ise kulun Rabbine yönelmesi, kalbinin O’na bağlanması ve O’nun rızasını maksat olarak gözetmesidir. Kul, güzel maksadının yanı sıra hidâyeti aramakta gayretini ortaya koyarsa bu, hidâyete ulaşmasının kolaylaştırılmasını sağlayan sebeplerden biri olur. Nitekim Yüce Allah şöyle buyurmaktadır:“Allah onunla rızasına uyanları selâmet yollarına iletir.”(el-Mâide, 5/16)
Bu âyet-i kerimede yer alan:“ve kendisine yöneleni de hidâyet erdirir” buyruğu ile “Sen Bana yönelenlerin yoluna uy!”(Lokman, 31/15) buyruğu, ayrıca ashab-ı kiramın hali ve onların Yüce Allah’a çokça yönelen kimseler oluşu bir arada değerlendirildiğinde bu, onların özellikle de Râşid Halifelerin -Allah hepsinden razı olsun- söyledikleri sözlerin delil olduğunu ifade etmektedir.
The prophets came into this world with the same religion and that is the religion of the oneness of God. But the followers of these prophets subsequently divided themselves into separate factions. The reason for this was the shift in the centre of their attention. Initially, attention was centred wholly on God: the teachings of all prophets took the form of exhorting people to worship the one and only God. That was their original religion but their followers later shifted the focus of their devotion and they became the worshippers of beings other than God. The ancient people of Arabia were initially the followers of Abraham. But, later on, the greatness of their leaders so captured their minds that they made them the sole centre of their attention. They even made idols to represent them and started worshipping them. The Jews were the followers of Moses, but they started considering their race a special one. Their attention became so concentrated on their own race, that godly religion became for them a racial matter. They rejected the last of the prophets simply because he was not born of their race. Similarly, Christians were the followers of Jesus Christ (‘Isa). But they took him to be the son of God instead of His Prophet. In this way, in the religion they later adopted, the notion of Jesus being the son of God attained the utmost importance. What God desires for His subjects is that they should be firm in the belief of the oneness of God. The one and only God should be the centre of all their attention. This constitutes real steadfastness in religion ‘din’. Any shift in this centre of attention amounts to polytheism (shirk). Whenever polytheism gains ground with the people, variations and differences immediately start making their appearance, because in the case of ‘shirk’, many centres of attention come into existence. In the case of ‘tawhid’ (unity of God), on the contrary, the centre of attention is only one—God: this creates a greater sense of unity among the faithful. Though the religion of the Prophet of Arabia is a preserved religion as far as its text is concerned, his followers are disparate in their beliefs and practices. People however, are free to make new things their centre of attention, to make changes in the original religion by having recourse to explanations and interpretations of the text, and in this way turn one religion, in practice, into several religions.
"Dia telah mensyariatkan bagimu tentang agama apa yang telah diwasiatkanNya kepada Nuh dan apa yang telah Kami wa-siatkan kepada Ibrahim, Musa dan Isa yaitu: Tegakkanlah agama dan janganlah kamu berpecah belah tentangnya. Amat berat bagi orang-orang musyrik agama yang kamu seru mereka kepadanya. Allah menarik kepada agama itu orang yang dikehendakiNya dan memberi petunjuk kepadaNya orang yang kembali." (Asy-Syura: 13).
(13) Ini adalah karunia terbesar yang Allah limpahkan ke-pada hamba-hambaNya, yaitu Dia menetapkan sebaik-baik agama untuk mereka, yang paling utama, paling suci dan paling bersih, yaitu Dinul Islam, yang telah disyariatkan (ditetapkan) oleh Allah untuk orang-orang pilihan yang diistimewakan di antara hamba-hambaNya. Bahkan Allah mensyariatkannya untuk yang terbaik dari yang terbaik dan teristimewa dari yang istimewa. Mereka adalah Ulul 'azmi di antara para rasul yang disebutkan di dalam ayat ini. Mereka adalah manusia yang paling tinggi moralnya dan yang paling sempurna derajatnya dari segala sisi. Jadi agama yang ditetapkan oleh Allah سبحانه وتعالى untuk mereka harus sesuai dengan kondisi mereka dan sejalan dengan kesempurnaan mereka. Bahkan mereka telah dijadikan sempurna dan dipilih oleh Allah karena mereka melaksanakannya. Kalau saja bukan karena Agama Islam ini, tidak seorang pun di antara manusia yang menjadi tinggi derajatnya. Islam adalah ruh kebahagiaan dan kutub pusaran kesempurnaan. Itulah yang dicakup oleh kitab al-Qur`an ini dan yang diserukan-nya, yaitu tauhid, amal-amal shalih, akhlak, dan adab.
Maka dari itu Allah berfirman, ﴾ أَنۡ أَقِيمُواْ ٱلدِّينَ ﴿ "Tegakkanlah agama." Artinya, Allah memerintahkan kepada kalian untuk menegakkan seluruh syariat-syariat Agama, prinsip-prinsipnya dan cabang-cabangnya. Kalian menegakkannya sendiri dan kalian bersungguh-sungguh dalam menegakkannya pada orang-orang lain selain ka-lian, kalian saling tolong-menolong atas kebajikan dan takwa dan jangan saling tolong-menolong atas perbuatan dosa dan permusuhan.
﴾ وَلَا تَتَفَرَّقُواْ فِيهِۚ ﴿ "Dan janganlah kamu berpecah belah tentangnya," maksudnya, hendaklah terjadi kesepakatan bagi kalian dalam masalah prinsip-prinsip agama dan cabang-cabangnya, berupaya seriuslah kalian untuk tidak dipecah belah oleh persoalan-persoalan dan tidak dikelompok-kelompokkan menjadi berkelompok-kelom-pok sehingga kalian menjadi bergolong-golongan, yang sebagian memusuhi sebagian yang lain, padahal kalian masih sepaham dalam masalah prinsip agama kalian.
Termasuk bersatu dalam Agama dan tidak tercerai-berai di dalamnya, adalah apa yang diperintahkan oleh Penetap syariat berupa perkumpulan-perkumpulan umum, seperti perkumpulan haji, hari raya, hari Jum'at, shalat lima waktu, jihad dan berbagai bentuk ibadah lainnya yang tidak akan bisa terlaksana dan tidak bisa sempurna kecuali dengan melakukan persatuan (pertemuan) untuknya dan tidak bercerai-berai.
﴾ كَبُرَ عَلَى ٱلۡمُشۡرِكِينَ مَا تَدۡعُوهُمۡ إِلَيۡهِۚ ﴿ "Amat berat bagi orang-orang musyrik apa yang kamu seru mereka kepadanya." Artinya, mereka benar-benar merasa sangat berat karena kamu mengajak mereka mengesakan Allah سبحانه وتعالى saja, seperti yang dikatakan oleh Allah tentang mereka,
﴾ وَإِذَا ذُكِرَ ٱللَّهُ وَحۡدَهُ ٱشۡمَأَزَّتۡ قُلُوبُ ٱلَّذِينَ لَا يُؤۡمِنُونَ بِٱلۡأٓخِرَةِۖ وَإِذَا ذُكِرَ ٱلَّذِينَ مِن دُونِهِۦٓ إِذَا هُمۡ يَسۡتَبۡشِرُونَ 45 ﴿
"Dan apabila nama Allah saja yang disebut, kesallah hati orang-orang yang tidak beriman kepada kehidupan akhirat; dan apabila nama sembahan-sembahan selain Allah yang disebut, tiba-tiba mereka bergirang hati." (Az-Zumar: 45).
Dan juga ucapan mereka (yang diabadikan Allah),
﴾ أَجَعَلَ ٱلۡأٓلِهَةَ إِلَٰهٗا وَٰحِدًاۖ إِنَّ هَٰذَا لَشَيۡءٌ عُجَابٞ 5 ﴿
"Mengapa ia menjadikan sesembahan-sesembahan itu sesembahan Yang Satu saja. Sesungguhnya ini benar-benar suatu hal yang sangat mengherankan." (Shad: 5).
﴾ ٱللَّهُ يَجۡتَبِيٓ إِلَيۡهِ مَن يَشَآءُ ﴿ "Allah menarik kepadanya orang yang dikehen-dakiNya." Artinya, Allah memilih di antara manusia ciptaanNya orang yang Dia ketahui bahwasanya ia layak untuk ditarik kepada tugas kerasulan dan kewalianNya. Dan termasuk di antaranya adalah Dia memilih umat Islam ini dan mengistimewakannya atas seluruh umat dan memilihkan untuknya agama yang paling utama dan yang paling baik, ﴾ وَيَهۡدِيٓ إِلَيۡهِ مَن يُنِيبُ ﴿ "dan memberi petunjuk kepadaNya orang yang kembali." Inilah sebab yang dilakukan oleh seseorang yang dengannya ia bisa memperoleh hidayah dari Allah سبحانه وتعالى, yaitu inabah (kembali) kepadaNya dan ketertarikan naluri-naluri hatinya kepadaNya, dan tujuannya mencari keridhaanNya. Maka kebaikan niat seseorang yang disertai dengan kesungguhannya dalam mencari hidayah merupakan faktor penyebab kemudahan untuk hidayah, seperti yang Allah Firmankan,
﴾ يَهۡدِي بِهِ ٱللَّهُ مَنِ ٱتَّبَعَ رِضۡوَٰنَهُۥ سُبُلَ ٱلسَّلَٰمِ ﴿
"Dengan kitab itulah Allah menunjuki orang-orang yang mengikuti keridhaanNya ke jalan keselamatan." (Al-Ma`idah: 16).
Di dalam ayat ini dijelaskan bahwasanya A l l a h ﴾ وَيَهۡدِيٓ إِلَيۡهِ مَن يُنِيبُ ﴿ "memberi petunjuk kepadaNya orang yang kembali," di samping FirmanNya yang lain yang mengatakan,
﴾ وَٱتَّبِعۡ سَبِيلَ مَنۡ أَنَابَ إِلَيَّۚ ﴿
"Dan ikutilah jalan orang yang kembali kepadaKu." (Luqman: 15). Ditambah dengan kondisi para sahabat nabi, (semoga Allah meri-dhai mereka), dan betapa gigih kembalinya mereka kepada Allah, adalah bukti bahwa perkataan mereka adalah hujjah (pegangan, argumen), terutama perkataan para Khulafa` Rasyidin, semoga Allah meridhai mereka semuanya.
È stata decretata per voi questa religione, così come ordinammo a Nūħ di diffonderla e di applicarla, ed è ciò che ti abbiamo rivelato, o Messaggero; e vi ordinò, così come lo ordinammo a Ibrāhīm, Mūsā e ‘Īsā, di divulgarla e applicarla. In conclusione, dovete attenervi alla religione e non discordare sulla fede. È difficile, per gli idolatri, accettare ciò a cui li inviti, ovvero l'unicità di Allāh e abbandonare l'adorazione di altri, all'infuori di Lui. Allāh eleva i sudditi che vuole, aiutandoli ad adorarLo e a obbedirGli, e li guida a Lui, facendoli tornare a Lui pentiti dei loro peccati.
Il vous a prescrit ce qu’Il a ordonné à Noé de transmettre et de mettre en pratique et ce que Nous t’avons révélé, ô Messager. Il vous a prescrit ce que Nous avons ordonné à Abraham, à Moïse et à Jésus de transmettre et de mettre en pratique. Ces préceptes se résument à établir la religion et à ne pas se diviser à son sujet. Or il pèse aux mécréants de proclamer l’Unicité d’Allah et de délaisser l’adoration d’autres êtres que Lui. Allah élit ceux qu’Il veut parmi Ses serviteurs, leur facilite de L’adorer et de Lui obéir et guide vers Lui ceux qui se repentent à Lui de leurs péchés.
-Ey Resul!- Sana vahyettiğimiz ve dinden meşru kıldığımız gibi Nuh'a tebliğ etmesini ve amel etmesini emrettik. İbrahim'e, Musa'ya ve İsa'ya tebliğ etmesini ve amel etmesini meşru kıldığımız gibi Allah size de meşru kıldı. Hülasa, dini ikame edin ve onda tefrikayı ve ayrılığı bırakın. Fakat müşrikleri kendisine davet ettiğin Allah'ın tevhidi ve O'ndan başkasına ibadet etmeyi terk etmelerini davet etmen onlara zor gelmiştir. Allah, kullarından dilediğini kendisine seçer ve onu kendisine ibadet etmeye ve itaat etmeye muvaffak kılar. Onlardan günahlarından tövbe ederek kendisine dönenleri de hidayet eder.
Commentary
شَرَعَ لَكُم مِّنَ الدِّينِ مَا وَصَّىٰ بِهِ نُوحًا (He has ordained for you the same religion as He had enjoined upon Nuh (علیہ السلام) -- 42:13) Allah Almighty's obvious and material blessings were stated in the previous verses. Stated from here are the inner and spiritual blessings. That is, He has blessed you with that very cogent and infallible religion which has been common between all the prophets (علیہم السلام) . Five of the prophets (علیہم السلام) have been mentioned in the verse. Sayyidna Nuh (علیہ السلام) has been mentioned first, and our Prophet ﷺ in the end, while Sayyidna Ibrahim (علیہ السلام) in the middle, because he is the father of prophets and was accepted as a prophet even by Arabs, despite their ` kufr' and ` shirk'. Sayyidna Musa and ` Isa (علیہما السلام) have been mentioned after him, because their followers were the ones who were present when Qur'an was being revealed. These five prophets (علیہم السلام) are also the ones named in Surah Ahzab where the covenant of the prophets given to Allah is mentioned, the difference being that the last of the Prophets ﷺ has been mentioned before Sayyidna Nuh (علیہ السلام) in Surah Ahzab, whereas Sayyidna Nuh (علیہ السلام) has been mentioned before our Prophet ﷺ in the present surah. Perhaps this is to indicate that although the last of the Prophets ﷺ was born and sent as a prophet after all other prophets, yet he preceded everyone else in the originally destined (azali) distribution of prophethood and messenger-ship. This has been stated in a Hadith: ` I preceded all the other prophets in the original creation and I am last of all the prophets in being sent." (Reported by Ibn Majah, Darimi, from Bahz In Hakim, and rated as hasan=See Mishkah)
Now the question arises that the very first prophet is Sayyidna 'Adam (علیہ السلام) but the mention of prophets does not commence with his name. The reason is that Sayyidna 'Adam (علیہ السلام) was the first prophet to have come in this world, and although he has commonality in principles of beliefs and important features of faith, yet during his period, no ` kufr' and ` shirk' had appeared in the people. Confrontation with ` kufr' and ` shirk' commenced with Sayyidna Nuh (علیہ السلام) who is the first prophet to have faced such problems which were to be faced by later prophets, and as such Sayyidna Nuh (علیہ السلام) has been mentioned first. (Allah knows best).
أَنْ أَقِيمُوا الدِّينَ وَلَا تَتَفَرَّقُوا فِيهِ (Establish the religion, and be not divided therein. - 42:13). - This is an explanation of the preceding sentence which means that the دِین ` din' (religion) which is common to all the prophets and in which all are agreed has to be established and maintained; opposing this religion or creating differences in it is not only impermissible, but also liable to a destructive end.
Establishing the دِین Din is obligatory Duty and Dissension in it is forbidden
Two orders have been given in this verse - one, ` Establish the religion' and the second, ` Be not divided therein.' which forbids dissension in religion. This sentence is preceded by the word 'an' which has been translated above as, ` by saying'. As such, this is an explanation of the word, ` ordained' occurring in the beginning. Therefore the word ` din' (religion) in this verse means the same دِین ` din' which has been common between all the prophets, and which calls for adherence to the belief in Oneness of Allah, prophethood, the life after death, and to the principles of worship as salah, fasting, hajj and zakah; it forbids theft, robbery, adultery, telling of lies, deceit, hurting others without a valid reason, breach of promise - all these have been common injunctions between all divine religions.
On the other hand, It is also proved through an unambiguous verse of the Qur'an لِكُلٍّ جَعَلْنَا مِنكُمْ شِرْعَةً وَمِنْهَاجًا (For each of you We have made a way and a method - 5:48) that there are ancillary differences in the details of the revealed laws of different prophets (علیہم السلام) . In the light of all these facts taken together, it becomes clear that the order of establishing the religion and prohibition of dissension pertains to those divine laws which have been common and consistent in the codes of all the prophets (علیہم السلام) - It is these injunctions in which creating differences is forbidden.
Sayyidna ` Abdullah Ibn Mas'ud ؓ states that one day Rasulullah ﷺ drew a straight line in front of us, and then drew other small lines on the right and left of the straight line and said that the lines on the right and left were the ways invented by devils, and each of those ways is controlled by a Shaitan (Satan) who incites people to follow that path; and then, pointing towards the straight line, he said وَاَنَّ ھٰذَا صِرَاطِی مُستقیماً فَاتَّبَعُوہُ (And this my path, straight. So follow it - 6:153.) (Ahmad, An-Nasa'i, Darimi - Mazhari)
The straight path in the above simile means the same path of true دِین din' (religion) which has been common to all the prophets (علیہم السلام) creating diversions in it is to create differences which is forbidden and an act of Shaitans (Satan). Correct ahadith strictly forbid creating differences in such injunctions which are unanimously agreed. The Holy Prophet ﷺ said من فارق الجماعۃ شبرا فقد خلع ربقۃ الاسلام من عنقہ (Ahmad, Abu Dawud) meaning that the person who moves away even one span from the general body of Muslims has taken out the neck-band of Islamic beliefs from his neck. Sayyidna Ibn ` Abbas ؓ has stated that Rasulullah ﷺ said یَدُ اللہِ علی الجماعۃ (Tirmidhi, with rating as ` hasan) meaning that Allah's hand is upon the general body. Sayyidna Mu'adh Ibn Jabal ؓ has narrated that Rasulullah ﷺ said that for humans, Shaitan (Satan) is like a wolf after a herd of goats, catching hold of the goat which has strayed away from the herd. Therefore you should stay with the general body, and do not separate yourself. (Ahmad, as quoted by Tafsir Mazhari)
Differences in the ancillaries between leading Mujtahidin is not covered by the dissension forbidden in this verse
It is obvious from the above that differences of opinions between leading ` mujtahidin' in ancillary matters where express injunctions are not found in the Qur'an and ahadith or where there is an apparent contradiction between the nusus of the Qur'an and ahadith and where opinions are bound to differ, do not bear any relation to the forbidden dissension. Such differences have been continuing since the days of the Holy Prophet ﷺ starting with the noble companions ؓ themselves and are considered to be blessings by the jurisprudents unanimously.
Establishing دِین ` din' that has been obligated in this verse means to hold on to the rules of religion steadfastly, not to let any doubt or distrust creep into it and not to give it up in any case. (Qurtubi)
كَبُرَ عَلَى الْمُشْرِكِينَ مَا تَدْعُوهُمْ إِلَيْهِ (Arduous for the mushriks (Polytheists) is that to which you are inviting them - 42:13). Addressing the Holy Prophet ﷺ ، the verse says, ` Your call to the belief in Oneness of Allah, which is the foundation of the true religion, seems very difficult to the polytheists, although it has been proved to be true through the consensus of all the prophets (علیہم السلام) ، because they follow their desires and the teachings of the Shaitan (Satan), and have therefore strayed from the right path, which is prohibited as mentioned above.
اللَّـهُ يَجْتَبِي إِلَيْهِ مَن يَشَاءُ وَيَهْدِي إِلَيْهِ مَن يُنِيبُ (Allah chooses [ and pulls ] towards Himself anyone He wills and guides anyone who turns to Him. - 42:13). There are only two ways for one to have the straight path. One is that Allah Almighty himself selects him for the straight path of His religion and moulds his nature and inclinations accordingly, which happens in the case of prophets and His special friends. It is about them that Qur'an statesإِنَّا أَخْلَصْنَاهُم بِخَالِصَةٍ ذِكْرَى الدَّارِ (We them chose for a trait of remembering the [ eternal ] Home [ in the Hereafter ] - 38:46). The Holy Qur'an has used the word, ` mukhlasin' for some particular prophets which means ` chosen'. This peculiar way of guidance has been mentioned in the first sentence of the present verse which says, اللَّـهُ يَجْتَبِي إِلَيْهِ مَن يَشَاءُ "Allah chooses [ and pulls ] towards Himself anyone He wills." This method of instruction is exceptional and limited. The other method which is general for getting guidance is that when someone turns towards Allah and intends to follow His ` din', then Allah Almighty guides him towards His دِین ` din'. This way of guidance is referred to in the second sentence of the verse which says, وَيَهْدِي إِلَيْهِ مَن يُنِيبُ...and guides anyone who turns to Him."
The reason why the mushriki'n (polytheists) of Makkah found it difficult to accept the invitation towards the faith in Oneness of Allah is that they did not even have the intention of understanding and following the truth.
Al-lah ha legislado para ustedes asuntos religiosos similares a lo que ordené a Noé u para transmitir y obrar. Mensajero, aquello que te he revelado es similar a lo que instruí a Abraham, Moisés y a Jesús para que transmitan a sus pueblos y obren según ello. La esencia de este mensaje es: ser firmes en la práctica de la religión y dejar de lado las divisiones. A los idólatras les parece difícil aquello a lo que tú los invitas, como declarar la unicidad de Al-lah y dejar de lado la adoración de otros en lugar de a Él. Al-lah elige a quien quiere y guía a Su adoración y obediencia, y guía hacia Él a aquellos que se arrepienten de sus pecados.
"Dan mereka tidak berpecah belah melainkan sesudah da-tangnya pengetahuan kepada mereka karena kedengkian antara mereka. Kalaulah tidak karena sesuatu ketetapan yang telah ada dari Rabbmu dahulunya sampai kepada waktu yang ditentukan, pastilah mereka telah dibinasakan. Dan sesungguhnya orang-orang yang diwariskan kepada mereka al-Kitab sesudah mereka, benar-benar berada dalam keraguan yang menggoncangkan tentang kitab itu. Maka karena itu serulah dan tetaplah sebagaimana diperintahkan kepadamu dan janganlah mengikuti hawa nafsu mereka dan katakanlah, 'Aku beriman kepada semua Kitab yang diturunkan Allah dan aku diperintahkan supaya berlaku adil di antara kamu. Allah adalah Rabb kami dan Rabbmu. Bagi kami amal-amal kami dan bagi kamu amal-amal kamu. Tidak ada per-tengkaran antara kami dan kamu, Allah mengumpulkan antara kita dan kepadaNya-lah kembali'." (Asy-Syura: 14-15).
(14) Setelah Allah سبحانه وتعالى memerintahkan persatuan kaum Mus-limin dalam beragama dan melarang mereka berpecah belah, Dia sampaikan kepada mereka agar jangan terpedaya dengan al-Kitab yang Allah turunkan kepada mereka; sebab orang-orang Ahlul Kitab itu tidak bercerai-berai kecuali setelah Allah menurunkan kepada mereka al-Kitab yang seharusnya melahirkan persatuan. Namun mereka melakukan kebalikan dari apa yang diperintahkan oleh kitab suci mereka. Semua itu adalah karena kecongkakan dan kebencian dari mereka. Sebab mereka saling benci membenci dan saling dengki-mendengki, dan terjadilah kebencian dan permu-suhan di antara mereka, dengan demikian terjadilah perpecahan. Maka waspadalah wahai kaum Muslimin untuk tidak menjadi seperti mereka.
﴾ وَلَوۡلَا كَلِمَةٞ سَبَقَتۡ مِن رَّبِّكَ ﴿ "Kalaulah tidak karena sesuatu ketetapan yang telah ada dari Rabbmu dahulunya," yakni, untuk penundaan azab yang membinasakan hingga waktu yang telah ditentukan, ﴾ لَّقُضِيَ بَيۡنَهُمۡۚ ﴿ "pastilah mereka telah dibinasakan." Akan tetapi kebijak-sanaan dan kelembutanNya menuntut untuk ditangguhkannya siksaan itu dari mereka.
﴾ وَإِنَّ ٱلَّذِينَ أُورِثُواْ ٱلۡكِتَٰبَ مِنۢ بَعۡدِهِمۡ ﴿ "Dan sesungguhnya orang-orang yang diwariskan kepada mereka al-Kitab sesudah mereka," maksudnya, orang-orang mewarisi mereka dan mereka menjadi generasi peng-ganti (penerus) mereka yang berilmu di antara mereka,﴾ لَفِي شَكّٖ مِّنۡهُ مُرِيبٖ ﴿ "benar-benar berada dalam keraguan yang menggoncangkan ten-tang kitab itu," maksudnya, benar-benar berada dalam ketidakjelasan yang sangat kentara yang menjerumuskan ke dalam perselisihan, di mana para pendahulu mereka berselisih karena congkak dan keras kepala. Dan generasi selanjutnya berselisih karena ragu dan bimbang. Semua mereka sama-sama dalam perselisihan yang ter-cela.
(15) ﴾ فَلِذَٰلِكَ فَٱدۡعُۖ ﴿ "Maka karena itu serulah," maksudnya, maka untuk Agama yang benar dan jalan yang lurus yang karenanya Allah menurunkan kitab-kitabNya dan mengutus para RasulNya, serulah umatmu kepadanya dan himbaulah mereka kepadanya serta tegakkanlah jihad karenanya terhadap siapa saja yang tidak menerimanya. ﴾ وَٱسۡتَقِمۡ ﴿ "Dan tetaplah," yakni, istiqamahlah kamu sendiri ﴾ كَمَآ أُمِرۡتَۖ ﴿ "sebagaimana diperintahkan kepadamu," yaitu istiqamah yang sejalan dengan perintah Allah, tidak ada sikap berlebihan ataupun mengabaikan, melainkan kepatuhan kepada perintah-perintah Allah dan menjauhi larangan-laranganNya secara kontinu. Jadi, Allah memerintahkan NabiNya untuk menyempur-nakan dirinya dengan menetapi istiqamah dan menyempurnakan orang-orang lain dengan mengajak mereka kepada hal itu.
Dan suatu yang dimaklumi, bahwa perintah kepada Rasulullah a itu adalah juga merupakan perintah kepada umatnya apabila tidak ada nash yang mengecualikannya. ﴾ وَلَا تَتَّبِعۡ أَهۡوَآءَهُمۡۖ ﴿ "Dan jangan-lah mengikuti hawa nafsu mereka," maksudnya, hawa nafsu orang-orang yang menyimpang dari Agama, yaitu orang-orang kafir dan kaum munafik. Mengikuti mereka bisa dengan mengikuti sebagian ajaran agama mereka, atau dengan meninggalkan dakwah kepada Allah, atau dengan mengabaikan istiqamah. Sebab, jika kamu mengikuti hawa nafsu mereka setelah datang kepadamu ilmu, maka sesungguhnya engkau benar-benar termasuk orang-orang yang zhalim.
Allah tidak mengatakan: "Jangan kamu ikuti agama mereka, karena hakikat agama mereka yang disyariatkan oleh Allah untuk mereka adalah agama para rasul semuanya, namun mereka tidak mengikutinya, malah mengikuti hawa nafsu, dan mereka menjadi-kan agama sebagai perbuatan sia-sia dan mainan. ﴾ وَقُلۡ ﴿ "Dan katakanlah" kepada mereka ketika berdebat dengan mereka,﴾ ءَامَنتُ بِمَآ أَنزَلَ ٱللَّهُ مِن كِتَٰبٖۖ ﴿ "Aku beriman kepada semua Kitab yang diturunkan Allah," maksudnya, agar debatmu kepada mereka berdasarkan prinsip yang sangat agung ini, yang menunjukkan kepada kemu-liaan Islam, kebesaran dan hegemoninya terhadap seluruh agama, dan bahwa agama yang dianut oleh Ahlul Kitab itu hanyalah satu bagian dari Islam.
Di sini terdapat petunjuk bahwa Ahlul Kitab, jika mereka ber-debat dengan suatu perdebatan yang dilandasi iman (keyakinan) kepada sebagian kitab-kitab suci atau sebagian rasul dengan me-ngabaikan yang lainnya, maka hal itu tidak boleh diterima. Sebab, Kitab suci yang mereka serukan dan rasul yang mereka klaim itu di antara syaratnya adalah ia harus membenarkan al-Qur`an ini dan nabi yang membawanya. Karena Kitab suci kita dan rasul kita tidak memerintahkan kita melainkan supaya kita beriman kepada Nabi Musa dan Nabi Isa عليهما السلام, Taurat dan Injil yang al-Qur`an mem-beritakan dan membenarkannya, dan ia juga menginformasikan bahwa Taurat dan Injil membenarkan al-Qur`an dan mengakui kebenarannya. Adapun kalau hanya sekedar Taurat dan Injil, Musa dan Isa yang mereka akui, dan tidak mengakui kita dan tidak me-nyetujui Kitab kita, maka kita tidak disuruh mempercayai mereka.
FirmanNya, ﴾ وَأُمِرۡتُ لِأَعۡدِلَ بَيۡنَكُمُۖ ﴿ "Dan aku diperintahkan supaya berlaku adil di antara kamu," maksudnya, dalam memberikan putusan di antara apa yang kalian perselisihkan. Maka permusuhan kalian dan kebencian kalian terhadapku, wahai Ahlul Kitab, tidak akan menghalangiku untuk berlaku adil terhadap kalian. Termasuk adil dalam memberikan putusan di antara mereka yang memiliki ba-nyak pendapat yang berbeda-beda dari kaum Ahli Kitab dan lain-lainnya adalah menerima kebenaran yang ada pada mereka dan menolak kebatilan yang ada pada mereka.
﴾ ٱللَّهُ رَبُّنَا وَرَبُّكُمۡۖ ﴿ "Allah adalah Rabb kami dan Rabb kamu," mak-sudnya, Rabb bagi semua. Kalian tidak lebih berhak daripada kami, ﴾ لَنَآ أَعۡمَٰلُنَا وَلَكُمۡ أَعۡمَٰلُكُمۡۖ ﴿ "Bagi kami amal-amal kami dan bagi kamu amal-amal kamu," yang baik dan yang buruk, ﴾ لَا حُجَّةَ بَيۡنَنَا وَبَيۡنَكُمُۖ ﴿ "tidak ada pertengkaran antara kami dan kamu" setelah semua kenyataan menjadi jelas dan kebenaran menjadi nyata dari yang batil, dan petunjuk dari kesesatan. Tidak ada tempat lagi bagi berdebat dan bertengkar. Sebab maksud dari debat itu adalah menjelaskan yang benar dari yang batil, agar orang yang jujur mendapat petunjuk, dan hujjah (argumen) tegak atas orang yang tersesat. Bagaimana tidak, sedang-kan Allah sudah berfirman,
﴾ وَلَا تُجَٰدِلُوٓاْ أَهۡلَ ٱلۡكِتَٰبِ إِلَّا بِٱلَّتِي هِيَ أَحۡسَنُ ﴿
"Dan jangan kamu mendebat Ahlul Kitab melainkan dengan cara yang lebih baik." (Al-Ankabut: 46).
Maka sesungguhnya yang dimaksud adalah apa yang telah kami jelaskan itu. ﴾ ٱللَّهُ يَجۡمَعُ بَيۡنَنَاۖ وَإِلَيۡهِ ٱلۡمَصِيرُ ﴿ "Allah akan mengumpulkan antara kita dan kepadaNya-lah (semua akan) kembali" pada Hari Kiamat kelak. Lalu Dia akan memberikan balasan kepada masing-masing menurut perbuatannya, dan pada saat itu akan terungkap orang yang benar dari yang dusta.
Và những kẻ phủ nhận đức tin và những kẻ thờ đa thần đã chia rẻ nhau sau khi họ bị đánh bại bởi các bằng chứng về sứ mạng của Muhammad - cầu xin sự bình an đến Người - được cử phái xuống là thật, và họ trở nên chia rẻ là do sự thối nát và bất công của họ. Nếu như Allah không tiền định việc trừng phạt bọn họ vào Ngày Tận Thế là Ngài đã nhanh chóng xử phạt họ vì tội đức tin và tội phủ nhận sứ mạng của các Sứ giả của Ngài. Quả thật, những người thừa hưởng Kinh Tawrah thuộc người Do Thái, và những người thừa hưởng Kinh Injil thuộc người Thiên Chúa sau các thế hệ trước họ, và sau đó là những người đa thần, họ đều nghi ngờ về Thiên Kinh Qur'an được ban xuống cho Muhammad và họ còn phủ nhận Nó
A nevjernici i mušrici su se, baš onda kad im je došlo znanje i kad im je uspostavljen dokaz poslanstvom Muhammeda, sallallahu alejhi ve sellem, iz zlobe, mržnje i nepravde međusobne podvojili. I da Allah nije odredio da se njihova kazna odgodi do određenog roka kojeg On zna, a to je Sudnji dan, već bi među njima presudu donio i kaznio bi ih zbog nevjerovanja u Allaha i negiranja poslanika. A oni Jevreji koji su naslijedili Tevrat i oni kršćani koji su naslijedili Indžil, i oni nakon mušrika, sumnjaju u Kur'an kojeg im je donio Muhammed, sallallahu alejhi ve sellem, i poriču ga.
Hindi nagkawatak-watak ang mga tagatangging sumampalataya at ang mga tagapagtambal malibang noong matapos na inilatag sa kanila ang katwiran sa pagpapadala sa kanila kay Muḥammad – basbasan siya ni Allāh at batiin ng kapayapaan. Hindi nangyari ang pagkakawatak-watak nila malibang dahilan sa paglabag at kawalang-katarungan. Kung hindi dahil sa isang nauna sa kaalaman ni Allāh na Siya ay magpapahuli sa kanila ng pagdurusa hanggang sa isang yugtong tinakdaan sa kaalaman Niya, ang Araw ng Pagbangon, talaga sanang humatol Siya sa pagitan nila saka nagmadali sana Siya para sa kanila ng pagdurusa dahilan sa kawalang-pananampalataya nila sa Kanya at pagpapasinungaling nila sa mga sugo Niya. Tunay na ang mga pinagmana ng Torah kabilang sa mga Hudyo at ng Ebanghelyo kabilang sa mga Kristiyano noong matapos ng mga ninuno nila at noong matapos ng mga tagapagtambal na ito ay talagang nasa isang pagdududa sa Qur'ān na ito na inihatid ni Muḥammad – basbasan siya ni Allāh at batiin ng kapayapaan – at mga tagapagpasinungaling dito.
وَمَا تَفَرَّقُوا إِلَّا مِن بَعْدِ مَا جَاءَهُمُ الْعِلْمُ (And they were not divided, in jealousy with each other, but after knowledge had come to them - 42:14). Sayyidna Ibn ` Abbas ؓ has explained that the pronoun ` they' in this sentence refers to the Quraysh of Makkah, and thus he has taken the verse to mean that the aversion of the infidels of Quraysh to the straight path was in itself a matter of utter ignorance, but on top of it they did so even after knowledge had been imparted by Allah. Sayyidna Ibn ` Abbas ؓ has held the coming of the Messenger of Allah ﷺ who was the source of all Divine knowledge, to be the imparting of knowledge by Allah. Some scholars, however, have referred the pronoun ` they' towards the past ummahs, and held the meaning to be that the people of the bygone ummahs created dissension in the true faith of their respective prophets, and adopted separate ways despite their having received the knowledge of the straight path from then prophets (علیہم السلام) .
Be that as it may, the pagans of Makkah and the infidels of the early ages, both demanded that their prophets should also follow the misguidance they themselves had adopted. Therefore the Holy Prophet ﷺ has been addressed in the following verse as follows:
The disbelievers and the idolaters only became divided after the proof for the mission of Muhammad (peace be upon him) to them was established. Their division was only on account of rivalry and oppression. Were it not for what had already been in Allah’s knowledge that the punishment will be postponed from them until a time determined in His knowledge, which is the day of resurrection, Allah would have decided between them and punished them quickly on account of their rejection of Allah and denial of His messengers. Those Jews who were made to inherit the Torah, and those Christians who were made to inherit the Gospel, after their predecessors and these idolaters, are in doubt about and deny this Qur’ān which Muhammad (peace be upon him) has brought.
Tidaklah orang-orang kafir dan musyrik itu berpecah belah melainkan setelah ditegakkan hujah atas mereka dengan diutusnya Muhammad -ṣallallāhu 'alaihi wa sallam- kepada mereka. Tidaklah terjadi perpecahan mereka melainkan karena kedengkian dan kezaliman. Kalaulah bukan karena ketentuan yang telah berlaku sebelumnya dalam ilmu Allah bahwa Dia menangguhkan azab kepada mereka sampai waktu tertentu dalam ilmu Allah, yaitu hari Kiamat, niscaya Allah memberi keputusan terhadap mereka, lalu Allah memberikan azab kepada mereka disebabkan kekufuran mereka kepada Allah dan pendustaan mereka kepada para rasul-Nya. Sesungguhnya orang-orang yang mewarisi Kitab Taurat dari kalangan Yahudi dan yang mewarisi Kitab Injil dari kalangan Nasrani setelah para pendahulu mereka dan para kaum musyrik benar-benar berada dalam keraguan tentang Al-Qur`ān yang dibawa oleh Muhammad -ṣallallāhu 'alaihi wa sallam- ini dan benar-benar mendustakannya.
Los incrédulos e idólatras solo se dividieron después de que se estableciera la prueba de la misión de Mujámmad r. Su división fue solo a causa de la codicia y la opresión. Si no fuera por lo que ya había estado en conocimiento de Al-lah, que el castigo se pospondría hasta un plazo prefijado de su conocimiento, que es el Día de la Resurrección, Al-lah habría decidido entre ellos y los habría castigado rápidamente a causa del rechazo a Al-lah y la negación de Sus mensajeros. Aquellos judíos que heredaron la Torá, y aquellos cristianos que heredaron el Evangelio, dudan y niegan este Corán que fue revelado a Mujámmad r.
14- Onlar, ancak ilim kendilerine geldikten sonra, aralarındaki haset yüzünden ayrılığa düştüler. Eğer Rabbin tarafından verilmiş belirli bir süreye kadar (erteleme) sözü olmasaydı, elbette aralarında hüküm verilirdi. Onlardan sonra kitabın kendilerine miras verildiği kimseler de şüphesiz ondan yana derin bir şüphe içindedirler.
15- İşte bundan dolayı sen (dine) davet et, emrolunduğun gibi dosdoğru ol ve onların arzularına uyma. De ki:“Ben, Allah’ın indirdiği bütün kitaplara iman ettim. Bana aranızda adaletle hükmetmem emredildi. Allah bizim de Rabbimizdir, sizin de Rabbinizdir. Bizim amellerimiz bize, sizin amelleriniz de sizedir. Bizimle sizin aranızda tartışacak bir şey yoktur. Allah hepimizi bir araya toplayacak (ve hükmünü verecektir). Dönüş yalnız O’nadır.”
14. Yüce Allah, müslümanların dinleri etrafında bir arada bulunmalarını emredip ayrılığa düşmelerini yasakladıktan sonra, onların Allah’ın kendilerine indirmiş olduğu kitaptan dolayı gurura kapılıp aldanmamaları gerektiğini bildirmektedir. Çünkü Kitap ehli, Allah bir araya gelip toplanmalarını gerektiren kitabı üzerlerine indirinceye kadar tefrikaya düşmediler. Kitap üzerlerine indikten sonra kitaplarının kendilerine emrettiğinin aksini işlediler. Bunun sebebi ise haset ve düşmanlık yapmaları idi. Onlar, birbirlerine karşı nefret duydular ve birbirlerine haset ettiler. Sonunda aralarında kin ve düşmanlık başgösterdi ve tefrikaya düştüler. O bakımdan ey müslümanlar, onlar gibi olmaktan sakının.“Eğer Rabbin tarafından verilmiş belirli bir süreye kadar” azabın ertelenmesini hükme bağlayan “sözü olmasaydı, elbette aralarında hüküm verilirdi.” Fakat hikmeti ve hilmi (cezayı ertelemesi), onların azaplarının ertelenmesini gerektirmiştir.“Onlardan sonra kitabın kendilerine miras verildiği kimseler de” yani aralarından onlara varis ve halef olup onların ilmini miras alanlar da “şüphesiz ondan yana derin bir şüphe içindedirler.”
Ayrılığa düşürecek türden büyük bir şüphe ve karmaşa içindedirler. Çünkü onlardan öncekiler, inat ve haset yüzünden ayrılığa düştüler. Onlardan sonra gelenler de şüphe ve tereddüt ederek ayrılığa düştüler. İşte hepsi de kötü olan ihtilafa düşme konusunda ortak bir özelliğe sahiptirler.
15. “İşte bundan dolayı sen davet et.” Allah’ın, kitaplarında indirdiği ve rasûlleri ile gönderdiği dosdoğru dine ve sırat-i müstakime davet et. Ümmetini ona çağır, onları ona uymaya teşvik et. Onu kabul etmeyen kimselerle de bu uğurda cihad et.
Sen de bizzat “emrolunduğun gibi dosdoğru ol.” İstikamet (dosdoğru olmak); Allah’ın emrine aşırı gitmeksizin geri de kalmaksızın (ifrat ve tefrite düşmeden)uymak, her halükarda Allah’ın emirlerine uymak ve yasaklarından kaçınmak demektir.
Bu bakımdan Yüce Allah, ona istikametten ayrılmamak sureti ile kendisini kemale erdirmesini emrettiği gibi ona davet etmek sureti ile başkalarını kemale erdirmeyi de emretmiştir. Bilindiği gibi rasûle verilen emir, eğer bu emrin ona has olduğuna dair bir delil yoksa ümmetinei de bağlar“Onların arzularına uyma!” Dinden sapmış olan kâfir ve münafıkların hevâ ve isteklerine uyma.
Onları arzularına uymak ise ya onların dinlerine kısmen tâbi olmakla olur yahut da ya Allah’a daveti ya da istikameti terk etmekle olur. Sen, onların arzularına sana gelen bunca ilimden sonra uyacak olursan, hiç şüphesiz zalimlerden olursun.
Burada “Onların dinlerine uyma” denilmemiştir. Çünkü aslında onların dinleri, Allah’ın onlar için şeriat olarak indirdiği dindir ve bu da bütün peygamberlerin dinidir. Fakat kendileri bu dine tâbi olmadılar. Bunun yerine hevâlarına tâbi oldular ve dinlerini oyun ve eğlence edindiler.
Seninle tartışacak olurlarsa da onlara “de ki: Ben Allah’ın indirdiği bütün kitaplara iman ettim.”Yani onlarla tartışmanın esası, İslâm’ın şerefine, yüceliğine, diğer dinler üzerindeki hakem rolüne delâlet eden ve Kitap ehlinin izlediklerini iddia ettikleri dinin, aslında İslâm’ın bir parçası olduğunu ortaya koyan bu pek büyük esasa dayalı olsun.
Bu buyrukta Kitap ehlinin, kimi kitaplara yahut kimi peygamberlere iman etmekle birlikte diğerlerini reddetmeleri esasına dayalı olarak tartışmaları halinde ,onların bu yaklaşımlarının kabul edilmemesi gerektiği de ifade edilmektedir.
Çünkü onların davet ettikleri kitabın ve kendisine bağlı olduklarını söyledikleri peygamberin, doğru bir kitap ve gerçek bir rasûl olmasının bir şartı da bu Kur’ân-ı Kerîm’i ve onu getireni tasdik etmeleridir. Çünkü bizim Kitabımız ve rasûlümüz, Mûsâ, İsa, Tevrat ve İncil’e iman etmemizi emretmiş, onları bize haber verip tasdik etmiş, ayrıca onların da bizim kitabımızı ve peygamberimizi tasdik edip doğruladıklarını ortaya koymuştur. Ancak kitabımız, bize sıfatları bildirilmemiş, bizim kitabımıza da uymayan, aksine sadece onlarca bilinen Tevrat, İncil, Mûsâ ve İsa’ya iman etmemizi emretmemiştir.“Bana aranızda” anlaşmazlığa düştüğünüz hususlarda vereceğim hükümlerde “adaletle hükmetmem emredildi.”Ey Kitap ehli, düşmanlığınız ve kininiz, aranızda adaletle hükmetmeme engel değildir.
Kitap ehlinden olsun başkalarından olsun farklı görüş sahipleri arasında verilen hükümlerde adaleti sağlamanın bir parçası da onların sahip oldukları hakkı kabul etmek ve batıllarını da reddetmektir.“Allah bizim de Rabbimizdir, sizin de Rabbinizdir.”Yani O, herkesin Rabbidir. Onu Rab edinmeye bizden daha layık değilsiniz.“Bizim amellerimiz” hayır veya şer “bize, sizin amelleriniz de sizedir. Bizimle sizin aranızda tartışacak bir şey yoktur.” Yani gerçekler açıklandıktan ve hak ile batıl, hidâyet ile sapıklık birbirinden ayırt edilecek şekilde açıklık kazandıktan sonra tartışmaya, çekişmeye yer yoktur. Çünkü tartışmadan maksat, hakkın batıldan ayırt edilmesidir ki bu sayede doğru yolu arayan hidâyet bulsun, eğri yola sapan hakkında da delil ortaya konmuş olsun.
Bundan Kitap ehli ile tartışılmayacağı anlamı çıkarılmamalıdır. Zira Yüce Allah:“Kitap ehli ile ancak en güzel şekilde tartışın.”(el-Ankebût, 29/46)buyururken böyle bir mana nasıl çıkarılabilir? Bundan kasıt, bizim sözünü ettiğimiz manadır.“Allah hepimizi bir araya toplayacak (ve hükmünü verecektir)” Kıyamet gününde “Dönüş yalnız O’nadır.” O, herkese amelinin karşılığını verecek ve o vakit kimin doğru, kimin yalancı olduğu ortaya çıkacaktır.
Kâfirler ve müşrikler ancak Muhammed -sallallahu aleyhi ve sellem-'in gönderilmesiyle onların üzerine delil ikame edildikten sonra ayrılığa düşmüşlerdir. Ve bu ayrılıkları da ancak zulüm ve haksızlık sebebiyle olmuştur. Eğer Allah'ın ilminde daha önceden belli bir süreye kadar onlardan azabı kıyamet gününe ertelemesi vaadi olmamış olsaydı, mutlaka Allah aralarında hükmederdi. Allah'a küfretmeleri ve resullerini yalanlamaları sebebi ile onları çabucak azaplandırıldı. Şüphesiz Yahudilerden sonra Tevrat'a ve Hristiyanlardan sonra İncil'e varis olanlar ve müşrikler Muhammed -sallallahu aleyhi ve sellem-'in getirdiği bu Kur'an'ı gerçekten yalanlayarak şüphe içerisinde oldular.
Les juifs ont hérité de la Torah et les chrétiens ont hérité de l’Evangile de leurs ancêtres mais malgré cela, ces polythéistes doutent de ce Coran apporté par Muħammad et le rejettent.
To differ after being given knowledge means that, even after receiving the call for Truth, man ignores it or opposes it. Through the Prophet Muhammad, God Almighty revealed religion (din) in its pure form. This meant that all those who were desirous of God should have joined it. But, they were not prepared to join the Prophet. By remaining attached to the previous prophets, they enjoyed the position of the pious ones among the people. They thought that this was enough for them, while the fact is that when the call of the True Religion is raised it becomes compulsory on the part of all the people to demolish their biases and prejudices and join the True Religion. Those who do not do so are guilty in the eyes of God, irrespective of their being ostensibly religious. When the call of True religion is given, some people reject it out of jealousy or a false sense of pride (bagh’i), while others stay away from it because of their doubts. This is the case of such people as have attained an elevated status in society. Acceptance of Truth by them would involve stepping down from their high positions. As they are not prepared to lower themselves, they set about belittling the call for Truth in order to justify their stand. The common people are generally beset by doubt and hesitation. The call of the preacher of Truth appears to them weighty on the basis of argument, but at the same time they find it difficult to ignore the great ones whose imagined greatness is already impressed on their minds. This dual pressure becomes a hindrance to their reaching a final decision. The first group ignores the Truth under the influence of a false sense of pride, while the second group does not accept it under the influence of doubt. In effect, both groups thus deprive themselves of the Truth.
I miscredenti e gli idolatri discordarono solo dopo che vennero mostrate loro delle prove tramite la missione di Muħammed, pace e benedizione di Allāh su di lui; la loro discordia non fu causata da altro che aggressione e ingiustizia. E se non fosse per il fatto che venne decretato, nella Sapienza di Allāh, che Egli avrebbe rinviato la loro punizione a un termine prestabilito, ovvero il Giorno del Giudizio, li avrebbe giudicati e avrebbe inflitto loro una punizione per non aver creduto in Allāh e aver smentito i Suoi Messaggeri. In verità, gli Ebrei che si sono tramandati la Torāh e i Nazareni che si sono tramandati il Vangelo e, inoltre, gli idolatri, dubitano di questo Corano rivelato a Muħammed, pace e benedizione di Allāh su di lui, e lo rinnegano.
Call to this upright religion and remain firm on it as Allah has instructed you. Do not follow their false desires and say them when disputing with them: I have faith in Allah and in the scriptures which Allah sent down to His messengers. Allah has instructed me to judge between you with justice. Allah, the One Whom I worship, is both our Lord and your Lord. We have our deeds, whether good or bad and you have your deeds, whether good or bad. There is no quarrel between us after the evidence is apparent and the path is clear. Allah will bring us all together and to Him is the return on the day of resurrection. He will then recompense each one as He deserves and then it will become clear who is true and who is false and who is right and who is wrong.
Bu dosdoğru olan dine davet et ve Allah'ın sana emrettiğine uygun şekilde sebat et. Onların asılsız arzularına asla uyma. Onlarla mücadele ve tartıştığında onlara şöyle de: "Ben Allah'a ve resullerine indirdiği kitaplara iman ettim. Allah bana sizin aranızda adaletle hükmetmemi emretti. Ben bizim Rabbimiz olan Allah'a ibadet ediyorum. Bizim amellerimiz ister hayır ve ister şer olsun bize; sizin amelleriniz de ister hayır ve ister şer olsun size aittir. Bizimle sizin aranızda delil apaçık ortaya çıktıktan sonra ve yollarımız da belli olduktan sonra artık aramızda bir tartışma yoktur. Yüce Allah hepimizi toplayıp bir araya getirir ve kıyamet gününde dönüş O'nadır. Hepimiz hak ettiklerimizin karşılığıyla muamele eder. O zaman sadık olan ile yalancı olan, haklı olan ile haksız olan ortaya çıkar.
Prêche cette religion droite, restes-y fermement attaché selon ce que t’a ordonné Allah, ne suis pas leurs passions invalides et dis lorsque tu argumentes contre eux: Je crois en Allah et aux livres qu’Il a révélés à Ses messagers. Allah m’a ordonné de juger équitablement entre vous, Il est notre Seigneur et le vôtre. Nous avons nos œuvres, bonnes et mauvaises, et vous avez vos œuvres, bonnes et mauvaises. Aucune discussion ne se tiendra entre nous et vous après que l’argument ait été explicité. Allah nous réunira tous et le retour vers Allah aura lieu le Jour de la Résurrection. Il rétribuera chacun selon ce qu’il mérite et alors, le véridique se distinguera du menteur et celui qui avait raison se distinguera de celui qui avait tort.
Serulah kepada agama yang lurus ini dan teguhlah di atasnya sebagaimana yang diperintahkan Allah kepadamu dan janganlah mengikuti hawa nafsu mereka yang sesat serta ucapkanlah dalam membantah mereka, “Aku beriman kepada Allah dan kepada kitab-kitab yang diturunkan Allah kepada para rasul-Nya dan Allah memerintahkan kepadaku untuk menghukum di antara kalian dengan adil. Allah yang aku sembah adalah Tuhan kami dan Tuhan kalian semua. Bagi kami amal perbuatan kami, yang baik maupun yang buruk, dan bagi kalian amal perbuatan kalian, yang baik maupun yang buruk. Tidak ada lagi pertentangan di antara kami dan kalian setelah hujah menjadi nyata dan keterangan menjadi jelas. Allah akan mengumpulkan kita semua dan hanya kepada-Nya tempat kita kembali pada hari Kiamat, lalu Dia akan membalas masing-masing dari kita sesuai dengan haknya masing-masing. Pada saat itu akan tampak orang yang jujur dari orang pendusta dan orang yang benar dari orang yang sesat.
Invita a esta religión recta y permanece firme en ella como Al-lah te ha ordenado. No sigas sus deseos y, cuando discutas con ellos, diles: “Creo en Al-lah y en las Escrituras que Al‑lah envió a Sus Mensajeros. Al-lah me ha ordenado juzgar con justicia. Al-lah, Aquel a Quien yo adoro, es a la vez nuestro Señor y también el suyo. Tenemos nuestras obras, ya sean buenas o malas, y ustedes tiene sus obras, sean buenas o malas. No hay necesidad de disputas entre nosotros después de que la evidencia es manifiesta y el camino es claro. Al‑lah nos congregará a todos y a Él regresaremos en el Día de la Resurrección. Luego recompensará a cada uno como se merece y se aclarará quién está en lo verdadero y quién en lo falso, quién tiene la razón y quién está equivocado”.
فَلِذَٰلِكَ فَادْعُ ۖ وَاسْتَقِمْ كَمَا أُمِرْتَ ۖ وَلَا تَتَّبِعْ أَهْوَاءَهُمْ ۖ وَقُلْ آمَنتُ بِمَا أَنزَلَ اللَّـهُ مِن كِتَابٍ ۖ وَأُمِرْتُ لِأَعْدِلَ بَيْنَكُمُ ۖ اللَّـهُ رَبُّنَا وَرَبُّكُمْ ۖ لَنَا أَعْمَالُنَا وَلَكُمْ أَعْمَالُكُمْ ۖ لَا حُجَّةَ بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمُ ۖ اللَّـهُ يَجْمَعُ بَيْنَنَا ۖ وَإِلَيْهِ الْمَصِيرُ
"So, (0 prophet,) towards that (faith) invite (people), and be steadfast as you are commanded, and do not follow their desires, and say, "I believe in whatever book Allah has sent down. And I have been ordered to do justice among you. Allah is our Lord and your Lord. For us are our deeds, and for you, your deeds. There is no argumentation between us and you. Allah will bring us together, and to Him is the final return." (42:15)
Hafiz Ibn Kathir has stated that this verse comprises ten sentences, and each sentence carries a specific order. As such, ten types of precepts are stated in this one verse. No other verse in the entire Qur'an has this peculiarity, except 'Ayat-ul-kursiyy which comprises ten types of precepts as well.
The first order فَلِذٰلِکَ فَادعُ (So, 0 Prophet, towards that faith invite people) means: ` Although your call towards ` tauhid' (Oneness of Allah) sits very heavy on the polytheists, it is no cause for you to give up your invitational call, and you should continue with it.
The second order وَاستَقِم کَمَآ اُمِرتَ (and be steadfast as you are commanded) says, ` You yourself ought to stand firm in the religion towards which you are inviting other people. This firmness has to be in accordance with the command of Allah, that is, to be on the moderate side in your beliefs, deeds, morals, habits and social behavior - there should not be even the slightest inclination towards the extremes of ifrat (overdoing something) or tafrit (falling short in something). Obviously such a firmness is not easy. That is why when some noble companions pointed out to the Holy Prophet ﷺ that some of hairs have turned grey, he said, "Surah Hud has turned me old." This very order (of standing firm as commanded) has been given in Surah Hud also in the same very words. (The meaning of standing firm, the difficulties in observing it and its importance are discussed in detail in the commentary on Surah Hud on page 673 of volume 4 of Ma'ariful Qur'an).
The third command وَلَا تَتَّبِع اَھوَآَء ھُم (do not follow their desires - ) directs the Holy Prophet ﷺ not to be concerned about the opposition of any opponent in his duty of propagation.
The fourth command قُل اٰمَنتُ بِمَآ اَنزَلَ اللہُ مَن کِتابً (and say "I believe in whatever book Allah has sent down" ) is to announce that the Holy Prophet ﷺ believes not only in the Book that has been revealed to him, but he believes in all the former divine books.
The fifth command اُمِرتُ لِاَعدِلَ بَینَکُم (I have been ordered to do justice among you) apparently relates to doing justice in the matters of dispute brought to him. But some exegetes have taken the meaning of adl' to be ` equality' and thus have taken the sentence to mean that he should treat all the commands of religion equally by believing in all the prophets (علیہم السلام) ، in all the Books and by obeying all the Divine laws without any exception.
The sixth sentence اَللہُ رَبُّنَا is ` Allah is our Lord and you Lord.' which means that all of us are nourished by Allah.
The seventh sentence لَنَآ اعمالُنَا وَ لَکُم اَعمَالُکُم (For us are our deeds and for you, your deeds) states that our deeds would be for us only and you would neither gain nor lose due to our deeds, and your deeds would be for you only and we would neither gain nor lose due to your deeds. Some exegetes have stated that this verse was revealed in Makkah before the command for jihad with non-Muslims was revealed; the verses conveying the command for jihad have cancelled this command, because the essence of jihad is to subjugate those people by fighting who do not accept the advice and exhortation - not to let them remain in the state of kufr. And some exegetes have stated that this command has not been cancelled; what it means is that since the truth has been proved through logical arguments, its non-acceptance can only be due to enmity and obstinacy, and as such, everybody is responsible for his own deeds. (Qurtubi)
The eighth command لَا حُجَّۃ بَینَنَا و بینَکُم (there is no argumentations between us and you -) is that since the disbelievers do not accept the truth, despite its having been proved, which demonstrates their enmity, therefore, further discussion is useless and now there would be no more arguments between the Holy Prophet ﷺ and the disbelievers.
The ninth sentence اَللہُ یَجمَع بیننَا (Allah will bring us together -) states that on the Day of Judgment, Allah Almighty would gather all of us together and would requite every deed.
The tenth declaration وَاِلَیہِ المَصِیر (and to Him is the final return -) is that all of us would return to Him.
Invita a questa Retta Religione e sii saldo in essa, secondo ciò che Allāh ti ha ordinato, e non seguire i loro vani desideri e di', quando discuti con loro: "Credo in Allāh e nei libri che Allāh ha rivelato ai Suoi messaggeri. Allāh mi ha ordinato di giudicarvi con giustizia; Allāh, Colui che adoro, è Dio nostro e Dio di voi tutti. Noi siamo responsabili delle nostre azioni, buone o malvagie, e voi siete responsabili delle vostre, buone o malvagie. Non vi è disputa tra di noi, dopo che le prove son state chiarite. Allāh radunerà presso di Lui noi tutti, nel Giorno della Resurrezione, e ricompenserà ognuno secondo ciò che merita; in quel momento, verrà fatta distinzione tra il veritiero e il menzognero, e tra chi avrà ragione e chi torto.
Ngươi hãy kêu gọi nhân loại đến với tôn giáo ngay thẳng này, và riêng Ngươi hãy trụ vững trên tôn giáo Islam như Allah đã ra lệnh, và chớ có đi theo những kẻ hư đốn. Ngươi hãy bảo với những kẻ cãi bướng rằng: Ta hoàn toàn tin tưởng vào Allah và hoàn toàn tin tưởng vào Kinh Sách mà Allah đã ban xuống cho các Thiên Sứ của Ngài, và Allah đã ra lệnh cho Ta phải phân xử giữa các ngươi một cách công bằng. Allah là Đấng mà Ta chỉ được thờ phượng, Ngài chính là Thượng Đế của Ta và cũng là Thượng Đế của tất cả các ngươi, Ta có những việc làm của Ta dù là tốt hay không tốt đi chăng nữa, và các ngươi có những việc làm của các ngươi dù là tốt hay xấu, không có sự tranh luận nào nữa giữa Ta và các ngươi sau khi bằng chứng đã được trình bày rõ ràng. Alllah sẽ tập hợp tất cả chúng ta lại vào Ngày Phục Sinh. Rồi Ngài sẽ thưởng phạt chúng ta bằng những điều xứng đáng. Rồi khi đó Ngài sẽ làm rõ đâu là sự thật và đâu là dối trá, đâu là chân lý và đâu là sự ngụy tạo
Mag-anyaya ka tungo sa relihiyong tuwid na ito. Magpakatatag ka rito alinsunod sa ipinag-utos sa iyo ni Allāh. Huwag kang sumunod sa mga pithaya nilang bulaan. Magsabi ka sa sandali ng pakikipagtalo sa kanila: "Sumampalataya ako kay Allāh at sa mga kasulatang pinababa ni Allāh sa mga sugo Niya. Nag-utos sa akin si Allāh na humatol ako sa pagitan ninyo ayon sa katarungan. Si Allāh na sinasamba ko ay Panginoon namin at Panginoon ninyo sa kalahatan. Ukol sa amin ang mga gawa namin, na kabutihan man o kasamaan. Ukol sa inyo ang mga gawa ninyo, na kabutihan man o kasamaan. Walang pagtatalo sa pagitan namin at pagitan ninyo matapos na luminaw ang katwiran at lumiwanag ang pangangatwiran. Si Allāh ay magtitipon sa atin sa kalahatan. Tungo sa Kanya ang babalikan sa Araw ng Pagbangon para gumanti Siya sa bawat isa sa atin ayon sa nagiging karapat-dapat dito, kaya lilinaw sa sandaling iyon ang tapat sa sinungaling at ang nagtototoo sa nagbubulaan."
This Ayah includes ten separate and independent ideas, each of which is a ruling on its own.
They (the scholars) said that there is nothing else like it in the Qur'an, apart from Ayat Al-Kursi 2:255, which also includes ten ideas.
فَلِذَلِكَ فَادْعُ
(So unto this then invite (people),) means, `so call people to this which We have revealed to you and which We enjoined upon all the Prophets before you,' the Prophets of major ways of Shari`ah that were followed, such as the Messengers of strong will, and others.
وَاسْتَقِمْ كَمَآ أُمِرْتَ
(and stand firm as you are commanded, ) means, `adhere firmly, you and those who follow you, to the worship of Allah as He has commanded you.'
وَلاَ تَتَّبِعْ أَهْوَآءَهُمْ
(and follow not their desires) means, the desires of the idolators, in the falsehoods that they have invented and fabricated by worshipping idols.
وَقُلْ ءَامَنتُ بِمَآ أَنزَلَ اللَّهُ مِن كِتَـبٍ
(but say: "I believe in whatsoever Allah has sent down of the Book...") means, `I believe in all the Books that have been revealed from heaven to the Prophets; we do not differentiate between any of them.'
وَأُمِرْتُ لاًّعْدِلَ بَيْنَكُمُ
(and I am commanded to do justice among you.) means, when judging according to the commands of Allah.
اللَّهُ رَبُّنَا وَرَبُّكُمْ
(Allah is our Lord and your Lord.) means, `He is the One Who is to be worshipped, and there is no true God but He. We affirm this willingly, and even though you do not do so willingly, everyone in the universe prostrates to Him obediently and willingly.'
لَنَآ أَعْمَـلُنَا وَلَكُمْ أَعْمَـلُكُمْ
(For us our deeds and for you your deeds.) means, `we have nothing to do with you. ' This is like the Ayah:
وَإِن كَذَّبُوكَ فَقُل لِّى عَمَلِى وَلَكُمْ عَمَلُكُمْ أَنتُمْ بَرِيئُونَ مِمَّآ أَعْمَلُ وَأَنَاْ بَرِىءٌ مِّمَّا تَعْمَلُونَ
(And if they deny you, say: "For me are my deeds and for you are your deeds! You are innocent of what I do, and I am innocent of what you do!") (10:41)
لاَ حُجَّةَ بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمُ
(There is no dispute between us and you.) Mujahid said, "This means, no argument." As-Suddi said, "This was before Ayah of the sword was revealed." This fits the context, because this Ayah was revealed in Makkah, and Ayah of the sword 22:39-40 was revealed after the Hijrah.
اللَّهُ يَجْمَعُ بَيْنَنَا
(Allah will assemble us (all),) means, on the Day of Resurrection. This is like the Ayah:
قُلْ يَجْمَعُ بَيْنَنَا رَبُّنَا ثُمَّ يَفْتَحُ بَيْنَنَا بِالْحَقِّ وَهُوَ الْفَتَّاحُ الْعَلِيمُ
(Say: "Our Lord will assemble us all together, then He will judge between us with truth. And He is the Just Judge, the All-Knower of the true state of affairs.") (34:26).
وَإِلَيْهِ الْمَصِيرُ
(and to Him is the final return.) means, the final return on the Day of Reckoning.
Ti pozivaj ka ovoj pravoj vjeri i ustraj na tome shodno onome što ti Allah naređuje. Nemoj se povoditi za njihovim iskvarenim prohtjevima i kad se s njima raspravljaš, reci: Ja vjerujem u Allaha i knjige koje je On objavljivao poslanicima i On mi je naredio da među vama pravedno sudim. Allah je taj koga obožavam, On je je i naš i vaš Gospodar, nama naša djela, bez obzira bila dobra ili loša, a vama vaša djela, bez obzira bila dobra ili loša. Nakon što se dostavi i pojasni dokaz, među nama nema nikakve rasprave, Allah će nas sve sakupiti i Njemu ćemo se svi vratiti na Sudnjem danu, pa će svima dati ono što zaslužuju. Tada će se raspoznati iskreni od lažova i onaj ko je zastupao istinu od onoga ko je zabludi pozivao.
1. i.e. after many people responded to the call of His prophets by accepting Islam.
Commentary
In the previous verses, all the people of the whole world had been invited towards the original ` din' (religion) common between all the revealed Books and between all the prophets (علیہم السلام) ، and were advised to be faithful to it and be steadfast in it. But some infidels, who had no intention of listening and accepting, started arguing with the Muslims, even at this invitation. Some narrations have it that some people of the Book, the Jews and the Christians, put forward the argument that our prophet came before yours and our Book was given before yours, hence our religion is superior to yours. And some narrations have it that this very argument was put forward by the infidels of Quraysh, because they called themselves followers of the religion of Sayyidna Ibrahim (علیہ السلام) .
The Noble Qur'an has warned these people that the explanations and proofs in favour of Islam and Qur'an have been fully provided to you, and your own sensible and fair minded people, having accepted them, have embraced Islam, and now their argumentation is nothing but falsehood and misguidance. If they do not accept it, then divine punishment will visit them. This warning is followed by the statement that the Qur'an is from Allah and contains comprehensive commandments regarding Allah's rights and the rights of the human beings between one another.
A Warning to Those Who dispute concerning Matters of Religion
Here Allah warns those who try to hinder those who believe in Allah, from following His path.
وَالَّذِينَ يُحَآجُّونَ فِى اللَّهِ مِن بَعْدِ مَا اسَتُجِيبَ لَهُ
(And those who dispute concerning Allah, after it has been accepted,) means, those who dispute with the believers who have responded to Allah and His Messenger, and try to stop them from following the path of guidance.
حُجَّتُهُمْ دَاحِضَةٌ عِندَ رَبِّهِمْ
(no use is their dispute before their Lord) means, it is futile before Allah.
وَعَلَيْهِمْ غَضَبٌ
(and on them is wrath,) means, from Him.
وَلَهُمْ عَذَابٌ شَدِيدٌ
(and for them will be a severe torment.) means, on the Day of Resurrection. Ibn `Abbas, may Allah be pleased with him, and Mujahid said, "They disputed with the believers after they responded to Allah and His Messenger, and tried to prevent them from following the path of guidance, hoping that they would return to Jahiliyyah." Qatadah said, "These were the Jews and Christians who said to them, `Our religion is better than your religion, our Prophet came before your Prophet, and we are better than you and closer to Allah than you. "' This was nothing but lies. Then Allah says:
اللَّهُ الَّذِى أَنزَلَ الْكِتَـبَ بِالْحَقِّ
(It is Allah Who has sent down the Book in truth,) referring to all the Books which were revealed from Him to His Prophets.
وَالْمِيزَانَ
(and the Balance.) means, justice and fairness. This was the view of Mujahid and Qatadah. This is like the Ayat:
لَقَدْ أَرْسَلْنَا رُسُلَنَا بِالْبَيِّنَـتِ وَأَنزَلْنَا مَعَهُمُ الْكِتَـبَ وَالْمِيزَانَ لِيَقُومَ النَّاسُ بِالْقِسْطِ
(Indeed We have sent Our Messengers with clear proofs, and revealed with them the Scripture and the Balance that mankind may keep up justice) (57:25).
وَالسَّمَآءَ رَفَعَهَا وَوَضَعَ الْمِيزَانَ - أَلاَّ تَطْغَوْاْ فِى الْمِيزَانِ - وَأَقِيمُواْ الْوَزْنَ بِالْقِسْطِ وَلاَ تُخْسِرُواْ الْمِيزَانَ
(And the heaven He has raised high, and He has set up the Balance. In order that you may not transgress (due) balance. And observe the weight with equity and do not make the balance deficient.)(55:7-9)
وَمَا يُدْرِيكَ لَعَلَّ السَّاعَةَ قَرِيبٌ
(And what can make you know that perhaps the Hour is close at hand) This is encouragement (to strive) for its sake, a terrifying warning, and advice to think little of this world.
يَسْتَعْجِلُ بِهَا الَّذِينَ لاَ يُؤْمِنُونَ بِهَا
(Those who believe not therein seek to hasten it,) means, they say, `when will this promise be fulfilled, if you are telling the truth' But they say this by way of disbelief and stubbornness, thinking that it is unlikely to happen.
وَالَّذِينَ ءَامَنُواْ مُشْفِقُونَ مِنْهَا
(while those who believe are fearful of it) means, they are afraid of it happening.
وَيَعْلَمُونَ أَنَّهَا الْحَقُّ
(and know that it is the very truth.) means, that it will undoubtedly come to pass, so they prepare themselves for it and strive for its sake. It was reported through various chains of narration, a number reaching the level of being Mutawatir, in Sahih and Hasan narrations, in the Books of Sunan and Musnad. According to some versions, a man addressed the Messenger of Allah ﷺ in a loud voice, when he was on one of his journeys, calling out to him, "O Muhammad!" The Messenger of Allah ﷺ replied in a similar manner, "Here I am!" The man said, "When will the Hour come" The Messenger of Allah ﷺ said,
«وَيْحَكَ إِنَّهَا كَائِنَةٌ فَمَا أَعْدَدْتَ لَهَا؟»
(Woe to you! It will most certainly come. What have you done to prepare for it) He said, "Love for Allah and His Messenger." He said:
«أَنْتَ مَعَ مَنْ أَحْبَبْت»
(You will be with those whom you love.) According to another Hadith:
«الْمَرْءُ مَعَ مَنْ أَحَب»
("A man will be with those whom he loves.) This is Mutawatir beyond a doubt. The point is that he did not answer his question about when the Hour would happen, but he commanded him to prepare for it.
أَلاَ إِنَّ الَّذِينَ يُمَارُونَ فَى السَّاعَةِ
(Verily, those who dispute concerning the Hour) means, who dispute whether it will happen and think it is unlikely ever to come,
لَفِى ضَلَـلَ بَعِيدٍ
(are certainly in error far away.) means, they are clearly ignorant, because the One Who created the heavens and the earth is even more able to give life to the dead, as Allah says:
وَهُوَ الَّذِى يَبْدَأُ الْخَلْقَ ثُمَّ يُعِيدُهُ وَهُوَ أَهْوَنُ عَلَيْهِ
(And He it is Who originates the creation, then He will repeat it; and this is easier for Him) (30:27).
16- Daveti kabul edildikten sonra Allah hakkında tartışanların delilleri, Rableri nezdinde bâtıldır. Gazap onların üzerinedir ve onlar için şiddetli bir azap vardır.
16. Bu buyruk, bir önceki âyette geçen:“Bizimle sizin aranızda tartışacak bir şey yoktur” buyruğunu pekiştirmektedir. Zira burada Yüce Allah, bize şunu haber vermektedir:“Daveti kabul edildikten sonra” yani akıl ve basiret sahipleri kendilerine açıklanan kesin âyet ve apaçık deliller dolayısı ile Allah’ın davetini kabul ettikten sonra, batıl deliller ile ve tutarsız şüphelerle “Allah hakkında tartışanların delilleri Rableri nezdinde batıldır.”Hak açıkça ortaya çıktıktan sonra, ona karşı tartışmaya giren bu tür kimselerin delilleri boştur, geçersizdir. Çünkü bu tür deliller, hakkı reddeder. Hakka muhalif olan her bir şey ise batıldır.“Gazap” isyanları, Allah’ın delillerinden ve apaçık belgelerinden yüz çevirmeleri ve onları yalanlamaları sebebi ile “onların üzerinedir ve onlar için şiddetli bir azap vardır.” Bu da Allah’ın onlara olan gazabının bir sonucudur.
Batılı ileri sürerek hakka karşı tartışan ve mücadele eden herkesin cezası işte budur.
Aquellos que les discuten, con argumentos inválidos sobre la religión enviada a Mujámmad r, a aquellos que han creído en él, carecen de validez y no tienen peso ante su Señor y los creyentes. Sobre ellos recaerá la ira de Al-lah debido a su incredulidad y rechazo de la verdad, y tendrán un castigo severo que les espera en el Día de la Resurrección.
"Dan orang-orang yang membantah Allah sesudah ia dite-rima, maka bantahan mereka itu sia-sia saja di sisi Rabb mereka. Mereka mendapat kemurkaan dan bagi mereka azab yang sangat keras." (Asy-Syura: 16).
(16) Ini adalah pengukuhan terhadap Firman Allah (pada ayat sebelumnya), ﴾ لَا حُجَّةَ بَيۡنَنَا وَبَيۡنَكُمُۖ ﴿ "Tidak ada hujjah di antara kami dengan kalian." Di sini Allah mengabarkan bahwa ﴾ وَٱلَّذِينَ يُحَآجُّونَ فِي ٱللَّهِ ﴿ "orang-orang yang membantah Allah" dengan argumen-argumen yang palsu dan syubhat-syubhat yang kontradiksi, ﴾ مِنۢ بَعۡدِ مَا ٱسۡتُجِيبَ ﴿ "sesudah ia diterima" untuk Allah, yakni, sesudah orang-orang yang berakal menerima seruan Allah setelah Dia menjelaskan kepada mereka ayat-ayat yang pasti dan argumen-argumen yang akurat, maka mereka yang membantah kebenaran itu setelah kebenaran itu jelas, ﴾ حُجَّتُهُمۡ دَاحِضَةٌ ﴿ "maka bantahan mereka itu sia-sia saja," artinya, palsu lagi tertolak, ﴾ عِندَ رَبِّهِمۡ ﴿ "di sisi Rabb mereka," sebab ia mengan-dung penolakan terhadap kebenaran; dan setiap yang menyalahi kebenaran itu pasti batil. ﴾ وَعَلَيۡهِمۡ غَضَبٞ ﴿ "Mereka mendapat kemurkaan," karena kedurhakaan dan sikap berpaling mereka dari hujjah-hujjah Allah dan penjelasan-penjelasanNya dan karena mereka mendusta-kannya, ﴾ وَلَهُمۡ عَذَابٞ شَدِيدٌ ﴿ "dan bagi mereka azab yang sangat keras." Dan itu adalah akibat dari murka Allah terhadap mereka. Inilah hukuman bagi setiap orang yang mendebat kebenaran dengan ke-batilan.
Those who quarrel with invalid arguments about this religion sent down to Muhammad (peace be upon him) after people have responded to his call due to the strength of its proof and have entered into it, the argument of these people who quarrel is void and holds no weight by their Lord and by the believers. It has no effect. On them is Allah’s anger due to their disbelief and rejection of the truth and they will have a severe punishment that awaits them on the day of resurrection.
Ceux qui, en usant d’arguments fallacieux, débattent au sujet de cette religion révélée à Muħammad après que les gens y aient adhéré, leur argument est intenable et invalide auprès de leur Seigneur et des croyants, et son effet est nul. De plus, ils subiront la colère d’Allah pour leur mécréance et leur refus de la vérité et le Jour de la Résurrection, un châtiment terrible les attendra.
İnsanlar Muhammed -sallallahu aleyhi ve sellem-'e indirilen bu dine icabet ettikten sonra, batıl delillerle bu dinde mücadele edip münakaşa edenlerin delilleri hem Rableri ve hem de Müminlerin katında kalıcı değildir ve değersizdir. O delillerin hiçbir tesiri de yoktur. Küfürleri ve hakkı kabul etmemeleri sebebi ile Allah'ın gazabı ve öfkesi onların üzerindedir. Onlar için kıyamet gününde de kendilerini bekleyen şiddetli bir azap vardır.
Here the ‘Book’ means the original religion which was revealed through the prophets and ‘desire’ (ahwa’) refers to the fabrications which human beings on their own added to the original religion of Truth. The Prophet was instructed to be firm on the original religion. Even on the grounds of dawah considerations, he was forbidden to make any concessions to man-made religions. He was told that his duty was to uphold justice, i.e. to take decisions about religious differences and show what was right and what was wrong; which part was from God and which was later added to religion by way of human interpolation. ‘There is no contention between us and you’ means that, in spite of your quarrelling with us, we will not start quarrelling with you. In other words, even if you introduce negative tactics, we will unilaterally adhere to our positive approach. The responsibility of a dayee is simply to convey the message of Truth. All other matters are left to God. Harassing those who have accepted the Truth and embroiling them in unnecessary wrangling is the most oppressive and unworthy practice. Those who do so run the risk of incurring the wrath of God and facing severe punishment in the Hereafter.
E quelli che discutono con falsi argomenti su questa religione rivelata a Muħammed, pace e benedizione di Allāh su di lui ﷺ, dopo che la gente l'abbia accolta, le scuse di questi disputanti sono nulle, presso il loro Dio e presso i credenti, e non hanno alcun effetto, e non faranno altro che ottenere l'ira del loro Dio a causa della loro miscredenza e per aver rifiutato la verità, e otterranno una dura punizione che li attende nel Giorno del Giudizio.
Ang mga nakikipagtalo sa pamamagitan ng katwirang bulaan sa relihiyong ito na pinababa kay Muḥammad – basbasan siya ni Allāh at batiin ng kapayapaan – matapos na tumugon ang mga tao rito, ang katwiran ng mga nakikipagtalo na ito ay mawawala at lalagpak sa ganang Panginoon mo at sa ganang mga mananampalataya. Walang bakas dito. Sumakanila ay galit mula kay Allāh dahil sa kawalang-pananampalataya nila at pagtutol nila sa katotohanan. Ukol sa kanila ay isang pagdurusang matindi na naghihintay sa kanila sa Araw ng Pagbangon.
Và những ai thường hay dựa vào những bằng chứng hư cấu để tranh cãi về tôn giáo được ban xuống cho Muhummad - cầu xin sự bình an đến Người - sau khi tôn giáo đã được nhân loại công nhận nó. Vơi những bằng chứng mà đám người tranh cãi trình bày đều vô ích, chẳng là gì đối với Allah và với những người có đức tin, chẳng gây ảnh hưởng gì. Ngược lại họ chỉ nhận được cơn giận dữ từ nơi Allah do bản tính vô đức tin và chối bỏ chân lý, rồi hình phạt khủng khiếp đang chờ đợi họ vào Ngày Phục Sinh.
A oni koji se, koristeći ništavne dokaze, raspravljaju o vjeri koja je objavljena Muhammedu, sallallahu alejhi ve sellem, nakon što je Njegov poziv prihvaćen i što su mu se ljudi odazvali – njihovi dokazi su ništavni kod njihova Gospodara i kod vjernika i oni nemaju nikakvog uticaja; na njima je Allahov gnjev i srdžba jer ne vjeruju i istinu odbijaju, i njih na Sudnjem danu čeka velika kazna.
Orang-orang yang membantah dengan hujah-hujah yang sesat tentang agama yang diturunkan kepada Muhammad -ṣallallāhu 'alaihi wa sallam- setelah manusia menerima dakwahnya, maka hujah-hujah mereka tidak bernilai dan sia-sia di sisi Tuhan mereka dan di sisi orang-orang yang beriman, tidak punya pengaruh. Mereka akan mendapat murka Allah akibat kekufuran dan penolakan mereka terhadap kebenaran dan mereka akan merasakan azab pedih yang menanti mereka di hari Kiamat.
Allah je onaj koji je Kur'an s istinom objavio i u to nema sumnje, i spustio je pravdu i mjerilo kako bi se među ljudima na osnovu toga sudilo. Možda je Čas kojeg oni poriči blizu, a poznato je da je blizu sve ono što će doći.
Al-lah es Quien envió el Corán con la verdad, en la cual no existe duda. En el Corán legisló con justicia para que la gente juzgue con él. La Hora que estas personas niegan puede estar cercana, y se sabe que todo lo que se aproxima está cerca.
Allahlah yang menurunkan Al-Qur`ān dengan membawa kebenaran yang tiada keraguan sedikit pun padanya dan Allah menurunkan keadilan untuk dijadikan patokan hukum di antara manusia dengan objektif. Bisa jadi hari Kiamat yang mereka dustakan itu sudah dekat dan telah dimaklumi bahwa setiap yang akan datang itu dekat.
"Allah-lah yang menurunkan kitab dengan kebenaran dan neraca. Dan tahukah kamu, boleh jadi Hari Kiamat itu dekat. Orang-orang yang tidak beriman kepada Hari Kiamat meminta supaya hari itu segera didatangkan dan orang-orang yang beriman merasa takut kepadanya dan mereka yakin bahwa kiamat itu adalah benar. Ketahuilah bahwa sesungguhnya orang-orang yang membantah terhadap terjadinya kiamat itu benar-benar dalam kesesatan yang jauh." (Asy-Syura: 17-18).
(17) Setelah Allah menjelaskan bahwa argumen-argumen-Nya jelas lagi nyata sehingga setiap orang yang masih memiliki secuil kebaikan pasti menerimanya, maka Allah menjelaskan dasar dan kaidahnya, bahkan seluruh argumen yang Dia sampaikan ke-pada manusia itu kembali kepadaNya, seraya berfirman,﴾ ٱللَّهُ ٱلَّذِيٓ أَنزَلَ ٱلۡكِتَٰبَ بِٱلۡحَقِّ وَٱلۡمِيزَانَۗ ﴿ "Allah-lah yang menurunkan kitab dengan kebenaran dan neraca." Kitab yang dimaksud adalah al-Qur`an al-'Azhim yang turun dengan benar dan meliputi kebenaran, kejujuran dan keyakinan. Semuanya adalah ayat-ayat yang sangat jelas dan dalil-dalil yang nyata tentang seluruh al-mathalib al-ilahiyah (tuntutan-tuntutan ilahi) dan akidah-akidah keagamaan. Ia datang dengan membawa permasalahan-permasalahan yang terbaik dan dalil-dalil yang paling jelas.
Adapun al-Mizan adalah keadilan dan pengakuan terhadap qiyas (analogi) yang benar dan akal yang sehat. Maka setiap dalil 'aqli (rasional) dari tanda-tanda yang ada di dalam jagat raya dan yang ada di dalam jiwa, dalil-dalil syar'i, kolerasi-kolerasi, illat-illat (alasan-alasan hukum), hukum-hukum dan hikmah-hikmah itu, masuk ke dalam arti al-Mizan yang diturunkan Allah سبحانه وتعالى dan yang diletakkanNya di antara hamba-hambaNya agar mereka menim-bang dengannya semua perkara yang ditetapkanNya dan yang di-nafikanNya, dan agar mereka tahu dengannya kebenaran apa-apa yang diberitakanNya dan disampaikan oleh rasul-rasulNya. Maka apa saja yang keluar dari dua perkara ini (dari al-Kitab dan al-Mizan) yang disebut hujjah, argumen atau dalil atau ungkapan apa saja yang serupa dengannya, maka ia adalah kebatilan nan kontradiksi yang dasar-dasarnya sudah berantakan dan pondasi-pondasi dan cabang-cabangnya yang telah runtuh dapat diketahui oleh siapa saja yang menguasai permasalahan-permasalahan dan jalur-jalur-nya, dan bisa memilah antara dalil-dalil yang kuat dari yang lemah, dan tahu perbedaan antara hujjah dengan syubhat.
Adapun orang yang terpedaya dan terpesona dengan ung-kapan-ungkapan yang indah dan kata-kata yang samar, sedangkan pikirannya tidak sampai kepada makna yang dimaksud maka ia tidak tergolong ahli dan tidak pula termasuk pakar dalam bidang ini. Maka sikapnya yang menyetujui dan menyelisihi tidak berguna (tidak bisa dijadikan sandaran. Pent).
Kemudian Allah سبحانه وتعالى berfirman seraya mempertakuti orang-orang yang minta agar kiamat segera didatangkan, yaitu mereka yang mengingkarinya, seraya berfirman, ﴾ وَمَا يُدۡرِيكَ لَعَلَّ ٱلسَّاعَةَ قَرِيبٞ ﴿ "Dan tahukah kamu, boleh jadi Hari Kiamat itu dekat." Maksudnya, Tidak diketahui jauhnya ataupun kapan ia akan terjadi. Ia bisa saja terjadi pada suatu waktu dan kepastiannya sangat menakutkan.
(18) ﴾ يَسۡتَعۡجِلُ بِهَا ٱلَّذِينَ لَا يُؤۡمِنُونَ بِهَاۖ ﴿ "Orang-orang yang tidak ber-iman kepada Hari Kiamat meminta supaya hari itu segera didatangkan," sebagai sikap keras kepala dan mendustakan serta menentang Allah. ﴾ وَٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ مُشۡفِقُونَ مِنۡهَا ﴿ "Dan orang-orang yang beriman merasa takut kepadanya," maksudnya, mereka takut karena mereka beriman kepadanya dan karena mereka mengetahui apa-apa yang ada pada Hari Kiamat itu, seperti pembalasan terhadap amal perbuatan, dan takutnya mereka karena mereka mengenal Allah, mereka khawatir kalau amal-amal perbuatan mereka tidak bisa menyelamatkan mereka dan tidak bisa membahagiakan. Maka dari itu Allah ber-firman, ﴾ وَيَعۡلَمُونَ أَنَّهَا ٱلۡحَقُّۗ ﴿ "Dan mereka yakin bahwa kiamat itu adalah benar," yang tak ada keraguan padanya dan tidak ada pula kebim-bangan. ﴾ أَلَآ إِنَّ ٱلَّذِينَ يُمَارُونَ فِي ٱلسَّاعَةِ ﴿ "Ketahuilah bahwa sesungguhnya orang-orang yang membantah terhadap terjadinya kiamat," setelah mereka meragukannya, mereka membantah para rasul dan para pengikutnya karena mereka membenarkannya. Maka mereka benar-benar dalam sikap menyelisihi[85] ﴾ بَعِيدٍ ﴿ "yang jauh." Artinya, suatu sikap menentang dan sikap membantah yang sama sekali tidak dekat kepada kebenaran, bahkan sangat-sangat jauh dari kebenaran. Dan sikap jauh yang mana yang lebih jauh daripada orang yang mendustakan negeri yang merupakan negeri yang se-sungguhnya?! Yaitu negeri yang diciptakan untuk keabadian dan kekekalan, yaitu negeri pembalasan yang di situ Allah menampak-kan keadilan dan karuniaNya. Dan sesungguhnya negeri dunia ini bila dibandingkan dengan negeri akhirat adalah seperti seorang pengendara yang beristirahat di siang hari di bawah naungan pohon, kemudian ia meneruskan perjalanan dan meninggalkannya. Dunia ini hanyalah negeri penyeberangan dan numpang lewat, bukan tempat untuk selama-lamanya. Mereka hanya membenarkan negeri yang akan sirna nan fana ini yang bisa mereka lihat dan mereka saksikan saja, dan mereka mendustakan negeri akhirat yang sangat banyak sekali informasi tentangnya yang disampaikan oleh Kitab-kitab suci ilahi, oleh para Rasul dan para pengikutnya, yang mana mereka adalah manusia yang paling sempurna akalnya, paling dalam ilmunya, dan paling tinggi kecerdasan dan pema-hamannya.
Kur'an'ı, içinde hiçbir şüphenin olmadığı şekilde indiren Yüce Allah'tır. İnsanların arasında insafla hükmetmek için adaleti indiren de O'dur. Bunların yalanladıkları kıyamet saati yakın olabilir. Bilindiği gibi her gelecek olan yakındır.
Si Allāh ay ang nagpababa ng Qur'ān kalakip ng katotohanang walang mapag-aalinlanganan dito at nagpababa ng katarungan upang humatol sa pagitan ng mga tao ayon sa pagkamakatarungan. Maaaring ang Huling Sandaling pinasisinungalingan ng mga ito ay malapit na. Alam ng lahat na ang bawat parating ay malapit.
Allah là Đấng ban Qur'an xuống bằng chân lý mà trong Nó không gì phải nghi ngờ, cũng như Ngài ban xuống nền công lý để phân xử nhân loại theo lẽ công bằng. Và có thể giờ tận thế mà kẻ phủ nhận không tin vào nó sẽ đến rất gần kề và tất nhiên mọi thức đều báo biết rằng Ngày Tận Thế đang tiến gần kề.
17- Hak ile Kitabı ve mizanı/adaleti indiren, Allah'tır. Ne biliyorsun belki de kıyamet yakındır.
18- O (kıyamete) iman etmeyenler, onun çabucak gelmesini isterler. İman edenler ise ondan yana korku içindedirler ve onun kesinlikle hak olduğunu bilirler. Bilin ki kıyamet hakkında tartışanlar, elbette uzak bir sapıklık içindedirler.
17. Yüce Allah, indirmiş olduğu delil ve belgelerin, hayır niteliğini taşıyan herkesin kabul edebileceği şekilde açık ve seçik olduğunu söz konusu ettikten sonra, bunların asıl dayanaklarını ve temelini, hatta bütün kullara ulaştırmış olduğu delillerin dayandığı asıl dayanağı ve kaideyi söz konusu ederek şöyle buyurmaktadır:“Hak ile Kitabı ve mizanı/adaleti indiren, Allah'tır.” Kitab’dan kasıt bu Kur’ân-ı Azîmdir. Bu hak ile inmiş; hakkı, doğruyu ve kesin bilgiyi ihtiva eden bir kitaptır. Bütün ayetleri, tüm ilâhî maksatlara ve dini inançlara dair apaçık birer delildir. Bu Kitap en güzel meseleleri ve en açık delilleri ihtiva eder.
Mîzân ise adalet, doğru kıyası ve ağır basan aklî kanaati göz önünde bulundurmak demektir.
İster dış dünyadaki, ister nefislerdeki olsun, bütün aklî deliller, şer’î kanaatler, münasebetler, illetler, hükümler ve hikmetler, bu Mizan’ın kapsamı içerisindedir. Yüce Allah, onu kulları arasına bizzat kendisinin kabul ve reddettiği hususları onunla ölçüp tartmaları, onun sayesinde hem bu Kitabın verdiği haberlerin doğruluğunu hem de rasûllerin bildirdiklerinin doğruluğunu anlamaları için indirmiştir.
Bu ikisinin -Kitap ile Mizanın- dışında kalıp da hüccet, burhan, delil veya benzeri ibarelerle dillendirilen hususlar, batıl ve çelişkilidir. Bunların temelleri bozuk, binaları ve dalları da çürüktür. Nitekim meseleleri ve onların kaynaklarını inceleyip araştıran, tercihe şayan delille böyle olmayanı birbirinden ayırt edebilen ve şüphelerle deliler arasındaki farkı algılayabilen kimseler, bunu iyi bilir.
Ama süslü ifadelere ve tesyüz edilmiş lafızlara aldanan ve basireti esas maksat olan manaya ulaşamayanlara gelince onlar, bu işin ehli olmadıkları gibi bu alanda at koşturacak kimseler de değildirler. Böylelerinin muvafakatı da muhalefeti de birdir, bir şey ifade etmez.
Daha sonra Yüce Allah, Kıyameti inkâr edip onun çabucak kopmasını isteyenleri korkutarak:“Ne biliyorsun belki de kıyamet yakındır” buyurmaktadır. Yani onun vakti, uzaklığı ve ne zaman kopacağı bilinmemektedir. Onun gerçekleşmesi, her zaman beklenir ve onun gerçekleşeceğinden her zaman korkulur.
18. “O (kıyamete) iman etmeyenler” inat ve yalanlamak maksatı ile ve Rablerini âciz bırakacaklarını zannederek “onun çabucak gelmesini isterler. İman edenler ise ondan yana korku içindedirler.” Ona iman ettiklerinden ve o Kıyamet günü amellerin karşılıklarının verileceğini bildiklerinden dolayı ondan korkarlar.
Bu korkmaları da Rablerini tanımaları, amellerinin kendilerini kurtaracak ve mutluluğa eriştirecek seviyede olamayacağından çekinmeleri dolayısıyladır. Bundan dolayı Yüce Allah:“Ve onun kesinlikle hak olduğunu bilirler”buyrmaktadır. Yani onun hak olduğunda hiç bir şüphe yoktur. Onun hakkında en ufak bir tereddüt de söz konusu değildir.“Bilin ki kıyamet hakkında tartışanlar” onun hakkında şüpheye düştükten sonra bir de peygamberlerle ve onlara uyanlarla onun ispatı hakkında tartışanlar, “elbette” haktan son derece “uzak bir sapıklık içindedirler.”
Gerçek anlamı ile kalınacak yurt olan, ebediyen kalınmak üzere ve sonu gelmez bir ebedilik için yaratılmış olan âhiret yurdunu yalanlamaktan daha uzak bir sapıklık olabilir mi? Bu yurt, amellerin karşılığının verileceği yurttur. Allah orada adalet ve lütfunu açıkça ortaya koyacaktır. Bu dünya yurdu, ona nispetle bir yolcunun, mola verip dinlendiği daha sonra oradan ayrılıp terk ettiği bir ağaç gölgesi gibidir. Bu yurt, bir geçiş yeridir, kalınacak yer değildir.
İşte âhireti inkâr edenler, gelip geçici olan bu fani yurdu, gözleri ile görüp ona şahit olduklarından dolayı kabul etmişlerdir. Ama ilâhî kitapların haber verdiği, insanlar arasında en mükemmel akla, en derin ilme, en ileri zeka ve kavrayışa sahip olan şerefli rasûller ile onlara uyanlar tarafından tevatür ile nakledilen haberlerin gerçekleşeceğini bildirdiği âhiret yurdunu ise yalanladılar.
This fact is stated in the next sentence, أَنزَلَ الْكِتَابَ بِالْحَقِّ وَالْمِيزَانَ "has sent down the Book with truth and the Balance as well - 17." Here ` the Book' means the Qur'an, and all the previous revealed Books, and ` truth' means the divine religion mentioned above, and ` the Balance' literally means a weighing balance. Since it is an instrument of weighing one's due and establishing justice, Sayyidna Ibn ` Abbas ؓ has taken it to mean ` equity' and ` justice'. Mujahid (رح) leading exegete, has said that here the ` Balance' means full payment of everyone's rights and doing justice. As such the word ` truth' points towards Allah's rights over His servants, and the word مِیزَان mizan (Balance) points towards the rights of human beings over one another.
The statement that those who believe are fearful of the Doomsday means the fear generated due to cognizance of the awesome horrifying happenings which will take place on the Doomsday, and also due to cognizance of one's own short comings and wrong-doings. However, sometimes a believer's eagerness to meet his Lord Allah Almighty overcomes that fear, which does not contradict this statement; some dead ones are proved to have said in their graves that they wish Doomsday would come soon because the glad tidings given by angels that they would be forgiven and treated kindly, had overcome the fear of Doomsday.
Allah is the One Who sent down the Qur’ān with the truth, in which there is no doubt. In it He commanded with justice so that people judge by it. The hour that these people deny may be close, and it is known that everything that is coming is close.
Allāh è Colui che ha rivelato il Corano con indubbia verità e che ha rivelato la giustizia, tramite la quale giudicare la gente equamente. L'ora che costoro rinnegano potrebbe essere vicina, ed è risaputo che ogni cosa che deve accadere è vicina.
C’est Allah qui a révélé le Coran accompagné de la vérité indubitable et a révélé la justice afin que les gens jugent avec équité. Il se peut que l’Heure, dont ces gens-là démentent l’occurrence, soit proche puisque tout ce qui aura indubitablement lieu est proche.
Coloro che non credono chiedono di affrettarla, poiché non credono nel rendiconto né alla Retribuzione né alla Punizione. E quelli che credono in Allāh la temono, poiché temono per il loro destino, e sono certi che sia l'indubbia verità; tuttavia, in verità, coloro che dibattono sull'Ora, che disputano a riguardo e che dubitano della sua venuta sono chiaramente sviati dalla verità.
Ceux qui n’y croient pas demandent qu’elle soit hâtée car ils ne croient ni à la Reddition de Compte, ni à la récompense, ni à la punition. Quant à ceux qui croient en Allah, ils la redoutent puisque leur sort se jouera alors et ils savent avec certitude qu’elle est une vérité indubitable. Ceux qui contestent la survenue de l’Heure, se querellent à son sujet et doutent de sa réalité, sont dans un égarement éloigné de la vérité.
Những kẻ không có đức tin họ mong muốn Giờ Tận Thế cho mau đến, bởi vì họ vốn không tin vào việc xét xử cũng như không tin vào việc thưởng phạt. Còn những người tin tưởng vào Allah, họ luôn sợ Giờ Tận Thế, họ sợ cho số phận của họ vào Ngày đó, và họ biết rằng cái chết và Ngày Tận Thế chắc chắn là sự thật không có gì để nghi ngờ cả. Những kẻ thường hay tranh cãi về Giờ Tận Thế luôn tranh chấp Nó, và họ luôn nghi ngờ về sự xuất hiện của Nó, vì vậy họ bị lầm lạc xa với sự thật.
Quienes no creen en ella piden que se apresure en llegar, porque no creen en la rendición de cuentas. Pero aquellos que creen en Al-lah temen, porque no conocen su destino y ciertamente saben que no hay duda de que llegará. Aquellos que disputan sobre la Hora y dudan de su existencia se encuentran errados, lejos de la verdad.
Oni koji ne vjeruju u taj Čas, požuruju ga, jer oni ne vjeruju u obračun, nagradu i kaznu. Oni koji u Allaha vjeruju, boje ga se jer strahuju od konačnog boravišta. Oni znaju sasvim sigurno da je on istina i da u to nema nimalo sumnje. A oni koji se o Času raspravljaju i u njega sumnjaju, u zabludi su i daleko od istine.
Humihiling ang mga hindi sumasampalataya roon ng pagmamadali roon dahil sila ay hindi sumasampalataya sa pagtutuos ni sa gantimpala ni sa parusa. Ang mga sumampalataya kay Allāh ay mga nangangamba roon dahil sa pangamba nila sa kahahantungan nila roon. Nakaaalam sila ayon sa kaalaman ng katiyakan na iyon ay ang katotohanan na walang mapag-aalinlanganan doon. Pansinin, tunay na ang mga nakikipagtalo hinggil sa Huling Sandali, nakikipag-alitan hinggil doon, at nagpapaduda sa pagkaganap niyon ay talagang nasa isang pagkaligaw na malayo sa katotohanan.
Those who do not believe in it seek to hasten it, because they do not believe in reckoning, reward or punishment. But those who have faith in Allah are fearful of it because they do not know their fate after it and they certainly know it to be the truth in which there is no doubt. Indeed, those who dispute about the Hour and doubt its occurrence are in error that is far from the truth.
Orang-orang yang tidak percaya akan datangnya hari Kiamat itu meminta agar hari Kiamat disegerakan karena mereka tidak percaya dengan adanya penghisaban amalan, balasan baik, dan siksa, sementara orang-orang yang beriman kepada Allah merasa takut kepadanya karena mereka khawatir ke mana tempat kembali mereka pada hari itu. Mereka meyakini dengan seyakin-yakinnya bahwa hari Kiamat itu benar adanya, tidak ada keraguan sedikit pun padanya. Ingatlah bahwa orang-orang yang membantah tentang hari Kiamat dan meragukan kedatangannya sungguh berada dalam kesesatan yang jauh dari kebenaran.
Just as a balance is meant for weighing material things, so in order to weigh intangible, ethereal realities God has revealed His book. God’s book is the touch-stone for distinguishing the Truth and separating it from falsehood. Everything will be tested by the standards set by God’s book, instead of God’s book being tested by the standards of other things. The wrong attitude adopted by the opponents of the Prophet Muhammad during his lifetime caused them to assess the book of God by the standards of their current religion, which had been based on the traditions of their community and the words and deeds of their leaders. In fact, the right approach for them would have been to judge their national traditions and the words and deeds of their leaders in the light of the book of God. They should have accepted whatever befitted the standards of the book of God and rejected all else. This assessment has to be done in this world by human beings themselves. In the Hereafter, this task will be carried out by God Himself. He is wise who weighs himself before he is weighed on Judgement Day, because the weighing on that Day will be for the purpose of the final decision and not in order to give any further opportunity for performing compensatory deeds.
Ona (kıyamet gününe) iman etmeyenler, onun çabuk kopmasını isterler. Çünkü onlar hesaba, sevaba ve de cezaya iman etmezler. Allah'a iman edenler ise oraya dönüşlerinden ve orada olacakların sonucundan korktukları için ondan korku içindedirler. Kesin olarak biliyorlar ki, gerçekten onda hiçbir şüphe yoktur. Bilesiniz ki kıyamet hakkında münakaşaya kalkışanlar ve meydana gelmesi hakkında şüpheye düşürmeye çalışanlar haktan uzak bir sapıklık içindedirler.
19- Allah kullarına karşı çok lütufkârdır. Dilediğine rızık verir. O, çok güçlüdür, Azizdir.
20- Kim âhiret (tarlasının) ürününü isterse onun ürününü artırırız. Kim de dünya (tarlasının) ürününü isterse kendisine ondan bir şeyler veririz. Ama ahirette onun hiçbir nasibi olmaz.
19. Yüce Allah, “kullarına karşı çok lütufkâr” olduğunu haber vermektedir. Tâ ki O’nu tanısınlar, O’nu sevsinler, O’nun lütuf ve kereminden yararlansınlar.
Yüce Allah’ın sıfatlarından birisi olarak lütfun anlamı şudur: O, kalpleri ve gizlilikleri bilir. Kullarına özellikle de mü’minlere bilmedikleri ve ummadıkları yerlerden kendileri için hayırlı şeyleri ulaştırır.
Yüce Allah’ın mü’min kuluna lütuflarından birisi de onun fıtratında mevcut olup kendisinin hatırına dahi getirmediği bir yolla onu hayra iletmesidir. O bu yolla hakkı sever, ona bağlanır. Yüce Allah’ın şerefli melekleri aracılığıyla mü’min kullarına sebat vermesi, bu meleklerin de onları hayra teşvik ederek kalplerinde hakka uymalarını sağlayacak şekilde hakkı güzel göstermesi de bu lütfun bir tecellisidir.
Mü’minlere kararlılıklarını güçlendiren, onları gayrete getiren, hayır üzere birbirleri ile yarışmalarını sağlayan, hayra şevklerini artıran, bu hususta kiminin ötekine uymasını sağlayan toplu ibadetleri mü’minlere emretmiş olması da Allah’ın lütfunun bir tecellisidir.
Kulunun önüne masiyet işlemesini engelleyecek çeşitli sebepler koymuş olması da Allah’ın kuluna lütfunun bir parçasıdır. Öyle ki Yüce Allah; dünyalık, mal, makam vb. gibi dünya ehlinin uğrunda yarıştığı şeyleri kulunun kendisine itaatini engellediğini yahut kendisinden gaflete düşürdüğünü veya isyana ittiğini bildiği takdirde bunları kulundan uzaklaştırır ve onun rızkını daraltır. Bundan dolayı Yüce Allah, burada şöyle buyurmaktadır:“Dilediğine” hikmet ve lütfunun gereğine göre “rızık verir. O, çok güçüldür.” Güç bütünüyle ve yalnız O’nundur. Hiçbir yaratığın -Allah’ın vermemesi halinde- güç ve kuvvet sahibi olması düşünülemez. “ve Azizdir.” Her şey O’na boyun eğmiştir.
20. “Kim âhiret (tarlasının) ürününü” ecrini ve mükâfatını “isterse” ona iman eder, onu tasdik eder ve onun için gereği gibi çalışırsa, “onun ürününü” amellerini ve mükâfatını kat kat fazlasıyla vermek sureti ile “artırırız.”
Nitekim Yüce Allah, bir başka yerde şöyle buyurmaktadır:“Kim de mü’min olarak âhireti diler ve bunun için gereği gibi çalışırsa işte onların çalışmaları makbuldür.”(el-İsrâ, 17/19)Bununla birlikte dünyadaki payının onu gelip bulması da kaçınılmaz bir şeydir.“Kim de dünya (tarlasının) ürününü isterse” dünyayı esas maksat ve gaye olarak kabul eder, dünyadan âhireti için bir şeyler hazırlamaz, âhiret mükâfatını ummaz ve cezasından da korkmaz ise “kendisine ondan bir şeyler” onun için takdir edilmiş olan nasibini “veririz.”
“Ama ahirette onun hiçbir nasibi olmaz.” Cennetten ve nimetlerinden mahrum edilir, cehennem ateşi ile cezalandırılmayı hak eder. Bu âyet-i kerime, Yüce Allah’ın şu buyruğuna benzemektedir:“Kim dünya hayatını ve onun süsünü arzu ederse onlara amellerinin karşılığını orada tastamam öderiz. Onlar bu hususta zarara uğratılmazlar…” vd. (Hûd, 11/15)
Allah is kind towards His servants. He provides for whoever He wills and expands their provision, and He narrows it for whoever He wills out of mercy for them, even though it may appear otherwise. He is the Strong, Whom none can overpower and the Mighty, Who takes retribution from His enemies.
Yüce Allah, kullarına karşı çok lütufkârdır. Dilediğini rızıklandırır ve ona rızkını genişletir, lütfu ve hikmeti gereği dilediğinin de rızkını daraltır. O hiçbir kimsenin mağlup edemeyeceği çok kuvvetli ve güçlü olandır. Düşmanlarından intikam alan Azîz, güçlü ve kudretli olandır.
Allah je blag prema Svojim robovima, daje veliku opskrbu onome od njih kome hoće, a kome hoće, shodno mudrosti, uskraćuje je. On je Snažni, kojeg ništa savladati ne može, i On je Silni, koji kažnjava Svoje neprijatelje.
Commentary
اللَّـهُ لَطِيفٌ بِعِبَادِهِ (Allah is kind to His slaves - 42:19). The word, latif used in the text has more than one lexical meanings. Sayyidna Ibn ` Abbas ؓ has translated it here as kind, and Sayyidna ` Ikrimah ؓ has translated it as benefactor.
Muqatil (رح) has said that Allah Almighty is kind to all His servants, so much so that even the infidels and sinners keep on being showered with His worldly blessings. There are many types and kinds of the divine bounties, graces and favours showered upon His servants. That is why many meanings of the word latif have been stated in the Tafsir of Qurtubi, all of which are covered by the words ` kind' and ` benefactor'.
Although Allah Ta’ ala provides sustenance to all His creatures without any exception - even to those animals on land and in waters whom nobody knows, yet the present verse states that He provides sustenance ` to whom He wills'. This is better understood from the explanation given in Tafsir Mazhari which says that there are countless' types and kinds of sustenance provided by Allah Ta’ ala; sustenance as necessary is provided to all and sundry, whereas some special kinds of sustenance are distributed by Him in degrees and quantities determined by His perfect wisdom. Somebody is given more of wealth and goods, somebody is given more of health and strength, somebody is given more of learning and knowledge and somebody is given more of other types and kinds; in this way everybody is dependent on another person and it is this dependence which persuades people to co-operate with and help each other and which is the foundation of human civilization.
Ja'far Ibn Muhammad (رح) has said that Allah Ta’ ala's kindness to His servants in the matter of sustenance is in two ways. Firstly, He provides food and other necessities to every living being as per his needs, and secondly, He does not provide sustenance for anyone for the whole of his life all at once, rather gives him gradually according to his need, otherwise its preservation would not have been feasible. (Mazhari, Qurtubi)
Note
Shah ` Abdul Ghani Phulpuri رحمۃ اللہ علیہ relates from Haji Imdadullah (رح) that anyone who recites the above verse i.e. اللَّـهُ لَطِيفٌ بِعِبَادِهِ يَرْزُقُ مَن يَشَاءُ ۖ وَهُوَ الْقَوِيُّ الْعَزِيزُ seventy times every morning regularly, would be preserved from shortage of sustenance and said that experience has shown it to be very effective.
Allah Mahalembut kepada para hamba-Nya, memberi rezeki kepada yang dikehendaki-Nya, melapangkan rezeki baginya, dan menyempitkan rezeki atas orang yang dikehendaki-Nya sesuai konsekuensi kebjikasanaan dan kelembutan-Nya. Dia Mahakuat yang tidak ada yang mengalahkan-Nya dan Mahaperkasa yang membalas para musuh-Nya.
The Provision of Allah in this World and the Hereafter
Here Allah speaks of His kindness towards His creation, in that He provides for every last one of them and does not forget anyone. When it comes to His provision, the righteous and the sinner are alike. Allah says:
وَمَا مِن دَآبَّةٍ فِي الاٌّرْضِ إِلاَّ عَلَى اللَّهِ رِزْقُهَا وَيَعْلَمُ مُسْتَقَرَّهَا وَمُسْتَوْدَعَهَا كُلٌّ فِى كِتَابٍ مُّبِينٍ
(And no moving creature is there on the earth but its provision is due from Allah. And He knows its dwelling place and its deposit. All is in a Clear Book.) (11:6) And there are many similar Ayat.
يَرْزُقُ مَن يَشَآءُ
(He gives provisions to whom He wills.) means, He gives generously to whomsoever He wills.
وَهُوَ الْقَوِىُّ الْعَزِيزُ
(And He is the All-Strong, the Almighty.) means, there is nothing that can overpower Him. Then Allah says:
مَن كَانَ يُرِيدُ حَرْثَ الاٌّخِرَةِ
(Whosoever desires the reward of the Hereafter,) means, whoever does things for the sake of the Hereafter,
نَزِدْ لَهُ فِى حَرْثِهِ
(We give him increase in his reward, ) meaning, `We will give him strength and help him to do what he wants to do, and We will increase it for him. So for every good, We will multiply it and give him between ten and seven hundred good rewards,' as much as Allah wills.
وَمَن كَانَ يُرِيدُ حَرْثَ الدُّنْيَا نُؤْتِهِ مِنْهَا وَمَا لَهُ فِى الاٌّخِرَةِ مِن نَّصِيبٍ
(and whosoever desires the reward of this world, We give him thereof, and he has no portion in the Hereafter.) means, whoever strives for the purpose of worldly gains, and never pays any heed to the Hereafter at all, Allah will deny him the Hereafter; and in this world, if He wills He will give to him and if He does not will, he will gain neither. So the one who strives with this intention in mind will have the worst deal in this world and in the Hereafter. The evidence for that is the fact that this Ayah is reinforced by the passage in Subhan (i.e., Surat Al-Isra') in which Allah says: y
مَّن كَانَ يُرِيدُ الْعَـجِلَةَ عَجَّلْنَا لَهُ فِيهَا مَا نَشَآءُ لِمَن نُّرِيدُ ثُمَّ جَعَلْنَا لَهُ جَهَنَّمَ يَصْلَـهَا مَذْمُومًا مَّدْحُورًا - وَمَنْ أَرَادَ الاٌّخِرَةَ وَسَعَى لَهَا سَعْيَهَا وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَأُولَـئِكَ كَانَ سَعْيُهُم مَّشْكُورًا - كُلاًّ نُّمِدُّ هَـؤُلاءِ وَهَـؤُلاءِ مِنْ عَطَآءِ رَبِّكَ وَمَا كَانَ عَطَآءُ رَبِّكَ مَحْظُورًا - انظُرْ كَيْفَ فَضَّلْنَا بَعْضَهُمْ عَلَى بَعْضٍ وَلَلاٌّخِرَةُ أَكْبَرُ دَرَجَـتٍ وَأَكْبَرُ تَفْضِيلاً
(Whoever desires the quick-passing, We readily grant him what We will for whom We like. Then, afterwards, We have appointed for him Hell; he will (enter) burn therein disgraced and rejected. And whoever desires the Hereafter and strives for it, with the necessary effort due for it while he is a believer -- then such are the ones whose striving shall be appreciated. On each -- these as well as those -- We bestow from the bounties of your Lord. And the bounties of your Lord can never be forbidden. See how We prefer one above another (in this world), and verily, the Hereafter will be greater in degrees and greater in preferment.) (17:18-21) It was reported that Ubayy bin Ka`b, may Allah be pleased with him, said, "The Messenger of Allah ﷺ said:
«بَشِّرْ هذِهِ الْأُمَّةَ بِالسَّنَاءِ وَالرِّفْعَةِ وَالنَّصْرِ وَالتَّمْكِينِ فِي الْأَرْضِ، فَمَنْ عَمِلَ مِنْهُمْ عَمَلَ الْاخِرَةِ لِلدُّنْيَا، لَمْ يَكُنْ لَهُ فِي الْاخِرَةِ مِنْ نَصِيب»
(Give the glad tidings to this Ummah of sublimity, high status, victory and power in the land. But whoever among them does the deeds of the Hereafter for the sake of worldly gain, will have no portion of the Hereafter.)"
Making Legislation for the Creatures is Shirk Allah says:
أَمْ لَهُمْ شُرَكَاءُ شَرَعُواْ لَهُمْ مِّنَ الدِّينِ مَا لَمْ يَأْذَن بِهِ اللَّهُ
(Or have they partners with Allah who have instituted for them a religion which Allah has not ordained) means, they do not follow what Allah has ordained for you of upright religion; on the contrary, they follow what their devils (Shayatin), of men and Jinn, have prescribed for them. They instituted taboos, such as the Bahirah, Sa'ibah, Wasilah or Ham. They also permitted eating flesh and blood of animals not slaughtered for consumption, gambling and other kinds of misguidance, ignorance and falsehood. These are things that they invented during Jahiliyyah, when they came up with all kinds of false rulings on what was permitted and what was forbidden, and false rites of worship and other corrupt ideas. It was recorded in the Sahih that the Messenger of Allah ﷺ said:
«رَأَيْتُ عَمْرَو بْنَ لُحَيِّ بْنِ قَمَعَةَ يَجُرُّ قُصْبَهُ فِي النَّار»
(I saw `Amr bin Luhayy bin Qama`ah dragging his intestines in Hell) -- because he had been the first one to introduce the idea of the Sa'ibah. This man was one of the kings of the Khuza`ah tribe, and he was the first one to do these things. He was the one who had made the Quraysh worship idols, may the curse of Allah be upon him. Allah said:
وَلَوْلاَ كَلِمَةُ الْفَصْلِ لَقُضِىَ بَيْنَهُمْ
(And had it not been for a decisive Word, the matter would have been judged between them.) means, the punishment would have been hastened for them, were it not for the fact that it had already been decreed that it would be delayed until the Day of Resurrection.
وَإِنَّ الظَّـلِمِينَ لَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ
(And verily, for the wrongdoers there is a painful torment.) i.e., an agonizing torment in Hell, what a terrible destination.
The Terror of the Idolators in the Place of Gathering
تَرَى الظَّـلِمِينَ مُشْفِقِينَ مِمَّا كَسَبُواْ
(You will see the wrongdoers fearful of that which they have earned,) means, in the arena of Resurrection.
وَهُوَ وَاقِعٌ بِهِمْ
(and it will surely befall them.) means, the thing that they fear will undoubtedly happen to them. This is how they will be on the Day of Resurrection; they will be in a state of utter fear and terror.
وَالَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ الصَّـلِحَـتِ فِى رَوْضَـتِ الْجَنَّـتِ لَهُمْ مَّا يَشَآءُونَ عِندَ رَبِّهِمْ
(But those who believe and do righteous deeds (will be) in the flowering meadows of the Gardens. They shall have whatsoever they desire with their Lord.) What comparison can there be between the former and the latter How can the one who will be in the arena of resurrection in a state of humiliation and fear, deserving it for his wrongdoing, be compared with the one who will be in the gardens of Paradise, enjoying whatever he wants of food, drink, clothing, dwellings, scenery, spouses and other delights such as no eye has seen, no ear has heard, and has never crossed the minds of men. Allah says:
ذَلِكَ هُوَ الْفَضْلُ الْكَبِيرُ
(That is the supreme grace.) means, the ultimate victory and complete blessing.
Allah có lòng nhân từ đối với đám tôi tớ của Ngài, Ngài cung cấp bổng lộc cho những ai Ngài muốn, và Ngài ban bố nhiều hoặc ít cho một ai đó là theo ý muốn của Ngài dựa theo sự tính toán sáng suốt và lòng nhân từ của Ngài, và Ngài là Đấng Hùng Mạnh mà không một thế lực nào có thể vượt qua, Ngài là Đấng Quyền Năng trừng phạt những ai là kẻ thù của Ngài.
Allāh è Tenero con i Suoi sudditi, concede il sostentamento a chi vuole, lo estende e ne priva chi vuole, per Sua Misericordia, e anche se appare diversamente, Egli è il Forte, Colui che non può essere vinto, il Potente, Colui che si vendica dei suoi nemici.
"Allah Mahalembut terhadap hamba-hambaNya; Dia mem-beri rizki kepada siapa yang dikehendakiNya dan Dia-lah Yang Mahakuat lagi Mahaperkasa. Barangsiapa yang menghendaki ke-untungan di akhirat, akan Kami tambah keuntungan itu baginya dan barangsiapa yang menghendaki keuntungan di dunia, Kami berikan kepadanya sebagian dari keuntungan dunia dan tidak ada baginya suatu bagian pun di akhirat." (Asy-Syura: 19-20).
(19) Allah سبحانه وتعالى menyampaikan sikap lembutNya terhadap hamba-hambaNya agar mereka mengenal dan mencintaiNya dan agar mereka membicarakan kelembutan dan kemurahanNya. Ke-lembutan itu merupakan bagian dari sifat-sifatNya yang artinya adalah: Dia yang mengetahui segala yang tersembunyi dan rahasia, yang mengantarkan hamba-hambaNya terutama orang-orang yang beriman kepada apa saja yang mengandung kebaikan bagi mereka tanpa mereka ketahui dan tanpa mereka duga. Di antara kelem-butanNya terhadap hamba-hambaNya yang beriman adalah Dia menunjuki mereka kepada kebaikan dengan petunjuk yang tidak pernah terlintas di benak mereka, dengan memudahkan baginya sebab-sebab yang mengarahkan mereka kepada kebaikan tersebut dari dalam fitrah mereka melalui kecintaannya kepada yang benar dan kepatuhannya kepada kebenaran itu serta perintahNya kepada para malaikat yang mulia untuk meneguhkan hamba-hambaNya yang beriman dan merangsang mereka untuk melakukan kebaikan dan meniupkan di dalam hati mereka ketertarikan kepada yang benar sehingga menjadi pemicu baginya untuk mengikutinya.
Dan termasuk kelembutanNya juga adalah Dia memerintah-kan kepada orang-orang yang beriman untuk melakukan berbagai ibadah sosial yang dengannya tekad mereka menjadi kuat dan gairah mereka menggeliat serta terjadi perlombaan di antara me-reka untuk melakukan kebajikan dan menyenanginya serta saling menjadi teladan di antara yang satu sama lainnya.
Termasuk kelembutanNya juga adalah Dia telah menetapkan segala sebab yang merintanginya dan mencegahnya dari perbuatan-perbuatan maksiat, hingga apabila Allah سبحانه وتعالى telah mengetahui bahwa dunia, harta dan tahta serta yang serupa dengannya yang diperlombakan oleh manusia itu merintangi hambaNya dari ke-taatan kepadaNya atau membuatnya lalai terhadap Allah atau menyeretnya kepada maksiat, maka Allah menjauhkan hal-hal tersebut darinya dan Allah mempersempit rizkinya. Maka dari itu, di sini Dia berfirman, ﴾ يَرۡزُقُ مَن يَشَآءُۖ ﴿ "Dia memberi rizki kepada siapa yang dikehendakiNya," tergantung tuntutan hikmah (kebijaksanaan) dan kelembutanNya.
﴾ وَهُوَ ٱلۡقَوِيُّ ٱلۡعَزِيزُ ﴿ "Dan Dia-lah Yang Mahakuat lagi Mahaper-kasa," yang milikNya sajalah seluruh kekuatan. Maka tiada daya dan tiada kekuatan bagi seseorang di antara makhluk ini kecuali dengan pertolonganNya, yang kepadaNya tunduk segala sesuatu.
(20 ) Kemudian Allah سبحانه وتعالى berfirman, ﴾ مَن كَانَ يُرِيدُ حَرۡثَ ٱلۡأٓخِرَةِ ﴿ "Barangsiapa yang menghendaki keuntungan di akhirat" maksudnya, pahala dan ganjarannya, ia beriman dan membenarkannya dan berupaya keras untuknya, ﴾ نَزِدۡ لَهُۥ فِي حَرۡثِهِۦۖ ﴿ "akan Kami tambah keun-tungan itu baginya," dengan Kami lipatgandakan amal dan balasan-nya menjadi berlipat-lipat, sebagaimana Dia Firmankan,
﴾ وَمَنۡ أَرَادَ ٱلۡأٓخِرَةَ وَسَعَىٰ لَهَا سَعۡيَهَا وَهُوَ مُؤۡمِنٞ فَأُوْلَٰٓئِكَ كَانَ سَعۡيُهُم مَّشۡكُورٗا 19 ﴿
"Dan barangsiapa yang menghendaki kehidupan akhirat dan ber-usaha ke arah itu dengan sungguh-sungguh sedang ia adalah Mukmin, maka mereka itu adalah orang-orang yang usahanya dibalasi dengan baik." (Al-Isra`: 19).
Di sisi lain, bagiannya dari dunia pasti dia peroleh.﴾ وَمَن كَانَ يُرِيدُ حَرۡثَ ٱلدُّنۡيَا ﴿ "Dan barangsiapa yang menghendaki keuntungan di dunia," di mana dunia adalah yang diinginkannya dan puncak harapannya sehingga ia tidak berbuat untuk akhiratnya dan tidak pula meng-harapkan pahalanya serta tidak takut kepada siksanya, ﴾ نُؤۡتِهِۦ مِنۡهَا ﴿ "Kami berikan kepadanya sebagian dari keuntungan dunia," bagiannya yang telah ditentukan untuknya, ﴾ وَمَا لَهُۥ فِي ٱلۡأٓخِرَةِ مِن نَّصِيبٍ ﴿ "dan tidak ada baginya suatu bagian pun di akhirat." Sesungguhnya ia telah di-haramkan mendapatkan surga dan kenikmatannya dan ia berhak mendapat neraka dan apinya yang bernyala-nyala. Ayat ini mirip dengan FirmanNya,
﴾ مَن كَانَ يُرِيدُ ٱلۡحَيَوٰةَ ٱلدُّنۡيَا وَزِينَتَهَا نُوَفِّ إِلَيۡهِمۡ أَعۡمَٰلَهُمۡ فِيهَا وَهُمۡ فِيهَا لَا يُبۡخَسُونَ 15 أُوْلَٰٓئِكَ ٱلَّذِينَ لَيۡسَ لَهُمۡ فِي ٱلۡأٓخِرَةِ إِلَّا ٱلنَّارُۖ وَحَبِطَ مَا صَنَعُواْ فِيهَا وَبَٰطِلٞ مَّا كَانُواْ يَعۡمَلُونَ 16 ﴿
"Barangsiapa menghendaki kehidupan dunia dan perhiasannya, niscaya Kami berikan kepada mereka balasan pekerjaan mereka di dunia dengan sempurna dan mereka di dunia itu tidak akan dirugikan. Itulah orang-orang yang tidak memperoleh di akhirat, kecuali neraka dan lenyap-lah di akhirat itu apa yang telah mereka usahakan di dunia dan sia-sialah apa yang telah mereka kerjakan." (Hud: 15-16).
Al-lah es bondadoso con Sus siervos. Él provee a quien quiere y expande su provisión, y la reduce a quien quiere por misericordia, aunque parezca lo contrario. Él es el Fuerte, a Quien nadie puede vencer, el Poderoso, Quien toma retribución de Sus enemigos.
Si Allāh ay may kabaitan sa mga lingkod Niya, na nagtutustos sa sinumang niloob Niya kaya nagpapaluwang Siya para rito ng panustos at nagpapagipit Siya sa sinumang niloloob Niya alinsunod sa hiling ng karunungan Niya at kabaitan Niya. Siya ay ang Malakas na walang nakadadaig sa Kanya na isa man, ang Makapangyarihan na naghihiganti sa mga kaaway Niya.
Allah est plein d’indulgence pour Ses serviteurs. Il pourvoit ceux qu’Il veut en élargissant leur subsistance et la restreint à qui Il veut par miséricorde de Sa part, même si cela n'est pas évident de prime abord. Il est le Fort à qui personne ne tient tête, le Puissant qui se venge de Ses ennemis.
The life of this world is for the purpose of putting man to the test. Here, he is provided for, according to the requirements of the test. Now, a man who is Hereafter-minded, will use the provision of this world to build up his life in the Hereafter and consequently, he will be blessed with abundant rewards when he enters Paradise. Contrary to this, all the actions of the man who loves this worldly life will be performed with worldly interests in view. Such a person may receive the fruits of his efforts in the present world, but he will be completely deprived of everything in the Hereafter. When he had done nothing for the sake of Hereafter, how could he possibly be given anything in the afterlife?
Whoever wants the rewards of the afterlife and works for it, I will multiply his reward for him, by multiplying the reward of a good deed by ten times up to seven hundred times or even more. Whoever wants the world alone, I will give him his alotted share in it and he will not have any share in the afterlife as he preferred the world over it.
Ang sinumang nangyaring nagnanais ng gantimpala sa Kabilang-buhay habang gumagawa para roon ng gawain para roon ay magpapaibayo Kami para sa kanya ng gantimpala sa kanya sapagkat ang magandang gawa ay katumbas ng sampung tulad nito hanggang sa pitong daang ulit hanggang sa maraming ulit. Ang sinumang nangyaring nagnanais ng Mundo lamang ay magbibigay Kami sa kanya ng bahagi niyang itinakda para sa kanya rito at walang ukol sa kanya sa Kabilang-buhay na anumang parte dahil sa pagtatangi niya sa Mundo higit sa Kabilang-buhay.
Ai mong muốn phần thưởng ở Đời Sau bởi việc hành đạo của y đã làm thì y sẽ được nhân phần thưởng lên bội phần, cứ một việc làm tốt thì phần thưởng sẽ tương đương với mười điều tốt đó cho đến bảy trăm lần và còn hơn thế nữa. Còn ai chỉ muốn phần thưởng ở trần gian này thì Ngài sẽ ban cho theo năng lực của y ở trần gian, và y sẽ không có bất cứ phần thưởng nào nữa ở Ngày Sau từ những điều y đã làm ở trần gian.
A aquel que quiera las recompensas de la otra vida y trabaje por ello, le multiplicaré su recompensa mediante el aumento de la recompensa de una buena acción multiplicándola por diez veces, y hasta setecientas o incluso más. Y a aquel que solo quiera cosas de este mundo le daré su parte asignada, pero no tendrá ninguna participación en la vida futura, ya que prefirió este mundo por sobre la vida eterna.
Barang siapa menginginkan pahala akhirat dengan menjalankan berbagai amalan akhirat itu maka Kami akan lipatgandakan pahalanya. Kebaikan itu dibalas dengan sepuluh kali lipatnya hingga tujuh ratus kali lipat, hingga berlipat-lipat. Sebaliknya, barang siapa menginginkan dunia saja maka Kami akan berikan bagiannya yang telah ditentukan baginya di dunia, adapun di akhirat maka ia tidak mendapat bagian dikarenakan ia mendahulukan dunia atas akhirat.
Celui qui œuvre, désirant la récompense de l’au-delà, Nous multiplierons sa récompense. En effet, une bonne action est récompensée entre dix et sept cent fois plus, voire plus encore. Tandis que celui qui ne désire que ce bas monde, Nous lui accorderons la part de ce bas monde qui lui est destinée et il ne pourra prétendre à rien dans l'au-delà, puisqu’il lui aura préféré ce bas monde.
Kim ahiretin sevabını isterse ve yapmış olduğu amelini de onun için yapıyorsa, onun sevabını bir iyiliğine karşılık on katına ve hatta yedi yüz katına ve daha fazlasına kadar artırırız. Kim sadece dünyayı isterse, biz ona dünyada kendisine takdir edilen nasibini veririz. Dünyayı ahirete tercih ettiği için artık onun ahiretten hiçbir nasibi yoktur.
Onome ko bude želio nagradu i dobro onoga svijeta i ko zbog toga bude radio, povećat ćemo nagradu, a jedno dobro djelo računa se i do sedam stotina puta pa i više. A onome ko bude želio samo dobro na ovome svijetu, dat ćemo mu njegov dio, ali na onome svijetu neće imati ništa, jer je prednost dao dunjaluku.
Moltiplichiamo la ricompensa di chiunque desideri la ricompensa dell'Aldilà: la buona azione viene ricompensata da dieci fino a settecento volte tanto, e ancora di più; mentre a chi desidera solo la vita, concederemo la parte che gli spetta in essa e non otterrà nulla nell'Aldilà, poiché avrà preferito la vita.
Apakah orang-orang musyrik itu mempunyai tuhan-tuhan selain Allah yang telah mensyariatkan bagi mereka agama yang tidak diizinkan Allah untuk disyariatkan, yaitu menyekutukan Allah, mengharamkan apa yang dihalalkan, dan menghalalkan apa yang diharamkan? Kalaulah bukan karena apa yang diputuskan oleh Allah dari waktu yang terbatas untuk memutuskan hukum antara kelompok yang berselisih dan Allah menangguhkan mereka hingga ajalnya, niscaya Dia pasti telah memutuskan hukum di antara mereka. Sesungguhnya orang-orang yang menganiaya diri mereka sendiri dengan menyekutukan Allah dan melakukan kemaksiatan, bagi mereka azab menyakitkan yang menunggu mereka pada hari Kiamat.
Oppure questi idolatri hanno delle divinità, all'infuori di Allāh, avendo stabilito nella loro religione l'idolatria che Allāh non ha ordinato loro di stabilire, proibendo ciò che Allāh ha permesso e permettendo ciò che Allāh ha proibito?! Se non fosse per il fatto che Allāh li rinvii a un termine preciso per giudicare riguardo le loro discordie, in verità li avrebbe già giudicati. Coloro che fecero torto a loro stessi associando altri ad Allāh e commettendo peccati subiranno una dolorosa punizione che li attende nel Giorno della Resurrezione.
Or do these idolaters have gods besides Allah, who have ordained for them religious matters that Allah did not authorize them to ordain such as ascribing partners to Allah, declaring unlawful what He made lawful and declaring lawful what He made unlawful? Had it not been for the fixed time that Allah had set to decide between those who differ, and that He will postpone them until such time, He would have decided between them. Those who wrong themselves by ascribing partners to Allah and committing sins, will have a painful punishment that awaits them on the day of resurrection.
Ces polythéistes ont-ils des divinités en dehors d’Allah qui leur prescrivent des lois religieuses polythéistes, abolissent les interdits d’Allah ou rendent interdit ce qu’Il a permis?
If a man insists that something is true, in spite of the fact that it is not so proved by the book of God, it means that he is holding others equal to God. In other words, he is giving to those other than God the right to devise his religion for him. This is a very serious matter. The fact is that the right to decide upon or formulate anything in the nature of religion (din) rests with the one and only God. To entrust this right to anybody other than God is obviously engaging in polytheism (ascribing partners to God), and this is absolutely unpardonable in the eyes of God.
Yoksa o müşriklerin Allah'tan başka ilahları mı var da; onlara Allah'ın kendilerine izin vermediği şirki ve helal ettiğini haram, haram ettiğini helal kılıyorlar? Eğer Yüce Allah, ihtilaf edenlerin arasını ayırmak için vermiş olduğu hükmü ahirete ertelemiş olmasaydı, muhakkak ki kendilerinin arasında olan bu hükmü aralarında hükmetmek için ertelerdi. Şüphesiz Allah'a şirk koşarak ve isyan ederek kendilerine zulmedenleri, kıyamet gününde bekleyen elem verici azap vardır.
21- Yoksa onların Allah’ın izin vermediği şeyleri kendilerine din olarak belirleyen ortakları mı var? Eğer (Allah tarafından verilmiş) ayırt edici söz olmasaydı elbette aralarında hüküm verilirdi. Gerçekten zalimler için can yakıcı bir azap vardır.
22- (O gün) zalimlerin, kazandıkları (günahların cezasından) yana korkuya kapıldıklarını görürsün. O (korktukları ceza mutlaka) tepelerine inecektir. İman eden ve salih ameller işleyenlere gelince onlar, cennet bahçelerindedirler. Onlar için Rableri katında diledikleri her şey vardır. İşte bu, pek büyük bir lütuftur.
23- İşte Allah’ın iman eden ve salih ameller işleyen kullarını müjdelediği şey, budur. De ki:“Ben sizden bu (davetime) karşılık, akrabalık/yakınlık sevgisinden başka hiçbir ücret istemiyorum.” Kim güzel bir iş yaparsa Biz de onun güzelliğine güzellik katarız. Şüphesiz Allah Ğafurdur, Şekûrdur.
21. Yüce Allah, müşriklerin Allah’a birtakım varlıkları ortak koştuklarını, bunları dost ve ilah edindiklerini, onlarla ortaklaşa küfür ve küfür içerikli amelleri işlediklerini haber vermektedir ki onlar, kendilerini küfre davet eden insan şeytanlarıdır. Bunlar “Allah’ın izin vermediği” şirk, bid’atler, Allah’ın helâl kıldığını haram kılmak, haram kıldığını helâl kılmak vb. hevâlarının gerektirdiği “şeyleri kendilerine din olarak”belirlemektedirler. Oysa Yüce Allah’ın, kulların gereğince hareket etmeleri ve kendisiyle Allah’a yakınlaşmaları için koyduğu şeriatten başkası din olamaz. Bu konuda aslolan, Allah’tan ve Rasûlünden gelmemiş herhangi bir şeyi hiç kimsenin din olarak belirlememesidir. Peki ya kendileri de ataları da küfürde ortak olan bu fâsıklara ne demeli?“Eğer (Allah tarafından verilmiş) ayırt edici söz olmasaydı elbette aralarında hüküm verilirdi.” Eğer Allah, değişik kesimler arasında ayırt edici hükmünü vermek üzere belli bir vakit tayin etmemiş ve onları bu süreye kadar erteleyeceğine dair hükmetmemiş olsaydı, derhal aralarında haklı olanı bahtiyar etmek, batıl üzere olanı da helâk etmek sureti ile hüküm verilmiş olacaktı. Çünkü helâk edilmelerini gerektiren sebep mevcuttur. Ancak onları âhirette can yakıcı bir azap beklemektedir. Hem bunlar için, hem de bütün zalimler için.
22. “(O gün)” küfür ve masiyetler ile kendilerine haksızlık etmiş “zalimlerin, kazandıkları (günahların cezasından) yana” onlarla cezalandırılacaklar diye “korkuya kapıldıklarını görürsün.”
Korkan kimsenin başına korkup çekindiği şeyin gelme ihtmali de gelmeme ihtimali de bulunduğundan dolayı Allah: “O (korktukları ceza mutlaka) tepelerine inecektir” buyruğu ile bu korktukları cezaya çarptırılacaklarını ifade etmektedir. Çünkü onlar, cezalandırılmayı gerektiren sebebi eksiksiz olarak yerine getirmişlerdir. Bunu önleyecek tevbe ve benzeri herhangi bir davranışları da yoktur. Onlar, artık kendilerine mühlet verilmesinin mümkün olmayacağı bir noktaya varmış olacaklardır.
Diğer taraftan kalpleri ile Allah’a, kitaplarına, peygamberlerine ve peygamberlerin getirdiklerine “iman eden ve salih ameller işleyenlere gelince” salih amel, gerek kalp amellerinden, gerekse de azaların amellerinden olan müstehap ve farz tüm amelleri kapsar.
İşte bunlar “cennet bahçelerindedirler.”Burada bahçeler, cennetlere izafe edilmiştir. İzafe edilen şey ise kendisine izafe edilene göre olur. O halde oldukça mükemmel olan bu bahçelerin güzelliklerini, orada kaynayıp coşan ırmakları, güzel manzaraları, bol meyveli ağaçları, şakıyan kuşları, zevk ve neşe veren sesleri, sevilen kimselerle birlikte olma, en mükemmel şekildeki eş ve arkadaşlığı sorma gitsin! Bunlar, her geçen gün güzellikleri ve göz alıcılıkları artan bahçelerdir. Orada bulunanların onun lezzetlerine olan şevk ve sevgileri de sürekli artar.“Onlar için” o cennetlerde “Rableri katında diledikleri her şey vardır.” Her ne isterlerse hemen meydana gelir. Ne isterlerse hemen ellerine geçer ki o nimetleri ne bir göz görmüş, ne bir kulak işitmiştir, ne de bir insan onları hatırından geçirmiştir. “İşte bu, pek büyük bir lütuftur.” Yüce Allah’ın rızasına nail olmaktan, O’nun lütuf ve ihsan yurdunda O’na yakın olma nimetine mazhar olmaktan daha büyük bir lütuf olabilir mi?
23. “İşte Allah’ın iman eden ve salih ameller işleyen kullarını müjdelediği şey, budur.”Yani kayıtsız şartsız müjdelerin en büyüğü olan bu büyük müjde, Rahmân ve Rahîm olan Yüce Allah’ın yaratılmışların en faziletlisi vasıtası ile iman ve salih amel sahibi kimselere verdiği müjdedir. O, gayelerin en üstünüdür, ona ulaştıran yol da yolların en üstünüdür.“De ki: Ben sizden bu (davetime) karşılık, akrabalık/yakınlık sevgisinden başka hiçbir ücret istemiyorum.” Yani ben, size bu Kur’ân’ı tebliğ etmek ve bu Kur’ân’ın hükümlerine bağlanmaya çağırmak karşılığında sizin malınızı almak, sizin başınıza yönetici olmak, size başkanlık etmek veya bunun dışında herhangi bir maksat peşinde değilim. Benim istediğim sadece “akrabalık/yakınlık sevgisi”dir.
Bundan maksat şu olabilir: Ben, bu davetime karşılık sizden sadece bir ücret istiyorum ki o da sizin lehinizedir, faydası sizedir. Bu ücret de sizin akrabalığım dolayısı ile bana sevgi beslemenizdir.
Bu açıklamaya göre istediği bu sevgi, iman sevgisinden ayrı bir sevgidir. Çünkü peygambere iman sevgisinin, Allah sevgisinden sonra bütün sevgilerin önüne geçirilmesi her müslümana farzdır. Bunlardan ise bundan ayrı olarak akrabalığı dolayısı ile de kendisini sevmelerini istemiştir. Çünkü o -salât ve selâm ona olsun- insanlar arasında kendisine en yakın olanları davetle başlamıştır. O kadar ki Kureyş boyları arasında Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem’in akrabalığının bulunmadığı hiçbir Kureyş boyu yoktur.
Bu buyruktan maksadın şu olma ihtimali de vardır: Benim sizden istediğim tek şey, Yüce Allah’ı samimi olarak sevmenizdir. Böyle bir sevgi ise beraberinde Yüce Allah’a yakınlaşmak ve O’na itaati bu maksat için vesile edinmek de bulunur. Zira ancak bu, böyle bir sevginin doğruluğuna ve samimiyetine delildir. Buna göre “Akrabalık/yakınlık sevgisinden başka” ifadesi, sizden Yüce Allah’a yakınlaşma isteğinden başka bir şey istemiyorum, demektir.
Her iki görüşe göre de bu istisnâ Peygamber’in, onlardan faydası yine onlara dönük olan bir husus dışında hiçbir ücret istemediğine delildir. Çünkü böyle bir şeye ücret demek mümkün değildir. Ücretle alâkası da yoktur. Hatta bu, Peygamber’in onlara verdiği bir ücret olarak görülebilir. Şu buyrukta belirtildiği gibi:“Onların bunlardan intikam almalarının tek sebebi, hükmüne karşı konulamayan ve her övgüye lâyık olan Allah’a iman etmiş olmaları idi.”(el-Burûc, 85/8) Yine Arapların: “Onun sana iyilik yapmaktan başka işlediği bir günahı yoktur”anlamındaki sözleri de bu kabildendir.“Kim” namaz, oruç, hac, insanlara iyilik gibi “güzel bir iş yaparsa Biz de onun güzelliğine” kalbine genişlik vermek, işlerini kolaylaştırmak, başka bir güzel ameli işleme başarısını ihsan ederek amelini artırmayı sağlamak, Allah ve insanlar nezdindeki kadrini yüceltmek, böylelikle hem dünya hem de âhirette sevap ve mükâfat elde etmesini sağlamak sureti ile “güzellik katarız.”“Şüphesiz Allah Ğafurdur.” Tevbe edilmesi halinde ne kadar olursa olsun, pek büyük günahları hep bağışlar.
“Şekûrdur.” Az da olsa iyiliğe çok mükâfatla karşılık verir. O, Ğafur oluşu ile günahları bağışlar, kusurları örter. Şekûr oluşu ile de iyilikleri kabul eder ve onları kat kat fazlası ile mükâfatlandırır.
O nagkaroon ba ang mga tagapagtambal na ito ng mga diyos bukod pa kay Allāh? Nagsabatas nga ang mga ito para sa kanila sa relihiyon ng hindi pinayagan para sa kanila ni Allāh ang pagsasabatas niyon gaya ng pagtatambal sa Kanya, pagbabawal sa ipinahintulot Niya, at pagpapahintulot sa ipinagbawal Niya. Kung hindi dahil sa ginawa ni Allāh na isang yugtong tinakdaan para sa pagpapasya sa pagitan ng mga nagkakaiba-iba, at na Siya ay nagpapahuli sa kanila nito, ay talaga sanang nagpasya Siya sa pagitan nila. Tunay na ang mga tagalabag sa katarungan sa mga sarili nila sa pamamagitan ng pagtatambal kay Allāh at mga pagsuway, ukol sa kanila ay isang pagdurusang nakasasakit na naghihintay sa kanila sa Araw ng Pagbangon.
"Apakah mereka mempunyai sembahan-sembahan selain Allah yang mensyariatkan untuk mereka agama yang tidak di-izinkan Allah? Sekiranya tak ada ketetapan yang menentukan tentulah mereka telah dibinasakan. Dan sesungguhnya orang-orang yang zhalim itu akan memperoleh azab yang amat pedih. Kamu lihat orang-orang yang zhalim sangat ketakutan karena kejahatan-kejahatan yang telah mereka kerjakan, sedang siksaan menimpa mereka. Dan orang-orang yang shalih di dalam taman-taman surga, mereka memperoleh apa yang mereka kehendaki di sisi Rabb mereka. Yang demikian itu adalah karunia yang besar. Itulah yang disampaikan Allah kepada hamba-hambaNya yang beriman dan mengerjakan amal shalih. Katakanlah, 'Aku tidak meminta kepadamu sesuatu upah pun atas seruanku kecuali kasih sayang dalam kekeluargaan.' Dan siapa yang mengerjakan ke-baikan, akan Kami tambahkan baginya kebaikan pada kebaikan-nya itu. Sesungguhnya Allah Maha Pengampun lagi Maha Men-syukuri." (Asy-Syura: 21-23).
(21) Allah سبحانه وتعالى menyampaikan bahwa kaum musyrikin telah mengambil sekutu-sekutu (sembahan-sembahan) yang mereka cintai dan mereka percayai, mereka dan para sekutu itu sama dalam kekafiran dan perbuatan-perbuatan kufur. (Mereka) adalah setan-setan dari bangsa manusia yang mengajak kepada kekafiran ﴾ شَرَعُواْ لَهُم مِّنَ ٱلدِّينِ مَا لَمۡ يَأۡذَنۢ بِهِ ٱللَّهُۚ ﴿ "yang mensyariatkan untuk mereka agama yang tidak diizinkan Allah," berupa syirik, bid'ah-bid'ah, mengharam-kan apa-apa yang dihalalkan oleh Allah dan menghalalkan apa-apa yang telah diharamkan oleh Allah serta hal-hal yang serupa dengannya yang menjadi tuntutan hawa nafsu mereka. Padahal Agama itu hanya apa-apa yang telah disyariatkan oleh Allah سبحانه وتعالى agar dipatuhi oleh manusia dan mereka mendekatkan diri kepada-Nya dengannya. Hukum asalnya adalah dilarang bagi setiap orang membuat suatu aturan apa pun (syariat) yang tidak bersumber dari Allah dan dari RasulNya. Lalu bagaimana dengan orang-orang fasik yang bersekutu dengan bapak-bapak mereka, sedangkan mereka menganut kekafiran?!
﴾ وَلَوۡلَا كَلِمَةُ ٱلۡفَصۡلِ لَقُضِيَ بَيۡنَهُمۡۗ ﴿ "Sekiranya tak ada ketetapan yang menentukan, tentulah mereka telah dibinasakan." Artinya, kalau saja bukan karena ketetapan ajal yang telah ditentukan Allah sebagai pemisah antara berbagai golongan itu, dan bahwasanya Dia akan menangguhkan mereka kepadanya, tentu telah diputuskan di an-tara mereka pada saat itu juga dengan memberikan kebahagiaan kepada orang yang berpegang kepada kebenaran dan membinasa-kan orang yang berada pada kesesatan, karena penyebab untuk di-binasakan sudah ada. Namun, di hadapan mereka dan di hadapan setiap orang zhalim sudah ada azab pedih yang telah menanti di akhirat.
(22) Dan pada hari itu nanti, ﴾ تَرَى ٱلظَّٰلِمِينَ ﴿ "kamu lihat orang-orang yang zhalim" terhadap diri mereka sendiri karena telah mela-kukan kekafiran dan berbagai maksiat ﴾ مُشۡفِقِينَ ﴿ "sangat ketakutan," yakni, sangat takut dan gemetar, ﴾ مِمَّا كَسَبُواْ ﴿ "karena apa-apa yang telah mereka kerjakan." (Mereka takut) kalau mereka akan disiksa karenanya. Oleh karena orang yang takut itu kadang-kadang apa yang dikhawatirkannya terjadi dan kadang-kadang tidak terjadi, maka di sini Allah menginformasikan bahwa pasti ﴾ وَاقِعُۢ بِهِمۡۗ ﴿ "me-nimpa mereka," yakni, azab yang mereka takuti itu, sebab mereka telah melakukan sebab yang sempurna yang memastikan siksaan tanpa ada penghalangnya lagi dalam bentuk taubat ataupun lain-nya, dan mereka telah sampai pada suatu tempat yang di situ me-reka sudah kehabisan waktu penangguhan.
﴾ وَٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ ﴿ "Dan orang-orang yang beriman," dengan hati mereka kepada Allah, kitab-kitabNya dan para rasulNya, serta kepada ajaran yang mereka bawa, ﴾ وَعَمِلُواْ ٱلصَّٰلِحَٰتِ ﴿ "dan beramal shalih," mencakup setiap amal shalih dari amalan-amalan kalbu (batin) dan amalan-amalan lahiriyah dari yang wajib-wajib dan yang sunnah-sunnah, mereka berada ﴾ فِي رَوۡضَاتِ ٱلۡجَنَّاتِۖ ﴿ "di dalam taman-taman surga." Maksudnya, taman-taman yang bersambung dengan surga. Yang disambungkan itu sangat tergantung kepada yang disambungkan kepadanya. Maka Anda jangan menanyakan tentang keindahan taman-taman yang sangat menarik itu, sungai-sungai yang mengalir yang ada padanya, ladang-ladang yang be-rumput, pemandangan-pemandangan yang sangat indah, pohon-pohon yang berbuah, burung-burung yang bersiul, suara-suara menarik yang sangat merdu, pertemuan dengan setiap orang yang dicintai, bergaul dan berkumpul bersama-sama dengan sepuas-puasnya. Taman-taman yang dari waktu ke waktu hanya semakin indah dan megah, dan para penghuninya semakin merindukan kelezatannya dan semakin menyukainya.
﴾ لَهُم مَّا يَشَآءُونَ ﴿ "Mereka memperoleh apa yang mereka kehendaki" di dalamnya, maksudnya, di dalam surga itu. Apa pun yang mereka inginkan pasti ada, dan apa pun yang mereka cari, pasti diperoleh, dari kenikmatan dan keindahan apa saja yang belum pernah dilihat mata, belum pernah didengar telinga dan belum pernah terlintas dalam hati manusia. Itulah ﴾ ٱلۡفَضۡلُ ٱلۡكَبِيرُ ﴿ "karunia yang besar." Apa-kah ada keuntungan yang lebih besar daripada keuntungan meraih keridhaan Allah سبحانه وتعالى dan menikmati kedekatan denganNya di negeri kemuliaanNya?
(23) ﴾ ذَٰلِكَ ٱلَّذِي يُبَشِّرُ ٱللَّهُ عِبَادَهُ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ ٱلصَّٰلِحَٰتِۗ ﴿ "Itulah yang disam-paikan Allah kepada hamba-hambaNya yang beriman dan mengerjakan amal shalih." Ini adalah berita gembira yang sangat agung yang merupakan berita gembira paling besar secara total yang disam-paikan oleh Yang Maha Pengasih lagi Maha Penyayang melalui manusia yang paling utama untuk orang-orang yang beriman dan beramal shalih. Maka ia adalah tujuan yang paling tinggi, dan sarana yang bisa mengantarkan kepadanya merupakan sarana yang paling utama. ﴾ قُل لَّآ أَسۡـَٔلُكُمۡ عَلَيۡهِ ﴿ "Katakanlah (hai Muhammad), 'Aku tidak meminta kepadamu atasnya'," maksudnya, atas penyampaian al-Qur`an yang aku lakukan kepada kalian dan atas seruanku kepada hukum-hukumnya, ﴾ أَجۡرًا ﴿ "suatu upah pun." Jadi, aku tidak ingin mengambil harta kalian, tidak pula ingin menjadi penguasa terhadap kalian atau tujuan-tujuan lainnya, ﴾ إِلَّا ٱلۡمَوَدَّةَ فِي ٱلۡقُرۡبَىٰۗ ﴿ "kecuali kasih sayang dalam kekeluargaan."
Bisa jadi makna lainnya adalah: Aku tidak meminta kepada kalian atas seruan ini suatu upah pun selain satu saja, ia adalah milik kalian dan manfaatnya kembali kepada kalian, yaitu kalian menyayangi dan mencintaiku dalam kekerabatan, yakni, karena hubungan kerabat. Maka ini berarti kasih sayang lebih dari kasih sayang karena iman. Sebab kasih sayang karena iman kepada Rasul dan mengutamakan kecintaan kepadanya atas seluruh yang dicintai sesudah kecintaan kepada Allah itu fardhu atas setiap Muslim. Mereka diminta lebih dari itu, yaitu mencintainya karena hubungan kerabat. Sebab, Rasulullah a telah melakukan dakwah-nya kepada manusia yang paling dekat kepadanya, hingga dikata-kan bahwa tidak ada seorang pun dari suku Quraisy melainkan Rasulullah a memiliki hubungan kekerabatan dengannya.
Bisa juga maksudnya adalah, kecuali mencintai Allah dengan kecintaan yang tulus, yaitu kecintaan yang disertai dengan taqarrub kepada Allah dan bertawassul dengan ketaatan kepadaNya yang membuktikan kebenaran dan ketulusan cintanya. Maka dari itu Allah berfirman, ﴾ إِلَّا ٱلۡمَوَدَّةَ فِي ٱلۡقُرۡبَىٰۗ ﴿ "Kecuali kasih sayang dalam al-Qurba" yakni, taqarrub kepada Allah.
Berdasarkan dua makna ini, maka pengecualian tersebut membuktikan bahwa Rasulullah a sama sekali tidak meminta upah apa pun atas seruannya, kecuali sesuatu yang manfaatnya kembali kepada mereka sendiri. Maka ini sama sekali bukan upah, bahkan itu adalah upah dari beliau untuk mereka, sebagaimana Firman Allah سبحانه وتعالى,
﴾ وَمَا نَقَمُواْ مِنۡهُمۡ إِلَّآ أَن يُؤۡمِنُواْ بِٱللَّهِ ٱلۡعَزِيزِ ٱلۡحَمِيدِ 8 ﴿
"Dan mereka tidak menyiksa orang-orang Mukmin itu melainkan karena orang yang Mukmin itu beriman kepada Allah Yang Mahaperkasa lagi Maha Terpuji." (Al-Buruj: 8).
Dan seperti ucapan mereka: Si fulan itu tidak punya dosa padamu selain dia adalah seorang yang berbuat baik kepadamu.
﴾ وَمَن يَقۡتَرِفۡ حَسَنَةٗ ﴿ "Dan siapa yang mengerjakan kebaikan" berupa Shalat, Puasa, Haji atau perbuatan baik kepada manusia, ﴾ نَّزِدۡ لَهُۥ فِيهَا حُسۡنًاۚ ﴿ "akan Kami tambahkan baginya kebaikan pada kebaikannya itu" yaitu berupa: Allah melapangkan dadanya, memudahkan urusan-nya dan ia menjadi sebab untuk memperoleh taufik untuk menger-jakan amal baik yang lain, yang dengannya amal seorang Mukmin bertambah dan derajatnya naik di sisi Allah dan di kalangan makh-lukNya, dan ia juga memperoleh pahala di dunia dan di akhirat. ﴾ إِنَّ ٱللَّهَ غَفُورٞ شَكُورٌ ﴿ "Sesungguhnya Allah Maha Pengampun lagi Maha Mensyukuri," Dia mengampuni dosa-dosa yang sangat besar, seka-lipun seperti apa pun besarnya dosa itu saat dilakukan taubat da-rinya, dan Dia mensyukuri amal yang sedikit (kecil) dengan pahala
Hay đám người đa thần này có thần linh khác ngoài Allah đã thiết lập cho họ một tôn giáo mà Allah vốn không hề cho phép phạm Shirk với Ngài, cấm điều Ngài cho phép và cho phép thứ Ngài đã cấm ư? Và nếu như Allah không đưa ra hạn định cho việc phân xử giữa hai nhóm đối lập, và quả thật Ngài trì hoãn việc phân xử họ, và chắc chắn những kẻ lầm lỗi từ chính bản thân họ vì đại tội Shirk với Allah và tội lỗi khác sẽ có hình phạt đang chờ đợi họ vào Ngày Phục Sinh.
¿Acaso estos idólatras tienen dioses en lugar de Al-lah, que les han establecido preceptos religiosos que Al-lah no les autorizó prescribir, tales como asociar copartícipes a Al-lah, declarando ilícito lo que Él hizo legítimo y declarando lícito lo que Él hizo ilícito? Si no fuera por el tiempo fijado que Al-lah ha establecido en la eternidad para juzgar a la humanidad, y que Él pospondría el Juicio hasta ese momento, ya los habría juzgado. Aquellos que se equivocan al asociar copartícipes a Al-lah y cometer pecados, sufrirán un castigo doloroso que les espera en el Día de la Resurrección.
Zar mušrici da imaju ortake i božanstva pored Allaha koja im u vjeri propisuju ono što Allah nije dozvolio, kao što je širk, dozvoljavanje harama ili zabranjivanje halala? Da nije Riječi odluke koju je Allah odredio za sud među onima koji se suprotstavljaju, njima bi već bilo presuđeno. A zulumćarima koji čine širk Allahu i grijehe, doista, pripada patnja bolna koja ih čeka na Sudnjem danu.
Mensajero, verás a los opresores aterrorizados por el castigo a causa de la maldad que cometieron asociándole copartícipes a Al-lah y cometiendo pecados. Tal castigo inevitablemente caerá sobre ellos. Su mero temor que carece de arrepentimiento no les será de ninguna utilidad. En cambio, aquellos que creen en Al-lah y en Sus Mensajeros, y obran rectamente, disfrutarán del lujo en los jardines del Paraíso. Tendrán cualquier tipo de dicha que deseen de su Señor. Esa es la gran recompensa.
Vidjet ćeš, o Poslaniče, zulumćare koji sebi čine nepravdu putem širka i grijeha, kako strepe i boje se kazne zbog grijeha koje su činili, a to će ih, sigurno, stići u što nema sumnje; taj strah im bez pokajanja neće koristiti. A oni koji su vjerovali u Allaha i poslanike Njegove i dobra djela činili bit će u stanju suprotnom od nevjernika, u divnim džennetskim baščama će uživati, sve što zažele od blagodati imat će u Gospodara svoga i to vječno; bit će to blagodat velika kojoj ni jedna druga nije ravna.
Osserverai, o Messaggero, coloro che fanno torto a loro stessi con l'idolatria e i peccati, intimoriti dalla punizione a causa dei peccati che avranno accumulato: la punizione li colpirà senza alcun dubbio; non sarà loro utile il terrore senza il pentimento; mentre coloro che hanno creduto in Allāh e nei Suoi messaggeri e che hanno compiuto opere buone sono il loro esatto contrario: essi saranno nei vasti Paradisi, beati, e otterranno, da parte del loro Dio, i godimenti che desiderano, senza tregua: quello è il grande trionfo, che non ha pari.
Ô Messager, tu verras ceux qui, parce que polythéiste et pécheur, sont injustes envers eux-mêmes, terrorisés par la punition inéluctable méritée pour leurs péchés. Or il ne leur sert à rien de ressentir de la peur si celle-ci n’est pas accompagnée de remords. Quant à ceux qui croient en Allah et en Ses messagers et accomplissent de bonnes œuvres, ils seront dans une toute autre situation. Ils jouiront en effet de délices dans les jardins du Paradis et ils trouveront auprès de leur Seigneur tout ce qu’ils voudront comme plaisirs éternels et ininterrompus. Ceci est la grâce suprême qui n’est surpassée par aucune autre grâce.
Makikita mo, O Sugo, ang mga tagalabag sa katarungan sa mga sarili nila dahil sa shirk at mga pagsuway, na mga nangangamba sa parusa dahil sa nakamit nila na kasalanan. Ang parusa ay magaganap sa kanila nang walang pasubali kaya hindi magpapakinabang sa kanila ang pangambang salat sa pagbabalik-loob. Ang mga sumampalataya kay Allāh at sa mga sugo Niya at gumawa ng mga gawang maayos ay nasa kasalungatan ng mga ito sapagkat sila ay nasa mga halamanan ng mga hardin na nakikinabang. Ukol sa kanila ang niloloob nila sa piling ng Panginoon nila na mga uri ng kaginhawahan na hindi mapuputol magpakailanman. Iyon ay ang kabutihang-loob na malaki na hindi natutumbasan ng isang kabutihang-loob.
Ngươi - hỡi Thiên Sứ - sẽ thấy những kẻ mà bản thân họ làm điều sai quấy bởi tội Shirk và nhiều tội lỗi khác lo sợ về sự trừng phạt với bao tội lỗi mà họ đã tích lũy, và một hình phạt giành cho họ là điều không thể tránh khỏi, rồi họ sợ hãi và sám hối nhưng ở thời khắc đó đã là vô ích. Còn với những ai tin tưởng Allah, vào các Thiên Sứ của Ngài, và năng nổ hành đạo hoàn toàn trái ngược với những kẻ lầm lỗi; họ sẽ được ở trong những ngôi vườn của Thiên Đàng mà họ mong muốn, cũng như họ có được những thứ mà họ mong muốn từ Thượng Đế của họ về những niềm hạnh phúc mà không bao giờ bị gián đoạn. Đó là một hồng ân rất lớn mà không có hồng ân nào so sánh được
Engkau lihat -wahai Rasul- orang-orang yang menganiaya diri mereka sendiri dengan berbuat syirik kepada Allah dan berbuat kemaksiatan, mereka ketakutan terhadap siksa yang disebabkan perbuatan dosa yang mereka lakukan. Siksaan pasti akan menimpa mereka, tidak bisa dihindari, sehingga rasa takut yang tidak dibarengi dengan tobat tidak bermanfaat bagi mereka. Adapun orang-orang yang beriman kepada Allah dan rasul-rasul-Nya serta melakukan amal perbuatan yang saleh maka kondisi mereka kebalikan dari orang-orang zalim itu karena mereka mendapatkan berbagai kenikmatan dalam taman-taman surga dan mendapatkan apa yang mereka inginkan dari Tuhan mereka berupa berbagai macam kenikmatan yang tidak akan terputus selamanya. Inilah anugerah agung yang tidak ada anugerah lain yang menyainginya.
You, O Messenger, will see those who wrong themselves by ascribing partners to Allah and committing sins fearful of the punishment because of the wrongdoing they did. The punishment will inevitably fall on them. Their mere fear that is devoid of repentance will not be of any use to them. Those who have faith in Allah and in His messengers, and do righteous actions will be in contrast to them. They will be enjoying luxury in gardens of Paradise. They will have whatever type of endless bliss they wish for by their Lord. That is the great bounty which no other bounty can come close to.
-Ey Resul!- Kendi nefislerini şirk ve günahlarla helak edenleri işlemiş oldukları ve kazanmış oldukları günahların azabından korkan kimseler olarak görürsün. Azap mutlaka başlarına gelecektir ve kesinlikle bunda en ufak şüphe de yoktur. Tövbeden soyutlanmış ve bomboş olan korku onlara kesinlikle fayda vermez. Allah'a ve resullerine iman edenler ve salih amel işleyenler ise, cennet bahçelerinde bolluk içinde yaşıyorlar. Onların Rableri katında kesintiye uğramayan çeşitli nimetler vardır. İşte bu lütuf kendisine yaklaşılamayan büyük lütuftur.
Đó là một tin mừng to lớn mà Allah báo tin thông qua sứ mạng của Thiên Sứ của Ngài dành cho những ai tin tưởng vào Allah, vào các Thiên Sứ của Ngài, và năng nổ hành đạo. Ngươi hãy bảo họ - hỡi Thiên Sứ -: Ta không đòi hỏi các ngươi bất cứ phần thưởng nào cho việc truyền đạt chân lý ngoại trừ một phần thưởng đơn thuần duy nhất mà lại có lợi cho các ngươi, đó là các ngươi hãy thương yêu Ta vì mối quan hệ họ hàng ruột thịt giữa chúng ta. Và ai làm một việc tốt thì sẽ được nhân phần thưởng của y lên, vì một việc làm tốt phần thưởng của nó sẽ được nhân lên gấp mười lần. Quả thật, Allah hằng tha thứ tội lỗi cho đám bầy tôi của Ngài khi y biết quay về sám hối, hằng ghi công những việc làm ngoan đạo mà họ làm vì muốn nhận được sự hài lòng của Ngài
Iyon ay ang dakilang pagpapagalak na ibinabalita ni Allāh sa pamamagitan ng Sugo Niya sa mga sumampalataya sa Kanya at sa mga sugo Niya, at gumawa ng mga gawang maayos. Sabihin mo, O Sugo: "Hindi ako humihiling mula sa inyo, dahil sa pagpapaabot ng katotohanan, ng isang gantimpala maliban sa nag-iisang gantimpalang nanunumbalik ang pakinabang nito sa inyo. Ito ay na umibig kayo sa akin para sa pagkakamag-anak ko sa inyo." Ang sinumang nagkamit ng isang magandang gawa ay magpapaibayo Kami para sa kanya ng pabuya sa kanya. Ang magandang gawa ay katumbas ng sampung tulad nito. Tunay na si Allāh ay Mapagpatawad sa mga pagkakasala ng sinumang nagbalik-loob sa Kanya kabilang sa mga lingkod Niya, Mapagpasalamat sa mga gawain nilang maayos na ginagawa nila dahil sa paghahangad ng [kaluguran ng] mukha Niya.
Good News of the Blessings of Paradise for the People of Faith
Having mentioned the gardens of Paradise, Allah then says to His servants who believe and do righteous deeds:
ذَلِكَ الَّذِى يُبَشِّرُ اللَّهُ عِبَادَهُ الَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ الصَّـلِحَـتِ
(That is whereof Allah gives glad tidings to His servants who believe and do righteous good deeds.) meaning, this will undoubtedly come to them, because it is glad tidings from Allah to them.
قُل لاَّ أَسْـَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلاَّ الْمَوَدَّةَ فِى الْقُرْبَى
(Say: "No reward do I ask of you for this except to be kind to me for my kinship with you.") means, `say, O Muhammad, to these idolators among the disbeliever of Quraysh: I do not ask you for anything in return for this message and sincere advice which I bring to you. All I ask of you is that you withhold your evil from me and let me convey the Messages of my Lord. If you will not help me, then do not disturb me, for the sake of the ties of kinship that exist between you and I.' Al-Bukhari recorded that Ibn `Abbas, may Allah be pleased with him, was asked about the Ayah:
إِلاَّ الْمَوَدَّةَ فِى الْقُرْبَى
(except to be kind to me for my kinship with you.) Sa`id bin Jubayr said, "To be kind to the family of Muhammad ﷺ ." Ibn `Abbas said, "No, you have jumped to a hasty conclusion. There was no clan among Quraysh to whom the Prophet did not have some ties of kinship." Ibn `Abbas said, "Except that you uphold the ties of kinship that exist between me and you." This was recorded by Al-Bukhari. It was also recorded by Imam Ahmad with a different chain of narration.
وَمَن يَقْتَرِفْ حَسَنَةً نَّزِدْ لَهُ فِيهَا حُسْناً
(And whoever earns a good righteous deed, We shall give him an increase of good in respect thereof) means, `whoever does a good deed, We will increase him in good for it, i.e., in reward.' This is like the Ayah:
إِنَّ اللَّهَ لاَ يَظْلِمُ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ وَإِن تَكُ حَسَنَةً يُضَـعِفْهَا وَيُؤْتِ مِن لَّدُنْهُ أَجْراً عَظِيماً
(Surely, Allah wrongs not even of the weight of a speck of dust, but if there is any good, He doubles it, and gives from Him a great reward.) (4:40)
إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ شَكُورٌ
(Verily, Allah is Oft-Forgiving, Most Ready to appreciate.) means, He forgives many bad deeds and increases a small amount of good deeds; He conceals and forgives sins and He multiplies and increases the reward of good deeds.
The Accusation that the Prophet fabricated the Qur'an -- and the Response to that
Allah's saying;
أَمْ يَقُولُونَ افْتَرَى عَلَى اللَّهِ كَذِباً فَإِن يَشَإِ اللَّهُ يَخْتِمْ عَلَى قَلْبِكَ
(Or say they: "He has invented a lie against Allah" If Allah willed, He could have sealed up your heart.) means, `if you had invented any lies against Him, as these ignorant people claim,'
يَخْتِمْ عَلَى قَلْبِكَ
(He could have sealed up your heart.) means, `and thus caused you to forget what had already come to you of the Qur'an.' This is like the Ayah:
وَلَوْ تَقَوَّلَ عَلَيْنَا بَعْضَ الاٌّقَاوِيلِ - لأَخَذْنَا مِنْهُ بِالْيَمِينِ - ثُمَّ لَقَطَعْنَا مِنْهُ الْوَتِينَ - فَمَا مِنكُم مِّنْ أَحَدٍ عَنْهُ حَـجِزِينَ
(And if he had forged a false saying concerning Us (Allah), We surely would have seized him by his right hand, and then We certainly would have cut off his life artery, And none of you could have withheld Us from (punishing) him.) (69:44-47) which means, `We would have wrought the utmost vengeance upon him, and no one among mankind would have been able to protect him.' And Allah said:
وَيُحِقُّ الْحَقَّ بِكَلِمَـتِهِ
(and establishes the truth by His Word.) means, He establishes it and strengthens it and makes it clear by His Words, i.e., by His evidence and signs.
إِنَّهُ عَلِيمٌ بِذَاتِ الصُّدُورِ
(Verily, He knows well what are in the breasts.) means, all that is hidden in the hearts of men.
Riguardo quel grande e buon annuncio che Allāh trasmette tramite il Suo Messaggero a coloro che credono in Allāh e che hanno compiuto opere buone. Di', o Messaggero: "Io non vi chiedo ricompensa per comunicarvi la verità; il beneficio che chiedo è per voi. Voglio solo che mi amiate in quanto vostro parente, e moltiplicheremo la ricompensa di chi compie una buona azione; la buona azione verrà ricompensata dieci volte tanto. In verità, Allāh è Perdonatore dei peccati dei Suoi sudditi pentiti, Consapevole delle azioni che compiono desiderando il Suo volto".
Itulah kabar gembira besar yang diberikan Allah melalui Rasul-Nya bagi orang-orang yang beriman kepada Allah dan rasul-rasul-Nya dan melaksanakan amal saleh. Katakanlah -wahai Rasul-, “Aku tidak meminta upah dari kalian atas seruanku kepada kebenaran, kecuali satu balasan yang manfaatnya kembali kepada kalian, yaitu kalian mencintaiku karena kekeluargaanku pada kalian.” Barang siapa melakukan kebaikan niscaya Kami lipatkan pahalanya, satu kebaikan dengan sepuluh kali lipatnya. Sesungguhnya Allah Maha Pengampun terhadap dosa-dosa orang yang bertobat kepada-Nya di antara hamba-hamba-Nya dan Maha Mensyukuri amal perbuatan yang mereka kerjakan karena mendambakan wajah Allah.
To je lijepa i velika vijest kojom Allah preko svoga Poslanika obveseljava one koji vjeruju u Allaha i poslanike i koji čine dobra djela. Reci, o Poslaniče, za dostavljanje istine od vas ne tražim naknadu, osim jedne koristi, čije se pozitvne posljedice vraćaju i na vas, a to je da me volite radi moje rodbinske veze s vama. Onaj ko bude činio dobro, povećat će mu se nagrada, a dobro djelo računa se deset puta. Doista je Allah onaj koji grijehe prašta svakome ko mu se pokaje i zahvalan je na dobrim djelima koja se čine radi Njegova zadovoljstva.
İşte bu, Yüce Allah'ın, Allah'a ve resulüne iman eden ve salih ameller işleyen kullarına resulünün eliyle müjdelediği büyük müjdedir. -Ey Resul!- De ki: "Sizi hakka çağırmama karşılık, sizden herhangi bir ücret istemiyorum. Ancak faydası size dönen bir karşılık istiyorum. O da benim size olan akrabalığımdan dolayı beni sevmenizdir." Kim bir iyilik yaparsa, biz de onun bu iyiliğini artırırız. Bir iyilik on misliyle artırılır. Şüphesiz Yüce Allah, kendisine dönüp günahlarından tövbe eden kullarının günahlarını çok bağışlayıcıdır. Kendisinin rızası için yapmış oldukları amellerinin karşılığını verendir.
Cette annonce hautement réjouissante est adressée de la part Allah, par l’intermédiaire de Son Messager, à ceux qui croient en Lui et en Ses messagers et accomplissent de bonnes œuvres. Ô Messager, dis: Je ne vous demande rien en échange de la transmission de la vérité, si ce n’est une contrepartie dont le bénéfice retombe sur vous et qui consiste à m’aimer pour la parenté qui nous unit. Nous multiplions la récompense de quiconque accomplit une bonne action, et une bonne action peut-être rétribuée jusqu’à dix fois plus. Allah pardonne à Ses serviteurs qui se repentent à Lui et est reconnaissant pour les bonnes œuvres qu’ils accomplissent en vue de mériter Son agrément.
Commentary
قُل لَّا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْرًا إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبَىٰ (Say, "I do not ask you any fee for it, except the love of kinship - 42:23 ). The explanation of this verse that has been adopted by most of the exegetes is that the Holy Prophet ﷺ has been directed to say the following to the infidels of Quraish, "My real right over all of you is that I am the Messenger of Allah, and you should admit it and obey me for your reformation and betterment; but even if you do not accept my prophethood and messenger-ship, there is still one more right I have over you which you cannot deny; and that is the right of relationship which I have with most of your tribes. You also do not deny the right of relatives and the need of behaving kindly towards them. Therefore, I am not asking you for any compensation for my preaching; all I want is that you should consider my right of being you relative, and refrain from animosity and hostility, irrespective of whether you accept what I am saying or you do not."
Now it is obvious that consideration of the rights of kinship was their own obligation, and could not be taken as compensation for preaching services. Hence the use of the word ` except' in this verse is in its idiomatic sense meaning that although, in reality, it is no compensation, and if you consider it to be so, it is your own mistake. In fact, I do not charge any fee at all. However, I ask you to refrain from the hostile behavior, and to fulfill the rights of kinship which you should do any way.
This explanation of this verse is reported from Sayyidna Ibn ` Abbas ؓ in the Sahih of Bukhari and Sahib of Muslim; Mujahid, Qatadah and a very large group of leading exegetes have also adopted this explanation. All prophets (علیہم السلام) in every age have openly told their people that they never asked any compensation or payment in lieu of the efforts that they were making for their betterment and well-being; their compensation would be given by Allah Almighty only. This being so, how could the chief of all the prophets (علیہم السلام) who is the most honoured and exalted of all of them, ask for compensation from his people.
Said Ibn Mansur, Ibn Sa'd, ` Abd Ibn Humaid, Hakim and Baihaqi have related an incident of Imam Sha` bi, which has been certified by Hakim to be correct, that Imam Sha` bi was questioned by people regarding the explanation of this verse, and thereupon he wrote to Sayyidna Ibn ` Abbas ؓ for the correct explanation. The reply he got was the same as explained above. Those interested may consult Tafsir Ruh-ul-Ma'ani for the full text of the reply given by Ibn ` Abbas ؓ . Some words of his reply are added in the report of Ibn Jarir which may be found in the same book.
There is, however, another narration reported with a weak chain of reporters, according to which Sayyidna Ibn ` Abbas ؓ says that when this verse was revealed, people asked the Holy Prophet ﷺ as to who are his kinsfolk, and he replied that Sayyidna Ali ؓ ، Sayyidah Fatimah ؓ and their offspring's. The authenticity of this narration has been considered weak by Suyuti in Ad-Dur-ul-Manthur and by Hafiz Ibn Hajar in Takhrij of the Ahadith of Kashshaf. According to this narration, the meaning would be that the only compensation the Holy Prophet ﷺ asks from the ummah for his services is that they should take care of his progeny. Obviously, this proposition does not befit the high stature of prophets (علیہم السلام) and specially that of the Holy Prophet ﷺ . Therefore the correct and preferred explanation which is generally favoured by the ummah is the one given above. But the Shiites have not only adopted this doubtful narration, but have also made up a huge stock of baseless presumptions on its basis.
Respect and Love for the Holy Prophet's ﷺ family and progeny
The explanation given above is to clarify that the Holy Prophet ﷺ did not ask his people to respect and love his progeny in exchange of his services. But it does not mean that the respect and love for the Holy Prophet's ﷺ progeny has no importance. Only an ill-fated, misguided person can think of such a thing. The fact is that one's being a Muslim depends on having reverence and love for the Holy Prophet ﷺ much more than any other person in the whole universe. Naturally, the logical consequence of this reverence and love is to have reverence and love for his close relatives according to the degree of their closeness to the Holy Prophet ﷺ which is obligatory for every Muslim. Since one's children are the closest relations, hence the reverence and love for the children of the Holy Prophet ﷺ is undoubtedly a necessary element of faith. But it does not mean that one should ignore or forget the pure wives ؓ or other noble Companions ؓ who had manifold associations, closeness and relationships with the Holy Prophet ﷺ .
The gist is that love for the progeny and for the family members of the Holy Prophet ﷺ has never been a matter of controversy in the ummah. It has been taken by the entire ummah unanimously as an essential requirement of faith. Controversies arise when the reverence of others is attacked, otherwise reverence and love for even common descendents of the Holy Prophet ﷺ ، known as sadat, no matter how distantly related to him, is an honour for a Muslim and is a source of reward in the Hereafter. Since many people started neglecting it, Imam Shafi` i (رح) denounced this attitude in a few couplets reproduced below:
یا راکباً قف بالمحصّب من منیً واھتف بساکن خیفھا والناھض
سِحراً اِذا فاضَ الحجیج الیٰ منیً فیضاً کملتطم الفرات الفایٔض
إن کان رفضاً حُبُّ اٰلِ محَمَّد ﷺ فلیشھد الثقلان انّی رافضی
"0 rider! Halt near the valley of Muhassab in Mina, and when the sea of Hajj pilgrims advances in quick waves towards Mina in the morning, announce to every passer-by and inhabitant of the area that if only the love of the progeny of the Holy Prophet ﷺ is rifd (extreme Shi'ism), then I ask all the jins and humans of this universe to witness that I am also a rafidi (staunch Shi` ah) "
This statement of Imam Shafi` i, in fact, is the standpoint of the whole ummah.
That is the good news that Allah gives at the hand of His Messenger to those have faith in Allah and His messengers and do righteous actions. Say, O Messenger: I do not ask of you, for conveying the truth, any reward besides one reward the benefit of which returns to you. That is, you love me because of my blood relationship with you. Whoever does a good deed, I will multiply its reward for him, by multiplying the reward of a good deed by ten times. Allah Forgiving towards the sins of those of His servants who repent to Him, and is grateful for the righteous actions they do seeking His pleasure.
‘I do not ask any reward for that, except (that I am inviting you to God because) of love of kinship.’ The Prophet uttered these words at a time when the people of his own tribe, the Quraysh, were putting impediments in the way of his dawah activity. Under these circumstances, the aforesaid statement was meant to convey that they might not accept the Prophet’s religion, if they did not want to, but they should at least take into account their relationship with him and refrain from tormenting him. In other words, he meant to say that even if they had religious differences with him, they should maintain a proper level of politeness, decency and moral values. In this way it was indirectly established that the opponents of his call for Truth were not only his personal opponents but were also morally guilty. They proved themselves wrong according to moral standards, the importance of which was established among them too.
Esa es la albricia que Al-lah concede de la mano de Su Mensajero a aquellos que creen en Al-lah y en Sus mensajeros, y que obran rectamente. Mensajero, diles: “No pido, por transmitir el mensaje, otra remuneración que me amen por mi relación de sangre con ustedes”. Quien haga una buena obra, multiplicaré su recompensa y le aumentaré con un bien mayor. Al-lah es absolvedor de los pecados de aquellos siervos Suyos que se arrepienten ante Él, y agradecido por las acciones rectas que hacen buscando Su complacencia.
Una de las afirmaciones de los idólatras es: “Mujámmad ha inventado una mentira contra su Señor por su pretensión de ser Su Mensajero”. Una de las cosas que confirman que el Corán es revelación de Al-lah es que, si Él quisiera, podría haber hecho que olvidaras este Corán. Pero Al-lah hace que se desvanezca lo falso y se establezca la Verdad. Esto es lo que ocurrió con las afirmaciones de los idólatras, que desaparecieron, mientras que el mensaje del Islam fue establecido. Él sabe lo que está en los corazones de Sus siervos. Nada está oculto de Él.
"Bahkan mereka mengatakan, 'Dia telah mengada-adakan dusta terhadap Allah.' Maka jika Allah menghendaki, niscaya Dia mengunci mati hatimu; dan Allah menghapuskan yang batil dan membenarkan yang haq dengan kalimat-kalimatNya. Sesungguh-nya Dia Maha Mengetahui segala isi hati." (Asy-Syura: 24).
(24) Maknanya, apakah orang-orang yang mendustakan Rasulullah a dengan lancang dan dusta akan berkata, ﴾ ٱفۡتَرَىٰ عَلَى ٱللَّهِ كَذِبٗاۖ ﴿ "Dia telah mengada-adakan dusta terhadap Allah?" di mana me-reka menuduhmu dengan perkara yang paling keji dan paling buruk, yaitu perbuatan mengada-ada atas nama Allah dengan mengaku-ngaku sebagai nabi dan menyandarkan kepada Allah sesuatu yang Allah sendiri bebas darinya, padahal mereka menge-tahui kejujuran dan keamanahanmu, maka bagaimana mereka lancang berani berbuat dusta yang sangat jelas ini?! Bahkan dengan perbuatan itu mereka telah lancang terhadap Allah سبحانه وتعالى. Itu adalah pencemoohan terhadap Allah, di mana Allah telah meneguhkanmu untuk dakwah yang agung ini, yang menurut klaim mereka me-ngandung kerusakan terbesar di bumi ini. Allah telah meneguhkan beliau berdakwah secara terbuka, kemudian menisbatkan dakwah beliau kepadaNya dan kemudian menguatkan beliau dengan mukjizat-mukjizat yang jelas dan dalil-dalil yang melumpuhkan, kemenangan yang nyata, dan kekuasaan terhadap siapa saja yang menyalahiNya. Dan Allah Kuasa untuk memberangus dakwah ini dari dasar dan materinya, yaitu dengan mengunci rapat hati Rasu-lullah a sehingga beliau tidak menyadari apa pun dan sehingga tidak ada suatu kebaikan apa pun yang masuk kepadanya. Apabila ia telah mengunci rapat hati beliau, maka terputuslah semua per-kara dan terhentilah ia. Ini adalah satu bukti yang pasti atas ke-benaran ajaran yang dibawa oleh Rasul, dan satu kesaksian yang paling kuat dari Allah untuk beliau atas apa yang beliau katakan, dan tidak ada kesaksian yang lebih agung atau lebih besar darinya.
Maka dari itu, di antara hikmah, rahmat dan sunnahNya yang berlaku adalah bahwasanya Dia menghapus kebatilan dan mele-nyapkannya, sekalipun dalam beberapa waktu tertentu kebatilan itu memiliki kekuatan, namun kesudahannya adalah kebinasaan. ﴾ وَيُحِقُّ ٱلۡحَقَّ بِكَلِمَٰتِهِۦٓۚ ﴿ "Dan membenarkan yang haq dengan kalimat-kalimat-Nya," yang bersifat kauniyah (alamiah) yang tidak akan diganti atau-pun dirubah, dan dengan janjiNya yang Mahabenar, dan dengan kalimat-kalimatNya yang bersifat Agama yang merealisasikan kebenaran yang disyariatkanNya dan menguatkannya di dalam hati dan membuat sadar orang-orang yang mempunyai akal.
Dan di antara cara Allah سبحانه وتعالى mewujudkan kebenaran itu ada-lah dengan menakdirkan bagi kebenaran itu kebatilan, agar ia me-lawannya. Apabila kebenaran itu telah melawan kebatilan, maka kebenaran pasti mengalahkannya dengan argumen-argumennya dan dengan bukti-buktinya, sehingga dari cahaya dan petunjukNya itu tampaklah apa yang dengannya kebatilan menjadi redup dan mati serta terbukti kepalsuannya bagi setiap orang, sedangkan yang benar tampak sejelas-jelasnya bagi setiap orang.
﴾ إِنَّهُۥ عَلِيمُۢ بِذَاتِ ٱلصُّدُورِ ﴿ "Sesungguhnya Dia Maha Mengetahui segala isi hati," dengan segala apa yang ada di dalamnya dan apa-apa yang menjadi sifatnya, berupa kebaikan ataupun keburukan serta apa saja yang ia sembunyikan dan tidak ia tampakkan.
Celui, parmi les polythéistes, qui prétend que Muħammad a inventé de toutes pièces ce Coran et l’a attribué à son Seigneur, Allah lui répond: Si ton âme te suggérait d’inventer sur Moi un mensonge, Je scellerais ton cœur, J’effacerais la fausseté que tu as inventée et Je laisserai le vrai subsister. Or le fait que le Prophète n’ait pas subi cela démontre la véracité de ce qu’il dit et qu’il reçoit la Révélation de son Seigneur. Allah sait le mieux ce que renferment les cœurs de Ses serviteurs et rien ne Lui échappe.
Muhammed -sallallahu aleyhi ve sellem-'in bu Kur'an'ı uydurarak onu Rabbine nispet ettiği görüşü müşriklerin ileri sürdüğü bir iddiadır. Yüce Allah, onların bu iddialarına cevap vererek şöyle buyurmuştur: Şayet kendi içinde yalan uydurmak hususunda bir düşünce geçirirsen mutlaka senin kalbini mühürler, iftira edilen batılı da imha ederim. Hakkı güçlü olarak bırakırım. Durum bu şekilde meydana gelmeyince bu husus Peygamber -sallallahu aleyhi ve sellem-'in sadık olduğuna ve Rabbi tarafından kendisine gerçekten vahyin geldiğine dair bir delil olarak ortaya çıkar. Şüphesiz O, kullarının kalplerinde olanı bilir. O konuda hiçbir şey O'na gizli kalmaz.
Kabilang sa haka-haka ng mga tagapagtambal ay na si Muḥammad – basbasan siya ni Allāh at batiin ng kapayapaan – ay lumikha-likha nga ng Qur'ān na ito at nag-ugnay nito sa Panginoon niya samantalang nagsasabi si Allāh bilang tugon sa kanila: "Kung sakaling kumausap ka sa sarili mo na gumawa-gawa ito ng isang kasinungalingan ay talaga sanang nagpinid Ako sa puso mo, bumura Ako sa kabulaanang ginawa-gawa, at nagpanatili Ako ng katotohanan." Yayamang ang nangyari ay hindi ganoon, nagpatunay ito sa katapatan ng Propeta – basbasan siya ni Allāh at batiin ng kapayapaan – na siya ay kinakasihan mula sa Panginoon niya. Tunay na Siya ay Maalam sa anumang nasa mga puso ng mga lingkod Niya: walang nakakukubli sa Kanya na anuman mula roon.
Una delle insinuazioni degli idolatri è che Muħammed abbia inventato il Corano e che l'abbia attribuito al suo Dio. Allāh dice, in loro risposta: "Se ti fosse venuto in mente di inventare menzogne, avrei sigillato il tuo cuore e avrei vanificato le tue false invenzioni e avrei risparmiato solo la verità; tuttavia, poiché le cose non stanno in questo modo, la veridicità del Profeta, pace e benedizione di Allāh su di Lui ﷺ, è stata evidenziata, e ciò è stato rivelato da parte del suo Dio; in verità, Egli è Consapevole di ciò che si cela nei cuori dei Suoi sudditi, nulla di ciò Gli è nascosto.
Di antara sangkaan orang-orang musyrik, mereka berkata bahwa Muhammad -ṣallallāhu 'alaihi wa sallam- telah membuat Al-Qur`ān ini dan menisbahkannya kepada Tuhannya. Allah berfirman membantah mereka, "Kalau seandainya engkau membisikkan pada dirimu untuk berbuat dusta, niscaya Aku akan mengunci hatimu, Aku akan menghapus kebatilan yang dibuat-buat itu, dan Aku akan menetapkan kebenaran. Tetapi, ketika semua itu tidak terjadi maka itu menunjukkan kebenaran Nabi -ṣallallāhu 'alaihi wa sallam- bahwa dia mendapatkan wahyu dari Tuhannya." Sesungguhnya Allah Maha Mengetahui apa yang ada di dalam hati hamba-hamba-Nya, tidak ada sesuatu pun dari hal itu yang tersembunyi dari-Nya.
One of the claims of the idolaters is that they say: Muhammad has invented a lie against his Lord by his claim of being His messenger. One of the things that confirm that the Qur’ān is revelation from Allah is that if He willed He could have made you forget this Qur’ān. But Allah removes falsehood and establishes the truth. This is what occurred to the call of the idolaters, which was removed, and the call of Islam which was established. He knows what is in the hearts of His servants. Nothing is hidden from Him.
1. It means that the miraculous Qur'an recited by the unlettered Prophet is in itself a clear proof of its being revealed by Allah Ta’ ala. Allah's practice is such that if a person falsely claims to be a prophet, He does not let him show any miracle. Therefore, had there been, God forbid, something forged by the Holy Prophet ﷺ in the Qur'an, Allah would have put a seal on his heart, and he would have never been able to come up with such a miraculous discourse.
Commentary
The first verse conveys Allah Almighty's reply to those who held the prophethood and messenger-ship of the Holy Prophet ﷺ to be false, the Qur'an to be wrong and forged. The reply is based on a divine rule that miracles or events occurring against normal course which cannot be performed by ordinary human beings are created and shown through prophets, by Allah Almighty's Grace, to prove their prophethood, without any discretion of the prophets themselves.
Although some magicians also do perform such magical tricks, but obviously neither the prophets nor the magicians can perform any of these things without Allah Almighty's intent and scheme. He allows the magicians to perform their tricks as a measure of test and trial. However, to differentiate between magic and miracle and between a magician and a prophet, the rule devised by Him is that no false claimant of prophethood can perform any magical trick successfully; magical tricks can be performed successfully by one until he claims prophethood, but the magic vanishes as soon as one lays a false claim of prophethood.
When Allah Ta’ ala bestows prophethood and messenger-ship on anyone, He also favours him with miracles and makes those miracles highly visible. Thus He provides physical and decreed proof of his prophethood. And He also confirms him in His Divine Book.
In view of this rule, it should be understood that the Noble Qur'an is such a miracle that all the humans and all the jins of this world are unable to produce even one verse comparable to the verse of the Qur'an. Their inability to do so was proved in the days of the Holy Prophet ﷺ and continues till today. Such an open and obvious miracle cannot be accomplished by a false claimant of prophethood. The Holy Prophet's claim to ` wahy' and messenger-ship is, therefore, correct and true, and those who hold it to be incorrect and forged are misguided calumniators.
Jedna od tvrdnji mušrika jeste da Muhammed, sallallahu alejhi ve sellem, izmišlja Kur'an i da ga pripisuje svome Gospodaru, a Allah im odgovara: Da si ti i pomislio da laži izmišljaš, Ja bih tvoje srce zapečatio i uklonio bi izmišljenu laž, a istinu bi ostavio. Međutim, to nije tako, što ukazuje na iskrenost Poslanika, sallallahu alejhi ve sellem, i da je Objava koja mu dolazi od Allaha. On zna šta je u srcima robova i Njemu ništa nije skriveno.
Nhưng những kẻ đa thần đã tuyên bố rằng Muhammad - cầu xin sự bình an đến Người - đã ngụy tạo ra Thiên Kinh Qur'an này rồi gán Nó cho Thượng Đế của Y. Allah liền bác bỏ lời vu khống đó của họ: Nếu như Ngươi dám ngụy tạo và dối trá là TA đã niêm kín trái tim Ngươi rồi, và TA đã lấy đi sự dối trá, rồi chỉ để lại điều chân lý. Và khi sự việc đã không xảy ra chứng tỏ sự trung thực của Sứ Giả - cầu xin sự bình an đến Người - rằng nó được mặc khải từ Thượng Đế của Y. Quả Thật, Ngài là Đấng Hằng Biết rất rõ những điều nằm trong lòng của đám bầy tôi của Ngài, không gì có thể che giấu được Ngài
24- Yoksa onlar:“O, Allah’a karşı yalan uydurmuştur” mu diyorlar? Halbuki Allah dilese senin kalbini mühürler. Allah, batılı yok eder ve sözleriyle de hakkı yerleştirir. Şüphesiz O, kalplerde olanı çok iyi bilendir.
24. Yani yoksa peygamberi yalanlayanlar bizzat kendileri yalan söyleyerek onun hakkında “O, Allah’a karşı yalan uydurmuştur”demek cesaretini mi gösteriyorlar? Böylelikle onlar, seni en kötü ve en çirkin bir iş olan Yüce Allah’a iftirada bulunmakla itham ettiler.
Onlara göre sen, peygamberlik iddiasında bulunarak ve Allah’a, O’nunla ilgisi olmayan şeyleri nispet ederek O’na iftira etmekteymişsin! Oysa onlar, senin doğru sözlülüğünü de güvenilir bir kişi olduğunu da çok iyi biliyorlar. O halde böyle apaçık yalan olduğu belli olan bir iddiada bulunma cesaretini nasıl gösterebiliyorlar?
Hatta onlar, bu iddiaları ile Yüce Allah’a karşı da küstahlık etmiş oluyorlar. Çünkü böyle bir iddia, Allah'a karşı da saygısızlıktır. Zira O, -onların kanaatlerine göre- yeryüzündeki en büyük fesadı ihtiva eden böyle büyük bir davette bulunmana müsaade etmiş, göz yummuştur. Dahası O, ona davetini önce açıkça yapma imkânını vermiş, o da bu davetini Allah’a nispet etmiştir. Buna rağmen Allah, onu apaçık mucizelerle, karşı konulamaz delillerle, aşikar bir yardım ile ve kendisine muhalefet edenlere galip olmakla desteklemiştir.
Halbuki Yüce Allah, bu daveti kökünden imha etmeye kadirdir. Bunu Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem’in kalbini, ona herhangi bir hayrın girmesini engelleyecek şekilde mühürlemekle yapar. Yüce Allah onun kalbini mühürledi mi iş, temelinden kurur ve kesilir.
İşte bu, Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem’in getirdiklerinin doğruluğuna dair kat’i bir delil, onun söylediklerinin haklılığına dair Yüce Allah’ın çok güçlü bir tanıklığıdır. Bu tanıklıktan daha muazzam ve daha büyük bir tanıklık da yoktur.
İşte bundan dolayı hikmeti, rahmeti ve kainatta geçerli olan sünnetinin/kanununun bir gereği olarak O, batılı -bazı vakitlerde onun bir canlanışı görülse bile- mahveder ve ortadan kaldırır. Çünkü onun âkıbeti yok oluştur.“ve sözleriyle de hakkı yerleştirir.”Yürürlükten kaldırılamayan ve değişikliğe uğratılamayan kevnî sözleriyle, doğru vaadiyle ve teşrî’ ettiği hakkı gerçekleştiren, onu kalplerde yerleştiren ve akıl sahiplerinin basiretini açan dini sözleri ile hakkı yerleştirir, sabit kılar.
Nitekim Yüce Allah’ın hakkın karşısında dikilmek üzere batılı ortaya çıkarması da hakkı yerleştirmesinin bir parçasıdır. Batıl, hakkın karşısında direnecek olursa hak, açıklamaları ve belgeleri ile onun üzerine hücum eder. Böylelikle hakkın nuru ve hidâyeti, batılı yok edip ortadan kaldıracak şekilde açıkça görülür, herkes tarafından batılın batıl olduğu açıkça anlaşılır ve yine herkes tarafından hak, en açık şekli ile görülür.“Şüphesiz O, kalplerde olanı” yani kalplerde bulunan şeyleri, kalplerin hayır ve şer kabilinden niteliklerini, kalplerin gizleyip açıklamadıklarını “çok iyi bilendir.”
On Uzvišeni prima pokajanje od svojih robova, prima čak i ako se pokaju za nevjerovanje i grijehe i prelazi preko njihovih hrđavih postupaka, On zna sve šta oni rade, ništa Mu nije skriveno i On će im dati ono što zaslužuju.
O, Allah Subhanehu küfürden ve isyanlardan tövbe ettikleri zaman kendisine tövbe eden kullarının tövbesini kabul edip işlemiş oldukları günahlarını bağışlayandır. Yapmış olduğunuz her şeyi bilendir. Yaptıklarınızdan hiçbir şey O'na gizli kalmaz. Buna göre size karşılık verecektir.
He, (may He be glorified), is the One Who accepts the repentance of His servants from disbelief and sins when they repent to Him. He overlooks the wrongdoings that they committed. He knows everything that you do. Nothing of your actions are hidden from Him and He will give you the recompense for them.
25- O, kullarından tevbeyi kabul eden, kötülükleri affeden ve yaptıklarınızı bilendir.
26- İman edip salih ameller işleyenler (Allah'ın çağrısına) icabet ederler. O da onlara lütfundan fazla fazla verir. Kâfirlere gelince onlar için çetin bir azap vardır.
27- Eğer Allah, (tüm) kullarına rızkı bol bol verseydi elbette onlar, yeryüzünde azıp taşkınlık ederlerdi. Fakat O, dilediği kadarını bir ölçü ile indirir. Şüphesiz O, kullarından haberdârdır, onları çok iyi görendir.
28- İnsanların ümitsizliğe düşmelerinden sonra yağmuru indiren ve rahmetini yayan O’dur. O, gerçek dost ve yardımcıdır, her türlü övgüye lâyık olandır.
25. Bu buyruk, Yüce Allah’ın kereminin kemalini, cömertliğinin genişliğini ve lütfunun eksiksizliğini açıklamaktadır.
Çünkü Yüce Allah, günahlarından vazgeçip onlara pişmanlık duydukları ve bir daha onlara dönmeme kararını verdikleri ve bunu da Rablerinin rızasını kazanmak için yaptıkları vakit O, “kullarından tevbeyi kabul” eder.
Günahlar helâki, dini ve dünyevi cezalara çarptırılmayı gerekli kıldığı halde Yüce Allah, belirtilen şekilde yapılan tevbeleri kabul eder ve “kötülükleri” affeder. Onları ve onların etkileri olan kusurları ve gerektirdikleri cezaları siler. Böylelikle tevbe eden, Allah nezdinde hiçbir kötülük işlememiş gibi değerli bir kul olur. Yüce Allah, onu sever ve onu kendisine yakınlaştırıcı amellere muvaffak kılar.
Tevbe, büyük ve önemli amellerdendir. Bazen tevbe, tam bir ihlâs ve samimiyet ile yapıldığında kâmil olur, bazen da bunların eksikliğine bağlı olarak eksik kalır. Bazen de tevbeden kasıt, dünyevî herhangi bir maksada ulaşmak olur da tevbe fasid ve geçersiz olur.
Bu niyet ve maksatların bulunduğu yer ise özünü Allah’tan başka kimsenin bilmediği kalptir. Bundan dolayı Yüce Allah, bu âyet-i kerimeyi:“ve yaptıklarınızı bilendir” buyurarak sona erdirmektedir.
26. Yüce Allah, bütün kulları kendisine yönelmeye ve kusurlarından dolayı tevbe etmeye çağırmıştır. İnsanlar da O’nun çağrısını kabul edip etmeme bakımından iki kısma ayrılmışlardır.
Bir kısmı çağrısını kabul etmişlerdir ki Allah, onları:“İman edip salih ameller işleyenler (Allah'ın çağrısına) icabet ederler”diye nitelendirmektedir. Yani Allah, onları kendisine yönelmeye ve emirlerine itaate çağırdığı vakit onlar, Rablerinin çağrısını kabul ederler ve O’nun bu isteğini seve seve yerine getirirler. Çünkü sahip oldukları iman ve salih amel, onları bu şekilde davranmaya sevkeder. O’nun çağrısını kabul ettiklerinde de Allah onların bu kabul edişlerini mükâfatlandırır. Çünkü O, mağfireti pek çok olan Ğafurdur, amellere en iyi şekli ile karşılık veren Şekûrdur.“O da onlara lütfundan fazla fazla verir.” İyi amel işleme muvaffakiyetini verir ve onları böylelikle daha bir gayrete getirir. Ayrıca amellerinin hak ettiğinden daha fazla mükâfat ve büyük bir kurtuluş vererek de onların mükâfatlarını kat kat artırır.
Yüce Allah’ın çağrısını kabul etmeyenlere gelince onlar, inatçılık eden ve hem O’nu hem peygamberlerini inkâr eden kafirlerdir. İşte “onlar için” hem dünyada hem de âhirette “çetin bir azap vardır.”
27. Yüce Allah, kullarına olan lütfunu dile getirmekte ve onlara dinlerine zarar verecek kadar dünyevi bolluk vermediğini hatırlatarak şöyle buyurmaktadır:“Eğer Allah, (tüm) kullarına rızkı bol bol verseydi elbette onlar, yeryüzünde azıp taşkınlık ederlerdi.”Allah’a itaatten gaflete düşer, dünyevi arzu ve zevklere dalarlardı. Bu ise canlarının istediği işlere masiyet ve zulüm olsa dahi çokça meyletlmelerine yol açardı.“Fakat O, dilediği kadarını” lütuf ve hikmetinin gereğine göre “bir ölçü ile indirir. Şüphesiz O, kullarından haberdardır, onları çok iyi görendir.” Nitekim bazı rivâyetlerde Yüce Allah'ın şöyle buyurduğu nakledilir: “Kullarımın arasında öyleleri vardır ki, imanını zenginlikten başka bir şey ıslah etmez. Böylesini fakir düşürecek olursam bu, onu bozar. Yine öyle kullarım vardır ki onların da imanını ancak fakirlik ıslah eder. Eğer böylesini zengin edecek olursam bu, onu bozar. Kullarımdan öyleleri de vardır ki imanını sağlık ve afiyetten başka bir şey ıslah etmez. Ben ona hastalık verecek olursam bu onu bozar. Kullarımdan öyleleri de vardır ki onun imanını hastalıktan başka bir şey ıslah etmez. Eğer Ben ona sağlık ve afiyet verecek olursam bu onu bozar. Ben kullarımın işlerini kalplerinde olanlar hakkındaki bilgime uygun olarak idare ederim. Şüphesiz ki Ben, her şeyden haberdarım, her şeyi görenim.”[18]
28. “İnsanların ümitsizliğe düşmelerinden” uzun süre yağmadığı için artık bir daha yağmur yağmayacağını zannederek ümitlerini kesip de kuraklığa karşı da birtakım önelmler bulmaya çalışmalarından “sonra yağmuru indiren” toprağa ve insanlara indirdiği yağmur ile imdada yetişen “ve” onunla “rahmetini yayan O’dur.”Yüce Allah yağmuru indirmek sureti ile hem insanlar için hem onların hayvanları için çeşitli gıdaları bitirmek suretiyle onlar üzerindeki rahmetini yayar. Bunun da onlar için pek büyük bir değeri olur. Bundan dolayı sevinirler.“O” kullarını idare eden, işlerini üstlenen, din ve dünya maslahatlarını gerçekleştiren “gerçek dost ve yardımcıdır.” Onların işlerini çekip çevirmek ve idare etmekten dolayı da “her türlü övgüye lâyık olandır.” O, sahip olduğu kemal sıfatları dolayısı ile de kullarına ihsan etmiş olduğu çeşitli lütufları dolayısı ile de hamde layıktır.
Il est Celui qui accepte le repentir de Ses serviteurs qui renoncent à la mécréance et aux péchés et leur pardonne les péchés qu’ils ont commis. Il sait également ce que vous faites, sachant qu’aucun de vos agissements ne Lui échappe et Il vous rétribuera selon leur nature.
Al-lah acepta el arrepentimiento de Sus siervos, incluso la incredulidad y los pecados, cuando se arrepienten. Él pasa por alto las malas acciones que cometen. Sabe todo lo que hacen. Ninguna de sus obras se esconde de Él y los recompensa por ellas.
"Dan Dia-lah yang menerima taubat dari hamba-hambaNya dan memaafkan kesalahan-kesalahan dan mengetahui apa yang kamu kerjakan, dan orang-orang yang beriman serta mengerjakan amal yang shalih menerima seruanNya dan menambah kepada mereka bagian dari karuniaNya. Dan orang-orang yang kafir bagi mereka azab yang sangat keras. Dan jikalau Allah melapangkan rizki kepada hamba-hambaNya, tentulah mereka akan melampaui batas di muka bumi, tetapi Allah menurunkan apa yang dikehen-dakiNya dengan ukuran. Sesungguhnya Dia Maha Mengetahui hamba-hambaNya lagi Maha Melihat. Dan Dia-lah Yang menu-runkan hujan sesudah mereka berputus asa dan menyebarkan rah-matNya. Dan Dia-lah Yang Maha Pelindung lagi Maha Terpuji." (Asy-Syura: 25-28).
(25) Ini adalah penjelasan tentang kesempurnaan kemu-rahan Allah سبحانه وتعالى, keluasan kedermawananNya serta kesempurnaan kelembutanNya dengan menerima taubat ﴾ عَنۡ عِبَادِهِۦ ﴿ "dari hamba-hambaNya" di saat mereka menanggalkan diri dari dosa-dosa dan menyesalinya, serta berbulat hati untuk tidak mengulanginya kembali jika itu semua ia lakukan semata-mata mengharapkan ridha Allah, Rabb mereka. Maka Allah سبحانه وتعالى menerimanya setelah sebelumnya ia telah menjadi sebab bagi kebinasaan dan turunnya siksaan-siksaan duniawi dan ukhrawi. Dia memaafkan ﴾ عَنِ ٱلسَّيِّـَٔاتِ ﴿ "kesalahan-kesalahan," dan menghapuskannya dan menghapus bekas-bekasnya, yaitu yang berupa cela dan siksa-siksa yang di-akibatkannya sehingga orang yang bertaubat itu kembali menjadi seorang yang mulia di sisiNya hingga seakan-akan tidak pernah melakukan suatu kejahatan apa pun. Allah mencintainya dan membimbingnya kepada apa saja yang bisa membuatnya makin dekat kepadaNya.
Oleh karena taubat itu termasuk amal yang sangat agung yang terkadang sempurna disebabkan kesempurnaan keikhlasan dan ketulusannya dan terkadang bisa jadi kurang sempurna karena berkurangnya kadar keikhlasan ketulusannya, dan bahkan terka-dang rusak apabila tujuannya adalah untuk mencapai tujuan-tujuan duniawi, sedangkan tempat keikhlasan dan ketulusan itu adalah hati yang hanya diketahui oleh Allah saja, maka Allah menutup ayat ini dengan FirmanNya, ﴾ وَيَعۡلَمُ مَا تَفۡعَلُونَ ﴿ "Dan Dia mengetahui apa yang kamu kerjakan."
(26) Allah سبحانه وتعالى mengajak seluruh hamba-hambaNya untuk inabah (kembali) kepadaNya dan bertaubat dari kelalaian. Lalu mereka terbagi berdasarkan penerimaan mereka kepada seruan-Nya menjadi dua bagian: Yang memenuhi seruan, dan mereka diungkapkan dengan FirmanNya, ﴾ وَيَسۡتَجِيبُ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ ٱلصَّٰلِحَٰتِ ﴿ "Dan orang-orang yang beriman serta mengerjakan amal yang shalih meme-nuhi" maksudnya, mereka memenuhi seruan Rabb mereka tatkala mereka diseru oleh Allah kepadaNya, mereka tunduk kepadaNya dan menerima seruanNya, karena iman dan amal shalih yang me-reka miliki membawa mereka ke sana.
Apabila mereka telah memenuhi seruan Allah, niscaya Allah bersyukur kepada mereka, Dia-lah Yang Maha Pengampun lagi Maha Mensyukuri dan memberikan tambahan kepada mereka ﴾ مِّن فَضۡلِهِۦۚ ﴿ "bagian dari karuniaNya," berupa taufik dan semangat untuk beramal dan menambahkan kepada mereka pelipatan pahala mele-bihi apa yang dapat diraihnya dengan amal-amalnya, berupa pahala dan keuntungan yang sangat besar. Adapun orang-orang yang tidak memenuhi seruan Allah, mereka adalah orang-orang yang berkeras kepala, yang kafir kepadaNya dan kepada para RasulNya, maka mereka memperoleh azab yang sangat keras di dunia dan di akhirat kelak.
(27) Kemudian Allah menjelaskan bahwa di antara kelem-butanNya terhadap hamba-hambaNya adalah Dia tidak melimpah-kan dunia (harta benda) kepada mereka dengan pelimpahan yang dapat merusak agama mereka, seraya berfirman, ﴾ وَلَوۡ بَسَطَ ٱللَّهُ ٱلرِّزۡقَ لِعِبَادِهِۦ لَبَغَوۡاْ فِي ٱلۡأَرۡضِ ﴿ "Dan jikalau Allah melapangkan rizki kepada hamba-hamba-Nya, tentulah mereka akan melampaui batas di muka bumi," artinya, niscaya mereka lalai dari ketaatan kepada Allah dan tenggelam dalam menikmati syahwat kehidupan dunia. Jadi, hal itu pasti mem-buat mereka sibuk dengan apa-apa yang disenangi oleh nafsu me-reka sekalipun berupa maksiat dan kezhaliman. ﴾ وَلَٰكِن يُنَزِّلُ بِقَدَرٖ مَّا يَشَآءُۚ ﴿ "Tetapi Allah menurunkan apa yang dikehendakiNya dengan ukuran," menurut tuntutan kelembutan dan hikmahNya. ﴾ إِنَّهُۥ بِعِبَادِهِۦ خَبِيرُۢ بَصِيرٞ ﴿ "Sesungguhnya Dia Maha Mengetahui hamba-hambaNya lagi Maha Melihat," sebagaimana disebutkan dalam salah satu riwayat (hadits Qudsi) bahwasanya Allah سبحانه وتعالى berfirman,
إِنَّ مِنْ عِبَادِيْ مَنْ لَا يُصْلِحُ إِيْمَانَهُ إِلَّا الْغِنَى، وَلَوْ أَفْقَرْتُهُ لَأَفْسَدَهُ ذٰلِكَ، وَإِنَّ مِنْ عِبَادِيْ مَنْ لَا يُصْلِحُ إِيْمَانَهُ إِلَّا الْفَقْرُ، وَلَوْ أَغْنَيْتُهُ لَأَفْسَدَهُ ذٰلِكَ، وَإِنَّ مِنْ عِبَادِيْ مَنْ لَا يُصْلِحُ إِيْمَانَهُ إِلَّا الصِّحَّةُ، وَلَوْ أَمْرَضْتُهُ لَأَفْسَدَهُ ذٰلِكَ، وَإِنَّ مِنْ عِبَادِيْ مَنْ لَا يُصْلِحُ إِيْمَانَهُ إِلَّا الْمَرْضُ، وَلَوْ عَافَيْتُهُ لَأَفْسَدَهُ ذٰلِكَ، إِنِّيْ أُدَبِّرُ أَمْرَ عِبَادِيْ بِعِلْمِيْ بِمَا فِيْ قُلُوْبِهِمْ، إِنِّيْ خَبِيْرٌ بَصِيْرٌ.
"Sesungguhnya di antara hamba-hambaKu ada orang yang tidak bisa memperbaiki imannya kecuali kekayaan, dan kalau seandainya Aku jadikan ia fakir (miskin), niscaya kefakiran itu merusaknya. Dan sesung-guhnya di antara hamba-hambaKu ada orang yang tidak bisa memperbaiki imannya kecuali kefakiran, kalau sekiranya Aku menjadikannya kaya, niscaya kekayaan itu merusaknya; dan di antara hamba-hambaKu ada orang yang tidak akan bisa memperbaiki imannya kecuali kesehatan, dan kalau sekiranya Aku menjadikannya sakit, niscaya penyakit itu merusak-nya; dan di antara hamba-hambaKu ada orang yang tidak bisa memper-baiki imannya kecuali sakit, kalau sekiranya Aku menjadikannya sehat, niscaya ia merusaknya. Sesungguhnya Aku mengatur urusan hamba-hambaKu berdasarkan pengetahuanKu terhadap apa yang ada di dalam hati mereka. Sesungguhnya Aku Maha Mengetahui lagi Maha Melihat."[86]
(28) ﴾ وَهُوَ ٱلَّذِي يُنَزِّلُ ٱلۡغَيۡثَ ﴿ "Dan Dia-lah Yang menurunkan hujan" maksudnya, hujan lebat yang dengannya negeri dan manusia men-jadi hidup bergairah, ﴾ مِنۢ بَعۡدِ مَا قَنَطُواْ ﴿ "sesudah mereka berputus asa," maksudnya, setelah hujan tidak turun dalam sekian lama yang membuat mereka mengira ia tidak akan turun lagi dan mereka berputus asa dan mereka telah mengupayakan segala hal untuk (mengatasi) kekeringan itu, lalu Allah menurunkan hujan lebat, ﴾ وَيَنشُرُ ﴿ "dan menyebarkan" dengannya ﴾ رَحۡمَتَهُۥۚ ﴿ "rahmatNya," yaitu seperti menumbuhkan makanan-makanan pokok untuk manusia dan hewan-hewan ternak mereka, sehingga hujan itu sangat ber-kesan sekali bagi mereka, mereka bersuka-ria karenanya dan ber-gembira ﴾ وَهُوَ ٱلۡوَلِيُّ ﴿ "dan Dia-lah Yang Maha Pelindung" yang melin-dungi hamba-hambaNya dengan berbagai macam bentuk penga-turan, dan Dia-lah yang mengatur berbagai kepentingan agama dan dunia mereka ﴾ ٱلۡحَمِيدُ ﴿ "lagi Maha Terpuji" dalam perlindungan dan pengaturanNya. Maha Terpuji Allah atas kesempurnaan yang dimilikiNya dan atas apa yang Dia limpahkan kepada makhlukNya dari berbagai macam bentuk karunia.
Siya – kaluwalhatian sa Kanya – ay ang tumatanggap ng pagbabalik-loob ng mga lingkod Niya mula sa kawalang-pananampalataya at mga pagsuway kapag nagbalik-loob sila sa Kanya, nagpapalampas sa mga masagwang gawa nila na nagawa nila, nakaaalam sa ginagawa ninyo na anuman: walang nakakukubli sa Kanya mula sa mga gawa ninyo na anuman at gaganti Siya sa inyo sa mga iyon,
Egli, gloria Sua, è Colui che accetta il pentimento dei Suoi sudditi in seguito alla loro miscredenza e ai loro peccati, se si pentono dinanzi a Lui, e perdona i peccati che hanno commesso, ed è Consapevole di ciò che fate, nessuna vostra azione Gli è nascosta e vi ricompenserà per ciò.
Dia -Subḥānahu- yang menerima tobat hamba-hamba-Nya dari kekafiran dan maksiat jika mereka bertobat kepada-Nya dan Dia mengampuni kesalahan-kesalahan yang pernah mereka perbuat. Dia mengetahui apa saja yang kalian kerjakan, tidak ada satu pun dari perbuatan kalian yang tersembunyi dari-Nya, dan Dia akan membalas kalian atas perbuatan itu.
Allah accepts Repentance and responds to Supplications
Here Allah reminds His servants that He accepts repentance. If they turn to Him and come back to Him, then by His kindness and generosity He forgives, overlooks and conceals (their sins), as He says:
وَمَن يَعْمَلْ سُوءاً أَوْ يَظْلِمْ نَفْسَهُ ثُمَّ يَسْتَغْفِرِ اللَّهَ يَجِدِ اللَّهَ غَفُوراً رَّحِيماً
(And whoever does evil or wrongs himself but afterwards seeks Allah's forgiveness, he will find Allah Oft-Forgiving, Most Merciful.) (4:110) It was reported in Sahih Muslim that Anas bin Malik, may Allah be pleased with him, said, "The Messenger of Allah ﷺ said:
«للهُ تَعَالَى أَشَدُّ فَرَحًا بِتَوْبَةِ عَبْدِهِ حِينَ يَتُوبُ إِلَيْهِ مِنْ أَحَدِكُمْ كَانَتْ رَاحِلَتُهُ بِأَرْضِ فَلَاةٍ، فَانْفَلَتَتْ مِنْهُ، وَعَلَيْهَا طَعَامُهُ وَشَرَابُهُ، فَأَيِسَ مِنْهَا فَأَتَى شَجَرَةً فَاضْطَجَعَ فِي ظِلِّهَا، قَدْ أَيِسَ مِنْ رَاحِلَتِهِ، فَبَيْنَمَا هُوَ كَذَلِكَ إِذَا هُوَ بِهَا، قَائِمَةً عِنْدَهُ، فَأَخَذَ بِخِطَامِهَا، ثُمَّ قَالَ مِنْ شِدَّةِ الْفَرَحِ: اللْهُمَّ أَنْتَ عَبْدِي وَأَنَا رَبُّكَ، أَخْطَأَ مِنْ شِدَّةِ الْفَرَح»
(Allah is more pleased with the repentance of His servant than anyone of you who loses his riding beast in a barren land, and it was carrying his food and drink; he despairs of ever finding it, so he comes to a tree and lies down in its shade, having given up all hope of finding his riding beast; then whilst he is there like that, suddenly he sees it standing near him, so he takes hold of its reins and because of his great joy he says, "O Allah,You are my slave and I am Your Lord!" -- i.e,. he makes a mistake because of his great joy. )" A similar report was also narrated in the Sahih from `Abdullah bin Mas`ud, may Allah be pleased with him.
وَهُوَ الَّذِى يَقْبَلُ التَّوْبَةَ عَنْ عِبَادِهِ
(And He it is Who accepts repentance from His servants,) It was reported that Az-Zuhri said, concerning this Ayah, that Abu Hurayrah, may Allah be pleased with him, said, "The Messenger of Allah ﷺ said:
«للهُ أَشَدُّ فَرَحًا بِتَوْبَةِ عَبْدِهِ مِنْ أَحَدِكُمْ يَجِدُ ضَالَّتَهُ فِي الْمَكَانِ الَّذِي يَخَافُ أَنْ يَقْتُلَهُ فِيهِ الْعَطَش»
(Allah rejoices more over the repentance of His servant than one of you feels when he finds his lost camel in a place where he had feared that he would die of thirst.)" Hammam bin Al-Harith said, "Ibn Mas`ud was asked about a man who commits immoral sins with a woman and then marries her. He said, `There is nothing wrong with that,' and recited:
وَهُوَ الَّذِى يَقْبَلُ التَّوْبَةَ عَنْ عِبَادِهِ
(And He it is Who accepts repentance from His servants)."
وَيَعْفُواْ عَنِ السَّيِّئَـتِ
(and forgives sins,) means, He will accept repentance in the future, and He forgives past sins.
وَيَعْلَمُ مَا تَفْعَلُونَ
(and He knows what you do. ) means, He knows all your deeds and actions and words, yet He still accepts the repentance of those who repent to Him.
وَيَسْتَجِيبُ الَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ الصَّـلِحَـتِ
(And He answers those who believe and do righteous good deeds,) As-Suddi said, "This means, He responds to them." This was also the view of Ibn Jarir: "It means that He answers their supplication for themselves, their companions and their brothers."
وَيَزِيدَهُم مِّن فَضْلِهِ
(and gives them increase of His bounty.) means, He answers their supplications and gives them more besides. Qatadah said, narrating from Ibrahim An-Nakha`i Al-Lakhmi about the Ayah:
وَيَسْتَجِيبُ الَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ الصَّـلِحَـتِ
(And He answers those who believe and do righteous good deeds,) -- (this means) they intercede for their brothers; r
وَيَزِيدَهُم مِّن فَضْلِهِ
(and gives them increase of His bounty.) -- (this means) they intercede for their brothers' brothers.
وَالْكَـفِرُونَ لَهُمْ عَذَابٌ شَدِيدٌ
(And as for the disbelievers, theirs will be a severe torment.) -- having mentioned the believers and the great reward that is theirs, Allah then mentions the disbelievers and the severe, painful, agonizing torment that they will find with Him on the Day of Resurrection, the Day when they are brought to account.
The Reason why Provision is not Increased
وَلَوْ بَسَطَ اللَّهُ الرِّزْقَ لِعِبَادِهِ لَبَغَوْاْ فِى الاٌّرْضِ
(And if Allah were to extend the provision for His servants, they would surely rebel in the earth,) means, `if We gave them more provision than they need, this would make them rebel and transgress against one another in an arrogant and insolent manner.'
وَلَـكِن يُنَزِّلُ بِقَدَرٍ مَّا يَشَآءُ إِنَّهُ بِعِبَادِهِ خَبِيرُ بَصِيرٌ
(but He sends down by measure as He wills. Verily, He is, in respect of His servants, the Well-Aware, the All-Seer.) means, but He gives them provision according to what is in their best interests, and He knows best about that. So He makes rich those who deserve to be rich, and He makes poor those who deserve to be poor.
وَهُوَ الَّذِى يُنَزِّلُ الْغَيْثَ مِن بَعْدِ مَا قَنَطُواْ
(And He it is Who sends down the rain after they have despaired,) means, after the people have given up hope that rain will fall, He sends it down upon them at their time of need. This is like the Ayah:
وَإِن كَانُواْ مِن قَبْلِ أَن يُنَزَّلَ عَلَيْهِمْ مِّن قَبْلِهِ لَمُبْلِسِينَ
(And verily, before that (rain) -- just before it was sent down upon them -- they were in despair!) (30:49)
وَيَنشُرُ رَحْمَتَهُ
(and spreads His mercy. ) means, He bestows it upon all the people who live in that region. Qatadah said, "We were told that a man said to `Umar bin Al-Khattab, may Allah be pleased with him, `O Commander of the faithful, no rain has come and the people are in despair.' `Umar, may Allah be pleased with him, said, `Rain will be sent upon you,' and he recited:
وَهُوَ الَّذِى يُنَزِّلُ الْغَيْثَ مِن بَعْدِ مَا قَنَطُواْ وَيَنشُرُ رَحْمَتَهُ وَهُوَ الْوَلِىُّ الْحَمِيدُ
(And He it is Who sends down the rain after they have despaired, and spreads His mercy. And He is the Protector, Worthy of all praise)." Meaning He is the One Who is in control of His creation, taking care of what will benefit them in this world and the Hereafter, and the consequences of all His decrees and actions are good, for which He is worthy of all praise.
Và Ngài là Đấng Quang Vinh chấp nhận sự hối cải của đám bầy tôi của Ngài dù là tội vô đức tin hay bất cứ tội lỗi nào khác khi họ đã sám hối với Ngài, và Ngài sẽ bỏ qua những lỗi lầm mà họ đã mắc phải. Vì Ngài biết rất rõ những gì họ làm, không gì có thể giấu giếm được Ngài về những bất cứ việc làm nào của các ngươi. Và Ngài sẽ thưởng phạt cho các ngươi về những việc làm đó
The deniers and opponents have been advised in the second verse that there is still time to give up and renounce their disbelief and ` kufr'. Allah is very merciful and Most Beneficent; He accepts the repentance of those who truly repent, and forgives their sins.
The Reality of Taubah' (Repentance)
The literal meaning of ` taubah' is to return and turn to; in religious terminology, giving up and renunciation of any sin is called ` taubah'. There are three conditions for its being proper and genuine.
One is to give up, immediately, the sin one is involved in. The second is to repent for the past sin, and the third is to determine firmly not to commit it in future. If it pertains to neglect of any obligatory duty (fard), one has to start observing it or start offering 'gala" (prescribed compensation). If it relates to the rights of another person and if that right is monetary or material and the concerned person is alive, then the material or money has to be returned to him, unless he agrees to forgo, and if that person is not alive, but his heirs are available, then the material or money has to be returned to the heirs; if the heirs are also not available, then the material or money has to be deposited in the Islamic public treasury (bait-ul-mal) - if there is no public treasury, or it is not managed properly, then the material or money has to be given as alms on his behalf. If the right owed to another person is not monetary or material, for example, if another person has been distressed unduly, or he has been abused or his backbiting has been committed, then he has to be pleased and forgiveness has to be sought and obtained from him or her.
It is important to note that for all kinds of ` taubah', giving up of sin must be for the sake of Allah, and not due to any physical inability or weakness. The ` Shari'ah' demands that one ought to renounce all the sins, but if someone renounces only a particular sin, Ahl-us-Sunnah hold that that particular sin would be forgiven, whereas his liability for other sins would continue.
Esaudisce le preghiere di coloro che credono in Allāh e nei Suoi messaggeri, e che compiono opere buone, e concede loro, in più, ciò che non hanno chiesto, per Sua grazia. Coloro che rinnegano Allāh e i Suoi Messaggeri subiranno una dura punizione, che li attende nel Giorno del Giudizio.
Yüce Allah'a ve resullerine iman edip salih amel işleyenlerin duasını kabul eder ve O'ndan istemedikleri şeyleri de kendi lütfundan artırarak verir. Allah'a ve resullerine küfredenler için ise kıyamet gününde kendilerini bekleyen kuvvetli bir azap vardır.
Và Ngài chấp nhận lời cầu xin của những người tin tưởng vào Allah, vào các Sứ Giả của Ngài, và năng nổ hành đạo. Ngài sẽ tăng thêm thiên lộc cho họ khi họ cầu xin Ngài. Còn những kẻ không tin tưởng vào Allah, vào các Sứ Giả của Ngài thì hình phạt rất khủng khiếp sẽ đang chờ đợi họ vào Ngày Phục Sinh.
Il exauce l’invocation de ceux qui croient en Allah et en Ses messagers et accomplissent de bonnes œuvres. Mieux, Il rajoute, plus qu’ils ne lui demandent, de Sa grâce, tandis que ceux qui mécroient en Allah et en Ses messagers, un châtiment sévère les attend le Jour de la Résurrection.
According to the law governing this world, Truth appears here in the form of Truth and falsehood in the form of falsehood. A false soul cannot beget Truth. For this reason it is not possible for a non-prophet to use prophetic language. If an individual is not a prophet, but by telling lies, claims to be so, then the style of the false prophet will necessarily creep into his utterances. No ordinary person can speak in the style of a true prophet. ‘If God so willed, He can seal your heart’ means, ‘Had you made false allegations against God, your heart would have been sealed by the will of God.’ Under these circumstances, by the divine laws of nature, you would have found it impossible to deliver the pure, divine discourse, the signs of which are clearly seen in your utterances. The fact is that the sublime words of the Prophet themselves prove him to be a prophet of God. Had he not really been the prophet of God, such utterances would not have fallen from his lips. Those who oppose the Truth do so, not at the dictates of their heart or conscience, but simply out of obstinacy and hostility. Such people are, so to say, held guilty in the court of their own conscience. God’s judgement of them is final, except when they repent and seek God’s pardon.
Uslišava dovu onih koji vjeruju u Allaha i Njegove poslanike i koji čine dobra djela, a daje im i više nego što traže. One koji ne vjeruju u Allaha i Njegove poslanike na Sudnjem danu čeka velika kazna.
He responds to the supplication of those who have faith in Allah and His messengers, and gives them more out of His bounty that they did not ask for. Those who reject Allah and His messengers will have a strong punishment awaiting them on the day of resurrection.
Allah mengabulkan doa orang-orang yang beriman kepada Allah dan rasul-rasul-Nya dan beramal saleh, serta menambahkan bagi mereka apa yang tidak mereka minta dari berbagai karunia-Nya, sementara bagi orang-orang yang kafir terhadap Allah dan rasul-rasul-Nya adalah azab dahsyat yang menanti mereka pada hari Kiamat.
sumagot sa panalangin ng mga sumampalataya sa Kanya at sa mga sugo Niya at gumawa ng mga maayos, at nagdaragdag sa kanila mula sa kabutihang-loob Niya ng hindi naman nila hiningi sa Kanya. Ang mga tagatangging sumampalataya kay Allāh at sa mga sugo Niya, ukol sa kanila ay isang pagdurusang malakas na naghihintay sa kanila sa Araw ng Pagbangon.
Él responde a la súplica de aquellos que creen en Al-lah y en Sus mensajeros, y les concede más de lo que pidieron por Su favor. Aquellos que rechazan a Al-lah y a Sus mensajeros tendrán un castigo severo esperándolos en el Día de la Resurrección.
Si Al-lah aumentara el sustento a todos Sus siervos, ellos se habrían extralimitado en la Tierra cometiendo injusticias y opresión. Por eso Él envía el sustento en la medida en que quiere aumentarlo o reducirlo. Él es muy consciente y observador de la condición de Sus siervos, y concede y retiene por una razón específica.
A kada bi Allah svojim robovima davao obilnu opskrbu, oni bi na Zemlji nered činili, ali Allah Uzvišeni daje onoliko koliko hoće, nekada dadne obilatu, a nekada uskrati. On dobro zna stanja svojih robova i vidi ih, pa sve što daje i uskraćuje, to čini iz mudrosti.
Se Allāh avesse esteso il sostentamento a tutti i Suoi sudditi, sarebbero divenuti tiranni in terra, commettendo ingiustizie, ma Egli, gloria Sua, concede il sostentamento equamente, secondo il Suo volere, sia estendendolo che diminuendolo. In verità, Egli è Consapevole delle condizioni dei Suoi sudditi, Vigile su di esse. Egli concede per Sua Saggezza, e priva per Sua Saggezza.
Si Allah élargissait la subsistance de tous Ses serviteurs, ils se montreraient tyranniques et injustes sur Terre mais Il fait descendre Ses dons selon la mesure qu’Il décrète. Il connaît et voit le mieux la situation de Ses serviteurs, donnant ou privant pour une raison qu’Il connaît.
Commentary
Sequence and background of Revelation
In these verses, Allah Almighty has given the proof of His Oneness by pointing out to the perfection of His Wisdom through which He has tied up the whole universe with a stable system, which is surely being supervised by a Being who is All-Wise and All-Aware.
Allah Almighty has opened this subject by pointing towards the economic system which He, in His Wisdom, has established in this world. This subject bears a relationship with the previous verses wherein it had been stated that Allah Almighty accepts the worships of the believers which includes acceptance of their supplications as well. Here one could get perplexed by the frequent observation that a Muslim supplicates for some worldly need, but his objective is not met; this doubt has been removed in the first of the above verses. The gist of the clarification is that sometimes fulfillment of one's all desires is neither in his own interest nor in the interest of his society. As such, if any supplication of anyone at any time has apparently not been accepted, it would be for the sake of greater well-being of the universe which nobody knows, except the All-knowing, All-wise Creator. If every human being of this world is given every kind of sustenance and every kind of blessings, this system of the world just cannot be managed wisely. (Tafsir Kabir)
Some narrations also corroborate that this verse was revealed about those Muslims who used to wish that they also should get the same wealth and opulence as was available to the infidels. Imam Baghawi (رح) has reproduced the statement of Sayyidna Khabbab Ibn ` Aratt ؓ that when they saw the wealth and opulence of Banu Quraizah, Banu Nadir and Banu Qainuqa` (the Jewish tribes), the desire to have such affluence welled up in their hearts also, and thereafter this verse was revealed. And Sayyidna ` Amr Ibn Harith ؓ states that some of the companions of Suffah had expressed their desire to the Holy Prophet ﷺ that Allah Almighty may make them wealthy and this verse was revealed thereafter. (Ruh-ul-Ma'ani, etc.)
General Abundance of Wealth in the World is cause of Tumult
However, this verse states that had every kind of sustenance and every kind of blessing been provided abundantly to every individual of this world, the discord and dispute between one another would have crossed all limits, because due to abundance of wealth, nobody would be in need of another person, nor would one be subdued by another. On the other hand, one attribute of wealth is that greed and inordinate desire also increase with the increase in wealth. It would necessarily have resulted in the common use of force to get possession of another person's property, hence disputes and fights, rebellion and other misdeeds would have crossed all limits. That is why Allah Ta’ ala, instead of providing everybody with every kind of sustenance and every kind of blessing, has distributed his blessings in such a way that somebody has abundance of riches and wealth, another person is healthier and stronger than others, yet another person is more comely and beautiful than others, and yet another has surpassed others in knowledge and wisdom. In short, everybody is dependent on others for one thing or another, and it is this inter-dependence which is the foundation of civilization.
This is the meaning of وَلَـٰكِن يُنَزِّلُ بِقَدَرٍ مَّا يَشَاءُ (but He sends down what He wills in (due) measure - 42:27) It means that Allah has bestowed His blessings upon the people of this world in a special way. And by stating further on ` a إِنَّهُ بِعِبَادِهِ خَبِيرٌ بَصِيرٌ (Surely, with regard to His slaves, He is All-Aware, Ever-watchful - 42:27) it has been indicated that Allah Almighty knows very well what is good for a person and what is harmful. Accordingly, He has provided everybody with what is good for him, and if He has deprived somebody of anything, it is because of his and the whole world's welfare. It is not at all necessary that we should understand the underlying wisdom and welfare behind the decision about every individual, because everyone thinks on the basis of his limited knowledge, whereas Allah Almighty is looking at the whole world. Therefore it is simply not possible to gauge all of His Wisdom. A perceivable parallel would be the case of an honest head of state who has passed certain orders which happen to affect some people adversely, and these people naturally face problems. Now a person who has been so affected adversely is quite likely to feel bad about those orders of the head of the state, because his thinking is limited to his own interest. But a person who is looking at the circumstances of the whole state and the whole nation and who appreciates that the whole state cannot be sacrificed for the sake of one individual's interest, does not consider such a step to be bad. Then how is it possible to gauge the Wisdom of the Being who is managing the system of the whole universe? If this point is kept in mind, the confusion and perplexity generated by the sight of anyone surrounded by tribulation would disappear by itself.
This verse also tells us that distribution of wealth and goods equally to all the people of the world is neither possible, nor desirable nor is it required for the existence of the system of the universe. This issue will be discussed in detail in explanation of the verse نحْنُ قَسَمْنَا بَيْنَهُم مَّعِيشَتَهُمْ (43:32) of surah Zukhruf.
The Difference between Paradise and the World
Here a question may arise that all kinds of blessings will be provided in abundance to all human beings in Paradise, so why would it not cause mischief there? And the answer is that the cause of mischief in this world is the abundance of wealth and goods coupled with greed and inordinate desire to have more and more which keeps on increasing with wealth. But greed and inordinate desire would simply not be there in Paradise, although blessings and delights will keep on being showered. And that is why this mischief would not surface there.
The question why could not greed and inordinate desire be removed and wealth and goods be provided in abundance in this world as well, is quite irrelevant. The very purpose of creating this world is to have co-existence of good and evil. It is simply not possible without it to arrange trial of human beings which is the real purpose of creation of the universe. Therefore, the real purpose of creating this universe would have failed, if greed and desire had been removed altogether from human beings. Paradise, on the other hand, would comprise goodness only therefore, such base emotions will simply not be there.
Eğer Allah, bütün kulları için rızkını bollaştırsaydı, yeryüzünde muhakkak ki azarlardı. Fakat O, rızkını dilediği ölçüde genişletir ve daraltır. Çünkü O, şüphesiz kullarının bütün hallerinden haberdardır ve görür. Bir hikmete binaen verir ve yine bir hikmete binaen men eder.
If Allah had to expand the provision for all of His servants, they would have transgressed on earth by oppression. But He, (may He be glorified), sends down provision to the extent that He wills to expand or narrow it. He is well aware and observant of the states of His servants. He gives for a reason and withholds for a reason also.
Và nếu Allah nới rộng bổng lộc cho tất cả đám bầy tôi của Ngài thì họ sẽ làm điều bất công trên trái đất, cho nên Đấng Hiển Vinh chỉ ban bổng lộc theo định lượng mà Ngài muốn nới rộng hay thu hẹp nó. Quả thật, Ngài là Đấng Am Tường về tình trạng của đám bầy tôi của Ngài, rồi Ngài ban bố và ngăn cấm nó bằng sự sáng suốt của Ngài.
Seandainya Allah melapangkan rezeki bagi seluruh hamba-Nya, niscaya mereka akan melampaui batas dalam kezaliman di bumi. Akan tetapi, Allah -Subḥānahu- menurunkan rezeki sesuai kehendak-Nya dalam hal melapangkan dan menyempitkan rezeki. Sesungguhnya Dia Maha Mengetahui dan Maha Melihat ihwal hamba-hamba-Nya, sehingga Dia memberi berdasarkan suatu hikmah dan menahan juga karena suatu hikmah.
Kung sakaling nagpaluwang si Allāh ng panustos para sa lahat ng mga lingkod Niya ay talaga sanang nagmalabis sila sa lupain sa pamamagitan ng kawalang-katarungan subalit Siya – kaluwalhatian sa Kanya – ay nagbababa ng panustos ayon sa sukat na niloloob Niya na pagpapaluwang o pagpapagipit. Tunay na Siya ay Mapagbatid sa mga kalagayan ng mga lingkod Niya, Nakakikita sa mga ito kaya nagbibigay Siya dahil sa isang kasanhian at nagkakait Siya dahil sa isang kasanhian din.
وَهُوَ الَّذِي يُنَزِّلُ الْغَيْثَ مِن بَعْدِ مَا قَنَطُوا (And He is the One who sends down rain after they have lost hope - 42:28) ". It is usual for Allah Almighty to send down rain whenever the earth is in severe need of water. But by saying "after they have lost hope", attention is being drawn towards the fact that sometimes Allah Almighty, in deviation from His usual norm, delays sending down rain so much that people begin losing hope. Apart from trial, such a happening is to warn that rain and famine are all in the power of Allah Ta’ ala; whenever He wants, He stops rain because of people's misdeeds, etc., so that people turn their attention towards His kindness, and display their humility and dependence. If rains had been subject to a strict time-table without any deviation, people would have considered rains to be purely subject to apparent causes, and would have become inattentive to Allah's Almighty's power. Here losing hope means losing hope in their contrivances because disappointment with Allah's kindness is kufr (infidelity).
Egli è Colui che fa scendere la pioggia sui Suoi sudditi, dopo essersi rassegnati che non sarebbe più scesa; e diffonde questa pioggia in modo che la terra germogli. Egli è Colui che cura le questioni dei Suoi sudditi e che viene lodato in ogni situazione.
Al-lah es el que hizo descender la lluvia a Sus siervos después de que habían perdido la esperanza por la sequía. Él extiende Su misericordia haciendo que la Tierra brote después de enviar la lluvia. Él es Quien se hace cargo de los asuntos de Sus siervos y merece alabanza en toda situación.
Siya ay ang nagbababa ng ulan sa mga lingkod Niya, nang matapos na nawalan sila ng pag-asa sa pagbaba nito, at nagkakalat ng ulang ito para tumubo ang lupa. Siya ang tagatangkilik ng mga pumapatungkol sa mga lingkod Niya, ang pinupuri sa bawat kalagayan.
Il est Celui qui fait descendre la pluie sur Ses serviteurs après qu’ils en aient désespéré et il répand cette pluie afin que la terre se couvre de verdure. Il est Celui qui se charge des affaires de Ses serviteurs et le Digne de louange en toute circonstance.
He is the One Who sends down the rain to His servants after they had lost hope of its coming down. He spreads His mercy by causing the earth to sprout after sending down the rain. He is the One Who takes charge of the affairs of His servants, the One Who deserves praise in every state.
Human life on earth depends on water, but the supply of water is completely in God’s hands. If God does not provide water, man cannot obtain it on his own. Similarly, the distribution of sustenance is at the will of God. While doing so, God takes into account the depth of the human soul and, according to this, allocates sustenance to everybody. If people are given greater abundance than they can deal with with equanimity, they will become obstreperous and arrogant and, as a result, oppression and disturbance will prevail everywhere on the earth.
Và Ngài là Đấng ban nước mưa cho đám bầy tôi của Ngài sau khi họ tuyệt vọng trong cầu xin, rồi Ngài trải rộng cơn mưa trên khắp mặt đất. Và Ngài là Đấng Bảo Hộ cho đám bầy tôi của Ngài, Đấng Đáng Ca Tụng trên tất cả mọi việc.
Dialah yang menurunkan hujan kepada hamba-hamba-Nya setelah mereka putus asa dari turunnya hujan dan Dia menyebarkan hujan ini sehingga bumi pun menumbuhkan berbagai tumbuhan. Dialah yang mengatur semua urusan hamba-hamba-Nya dan Dia Maha Terpuji atas segala hal.
On je taj koji svojim robovima daje kišu kada oni izgube nadu da će ona doći i On svukuda po Zemlji kišu rasprostire. On vodi brigu o poslovima robova i On zaslužuju pohvalu u svakom stanju.
Kulları ümitlerini kestikten sonra yağmuru indiren ve bu yağmuru her tarafa yayan ve yeryüzünde bitkileri filizlendiren O'dur. O, kullarının bütün işlerinin yapandır. O, bütün halleriyle övülmeye ve hamt edilmeye layık olandır.
We observe that when a farmer scatters seeds, he also has the power to reap the harvest therefrom. This observation is indicative of the fact that God too can marshall all His dispersed creations and gather them in His Court where the future of humanity will be collectively decided. For the Creator for whom it was possible to create and spread His creations far and wide, why should it be impossible to collect and re-assemble them after death?
Và trong các dấu hiệu chứng tỏ quyền năng và thuyết độc tôn của Allah là việc tạo hóa các tầng trời, trái đất, và những tạo vật đáng kinh ngạc được Ngài trải rộng giữa trời và đất. Và Ngài có toàn quyền tập trung tất cả lại để thưởng phạt khi nào Ngài muốn, Ngài không hề bất lực về điều đó cũng như Ngài đã không bất lực khi tạo hóa tất cả lúc ban đầu.
Parmi les signes indiquant Son pouvoir et Son Unicité, il y a la création des Cieux et de la Terre et les créatures extraordinaires qu’Il y a répandus. Il a certainement le pouvoir de les réunir quand Il le veut pour le Rassemblement et la Rétribution et cela ne Lui est pas impossible, tout comme il ne Lui a pas été impossible de les créer la première fois.
One of the signs of Allah that prove His power and oneness is the creation of the heavens and the creation of the earth, and the wondrous creations that He spread throughout them. He is able to bring them all together for the gathering and recompense whenever He wills. He is not incapable of doing this just as He was not incapable of creating them the first time.
"Dan di antara ayat-ayatNya ialah menciptakan langit dan bumi dan makhluk-makhluk yang melata yang Dia sebarkan pada keduanya. Dan Dia Mahakuasa mengumpulkan semuanya apabila dikehendakiNya." (Asy-Syura: 29).
(29) Maksudnya, di antara bukti-bukti kekuasaanNya yang luar biasa dan bahwa Dia akan menghidupkan kembali orang-orang mati sesudah kematian mereka adalah, ﴾ خَلۡقُ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ ﴿ "mencipta-kan langit dan bumi," dengan begitu sangat besar dan luasnya, yang menunjukkan kepada kekuasaan dan kemahaluasan kerajaanNya, dan termasuk di dalamnya adalah kerapihan dan kekokohan yang menunjukkan hikmahNya, dan berbagai manfaat dan maslahat yang ada pada keduanya yang membuktikan rahmatNya. Dan semua itu menunjukkan bahwa sesungguhnya hanya Dia-lah yang berhak disembah, dan sesungguhnya ketuhanan selain Dia adalah palsu. ﴾ وَمَا بَثَّ فِيهِمَا ﴿ "Dan makhluk-makhluk yang melata yang Dia se-barkan pada keduanya," artinya, Dia menyebarluaskan berbagai jenis binatang melata di langit dan di bumi, yang Dia jadikan sebagai maslahat dan manfaat bagi hamba-hambaNya. ﴾ وَهُوَ عَلَىٰ جَمۡعِهِمۡ ﴿ "Dan Dia, untuk mengumpulkan semuanya." Maksudnya, menghimpun seluruh manusia sesudah mereka untuk perjumpaan di Hari Kiamat, ﴾ إِذَا يَشَآءُ قَدِيرٞ ﴿ "apabila dikehendakiNya benar-benar Mahakuasa," sebab kekuasaan dan kehendakNya memang bisa untuk itu semua. Me-ngenai kepastian terjadinya pengumpulan kembali manusia di Hari Kiamat nanti, itu sangat tergantung kepada berita (informasi) yang benar, dan sesungguhnya sudah diketahui bahwa sangat banyak sekali berita-berita dari para rasul dan dari kitab-kitab suci mereka yang mengabarkan kepastian terjadinya pengumpulan manusia itu.
Kabilang sa mga tanda ni Allāh na nagpapatunay sa kakayahan Niya at kaisahan Niya ang pagkalikha ng mga langit at ang pagkalikha ng lupa at ang ikinalat Niya sa mga ito na mga nilikhang kahanga-hanga. Siya, sa pagtipon sa kanila para sa pagkalap at pagganti kapag niloob Niya, ay May-kakayahan: hindi nagpapawalang-kakayahan sa Kanya iyon kung paanong hindi nagpawalang-kakayahan sa Kanya ang paglikha sa kanila sa unang pagkakataon.
29- Göklerle yerin yaratılışı ve o ikisinde yaydığı her bir canlı, O’nun delillerindendir. O, dilediği zaman onları (diriltip) bir araya toplamaya da kadirdir.
29. Yüce Allah’ın kudretine ve egemenliğinin genişliğine delil olan hususlardan biri de şudur:“Göklerle yerin” büyüklük ve genişlikleri ile birlikte “yaratılışı ve o ikisinde yaydığı her bir canlı” göklerde ve yerde yaydığı ve kullarının maslahat ve menfaati için yaratmış olduğu çeşitli canlılar “O’nun delillerindendir.”O’nun pek büyük kudretine ve ölümden sonra ölüleri dirilteceğine dair delillerdendir.
Göklerin ve yerin sağlam bir şekilde yaratılmış olmaları, O’nun hikmetine delil olduğu gibi; bunlarda bulunan çeşitli fayda ve maslahatlar da O’nun rahmetine delildir. İşte bu da O’nun ibadeti tümüyle hak ettiğini, O’nun dışındaki bütün varlıkların ulûhiyetlerinin ise batıl olduğunu göstermektedir.“O, dilediği zaman onları” Kıyamet günü ölümlerinden sonra hesap yerinde “bir araya toplamaya da kadirdir.” O’nun güç ve kudreti bunu gerçekleştirebilir. Bunun gerçekleşeceği de konu ile ilgili sadık haberlerle sabittir. Bilindiği gibi böyle bir toplamanın gerçekleşeceği hususunda peygamberlerin ve kitaplarının haberleri tevâtür derecesindedir.
Jedan od Allahovih dokaza koji ukazuju na Njegovu snagu i jednoću jeste i stvaranje nebesa i Zemlje, kao i čudna stvorenja koja je po Zemlji rasijao. On je u stanju da ih sve skupi radi obračuna. Njemu to nije nemoguće kao što mu nije nemoguće da ih prvi put stvori.
Uno de los signos de Al-lah, que prueba Su poder y unicidad, es la creación de los cielos y de la Tierra, y las maravillosas criaturas que diseminó en ella. Al-lah es capaz de congregarlos a todos en la resurrección y recompensarlos según sus obras. Nada Le es imposible, tal como no le fue imposible crearlos por primera vez.
Among the Signs of Allah is the Creation of the Heavens and the Earth
وَمِنْ ءَايَـتِهِ
(And among His Ayat) the signs which point to His great might and power,
خَلْقُ السَّمَـوَتِ وَالاٌّرْضِ وَمَا بَثَّ فِيهِمَا
(is the creation of the heavens and the earth, and whatever moving creatures He has dispersed in them both.) means, whatever He has created in them, i.e., in the heavens and the earth.
مِن دَآبَّةٍ
(and whatever moving creatures) this includes the angels, men, Jinn and all the animals with their different shapes, colors, languages, natures, kinds and types. He has distributed them throughout the various regions of the heavens and earth.
وَهُوَ
(And He) means, yet despite all that,
عَلَى جَمْعِهِمْ إِذَا يَشَآءُ قَدِيرٌ
(is Able to assemble them whenever He wills.) means, on the Day of Resurrection, He will gather the first and the last of them, and bring all His creatures together in one place where they will all hear the voice of the caller and all of them will be seen clearly; then He will judge between them with justice and truth.
The Cause of Misfortune is Sin
وَمَآ أَصَـبَكُمْ مِّن مُّصِيبَةٍ فَبِمَا كَسَبَتْ أَيْدِيكُمْ
(And whatever of misfortune befalls you, it is because of what your hands have earned.) means, `whatever disasters happen to you, O mankind, are because of sins that you have committed in the past.'
وَيَعْفُواْ عَن كَثِيرٍ
(And He pardons much.) means, of sins; `He does not punish you for them, rather He forgives you.'
وَلَوْ يُؤَاخِذُ اللَّهُ النَّاسَ بِمَا كَسَبُواْ مَا تَرَكَ عَلَى ظَهْرِهَا مِن دَآبَّةٍ
(And if Allah were to punish men for that which they earned, He would not leave a moving creature on the surface of the earth) (35:45). According to a Sahih Hadith:
«وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ مَا يُصِيبُ الْمُؤْمِنَ مِنْ نَصَبٍ وَلَا وَصَبٍ وَلَا هَمَ وَلَا حَزَنٍ إِلَّا كَفَّرَ اللهُ عَنْهُ بِهَا مِنْ خَطَايَاهُ، حَتْى الشَّوْكَةِ يُشَاكُهَا»
(By the One in Whose Hand is my soul, no believer is stricken with fatigue, exhaustion, worry or grief, but Allah will forgive him for some of his sins thereby -- even a thorn which pricks him.) Imam Ahmad recorded that Mu`awiyah bin Abi Sufyan, may Allah be pleased with him, said, "I heard the Messenger of Allah ﷺ say:
«مَا مِنْ شَيْءٍ يُصِيبُ الْمُؤْمِنَ فِي جَسَدِهِ يُؤْذِيهِ إِلَّا كَفَّرَ اللهُ تَعَالَى عَنْهُ بِهِ مِنْ سَيِّئَاتِه»
(No physical harm befalls a believer, but Allah will expiate for some of his sins because of it.)" Imam Ahmad also recorded that `A'ishah, may Allah be pleased with her, said, "The Messenger of Allah ﷺ said:
«إِذَا كَثُرَتْ ذُنُوبُ الْعَبْدِ وَلَمْ يَكُنْ لَهُ مَا يُكَفِّرُهَا، ابْتَلَاهُ اللهُ تَعَالَى بِالْحَزَنِ لِيُكَفِّرَهَا»
(If a person commits many sins and has nothing that will expiate for them, Allah will test him with some grief that will expiate for them.)"
Gökler ve yeri yaratması ve bunlar içinde çeşitli ilginç canlıları var etmesi Yüce Allah'ın vahdaniyetinin ve kudretinin sonsuz olduğunu gösteren delillerindendir. O, dilediği zaman onları toplamaya ve yaptıklarının karşılığını vermek için haşretmeye gücü yetendir. Nasıl ki, Yüce Allah'ın onları ilk yaratması O'nu aciz bırakmadı, tekrardan yaratması ve bir araya toplaması da aciz bırakmaz.
وَمَا بَثَّ فِيهِمَا مِن (and the creatures He has spread in them - 29). The original lexical meaning of دَابَّةٍ ` dabbah' (used in the text and translated as ` creatures' ) is anything which moves about of its own will; later on this word began to be used for animals. This verse states that Allah Almighty has created many creatures which move about on the earth as well as in the sky. The creatures which move about on the earth are all too visible; the ones which move about in the sky could well be the angels as well, and it is quite possible that there may be some animals in the sky so far unknown to man.
Briefly, in view of the system of the universe, Allah Almighty has not provided every one with wealth and goods in abundance, rather He has distributed them in accordance with the dictates of wisdom. But the good things of universe which are of general benefit have been provided to everyone. Rain, clouds, earth, sky and the creatures therein have all been created for the benefit of human beings, and they all demonstrate the Oneness of Allah. If after all this, anyone suffers any hardship, he should consider it to be due to his own deeds, and he should do a little heart searching, instead of complaining against Allah Ta’ ala.
Di antara tanda-tanda Allah yang menunjukkan kekuasaan-Nya dan keesaan-Nya, yaitu penciptaan langit dan bumi serta apa yang Dia sebarkan pada keduanya dari makhluk-makhluk yang mengagumkan. Dia Mahakuasa untuk mengumpulkan mereka untuk memberi balasan kapan saja Dia kehendaki, tidak susah bagi-Nya untuk melakukan hal itu sebagaimana tidak susah pula bagi-Nya untuk menciptakan mereka pertama kali.
E uno dei Segni di Allāh che mostrano la Sua Potenza e la Sua Unicità è la creazione dei Cieli e della Terra e delle meravigliose creature che vi diffonde. Egli è in grado di radunarli per la Resurrezione e la Retribuzione quando vuole, nulla può impedirglieLo, così come nessuno poté impedirGli di creare la prima volta.
Ang anumang tumama sa inyo, o mga tao, na kasawiang-palad sa mga sarili ninyo o mga ari-arian ninyo ay dahil sa nakamit ng mga kamay ninyo na mga pagsuway. Nagpapalampas si Allāh sa inyo sa marami sa mga iyon kaya hindi Siya naninisi sa inyo.
"Dan apa saja musibah yang menimpa kamu, maka adalah disebabkan oleh perbuatan tanganmu sendiri, dan Allah memaaf-kan sebagian besar. Dan kamu tidak dapat mengalahkan di muka bumi, dan kamu tidak memperoleh seorang pelindung pun dan tidak pula seorang penolong selain Allah." (Asy-Syura: 30-31).
(30) Allah سبحانه وتعالى mengabarkan bahwa apa pun musibah yang menimpa hamba-hambaNya, pada jasad mereka, pada harta atau-pun pada anak-anak mereka dan pada apa saja yang mereka cintai lagi sangat mereka sayangi, adalah akibat dosa-dosa yang mereka lakukan sendiri, dan sesungguhnya yang dimaafkan oleh Allah سبحانه وتعالى lebih banyak dari itu. Sebab, sesungguhnya Allah tidak berbuat zhalim terhadap hamba-hambaNya, akan tetapi diri mereka sen-dirilah yang menzhalimi diri mereka sendiri.
﴾ وَلَوۡ يُؤَاخِذُ ٱللَّهُ ٱلنَّاسَ بِظُلۡمِهِم مَّا تَرَكَ عَلَيۡهَا مِن دَآبَّةٖ وَلَٰكِن يُؤَخِّرُهُمۡ إِلَىٰٓ أَجَلٖ مُّسَمّٗىۖ ﴿
"Jikalau Allah menghukum manusia karena kezhalimannya, niscaya tidak akan ditinggalkanNya di muka bumi sesuatu pun dari makhluk yang melata, tetapi Allah menangguhkan mereka sampai kepada waktu yang ditentukan." (An-Nahl: 61).
(31) Penangguhan hukuman-hukuman bukanlah karena Allah mengabaikan dan bukan pula karena Allah tidak mampu, sebab ﴾ أَنتُم بِمُعۡجِزِينَ فِي ٱلۡأَرۡضِۖ ﴿ "kamu tidak dapat mengalahkan di muka bumi," maksudnya, (kalian tidak mungkin) mengalahkan kuasa Allah terhadap kalian, melainkan kalianlah yang lemah, tidak berdaya di muka bumi ini, kalian tidak bisa menghindar dari apa yang di-lakukan Allah سبحانه وتعالى terhadap kalian, ﴾ وَمَا لَكُم مِّن دُونِ ٱللَّهِ مِن وَلِيّٖ ﴿ "dan kamu tidak memperoleh seorang pelindung pun selain Allah," yang bisa me-lindungi kalian, sehingga kalian mendapat keuntungan-keuntung-an darinya ﴾ وَلَا نَصِيرٖ ﴿ "dan tidak pula seorang penolong" yang dapat menolak marabahaya dari kalian.
30- Başınıza gelen her musibet, kendi ellerinizle kazandıklarınız sebebiyledir. Bununla beraber O, çoğunu da affeder.
31- Siz yeryüzünde (Allah'ı) âciz bırakacak değilsiniz. Sizin Allah’tan başka ne bir dostunuz, ne de bir yardımcınız vardır.
30. Yüce Allah, bize şunu bildirmektedir: Gerek bedenlerinde, gerek mallarında, gerek çoluk çocuklarında, gerek sevdiklerinde ve onlar için değerli olan varlıklarda kulların karşı karşıya kaldıkları her bir musibet, ancak önceden kendi elleri işledikleri kötülükler sebebiyledir. Yüce Allah’ın affedip bağışladıkları ise bundan çok daha fazladır. Şüphesiz Allah, kullara zulmetmez, ama onlar kendi kendilerine zulmederler:“Eğer Allah, kazandıkları sebebi ile insanları cezalandıracak olsa idi, yeryüzünün sırtında dolaşan hiçbir canlı bırakmazdı.”(Fâtır, 35/45)
31. Yüce Allah’ın cezaları ertelemesi bir ihmal manasına gelmediği gibi ceza vermekten yana bir acizlikten dolayı da değildir. “Siz yeryüzünde” Allah’ın üstünüzde hakim olan kudretini “âciz bırakacak değilsiniz.”Aksine sizler, yeryüzünde âciz kimselersiniz. Allah’ın hakkınızda uygulamak istediği hükümlerine karşı koyamazsınız.“Sizin Allah’tan başka” işlerinizi üstlenecek ve böylelikle faydanıza olan şeyleri sizin için gerçekleştirecek “ne bir dostunuz ne de” size gelecek zararları önleyebilecek “bir yardımcınız vardır.”
-Ey insanlar!- Nefislerinize veya mallarınıza gelen her musibet, sizin kendi elleriniz ile elde ettiğiniz günahların yüzündendir. Böyle olduğu halde Yüce Allah, çoğunu affeder ve sizi sorumlu tutmaz.
Apa saja yang menimpa kalian -wahai manusia- baik musibah pada diri atau harta kalian maka itu adalah disebabkan oleh perbuatan maksiat dari tangan kalian sendiri, sedangkan Allah memaafkan banyak dari kesalahan-kesalahan kalian dan tidak menghukum kalian karenanya.
Ô gens, tout malheur qui atteint vos personnes ou vos biens a pour origine les péchés que vos mains ont commis. Et Allah pardonne beaucoup d’autres de vos péchés et ne vous en tient pas rigueur.
Và những điều bất hạnh xảy ra với các ngươi - hỡi nhân loại - gây thiệt hại cho chính bản thân hoặc tài sản của các ngươi là do đôi bàn tay tội lỗi của các ngươi tạo ra đó. Trong khi đó Ngài đã bỏ qua cho các ngươi rất nhiều lần không tính sổ với các ngươi.
Whatever difficulty afflicts you, O people, in yourselves and your wealth it is because of the sins that your hands earned. Allah overlooks many of them and does not take you to task for them.
Nesreća koja vas, o ljudi, zadesi u vašim životima i imetku je zbog grijeha koje ruke vaše čine, a mnogo toga Allah i oprosti i ne kažnjava vas zbog toga.
¡Pueblo! Cualquiera sea la dificultad que los aflija, a ustedes mismos y su riqueza, es a causa de los pecados que sus manos cometieron, a pesar de que Al-lah perdona y no tiene en cuenta a muchos de ellos.
وَمَا أَصَابَكُم مِّن مُّصِيبَةٍ فَبِمَا كَسَبَتْ أَيْدِيكُمْ وَيَعْفُو عَن كَثِيرٍ (And whatever hardship befalls you is because of what your own hands have committed, while He overlooks many [ of your faults ].... 42:30) means exactly the same. Sayyidna Hasan ؓ has narrated that when this verse was revealed, the Holy Prophet ﷺ said "I swear by the Being Who holds my life, that anyone who gets scratched by a piece of wood, or his nerve shivers or his step falters is all due to his sins, and Allah Ta’ ala does not punish for every sin, rather the number of sins He overlooks far exceeds those for which any punishment is given." Maulana Ashraf Ali Thanavi (رح) has stated that just as the physical hardships and tortures befall due to sins, the inner ailments are also caused by sins. One sin committed by a person becomes the cause for getting involved in other sins. Hafiz Ibn Qayyim has written in his book Ad-Dawa-'ush- Shafi that one prompt punishment of a sin is that one gets involved in other sins; similarly the prompt reward of a virtuous deed is that it attracts another virtue. Baidawi and others have stated that this verse is specifically meant for those people who are likely to commit sins. The hardships and the troubles that befall prophets who are innocent of sins, children who have not reached the age of puberty and mad persons, who do not commit any sin, are not covered by this verse. There are other reasons for them, for example, they are upgraded in their rewards. And in reality a man cannot fathom the depths of wisdom behind them. (Allah knows best).
It is proved from some narrations of Hadith, as reproduced by Hakim in Mustadrak and by Baghawi on the authority of Sayyidna ` Ali ؓ that those sins for which punishment is given in this world are forgiven for Muslims in the Hereafter. (Mazhari)
E le disgrazie che vi hanno afflitto, o gente, per quanto riguarda voi stessi e i vostri beni, è a causa dei peccati che avete commesso con le vostre mani; Allāh perdona molte di queste cose e non vi rimprovera per esse.
The present world has been created and made subject to the law of cause and effect. So, if an individual is beset by adversity, it is clearly due to his own shortcomings. However, it sometimes happens that a man commits a sin, yet remains unaffected by its baneful outcome. All these events happen in the world in order that man should learn a lesson from them. When he sees that whatever people receive is commensurate with their deeds, he should infer that, in the Hereafter also, everybody will be rewarded according to his deeds. Similarly, when he sees that somebody has been guilty of a lapse, yet goes unpunished, he should learn the lesson that God is Merciful and Gracious, and that if a man turns towards Him, He, in His Mercy, will save him from the consequences of his shortcomings. If a man’s Faith is deep, he comes to the point of discerning a picture of the Hereafter in the events of this world.
Kalian tidak akan mampu untuk menyelamatkan diri dari Tuhan kalian jika Dia ingin menghukum kalian dan tidaklah kalian mempunyai pelindung yang mampu melindungi urusan kalian selain Dia, tidak pula kalian mempunyai penolong yang mampu mengangkat siksa dari diri kalian jika Allah menghendaki untuk menyiksa kalian.
Rabbiniz sizi cezalandırmak istediğinde O'nun cezasından kaçarak kurtulamazsınız. O'ndan başka sizin işlerinizi üstlenecek ne bir dostunuz, ne de sizi azaplandırmak istediğinde üzerinizden azabı kaldıracak bir yardımcınız vardır.
Và các ngươi hoàn toàn bất lực thoát khỏi khỏi sự trừng phạt của Thượng Đế các ngươi khi Ngài đã muốn trừng phạt như vậy, và các ngươi sẽ không tìm được vị bảo hộ nào ngoài Ngài và cũng không có vị cứu tinh nào có thể cứu giúp các ngươi thoát khỏi hình phạt khi Ngài đã muốn điều đó cho các ngươi.
No pueden salvarse de su Señor huyendo si Él quiere castigarlos. Nadie fuera de Él puede hacerse cargo de sus asuntos, nadie puede socorrerlos y quitándoles el castigo si Él quiere castigarlos.
Kayo ay hindi mga makakaya ng kaligtasan mula sa Panginoon ninyo sa pagtakas kapag nagnais Siya ng pagpaparusa sa inyo. Walang ukol sa inyo bukod pa sa Kanya na isang katangkilik na tatangkilik sa mga pumapatungkol sa inyo ni isang mapag-adya na papawi sa inyo ng pagdurusa kung nagnais Siya nito sa inyo.
You are not able to save yourselves from your Lord by running away when He wants to punish you. You do not have anyone besides Him to take charge of your affairs nor anyone to help you by removing the punishment if He intends it for you.
E non potreste sfuggire al vostro Dio se Egli volesse punirvi, e non avete, all'infuori di lui, un tutore che curi i vostri affari né un sostenitore che vi protegga dalla punizione, se Egli volesse punirvi.
Vi niste u stanju da pobjegnete ako vas vaš Gospodar bude htio kazniti, vi mimo Njega nemate nekoga ko se brine o vašim stvarima i ko bi od vas otklonio kaznu ako je On bude želio spustiti.
S’Il voulait vous punir, vous ne pourriez échapper à votre Seigneur et Il n’existe pas d’allié se chargeant de vous soutenir ni de secoureur capable de vous soustraire à Son châtiment, si Allah décidait de vous châtier.
Ships are also among the Signs of Allah
Allah tells us that another sign of His great power and dominion is the fact that He has subjugated the sea so that ships may sail in it by His command, so they sail in the sea like mountains. This was the view of Mujahid, Al-Hasan, As-Suddi and Ad-Dahhak. In other words, these ships on the sea are like mountains on land.
إِن يَشَأْ يُسْكِنِ الرِّيحَ
(If He wills, He causes the wind to cease,) means, the winds that cause the ships to travel on the sea. If He willed, He could cause the winds to cease, then the ships would not move and would remain still, neither coming nor going, staying where they are on the surface of the water.
إِنَّ فِى ذلِكَ لآيَـتٍ لِّكُلِّ صَبَّارٍ
(Verily, in this are signs for everyone patient) means, who is patient in the face of adversity
شَكُورٍ
(and grateful.) means, in the fact that Allah has subjugated the sea and He sends as much wind as they need in order to travel, there are signs of His blessings to His creation for everyone who is patient, i.e., at times of difficulty, and grateful, i.e., at times of ease.
أَوْ يُوبِقْهُنَّ بِمَا كَسَبُوا
(Or He may destroy them because of that which their (people) have earned. ) means, if He wills, He may destroy the ships and drown them, because of the sins of the people on board.
وَيَعْفُ عَن كَثِيرٍ
(And He pardons much.) means, of their sins; if He were to punish them for all of their sins, He would destroy everyone who sails on the sea. Some of the scholars interpreted the Ayah
أَوْ يُوبِقْهُنَّ بِمَا كَسَبُوا
(Or He may destroy them because of that which their (people) have earned.) as meaning, if He willed, He could send the wind to blow fiercely so that it would take the ships and divert them from their courses, driving them to the right or the left, so that they would be lost and would not be able to follow their intended path. This interpretation also includes the idea of their being destroyed. This also fits the first meaning, which is that if Allah willed, He could cause the wind to cease, in which case the ships would stop moving, or He could make the wind fierce, in which case the ships would be lost and destroyed. But by His grace and mercy, He sends the wind according to their needs, just as He sends rain that is sufficient. If He sent too much rain, it would destroy their houses, and if He sent too little, their crops and fruits would not grow. In the case of lands such as Egypt, He sends water from another land, because they do not need rain; if rain were to fall upon them, it would destroy their houses and cause walls to collapse.
وَيَعْلَمَ الَّذِينَ يُجَـدِلُونَ فِى ءَايَـتِنَا مَا لَهُمْ مِّن مَّحِيصٍ
(And those who dispute as regards Our Ayat may know that there is no place of refuge for them. ) means, they have no means of escape from Our torment and vengeance, for they are subdued by Our power.
Và trong những dấu hiệu của Allah chứng minh quyền năng và thuyết độc tôn của Ngài là duy chuyển các tàu thuyền lưu thông trên biển như những quả núi khổng lồ.
"Dan di antara tanda-tandaNya ialah kapal-kapal di laut seperti gunung-gunung. Jika Dia menghendaki, Dia akan menenang-kan angin, maka jadilah kapal-kapal itu terhenti di permukaannya. Sesungguhnya pada yang demikian itu terdapat tanda-tandaNya bagi setiap orang yang banyak bersabar dan banyak bersyukur, atau kapal-kapal itu dibinasakanNya karena perbuatan mereka atau Dia memberi maaf sebagian besar. Dan supaya orang-orang yang membantah ayat-ayat Kami mengetahui bahwa mereka se-kali-kali tidak akan memperoleh jalan keluar." (Asy-Syura: 32-35).
(32) Di antara bukti-bukti rahmat (kasih sayang)Nya dan perhatianNya terhadap hamba-hambaNya, ﴾ ٱلۡجَوَارِ فِي ٱلۡبَحۡرِ ﴿ "ialah kapal-kapal di laut," berupa bahtera-bahtera dan berbagai kapal motor dan kapal layar yang karena sangat besarnya ﴾ كَٱلۡأَعۡلَٰمِ ﴿ "seperti gunung-gunung," yakni gunung-gunung besar. Dan Allah-lah yang telah menundukkan lautan yang berkecamuk itu untuknya dan men-jaganya dari gempuran gelombang. Dia menjadikannya mampu membawa kalian dan membawa berbagai barang yang sangat ba-nyak milik kalian menuju negeri-negeri dan penjuru-penjuru nan jauh di sana, dan Dia menundukkan pula untuk berbagai sebab (fasilitas) yang mempermudah semua itu.
(33-34) Kemudian Allah menyinggung sebab-sebab (fasi-litas-fasilitas) tersebut dengan FirmanNya, ﴾ إِن يَشَأۡ يُسۡكِنِ ٱلرِّيحَ ﴿ "Jika Dia menghendaki, Dia akan menenangkan angin," yang dijadikan oleh Allah sebagai sebab yang membuatnya bisa berjalan, ﴾ فَيَظۡلَلۡنَ ﴿ "maka jadilah," yakni, kapal-kapal itu ﴾ رَوَاكِدَ ﴿ "terhenti" di permukaan lautan, tidak bisa maju dan tidak bisa mundur. Ini tidak menjadi batal karena adanya kapal-kapal motor, sebab di antara syaratnya untuk bisa berangkat adalah adanya angin. Dan jika Allah سبحانه وتعالى meng-hendaki, niscaya Dia membinasakan kapal-kapal tersebut karena perbuatan para penumpangnya. Maksudnya, Allah menenggelam-kannya di dalam lautan dan menghancurkannya. Namun Allah masih berlaku lembut dan memaafkan kebanyakan (perbuatan mereka. Pent).
﴾ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَٰتٖ لِّكُلِّ صَبَّارٖ شَكُورٍ ﴿ "Sesungguhnya pada yang demikian itu terdapat tanda-tandaNya bagi setiap orang yang banyak bersabar dan banyak bersyukur," maksudnya, sangat penyabar terhadap hal-hal yang tidak disuka oleh jiwanya dan menyusahkannya sehingga ia tidak menyukainya, seperti kesusahan dalam menjalankan ketaatan atau dalam menolak bujukan untuk berbuat maksiat, atau untuk menghentikan jiwanya bersikap murka di saat ditimpa musibah. Dan suka berterima kasih di waktu senang dan di saat menerima berbagai nikmat, dia mengakui karunia Tuhannya, ia tunduk patuh kepadaNya dan menggunakannya dalam rangka mencari keridha-anNya. Itulah orang yang akan dapat banyak mengambil manfaat dari ayat-ayat Allah. Adapun orang yang tidak mempunyai kesa-baran dan tidak mempunyai rasa syukur terhadap nikmat-nikmat Allah, maka ia pasti berpaling atau bersikap keras kepala, tidak mau mengambil pelajaran dari ayat-ayat Allah.
(35) Kemudian Allah سبحانه وتعالى berfirman, ﴾ وَيَعۡلَمَ ٱلَّذِينَ يُجَٰدِلُونَ فِيٓ ءَايَٰتِنَا ﴿ "Dan supaya orang-orang yang membantah ayat-ayat Kami mengetahui," untuk membatalkannya (merusaknya) dengan kebatilan mereka, ﴾ مَا لَهُم مِّن مَّحِيصٖ ﴿ "bahwa mereka sekali-kali tidak akan memperoleh jalan keluar," artinya, tidak ada yang bisa menyelamatkan mereka dari siksa yang menimpa mereka.
From among His signs that prove His power and oneness, are the ships sailing the ocean like mountains in their height and elevation.
32- Denizde dağlar gibi akıp giden gemiler de O’nun âyetlerindendir.
33- O, dilerse rüzgarı durdurur da o gemiler denizin üstünde hareketsiz kalırlar. Hiç şüphesiz bunda çok sabreden ve çok şükreden herkes için deliller vardır.
34- Yahut da (dilese yolcuların) kazandıkları (günahlar) sebebiyle o gemileri (batırıp) helâk eder. Ama birçoğunu affeder (de kurtarır).
35- Böylece âyetlerimiz hakkında tartışanlar, kendileri için kaçacak bir yer olmadığını bilsinler.
32. O’nun rahmetinin ve kullarına inâyetinin delillerinden birisi de buharlı ve yelkenli gemiler olup büyüklükleri dolayısı ile “denizde dağlar gibi akıp giden gemiler”dir. Yüce Allah, bu gemilere büyük denizleri amade kılmış ve onları birbirinin ardı sıra gelen dalgalara karşı korumuştur. Bu gemilerin sizleri ve pek çok yük ve eşyanızı oldukça uzak bölgelere ve ülkelere taşımasını sağlamış, bu konuda yardımcı olabilecek türden sebepleri de bu konuda tedarik etmiştir.
Daha sonra Yüce Allah şu buyrukları ile bu sebeplere dikkatimizi çekmektedir:
33-34. “O, dilerse” gemilerin akıp gitmesine sebep kıldığı “rüzgarı durdurur da” çeşitli türleri ile “gemiler” denizin “üstünde hareketsiz kalırlar.”Ne ileri gider, ne de geri dönebilirlerdi. Buharlı gemilerin varlığı bununla çelişmemektedir. Çünkü onların gidişleri için de rüzgarın varlığı şarttır.
Yüce Allah, dileyecek olursa bu gemileri yolcularının işledikleri sebebi ile suda batırıp yok edebilir. Ancak O, kullarının günahlarını cezalandırmayı erteler ve günahları çokça affeder.“Hiç şüphesiz bunda çok sabreden” nefsinin hoşlanmadığı ve ona ağır gelen şeylere karşı katlanan, onu itaatin zorluklarına ve günahlara çağıran davetçilere karşı direnmeye sevkeden, musibetler esnasında da nefsini öfkelenmekten alıkoyan “ve çok şükreden” rahatlık zamanlarında ve nimet içinde bulunduğu hallerde Rabbinin nimetlerini itiraf ederek O’na itaat ile boyun eğen, bu nimetleri O’nu razı edecek hususlarda kullanan “herkes için deliller vardır.”
İşte Allah’ın âyetlerinden/delillerinden gereği gibi yararlananlar bunlardır. Sabretmeyen, Allah’ın nimetlerine karşı şükretmeyen kimse ise O’nun âyetlerinden yüz çeviren yahut onlara karşı inatlaşan ve âyetlerden gereği gibi yararlanamayan bir kimse demektir.
Daha sonra Yüce Allah şöyle buyurmaktadır:
35. “Böylece âyetlerimiz hakkında” kendi batılları ile onları çürütmeye çalışarak “tartışanlar, kendileri için kaçacak” başlarına gelen ceza ve musibetten kendilerini kurtaracak “bir yer olmadığını bilsinler.”
Kabilang sa mga tanda ni Allāh na nagpapatunay sa kakayahan Niya at kaisahan Niya ang mga daong na naglalayag sa dagat, tulad ng mga bundok sa pagkaangat ng mga ito at kataasan ng mga ito.
Parmi les signes indiquant le pouvoir et l’Unicité d’Allah, il y a les navires qui se déplacent sur la mer et qui sont aussi hauts et immenses que certaines montagnes.
Uno dei Segni di Allāh che mostrano la Sua Potenza e la Sua Unicità sono le navi che solcano il mare, alte e torreggianti come montagne.
I među znakovima Allahovim koji ukazuju na Njegovu moć i jednoću su i lađe nalik na brda po svojoj visini, koje morem plove.
Di antara ayat-ayat Allah yang menunjukkan kekuasaan-Nya dan keesaan-Nya adalah kapal-kapal yang berlayar di laut seperti gunung-gunung dalam hal ketinggian dan penampakannya.
Entre los signos que prueban Su poder y unicidad, se encuentran los barcos que surcan el océano como montañas en su altura y elevación.
Denizde yükseklik ve yücelik bakımından dağlar gibi olan gemilerin akıp gitmesi Allah'ın kudretinin, birliğinin ve vahdaniyetinin delillerindendir.
Ako bi Allah želio da smiri vjetar koji ih pomjera, On bi to učinio, pa bi one stajale na moru bez pomjeranja. Stvaranje lađi i potčinjavanje vjetra su znakovi koji jasno ukazuju na Allahovu moć svakom onome ko trpi nedaće i iskušenja i ko je zahvalan na Allahovim blagodatima.
Kung loloobin ni Allāh ang pagpapatahan ng mga hangin na nagpapausad sa mga daong ay magpapatahan Siya sa mga iyon para manatili ang mga iyon na mga nakatigil sa dagat, na hindi gumagalaw – tunay na sa nabanggit na iyon na paglikha sa mga daong at pagpapasilbi sa mga hangin ay talagang may mga katunayang maliwanag sa kakayahan ni Allāh para sa bawat palatiis sa pagsubok at mga pagsusulit, mapagpasalamat sa mga biyaya ni Allāh sa kanya –
Nếu muốn Allah đã làm ngưng những cơn gió để cho thuyền buồm đứng yên bất động, không thể di chuyển trên biển. Quả thật, việc tạo hóa thuyền buồm và việc lợi dụng sức gió để lưu thông thuyền buồm được nhắc đến là bằng chứng rõ ràng cho thấy quyền năng của Allah cho những ai biết kiên nhận trước thử thách và tai ương, biết tạ ơn trước ân huệ mà Allah đã ban cho người đó.
In verità, se Allāh volesse calmare il vento che li fa navigare, lo avrebbe calmato, e in tal modo li avrebbe fatti bloccare in mare, senza potersi muovere. In verità, ciò che è stato menzionato riguardo la creazione delle navi e l'asservimento dei venti è una prova evidente della Potenza di Allāh rivolta a ogni persona che sopporta le disgrazie e le tentazioni e che è riconoscente per le grazie di Allāh nei suoi confronti.
Si Allah avait voulu faire cesser le vent qui déplace ces bateaux, Il l’aurait fait cesser et ils resteraient alors immobiles, incapables d’avancer. La création des bateaux et la mise à disposition du vent sont des preuves claires du pouvoir d'Allah, adressées à toute personne endurante dans les malheurs et les épreuves et reconnaissantes envers Allah pour Ses bienfaits.
Yüce Allah, gemileri denizin üzerinde yüzdüren rüzgârları durdurmak isterse durdurur. Böylece denizde hareket etmeden durup sabit kalırlar. Şüphesiz gemilerin yaratılması ve rüzgârların da onları hareket ettirmeleriyle görevlendirilmesinde ve başına gelen bela ve sıkıntılara sabredip Allah'ın kendisine verdiği nimetlere şükreden herkes için Yüce Allah'ın kudretine apaçık deliller vardır.
If Allah wished to make the wind that moves them still He would have done so, and they will remain fixed on the ocean motionless. In that which has been mentioned about the creation of ships and the subjugation of the winds there are clear signs of Allah’s power for every person who is patient in difficulty and trials, and who is grateful for Allah’s favours to him.
Si Al-lah deseara calmar al viento que los mueve así lo hubiera hecho, y permanecerían inmóviles en el océano. La creación de los barcos y el sometimiento de los vientos, presentan signos claros del poder de Al-lah para cada individuo que es paciente en las dificultades y las pruebas, y que está agradecido por los favores de Al-lah hacia él.
Jikalau Allah berkehendak untuk menenangkan angin yang menjalankan kapal-kapal itu niscaya Allah menenangkannya sehingga kapal-kapal itu tetap diam di laut dan tidak bergerak. Sesungguhnya di dalam hal-hal yang disebutkan itu berupa penciptaan kapal-kapal dan pergerakan angin terdapat bukti-bukti yang nyata atas kekuasaan Allah bagi orang yang banyak bersabar atas cobaan yang menimpanya dan banyak bersyukur atas nikmat Allah untuknya.
Ili, ako On Uzvišeni želi da uništi te lađe tako što pošalje jake vjetrove na njih, On to može učiniti zbog grijeha koje ljudi rade, a On neke od tih grijeha i prašta pa za njih ne kažnjava.
Bütün noksanlıklardan münezzeh olan Yüce Allah, o gemileri helak etmek isterse fırtınalı rüzgâr göndererek insanların kazandıkları günahlar sebebi ile onları helak eder. Kullarının bir çok günahlarını da affeder ve onları günahları sebebi ile de cezalandırmaz.
Or if Allah, (may He be glorified), willed to destroy those ships by sending gale-force winds, He would have done so on account of the sins that people earn. He overlooks many of the sins of His servants and does not punish them for those.
Atau jikalau Allah -Subḥānahu- berkehendak untuk menghancurkan kapal-kapal itu dengan mengirimkan angin topan kepadanya niscaya Allah menghancurkannya karena dosa-dosa yang dilakukan oleh manusia, tetapi Allah memaafkan banyak dari dosa hamba-hamba-Nya sehingga Dia tidak menyiksa mereka walaupun dosa mereka banyak.
Ou encore, si Allah avait voulu anéantir ces bateaux en envoyant dessus des vents tempétueux, Il le ferait en guise de punition pour les péchés que les gens commettent, même s’il pardonne nombre des péchés de Ses serviteurs et ne leur en tient pas rigueur.
Si Al-lah hubiera querido destruir esos barcos enviando vientos huracanados, lo habría hecho a causa de los pecados que la gente comete. Pero Él perdona muchos de los pecados de Sus siervos y no los castiga por ellos.
Oppure, se Egli, gloria Sua, volesse, distruggerebbe quelle navi, invierebbe una tempesta, a causa dei peccati commessi dalla gente; tuttavia, Egli, gloria Sua, perdona molti peccati dei Suoi sudditi e non li punisce per essi.
o kung loloobin Niya – kaluwalhatian sa Kanya – ang pagpapahamak sa mga daong na iyon sa pamamagitan ng pagpapadala ng mga hanging uunos sa mga iyon ay makapagpapahamak Siya sa mga iyon dahilan sa nakamit ng mga tao na kasalanan, at magpapalampas naman Siya sa marami sa mga pagkakasala ng mga lingkod Niya kaya hindi Siya magpaparusa sa kanila dahil sa mga ito,
Hoặc nếu muốn là Đấng Hiển Vinh đã hủy diệt những chiếc tàu thuyền đó bằng cách đưa trận cuồng phong đến nhấn chìm chúng với lý do tội lỗi mà con người đã làm nên. Tuy nhiên Ngài đã bỏ qua rất nhiều lỗi lầm của đám bầy tôi của Ngài nên Ngài không trừng phạt họ.
When those ships are destroyed by sending gale-force winds, those who dispute in respect of Allah’s signs, in order to refute them, will know that they have no escape from destruction. Then they will only call on Allah and leave those besides Him.
Lorsque ces bateaux sont détruits, ceux qui polémiquent au sujet des signes d’Allah afin de les invalider comprennent qu’ils ne pourront pas échapper à l'anéantissement. Ils se mettent alors à invoquer Allah Seul et se détournent de ceux qu’ils Lui associaient.
Và Ngài biết rõ vị trí khi mà những chiếc thuyền buồm đó bị hủy diệt bởi trận cuồng phong đối với những ai hay tranh cãi về các dấu hiệu của Allah hầu dập tắt Nó thì họ sẽ không thoát khỏi sự hủy diệt. Thế nên các ngươi chỉ được cầu xin Allah mà thôi, và từ bỏ kẻ thù của Ngài.
Man sails his ships on the seas and flies his aircraft in the sky. This has become possible because God has made the laws of nature favourable to us. Had this not been so, neither would our boats have been able to sail the seas nor our planes been able to fly in the air. Every event in life has a lesson for man in it. But if man is to derive food for thought from events, it is necessary for him to have patience and adopt a grateful attitude. One has to face many vicissitudes in life. In times of trouble, man has to rise above his circumstances, so that he may see things from different angles. And this is not possible unless one possesses the quality of patience. Similarly, in times of plenty, it is necessary for man to consider whatever he receives, apparently as a result of his own efforts, to be really the bounty of God, and this can be done only by one who has developed in himself that high degree of consciousness which is known as gratitude. When in an event divine guidance is made manifest, and even then man does not accept it and tries to impute a different meaning to it, this in fact amounts to ‘raising disputes over God’s signs.’ Those who do so are arrogant in the eyes of God. Such arrogant, rebellious people cannot receive God’s blessing in the Hereafter.
O gemilerin gönderilen fırtınalı rüzgâr ile helak edildiği zaman Allah'ın ayetlerini iptal etmek için mücadele edenlerin kendileri için helak olmaktan kaçıp kurtulacakları hiçbir sığınaklarının olmadığını anlarlar. Allah'tan başkasına yalvarıp dua etmemeleri gerektiğini ve O'ndan başkalarını da bırakıp, terk etmeleri gerektiğini anlarlar.
at [upang] makaalam, sa sandali ng pagpapahamak sa mga daong na iyon sa pamamagitan ng pagpapadala ng mga hanging umuunos, ang mga nakikipagtalo hinggil sa mga tanda ni Allāh para magpabula sa mga ito, na walang ukol sa kanila na anumang matatakasan palayo sa kapahamakan kaya hindi sila dadalangin malibang kay Allāh at mag-iiwan sila ng sinumang iba pa sa Kanya.
Cuando algunos barcos son destruidos por fuertes vientos y huracanes, aquellos que disputan con respecto a los signos de Al-lah con el propósito de refutarlos, y se dan cuenta de que no tienen escapatoria, entonces invocan solo a Al-lah y dejan de lado a los ídolos a los que adoraban.
Dan orang-orang yang membantah ayat-ayat Allah karena ingin membatalkannya ketika mereka mengetahui bahwa saat terjadi penghancuran kapal-kapal itu dengan mengirimkan angin topan atas mereka, mereka tidak mempunyai tempat untuk lari dari kehancuran, sehingga mereka tidak menyeru kecuali kepada Allah dan meniggalkan lain-Nya.
E, nel momento in cui distruggerà le navi inviando loro una tempesta, coloro che dibattono sui versetti di Allāh allo scopo di invalidarli sapranno di non avere scampo dalla distruzione e invocheranno Allāh solo, abbandonando ogni altro.
da bi, prilikom propasti tih lađa koje budu uništene vjetrovima, oni koji raspravljaju o ajetima i znakovima Našim, negirajući ih, znali da nemaju utočišta gdje bi mogli od propasti pobjeći. Zato, ne molite se nikome pored Allaha i napustite obožavanje svega osim Njega.
-Ey insanlar!- Size mal veya şöhret, mevki veya evlat ne verildiyse hepsi bu dünya hayatının geçimliğidir. O ise çabuk geçer ve kesiktir. Devamlı ve kalıcı olan nimetler ise, Allah'a ve resullerine iman edenler ve bütün işlerinde yalnız Rablerine itimat edenler için Yüce Allah'ın cennette hazırlamış olduğu nimetlerdir.
Kaya ang ibinigay sa inyo, O mga tao, na yaman o impluwensiya o anak ay natatamasa sa buhay na pangmundo. Ito ay maglalaho, mapuputol. Ang kaginhawahang mamamalagi ay ang kaginhawahan sa Paraiso na inihanda ni Allāh para sa mga sumampalataya kay Allāh at sa mga sugo Niya at sa Panginoon nila lamang ay sumasandal sa lahat ng mga pumapatungkol sa kanila.
The wealth, fame and children that you have been given, O people, is the enjoyment of this worldly life which will vanish and come to an end. The everlasting bliss is the bliss of Paradise that Allah has prepared for those who have faith in Allah and His messengers and who rely on him alone in all their matters.
O gente, le ricchezze, l'autorità e i figli che vi sono stati concessi sono godimenti effimeri della vita, mentre la beatitudine eterna è la beatitudine del Paradiso, che Allāh ha preparato per coloro che hanno creduto in Allāh e nei Suoi Messaggeri e che si affidano solo al loro Dio in tutte le loro questioni.
Ô gens, la richesse, le prestige et la progéniture que l’on vous donne ne sont que des jouissances éphémères de cette vie ici-bas, tandis que les délices éternels sont ceux du Paradis qu’Allah réserve à ceux qui croient en Lui et en Ses messagers et ne s’en remettent qu’à leur Seigneur dans toutes leurs affaires.
The Attributes of Those Who deserve that which is with Allah
Here Allah points out the insignificance of this worldly life and its transient adornments and luxuries.
فَمَآ أُوتِيتُمْ مِّن شَىْءٍ فَمَتَـعُ الْحَيَوةِ الدُّنْيَا
(So whatever you have been given is but (a passing) enjoyment for this worldly life.) means, no matter what you achieve and amass, do not be deceived by it, for it is only the enjoyment of this life, which is the lower, transient realm that will undoubtedly come to an end.
وَمَا عِندَ اللَّهِ خَيْرٌ وَأَبْقَى
(but that which is with Allah is better and more lasting) means, the reward of Allah is better than this world, and it will last forever, so do not give preference to that which is transient over that which is lasting. Allah says:
لِلَّذِينَ ءَامَنُواْ
(for those who believe) means, for those who are patient in forgoing the pleasures of this world,
وَعَلَى رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُونَ
(and put their trust in their Lord.) means, so that He will help them to be patient in doing what is obligatory and avoiding what is forbidden. Then Allah says:
وَالَّذِينَ يَجْتَنِبُونَ كَبَـئِرَ الإِثْمِ وَالْفَوَحِشَ
(And those who shun the greater sins, and Al-Fawahish,) We have already discussed sin and Al-Fawahish in Surat Al-A`raf.
وَإِذَا مَا غَضِبُواْ هُمْ يَغْفِرُونَ
(and when they are angry, they forgive.) means, their nature dictates that they should forgive people and be tolerant. Vengeance is not in their nature. It was reported in the Sahih that the Messenger of Allah ﷺ never took revenge for his own sake, only when the sacred Laws of Allah were violated.
وَالَّذِينَ اسْتَجَابُواْ لِرَبِّهِمْ
(And those who answer the Call of their Lord,) means, they follow His Messenger and obey His commands and avoid that which He has prohibited.
وَأَقَامُواْ الصَّلَوةَ
(and perform As-Salah) -- which is the greatest act of worship of Allah, may He be glorified.
وَأَمْرُهُمْ شُورَى بَيْنَهُمْ
(and who (conduct) their affairs by mutual consultation,) means, they do not make a decision without consulting one another on the matter so that they can help one another by sharing their ideas concerning issues such as wars and other matters. This is like the Ayah:
وَشَاوِرْهُمْ فِى الاٌّمْرِ
(and consult them in the affairs) (3:159). The Prophet used to consult with them concerning wars and other matters, so that they would feel confidant. When `Umar bin Al-Khattab, may Allah be pleased with him, was dying, after he had been stabbed, he entrusted the choice of the next Khalifah to six people who were to be consulted. They were `Uthman, `Ali, Talhah, Az-Zubayr, Sa`id and `Abdur-Rahman bin `Awf, may Allah be pleased with them all. Then all of the Companions, may Allah be pleased with them, agreed to appoint `Uthman as their leader.
وَمِمَّا رَزَقْنَـهُمْ يُنفِقُونَ
(and who spend of what We have bestowed on them.) this means kindly treating the creation of Allah, starting with those who are closest, then the next closest, and so on.
وَالَّذِينَ إِذَآ أَصَابَهُمُ الْبَغْىُ هُمْ يَنتَصِرُونَ
(And those who, when an oppressive wrong is done to them, take revenge.) ameans, they have the strength to take revenge on those who commit aggressive wrong and hostile acts against them. They are not incapable of doing so and they are not helpless; they are able to take revenge against those who transgress against them, even though when they have the power to take revenge, they prefer to forgive, as when Yusuf, peace be upon him, said to his brothers:
لاَ تَثْرَيبَ عَلَيْكُمُ الْيَوْمَ يَغْفِرُ اللَّهُ لَكُمْ
(No reproach on you this day; may Allah forgive you) (12: 92). even though he was in a position to take revenge on them for what they had done to him. The Messenger of Allah ﷺ forgave the eighty people who intended to do him harm during the year of Al-Hudaybiyah, camping by the mountain of At-Tan`im. When he overpowered them, he set them free, even though he was in a position to take revenge on them. He also forgave Ghawrath bin Al-Harith who wanted to kill him and unsheathed his sword while he was sleeping. The Prophet woke up to find him pointing the sword at him. He reproached him angrily and the sword dropped. Then the Messenger of Allah ﷺ picked up the sword and called his Companions He told them what had happened, and he forgave the man. There are many similar Hadiths and reports. And Allah knows best.
Bởi thế, những gì TA ban cho các ngươi - hỡi nhân loại - từ tài sản, danh vọng hoặc con cái thì đó là sự hưởng thụ tạm bợ của đời sống trần gian này, và nó chỉ là sự thoáng qua rồi chóng tàn. Còn ân huệ vĩnh hằng, đó chính là ân huệ Thiên Đàng mà Allah đã chuẩn bị cho những người tin tưởng Allah và tin tưởng các Sứ Giả của Ngài. Và chỉ duy nhất Thượng Đế của họ, họ phó thác tất cả mọi việc.
La riqueza, la fama y los hijos que se les ha concedido son parte de los placeres transitorios de esta vida mundanal, que se desvanecerán y llegarán a su fin indefectiblemente. La dicha eterna es la felicidad del Paraíso que Al-lah ha preparado para aquellos que creen en Al-lah y en Sus mensajeros y que solo confían en Él todos sus asuntos.
Commentary
The above verses state the imperfection and temporary nature of the blessings of this world, as against the perfection and permanence of the blessings of the Hereafter. The most important and major condition for obtaining the heavenly blessings in the Hereafter is faith and belief, without which nobody can get them. However, if in addition to faith, one has taken full care of virtuous deeds as well, then one will get the heavenly blessings right from the beginning, otherwise one would get them after being punished for one's sins and shortcomings. That is why the first condition stated in the above verses is belief referred to by the words, "those who believe". Then those particular deeds have been stated without which, according to the rule, the bounties of the Hereafter will not be obtained from the beginning, but after having been punished for one's sins. The rule is there for application in general, but if Allah Ta’ ala wills, He may forgive all the sins of the greatest of the sinners, and give him the blessings of the Hereafter right from the beginning, He is not subject to any rule or code. Now, let us look at those particular virtues and deeds which have been mentioned with such an importance.
First virtue: عَلَىٰ رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُونَ (and place their trust in Allah - 36,) meaning those who place their trust in Allah, under all circumstances, in all matters; they do not consider anyone else to be the real cause of anything.
Ono što vam je dato, o ljudi, od imetka, položaja i djece, samo je uživanje u životu dunjalučkom koji je prolazan, a vječna blagodat u Džennetu je ona blagodat koju je Allah pripremio za vjernike u Njega i Njegove poslanike i za one koji se na Njega oslanjaju u svim stanjima i poslovima.
Apa yang diberikan kepada kalian -wahai manusia- mulai dari harta, kedudukan, dan anak, maka itu adalah kenikmatan kehidupan dunia semata dan itu akan hilang nan terputus. Adapun kenikmatan yang abadi adalah kenikmatan surga yang disiapkan Allah untuk orang-orang yang beriman kepada Allah dan kepada rasul-rasul-Nya serta bersandar hanya kepada Tuhan mereka dalam setiap urusan mereka.
36- Size verilmiş her ne varsa, dünya hayatının (geçici) menfaatidir. Allah’ın katındakiler ise iman edip yalnızca Rablerine tevekkül edenler için daha hayırlı ve daha kalıcıdır.
37- Onlar, büyük günahlardan ve hayasızlıklardan uzak dururlar. Öfkelendikleri zaman da bağışlarlar.
38- Onlar, Rablerinin çağrısını kabul ederler, namazı dosdoğru kılarlar, işlerini aralarında istişare ile hallederler ve kendilerine verdiğimiz rızıktan infak ederler.
39- Onlar, haksızlığa uğradıkları zaman da yardımlaşarak haklarını alırlar.
36. Bu buyrukla Yüce Allah, dünya hayatına gereğinde fazla rağbet göstermemeyi buna karşılık âhirete yönelmeyi teşvik etmekte ve âhiret nimetlerine ulaştırıcı amelleri söz konusu ederek şöyle buyurmaktadır:“Size verilmiş” mülk, başkanlık, mal, evlat, sağlık ve bedeni afiyet kabilinden “her ne varsa, dünya hayatının (geçici) menfaatidir.”Gelip geçici, tükenmeye mahkûm ve hevesi kursakta kalan bir lezzettir.“Allah’ın katındakiler” pek büyük mükâfat, oldukça değerli ecir ve kalıcı nimetler “ise iman edip yalnızca Rablerine tevekkül edenler için” dünya lezzetlerinden -âhiretle aralarında hayırlılık bakımından herhangi bir kıyas kabul etmeyecek derecede- “daha hayırlı ve daha kalıcıdır.”
Çünkü âhiret nimetlerini gölgelendirecek herhangi bir keder yoktur. O nimetleri kursakta bırakacak bir husus bulunmaz. O nimetleri bırakıp başka bir yere gitmeyi istemek, söz konusu bile olmaz.
Bunca mükâfatın kime ait olacağı hususu da belirtilerek bunların “iman edip yalnızca Rablerine tevekkül edenler” için oldukları bildirilmektedir. Yani imanın zahir ve batın amellerini gerektirecek şekilde doğru bir iman ile birlikte her bir amelin aracı durumunda olan tevekkülü bir arada bulunduranlar bu mükâfata nail olurlar.
Çünkü beraberinde tevekkülün bulunmadığı her bir amel, eksiktir. Tevekkül ise kulun kalbinin, sevdiği şeylerin sağlanması ve hoşlanmadığı hususların bertaraf edilmesi hususunda Yüce Allah’a güvenip dayanmasıdır.
37. “Onlar, büyük günahlardan ve hayasızlıklardan uzak dururlar.” Büyük günahlar ve hayasızlıklar arasında -hepsi de büyük günah olmakla birlikte- şu fark vardır:Hayasızlıklar, zina ve benzeri insan nefsinin işlemek için bir istek ve eğilim duyduğu günahlardır. Büyük günahlar ise bu kabilden olmayanlardır. Bu ayrım, her iki tabirin bir arada zikredildiği hallerde söz konusudur. Bunların her birisi tek başına zikredilecek olursa diğeri de onun kapsamına girer.“Öfkelendikleri zaman da bağışlarlar.” Yani onlar, üstün ahlakî değerleri ve güzel davranışları huy edinmişlerdir. Hilm (kusurları affedip cezalandırmamak) onların karakteri, güzel ahlâk onların tabiatıdır. Bir kimse söylediği sözlerle yahut davranışları ile onları kızdıracak olursa onlar öfkelerini yutarlar ve gereğini yerine getirmezler. Aksine affederler. Kötülük yapana iyilikle, affedip bağışlamakla karşılık verirler.
Bu affedip bağışlama sonucunda da hem kendileri için hem başkaları için pek çok maslahatlar gerçekleşir ve pek çok kötülükler de bertaraf edilir. Nitekim Yüce Allah şöyle buyurmaktadır:“Sen (kötülüğü) en güzel şekliyle uzaklaştır. O zaman seninle kendisi arasında düşmanlık olan kimse, sanki candan bir dost oluverir. Bu (güzel haslete) ancak sabredenler kavuşturulur. Ona ancak (hayırdan) büyük bir paya sahip olanlar kavuşturulur”(Fussilet, 41/34-35)
38. “Onlar, Rablerinin çağrısını kabul ederler.” O’na itaat edip boyun eğerler, çağrısına koşarlar. Onların maksadı, O’nun rızasını elde etmek, amaçları O’na yakın olup kurtuluşa ermektir.
Namaz kılmak ve zekât vermek de Allah’ın çağrısını kabul etmenin bir bölümüdür. Bundan dolayı Yüce Allah, bunların şeref ve faziletlerine delâlet etmek üzere özel olanı genel olana atfetme kabilinden bunları Rablerinin çağrısını kabul etme vasıflarına atfetmişti:“namazı dosdoğru kılarlar” yani zahiri ile batıni ile farzı ile nafilesi ile yerine getirirler. “Kendilerine verdiğimiz rızıktan infak ederler.” Zekât, akraba ve benzerlerine nafakalarını vermek gibi farz harcamaları da bütün insanlara sadaka vermek gibi müstehab harcamaları yaparlar.
Dünyevî ve dinî “işlerini aralarında istişare ile hallederler.” Aralarında ortaklaşa görülmesi gereken ve hepsini ilgilendiren işlerde, kimse kendi görüşünü dayatmaz. Bu davranış onların birlikte oluşlarının, birbirlerini sevip birbirleri ile kaynaşmalarının, birbirlerine samimi olarak bağlanmalarının bir sonucudur.
Akılları itibari ile üstün olduklarından dolayı hakkında fikir yürütmek ve görüş ortaya çıkarmak ihtiyacı bulunan herhangi bir işe el atmak istediklerinde, bu iş için bir araya gelip toplanırlar, biribirlerine danışırlar. O iş hakkında gerekli araştırma ve incelemeleri yaparlar. Nihâyet maslahatın ne yönde olduğunu tespit edecek olurlarsa, hemen bunu değerlendirir ve yerine getirmeye çalışırlar.
Savaş, cihâd, memurların tayini, cephe kumandanlığı, hakimlik ve benzeri görevler için yetkililer tayin etmek, genel olarak dinî meselelerle ilgili araştırmalar yapmak vb. hususlar buna örnektir. Bu gibi hususlar ortak işlerdendir. Bu hususlarda doğruyu açıklığa çıkarmak için araştırma yapmak, Yüce Allah’ın sevdiği işlerdendir ve bu âyet-i kerimenin kapsamına dahildir.
39. “Onlar, haksızlığa uğradıkları zaman” düşmanları tarafından onlara haksızlık yapıldığında “yardımlaşarak haklarını alırlar.” Güçlü ve izzet sahibidirler. İntikam almaktan âciz ve zelil kimseler değildirler.
Yüce Allah, onları iman, Allah’a tevekkül etmek, küçük günahların bağışlanmasına sebep teşkil eden büyük günahlardan ve hayasızlıktan kaçınmak, tam anlamı ile Allah’ın emirlerine bağlanmak, Rablerinin çağrısını kabul etmek, namaz kılmak, çeşitli ihsan ve iyilik yollarında infakta bulunmak, işlerini istişare ile halletmek ve düşmanlarına karşı güçlü olup intikam almakla nitelendirmektedir.
İşte bunlar, mü’minlerin kendilerinde toplamaları gereken kamil özelliklerdir. Onların bu özelliklere sahip olmaları, bunlardan daha alt derecedeki güzel davranışları yerine getirmelerini ve bunların aksinden uzak kalmalarını da gerektirir.
"Maka sesuatu apa pun yang diberikan kepadamu, itu ada-lah kenikmatan hidup di dunia; dan yang ada pada sisi Allah lebih baik dan lebih kekal bagi orang-orang yang beriman, dan hanya kepada Rabb, mereka bertawakal, dan orang-orang yang menjauhi dosa-dosa besar dan perbuatan-perbuatan keji, dan apabila mereka marah, mereka memberi maaf. Dan orang-orang yang menerima seruan Rabbnya dan mendirikan shalat, sedang urusan mereka adalah musyawarah antara mereka; dan mereka menafkahkan sebagian dari rizki yang Kami berikan kepada mereka. Dan orang-orang yang apabila mereka diperlakukan dengan zhalim mereka membela diri." (Asy-Syura: 36-39).
(36) Ini adalah anjuran zuhud terhadap dunia dan rang-sangan untuk mencintai akhirat dan penjelasan tentang amal-amal yang bisa mengantarkan kepadanya, seraya berfirman, ﴾ فَمَآ أُوتِيتُم مِّن شَيۡءٖ ﴿ "Maka sesuatu apa pun yang diberikan kepadamu" berupa kerajaan, kekuasaan, harta kekayaan, anak-anak, kesehatan, dan keselamat-an fisik, ﴾ فَمَتَٰعُ ٱلۡحَيَوٰةِ ٱلدُّنۡيَاۚ ﴿ "itu adalah kenikmatan hidup di dunia," suatu kelezatan yang akan punah dan akan terputus, ﴾ وَمَا عِندَ ٱللَّهِ ﴿ "dan yang ada pada sisi Allah," yaitu pahala yang berlimpah dan balasan yang sangat mulia dan kenikmatan abadi, adalah ﴾ خَيۡرٞ ﴿ "lebih baik," dari kelezatan-kelezatan dunia; suatu perbandingan kebaikan yang jauh di antara keduanya, ﴾ وَأَبۡقَىٰ ﴿ "dan lebih kekal," sebab ia adalah kenikmatan yang tidak ada kesusahannya, tidak ada kekeruhannya, dan tidak ada perpindahan.
Kemudian Dia menjelaskan milik siapa pahala itu, seraya berfirman, ﴾ لِلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَلَىٰ رَبِّهِمۡ يَتَوَكَّلُونَ ﴿ "Bagi orang-orang yang beriman, dan hanya kepada Rabb mereka, mereka bertawakal," maksudnya, me-reka memadukan antara iman yang benar yang melahirkan amal-amal iman yang nampak dan yang tidak tampak, dengan tawakal (sikap berserah diri) yang merupakan alat bagi setiap amal. Sebab, setiap amal (perbuatan) yang tidak disertai tawakal adalah tidak sempurna. Tawakal adalah bersandar kepada Allah dengan hati dalam mencari apa-apa yang dicintai dan menolak apa-apa yang tidak disukai, disertai dengan sikap percaya sepenuhnya kepada Allah سبحانه وتعالى.
(37) ﴾ وَٱلَّذِينَ يَجۡتَنِبُونَ كَبَٰٓئِرَ ٱلۡإِثۡمِ وَٱلۡفَوَٰحِشَ ﴿ "Dan (juga bagi) orang-orang yang menjauhi dosa-dosa besar dan perbuatan-perbuatan keji." Perbeda-an antara dosa-dosa besar dengan perbuatan-perbuatan keji, sekali-pun semuanya merupakan dosa besar, adalah bahwa perbuatan-perbuatan keji adalah dosa-dosa yang sangat besar yang di dalam jiwa terdapat nafsu dorongan untuk melakukannya, seperti zina dan yang serupa dengannya. Sedangkan dosa-dosa besar adalah yang tidak seperti itu. Pengertian ini adalah bila keduanya disebut-kan secara bersamaan. Adapun kalau masing-masing disebutkan secara terpisah (tersendiri), maka yang terakhir masuk kepada yang sebelumnya. ﴾ وَإِذَا مَا غَضِبُواْ هُمۡ يَغۡفِرُونَ ﴿ "Dan (juga bagi orang-orang yang) apabila mereka marah, mereka memberi maaf." Maksudnya, mereka telah berakhlak mulia dan berbudi luhur, sehingga sifat lembut telah menjadi karakter mereka, akhlak mulia telah menjadi tabiat mereka hingga apabila ada seseorang yang membuatnya marah dengan ucapan ataupun perbuatannya, mereka menahan kema-rahannya itu, mereka tidak melepaskannya, bahkan mereka me-maafkannya. Mereka tidak membalas orang yang berbuat buruk kecuali dengan ihsan (sikap baik), memaafkan, dan berlapang dada. Maka sikap memaafkan dan berlapang dada ini melahirkan banyak maslahat dan banyak mencegah timbulnya kerusakan pada diri mereka sendiri dan pada orang lain. Ini sebagaimana FirmanNya,
﴾ ٱدۡفَعۡ بِٱلَّتِي هِيَ أَحۡسَنُ فَإِذَا ٱلَّذِي بَيۡنَكَ وَبَيۡنَهُۥ عَدَٰوَةٞ كَأَنَّهُۥ وَلِيٌّ حَمِيمٞ 34 وَمَا يُلَقَّىٰهَآ إِلَّا ٱلَّذِينَ صَبَرُواْ وَمَا يُلَقَّىٰهَآ إِلَّا ذُو حَظٍّ عَظِيمٖ 35 ﴿
"Tolaklah (kejahatan itu) dengan cara yang lebih baik, maka tiba-tiba orang yang antaramu dan antara dia ada permusuhan seolah-olah telah menjadi teman yang sangat setia. Sifat-sifat yang baik itu tidak di-anugerahkan melainkan kepada orang-orang yang sabar dan tidak dianu-gerahkan melainkan kepada orang-orang yang mempunyai keberuntungan yang besar." (Fushshilat: 34-35).
(38) ﴾ وَٱلَّذِينَ ٱسۡتَجَابُواْ لِرَبِّهِمۡ ﴿ "Dan orang-orang yang menerima seruan Rabbnya," maksudnya, mereka tunduk untuk menaatiNya, meme-nuhi seruanNya dan tujuan mereka pun adalah keridhaanNya dan tujuan akhir mereka adalah meraih kedekatan denganNya. Terma-suk memenuhi seruan Allah adalah menegakkan shalat dan menu-naikan zakat. Maka dari itu Allah menyambung keduanya dengan yang sebelumnya sebagai 'athful-am 'alal-khash (pengikutan yang umum kepada yang khusus) yang menunjukkan kemuliaan dan keutamaan yang khusus itu, seraya berfirman, ﴾ وَأَقَامُواْ ٱلصَّلَوٰةَ ﴿ "Dan mendirikan shalat" yang lahir dan yang batinnya, yang fardhu dan yang sunnahnya, ﴾ وَمِمَّا رَزَقۡنَٰهُمۡ يُنفِقُونَ ﴿ "dan mereka menginfakkan sebagian dari rizki yang Kami berikan kepada mereka," infak yang wajib seperti zakat, infak terhadap kerabat dekat dan yang semisal mereka, dan infak yang sunnah seperti bersedekah kepada masyarakat awam. ﴾ وَأَمۡرُهُمۡ ﴿ "Sedang urusan mereka," yang bersifat religi dan yang ber-sifat duniawi ﴾ شُورَىٰ بَيۡنَهُمۡ ﴿ "adalah musyawarah antara mereka," maksud-nya, tidak seorang pun dari mereka yang bersikap otoriter dengan pendapatnya dalam suatu urusan bersama di antara mereka.
Ini tidak akan terjadi kecuali merupakan bagian dari keber-samaan, kekompakan, kecintaan, dan saling sayang-menyayangi di antara mereka, dan merupakan kesempurnaan (kematangan) pikiran mereka adalah bahwa apabila mereka hendak melakukan suatu perkara yang memerlukan pengerahan pikiran dan pendapat, maka mereka berkumpul, bermusyawarah, serta melakukan pem-bahasan tentangnya, hingga jika kemaslahatan sudah terbukti, maka mereka segera mengambilnya. Ini seperti pendapat (ide) dalam peperangan dan jihad, penugasan para petugas untuk menduduki suatu jabatan kekuasaan atau hakim atau yang semisal dengannya. Juga seperti pembahasan tentang masalah-masalah agama secara umum, sebab semua itu termasuk permasalahan bersama. Mela-kukan pembahasan terhadapnya adalah untuk menjelaskan yang tepat dari yang dicintai Allah. Itu semua masuk dalam ayat ini.
(39) ﴾ وَٱلَّذِينَ إِذَآ أَصَابَهُمُ ٱلۡبَغۡيُ ﴿ "Dan orang-orang yang apabila mereka diperlakukan dengan zhalim," maksudnya, kezhaliman yang sampai kepada mereka dari musuh, ﴾ هُمۡ يَنتَصِرُونَ ﴿ "mereka membela diri," karena kekuatan dan keperkasaan (harga diri) mereka. Mereka tidak men-jadi manusia yang hina dan lemah untuk membela diri.
Ringkasnya, Allah menyifati mereka dengan iman, tawakal kepada Allah, menjauhi perbuatan-perbuatan keji dan dosa-dosa besar yang dengannya dosa-dosa kecil dihapuskan, kepatuhan yang sempurna dan memenuhi seruan Tuhan mereka, menegakkan shalat, berinfak di jalan-jalan kebajikan, bermusyawarah dalam urusan-urusan mereka, kekuatan dan membela diri terhadap musuh. Inilah karakter-karakter kesempurnaan, mereka telah me-milikinya semua, dan keberadaan karakter-karakter mulia dalam diri mereka tersebut memastikan mereka melakukan karakter-karakter lainnya dan menjauhi lawan-lawannya.
Và những ai tránh xa các trọng tội, tránh những hành động đại bại, và giận dữ khi bị đối xử xấu bằng lời lẽ hoặc hành động thì họ biết đè nén cơn giận và tha thứ không trả đũa người đó thì sự tha thứ đó tốt cho họ khi đó là đức tính tốt đẹp và đáng quan tâm.
[Ito ay para sa] mga lumalayo sa malALaki sa mga pagkakasala at mga pangit sa mga ito. Kapag nagalit sila sa gumawa ng masagwa sa kanila sa salita o gawa ay nagpapatawad sila sa kanya sa pagkatisod niya at hindi nagpaparusa sa kanya dahil doon. Ang pagpapaumanhing ito ay isang pagmamabuting-loob mula sa kanila kapag ito ay mayroong kabutihan at kapakanan.
Dan, orang-orang yang menghindari dosa-dosa besar dan dosa-dosa yang buruk, apabila mereka marah terhadap orang yang berbuat jahat kepada mereka baik dengan ucapan atau dengan perbuatan, mereka akan memaafkan kesalahannya dan tidak membalasnya. Sifat pemaaf ini merupakan kelebihan mereka jika di dalamnya terdapat kebaikan dan maslahat.
E coloro che prendono le distanze dai peccati capitali e dalla loro nefandezza, e che, quando si alterano contro chi fa loro torto con parole o azioni, perdonano le loro mancanze e non li puniscono per questo, questo perdono è una grazia, da parte loro, ammesso che ciò sia di beneficio o di qualche utilità.
Second virtue: الَّذِينَ يَجْتَنِبُونَ كَبَائِرَ الْإِثْمِ وَالْفَوَاحِشَ (those who abstain from the major sins and from shameless acts - 37). What are major sins? Details have already been stated in the commentary of Surah Nisa'; the author has also given a complete list of major and minor sins in his booklet in Urdu published under the little of "Gunah-e- bay ladhdhat گناہ بےلذّت .
The wisdom behind specially mentioning shameless acts, apart from all the other major sins, is that they are not only graver, but also infectious in that they influence others also. Shameless acts include adultery and the acts that precede it as preludes, and those bad deeds which are committed brazenly in public, because they corrupt the whole society and their liability is also very severe.
Third virtue: وَإِذَا مَا غَضِبُوا هُمْ يَغْفِرُونَ (and when they get angry, they forgive - 37) This is a moral quality of the highest order, because when love and anger prevail upon someone, they make him blind and deaf, and he loses his ability to distinguish right from wrong, and true from false, rather, he cannot appreciate the results of his own actions. The one who is angry tries his utmost to vent his anger fully upon the one with whom he is angry. That is why Allah Ta’ ala has defined this quality of Mu'mins and virtuous persons that when they are angry, they not only maintain the limits of right and wrong, but also forgo their justified rights.
i za one koji se klone velikih grijeha i razvrata i koji, kad se usljed nečijih ružnih riječi i djela rasrde, opraštaju onima koji su ih rasrdili i ne svete im se. Ovo praštanje je njihov lijep odnos, ako je ono zasnovano na dobru i koristima.
Büyük günahlardan ve çirkinliklerden uzak duranlar ve kendilerine söz veya fiil ile kötülük yapanlara kızdıkları zaman onların hatasını affederler ve onun sebebi ile onu cezalandırmazlar. Eğer bunda (bu affetmede) bir hayır ve maslahat var ise, bu af kendilerinden bir lütuftur.
Those who distance themselves from major and offensive sins and when they are angry at those who offend them by words or deeds they forgive their mistake and do not punish them for it. This pardon is a grace they offer when there is goodness and benefit in it.
Ceux qui s’abstiennent des péchés les plus graves et les plus hideux et lorsqu’ils sont en colère contre ceux qui les offensent par la parole et les actes, pardonnent leurs fautes et ne les punissent pas. Ce pardon est une faveur de leur part, si sa conséquence est louable et est bénéfique.
Aquellos que evitan los pecados graves y, cuando se enojan con aquellos que los ofenden con palabras o hechos, perdonan su error y no los castigan por ello. Este perdón es una misericordia que ofrecen cuando hay bondad y beneficio en ello.
Ces gens sont ceux qui répondent favorablement à l’appel de leur Seigneur, en se conformant à ce qu’Il commande et en renonçant à ce qu’Il défend, accomplissent la prière de la manière la plus complète, se consultent au sujet des affaires qui les concernent et dépensent de ce que Nous les avons pourvus dans la finalité de mériter l’agrément d’Allah.
Dan, orang-orang yang menjawab seruan Tuhan mereka dengan cara melakukan perintah-Nya dan meninggalkan larangan-Nya, mengerjakan salat dalam bentuk yang paling sempurna, orang-orang yang selalu bermusyawarah di antara mereka dalam urusan yang penting dan menafkahkan sebagian apa yang Kami rezekikan kepada mereka dengan maksud mengharap wajah Allah.
Và những ai đáp lại Thượng Đế của họ bằng việc làm theo mệnh lệnh của Ngài, và từ bỏ những gì Ngài ngăn cấm, dâng lễ nguyện Salah một cách chu đáo, và họ kham khảo ý kiến về những vấn đề liên quan đến họ, và bố thí những gì họ được ban bố bổng lộc với mong muốn nhận được sự hài lòng của Allah
Aquellos que responden al llamado de su Señor, llevando a cabo lo que Él les instruyó y apartándose de lo que Él les prohibió, y cumplen con su oración prescrita de la manera más perfecta. Aquellos que se consultan entre sí en asuntos de importancia y que comparten lo que Él les ha proveído buscando la complacencia de Al-lah.
Rablerinin kendilerine yapılmasını emrettiklerini yerine getirmeye ve nehyettiklerini terk etmeye icabet ederler. Namazlarını eksiksiz en kamil şekilde kılarlar. Kendilerini ilgilendiren önemli meselelerde aralarında istişare ederler ve kendilerine verdiğimiz rızıktan da Allah'ın rızasını kazanmak için infak ederler.
[Ito ay para sa] mga tumugon sa Panginoon nila sa pamamagitan ng paggawa sa ipinag-utos Niya at pag-iwan sa sinaway Niya, lumulubos sa pagdarasal sa pinakaganap na paraan, mga nagsasanggunian sa mga usaping pumapatungkol sa kanila, at mula sa itinustos Namin sa kanila ay gumugugol sila dahil sa paghahangad sa kaluguran ni Allāh.
Coloro che hanno risposto alla chiamata del loro Dio, facendo ciò che ha loro ordinato e tenendosi a distanza da ciò che ha loro vietato, che compiono la Preghiera con devozione, che si consultano sulle questioni che li riguardano, e che elargiscono parte del sostentamento che abbiamo loro concesso, desiderando il volto di Allāh.
i za one koji se Gospodaru svome odazivaju, čineći djela koja im je naredio, a ostavljajjući djela koja im je zabranio i za one koji namaz klanjaju na najpotpuniji način, i o poslovima se svojim koji su im važni, dogovaraju, a dio od onoga čime smo ih opskrbili udjeljuju, nastojeći time da steknu Allahovo zadovoljstvo i gledanje u Njegovo lice.
Fourth virtue: وَالَّذِينَ اسْتَجَابُوا لِرَبِّهِمْ وَأَقَامُوا الصَّلَاةَ (and those who have responded to their Lord [ in submission to Him ] and have established Salah - 38,). ` Responding to the Lord' means to accept Allah's orders immediately, without questioning them, and get ready to obey them, irrespective of whether the order is or is not according to one's liking. This includes carrying out all the obligatory duties and avoiding all the things considered unlawful and undesirable in Islam. But salah being the most important of all the obligations, and having the quality of enabling discharge of other duties and avoidance of unlawful things, has been mentioned prominently.
The fifth virtue: وَأَمْرُهُمْ شُورَىٰ بَيْنَهُمْ (whose affairs are settled with consultation between them - 38). The sense is that in all important affairs where the Shari'ah is silent, they thy consult each other. ` Affairs' have been qualified by us with the word ` important', because the word 'Amr' used in the text signifies importance in common usage. It has been clarified in the explanation of the verse (وَشَاوِرْهُمْ فِي الْأَمْرِ) And consult them in the matter - 3:159) of surah ` Al-'Imran that important affairs include affairs of the state as well as important affairs in general. Ibn Kathir has stated that consultation in the important affairs of the state is compulsory. The selection of the head of the state through consultation, ordained by Islam, brought to an end the autocratic rule of kings of the days of ignorance who used to take the state as an inherited estate. As such, Islam laid the foundation of real democracy by ending autocracy. But Islam, unlike western democracies, has not given total authority to the public. There are certain restrictions on the members of the advisory body. So the system of government in Islam is a very moderate one, quite apart from autocracy and western democracy. Please see details in the second volume of Ma'arif ul Qur'an from page 227 to 238.
Imam Jassas has stated in Ahkam-ul-Qur'an that this verse has made the importance of consultation evident, and we are under orders to consult wise and far sighted people for taking action in important matters requiring advice, and not to act hurriedly relying only on ourselves.
Importance of consultation and its process
Khatib Baghdadi has narrated the following statement of Sayyidna Ali ؓ asked the Holy Prophet ﷺ that if, after you we face a situation about which neither the Qur'an has any specific ruling, nor have you given any direction, how should we proceed'?" The Holy Prophet ﷺ replied by saying,
اجمعوالہ العابدین من اُمّتی واجعلوہ بینکم شورٰی ولا تقضوا برأی واحد
"In such a case, assemble abidin (the worshipping people) of my ummah, and decide the matter by mutual consultation; do not take decision on any individual's single opinion." (Ruh-ul-Ma’ ani, referring to Khatib)
In some versions of this narration, the word 'fuqaha' (jurists) also appears alongwith abidin (the worshipping people) which means that the jurists who have understanding of the religion and worshipers are the ones who should be consulted.
The author of Ruh-ul-Ma’ ani has stated that if the above process is not followed in consultation, rather irreligious people and people without proper knowledge of religion are consulted, the ill effects would prevail upon the good in their advice.
Baihaqi (رح) has narrated in Shu` ab-ul-'Iman from Sayyidna Ibn Umar ؓ that the Holy Prophet ﷺ has said, "Anyone who intends to do something, and he takes that action after consultation, Allah Ta’ ala would guide him towards the best possible option." It means that He will turn that person's direction towards an option that results in his betterment. A similar hadith reported by Sayyidna Hasan ؓ has been reproduced by Bukhari in Al-Adab-ul-Mufrad, and by ` Abd Ibn Humaid in his Musnad that the Holy Prophet ﷺ ، after reciting-the above verse, said:
ما تشاور قوم قط الا ھدوا لأرشد أمرھم
"When a nation takes an action after mutual consultation, it is surely guided towards the correct course."
As reported in a hadith, the Holy Prophet ﷺ said, "So far as your rulers are the best among you, your rich people are generous (enough to spend in the way of Allah and on poor people) and your affairs are decided through mutual consultation, then the back of the earth would be better for you than its belly (i.e. the life would be better than death) but when your rulers are the worst from among you, your rich people are misers and your affairs are given in the charge of women, then the belly of the earth will be better for you than its back (i.e. death will be better than life). (Ruh-ul-Ma’ ani)
Sixth virtue:- مِمَّا رَزَقْنَاهُمْ يُنفِقُونَ (who spend out of what We have given to them - 38) It refers to spending for virtuous deeds, such as zakah, obligatory and optional alms. Qur'an usually mentions zakah and sadaqat (alms) immediately after salah. But the mention of mutual consultation immediately after salah and the mention of Zakah after it is perhaps to attract attention to the possibility of utilizing the five times daily salah congregation in mosques for the purpose of consultation also in matters which require mutual consultation. (Ruh-ul-Ma'ani)
Those who respond to their Lord, by doing what He instructed and leaving out what He prohibited, and they complete their ritual prayer in the most perfect manner. Those who consult one another in matters of importance to them and who spend from what He have provided for them seeking Allah’s pleasure.
i za one koji, kada ugnjetavanju i nepravdi budu izvrgnuti, uzvrate, štiteći tako svoju čast i dostojanstvo, i to u slučaju ako nepravednik nije neko ko zasluže praštanje. Ovo uzvraćanje je čovjekovo pravo, posebno ako u praštanju nema nikakve koristi.
Coloro ai quali viene fatta un'ingiustizia e che si rivendicano per salvare il proprio onore, se tale oppressore non merita perdono: tale vendetta è un diritto, soprattutto se non vi è alcuna utilità nel perdonare.
Và những ai khi bị áp bức, bất công thì biết phản kháng để tự vệ thể hiện sự tôn trọng và yêu thương nhau bản thân minh, nếu người áp bức không đáng được tha thứ. Đây là cách phơi bày chân lý, đặc biệt nếu trong trường hợp tha thứ không có lợi ích gì.
Dan, orang-orang yang apabila mereka mendapat perlakuan zalim, mereka membela diri demi menjaga kemuliaan dan harga diri mereka, jika orang yang berbuat zalim itu bukan orang yang layak diberi maaf. Pembelaan diri ini diperbolehkan, khususnya apabila tidak ada kebaikan dalam pemberian maaf.
Seventh virtue:۔ وَالَّذِينَ إِذَا أَصَابَهُمُ الْبَغْيُ هُمْ يَنتَصِرُونَ (and those who, when they are subjected to aggression, defend themselves - 39.) The original word used in the text is ` yantasirun' which may be translated as ` defend themselves' and also as ` retaliate'. In the latter case, retaliation must be equal, and should in no case exceed the limit of equality. This quality, in reality, is a further elaboration of the third virtue, i.e forgiving the opponents. It means that though forgiveness is a good quality, yet one may face certain situations where the mischief gets a fillip if one forgives, and hence it is better to take revenge in those situations. This verse has defined the rule that in those situations where taking revenge is the more suitable option, one has to take care that one does not exceed the equalizing limit, otherwise he will become unjust and transgressor. That is why this verse is followed by the verse 40, وَجَزَاءُ سَيِّئَةٍ سَيِّئَةٌ مِّثْلُهَا (and the recompense of evil is evil like it.) which lays down the equitable rule of retaliation that one may cause just as much physical or monetary harm to his opponent as he has received from him; but the condition is that causing that harm is not a sin in itself. For example, if someone has been forced by another to take an alcoholic drink, it would not be permissible for him to force the other person to take an alcoholic drink.
Although permission has been given in this verse to take revenge in equal measure, but immediately thereafter it is emphasized again that فَمَنْ عَفَا وَأَصْلَحَ فَأَجْرُهُ عَلَى اللَّـهِ "the one who forgives and compromises has his reward undertaken by Allah. - 40" The instruction is that to forgive is better. More details are given in the later two verses.
The Moderate decision between forgiveness and revenge
Ibrahim Nakha (رح) has stated that former virtuous elders did not like that Muslims are disgraced and debased by the sinners and oppressors who, if not taken to task, may be encouraged to their further wrongdoings. Therefore, where it is apprehended that the sinners and oppressors would become more daring and would harass the decent people if they are forgiven, then it is better to take revenge from them. And to forgive would be better in case the transgressor is repentant, and there is no apprehension of his becoming more daring. Qadi Abu Bakr Ibn-ul-` Arabi in Ahkam-ul-Qur'an and Qurtubi in his Tafsir have concurred to the view that forgiveness and revenge are applicable as suitable, in different situations,. For one who is repentant after having transgressed, it is better to forgive and for one who is stubborn and insistent upon transgression, it is better to take revenge.
Maulana Ashraf ` Ali Thanawi (رح) ، has, however, explained the issue in Bayan-ul-Qur'an from a little different angle. He says that Allah Ta’ ala has mentioned two qualities particular to the true, sincere and virtuous Muslims in both the verses. The verse emphasizing on forgiveness tells us that they are not overcome by anger, rather kindness and generosity remains dominant in their temperament because of which they forgive the ones who commit excess against them. And in the verse that refers to revenge, we are told that it is a particular quality of these virtuous people that if at any time their heart is inclined to take revenge of an injustice and they do so, they do not exceed the equitable limit, although to forgive is always better for them.
Those who when afflicted by oppression, they defend themselves, in honour and respect for themselves, if the oppressor is not worthy of pardon. This defence is justified, especially if there is no benefit in pardon.
[Ito ay para sa] mga kapag tumama sa kanila ang kawalang-katarungan, sila ay nag-aadya [sa mga sarili] bilang pagpaparangal sa mga sarili nila at bilang pagpapalakas sa mga ito, kapag ang tagalabag sa katarungan ay hindi karapat-dapat sa paumanhin. Ang pag-aadyang ito [sa sarili] ay isang karapatan, lalo na kapag sa pagpapaumanhin ay walang kabutihan.
Eğer kendilerine zulmeden kimse affedilmeyi hak etmeyen kimselerden ise, onlar bir haksızlığa uğradıklarında kendi nefislerine ikram etmek ve itibarlı kılmak için yardımlaşırlar. Özellikle de kendilerine zulmedeni affetmelerinde herhangi bir fayda yoksa bu yardımlaşma haklı bir yardımlaşmadır.
Aquellos que cuando están afligidos por la opresión, se defienden en honor y respeto por sí mismos, si es que el opresor no es digno de perdón. Esta defensa está justificada, especialmente si no hay beneficio en el perdón.
Only that person who reposes faith in God can be desirous of the Hereafter. In reality, whenever a man moves in the direction of the Hereafter, it appears to him that he is in danger of losing worldly benefits. Worldly considerations seem to be slipping from his grasp. This being so, the only thing which keeps a man steady on the path of the Hereafter is his unwavering reliance on the assurances of God. He should firmly believe that whatever he is losing in this world for the sake of God, will be multiplied many times over by God in the Hereafter. The bounty of this world is of a temporary nature, while the good things of the Hereafter are eternal and never ending. A short-lived benefit in comparison with eternal bounty carries no weight whatsoever.
Ce sont également ceux qui, lorsqu’ils subissent une injustice, s’insurgent et ripostent par amour-propre, si celui qui leur fait subir l’injustice ne mérite pas le pardon. La riposte dans ce cas est légitime, particulièrement lorsque le pardon n’est pas bénéfique.
Whoever wants to take his right is allowed to do so, but in equal measure without any excess or transgression. Whoever pardons the one who wrongs him and does not take him to task for that wrong, and sets right the relationship with his brother, then his reward is with Allah. He does not love those who do wrong by oppressing people in their selves, wealth, or honour. Rather, He detests them.
Và ai muốn đòi lại quyền lợi của mình thì y được điều đó nhưng chỉ được tương đồng với điều y đã bị không thêm cũng không vượt mức. Còn ai biết tha thứ cho người áp bức y và không cần báo thù, rồi hòa giải giữa y và người anh em của y thì sẽ được phần thưởng ở nơi Allah. Bởi vì Ngài không thích những ai làm điều bất công với nhân loại từ chính bản thân của họ hay của cải hay các thứ của họ, và Ngài câm ghét họ.
40- Bir kötülüğün cezası, ona denk bir kötülüktür. Ama kim affeder ve arayı düzeltirse artık onun mükâfatını vermek, Allah’a aittir. Şüphe yok ki O, zalimleri sevmez.
41- Kim de zulme uğradıktan sonra hakkını alırsa, onlara bir vebal yoktur.
42- Vebal, ancak insanlara zulmedenler ve yeryüzünde haksız yere taşkınlık edenleredir. İşte onlar için can yakıcı bir azap vardır.
43- Kim de sabreder ve bağışlarsa hiç şüphesiz bu, azmedilmeye değer işlerdendir.
40. Yüce Allah, bu âyet-i kerimede cezalandırmanın çeşitli mertebelerini söz konusu etmektedir. Bunlar üç mertebedir: Adalet, fazilet ve zulüm. Adalet mertebesi, kötülüğe ne eksik ne de fazla, tam onun dengi bir kötülükle karşılık vermektir. Cana can, her bir organa karşılık onun benzeri bir organ, malın da misli ile tazminatının ödenmesi gibi.
Fazilet mertebesi ise kötülük yapanı affedip arayı düzeltmektir. Bundan dolayı Yüce Allah şöyle buyurmaktadır:“Ama kim affeder ve arayı düzeltirse artık onun mükâfatını vermek, Allah’a aittir.” Böylesine Allah, pek büyük bir mükâfat ve pek çok sevap verir.
Yüce Allah’ın affetmekte ıslahı/düzeltmeyi şart koşması, eğer suç işleyen kimse affedilmeye layık değilse ve şer’î maslahat da onun cezalandırmasını gerektiriyor ise o takdirde affetmenin dinen istenen bir iş olmadığının anlaşılması içindir.
Affedenin mükâfatının Allah’a ait olduğunun belirtilmesi, kişiyi affa teşvik etmekte ve onu diğer insanlara Allah’ın kendisine muamele etmesini istediği şekilde muamele etmesi için gayrete getirmektedir. Kul, Allah’ın kendisini affetmesini istediği gibi, o da Allah’ın kullarını affetmelidir. Allah’ın kendisine müsamaha göstermesini istediği gibi o da onlara müsamaha göstermelidir. Hiç şüphesiz amellere verilen karşılık, amellerin türünden olur.
Zulüm mertebesine gelince bunu da Yüce Allah:“Şüphe yok ki O, zalimleri sevmez” buyruğunda zikretmektedir. Yani O, ilk olarak başkalarına haksızlık edenleri yahut da suç işleyene işlediği suçtan daha fazlası ile karşılık verenleri sevmez. Çünkü yapılan haksızlığa fazlasıyla karşılık vermek de bir zulümdür.
41. “Kim de zulme uğradıktan sonra hakkını alırsa, onlara bir vebal yoktur.” Bu hususta onlar için bir sorumluluk ve ceza söz konusu değildir.
Yüce Allah’ın:“Onlar, haksızlığa uğradıkları zaman da yardımlaşarak haklarını alırlar” buyruğu ile: “Kim de zulme uğradıktan sonra hakkını alırsa” buyruğu, (bunlara dengi ile karşılık verilmesi için) haksızlığın ve zulmün meydana gelmesinin kaçınılmaz olduğunu göstermektedir. Herhangi bir şey yapmaksızın başkasına haksızlık yapmak ve ona zulmetmeyi istemek halinde ise bunun misli ile cezalandırılması söz konusu değildir. O takdirde onun, bu gibi hallerde söylediği söz yahut ondan sadır olan fiilden vazgeçmesini sağlayacak şekilde tedip edilmesi gerekir.
42. “Vebal, ancak insanlara zulmedenler ve yeryüzünde haksız yere taşkınlık edenleredir.”Bunlar, şer’î bir ceza ile bunlar cezalandırılır. Bu da her türlü zulmü, insanlara kanlarında, mallarında ve haysiyetlerinde haksızlık etme hallerini kapsar.“İşte onlar için can yakıcı bir azap vardır.” Zulüm ve haksızlıkları oranında kalpleri ve bedenleri acıtan, inciten bir azap vardır.
43. “Kim de” başkalarının eziyetlerine karşı “sabreder ve” onları, yaptıklarını müsamaha ile karşılamak sureti ile “bağışlarsa, hiç şüphesiz bu, azmedilmeye değer işlerdendir.” Yani bunlar, Yüce Allah’ın teşvik ettiği, özellikle vurguladığı ve ancak sabredenlerle pek büyük pay sahibi olan kimselerin yapabileceği işlerdendir. Bu gibi işlere de ancak sağlam karar sahibi, gayretli, akıl ve basiret sahibi kimseler muvaffak kılınır.
Çünkü nefis adına sözlü veya fiili olarak intikam almaktan vazgeçmek, nefse en ağır gelen işlerdendir. Eziyetlere sabredip eziyet edeni affedip bağışlamak ve hele ona iyilikle karşılık vermek, zordan da öte bir şeydir.
Ancak bu, Allah’ın kolaylaştırdığı kimseler ile bu vasfa sahip olmak için nefsine karşı mücadele veren ve bu uğurda Allah’tan yardım isteyen kimseler için pek kolaydır. Bundan sonra kul, artık bunun tadını alır, zevkine varır, etkilerini de görürse, böyle davranışlar gönül rahatlığıyla ve kolaylıkla yapılan birer ahlâkî davranış halini alır ve zevkle yapılırlar.
E chi desidera far valere i propri diritti, può farlo; tuttavia, deve essere equo e non deve eccedere. Chi perdona chi gli ha fatto torto e non lo rimprovera per il cattivo gesto, e che mette pace tra se stesso e il proprio fratello, la sua ricompensa lo attende presso Allāh. In verità, Egli non ama gli ingiusti che fanno torto alla gente e che fanno torto a loro stessi per quanto riguarda i loro beni e il loro onore; al contrario, li ripudia.
Forgiving or exacting Revenge on Wrongdoers
وَجَزَآءُ سَيِّئَةٍ سَيِّئَةٌ مِّثْلُهَا
(The recompense for an evil is an evil like thereof). This is like the Ayat:
فَمَنِ اعْتَدَى عَلَيْكُمْ فَاعْتَدُواْ عَلَيْهِ بِمِثْلِ مَا اعْتَدَى عَلَيْكُمْ
(Then whoever transgresses the prohibition against you, you transgress likewise against him) (2:194), and
وَإِنْ عَاقَبْتُمْ فَعَاقِبُواْ بِمِثْلِ مَا عُوقِبْتُمْ بِهِ
(And if you punish, then punish them with the like of that with which you were afflicted) (16:126). Justice, has been prescribed, in the form of the prescribed laws of equality in punishment (Al-Qisas), but the better way, which means forgiving, is recommended, as Allah says:
وَالْجُرُوحَ قِصَاصٌ فَمَن تَصَدَّقَ بِهِ فَهُوَ كَفَّارَةٌ لَّهُ
(and wounds equal for equal. But if anyone remits the retaliation by way of charity, it shall be for him an expiation) (5:45). Allah says here:
فَمَنْ عَفَا وَأَصْلَحَ فَأَجْرُهُ عَلَى اللَّهِ
(but whoever forgives and makes reconciliation, his reward is with Allah. ) means, that will not be wasted with Allah. As it says in a Sahih Hadith:
«وَمَا زَادَ اللهُ تَعَالَى عَبْدًا بِعَفْوٍ إِلَّا عِزًّا»
(Allah does not increase the person who forgives except in honor.)"
إِنَّهُ لاَ يُحِبُّ الظَّـلِمِينَ
(Verily, He likes not the wrongdoers.) means, the aggressors, i.e., those who initiate the evil actions.
وَلَمَنِ انتَصَرَ بَعْدَ ظُلْمِهِ فَأُوْلَـئِكَ مَا عَلَيْهِمْ مِّن سَبِيلٍ
(And indeed whosoever takes revenge after he has suffered wrong, for such there is no way (of blame) against them.) means, there is no sin on him for taking revenge against the one who wronged him.
إِنَّمَا السَّبِيلُ
(The way) means, the burden of sin,
عَلَى الَّذِينَ يَظْلِمُونَ النَّاسَ وَيَبْغُونَ فِى الاٌّرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّ
(is only against those who oppress men and rebel in the earth without justification;) means, those who initiate wrongful actions against others, as it says in the Sahih Hadith:
«الْمُسْتَبَّانِ مَا قَالَا فَعَلَى الْبَادِىءِ، مَا لَمْ يَعْتَدِ الْمَظْلُوم»
(When two persons indulge in abusing each other, the one who initiated the wrongful action is to blame, unless the one who was wronged oversteps the mark in retaliation.)
أُوْلَـئِكَ لَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ
(for such there will be a painful torment.) means, intense and agonizing. It was reported that Muhammad bin Wasi` said, "I came to Makkah and there was a security out post over the trench whose guards took me to Marwan bin Al-Muhallab, who was the governor of Basrah. He said, `What do you need, O Abu `Abdullah' I said, `If you can do it, I need you to be like the brother of Banu `Adiy.' He said, `Who is the brother of Banu `Adiy' He said, `Al-`Ala' bin Ziyad; he once appointed a friend of his to a position of authority, and he wrote to him: If you can, only go to sleep after you make sure that there is nothing on your back i.e., you do not owe anything to anyone, your stomach is empty and your hands are untainted by the blood or wealth of the Muslims. If you do that, then there will be no way (of blame) against you --
إِنَّمَا السَّبِيلُ عَلَى الَّذِينَ يَظْلِمُونَ النَّاسَ وَيَبْغُونَ فِى الاٌّرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّ أُوْلَـئِكَ لَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ
(The way is only against those who oppress men and rebel in the earth without justification; for such there will be a painful torment.)' Marwan said, `He spoke the truth, by Allah, and gave sincere advice. ' Then he said, `What do you need, O Abu `Abdullah' I said, `I need you to let me join my family.' He said, `Yes I will do that."' This was recorded by Ibn Abi Hatim. When Allah condemned wrongdoing and the people who do it, and prescribed Al-Qisas, He encouraged forgiveness:
وَلَمَن صَبَرَ وَغَفَرَ
(And verily, whosoever shows patience and forgives,) meaning, whoever bears the insult with patience and conceals the evil action,
إِنَّ ذَلِكَ لَمِنْ عَزْمِ الاٍّمُورِ
(that would truly be from the things recommended by Allah.) Sa`id bin Jubayr said, "This means, one of the things enjoined by Allah," i.e., good actions for which there will be a great reward and much praise.
Quien quiera tomar represalias puede hacerlo, pero en igual medida sin ningún exceso o transgresión. Aquel que perdona a quien le hace mal y no lo critica por ese error, y establece una relación correcta, entonces será recompensados por Al-lah. Porque Al-lah no ama a los que hacen mal al oprimir a la gente en sus personas, riqueza u honor. Por el contrario, Al-lah los detesta.
Onaj ko želi da naplati ono što mu pripada, ima na to pravo, ali to treba učiniti na isti način, bez povećanja i prelaženja granice. Imat će nagradu kod Allaha onaj ko oprosti zlo učinjeno prema njemu i ko popravi odnos između sebe i svoga brata. Allah ne voli one koji čine nepravdu prema ljudima, njihovoj imovini i časti. Naprotiv, On mrzi nepravednike.
Ang sinumang nagnais na kumuha ng karapatan niya, ukol sa kanya iyon, subalit ayon sa katulad, nang walang karagdagan o paglampas. Ang sinumang nagpaumanhin sa gumawa ng masagwa sa kanya, hindi naninisi rito sa paggawa sa kanya ng masagwa, at nakipag-ayos sa pagitan niya at ng kapatid niya, ang gantimpala sa kanya ay nasa ganang kay Allāh. Tunay na Siya ay hindi umiibig sa mga tagalabag sa katarungan, na lumalabag sa katarungan sa mga tao sa mga sarili ng mga ito o mga ari-arian ng mga ito o mga dangal ng mga ito, bagkus nasusuklam Siya sa kanila.
Kim hakkını almak isterse alabilir. Fazla olmadan ve haddi aşmadan sadece hakkı kadar alır. Kim kendisine kötülük yapanı affederse ve o kimsenin yapmış olduğu kötülükten dolayı onu kınamaz ve kendisi ile kardeşinin arasını düzeltirse; bu kimsenin sevabı Allah katındadır. Çünkü O; insanlara, mallarına ve ırzlarına zulmeden zalimleri sevmez, hatta nefret eder.
Quiconque veut se faire justice y est autorisé, mais en ripostant de manière proportionnelle à l’offense sans tomber dans l’abus. Et quiconque pardonne à celui qui l’offense, ne tient pas rigueur de son comportement et se réconcilie avec son frère, son salaire incombe à Allah.
Barang siapa berkehendak untuk mengambil haknya maka ia diperbolehkan, akan tetapi dengan kadar yang sama tanpa tambahan dan atau melampaui batas. Sebaliknya, barang siapa memaafkan orang yang berbuat jahat terhadap dirinya dan tidak membalasnya atas perbuatan jahat itu serta melakukan perdamaian antara dirinya dan saudaranya maka pahalanya ada di sisi Allah. Sesungguhnya Dia tidak menyukai orang-orang zalim yang berbuat zalim terhadap manusia pada jiwa mereka, harta mereka, dan kehormatan mereka, bahkan Allah memurkai mereka.
"Dan balasan suatu kejahatan adalah kejahatan yang serupa, maka barangsiapa memaafkan dan berbuat baik, maka pahalanya atas tanggungan Allah. Sesungguhnya Dia tidak menyukai orang-orang yang zhalim. Dan sesungguhnya orang-orang yang membela diri sesudah teraniaya, tidak ada suatu dosa pun atas mereka. Sesungguhnya jalan itu atas orang-orang yang berbuat zhalim kepada manusia dan melampaui batas di muka bumi tanpa hak. Mereka itu mendapat azab yang pedih. Tetapi orang yang bersabar dan memaafkan, sesungguhnya yang demikian itu termasuk hal-hal yang diutamakan." (Asy-Syura: 40-43).
(40) Allah سبحانه وتعالى menjelaskan pada ayat ini tingkatan-tingkatan hukuman, yaitu ada tiga tingkatan: Keadilan, keutamaan, dan kezhaliman. Tingkatan adil adalah membalas kejahatan dengan kejahatan serupa, tidak lebih dan tidak kurang. Maka nyawa di-balas dengan nyawa, setiap anggota tubuh dengan anggota tubuh yang sama, dan harta dibalas dengan ganti rugi harta yang semisal.
Tingkatan keutamaan adalah memaafkan dan berdamai dengan yang berbuat kesalahan. Maka dari itu Allah berfirman, ﴾ فَمَنۡ عَفَا وَأَصۡلَحَ فَأَجۡرُهُۥ عَلَى ٱللَّهِۚ ﴿ "Maka barangsiapa memaafkan dan berbuat baik, maka pahalanya atas tanggungan Allah." Allah akan memberinya balasan upah yang sangat besar dan pahala yang sangat banyak.
Allah سبحانه وتعالى memberikan persyaratan dalam pemberian maaf, yaitu untuk perbaikan dan memberikan petunjuk bahwa apabila si pelaku kejahatan itu tidak pantas diberi maaf sedangkan masla-hat syar'i menuntut ia harus dihukum, maka dalam kondisi seperti ini pemberian maaf tidak diperintahkan. Dan pada pahala yang ditanggung Allah itu mengandung himbauan untuk memberikan maaf, dan hendaknya seorang hamba memperlakukan manusia dengan perlakuan yang dicintai oleh Allah. Sebagaimana ia senang kalau dimaafkan oleh Allah, maka hendaknya ia memaafkan me-reka. Sebagaimana ia senang kalau diampuni Allah, maka hendak-lah ia mengampuni mereka, karena sesungguhnya ganjaran itu sejenis dengan perbuatan.
Dan tingkatan kezhaliman telah dijelaskan oleh Allah سبحانه وتعالى de-ngan FirmanNya, ﴾ إِنَّهُۥ لَا يُحِبُّ ٱلظَّٰلِمِينَ ﴿ "Sesungguhnya Dia tidak menyukai orang-orang yang zhalim," yaitu orang-orang yang terlebih dahulu melakukan kejahatan terhadap orang lain, atau membalas pelaku kejahatan dengan balasan yang melebihi kejahatannya. Jadi, ber-lebihan itu adalah tindak kezhaliman.
(41) ﴾ وَلَمَنِ ٱنتَصَرَ ﴿ "Dan sesungguhnya orang-orang yang mem-bela diri," dari ﴾ بَعۡدَ ظُلۡمِهِۦ ﴿ "sesudah teraniaya," maksudnya, membela diri dari orang yang menganiayanya setelah kezhaliman menimpa-nya, ﴾ فَأُوْلَٰٓئِكَ مَا عَلَيۡهِم مِّن سَبِيلٍ ﴿ "tidak ada suatu dosa pun atas mereka." Arti-nya, tidak ada dosa atas mereka dalam melakukan pembelaan itu.
FirmanNya, ﴾ وَٱلَّذِينَ إِذَآ أَصَابَهُمُ ٱلۡبَغۡيُ ﴿ "Dan orang-orang yang apabila mereka diperlakukan dengan zhalim," dan FirmanNya,﴾ وَلَمَنِ ٱنتَصَرَ بَعۡدَ ظُلۡمِهِۦ ﴿ "Dan sesungguhnya orang-orang yang membela diri sesudah ter-aniaya," menunjukkan bahwa perbuatan penganiayaan dan kezha-liman sudah ada dan telah terjadi. Adapun kalau masih hanya dalam bentuk keinginan untuk melakukan penganiayaan terhadap orang lain dan keinginan untuk bertindak zhalim, namun belum dilakukan sedikitpun, maka yang seperti ini tidak boleh diberi ba-lasan dengan yang serupa. Ia hanya diberi pelajaran yang bisa mem-buatnya jera dari perkataan atau perbuatan yang berasal darinya.
(42) ﴾ إِنَّمَا ٱلسَّبِيلُ ﴿ "Sesungguhnya jalan itu," artinya, sesung-guhnya hujjah berupa hukuman syar'i itu d i t u j u k a n ﴾ عَلَى ٱلَّذِينَ يَظۡلِمُونَ ٱلنَّاسَ وَيَبۡغُونَ فِي ٱلۡأَرۡضِ بِغَيۡرِ ٱلۡحَقِّۚ ﴿ "atas orang-orang yang berbuat zhalim kepada manusia dan melampaui batas di muka bumi tanpa hak." Ini meliputi semua bentuk kezhaliman dan penganiayaan terhadap orang lain, terhadap darah (jiwa) mereka, harta atau kehormatan mereka. ﴾ أُوْلَٰٓئِكَ لَهُمۡ عَذَابٌ أَلِيمٞ ﴿ "Mereka itu mendapat azab yang pedih," artinya, yang menyakitkan jiwa dan badan sesuai dengan kezhaliman dan penganiayaannya.
(43) ﴾ وَلَمَن صَبَرَ ﴿ "Tetapi orang yang bersabar" dalam mengha-dapi apa yang dia rasakan dari gangguan orang lain, ﴾ وَغَفَرَ ﴿ "dan memaafkan" mereka dengan memaafkan perbuatan yang mereka lakukan terhadapnya, ﴾ إِنَّ ذَٰلِكَ لَمِنۡ عَزۡمِ ٱلۡأُمُورِ ﴿ "sesungguhnya yang demikian itu termasuk hal-hal yang diutamakan," artinya, termasuk perkara-perkara yang dianjurkan dan ditekankan oleh Allah dan Allah me-ngabarkan bahwa ia tidak akan dilakukan kecuali oleh orang-orang yang penyabar yang memperoleh keutamaan yang sangat besar, dan ia termasuk perkara yang tidak bisa dilakukan kecuali oleh orang-orang yang memiliki tekad dan kemauan keras dan orang-orang yang memiliki pikiran dan nurani. Sebab, sesungguhnya tidak melakukan pembelaan diri dengan ucapan atau perbuatan adalah merupakan sesuatu yang sangat berat bagi jiwa, dan sabar atas gangguan, memaafkan, mengampuni dan membalasnya de-ngan kebaikan adalah lebih berat dan lebih berat lagi. Namun, itu semua ringan bagi orang yang diringankan oleh Allah dan berjihad melawan nafsunya untuk bisa bersikap demikian serta memohon pertolongan kepada Allah سبحانه وتعالى untuk itu. Kemudian apabila seorang hamba merasakan manisnya sabar dan menemukan pengaruh-pengaruhnya, maka ia akan menghadapi semua itu dengan lapang dada, akhlak mulia, dan menikmatinya.
Barang siapa membela diri maka mereka tidak berdosa karena mereka mengambil hak mereka.
Ceux qui ripostent pour se faire justice, il ne leur sera fait aucun reproche pour cela.
Para aquellos que se defienden a sí mismos, no habrá culpa ya que han hecho valer su derecho.
For those who defend themselves, there will be no blame as they had taken their right.
Kim zulme uğradıktan sonra nefsini müdâfa edip hakkını alırsa, işte böyleleri haklarını aldıklarından dolayı kınanmazlar.
Onaj ko uzvrati braneći sebe, ne treba da bude sankcionisan zbog toga što je branio svoje pravo koje mu pripada.
Chiunque si vendichi da sé non verrà rimproverato per aver fatto valere i propri diritti.
Ang sinumang nag-adya para sa sarili niya, ang mga iyon ay wala sa kanilang anumang paninisi dahil sa pagkuha sa karapatan nila.
Và ai dám tự dành công bằng cho mình thì họ chỉ là giành lấy phần của họ mà không ai được phép tước đoạt nó.
Blame and retribution will only be for those who oppress people and commit sins on earth. For such people there will be a painful punishment in the Hereafter.
Sesungguhnya balasan dan siksa itu hanya untuk orang-orang yang menzalimi manusia dan melakukan kemaksiatan di muka bumi. Bagi mereka siksa yang menyakitkan di akhirat.
Bit će kažnjeni oni koji ljudima čine nepravdu i koji po Zemlji grijehe čine; njih čeka bolna patnja na onome svijetu.
La culpa y la retribución serán solo para aquellos que oprimen a la gente y cometen pecados en la vida. Para tales personas habrá un castigo doloroso en el Más Allá.
In verità, coloro che fanno torto alla gente e che diffondono la corruzione in terra verranno rimproverati e puniti; costoro subiranno una dolorosa punizione nell'Aldilà.
Ang paninisi at ang parusa lamang ay ukol sa mga lumalabag sa katarungan sa mga tao at gumagawa sa lupain ng mga pagsuway. Ang mga iyon, ukol sa kanila ay isang pagdurusang nakasasakit sa Kabilang-buhay.
Ce sont plutôt ceux qui traitent les gens injustement et commettent des péchés sur Terre qui méritent le reproche et la punition. Ceux-là subiront un châtiment douloureux dans l’au-delà.
Şüphesiz kınama ve ceza, insanlara zulmedenlere ve yeryüzünde isyan ve günah işleyenleredir. Onlar için ahirette acı veren bir azap vardır.
Quả thật, sự khiển trách và hình phạt chỉ dành cho những người áp bức người khác, và gây tội lỗi trên trái đất. Họ là những người sẽ bị trừng phạt đau đớn vào Ngày Sau.
When a man attains Faith in the real sense, this brings about a revolution in him and a new personality emerges. The qualities of a servant of God described here are the same that develop in a man as a result of the emergence of the aforesaid Faith-oriented personality. Such a man’s nature develops to the point where he is ready to give due recognition to the reality. He fully realises the godliness of God and his being the subject of God and, under the impact of this realisation, bows down before Him. When God calls him, it becomes impossible for him not to respond positively. The consciousness springing out of Faith makes him sensitive to right and wrong. He does whatever is required to be done and abstains from doing whatever should not be done. The realisation of his real position develops in him modesty and humility, which take away the anger, the propensity to transgress and the arrogance from his temperament. This humility enables him to benefit from others’ advice in collective matters and requires him to desist from taking steps simply on the basis of his personal opinion. His relationship with others is that of well-wishing and not that of obduracy and exploitation. One so inclined is never aggressive towards others. Whenever he takes steps against others, he does so in self-defence and only to the extent necessary to stop the oppression. Even when faced with extreme provocation, he is ready to forgive people and forget the wrong they have done him. A believer does all this under the influence of his strong Faith. And God acknowledges his virtue by confering upon him the titles of ‘Courageous’ and ‘Firm in Determination’ and admits him to the Garden of unending bounties.
Tuttavia, chi si astiene dal fare del male all'altro e lo perdona, la sua pazienza sarà a beneficio suo e della comunità; e tale atto è lodevole, solo chi è molto fortunato può riuscirvi.
A ko se strpi na tome što ga drugi uznemiravaju i pređe preko toga i oprosti, doista će se koristi tog strpljenja vidjeti na društvu, jer to je pohvalno svojstvo kojeg ne može imati osim onaj velike sreće.
Quant à ceux qui endurent patiemment les offenses d’autrui et n’en tiennent pas compte, leur patience sera bénéfique à leur propre personne et à la société. Ceci est assurément louable et n’est facilité qu’à ceux qui sont très chanceux.
Và chắc rằng ai biết nhẫn nhịn khi bị áp bức và tha thứ cho người khác, quả thật đó là sự nhẫn nhịn sẽ mang lại điều tốt đẹp cho y và cho cộng đồng. Và đó là việc làm đáng được ca ngợi, và chỉ hoàn thành tốt điều đó khi có quyết tâm cao.
En cuanto a aquellos que son pacientes y que perdonan el daño que les causan los demás, esa paciencia les traerá bienestar a ellos y a la sociedad. Esta actitud es algo loable y solo una persona de gran fortuna es bendecida con esa virtud.
Tungkol naman sa sinumang nagtiis sa pananakit ng iba sa kanya at nagpalampas nito, tunay na ang pagtitiis na iyon ay kabilang sa nagpapanumbalik ng kabutihan sa kanya at sa lipunan. Iyon ay isang bagay na pinapupurihan. Walang naitutuon doon kundi ang may bahaging dakila.
Adapun orang yang bersabar atas gangguan orang lain terhadapnya dan dia memaafkannya maka kesabarannya itu termasuk perbuatan yang mendatangkan kebaikan bagi dirinya dan masyarakat, itu adalah perbuatan yang terpuji, dan tidaklah seseorang memilik sifat itu kecuali orang yang sangat beruntung.
Kim başkasının kendisine yaptığı eziyete karşı sabreder ve onu bağışlarsa, şüphesiz gösterilen o sabır hem kendisine ve hem de topluma hayır getirir. Bu, övgüye layık bir davranıştır. Ancak hayırda büyük nasibi olan kimseler ona muvaffak olurlar.
As for those who are patient and who overlook the harm caused to them by others, then such patience will bring good for them and for the society. This is a praiseworthy thing and only a person of great fortune is blessed with this.
Aquellos a quienes Al-lah no bendiga con Su guía y les permita desviarse de la verdad, no tendrán ningún protector fuera de Él. Verán a aquellos que se equivocan a causa de su incredulidad y pecados, cuando vean el castigo en el Día de la Resurrección, diciendo con anhelo: “Si tan solo pudiéramos regresar al mundo y arrepentirnos ante Al-lah”.
44- Allah kimi saptırırsa artık O’ndan sonra onun hiçbir dostu olmaz. Azabı gördüklerinde zalimlerin:“(Dünyaya) dönmenin bir yolu yok mu?” dediklerini görürsün.
45- Onların zilletten dolayı boyunlarını bükmüş ve (korkudan ateşe) göz ucuyla bakar bir halde ateşe sokulduklarını görürsün. İman edenler derler ki:“Asıl hüsrana uğrayanlar, hem kendilerini hem de ailelerini Kıyamet gününde hüsrana sürükleyenlerdir.” Haberiniz olsun ki zalimler, sürekli bir azap içindedirler.
46- Onların Allah’tan başka kendilerine yardım edecek hiçbir dostları yoktur. Allah kimi saptırırsa artık onun için hiçbir (kurtuluş) yolu yoktur.
44. Yüce Allah, hidâyete iletenin ve saptıranın yalnızca kendisi olduğunu haber vermektedir.. “Allah” zulmü sebebi ile “kimi saptırırsa artık O’ndan sonra onun” işlerini üstlenecek ve onu hidâyete iletecek “hiçbir dostu olmaz.”“Azabı” korkunç bir manzara, dehşetli ve zor bir hal içinde “gördüklerinde” pek büyük bir pişmanlık ve geçmişte yaptıklarına pek büyük bir keder ve üzüntü duyarak “zalimlerin: (Dünyaya) dönmenin bir yolu yok mu?” yani daha önce işlediklerimizden başka iyi işler yapalım diye dünyaya dönmemiz için bir yol, bir çare var mıdır? “dediklerini görürsün.” Bu ise imkânsız bir şeyi istemektir.
45. “Onların zilletten dolayı boyunlarını bükmüş” kalplerindeki duygular sebebi ile bedenleri zelil olmuş “ve (korkudan ateşe) göz ucuyla” Yani ateşe, heybetinden ve ondan korktukları için gizlice ve fark ettirmeden “bakar bir halde ateşe sokulduklarını görürsün.”“İman edenler” insanların âkıbetleri açıkça belli olup da doğru söyleyen kimseler ile öyle olmayanlar birbirlerinden açıkça ayırt edildiklerinde “derler ki: Asıl” gerçek anlamda “hüsrana uğrayanlar, hem kendilerini hem de yakınlarını Kıyamet gününde hüsrana sürükleyenlerdir.”Çünkü bunlar, pek büyük mükâfatı ellerinden kaçırmışlar, can yakıcı cezaya maruz kalmışlar, kendileri ile yakınları birbirlerinden ayrı bırakılmışlardır ve bir daha da bir araya gelemeyeceklerdir.“Haberiniz olsun ki” küfür ve masiyetlerle kendilerine zulmeden “zalimler, sürekli bir azap içindedirler.” Bu azabın ortasında olacaklardır. Hiçbir zaman içinden çıkmamak üzere o azabın içerisinde kalacaklardır. Asla bu azapları hafifletilmeyecek ve onlar orada kurtuluş ümitlerini de kaybetmiş olacaklardır.
46. “Onların Allah’tan başka” dünyada iken kurdukları boş hayallerin aksine “kendilerine yardım edecek hiçbir dostları yoktur.”Kıyamet gününde hem kendileri hem de başkaları açıkça şunu göreceklerdir: Onların dünyada iken ümit bağladıkları bağlar paramparça olmuş, çareler de tükenmiş olacaktır. Allah’ın azabı kendilerine geldi mi, bu azabı hiç kimse onlardan uzaklaştıramayacaktır.“Allah kimi saptırırsa artık onun için” hidâyete ulaştıracak “hiçbir (kurtuluş) yolu yoktur.”
Çünkü böyleleri Allah’a koştukları ortakların kendilerine fayda sağlayacaklarını ve zararları önleyeceklerini zannetmekle haktan sapmıştırlar. İşte o vakit sapıklıkları açıkça ortaya çıkmış olacaktır.
Quant à celui qu’Allah ne guide pas et égare de la vérité, il n’a aucun autre allié pouvant le soutenir. Tu verras ceux qui, à cause de leur mécréance et leurs péchés, étaient injustes envers eux-mêmes, souhaiter lorsqu’ils verront de leurs yeux le châtiment du Jour de la Résurrection: Est-il possible que nous retournions dans le bas monde afin que nous nous repentions à Allah?
Và ai đã bị Allah bỏ rơi không dẫn dắt thì hắn sẽ bị lạc khỏi chân lý, và không có người bảo hộ nào đứng ra che chở cho hắn. Rồi Ngươi sẽ thấy những kẻ bất công với chính bản thân họ bằng việc vô đức tin và nhiều tội lỗi khác khi nhìn thấy hình phạt của Ngày Phục Sinh thì họ sẽ nói với niềm hy vọng mong manh: Còn con đường nào để chúng tôi trở về trần gian để sám hối với Allah không?.
"Dan siapa yang disesatkan Allah, maka tidak ada baginya seorang pemimpin pun sesudah itu. Dan kamu akan melihat orang-orang yang zhalim ketika mereka melihat azab berkata, 'Adakah kiranya jalan untuk kembali?' Dan kamu akan melihat mereka dihadapkan ke neraka dalam keadaan tunduk karena terhina, mereka melihat dengan pandangan yang lesu. Dan orang-orang yang beriman berkata, 'Sesungguhnya orang-orang yang merugi ialah orang-orang yang kehilangan diri mereka sendiri dan keluarga mereka pada Hari Kiamat.' Ingatlah, sesungguhnya orang-orang yang zhalim itu berada dalam azab yang kekal. Dan mereka sekali-kali tidak mempunyai pelindung-pelindung yang dapat menolong mereka selain Allah. Dan siapa yang disesatkan oleh Allah, maka tidaklah ada baginya sesuatu jalan pun." (Asy-Syura: 44-46).
(44) Allah سبحانه وتعالى mengabarkan bahwa Dia-lah sendirian yang memberikan hidayah dan menyesatkan, dan ﴾ وَمَن يُضۡلِلِ ٱللَّهُ ﴿ "siapa yang disesatkan Allah" disebabkan kezhalimannya, ﴾ فَمَا لَهُۥ مِن وَلِيّٖ مِّنۢ بَعۡدِهِۦۗ ﴿ "maka tidak ada baginya seorang pemimpin pun sesudah itu," yang bisa mengurusi permasalahannya dan memberinya hidayah.
﴾ وَتَرَى ٱلظَّٰلِمِينَ لَمَّا رَأَوُاْ ٱلۡعَذَابَ ﴿ "Dan kamu akan melihat orang-orang yang zhalim ketika mereka melihat azab" dengan penglihatan yang sangat mengerikan, sulit dan sangat keji, di mana mereka menampakkan penyesalan yang sangat besar dan rasa sedih atas apa yang telah mereka lakukan dahulu dan ﴾ يَقُولُونَ هَلۡ إِلَىٰ مَرَدّٖ مِّن سَبِيلٖ ﴿ "berkata, 'Adakah kiranya jalan untuk kembali," artinya, apakah ada jalan bagi kami atau upaya untuk bisa kembali ke dunia agar kami bisa me-lakukan selain dari apa yang telah kami lakukan dahulu? Ini adalah permintaan sesuatu yang mustahil yang tidak mungkin.
(45) ﴾ وَتَرَىٰهُمۡ يُعۡرَضُونَ عَلَيۡهَا ﴿ "Dan kamu akan melihat mereka di-hadapkan kepadanya," maksudnya, kepada neraka ﴾ خَٰشِعِينَ مِنَ ٱلذُّلِّ ﴿ "dalam keadaan tunduk karena terhina," yakni, kamu lihat badan me-reka tunduk karena kehinaan yang ada dalam hati mereka,﴾ يَنظُرُونَ مِن طَرۡفٍ خَفِيّٖۗ ﴿ "mereka melihat dengan pandangan yang lesu," maksudnya, melihat ke neraka dengan lirikan dan sudut mata karena sangat ketakutan.
﴾ وَقَالَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓاْ ﴿ "Dan orang-orang yang beriman berkata," saat tampak semua akhir kesudahan manusia dan sudah terpisah de-ngan jelas orang-orang yang jujur dari yang lainnya, ﴾ إِنَّ ٱلۡخَٰسِرِينَ ﴿ "Sesungguhnya orang-orang yang merugi" yang sebenarnya, ﴾ ٱلَّذِينَ خَسِرُوٓاْ أَنفُسَهُمۡ وَأَهۡلِيهِمۡ يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِۗ ﴿ "ialah orang-orang yang kehilangan diri mereka sendiri dan keluarga mereka pada Hari Kiamat," di mana mereka telah merugikan diri mereka sendiri akan pahala yang berlimpah dan mereka memperoleh hukuman yang sangat menyakitkan, dan mereka dipisahkan dari keluarga mereka sehingga mereka tidak dapat berkumpul bersama sepanjang hukuman yang mereka alami.
﴾ أَلَآ إِنَّ ٱلظَّٰلِمِينَ ﴿ "Ingatlah, sesungguhnya orang-orang yang zhalim," terhadap diri mereka dengan melakukan kekufuran dan berbagai maksiat, ﴾ فِي عَذَابٖ مُّقِيمٖ ﴿ "berada dalam azab yang kekal," di dasarnya dan di tengah-tengahnya, tenggelam di dalamnya, tidak akan di-keluarkan darinya selama-lamanya, dan tidak pula dikurangi sedi-kitpun dari mereka, sedangkan mereka berputus asa di dalamnya.
(46) ﴾ وَمَا كَانَ لَهُم مِّنۡ أَوۡلِيَآءَ يَنصُرُونَهُم مِّن دُونِ ٱللَّهِۗ ﴿ "Dan mereka sekali-kali tidak mempunyai pelindung-pelindung yang dapat menolong mereka selain Allah" sebagaimana mereka dahulu di dunia yang memanja-kan diri mereka dengan hal itu. Maka pada Hari Kiamat tampaklah bagi mereka dan bagi yang lain bahwa semua bentuk hubungan mereka yang mereka dambakan itu sudah terputus, dan bahwa sesungguhnya di kala azab Allah menimpa mereka maka sama sekali tidak bisa ditolak. ﴾ وَمَن يُضۡلِلِ ٱللَّهُ فَمَا لَهُۥ مِن سَبِيلٍ ﴿ "Dan siapa yang disesatkan Allah, maka tidaklah ada baginya sesuatu jalan pun," yang dengannya hidayah bisa diperoleh. Jadi, mereka telah sesat saat mereka mengklaim manfaat dan bisa menolak bahaya pada para sembahan-sembahan mereka. Maka pada saat itu terbuktilah ke-sesatan mereka.
Yüce Allah kimi haktan saptırıp yüzüstü bırakır, hidayetten alıkoyarsa, ondan sonra onun işlerini üstlenecek kimse yoktur. Nitekim küfürle ve isyanlarla kendilerine zulmedenler, kıyamet gününde azabı gördüklerinde temenni ederek şöyle derler: "Dünyaya tekrar dönmek ve Allah'a tövbe etmek için bir yol yok mu?"
Those whom Allah does not bless with guidance and lets them stray from the truth, they will have no one to take charge of their affairs after Him. You will see those who wrong themselves by disbelief and sins, when they will see the punishment on the day of resurrection, longingly saying: If only we are able to return to the world and repent to Allah.
The State of the Wrongdoers on the Day of Resurrection
Allah tells us that whatever He wills happens and whatever He does not will does not happen, and no one can make it happen. Whomever He guides, none can lead astray, and whomever He leads astray, none can guide, as He says:
وَمَن يُضْلِلْ فَلَن تَجِدَ لَهُ وَلِيًّا مُّرْشِدًا
(but he whom He sends astray, for him you will find no protecting to lead him.) (18:17). Then Allah tells us about the wrongdoers, i.e., the idolators who associate others in worship with Allah:
لَمَّا رَأَوُاْ اْلَعَذَابَ
(when they behold the torment,) i.e., on the Day of Resurrection, they will wish that they could go back to this world.
يَقُولُونَ هَلْ إِلَى مَرَدٍّ مِّن سَبِيلٍ
(they will say: "Is there any way of return") This is like the Ayah:
وَلَوْ تَرَى إِذْ وُقِفُواْ عَلَى النَّارِ فَقَالُواْ يلَيْتَنَا نُرَدُّ وَلاَ نُكَذِّبَ بِـَايَـتِ رَبِّنَا وَنَكُونَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ - بَلْ بَدَا لَهُمْ مَّا كَانُواْ يُخْفُونَ مِن قَبْلُ وَلَوْ رُدُّواْ لَعَـدُواْ لِمَا نُهُواْ عَنْهُ وَإِنَّهُمْ لَكَـذِبُونَ
(If you could but see when they will be held over the (Hell) Fire! They will say: "Would that we were but sent back! Then we would not deny the Ayat of our Lord, and we would be of the believers!" Nay, it has become manifest to them what they had been concealing before. But if they were returned, they would certainly revert to that which they were forbidden. And indeed they are liars.) (6:27-28)
وَتَرَاهُمْ يُعْرَضُونَ عَلَيْهَا
(And you will see them brought forward to it) means, to the Fire.
خَـشِعِينَ مِنَ الذُّلِّ
(made humble by disgrace,) means, in a befitting manner, because of their previous disobedience towards Allah.
يَنظُرُونَ مِن طَرْفٍ خَفِىٍّ
((and) looking with stealthy glance.) Mujahid said, "In a humiliated manner." That is, they will steal glances at it, because they will be afraid of it. But the thing that they are afraid of will undoubtedly happen, and worse than that -- may Allah save us from that.
وَقَالَ الَّذِينَ ءَامَنُواْ
(And those who believe will say) means, on the Day of Resurrection they will say:
إِنَّ الْخَـسِرِينَ
(Verily, the losers...) means, the greatest losers.
الَّذِينَ خَسِرُواْ أَنفُسَهُمْ وَأَهْلِيهِمْ يَوْمَ الْقِيَـمَةِ
(are they who lose themselves and their families on the Day of Resurrection. ) means, they will be taken to the Fire and deprived of any pleasures in the Hereafter. They will lose themselves, and they will be separated from their loved ones, companions, families and relatives, and they will lose them.
أَلاَ إِنَّ الظَّـلِمِينَ فِى عَذَابٍ مُّقِيمٍ
(Verily, the wrongdoers will be in a lasting torment.) means, everlasting and eternal, with no way out and no escape.
وَمَا كَانَ لَهُم مِّنْ أَوْلِيَآءَ يَنصُرُونَهُم مِّن دُونِ اللَّهِ
(And they will have no protectors to help them other than Allah.) means, no one to save them from the punishment and torment which they are suffering.
وَمَن يُضْلِلِ اللَّهُ فَمَا لَهُ مِن سَبِيلٍ
(And he whom Allah sends astray, for him there is no way.) means, no salvation.
Ang sinumang itinatwa ni Allāh palayo sa kapatnubayan saka iniligaw palayo sa katotohanan ay walang ukol dito na isang katangkilik, matapos ni Allāh, na tatangkilik sa pumapatungkol sa kanya. Makikita mo na ang mga tagalabag sa katarungan sa mga sarili nila sa pamamagitan ng kawalang-pananampalataya at mga pagsuway, kapag napagmasdan nila ang pagdurusa sa Araw ng Pagbangon, ay magsasabi habang mga nagmimithi: "Ang panunumbalik kaya sa Mundo ay may daan para magbalik-loob kami kay Allāh?"
A kome Allah umjesto upute da zabludu, tome pomagača poslije Njega neće biti! I ti ćeš vidjeti kako će oni koji su nevjerovanjem i grijesima činili sebi nepravdu, kad ugledaju patnju na Sudnjem danu, nadajući se povikati: “Postoji li ikakav način da budemo opet vraćeni na dunjaluk pa da se pokajemo Allahu?”
E chi Allāh abbandonerà, sviandolo dalla Retta Via, non avrà, all'infuori di Lui, un tutore che si prenda cura delle sue questioni; e vedrai coloro che hanno fatto torto a loro stessi con la miscredenza e i peccati dire, quando vedranno la punizione del Giorno del Giudizio, speranzosi: "C'è forse un modo per tornare in vita così da pentirci dinanzi ad Allāh?!"
Barang siapa dibelokkan Allah dari hidayah dan disesatkan dari kebenaran maka ia tidak mempunyai pelindung setelah-Nya yang mampu memberikan perlindungan atas urusannya. Engkau lihat orang-orang yang menganiaya diri mereka sendiri dengan melakukan kekufuran dan maksiat, saat mereka menyaksikan siksa pada hari Kiamat secara langsung, mereka berkata sambil berangan-angan, “Adakah jalan kembali ke dunia sehingga kami bertobat kepada Allah?”
Makikita mo, O Sugo, ang mga tagalabag sa katarungan na ito kapag isinasalang sila sa Apoy habang sila ay mga aba at mga hinihiya, na tumitingin sa mga tao nang patalilis dala ng tindi ng pangamba nila roon. Magsasabi ang mga sumampalataya kay Allāh at sa mga sugo Niya: "Tunay na ang mga lugi, sa totoo, ay ang mga nagpalugi ng mga sarili nila at mga mag-anak nila sa Araw ng Pagbangon dahilan sa daranasin nila na pagdurusang dulot ni Allāh. Pansinin, tunay na ang mga tagalabag sa katarungan sa mga sarili nila dahil sa kawalang-pananampalataya at mga pagsuway ay nasa isang pagdurusang mamamalagi, na hindi mapuputol magpakailanman."
-Ey Resul!- Bu zalimler zelil ve rezil halde ateşe arz edildikleri zaman, ateşten aşırı korkularından dolayı başlarını öne eğmiş, göz ucuyla insanlara gizli gizli baktıklarını görürsün. Allah'a ve resullerine iman edenler ise şöyle diyeceklerdir: "İşte hakiki olarak ziyana uğrayanlar, kıyamet günü kendilerini ve ailelerini Allah'ın azabı sebebiyle ziyana sokanlardır." Kendi nefislerine küfür, günah ve isyanlarla zulmedenler hiç kesintiye uğramayan devamlı ve ebedî bir azap içerisindedirler.
E vedrai, o Messaggero, questi ingiusti, quando verranno schierati dinanzi al Fuoco, umiliati e denigrati, guardando la gente di soppiatto, tale il loro timore di esso. Diranno coloro che hanno creduto in Allāh e nei Suoi Messaggeri: "In verità, i veri perdenti sono coloro che hanno perduto loro stessi e le loro famiglie, nel Giorno del Giudizio, in seguito alla punizione di Allāh a cui andranno incontro; ma, in verità, coloro che hanno fatto torto a se stessi con la miscredenza e i peccati subiranno una punizione eterna, senza tregua".
I vidjet ćeš, o Poslaniče, kako se nepravednici poniženi i klonuli Vatri izlažu, a oni je kradomice, iz straha gledaju. Oni koji su vjerovali u Allaha i Njegove poslanike, reći će: “Doista su stradalnici oni koji na Kijametskom danu i sebe i porodice svoje upropaste zbog onoga što će doživjeti od Allahove kazne!” A zar nepravedni, koji su kroz nevjerovanje i griješenje sebi nepravdu činili, neće biti u neprestanoj patnji koja nikada neće prestati?!
Podrás ver a estos injustos cuando sean expuestos al fuego, mientras son humillados y deshonrados, mirando a escondidas a la gente debido a su gran temor. Aquellos que creían en Al-lah y en Sus mensajeros dirán: “Los verdaderos perdedores serán aquellos que se malogren a sí mismos y a sus familias en el Día de la Resurrección al recibir el castigo de Al‑lah”. Aquellos que se equivocan siguiendo el camino de la incredulidad y los pecados serán sometidos a un castigo eterno.
You will see, O Messenger, these wrongdoers when they are exposed to the fire, whilst they are humiliated and disgraced, looking at people surreptitiously due to their extreme fear for it. Those who had faith in Allah and His messengers will say: The true losers are those who lost themselves and their families on the day of resurrection on account of the punishment of Allah that they received. Indeed, those who wrong themselves by disbelief and sins will be in a lasting punishment that will never end.
Và Ngươi - hỡi Thiên Sứ - sẽ nhìn thấy đám người bất công khi bị dắt đi đến Hỏa Ngục dưới hiện trạng khúm núm và bẽn lẽn nhìn mọi người một cách rụt rè do vô cùng sợ hãi. Còn những người tin tưởng vào Allah, vào các Sứ Giả của Ngài thì lại nói: Quả thật, những người thua cuộc thực sự là những người đã đánh mất chính mình và đánh mất gia đình mình vào Ngày Phục Sinh vì họ phải gánh chịu hình phạt của Allah, chẳng phải họ là những người tự bất công với chính bản thân họ bằng việc vô đức tin và nhiều tội lỗi khác rồi bị trừng phạt vĩnh viễn không bao giờ bị gián đoạn
Engkau lihat -wahai Rasul- orang-orang zalim itu ketika dihadapkan ke neraka dalam keadaan rendah dan hina, mereka melihat kepada manusia dengan diam-diam karena besarnya rasa takut mereka terhadap neraka. Lalu orang-orang yang beriman kepada Allah dan kepada rasul-rasul-Nya berkata, “Sesungguhnya orang yang benar-benar merugi adalah orang-orang yang merugikan diri mereka sendiri dan merugikan keluarga mereka pada hari Kiamat akibat siksa Allah yang mereka dapatkan.” Ketahuilah bahwa orang-orang yang menganiaya diri mereka sendiri dengan melakukan kekufuran dan kemaksiatan-kemaksiatan berada dalam siksa abadi yang tidak akan terputus selamanya.
Commentary
The earlier three of the above verses state the end of those people who, as against the virtuous Muslims, remained desirous of the delights and luxuries of this world, instead of caring about the Hereafter. Then in verse 47, they have been advised to repent and embrace faith before the scourge of Doomsday comes upon them. Thereafter, in verse 48, the Holy Prophet ﷺ has been comforted and assured that if these people do not come to their senses, despite your preaching again and again, and despite your tireless efforts, then you should not worry: فَإِنْ أَعْرَضُوا فَمَا أَرْسَلْنَاكَ عَلَيْهِمْ حَفِيظًا "So, if they turn away, then We did not send you as a supervisor over them. You are not responsible but for conveying the message" - 48.
Verses 49 and 50 state the absolute power and perfect wisdom of Allah Ta’ ala in the creation of this universe in which He has no partner, and then mankind has been called to believe in the Oneness of Allah. In this regard, after stating the creation of the earth and the heavens, Allah Almighty has stated a fact about His power in verse 49, خْلُقُ مَا يَشَاءُ (He creates what He wills.) to indicate that He has absolute Power to create anything small or big. He creates whatever He wills whenever He wills. In this context, creation of mankind has been mentioned by saying, "He grants females to whom He wills, and grants males to whom He wills. Or He combines for them couples, both males and females, and makes whom He wills barren. Surely He is All-Knowing, Very Powerful. (49-50) " It means that nobody's intention or authority has anything to do in the creation of a human being, nor does anybody have its knowledge. What to say of anybody else, even the intention or choice of the parents, who are the apparent agents of the creation of a human beings, does not have any bearing on the child's creation. Let alone having a say in the child's creation, the mother does not even know before the child is born as to what is being formed in her womb, and how it is being processed.
It is Allah Ta’ ala alone who grants female children to whom He wills, and male children to whom He wills; to some He grants both male and female children, and He renders some females barren who do not have any children.
While stating the sex of children in this verse, Allah Ta’ ala has mentioned females first, and males later. Taking a hint from this verse, Sayyidna Wathilah Ibn Asqa' ؓ has said that blessed is the woman who gives birth to a daughter first. (Qurtubi)
Ô Messager, tu verras ces injustes lorsqu’ils seront exposés au Feu avilis et honnis, regardant furtivement les gens tellement leur terreur sera grande. Ceux qui croyaient en Allah et en Ses messager diront: Les véritables perdants sont ceux qui, le Jour de la Résurrection, perdront leurs âmes et perdront les liens avec leurs familles lorsqu’ils subiront le châtiment d’Allah. Ceux qui, à cause de leur mécréance et leurs péchés, sont injustes envers eux-mêmes seront suppliciés pour l’éternité sans connaître de répit.
E non avranno tutori che potranno sostenerli e salvarli dalla punizione di Allāh, nel Giorno del Giudizio, e chi Allāh svia dalla verità non troverà mai una strada che lo conduca alla Retta Via.
Kıyamet gününde onları Allah'ın azabından kurtaracak hiçbir dostları yoktur. Yüce Allah'ın haktan saptırıp yüzüstü bıraktığı kimseyi hidayete ve hakka götüren bir yol da yoktur.
Và họ sẽ không có người bảo hộ nào đứng ra giúp đỡ họ thoát khỏi hình phạt từ Allah vào Ngày Phục Sinh, và ai bị Allah bỏ rơi khỏi chân lý thì chắn chắc người đó sẽ bị lầm lạc, y sẽ không bao giờ tìm được con đường nào cho sự dẫn dắt đến với chân lý.
Walang ukol sa kanila na anumang mga katangkilik na mag-aadya sa kanila sa pamamagitan ng pagsagip sa kanila mula sa pagdurusang dulot ni Allāh sa Araw ng Pagbangon. Ang sinumang itinatwa ni Allāh palayo sa katotohanan at iniligaw Niya, walang ukol sa kanya magpakailanman na anumang daang magpapahantong sa kanya tungo sa kapatnubayan tungo sa katotohanan.
Le Jour de la Résurrection, ils n’auront pas d’alliés qui les secourront et les soustrairont au châtiment d’Allah. Or quiconque Allah ne guide pas à la vérité et s'égare ne trouvera aucune voie le menant à la guidée.
No tendrán protectores para ayudarlos y rescatarlos del castigo de Al-lah en el Día de la Resurrección. Aquellos a quienes Al-lah no bendice con la verdad y los deja ir por mal camino, nunca encontrarán un camino que los guíe hacia la verdad.
Njima neće biti zaštitnika da im pomognu i da ih spase od Allahove kazne; a kome Allah da da je u zabludi a ne na istini, takav put spasa neće ni imati, niti ga iko mimo Allaha na njega može uputiti.
Tidaklah mereka mempunyai pelindung yang mampu menolong dengan menyelamatkan mereka dari siksa Allah pada hari Kiamat. Barang siapa disimpangkan oleh Allah dari kebenaran lalu Dia sesatkan maka selamanya tidak ada baginya jalan yang menuntunnya kepada petunjuk menuju kebenaran.
They will have no allies to help them by rescuing them from Allah’s punishment on the day of resurrection. Those whom Allah does not bless with the truth and lets them go astray, will never have any path that leads them to guidance to the truth.
In this world, guidance is revealed through logic, this being the law of God for this world. This means that in this world only that person will benefit from guidance who proves himself capable of understanding matters by a process of reasoning. The establishing of a fact by this method is enough to make him bow down before it. Those who do not accept facts in this way, can never receive guidance in this world. One who does not yield to reason in this world, runs the risk of being laid low by God’s power in the Hereafter. But bowing down on the Day of Judgement is of no avail to anybody, because then it will serve only to humble a man and not make him entitled to a reward.
Rispondete, o gente, alla chiamata del vostro Dio, affrettandovi ad obbedire ai Suoi ordini e a rispettare i Suoi divieti, e ad abbondonare la procrastinazione (non rinviare di giorno in giorno), prima che giunga il Giorno del Giudizio, il quale, quando giungerà, non potrà essere rinviato da nessuno, non avrete scampo e non potrete rinnegare i peccati che avete commesso in vita.
Các ngươi - hỡi nhân loại - hãy mau mau đáp lại lời gọi của Thượng Đế của các ngươi bằng việc tuân theo những mệnh lệnh của Ngài và tránh xa những điều Ngài ngăn cấm, trước khi xảy ra Ngày Phục Sinh mà không ai có thể ngăn cản, các ngươi không còn nơi nào để trú ẩn cũng như các ngươi không có lý do nào để chạy tội mà các ngươi đã phạm ở trên trần gian
"Patuhilah seruan Rabbmu sebelum datang dari Allah suatu hari yang tidak dapat ditolak kedatangannya. Kamu tidak mem-peroleh tempat berlindung pada hari itu dan tidak pula dapat mengingkari. Jika mereka berpaling maka Kami tidak mengutus kamu sebagai pengawas bagi mereka. Kewajibanmu tidak lain hanyalah menyampaikan. Sesungguhnya apabila Kami merasakan kepada manusia sesuatu rahmat dari Kami, maka dia bergembira-ria karena rahmat itu. Dan jika mereka ditimpa kesusahan dise-babkan perbuatan tangan mereka sendiri, karena sesungguhnya manusia itu amat ingkar." (Asy-Syura: 47-48).
(47) Allah سبحانه وتعالى memerintahkan hamba-hambaNya untuk memenuhi seruanNya dengan mematuhi apa-apa yang diperin-tahkanNya dan menjauhi apa-apa yang dilarangNya, dan dengan segera melakukan hal tersebut serta tidak menunda-nunda waktu, ﴾ مِّن قَبۡلِ أَن يَأۡتِيَ ﴿ "sebelum datang" Hari Kiamat yang apabila telah da-tang tidak mungkin bisa ditolak dan tidak mungkin lagi mengejar ketertinggalan. Dan pada hari itu seorang hamba tidak memiliki tempat yang bisa digunakan untuk berlindung agar bisa terhindar dari Allah dan lari dariNya. Malah para malaikat telah mengelilingi semua manusia dari belakang mereka dan mereka diseru,
﴾ يَٰمَعۡشَرَ ٱلۡجِنِّ وَٱلۡإِنسِ إِنِ ٱسۡتَطَعۡتُمۡ أَن تَنفُذُواْ مِنۡ أَقۡطَارِ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ فَٱنفُذُواْۚ لَا تَنفُذُونَ إِلَّا بِسُلۡطَٰنٖ 33 ﴿
"Hai sekalian jin dan manusia, jika kamu sanggup menembus (me-lintasi) penjuru langit dan bumi, maka lintasilah, kamu tidak dapat me-nembusnya kecuali dengan kekuatan." (Ar-Rahman: 33).
Dan pada saat itu manusia tidak bisa mengingkari apa-apa yang telah diperbuatnya dan tindakan-tindakan kejahatan yang telah dilakukannya. Bahkan, kalaupun ia mengingkari, niscaya seluruh anggota tubuhnya memberikan kesaksian melawannya.
Ayat ini dan yang semisal dengannya mengandung celaan terhadap angan-angan dan mengandung perintah untuk menggu-nakan kesempatan (momen) untuk melakukan amal (perbuatan baik) yang bisa dilakukan saat itu, sebab menunda-nunda waktu itu mendatangkan mudarat.
(48) ﴾ فَإِنۡ أَعۡرَضُواْ ﴿ "Jika mereka berpaling" dari apa yang kalian bawa setelah adanya penjelasan yang lengkap, ﴾ فَمَآ أَرۡسَلۡنَٰكَ عَلَيۡهِمۡ حَفِيظًاۖ ﴿ "maka Kami tidak mengutus kamu sebagai pengawas bagi mereka," yang mengawasi perbuatan mereka dan kamu tidak akan diminta per-tanggungjawaban atasnya. ﴾ إِنۡ عَلَيۡكَ إِلَّا ٱلۡبَلَٰغُۗ ﴿ "Kewajibanmu tidak lain hanyalah menyampaikan." Maka jika kamu telah melaksanakan ke-wajibanmu, maka pahala untukmu sudah ditanggung Allah. Apa-kah mereka memenuhi seruanmu ataupun mereka berpaling, maka perhitungan mereka adalah menjadi tanggungan Allah yang men-jaga amal perbuatan mereka, yang kecil maupun yang besar, yang nampak dan yang tidak nampak.
Kemudian Allah menjelaskan kondisi manusia, yaitu bahwa apabila ia dirasakan (diberi) oleh Allah suatu rahmat berupa kese-hatan badan, rizki yang berlimpah, kedudukan atau lainnya, ﴾ فَرِحَ بِهَاۖ ﴿ "dia bergembira-ria karenanya." Maksudnya, ia bergembira de-ngan kegembiraan yang hanya terbatas pada rahmat itu dan tidak melebihinya, dan termasuk konsekuensinya adalah merasa tenang karenanya dan berpaling dari sang pemberi karunia. ﴾ وَإِن تُصِبۡهُمۡ سَيِّئَةُۢ ﴿ "Dan jika mereka ditimpa kesusahan," seperti penyakit atau kemis-kinan atau lainnya ﴾ بِمَا قَدَّمَتۡ أَيۡدِيهِمۡ فَإِنَّ ٱلۡإِنسَٰنَ كَفُورٞ ﴿ "disebabkan perbuatan tangan mereka sendiri, karena sesungguhnya manusia itu amat ingkar." Artinya, tabiatnya adalah mengingkari nikmat-nikmat yang terda-hulu dan merasa murka terhadap kesusahan yang menimpanya.
Tumugon kayo, O mga tao, sa Panginoon ninyo sa pamamagitan ng pagdadali-dali sa pagsunod sa mga ipinag-uutos Niya at pag-iwas sa mga sinasaway Niya, at pag-iwan sa pagpapaliban bago pa sumapit ang Araw ng Pagbangon, na kapag dumating ay walang magtutulak doon. Walang ukol sa inyo na anumang madudulugan na dudulugan ninyo at walang ukol sa inyo na anumang pagkakailang ipangkakaila ninyo sa mga pagkakasala ninyo na nakamtan ninyo sa Mundo.
Patuhilah -wahai manusia- seruan Tuhan kalian dengan bersegera mengimplementasikan perintah-perintah-Nya dan meninggalkan larangan-larangan-Nya serta tidak menunda-nundanya sebelum datangnya hari Kiamat yang apabila telah datang tidak ada yang bisa menolaknya. Kalian tidak mempunyai tempat yang bisa kalian gunakan untuk berlindung dan kalian tidak punya pengingkaran yang bisa kalian gunakan untuk mengingkari dosa-dosa kalian yang telah kalian lakukan di dunia.
Odazovite se Gospodaru svome, o ljudi, čineći naredbe i ostavljajući zabrane, i nemojte s tim oduglovačiti, prije nego što dođe Dan koji niko neće moći otkloniti. Taj Dan utočišta nećete imati i nećete moći poricati grijehe koje ste na dunjaluku činiti.
¡Pueblo! Obedezcan a su Señor y apresúrense a cumplir Sus órdenes, eviten todo lo que Él prohíbe y dejen de lado la indecisión, antes de que llegue el Día de la Resurrección, el cual no podrá posponerse cuando se presente. No tendrán lugar para refugiarse y no podrán negar los pecados que han perpetrado en el mundo.
-Ey insanlar!- Geldiği zaman onu uzaklaştıracak bir şeyin olmadığı kıyamet günü gelmeden önce Rabbinizin emirlerini yerine getirip yasaklarından uzaklaşın ve bunu ertelemeyi bırakarak O'na icabet edin. O gün sığınacağınız hiçbir yeriniz yoktur. Dünyada yaptığınız günahlarınızı inkâr etmeye kalkışırsanız, sığınacağınız hiçbir bahane de bulamazsınız.
Ô gens, répondez favorablement à votre Seigneur, en vous empressant de vous conformer à Ses commandements et de renoncer à Ses interdits et en cessant de reporter votre repentir, avant que le Jour de la Résurrection ne vous surprenne. Si ce jour survenait, personne ne pourrait s’en prémunir. Vous ne trouverez alors aucun refuge pour vous abriter et vous ne pourrez nier les péchés que vous avez commis dans le bas monde.
47- Geri çevrilmesi söz konusu olmayan bir gün, Allah tarafından gelmeden önce Rabbinizin davetine uyun. Zira o gün sığınacak bir yeriniz olmayacağı gibi (hiçbir günahınızı da) inkâr edemezsiniz.
48- Eğer yüz çevirirlerse, Biz seni onların üzerine bekçi göndermedik. Sana düşen ancak tebliğdir. Gerçek şu ki Biz, insana tarafımızdan bir rahmet tattırdığımızda o, bundan dolayı şımarır. Şâyet kendi elleriyle yaptıkları yüzünden başlarına bir kötülük gelse, o zaman da insan nankör kesilir.
47. Yüce Allah, kullarına verdiği emirleri yerine getirmek, yasaklarından kaçınmak, bu konuda eli çabuk tutmak ve ertelememek suretiyle davetine uymalarını emretmektedir.
Bu davete “Geri çevrilmesi söz konusu olmayan bir gün” olan Kıyamet günü “Allah tarafından gelmeden önce” uymalıdırlar. Çünkü Kıyamet günü gelecek olursa geri çevrilmesine imkân yoktur, elden kaçırılan fırsatları telâfi etmeye fırsat da olmayacaktır. Yine o günde kulun, Rabbinin elinden kaçıp kurtulmak için sığınacağı bir yer de olmayacaktır. Aksine melekler bütün mahlukatı çepeçevre kuşatacaklar ve onlara şöyle seslenecekler:“Ey cin ve insan toplulukları! Eğer göklerle yerin kenarlarından kaçmaya gücünüz yetiyorsa kaçın. Ama buna dair güç ve imkânınız olmadıkça kaçamazsınız ki!”(er-Rahmân, 55/33)
Yine o gün kul, yaptığı suçları ve günahları da inkâr edemeyecektir. Hatta inkâr edecek olsa bile organları onun aleyhine tanıklık edecektir. Bu ve benzeri âyet-i kerimelerde geleceğe dair uzun emeller (ileride yaparım diyerek iyilik işlemeyi ve kötülüğe son vermeyi ertelemeler) yerilmekte ve kulun karşı karşıya kalacağı her bir amelde fırsatı değerlendirmesi emredilmektedir. Çünkü hayırlı işleri sonraya ertelemenin pek çok afetleri, sakıncaları vardır.
48. “Eğer” bu kadar mükemmel açıklamalardan sonra onlara getirdiklerinden “yüz çevirirlerse Biz seni onların üzerine” amellerini tespit edip kaydeden ve bunlar hakkında onları sorguya çekecek bir “bekçi göndermedik. Sana düşen ancak tebliğdir.”
Eğer sen görevini eksiksiz yerine getirirsen artık Allah’ın da senin mükâfatını vermesi hak olur. İster onlar çağrını kabul etsinler, ister yüz çevirsinler, fark etmez. Hesaplarını görmek ise küçüğü ile büyüğü ile gizlisi ile açığı ile bütün amellerini tespit eden Allah’a aittir.
Daha sonra Yüce Allah, insanoğlunun durumunu şöyle haber vermektedir: Allah, ona sağlıklı bir beden, bol ve rahat bir rızık, makam, mevki ve benzeri bir rahmet tattıracak olursa o “bundan dolayı şımarır.” Yani yalnızca sırf onunla sevinip şımarır ve gözü ondan başkasını görmez. Buna bağlı olarak da onunla tatmin olur ve ötesini düşünmez. Bu nimetleri ihsan edenden yüz çevirir.
Ancak “şâyet kendi elleriyle yaptıkları yüzünden başlarına” hastalık, fakirlik ya da bunlara benzer “bir kötülük gelse, o zaman da insan nankör kesilir.” O, tabiati gereği daha önce sahip olduğu nimetleri unutup nankörlük eder ve başına gelen kötülüklerden dolayı öfke ve hoşnutsuzluğunu ortaya koyar.
Encouragement to obey Allah before the Day of Resurrection
When Allah tells us about the horrors and terrifying events of the Day of Resurrection, He warns us about it and commands us to prepare for it:
اسْتَجِيبُواْ لِرَبِّكُمْ مِّن قَبْلِ أَن يَأْتِىَ يَوْمٌ لاَّ مَرَدَّ لَهُ مِنَ اللَّهِ
(Answer the Call of your Lord before there comes from Allah a Day which cannot be averted.) means, once He issues the command, it will come to pass within the blinking of an eye, and no one will be able to avert it or prevent it.
مَا لَكُمْ مِّن مَّلْجَأٍ يَوْمَئِذٍ وَمَا لَكُمْ مِّن نَّكِيرٍ
(You will have no refuge on that Day nor there will be for you any denying.) means, you will have no stronghold in which to take refuge, no place in which to hide from Allah, for He will encompass you with His knowledge and power, and you will have no refuge from Him except with Him.
يَقُولُ الإِنسَـنُ يَوْمَئِذٍ أَيْنَ الْمَفَرُّ - كَلاَّ لاَ وَزَرَ - إِلَى رَبِّكَ يَوْمَئِذٍ الْمُسْتَقَرُّ
(On that Day man will say: "Where (is the refuge) to flee" No! There is no refuge! Unto your Lord will be the place of rest that Day.) (75:10-12)
فَإِنْ أَعْرَضُواْ
(But if they turn away,) refers to the idolators,
فَمَآ أَرْسَلْنَـكَ عَلَيْهِمْ حَفِيظاً
(We have not sent you as a Hafiz over them. ) means, `you have no power over them.' And Allah says elsewhere:
لَّيْسَ عَلَيْكَ هُدَاهُمْ وَلَـكِنَّ اللَّهَ يَهْدِى مَن يَشَآءُ
(Not upon you is their guidance, but Allah guides whom He wills) (2:272).
فَإِنَّمَا عَلَيْكَ الْبَلَـغُ وَعَلَيْنَا الْحِسَابُ
(your duty is only to convey (the Message) and on Us is the reckoning) (13:40). And Allah says here:
إِنْ عَلَيْكَ إِلاَّ الْبَلَـغُ
(Your duty is to convey.) meaning, `all that We require you to do is to convey the Message of Allah to them.'
وَإِنَّآ إِذَآ أَذَقْنَا الإِنسَـنَ مِنَّا رَحْمَةً فَرِحَ بِهَا
(And verily, when We cause man to taste of mercy from Us, he rejoices there at;) means, when a time of ease and comfort comes to him, he is happy about it.
وَإِن تُصِبْهُمْ
(but when befalls them) means mankind.
سَيِّئَةٌ
(some evil) means, drought, punishment, tribulation or difficulty,
فَإِنَّ الإِنسَـنَ كَفُورٌ
(then verily, man (becomes) ingrate!) means, he forgets the previous times of ease and blessings and acknowledges nothing but the present moment. If times of ease come to him, he becomes arrogant and transgresses, but if any difficulty befalls him, he loses hope and is filled with despair. This is like what the Messenger of Allah ﷺ said to the women:
«يَا مَعْشَرَ النِّسَاءِ، تَصَدَّقْنَ، فَإِنِّي رَأَيْتُكُنَّ أَكْثَرَ أَهْلِ النَّار»
)(O women, give in charity, for I have seen that you form the majority of the people of Hell.) A woman asked, "Why is that, O Messenger of Allah" He said:
«لِأَنَّكُنَّ تُكْثِرْنَ الشِّكَايَةَ وَتَكْفُرْنَ الْعَشِيرَ، لَوْ أَحْسَنْتَ إِلى إِحْدَاهُنَّ الدَّهْرَ ثُمَّ تَرَكْتَ يَوْمًا، قَالَتْ: مَا رَأَيْتُ مِنْكَ خَيْرًا قَط»
(Because you complain too much, and you are ungrateful to (your) husbands. If one of you were to be treated kindly for an entire lifetime, then that kindness was lacking for one day, she would say, `I have never seen anything good from you!') This is the case with most women, except for those whom Allah guides and who are among the people who believe and do righteous deeds. As the Prophet said, the believer is the one who:
«إِنْ أَصَابَتْهُ سَرَّاءُ شَكَرَ، فَكَانَ خَيْرًا لَهُ، وَإِنْ أَصَابَتْهُ ضَرَّاءُ صَبَرَ، فَكَانَ خَيْرًا لَهُ، وَلَيْسَ ذَلِكَ لِأَحَدٍ إِلَّا لِلْمُؤْمِن»
(... if something good happens to him, he is thankful, and that is good for him. If something bad happens to him, he bears it with patience, and that is good for him. This does not happen to anyone except the believer.)
Respond, O people, to your Lord by rushing to fulfil His instructions and avoid His prohibitions and leaving out procrastination, before the Day of Resurrection comes, which cannot be pushed back when it arrives. You will have no place to take refuge in and you will not be able to deny the sins that you have perpetrated in the world.
Mensajero, si se alejan de aquello que les enseñas, debes saber que no te he enviado como guardián de ellos para observar sus obras. Tu deber es solo comunicar lo que te he ordenado transmitir y la retribución de las cuentas queda en manos de Al-lah. Cuando agracio a una persona con una muestra de Mi misericordia en riquezas, salud y demás, se regocija. Pero cuando le acontece una desgracia a causa de sus pecados, su naturaleza la lleva a ser ingrata con los favores de Al-lah y a enojarse con lo que Al-lah ha decretado en Su sabiduría.
Ngunit kung umayaw sila sa ipinag-utos mo sa kanila, hindi Kami nagsugo sa iyo, O Sugo, sa kanila bilang mapag-ingat na mag-iingat sa mga gawain nila. Walang kailangan sa iyo kundi ang pagpapaabot ng anumang ipinag-utos sa iyo na ipaabot ito. Ang pagtutuos sa kanila ay nasa kay Allah. Tunay na kapag nagpalasap Kami sa tao mula sa Amin ng isang awa gaya ng yaman at kalusugan at mga tulad nito ay natutuwa siya rito. Kung tatama sa tao ang isang pagsubok na may kasusuklaman dahil sa mga kasalanan nila, tunay na ang kalikasan nila ay ang pagtangging kumilala sa mga biyaya ni Allah at hindi pagpapasalamat sa mga ito, at ang pagkainis sa anumang itinakda ni Allah ayon sa karunungan Niya.
If they turn away from what you instruct them, then I have not sent you, O Messenger, as a guardian over them to watch their actions. Your duty is only to convey what I have instructed you to convey and their reckoning is left to Allah. When I give man a taste of My mercy of riches, health etc. he rejoices in it. But when a trial of difficulty befalls them on account of their sins, their nature is to be ungrateful for Allah’s favours and become angry at what Allah had in His wisdom decreed.
The real test of man in the present world is his ability, irrespective of the circumstances, to give a proper and correct reaction. But man does not do so. When he meets with success, he turns into a vain braggart and when he gets into trouble, he can do nothing but express negative feelings. Such people, who are unable to respond properly to the call for Truth, are by temperament unrealistic. The correct response to the call for Truth is that man should immediately admit to its being such. But he makes it a prestige issue. He thinks that by accepting the call, he will be lowering himself before the person who gives the call. This feeling comes in the way of his acceptance of the Truth. In spite of being convinced of its veracity, he ignores the call on account of personal considerations.
Se rifiutano ciò a cui li hai invitati, sappi, o Messaggero, che non ti abbiamo inviato come loro tutore, responsabile delle loro azioni; non sei tenuto a fare altro che comunicare ciò che ti è stato ordinato di comunicare e il loro rendiconto è presso Allāh. In verità, se concediamo all'uomo una grazia, come ricchezza, salute o cose simili, ne gioisce; mentre, se vengono afflitto da un male, come una disgrazia o altre cose indesiderate, a causa dei loro peccati, sappi che, in verità, l'ingratitudine nei confronti delle grazie di Allāh è loro abitudine, e così non riconoscerle ed essere insoddisfatti di ciò che Allāh ha decretato per Sua Saggezza.
Jika mereka berpaling dari apa yang telah engkau perintahkan kepada mereka maka tidaklah Kami mengutusmu -wahai Rasul- kepada mereka sebagai pengawas yang mengawasi amal perbuatan mereka. Kewajibanmu tiada lain hanyalah menyampaikan apa yang diperintahkan kepadamu untuk disampaikan, adapun hisab amalan mereka ada di sisi Allah. Sesungguhnya jika Kami merasakan kepada manusia kenikmatan dari Kami berupa kekayaan, kesehatan, dan semisalnya maka ia merasa gembira dengannya. Sebaliknya, jika manusia tertimpa cobaan berupa sesuatu yang tidak disukainya akibat dosa-dosa mereka maka sesungguhnya di antara tabiat mereka adalah ingkar terhadap nikmat Allah, tidak mensyukurinya, serta menggerutu atas apa yang Allah takdirkan pada mereka berdasarkan hikmah-Nya.
-Ey Rasul!- Eğer benim onlara emrettiklerime karşı yüz çevirirlerse bilesin ki biz, seni onların amellerini tutup denetleyen bir koruyucu olarak göndermedik. Sana düşen sadece tebliğ yapmanı emrettiğim şeyleri tebliğ etmendir. Onların hesabı ise Allah'a aittir. Şurası muhakkak ki biz, insana kendimizden zenginlik, sıhhat gibi bir rahmet tattırdığımız zaman, ona sevinir. Eğer beşerin başına yapmış olduğu günahlarının sebebi ile bir musibet ve bela geldiğinde şüphesiz o zaman insanın tabiatı Allah'ın nimetlerini inkâr edip şükretmemek ve Allah'ın hikmeti gereği takdir ettiğine hoşnutsuzluk duymaktır.
A ako se okrenu od onoga s čime smo te poslali – pa, Mi tebe, o Poslaniče, nismo ni poslali da nad njima i njihovim djelima bdiješ, ti si dužan samo saopćiti, a oni će račun kod Allaha polagati. Kad čovjeku damo da milost Našu osjeti u vidu bogatstva, zdravlja i sl., on joj se obraduje, a kad ih zadesi kakva nesreća zbog grijeha koje čine, onda čovjek, po prirodi svojoj, blagodati Allahove ne priznaje, na njima se ne zahvaljuje i ljut je na Allahovu odredbu koja je zasnovana na mudrosti.
S’ils se détournent de ce que tu leur ordonnes, sache ô Messager que Nous ne t’avons pas envoyé afin de consigner leurs œuvres. Tu n’es tenu que de transmettre ce qu’on t’a ordonné de transmettre puis ce sera à Allah de leur demander des comptes. Lorsque Nous faisons goûter l’être humain à la miséricorde, la richesse, la santé et d’autres bienfaits, il s’en réjouit mais lorsque les humains sont atteints par un malheur causé par leurs péchés, leur réaction spontanée est de renier les bienfaits d’Allah, ne pas Lui manifester de gratitude et s’insurger contre ce que, de par Sa Sagesse, Il a décrété.
Nhưng nếu họ quay lưng với những điều Ngươi ra lệnh thì TA vốn không cử Ngươi - hỡi Thiên Sứ - đến làm người trông nom để trông coi những việc làm của họ, mà TA cử Ngươi đến với tư cách là người truyền thông điệp của TA, còn việc thanh toán xét xử là việc của Allah. Và quả thật, khi TA cho nhân loại nếm mùi khoan dung từ sự giàu có, sức khỏe, và các thứ tương tự khác thì họ lại vui mừng, rồi khi con người gặp phải tai ương do những tội lỗi của họ gây ra thì quả thật, họ thường phủ nhận hồng ân của Allah, và không bao giờ biết ơn Ngài, và họ không hài lòng với sự sắp đặt của Allah bằng sự sáng suốt của Ngài.
Or He makes for whoever He wills both males and females and makes whoever He wills barren and childless. He knows what occurs and what will occur in the future. This is on account of the completeness of His knowledge and perfection of His wisdom. Nothing is hidden from Him. He is able to do all things, nothing is outside His ability.
La propriété des Cieux et de la Terre revient à Allah. Il crée ce qu’Il veut: mâles, femelles et d’autres genres encore, et donne à qui Il veut des nouveau-nés mâles et à qui Il veut des nouveau-nés femelles*ou alors les deux à la fois. De même, Il rend qui Il veut stérile et incapable de procréer. Il sait le mieux ce qui existe à l’instant présent et ce qui existera dans le futur. Ceci est l’expression de Sa Connaissance complète et de Sa Sagesse parfaite: rien ne Lui échappe et rien ne Lui est impossible.
A Al-lah Le pertenece el control de los cielos y de la Tierra. Él crea lo que quiere. A quien quiere concede hijas mujeres y priva de hijos hombres; además, Él le concede varones a quien desea y los priva de mujeres.
"Kepunyaan Allah-lah kerajaan langit dan bumi, Dia men-ciptakan apa yang Dia kehendaki, Dia memberikan anak-anak perempuan kepada siapa yang Dia kehendaki dan memberikan anak-anak lelaki kepada siapa yang Dia kehendaki, atau Dia menganugerahkan kedua jenis laki-laki dan perempuan, dan Dia menjadikan mandul siapa yang Dia dikehendaki. Sesungguhnya Dia Maha Mengetahui lagi Mahakuasa." (Asy-Syura: 49-50).
(49-50) Ayat ini mengandung pemberitaan tentang betapa luasnya kerajaan Allah سبحانه وتعالى dan terealisasinya tindakanNya dalam kerajaanNya tersebut seperti menciptakan apa saja yang dikehen-dakiNya dan mengatur semua urusan, hingga pengaturan yang dilakukanNya mencakup ciptaan tentang sebab-sebab yang dila-kukan oleh manusia. Sesungguhnya nikah (persetubuhan) itu me-rupakan salah satu sebab dilahirkannya anak. Allah-lah yang telah memberi mereka anak-anak menurut kehendakNya. Maka di antara manusia ada yang diberi anak perempuan dan ada pula yang diberi anak laki-laki, dan ada pula yang diberi berpasangan. Maksudnya, anak laki-laki dan perempuan. Dan di antara mereka ada yang di-jadikan mandul, tidak bisa mempunyai anak. ﴾ إِنَّهُۥ عَلِيمٞ ﴿ "Sesungguh-nya Dia Maha Mengetahui," segala sesuatu ﴾ قَدِيرٞ ﴿ "lagi Mahakuasa" melakukan apa saja. Dia berbuat sesuai dengan pengetahuanNya dan keahlianNya terhadap segala sesuatu dan sesuai dengan Kuasa-Nya pada makhluk-makhlukNya.
Göklerin ve yerin mülkü (hükümranlığı) Allah'ındır. Dilediğini erkek veya dişi veya o ikisinden başka bir şey yaratır. İstediğine nesil olarak kız çocuğu verir ve onu erkek çocuklardan mahrum eder. Dilediğine erkek çocuğu verir ve onu kız çocuklardan mahrum eder. Veya dilediğine erkek ve kız çocuğunu birlikte verir. Dilediğini de kısır kimse yapar ve hiç çocuğu olmaz. Şüphesiz, var olan her şeyi ve gelecekte var olacak şeyleri çok iyi bilir. Bu O'nun ilminin tam ve hikmetinin kamil olduğuna delildir. Hiçbir şey O'na gizli kalmaz. O'nu hiçbir şey aciz bırakamaz.
Allah tells us that He is the Creator, Sovereign and Controller of the heavens and the earth.
Whatever he wills happens, and whatever He does not will does not happen. He gives to whomsoever He wills and withholds from whomsoever he wills; none can withhold what He gives, and none can give what He withholds, and He creates whatever He wills.
يَهَبُ لِمَن يَشَآءُ إِنَـثاً
(He bestows female upon whom He wills.) means, He gives them daughters only. Al-Baghawi said, "And among them (those who were given daughters only) was Lut, peace be upon him."
وَيَهَبُ لِمَن يَشَآءُ الذُّكُورَ
(and bestows male upon whom He wills.) means, He gives them sons only. Al-Baghawi said, "Like Ibrahim Al-Khalil, peace be upon him, who did not have any daughters."
أَوْ يُزَوِّجُهُمْ ذُكْرَاناً وَإِنَـثاً
(Or He bestows both males and females,) means, He gives to whomsoever He wills both males and females, sons and daughters. Al-Baghawi said, "Like Muhammad ."
وَيَجْعَلُ مَن يَشَآءُ عَقِيماً
(and He renders barren whom He wills. ) means, so that he has no children at all. Al-Baghawi said, "Like Yahya and `Isa, peace be upon them." So people are divided into four categories: some are given daughters, some are given sons, some are given both sons and daughters, and some are not given either sons or daughters, but they are rendered barren, with no offspring.
إِنَّهُ عَلِيمٌ
(Verily, He is the All-Knower) means, He knows who deserves to be in which of these categories.
قَدِيرٌ
(and is Able (to do all things).) means, to do whatever He wills and to differentiate between people in this manner. This issue is similar to that referred to in the Ayah where Allah says of `Isa, peace be upon him:
وَلِنَجْعَلَهُ ءَايَةً لِّلْنَّاسِ
(And (We wish) to appoint him as a sign to mankind) (19:21): i.e., proof for them of His power, for He created people in four different ways. Adam, peace be upon him, was created from clay, from neither a male nor a female. Hawwa', peace be upon her, was created from a male without a female. All other people, besides `Isa, peace be upon him, were created from male and female, and this sign of Allah was completed with the creation of `Isa bin Maryam, may peace be upon them both, who was created from a female without a male. Allah says:
وَلِنَجْعَلَهُ ءَايَةً لِّلْنَّاسِ
(And (We wish) to appoint him as a sign to mankind) (19: 21). This issue has to do with parents, whilst the previous issue has to do with children, and in each case there are four categories. Glory be to the All-Knower Who is Able to do all things.
Allahova je vlast na nebesima i na Zemlji. On stvara šta hoće, bilo da je muško, žensko ili nešto drugo. Daruje žensku djecu kome hoće, a mušku mu uskrati, a kome hoće – mušku daruje, a uskrati mu žensku djecu. Nekome daruje i mušku i žensku djecu, a nekoga ostavi bez potomstva. On zna šta je bilo i šta će biti, što ukazuje na savršenost Njegova znanja i mudrosti. Njemu ništa nije skriveno i ništa Mu nije nemoguće.
Milik Allahlah kerajaan langit dan kerajaan bumi. Dia menciptakan apa yang Dia kehendaki dari jenis laki-laki, perempuan, atau yang lainnya. Dia memberikan anak perempuan kepada yang Dia kehendaki dan menghalanginya dari anak laki-laki, serta memberikan anak laki-laki kepada yang Dia kehendaki dan menghalanginya dari anak perempuan. Atau Allah memberikan kepada yang Dia kehendaki anak laki-laki dan perempuan bersamaan serta menjadikan orang yang Dia kehendaki mandul, tidak mempunyai anak. Sesungguhnya Dia Maha Mengetahui apa yang terjadi dan apa yang akan terjadi pada masa yang akan datang, dan ini bagian dari kesempurnaan ilmu-Nya dan kesempurnaan hikmah-Nya, tidak ada sesuatu pun yang tersembunyi dari-Nya dan Dia Mahakuasa, tidak ada sesuatu pun yang melemahkan-Nya.
Ad Allāh solo appartiene il Regno dei Cieli e della Terra; Egli crea ciò che vuole, maschio, femmina o altro; dona a chi vuole delle femmine e lo priva dei maschi, e dona i maschi a chi vuole e lo priva delle femmine; e concede, a chi vuole, sia maschi che femmine, e rende chi vuole sterile, incapace di avere figli. In verità, Egli è Sapiente di ciò che è e ciò che sarà in futuro, e ciò è parte della Perfezione della Sua completa Sapienza e della Sua completa Saggezza: nulla Gli è nascosto e nulla Gli è impossibile.
Sa kay Allāh ang paghahari sa mga langit at ang paghahari sa lupa. Lumilikha Siya ng niloloob Niya na lalaki o babae o iba pa roon. Nagbibigay Siya sa sinumang niloloob Niya ng mga [anak na] babae at nagkakait Siya rito ng mga [anak na] lalaki. Nagbibigay Siya sa sinumang niloloob Niya ng mga [anak na] lalaki at nagkakait Siya rito ng mga [anak na] babae. O gumagawa Siya para sa sinumang niloloob Niya ng mga lalaki at mga babae nang magkasama. Gumagawa Siya sa sinumang niloloob Niya bilang baog na hindi nagkakaanak. Tunay na Siya ay Maalam sa anumang nangyayari at anumang mangyayari sa hinaharap. Ito ay bahagi ng kalubusan ng kaalaman Niya at pagkaganap ng karunungan Niya: walang nakakukubli sa Kanya na anuman at walang nakapagpapawalang-kakayahan sa Kanya na anuman.
Religion is based on the concept that every kind of power in the universe resides in the one and only God. Apart from Him, nobody else has any powers—whether these powers relate to managing the systems of heaven and earth or granting children to a human being. Whatever a man receives is at His behest and He alone may take it away whenever He wishes. It is only this belief about God which develops in man that right type of feeling which is known as submissiveness, and it is this attitude towards God which compels a man to adopt in life that behaviour which is commanded by the divine code of conduct.
Allah nắm giữ quyền hành trong các tầng trời và trái đất, Ngài tạo hóa ra nam hay nữ hay những thứ khác theo ý của Ngài, Ngài ban cho ai có con gái mà không cho con trai theo ý của Ngài, rồi Ngài ban cho ai có con trai mà không có con gái theo ý muốn của Ngài
49- Göklerin ve yerin hükümranlığı yalnız Allah’ındır. O, dilediğini yaratır. Dilediğine (sadece) kız çocukları bahşeder, dilediğine de (sadece) erkek çocuklar bağışlar.
50- Yahut onlara erkek ve kız her ikisinden birlikte verir. Dilediğini de kısır kılar. Şüphesiz O, her şeyi bilendir, her şeye gücü yetendir.
49-50. Bu âyet-i kerimelerde Yüce Allah’ın mülkünün genişliği, mülkünde dilediğini yaratmak sureti ile tasarrufunun geçerli olduğu ve bütün işleri bizzat kendisinin çekip çevirdiği haber verilmektedir. Hatta Yüce Allah’ın hüküm ve iradesinin kapsamlılığına bizzat kulların yerine getirdiği sebeplerden yaratılacak şeyler bile dahildir. Zira nikah, çocukların doğması için bir sebeptir. Ancak anne ve babaya dilediği evladı veren O’dur. Nitekim kimi eşlere sadece kız evlat verirken, kimilerine de sadece erkek evlat bağışlar. Kimilerine hem erkek hem kız evlat verir. Kimisini de kısır bırakır da onun hiç çocuğu olmaz.“Şüphesiz O” her şeyi “bilendir” her şeye “gücü yetendir.” O, her şeyde ilmi ile tasarruf ettiği gibi yarattığı her bir şeyi de kudreti ile son derece sağlam ve mükemmel yapar.
Hoặc Ngài cho ai có cả con trai và con gái theo ý của Ngài, và Ngài làm cho người nào vô sinh không thể sinh con theo ý của Ngài. Quả thật, Ngài Hằng Biết những gì trước đó và những điều trong tương lai, và đó là kiến thức toàn năng và sự sáng suốt của Ngài, không gì có thể che giấu được Ngài, và Ngài không bất lực trước bất cứ điều gì.
Göklerin ve yerin mülkü (hükümranlığı) Allah'ındır. Dilediğini erkek veya dişi olarak yaratır. İstediğine nesil olarak kız çocuğu verir ve onu erkek çocuklardan mahrum eder. Dilediğine erkek çocuğu verir ve onu kız çocuklardan mahrum eder. Veya dilediğine erkek ve kız çocuğunu birlikte verir. Dilediğini de kısır kimse yapar ve hiç çocuğu olmaz. Şüphesiz, var olan her şeyi ve gelecekte var olacak şeyleri çok iyi bilir. Bu O'nun ilminin tam ve hikmetinin kamil olduğuna delildir. Hiçbir şey O'na gizli kalmaz. O'nu hiçbir şey aciz bırakamaz.
O concede a quien quiere tanto hombres como mujeres, y a quien quiere hace que sea estéril. Él sabe lo que ocurre y lo que ocurrirá en el futuro. Esto se debe a la integridad de Su conocimiento y la perfección de Su sabiduría. Nada está oculto de Al-lah. Él es capaz de hacer todas las cosas, nada está fuera de Su capacidad.
It is not correct for a human being that Allah speaks to Him except through revelation that He sends to him, or by direct speech but from behind a veil without seeing Him, or by sending an angel as a messenger such as Gabriel, who then reveals to the human messenger with Allah’s permission what Allah wishes to reveal. He, (may He be glorified), is high in His Self and Attributes, and is wise in His creation, decree and laws.
51- Allah, bir insanla ancak ya vahiy yolu ile ya da bir perde arkasından konuşur. Yahut da bir elçi gönderir de o elçi, Allah'ın izni ile O’nun dilediği şeyleri vahyeder. Şüphesiz O, çok yücedir, sonsuz hikmet sahibidir.
52- İşte bu şekilde sana da emrimizden bir Ruh/Kur'ân vahyettik. Yoksa sen (daha önce) kitap nedir, iman nedir bilmezdin. Fakat Biz onu kendisi ile kullarımızdan dilediğimizi hidâyete ulaştırdığımız bir nur kıldık. Şüphe yok ki sen, dosdoğru bir yolu göstermektesin.
53- Göklerde ve yerde ne varsa hepsinin yegane sahibi olan Allah’ın yolunu… Haberiniz olsun ki bütün işler, Allah’a döner.
51. Allah’ın peygamberlerini yalanlayıp Allah’ı inkâr edenler, kibirlerinden hakka karşı zorbaca tutumlara girip:“Allah bizimle konuşsa yahut bize bir mucize gelse ya!?”(el-Bakara, 2/118) dediklerinden dolayı Yüce Allah, bu âyet-i kerime ile onlara cevap vermekte ve O’nun beşerle konuşmasının, ancak has kullarından olan peygamber ve rasûllerle âlemler arasından seçtiği kişiler ile söz konusu olabileceğini ve bunun da ancak şu şekillerden birisi ile gerçekleşebileceğini haber vermektedir:“ya vahiy yolu ile” yani herhangi bir melek göndermeksizin ve şifahi olarak da bizzat kendisi konuşmaksızın, rasûlün kalbine vahyi bırakması sureti ile “ya da” onunla şifahi olarak konuşmakla birlikte Kelimullah İmran oğlu Mûsâ ile konuşmasında olduğu gibi “bir perde arkasından konuşur.”“Yahut da” Yüce Allah, Cebrail yahut ondan başka meleklerlerden “bir elçi” melek “gönderip” onun vasıtasıyla ve Allah'ın “izni ile dilediğini” yani melek kendi isteği ile değil, Rabbinin izni ile ve yine Rabbinin dilediğini “vahyeder.”
“Şüphesiz O, çok yücedir” Yüce Allah, hem zatı itibariyle en üsttedir, hem bütün vasıfları üstün ve yücedir, hem de fiilleri pek yüce ve azametlidir. Her şeyi emrinin altına almıştır, bütün yaratıklar da O’na boyun eğmiştir. Bütün mahlukatı ve şeriatleri ile her şeyi yerli yerine koyması bakımından da “sonsuz hikmet sahibidir.”
52. “İşte bu şekilde” senden önceki peygamberlere vahyettiğimiz gibi “sana da emrimizden bir Ruh vahyettik.” Ki o da şu Kur’ân-ı Kerîm’dir.
Yüce Allah, Kur’ân’a “ruh” adını vermiştir. Çünkü beden, ruh ile hayat bulduğu gibi kalpler ve ruhlar da Kur’ân ile hayat bulur. Din ve dünya maslahatları onunla hayat bulur. Çünkü ondaki pek çok hayır ve uçsuz bucaksız ilim bunu sağlar.
O, Yüce Allah’ın, hem rasûlüne hem de mü’min kullarına -onu hak edecek bir sebebi ortaya koymaları söz konusu olmadığı- katıksız bir lütfudur. Bundan dolayı Yüce Allah şöyle buyurmaktadır:
Bu kitabın sana indirilişinden önce “sen kitap nedir, iman nedir bilmezdin.” Önceki kitapların bildirdiği haberlere dair hiçbir bilgin yoktu. İlahi şeriatlere imanın da yoktu, bunların gerektirdiği bir amelin de yoktu. Aksine sen, okuma yazma bilmeyen ümmi birisiydin.
İşte bizim “kendisi ile kullarımızdan dilediğimizi hidâyete ulaştırdığımız bir nur”kıldığımız bu Kitap, sana geldi. İnsanlar, küfür ve bid’atlerin, helâk edici heva ve heveslerin karanlıklarında bu Kitap sayesinde aydınlanırlar. Onun vasıtası ile gerçekleri bilir ve yine onun vasıtası ile dosdoğru yola ulaşırlar.“Şüphe yok ki sen, dosdoğru bir yolu göstermektesin.” Bu yolu insanlara açıklamakta, beyan etmekte, bu yolu izlemeye onları teşvik etmekte ve aksi yolları izlememelerini emretmekte, o yollardan onları uyarıp sakındırmaktasın. Daha sonra bu dosdoğru yolu açıklayarak şöyle buyurmaktadır:
53. “Göklerde ve yerde ne varsa hepsinin yegane sahibi olan Allah’ın yolunu.”Bu yolu kullarına açan O’dur. Bu yolun, kendisine lütuf ve ihsan yurdu olan cennetine ulaştıracağını onlara O haber vermiştir.“Haberiniz olsun ki bütün işler, Allah’a döner.” Hayrı ile şerri ile bütün işler O’na döner ve O, herkese amelinin karşılığını verir: Hayır ise hayır, şer ise şer.
Şûrâ Sûresi’nin tefsiri burada sona ermektedir.
Kolaylaştırması dolayısıyla başta da sonda da gizli ve açık hamd, yalnız Allah’a mahsustur.
***
Con người không phù hợp được Allah đàm thoại trực tiếp với y, một khi Ngài muốn ra lệnh con người điều gì thì Ngài mặc khải cho người đó qua giấc mơ hoặc bằng cách khác, hoặc Ngài nói chuyện với người đó nhưng chỉ cho nghe âm thanh chứ không thấy được Ngài, hoặc Ngài gửi Thiên Thần xuống làm Sứ Giả như là Đại Thiên Thần Jibril đến truyền đạt cho Thiên Sứ là người phàm theo ý muốn của Allah về những điều Ngài muốn mặc khải. Quả thật, Ngài là Đấng Tối Cao từ trong chính bản thân và trong chính thuộc tính của Ngài, Đấng Sáng Suốt trong việc tạo hóa, trong quyền năng, và trong luật pháp của Ngài.
Nijednom čovjeku nije dato da mu se Allah obraća, osim objavom, nadahnućem i sl., ili da mu se obrati glasom, a ne vidi Ga, ili da pošalje izaslanika meleka poput Džibrila, pa s dozvolom Njegovom objavi ono što On hoće. On je, zaista, uzvišen Svojim Bićem i svojstvima i mudar je u stvaranju, određivanju i propisivanju.
How the Revelation comes down
This refers to how Allah sends revelation. Sometimes He casts something into the heart of the Prophet , and he has no doubt that it is from Allah, as it was reported in Sahih Ibn Hibban that the Messenger of Allah ﷺ said:
«إِنَّ رُوْحَ الْقُدُسِ نَفَثَ فِي رُوعِي أَنَّ نَفْسًا لَنْ تَمُوتَ حَتْى تَسْتَكْمِلَ رِزْقَهَا وَأَجَلَهَا، فَاتَّقُوا اللهَ وَأَجْمِلُوا فِي الطَّلَب»
(Ar-Ruh Al-Qudus i.e., Jibril breathed into my heart that no soul will die until its allotted provision and time have expired, so have Taqwa of Allah and keep seeking in a good (and lawful) way.)
أَوْ مِن وَرَآءِ حِجَابٍ
(or from behind a veil) -- as He spoke to Musa, peace be upon him. He asked to see Him after He had spoken to him, but this was not granted to him. In the Sahih, it recorded that the Messenger of Allah ﷺ said to Jabir bin `Abdullah, may Allah be pleased with him:
«مَا كَلَّمَ اللهُ أَحَدًا إِلَّا مِنْ وَرَاءِ حِجَابٍ، وَإِنَّهُ كَلَّمَ أَبَاكَ كِفَاحًا»
(Allah never speaks to anyone except from behind a veil, but He spoke to your father directly.) This is how it was stated in the Hadith. He Jabir's father was killed on the day of Uhud, but this refers to the realm of Al-Barzakh, whereas the Ayah speaks of this earthly realm.
أَوْ يُرْسِلَ رَسُولاً فَيُوحِىَ بِإِذْنِهِ مَا يَشَآءُ
(or (that) He sends a Messenger to reveal what He wills by His leave.) as Jibril, peace be upon him, and other angels came down to the Prophets, peace be upon them.
إِنَّهُ عَلِىٌّ حَكِيمٌ
(Verily, He is Most High, Most Wise.) He is Most High, All-Knowing, Most Wise.
وَكَذَلِكَ أَوْحَيْنَآ إِلَيْكَ رُوحاً مِّنْ أَمْرِنَا
(And thus We have sent to you Ruh of Our command.) means, the Qur'an.
مَا كُنتَ تَدْرِى مَا الْكِتَـبُ وَلاَ الإِيمَـنُ
(You knew not what is the Book, nor what is Faith.) means, `in the details which were given to you in the Qur'an.'
وَلَـكِن جَعَلْنَـهُ
(But We have made it) means, the Qur'an,
نُوراً نَّهْدِى بِهِ مَن نَّشَآءُ مِنْ عِبَادِنَا
(a light wherewith We guide whosoever of Our servants We will. ) This is like the Ayah:
قُلْ هُوَ لِلَّذِينَ ءَامَنُواْ هُدًى وَشِفَآءٌ وَالَّذِينَ لاَ يُؤْمِنُونَ فِى ءَاذَانِهِمْ وَقْرٌ وَهُوَ عَلَيْهِمْ عَمًى
(Say: "It is for those who believe, a guide and a healing. And as for those who disbelieve, there is heaviness (deafness) in their ears, and it (the Qur'an) is blindness for them.") (41:44).
وَأَنَّكَ
(And verily, you) means, `O Muhammad,'
لَتَهْدِى إِلَى صِرَطٍ مُّسْتَقِيمٍ
(are indeed guiding to a straight path.) means, the correct behavior. Then Allah explains this further by saying:
صِرَطِ اللَّهِ
(The path of Allah) meaning, His Laws which He enjoins.
الَّذِى لَهُ مَا فِى السَّمَـوَتِ وَمَا فِى الاٌّرْضِ
(to Whom belongs all that is in the heavens and all that is on the earth.) means, their Lord and Sovereign, the One Who is controlling and ruling them, Whose decree cannot be overturned.
أَلاَ إِلَى اللَّهِ تَصِيرُ الاٍّمُورُ
(Verily, all matters at the end go to Allah.) means, all matters come back to Him and He issues judgement concerning them. Glorified and exalted be He far above all that the evildoers and deniers say. This is the end of the Tafsir of Surat Ash-Shura
Il ne convient pas qu’Allah parle à un être humain si ce n’est par le biais de la Révélation, qui peut prendre la forme d’une inspiration ou d’autres formes encore, ou alors lui parler de façon à ce qu’Il entende sa voix mais ne Le voit pas, ou lui envoyer un ange messager, comme Gabriel, qui révèle au messager humain ce qu’Allah veut et permet qu’il lui soit révélé. Allah, exalté soit-Il, est Très-Haut par Son Etre et Ses attributs, Sage dans ce qu’Il crée, détermine et prescrit.
Tidak patut bagi manusia berbicara dengan Allah kecuali melalui wahyu yang diturunkan kepadanya atau berbicara dengannya secara langsung, akan tetapi berada di belakang tabir dengan mendengar suara-Nya tanpa bisa melihat-Nya, atau Dia mengirim malaikat sebagai utusan seperti Jibril, lalu dia mewahyukan kepada rasul dari kalangan manusia dengan izin Allah apa yang dikehendaki-Nya untuk diwahyukan kepadanya. Sesungguhnya Dia -Subḥānahu- Mahatinggi zat-Nya dan sifat-sifat-Nya, lagi Mahabijaksana dalam penciptaan-Nya, takdir-Nya, dan syariat-Nya.
Hindi natutumpak para sa tao na kausapin ito ni Allāh maliban sa isang pagkasi sa pamamagitan ng pagsisiwalat o iba pa roon, o kausapin Niya ito sa kung saan nakaririnig ito sa salita Niya samantalang hindi ito nakakikita sa Kanya, o magsugo Siya rito ng isang anghel na sugo tulad ni Gabriel para magkasi sa sugong tao ayon sa pahintulot Niya ng anumang niloloob ni Allāh na ikasi. Tunay na Siya – kaluwalhatian sa Kanya – ay Mataas sa sarili Niya at mga katangian Niya, Marunong sa paglikha Niya, pagtatakda Niya, at batas Niya.
Al-lah no habla a un ser humano excepto por medio de la revelación que le envía, o hablándole directamente, pero detrás de un velo sin que puedan verle, o a través de un ángel como Mensajero tal como Gabriel, quien luego revela al Mensajero humano con el permiso de Al-lah lo que Al-lah desea revelar. Al-lah es sublime en Su esencia y Sus atributos, y es sabio en Su creación, decretos y leyes.
Allah'ın bir beşerle karşılıklı konuşması ancak vahiy yoluyla veya başka şekilde olur. (İnsan) O'nu görmeden söylediği sözlerini duyar veya ona Cibril'i elçi olarak gönderir. Cibril Yüce Allah'ın izniyle beşer olan resule Allah'ın kendisine vahyetmesini dilediğini vahyeder. Şüphesiz her noksanlıktan münezzeh olan Allah zatında ve sıfatlarında pek yücedir, üstündür. Hükmünde, takdirinde ve şeriatında hikmet sahibidir.
"Dan tidak ada bagi seorang manusia pun bahwa Allah ber-kata-kata dengannya kecuali dengan perantaraan wahyu atau dari belakang tabir atau dengan mengutus seorang utusan, lalu di-wahyukan kepadanya dengan seizinNya apa yang Dia kehendaki. Sesungguhnya Dia Mahatinggi lagi Mahabijaksana. Dan demikian-lah Kami wahyukan kepadamu ruh dari perintah Kami. Sebelum-nya kamu tidaklah mengetahui apakah al-Kitab ini dan tidak pula mengetahui apakah iman itu, tetapi Kami menjadikannya cahaya, yang Kami tunjuki dengannya siapa saja yang Kami kehendaki di antara hamba-hamba Kami. Dan sesungguhnya kamu benar-benar memberi petunjuk kepada jalan yang lurus. Yaitu jalan Allah yang kepunyaanNya segala apa yang ada di langit dan apa yang ada di bumi. Ingatlah, bahwa kepada Allah-lah semua urusan kembali." (Asy-Syura: 51-53).
(51) Setelah orang-orang yang mendustakan para utusan Allah, yang kafir kepada Allah itu berkata,
﴾ لَوۡلَا يُكَلِّمُنَا ٱللَّهُ أَوۡ تَأۡتِينَآ ءَايَةٞۗ ﴿
"Kenapa Allah tidak langsung berbicara kepada kami atau datang kepada kami bukti." (Al-Baqarah: 118), karena kesombongan dan kecongkakan mereka, maka Allah menjawab (membantah) mereka dengan ayat suci ini. (Dan Dia jelaskan) bahwa Dia hanya berkata-kata langsung kepada manusia tertentu, yaitu para nabi yang di-utus dan manusia pilihanNya. Dan pembicaraan itu terjadi melalui beberapa cara: Berbicara kepadanya melalui wahyu, Dia tiupkan wahyu tersebut ke dalam hati seorang rasul tanpa perantara se-orang malaikat atau tanpa pembicaraan langsung dengan rasul itu, ﴾ أَوۡ ﴿ "atau" Dia berbicara kepadanya secara langsung akan tetapi ﴾ مِن وَرَآيِٕ حِجَابٍ ﴿ "dari belakang tabir" sebagaimana terjadi pada Nabi Musa bin Imran (yang dijuluki:) Kalim ar-Rahman, ﴾ أَوۡ ﴿ "atau" Allah berbicara kepadanya dengan perantara utusan dari kalangan ma-laikat, ﴾ يُرۡسِلَ رَسُولٗا ﴿ "dengan mengutus seorang utusan," seperti malai-kat Jibril atau malaikat-malaikat lainnya. ﴾ فَيُوحِيَ بِإِذۡنِهِۦ ﴿ "Lalu diwah-yukan kepadanya dengan seizinNya," maksudnya, seizin Tuhannya, tidak berdasarkan kemauannya sendiri.
Sesungguhnya Allah سبحانه وتعالى Mahatinggi DzatNya, Mahatinggi sifat-sifatNya, lagi Mahaagung, lagi Mahatinggi perbuatan-per-buatanNya. Dia telah mengalahkan segala sesuatu, seluruh makh-luk tunduk kepadaNya, ﴾ حَكِيمٞ ﴿ "lagi Mahabijaksana" di dalam penempatan segala sesuatu dari berbagai makhluk dan ketetapan hukum masing-masing pada tempatnya.
(52) ﴾ وَكَذَٰلِكَ ﴿ "Dan demikianlah," ketika Kami mewahyukan kepada para rasul sebelummu, ﴾ أَوۡحَيۡنَآ إِلَيۡكَ رُوحٗا مِّنۡ أَمۡرِنَاۚ ﴿ "Kami wahyukan kepadamu ruh dari perintah Kami," yaitu al-Qur`an al-Karim ini. Allah menamakannya ruh, karena dengan ruh itulah jasad manusia hidup, dan hati serta ruh hanya bisa hidup dengan al-Qur`an, dan dengannya pula semua maslahat dunia dan agama menjadi hidup, karena di dalamnya terkandung banyak kebaikan dan ilmu. Dan ia murni karunia Allah سبحانه وتعالى atas para rasulNya dan hamba-hamba-Nya yang beriman tanpa sebab (jasa) dari mereka. Maka dari itu Allah berfirman, ﴾ مَا كُنتَ تَدۡرِي ﴿ "Sebelumnya kamu tidaklah mengetahui," maksudnya, sebelum diturunkannya kepadamu, ﴾ مَا ٱلۡكِتَٰبُ وَلَا ٱلۡإِيمَٰنُ ﴿ "apakah al-Kitab ini dan tidak pula mengetahui apakah iman itu." Arti-nya, kamu tidak memiliki pengetahuan tentang informasi-informasi kitab-kitab terdahulu dan tidak pula iman dan amal kepada syariat-syariat ilahiyah. Bahkan kamu adalah seorang yang buta huruf, tidak bisa menulis dan tidak bisa membaca. Lalu datang kepadamu kitab ini, di m a n a ﴾ جَعَلۡنَٰهُ نُورٗا نَّهۡدِي بِهِۦ مَن نَّشَآءُ مِنۡ عِبَادِنَاۚ ﴿ "Kami menjadikannya cahaya, yang Kami tunjuki dengannya siapa saja yang Kami kehendaki di antara hamba-hamba Kami," yang dapat mereka jadikan penerang di dalam kegelapan-kegelapan kekafiran, bid'ah dan pemikiran-pemikiran yang menyesatkan, dan dengannya mereka dapat me-ngetahui fakta-fakta yang sebenarnya dan mereka dapat menjadi-kannya sebagai pedoman menuju jalan yang lurus.﴾ وَإِنَّكَ لَتَهۡدِيٓ إِلَىٰ صِرَٰطٖ مُّسۡتَقِيمٖ ﴿ "Dan sesungguhnya kamu benar-benar memberi petunjuk kepada jalan yang lurus." Maksudnya, kamu menjelaskannya kepada me-reka, kamu meneranginya dan memotivasi mereka kepadanya dan kamu melarang mereka dari lawannya dan mewanti-wanti mereka dari lawannya tersebut.
(53) Kemudian Allah menjelaskan jalan yang lurus tersebut, seraya berfirman, ﴾ صِرَٰطِ ٱللَّهِ ٱلَّذِي لَهُۥ مَا فِي ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَمَا فِي ٱلۡأَرۡضِۗ ﴿ "Yaitu jalan Allah yang kepunyaanNya segala apa yang ada di langit dan apa yang ada di bumi." Maksudnya, jalan yang dibentangkan oleh Allah untuk hamba-hambaNya dan menyampaikan kepada mereka bahwa ia bisa mengantarkan mereka kepadaNya dan kepada negeri kara-mahNya. ﴾ أَلَآ إِلَى ٱللَّهِ تَصِيرُ ٱلۡأُمُورُ ﴿ "Ingatlah, bahwa kepada Allah-lah semua urusan kembali," maksudnya, semua perkara kebaikan dan kebu-rukan kembali kepadaNya, lalu Dia akan memberikan balasan ke-pada masing-masing menurut amal perbuatannya, jika baik dibalas dengan kebaikan dan jika buruk dibalas dengan keburukan.
Selesailah tafsir Surat asy-Syura, maka segala puji bagi Allah di awal dan di akhir, secara lahir dan secara batin, atas kemudahan yang diberikanNya.
Commentary
The first of the above verses (51) was revealed in response to a hostile Jewish demand. As mentioned by Baghawl, Qurtubi and others, the Jews asked the Holy Prophet ﷺ ، "How can we believe in you while you neither see Allah Ta’ ala, nor do you speak to Him face to face, as Sayyidna Musa (علیہ السلام) used to see and converse with Allah Ta’ ala?"
The Holy Prophet ﷺ told the Jews that it is wrong to say that Sayyidna Musa (علیہ السلام) has seen Allah Ta’ ala. Then this verse was revealed to announce that it is not possible for any human being to converse with Allah Ta'ala face to face in this world. Sayyidna Musa (علیہ السلام) also did not hear Allah Ta'ala face to face, but only heard the voice from behind a curtain.
This verse also tells us that there are only three ways in which Allah Ta'ala speaks to a human being. One is ` wahy' which is infusion of something in the heart. It can happen while one is awake, and it can also happen during sleep in the form of a dream as stated in many ahadith that the Holy Prophet ﷺ said, اُلقِیَ فی روعی (This has been infused in my heart. And the dreams of the prophets (علیہم السلام) are also a form of wahy, because Shaitan cannot find his way in them. In case of dreams, the words do not usually come from Allah Ta’ ala; only the subject matter is infused in the mind which is then rendered by the prophets in their own words.
The second way in which Allah may address a person, as mentioned in the above verses, is that Allah speaks from behind a curtain, as happened to Sayyidna Musa (علیہ السلام) on Mount Tur, where he heard the speech of Allah Ta’ ala, but did not see Him. Therefore he asked Allah Ta'ala to show Himself. The reply was in negative, as mentioned by the Holy Qur'an in surah A'raf (7:143).
And this curtain which prevents man from seeing Allah Ta'ala is not something which can hide Allah Ta’ ala, because nothing can hide His All-Pervasive Light. Rather, it is the weakness of man's vision that becomes a curtain against seeing Allah. That is why when his vision would be strengthened in Paradise, every dweller of Heaven will be favoured with ability to see Allah Ta’ ala, as per the creed of Ahl-us-Sunnah wal-Jama` ah in accordance with the explanations of correct ahadith.
This rule that no one can converse face to face with Allah Ta’ ala, without any curtain in-between, pertains to this world. The specific mention of ` human being' in this verse is because the intention here is to address mankind. Otherwise, apparently Allah Ta'ala does not speak face to face even with the angels, as stated by Sayyidna Jibra'i1 (علیہ السلام) in a narration of Tirmidhi, "I had become very close, and yet there were seventy-thousand more curtains." And if the face to face conversation of the Holy Prophet ﷺ with Allah Ta'ala during the Night of Ascension (Lailat-ul-mi` raj) is proved, as stated by certain learned persons, it would not negate this rule, because that conversation did not take place in this world, but in the Heavens. (Allah knows best).
The third method is mentioned in the verse as أَوْ يُرْسِلَ رَسُولًا "that He sends a messenger" (42:51). The messenger could be Jibra'il (علیہ السلام) or any other angel who may carry Allah Ta’ ala's message, and read it out to the prophet. And this has been the most common way. The whole of Glorious Qur'an has been revealed in this fashion through angels. It should be noted that the word ` wahy' has been explained above to mean infusion in mind or heart only, but this word is often used for all kinds of Divine discourses also, as narrated in a lengthy hadith of Bukhari where the message sent through an angel has also been termed as one kind of ` wahy'. And there are two forms in which the angel carries the message. Sometimes he appears in his original form, and sometimes in the human form. (Allah knows best).
Non è ammesso che Allāh parli a un essere umano se non tramite ispirazione o altro; oppure può accadere che gli parli, ma che l'uomo non possa vederlo; oppure può accadere che gli invii un angelo messaggero come Jibrīl che riveli al messaggero umano, col permesso di Allāh, ciò che Allāh vuole rivelare. In verità, Allāh, gloria Sua, è Immenso in Se Stesso e nei Suoi attributi, Saggio nel Suo Creato, nel Suo decreto e nella Sua Legge.
-Ey Resul!- Senden önce gelen peygamberlere vahyettiğimiz gibi sana kendi katımızdan Kur'an'ı vahyettik. Önceden sen resullere indirilen semavi kitaplar nedir ve iman nedir bilmiyordun. Fakat biz bu Kur'an'ı kullarımızdan dilediğimizi kendisiyle hidayet edeceğimiz bir nur kıldık. Şüphesiz sen insanları dosdoğru yola iletiyorsun. O da İslam dinidir.
Così come abbiamo rivelato ai Profeti che ti hanno preceduto, o Messaggero, ti abbiamo rivelato un Corano, da parte Nostra, mentre prima di esso non conoscevi i Libri Celesti rivelati ai Messaggeri e non sapevi cosa fosse la fede; tuttavia, ti abbiamo rivelato questo Corano come Luce con la quale guidammo i Nostri sudditi che volemmo guidare. In verità, tu indichi alla gente la Retta Via, ovvero la Religione dell'Islām.
Tout comme Nous avons révélé aux Prophètes avant toi, ô Messager, Nous te révélons un Coran qui provient de Nous. Avant sa Révélation, tu ne connaissais ni les Livres révélés aux messagers ni la foi. Nous avons plutôt révélé ce Coran en guise de lumière par laquelle Nous guidons ceux de Nos serviteurs que Nous voulons. Tu indiques assurément aux gens d’emprunter le droit chemin qui est celui de l’Islam.
مَا كُنتَ تَدْرِي مَا الْكِتَابُ وَلَا الْإِيمَانُ وَلَـٰكِن (You did not know earlier what is the Book or what is "Iman', but We have made it a light with which We guide whomsoever we will from among Our slaves - 42:52). This verse is a complement of the subject of the first verse. The gist is that in this world, nobody has ever seen, nor can ever see and converse face to face with Allah Ta’ ala. However, Allah Ta’ ala does send ` wahy' to His chosen bondsmen in three ways described in the first verse. And in accordance with Allah Ta’ ala's practice, ` wahy' is sent to the Holy Prophet ﷺ as well. The demand of Jews that Allah Ta’ ala should speak to him face to face is simply a display of ignorance and hostility. That is why Allah Ta’ ala has stated that whatever knowledge a man obtains, even a prophet for that matter, is all a grant of Allah Ta’ ala. Until Allah Ta’ ala tells them through ` wahy', they would neither be aware of any Book nor would they know the details of faith. Unawareness of the Book before ` wahy' is quite obvious; absence of knowledge of faith means that its details, rules and regulations, and its exalted place become known to a prophet after ` wahy', not before it, otherwise it is proved with consensus of the ummah that whomever Allah chooses to make His Messenger or Prophet, He gives him faith and belief right from the beginning of his birth; his faith is engraved in his nature. These chosen people are firm believers, even before prophethood and before ` wahy' is sent to them. Principles of belief become a part of their nature and behaviour. That is why all the prophets were opposed by their people and they piled up all sorts of allegations against them, but no one had ever accused a prophet of idolatry, even before he was appointed as a prophet. Qurtubi, in his Tafsir, and Qadi ` Ayad in Shifa' have dealt with this subject in full detail.
Alhamdulillah
the commentary on
Surah Shura
ends here.
Kao što smo objavljivali vjerovjesnicima prije tebe, o Poslaniče, i tebi smo objavili ovaj Kur'an. Prije Kur'ana nisi znao šta su nebeske knjige objavljene poslanicima i nisi znao šta je iman. Međutim, Mi smo objavili ovaj Kur'an kao svjetlost kojim upućujemo koga hoćemo od Naših robova. Ti ljudima pokazuješ i pojašnjavaš Pravi put, tj, put islama.
Just as I sent revelation to the prophets before you, O Messenger, I revealed to you a Qur’ān from Me. Prior to it you did not know about the heavenly scriptures revealed to the messengers, and you did not know what is faith? But I revealed this Qur’ān as a light by which I guide whomever of My servants I wish. You show people a straight path, which is the religion of Islam.
Gaya ng pagkasi Namin sa mga anghel bago mo pa, O Sugo, nagkasi Kami sa iyo ng isang Qur'ān mula sa ganang Amin. Hindi ka noon nakaaalam kung ano ang mga aklat na makalangit na pinababa sa mga sugo at hindi ka noon nakaaalam kung ano ang pananampalataya. Subalit nagpababa Kami ng Qur'ān na ito bilang tanglaw na nagpapatnubay Kami sa pamamagitan nito sa sinumang niloloob Namin kabilang sa mga lingkod Namin. Tunay na ikaw ay talagang gumagabay sa mga tao tungo sa isang daang tuwid, ang Relihiyong Islām.
Và như những gì TA đã mặc khải cho các Sứ Giả trước Ngươi - hỡi Thiên Sứ - TA đã mặc khải cho Ngươi Qur'an từ nơi TA. Trước đó Ngươi không biết gì về các Kinh sách được ban xuống cho các Thiên Sứ cũng như Ngươi vốn không biết gì về đức tin Iman là gì cả? Nhưng Ta đã ban Kinh Qur'an này xuống làm nguồn ánh sáng để dẫn dắt người nào TA muốn trong đám bầy tôi của TA, và quả thật Ngươi là người chỉ cho nhân loại biết con đường ngay chính, và đó chính là tôn giáo Islam
Mensajero, así como envié la revelación a los profetas que te precedieron, te revelé a ti un Corán que proviene de Mí. Antes de recibirlo, tú no conocías acerca de las escrituras celestiales reveladas a los mensajeros, y no sabías lo que era la fe. Sin embargo, revelé este Corán como una luz por la cual guío a Mis siervos que Yo deseo. Tu guías a las personas a un sendero recto, que es la religión del Islam.
Sebagaimana Kami wahyukan kepada para nabi-nabi sebelummu -wahai Rasul- Kami mewahyukan kepadamu Al-Qur`ān dari sisi Kami. Sebelumnya kamu tidak mengetahui apa saja kitab samawi yang diturunkan kepada para rasul dan sebelumnya kamu tidak mengetahui apa itu iman. Akan tetapi, Kami menurunkan Al-Qur`ān ini sebagai cahaya, dengannya Kami memberi petunjuk kepada yang kami kehendaki dari hamba-hamba Kami. Sesungguhnya kamu benar-benar menunjukkan manusia kepada jalan yang lurus, yaitu agama Islam.
[Ito ay] ang daan ni Allāh, na sa Kanya ang anumang nasa mga langit at sa Kanya ang anumang nasa lupa sa paglikha, sa paghahari, at sa pangangasiwa. Tiyakan, kay Allāh lamang bumabalik ang mga usapin sa pagtatakda sa mga ito at pangangasiwa sa mga ito.
The path of Allah to Whom belongs whatever is in the heaven and whatever is in the earth. He created, owns and controls all of it. Definitely all matters return to Allah alone in their estimation and planning.
Allahov put kojem pripada sve što je na nebesima i sve što je na Zemlji, On sve stvara, svime vlada i uređuje sve. Sasvim sigurno je da će se sve Allahu vratiti, jer On sve određuje i svime upravlja.
El sendero de Al-lah, a Quien pertenece todo lo que está en el cielo y lo que está en la Tierra. Él lo creó, lo posee y lo controla todo. Sin duda, todos los asuntos retornan solo a Al‑lah.
Bu yol Allah'ın yoludur. Göklerde ve yerde bulunan her şey yaratma, mülk sevk ve idaresi bakımından tümüyle O'na döner. Bütün işler takdir ve idaresi bakımından yalnızca Yüce Allah'a döner.
Con đường của Allah, Đấng mà tất cả những gì trong các tầng trời và tất cả những gì dưới đất đều thuộc về Ngài duy nhất gồm sự tạo hóa, uy quyền, và sự quản lý, tất cả đều thuộc về Allah duy nhất, tất nhiên mọi thứ sẽ trở về nơi Ngài để Ngài định đoạt và quản lý
C’est le chemin d’Allah qui crée, possède et gère tout ce qui se trouve dans les Cieux et sur la Terre. C’est certainement par Allah que les choses y sont déterminées et administrées.
Il sentiero di Allāh, Colui che detiene ciò che vi è in Cielo e in Terra, la Creazione, il Regno e l'Amministrazione. È inevitabile che ad Allāh solo tornino tutte le cose, nella Sua Provvidenza e Amministrazione.
Yaitu jalan Allah yang memiliki segala yang ada di langit dan memiliki segala yang ada di bumi, baik dalam penciptaannya, penguasaannya, dan pengurusannya. Tidak ada keraguan bahwa hanya kepada Allah semata segala sesuatu akan dikembalikan, baik dalam takdirnya maupun urusannya.
In the present world, no human being can directly talk to God. Man’s humble position is the hindrance to such dialogue. Therefore the revelation of God’s words to the prophets was made in an indirect manner. There are many methods of indirect revelation. Examples of these are found in the lives of the various prophets. When a scholar writes a book or a thinker delivers his discourse, he has a scholastic background which may account or offer an explanation for his later successful academic or intellectual achievement. But the case of the prophet is entirely different. A prophet’s life after attaining prophethood is entirely different from what it was before that event. The present work of a common man appears to be a continuation of or stems from his past life. But, in the case of a prophet, his utterances after the attainment of prophethood are so distinct from those of the earlier period, prior to prophethood, that they cannot be accounted for or explained on the basis of his past. This is a clear indication that a prophet’s words are, in reality, divine in origin and not an ordinary human discourse. What is special about the Prophet Muhammad is that the Quran (the divine message) conveyed by him and his own personal utterances have both been preserved and still exist in their original form. If one who knows Arabic makes a comparative study of both, he will find an obvious difference between these two. The language of the Hadith (sayings of the Prophet) is clearly that of Muhammad ibn ‘Abdullah, while the language of the Quran is clearly that of God.
