Affirmation of After-Life
The subject-matter of Surah Adh-Dhariyat, like its predecessor Surah Qaf, is mainly the Hereafter, Resurrection, Reckoning, Judgment, and Allah's reward and punishment. The first few verses contain an oath from Allah that the promise of Resurrection is true, and shall come to pass. In these verses Allah swears an oath by four phenomena, as follows:
وَالذَّارِيَاتِ ذَرْوًا ﴿1﴾ فَالْحَامِلَاتِ وِقْرًا ﴿2﴾ فَالْجَارِيَاتِ يُسْرًا ﴿3﴾ فَالْمُقَسِّمَاتِ أَمْرًا ﴿4﴾
(I swear) by those (winds) that scatter dust, then by those (clouds) that bear loads, then by those (boats) that sail with ease, then by those (angels) who distribute things, (51:1-4)
There is a Hadith whose attribution to the Holy Prophet ﷺ has been held by Ibn Kathir as da` eef [ weak ], but it is also reported as a saying of Sayyidna ` Umar ؓ and Ali ؓ . It explains these four things as follows: The expression Dhariyat [ scatterers ] refers to the wind that blows up dust; the expression hamilat-i-wiqran literally denotes burden-bearers and contextually refers to the clouds that carry the burden of water or rain; the expression jariyat-i-yusran refers to the ships that sail smoothly and with ease in the water; and the expression muqassimat-i-amran refers to the angels who distribute to all creatures their sustenance and water, and different kinds of difficulties and comfort as determined by Allah's orders and decrees (Ibn Kathir, Qurtubi and Ad-Durr-ul-Manthur quote these narrations both as mar' mawquf).
Which was revealed in Makkah
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَـنِ الرَّحِيمِ
In the Name of Allah, the Most Gracious, the Most Merciful.
Affirming the News of the Resurrection The Commander of the faithful,
`Ali bin Abi Talib may Allah be pleased with him, ascended the Minbar in Kufah and declared, "Any Ayah in the Book of Allah the Exalted and any Sunnah from Allah's Messenger ﷺ you ask me about today, I will explain them." Ibn Al-Kawwa stood up and said, "O Leader of the faithful! What is the meaning of Allah's statement,
وَالذَرِيَـتِ ذَرْواً
(By the scattering Dhariyat)," and `Ali said, "The wind." The man asked,
فَالْحَـمِلَـتِ وِقْراً
"(And the laden Hamilat)" `Ali said, "The clouds." The man again asked,
فَالْجَـرِيَـتِ يُسْراً
"(And the steady Jariyat)" `Ali said, "The ships." The man asked,
فَالْمُقَسِّمَـتِ أَمْراً
"(And the distributors of command)" `Ali said, it refers to "The angels." Some scholars said that Al-Jariyat Yusra refers to the stars that float in their orbits with ease. This would mean that the things mentioned were ascendant in their order, beginning with the lower, then mentioning the higher one after that, etc. The winds bring the clouds, the stars are above them and the angels who distribute by Allah's order are above that, and they descend with Allah's legislative orders and the decrees He determines. These Ayat contain a vow from Allah that Resurrection shall come to pass. Allah's statement,
إِنَّمَا تُوعَدُونَ لَصَـدِقٌ
(Verily, that which you are promised is surely true.), it is a truthful promise,
وَإِنَّ الدِّينَ
(And verily, Ad-Din) the Recompense,
لَوَاقِعٌ
(will occur), it will surely come to pass. Then Allah the Exalted said,
وَالسَّمَآءِ ذَاتِ الْحُبُكِ
(By the heaven full of Hubuk,) Ibn `Abbas said; "Full of beauty, grace, magnificence and perfection." Mujahid, `Ikrimah, Sa`id bin Jubayr, Abu Malik, Abu Salih, As-Suddi, Qatadah, `Atiyah Al-`Awfi, Ar-Rabi` bin Anas and others said similarly. Ad-Dahhak, Al-Minhal bin `Amr and others said, "The meandering of the water, sand and plants when the wind passes over them; carving paths out of them, that is the Hubuk." All of these sayings return to the same meaning, that of beauty and complexity. The sky is high above us, clear yet thick, firmly structured, spacious and graceful, beautified with stars such as the sun and orbiting planets such as the moon and the planets of the solar system.
The Differing Claims of the Idolators
Allah the Exalted said,
إِنَّكُمْ لَفِى قَوْلٍ مُّخْتَلِفٍ
(Certainly, you have different ideas.) Allah says, `you disbelievers who deny the Messengers have different and confused opinions that do not connect or conform to each other.' Qatadah commented on the Ayah, "You have different ideas about the Qur'an. Some of you agree that it is true while some others deny this fact." Allah said,
يُؤْفَكُ عَنْهُ مَنْ أُفِكَ
(Turned aside therefrom is he who is turned aside.) Allah says, these confused and different opinions only fool those who are inwardly misguided. Surely, such falsehood is accepted, embraced and it becomes the source of confusion only for those who are misguided and originally liars, the fools who have no sound comprehension, as Allah said,
فَإِنَّكُمْ وَمَا تَعْبُدُونَ - مَآ أَنتُمْ عَلَيْهِ بِفَـتِنِينَ - إِلاَّ مَنْ هُوَ صَالِ الْجَحِيمِ
(So, verily you and those whom you worship cannot lead astray, except those who are predetermined to burn in Hell!)(37:161-163) Ibn `Abbas, may Allah be pleased with him, and As-Suddi said:
يُؤْفَكُ عَنْهُ مَنْ أُفِكَ
(Turned aside therefrom is he who is turned aside.) "He who is misguided is led astray from it. " Allah said;
قُتِلَ الْخَرَصُونَ
(Cursed be Al-Kharrasun), Mujahid said; "The liars. This is similar to what is mentioned in (Surah) `Abasa:
قُتِلَ الإِنسَـنُ مَآ أَكْفَرَهُ
(Be cursed man! How ungrateful he is!)(80:17) Al-Kharrasun are those who claim that they will never be brought back to life, doubting the coming of Resurrection." `Ali bin Abi Talhah reported from Ibn `Abbas;
قُتِلَ الْخَرَصُونَ
(Cursed be Al-Kharrasun), "Cursed be the doubters." Mu`adh said similarly, may Allah be pleased with him. During one of his speeches he said, "Destroyed be the doubters." Qatadah said, "Al-Kharrasun are the people of doubt and suspicion." Allah said;
الَّذِينَ هُمْ فِى غَمْرَةٍ سَـهُونَ
(Who are under a cover of Sahun,) Ibn `Abbas, may Allah be pleased with him, and others said; "In disbelief and doubt, they are heedless and playful." Allah said,
يَسْـَلُونَ أَيَّانَ يَوْمُ الدِّينِ
(They ask: "When will be the Day of Ad-Din") They utter this statement in denial, stubbornness, doubt and suspicion. Allah the Exalted replied,
يَوْمَ هُمْ عَلَى النَّارِ يُفْتَنُونَ
((It will be) a Day when they will be Yuftanun in the Fire!) Ibn `Abbas, Mujahid, Al-Hasan and several others said that Yuftanun means punished. Mujahid said: "Just as gold is forged in the fire." A group of others also including Mujahid, `Ikrimah, Ibrahim An-Nakha`i, Zayd bin Aslam, and Sufyan Ath-Thawri said, "They will be burnt."
ذُوقُواْ فِتْنَتَكُمْ
(Taste you your trial!), Mujahid said, "Your burning" while others said, "Your punishment."
هَـذَا الَّذِى كُنتُمْ بِهِ تَسْتَعْجِلُونَ
(This is what you used to ask to be hastened!) This will be said admonishing, chastising, humiliating and belittling them. Allah knows best.
إِنَّ الْمُتَّقِينَ فِى جَنَّـتٍ وَعُيُونٍ ءَاخِذِينَ مَآ ءَاتَـهُمْ رَبُّهُمْ إِنَّهُمْ كَانُواْ قَبْلَ ذَلِكَ مُحْسِنِينَ كَانُواْ قَلِيلاً مِّن الَّيْلِ مَا يَهْجَعُونَ وَبِالاٌّسْحَـرِ هُمْ يَسْتَغْفِرُونَ
Allah thề bởi những cơn gió thổi cát bụi bay đi.
Allah bersumpah dengan angin yang menerbangkan debu,
Al-lah jura por el viento que esparce el polvo.
Allah Teâlâ; toprağı savuran rüzgârlara yemin etmiştir.
1- Andolsun tozutup savuran (rüzgarlara),
2- Ağır bir yük taşıyan (bulutlara),
3- Kolaylıkla akıp gidenlere,
4- Emri paylaştıran (meleklere) ki;
5- Size vaat edilenler, elbette doğrudur.
6- Ve şüphesiz din/hesap gerçekleşecektir.
(Mekke’de inmiştir. 60 âyettir)
Rahmân ve Rahîm Allah’ın adı ile.
1-6. “Andolsun tozutup savuran” yumuşak ve tatlı esişinde, güçlü ve şiddetli esişinde, saçıp savuran ve dağıtan rüzgarlara; “Ağır bir yük taşıyan” Allah’ın kullara ve ülkelere kendisi ile faydalar ihsan ettiği pek çok sular barındıran bulutlara; “Kolaylıkla akıp gidenlere” ve gökleri süsleyen, kara ve denizin karanlıklarında kendileri ile yol bulunan, kendilerinden ibret alınmak sureti ile yararlanılan yıldızlara; “Emri paylaştıran” Allah’ın izni ile emirleri paylaştırıp çekip çeviren, idare eden meleklere... Onların her birisini Yüce Allah dünya ve âhiret işlerinden bir iş üzerinde görevlendirmiştir. Hiçbirisi kendisi için tayin ve tespit edilen sınırı aşmadığı gibi görevini eksik de yapmaz.
Bu buyruklarla doğru sözlü Yüce Allah, bu pek büyük varlıklara yemin etmektedir. Yüce Allah bu yarattıklarında öyle birtakım maslahat ve menfaatler takdir buyurmuştur ki, bunları vaadinin doğruluğuna ve amellerin hesabının görülüp karşılıklarının verileceği gün demek olan “din” gününün kaçınılmaz olarak gerçekleşeceğine, onu hiçbir kimsenin önleyemeyeceğine delil kılmıştır.
Doğru sözlü, pek büyük ve yüce olan Allah, bunu haber verip ona yemin ettiğine, O’nun gerçekleşeceğine dair delil ve belgeleri ortaya koyduğuna göre yalanlayıcılar bu günü ne diye yalanlıyor ve amelde bulunacaklar böyle bir gün için amelde bulunmaktan niçin yüz çeviriyorlar?
Bu Kıssanın İçerdiği Bazı Hüküm ve Hikmetler:
1. Yüce Allah’ın kullarına hem iyi kimselerin hem de günahkâr kimselerin durumuna ait haberleri, onların durumları ile ibret almaları ve ne hale ulaştıklarını bilmeleri için anlatmış olmasında O’nun bir hikmetidir.
2. Yüce Allah’ın ilk önce İbrahim aleyhisselam’ın kıssasına yer vermesi, onun durumuna ihtimam gösterdiğini ve ona önem verdiğini gösteren bir husus olup bu, onun faziletine dair önemli bir işarettir.
3. Misafire ikramda bulunmak meşrudur. Bu, Yüce Allah'ın Muhammed sallallahu aleyhi ve sellem’e ve ümmetine, dinine tabi olmalarını emretmiş olduğu İbrahim el-Halîl’in sünnetlerindendir. Yüce Allah, burada onun misâfir ağırlamasını, ondan övgü ile söz ederek zikretmiştir.
4. Misâfire sözlü ve fiilî olarak çeşitli şekillerde ikramda bulunulur. Çünkü Allah, İbrahim aleyhisselam’ın misâfirlerini “ikrama/şerefe nail olmuş konuklar” olarak nitelendirmiştir ki, bu İbrahim aleyhisselam’ın onlara ikram ettiği anlamındadır. Yüce Allah, İbrahim aleyhisselam’ın onlara söz ve davranışları ile yaptığı ağırlamaları da devamla nakletmiştir. Onlar, aynı zamanda Allah nezdinde de ikrama nail olmuş şerefli kimselerdir.
5. İbrahim aleyhisselam’ın evi, kapısını çalanlar ve misâfirler için bir barınaktı. Çünkü onun yanına kendisinden izin almaksızın girerlerdi. Melekler ise önce selâm vermek sureti ile edep yolunu izlemeyi ihmal etmemişlerdir. O da onlardan daha kapsamlı ve daha kamil bir şekilde selâmlarını almıştır. Çünkü İbrahim aleyhisselam’ın onların selâmlarını isim cümlesi kalıbında almıştır ki bu da sübut ve sürekliliğe delâlet eder.
6. Bir kimsenin yanına geleni yahut da herhangi bir şekilde iş yaptığı kişiyi tanımak istemesi meşru bir şeydir. Çünkü bunun pek çok faydaları vardır.
7. İbrahim aleyhisselam oldukça edepli ve nazik ifadelerle konuşmuştur. Çünkü:“Sizler tanıdık kimseler değilsiniz” demiş ve “Siz de kimsiniz, ben sizi tanımıyorum” dememiştir. Her iki ifade arasındaki fark ise açıktır.
8. Misâfiri ağırlamakta eli çabuk tutmak gerekir. Çünkü iyiliğin hayırlısı çabuk olandır. Bundan dolayı İbrahim aleyhisselam, misâfirlerine ikram edeceği şeyleri getirmekte elini çabuk tutmuştur.
9. Mevcut misâfirden başkası için hazırlanmış ve hazır olarak kesilmiş olan bir hayvan, eğer gelen misâfirin önüne konacak olursa bu, hiçbir şekilde o misâfire değer vermeme anlamını taşımaz. Aksine bu da bir ikramdır. Nitekim İbrahim aleyhisselam böyle yapmış ve Allah da onun misâfirlerinin ikrama nail olmuş misâfirler olduğunu haber vermiştir.
10. Yüce Allah, Halili İbrahim aleyhisselam’a pek çok lütuf ve ikramlarda bulunmuştur. Yapacağı ikramın evinde bulunması, bu iş için çarşıya, komşulara veya başka bir kimseye başvurmayacak durumda olması da bunu göstermektedir.
11. İbrahim aleyhisselam, misâfirlerine bizzat kendi hizmet etmiştir. O, hem Halilurrahman hem de misâfir ağırlayanların efendisidir.
12. O, onlara yapacağı ikramı onların bulundukları yere getirip önlerine yaklaştırmıştır. Ayrı bir yere koyup da onlara:“Buyrun” yahut “Buraya gelin” dememiştir. Çünkü onun yaptığı daha uygun ve daha güzeldir.
13. Misâfir ile güzel ve yumuşak konuşmak gerekir. Özellikle ona yemek takdim ederken böyle yapmalıdır. Çünkü İbrahim aleyhisselam çok ince bir üslûpla onları yemeğe davet ederken:“Buyurmaz mısınız?” demiş; “Haydi yiyin” veya benzeri sözler kullanmamıştır. Bunun yerine teklif etme anlamına gelen:“Buyurmaz mısınız?” şeklinde bir ifade kullanmıştır. O bakımdan ona uyan kimsenin de duruma uygun düşen güzel lafızlar kullanması gerekir. Misâfirlerine:“Buyurmaz mısınız, bize şeref vermez misiniz, lütfetmez misiniz” vb. gibi ifadelerle hitap etmek buna örnektir.
14. Herhangi bir sebep dolayısı ile birisi, birisinden korkarsa kendisinden korkulanın, onun korkusunu gidermesi, tedirginliğini giderecek, korkusunu kaldıracak ve ona güven verecek birtakım sözler söylemesi gerekir. Nitekim melekler İbrahim aleyhisselam’a kendilerinden korkması üzerine: “Korkma!” demişler ve ona onlardan korkmasının ardından o sevindirici müjdeyi bildirmişlerdir.
15. İbrahim aleyhisselam’ın hanımı Sara radıyallahu anha’nın bu müjdeye son derecede sevindiği anlaşılmaktadır. Çünkü o, alışılmadık bir şekilde çığlık atıp yüze vurmak gibi bir davranış göstermiştir.
16. Yüce Allah, İbrahim aleyhisselam ve onun hanımı Sâra’ya pek bilgili bir evlâtlarının olacağı müjdesini vermekle onlara büyük bir lütufta bulunmuştur.
Allah swears by the wind which scatter dust,
Allah fait serment par les vents qui éparpillent la poussière.
Sumusumpa si Allāh sa mga hanging nagpapalipad ng alikabok,
"Demi (angin) yang menerbangkan debu yang sekuat-kuatnya, dan awan yang mengandung hujan, dan bintang-bintang yang berjalan dengan mudah, dan (malaikat-malaikat) yang membagi-bagi urusan, sesungguhnya apa yang dijanjikan kepadamu pasti benar, dan sesungguhnya (hari) pembalasan pasti terjadi." (Adz-Dzariyat: 1-6).
Makkiyah
"Dengan Menyebut Nama Allah Yang Maha Pengasih Lagi Maha Penyayang."
(1-6) Ini adalah sumpah Allah سبحانه وتعالى Yang Mahabenar dalam FirmanNya dengan makhluk-makhluk yang besar, yang padanya Allah سبحانه وتعالى menjadikan berbagai kepentingan dan manfaat, janji Allah سبحانه وتعالى adalah benar, Hari Pembalasan serta perhitungan amal perbuatan benar-benar akan terjadi dan bukan mustahil, dan tidak ada yang bisa menolaknya. Kalau Allah Yang Mahabenar dan Mahaagung bersumpah atas Hari Pembalasan dengan menyebutkan berbagai dalil dan bukti atas hal itu, lantas mengapakah masih ada orang-orang yang mendustakan dan tidak mau mempersiapkan amal untuk menghadapinya?
﴾ وَٱلذَّٰرِيَٰتِ ﴿ "Demi (angin) yang menerbangkan debu," yakni, angin yang menerbangkan tanah, ﴾ ذَرۡوٗا ﴿ "sekuat-kuatnya," dengan kelem-butan, kekuatan, dan suaranya yang riuh.
﴾ فَٱلۡحَٰمِلَٰتِ وِقۡرٗا ﴿ "Dan awan yang mengandung hujan," yakni, men-dung yang mengandung banyak air, yang dengan air itu Allah سبحانه وتعالى memberikan manfaat untuk manusia dan negeri.
﴾ فَٱلۡجَٰرِيَٰتِ يُسۡرٗا ﴿ "Dan bintang-bintang yang berjalan dengan mudah," bintang-bintang yang berjalan dengan mudah, menghiasi langit dan dijadikan sebagai petunjuk dalam gelapnya daratan dan lautan dan bisa dimanfaatkan melalui perenungan, dan (malaikat-malaikat) yang membagi-bagi ﴾ أَمۡرًا ﴿ "urusan," para malaikat yang membagi-bagikan urusan dan mengaturnya dengan izin dari Allah سبحانه وتعالى. Ma-sing-masing dari para malaikat ditugaskan Allah سبحانه وتعالى untuk mengatur urusan dunia dan akhirat, mereka tidak melampaui batas wewe-nang yang diberikan, yang ditentukan dan ditakdirkan serta tidak melalaikan wewenangnya.
Allāh giura con i venti che disperdono la polvere.
Allah, džellešanuhu, zaklinje se vjetrovima koji raznose prašinu.
Par les nuages qui portent une eau abondante.
And by the clouds that carry plenty of water,
at sa mga ulap na nagdadala ng masaganang tubig,
dengan awan yang mengandung air hujan yang banyak,
Allah thề bởi những đám mây chứa nước mưa.
Bol olan suları taşıyan bulutlara (yemin etmiştir).
I zaklinje se teškim oblacima koji nose kišu.
Y por las nubes que llevan mucha agua.
E con le nuvole che portano abbondante acqua
E le navi che solcano il mare con facilità e agilità
Denizde kolaylıkla yüzüp giden gemilere.
dengan kapal-kapal yang berlayar di laut dengan mudah dan gampang,
at sa mga daong na naglalayag sa dagat sa kadalian at kagaanan,
I zaklinje se lađama koje bez poteškoće i napora plove po morskoj površini.
Par les bateaux qui parcourent la mer avec aisance.
Y los barcos que navegan en el mar con facilidad.
Allah thề bởi những con tàu, thuyền vượt trùng dương một cách nhẹ nhàng, êm ái.
And the ships which sail in the sea with ease,
And by the angels which distribute the matters of the servants which Allah has ordered them to distribute.
A picture of the natural system of rainfall has been depicted in these verses. First strong winds blow. Then, they make the clouds drift. Thereafter, the clouds shower beneficial rain on one group, while they wreak destruction on another group in the shape of floods. These events indicate that in this world of God, the Law of the ‘distribution of blessings’ is prevalent. Here some receive less and some more, some are granted boons, while others are deprived of them. This is a hint which shows how, in the world to come after death, human beings are going to fare. There, this principle of the ‘distribution of blessings’ will be applicable in a perfect manner, with perfect justice; everybody will receive only that to which he is entitled and will receive nothing that he did not deserve. There are countless stars in the sky. All of them are revolving in their respective orbits. This wonderful system indicates a deep, inherent meaningfulness. Those who exercise their mental powers will find a lesson in it. But for those who do not, it will be a meaningless charade.
E gli angeli che assegnano ai sudditi le questioni che Allāh ha ordinato loro di assegnare.
Y por los ángeles que reparten los asuntos de los siervos, que Al-lah les ha ordenado distribuir.
dan dengan para malaikat yang membagi apa yang diperintahkan oleh Allah untuk dibagi dari urusan-urusan para hamba.
Yüce Allah'ın kulların işlerinden taksim etmelerini emrettiği şeyleri taksim eden meleklere.
Allah thề bởi các vị Thiên Thần được giao nhiệm vụ phân phối theo mệnh lệnh của Ngài.
Par les anges qui distribuent aux serviteurs ce qu’Allah leur ordonne de distribuer.
I zaklinje se melekima koji vrše Božije naredbe u vezi s raspodjelom nafake i svega drugog među ljudima.
at sa mga anghel na nagbabahagi ng ipinag-utos ni Allāh na bahagiin kabilang sa mga nauukol sa mga lingkod,
Quả thật, điều mà Thượng Đế của các ngươi đã hứa với các người từ việc phán xét, thưởng phạt là thật, chắc chắn sẽ xảy ra, không có gì phải hoài nghi và ngờ vực cả.
Sesunguhnya hari perhitungan dan pembalasan yang dijanjikan Tuhan kalian kepada kalian adalah benar adanya, tidak ada keraguan padanya sama sekali.
La Reddition de Comptes et la Rétribution que vous promet votre Seigneur sont des vérités indubitables.
Neumitni su oživljenje poslije smrti i polaganje računa, čime vam, o ljudi, Allah, džellešanuhu, prijeti.
El juicio y la recompensa que Al-lah les promete son verdad, sin duda.
Şüphesiz Rabbinizin size vadettiği hesap ve karşılık, içerisinde şüphe olmayan bir gerçektir.
In verità, il Rendiconto e la Retribuzione che il vostro Dio vi ha promesso è l'indubbia verità.
tunay na ang ipinangangako sa inyo ng Panginoon ninyo na pagtutuos at pagganti ay talagang walang pag-aatubili rito,
The reckoning and reward which Allah promises you is true without doubt.
And the reckoning of the servants is going to occur on the day of judgment without doubt.
Kıyamet günü kulların, hesaba çekilmeleri kesinlikle ve şüphesiz vuku bulacaktır.
Quả thật việc phán xử các bề tôi vào Ngày Phục Sinh là điều chắc chắn xảy ra.
Sesungguhnya perhitungan amal para hamba pasti terjadi pada hari Kiamat, tidak disangsikan.
U Dan konačnog polaganja računa nema nikakve sumnje, nastupanje tog Dana neumitno je.
In verità, il Rendiconto dei sudditi avverrà inevitabilmente, nel Giorno della Resurrezione.
De même, les serviteurs rendront assurément compte à Allah le Jour de la Résurrection.
at tunay na ang pagtutuos sa mga lingkod ay talagang magaganap sa Araw ng Pagbangon nang walang pasubali!
El ajuste de cuentas de los siervos acontecerá el Día del Juicio sin duda alguna.
"Demi langit yang mempunyai jalan-jalan, sesungguhnya kamu benar-benar dalam keadaan berbeda-beda pendapat, dipa-lingkan darinya (Rasul dan al-Qur`an) orang yang dipalingkan." (Adz-Dzariyat: 7-9).
(7) ﴾ وَٱلسَّمَآءِ ﴿ "Demi langit" yang mempunyai jalan-jalan yang indah yang menyerupai jalan-jalan di padang pasir dan (bagaikan) air di pepohonan ketika digerakkan oleh angin sepoi.
(8) ﴾ إِنَّكُمۡ ﴿ "Sesungguhnya kamu," hai orang-orang yang men-dustakan Muhammad a ﴾ لَفِي قَوۡلٖ مُّخۡتَلِفٖ ﴿ "benar-benar dalam keadaan berbeda-beda pendapat." Di antara kalian ada yang mengatakan, "Muhammad adalah tukang sihir," ada juga yang mengatakan, "Muhammad adalah dukun," ada yang mengatakan, "Muhammad adalah orang gila," dan perkataan-perkataan yang bermacam-macam lainnya yang menunjukkan kegamangan serta keraguan mereka dan menunjukkan bahwa mereka berada di atas kebatilan.
(9) ﴾ يُؤۡفَكُ عَنۡهُ مَنۡ أُفِكَ ﴿ "Dipalingkan darinya (Rasul dan al-Qur`an) orang yang dipalingkan." Artinya, dipalingkan darinya dan dipaling-kan dari keimanan sehingga hatinya pun berpaling dari dalil-dalil Allah سبحانه وتعالى yang meyakinkan serta berpaling dari bukti-buktiNya. Perbedaan pernyataan mereka merupakan bukti kerancuan serta batilnya perkataan mereka sendiri sebagaimana kebenaran yang dibawa Muhammad adalah sesuatu yang sama di mana yang satu sama lain saling membenarkan, tidak ada perbedaan dan kontra-diksi di dalamnya. Hal itu adalah bukti atas kebenarannya yang berasal dari Allah سبحانه وتعالى. Andai saja bukan berasal dari Allah سبحانه وتعالى, tentu mereka menemukan berbagai pertentangan yang banyak.
Allāh giura sui Suoi sublimi attributi e sulla creazione delle orbite delle stelle.
And Allah swears by the sky which has pathways.
Allah thề bởi bầu trời tốt đẹp chứa đầy những con đường.
7- Yolları/yörüngeleri bulunan göğe yemin olsun ki,
8- Gerçekten siz birbirini tutmayan sözler içindesiniz.
9- Ondan döndürülenler döndürülür.
7-8. Yani rüzgarın esip harekete geçirdiği vakit su birikintilerinin üzerindeki hafif dalgalanma ve kumların dalgalı halini andıran güzel “yolları/yörüngeleri bulunan göğe yemin olsun ki” Ey Muhammed’i yalanlayanlar! “gerçekten siz birbirini tutmayan sözler içindesiniz.” Kiminiz onun sihirbaz olduğunu, kiminiz kâhin olduğunu, kiminiz deli olduğunu söylemektesiniz. Kiminiz de başka sözler söyleyip durmaktadır. Bu da onların şaşkınlık içerisinde olduklarına, şüphe ve tereddüt ettiklerine, izlemekte oldukları yolun da batıl olduğuna bir delildir.
9. “Ondan döndürülenler döndürülür.” Yani iman etmekten, Allah Teala’nın yakînî/kesin delil ve belgelerinden yüz çevirenler, ondan döndürülürler. Onların birbirlerini tutmayan sözleri, kanaatlerinin tutarsızlığına ve bâtıl olduğuna delildir. Muhammed sallallahu aleyhi ve sellem’in getirdiği hak ise birbiri ile uyumludur, bir kısmı diğer kısmını tasdik eder. Arasında hiçbir çelişki ve hiçbir tutarsızlık yoktur. Bu da onun doğruluğuna ve Allah tarafından gönderilmiş olduğuna delildir. “Eğer o, Allah’tan başkasından gelse idi elbette içinde birbirini tutmayan birçok şeyler bulurlardı.”(en-Nisâ, 4/82)
Al-lah jura por el cielo que posee sendas.
Allah lalu bersumpah dengan langit indah yang mempunyai jalan-jalan.
Allah fait serment pas le Ciel bien créé et strié de voies.
Sveznajući Allah zaklinje se nebom, savršenim zdanjem, punim zvjezdanih staza.
Allah Teâlâ, yolları olan ve güzel bir yaratılışa sahip olan göğe yemin etmiştir.
Sumusumpa si Allāh sa langit na maganda ang pagkalikha na may mga daan,
وَالسَّمَاءِ ذَاتِ الْحُبُكِ إِنَّكُمْ لَفِي قَوْلٍ مُّخْتَلِفٍ (By the sky, having paths, you are (involved) in a contradictory statement - 51:7-8) Hubuk is the plural habikah and primarily denotes thin irregular lines or streaks on fabrics when woven. They resemble tracks and pathways; therefore pathways are also referred to as hubuk in Arabic. Most interpreters take this to be the meaning in this context. Some scholars say that the 'tracks' refer to pathways used by the angels for entrance and exit. Others say that the tracks or paths of heaven are those orbits of planets and stars that are visible in the sky.
As the streaks of the woven fabric is its beauty, some scholars tend to interpret the verse as 'By the heaven full of beauty, grace, magnificence and perfection'.
Differing Beliefs of the Pagans
إِنَّكُمْ لَفِي قَوْلٍ مُّخْتَلِفٍ (you are [ involved ] in a contradictory statement... 51:8) Verse [ 7] was an oath and this verse is the statement for which oath is sworn. Apparently, the verse addresses the pagans of Makkah who assigned contradictory attributes to the Holy Prophet ﷺ ، calling him at different times a madman, a sorcerer, a poet and other discordant names. According to another possible interpretation, the verse addresses the entire humankind - Muslims as well as non-believers. Thus 'contradictory statement' would mean that a sector believed in the Holy Prophet ﷺ and accepted him; and another sector rejected him and opposed him (Mazhari).
In verità, o popolo della Mekkah, fate discorsi contraddittorii e incoerenti; a volte dite: "il Corano è magia", e talvolta dite: "Il Corano è poesia", e poi dite: "Muħammed è un mago", mentre altre volte dite: "È un poeta".
O people of Makkah, you are in a contradicting and conflicting speech. Sometimes you say: The Qur’ān is magic, at times you say poetry. And you say: Muhammad is a magician at times, and sometimes that he is a poet.
Hỡi cư dân Makkah, quả thật các ngươi không có sự thống nhất trong lời nói. Có lúc các ngươi nói Qur'an là thứ bùa chú, có lúc các ngươi nói Qur'an là thơ ca; có lúc các ngươi nói Muhammad là một tên thầy bùa và có lúc các ngươi lại nói Y là một nhà thơ.
-Ey Mekke halkı!- Şüphesiz sizler, çelişkili sözler söylüyorsunuz. Sizler bazen Kur'an bir sihirdir diyorsunuz, bazen ise bir şiirdir diyorsunuz. Aynı şekilde bazen Muhammed -sallallahu aleyhi ve sellem- sihirbazdır diyorsunuz, bazen ise o, bir şairdir diyorsunuz.
Sesungguhnya kalian -wahai penduduk Makkah- berada dalam pendapat yang kontradiktif. Kadang kalian mengatakan bahwa Al-Qur`ān itu adalah sihir, kadang mengatakan Al-Qur`ān adalah sihir, dan kadang syair. Kadang kalian mengatakan bahwa Muhammad itu adalah seorang penyihir, kadang mengatakan bahwa dia adalah seorang penyair.
na tunay na kayo, O mga naninirahan sa Makkah, ay talagang nasa isang pagsasabing nagkakasalungatan na nagkakabanggaan. Minsan ay nagsasabi kayo na ang Qur'ān ay panggagaway, at minsan naman ay tula. Nagsasabi kayo na si Muḥammad ay manggagaway minsan, at minsan ay manunula.
O mekanski nevjernici, vi govorite kontradiktorno o Kur’anu i o Poslaniku, sallallahu alejhi ve sellem, niste dosljedni u svojim izjavama, mijenjate ih. Ponekad govorite da je Kur’an čarolija, a katkad da je poezija. U vezi s Poslanikom islama nekad reknete da je čarobnjak, a gdje kad tvrdite da je pjesnik.
¡Pueblo de La Meca! Tienen un discurso contradictorio. A veces dicen: “El Corán es brujería”, otras veces dicen que es poesía. Además, manifiestan: “Mujámmad es un brujo”, a veces, y otras veces “es un poeta”.
Ô habitants de la Mecque, vous vous contredisez lorsque vous qualifiez le Coran tantôt de magie, tantôt de poésie et lorsque vous traitez Muḥammad tantôt de magicien et tantôt de poète.
يُؤْفَكُ عَنْهُ مَنْ أُفِكَ (Turned away from this (Qur'an) is the one who is turned away 51:9). The word 'ufik literally denotes to turn away. The pronoun in ` anhu has two possibilities: [ 1] it could be referring to Qur'an and Rasul. In this case, the verse would mean that only that person turns away from the Qur'an who has been destined to be deprived of their guidance. And [ 2] the pronoun could be referring to the 'contradictory statement' in which case the meaning would be: he who turns away from the truth because of your discordant thoughts, is the one deprived of truth.
Turned away from faith in the Qur’ān and the Prophet (peace be upon him) is he who he is turned away from it in Allah’s knowledge, due to His knowing that he will not believe, and so he is not enabled to be guided.
Od vjerovanja u veličanstveni Kur’an i Vjerovjesnika, sallallahu 'alejhi ve sellem, bit će odvraćen onaj za koga je Allah u praiskonu odredio da neće vjerovati. Allah je to znao, pa je tako odredio. Eto, takav neće biti na Pravi put izveden.
Se apartan de creer en el Corán y en el Profeta r quienes van a rechazarlo en el conocimiento eterno de Al-lah, debido a que Él sabe que no creerán, por lo que no alcanzan la guía.
Dipalingkan dari iman kepada Al-Qur`ān dan kepada Nabi -ṣallallāhu 'alaihi wa sallam- orang yang telah dipalingkan darinya dalam pengetahuan Allah, karena berdasarkan ilmu-Nya, dia tidak akan beriman, sehingga ia tidak diberi taufik kepada hidayah.
Yüce Allah'ın ilminde Kur'an-ı Kerim ve Nebi -sallallahu aleyhi ve sellem-'e iman etmekten çevrilen çevrilir. Bu; o kimsenin iman etmeyeceğini Allah’ın ilmi ile bilmesindendir. Bu kimse doğruya iletilmek hususunda muvaffak kılınmaz.
Est détourné de la croyance au Coran et au Prophète celui qu’Allah en a détourné par Sa connaissance du qu'il ne sera pas croyant et Allah ne lui facilite donc pas la guidée.
Những kẻ lánh xa Qur'an và Thiên Sứ Muhammad là những kẻ lánh xa sự chỉ đạo và hướng dẫn.
Viene sviato dalla fede del Corano e del Profeta pace e benedizioni di Allāh su di lui colui che è stato sviato per Sapienza di Allāh, poiché Egli sa che non crederà, e così non lo guida alla Retta Via.
Naibabaling palayo sa pananampalataya sa Qur'ān at sa Propeta – basbasan siya ni Allāh at batiin ng kapayapaan – ang sinumang naibaling palayo ayon sa pagkakaalam ni Allāh batay sa kaalaman Niya na iyon ay hindi nananampalataya kaya naman hindi itinutuon sa kapatnubayan.
Allāh ha maledetto questi rinnegatori che hanno calunniato il Corano e il loro Profeta con le loro parole.
Terlaknatlah para pendusta yang berbicara tentang Al-Qur`ān dan tentang Nabi mereka sebagaimana yang telah mereka katakan.
10- Kahrolsun yalancılar!
11- Onlar ki derin bir dalalet ve gaflet içindedirler.
12- “Ne zamanmış o din/hesap günü?” diye sorarlar.
13- O gün onlar ateşe atılıp yakılırlar.
14- “Tadın azabınızı! İşte sizin (dünyadayken) acele istediğiniz azap budur.”(denir onlara).
10. “Kahrolsun yalancılar!” Yani Allah hakkında yalan uyduranları, âyetlerini inkâr edenleri, hakkı çürütmek maksadı için bâtıl sözlere dalanları ve Allah hakkında bilmedikleri şeyleri söyleyenleri Allah kahretsin!
11. “Onlar ki derin bir dalalet ve gaflet” küfür, cehalet ve sapıklıktan oluşan bir dalga “içindedirler.”
12. Şüphe ve yalanlama maksadı ile ve dirilişi çok uzak gördüklerini ifade eden bir üslupla ne zaman dirileceklerini sorarak “Ne zamanmış o din/hesap günü?” derler.
13-14. “O gün onlar ateşe atılıp yakılırlar.” İşte o vakit hallerini ve kötü âkıbetlerini sorma gitsin! İçlerindeki kötülükleri ve dışlarına yansıyan kötü halleri dolayısı ile onlara azap edilecek ve: “Tadın azabınızı!” yani o ateşi ve azabı, denilecek. Bu azap ise onların içine düştükleri imtihanın bir sonucudur ki bu imtihan sonucunda onlar küfre ve dalaete sapmışlardır. “İşte sizin (dünyadayken) acele istediğiniz azap budur” yani içine düştüğünüz buazap odur. Şimdi artık çeşitli ceza, zincirler, tasmalar, ilâhi gazap ve vebal ile iç içe bulunacaksınız.
Malditos son estos mentirosos acerca de lo que dijeron con respecto al Corán y su Profeta.
Những kẻ phủ nhận, những kẻ mà chúng đã nói không đúng về Qur'an và Thiên Sứ Muhammad, bị nguyền rủa.
Isinumpa ang mga palasinungaling na nagsabi hinggil sa Qur'ān at hinggil sa Propeta nila ng sinabi nila,
قُتِلَ الْخَرَّاصُونَ (Death upon those who make conjectures - 51:10). The expression kharrasun is the plural of kharras which means one who estimates or say things by conjecture. In this context the word refers to those stubborn and obstinate infidels who, without any reason or evidence, say discordant things about the Messenger ﷺ . Thus it would not be out of turn to interpret kharrasun as kadhdhabun, meaning 'the great liars' as they are condemned, denounced, cursed and imprecated (Mazhari) in this statement. After the mention of infidels, several verses that follow describe the qualities of the righteous people and the pleasant consequences of their righteousness.
Que ces menteurs qui disent cela du Coran et de leur Prophète soient maudits.
"Terkutuklah orang-orang yang banyak berdusta, (yaitu) orang-orang yang terbenam dalam kebodohan lagi lalai, mereka bertanya, 'Bilakah Hari Pembalasan itu.' (Hari Pembalasan itu ialah) pada hari ketika mereka diazab di atas api neraka. (Dikata-kan kepada mereka), 'Rasakanlah azabmu itu. Inilah azab yang dahulu kamu minta supaya disegerakan'." (Adz-Dzariyat: 10-14).
(10) Allah سبحانه وتعالى berfirman, ﴾ قُتِلَ ٱلۡخَرَّٰصُونَ ﴿ "Terkutuklah orang-orang yang banyak berdusta." Artinya semoga Allah سبحانه وتعالى membinasakan orang-orang yang mendustakanNya, menentang ayat-ayatNya, terbenam dalam kebatilan untuk membantah kebenaran, mereka mengatakan sesuatu atas nama Allah سبحانه وتعالى yang tidak mereka ketahui.
(11) ﴾ ٱلَّذِينَ هُمۡ فِي غَمۡرَةٖ ﴿ "(Yaitu) orang-orang yang terbenam dalam kebodohan," terbenam dalam gelombang kekufuran, kebodohan, dan kesesatan, ﴾ سَاهُونَ ﴿ "lagi lalai."
(12) ﴾ يَسۡـَٔلُونَ ﴿ "Mereka bertanya," berdasarkan keraguan dan mendustakan, ﴾ أَيَّانَ يَوۡمُ ٱلدِّينِ ﴿ "Bilakah Hari Pembalasan itu?" Artinya, kapankah mereka dibangkitkan? Seraya menganggap mustahil hal itu.
(13-14) Jangan kau tanyakan tentang kondisi mereka dan buruknya tempat kembali mereka, ﴾ يَوۡمَ هُمۡ عَلَى ٱلنَّارِ يُفۡتَنُونَ ﴿ "(Hari Pemba-lasan itu ialah) pada hari ketika mereka diazab di atas api neraka." Artinya, mereka disiksa karena banyak memiliki kekejian lahir dan batin, dikatakan kepada mereka, ﴾ ذُوقُواْ فِتۡنَتَكُمۡ ﴿ "Rasakanlah azabmu itu," yaitu azab dan neraka yang merupakan pengaruh dari ujian yang membuat mereka tersiksa, ujian yang membuat mereka menjadi kufur dan sesat. ﴾ هَٰذَا ﴿ "Inilah," azab yang menimpa kalian ini ada-lah ﴾ ٱلَّذِي كُنتُم بِهِۦ تَسۡتَعۡجِلُونَ ﴿ "yang dahulu kamu minta supaya disegerakan," kini, nikmatilah berbagai macam siksaan, rantai, belenggu, kemur-kaan, dan bencana.
Cursed are these liars who said regarding the Qur’ān and their Prophet what they said.
Prokleti neka su ti poricatelji, koji o Kur’anu i Poslaniku govore to što govore.
Kur’an ve peygamberleri hakkında yalan konuşan o yalancılar kahrolsun.
Ceux qui sont ignorants et indifférents en ce qui concerne l’au-delà et ne s’en soucient pas.
Merekalah orang-orang yang berada dalam kebodohan, lalai dari alam akhirat, dan tidak peduli dengannya.
na sila sa kamangmangan ay mga nalilingat sa Tahanang Pangkabilang-buhay, na hindi pumapansin doon.
Koji su utonuli u tmine poricanja i nevjerovanja, pa tumaraju nehajni i otuđeni od istine.
Onlar, ahiret yurdu hakkında cehalet içerisinde kalmış gafillerdir. Onlar, ahireti umursamazlar.
Los que están en la ignorancia y distraídos de la morada de la vida futura, sin preocuparse por ello.
Những kẻ mà chúng không quan tâm và nghĩ đến cuộc sống cõi Đời Sau.
Gli ignoranti che trascurano l'Aldilà gli sono indifferenti.
Those who are in ignorance and absentminded of the abode of the afterlife, not caring about it.
Nagtatanong sila: "Kailan ang Araw ng Paggaganti?" Sila ay hindi nakaaalam niyon.
Chiedono: "Quando giungerà il giorno della Retribuzione?", mentre essi non fanno nulla per prepararvisi.
"Ceza/karşılık günü ne zamandır?" diye soruyorlar. Onlar, o gün için amel etmezler.
Pitaju: “Kad će nastupiti taj Sudnji dan, u kojem će ljudi polagati račun?” Oni se za njega uopće ne pripremaju.
They ask: “When is the day of reward?” whilst they do not work for it.
Ils demandent « Quand aura lieu le Jour de la Rétribution? » sans s’y préparer
Mereka bertanya, “Kapankah hari pembalasan itu?” Padahal, mereka sendiri tidak mau beramal untuk hari itu.
Chúng hỏi bao giờ Ngày Thưởng Phạt sẽ đến ý muốn phủ nhận.
Preguntan: “¿Cuándo es el día de retribución?”, pero no se preparan para ese día.
E Allāh risponderà alla loro domanda il giorno in cui verranno puniti nel Fuoco.
Kaya sasagot sa kanila si Allāh tungkol sa tanong nila: Sa araw na sila sa ibabaw ng Apoy ay pinagdurusa.
Allah im odgovara na njihovo pitanje, te kaže da je to Dan polaganja računa u kojem će oni biti izloženi patnji.
Allah Teâlâ, onların sorularına şöyle cevap verir: "O gün, onların ateşte yakılarak azap görecekleri gündür."
So Allah answers their question: the day they will be punished on the fire.
Allah lalu menjawab pertanyaan mereka, “Yaitu hari ketika mereka disiksa di dalam neraka.”
Allah leur répondra:
Ce sera le Jour où ils seront châtiés dans le Feu.
Entonces Al-lah les responde: el día en que serán castigados en el Fuego.
Allah trả lời cho câu hỏi của chúng: Đó là Ngày mà chúng sẽ bị trừng phạt trên Lửa.
Sasabihin sa kanila: "Lasapin ninyo ang pagdurusa ninyo; ito ay ang dati ninyong hinihiling ang pagpapadali nito nang namamanata kayo nito bilang pangungutya!"
It will be said to them: “Taste your punishment. This is what you used to mockingly ask for quickly when you used to be warned of it”.
Rồi đây sẽ có lời bảo chúng: Các ngươi hãy nếm mùi của sự trừng phạt dành cho các ngươi. Đây là cái mà các ngươi cứ thường hối thúc nó mau đến bằng những câu hỏi chế giễu khi các ngươi được cảnh báo.
Dikatakan kepada mereka, “Rasakanlah siksa kalian, inilah yang kalian pernah meminta untuk disegerakan ketika kalian memperingatkan tentangnya dengan mengolok-oloknya.”
On leur dira: Goûtez à votre châtiment. Voici ce que vous vouliez hâter et que vous tourniez en dérision lorsqu’on vous en avertissait.
Verrà detto loro: "Assaggiate la vostra punizione! Questo è il giorno che chiedevate di affrettare quando vi è giunto l'avvertimento e ve ne siete presi gioco".
Kad se budu patili u Vatri, nevjernicima će biti rečeno: “Iskusite ovu kaznu, koju ste požurivali kad bi vas neko na nju upozorio!” Tako su govorili rugajući se.
Se les dirá: “Prueben su castigo. Esto es lo que acostumbraban a pedir de manera burlona cuando solían ser advertidos de ello”.
Onlara şöyle denir: "Azabınızı tadın! Kendisi ile uyarıldığınızda sizin, alay ederek gelmesi için acele edip durduğunuz şey işte budur!"
Tunay na ang mga tagapangilag magkasala sa Panginoon nila sa pamamagitan ng pagsunod sa mga ipinag-uutos Niya at pag-iwas sa mga sinasaway Niya sa Araw ng Pagbangon ay nasa mga taniman at mga bukal na dumadaloy,
Those who are mindful of their Lord by carrying out His commands and refraining from His prohibitions will be in gardens and running springs on the day of judgment.
Sesungguhnya orang-orang yang bertakwa kepada Tuhan mereka dengan menjalankan segala perintah-Nya dan menjauhi segala larangan-Nya pada hari Kiamat nanti mereka berada di taman-taman surga dan mata air-mata air yang mengalir.
Bogobojazni, oni koji su činili dobro, a sustezali se od zla, nalazit će se u velikim, predivnim, zanosnim rajskim baščama i među pitkim, tekućim izvorima.
Emirlerini yerine getirip yasaklarından kaçınarak Rablerinden sakınanlar var ya; şüphesiz kıyamet günü onlar, bahçelerde ve pınarlardadırlar.
"Sesungguhnya orang-orang yang bertakwa berada di dalam taman-taman (surga) dan di mata air-mata air, sambil mengambil apa yang diberikan kepada mereka oleh Rabb mereka. Sesungguh-nya mereka sebelum itu di dunia adalah orang-orang yang berbuat baik. Mereka sedikit sekali tidur di waktu malam. Dan di akhir-akhir malam mereka memohon ampun (kepada Allah). Dan pada harta-harta mereka ada hak untuk orang miskin yang meminta dan orang miskin yang tidak mendapat bagian." (Adz-Dzariyat: 15-19).
(15) Allah سبحانه وتعالى berfirman menyebutkan balasan orang-orang yang bertakwa serta amalan-amalan mereka yang menyampaikan mereka pada balasan itu, ﴾ إِنَّ ٱلۡمُتَّقِينَ ﴿ "Sesungguhnya orang-orang yang bertakwa," yaitu orang-orang yang menjadikan takwa sebagai syiar dan ketaatan terhadap Allah سبحانه وتعالى sebagai pakaian mereka,﴾ فِي جَنَّٰتٖ ﴿ "berada di dalam taman-taman (surga)," yang di dalamnya ter-dapat semua jenis pohon dan buah-buahan, sebagiannya ada yang mirip dengan buah dunia serta ada yang tidak memiliki kesamaan yang belum pernah dilihat oleh mata, belum pernah didengar oleh telinga dan belum pernah terlintas dalam benak manusia, ﴾ وَعُيُونٍ ﴿ "dan di mata air-mata air," yang memancarkan air yang diserap oleh taman-taman surga, diminum oleh hamba-hamba Allah سبحانه وتعالى, dan memancarkan air dengan melimpah.
(16) ﴾ ءَاخِذِينَ مَآ ءَاتَىٰهُمۡ رَبُّهُمۡۚ ﴿ "Sambil mengambil apa yang diberikan kepada mereka oleh Rabb mereka," kemungkinan makna ayat ini adalah penduduk surga diberi berbagai nikmat oleh Rabb mereka, mereka mengambilnya secara suka cita, jiwa mereka bahagia. Mereka tidak menginginkan pengganti nikmat tersebut dan mereka tidak ingin mencari yang lain. Masing-masing penduduk surga mendapatkan berbagai kenikmatan yang membuatnya tidak meminta lebih. Ke-mungkinan juga makna ayat ini menjelaskan sifat-sifat orang yang bertakwa di dunia, mereka menerima apa yang diperintahkan dan dilarang oleh Allah سبحانه وتعالى, perintah dan larangan itu diterima dengan lapang dada seraya tunduk dan patuh terhadap perintah Allah سبحانه وتعالى dengan dilaksanakan secara sempurna dan menjauhi larangan Allah سبحانه وتعالى secara sempurna. Perintah dan larangan yang diberikan kepada mereka itu merupakan karunia terbesar yang berhak disyu-kuri dan ditaati.
Makna pertama sesuai dengan redaksi ayat, sebab Allah سبحانه وتعالى menyebutkan sifat-sifat orang yang bertakwa ketika di dunia dan amalan-amalan mereka, ﴾ إِنَّهُمۡ كَانُواْ قَبۡلَ ذَٰلِكَ ﴿ "Sesungguhnya mereka se-belum itu," pada saat mendapatkan kenikmatan adalah, ﴾ مُحۡسِنِينَ ﴿ "orang-orang yang berbuat baik." Kebaikan di sini mencakup kebaikan mereka dalam menyembah Rabb mereka, mereka menyembahNya seolah-olah mereka melihatNya, meski mereka tidak melihatNya tapi Dia melihat mereka. Kebaikan tersebut juga mencakup berbuat baik terhadap sesama hamba Allah سبحانه وتعالى dengan mencurahkan ber-bagai manfaat serta kebaikan berupa harta, ilmu, jabatan, nasihat, perintah untuk kebaikan, larangan dari kemungkaran atau kebaikan lainnya hingga kebaikan tersebut mencakup berbuat baik dalam perkataan lembut dan berbuat baik terhadap budak dan hewan, baik yang dimiliki maupun tidak.
(17)(Jenis) kebaikan yang paling utama dalam menyembah Sang Maha Pencipta adalah shalat malam yang menunjukkan ke-ikhlasan serta kesesuaian antara hati dan lisan. Karena itulah Allah سبحانه وتعالى berfirman, ﴾ كَانُواْ ﴿ "Mereka," orang-orang yang berbuat baik ter-sebut, ﴾ قَلِيلٗا مِّنَ ٱلَّيۡلِ مَا يَهۡجَعُونَ ﴿ "sedikit sekali tidur di waktu malam," artinya, tidur mereka hanya sebentar, kebanyakan mereka melakukan ketaatan terhadap Rabb mereka antara shalat, membaca al-Qur`an, berdzikir, berdoa, dan menundukkan hati.
(18) ﴾ وَبِٱلۡأَسۡحَارِ ﴿ "Dan di akhir-akhir malam," yaitu sebelum fajar, ﴾ هُمۡ يَسۡتَغۡفِرُونَ ﴿ "mereka memohon ampun (kepada Allah)." Mereka melaksanakan shalat hingga waktu sahur, kemudian duduk di akhir shalat malamnya seraya memohon ampunan Allah سبحانه وتعالى layaknya orang berdosa yang memohon ampunan atas dosanya. Memohon ampunan di waktu menjelang fajar memiliki keutamaan khusus yang tidak dimiliki pada waktu-waktu lain sebagaimana yang di-firmankan Allah سبحانه وتعالى tentang ahli iman dan taat,
﴾ وَٱلۡمُسۡتَغۡفِرِينَ بِٱلۡأَسۡحَارِ 17 ﴿
"Dan orang-orang yang memohon ampunan di waktu sahur." (Ali Imran: 17).
(19) ﴾ وَفِيٓ أَمۡوَٰلِهِمۡ حَقّٞ ﴿ "Dan pada harta-harta mereka ada hak," yang wajib dan sunnah, ﴾ لِّلسَّآئِلِ وَٱلۡمَحۡرُومِ ﴿ "untuk orang miskin yang meminta dan orang miskin yang tidak mendapat bagian," yakni, orang-orang yang memerlukan, baik yang meminta-minta maupun tidak.
Quả thật những người kính sợ Thượng Đế của họ qua việc chấp hành các mệnh lệnh của Ngài và tránh xa những điều Ngài nghiêm cấm, vào Ngày Phán Xét, sẽ được ở trong các Ngôi Vườn bên những con suối chảy nơi Thiên Đàng.
Aquellos que sean temerosos de su Señor en cumplir Sus mandamientos y abstenerse de lo que Él prohíbe, estarán en los jardines con manantiales de agua en el día del juicio.
In verità, coloro che sono devoti al loro Dio, obbedendo ai Suoi ordini e rispettando i Suoi divieti, saranno in paradisi e fonti d'acqua corrente.
Ceux qui craignent leur Seigneur en se conformant à Ses commandements et en renonçant à Ses interdits seront le Jour de la Résurrection dans des vergers où coulent des sources d’eau.
Qualities of Those Who have Taqwa and Their Reward
Allah the Exalted informs about those who have Taqwa, that on the Day of their Return they will be amidst gardens and springs. To the contrary the miserable ones will be amidst torment, punishment, fire and chains. Allah said,
ءَاخِذِينَ مَآ ءَاتَـهُمْ رَبُّهُمْ
(Taking joy in the things which their Lord has given them.) His statement;
ءَاخِذِينَ
(Taking) describes the state of the people of Taqwa in the midst of gardens and springs. They will receive what their Lord gives them, meaning, delight, happiness and favors. Allah the Exalted and Most Honored said,
إِنَّهُمْ كَانُواْ قَبْلَ ذَلِكَ
(Verily, they were before that), in the life of the world,
مُحْسِنِينَ
(gooddoers) As He said:
كُلُواْ وَاشْرَبُواْ هَنِيئَاً بِمَآ أَسْلَفْتُمْ فِى الاٌّيَّامِ الْخَالِيَةِ
(Eat and drink at ease for that which you have sent on before you in days past!)(69:24) Allah the Exalted described the good acts that they performed,
كَانُواْ قَلِيلاً مِّن الَّيْلِ مَا يَهْجَعُونَ
(They used to sleep but little at night.) The scholars of Tafsir have two opinions about this:
The First Opinion
The first is that, they used to spend a little part of every night awake. Ibn `Abbas said, "Every night, they would worship Allah, even during a little part of the night." Qatadah narrated that Mutarrif bin `Abdullah said, "Hardly a night would pass by them that they did not pray to Allah the Exalted and Most Honored, either in the beginning, or the middle of it." Mujahid said, "Only a few nights, if any, would they sleep through the night until the morning without praying Tahajjud." Qatadah said similarly. Anas bin Malik and Abu Al-`Aliyah said, "They used to pray between Al-Maghrib and Al-`Isha'." The Second Opinion They used to spend a little part of the night in sleep. This was preferred by Ibn Jarir. Al-Hasan Al-Basri said:
كَانُواْ قَلِيلاً مِّن الَّيْلِ مَا يَهْجَعُونَ
(They used to sleep but little by night), "They performed voluntary night prayer and would not sleep during the night except a little. They were active and would continue until they were seeking forgiveness right before dawn." `Abdullah bin Salam said, "When the Messenger of Allah ﷺ arrived at Al-Madinah, people quickly gathered around him and I was among them. When I saw his face, I knew that it was not the face of a liar. The first statement I heard from him was,
«يَا أَيُّهَا النَّاسُ أَطْعِمُوا الطَّعَامَ، وَصِلُوا الْأَرْحَامَ، وَأَفْشُوا السَّلَامَ، وَصَلُّوا بِاللَّيْلِ وَالنَّاسُ نِيَامٌ، تَدْخُلُوا الْجَنَّةَ بِسَلَام»
(O people! Feed with food, keep relations to kith and kin, spread the Salam, pray at night while people are asleep, and you will enter Paradise in peace.)" Imam Ahmad recorded that `Abdullah bin `Umar said that the Messenger of Allah ﷺ said,
«إِنَّ فِي الْجَنَّةِ غُرَفًا يُرَى ظَاهِرُهَا مِنْ بَاطِنِهَا وَبَاطِنُهَا مِنْ ظَاهِرِهَا»
(Verily, there are lofty rooms in Paradise in which their outside can be seen from inside and their inside from the outside.) Abu Musa Al-Ash`ari said, "Who are they for, O Allah's Messenger" He said,
«لِمَنْ أَلَانَ الْكَلَامَ، وَأَطْعَمَ الطَّعَامَ، وَبَاتَ للهِ قَائِمًا وَالنَّاسُ نِيَام»
(For those who use soft speech, feed food and spend the night in voluntary prayer while people are asleep.) Allah said:
وَبِالاٌّسْحَـرِ هُمْ يَسْتَغْفِرُونَ
(And in the hours before dawn, they were asking for forgiveness.) Mujahid and several others said: "They were performing Salah." Others said that they would stand in prayer during the night and delayed asking Allah for forgiveness until the latter hours before dawn. As Allah, the Exalted the Blessed, said;
وَالْمُسْتَغْفِرِينَ بِالاٌّسْحَارِ
(And those who seek forgiveness during the last hours of the night.)(3:17); This is because it is better if asking for forgiveness is done while praying. It is confirmed in the Sahih collections as well as others, from several Companions, that the Messenger of Allah ﷺ said,
«إِنَّ اللهَ تَعَالَى يَنْزِلُ كُلَّ لَيْلَةٍ إِلَى سَمَاءِ الدُّنْيَا حِينَ يَبْقَى ثُلُثُ اللَّيْلِ الْأَخِيرُ، فَيَقُولُ: هَلْ مِنْ تَائِبٍ فَأَتُوبَ عَلَيْهِ. هَلْ مِنْ مُسْتَغْفِرٍ فَأَغْفِرَ لَهُ. هَلْ مِنْ سَائِلٍ فَيُعْطَى سُؤْلَهُ؟ حَتْى يَطْلُعَ الْفَجْر»
(Allah, the Most High, descends each night to the lowest heaven when the last third of the night remains. He says, "Is there anyone who is repenting so that I may accept his repentance Is there anyone seeking forgiveness, so that I may forgive him Is there anyone asking of Me, so that I may grant him his request" until Fajr begins.) Many of the scholars of Tafsir said that when the Prophet Ya`qub said to his sons:
سَوْفَ أَسْتَغْفِرُ لَكُمْ رَبِّى
(I will ask my Lord for forgiveness for you)(12:98), he delayed doing so until the hours before dawn. Allah the Exalted and Most Honored said,
وَفِى أَمْوَلِهِمْ حَقٌّ لَّلسَّآئِلِ وَالْمَحْرُومِ
(And in their wealth there was the right of the Sa'il and the Mahrum.) After Allah mentioned their quality of performing prayer, He then mentioned their quality of spending in charity and acts of compassion and kindness,
وَفِى أَمْوَلِهِمْ حَقٌّ
(And in their wealth there was the right), a designated part which they dedicated to the Sa'il and Mahrum. The Sa'il is the poor who begs others, and he has a due right. As for the Mahrum, Ibn `Abbas and Mujahid said, "He is the poor person who does not receive a stipend." Meaning he does not receive a stipend from the Muslim treasury, nor does he have a means of income, nor a profession. The Mother of the faithful, `A'ishah may Allah be pleased with her, said about the Mahrum, "He is the displaced, the one who does not have a profession to easily earn an income from." Qatadah and Az-Zuhri: "The Mahrum is the one who does not ask the people for anything." Az-Zuhri added that the Messenger of Allah ﷺ said,
«لَيْسَ الْمِسْكِينُ بِالطَّوَّافِ الَّذِي تَرُدُّهُ اللُّقْمَةُ وَاللُّقْمَتَانِ وَالتَّمْرَةُ وَالتَّمْرَتَانِ، وَلكِنِ الْمِسْكِينُ الَّذِي لَا يَجِدُ غِنًى يُغْنِيهِ وَلَا يُفْطَنُ لَهُ فَيُتَصَدَّقَ عَلَيْه»
(The poor (Miskin) is not the one who goes round to the people and asks them for a mouthful or two or a date or two. But the poor is the one who does not have enough to satisfy his needs and whose condition is not known to others, so that others may give him something in charity.) This Hadith is recorded in the Two Sahihs using another chain of narration.
Allah's Signs on the Earth and in Mankind
Allah the Exalted and the Blessed said next,
وَفِى الاٌّرْضِ ءَايَـتٌ لِّلْمُوقِنِينَ
(And on the earth are signs for those who have faith with certainty.) Allah says that there are signs on earth that testify to the might of the Creator and His boundless ability. These signs include what Allah placed on the earth, the various plants, animals, valleys, mountains, deserts, rivers and oceans. He also created mankind with different languages, colors, intentions and abilities, and a variety among them, differences in the power of understanding and comprehension, their deeds, and ultimately earning happiness or misery. Allah put every organ in their bodies in its rightful place where they most need it to be. So He said؛
وَفِى أَنفُسِكُمْ أَفَلاَ تُبْصِرُونَ
(And also in yourselves. Will you not then see) Qatadah commented, "He who thinks about his own creation will realize that he was created with flexible joints so that it is easy for him to perform acts of worship." Allah the Exalted said next,
وَفِى السَّمَآءِ رِزْقُكُمْ
(And in the heaven is your provision,) meaning, rain,
وَمَا تُوعَدُونَ
(and that which you are promised.) meaning Paradise. This was said by Ibn `Abbas, Mujahid and several others. Allah said:
فَوَرَبِّ السَّمَآءِ وَالاٌّرْضِ إِنَّهُ لَحَقٌّ مِّثْلَ مَآ أَنَّكُمْ تَنطِقُونَ
(Then by the Lord of the heaven and the earth, it is the truth, just as you can speak.) Allah is swearing by His honorable Self, all of the matters of the Judgement, Resurrection, and Recompense that they have been promised shall certainly occur. Therefore, it is the truth, there being no doubt about it, so do not doubt its coming, just as you do not doubt that you can speak When he would talk to one of his friends, Mu`adh used to say: "What I am saying is as true as your being here."
15- Şüphesiz takva sahipleri bahçelerde ve pınar başlarındadır.
16- Rablerinin kendilerine verdiği (mükafatları) alırlar. Çünkü onlar bundan önce ihsan sahibi kimselerdi.
17. Geceleyin az uyurlardı.
18. Seher vakitlerinde de mağfiret dilerlerdi.
19. Mallarında da dilenen ve dilenmeyen yoksula ayırdıkları bir hak vardı.
15. Yüce Allah, takvâ sahiplerinin mükâfatını ve kendilerini bu mükâfata kavuşturan amellerini söz konusu ederek şöyle buyurmaktadır:“Şüphesiz takva sahipleri” yani takvâ şiarları ve Allah’a itaat büründükleri elbiseleri olanlar “bahçelerde” içinde dünyada benzeri bulunan ve bulunmayan her türlü ağaç çeşitleri ve meyveler olan bahçelerdedirler ki hiçbir göz bunların benzerini görmemiş, hiçbir kulak işitmemiş, hiçbir insanın hatırından da böylesi geçmemiştir. “ve pınar başlarındadır.” Oradaki pınarlar durmadan akar. O bağlar, bahçeler bu pınarlarla sulanacağı gibi, Allah’ın kulları da bu pınarlardan içecek, onları diledikleri şekilde akıtacaklardır.
16. “Rablerinin kendilerine verdiği (mükafatları) alırlar.” Bu buyruğun şu anlama gelme ihtimali vardır: Cennetliklere yüce Mevlâları temenni ettikleri her türlü nimeti ihsan edip bağışlamış olacaktır. Onlar da bu nimetleri hoşnutlukla alacaklar, gözleri bunlarla aydınlanmış, ruhları sevince gark olmuş olacaktır. Bunların yerlerine başkalarını istemeyecekleri gibi başka bir yere gitmeyi de hatırlarından geçirmeyeceklerdir. Herkes artık daha fazlasını istemesi söz konusu olmayacak kadar pek çok nimetlere nâil olmuş olacaktır.
Bu vasfın, muttakilerin dünyadaki sıfatı olma ihtimali de vardır. Onlar, Allah’ın kendilerine vermiş olduğu emir ve yasakları alırlar. Yani bunları gönül hoşluğu ile büyük bir şevk ile kabullenirler. Allah’ın verdiği emirlere itaat eder ve en mükemmel şekilde bu emirlere uyarlar. Yasakladığı şeylerden de en mükemmel şekilde uzak dururlar. Çünkü Allah’ın kendilerine vermiş olduğu bu emir ve yasaklar, en üstün ve değerli bağışlardır. Yüce Allah’a bunlar dolayısı ile şükretmek ve emirlere itaat etmek gerekir. Birinci anlam, ifadelerin akışı ile daha yakından ilişkilidir. Çünkü dünyadaki vasıfları ve amelleri Yüce Allah’ın şu buyruğu ile anlatılmaya başlanmıştır:
"Çünkü onlar bundan önce” yani nimetlere ulaştıkları bu vakitten önce “ihsan sahibi kimselerdi.” Bu ihsan, hem Rablerine ibadetteki ihsanı içerir. Onlar O’nu görüyormuşçasına O’na ibadet ediyorlardı. Her ne kadar onlar görmeseler de O onları görür. Aynı şekilde bu ihsan, Allah’ın kullarına faydalı işleri cömertçe yapmak demek olan ihsanı yani mal, ilim, makam, nasihat, iyiliği emredip kötülükten alıkoymak ve vb. gibi çeşitli iyilik ve hayır yolları ile iyilikler yapmayı da içerir. Hatta bunun kapsamı içerisine sözlü olarak yapılan iyilikler, yumuşak sözler söylemek, kölelere, sahip olunan ve olunmayan hayvanlara iyi davranmak da girer.
17. Allah’a ibadet hususunda ihsanın en faziletli çeşitlerinden birisi de hiç şüphesiz ihlâsa, kalp ile dilin uyum içerisinde olduğuna delâlet eden gece namazıdır. Bundan dolayı Yüce Allah, şöyle buyurmaktadır: O ihsan sahipleri “geceleyin az uyurlardı.” Gece uykuları azdı. Gecenin çoğunu Rablerine namaz kılarak, Kur’ân okuyarak, zikrederek, dua ederek, yalvarıp yakararak, ibadet ve itaatle geçirirlerdi.
18. Fecirden/tan yerinin ağarmasından az önceki vakit olan “seher vakitlerinde” Yüce Allah’tan “mağfiret dilerlerdi.” Namazlarını seher vakitlerine kadar sürdürdükten sonra gece namazlarının sonlarında oturarak -günahkârların af dilemesi gibi- Allah’tan günahlarının bağışlanmasını dilerlerdi. Seher vaktinde mağfiret dilemenin, başka vakitlerde bulunmayan bir fazilet ve özelliği vardır. Nitekim Yüce Allah, iman ve itaat ehlinin niteliklerinden söz ederken onların:“Seher vakitlerinde mağfiret dileyen”(Âli İmran, 3/17) kimseler olduklarını belirtmektedir.
19. “Mallarında da” insanlardan bir şeyler isteyen muhtaç kimseler olan “dilenen ve dilenmeyen” ve onlardan bir şey istemeyen “yoksula ayırdıkları” farz ve müstehab olmak üzere “bir hak vardı.”
Họ sẽ thụ hưởng những gì mà Thượng Đế của họ ban thưởng cho họ. Quả thật, trên thế gian họ đã làm tốt và đó là phần thưởng dành cho họ.
Ils recevront en effet la rétribution généreuse de leur Seigneur, car dans le bas monde:
Otterranno la generosa ricompensa, da parte del loro Dio, poiché prima di ricevere tale generosa ricompensa erano pii, in vita.
Mereka mengambil balasan mulia yang diberikan kepada mereka oleh Tuhan mereka. Sesungguhnya sebelum pembalasan yang mulia ini mereka adalah orang-orang yang berbuat baik di dunia.
Allah će ih darovati raznoraznim užicima i svakojakim radostima, jer su prije, na dunjaluku, bili iskreni vjernici i robovali Allahu kao da Ga vide.
Taking the generous reward their Lord has given them. Before this generous reward, they used to do good in the world.
Tendrán una generosa recompensa que su Señor les ha concedido, puesto que antes solían hacer el bien en el mundo.
habang mga kumukuha ng anumang ibinigay sa kanila ng Panginoon nila na masaganang ganti. Tunay na sila dati bago ng masaganang ganting ito ay mga tagagawa ng maganda sa Mundo.
Rablerinden güzel karşılığı almışlardır. Şüphesiz onlar, dünyada iken bu güzel karşılıktan önce de iyi kimseler idiler.
Pregavano durante la notte e dormivano poco.
Ils veillaient pour prier la nuit et ne dormaient que très peu.
They used to pray at night, not sleeping except a little.
Solían rezar por las noches y dormían poco.
Remaining Awake at Night for Voluntary Prayers
كَانُوا قَلِيلًا مِّنَ اللَّيْلِ مَا يَهْجَعُونَ (They used to sleep little in the night,... 51:17). The imperfect verb yahja` un is derived from the infinitive huju' which means to sleep at night. The verse describes the quality of the righteous believers is that they spend their nights in voluntary worship of Allah. They sleep little at night and remain awake during the greater part of it. Ibn Jarir preferred this interpretation. Sayyidna Hasan Basri (رح) said: "The righteous perform voluntary night prayers, and do not sleep during the night except a little." Sayyidna Ibn ` Abbas ؓ ، Qatadah, Mujahid (رح) and other leading scholars of Tafsir have taken the particle ma in the sense of negation, that is, grammatically they treat it as ma nafiyah or negative particle, meaning they spend a little part of every night awake, and not sleeping. They would worship Allah and perform voluntary prayers every night, even during a small part of the night. From this point of view, it includes all those people who pray to Allah during any part of the night - whether in the beginning, or in the middle, or at the end of it. Therefore, Sayyidna Anas Ibn Malik ؓ and ` Abul-` Aliyah said: "They used to pray between Maghrib and ` Isha'." Imam Abu Ja'far Baqir said that this includes those people who do not sleep before ` Isha' prayer (Ibn Kathir).
Hasan Basri (رح) reports from Ahnaf Ibn Qais who used to say: "When I compared my deeds with those of the inmates of Paradise, I found that they are a people who occupy a very high, lofty and elevated status; and they are a people whose deeds are incomparable and our deeds cannot match theirs, because they sleep little at nights and worship much. When I compared my deeds with those of the inmates of Hell, I found that they give the lie to Allah and His Holy Prophet ﷺ and are sceptical about the Hereafter [ from which Allah has protected us ]. Therefore, in comparison, our deeds match neither with those of the real inmates of Paradise, nor [ praise be to Allah ] with those of the inmates of Hell. Thus we learn that from the viewpoint of action, our position is what the Qur'an describes: ۔ خَلَطُوا عَمَلًا صَالِحًا وَآخَرَ سَيِّئًا '...(They had mixed a good deed with another that was evil. - 9:102) Thus the best person amongst us is the one who would at least remain within the boundaries of this class of people."
` Abd-ur-rahman Ibn Zaid Ibn Aslam says that a member of the tribe Banu Tamim said to my father: "0 Abu 'Usamah, we do not find that quality in us which Allah mentions in describing the righteous, that is, كَانُوا قَلِيلًا مِّنَ اللَّيْلِ مَا يَهْجَعُونَ. They used to sleep little in the night," because our position is quite the contrary: قَلِیلاً مَّنَ الَّیلِ مَا نَقُومُ ' We are very little awake at night to worship Allah'. My father replied:
طوبی لمن رقد اذا نعس و اتقی اللہ اذا استیقَظ
'Good tidings for him who sleeps away when he feels sleepy and exercises righteousness when he is awake, that is, does not do any work that is contrary to Shari` ah.'"
In other words, acceptance in the sight of Allah is not necessarily restricted to protracted waking hours at night for worship. If a person is impelled to sleep, and does not remain awake for long, but abstains from any sinful activities when awake, he is also worthy of felicitation.
` Abdullah Ibn Salam ؓ reports from the Holy Prophet ﷺ who said:
یٰٓاَیُّھَا النَّاس اَطعِموا الطَّعَامَ وَ صِلُوا الاَرحَامَ وَ افشُوا السَّلامَ وَ صَلُّوا بِالَّیلِ وَ اَلنَّاسُ نِیَامُ تَدخُلُوا الجَنَّۃَ بِسَلاَمِ ۔ (ابن کثیر)
"0 people, feed people, do good to kith and kin, greet each other with salam, pray at night while people are asleep, and you will enter Paradise in peace." (Ibn Kathir)
Onlar; geceleyin namaz kılarlardı ve geceleyin az bir zamandan başka uyumazlardı.
Mereka dahulu salat di malam hari, tidak tidur kecuali hanya sebentar saja.
Dobročinitelji o kojima je riječ noću su tek malo spavali – klanjali su dobrovoljni namaz.
Họ thường dâng lễ nguyện Salah trong đêm, họ chỉ ngủ một chút ít trong đêm.
Sila noon ay nagdarasal sa bahagi ng gabi; hindi sila natutulog kundi sa panahong kakaunti.
Et peu avant l’aube, ils imploraient le pardon d’Allah pour leurs péchés.
e nel momento della veglia implorano Allāh di perdonare i loro peccati.
Lalu pada waktu akhir malam mereka meminta ampunan kepada Allah dari dosa-dosa mereka.
A u praskozorje su molili Gospodara za oprost.
Merits of Seeking Forgiveness in the hours before dawn
وَبِالْأَسْحَارِ هُمْ يَسْتَغْفِرُونَ (and in the hours before dawn, they used to pray for forgiveness..., 51:18) The word ashar is the plural of sahar, and it refers to the latter sixth part of the night. This verse speaks of the significance of seeking forgiveness in the latter part of the night. Another verse [ 3:17] also speaks of the significance of seeking forgiveness at the last hours of the night thus: وَالْمُسْتَغْفِرِينَ بِالْأَسْحَارِ (...and who seek forgiveness in pre-dawn hours. - 3:17) It is confirmed in the Sahih collections as well as others, from several Companions, that the Messenger of Allah ﷺ said:
"Allah, the Most High, descends each night to the lowest heaven when the last third of the night remains. He says: 'Is there anyone who is repenting, so that I may accept his repentance? Is there anyone seeking forgiveness, so that I may forgive him? Is there anyone asking of Me, so that I may grant him his request?
Here it may be noted that in this verse Allah is describing the pre-dawn prayer of forgiveness of those righteous ones who, according to the preceding verse, are preoccupied for the major part of the night with the worship of Allah and sleep very little. Thus there seems to be no link between their previous description and their description of asking for forgiveness in this verse, because forgiveness is sought when there are sins. People who spent the entire night in worshipping Allah - what does it mean to seek forgiveness of sins? The answer to this question is that these people have the true appreciation of Allah's majesty, dignity and splendour, and they realise that there are shortcomings in their night-long worship. Therefore they seek Allah's forgiveness for failing to perform His worship as due. (Mazhari)
Seher vakitlerinde ise Rablerinden günahları için bağışlanmayı dilerlerdi.
Sa oras ng mga huling bahagi ng gabi, humihiling sila ng kapatawaran mula kay Allāh para sa mga pagkakasala nila.
A la hora de la mañana buscaban el perdón de Al-lah por sus pecados.
Và vào khoảng thời gian cuối của đêm trước lễ nguyện Salah Fajr, họ thường cầu xin Allah tha thứ cho tội lỗi của họ.
And at the time of morning they seek forgiveness from Allah for their sins.
And in their wealth is a right for the beggar amongst people and the one who does not ask out of shyness, and so people deprive him of charity.
Sa mga yaman nila ay may karapatan – na ikinukusang-loob nila – para sa nanghihingi kabilang sa mga tao at para sa hindi nanghihingi sa kanila kabilang sa napagkaitan ng panustos dahil sa alinmang kadahilanang nangyari.
Onların mallarında gönüllü olarak isteyenler ve istemeyenler için maddi imkanlar bulamayanlara bir hak vardır.
Ed elargiscono volontariamente parte dei loro beni ai mendicanti, tra la gente, e a chi è privo di sostentamento, per qualsiasi motivo, e che non chiede nulla.
To have a clear understanding of things of importance, seriousness and sincerity are essential. Those who are not serious pay no attention to reasons and justifications. So they are unable to understand the matter at hand. They ridicule it and try to show that it is not worthy of serious consideration. It is not possible to convince such people in any way. They will accept the truth only when their wrong approach brings down upon them overwhelming punishment, from which there will be no escape. Serious people behave quite differently from this, for their seriousness makes them cautious. And they have no trace of arrogance in them. The extreme intensity of their feelings makes them spend sleepless nights: their time is spent in remembering God. They do not consider their wealth the result of their hard work, but take it as a gift from God. That is why they think that others have as much right to a share in it as they themselves.
U imecima dobrih na dunjaluku je bio obavezni i dobrovoljni udio za prosjake koji su tražili, a i za one koji su se iz stida ustručavali tražiti milostinju, a koji su potrebiti iz bilo kojeg razloga.
Di dalam harta mereka terdapat hak -yakni jatah yang mereka sumbangkan- untuk orang yang meminta dan orang yang tidak meminta dari siapa saja yang terhalang rezekinya karena sebab apa pun.
Par ailleurs, ils prélevaient volontairement de leurs biens pour en donner aux mendiants et à d’autres nécessiteux qui ne mendient pas et qui sont privés de subsistance pour une raison quelconque.
Special Guidance for Philanthropists
وَفِي أَمْوَالِهِمْ حَقٌّ لِّلسَّائِلِ وَالْمَحْرُومِ (and in their wealth, there was a right for the one who asks and the one who is deprived...51:19) The word sail means the poor or needy who begs others, that is, he expresses his needs to people who help him. The word mahrum also refers to a poor or needy, but who cannot express his needs from a sense of self-respect or a feeling of shame, and thus is deprived of people's help. In this verse another quality of the believers and the righteous is mentioned, that is, their quality of spending in charity in Allah's way. When spending, they do not only give to those who ask for help, but they also make it their responsibility to find out who are needy ones and do not disclose their needs to others.
The purpose of the verse is to show that the believers and the righteous do not only perform bodily worship, such as prayers and remaining awake at night, but they also play a major role in performing pecuniary worship, in that besides helping the people who beg they also look for, and help, those who out of self-respect do not express their needs to anyone. When mentioning this pecuniary worship, the expression used by the Qur'an is the following, وَفِي أَمْوَالِهِمْ حَقٌّ "and in their wealth, there was a right". It means that when they meet the needs of the poor, they do not deem it a favour shown to them, but they appreciate that the poor have a 'right' in the wealth Allah has blessed them with, and fulfilling one's right is not a favour; it is rather a duty and responsibility that one has to discharge.
Họ luôn trích một phần trong tài sản của họ như một nghĩa vụ bắt buộc dành cho những người ăn xin trong thiên hạ cũng như những người túng thiếu nhưng không xin xỏ thiên hạ.
En cuanto a su riqueza, existe un derecho para el mendigo entre las personas y para el que no pide por timidez, y por eso las personas lo privan de la caridad.
Và trên trái đất, nơi mà Allah đã đặt lên đó núi non, biển cả, sông ngòi, cây cối, động vật, là những bằng chứng về quyền năng của Allah cho những người có đức tin kiên định rằng Allah là Đấng Tạo Hóa.
Sa lupa at anumang inilagay ni Allāh rito na mga bundok, mga dagat, mga ilog, mga punong-kahoy, mga halaman, at mga hayop ay may mga katunayan sa kakayahan ni Allāh para sa mga nakatitiyak na si Allāh ay ang Tagalikha, ang Tagaanyo,
I mari, i fiumi, gli alberi, le piante e gli animali che Allāh ha stabilito sulla Terra sono segni della Potenza di Allāh per coloro che sono certi che, in verità, Allāh sia il Creatore, Colui che plasma.
Di bumi serta apa yang diletakkan Allah padanya berupa gunung-gunung, samudra-samudra, sungai-sungai, pepohonan, tumbuh-tumbuhan, dan hewan-hewan terdapat bukti-bukti tentang kekuasaan Allah bagi orang-orang yang meyakini bahwa Allah adalah Maha Pencipta dan Maha Pembentuk rupa.
Na Zemlji su očiti i neosporni dokazi, kao npr. planine, mora, rijeke, šume, bilje, životinje... To su za one koji su uvjereni jasni dokazi da je Allah Onaj Koji stvara i oblikuje.
En la Tierra, las montañas, los mares, los ríos, los árboles, las plantas y los animales que Al-lah ha puesto en ellos, son una prueba del poder de Al-lah para aquellos que tienen la convicción de que Al-lah es su Creador y Diseñador.
Yeryüzünde ve Allah'ın orada koyduğu dağlarda, denizlerde, ağaçlarda, bitkilerde ve hayvanlarda kesin olarak inananlar için Allah'ın kudretine, O'nun yaratan ve şekil veren olduğuna delalet eden nice deliller vardır.
20- Yakîn ehli için yeryüzünde âyetler/deliller vardır.
21- Kendi nefislerinizde de. Hâlâ görmeyecek misiniz?
22- Rızkınız da size vaat edilenler de göktedir.
23- Göğün ve yerin Rabbine yemin olsun ki o, tıpkı sizin konuşmanız gibi haktır.
20. Yüce Allah, kullarını tefekküre ve ibretle bakıp düşünmeye çağırarak şöyle buyurmaktadır:“Yakîn ehli için yeryüzünde âyetler/deliller vardır.” Bu bizzat yeryüzünü, onun kapsamına giren dağları, denizleri, ırmakları, ağaçları ve bitkileri kapsar. Bunlar üzerinde tefekkür eden, bunların anlamları üzerinde dikkatle düşünen kimselere, bunları yaratanın azametini, egemenliğinin genişliğini, ihsanının kapsayıcılığını, ilminin gizli-açık herşeyi kuşattığını gösterir bu varlıklar.
21. Aynı şekilde kulun kendi nefsinde de birçok ibretler, hikmetler ve rahmetler vardır. Bunlar da Yüce Allah’ın bir tek ve samed olduğuna, bunca yaratıkları boş yere ve amaçsız yaratmadığına delildir.
22. “Rızkınız” yani rızkınızın kaynağını teşkil eden yağmurlar ve çeşitli kaderler demek olan dinî ve dünyevî rızıklar “da size vaat edilenler de” dünya ve âhiretteki mükâfaat ve cezalar “göktedir.” Bunlar da Yüce Allah katından, diğer kaderler gibi inerler.
23. Yüce Allah, birtakım âyetleri/delilleri beyan ederek bunlara aklı başında ve kavrayışlı kimsenin dikkatini çekecek şekilde işaret ettikten sonra vaadinin ve cezasının (amellere vereceği karşılıkların) hak olduğuna yemin etmektedir. Ayrıca bu vaadini bizim için en açık ve kesin bir gerçek olan konuşmaya benzetmekte ve şöyle buyurmaktadır:
"Göğün ve yerin Rabbine yemin olsun ki o, tıpkı sizin konuşmanız gibi haktır.” Sizler konuşmanızın gerçekliği konusunda şüphe etmediğiniz gibi, aynı şekilde öldükten sonra dirilmek ve amellerinizin karşılığını görmek hususunda da en ufak bir şüpheye düşmemelisiniz.
Les montagnes, les mers, les rivières, les arbres et les plantes et les animaux qu’Allah a placés sur la Terre sont autant de preuves du pouvoir d’Allah adressées à ceux qui croient avec certitude qu’Allah est le Créateur qui donne forme à ce qu’Il crée.
Allah's Signs on the Earth and in Mankind
وَفِي الْأَرْضِ آيَاتٌ لِّلْمُوقِنِينَ (And in the earth, there are signs for those who [ seek truth to ] believe,... 51:20). In the preceding verses in the first instance a description of the infidels and rejecters and their evil fate was given. As against those who flounder in the welter of wrong beliefs and evil deeds and deny the possibility of the Day of Judgment, the qualities of the believers and the righteous were subsequently given, and their elevated position was described. Now once again attention is drawn to those who deny the possibility of Judgment Day. They are invited to ponder on the signs of Allah on earth that testify to the might of the Creator and His boundless power, and thus the skeptics are advised to desist from denying the Judgment Day. In this way the statement is connected to the preceding statement in verse [ 8] "You are involved in contradictory statement."
Tafsir Mazhari is of the view that this verse too describes the quality of the believers and the righteous. The word muqinin (those who have certainty of faith) refers to the same God-fearing people mentioned in an earlier verse. The sense is that these people keep pondering on the divine signs spread on earth and in their own beings, and it increases their belief. In another verse they are described as وَيَتَفَكَّرُونَ فِي خَلْقِ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ "...and ponder on the creation of the heavens and the earth...". (3:191)
Allah's signs on earth include what Allah has placed on the earth, the various plants, animals, valleys, mountains, deserts, rivers and oceans. He also created mankind with different languages, colours, intentions and abilities, and a variety among them, differences in the power of understanding and comprehension, their deeds, and ultimately earning happiness or misery. Allah put every organ in their bodies in its rightful place where they most need it to be.
"Dan di bumi itu terdapat tanda-tanda (kekuasaan Allah) bagi orang-orang yang yakin, dan (juga) pada dirimu sendiri. Maka apakah kamu tiada memperhatikan. Dan di langit terdapat (sebab-sebab) rizkimu dan terdapat (pula) apa yang dijanjikan kepada-mu." (Adz-Dzariyat: 20-22).
"Maka demi Rabb langit dan bumi, sesungguhnya yang dijan-jikan itu adalah benar-benar (akan terjadi) seperti perkataan yang kamu ucapkan." (Adz-Dzariyat: 23).
(20) Allah سبحانه وتعالى berfirman seraya menyeru hamba-hambaNya untuk berpikir dan merenung, ﴾ وَفِي ٱلۡأَرۡضِ ءَايَٰتٞ لِّلۡمُوقِنِينَ ﴿ "Dan di bumi itu terdapat tanda-tanda (kekuasaan Allah) bagi orang-orang yang yakin," dan ini mencakup bumi serta segala sesuatu yang terdapat di bumi, seperti gunung, lautan, sungai, pepohonan, tanaman yang menun-jukkan bagi siapa pun yang memikirkan serta merenungkannya akan keagungan Penciptanya serta luas kekuasaanNya, kebaikan-Nya yang menyeluruh, pengetahuanNya yang meliputi segala sesuatu, baik yang nampak maupun tidak.
(21) Begitu juga terdapat pelajaran, hikmah serta rahmat pada diri manusia yang menunjukkan bahwa Allah سبحانه وتعالى Maha Esa, Tunggal dan Tempat Bergantung dan sesembahan yang tidak men-ciptakan makhluk dengan sia-sia.
(22) Firman Allah سبحانه وتعالى, ﴾ وَفِي ٱلسَّمَآءِ رِزۡقُكُمۡ ﴿ "Dan di langit terdapat (sebab-sebab) rizkimu," yaitu bahan baku rizki kalian berupa hujan dan berbagai jenis ketentuan takdir, rizki dunia dan akhirat serta janji balasan dunia dan akhirat yang diberikan kepada kalian. Ba-lasan itu turun dari sisi Allah سبحانه وتعالى seperti halnya takdir-takdir lainnya.
(23) Setelah Allah سبحانه وتعالى menjelaskan tanda-tanda kebesaranNya serta memperingatkannya yang hanya bisa dipahami oleh orang yang cerdas dan berakal, selanjutnya Allah سبحانه وتعالى bersumpah bahwa janji dan balasanNya adalah benar, Allah سبحانه وتعالى menyamakan janji itu dengan segala sesuatu yang nampak pada kita, yaitu ucapan, karena itulah Allah سبحانه وتعالى berfirman, ﴾ فَوَرَبِّ ٱلسَّمَآءِ وَٱلۡأَرۡضِ إِنَّهُۥ لَحَقّٞ مِّثۡلَ مَآ أَنَّكُمۡ تَنطِقُونَ ﴿ "Maka demi Rabb langit dan bumi, sesungguhnya yang dijanjikan itu adalah benar-benar (akan terjadi) seperti perkataan yang kamu ucapkan," sebagaimana kalian tidak ragu bahwa kalian bisa berbicara, seperti itulah seharusnya kalian tidak meragukan hari kebangkitan dan pembalasan.
And in the earth and the mountains, seas, rivers, trees, plants and animals that Allah has placed in them are proof of Allah’s power for those who have conviction that Allah is their Creator and Fashioner.
Almighty God has created this known world in such a manner that it has become the indicator of the coming unknown world. The material incidents taking shape in this world and the feelings latent in man give information, albeit indirectly about the events that will directly confront man after his death. Among these signs is the capacity to speak. It has been mentioned in a tradition of the Prophet Muhammad, that whatever one receives in the Hereafter will be his own deeds which will be returned to him (‘Indeed, these are your deeds that are returned to you’). In other words, the world of the Hereafter is the double or duplicate of the present world. The capacity of a man to speak is the partial manifestation of this possibility. If a man’s voice is recorded on a tape and if this tape is then played, a voice like the original one may be heard, i.e. the voice of the tape is the double or duplicate of the original. In this way, the phenomenon of voice demonstrates to us on a partial level that event which is going to occur in the Hereafter on a full-scale level.
Thus Allah says: وَفِي أَنفُسِكُمْ أَفَلَا تُبْصِرُونَ (... and in your own selves! So, do you not perceive? ....51:21). Out of the innumerous signs of Allah's power which are present everywhere in the universe, including the heavenly and celestial beings and creatures, only those signs are referred to here which are available on earth, because they are very close to man's experience, and he resides and moves about among them. The present verse now speaks of man himself. Man is required to ponder on his own body, its limbs and organs. Every single part of the body testifies to the boundless Wisdom of Allah, and it will make him realize that his small being represents and encompasses almost all the divine signs that are scattered in the vast universe. That is why man is termed as 'the universe in miniature', because all types of creation are present in his existence. If a man thinks of all phases he has passed through right from his birth till his death, he may perceive the power of Allah Ta’ ala as if he discerns Him clearly.
The Development of the Sperm and Embryo in the Womb
Human microscopic sperm and egg is an amazing phenomenon. It is made up of foodstuff and tenuous particles from various parts of the world. If the sperm establishes itself in the mother's womb, then more material is added to it, and it changes into a red clot. It then changes and becomes a shapeless lump of flesh, like a piece of meat with no form or shape. Then out of this shapeless lump bones are fashioned; then the bones are clothed with flesh; and it starts to take on a form and shape, developing a head, arms, chest, stomach, thighs, legs, feet and all its members. A wonderful brain is placed under its skull in whose complicated layers lie all mental abilities. Thus equipping it, Allah sends an angel to it who breathes the soul into it. After the completion of its creation, it is brought into this world where he develops from infancy to full adulthood to old age. Then he gradually progresses from zero level of knowledge and consciousness to an intelligent, rational and active being. The human forms and shapes are so different that no two faces are identical in millions and billions of people even in a small area. Furthermore, there are differences in their temperaments, dispositions and habits. There is unity in this diversity. All this is the marvel of the perfect power of Allah who has neither partners nor rivals: فَتَبَارَكَ اللَّـهُ أَحْسَنُ الْخَالِقِينَ "So blessed is Allah, the Best Creator!" (23:14)Man experiences all this not from outside himself, but within himself, day and night. Only a person who is absolutely blind and senseless will ever deny the existence of Allah. Therefore, at the conclusion of the verse, the Qur'an poses the rhetorical question: "So, do you not perceive?" (21) A person need not be very intelligent to understand the facts of life. If his sight is intact, he can arrive at the right conclusion.
Y en ustedes mismos se encuentra la prueba del poder de Al-lah. ¿Acaso no ven?
Ô gens, vous trouvez en vous-mêmes des preuves du pouvoir d’Allah. Ne les voyez-vous pas afin de tirer des enseignements.
Hỡi những nhân loại, các bằng chứng về quyền năng của Allah có cả trong bản thân của các ngươi, thế các ngươi không nhìn thấy và suy ngẫm ư?!
E in voi stessi – o gente – vi sono segni della Potenza di Allāh: non vedete e non ve ne convincete?!
And in your own selves, O people, are proof of Allah’s power; do you not see to take lessons?
at sa mga sarili ninyo, O mga tao, ay may mga katunayan sa kakayahan ni Allāh. Kaya hindi ba kayo nakakikita upang magsaalang-alang kayo?
I u stvaranju čovjeka nalaze se dokazi koji upućuju na Allahovu moć. Zar ih ne vidite, pa da pouku izvučete!?
Pada diri kalian juga -wahai manusia- terdapat bukti-bukti kekuasaan Allah. Apakah kalian tidak memperhatikannya untuk mengambil pelajaran?!
-Ey insanlar!- Sizin kendi nefislerinizde de Allah'ın kudretine delalet eden nice deliller vardır. İbret almak için bakmaz mısınız?
And in the heavens is your worldly and religious provision, and in it is the reward of this world and the afterlife you are promised.
Và trên bầu trời có những nguồn bổng lộc cho cuộc sống thế tục và cho tôn giáo của các ngươi, và còn có những thứ mà các ngươi đã được hứa từ điều xấu và điều tốt.
Sa langit ay ang panustos ninyong pangmundo at panrelihiyon at naroon ang ipinangangako sa inyo na kabutihan o kasamaan.
E in cielo vi è il vostro sostentamento, mondano e religioso, e il bene o il male che vi è stato promesso.
Dans le Ciel se trouve votre subsistance terrestre et religieuse et c’est là que se trouve ce qui vous a été promis comme bien ou comme mal.
En los cielos se encuentra su provisión mundana y religiosa, y en ella está la recompensa de este mundo y de la vida futura que se les prometió.
Gökte de sizin dünyevi ve dinî rızkınız, bir de hayır ve şer olarak size vadedilen şeyler vardır.
Di langit terdapat rezeki dunia dan rezeki agama bagi kalian dan padanya terdapat balasan yang dijanjikan kepada kalian, baik balasan kebaikan ataupun keburukan.
Na nebu je, u Ploči pomno čuvanoj, zapisano koliko će koji čovjek imati opskrbe u životu na ovom svijetu. Na nebu se također nalaze nagrada i kazna, dobro i zlo, blagostanje i nesreće – sve je zapisano i određeno.
وَفِي السَّمَاءِ رِزْقُكُمْ وَمَا تُوعَدُونَ (And in the heavens, there is your sustenance and all that you have been promised.... 51:22). The plain and simple interpretation of this is that 'in heaven' here means what has been written in the Preserved Tablet (Al-Lauh-ul-Mahfuz). It is clear that man's sustenance, what has been promised to him and whatever its consequences will be - are all preserved in the Preserved Tablet. Sayyidna Abu Said Khudri ؓ reports that the Holy Messenger ﷺ said: "Even if someone tries to avoid and run away from his designated sustenance, he will not succeed, because his sustenance will pursue him just as he cannot run away from his death". (Qurtubi) Some scholars say that 'sustenance' here signifies "rain". In this case 'heaven' will not refer to the body, arch or vault of the sky. It refers to anything that hangs overhead and covers things in its shade, including the celestial atmosphere and clouds from where the rain falls. The expression 'all that you have been promised' refers to Paradise and its delights. Allah, the Pure and Exalted, knows best.
Do vậy, thề bởi Thượng Đế của bầu trời và trái đất, quả thật sự Phục Sinh là sự thật, nó chắc chắn sẽ xảy ra, không phải nghi ngờ gì về việc đó, giống như không có sự nghi ngờ trong lời nói của các ngươi khi các ngươi nói chuyện.
Göğün ve yerin Rabbine ant olsun ki, yeniden dirilme tıpkı sizin konuşmanız gibi içinde şüphe olmayan bir haktır.
Literally ‘It is certain like your talking’. It implies that when one’s voice can be reproduced, it should be possible to reproduce one’s existence. Perfect reproduction of a part of a man’s existence may be experienced in this world. It can be imagined from this that reproduction of the whole existence of man is possible.
Demi Tuhan langit dan bumi! Sesungguhnya hari kebangkitan itu benar adanya, tidak ada keraguan padanya sebagaimana tidak ada keraguan pada ucapan kalian saat kalian berbicara.
Kaya sumpa man sa Panginoon ng langit at lupa, tunay na ang pagbubuhay ay talagang totoo na walang pagdududa roon, gaya ng walang pagdududa sa pagbigkas ninyo kapag bumibigkas kayo.
By the Lord of the heavens and earth, the resurrection is true without any doubt, just as there is no doubt in your speech when you speak.
Por el Señor de los cielos y la Tierra, la resurrección es verdadera sin ninguna duda, al igual que no hay duda en Sus palabras.
Allah, džellešanuhu, zakleo se Svojim veličanstvenim Bićem da je neumitna istina ono što je obećao, kao što je istina da mi, ljudi, govorimo, a u to niko ne sumnja.
Par le Seigneur du Ciel et de la Terre, la Ressuscitation est une vérité aussi indubitable que votre faculté de parler.
إِنَّهُ لَحَقٌّ مِّثْلَ مَا أَنَّكُمْ تَنطِقُونَ (...it [ the Day of Recompense ] is a reality, as sure as that you speak....51:23). It means that all of the matters relating to Judgment, Resurrection and Recompense that they have been promised shall certainly occur. Therefore, it is the truth, there being no doubt about it, so they should not doubt its coming, just as they do not doubt that they can speak. There are five physical sensations of perception: sight, hearing, tasting, feeling and smelling. Here 'speaking' has been singled out probably because the faculty of speech is the only one where there can be no trace of deception or illusion, whereas the other sensations, on account of ailments, can get contorted. Differences in hearing and seeing are known. In sickness the sensation of tasting gets reversed or distorted in some other way. Sometimes sweet things taste bitter and bitter things taste sweet. (Qurtubi)
Per il Dio del Cielo e della Terra, in verità, la Resurrezione è l'indubbia verità, così come non vi è dubbio che siete in grado di parlare quando ne avete intenzione.
"Sudahkah sampai kepadamu (Muhammad) cerita tentang tamu Ibrahim (yakni malaikat-malaikat) yang dimuliakan. (Ingatlah) ketika mereka masuk ke tempatnya lalu mengucapkan, 'Salaman,' Ibrahim menjawab, 'Salamun' (kamu) adalah orang-orang yang tidak dikenal. Maka dia pergi dengan diam-diam me-nemui keluarganya, kemudian dibawanya daging anak sapi gemuk (yang dibakar), lalu dihidangkannya kepada mereka. Ibrahim ber-kata, 'Silahkan kamu makan.' (Tetapi mereka tidak mau makan) karena itu Ibrahim merasa takut kepada mereka. Mereka berkata, 'Janganlah kamu takut,' dan mereka memberi kabar gembira kepa-danya dengan (kelahiran) seorang anak yang alim (Ishak). Kemu-dian istrinya datang memekik (tercengang) lalu menepuk mukanya sendiri seraya berkata, '(Aku adalah) seorang perempuan tua yang mandul.' Mereka berkata, 'Demikianlah Rabbmu menfirmankan.' Sesungguhnya Dia-lah Yang Mahabijaksana lagi Maha Mengeta-hui. Ibrahim bertanya, 'Apakah urusanmu hai para utusan.' Mereka menjawab, 'Sesungguhnya kami diutus kepada kaum yang berdosa (kaum Luth), agar kami timpakan kepada mereka batu-batu dari tanah (yang keras), yang ditandai di sisi Rabbmu untuk (membina-sakan) orang-orang yang melampaui batas.' Lalu Kami keluarkan orang-orang yang beriman yang berada di negeri kaum Luth itu. Dan Kami tidak mendapati di negeri itu, kecuali sebuah rumah dari orang-orang yang berserah diri. Dan Kami tinggalkan pada negeri itu suatu tanda bagi orang-orang yang takut pada siksa yang pedih'." (Adz-Dzariyat: 24-37).
(24) Allah سبحانه وتعالى berfirman, ﴾ هَلۡ أَتَىٰكَ ﴿ "Sudahkah sampai kepadamu (Muhammad)," artinya, bukankah telah datang kepadamu ﴾ حَدِيثُ ضَيۡفِ إِبۡرَٰهِيمَ ٱلۡمُكۡرَمِينَ ﴿ "cerita tentang tamu Ibrahim (yakni malaikat-malaikat) yang dimuliakan," cerita mereka itu aneh dan ajaib, mereka adalah para malaikat yang diutus Allah سبحانه وتعالى untuk membinasakan kaum Nabi Luth عليه السلام, mereka diperintahkan untuk menemui Ibrahim dalam wujud para tamu.
(25) ﴾ إِذۡ دَخَلُواْ عَلَيۡهِ فَقَالُواْ سَلَٰمٗاۖ قَالَ ﴿ "(Ingatlah) ketika mereka masuk ke tempatnya lalu mengucapkan, 'Salaman,' Ibrahim menjawab" mereka, ﴾ سَلَٰمٞ ﴿ "Salamun," atas kalian. ﴾ قَوۡمٞ مُّنكَرُونَ ﴿ "(Kamu) adalah orang-orang yang tidak dikenal." Artinya, kalian adalah orang-orang yang tidak di-kenal, aku ingin kalian mengenalkan diri kalian kepadaku. Ibrahim belum mengenalnya kecuali setelah itu.
(26) Karena itu, Ibrahim pergi diam-diam ﴾ إِلَىٰٓ أَهۡلِهِۦ ﴿ "mene-mui keluarganya," yakni menyelinap pergi dengan segera secara diam-diam menemui keluarganya agar menghidangkan jamuan tamu ﴾ فَجَآءَ بِعِجۡلٖ سَمِينٖ ﴿ "kemudian dibawanya daging anak sapi gemuk (yang dibakar)."
(27) ﴾ فَقَرَّبَهُۥٓ إِلَيۡهِمۡ ﴿ "Lalu dihidangkannya kepada mereka," yakni, Nabi Ibrahim عليه السلام menawarkan mereka supaya makan, ﴾ قَالَ أَلَا تَأۡكُلُونَ ﴿ "Ibrahim berkata, 'Silahkan kamu makan'."
(28) ﴾ فَأَوۡجَسَ مِنۡهُمۡ خِيفَةٗۖ ﴿ "(Tetapi mereka tidak mau makan) karena itu Ibrahim merasa takut kepada mereka." Ketika tangan mereka tidak dapat mencapai jamuan makanan, ﴾ قَالُواْ لَا تَخَفۡۖ ﴿ "mereka berkata, 'Ja-nganlah kamu takut'." Para malaikat itu memberitahukan maksud kedatangannya, ﴾ وَبَشَّرُوهُ بِغُلَٰمٍ عَلِيمٖ ﴿ "dan mereka memberi kabar gembira kepadanya dengan (kelahiran) seorang anak yang alim (berilmu)," yaitu Ishak عليه السلام.
(29) Ketika istrinya mendengar berita gembira itu, ﴾ أَقْبَلَتْ﴿ "Ia datang," dengan penuh gembira, sambil ﴾ فِي صَرَّةٖ ﴿ "memekik," yakni, berteriak keras, ﴾ فَصَكَّتۡ وَجۡهَهَا ﴿ "lalu menepuk mukanya sendiri." Ini merupakan kebiasaan yang lazim dilakukan kaum wanita ketika merasa bahagia atau lainnya, baik berupa perkataan, maupun tin-dakan yang berbeda-beda berdasarkan watak dan adat, ﴾ وَقَالَتۡ عَجُوزٌ عَقِيمٞ ﴿ "seraya berkata, '(Aku adalah) seorang perempuan tua yang mandul'." Artinya, bagaimana aku bisa akan punya anak sedangkan aku sudah tua, aku sudah berusia lanjut di mana wanita tidak bisa me-lahirkan dalam usia ini, di samping itu aku juga mandul, rahimku sama sekali tidak bisa dipakai untuk melahirkan. Ini adalah dua penghalang di mana masing-masing dari keduanya menghalangi seseorang untuk punya anak. Istri Ibrahim عليه السلام menyebutkan peng-halang ketiga sebagaimana yang disebutkan dalam surat Hud,
﴾ وَهَٰذَا بَعۡلِي شَيۡخًاۖ إِنَّ هَٰذَا لَشَيۡءٌ عَجِيبٞ 72 ﴿
"Dan ini suamiku dalam keadaan yang sudah tua pula. Sesungguh-nya ini benar-benar suatu yang sangat aneh." (Hud: 72).
(30) ﴾ قَالُواْ كَذَٰلِكِ قَالَ رَبُّكِۖ ﴿ "Mereka berkata, 'Demikianlah Rabbmu menfirmankan'." Artinya, Allah سبحانه وتعالى lah yang menentukan hal itu dan pasti akan mewujudkannya, tidak ada takdir Allah سبحانه وتعالى yang aneh. ﴾ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلۡحَكِيمُ ٱلۡعَلِيمُ ﴿ "Sesungguhnya Dia-lah Yang Mahabijaksana lagi Maha Mengetahui." Allah yang meletakkan segala sesuatu di tem-patnya masing-masing, ilmuNya meliputi segala sesuatu, karena itu terimalah kebijaksanaanNya dan bersyukurlah atas nikmatNya.
(31) ﴾ قَالَ فَمَا خَطۡبُكُمۡ أَيُّهَا ٱلۡمُرۡسَلُونَ ﴿ "Ibrahim bertanya, 'Apakah urusan-mu hai para utusan'." Yakni Nabi Ibrahim bertanya kepada mereka, "Apa keperluan kalian wahai para utusan, dan apa yang kalian inginkan?" Karena Nabi Ibrahim merasa bahwa para tamunya itu adalah utusan yang diutus oleh Allah سبحانه وتعالى untuk suatu keperluan penting.
(32) ﴾ قَالُوٓاْ إِنَّآ أُرۡسِلۡنَآ إِلَىٰ قَوۡمٖ مُّجۡرِمِينَ ﴿ "Mereka menjawab, 'Sesungguhnya kami diutus kepada kaum yang berdosa'," yakni, kaum Nabi Luth, me-reka berbuat dosa dengan menyekutukan Allah سبحانه وتعالى, mendustakan rasul mereka, melakukan perbuatan keji yang belum pernah dila-kukan seorang pun dari seluruh alam.
(33-34) ﴾ لِنُرۡسِلَ عَلَيۡهِمۡ حِجَارَةٗ مِّن طِينٖ 33 مُّسَوَّمَةً عِندَ رَبِّكَ لِلۡمُسۡرِفِينَ 34 ﴿ "Agar kami timpakan kepada mereka batu-batu dari tanah (yang keras), yang ditandai di sisi Rabbmu untuk (membinasakan) orang-orang yang melampaui batas," yakni, masing-masing batu diberi tanda berupa nama orang yang ditimpakan padanya, karena mereka telah berlebih-lebihan dan melampaui batas, kemudian Ibrahim mendebat tamunya ten-tang kaum Nabi Luth عليه السلام agar Allah سبحانه وتعالى menolak azab dari mereka, dikatakan kepadanya,
﴾ يَٰٓإِبۡرَٰهِيمُ أَعۡرِضۡ عَنۡ هَٰذَآۖ إِنَّهُۥ قَدۡ جَآءَ أَمۡرُ رَبِّكَۖ وَإِنَّهُمۡ ءَاتِيهِمۡ عَذَابٌ غَيۡرُ مَرۡدُودٖ 76 ﴿
"Hai Ibrahim, tinggalkanlah soal jawab ini, sesungguhnya telah datang ketetapan Rabbmu, dan sesungguhnya mereka itu akan didatangi azab yang tidak dapat ditolak." (Hud: 76).
(35-36) ﴾ فَأَخۡرَجۡنَا مَن كَانَ فِيهَا مِنَ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ 35 فَمَا وَجَدۡنَا فِيهَا غَيۡرَ بَيۡتٖ مِّنَ ٱلۡمُسۡلِمِينَ 36 ﴿ "Lalu Kami keluarkan orang-orang yang beriman yang berada di negeri kaum Luth itu. Dan Kami tidak mendapati di negeri itu, kecuali sebuah rumah dari orang-orang yang berserah diri," yakni rumah keluarga Nabi Luth عليه السلام kecuali istrinya karena termasuk orang-orang yang akan dibinasakan.
(37) ﴾ وَتَرَكۡنَا فِيهَآ ءَايَةٗ لِّلَّذِينَ يَخَافُونَ ٱلۡعَذَابَ ٱلۡأَلِيمَ ﴿ "Dan Kami tinggalkan pada negeri itu suatu tanda bagi orang-orang yang takut pada siksa yang pedih," agar mereka dapat mengambil pelajaran dan mengetahui bahwa siksaan Allah سبحانه وتعالى, sangat dahsyat dan sesungguhnya semua rasul-Nya adalah orang-orang yang benar lagi dibenarkan.
PASAL
Di dalam kisah ini terdapat beberapa hikmah dan hukum: Pertama, di antara hikmah kisah yang dituturkan Allah سبحانه وتعالى kepada para hambaNya tentang orang-orang baik dan orang-orang keji, adalah agar para hamba bisa mengambil pelajaran dari mereka dan sampai di manakah kondisi mereka.
Kedua, keutamaan Nabi Ibrahim عليه السلام, kekasih Allah سبحانه وتعالى, di mana Allah سبحانه وتعالى memulai kisah kaum Nabi Luth عليه السلام dengan kisah Nabi Ibrahim عليه السلام, yang menunjukkan perhatian Allah سبحانه وتعالى terhadap kondisinya.
Ketiga, anjuran menjamu tamu. Menjamu tamu termasuk salah satu sunnah Nabi Ibrahim عليه السلام, kekasih Allah سبحانه وتعالى, di mana Allah سبحانه وتعالى memerintahkan Nabi Muhammad a dan umatnya untuk mengikuti Agama Ibrahim عليه السلام. Kisah yang disebutkan Allah سبحانه وتعالى dalam topik ini adalah sebagai pujian dan sanjungan untuk Nabi Ibrahim عليه السلام.
Keempat, tamu harus dihormati dengan berbagai macam penghormatan, baik dengan perkataan maupun perbuatan, sebab Allah سبحانه وتعالى menggambarkan tamu-tamu Ibrahim عليه السلام sebagai orang-orang yang dimuliakan. Artinya, mereka dimuliakan oleh Ibrahim عليه السلام. Allah سبحانه وتعالى menggambarkan bagaimana jamuan yang dilakukan Nabi Ibrahim عليه السلام, baik berupa perkataan maupun perbuatan. Dan para tamu Nabi Ibrahim عليه السلام juga dimuliakan di sisi Allah سبحانه وتعالى.
Kelima, rumah Nabi Ibrahim عليه السلام menjadi tempat persing-gahan tamu yang datang di malam hari, sebab para tamu Ibrahim عليه السلام itu langsung masuk tanpa izin, namun menempuh cara beradab dengan memulai salam, kemudian Nabi Ibrahim عليه السلام membalas salam mereka secara lengkap dan sempurna. Balasan salam yang disebutkan Ibrahim berbentuk jumlah ismiyyah yang menunjukkan keteguhan dan ketetapan.
Keenam, anjuran untuk mengenal orang yang datang atau ketika terjadi semacam interaksi dengan seseorang, karena hal itu memiliki banyak manfaat.
Ketujuh, sopan santun Nabi Ibrahim عليه السلام dan kelembutannya ketika berbicara, karena beliau berkata, "Kaum yang tidak dikenal," tidak berkata, "Aku tidak mengenal kalian," terdapat perbedaan jelas antara kedua kata tersebut.
Kedelapan, bersegera dalam menjamu tamu, sebab kebaikan yang paling utama adalah yang segera. Karena itulah Ibrahim عليه السلام segera menghidangkan jamuan makanan untuk para tamunya.
Kesembilan, hewan sembelihan yang sudah ada yang telah disiapkan untuk selain tamu sebelum tamu datang lalu disuguh-kan untuk tamu bukan suatu penghinaan sama sekali, namun hal itu sebagai salah satu bentuk memuliakan tamu sebagaimana yang dilakukan oleh Nabi Ibrahim عليه السلام. Allah سبحانه وتعالى sendiri memberitahukan bahwa para tamunya adalah terhormat.
Kesepuluh, Ibrahim adalah orang yang menjamu tamunya meski dia adalah kekasih Allah Yang Maha Pengasih dan pemim-pin para orang yang menjamu tamu.
Kesebelas, Ibrahim menyuguhkan makanan di tempat yang dekat dengan para tamu, tidak diletakkan di tempat yang agak jauh dengan mengatakan, "Silahkan," atau "Datangilah," karena hal itu lebih mudah dan lebih baik.
Kedua belas, melayani tamu dengan perkataan yang lembut khususnya ketika menghidangkan makanan, seperti yang dilaku-kan Ibrahim عليه السلام yang menyuguhkan makanan dengan tutur kata yang lembut, "Apakah kalian tidak makan?" Bukan dengan tutur kata, "Makanlah," dan tutur kata lain yang lebih baik lagi, boleh meng-gunakan etika menawarkan makanan untuk tamu dengan kata, "Apakah kalian tidak makan?" "Apakah kalian tidak mempersilah-kan diri kalian?" "Kami mendapatkan kemuliaan dan kalian berbuat baik terhadap kami…" atau kata-kata yang lain.
Ketiga belas, orang yang merasa takut pada seseorang karena adanya suatu sebab, maka yang ditakuti itu harus menghilangkan perasaan takutnya dengan menyebutkan sesuatu yang bisa mem-berinya rasa aman dari rasa takut dan menentramkan kegelisahan-nya, sebagaimana yang dikatakan oleh para malaikat itu kepada Nabi Ibrahim ketika Nabi Ibrahim takut terhadap mereka, "Jangan takut," kemudian mereka memberitahukan kabar gembira yang menyenangkan setelah sebelumnya Nabi Ibrahim ketakutan.
Keempat belas, Sarah, istri Nabi Ibrahim عليه السلام, begitu gembira sehingga terjadilah apa yang terjadi, dengan memukul-mukul mukanya serta tingkah lakunya yang tidak seperti biasa.
Kelima belas, kemuliaan yang diberikan Allah سبحانه وتعالى kepada Nabi Ibrahim عليه السلام dan istri beliau berupa berita gembira akan lahir-nya seorang putra yang alim.
¡Mensajero! ¿Se te ha relatado la historia de los huéspedes de Abraham u, aquellos ángeles a quienes honró?
The Guests of the Prophet Ibrahim
We mentioned this story before in Surah Hud and Al-Hijr. Allah said,
هَلْ أَتَاكَ حَدِيثُ ضَيْفِ إِبْرَهِيمَ الْمُكْرَمِينَ
(Has the story reached you, of the honored guests of Ibrahim), whom Ibrahim honored and who,
قَالُواْ سَلَـماً قَالَ سَلَـمٌ
(they said: "Salaman!" He answered: "Salamun.")
وَإِذَا حُيِّيتُم بِتَحِيَّةٍ فَحَيُّواْ بِأَحْسَنَ مِنْهَآ أَوْ رُدُّوهَآ
(When you are greeted with a greeting, greet in return with what is better than it, or return it equally.)(4:86) So the Friend of Allah chose a better reply in return for their greeting, implementing Allah's command: Reciprocating the greeting with the term Salamun is stronger than the greeting using the term Salaman. The three angels; Jibril, Mika'il and Israfil came to Ibrahim in the image of handsome young wonderfully graceful men. This is why Ibrahim said,
قَوْمٌ مُّنكَرُونَ
(You are a people unknown to me.) Allah the Exalted said,
فَرَاغَ إِلَى أَهْلِهِ
(Then he turned to his household,) Ibrahim discretely went inside in haste,
فَجَآءَ بِعِجْلٍ سَمِينٍ
(and brought out a roasted calf.) from the best of his menu, And in another Ayah
فَمَا لَبِثَ أَن جَآءَ بِعِجْلٍ حَنِيذٍ
(And he hastened to entertain them with a roasted calf.) (11:69) means roasted on hot coals
فَقَرَّبَهُ إِلَيْهِمْ
(And placed it before them), brought it close to them,
قَالَ أَلاَ تَأْكُلُونَ
(Saying, "Will you not eat") Ibrahim said this polite and kind statement to his guests, and surely, this Ayah indicates proper manners for honoring guests. For he brought the food to his guests quickly, while they were unaware that it was being prepared for them. He did not first mention this favor to them by saying, "We will make food for you." Rather, he discretely had it prepared and placed before them. He prepared the best kind of food he had, a young, fat roasted calf. He did not place the food far from them and invite them to come close to it to eat. Rather, he placed it close to them and refrained from ordering them to eat. Instead he invited them using a kind and subtle invitation,
أَلا تَأْكُلُونَ
(Will you not eat) This statement is similar to one of us saying to a guest, "Would you be kind and generous to do such and such" Allah the Exalted said,
فَأَوْجَسَ مِنْهُمْ خِيفَةً
(Then he conceived fear of them.) this Ayah is explained by Allah's statement,
فَلَمَّا رَأَى أَيْدِيَهُمْ لاَ تَصِلُ إِلَيْهِ نَكِرَهُمْ وَأَوْجَسَ مِنْهُمْ خِيفَةً قَالُواْ لاَ تَخَفْ إِنَّا أُرْسِلْنَا إِلَى قَوْمِ لُوطٍ وَامْرَأَتُهُ قَآئِمَةٌ فَضَحِكَتْ
(But when he saw their hands went not towards it, he mistrusted them, and felt a sense of fear of them. They said: "Fear not, we have been sent against the people of Lut." And his wife was standing (there), and she laughed.)(11:70-71), meaning, she was glad that the people of Lut would be destroyed on account of their rebellion and transgression against Allah, the Exalted. This is when the angels delivered the good news to her of a son, Ishaq, and Ya`qub after Ishaq,
قَالَتْ يوَيْلَتَا ءَأَلِدُ وَأَنَاْ عَجُوزٌ وَهَـذَا بَعْلِى شَيْخًا إِنَّ هَـذَا لَشَىْءٌ عَجِيبٌ - قَالُواْ أَتَعْجَبِينَ مِنْ أَمْرِ اللَّهِ رَحْمَتُ اللَّهِ وَبَرَكَـتُهُ عَلَيْكُمْ أَهْلَ الْبَيْتِ إِنَّهُ حَمِيدٌ مَّجِيدٌ
(She said: "Woe unto me! Shall I bear a child while I am an old woman, and here is my husband an old man Verily, this is a strange thing!" They said, "Do you wonder at the decree of Allah The mercy of Allah and His blessings be on you, O family of the house. Surely, He (Allah) is All-Praiseworthy, All-Glorious.")(11:72-73) Allah said here;
وَبَشَّرُوهُ بِغُلَـمٍ عَلَيمٍ
(And they gave him glad tidings of a son having knowledge.) This news was as good to Ibrahim as it was to his wife, for this son would be theirs, and therefore, they both were getting some good news. Allah the Exalted said,
فَأَقْبَلَتِ امْرَأَتُهُ فِى صَرَّةٍ
(Then his wife came forward with a loud voice), She screamed loudly, according to Ibn `Abbas, Mujahid, `Ikrimah, Abu Salih, Ad-Dahhak, Zayd bin Aslam, Ath-Thawri and As-Suddi. She said when she shouted,
يوَيْلَتَا
(Ah! Woe to me!)(25:28), then,
فَصَكَّتْ وَجْهَهَا
(she smote her face,) meaning, she struck herself upon her forehead, according to Mujahid and Ibn Sabit. Ibn `Abbas said that she smacked her face just as women do when confronted with an amazing thing,
وَقَالَتْ عَجُوزٌ عَقِيمٌ
(and said: "A barren old woman!") meaning, "How can I give birth while I am an old woman And even when I was young I was barren and could not have children,"
قَالُواْ كَذَلِكِ قَالَ رَبُّكِ إِنَّهُ هُوَ الْحَكِيمُ الْعَلِيمُ
(They said: "Even so says your Lord. Verily, He is the All-Wise, the All-Knower"), `He is the All-Knower of the honor that you are worthy of and He is the most Wise in His statements and decisions.'
Poslaniče, je li do tebe došla vijest o Ibrahimovim, alejhis-selam, gostima melekima koje je poslanik Ibrahim izuzetno lijepo ugostio?
-Ey Peygamber! Sana-, İbrahim -aleyhisselam-'ın kendilerine ikramda bulunduğu misafir olan meleklerin haberi geldi mi?
Ngươi, hỡi Thiên Sứ có nhận được thông tin về nhóm khách đã viếng thăm Ibrahim (Ap-ra-ham) không? Họ là những Thiên Thần cao quí.
O Messenger, has the story of the guests of Abraham (peace be upon him) - the angels whom he honoured - come to you?
Sudahkah datang kepadamu -wahai Rasul- berita tentang tamu-tamu Ibrahim dari kalangan malaikat yang dimuliakan oleh Allah?
24- İbrahim’in ikrama/şerefe nail olmuş konuklarının haberi sana ulaştı mı?
25- Hani onlar, onun yanına girmişler ve:“Selâm (ederiz)” demişlerdi. O da:“(Size de) selâm. Sizler tanıdık kimseler değilsiniz” demişti.
26- Hemen ailesinin yanına gidip semiz bir dana (kebabı) getiriverdi.
27- Onu önlerine yaklaştırıp:“Buyurmaz mısınız?” dedi.
28- (Yemediklerini görünce) içinde onlardan yana bir korku hissetti. Onlar da:“Korkma!” dediler ve ona çok bilgili bir oğul müjdesi verdiler.
29- Bunun üzerine hanımı bir çığlık ile geldi ve elini yüzüne vurup: “Kısır bir kocakarı (iken çocuk mu doğuracakmışım!)” dedi.
30- Dediler ki:“(Evet) Rabbin, böyle buyurmuştur. Şüphesiz ki O, Hakîmdir, Alîmdir.”
31- İbrahim:“Ey elçiler! O halde asıl işiniz nedir?” dedi.
32- Onlar da şöyle dediler:“Gerçek şu ki biz günahkâr bir topluluğa gönderildik.”
33- “Üzerlerine (pişmiş) çamurdan taşlar yağdırmak için.”
34- “(Bu taşlar) Rabbin katında haddi aşanlar için işaretlenmiştir.”
35- Nihayet Biz o (şehirde) bulunan mü’minleri çıkardık.
36- Ama orada bir ev halkından başka müslüman bulamadık.
37- Orada can yakıcı azaptan korkanlar için bir de alâmet/ibret bıraktık.
24. “İbrahim’in” Yüce Allah’ın Lût kavmini helâk etmek üzere gönderip İbrahim aleyhisselam’a da uğramalarını emrettiği ve ona misâfir kılığında giden meleklerden oluşan “ikrama/şerefe nail olmuş konuklarının” o ilginç ve hayret verici “haberi ulaştı sana mı?”
25. “Hani onlar, onun yanına girmişler ve: “Selâm (ederiz)” demişlerdi. O da” onlara cevap olmak üzere: Size de “selâm” olsun, “Sizler tanıdık kimseler değilsiniz, demişti.” Yani ben sizi tanımıyorum. O nedenle bana kendinizi tanıtmanızı isterim? Ancak kendilerini tanıtmalarından sonra onları tanıyabilmişti.
26-27. “Hemen” hızlıca onları ağırlayacak bir ziyafet getirmek maksadı ile “ailesine gidip semiz bir dana (kebabı) getiriverdi. Onu önlerine yaklaştırıp” yemek üzere kendilerine takdim etti ve: “Buyurmaz mısınız? dedi.”
28. İbrahim aleyhisselam ellerinin buzağıya uzanmadığını görünce:“içinde onlardan yana bir korku hissetti. Onlar da: “Korkma!” dediler” ve ona niçin geldiklerini haber verdiler. “Ve ona çok bilgili bir oğul” olan İshak aleyhisselam’ın doğacağı “müjdesini verdiler.”
29. “Bunun üzerine” yani bu müjdeyi işitince “hanımı bir çığlık ile geldi ve” sevincinden “elini yüzüne vurup” nitekim normal dışı ve alışılmış şeylere aykırı birtakım söz ve fiiller dolayısı ile hanımların sevinç, hayret ve benzeri halleri esnasında böyle yaparlar. “Kısır bir kocakarı (iken çocuk mu doğuracakmışım!)” Yani ben bir kocakarı iken nasıl benim oğlum olur? Çünkü ben kadınların doğumdan kesildikleri bir yaşa ulaşmış bulunuyorum. Üstelik kısır bir kadınım. Ben hiçbir şekilde çocuk doğurmaya elverişli bir yapıda değilim. O halde ortada çocuk sahibi olmak için her birisi tek başına mani olan iki engeli vardı. Üçüncü bir engeli de Hûd Sûresi’nde yer alan ve onun tarafından söylenen şu ifadelerde zikredilmektedir:“Şu eşim de bir ihtiyar iken ben mi (çocuk) doğuracak mışım? Doğrusu şaşılacak şey!”(Hûd, 11/72)
30. “Dediler ki: “(Evet) Rabbin, böyle buyurmuştur.” Yani bunu takdir edip hükme bağlayan Allah’tır. Allah’ın kudretinde ise hayret etmeyi gerektiren bir durum yoktur. “Şüphesiz ki O, Hakîmdir.” Her bir şeyi yerli yerine koyandır, hikmetle yapandır. “Alîmdir.” O’nun bilgisi her şeyi kuşatmıştır. Siz de O’nun hükmüne teslim olun ve nimeti dolayısı ile O’na şükredin.
31. İbrahim aleyhisselam onlara:“Ey elçiler! O halde asıl işiniz nedir?” Niye geldiniz, ne istiyorsunuz? “dedi.” Çünkü o, gelenlerin Allah’ın önemli bazı işler için göndermiş olduğu elçileri olduklarını fark etmişti.
32. “Onlar da şöyle dediler: “Gerçek şu ki biz günahkâr bir topluluğa” Lût kavmine “gönderildik.” Onlar Allah’a ortak koşmakla, peygamberlerini yalanlamakla ve âlemler içinde kendilerinden daha önce hiç kimsenin yapmadığı bir hayasızlığı yapmakla büyük günahlar işlemişlerdir.
33-34. “Üzerlerine (pişmiş) çamurdan taşlar yağdırmak için. (Bu taşlar) Rabbin katında haddi aşanlar için işaretlenmiştir.” Her taş, üzerinde o taşın isabet edeceği kişinin adı ile alâmetlenmiş idi. Çünkü bunlar haddi aşmış ve pek büyük günahlara düşmüş bir kavimdi. İbrahim aleyhisselam, Allah üzerlerinden azabı kaldırı ümidi ile Lût kavmi hakkında onlarla tartışmaya koyuldu. Ancak ona şöyle dendi:“Ey İbrahim! Bundan vazgeç! Çünkü Rabbinin emri gelmiştir. Onlara geri çevrilmeyecek bir azap gelip çatacaktır.”(Hûd, 11/76)
35-36. “Nihayet Biz o (şehirde) bulunan mü’minleri çıkardık. Ama orada bir ev halkından başka müslüman bulamadık.” Bunlar ise Lût aleyhisselam’ın hanımı dışında kalan ev halkı idi. Hanımı ise helâk edilenlerden olmuştu.
37. “Orada can yakıcı azaptan korkanlar için” ibret alan, Yüce Allah’ın cezasının çetin olduğunu, peygamberlerinin ise doğru sözlü ve diğer peygamberleri tasdik edici olduklarını ortaya koyan “bir alâmet/ibret bıraktık.”
Ô Messager, t’est-il parvenu le récit des honorables anges qui rendirent visite à Abraham?
Dumating kaya sa iyo, O Sugo, ang salaysay ng mga panauhin ni Abraham – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan – kabilang sa mga anghel na pinarangalan niya?
Ti è giunto, o Messaggero, il racconto degli angeli ospiti di Ibrāhīm, pace a lui, quando fu ospitale con loro?
Oni su ušli u Ibrahimovu kuću i nazvali mu selam, pa im je odgovorio na pozdrav, a pomislio je: “Ja vas ne poznajem!”
Quando entrarono da lui, dissero: "Pace", e Ibrāhīm rispose: "Pace", e disse in cuor suo: "Costoro sono degli sconosciuti".
Cuando vinieron a él y le dijeron: “Paz”, Abraham dijo en respuesta: “Paz”, y se dijo a sí mismo: “Estas son personas que no conocemos”.
Comforting the Messenger of Allah
فَقَالُوا سَلَامًا قَالَ سَلَامٌ ("We greet you with salam." He said, "Salam on you." 51:25). The angels greeted him with salaman in the accusative case, whereas Holy Prophet Ibrahim (علیہ السلام) responded to the greeting in the -nominative case thus: salamun. The nominative case in Arabic is a nominal sentence which carries the sense of greater strength, continuity and persistence. The Qur'anic injunction is that 'when you are greeted with a salutation, greet one better than it...', so Holy Prophet Ibrahim (علیہ السلام) the Friend of Allah chose a better reply, implementing Allah's command: reciprocating the greeting with the term salaman is stronger than the greeting using the term salaman.
قَوْمٌ مُّنكَرُونَ ("[ They are ] unknown people."... 51:25). The word munkar, the letter [م m ] carrying dammah and the letter [ ک k ] carrying fath means "unknown". As sin or sinful work is unknown in Islam, it is also referred to as munkar. The angels came to Holy Prophet Ibrahim (علیہ السلام) in the image of handsome young wonderfully graceful men; therefore he could not recognize them. He thought to himself that these are strangers and said to himself 'They are unknown to me'. Or it is possible that he might have mentioned this to the guests in the form of a question and the purpose might have been to find out who they were.
Nang pumasok sila sa kanya at nagsabi sila sa kanya ng kapayapaan ay nagsabi naman si Abraham bilang pagtugon sa kanila: "Kapayapaan," at nagsabi siya sa sarili niya: "Ang mga ito ay mga taong hindi namin nakikilala."
Onlar, İbrahim'in yanına girdiklerinde ona şöyle demişlerdi: "Selam!" İbrahim de onların selamını almış ve o da onlara karşılık olarak şöyle demiştir: "Selâm!" Kendi nefsinde şöyle demişti: "Bunlar kendilerini tanımadığımız kimselerdir."
When they came to him and said, ٌ”Peace”. Abraham said in reply: “Peace”, and he said to himself: “These are people we do not recognise”.
Lorsqu’ils entrèrent chez lui et lui dirent « Paix », Abraham répondit à leur salutation et dit en lui-même: Ce sont-là des gens que nous ne connaissons pas.
Khi họ (các Thiên Thần) vào nhà Ibrahim, họ đã chào Salam và Ibrahim đáp lại lời Salam. Ibrahim đã nói trong lòng: những người này lạ quá, mình không biết họ.
Ketika mereka akan masuk ke tempatnya maka mereka berkata kepadanya, “Salam.” Ibrahim membalas mereka dengan berkata, “Salam.” Ibrahim bergumam dalam hati, “Mereka adalah orang-orang yang tidak kami kenal.”
Luego, en secreto, se fue con su familia y trajo un ternero gordo entero, pensando que eran seres humanos.
Andò di soppiatto da sua moglie e tornò con un intero vitello grasso, pensando che fossero esseri umani.
Hemen gizlice ailesinin yanına gitti ve gelen misafirlerin insan olduklarını zannederek ailesinin yanından besili bir buzağı getirdi.
Lalu Ibrahim masuk menemui keluarganya dengan diam-diam, kemudian beliau kembali dengan membawa daging anak sapi yang gemuk karena beliau mengira bahwa tamunya adalah manusia.
Sau đó, Ibrahim lặng lẽ vào gặp người nhà rồi mang ra một con bò non mập béo để tiếp đãi các vị khách vì nghĩ rằng họ người phàm tục.
Nedugo zatim Ibrahim, alejhis-selam, krišom ode svojoj porodici i zakla debelo tele te ga ispeče. Tako je postupio misleći da su njegovi gosti ljudi.
Then he moved to his family secretly, then he brought from them a whole fat calf, thinking them to be humans.
Kaya kumiling siya sa mag-anak niya nang pakubli, saka naghatid ang nasa piling nila ng isang guyang buo na mataba, dala ng isang pagpapalagay mula sa kanya na sila ay mga tao.
Puis il alla discrètement apporter de sa famille un veau gras, pensant que ses visiteurs étaient des humains.
رَاغَ إِلَىٰ أَهْلِهِ (Then he slipped off to his home - 51:26). Ragha is derived from rawgh which means to slip out quietly. In other words, Holy Prophet Ibrahim (علیہ السلام) discreetly went in the house in haste to arrange for meal for his guests, so that they do not sense it. Otherwise they would have stopped him.
Rules of Entertaining Guests
Ibn Kathir says that this verse indicates proper manners for entertaining guests: Holy Prophet Ibrahim (علیہ السلام) ، the host, did not first mention that he would make food for them. He slipped out quietly, and brought the food to his guests quickly, while they were unaware that it was being prepared for them. Rather, he discreetly had it prepared and placed before them. He prepared the best kind of food he had, a young, fat roasted calf. Moreover, he did not place the food far from them and invite them to come close to it to eat. Rather, he placed it close to them فَقَرَّبَهُ إِلَيْهِمْ 'brought it close to them' and refrained from ordering them to eat. Instead he invited them politely, kindly and cordially to partake thus أَلَا تَأْكُلُونَ 'Would you not eat?' This statement in the form of a question is similar to one of us saying to a guest, 'Would you kindly partake of it - even if you are not hungry, at least for my sake?'
Lalu ia menghidangkannya kepada tamunya sambil mengajak mereka dengan lemah lembut, “Tidakkah kalian menyantap makanan yang disuguhkan kepada kalian?”
Il approcha ce veau d’eux et leur dit avec gentillesse: Ne mangerez-vous pas de la nourriture qui vous a été servie?
Buzağıyı onlara yaklaştırdı ve onlara yumuşak bir şekilde hitap ederek: "Sizin için sunulan bu yemekten yemez misiniz?" dedi.
Kaya naglapit siya ng guya sa kanila at kinausap niya sila nang banayad: "Hindi ba kayo kakain ang inihain para sa inyo na pagkain?"
Servì loro il vitello e disse loro con gentilezza: "Non mangiate il cibo che vi viene offerto?"
He then put the calf close to them and addressed them softly: “Do you not eat the food presented to you?”
Ibrahim mang con bò ra tiếp đãi họ (nhưng họ không ăn) nên Ibrahim nói: sao quí ngài không ăn?
Luego acercó el ternero y se dirigió a ellos con cuidado: “¿Es que no van a comer la comida que les traigo?”
No, kad je donio meso, stavio ga pred goste i ponudio ih, izrazivši im i time dobrodošlicu, vidio je da ne jedu pa ih je, blago im se obraćajući, upitao s tim u vezi.
Ibrahima je, usto, obuzela zebnja, pa mu gosti, primijetivši to, rekoše: “Ne boj se, mi smo Božiji izaslanici, donosimo ti vijest da ćeš imati u vjeri učena sina!” Ovaj se ajet odnosi na Ishaka.
When they did not eat, he concealed his fear of them, but they understood this and said to him to put him at ease: “Do not fear. We are messengers from Allah”. And they informed him of what will please him, i.e., that he will have a son who will have a lot of knowledge. The one regarding whom glad tidings were given was Isaac (peace be upon him).
Voyant qu’ils refusaient de manger, il prit peur d’eux et ils s’en aperçurent. Ils le rassurèrent alors en lui disant: N’aies pas peur. Nous sommes des messagers envoyés par Allah. Puis ils lui annoncèrent la nouvelle réjouissante de la naissance prochaine d’un fils plein de savoir. Ce fils annoncé est Isaac.
Ketika mereka tidak memakannya, Ibrahim menyembunyikan rasa takut kepada mereka di dalam hati, tapi mereka mengetahuinya dan berkata kepadanya untuk menenangkannya, “Janganlah takut! Kami adalah utusan dari sisi Allah.” Lalu mereka memberi kabar tentang sesuatu yang menggembirakannya bahwa ia akan dianugerahi anak yang berilmu banyak, anak itu adalah Ishak -'alaihissalām-.
Quando non mangiarono, ebbe timore di loro, ed essi se ne accorsero. Gli dissero, per rasserenarlo: "Non temere, in verità siamo messaggeri per conto di Allāh", e gli diedero una notizia che lo fece gioire, ovvero che avrebbe avuto un figlio molto sapiente, e il figlio che gli venne annunciato è Isaq, pace a lui.
Como no comían, él les ocultó su temor, pero ellos entendieron y le dijeron para tranquilizarlo: “No temas. Somos mensajeros de Al-lah”. Y le dieron la buena noticia que tendría un hijo dotado de mucho conocimiento. Se referían a Isaac u.
Kaya noong hindi sila kumain, nagkimkim siya sa sarili niya ng pangamba sa kanila ngunit nakatalos sila sa kanya kaya nagsabi sila habang mga nagpapanatag sa kanya: "Huwag kang mangamba; tunay na kami ay mga sugo mula sa ganang kay Allāh." Nagpabatid sila sa kanya ng ikinagagalak niya, na siya ay magkakaanak ng isang batang lalaking may maraming kaalaman. Ang ibinalitang nakagagalak ay si Isaac – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan.
Khi thấy họ không ăn, Ibrahim lo sợ trong lòng. Các Thiên Thần trấn an: Ngươi đừng sợ, chúng tôi là các Sứ Giả được Allah cử đến. Rồi họ báo tin vui cho Ibrahim về đứa con trai hiểu biết mà Allah sẽ ban cho Y, đó là Is-haq.
فَأَوْجَسَ مِنْهُمْ خِيفَةً (So he felt some fear in his heart...51:28). When the guests did not eat the food, the Holy Prophet Ibrahim (علیہ السلام) conceived fear of them. In those days it was the custom of the noble people to entertain the guests who were expected to accept the hospitality of the host. If they did not, the host would become apprehensive that there is some danger afoot - probably they are enemies who came to cause some kind of trouble for them. In those days, even the rogues and wrongdoers had the noble quality that they would not cause any harm to anyone whose food they had eaten. Hence refusing to eat was a sign of hostility or danger.
Onlar yemeyince İbrahim -aleyhisselam-'ın nefsinde bir korku meydana geldi. Melekler bunu fark ettiler ve ona güven vererek; "Korkma! Bizler Allah katından gönderilmiş olan elçileriz." dediler. Sonra İbrahim -aleyhisselam-'a kendisini sevindirecek olan; çokça ilmi olacak olan erkek bir çocuğun doğum müjdesi haberini verdiler. Onun, kendisi ile müjdelendiği (çocuk), İshak -aleyhisselam- idi.
Cuando su esposa escuchó la buena noticia, salió gritando de felicidad y, abofeteándose el rostro, dijo sorprendida: “¿Una mujer mayor dará a luz, cuando en realidad es estéril?”
Quando sua moglie ascoltò il buon annuncio, si avvicinò e iniziò a gridare di gioia, battendosi il viso, e disse, incredula: "Una donna anziana può forse partorire nonostante sia sterile?"
İbrahim -aleyhisselam-'ın karısı bu müjdeyi işitince sevinci sebebi ile çığlık attı ve ellerini yüzüne çarparak şaşırmış bir şekilde şöyle dedi: "Bir kocakarı doğurur mu?" Aslında o; kısır bir kadın idi.
Lorsque son épouse entendit cette annonce, elle s’avança en criant de joie et en se frappant le visage, et dit:
Une vieille femme, et de surcroit stérile, est-elle capable d’enfanter?
When his wife heard the glad tiding, she came screaming out of happiness and slapped her face, and said in surprise: “Will an old woman give birth when she is actually barren?”
Pošto je Ibrahimova žena čula radosnu vijest melekā da će steći sina, prišla je i uzviknula zaluđeno udarivši se po licu: “Starica sam i, k tome, nerotkinja, pa kako ću roditi!?”
Ketika istrinya mendengar berita gembira itu, mulailah ia menjerit karena gembira. Sambil menepuk wajahnya ia berkata dengan keheranan, “Apakah orang yang sudah tua bisa melahirkan, apalagi pada asalnya ia adalah seorang yang mandul?!"
Kaya noong narinig ng maybahay niya ang balitang nakasisiya, lumapit ito habang sumisigaw sa tuwa, saka tinampal nito ang mukha nito at nagsabi habang nagtataka: "Manganganak ba ang isang matandang babae gayong siya sa simula pa ay isang baog?"
Khi nghe báo tin, vợ Ibrahim bước lên và lớn tiếng trong sự vui mừng thốt lên một lời lẽ ngạc nhiên: một bà lão già nua và hiếm muộn sẽ sinh con ư?!
فَأَقْبَلَتِ امْرَأَتُهُ فِي صَرَّةٍ (So his wife came forward with a clamour,...51:29). The word sarrah means vociferation or clamour or most vehement clamour of crying. Sarir is the sound of a pen when it is writing. When Sayyidah Sarah ؓ heard that the angels were giving good news to her husband Ibrahim (علیہ السلام) of the birth of a son, she thought that this news was as good to her as it was to her husband, for the son would be theirs, and therefore, they both were getting some good news. As a result, she involuntarily screamed loudly, she struck herself upon her forehead as women do when confronted with an amazing thing and said: and slapped her own face and said, عَجُوزٌ عَقِيمٌ "A barren old woman?" meaning 'How can I give birth while I am an old woman? And even when I was young I was barren and could not have children.' The angels replied that Allah has power over all things and therefore this would happen even so: "This is how your Lord has said." Thus when Holy Prophet Ishaq (علیہ السلام) was born, Sayyidah Sarah ؓ was ninety-nine years old and Holy Prophet Ibrahim (علیہ السلام) was one hundred years old. (Qurtubi)
Melekler ona şöyle dediler: "Sana haber verdiğimiz şeyi Rabbin böyle buyurdu. O'nun buyurduğunu geri çevirecek yoktur. Şüphesiz O, yaratmasında ve takdir etmesinde çok hikmet sahibidir ve yarattıklarını ve neyin yarattıkları için yararlı olacağını hakkıyla bilendir.''
Gli angeli le dissero: "Ciò di cui ti abbiamo informato è parola del tuo Dio e ciò che Egli ha decretato non può essere ostacolato. In verità, Egli è il Saggio nella Sua Creazione e nella Sua Provvidenza, Sapiente riguardo i Suoi sudditi e ciò che è loro utile".
Các Thiên Thần nói với vợ Ibrahim: Những gì chúng tôi thông báo cho bà ta là những gì mà Thượng Đế của bà ta đã phán, và những gì Ngài đã phán là chắc chắn. Quả thật Ngài là Đấng Sáng Suốt trong việc tạo hóa và định đoạt, và Ngài là Đấng Hằng Biết điều gì cải thiện cho đám bề tôi của Ngài.
Para malaikat berkata kepadanya, “Apa yang kami kabarkan ini telah difirmankan oleh Tuhanmu dan apa yang telah Dia firmankan tidak ada yang bisa menolaknya. Sesungguhnya Dia Mahabijaksana dalam penciptaan-Nya dan takdir-Nya, lagi Maha Mengetahui tentang makhluk-Nya dan apa yang menjadi maslahat bagi mereka."
When, in the course of the conversation, Holy Prophet Ibrahim (علیہ السلام) discovered that the guests were angels, he asked them what was their mission and they replied that they had been sent to the people of Lut (علیہ السلام) to destroy them as a punishment for their unspeakable crime. They would be stoned to death, but not with large stones.
Ils dirent: “Ainsi a dit ton Seigneur. C'est Lui vraiment le Sage, l'Omniscient”. Les anges lui dirent: Ce que nous t’avons annoncé a été dit par ton Seigneur. Or ce qu’Il dit n’est pas repoussé. Il est Sage dans ce qu’Il crée et détermine, Connaisseur de Ses créatures et de ce qui est dans leur intérêt.
The angels said to her: “What we have informed you of is what your Lord has said. And there is nobody to refute what he said. It is He who is Wise in His creating and decreeing, Knowing of His creation and what is in their interests”.
Los ángeles le dijeron: “Lo que te hemos informado es lo que tu Señor ha dicho. Y no existe nadie que pueda refutar lo que Él designa. Él es el Sabio en Su creación y decreto, el que conoce a su creación y lo que les beneficia”.
In these verses that scene has been described in which angels came to Abraham in order to give him the good news of his having children in his old age. Abraham was born in ancient Iraq. For a long time he preached to his people about the Unity of God and the Hereafter. But, except for his wife and nephew, Lot, nobody was ready to accept his word, until he reached old age. Now, in order to ensure the continuance of his mission, the second alternative was that he should have children who should be properly brought up by him. There is a blood relationship between father and son, which is a powerful factor in keeping a son attached to his father and make him like-minded whatever the conditions. Almighty God granted Abraham two sons in his old age. One was Isaac (Ishaq), through whom the preaching of the Unity of God continued among the Children of Israel. The second was Ishmael (Isma‘il), through whom a race was brought into being which was to support the Last of the Prophets in fulfilling his historic mission.
Nagsabi rito ang mga anghel: "Ang ipinabatid namin sa iyo ay sinabi ng Panginoon mo. Ang anumang sinabi Niya ay walang makapagtutulak doon; tunay na Siya ay ang Marunong sa paglikha Niya at pagtatakda Niya, ang Maalam sa nilikha Niya at anumang naaangkop para sa kanila."
Na to meleki rekoše Sari: “Tvoj je Gospodar odredio da bude upravo ovako kako smo rekli. Allah sve može, ništa ne izlazi iz okvira Njegove moći. Allah je mudar u davanju i određivanju, sve stvari postavlja tamo gdje one spadaju, dobro zna u čemu se nalaze dobrobiti i koristi za ljude.”
Abraham u dijo a los ángeles: “¿Cuál es el asunto por el que han venido? ¿Y cuál es su propósito?”
Ibrahim, neka je na njega mir, obratio se melekima, kazavši: Šta vi hoćete i koga tražite?
İbrahim -aleyhisselam- meleklere şöyle dedi: "Sizin işiniz/göreviniz nedir? Maksadınız nedir?"
Abraham dit aux anges:
Qu’est-ce qui vous amène et quelle est votre finalité?
The Angels were sent to destroy the People of the Prophet Lut
Allah the Exalted said about Ibrahim, peace be upon him,
فَلَمَّا ذَهَبَ عَنْ إِبْرَهِيمَ الرَّوْعُ وَجَآءَتْهُ الْبُشْرَى يُجَـدِلُنَا فِى قَوْمِ لُوطٍ - إِنَّ إِبْرَهِيمَ لَحَلِيمٌ أَوَّاهٌ مُّنِيبٌ - يإِبْرَهِيمُ أَعْرِضْ عَنْ هَـذَآ إِنَّهُ قَدْ جَآءَ أَمْرُ رَبِّكَ وَإِنَّهُمْ آتِيهِمْ عَذَابٌ غَيْرُ مَرْدُودٍ
(Then when the fear had gone away from (Ibrahim), and the glad tidings had reached him, he began to plead with Us for the people of Lut. Verily, Ibrahim was, without doubt forbearing, used to invoke Allah with humility, and was repentant. "O Ibrahim! Forsake this. Indeed, the commandment of your Lord has gone forth. Verily, there will come a torment for them which cannot be turned back.")(11:74-76) Allah said here,
قَالَ فَمَا خَطْبُكُمْ أَيُّهَا الْمُرْسَلُونَ
((Ibrahim) said: "Then for what purpose you have come, O messengers") meaning, `what is the mission that you were sent with,'
قَالُواْ إِنَّآ أُرْسِلْنَآ إِلَى قَوْمٍ مُّجْرِمِينَ
(They said: "We have been sent to a people who are criminals.") in reference to the people of Lut,
لِنُرْسِلَ عَلَيْهِمْ حِجَارَةً مِّن طِينٍ مُّسَوَّمَةً
(To send down upon them stones of baked clay, marked), or written,
عِندَ رَبِّكَ لِلْمُسْرِفِينَ
(by your Lord for transgressors.) recorded with Allah to their names; each stone has the name of its companion. Allah said in Surat Al-`Ankabut,
قَالَ إِنَّ فِيهَا لُوطاً قَالُواْ نَحْنُ أَعْلَمُ بِمَن فِيهَا لَنُنَجِّيَنَّهُ وَأَهْلَهُ إِلاَّ امْرَأَتَهُ كَانَتْ مِنَ الْغَـبِرِينَ
((Ibrahim) said: "But there is Lut in it." They said: "We know better who is there. We will verily save him and his family except his wife: she will be of those who remain behind.")(29:32), and said here,
فَأَخْرَجْنَا مَن كَانَ فِيهَا مِنَ الْمُؤْمِنِينَ
(So We brought out from therein the believers.) they are: Lut and his family, except his wife,
فَمَا وَجَدْنَا فِيهَا غَيْرَ بَيْتٍ مِّنَ الْمُسْلِمِينَ
(But We found not there any household of the Muslims except one.) Allah the Exalted said,
وَتَرَكْنَا فِيهَآ ءَايَةً لِّلَّذِينَ يَخَافُونَ الْعَذَابَ الاٌّلِيمَ
(And We have left there a sign for those who fear the painful torment.) meaning, `We left a proof of the punishment, torment and stones made of Sijjil (baked clay) that We sent on them; We made their dwelling place a putrid, evil, dead sea. This should provide a lesson for the believers,'
لِّلَّذِينَ يَخَافُونَ الْعَذَابَ الاٌّلِيمَ
(for those who fear the painful torment.)
Ibrāhīm, pace a lui, disse agli Angeli: "Qual è la vostra missione? Dove siete diretti?"
Ibrahim bertanya kepada para malaikat, “Apa urusan kalian? Apa yang menjadi tujuan kalian?”
Nagsabi si Abraham – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan – sa mga anghel: "Ano ang pumapatungkol sa inyo? Ano ang nilalayon ninyo?"
Abraham (peace be upon him) said to the angels: “What is you case? And what do you intend?”
Ibrahim hỏi các Thiên Thần: Các ngài có nhiệm vụ gì? Các ngài đến đây với mục đích gì?
Para malaikat menjawabnya, “Kami diutus oleh Allah kepada kaum pendosa yang melakukan dosa-dosa yang buruk.
Nagsabi ang mga anghel bilang sagot sa kanya: "Tunay na kami ay ipinadala ni Allāh sa mga taong salarin na gumagawa ng mga pangit sa mga pagkakasala,
Meleki su mu odgovorili: Nas je Allah poslao narodu koji čini najgore grijehe.
Các Thiên Thần đáp: Allah cử phái chúng tôi đến với đám người tội lỗi làm những điều thối nát.
Melekler ona cevap olarak şöyle dediler: "Şüphesiz Yüce Allah, bizi çirkin günahları işleyen günahkâr bir topluluğa gönderdi."
Gli angeli gli risposero: "In verità, siamo stati inviati al popolo dei criminali che commettono i peccati più nefandi".
Los ángeles dijeron en respuesta: “Al-lah nos ha enviado a un pueblo de criminales que cometen pecados despreciables.
Les anges lui répondirent:
Allah nous a envoyés à un peuple de criminels qui commettent des péchés ignobles.
The angels said in reply: “Allah has sent us to a criminal people who commit despicable sins.
Tujuannya agar kami menimpakan kepada mereka bebatuan dari tanah yang keras.
upang magpadala kami sa kanila ng mga batong yari sa luwad na nanigas,
So that I can send upon them stones of hard clay.
Afin que nous envoyions sur eux des pierres de glaise endurcie.
Para que les pueda enviar piedras de arcilla cocida.
"Onların üzerlerine balçıktan yapılmış taşlar atacağız."
Poslani smo da na njih sručimo tvrdo grumenje i kamenje.
"Per scagliare su di loro pietre di dura argilla".
tinatakan sa ganang Panginoon mo, O Abraham, na ipinadadala sa mga lumalampas sa mga hangganan ni Allāh, na mga tagapagpalabis sa kawalang-pananampalataya at mga pagsuway."
Đã được Thượng Đế của Ngươi - hỡi Ibrahim - giáng xuống trừng phạt đám người vượt quá giới luật của Allah về sự vô đức tin và tội lỗi.
"marchiata dal tuo Dio – o Ibrāhīm – che verrà scagliata su coloro che hanno trasgredito i limiti imposti da Allāh e che hanno oltrepassato ogni limite di miscredenza e peccato"
Marcadas en la presencia de tu Señor, Abraham, y enviadas a aquellos que transgreden los límites de Al-lah y que van al extremo de la incredulidad y los pecados”.
Ô Abraham, ces pierres sont marquées auprès de ton Seigneur et sont envoyées sur ceux qui transgressent les limites d’Allah et exagèrent en mécréance et en péchés.
Marked in your Lord’s presence, O Abraham, and sent upon those who transgress the limits of Allah and who go to the extreme of disbelief and sins”.
O Ibrahime, ono je poznato i obilježeno kod tvoga Gospodara i biće bačeno na one koji prelaze Allahove granice i pretjeruju u nevjerovanju i grijesima.
Itu telah ditandai di sisi Tuhanmu -wahai Ibrahim- untuk dikirimkan kepada orang-orang yang melanggar hukum-hukum Allah dan yang melampaui batas dalam kekafiran dan perbuatan maksiat.”
Small pebbles of baked clay would be sent down upon them: مُّسَوَّمَةً عِندَ رَبِّكَ "marked, with your Lord, for the transgressors."... 51:34), that is, pebbles conspicuously marked by Allah. Some scholars say that each stone bore the name of the person with which he was to be destroyed, and if he ran in any particular direction, he was pursued by the same stone. Other verses say that these people were destroyed by Jibra'il's (علیہ السلام) turning their territory upside down. The two descriptions of the punishment are not mutually contradictory: Probably, the stoning incident took place first, and then the earth was turned upside down.
-Ey İbrahim!- (Bu taşlar) Rabbinin katında küfürde ve günahlarda aşırıya gidip Yüce Allah'ın sınırlarını aşanlar için belirlenmiş (taşlardır).
Mi smo izbavili vjernike koji su bili u Lutovom naselju, kako ih ne bi pogodila kazna pripremljena za griješnike.
Kaya nagpalabas Kami ng sinumang dati ay nasa pamayanan ng mga kababayan ni Lot kabilang sa mga mananampalataya upang hindi tumama sa kanila ang tatama sa mga salarin na pagdurusa.
Nous fîmes alors sortir de la cité du peuple de Loth les croyants qui s’y trouvaient afin qu’ils ne soient pas atteints par le châtiment réservé aux criminels.
Lalu Kami keluarkan siapa yang ada dalam negeri kaum Nabi Lut dari kalangan orang-orang yang beriman sehingga mereka tidak terkena siksa yang menimpa orang-orang yang berbuat dosa.
So I took out whoever was in the city of the people of Lot from the believers, so that the punishment which will befall the criminals will not befall them.
"Faremo uscire i credenti tra gli abitanti del villaggio del popolo di Lūţ, così non subiranno la punizione che subiranno i criminali".
Lût'un kavminden Mümin olanları, günahkârlara isabet edecek azap onlara isabet etmesin diye o beldeden çıkardık.
Así que saqué a los que estaban en la ciudad del pueblo de Lot, a los creyentes, para que el castigo que merecían los criminales no les aconteciera a ellos.
Bọn ta cứu những người có đức tin bình an rời khỏi ngôi làng của Lut, họ không bị trừng phạt cùng những đám người tội lỗi.
Bu beldede bir ev halkından başka Müslüman bulamadık. Onlar, Lût -aleyhisselam-'ın ev halkıdır.
But I did not find in their city besides one house of the Muslims, which was the household of Lot (peace be upon him).
Ngunit wala kaming natagpuan sa pamayanan nilang ito maliban sa nag-iisang sambahayan ng mga tagapagpasakop. Sila ay ang mag-anak ni Lot – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan.
Sin embargo, encontré en su ciudad solo una casa de musulmanes, que era la casa de Lot u.
Tiếc là bọn ta chỉ tìm thấy một gia đình Muslim duy nhất, đó là gia đình của Nabi Lut.
U tom naselju nismo našli ni jednu muslimansku kuću, osim kuće Luta, neka je na njega mir.
“Nel loro villaggio non trovammo che una sola famiglia di musulmani, ovvero la sua famiglia, pace a lui".
Ternyata tidak Kami dapati di negeri mereka ini selain satu rumah dari orang-orang yang berserah diri, yaitu keluarga Lut -'alaihissalām-.
Seulement, Nous n’avons trouvé dans cette cité qu’une seule famille de musulmans, la famille de Loth.
And I left in the city of Lot signs of punishment which will show that punishment befell them, so that those who fear the painful punishment which afflicted them take lessons from it and then not do what they did
En la ciudad de Lot dejé signos del castigo que ellos sufrieron, para que aquellos que temen el doloroso castigo que los aqueja aprendan la lección de tal calamidad, y luego no hagan lo que hicieron aquellos que los precedieron.
Nous avons laissé dans la cité du peuple de Loth des traces du châtiment qui s’abattit sur lui, afin qu’en tire des enseignements chaque personne redoutant ce châtiment douloureux dans la finalité de ne pas commettre pas les mêmes méfaits et d'y échapper.
Abbiamo lasciato dei segni che mostrano che essi sono stati puniti, in modo che i passanti prendano atto della dolorosa punizione che hanno subito e non facciano ciò che questi hanno fatto, così da salvarsi.
Lût kavminin yaşadığı beldede onlara azabın isabet ettiğine dair izler bıraktık ki, onlara isabet eden elem dolu azaptan ibret alsınlar. Ki o azaptan kurtulmak için onların yaptıklarını yapmasınlar.
At that time Abraham was in Palestine. Nearby, around the Dead Sea there were the townships of Sodom and Gomorrah in which the contemporaries of Lot were settled. In spite of Lot’s preaching for a long time, they were not ready to give up a life vitiated by forgetfulness of God. So, at God’s behest, Lot and his companions departed. Then, the aforesaid angels destroyed the entire community by an earthquake, stormy winds and showers of pebbles. The community of Lot was destroyed two thousand years ago, but their devastated habitat (south of the Dead Sea) exists even today to teach a lesson to those who have the inclination to learn from events.
Và TA (Allah) đã bỏ lại ngôi làng mà dân chúng của Lut đã ở dấu hiệu của hình phạt, chứng minh hình phạt đã giáng lên họ để làm bài học cho những ai biết sợ hình phạt kinh hoàng đã giáng lên dân chúng nơi đó để họ không làm những hành động mà dân chúng đó đã làm.
U mjestu gdje je živio narod Lutov ostavili smo tragove kazne koji ukazuju da se ona desila, kako bi pouku uzeli oni koji strahuju od bolne patnje koja ih je pogodila i kako ne bi činili djela koja su ih do nje dovela.
Nag-iwan Kami sa pamayanan ng mga kababayan ni Lot ng mga bakas ng pagdurusa, na nagpapatunay sa pagkaganap ng pagdurusa sa kanila upang magsaalang-alang nito ang sinumang nangangamba sa pagdurusang nakasasakit na tumama sa kanila para hindi gumawa ayon sa gawain nila upang maligtas doon.
Lalu Kami tinggalkan di negeri kaum Nabi Lut tersebut jejak-jejak terjadinya siksa yang menunjukkan pernah turun siksa atas mereka agar orang-orang yang takut dengan siksa menyakitkan yang menimpa mereka mengambil pelajaran dengannya dan tidak melakukan perbuatan sebagaimana perbuatan mereka agar ia selamat dari siksa.
Lessons from the Destruction of Fir`awn, `Ad, Thamud, and the People of Nuh
Allah the Exalted said,
وَفِى مُوسَى إِذْ أَرْسَلْنَـهُ إِلَى فِرْعَوْنَ بِسُلْطَـنٍ مُّبِينٍ
(And in Musa, when We sent him to Fir`awn with a manifest authority.) meaning, with clear proof and plain evidence,
فَتَوَلَّى بِرُكْنِهِ
(But he turned away along with his hosts,) meaning, in rebellion and arrogance, Fir`awn turned away from the plain truth that Musa was sent with,
ثَانِىَ عِطْفِهِ لِيُضِلَّ عَن سَبِيلِ اللَّهِ
(Bending his neck in pride, and leading (others) too (far) astray from the path of Allah.)(22:9 ), meaning turning away from truth in arrogance,
وَقَالَ سَـحِرٌ أَوْ مَجْنُونٌ
(and said: "A sorcerer, or a madman.") meaning Fir`awn said to Musa, "With regards to the message that you brought me, you are either a magician or a madman." Allah the Exalted replied,
فَأَخَذْنَـهُ وَجُنُودَهُ فَنَبَذْنَـهُمْ
(So We took him and his armies, and dumped them), meaning `We threw them,'
فِى الْيَمِّ
(into the Yamm), into the sea,
وَهُوَ مُلِيمٌ
(for he was blameworthy.) meaning, Fir`awn was a denying sinner and a stubborn disbeliever worthy of blame. Allah the Exalted and Most Honored said,
وَفِى عَادٍ إِذْ أَرْسَلْنَا عَلَيْهِمُ الرِّيحَ الْعَقِيمَ
(And in `Ad when We sent against them the barren wind) that destroys everything and produces nothing. This was said by Ad-Dahhak, Qatadah and others. Allah's statement,
مَا تَذَرُ مِن شَىْءٍ أَتَتْ عَلَيْهِ
(It spared nothing that it reached,) meaning, everything that the wind could destroy,
إِلاَّ جَعَلَتْهُ كَالرَّمِيمِ
(but blew it into broken spreads of rotten ruins.) meaning, made it just like a rotten and destroyed. Sa`id bin Al-Musayyib and others commented on:
إِذْ أَرْسَلْنَا عَلَيْهِمُ الرِّيحَ الْعَقِيمَ
(when We sent against them the barren wind),"Southerly winds." However, there is a Hadith in the Sahih from Shu`bah bin Al-Hakam, from Mujahid, from Ibn `Abbas, who said that the Messenger of Allah ﷺ said,
«نُصِرْتُ بِالصَّبَا وَأُهْلِكَتْ عَادٌ بِالدَّبُور»
(I have been made victorious with the Saba (easterly wind), and the people of `Ad were destroyed with the Dabur (westerly wind).) Allah saying,
وَفِى ثَمُودَ إِذْ قِيلَ لَهُمْ تَمَتَّعُواْ حَتَّى حِينٍ
(And in Thamud, when they were told: "Enjoy yourselves for a while!") is just as He said in another Ayah,
وَأَمَّا ثَمُودُ فَهَدَيْنَـهُمْ فَاسْتَحَبُّواْ الْعَمَى عَلَى الْهُدَى فَأَخَذَتْهُمْ صَـعِقَةُ الْعَذَابِ الْهُونِ
(And as for Thamud, We guided them to the path of truth, but they preferred blindness to guidance; so the Sa`iqah of disgracing torment seized them.) (41:17) Allah said here,
وَفِى ثَمُودَ إِذْ قِيلَ لَهُمْ تَمَتَّعُواْ حَتَّى حِينٍ - فَعَتَوْاْ عَنْ أَمْرِ رَبِّهِمْ فَأَخَذَتْهُمُ الصَّاعِقَةُ وَهُمْ يَنظُرُونَ
(And in Thamud, when they were told: "Enjoy yourselves for a while!" But they insolently defied the command of their Lord, so the Sa`iqah overtook them while they were looking.) Thamud were given a respite for three days, during which they await the torment. In the early morning of the fourth day, the torment overtook them,
فَمَا اسْتَطَـعُواْ مِن قِيَامٍ
(Then they were unable to rise up,) they were unable to escape and run away from it,
وَمَا كَانُواْ مُنتَصِرِينَ
(nor could they help themselves.) nor could they save themselves from the torment that befell them. Allah the Exalted and Most Honored said,
وَقَوْمَ نُوحٍ مِّن قَبْلُ
((So were) the people of Nuh before them.) meaning, `We destroyed the people of Nuh before these people (Fir`awn, `Ad and Thamud).'
إِنَّهُمْ كَانُواْ قَوْماً فَـسِقِينَ
(Verily, they were a people who were revellious.) We mentioned these stories in details before in the Tafsir of several other Surahs.
Musa'yı apaçık deliller ile Firavun'a göndermemizde de elem dolu azaptan korkanlar için ibretler vardır.
I u Musau kojeg smo poslali faraonu sa jasnim dokazima i znamenjima, znak je za onoga ko se boji strašne kazne.
After the mention of the people of Lut (علیہ السلام) ، the people of Musa (علیہ السلام) ، Fir'aun and others are taken up briefly. When Musa (علیہ السلام) delivered the message of truth to Fir'aun, the latter reacted thus: فَتَوَلَّىٰ بِرُكْنِهِ (So he turned away along with his chiefs,...51:39) The original word used for 'his chiefs' is rukn which means power. Here it is used to refer to his army and chiefs of his government. In the story of Lut (علیہ السلام) he has been mentioned saying, أَوْ آوِي إِلَىٰ رُكْنٍ شَدِيدٍ (or that I had the backing of a strong group' The word rukn is used there in the same sense. (See Ma’ ariful Qur’ an, Vol. 4/p. 658, 661: '...or that I had the backing of some strong group...' )
After this, the stories of the people of ` Ad, Thamud and Nuh (علیہم السلام) are told. These stories were narrated many times before.
And in Moses, when I sent him to Pharaoh with clear miracles and proof, is a sign for the one who fears the painful punishment.
Pada diri Musa tatkala Kami mengutusnya kepada Firaun dengan membawa mukjizat-mukjizat dan hujah-hujah yang jelas terdapat tanda bagi orang yang takut terhadap siksa yang menyakitkan.
Il y a en Moïse, lorsque Nous l’avons envoyé muni des arguments clairs, un signe adressé à ceux qui redoutent le châtiment douloureux.
38- Mûsâ (kıssasında da bir ibret vardır). Hani O’nu apaçık bir delil ile Firavun’a göndermiştik.
39- O ise gücüne aldanıp yüz çevirdi ve:“O, ya sihirbaz ya da delidir” dedi.
40- Bunun üzerine biz de onu ve ordularını yakalayıp denize attık. Zira o, suçluydu.
38-39. “Mûsâ (kıssasında da bir ibret vardır)” Allah’ın onunla Firavun’a ve çevresindeki ileri gelenlere göndermiş olduğu apaçık âyetler ile üstün mucizelerde de can yakıcı azaptan korkan kimseler için bir ibret vardır. Mûsâ aleyhisselam bu apaçık belgeleri getirince Firavun “gücüne aldanıp yüz çevirdi” haktan yüz çevirdi ve ona dönüp bakmadı bile. Ona en ileri derecede dil uzatarak:“O, ya sihirbaz ya da delidir, dedi.” Yani Mûsâ’nın getirdiği ya hak ile hiçbir ilgisi bulunmayan bir büyü ve göz boyamadır yahut da o, akılsız olduğundan dolayı yaptıklarından sorumlu tutulmayacak bir delidir. Halbuki onlar, özellikle de Firavun, Mûsâ aleyhisselam’ın doğru sözlü olduğunu biliyorlardı. Nitekim Yüce Allah, şöyle buyurmaktadır:“Kalpleri onlara inandığı halde zulüm ve büyüklenmeleri sebebi ile onları inkâr ettiler.”(en-Neml, 27/14) Mûsâ aleyhisselam da Firavun’a şunları söylemişti: “Andolsun ki bunları birer ibret olmak üzere göklerin ve yerin Rabbinden başka kimsenin indirmediğini bilmişsindir.”(el-İsrâ, 17/102)
40. “Bunun üzerine biz de onu ve ordularını yakalayıp denize attık. Zira o, suçluydu.” Yani günahkâr, azgın ve Allah’a karşı dikkafalılık eden biriydi. Bu nedenle Allah, onu pek güçlü ve pek mukdedir olanın yakalayışı ile yakaladı.
Y en cuanto a Moisés, cuando lo envié al Faraón con milagros y pruebas evidentes, eso también es una señal para quien teme el castigo divino.
E nel caso di Mūsā, quando lo inviammo al Faraone con chiare prove, un segno per coloro che temono la dolorosa punizione.
Kay Moises, nang nagpadala Kami sa kanya kay Paraon kalakip ng mga katwirang maliwanag, ay may tanda para sa sinumang nangangamba sa pagdurusang nakasasakit.
Và Musa, TA đã cử phái Y đến gặp Fir'awn với các bằng chứng rõ ràng, dấu hiệu đó dành cho người biết khiếp sợ về hình phạt đau đớn.
Firman Allah سبحانه وتعالى,
"Dan juga pada Musa (terdapat tanda-tanda kekuasaan Allah) ketika Kami mengutusnya kepada Fir'aun dengan membawa mukjizat yang nyata. Maka dia (Fir'aun) berpaling (dari iman) bersama tentaranya dan berkata, 'Dia adalah seorang tukang sihir atau seorang gila.' Maka Kami siksa dia dan tentaranya lalu Kami lemparkan mereka ke dalam laut, sedang dia melakukan pekerjaan yang tercela." (Adz-Dzariyat: 38-40).
(38) ﴾ وَفِي مُوسَىٰٓ ﴿ "Dan juga pada Musa (terdapat tanda-tanda ke-kuasaan Allah)," dan apa yang dititahkan Allah ketika mengutusnya kepada Fir'aun dan kaumnya, berupa ayat-ayat yang jelas serta mukjizat-mukjizat yang nyata, merupakan tanda kekuasaan Allah سبحانه وتعالى bagi mereka yang takut akan siksaan yang pedih.
(39) Ketika Musa mendatangi Fir'aun dengan segala bukti yang nyata itu, Fir'aun berpaling ﴾ بِرُكۡنِهِۦ ﴿ "bersama tentaranya," yaitu berpaling dengan sisinya dari kebenaran tanpa mau menengoknya serta mencelanya dengan keras, mereka berkata, ﴾ سَٰحِرٌ أَوۡ مَجۡنُونٞ ﴿ "Dia adalah seorang tukang sihir atau seorang gila," artinya, Musa itu datang membawa sihir atau sulap, bukan datang membawa kebenaran sama sekali, atau Musa itu orang gila yang perkataannya tidak bisa dipegang karena tidak berakal.
Meski demikian, mereka –khususnya Fir'aun– mengetahui bahwa Nabi Musa itu benar sebagaimana yang disebutkan dalam Firman Allah سبحانه وتعالى,
﴾ وَجَحَدُواْ بِهَا وَٱسۡتَيۡقَنَتۡهَآ أَنفُسُهُمۡ ظُلۡمٗا وَعُلُوّٗاۚ ﴿
"Mereka menentangnya, padahal diri-diri mereka meyakininya karena kezhaliman dan kesombongan." (An-Naml: 14).
Nabi Musa عليه السلام berkata kepada Fir'aun,
﴾ لَقَدۡ عَلِمۡتَ مَآ أَنزَلَ هَٰٓؤُلَآءِ إِلَّا رَبُّ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ بَصَآئِرَ وَإِنِّي لَأَظُنُّكَ يَٰفِرۡعَوۡنُ مَثۡبُورٗا 102 ﴿
"Sungguh kamu telah mengetahui, bahwa tiada yang menurunkan mukjizat-mukjizat itu kecuali Rabb yang memelihara langit dan bumi sebagai bukti-bukti yang nyata, dan sesungguhnya aku mengira kamu, hai Fir'aun, seorang yang akan binasa." (Al-Isra`: 102).
(40) ﴾ فَأَخَذۡنَٰهُ وَجُنُودَهُۥ فَنَبَذۡنَٰهُمۡ فِي ٱلۡيَمِّ وَهُوَ مُلِيمٞ ﴿ "Maka Kami siksa dia dan tentaranya lalu Kami lemparkan mereka ke dalam laut, sedang dia mela-kukan pekerjaan yang tercela," yakni, pendosa, melampaui batas dan menentang Allah سبحانه وتعالى sehingga Allah سبحانه وتعالى menyiksanya dengan siksaan Tuhan Yang Mahaperkasa lagi Mahakuat.
Pero el Faraón se apartó de la verdad y dijo con respecto a Moisés u: “Es un hechicero que embruja a las personas o un loco que dice cosas incoherentes”.
Fir'awn dựa vào sức mạnh và quân lực đã phủ nhận chân lý, hắn nói về Musa: Đây là tên phù thủy chuyên mê hoặc thiên hạ hoặc là tên thần kinh không kiểm soát được mình đang nói gì.
The Pharaoh of Egypt called the miracles of Moses magical feats. He interpreted Moses’s firm belief (which indicated the latter’s being on the right path) as madness. This is known as covering up (talbis) and this covering up has always been the way of those people who are not ready to accept the Truth, in spite of its being supported by sound reasoning.
E il Faraone fu avverso alla verità, basandosi sulla sua forza e i suoi soldati; e disse riguardo Mūsā, pace a lui: "È un mago che incanta la gente, o un folle che pronuncia parole vane".
Namun, Firaun berpaling dari kebenaran sembari membanggakan kekuatan dan bala tentaranya. Dia berkata tentang Musa -'alaihissalām- bahwa ia adalah seorang penyihir yang menyihir manusia atau orang gila yang mengucapkan apa yang tidak dipahaminya.
Ngunit umayaw si Paraon – habang nangangaway sa pamamagitan ng lakas niya at kawal niya – sa katotohanan. Nagsabi siya tungkol kay Moises – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan: "Siya ay manggagaway na nanggagaway ng mga tao, o baliw na nagsasabi ng hindi niya nauunawaan."
Faraon se, oholeći svojom snagom i vojskom, okrenuo od istine i za Musaa kazao: On je čarobnjak koji je opsihrio ljude, ili je luđak koji ne razumije šta govori.
Pharaon se détourna de la vérité, confiant qu’il était en sa puissance et en ses soldats, et dit de Moïse:
C’est un magicien qui ensorcelle les gens et un fou qui dit ce dont il n’a pas conscience.
But Pharaoh turned away from the truth, and he said regarding Moses (peace be upon him): “He is a magician that does magic on people or a madman who says what he does not understand”.
Firavun gücüne ve askerlerine güvenerek haktan yüz çevirdi ve Musa -aleyhisselam- hakkında şöyle dedi: "O, insanları büyüleyen bir sihirbaz ya da ne dediğini akıl etmeyen bir delidir."
Kaya kinuha Namin siya mismo at ang mga kawal niya sa kabuuan nila at itinapon Namin sila sa dagat kaya nalunod sila at napahamak sila habang si Paraon ay nakagagawa ng maisisisi sa kanya na pagpapasinungaling at pag-aangkin na siya ay diyos.
Así que lo detuve a él y a todo su ejército y luego los apresé en el mar, para que se ahogaran y fueran destruidos. El Faraón será responsable de sus acciones reprobables: el rechazo del mensaje y su afirmación ser un dios.
Onu ve askerlerinin hepsini yakalamış ve denize atmıştık. Bunun akabinde boğulup helak oldular. Firavun kendini ilah olarak atfetmesinden ve yalanlamasından dolayı suçlu olarak kınanmış bir şekilde gelecektir.
Thế là TA đã túm bắt lấy hắn và đám thuộc hạ của hắn, ném tất cả chúng xuống biển cho chúng chết chìm, và Fir'awn là tên đáng bị khiển trách vì ngông cuồng tự xưng là thượng đế.
So I seized him and all of his armies, then threw them in the sea, so they were drowned and destroyed. And Pharaoh will be held accountable for his blameworthy actions- denial of the message and his claim of divinity.
Nous le saisîmes alors lui et tous ses soldats et les précipitâmes dans les flots où ils se sont noyés car Pharaon avait traité Moïse de menteur et prétendit qu’il était un dieu.
Sebab itu, Kami siksa dia bersama seluruh bala tentaranya dan Kami lemparkan mereka ke lautan, sehingga mereka tenggelam dan binasa. Firaun telah mendatangkan kedustaan yang tercela dan klaim bahwa ia adalah tuhan.
Mi smo i njega i vojsku njegovu u moru potopili i uništili, a faraon je zaslužio svaku osudu jer je negirao istinu i za sebe tvrdio da je Bog.
Così afferrammo lui e tutti i suoi soldati e li gettammo in mare, e affogarono e morirono, e il Faraone commise atti degni di rimprovero, ovvero rinnegare e dichiararsi una divinità.
En cuanto a la gente de 'Ad, a la que fue enviado Hud, es una señal para quien teme el castigo, cuando envié sobre ellos un viento que no trajo lluvia ni polinizó los árboles, ni hubo bendiciones en él.
"Dan juga pada (kisah) kaum 'Ad ketika Kami kirimkan ke-pada mereka angin yang membinasakan, angin itu tidak membiar-kan suatu pun yang dilandanya, melainkan dijadikannya seperti serbuk." (Adz-Dzariyat: 41-42) .
(41) ﴾ و َ ﴿ "Dan," terdapat tanda kekuasaan Allah سبحانه وتعالى untuk mereka ﴾ فِي عَادٍ ﴿ "pada (kisah) 'Ad," yaitu suatu kabilah yang terke-nal, ﴾ إِذۡ أَرۡسَلۡنَا عَلَيۡهِمُ ٱلرِّيحَ ٱلۡعَقِيمَ ﴿ "ketika Kami kirimkan kepada mereka angin yang membinasakan," yakni yang tidak membawa kebaikan, ketika mereka mendustakan nabi mereka, Nabi Hud عليه السلام.
(42) ﴾ مَا تَذَرُ مِن شَيۡءٍ أَتَتۡ عَلَيۡهِ إِلَّا جَعَلَتۡهُ كَٱلرَّمِيمِ ﴿ "Angin itu tidak membiar-kan suatu pun yang dilandanya, melainkan dijadikannya seperti serbuk," yakni seperti serbuk halus. Allah سبحانه وتعالى yang membinasakan mereka meski mereka memiliki kekuatan dan ketangguhan, merupakan bukti sempurnanya kekuatan Allah سبحانه وتعالى serta KuasaNya yang tidak terkalahkan oleh apa pun, dan membalas orang-orang yang men-durhakaiNya.
Hûd'un kavmi Âd kavminde de elem verici azaptan korkanlar için ibretler vardır. Onlara yağmur taşımayan, ağaçları aşılamayan içinde bereket olmayan bir rüzgâr göndermiştik.
I u Adu, Hudovom narodu, je znak za one koji se boje strašne kazne, kada smo na njih poslali vjetar koji im nije donio kišu niti oprašio stabla, a nije u njemu bilo niti bilo kakvog drugog dobra.
Sa `Ād, ang lipi ni Hūd, ay may tanda para sa sinumang nangangamba sa pagdurusang nakasasakit nang nagpadala Kami sa kanila ng hangin na hindi nagdadala ng ulan, hindi nagpapabunga ng mga punung-kahoy, at walang biyaya.
Pada kaum 'Ād yang merupakan kaum Nabi Hud terdapat tanda bagi orang yang takut terhadap siksa yang menyakitkan saat Kami kirimkan kepada mereka angin yang tidak membawa hujan, tidak membuahi pepohonan, dan tidak pula ada berkah padanya.
Và về 'Ad dân chúng của Hud là bài học cho ai biết lo sợ về hình phạt đau đớn khi TA gởi đến họ một cơn giông tố, không mang mưa đến, không giúp cây thụ phấn được cũng không mang đến bất cứ điều tốt nào.
E nella storia di A'ad e del popolo di Hūd vi è un segno per chi teme la dolorosa punizione. Quando inviammo loro il vento che non porta pioggia e non impollina le piante, e che non era benedetto,
41- Âd kavminde de. Hani onların üzerine o kısır/hayırsız rüzgarı göndermiştik.
42- O (rüzgar), üzerinden geçtiği hiçbir şeyi sağlam bırakmıyor, un ufak ediyordu.
41. Bilinen bir kabile olan “Âd kavminde de” onlar için bir ibret vardır. “Hani onların üzerine” peygamberleri Hûd aleyhisselam’ı yalanladıkları vakit “o kısır/hayırsız rüzgarı göndermiştik.”
42. “O (rüzgar), üzerinden geçtiği hiçbir şeyi sağlam bırakmıyor, un ufak ediyordu.” Yani çürümüş kemiklere benzetiyordu. Güçlerine ve çetin kimseler olmalarına rağmen onları helâk etmesi, helâk edenin kuvvetinin ve kudretinin kemâline bir delildir. Yine bu, hiçbir şeyin O’nu âciz bırakamayacağını ve O’nun kendisine karşı gelip isyan edenlerden intikam alıcı olduğunu göstermektedir.
And in Ad, the people of Hud, is a sign for one who fears the painful punishment, when I sent upon them the wind which does not carry rain or pollinate trees, nor were there any blessings in it.
Il y a aussi dans les ‘Âd, le peuple de Hûd, un signe adressé à ceux qui redoutent le châtiment douloureux, lorsque Nous envoyâmes sur eux un vent ne transportant pas de pluie, n’ensemençant pas les arbres ni ne comportant de bénédiction.
It did not leave any soul, wealth or anything else it came upon, except that it destroyed it and left it like scattered ruins.
Ce vent ne laisse aucune vie, aucun bien ni aucune chose sans qu’elle ne les détruise et ne les réduise en poussière.
Nó không chừa lại bất cứ thứ gì, con người, tài sản hay những thứ gì khác, mỗi khi nó đi qua.
Koje god je živo biće, imanje ili nešto drugo obuhvatio, uništio ga je i potpuno razorio.
che non toccava anime, cose o altro che non venissero distrutti e dissolti.
No dejó ningún alma ni riqueza, sino que destruía todo lo que se encontraba a su paso, dejando ruinas diseminadas por doquier.
Tidaklah angin itu melewati jiwa, harta dan lain-lain yang dilewatinya melainkan angin itu menjadikannya hancur lebur dan meninggalkannya seperti barang tua yang hancur lebur.
Uğradığı hiçbir canlıyı ve malı yok etmeden gitmiyordu ve paramparça çürümüş hale getiriyordu.
Hindi ito nang-iiwan ng anumang tao o ari-arian o iba pa sa mga ito na pinuntahan nito malibang winasak nito iyon at iniwan nito iyon gaya ng nalumang nagkapira-piraso.
Và về Thamud, dân chúng của Saleh, là một bài học dành cho những ai biết lo sợ về hình phạt đau đớn, khi có lời bảo họ: Các ngươi hãy tận dụng cuộc đời mình làm điều hữu ích trước khi hết tuổi thọ.
And in Thamud, the people of Salih (peace be upon him), is a sign for the one who fears the painful punishment, when it was said to them: “Enjoy yourselves before your life comes to an end”.
Pada Ṡamūd yang merupakan kaum Nabi Saleh terdapat tanda bagi orang yang takut terhadap siksa yang menyakitkan saat dikatakan kepada mereka, “Bersenang-senanglah dengan kehidupan kalian sebelum masa hidup kalian habis.”
"Dan pada (kisah) kaum Tsamud ketika dikatakan kepada mereka, 'Bersenang-senanglah kamu sampai suatu waktu.' Maka mereka berlaku angkuh terhadap perintah Rabbnya, lalu mereka disambar petir sedang mereka melihatnya. Maka mereka sekali-kali tidak dapat bangun dan tidak pula mendapat pertolongan." (Adz-Dzariyat: 43-45).
(43) ﴾ وَفِي ثَمُودَ ﴿ "Dan pada (kisah) kaum Tsamud," terdapat tanda-tanda kekuasaan Allah سبحانه وتعالى yang besar ketika Allah سبحانه وتعالى mengutus Nabi Shaleh عليه السلام kepada mereka, lalu mereka mendustakan serta me-nentangnya. Allah سبحانه وتعالى mengirimkan untuk menegaskan kerasulan beliau berupa unta sebagai tanda-tanda kebesaran Allah سبحانه وتعالى yang jelas, namun hal itu hanya semakin menambah mereka tinggi hati dan lari, ﴾ إِذۡ قِيلَ لَهُمۡ تَمَتَّعُواْ حَتَّىٰ حِينٖ ﴿ "ketika dikatakan kepada mereka, 'Berse-nang-senanglah kamu sampai suatu waktu'."
(44) ﴾ فَعَتَوۡاْ عَنۡ أَمۡرِ رَبِّهِمۡ فَأَخَذَتۡهُمُ ٱلصَّٰعِقَةُ ﴿ "Maka mereka berlaku angkuh terhadap perintah Rabbnya, lalu mereka disambar petir," yaitu petir yang besar dan membinasakan, ﴾ وَهُمۡ يَنظُرُونَ ﴿ "sedang mereka melihatnya," yakni, melihat hukuman mereka dengan mata kepala mereka sendiri.
(45) ﴾ فَمَا ٱسۡتَطَٰعُواْ مِن قِيَامٖ ﴿ "Maka mereka sekali-kali tidak dapat ba-ngun," untuk menyelamatkan diri mereka dari azab, ﴾ وَمَا كَانُواْ مُنتَصِرِينَ ﴿ "dan tidak pula mendapat pertolongan," untuk diri mereka.
Y en cuanto a los de Zamud, la gente de Sálih u, es una señal para quien teme el castigo, cuando se les dijo: “Disfruten antes de que su vida llegue al fin”.
Sa Thamūd, ang lipi ni Ṣāliḥ – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan – ay may tanda para sa sinumang nangangamba sa pagdurusang nakasasakit nang sinabi sa kanila: "Magtamasa kayo sa buhay ninyo bago ng pagwawakas ng mga taning ninyo."
E la storia di Thamūd, il popolo di Sāleħ, è un segno per coloro che temono la dolorosa punizione; venne detto loro: "Godete della vostra vita prima che giunga la vostra fine".
Il y a également dans les Thamûd, le peuple de Şâliħ, un signe adressé à ceux qui craignent le châtiment douloureux, lorsqu’on leur dit: Jouissez de vos vies avant qu’elles n’arrivent à terme.
43- Semûd’da da. Hani onlara:“Bir süreye kadar (dünyadan) faydalanın (bakalım)” denilmişti.
44- Onlar da Rablerinin emrine uymayıp azgınlık ettiler. Bu yüzden kendi gözleri önünde o yıldırım onları yakalayıverdi.
45- Artık ne ayağa kalkabildiler, ne de kendilerini kurtarabildiler.
43-44. “Semûd’da da” pek büyük bir ibret vardır. Allah onlara Salih aleyhisselam’ı peygamber olarak göndermiş, onlar da onu yalanlamış ve ona karşı inatla direnmişlerdi. Allah insanların gözlerini ve basiretlerini açacak bir mucize olmak üzere ona dişi deveyi göndermişti. Ancak bu da onların inatla başkaldırışlarından ve nefretle uzaklaşmalarından başka bir şeylerini artırmadı. “Bu yüzden kendi gözleri önünde” gözleri ile başlarına gelen cezaya bakarlarken “o yıldırım” yani helâk edici pek büyük ve korkunç bir çığlık “onları yakalayıverdi.”
45. “Artık ne ayağa kalkabildiler” ve böylelikle azaptan kaçabildiler “ne de kendilerini kurtarabildiler.”
Salih -aleyhisselam-'ın kavmi Semûd'da da elem verici azaptan korkanlar için ibretler vardır. Onlara şöyle demişti: "Ecelleriniz bitmeden önce hayatınızdan istifade edin."
I u Semudu, Salihovom alejhi selam, narodu je znak za onoga ko se boji strašne kazne, kada im je rečeno: Uživajte u vašem životu do roka određenog.
Ils défièrent le commandement de leur Seigneur et dédaignèrent avoir la foi et obéir. La foudre du châtiment les saisit alors pendant qu’ils attendaient qu’ils s’abattent sur eux, puisqu’ils en avaient été avisés trois jours avant le moment fatidique.
Pero fueron arrogantes al mandato de su Señor y altivos ante la fe y la obediencia, por lo que el rayo del castigo los alcanzó mientras lo veían bajar, ya que se les prometió el castigo tres días antes de que llegara.
Oni su se uzoholili i odbili naredbu svoga Gospodara da vjeruju i da se pokore, pa ih je kao kazna zadesio strašan krik i patnja koju su svojim očima gledali. Ta kazna im je obećana tri dana prije njenog dešavanja.
Rablerinin emrine karşı kibirlendiler, iman ve itaat etmeye karşı büyüklenip kibirlendiler. Bunun akabinde azabın inmesini bekliyorlar iken azap yıldırımları onları yakalayıverdi. Zira yıldırım inmeden üç gün önce azap ile vadolunmuşlardı.
Così si posero al di sopra degli ordini del loro Dio e divennero arroganti rispetto alla fede e all'obbedienza; vennero colpiti dall'Urlo della punizione mentre la videro giungere. Essi furono avvertiti della punizione tre giorni prima del suo arrivo.
Nhưng họ đã ngông cuồng kháng lại lệnh của Thượng Đế của họ, thể hiện sự tự cao, vô đức tin và bất tuân, thế là họ đã bị lưỡi tầm sét giáng xuống trong lúc họ chỉ biết trố mắt ra nhìn một cách bất lực. Bởi trước đó ba ngày họ được cho biết rằng sự trừng phạt sẽ đến.
Ngunit nagpakamalaki sila sa utos ng Panginoon nila at nagmataas sila bilang pagmamalaki sa pag-ayaw sa pananampalataya at pagtalima kaya dumaklot sa kanila ang lintik ng pagdurusa habang sila ay naghihintay ng pagbaba nito yayamang sila dati ay pinangakuan ng pagdurusa tatlong araw bago ng pagbaba nito.
Namun, mereka berlaku sombong terhadap perintah Tuhan mereka, serta merasa tinggi dan takabur dengan tidak mau beriman dan taat. Sebab itu, mereka disambar petir azab sementara mereka melihat datangnya petir itu karena mereka telah diancam dengan siksa tiga hari sebelum kedatangannya.
But they were arrogant to the command of their Lord and they were haughty to faith and obedience, so the thunderbolt of punishment seized them whilst they were waiting it to come down, as they were promised punishment three days before it came.
Dù đã biết trước hình phạt sắp đến nhưng họ vẫn bất lực tránh khỏi hình phạt, cũng như không đủ sức mạnh ngăn cản hình phạt đang dần đến hủy diệt họ.
Así que no pudieron repeler el castigo que les sobrevino ni tuvieron poder para defenderse.
So they were unable to repel the punishment that befell them nor did they have any power to defend themselves with.
Maka mereka tidak bisa menolak siksa yang turun kepada mereka dan mereka tidak pula mempunyai kekuatan untuk menahannya.
Ils ne purent repousser ce châtiment ni ne disposer d’une force les rendant invincibles.
Nisu bili u stanju da tu kaznu od sebe odbace niti su imali snage i moći da je spriječe.
Kaya hindi sila nakakaya na magtulak palayo sa kanila ng bumaba sa kanila na pagdurusa, at hindi sila nagkaroon ng lakas na maipampipigil nila.
Kendilerine inen azabı def etmeye güç yetiremediler. Onların bundan korunacak güçleri de olmadı.
Non poterono respingere la punizione che li colpì e non ebbero la forza di impedirla.
Nagpasawi nga Kami sa mga kababayan ni Noe sa pamamagitan ng pagkalunod bago pa man ng mga nabanggit na ito; tunay na sila dati ay mga taong lumalabas sa pagtalima kay Allāh kaya naging karapat-dapat sila sa parusa Niya.
E distruggemmo il popolo di Nūħ con l'annegamento prima di costoro che sono stati menzionati; in verità, era un popolo sviato dall'obbedienza dovuta ad Allāh e meritò la Sua punizione.
"Dan (Kami membinasakan) kaum Nuh sebelum itu. Sesung-guhnya mereka adalah kaum yang fasik." (Adz-Dzariyat: 46).
(46) Dan seperti itu juga tindakan yang dilakukan Allah سبحانه وتعالى terhadap kaum Nabi Nuh عليه السلام ketika mereka mendustakan Nuh عليه السلام serta menyimpang dari perintah Allah سبحانه وتعالى, Allah سبحانه وتعالى mengutus air bah dari langit dan bumi kepada mereka sehingga menengge-lamkan mereka semua hingga tidak tersisa seorang kafir pun di muka bumi. Ini merupakan kebiasaan Allah سبحانه وتعالى serta sunnahNya terhadap orang-orang yang mendurhakaiNya.
Sungguh, Kami membinasakan kaum Nabi Nuh dengan cara tenggelam sebelum mereka yang telah disebutkan itu, sesungguhnya mereka adalah kaum yang keluar dari ketaatan kepada Allah, sehingga mereka pantas untuk mendapat siksa-Nya.
And I destroyed the people of Noah through flooding before these who have been mentioned. They were a people who left the obedience of Allah, so they deserved His punishment.
Nous anéantîmes le peuple de Noé par la noyade auparavant. C’était un peuple qui désobéissait à Allah et qui mérita donc Son châtiment.
46- Daha önce de Nûh kavmini (helak etmiştik). Çünkü onlar, fâsık bir kavim idiler.
46. Yani Nûh aleyhisselam’ı yalanlayıp Allah’ın emrinin dışına çıkmaları üzerine Allah’ın Nûh kavmine yaptıkları da aynı böyledir. Allah, onların üzerine gökten ve yerden bol miktarda sular gönderdi. Onlardan tek bir kişi kalmamak üzere hepsini suda boğdu. Kâfirlerden yeryüzünde dönüp dolaşan bir şahıs dahi kalmadı. İşte Allah’ın kendisine isyan edenlere uygulayageldiği sünneti/kanunu budur.
People displaying such arrogance in the face of the Truth never escape God’s scourge. Pharaoh was killed for this reason, and the communities of ‘Ad, Thamud, and Noah were also destroyed for this very reason. They were given some benefit in this world, it being the test period. Beyond this small benefit they were destined not to receive any other.
Và TA cũng đã tiêu diệt cộng đồng của Nuh bằng trận Đại Hồng Thủy trước đám người đã được nhắc trên đây. Quả thật, chúng là đám người không biết tuân lệnh Allah và chúng đáng bị trừng phạt.
Prije ovih spomenutih naroda, uništili smo poplavom Nuhov narod, jer su oni bili nepokorni Allahu i zaslužili su Njegovu kaznu.
Bu zikredilenlerden önce de Nuh kavmini boğulmayla helak ettik. Çünkü onlar, Allah'a itaat etmekten uzaklaşmış bir topluluktu. Bu yüzden cezayı hak ettiler.
Y destruí al pueblo de Noé mediante una inundación antes que estos que han sido mencionados. Fueron un pueblo que abandonaron la obediencia de Al-lah, por lo que merecían su castigo.
Langit itu Kami telah bangun dan kokohkan pembangunannya dengan kekuatan dan sesungguhnya Kami menguasai ujung-ujungnya.
Proofs of Allah's Oneness abound in the Creation of the Heavens and the Earth
Allah reminds us of the creating of the higher and lower worlds,
وَالسَّمَآءَ بَنَيْنَـهَا
(We constructed the heaven.) meaning, `We made it as a high roof, protected from falling,'
بِأَيْدٍ
(with Hands), meaning, with strength, according to `Abdullah bin `Abbas, Mujahid, Qatadah, Ath-Thawri and several others,
وَإِنَّا لَمُوسِعُونَ
(Verily, We are able to extend the vastness of space thereof.) means, `We made it vast and We brought its roof higher without pillars to support it, and thus it is hanging independently.'
وَالاٌّرْضَ فَرَشْنَـهَا
(And We have made the earth a Firash), meaning, `We have made it a resting place for the created,'
فَنِعْمَ الْمَـهِدُونَ
(how excellent a spreader (thereof) are We!), meaning, `We spread it for its inhabitants,'
وَمِن كُلِّ شَىْءٍ خَلَقْنَا زَوْجَيْنِ
(And of everything We have created pairs,) meaning, all the created are in pairs, the heaven and earth, night and day, sun and moon, land and sea, light and darkness, faith and disbelief, death and life, misery and happiness, Paradise and Fire, in addition to the animals and plants. The statement of Allah the Exalted,
لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُونَ
(that you may remem- ber.) and know that the Creator, Allah, is One without partners,
فَفِرُّواْ إِلَى اللَّهِ
(So, flee to Allah.) meaning, seek shelter with Him and trust in Him in all of your affairs,
إِنِّى لَكُمْ مِّنْهُ نَذِيرٌ مُّبِينٌوَلاَ تَجْعَلُواْ مَعَ اللَّهِ إِلَـهاً ءَاخَرَ
(Verily, I am a plain warner to you from Him. And set not up any other god along with Allah.) do not associate any partners with Him,
إِنِّى لَكُمْ مِّنْهُ نَذِيرٌ مُّبِينٌ
(Verily, I am a plain warner to you from Him.)
Literally ‘We are broadening the sky.’ This statement refers perhaps to that characteristic of the universe which has been only recently discovered, i.e. continuous expansion of the universe on all sides after the Big Bang. This expansion is proof of the fact that a Creator has created it, because this expansion means that it was initially in a contracted condition. According to the known laws governing matter, all the parts of the initial cosmic ball were attracted inwards. Then there was an explosion—the Big Bang—after which all matter started moving outwards. In view of this law, their movement towards the outside (or the Big Bang) could not have taken place without some external intervention. And once external intervention has been accepted, acceptance of God necessarily follows.
Và bầu trời do TA tạo dựng nó, TA trang hoàng nó được chỉnh chu bằng sức mạnh và TA kéo dãn nó ra rộng bao la.
And the sky I made and perfected its making with strength, and I am expanding its edges and expanding for My servants by increasing provision.
Creé el cielo y lo perfeccioné con mi fuerza, y expandí sus extremos, lo expandí para Mis siervos aumentando sus provisiones.
Nous avons bâti le Ciel avec application et puissance et Nous en étendons les bords.
Proofs of Allah's Oneness abound in the Creation of the Heavens and Earth
The preceding verses mentioned the reality of the Hereafter and the Judgment Day, and the punishment of those who denied the reality. The present set of verses reaffirm the perfect power of Allah, reminding us about the reality of the Day of Resurrection and allaying the doubt and suspicion of those who deny the reality. It proves the oneness of Allah and reiterates emphatically to believe in the Messenger ﷺ .
بَنَيْنَاهَا بِأَيْدٍ وَإِنَّا لَمُوسِعُونَ (And the sky was built by Us with might, and indeed, We are the One who expands.... 51:47). The word aidin, according to Sayyidna Ibn ` Abbas ؓ ، means strength or power in this context.
"Dan langit itu Kami bangun dengan tangan-tangan (Kami) dan sesungguhnya Kami benar-benar meluaskannya. Dan bumi itu Kami hamparkan; maka sebaik-baik yang menghamparkan (adalah Kami). Dan segala sesuatu Kami ciptakan berpasang-pasangan supaya kamu mengingat akan kebesaran Allah. Maka segeralah kembali kepada (menaati) Allah. Sesungguhnya aku seorang pem-beri peringatan yang nyata dari Allah untukmu. Dan janganlah kamu mengadakan sesembahan yang lain di samping Allah. Se-sungguhnya aku seorang pemberi peringatan yang nyata dari Allah untukmu." (Adz-Dzariyat: 47-51).
(47) Allah سبحانه وتعالى berfirman menjelaskan KuasaNya yang agung, ﴾ وَٱلسَّمَآءَ بَنَيۡنَٰهَا ﴿ "Dan langit itu Kami bangun," artinya, Kami ciptakan, Kami sempurnakan dan Kami jadikan atap untuk bumi dan apa pun yang berada di atas bumi, ﴾ بِأَيۡيْدٖ ﴿ "dengan tangan-tangan (Kami)," yakni, dengan kekuatan dan Kuasa yang besar, ﴾ وَإِنَّا لَمُوسِعُونَ ﴿ "dan sesungguhnya Kami benar-benar meluaskannya," sisi-sisi dan arah-arahnya, dan sesungguhnya Kami juga meluaskan untuk hamba-hamba Kami dengan rizki yang mana Allah tidak meninggalkan satu binatang pun di dalam sarangnya, binatang yang berada di gelombang samudera dan yang berada di seluruh kawasan bumi, baik di dataran tinggi maupun rendah, melainkan rizki yang men-cukupinya pasti sampai padanya, kebaikan Allah سبحانه وتعالى yang mencu-kupinya sampai padanya. Mahasuci Dzat yang kemuliaanNya mencakup seluruh makhluk, Mahasuci Dzat yang rahmatNya me-liputi seluruh manusia.
(48) ﴾ وَٱلۡأَرۡضَ فَرَشۡنَٰهَا ﴿ "Dan bumi itu Kami hamparkan," artinya, Kami menjadikan bumi sebagai hamparan bagi makhluk yang memungkinkan bagi mereka hidup di bumi dengan berbagai hal yang berkaitan dengan kepentingan mereka seperti tempat tinggal, tanaman, buah-buahan, tempat duduk, serta berbagai cara yang menghantarkan mereka pada maksud dan tujuan mereka. Karena hamparan itu bisa dimanfaatkan dari berbagai segi, bisa juga di-manfaatkan untuk satu sisi saja. Allah سبحانه وتعالى memberitahukan bahwa Dia menghamparkan bumi dengan sebaik-baiknya dan secara sempurna, Dia juga memuji diriNya sendiri karena hal itu seraya berkata, ﴾ فَنِعۡمَ ٱلۡمَٰهِدُونَ ﴿ "Maka sebaik-baik yang menghamparkan," yang menghamparkan untuk para hambaNya sesuai keputusan hikmah dan rahmatNya.
(49) ﴾ وَمِن كُلِّ شَيۡءٍ خَلَقۡنَا زَوۡجَيۡنِ ﴿ "Dan segala sesuatu Kami ciptakan berpasang-pasangan," dua jenis, lelaki dan perempuan pada semua jenis hewan ﴾ لَعَلَّكُمۡ تَذَكَّرُونَ ﴿ "supaya kamu mengingat," nikmat-nikmat Allah سبحانه وتعالى yang dikaruniakan kepada kalian berdasarkan takdir dan hikmahNya yang menjadikannya sebagai penyebab bertahannya berbagai jenis hewan agar kalian para manusia bisa mengembang-kan dan merawatnya sehingga akan didapatkan berbagai macam manfaat.
(50) Tatkala Allah سبحانه وتعالى menyeru para hamba untuk melihat tanda-tanda kekuasaanNya yang mengharuskan mereka takut dan kembali padaNya, selanjutnya Allah memerintahkan sesuatu yang menjadi tujuan dari seruan itu, yaitu lari (mendekat) kepada-Nya, maksudnya lari dan menjauh dari semua yang dibenci Allah سبحانه وتعالى secara lahir dan batin menuju yang dicintai Allah سبحانه وتعالى secara lahir dan batin, lari dari kebodohan menuju ilmu, lari dari kekufuran menuju keimanan, lari dari kemaksiatan menuju ketaatan, lari dari kelalaian menuju kewaspadaan. Siapa pun yang memenuhi semua hal tersebut, maka dia telah menyempurnakan agama secara kese-luruhan, semua yang ditakuti akan lenyap darinya dan akan mem-peroleh tujuan yang diinginkan.
Allah سبحانه وتعالى menyebut kembali kepadaNya sebagai lari, sebab kembali pada selain Allah سبحانه وتعالى terdapat berbagai hal yang ditakuti dan tidak diinginkan sedangkan kembali kepada Allah سبحانه وتعالى terdapat berbagai hal yang disenangi, keamanan, kesenangan, kebahagiaan dan keberuntungan. Manusia lari dari Qadha` dan Qadar menuju Qadha` dan Qadar. Semua orang yang engkau takuti hendaklah engkau jauhi kecuali Allah سبحانه وتعالى, karena hanya sekedar takut saja, maka itu berarti engkau telah berlari menuju kepadaNya. ﴾ إِنِّي لَكُم مِّنۡهُ نَذِيرٞ مُّبِينٞ ﴿ "Sesungguhnya aku seorang pemberi peringatan yang nyata dari Allah untukmu," yakni pemberi peringatan untuk kalian akan azab Allah سبحانه وتعالى serta agar kalian takut dengan peringatan yang jelas.
(51) ﴾ وَلَا تَجۡعَلُواْ مَعَ ٱللَّهِ إِلَٰهًا ءَاخَرَۖ ﴿ "Dan janganlah kamu mengadakan sesembahan yang lain di samping Allah سبحانه وتعالى." Ini adalah termasuk salah satu bentuk berlari menuju Allah سبحانه وتعالى bahkan inilah asal mula mak-sud berlari menuju Allah سبحانه وتعالى, lari dari menjadikan sesembahan selain Allah سبحانه وتعالى berupa patung, sekutu, kubur dan lainnya yang disembah selain Allah سبحانه وتعالى untuk kemudian mengikhlaskan ibadah, takut, peng-harapan, doa, dan kembali hanya kepada Allah.
Gökyüzünü biz bina ettik, kuvvetimizle onu kusursuz inşa ettik. Onun etrafını da genişletmekteyiz.
Mi smo našom snagom i moći nebo sazadali i usavršili ga i mi proširujemo njegove krajeve.
E costruimmo il Cielo e perfezionammo la sua edificazione con forza, ed estendemmo i suoi bordi.
Ang langit ay ipinatayo Namin ito at hinusayan Namin ang pagpapatayo nito sa pamamagitan ng lakas, at tunay na Kami ay talagang tagapagpalawak ng mga gilid nito.
47- Biz göğü büyük bir kudretle bina ettik ve şüphesiz biz genişlik vereniz.
48- Yeryüzünü de yayıp döşedik ki hem de ne güzel döşedik!
49- Her şeyden de çift çift yarattık. Belki düşünüp öğüt alırsınız.
50- “O halde Allah’a kaçın. Şüphesiz ben size O’nun tarafından gönderilmiş apaçık bir uyarıcıyım.”
51- “Allah ile birlikte başka bir ilâh edinmeyin. Şüphesiz ben size O’nun tarafından gönderilmiş apaçık bir uyarıcıyım.”
47. Yüce Allah, pek büyük kudretini beyan etmek üzere şöyle buyurmaktadır:“Biz göğü” pek büyük bir “kudretle bina ettik.”Onu yarattık ve sapasağlam kıldık. Onu yeryüzüne ve üzerindekilere bir tavan yaptık.“Ve şüphesiz Biz” onun ucuna bucağına, etrafına “genişlik vereniz.” Aynı şekilde bizler rızık ile de kullarımıza genişlik verenleriz. Öyle ki Allah, ıpıssız ve kurak çöllerde, denizin dalgaları içinde, ulvi ve süfli âlemin bucaklarında, kendisine yeterli rızık ulaşmadık ve ihtiyacına yetecek kadar ihsanları ulaştırmadık hiçbir canlı bırakmamıştır. Cömertlik ve ihsanı bütün mahlukatı kuşatan Allah’ın şanı ne yücedir! Rahmeti bütün yaratıkları kapsayan Allah’ın şanı ne mübarektir!
48. “Yeryüzünü de yayıp döşedik.” Yani Biz orayı insanlara bir döşek kıldık. Böylece onlar orada meskenler yapmak, ağaç dikmek, ekin ekmek, oturmak, ekip-biçmek, istedikleri yerlere ulaştıran yolları izlemek gibi maslahatlarına olan her bir hususu gerçekleştirmek imkânına sahip oldular. Döşek, bazen her bakımdan kendisinden yararlanılmaya elverişli olabildiği gibi, bazen de bazı yönleri ile elverişli, bazı yönleri ile elverişsiz olabilir. Bundan ötürü Yüce Allah, yeryüzünü en mükemmel ve en güzel şekilde döşemiş olduğunu haber vermekte ve bundan dolayı kendi zatını överek:“hem de ne güzel döşedik!” buyurmaktadır ki O, hikmet ve rahmetinin gerektirdiği şekilde yeryüzünü kullarının menfaatine olmak üzere döşemiştir.
49. “Her şeyden de çift çift yarattık.” Bütün canlı türlerinden erkek ve dişi olmak üzere iki sınıf yarattık. “Belki düşünüp öğüt alırsınız.” Allah’ın size ihsan etmiş olduğu nimetlerini takdir eder ve bunlardaki hikmet üzerinde iyice düşünürsünüz. Çünkü O, bütün canlı türlerinin varlıklarını devam ettirebilmesi için gerekli sebepleri yaratmıştır. Bu varlıkları geliştirmek, onları hizmetlerinizde kullanmak için ve onları besleyesiniz diye böyle yapmıştır. Bunun neticesinde de sizler, pek çok menfaatler elde edersiniz.
50. Yüce Allah, kullarını kendisinden korkmayı, kendisine yönelmeyi gerektiren ibret ve delilleri üzerinde dikkatle düşünmeye davet ettikten sonra bundan kastedilen hususu emretmektedir ki o da Yüce Allah’a ibadettir. Yani gizli olsun, açık olsun Allah’ın sevmediği ve hoşlanmadığı şeylerden, gizli olsun, açık olsun O’nun sevdiği şeylere kaçın. Cehaletten ilme, küfürden imana, isyandan itaate, gafletten zikre (O’nu anıp hatırlamaya) kaçın. Bunları eksiksiz olarak yerine getiren bir kimse, dini tamamen yerine getirmiş, korktuğu şeylerden uzak kalmış, bütün istek ve maksatlarını elde etmiş olur.
Yüce Allah’ın kendisine yönelişi “kaçış” diye adlandırması, O’ndan başkasına yönelişte her türlü tehlikenin, korkulacak ve hoşlanılmayacak şeylerin olması dolayısıyladır. Allah’a yönelişte ise her çeşit sevinç, güvenlik, neşe, mutluluk ve kurtuluş vardır. O nedenle kul, Allah’ın kaza ve kaderinden yine Allah’ın kaza ve kaderine kaçar. Korkulan her şeyden kaçılır, ancak Yüce Allah hariç. Çünkü O’ndan ne kadar korkulursa o kadar O’na kaçılır.
“Şüphesiz ben size O’nun tarafından gönderilmiş apaçık bir uyarıcıyım.” Allah’ın azabı ile sizi korkutup uyarıyorum ve benim korkutup uyarmam gâyet açıktır.
51. “Allah ile birlikte başka bir ilâh edinmeyin.” İşte bu da Allah’a kaçışa dahildir. Hatta Allah’a kaçışın temelidir. Kul, Allah’tan başka birtakım putları, kabirleri, türbeleri veya bunlara benzer Allah’tan başka kendisine ibadet edilen her türlü varlığı ilâh edinmekten kaçar ve ibadetini yalnız Rabbi olan Allah’a yapar; yalnız O’ndan korkar, O’ndan ümid eder, O’na dua eder ve O’na yönelir.
Yeryüzünü, üzerinde yaşayanlar için yatak gibi döşedik. Biz ne güzel düzenleyiciyiz. Öyle ki yeryüzünü onlar için döşedik.
Và mặt đất được TA trải bằng phẳng cho cư dân trú ngụ tựa như chiếc thảm, thật hồng phúc thay cho việc trải rộng đó.
Ed estendemmo la terra per i suoi abitanti, come un letto. Lode a Colui che l'ha estesa: Noi l'abbiamo estesa per loro!
Zemlju smo prostrli da bude kao prostirka onima koji na njoj stanuju i borave, pa divno li smo je prostrli kada smo to uradili.
Cuando creé la Tierra, la preparé y la extendí para aquellos que viven en ella. Cuánta excelencia hay en Mi creación.
Bumi juga Kami jadikan terhampar untuk orang-orang yang tinggal di atasnya seperti kasur bagi mereka. Sungguh, sebaik-baik yang menghamparkan adalah Kami saat kami menghamparkannya untuk mereka.
And the earth I made prepared for those who live on it, like a spread for them. How excellent a preparer I am when I prepared it for them.
Ang lupa ay ginawa Namin ito na nakahimlay para sa mga nakatira sa ibabaw nito gaya ng banig para sa kanila, saka kay inam na tagapaghimlay Kami yayamang naghimlay Kami nito para sa kanila.
Nous avons nivelé la Terre d’une manière à ce qu’elle soit semblable à une literie pour ses habitants, et de quelle excellente façon Nous l’avons nivelée !
The system of our world is a highly meaningful one. This proves that the creation of the present world has been brought about with some high purpose. But we see that man has wrecked disorder on the earth. In the meaningful universe, this meaningless development is incongrous and calls for a world which is free of all evils to come into existence. In the present world provision has already been made for this, i.e. all things in this world come in pairs—in matter, positive and negative particles, in plants male and female and among human beings, men and women. This is the quintessence of the universe: the prevalence of the law of compensating for the shortcomings of any given thing through its pair or complement. This duality is an indication of the possibility of the Hereafter. In other words, the world of Hereafter is the other part which makes up a pair with the present world and this combination makes our world complete.
E di ogni cosa creammo due generi: maschio e femmina, cielo e terra, terra e mare, affinché rammentiate l'Unicità di Allāh, Colui che ha creato due generi di ogni cosa, e affinché rammentiate la Sua Potenza.
De todo lo que existe, he creado dos géneros, tanto el masculino como el femenino, cielo y Tierra, y tierra y mar, para que reflexionen sobre la unidad de Al-lah quien creó dos clases de todo lo que hay, y también recuerden Su poder.
Lalu segala sesuatu Kami ciptakan berpasang-pasangan seperti lelaki dan perempuan, langit dan bumi, serta daratan dan lautan, agar kalian mengingat keesaan Allah yang menciptakan segala sesuatu berpasang-pasangan dan mengingat kekuasaan-Nya.
Và tất cả mọi thứ TA đều tạo ra theo từng cặp như: bầu trời và trái đất, đại dương và đất liền mong rằng các ngươi biết tin tưởng vào Allah duy nhất, Đấng đã tạo ra mọi thứ đều có cặp đôi cũng như mong rằng các ngươi biết ghi nhớ quyền năng của Ngài.
U svakoj vrsti stvorili smo par, kao npr. muško i žensko, nebo i Zemlju, kopno i more, a to smo učinili s ciljem da vas podsjeti na jednoću Allaha koji je u svemu dao par i da se prisjetit3 Njegove snage i moći.
Mula sa bawat bagay ay lumikha kami ng magkapareha gaya ng lalaki at babae, ng langit at lupa, at ng katihan at karagatan nang sa gayon kayo ay magsasaalaala sa kaisahan ni Allāh na lumikha mula sa bawat bagay ng magkapareha at magsasaalaala kayo sa kakayahan Niya.
And of everything I have created two types, like the male and female, sky and earth, and the land and sea, so that you remember the oneness of Allah who created two types of everything and you remember His power.
De toute chose, Nous avons créé une paire, comme le mâle et la femelle, le Ciel et la Terre, la terre ferme et la mer, afin que que vous vous rappeliez l’Unicité d’Allah qui créa toute chose par paire et que vous vous rappeliez Son pouvoir.
Biz yeryüzü, gökyüzü, kara ve denizi ve her şeyi çift çift, erkek ve dişi olarak yarattık. Böylece her şeyi çifter çifter yaratan Allah'ın birliğini ve kudretini düşünüp öğüt alasınız.
Fuggite dalla punizione di Allāh verso la Sua grazia obbedendoGli e non commettendo atti di disobbedienza; in verità, io sono per voi, o gente, un chiaro ammonitore della Sua punizione.
Fuyez donc le châtiment d’Allah vers Sa rétribution, en Lui obéissant et en ne Lui désobéissant pas. Ô gens, je vous avertis explicitement contre Son châtiment.
Oleh karena itu, larilah kalian dari siksa Allah menuju pahala-Nya dengan cara menaati-Nya dan tidak melakukan kemaksiatan terhadap-Nya. Sesungguhnya aku -wahai manusia- seorang pemberi peringatan kepada kalian dari siksa Allah dengan peringatan yang jelas.
Entonces, huyan del castigo de Al-lah y corran hacia Su recompensa, al obedecer todo lo que Él manda sin desobedecer en nada. Soy un amonestador que les habla con claridad respecto de su castigo.
So flee from Allah’s punishment towards His reward, by obeying Him and not disobeying Him. I am a clear warner to you, O people, of His punishment.
فَفِرُّوا إِلَى اللَّـهِ (So flee to Allah....51:50). Sayyidna Ibn ` Abbas ؓ said: "It means: Flee from your sins and take shelter in Allah for repentance." Abu Bakr Warraq and Junaid Baghdadi رحمۃ اللہ علیہما said that the base self of man and the devil invite him to commit sins, and they deceive him. He needs to take refuge in Allah who will protect him against their evil. (Qurtubi)
Bježite od Allahove kazne ka Njegovoj nagradi na način da Mu budete pokorni i da ne griješite. O ljudi, ja vas opominjem na tu Njegovu kaznu.
Allah'a itaat ederek ve O'na karşı gelmekten sakınarak azabından mükâfatına kaçın. -Ey insanlar!- O'nun cezalandırmasından sizi sakındıran apaçık bir uyarıcıyım.
Vì vậy các ngươi hãy chạy khỏi hình phạt của Allah để đến với phần thưởng của Ngài, các ngươi hãy phục tùng Ngài, các ngươi chớ đừng bất tuân Ngài, quả thật, Ta đối với các ngươi - hỡi nhân loại - chỉ là người cảnh báo về hình phạt của Ngài mà thôi.
Kaya tumakas kayo mula sa parusa ni Allāh patungo sa gantimpala Niya sa pamamagitan ng pagtalima sa Kanya at kawalan ng pagsuway sa Kanya; tunay na ako para sa inyo, O mga tao, ay isang mapagbabala laban sa parusa Niya, na malinaw ang pagbabala.
Janganlah membuat sesembahan lain bersama Allah yang kalian sembah di samping menyembah Allah. Sesungguhnya aku adalah seorang pemberi peringatan kepada kalian dari siksa Allah dengan peringatan yang jelas.
And do not make alongside Allah another deity to worship besides Him. I am a clear warner to you.
No adoren a otros junto con Al-lah. Soy un amonestador que les habla con claridad.
Ne prenez pas avec Allah une divinité que vous adorez en dehors de Lui, je vous en avertis de manière explicite.
Yüce Allah ile beraber kendisine ibadet ettiğiniz başka ilahlar edinmeyin. Şüphesiz ben, size O'nun tarafından (gönderilmiş) açık bir uyarıcıyım.
Pored Allaha nemojte nikoga obožavati, ja vas opominjem i upozoravam.
Non prendete un'altra divinità assieme ad Allāh, adorandola all'infuori di Lui, in verità io sono un chiaro ammonitore per Suo conto.
Huwag kayong gumawa kasama kay Allāh ng isang iba pang sinasamba na sinasamba ninyo bukod pa sa Kanya; tunay na ako para sa inyo ay isang mapagbabalang laban dito, na malinaw ang pagbabala.
Và các ngươi đừng có tạo dựng cùng với Allah một thần linh để thờ phượng thay vì thờ Ngài duy nhất, quả thật, Ta đối với các ngươi chỉ là người công khai cảnh báo các ngươi về hình phạt của Ngài mà thôi.
Các thế hệ trước đây cũng phủ nhận sứ mạng của Thiên Sứ giống như thị dân Makkah vậy, bất cứ Thiên Sứ nào được Allah phái đến gặp họ đều bị họ bảo là tên phù thủy hoặc là thằng điên.
Like the denial of the people of Makkah, the previous nations denied. No Messenger came to them from Allah except that they said regarding him: “He is a magician or a madman”.
Isto kao što su mekkelije poricale istinu, i prijašnji narodi su to činili. Njima nije došao nijedan poslanik od Allaha, a da nisu kazali da je vračar ili luđak.
Les habtitans de la Mecque étaient aussi dénégateurs que leurs prédécesseurs. Aucun messager ne venait en effet à ces derniers de la part d’Allah sans qu’ils ne le traitent de magicien ou d’aliéné.
All Messengers met the Same Type of Denial from Their Nations
Allah comforts His Prophet by saying to Him, `just as these idolators denied you, the disbelievers of old used the same words with their Messengers,'
كَذَلِكَ مَآ أَتَى الَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ مِّن رَّسُولٍ إِلاَّ قَالُواْ سَـحِرٌ أَوْ مَجْنُونٌ
(Likewise, no Messenger came to those before them but they said: "A sorcerer or a madman!") Allah the Exalted and Most Honored said,
أَتَوَاصَوْاْ بِهِ
(Have they transmitted this saying to these), meaning, have those of the past taught these words to the people of the present
بَلْ هُمْ قَوْمٌ طَـغُونَ
(Nay, they are themselves a people transgressing beyond bounds!) They are tyrannical people whose hearts are the same. Therefore, the latter said the same as those before them have said. Allah the Exalted said,
فَتَوَلَّ عَنْهُمْ
(So turn away from them,) meaning, `O Muhammad, turn away from the Quraysh idolators,'
فَمَآ أَنتَ بِمَلُومٍ
(you are not blameworthy.) meaning, `We blame you not if you turn away from them,'
وَذَكِّرْ فَإِنَّ الذِّكْرَى تَنفَعُ الْمُؤْمِنِينَ
(And remind, for verily, the reminding profits the believers.) meaning, for only the believing hearts benefit from being reminded.
Allah Only created Mankind and Jinns to worship Him Alone
Allah the Exalted and Most Honored said,
وَمَا خَلَقْتُ الْجِنَّ وَالإِنسَ إِلاَّ لِيَعْبُدُونِ
(And I created not the Jinn and mankind except that they should worship Me.) meaning, `I, Allah, only created them so that I order them to worship Me, not that I need them.' `Ali bin Abi Talhah reported that Ibn `Abbas commented on the Ayah,
إِلاَّ لِيَعْبُدُونِ
(...except that they should worship Me.) meaning, "So that they worship Me, willingly or unwillingly." Allah the Exalted said,
مَآ أُرِيدُ مِنْهُم مِّن رِّزْقٍ وَمَآ أُرِيدُ أَن يُطْعِمُونِ - إِنَّ اللَّهَ هُوَ الرَّزَّاقُ ذُو الْقُوَّةِ الْمَتِينُ
(I seek not any provision from them nor do I ask that they should feed Me. Verily, Allah is the All-Provider, Owner of power, the Most Strong.) Imam Ahmad recorded that `Abdullah bin Mas`ud said, "The Messenger of Allah ﷺ taught the following: (إنِّي أَنَا الرَّزَّاقُ ذُو الْقُوَّةِ الْمَتِين) `Verily, I am the Provider, Owner of power, the Most Strong.' Abu Dawud, At-Tirmidhi and An-Nasa'i also collected this Hadith. At-Tirmidhi said, "Hasan Sahih. " The meaning of this Ayah (51:56) is that, Allah the Exalted, the Blessed created the creatures so that they worship Him Alone without partners. Those who obey Him will be rewarded with the best rewards, while those who disobey Him will receive the worst punishment from Him. Allah stated that He does not need creatures, but rather, they are in need of Him in all conditions. He is alone their Creator and Provider. Imam Ahmad recorded that Abu Hurayrah said that the Messenger of Allah ﷺ said,
«قَالَ اللهُ تَعَالَى: يَاابْنَ آدَمَ تَفَرَّغْ لِعِبَادَتِي أَمْلَأْ صَدْرَكَ غِنًى وَأَسُدَّ فَقْرَكَ، وَإِلَّا تَفْعَلْ، مَلَأْتُ صَدْرَكَ شُغْلًا وَلَمْ أَسُدَّ فَقْرَك»
(Allah the Exalted said, "O Son of Adam! Busy yourself in worshipping Me, and I will fill your chest with riches and dissipate your meekness. Otherwise, I will fill your chest with distracting affairs and will not do away with your meekness.") At-Tirmidhi and Ibn Majah collected this Hadith and At-Tirmidhi said, "Hasan Gharib." The statement of Allah the Exalted,
فَإِنَّ لِلَّذِينَ ظَلَمُواْ ذَنُوباً
(And verily, for those who do wrong, there is a portion), indicates that they will receive their due share of the torment,
مِّثْلَ ذَنُوبِ أَصْحَـبِهِمْ فَلاَ يَسْتَعْجِلُونِ
(like the evil portion (which came for) their likes (of old); so let them not ask Me to hasten on!) let them not ask that the punishment is rushed to them, for it will surely come,
فَوَيْلٌ لِّلَّذِينَ كَفَرُواْ مِن يَوْمِهِمُ الَّذِى يُوعَدُونَ
(Then woe to those who disbelieve from their Day which they have been promised.) meaning, the Day of Resurrection. This is the end of the Tafsir of Surat Adh-Dhariyat; all praise is due to Allah and all the favors come from Him Alone.
52- Aynı bu şekilde onlardan öncekiler de kendilerine gelen her bir peygambere mutlaka sihirbaz yahut deli demişlerdir.
53- Acaba bunu birbirlerine tavsiye mi ettiler? Hayır; bilakis onlar, azmış birer kavim idiler.
52. Yüce Allah, Rasûlü Muhammed sallallahu aleyhi ve sellem’i; Allah’a ortak koşup da kendisini yalanlayan, onun hakkında oldukça çirkin sözler söyleyen -ki o, bunlardan münezzehtir- müşriklerin yalanlamalarına karşı teselli etmektedir. Onların söylediği bu sözler, peygamberleri yalanlayan günahkârların öteden beri sürdüregeldikleri bir âdettir. Allah ne kadar peygamber gönderdi ise mutlaka kavimleri, onları sihirbazlık veya delilik ile itham etmiştir. İşte Yüce Allah, öncekiler ve sonrakiler tarafından söylenen bu sözlerle ilgili olarak şöyle buyurmaktadır:
53. “Acaba bunu birbirlerine tavsiye mi ettiler?” Acaba bunlar, birinin diğerine tavsiye ettiği, birinin diğerine telkin ettiği sözler midir? Öyleyse bunların bu sözleri ittifakla söylemeleri garip karşılanmamalıdır. Yoksa “onlar azmış birer kavim idiler.” de ondan mı? Küfür ve azgınlık bakımından kalpleri ve davranışları benzerlik gösterdiğinden ötürü, azgınlıklarından kaynaklanan sözleri de birbirine benzemektedir. İşte vakıada olan da budur. Nitekim Yüce Allah şöyle buyurmaktadır:“Bilmeyenler: Allah bizimle konuşmalı yahut bize bir mucize gelmeli değil miydi? dediler. Onlardan öncekiler de tıpkı böyle söylemişlerdi. Kalpleri birbirine benzemiş!”(el-Bakara, 2/118)
Mü’minler de böyledir. Onların kalpleri de hakka itaat etmek, O’nu istemek, hak uğrunda çalışıp didinmek bakımından birbirine benzediğinden dolayı peygamberlere iman etmek, onları tazim etmek, onlara gereken saygıyı göstermek, onlara yakışan şekilde hitap etmekte ellerini çabuk tutmak konularında da birbirlerine benzemişlerdir.
Come quei rinnegatori della gente della Mekkah che smentirono, così i popoli del passato smentirono. Non giunse loro messaggero di Allāh che non accusarono di essere un mago o un posseduto.
Mekke ehlinin yalanladığı gibi geçmiş ümmetler de yalanlamıştı. Kendilerine bir peygamber geldiğinde: "O, büyücüdür ya da mecnundur." dediler.
"Demikianlah, tidak seorang rasul pun yang datang kepada orang-orang yang sebelum mereka, melainkan mereka mengatakan, 'Ia adalah seorang tukang sihir atau orang gila.' Apakah mereka saling berpesan tentang apa yang dikatakan itu? Sebenarnya me-reka adalah kaum yang melampaui batas." (Adz-Dzariyat: 52-53).
(52) Allah سبحانه وتعالى berfirman menghibur RasulNya a dari pen-dustaan kaum musyrikin terhadap Allah سبحانه وتعالى dan mendustakan beliau, mereka mengatakan dengan berbagai kata-kata keji yang Mahasuci Allah dari kata-kata itu. Kata-kata itu senantiasa menjadi kebiasaan dan adat para pendosa yang mendustakan para rasul. Tidaklah Allah سبحانه وتعالى mengutus seorang utusan melainkan dituduh oleh kaumnya sebagai penyihir maupun orang gila.
(53) Allah سبحانه وتعالى berfirman bahwa perkataan-perkataan yang mereka ungkapkan, baik orang-orang yang terdahulu maupun yang datang kemudian, tidak lain merupakan perkataan yang sa-ling mereka wasiatkan, mereka mentransformasikannya satu sama lain, maka tidak perlu heran kalau perkataan mereka itu sama, atau bahkan ﴾ بَلۡ هُمۡ قَوۡمٞ طَاغُونَ ﴿ "sebenarnya mereka adalah kaum yang melam-paui batas," hati dan perbuatan mereka serupa dengan kekufuran dan melampaui batas sehingga perkataan mereka yang sama itu muncul dari perbuatan mereka yang melampaui batas. Dan inilah nyatanya sebagaimana yang disebutkan dalam Firman Allah سبحانه وتعالى,
﴾ وَقَالَ ٱلَّذِينَ لَا يَعۡلَمُونَ لَوۡلَا يُكَلِّمُنَا ٱللَّهُ أَوۡ تَأۡتِينَآ ءَايَةٞۗ كَذَٰلِكَ قَالَ ٱلَّذِينَ مِن قَبۡلِهِم مِّثۡلَ قَوۡلِهِمۡۘ تَشَٰبَهَتۡ قُلُوبُهُمۡۗ قَدۡ بَيَّنَّا ٱلۡأٓيَٰتِ لِقَوۡمٖ يُوقِنُونَ 118 ﴿
"Dan orang-orang yang tidak mengetahui berkata, 'Mengapa Allah tidak (langsung) berbicara dengan kami atau datang tanda-tanda kekua-saanNya kepada kami?' Demikian pula orang-orang yang sebelum mereka telah mengatakan seperti ucapan itu; hati mereka serupa. Sesungguhnya Kami telah menjelaskan tanda-tanda kekuasaan Kami kepada kaum yang yakin." (Al-Baqarah: 118).
Begitu juga halnya dengan orang-orang yang beriman tatkala hati mereka serupa dalam ketundukan terhadap kebenaran serta mencari dan mengusahakannya, mereka pun bergegas menuju ke-imanan bersama dengan para rasul mereka, mereka mengagungkan dan menghormati rasul mereka dan berbicara dengan tutur kata yang layak.
Al igual que los habitantes de La Meca negaron a los Mensajeros, las naciones anteriores también lo hicieron. Ningún Mensajero vino a ellos de parte de Al-lah sin que algunos le dijeran: “Es un hechicero o un loco”.
Sebagaimana pendustaan yang dilakukan oleh penduduk Makkah, demikian pula umat-umat terdahulu juga mendustakan, yaitu tidaklah mereka didatangi oleh utusan dari sisi Allah melainkan mereka berkata tentangnya bahwa dia penyihir atau orang gila.
Tulad ng pagpapasinungaling na iyon na nagpasinungaling ang mga mamamayan ng Makkah, nagpasinungaling ang mga kalipunang nauna sapagkat walang dumating sa kanila na isang sugo mula sa ganang kay Allāh malibang nagsabi sila tungkol sa kanya: "Siya ay isang manggagaway o isang baliw."
Did the predecessors amongst the disbelievers and the latter amongst them bequest one another to deny the messengers? No, but rather their transgression has united them on this.
Hay là các thế hệ trước truyền di chúc lại cho thế hệ sau là phải phủ nhận Thiên Sứ thì phải? Không, đúng hơn tất cả bọn chúng là đám người ngông cuồng quá mức.
¿Acaso los primeros aconsejaron a los últimos a negar a los Mensajeros? No, sino que su transgresión los ha unido.
Nagtagubilinan ba ang mga tagapanguna kabilang sa mga tagatangging sumampalataya at ang mga tagapagpahuli kabilang sa kanila sa pagpapasinungaling sa mga sugo? Hindi; bagkus nagbuklod sa kanila rito ang pagmamalabis nila.
Da li su prijašnji nevjernici oporukom ostavili da oni poslije njih poriču poslanike? Nisu, nego im je zajednička karakteristika da granice prelaze.
Apakah orang-orang kafir terdahulu dan orang-orang kafir yang terakhir saling berwasiat untuk mendustakan para rasul? Sama sekali tidak, akan tetapi sikap melampaui batas mereka itu yang menjadikan mereka sama.
Les anciens mécréants ont-ils transmis aux contemporains l’injonction de traiter les messagers de menteurs? Non, c’est plutôt leur tyrannie qui les a menés à cela.
Resulleri yalanlama hususunda geçmiş dönemde yaşayan kâfirler ve sonradan gelenler bunları birbirine vasiyet mi ettiler? Doğrusu! Onlar bu azgınlıkları üzere idiler.
I miscredenti del passato hanno forse tramandato ai loro discendenti di rinnegare i loro messaggeri? No, piuttosto tutti loro sono uniti dalla tirannia.
Okreni se o Poslaniče, od ovih koji istinu poriču i ti nisi ukoren i nećeš biti, jer si im istinu dostavio.
-Ey Resul!- Bu yalanlayanlardan yüz çevir. Sen bundan dolayı kınanacak değilsin. Onlara gönderildiğin şeyi hakkıyla ulaştırdın.
Dunque, o Messaggero, ignora questi rinnegatori, non sarai rimproverato: hai comunicato ciò che ti è stato affidato.
"Maka berpalinglah kamu dari mereka, dan kamu sekali-kali tidak tercela. Dan tetaplah memberi peringatan, karena sesung-guhnya peringatan itu bermanfaat bagi orang-orang yang beriman." (Adz-Dzariyat: 54-55).
(54) Allah سبحانه وتعالى berfirman seraya memerintahkan RasulNya agar menjauh dari orang-orang yang berpaling serta mendustakan, ﴾ فَتَوَلَّ عَنۡهُمۡ ﴿ "Maka berpalinglah kamu dari mereka." Artinya, jangan pe-dulikan mereka dan fokuslah, perhatikan urusanmu karena engkau tidak akan dicela karena dosa mereka, karena tugasmu hanyalah sebagai penyampai, engkau telah menunaikan kewajibanmu dan telah menyampaikan apa yang diutuskan padamu.
(55) ﴾ وَذَكِّرۡ فَإِنَّ ٱلذِّكۡرَىٰ تَنفَعُ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ ﴿ "Dan tetaplah memberi peringat-an, karena sesungguhnya peringatan itu bermanfaat bagi orang-orang yang beriman." Memberi peringatan terbagi menjadi dua macam; peringatan yang perinciannya tidak diketahui namun secara garis besarnya dapat diketahui oleh fitrah dan akal sehat, karena Allah سبحانه وتعالى telah membentuk akal dengan fitrah yang menyukai kebaikan serta mengedepankan kebaikan dan juga membenci keburukan serta meninggalkannya. Dan syariat Allah سبحانه وتعالى sesuai dengan hal itu. Maka semua perintah dan larangan syariat merupakan peringatan. Peringatan yang sempurna adalah peringatan yang di dalamnya disebutkan kebaikan, keindahan, dan kemaslahatan yang terdapat pada apa yang diperintahkan serta disebutkannya mudarat dari apa yang dilarang disebutkan. Kedua adalah peringatan yang diketahui oleh orang-orang yang beriman, hanya saja dilalaikan sehingga perlu diulang-ulang agar mereka ingat kembali, agar mengakar di dalam otak mereka, dan agar waspada sehingga mereka mengeta-hui peringatan yang disampaikan, menimbulkan semangat dan tekad tinggi yang menyebabkan mereka memanfaatkan peringatan tersebut hingga derajat mereka bisa terangkat. Allah سبحانه وتعالى mengabar-kan bahwa peringatan itu berguna bagi orang-orang yang beriman sebab keimanan yang mereka miliki dan juga rasa takut, kembali kepada Allah سبحانه وتعالى, serta meniti keridhaanNya mengharuskan mereka terpengaruh oleh peringatan dan nasihat pun mengena pada tem-patnya sebagaimana yang disebutkan dalam Firman Allah سبحانه وتعالى,
﴾ فَذَكِّرۡ إِن نَّفَعَتِ ٱلذِّكۡرَىٰ 9 سَيَذَّكَّرُ مَن يَخۡشَىٰ 10 وَيَتَجَنَّبُهَا ٱلۡأَشۡقَى 11 ﴿
"Maka berilah peringatan, karena peringatan itu bermanfaat, akan diingat oleh orang yang takut dan akan dijauhi oleh orang yang celaka." (Al-A'la: 9-11).
Adapun orang yang tidak memiliki keimanan serta tidak memiliki kesiapan untuk menerima peringatan, maka peringatan sama sekali tidak berguna baginya, sama seperti tanah lembab dan asin yang tidak bisa memanfaatkan air hujan sama sekali. Orang-orang seperti ini andai seluruh ayat datang kepada mereka, tentu mereka tidak beriman hingga mereka melihat azab yang pedih.
Así que aléjate de estos negadores, Mensajero, pues no serás reprochado, ya que les has transmitido lo que te enviaron a comunicarles a ellos.
Sebab itu, berpalinglah -wahai Rasul- dari orang-orang yang mendustakan tersebut. Engkau tidak tercela karena engkau telah menyampaikan apa yang engkau diutus untuk menyampaikannya kepada mereka.
Do vậy, Ngươi - hỡi Thiên Sứ - hãy lánh xa những kẻ phủ nhận đó đi. Ngươi không bị khiển trách gì đâu, bởi Ngươi đã truyền đạt hết thông tin mà Ngươi đã nhận.
So turn away from these deniers, O Messenger, for you are not blameworthy, as you have conveyed to them what you were sent with towards them.
Kaya umayaw ka, O Sugo, palayo sa mga tagapagpasinungaling na ito sapagkat ikaw ay hindi masisisi sapagkat dumating na sa kanila ang ipinasugo sa iyo sa kanila.
54- O halde onlara aldırma. Zira sen kınanacak değilsin.
55- Bununla beraber hatırlatıp öğüt ver. Çünkü öğüt, mü’minlere fayda verir.
54. Yüce Allah, Rasûlüne yüz çevirip yalanlayanlardan yüz çevirmesini emrederek şöyle buyurmaktadır:“O halde onlara aldırma.” Onlara aldırma, onları sorgulamaya kalkışma, sen işine bak. “Zira sen” onların günahlarından ötürü “kınanacak değilsin.” Sana düşen tebliğdir, sen sana verilen görevi eksiksiz yerine getirdin ve Allah’ın sana vermiş olduğu risaleti tebliğ ettin.
55. “Bununla beraber hatırlatıp öğüt ver. Çünkü öğüt, mü’minlere fayda verir.” Hatırlatma, iki türlüdür: Bunların biri fıtrat ve akıl ile tafsilatı değil de genel çerçevesi bilinen hususları hatırlatmaktır. Zira Yüce Allah, akıllara fıtrî olarak hayrı sevmeyi, onu tercih etmeyi, kötülükten tiksinip ona rağbet etmemeyi yerleştirmiştir ki şer’î hükümleri de buna uygundur. Buna göre şeriatteki her bir emir ve yasak, bu tür hatırlatma kabilindendir. Hatırlatmanın tamamlanması ise emrolunan bir husustaki hayır, güzellik ve maslahatların zikredilmesi, yasaklanan husustaki zararların da dile getirilmesidir. Hatırlatmanın ikinci türüne gelince bu da mü’minler tarafından bilinen ancak gaflet dolayısı ile unutulan hususları hatırlatmaktır. Bu, hatırlatılır ve tekrar tekrar dile getirilir. Böylelikle bunun kalplerine yerleşmesi, uyanık olmaları ve bu hatırlatılan hususlar gereğince amel etmeleri, onlardan faydalanmaları ve yükselmeleri için gayretli ve şevkli olmaları sağlanır.
Yüce Allah hatırlatmanın mü’minlere faydalı olacağını bildirmektedir. Çünkü onların sahip bulundukları iman, Allah korkusu, Allah’a yöneliş, Allah’ı razı edecek şeylere uyma, bu hatırlatmanın faydalı olmasını ve verilen öğütlerin onları etkilemesini gerektirir. Nitekim Yüce Allah, şöyle buyurmaktadır:“O halde eğer öğüt fayda verirse sen de öğüt ver. Korkan kimse öğüt alacaktır, oldukça bahtsız olan kimse ise ondan kaçacaktır.”(el-A’lâ, 87/9-11) İman sahibi olmayan, yapılan öğütleri kabul istidadını taşımayan kimseye ise hatırlatmanın ve öğüt vermenin bir faydası yoktur. Böyleleri yağan yağmurdan hiçbir fayda sağlamayan kıraç arazi gibidirler. Bu gibi kimseler, her türlü ayet ve mucize kendilerine gelecek olsa dahi can yakıcı azabı görmedikçe iman etmezler.
Ô Messager, détourne-toi de ces dénégateurs. On ne te blâmera pas à leur sujet, car tu leur a transmis ce qu’on t’a envoyé leur transmettre.
Onlardan yüz çevirmen, seni onlara öğüt vermekten ve hatırlatmalarda bulunmaktan alıkoymasın. Onlara öğüt ver ve hatırlat. Çünkü öğüt, Allah'a iman edenlere fayda verir.
Cependant, ne cesse de les exhorter et de leur faire le rappel, car le rappel est bénéfique à ceux qui croient en Allah.
If a serious man demands reasoning in support of any point at issue, he will concede to it if the argument presented is convincing. But those who are arrogant by nature, are never so persuaded. They will find some fresh excuse to reject the argument. Even if some proposition which cannot be countered is put forward, they will ignore it, saying that it is ‘magic’. This is the attitude of those who have reached a high status in their community. Their consciousness of being great becomes an impediment to their acceptance of the Truth as asserted by others. If such people reject the call for Truth, the preacher should not be disheartened. He will find supporters among others who are free of any false sense of prestige.
Il fatto di ignorarli non deve impedirti di predicare, ammonirli ed esortarli a rammentare; in verità, rammentare è utile alla gente che ha fede in Allāh.
Nemoj da te tvoje okretanje od njih spriječi da ih savjetuješ i opominješ. Ti opominji, a pouku će uzeti vjernici u Allaha.
Huwag pumigil sa iyo ang pag-ayaw mo sa kanila sa pangangaral sa kanila at pagpapaalaala sa kanila. Kaya mangaral ka sa kanila at magpaalaala ka sa kanila sapagkat tunay na ang pagpapaalaala ay nagpapakinabang sa mga may pananampalataya kay Allāh.
And do not let their turning away from you stop you from advising them and reminding them, so advise and remind them, as reminding is beneficial for those who bring faith in Allah.
Và không cấm Ngươi nhắc nhở họ, Ngươi hãy khuyên bảo họ bởi quả thật lời nhắc nhở rất hữu dụng đối với tín đồ có đức tin nơi Allah.
No permitas que el alejarte de ellos te impida aconsejarlos y hacerlos recordar, ya que el recuerdo es beneficioso para aquellos que creen en Al-lah.
Janganlah berpalingmu dari mereka menghalangimu untuk menasihati dan memperingatkan mereka. Nasihatilah dan ingatkanlah mereka karena mengingatkan itu akan membawa manfaat bagi orang-orang yang beriman kepada Allah.
No he creado a los yinnes ni a los seres humanos sino para que Me adoren. No los creé para que los atribuyan como socios en Mi adoración.
Hindi Ako lumikha ng jinn at tao kundi para sa pagsamba sa Akin lamang at hindi Ako lumikha sa kanila upang gumawa sila para sa Akin ng katambal.
"Dan Aku tidak menciptakan jin dan manusia melainkan supaya mereka menyembahKu. Aku tidak menghendaki rizki sedi-kitpun dari mereka dan Aku tidak menghendaki supaya mereka memberi Aku makan. Sesungguhnya Allah, Dia-lah Maha Pemberi rizki Yang Mempunyai Kekuatan lagi Sangat Kokoh." (Adz-Dzari-yat: 56-58).
(56) Inilah tujuan Allah سبحانه وتعالى menciptakan jin dan manusia, dan Allah سبحانه وتعالى mengutus semua rasul untuk menyeru kepada tujuan tersebut. Tujuan tersebut adalah menyembah Allah سبحانه وتعالى yang men-cakup berilmu tentang Allah سبحانه وتعالى, mencintaiNya, kembali kepada-Nya, menghadap kepadaNya dan berpaling dari selainNya. Semua tujuan itu tergantung pada ilmu tentang Allah سبحانه وتعالى, sebab kesempur-naan ibadah itu tergantung pada ilmu dan ma'rifatullah. Semakin bertambah pengetahuan seorang hamba terhadap Rabbnya, maka ibadahnya akan semakin sempurna. Dan inilah tujuan Allah سبحانه وتعالى menciptakan jin dan manusia yang diberi beban taklif, dan Allah سبحانه وتعالى menciptakan mereka bukan karena mereka diperlukan oleh Allah سبحانه وتعالى.
(57) Allah سبحانه وتعالى tidak menginginkan ﴾ مِنۡهُم مِّن رِّزۡقٖ وَمَآ ﴿ "rizki sedikit-pun dari mereka," dan tidak pula ﴾ أُرِيدُ أَن يُطۡعِمُونِ ﴿ "supaya memberi Aku makan." Mahatinggi Allah Yang Mahakaya yang tidak memerlukan kepada siapa pun bagaimana pun juga, sebaliknya seluruh makh-luk memerlukanNya dalam berbagai keperluan, kebutuhan pokok, dan lainnya.
(58) Karena itulah Allah سبحانه وتعالى berfirman, ﴾ إِنَّ ٱللَّهَ هُوَ ٱلرَّزَّاقُ ﴿ "Se-sungguhnya Allah, Dia-lah Maha Pemberi rizki," artinya, banyak rizki-Nya yang tidak ada satu pun binatang di muka bumi dan tidak pula yang ada di langit kecuali rizkinya menjadi tanggungan Allah سبحانه وتعالى. Dia-lah yang memberi rizki serta mengetahui tempat diamnya dan tempat penyimpanannya, ﴾ ذُو ٱلۡقُوَّةِ ٱلۡمَتِينُ ﴿ "Yang Mempunyai Ke-kuatan lagi Sangat Kokoh." Artinya, Dia-lah Pemilik kekuatan dan kemampuan secara keseluruhan, yang dengannya Allah سبحانه وتعالى men-ciptakan planet-planet besar, baik yang ada di bawah maupun yang ada di atas. Dengan kekuatan dan kemampuanNya Allah سبحانه وتعالى mengatur semua hal, baik yang lahir maupun yang batin. Kehen-dakNya berlaku pada seluruh manusia. Apa saja yang dikehendaki Allah سبحانه وتعالى, pasti terjadi dan yang tidak dikehendaki, tidak akan ter-jadi. Orang yang lari dariNya tidak akan melemahkanNya. Tidak ada yang bisa keluar dari kekuasaanNya.
Dan di antara kekuatanNya, Allah سبحانه وتعالى menyampaikan rizki kepada seluruh alam, dan di antara KuasaNya, Allah سبحانه وتعالى mampu membangkitkan orang-orang yang sudah mati yang sudah hancur lebur, meski telah dihempaskan oleh angin, ditelan oleh burung-burung dan binatang buas lain, meski telah tercerai berai dan terkoyak-koyak pada kedalaman bumi dan gelombang laut. Tidak seorang pun yang bisa luput dari Allah سبحانه وتعالى, Allah سبحانه وتعالى mengetahui bagian manusia yang ditelan bumi. Mahasuci Allah Yang Mahakuat dan Mahakokoh.
Ben cinleri ve insanları yalnızca bana ibadet etsinler diye yarattım. Bana şirk koşmaları için yaratmadım.
Ja nisam stvorio ni džinne ni ljude, osim da samo Mene obožavaju. Nisam ih stvorio da Mi sudruga pripisuju.
Và TA đã tạo ra loài Jinn và loài người chỉ với mục đích để chúng thờ phượng TA duy nhất, chứ không phải để chúng tổ hợp cùng với TA.
Tidaklah Aku ciptakan jin dan manusia melainkan untuk beribadah kepada-Ku semata, tidaklah Aku menciptakan mereka agar mereka mengadakan sekutu bagi-Ku.
56- Ben cinleri ve insanları başka bir şey için değil sırf bana ibadet/kulluk etsinler diye yarattım.
57- Onlardan rızık da istemiyorum, beni doyurmalarını da istemiyorum.
58- Çünkü rızık veren yalnız Allah’tır. Hem O, pek güçlü ve çetin bir kudret sahibidir.
56. İşte Yüce Allah’ın cinleri ve insanları kendisi için yarattığı ve bütün peygamberleri kendisine davet etmek üzere gönderdiği gaye budur: ibadet/kulluk. İbadetin kapsamına ise O’nu bilip tanımak, O’nu sevmek, O’na yönelmek, O’na doğru gitmek, O’nun dışındaki şeylerden yüz çevirmek girmektedir. Bu da Yüce Allah’ı gereği gibi tanımaya bağlıdır. Çünkü ibadetin tam ve eksiksiz olması, Allah’ı gereği gibi tanımakla mümkündür. Hatta kulun Rabbini tanıması arttıkça ibadeti de kemale erer. İşte Yüce Allah’ın mükellef kullarını yaratmasının maksadı, budur. Onları kendilerine bir ihtiyacı bulunduğundan dolayı yaratmış değildir.
57. Yüce Allah, hiçbir şekilde hiçbir kimseye muhtaç değildir. Aksine bütün yaratıklar O’na muhtaçtırlar. Zorunlu olsun olmasın ihtiyaç duydukları bütün hususlarda O’na muhtaçtırlar. Bundan dolayı Yüce Allah şöyle buyurmaktadır:
58. “Çünkü rızık veren” hem yerde hem gökte ne kadar canlı varsa hepsinin rızkını hem de bol bol veren “yalnız Allah’tır. Hem O, pek güçlü ve çetin bir kudret sahibidir.” Kuvvet ve kudret tümüyle kendisinin olandır O. Bu kuvvet ve kudreti ile ulvi ve süfli âlemdeki pek büyük varlıkları var etmiştir. Bu kuvvet ve kudreti ile o varlıklarda görünen ve görünmeyen pek çok tasarruflarda bulunur. Meşîeti/dilemesi, bütün yaratıklar hakkında geçerlidir: Allah’ın dilediği olur, dilemediği olmaz. Kaçan O’nu âciz bırakamaz, kimse O’nun hükümranlığına karşı çıkamaz, egemenliğinin dışına çıkamaz. Rızkı bütün varlıklara ulaştırmış olması da O’nun bu kuvvetinin bir tecellisidir. Çürüyüp dağılmalarından, rüzgarların etrafa savurmasından, kuşlar ve yırtıcı hayvanların yiyip yutmasından, paramparça olup çöllerde ve denizlerin dalgaları arasında darmadağın olmalarından sonra bütün insanları diriltecek olması da O’nun kuvvet ve kudretinin bir tecellisidir. Kimse O’nun elinden kurtulamayacaktır. Yeryüzünün onlardan neleri eksilttiğini O çok iyi bilir. Pek güçlü ve pek kudretli olanın şanı ne yücedir!
God Himself possesses all kinds of powers. However, He has created the angels to effect the administration of His vast domain. But, the case of human beings is different. Human beings were not created to fulfill any administrative or other need of God. The sole purpose of their creation was their devotion and servitude (‘ibadah) to God. This implies bowing down without any reservation before God completely and dedicating oneself entirely to Him. The substance of this devotion is deep inner realisation of God (ma‘rifah) (Tafsir ibn Kathir). In other words, it is required of man that God should be a discovery for him. He should recognise God without seeing him. This is essential to ma‘rifah. The shape which the life of a man takes as a result of this ma‘rifah is one of devotion and subservience.
Je n’ai créé les djinns et les humains que pour qu’ils M’adorent Seul et non pour qu’ils M'attribuent un associé.
[ 60]
The Purpose of Jinn's and Mankind's creation
وَمَا خَلَقْتُ الْجِنَّ وَالْإِنسَ إِلَّا لِيَعْبُدُونِ (And I did not create the Jinns and the human beings except that they should worship Me."...51:56). This apparently may raise two questions: [ 1] If Allah has created a creature for a particular task, and it is His will that it should perform that task, rationally it is impossible for it to deviate from that task, because doing anything contrary to the will of Allah is inconceivable. [ 2] The purpose of jinn's and man's creation has been restricted to the worship of Allah whereas there are many other underlying reasons and benefits in their creation.
Scholars have made different approaches to solve these problems. Some say that this verse pertains to the believers only, that is, only believing jinn and believing mankind are created for worship and for no other task. It is obvious that the believers are more or less steadfast to worship. This is the view of Dahhak, Sufyan Thawri and others. According to one version of Sayyidna Ibn ` Abbas ؓ ، the word mu'minin does occur in the verse thus: وَمَا خَلَقْتُ الْجِنَّ وَالْإِنسَ مِنَ المُؤمِنِینَ إِلَّا لِيَعْبُدُونِ And I have not created the believing jinn and mankind except that they should worship Me'. This version supports the view that the verse is only in connection with the believers.
Another answer to the question, given by Moulana Ashraf ` Ali Thanawi (رح) is that: Allah has commanded all to worship, but at the same time He has equipped them with free will. Some of them exercised their God-given free will correctly and chose to worship Him, but others used their God-given free will incorrectly and deviated from worshipping Him. This is what Sayyidna Ali ؓ has said, as quoted by Baghawi. Tafsir Mazhari gives a plain and simple explication of this verse: Allah has equipped every jinn and man with the innate capacity to worship. Some use the capacity rightly and succeed, while others employ it wrongly in sinning and fulfilling their base emotions, and thus destroy it. The Messenger ﷺ is reported to have said:
کُلُّ مَولُودِ یُّولَدُ عَلَی الفِطرَۃِ فَاَبَوَاہُ یُھَوِّدَانِہٖ اَو یُمَجِّسَانِہٖ
"Every child is born according to the fitrah but his parents [ cause him to deviate from the unadulterated propensity ] and turn him into a Jew or a Christian or a Magian."
According to the majority of the scholars, fitrah here refers to the religion of Islam. Just as this Tradition tells us that every man is born with the natural capacity for Islam and true faith, but his parents adulterate and destroy that capacity, and put him on to the ways of disbelief, in the same way the phrase 'except that they should worship Me' could mean that every member of jinn and mankind has the natural, inborn capacity to worship. Allah, the Pure and Exalted, knows best.
Answer to the second question is that bringing any creation into being for the purpose of worship does not necessarily imply that they are unfit for other functions of life.
E non ho creato i Jinn e gli uomini ad altro scopo che adorare Me solo, e non li ho creati affinché mi attribuiscano dei pari.
And I did not create jinns and men except for My worship alone. I did not create them to make a partner for Me.
Non chiedo loro sostentamento, né chiedo loro di nutrirmi.
Je ne cherche pas d’eux une subsistance et Je ne veux pas qu’ils Me nourrissent.
مَا أُرِيدُ مِنْهُم مِّن رِّزْقٍ (I do not want any sustenance from them, nor do I want them to feed Me...51:57). It means that by creating jinn and mankind, Allah does not stand in need of them, so that they will have to produce sustenance for Him or for themselves or for any of His other creations or that they earn to feed Him. This has been stated according to the general trend of people. The most affluent of men buys a slave and spends on him not for nothing, but he has an underlying purpose: He expects the slaves to work for him, help him in his tasks, fulfill his needs and earn livelihood for his master. Allah is immaculate, pure and above all these things. In creating human beings, He does not profit or benefit anything.
Ja od njih ne tražim nikakvu opskrbu, niti tražim da oni Mene hrane.
Aku tidak menginginkan rizki dari mereka dan Aku tidak menginginkan mereka untuk memberi-Ku makan.
Onlardan rızık istemiyorum, beni doyurmalarını da istemiyorum.
TA không cần họ ban bổng lộc hay nuôi ăn TA.
I do not want any provision off them nor do I want them to feed Me.
No pretendo ninguna provisión de ellos ni necesito que me alimenten.
Hindi Ako nagnanais mula sa kanila ng isang panustos at hindi Ako nagnanais mula sa kanila na magpakain sila sa Akin.
Yüce Allah, kullarını rızıklandırandır. Bütün mahlukat, O'nun rızkına muhtaçtır. Hiç kimsenin kendisine galip gelemeyeceği güç kuvvet sahibidir. Bütün cinler ve insanlar Allah -Subhanehu ve Teâlâ-'nın kuvvetine boyun eğmişlerdir.
C’est Allah qui pourvoit Ses serviteurs et toutes les créatures nécessitent Sa subsistance. Il est le Détenteur de la Force, l’Inébranlable et l’Invincible. Tous les djinns et les humains sont soumis à Sa force, exalté soit-Il.
Sesungguhnya Allahlah yang memberi rezeki kepada hamba-hamba-Nya, semuanya butuh kepada rezeki-Nya. Allah mempunyai kekuatan dan Mahakokoh yang tidak ada sesuatu pun yang mengalahkan-Nya. Semua jin dan manusia tunduk pada kekuatan-Nya.
In verità, Allāh è Il Sostentatore dei Suoi sudditi, tutti hanno bisogno del suo sostentamento; Egli detiene un'immensa Forza che nessuno può vincere, e tutti i Jinn e gli uomini sono sottomessi alla Sua forza, gloria Sua.
Al-lah es el Proveedor de Sus siervos, todos ellos necesitan de Su sustento, Él es el Señor Supremo, Todopoderoso, nada está fuera de Su capacidad. Todos los yinnes y los hombres se someten a Su poder, glorificado sea.
Tunay na si Allāh ay ang Palatustos sa mga lingkod Niya sapagkat ang lahat ay mga nangangailangan ng panustos Niya, ang May Lakas, ang Matibay na walang nakadadaig sa Kanya na anuman. Ang lahat ng jinn at tao ay mga napasasailalim sa lakas Niya – kaluwalhatian sa Kanya.
Allah is the Provider for His servants, all of them are in need of His provision, He is the Supreme-Lord, Every Mighty, nothing is outside His ability. All of the jinns and men submit to His power (may He be glorified).
Quả thật, Allah là Đấng cung cấp bổng lộc cho đám nô lệ của Ngài, tất cả vạn vật đều cần đến bổng lộc của Ngài để sống, Đấng có sức mạnh tuyệt đối không thế lực nào thắng được Ngài, tất cả loài Jinn và loài người đều hạ mình phủ phục trước sức mạnh của Ngài Toàn Năng.
Doista je Allah taj koji mnogo opskrbljuje Svoje robove, svi oni su ovisni od onoga što im On daje, On posjeduje snagu i moć, Njega ništa ne može nadvladati. Svi ljudi i džini su potčinjeni Njegovoj snazi.
Coloro che hanno fatto torto a loro stessi smentendoti, o Messaggero, subiranno parte della punizione, come la parte che subirono i loro compagni in passato, a un termine prestabilito; che non Mi chiedano di affrettarla prima del suo tempo.
Onima koji su prema sebi činili nepravdu, negirajući tvoju istinitost, o Poslaniče, pripada kazna kao i onima koji su bili prije njih. Rok za tu kaznu je određen i neka Me ne požuruju da je spustim, prije nego taj rok dođe.
59- Şüphesiz (geçmişteki kafir) arkadaşlarının azaptan bir payları olduğu gibi bu zalimlerin de azaptan bir payları vardır. O nedenle benden (azabı) acele istemesinler.
60- Tehdit olundukları o günlerinden dolayı vay o kafirlerin haline!
59. “Şüphesiz” Muhammed sallallahu aleyhi ve sellem’i yalanlamak suretiyle zalim olanların “bu zalimlerin de” ibretlik azap ve cezadan “bir payları” vardır. Bu pay, kendileri gibi zalim ve yalanlayıcı olanların payları gibidir. “O nedenle benden” azabın gelişini “acele istemesinler.”. Çünkü Allah’ın bütün ümmetler hakkındaki sünneti/kanunu birdir. Şöyle ki tevbe etmeksizin ve Allah’a yönelmeksizin yalanlamasını sürdüren her bir inkarcının başına azabın gelip çöreklenmesi kaçınılmaz bir şeydir. Bir müddet gecikse de bu, böyledir. Bundan dolayı Yüce Allah, onları Kıyamet günü ile tehdit ederek şöyle buyurmaktadır:
60. “Tehdit olundukları o günlerinden” ki bu Kıyamet günüdür “dolayı vay o kâfirlerin haline!” Zira onlar bu günde karşılacakları çeşitli azaplar, ibretlik cezalar, demir tasma ve zincirlerle tehdit olunmuşlardır. O gün kimse Allah’ın azabından onları kurtaramayacak ve koruyamacaktır. Azabından Allah’a sığınırız.
Zariyât Sûresi’nin tefsiri burada sona ermektedir.
***
The word ذُنُوب dhanub in verse 59 is with lath on the letter [ dh ] which means a large bucket that is kept at the common wells of a locality for the purpose of drawing and filling water. A turn is designated for each of the persons using the large common bucket to draw out water from the well, so that he is conveniently able to fill it in his own private bucket in his turn. Thus the word here is employed in the sense of turn, share or portion. Hence it is translated above as follows: "So, those who did wrong deserve a share (in the punishment) like the share of their companions." The verse purports to warn the disbelievers that the past communities were given an opportunity to work. When each of these communities did not take advantage of the opportunity in their respective time and persisted in their evil course, they were punished and destroyed. Likewise, the present pagans of Makkah are designated a time and opportunity. If they do not take advantage of the allocated time and opportunity and persist in their paganism, they will be punished in this world; otherwise the punishment of the Hereafter is most certain. They will thus meet with a fate similar to that of the opponents of former Prophets. Like them they will come to a sad end. This verse, in which the word dhanuban occurs, indicates that they will receive their due share of the torment, and it will surely come in due time; so they should not ask for it to be hastened on or rushed to them.
Al-hamdulillah
The Commentary on
Surah Adh-Dhariyat
Ends here
Sesungguhnya orang-orang yang menganiaya diri mereka sendiri dengan mendustakanmu -wahai Rasul- mempunyai bagian dari siksa sebagaimana bagian yang diterima oleh kawan-kawan mereka terdahulu. Bagian dari siksa ini mempunyai waktu yang sudah ditentukan, maka janganlah mereka meminta kepadaKu agar siksa mereka disegerakan sebelum masanya.
Đối với đám người tự bất công với bản thân họ bằng cách phủ nhận sứ mạng của Ngươi - hỡi Thiên Sứ - họ sẽ bị trừng phạt giống như đám người của những thế hệ trước đây, họ sẽ có một giới hạn nhất định, thế nên họ đừng vội vàng thúc giục TA ban hình phạt đến với họ sớm hơn thời gian đã định.
Aquellos que fueron injustos contra sí mismos al negarte, Mensajero, recibirán castigo, como les sucedió a los pueblos del pasado, y su momento está designado. Así que no me pidan que lo apresure antes del tiempo establecido.
-Ey Resul!- Seni yalanlayarak kendi nefislerine zulmedenlerin de geçmişteki arkadaşlarını payı gibi azaptan payları vardır. O azabın belirli bir vakti vardır. Onun vakti gelmeden bir an önce gelmesini benden talep etmeyin.
Ceux qui ont été injustes envers eux-mêmes en te traitant de menteur, ô Messager, auront une part du châtiment comme leurs prédécesseurs. Ce châtiment aura lieu à une échéance déterminée. Qu'ils ne cherchent donc pas à la hâter.
"Maka sesungguhnya untuk orang-orang zhalim ada bagian (siksa) seperti bagian teman-teman mereka (dahulu), maka jangan-lah mereka meminta kepadaKu menyegerakannya. Maka kecela-kaanlah bagi orang-orang yang kafir pada hari yang diancamkan kepada mereka." (Adz-Dzariyat: 59-60).
(59) ﴾ فَإِنَّ لِلَّذِينَ ظَلَمُواْ ﴿ "Maka sesungguhnya untuk orang-orang zhalim," karena mendustakan Nabi Muhammad a, mendustakan azab dan siksaan, ﴾ ذَنُوبٗا ﴿ "ada bagian," yakni bagian dan andil se-perti yang dilakukan oleh teman-teman mereka dari kalangan orang-orang zhalim dan pendusta itu, ﴾ فَلَا يَسۡتَعۡجِلُونِ ﴿ "maka janganlah mereka meminta kepadaKu menyegerakannya." Yakni, segera meminta diturunkannya azab, karena sunnatullah terhadap seluruh umat itu sama. Semua orang yang mendustakan dan terus menerus men-dustakan tanpa bertaubat dan kembali kepada Allah سبحانه وتعالى, maka pasti akan tertimpa azab meski azab itu ditunda sementara waktu.
(60) Karena itulah Allah سبحانه وتعالى mengancam mereka dengan ada-nya Hari Kiamat seraya berfirman, ﴾ فَوَيۡلٞ لِّلَّذِينَ كَفَرُواْ مِن يَوۡمِهِمُ ٱلَّذِي يُوعَدُونَ ﴿ "Maka kecelakaanlah bagi orang-orang yang kafir pada hari yang dian-camkan kepada mereka," yaitu Hari Kiamat yang diancamkan kepada mereka dengan berbagai jenis azab dan siksaan berupa rantai dan belenggu. Dan tidak ada yang bisa menolong dan menyelamatkan mereka dari azab Allah سبحانه وتعالى. Semoga Allah سبحانه وتعالى melindungi kita dari hal itu.
Saka tunay na ukol sa mga lumabag sa katarungan sa mga sarili nila dahil sa pagpapasinungaling sa iyo, O Sugo, ay isang bahagi ng pagdurusa tulad ng bahagi ng mga kasamahan nilang nauna. Mayroon itong isang taning na tinakdaan, kaya huwag silang humiling mula sa Akin ng pagpapadali niyon bago ng taning niyon.
Those who wronged themselves by denying you, O Messenger, have a share of the punishment, like the share of their companions before them, which has a fixed time period. So they should not ask Me to bring it quicker before its time.
So destruction and loss is for those who disbelieved in Allah and who denied His messengers, on their day, the Day of Judgment, in which they are being promised that the punishment will be sent upon them.
L’anéantissement et la perdition attendent le Jour de la Résurrection ceux qui mécroient en Allah et traitent leur Messager de menteur. Ce jour-là s’abattra sur eux le châtiment dont on les a menacés.
Distruzione e sconfitta per coloro che hanno rinnegato Allāh e che hanno smentito il Suo Messaggero nel Giorno della Resurrezione, nel quale è stato loro promesso che subiranno la punizione!
Propast čeka one koji su negirali Allaha i poricali poslanike. Na Sudnjem danu će ih zadesiti obećana kazna.
A pail when being filled with water sinks in water the moment it is full. Similarly, when the time given to a man to perform his life’s work is over, he dies immediately. One who reforms himself before the overflowing of the pail may save himself, but one who remains careless and negligent till the last moment faces destruction. If transgressors are not immediately seized upon, they should not imagine that they have been left free to do as they choose. They go free because it is not God’s way to catch hold of human beings in haste. It is certainly not because God has no plan ever to bring them to book.
Hüsrana uğramalarından ve helak olmalarından dolayı Allah'a iman etmeyip, kâfir olanların vay hallerine! Onlar, üzerilerine azap indirilmek ile tehdit olundukları kıyamet gününe iman etmeyerek resullerini yalanladılar.
Đáng bị tiêu diệt và bị thất bại đối với đám người phủ nhận đức tin nơi Allah và bác bỏ sứ mạng của Thiên Sứ của Ngài, những người mà họ đã được hứa hẹn về một sự trừng phạt giáng lên họ trong Ngày Tận Thế.
Kaya kapahamakan at kalugihan ay ukol sa mga tumangging sumampalataya kay Allāh at nagpasinungaling sa Sugo nila mula sa araw nila na pinangangakuan sila roon ng pagpababa ng pagdurusa sa kanila.
Sungguh, kebinasaan dan kerugian bagi orang-orang yang kafir terhadap Allah dan mendustakan Rasul mereka pada hari Kiamat yang dijanjikan kepada mereka dengan diturunkannya siksa atas mereka.
La destrucción y el fracaso son para aquellos que no creyeron en Al-lah y que negaron a Sus Mensajeros, en ese día, el Día del Juicio, se les ha prometido que recibirán el castigo señalado.
